@aisha631
@aisha631

Aisha

❤മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ ❤

#

📙 നോവൽ

💕മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💕 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 54 * ആ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം ലുബിയെ പലതും ഓർമപ്പെടുത്തിയതു കൊണ്ടാവും ആ കരസ്പർശമേറ്റതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു തുടങ്ങി. "ജാ.... ബീ...." അവന്റെ ചുടു നിശ്വാസം ആ കവിളിൽ തട്ടിയതും അവൾ മെല്ലെ തലയുയർത്തി നോക്കി. മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ജാബിയെ കണ്ടപ്പോൾ സത്യമാണോ മിഥ്യയാണോന്ന് ഒരു നിമിഷം ലുബിയും സംശയിച്ചു കാണും. വിധി തന്നിൽ നിന്നും തട്ടിയെടുത്ത തന്റെ ജീവനും ജീവിതവും ഇന്ന് പടച്ചോൻ തന്നെ തിരികെ ഏൽപ്പിച്ച സന്തോഷത്തിൽ നിറ കണ്ണുകളോടെ അവളവനെ നോക്കിയതും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ അവളാ നെഞ്ചിലേക്കു വീണിരുന്നു. "എവിടെയായിരുന്നെടാ ഇത്രേം കാലം. എന്നെയിവിടെ തനിച്ചാക്കി എവിടെയാ നീ പോയത്. എത്ര കാലം വേണേലും നിനക്കു വേണ്ടി ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ. എന്നിട്ടും ഒരിക്കൽ പോലും നീയെന്നെ ഓർത്തില്ലല്ലോ. എന്നെങ്കിലും നീ വന്നെന്നെ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നെ മാത്രം ഓർത്ത് കഴിയുകയായിരുന്നില്ലേ ഞാൻ. നിന്നെയൊന്നു കാണാനോ നിന്നെക്കുറിച്ച് അറിയാനോ കഴിയാതെ ഞാനിവിടെ തീ തിന്നുവായിരുന്നു. അതറിഞ്ഞിട്ടും എന്തു കൊണ്ടാ നീയെന്നെ തേടി വരാഞ്ഞേ... ഹെ....പറ എന്നെ നീ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മറന്നോ " ചുറ്റുമുള്ളവരുടെയെല്ലാം കണ്ണു നിറച്ചു കൊണ്ട് അവള് അവളുടെ സങ്കടങ്ങളോരോന്നും ആ നെഞ്ചിൽ ഇറക്കി വെക്കുമ്പോഴും ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാൻ പോലും കഴിയാതെ അവനവളെ ഇറുകിപ്പുണർന്നു. "അങ്ങനെ മറക്കാൻ വേണ്ടിയാണോടീ നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത്. അതിനു വേണ്ടിയാണോ നിന്നെ ഞാൻ മോഹിപ്പിച്ചത്. അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല പെണ്ണേ, എനിക്കു വേണ്ടി ഇന്നും നീ കാത്തിരിക്കുവാന്ന്. അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ എന്നോ ഈ മഹർ നിന്റെ കഴുത്തിൽ വീണേനെ. ഒന്ന് കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്നതിനു മുമ്പേ എനിക്കെന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടതൊക്കെ നഷ്ടമായതോടെ തകർന്നു പോയതാ ഞാൻ. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ ഒരു ജീവഛവമായി കഴിയുന്നതിനിടയിൽ നിന്നെയോ നമ്മുടെ പ്രണയമോ ഓർക്കാനെനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഭയമായിരുന്നു പെണ്ണേ. ഈ മണ്ണിൽ കാലു കുത്താൻ. എന്റെ ജീവനായി കരുതിയവരിൽ പലരും ഈ മണ്ണിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുവാന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നീടെനിക്ക് ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ തോന്നിയില്ല. നിന്നെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ നീയിന്ന് മറ്റൊരാളുടെതാണെന്നു കേൾക്കേണ്ടി വന്നാൽ അതൊരിക്കലും എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല. അതാ ഞാൻ..... " എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജാബി അവളെ തന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി അവന്റെ വിരൽ കൊണ്ട് ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു മാറ്റി. "ഒരിക്കലും ഈ മിഴികൾ നിറയ്ക്കരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതാ. ആ ഞാൻ തന്നെ ഇന്നും നിന്റെ മിഴികൾ നിറയ്ക്കാൻ കാരണമായി. വയ്യ പെണ്ണെ.... എനിക്കു വേണ്ടി ഇനിയും ഈ കണ്ണു നിറയുന്നത് കാണാൻ വയ്യ. " അത് കേട്ടതും അവളവന്റെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഈയൊരു നിമിഷത്തിനു വേണ്ടിയാ ജാബി ഞാനിത്രേം കാലം ജീവിച്ചത്. ഇപ്പഴാ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ശെരിക്കും ഒരർത്ഥമുണ്ടായത്. ഇനിയൊരിക്കലും നീ തിരിച്ചു വരില്ലെന്ന് പലരും പറഞ്ഞെങ്കിലും ഉള്ളിലെവിടെയോ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു നീ വന്നെന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമെന്ന്. അതുതന്നെയായിരുന്നു ഈ നിമിഷം വരെ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചതും. അത് സത്യമായതോടെ എന്റെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മാഞ്ഞുപോയി. " ഞങ്ങളെല്ലാം അടുത്തുണ്ടെന്നു പോലും ഓർക്കാതെ അവര് അവരുടെ പരിഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞു തീർക്കുവാന്ന്. പരസ്പരം പറയാനും കേൾക്കാനും ഒരുപാടുണ്ടെന്നറിയാം. പക്ഷെ അവരീ നിൽപ്പ് തുടർന്നാൽ നമ്മളിന്ന് വീട്ടിലെത്തില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് അവർക്കിടയിൽ ഒരു കട്ടുറുമ്പാവാൻ തന്നെ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. "അതേ.... നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഞങ്ങള് വേറൊരു അവസരം തരുന്നുണ്ട്. ഇപ്പൊ മക്കള് വരാൻ നോക്ക്. എല്ലാരും നിങ്ങളേം വൈറ്റ് ചെയ്ത് നിൽക്കുവാ. " അവരുടെ അരികിൽ ചെന്ന് അഫിയത് പറഞ്ഞതും രണ്ടും പരിസര ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് ചുറ്റും നോക്കി കൂടി നിന്നവർക്കൊക്കെ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു . "ലുബീ... എങ്ങനുണ്ട് ഞങ്ങളെ സർപ്രൈസ്.. ഇഷ്ടായോ നിനക്ക്. " ജാബീന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു കൊണ്ട് ഫാദിക്കയത് ചോദിച്ചതും ഞാനപ്പൊത്തന്നെ ചാടിക്കേറി മറുപടി കൊടുത്തു. "പിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കൊ ഇക്കാ, ഇത്രേം നേരം ഞാനവളോട് ചെക്കനെ നോക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജാട കാണിച്ചു നിന്നവളാ ഇപ്പൊക്കണ്ടോ അവന്റെ മുഖത്തുന്ന് കണ്ണെടുക്കുന്നില്ല. " അത് കേട്ട് ലുബി എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയതും ഞാൻ വേഗം അഫീന്റെ പിറകിലൊളിച്ചു. വെറുതെ എന്തിനാ എന്റെ തടി കേടാക്കുന്നെ. "ദേ.... അഫിക്കാ, ഈ സാധനത്തിനെ ജീവനോടെ വേണേൽ എന്റെ മുന്നീന്ന് കൊണ്ടുപോയിക്കോ. അല്ലേൽ ഞാനെന്താ ചെയ്യാന്ന് എനിക്കു തന്നെ അറിയില്ല. " ലുബി കലിപ്പ് മൂഡ് ഓണാക്കിയതും ജാബി ഇടപെട്ടു. "ടീ ടീ ടീ,,,, അവളെ തൊട്ടുള്ള കളിയൊന്നും വേണ്ടാട്ടോ. " "ഓഹ്, ഇല്ലേയ്. ഞാനായിട്ട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ എനിക്കറിയണം എല്ലാരും കൂടെ എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തതെന്ന്. നീ മരിച്ചെന്നു കള്ളം പറയാൻ മാത്രം എന്താ ഉണ്ടായതെന്ന്. " അതിനു മറുപടിയെന്നോണം എല്ലാരുടെയും കണ്ണുകൾ എന്നിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞതും ഞാനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. @@@@@@@@@@@@ ഭൂമിയിലെ ഓരോ സൃഷ്ടിക്കു പിന്നിലും പടച്ചോന്റെ വ്യക്തമായൊരു തീരുമാനമുണ്ടെന്നല്ലേ.ആ റബ്ബ് എന്നെയീ ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചതും വലിയൊരു ദൗത്യം ഏൽപ്പിച്ചിട്ടാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം അഫിയേയും കൂട്ടി ഞാനൊരു യാത്ര പോവുകയായിരുന്നു. എന്റെ ചില സംശയങ്ങളെല്ലാം മറ നീക്കി പുറത്തു കൊണ്ടുവരാൻ യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ലാഞ്ഞിട്ടു കൂടി ഞാനിതിന് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കെത്താൻ അഫിയും കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും പൊടി പറത്തിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ കാറ്‌ എന്റെ വീടിനു മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുതിച്ചുയരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അഫിയെ നോക്കിയപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചതും ഞാൻ മെല്ലെ ഡോറു തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും ശബ്ദം കേട്ട് റാഷിക്ക ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്കു വന്നിരുന്നു. ആ മുഖം കണ്ടാലറിയാം ആള് നല്ല കലിപ്പിലാണെന്ന്.അതോണ്ട് കിട്ടുന്നതൊക്കെ വയറു നിറച്ചു വാങ്ങിക്കാമെന്നു കരുതിയപ്പോഴേക്കും റാഷിക്ക പലതും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ഓഹ്, വന്നോ ഊരു തെണ്ടികൾ.