#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी : सद्गुरू निरूपण देऊन दासांना त्या कर्मभागातून सोडवतात; विषय-विकारांना बाजूला सारून उद्याच्या चिंतेतून मुक्त करतात. ज्ञानाच्या प्रकाशाने मन स्थिर होते आणि जीव बंधनातून सुटतो. ✨ भावार्थ : या वाक्याचा अर्थ असा आहे की, सद्गुरू केवळ उपदेश करत नाहीत, तर जीवनातील गुंतागुंतीचे तत्त्व स्पष्टपणे उलगडून सांगतात. त्यांच्या निरूपणामुळे दासाला (भक्ताला) आपल्या कर्मांची, दुःखांची आणि परिस्थितीची खरी जाणीव होते. अनेकदा माणूस अज्ञानामुळे स्वतःच आपल्या कर्मबंधनात अडकतो. पण सद्गुरू सत्य समजावून सांगतात आणि त्या कर्मभागाची गाठ कशी सुटू शकते हे दाखवतात. “विषय-विकारांना बाजूला सारतात” याचा अर्थ असा की, मनात निर्माण होणाऱ्या लोभ, मोह, क्रोध, मत्सर अशा विकारांपासून दूर राहण्याची ताकद ते देतात. जेव्हा मन विषयांच्या मागे धावत नाही, तेव्हा भविष्यातील चिंता, उद्याची काळजी आणि अनिश्चिततेची भीती कमी होते. सद्गुरूंच्या ज्ञानप्रकाशामुळे दृष्टी बदलते. बाह्य परिस्थिती तशीच असली तरी मन स्थिर, शांत आणि निडर बनते. हळूहळू जीवाला कळते की तो कर्मांचा गुलाम नाही, तर आत्मस्वरूपाने मुक्त आहे. अशा प्रकारे सद्गुरू दासाला बंधनातून बाहेर काढून अंतःकरणात स्वातंत्र्याची आणि समाधानाची अनुभूती देतात. ✨

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी : सद्गुरू भेटले की देव सापडत नाही — देव प्रकट होतो. “मी” विरघळतो… आणि उरतो फक्त “तोच”. ✨ भावार्थ : सद्गुरू भेटणे म्हणजे बाहेर नवीन देव सापडणे नाही; तर आत दडलेले दैवी अस्तित्व जागे होणे होय. आपण आयुष्यभर देवाला वेगळा समजतो—मंदिरात, मूर्तीत, आकाशात… पण सद्गुरू येतात तेव्हा ते आपल्या चुकीच्या ओळखीवर प्रकाश टाकतात. “मी” म्हणून जो अहंकार, भीती, अपेक्षा आणि देहाभिमान धरून बसलो आहोत, तोच आपल्याला देवापासून वेगळं ठेवतो. सद्गुरू त्या “मी”च्या पडद्याला हलकेच दूर करतात. ते सांगत नाहीत की तू लहान आहेस; ते जाणवून देतात की तू अपूर्ण नाहीस. त्यांच्या कृपेने मन शांत होतं, विचार निर्मळ होतात आणि आत एक निरभ्र साक्षी जागी होते. त्या क्षणी देव शोधण्याची गरज उरत नाही—कारण अनुभव येतो की जो श्वास घेतो, जो प्रेम करतो, जो साक्षी आहे… तोच देव आहे. तेव्हा “मी” विरघळतो आणि उरतो एकत्वाचा अनुभव—निरहंकार, निरभय, शांत. हाच खरा अर्थ: सद्गुरू म्हणजे वेगळेपण संपवणारा मुलपूरुष जिथे भक्त आणि भगवान एकच होतात. ✨

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस सदगुरू सांगतात जर उपासनेत राहिला जर नामस्मरणात राहिला ना मंगला चरणात जर राहिला तर तुला आयुष्यात काय कमी पडणार नाही कोण देईल एवढी गॅरंटी कोणी देऊ शकणार नाही यो जगाचा बाप आहे म्हणून तो गॅरेंटेड आपल्याला सांगतोय

#श्री सद्गुरू कृपा सदगुरू सांगतात जर उपासनेत राहिला जर नामस्मरणात राहिला ना मंगला चरणात जर राहिला तर तुला आयुष्यात काय कमी पडणार नाही कोण देईल एवढी गॅरंटी कोणी देऊ शकणार नाही यो जगाचा बाप आहे म्हणून तो गॅरेंटेड आपल्याला सांगतोय