അല്ലാ,,,, എവിടെയായിരുന്നു രണ്ടു ദിവസം. നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കടായിനോ. അതെങ്ങനാ എല്ലാറ്റിനും കൂട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരുത്തനെത്തന്നെ പടച്ചോൻ അറിഞ്ഞു തന്നിരിക്കുവല്ലേ. അല്ലാ അവനെവിടെ നിന്റെ കേട്യോൻ. എന്നെ കണ്ടപ്പോഴേക്കും മുങ്ങിയോ ?" എന്നെ നോക്കി പലതും പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാ റാഷിക്ക അഫിയെ തിരക്കിയത്. അത് കേട്ടതും ഇക്ക അപ്പൊത്തന്നെ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. "ഞാനിവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട് അളിയാ " "ഓഹ്, മഹാൻ അകത്ത് ഒളിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നോ.. എന്റെ പൊന്ന് അഫീ നീയിങ്ങനെ അവളുടെ എല്ലാ തോന്നിവസത്തിനും കൂട്ടു നിൽക്കുന്നതു കൊണ്ടാ ഇവളിങ്ങനെ വഷളായത്. " ഇതൊക്കെ കേട്ട് എനിക്കാകെ ചൊറിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ട്. ഈ റാഷിക്ക എന്നെ നാണം കെടുത്തിയേ അടങ്ങുന്നാ തോന്നുന്നേ. ഞാൻ മെല്ലെ കാറിനകത്തേക്ക് പാളിനോക്കിയപ്പോൾ ഇതൊക്കെ കേട്ട് അകത്തു നിന്നും രണ്ടെണ്ണം പൊരിഞ്ഞ ചിരിയാന്ന്. ഒരാളാണേൽ ഒന്നും മനസിലാവാതെ ഞങ്ങളെ മൂന്നു പേരെയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുമുണ്ട്. ഇനിയും റാഷിക്കയെ സംസാരിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ നമ്മളെ ചരിത്രം മുഴുവൻ പറയുമെന്ന് മനസിലായതും ഞാനപ്പോത്തന്നെ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ച് വേഗം റാഷിക്കാന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. "എന്റെ റാഷിക്ക, ഇങ്ങളിങ്ങനെ ചൂടാവല്ലേന്ന്. എല്ലാറ്റിനും നമുക്ക് പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം. അതിനു മുമ്പ് നിങ്ങൾക്കൊക്കെ ചെറിയൊരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ട്. അത് കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. " "സർപ്രൈസോ ?എന്ത് സർപ്രൈസ് ?" റാഷിക്ക ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും സംശയത്തോടെ നോക്കി. "അതൊക്കെ ഉണ്ട് റാഷി, നീയാദ്യം എല്ലാരേം വിളിച്ചിട്ടു വാ. എങ്കിലേ ഞങ്ങൾക്കത് പൊളിക്കാൻ കഴിയൂ അല്ലെടീ " "ഉം അതെ " റാഷിക്ക അപ്പൊത്തന്നെ അകത്തേക്ക് പോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും പിറകിലായി എന്റേം അഫീന്റേം വീട്ടുകാരോടൊപ്പം നമ്മളെ ബ്രദേഴ്സും ഫ്രണ്ട്സും എല്ലാരുമുണ്ടായിരുന്നു. ഈയൊരു നിമിഷം എല്ലാരും കൂടെ ഉണ്ടാവണമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ എല്ലാരേം ഇവിടേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തിയത്. എല്ലാരും വന്നെന്ന് ഉറപ്പായതും അഫി വേഗം പോയി കാറിന്റെ ഡോറു തുറന്നു കൊടുത്തു. ആകാംഷയോടെ എല്ലാ കണ്ണുകളും അവിടേക്ക് ഉറ്റു നോക്കുമ്പോഴേക്കും അതിനകത്തു നിന്നും രണ്ടു പേര് ഇറങ്ങി വന്നു. അപരിചിതമായ മുഖങ്ങളായതു കൊണ്ടാവാം എല്ലാരും സംശയത്തോടെ നോക്കിയതും അവർക്കൊക്കെ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മറ്റേ ഡോറു തുറന്നു കൊടുത്തു. എല്ലാരുടെയും പ്രതികരണമെന്താണെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ഞാനോരോ മുഖത്തേക്കും മാറി മാറി നോക്കിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഇറങ്ങി വന്ന ആളെ കണ്ടിട്ടാവും വിശ്വാസം വരാതെ എല്ലാരും തരിച്ചു നിൽക്കുവായിരുന്നു. അപ്പഴാ ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ ഉമ്മ ഓടിവന്ന് അയാളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്. "മോ...നെ... .ജാബീ.... നീ... നീയെങ്ങനെ..... " നിറ കണ്ണുകളോടെ ഉമ്മ അവന്റെ മുഖത്തും മുടിയിലുമൊക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വാക്കുകളൊന്നും പുറത്തേക്കു വന്നില്ല.അത് കണ്ടിട്ടാവും ഉപ്പയും ബാക്കിയുള്ളവരുമൊക്കെ അവന്റെ അടുക്കലേക്കു ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കലും കരച്ചിലുമൊക്കെയായി ഒരു ഒന്നൊന്നര സെന്റിയടി തന്നെയായിരുന്നു. അവരുടെ സന്തോഷ പ്രകടനങ്ങളൊക്കെ നോക്കി സംതൃപ്തി അടയുമ്പോഴാണ് ചില കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളെ മാത്രം ഫോക്കസ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടത്. വേറാരുമല്ല, നമ്മളെ ചങ്ക്സും ബ്രദേഴ്സുമാണ്. ഒന്നും മനസിലാവാതെയുള്ള ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോ തന്നെ അവരിൽ നിന്നും ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാറ്റിന്റേം ഉത്തരം മനസിൽ കണക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നമ്മളെ കൂടെ വന്ന രണ്ടാളെയും ഞാനെല്ലാർക്കും പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അത് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ജാബിയേം കൂട്ടി എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിന്റെ അടുക്കലേക്കു പോയി അവരെയൊക്കെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുമ്പോഴാണ് ജാബി റാഷിക്കയെ ചൂണ്ടി അതാരാണെന്ന് ചോദിച്ചത്. നേരത്തെ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അവനാകെ കിളിപോയി നിൽക്കുവായിരുന്നതു കൊണ്ട് ഞാൻ റാഷിക്കയെ അടുത്തു വിളിച്ച് ശെരിക്കൊന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. "ഇതാണ് എന്റെ റാഷിക്ക. ഫാദിക്കാന്റെ ഏട്ടനാ,ഇപ്പൊ എന്റേം. നിനക്കു പകരം പടച്ചോൻ എനിക്കു തന്ന എന്റെ ചങ്ക് ബ്രോ. ദേ... ഇതാണ് റിഷു, റാഷിക്കാന്റെ വൈഫ്. പിന്നെ.... ഇതാണ് അനു, ഇത് നീതു, പിന്നെ ഇത് അജു, ഇത് നസീബ്. ഇവര് അഞ്ചു പേരും എന്റെ ബെസ്റ്റികളാണ്. പിന്നെ, നിനക്ക് അഫീന്റെ പെങ്ങളെ ഓർമയില്ലേ ആലി അവളാണ് ഇത്. ഇവളുടെയും അജൂന്റേം എൻകേജ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞതാ. " അവരെയൊക്കെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുമ്പോഴാ റാഷിക്ക എന്റെ ചെവിക്കരികിൽ വന്നു ചോദിച്ചത്. "ടീ,,,, ഇവനെയല്ലേ അന്ന് നമ്മൾ കോളേജിൽ വെച്ച് കണ്ടത്. " ഞാനതേന്ന് തലയാട്ടിയതും റാഷിക്കയൊന്നു ചിരിച്ചു. "അപ്പൊ എന്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ലല്ലേ. വെറുതെയല്ല രണ്ടിനും ഒരേ മുഖഛയ. " ഞാനതിന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചതും ഇക്ക വീണ്ടും ഓരോ സംശയം ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. "അല്ലടീ,,,, നിനക്ക് ജാബിന്റെ മുഖം പോലും ഓർമയില്ലല്ലോ. പിന്നെങ്ങനാ ഇതുതന്നെയാ നിന്റെ ജാബിയെന്ന് നിനക്ക് മനസിലായെ. ?" ഈ സംശയം ഇവിടെ കൂടിയവർക്കൊക്കെ ഉള്ളതാണ്. അതോണ്ട് എല്ലാരോടും ഒരുമിച്ചു പറയാമെന്നു പറഞ്ഞ് ഒഴിവായി. അവരുടെയൊക്കെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ജാബി നേരെ പോയി നിന്നത് ഫാദിക്കാന്റേം ശ്രീയേട്ടന്റേം മുന്നിലാണ്. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരൻ തിരിച്ചു വന്നതിന്റെ സന്തോഷം കൊണ്ടാണോ അതോ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിട്ടും ഇന്നേവരെ തങ്ങളുടെ മുന്നിൽ വരാത്തതിന്റെ സങ്കടവും ദേഷ്യവും കൊണ്ടാണോന്നറിയില്ല ജാബി മുന്നിലെത്തിയതും ശ്രീയേട്ടന്റെ കരങ്ങൾ ആ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫാദിക്കാന്റെ പ്രതികരണവും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. ഈ പിണക്കമൊക്കെ അൽപനേരത്തേക്കു മാത്രമേ ഉണ്ടാവുള്ളൂന്ന് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ഞങ്ങളെല്ലാരും അകത്തേക്ക് കയറി. ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്‌തോണ്ടാവും നല്ല ക്ഷീണമുള്ളോണ്ട് ഞാൻ വേഗം കുളിച്ചു ഫ്രഷായി വന്നു. താഴേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ശ്രീയേട്ടന്റേം ഫാദിക്കാന്റെയുമൊക്കെ പിണക്കം മാറിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാരും കൂടെ അവരെ മൂന്നു പേരെയും സൽക്കരിക്കുന്ന തിരക്കിലാണെങ്കിലും ജാബി മാത്രം അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആരെയോ തിരഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുവാണ്. അത് കണ്ടതും ഞാനവനെ നോക്കി എന്താണെന്ന് പുരികം പൊക്കി ചോദിച്ചതും അവനപ്പോ തന്നെ അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുക്കലേക്കു വന്നു. "ടീ,,,, കുഞ്ഞോളെ, ഷാഹീ..... അവളെവിടെടീ ?ഇവിടെ.... ഇവിടെ അവളെ മാത്രം കാണുന്നില്ലല്ലോ. " ആധി നിറഞ്ഞ അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ആ ഹൃദയം പിടയ്ക്കുന്നത് എനിക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതോണ്ട് ഞാൻ കൂടുതൽ ടെൻഷനടിപ്പിക്കാതെ അവളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. "ഷാഹിത്ത ഹസ്ബന്റിന്റെ കൂടെ ദുബായിൽ സെറ്റിൽടാ ഇക്കാ. അവർക്ക് ഇപ്പൊ ഒരു മോളുണ്ട്, നമ്മളെ ഐഷു. പിന്നെ, ഷാഹിത്ത കല്യാണം കഴിച്ചത് അഫീന്റെ അനൂക്കയെയാ. " എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അവരുടെ ഫോട്ടോസൊക്കെ അവനു കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ഇപ്പഴാ അവനു സമാധാനമയത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഷാഹിത്താനേം അനൂക്കാനേം ഐഷൂട്ടിയെയുമൊക്കെ വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ അവരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്നു തോന്നിപ്പോയി . ജാബി തിരിച്ചു വന്നെന്നറിഞ്ഞാൽ അവളത് വിശ്വസിക്കില്ലെന്നറിയാവുന്നോണ്ട് അവൾക്കും ഒരു സർപ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെന്നു കരുതി എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും ഞാനവളെ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തു. അവളോട്‌ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാ ഇവിടെയെന്താ ഇത്രേം ബഹളമെന്ന് അവൾ ചോദിച്ചതു. ഞാനപ്പോ തന്നെ ജാബിയെ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ളവരെയൊക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. എല്ലാരേം ഒരുമിച്ച് കണ്ടിട്ടാവും പെണ്ണിനാകെ കുശുമ്പ് കേറിയിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങളെല്ലാരും ഇവിടെ അടിച്ചു പൊളിക്കുവാന്നു കൂടി കേട്ടതോടെ അവള് മുഖവും വീർപ്പിച്ചു നിന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. പിന്നെ എല്ലാരും കൂടെ അവളോട്‌ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ജാബിയാണെൽ അവനെ കാണിക്കാഞ്ഞതിൽ എന്നെ പിച്ചേം മാന്തേം ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതിനിടയിലാണ് അവർക്കിടയിൽ രണ്ടു പുതു മുഖങ്ങളെ അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. അവളപ്പോ തന്നെ അവരെ കുറിച്ച് എന്നോട് ചോദിക്കേം ചെയ്തു. "ടീ,,,, അവിടെയാരാ രണ്ട് പുതുമുഖങ്ങൾ ?" "അതൊക്കെയുണ്ട് മോളേ.... അതിനു മുമ്പ് ഞാൻ നിനക്ക് വേറെ ഒരാളെ കാണിച്ചു തരാം " ഞാനത് പറഞ്ഞതും അവളെന്നെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു. "ആരെ ?" "അതൊക്കെയുണ്ട്, നീ പോയി അനൂക്കാനേം ഐഷൂട്ടീനേം കൂട്ടിവാ " അവളപ്പോ തന്നെ അവരേം കൂട്ടി വന്നതും ഞാൻ വേഗം ജാബിയെ പിടിച്ച് എന്റെ കൂടെ നിർത്തിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ജാബിയെ എന്റെ കൂടെ കണ്ടിട്ടാവും കുറച്ചു നേരം അവളവനെത്തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കിയതും പതിയെ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. തുടരും.....
3.3k views
5 hours ago
#

📙 നോവൽ

💞മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💞 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 53 * ഷാനയേയും വിളിച്ച് ലുബീന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് കാര്യം തിരക്കിയതും അവള് പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി . "എന്ത് ,,,,,?" വിശ്വാസം വരാതെ ഒരേ ശബ്ദത്തിൽ ഞങ്ങളതും ചോദിച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്കു തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കി . " അതേ ഷാനി ,എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഇവിടെ എവിടെയോ എന്റെ ജാബിയുണ്ട് .അവന്റെ സാമിപ്യം എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ." "നീ എന്തൊക്കെയാ ലുബീ ഈ പറയുന്നെ ? മരിച്ചയാൾ തിരിച്ചു വന്നെന്നോ ?.അതൊക്കെ നിന്റെ വെറും തോന്നലാ പെണ്ണേ .അവൻ .....അവനിനി വരില്ല ." ഞാനത് പറഞ്ഞതും ഷാനയും എനിക്ക് സപ്പോർട്ടായി സംസാരിച്ചു . "അതേ ലുബി ,നീ എപ്പഴും അവനെ കുറിച്ച് തന്നെ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നതു കൊണ്ടാ നിനക്ക് ഇങ്ങനൊക്കെ തോന്നുന്നെ .അവനെ മറക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല .കാരണം അതിന് നിനക്കീ ജന്മം കഴിയില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം .പക്ഷെ ഇനിയും നീ അവനു വേണ്ടി കരയരുത് .നീയിപ്പോ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ പോകുവാ .അതോർമ്മ വേണം ." ഈ അവസാന നിമിഷമെങ്കിലും ജാബി വന്ന് കൊണ്ടുപോകുമെന്ന അവളുടെ പ്രതീക്ഷകളെയെല്ലാം ഞങ്ങൾ തച്ചുടച്ചതു കൊണ്ടാവും ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഷാനയുടെ കരങ്ങൾ അതിനെ തടഞ്ഞു നിർത്തിയിരുന്നു . "ടീ പെണ്ണേ ,,,,നല്ലൊരു ദിവസായിട്ട് ഇങ്ങനെ കണ്ണു നിറക്കാതെ നീയിങ്ങു വന്നെ ,നിന്റെ കല്യാണച്ചെക്കൻ നിന്നെ കാണാതെ അക്ഷമനായി നിൽക്കുവാന്ന് .നീ കണ്ടില്ലല്ലോ ....ദേ, ആള് നിന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുവാ .വേണേൽ ഒന്ന് ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കിക്കോ .പിന്നെ ഞങ്ങളാരും കാണിച്ചില്ലന്നു പറയരുത് ." എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഷാന ലുബിയേം കൂട്ടി സ്റ്റേജിലേക്കു കയറിയപ്പോഴും അവളുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു തന്നെയിരുന്നു . @@@@@@@@@@@@ ലുബിയെ സ്റ്റേജിൽ കല്യാണച്ചെക്കന്റെ അടുത്തുള്ള ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുത്തി താഴേക്കിറങ്ങുമ്പോഴാണ് നമ്മളെ ചങ്ക്സെല്ലാം വരുന്നത് കണ്ടത് . വയനാട്ടിൽ നിന്നും അഫീന്റെ ഉമ്മാമയും മൂത്തുമ്മയും സഫയും അവളുടെ ഇത്ത സനയുമൊക്കെ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു .ആലിയും സഫയും ഒരു കൂട്ടായോണ്ട് സഫ വന്നതിൽ പിന്നെ ഞാൻ ആലീന്റെ പൊടിപോലും കണ്ടിട്ടില്ല .ഷാഹിത്തയാണേൽ സനത്തയുടെ കൂടെ അവരുടെ പിള്ളേരെ പിറകെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാന്ന് .അഫിയാണേൽ ഫാദിക്കാന്റേം ശ്രീയേട്ടന്റേം റാഷിക്കാന്റേം കൂടെ നമ്മളാകെ പോസ്റ്റായി നിൽക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് .റിഷൂനോട് റാഷിക്കാന്റെ കൂടെ വരാൻ ഞാനിന്നലെത്തന്നെ പറഞ്ഞതാണ് .എന്നിട്ട് ആ കുരിപ്പ് വരുന്ന സമയം കണ്ടോ ... നമ്മളെ ടീംസിനെ കണ്ടതും ഞാൻ വേഗം അവരുടെ അടുക്കലേക്കു പോയി ഇത്രേം ലേറ്റായതിന് ആദ്യം തന്നെ റിഷൂന്റെ നടുപ്പുറം നോക്കി ഒന്ന് കൊടുത്തു .തിരിച്ച് രണ്ടെണ്ണം കിട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും എന്നെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മിയതല്ലാതെ എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് അതുണ്ടായില്ല .പിന്നെ അവരോട് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചിരുന്നു .അപ്പോഴാ അവരിൽ ഒരുത്തന്റെ അഭാവം എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടത് . "ടാ നസീ.....അജു എവിടെ ? അവൻ വന്നില്ലേ ?" "ഉം ,അതൊക്കെ വന്നു .അപ്പൊത്തന്നെ അവന്റെ പണിയും തുടങ്ങി ." എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെന്റെ പിന്നിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടിയതും അതെന്തു പണിയെന്ന സംശയത്തോടെ ഞാനും പിറകോട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കി . 'ഓഹോ ,അപ്പൊ ഇതാണല്ലേ അവന്റെ പണി ' അവിടെ അവൻ ആലിയോട് കുറുകുന്ന തിരക്കിലാണ് .വെറുതെയല്ല ചെക്കന്റെ പൊടിപോലും കാണാഞ്ഞെ. അവരെ രണ്ടിന്റേം എൻകേജ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞതാട്ടോ .ഒരു ദിവസം അജു വിളിച്ച് അത്യാവശ്യമായി കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു .അതും നമ്മളെ സ്ഥിരം പ്ലേസായ ബീച്ചിലും .ഞാനും അഫിയും അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ചെക്കനാകെ ടെൻഷനടിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു . 'പടച്ചോനെ ,,,,,ഇതിപ്പോ എന്താ സംഭവം ' "ടാ .....എന്തു പറ്റി ,എന്താ നീ കാണണോന്ന് പറഞ്ഞെ .?" എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി .എന്നിട്ട് ശ്വാസം മെല്ലെ വലിച്ചെടുത്ത് ഒരു ദീർഘ നിഷ്വാസം വിട്ട് അഫിയോടായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി . "അത് പിന്നേ ....അഫിക്കാ ....എനിക്ക് ആലിയെ ഇഷ്ടാണ് .അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട് ." യാതൊരു മുഖവുരയുമില്ലാതെ അവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി .അവന് ആലിയെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പലപ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു .പക്ഷെ ഒരിക്കൽ പോലും അവനത് തുറന്നു പറയാതെ വന്നപ്പോൾ അതെന്റെ വെറും തോന്നലായിരിക്കുമെന്നു കരുതി .പക്ഷെ ഇപ്പോ ...... അന്തം വിട്ട് ഞാനജൂനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . "അഫിക്കാ ,,,,ഇങ്ങളെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ?" "അത് പിന്നേ ..... അജൂ ....നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഇപ്പൊ പഠിക്കുവല്ലേ .ആദ്യം അതൊക്കെ കഴിയട്ടെ .എന്നിട്ട് നല്ലൊരു ജോബ് ആയിട്ട് വാ .അവൾക്ക് സമ്മതമാണേൽ നമുക്ക് ആലോചിക്കാം ." അത് കേട്ടതും ചെക്കന്റെ മുഖമൊന്നു കാണണായിരുന്നു .പതിനാലാം രാവുതിച്ചപോലുണ്ട് . "അത് മതി ഇക്കാ നിങ്ങളിൽ നിന്നും ഇങ്ങനൊരു ഉറപ്പ് കിട്ടിയാമതി .ഇത്രേം കാലം മനസ്സിൽ തോന്നിയ ഇഷ്ടം അവളോടു പോലും തുറന്നു പറയാൻ കഴിയാതെ ഞാനാകെ വീർപ്പുമുട്ടി കഴിയുവായിരുന്നു .ഇനിയും പറയാതിരുന്നാൽ അവളെ എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടുമോന്നുള്ള പേടി കൊണ്ടാ ഞാനിപ്പോ നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നത് . എന്റെ അവസ്ഥ മറ്റാരെക്കാളും നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാവുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ." ചെക്കൻ അത് പറഞ്ഞതും അഫി എന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു . 'എന്നാലും ഇവനെവിടുന്നാ ഇത്രേം ധൈര്യം കിട്ടിയത് .?' അത് ചോദിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാനപ്പോത്തന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് കുറച്ചു മാറി നിന്നു . "ടാ ,,,,നീ പൊളിച്ചല്ലോ .എവിടുന്ന് കിട്ടി നിനക്കിത്രേം തന്റേടം ." "അത് .....അന്ന് നിന്റെ കേട്യോന്റെ ഡയറി വായിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയതാ .നിന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ അഫിക്ക നിന്റെ ഇക്കാനോട്‌ അന്തസായി പെണ്ണ് ചോദിക്കുവായിരുന്നില്ലേ ആദ്യം ചെയ്തത് .അത് തന്നെ ഞാനും ആവർത്തിച്ചു .ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞ് നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നതു തന്നെ എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് മനസിലാക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതു കൊണ്ടാ .സ്നേഹത്തിന്റെ വില മറ്റാരേക്കാളും നിന്റെ കേട്യോനറിയാം ." 'ഓഹ് ,അപ്പൊ അന്ന് അവനാ ഡയറിയും നോക്കി ഒരുമാതിരി ചിരി ചിരിച്ചത് ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ കരുതിയിട്ടാണല്ലേ .ഇപ്പഴല്ലേ അതൊക്കെ ഓടുന്നെ ' "ഉം .....എന്നിട്ടെന്താ ഇതൊന്നും എന്നോടിന്നേ വരെ നീ പറയാതിരുന്നെ ?" "ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നീയെന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും വായിച്ചെടുത്തതല്ലേ എനിക്ക് ആലിയോടുള്ള ഇഷ്ടം .പിന്നെന്തിനാ ഞാനത് വീണ്ടും പറയുന്നെ ." അത് കേട്ടതും ഞാനവനെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു .അന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചാണ് വീട്ടിലേക്കു പോയത് .പിന്നെ ആലിയെ എന്നും കാണാൻ വേണ്ടി അവൻ നമ്മുടെ കോളേജിൽ തന്നെ പിജിക്കു ചേർന്നു .അഫി അന്നുതന്നെ അജൂന്റെ കാര്യം വീട്ടിൽ പറഞ്ഞ് സെറ്റാക്കിയതു കൊണ്ട് രണ്ടും കൂടെ പ്രേമിച്ചു നടക്കുവായിരുന്നു .അതറിഞ്ഞതോടെ അപ്പൊത്തന്നെ രണ്ടു വീട്ടുകാരും ചേർന്ന് അവരുടെ എൻകേജ്മെന്റ് നടത്തി .അതോടെ അവർക്ക് പ്രണയിച്ചു നടക്കാനുള്ള ലൈസെൻസും കിട്ടി .മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞേ അവരുടെ കല്യാണം നടത്തുള്ളൂ .അപ്പോഴേക്കും അജൂന് നല്ല ജോബും ആവും ആലിക്ക് ഡിഗ്രിക്കും പോകാം .അങ്ങനെയാ എല്ലാരും തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചത് . ആലിയിപ്പോൾ അജൂന്റെ പെണ്ണാണ് .ആ ഒരു ധൈര്യത്തിലാ അവരിവിടെ കിടന്ന് കുറുകുന്നത് .എന്തായാലും അവരെ ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ ശെരിയാവില്ലല്ലോ .ഞാനപ്പോത്തന്നെ അവർക്കു നടുവിൽ ഒരു തടസമായി നിന്നു കൊണ്ട് രണ്ടിനേം നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി . "ടാ ,,,,കുറേ നേരായല്ലോ രണ്ടും തുടങ്ങിയിട്ട് .എന്താ അതിനു മാത്രം നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ ." ഞാനത് ചോദിച്ചതും ചെക്കൻ കുറച്ച് നാണത്തോടെ ആലീന്റെ കയ്യിൽ അവന്റെ വിരലു കൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ചോണ്ട് പറയാ "അത് പിന്നേ .....ഞങ്ങള് ഞങ്ങളെ ലൈഫൊന്നു പ്ലാൻ ചെയ്യുവായിരുന്നു അല്ലെടീ ..." അവന്റെ കളിയും സംസാരമൊക്കെ കണ്ട് എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി .ആലിയാണേൽ ഇതൊക്കെ എപ്പോ ന്നുള്ള അർഥത്തിൽ നോക്കുന്നുണ്ട് . 'പടച്ചോനെ ....ചെക്കൻ കൈവിട്ടു പോയോ ?' "ഓഹ് ,എന്നിട്ട് എവിടെ വരെ എത്തി നിങ്ങളെ പ്ലാനിങ് ഒക്കെ ." "എവിടെയെത്താൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ അപ്പോഴേക്കും നീ വന്ന് എല്ലാം ചളമാക്കിയില്ലേ ." എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെന്നെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മിയതും ഞാനൊന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു .ആലിയാണേൽ എന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മി നാറിയതിന്റെ എല്ലാ ദേഷ്യവും അജൂന്റെ കയ്യിൽ തീർക്കുന്നുണ്ട് . "ഓഹ് ,ഭാഗ്യം .അതുവരെ എത്തിയുള്ളൂല്ലെ ,ഞാൻ വെറുതെ പേടിച്ചുപോയി .എന്തായാലും ബാക്കി പ്ലാനിങ്ങൊക്കെ നമുക്ക് മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ട് നടത്താട്ടോ .ഇപ്പൊ മക്കള് വാ നിക്കാഹ് തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് നമുക്കെല്ലാർക്കും കൂടെ കുറച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കാലാ ." അവരേം കൂട്ടി നമ്മളെ ചങ്ക്സിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയപ്പോഴാ തെണ്ടികളെല്ലാം കൂടെ നമ്മളെ ബ്രദേർസും കേട്യോനുമൊക്കെയായി ഒന്നിച്ച് നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് കണ്ടത് .അതും നമ്മളെ കൂട്ടാതെ .പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല നമ്മള് മൂന്നാളും കൂടെ അവർക്കിടയിൽ തിക്കിക്കയറി ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്തു . കല്യാണത്തിന് കൂടിയവരൊക്കെ സ്റ്റെജിൽ കയറി പെണ്ണിനേം ചെക്കനേം വിഷ് ചെയ്ത് അവരോടൊപ്പം ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് .അതിനിടയിൽ ലുബിയോടും ചെക്കനോടും അങ്ങനെ നിക്ക് ഇങ്ങനെ നിക്ക് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ക്യാമറ മാൻ വല്ലാതെ ശല്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട് .ലുബിയാണേൽ അവനിൽ നിന്നും ഒരു മെയിൽ ദൂരെ നിന്നാ ഫോട്ടോക്ക് നിൽക്കുന്നത് .അതൊക്കെ നോക്കി നമ്മള് ഓരോ കമന്റ് പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാ കല്യാണച്ചെക്കൻ നമ്മളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുന്നത് കണ്ടത് .അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവരേം കൂട്ടി സ്റ്റേജിൽ കയറി അവരോടൊപ്പം ഞങ്ങളും ഒരു ഒന്നൊന്നര ഫോട്ടോ എടുപ്പ് തന്നെ നടത്തി .ആ പേരും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെല്ലാരും കൂടെ ലുബിയെ പരമാവധി ചെക്കന്റെ അടുത്തു നിർത്തിക്കേം ചെയ്തു . ഞങ്ങളെല്ലാരും കല്യാണം അടിച്ചു പൊളിക്കുമ്പോഴും ലുബി മാത്രം ഒരു പാവ കണക്കെ എല്ലാറ്റിനും നിന്നു തരികയായിരുന്നു .അവളുടെ മൂഡ് ശെരിയാക്കാൻ ഞങ്ങളോരോ തമാശ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾക്കു പറയാൻ ഒന്നു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .ജാബീ....അവൻ ഇവിടെ എവിടെയോ ഉണ്ടെന്ന് . നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞ് മഹറണിയിക്കാൻ ചെക്കൻ ലുബീന്റെ അടുക്കലേക്കു പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു . പടച്ചോനെ ,,,,,ഇനി എന്തൊക്കെയാ ഇവിടെ സംഭവിക്കുവാന്ന് എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല . ഞാനാകെ ടെൻഷനടിച്ചു നിക്കുമ്പോഴാണ് നമ്മളെ കേട്യോനും ബ്രദേർസും എന്റെ അടുക്കലേക്കു വന്നത് . "എന്താടീ ,,,,പേടിയുണ്ടോ നിനക്ക് ?" "പിന്നില്ലാതിരിക്കോ ശ്രീയേട്ടാ .