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस #श्री सद्गुरू कृपा ##आप्पासाहेब धर्माधिकारी#सचिनसाहेब धर्माधिकारी #🙏🌹श्री राम समर्थ 🌹🙏 #जय जय रघुवीर समर्थ

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस आर्थ : जे सद्कीर्तीचे पुरुष ते परमेश्वराचे अंश धर्मस्थापनेचा हव्यास तेथेंचि वसे भावार्थ : ही ओवी सद्कीर्तीच्या पुरुषांचे महत्त्व स्पष्ट करते. “सद्कीर्तीचे पुरुष” म्हणजे जे लोक आपल्या आचरणाने, विचाराने आणि कर्माने समाजात चांगुलपणा प्रस्थापित करतात. असे पुरुष केवळ सामान्य मानव नसून ते परमेश्वराचे अंश मानले जातात. कारण त्यांच्या जीवनातून ईश्वराचे गुण—सत्य, करुणा, न्याय, त्याग—प्रत्यक्ष प्रकट होत असतात. अशा व्यक्तींना केवळ स्वतःचे कल्याण नको असते, तर समाजाची उन्नती व्हावी, अन्याय नष्ट व्हावा आणि धर्म टिकून राहावा अशी तीव्र तळमळ त्यांच्या अंतःकरणात असते. हाच “धर्मस्थापनेचा हव्यास” होय. जिथे असे सद्गुणी, कर्तव्यनिष्ठ आणि निर्भय पुरुष वास करतात, तिथेच धर्म खऱ्या अर्थाने नांदतो. धर्म म्हणजे फक्त विधी नव्हे, तर सत्याने Hashtags : #जयसद्गुरु #श्रीसमर्थबैठक #जयजयरघुवीरसमर्थ #श्रीरामसमर्थ

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी : मननसीळ लोकांपासीं अखंड देव आहिर्निशीं पाहातां त्यांच्या पूर्वसंचितासी जोडा नाहीं भावार्थ : ही ओवी मननशील, म्हणजेच अंतर्मुख आणि सदैव देवचिंतन करणाऱ्या लोकांचे महत्त्व सांगते. जो माणूस अखंडपणे—आहर्निशी, दिवस-रात्र—देवाचे स्मरण ठेवतो, त्याचे मन विषयवासनांत भटकत नाही. अशा भक्ताचे चित्त शुद्ध होत जाते आणि त्याचे कर्मबंध हळूहळू सैल होतात. “त्यांच्या पूर्वसंचितासी जोडा नाही” याचा अर्थ असा की, देवस्मरणात लीन झालेल्या व्यक्तीवर पूर्वजन्मीचे साठलेले कर्म आपला पूर्ण प्रभाव दाखवू शकत नाही. कारण सततच्या मननामुळे त्याचे जीवन देवाधीन होते. कर्म भोगण्याची तीव्रता कमी होते, दुःख आले तरी ते मनाला बांधून ठेवत नाही. मननशील भक्त प्रत्येक प्रसंगात देव पाहतो, त्यामुळे अहंकार, राग, आसक्ती यांचे बंध तुटू लागतात. अशा अवस्थेत पूर्वसंचित कर्म जणू निष्प्रभ होते आणि भक्त हळूहळू मुक्तीच्या मार्गावर चालू लागतो. देवस्मरण हेच त्याच्या जीवनाचे संरक्षणकवच बनते.