അമ്മാതിരി പണിയല്ലെ നമ്മളവൾക്കു കൊടുത്തെ .അവളെന്തായാലും എന്നെ വെറുതെ വിടാൻ ചാൻസില്ല .എന്നാലും ഞാനൊരു പ്രെഗ്നന്റ് ആണെന്നുള്ള പരിഗണനയെങ്കിലും തന്നാൽ മതിയായിരുന്നു ." ഞാനത് പറഞ്ഞതും നാലും കൂടെ കിണിക്കാൻ തുടങ്ങി . "ഞാനപ്പഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ കുഞ്ഞോളെ ഇതൊന്നും വേണ്ടാന്ന് .നിനക്കായിരുന്നില്ലേ വാശി ." ഫാദിക്കയാണ് . "നമ്മള് കൈവിട്ടു പോയീന്നു കരുതിയ ഒന്ന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കിട്ടുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷമുണ്ടല്ലോ അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല ഇക്കാ ." "നമ്മളെ ബീവി പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട് ഫാദി .എന്തായാലും ഇവിടെ വരെ നമ്മള് കാര്യങ്ങളൊക്കെ എത്തിച്ചില്ലേ .അതുപോലെ ഇനിയങ്ങോട്ടും നല്ലരീതിയിൽ തന്നെ നടന്നോളും ." "അതെന്നെ .എന്തായാലും വരുന്നിടത്തു വെച്ച് നമുക്ക് കാണാം .നിങ്ങള് വന്നെ ചെറിയൊരു പണി കൂടെ ബാക്കിയുണ്ട് ." "എന്തു പണി ?" തെല്ലൊരു സംശയത്തോടെ റാഷിക്ക അത് ചോദിച്ചതും ഞാനിക്കാനെ നോക്കി സൈറ്റടിച്ചു കാണിച്ചു . "അതൊക്കെയുണ്ട് ,നിങ്ങള് വാ അവനിപ്പോ മഹർ ചാർത്തും ." "നീ ഞങ്ങളെ കൊലക്കു കൊടുക്കോ കുഞ്ഞോളെ " "ഓഹ് ,എന്റെ ശ്രീയേട്ടാ ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനു പോകുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ കൊനിഷ്ട്ട് ചോദ്യവുമായി വരല്ലേ . അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കൂല .ഇങ്ങള് വരാൻ നോക്ക് ." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ടു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അഫി അപ്പൊത്തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവിടെ നിർത്തിച്ചു . "ഒന്ന് പതുക്കെ നടക്ക് പെണ്ണേ .ഇനിയിങ്ങനെ ഓടിച്ചാടി നടക്കാൻ പാടില്ലാന്ന് ഞാനെത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ ." ഇക്കാന്റെ വായിൽ നിന്നും രണ്ടെണ്ണം കേട്ടതോടെ ഞാൻ നല്ല കുട്ടിയായി ആ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പതിയെ സ്റ്റേജിലേക്കു കയറി . ഞങ്ങളുടെ എല്ലാരുടെയും നിറ സാനിധ്യത്തിൽ അയാള് ലുബീന്റെ കഴുത്തിൽ മഹർ ചാർത്താൻ തുനിഞ്ഞതും അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചു .പതിയെ ആ മഹർ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു നിന്നപ്പോഴേക്കും അടഞ്ഞു കിടന്ന കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ കണങ്ങൾ കവിളിലേക്ക് ഒഴുകിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു . കണ്ണു തുറക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഞാനവളെ തള്ളി അവളുടെ കേട്യോന്റെ നെഞ്ചിലേക്കിട്ടു . അത് അയാൾക്ക്‌ നന്നായി ബോധിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു .അവളെ ആ കരവലയത്തിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തു കേൾക്കാത്ത വിധം പൊളിച്ചു മോളേന്നു ചുണ്ടനക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി .അപ്പോഴേക്കും ശ്രീയേട്ടൻ അതൊക്കെ തന്റെ ക്യാമറക്കണ്ണിൽ പകർത്തുന്നതോടൊപ്പം നമ്മളെ ടീംസെല്ലാം ആർത്തു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു . ആ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം ലുബിയെ പലതും ഓർമപ്പെടുത്തിയതു കൊണ്ടാവും ആ കരസ്പർശമേറ്റതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അയാളുടെ പേര് മന്ത്രിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . "ജാ ....ബീ....." തുടരും ..... (നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ജാബിയെ ഞാൻ അവന്റെ ലുബിക്ക് തന്നെ തിരികെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ട്ടോ .എല്ലാർക്കും സന്തോഷമായിന്നു കരുതുന്നു .പിന്നെ നമ്മളെ സ്റ്റോറി അവസാന പര്യവസാനിക്കാറായ വിവരം സന്തോഷപൂർവ്വം അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു .)
5.5k views
5 days ago
#

📙 നോവൽ

💞മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💞 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 52 * എന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കും മുന്നേ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ കേട്ട് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അവിടെയുള്ള ആളെ കണ്ട് ഞങ്ങളൊക്കെ തരിച്ചു നിന്നു . "ലുബീ....." ആ മണൽത്തരികളിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് മുഖം പൊത്തിക്കരയുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് ബോധ്യമായിരുന്നു ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചതൊക്കെ അവൾ കേട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് 'ഇനി അവളെ എന്തു പറഞ്ഞാ ഞങ്ങൾ സമാധാനിപ്പിക്കേണ്ടത് .?.എന്നെങ്കിലും തിരികെയെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഇത്രയും നാൾ കാത്തിരുന്ന അവളുടെ പ്രണയവും ജീവിതവും ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ചങ്ക് തകർന്നു പോയിട്ടുണ്ടാവില്ലേ ആ പാവത്തിന്റെ .അത്രയേറെ സ്നേഹിച്ചതായിരുന്നില്ലേ അവളവനെ . എല്ലാ സത്യങ്ങളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് എങ്ങനെയാ ഞാനവളെ സമാധാനിപ്പിക്കേണ്ടതെന്നറിയാതെ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴേക്കും ശ്രീയും ഫാദിയും അവൾക്കരികിലിരുന്ന് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വാക്കുകളത്രയും അവളിൽ നോവു പരത്തിയതു കൊണ്ടാവും അവളുടെ ഓരോ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളും എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെയാണ് വന്നു പതിച്ചത് .സമാധാന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആ സങ്കടത്തിന്റെ ആഴം കുറക്കാൻ ഫാദിയും ശ്രീയും ആവോളം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .അപ്പോഴും എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കും ഒരു നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു .അവളുടെ മുഖത്തു നിന്നും ഫാദി ആ കൈകൾ ബലമായി പിടിച്ചു മറ്റുമ്പോഴാണ് കൂടെയുള്ളവരുടെയൊക്കെ കണ്ണു നനയിച്ചു കൊണ്ട് അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞത് . "ഇത് കേൾപ്പിക്കാനായിരുന്നോ ഇക്കാ നിങ്ങളെന്നെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവന്നേ .എന്റെ ജാബീ....അവനിനി തിരിച്ചു വരില്ലെന്ന് എന്നെ അറിയിക്കാനായിരുന്നോ ഇങ്ങനൊരു നാടകം .അവനെവിടേലും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന സമാധാനത്തിൽ ഞാനിവിടെ കഴിയുമായിരുന്നില്ലേ .എന്തിനാ നിങ്ങളെല്ലാരും കൂടെ എന്റെയാ വിശ്വാസത്തെ തച്ചുടച്ചത് .പറ ,എന്തിനാ എന്നെയിവിടേക്കു കൊണ്ടുവന്നേ ." അവന്റെ കോളറിൽ പിടി മുറുക്കിക്കൊണ്ട് ലുബി സമനില തെറ്റിയവളെപ്പോലെ പെരുമാറാൻ തുടങ്ങിയതും അത് കണ്ടു നിൽക്കാൻ കഴിയാതെ ഷാനയും എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കരയുകയായിരുന്നു . "അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല മോളെ ,ജാബി ഞങ്ങളിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഇതാണെന്ന് ഞങ്ങളറിഞ്ഞിരുന്നില്ല .തിരിച്ചു വരുന്നതു വരെ എന്റെ പെണ്ണിനെ നന്നായി നോക്കണമെന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ നിന്നെ ഞങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചു പോയത് ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാൻ കഴിയാത്തത്രയും ദൂരെയാണെന്ന് ഞങ്ങളറിയാതെ പോയി ." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീ അവൾക്കു മുന്നിലിരുന്നു കൊണ്ട് പൊട്ടിക്കരയുമ്പോഴും ഒന്നും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ മൂകസാക്ഷിയായി നിൽക്കാനേ ഞങ്ങൾക്കായുള്ളൂ . അവളുടെ കരച്ചിൽ നേർത്ത് അത് ചെറിയൊരു തേങ്ങലായി മാറിക്കഴിഞ്ഞതോടെ അവളുടെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം കരഞ്ഞു തീർക്കട്ടേന്നു കരുതി കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങളാരും അവളെ ശല്യം ചെയ്തില്ല .ജാബി ഇനി വരില്ലെന്ന് അവളുടെ മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ കുറച്ചു സമയമെടുക്കുമെന്നറിയാം .എങ്കിലും അവളെയാ പഴയ ലുബിയായി മാറ്റിയെടുത്തേ പറ്റൂ . ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് കാടു കയറുമ്പോഴാണ് എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത് .നോക്കിയപ്പോൾ ഷാനയുടെ ഉമ്മയാണ് .ഞാനപ്പോത്തന്നെ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്ത് ചെവിയോടു ചേർത്തു വെച്ചു .ഉമ്മാന്റെ ആധി നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ഞാനൊന്നു ഭയന്നെങ്കിലും കാര്യം തിരക്കിയപ്പോഴാ മനസിലായത് നമ്മളെ ബീവി അവരോടൊന്നും പറയാതെയാണ് വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതെന്ന് .അതോണ്ട് ഞാനവരോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിച്ച് കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ആഷി തിരികെ പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് .അപ്പോഴാ ഹനൂട്ടി അവന്റെ തോളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നതു കണ്ടത് .വെറുതെയല്ല പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാഞ്ഞത് . ആഷി പോകാന്നു പറഞ്ഞതോടെ ബാക്കിയുള്ളവരും എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു .ലുബിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളാകെ മരവിച്ച അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുവാന്ന് .കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് ആ കണ്ണുനീർ പോലും വറ്റിപ്പോയെന്നു തോന്നുന്നു .ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നുമറിയാതെ അവളാ ഇരിപ്പു തുടർന്നപ്പോൾ ഫാദിയും ശ്രീയും കൂടെ അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് അവളേം കൂട്ടി കാറിനടുത്തേക്കു നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാലുകളും അവർക്കു പിന്നാലെ ചലിക്കുകയായിരുന്നു . അന്നു മുതൽ ലുബിയാകെ മാറിപ്പോയിരുന്നു .ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയ പോലെ ,പുറം ലോകവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാതെ അവളാ ഇരുട്ടു മുറിയിൽ തന്നെ ദിനങ്ങളോരോന്നും കഴിച്ചു കൂട്ടുന്നതു കാണുമ്പോൾ അന്ന് ഷാനയെ കാണാതെ വന്നപ്പോഴുള്ള എന്റെ അവസ്ഥയാ എനിക്ക് ഓർമ വന്നത് .അല്ലെങ്കിലും ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചയാളെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴുള്ള വേദന അത് അനുഭവിച്ചവർക്കേ മനസിലാവു അതിന്റെ തീവ്രത എത്രത്തോളമാണെന്ന് . @@@@@@@@@@@@ കാത്തിരിപ്പ് അവസാനിച്ചതോടെ ഇത്രേം നാൾ ജാബീന്റെ പെണ്ണായി ജീവിച്ചവൾ ഇന്നവന്റെ വിധവയായി ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു .ഈ നിറങ്ങളുടെ ലോകത്തു നിന്നും വെള്ള നിറത്തെ മാത്രം സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയ അവളെ കാണുമ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു പോവും .തങ്ങളുടെ ഒരേയൊരു മകളുടെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ടാവും അവളുടെ ഉമ്മാക്കും ഉപ്പാക്കും ചങ്ക് പിടയുകയാണ് .അവരുടെ കാലശേഷം അവൾക്ക് കൂട്ടിന് ആരാ ഉണ്ടാവുകയെന്ന ചിന്ത അവരെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു .അവരുടെ സങ്കടം കാണവയ്യാതെ ഞങ്ങളവളെ നിർബന്ധിച്ച് ജോലിക്കു പറഞ്ഞയച്ചു .അവളിപ്പോ അടുത്തുള്ള ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിൽ ടീച്ചറാണ് .അവിടേക്ക് പോയിത്തുടങ്ങിയതോടെ ലുബിയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങി .അതിനിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലും ഒരുപാട് സംഭവ വികാസങ്ങൾ അരങ്ങേറി . ജാബിക്കു വേണ്ടി ഇനിയും അവളുടെ ജീവിതം കളയരുതെന്നു കരുതി എല്ലാരും കൂടെ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചുവെങ്കിലും അവൾ സമ്മതിച്ചില്ല .ഇനിയും അവളുടെ സമ്മതത്തിനു കാത്തു നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ലെന്നു തോന്നിയതു കൊണ്ടാവും അവസാനം ലുബീന്റെ സമ്മതം പോലും ചോദിക്കാതെ അവളുടെ ഉപ്പ മറ്റൊരാളുമായി അവളുടെ കല്യാണമുറപ്പിച്ചത് .ഒരുപാട് എതിർത്തു നോക്കിയിട്ടും അതൊന്നും ആരും ചെവിക്കൊള്ളാതെ വന്നപ്പോൾ അതിന്റെ പേരിൽ അവൾ ആത്മഹത്യക്ക് ശ്രമിച്ചു വെങ്കിലും ഒരു നിഴൽ പോലെ ഫാദിക്കയും ശ്രീയേട്ടനും കൂടെയുണ്ടായതു കൊണ്ട് അവിടേം അവൾക്ക് പരാജയമായിരുന്നു . പിന്നെ ഉപ്പേം ഉമ്മേം കരഞ്ഞു പറഞ്ഞതോടെ അവരുടെ സന്തോഷത്തിനു വേണ്ടി ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന വേദനയോടെ അവൾക്ക് സമ്മതം മൂളേണ്ടി വന്നു .പിന്നീടെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു .സ്വർണമെടുക്കലും പന്തലിടലും കല്യാണ വിളിയുമൊക്കെയായി കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ തകൃതിയായി നടന്നു .ഒരേട്ടന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നു കൊണ്ട് ശ്രീയേട്ടനും ഫാദിക്കയും അഫിയുമൊക്കെ അവരുടെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു . ബന്ധുക്കളും അയൽക്കാരുമൊക്കെയായി ലുബീന്റെ വീടാകെ ആൾക്കാരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുവാ .ഇനി ഞങ്ങളുടെ ഒരു കുറവും കൂടെയുള്ളൂന്ന് ശ്രീയേട്ടൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോത്തന്നെ ഞാനെന്റെ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ പൂർത്തിയാക്കി നമ്മളെ കേട്യോനെ കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ് .അങ്ങേര് വരുന്നത് കാണാത്തോണ്ട് ഞാനൊന്നൂടെ കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്നു കൊണ്ട് നമ്മള് നമ്മളെത്തന്നെ സ്വയം ഒന്നു വിലയിരുത്തുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നും ആരോ എന്റെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് എന്നെ അയാളിലേക്കടുപ്പിച്ചത്. ആ കരസ്പർശം അറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു അത് നമ്മളെ കേട്യോനാണെന്ന് . "എന്താടീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ ,എന്റെ മൊഞ്ചു കണ്ടിട്ടാണോ ?" അഫിയെന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ തോളിൽ മുഖം ചേർത്തു വെച്ചു കൊണ്ട് അഫിയെന്റെ കാതിൽ മെല്ലെ ചോദിച്ചത് . 'ഓഹ് ,പിന്നേ .....ഒരു മൊഞ്ചൻ വന്നേക്കുന്നു .ഹും ' അത് കേട്ടതും കലിപ്പ് കേറി ഞാനപ്പൊത്തന്നെ ആ കൈക്കൊരു തട്ട് കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഇക്കാക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു . "ദേ ഇക്കാ ഇങ്ങള് വെറുതെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ .ഞാനെത്ര നേരായി ഇവിടെ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നെന്നറിയോ .ഇങ്ങള് പെട്ടെന്നൊന്നു റെഡിയായി വന്നേ .നമ്മളെ കാണാഞ്ഞിട്ട് ഫാദിക്കയും ശ്രീയേട്ടനും വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കുവാ ." "ഓഹ് എന്റെ പെണ്ണേ ,,,,ഇയ്യെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ടെൻഷനടിക്കുന്നെ ,കറക്റ്റ് ടൈമിൽ തന്നെ നമ്മളവിടെ എത്തിയിരിക്കും .അത് പോരെ ." ഞാനതിന് സമ്മതമെന്നോണം തലയാട്ടിയതും ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അഫി എന്നെനോക്കി നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി . "ടീ ,,,,നീ ഇത്രേം മൊഞ്ചായിട്ട് ഒരുങ്ങിയിട്ട് ഞാനൊന്നു നോക്കിയിട്ടില്ലേൽ നിനക്കത് സങ്കടാവൂലേ . അതോണ്ട് ഞാനാദ്യം എന്റെ പെണ്ണിനെ ശെരിക്കൊന്നു കണ്ടോട്ടെ .എന്നിട്ട് നമുക്ക് പോവാം ." എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇക്ക എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാനപ്പൊത്തന്നെ കൈയുയർത്തി അവനു മുന്നിൽ ഒരു തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു . "വേണ്ട മോനെ ,അധികം അടുത്തേക്ക് വരണ്ട .ഇനി വല്ല കുരുത്തക്കേടും മനസിൽ വെച്ച് ഇങ്ങോട്ടു വന്നാലുണ്ടല്ലോ ,ദേ....ഇവിടെ ഒരാളുള്ള കാര്യം മറക്കണ്ട ." ചെറുതായി വീർത്തു വന്ന എന്റെ വയറിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് ഞാനത് പറഞ്ഞതും ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അഫി എന്റെ അരയിലൂടെ കയ്യിട്ട് എന്നെ ആ നെഞ്ചിലേക്കു വലിച്ചടുപ്പിച്ചു . "ഞാനെന്തു കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചാലും എന്റെ മോള് ഒന്നും പറയില്ലടീ .അവളെന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാ എന്റെ ഉമ്മച്ചീനെ നല്ലോണം നോക്കണോന്ന് .