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी :“सद्गुरू कृपेने जन्मोजन्मीचा प्रवास संपतो.” भावार्थ : “सद्गुरू कृपेने जन्मोजन्मीचा प्रवास संपतो.” याचा अर्थ असा की सद्गुरूची कृपा मिळाल्यावर आत्म्याचा अज्ञानाचा प्रवास थांबतो. जन्मोजन्मीचा प्रवास म्हणजे केवळ देह बदलत राहणे नव्हे, तर प्रत्येक जन्मात अज्ञान, आसक्ती, अहंकार, इच्छा आणि कर्मांच्या बंधनात अडकत राहणे होय. सद्गुरू शिष्याला बाह्य जगापेक्षा अंतर्मनाकडे वळवतात. ते शिष्याला सत्याची ओळख करून देतात—“तू देह नाहीस, तू आत्मा आहेस.” सद्गुरूंच्या मार्गदर्शनाने कर्मांची जाणीव शुद्ध होते, आसक्ती सैल होते आणि अहंकार गळून पडतो. जेव्हा अज्ञान नष्ट होते, तेव्हा कर्मबंधन सुटते. कर्मबंधन सुटले की पुनर्जन्माची गरज राहत नाही. म्हणूनच म्हणतात की सद्गुरू कृपा म्हणजे मुक्तीचा दरवाजा. ही कृपा फक्त बाहेरून मिळणारी नसून, शिष्याच्या श्रद्धा, नम्रता आणि सततच्या साधनेने जागी होते. सद्गुरू शिष्याला स्वतःमध्ये स्थिर करतात; तेथेच खरे समाधान, शांती आणि अंतिम मुक्ती आहे. Hashtags : #जयसद्गुरु #श्रीसमर्थबैठक #जयजयरघुवीरसमर्थ #श्रीरामसमर्थ

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी : परमार्थाचे जन्मस्थान तेची सद्गुरुचे भजन सद्गुरुभजने समाधान अकस्मात बाणे भावार्थ : ज्या ठिकाणी परमार्थाचा जन्म होतो, म्हणजे जिथे माणूस स्वतःकडे पाहू लागतो, आपले विचार शुद्ध करतो आणि जीवनाचा खरा अर्थ शोधू लागतो, तिथेच खरे सद्गुरूंचे भजन घडते. भजन म्हणजे फक्त शब्द किंवा सूर नाहीत, तर मन एकाग्र होणे, अहंकार कमी होणे आणि अंतर्मन शांत होणे हे आहे. अशा भजनातून माणसाला खोल समाधान मिळते, जे कोणत्याही बाह्य गोष्टीतून मिळत नाही. हे समाधान क्षणिक नसून अकस्मात, म्हणजे नकळतपणे जीवनात उतरते आणि दीर्घकाळ टिकून राहते. सद्गुरूंच्या भजनामुळे मनातील अस्वस्थता, चिंता आणि गोंधळ कमी होतो, आणि जीवनाकडे पाहण्याची दृष्टी सकारात्मक बनते. त्यामुळे ही ओवी आपल्याला शिकवते की खरा आनंद, शांतता आणि स्थिर समाधान हे परमार्थिक विचारांत, सद्गुरूंच्या भजनात आणि अंतर्मुखी जीवनशैलीत आहे, जे सर्वांसाठी सहज स्वीकारण्याजोगे आणि अनुभवण्यासारखे आहे.

#🙏जय सद्गुरु स्टेटस ओवी : देव वेगळा शोधू नको, तो तुझ्याच श्वासात, जली काष्टी पाषाणी, भरुनी उरला विश्वात। येतो जातो देहभासे, हसतो रडतो जीव, सद्गुरू दाखवी अंतर्यामी, अचल तोच साक्षी देव॥ भावार्थ : या ओवीत अत्यंत साध्या शब्दांत गहन अध्यात्मिक सत्य सांगितले आहे. माणूस देवाला नेहमी बाहेर शोधतो—तीर्थात, मूर्तींत, विधी-विधानांत. पण ही ओवी सांगते की देव वेगळा कुठे नाही; तो आपल्या प्रत्येक श्वासात, प्रत्येक क्षणात उपस्थित आहे. जली, काष्टी, पाषाणी—म्हणजे पाणी, लाकूड, दगड अशा सर्व जड-चेतन सृष्टीत तो पूर्णपणे भरून उरलेला आहे. देहाच्या पातळीवर पाहिलं तर देव येतो-जातो, हसतो-रडतो असे भासते; कारण आपण त्याला देहाशी जोडतो. प्रत्यक्षात मात्र तो अचल आहे—न जन्मणारा, न मरणारा. तो केवळ साक्षीभावाने सर्व अनुभव पाहत असतो. हे सत्य सामान्य बुद्धीला कळत नाही. म्हणूनच सद्गुरूंचे महत्त्व येथे अधोरेखित होते. सद्गुरू शब्दांनी नव्हे तर अनुभूतीने अंतर्यामी देवाचे दर्शन घडवतात. जेव्हा गुरुकृपा मिळते, तेव्हा बाहेरचा शोध थांबतो आणि माणूस आतल्या देवाला ओळखतो. हीच आत्मज्ञानाची खरी सुरुवात आहे. 🙏