അതോണ്ട് അവളും കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനാ സ്നേഹിക്കുന്നെന്ന് ." "ഓഹോ ,അപ്പൊ മോനങ്ങു തീരുമാനിച്ചോ ഇത് പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് ." "പിന്നില്ലാതെ ,എനിക്കുറപ്പാ ഇത് നിന്നെപ്പോലൊരു കാന്താരി തന്നെയാ ." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തറയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് അഫിയെന്റെ വയറിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകളമർത്തി വേഗം ഫ്രഷാവാൻ പോയി . ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പലതും പലതും സംഭവിച്ചെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ,അതിൽ ഒന്നാണ് ഇത് .ഇപ്പൊ ഞാനൊരു ഉമ്മയാവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് . ഇനിയുമുണ്ട് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ .അതൊക്കെ വഴിയെ പറഞ്ഞു തരാട്ടോ .നാളെ ലുബീന്റെ കല്യാണമാണ് .അതോണ്ട് ഇന്നു തന്നെ അങ്ങോട്ടു ചെല്ലണമെന്നാ ശ്രീയേട്ടന്റെം ഫാദിക്കാന്റേം ഓർഡർ .മാത്രമല്ല ലുബീന്റെ മനസാകെ കലങ്ങി മറിഞ്ഞിരിക്കുവാ .ഒരാളെ മനസ്സിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് മറ്റൊരാളെ കല്യാണം കഴിക്കാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അതിൽപരം വേദന മറ്റെന്താ ഉള്ളത് . അതോണ്ട് കുറച്ചു നേരമെങ്കിലും അവളുടെ അരികിലിരുന്ന് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കണം .ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത ഒരാൾക്കു വേണ്ടി അവളുടെ ജീവിതം പാഴാക്കുന്നതു കാണാൻ ഞങ്ങൾക്കാവില്ല . അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ശ്രീയേട്ടൻ പറഞ്ഞപോലെ ഒത്തിരി ആൾക്കാരുണ്ട് .എങ്കിലും അധികം ആഘോഷമൊന്നുമില്ല .അതിനു പിന്നിൽ ലുബിയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു നന്നായി അറിയാം .കാരണം ഈ കല്യാണം ഒരിക്കലും അവളാഗ്രഹിക്കുന്നില്ലല്ലോ . ഫാദിക്കാനേം ശ്രീയേട്ടനേം കണ്ടപ്പോൾ അഫി വേഗം അവരുടെ അടുക്കലേക്കു പോയി .ഞാൻ ലുബിയെ തിരക്കി അകത്തേക്കു കയറിയപ്പോൾ പെണ്ണ് നല്ല മൊഞ്ചായി ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട് .പലരും അവളെ കാണാൻ വരുന്നുണ്ട് .അവരുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ ഉള്ളു നീറിപ്പുകയുമ്പോഴും മുഖത്തൊരു കൃത്രിമ ചിരിയും ഫിറ്റ് ചെയ്ത് അവള് തകർത്തഭിനയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുവാണ് . അത് കാണുമ്പോൾ അടക്കിവെച്ച സങ്കടങ്ങളെല്ലാം പുറത്തേക്ക് തികട്ടി വരുന്നപോലെ തോന്നാ .എന്നെ കണ്ടതും അവളുടെ വിഷാദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വികസിച്ചു .പിന്നേ ഓടി വന്നെന്നെ ഒരു കെട്ടിപ്പിടുത്തമായിരുന്നു . "ടീ ,,,,നീയെന്താ ഇത്ര ലേറ്റായെ ? ഇത്രേം നേരം ഞാനിവിടെ ശ്വാസം മുട്ടി കഴിയുവായിരുന്നു .ഇപ്പഴാ എനിക്ക് സമാധാനമായത് ." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ റൂമിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോഴും ഞാനവളെത്തന്നെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നു .ദിവസങ്ങളായി ഉറങ്ങാത്തതിന്റെ ക്ഷീണം ആ കണ്ണുകളിൽ കാണാം .കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് ആ മുഖവും നീരു വെച്ചിട്ടുണ്ട് .പക്ഷെ അവളുടെ പെരുമാറ്റം കാണുമ്പോൾ ഇന്ന് ഏറ്റവും സന്തോഷവതി അവളാണെന്നു തോന്നും .അത്രയ്ക്ക് അവളഭിനയിക്കുന്നുണ്ട് .അല്ലെങ്കിലും സങ്കടങ്ങളൊക്കെ ഉള്ളിലൊതുക്കി പുറമെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് വല്ലാത്തൊരു കഴിവ് തന്നെയാ . ഇമകൾ ചിമ്മാതെയുള്ള എന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവും റൂമിലെത്തിയതും അവള് വേഗം റൂം ലോക്ക് ചെയ്ത് എന്റെ അടുക്കലേക്കു തിരിഞ്ഞു . "എന്താടീ നീയിങ്ങനെ നോക്കുന്നെ ?" അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒന്നുല്ലാന്ന് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ്ടും നോക്കി നിന്നു . "എന്റെ മുന്നിൽ ഈ അഭിനയം വേണോ ലുബീ,,,,,എങ്ങനെ കഴിയുന്നു ഉള്ളു നീറുമ്പോഴും ഇങ്ങനെ ചിരിക്കാൻ .ആരും കാണാതെ നിനക്കിവിടെയിരുന്ന് കുറച്ചു നേരം കരയാൻ പാടില്ലായിരുന്നോ .എന്തിനാ എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി വീർപ്പുമുട്ടി കഴിയുന്നെ ." അതിനവൾ എനിക്കൊന്നു ചിരിച്ചു തന്നു .ആ ചിരിയിലും എനിക്കു കാണാമായിരുന്നു ആ നെഞ്ചിലെ പിടച്ചിൽ . "എന്റെ ഉപ്പന്റെയും ഉമ്മന്റേയും മുഖത്തെ ചിരി നീ കണ്ടോ ഷാനീ ,,,,,അത് ഞാൻ കാരണം എന്നോ മാഞ്ഞുപോയതായിരുന്നു .ഇന്നാ സന്തോഷം വീണ്ടും അവരിൽ വന്നു ചേർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതെന്റെ ഈ തീരുമാനം കൊണ്ടു മാത്രാ .അതിനി ഞാനായ്ട്ട് ഇല്ലാതാക്കില്ല .അവരുടെ സന്തോഷമാ എനിക്കിപ്പോ വലുത് .അല്ലെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നമുക്ക് കിട്ടണോന്ന് വാശിപിടിക്കാൻ പാടില്ലല്ലോടീ .ഇതാവും പടച്ചോൻ എനിക്കു വിധിച്ചത് .അതു പോലെ നടക്കട്ടെ ." അപ്പോഴേക്കും പെയ്യാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ട മഴത്തുള്ളികളെപ്പോലെ ആ കണ്ണുനീർ കവിളിലേക്ക് ഉറ്റി വീണിരുന്നു . "ടീ ,,,,,മതി ,സെന്റിയടിച്ച് നീ എന്നെക്കൂടെ ഇപ്പോ കരയിക്കും ." "ഒന്ന് പോടി " "അല്ലാടീ ,,,,നിനക്ക് ഒരിക്കൽപോലും നിന്റെ ചെക്കനെ കാണാൻ തോന്നുന്നില്ലേ ...എന്റെ കയ്യിൽ ഫോട്ടോയുണ്ട് ആള് ഒടുക്കത്തെ മൊഞ്ചാണ് ട്ടാ .നിനക്ക് കാണണോ ." "അയ്യോ ,,,,,വേണ്ട മോളെ .എനിക്ക് ഒരുത്തന്റെ മോന്തയും കാണണ്ട .എത്ര മൊഞ്ചുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാലും അതൊരിക്കലും എന്റെ ജാബിയെപ്പോലെയാവില്ല .അവനല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനും ഈ നെഞ്ചിൽ സ്ഥാനവുമുണ്ടാവില്ല . അവനെപ്പോലെ അവൻ മാത്രേ ഉണ്ടാവൂ .എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ അവനെപ്പോലെ മറ്റാർക്കും കഴിയേം ഇല്ല ." അല്ലെങ്കിലും എന്തു പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാലും പെണ്ണ് അവസാനം ജാബിയിലെത്തും .പിന്നീട് അതൊരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലായ് മാറും .അതറിയാവുന്നോണ്ട് പിന്നെ ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല .കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല .ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ മൗനം ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് പെട്ടെന്നാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത് .ഞാനപ്പോത്തന്നെ വാതിൽ തുറന്നതും ശ്രീയേട്ടനും ഫാദിക്കയും അഫിയുമൊക്കെ ഇടിച്ചു കേറി അകത്തേക്കു വന്നു .പിന്നെ അതിനകത്ത് ആകെ ബഹളമായിരുന്നു .അതോടെ ലുബിയും ഓക്കെയായി .പിന്നെ സെൽഫിയെടുക്കലും സൊറ പറയലുമൊക്കെയായി നേരം ഒരുപാടായി .വയറ്റീന്ന് കോഴിയൊക്കെ കൂവിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാ ഫുഡ് കഴിച്ചില്ലല്ലോന്ന് ഓർത്തത് .അതോണ്ട് നമ്മളെല്ലാരും കൂടെ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ച് അവരോടൊക്കെ നാളെ വരാന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള് നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു . വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ എല്ലാരും ഞങ്ങള് വരുന്നതും നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നു .അവരോടൊക്കെ ഇന്നത്തെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ വേഗം ഫ്രഷായി കിടന്നുറങ്ങി . @@@@@@@@@@@@ മുഖത്തെന്തോ വെള്ളം വീണപ്പോഴാ ഞാൻ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റത് .മുന്നിൽ നോക്കിയപ്പോൾ നമ്മളെ ബീവിയുണ്ട് കട്ടക്കലിപ്പിൽ നിൽക്കുന്നു . 'പടച്ചോനെ ,,,,,,ഇവൾക്കിതെന്താ പറ്റിയെ ?" ഞാനവളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി . "എന്താടീ നീയീ കാണിച്ചേ ,മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കൂലേ ?" "ദേ,,,,,അഫീ ,രാവിലെത്തന്നെ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട .ഇന്ന് പത്തുമണിക്കല്ലേ ഇക്കാ ലുബീന്റെ നിക്കാഹ് .അതിനു മുമ്പ് നമുക്ക് ഓടിറ്റോറിയത്തിലേക്കെത്തണ്ടെ .ഇവിടെ എല്ലാരും ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുവാ ,ഇങ്ങള് മാത്രം ഇങ്ങനെ പോത്തുപോലെ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ ." 'ഓഹ് ,അപ്പൊ അതാണ് ഈ കലിപ്പിനു കാരണം .ഇന്നലെ തിരക്കൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോഴേക്കും നേരം ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു .അതുകൊണ്ടാ നേരം ഇത്രയായിട്ടും അറിയാതിരുന്നത് .' "ഇക്ക എന്താ ഈ ആലോചിക്കുന്നെ ,മതി ഉറങ്ങിയത് .എഴുനേറ്റെ ,എന്നിട്ട് ഫ്രഷായി വാ ." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഷാനയെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ബാത്‌റൂമിലേക്ക് ഉന്തിത്തള്ളി വിട്ടു . പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല .വേഗം കുളിച്ചു ഫ്രഷായി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ടത് സാരിയോട് മല്ലിടുന്ന നമ്മളെ പെണ്ണിനെയാണ് .അത് കണ്ടതും അറിയാതെ ചിരിവന്നു പോയി . 'ഓഹ് ,ഈ പെണ്ണിപ്പഴും സാരിയുടുക്കാൻ പഠിച്ചില്ലേ ?' ഞാനവളുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന് കയ്യും കെട്ടി അവളുടെ കോപ്രായങ്ങളൊക്കെ നോക്കി ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവളെന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയത് . "എന്ത് നോക്കി നിൽക്കാ മനുഷ്യാ ....വന്നെന്നെ സഹായിക്ക് .എന്നിട്ട് ഈ ഞൊറിയൊന്നു ശെരിയാക്കിത്താ ." അവളത് പറഞ്ഞതും നല്ല അനുസരണയോടെ ഞാനവൾക്ക് സാരിയൊക്കെ ശെരിയാക്കിക്കൊടുത്തു .എന്നിട്ട് അവൾ സ്കാഫ് ചെയ്തു വരുമ്പോഴേക്കും എന്റെ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു . റൂമീന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതും നേരെ ചെന്നു പെട്ടത് അനൂക്കാന്റെയും ഷാഹിത്താന്റെയും മുന്നിലാണ് .അവരുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ വെറുതെ പുറത്തിറങ്ങിയെന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയി .അത്രയ്ക്ക് കലിതുള്ളി നിൽക്കുവാ രണ്ടും .അതോണ്ട് ഞാൻ വേഗം ഷാനേന്റെ പിന്നിലൊളിച്ചു .വെറുതെയെന്തിനാ നല്ലൊരു ദിവസമായിട്ട് നമ്മളെ തടി കേടാക്കുന്നെ . "ഓഹ് ,വന്നോ മഹാൻ .എത്ര നേരായടാ ഞങ്ങളെല്ലാരും നിന്നേം കാത്തു നിൽക്കുന്നെ .ഉമ്മേം ഉപ്പയുമൊക്കെ അവിടെ കലിതുള്ളി നിൽക്കുവാ .എന്തായാലും അവരുടെ കയ്യീന്ന് കിട്ടേണ്ടതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചിട്ട് മോൻ വരാൻ നോക്ക് .ഞങ്ങളിറങ്ങി ." അതും പറഞ്ഞ് അവരു പോയതും ഞാനറിയാതെ നെഞ്ചത്തു കയ്യും വെച്ച് പടച്ചോനെ വിളിച്ചു പോയി .അതൊക്കെ കണ്ട് ഇവിടെ ഒരുത്തി കിണിക്കുന്നുണ്ട് . 'നിനക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചു താരാടീ ' അവളെ നോക്കി പല്ലു ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം ഉപ്പാന്റെ അടുക്കലേക്കു പോയി അവരുടെ വായീന്ന് കേൾക്കേണ്ടതൊക്കെ കേട്ട സംതൃപ്തിയിൽ ഞങ്ങള് നേരെ ഓടിറ്റോറിയത്തിലേക്കു വിട്ടു .അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ലുബിയും ഫാമിലിയും വരുന്നതെയുള്ളൂ .അതോണ്ട് ഞങ്ങള് അകത്തു കയറി വരുന്നവരെയൊക്കെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി . കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ലുബിയും ഫാമിലിയും വന്നു .കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അകത്തു കയറാതെ അവള് ചുറ്റും ആരെയോ തിരയുന്നത് കണ്ട് ഞാനും ചുറ്റും നോക്കുമ്പോഴാണ് ഷാനയും ലുബിയെത്തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ടത് .പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല അവളേം വിളിച്ച് ലുബീന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് കാര്യം തിരക്കിയതും അവള് പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി . "എന്ത് ...?" തുടരും ......
5.6k views
8 days ago
#

📙 നോവൽ

💞മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💞 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 51 * Icu വിന്റെ ചില്ലു വാതിലിലൂടെ ഞാനകത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ ചങ്ക് തകർന്നു പോയി .ഒരുപാട് യന്ത്രങ്ങൾക്കു നടുവിൽ ചലനമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന എന്റെ പെണ്ണ് ,ആ കാഴ്ച എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു .3 മാസമായി അവളീ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നു എന്നൂടെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല .ഞാൻ വേഗം icu വിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറാൻ തുനിഞ്ഞതും അനൂക്കാന്റെ കരങ്ങൾ എന്നിക്കു മുന്നിൽ ഒരു വിലങ്ങു സൃഷ്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . "ടാ ,,,,,നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ ,അതിനകത്തേക്ക് അങ്ങനെ ആർക്കും കയറാൻ പാടില്ല ." "ഒറ്റത്തവണ ഞാനവളെ ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ ഇക്കാ പ്ലീസ് .എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചാൽ അവൾക്കത് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് .എന്റെ സാമിപ്യം അതവൾ തിരിച്ചറിയും .എനിക്കവളെ ആ പഴയ ഷാനയായി തിരിച്ചു വേണം ഇക്കാ .അതിന് ഞാൻ വിളിച്ചാൽ അവളുണരും ." ചെറിയ കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഞാനിക്കാന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കരയുമ്പോഴും ഇക്കയെന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുകയായിരുന്നു . "ടാ ,,,,,എനിക്കു മനസിലാവും നിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ .പക്ഷെ ഡോക്ടറുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അതിനകത്തേക്കു കയറാൻ പാടില്ലെന്ന് നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ .എന്തായാലും നമുക്കൊന്ന് dr കണ്ടിട്ടു വരാം എന്നിട്ട് കണ്ടാൽ പോരെ " അതിനു സമ്മതമെന്നോണം ഞാൻ തലയാട്ടി .അപ്പഴാ ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് ഡോക്ടർ കടന്നു വന്നത് .അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതും ഞാനും അനൂക്കയും അയാളുടെ അരികിലേക്കു പോയി . "Dr ,,,,ഷാനയ്ക്ക് ഇപ്പോ എങ്ങനുണ്ട് ?" അനൂക്കയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകാംഷയോടെ ഡോക്ടറുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി . "അവൾക്കിപ്പഴും പ്രത്യേകിച്ച് മാറമൊന്നുമില്ല അനസ് .ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ,ഞങ്ങൾ നൽകുന്ന മരുന്നുകളോടൊന്നും അവളുടെ ബോഡി ഇതുവരെയായി പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല .പക്ഷെ ഒന്നു ഞാൻ ഉറപ്പു തരാം ,ചെറിയൊരു ചലനം അവളിൽ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അവളെ ഞങ്ങൾക്ക് പഴയ ഷാനിബയായി തിരിച്ചു തരാൻ കഴിയും ." ഡോക്ടറുടെ സംസാരം അതെന്നിൽ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ നൽകിയിരുന്നു .എന്റെ ശബ്ദം അതവൾ തിരിച്ചറിയുമെന്ന വിശ്വാസം അതെന്നെ അവളുടെ അരികിലേക്കു പോകാൻ വീണ്ടും പ്രേരിപ്പിച്ചു . "Dr ,,,,, ഞാൻ ....ഞാനവളെയൊന്നു കണ്ടോട്ടെ .?" ഇടയ്ക്കു കേറിയുള്ള എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാ ഇങ്ങനൊരാള് അടുത്തുള്ളതു പോലും ഡോക്ടർ ശ്രദ്ധിച്ചത് .അദ്ദേഹം എന്നെ നോക്കി സംശയ രൂപേണ നെറ്റി ചുളിച്ചതും അനൂക്ക തന്നെ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു . "Dr ,ഇതാ എന്റെ ബ്രദർ അഫ്സൽ .ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഷാനയുടെ ....." "ആഹ് ,ഞാനോർക്കുന്നു .അഫി അല്ലെ ?" പെട്ടെന്ന് ഓർത്തെടുത്ത പോലെ ഡോക്ടറത് ചോദിച്ചതും ഞാൻ അതേന്ന് തലയാട്ടി . "ഉം ,,,,ഓക്കേ .താൻ പോയി കണ്ടോ ,പക്ഷെ പേഷ്യന്റിനെ അധികം ഡിസ്റ്റർബ് ചെയ്യരുത് ." "ഉം ,താങ്ക്സ് ഡോക്ടർ " ഞാനപ്പൊത്തന്നെ അവളുടെ അടുക്കലേക്കോടി .അവളെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടിട്ടാവും ഓരോ ചുവട് മുന്നോട്ടു വെക്കും തോറും എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു .ഏത് ഇരുട്ടത്തും എന്റെ ചുടു നിശ്വാസം പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന എന്റെ പെണ്ണിനിന്ന് ഞാൻ അരികിലിരുന്നിട്ടു പോലും എന്റെ സാമിപ്യം അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല . അവളുടെ വലതു കരം എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ചേർത്തു വെച്ച് കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം ഞാനാ മുഖത്തേക്കു തന്നെ നോക്കി നിന്നു . "ഷാനാ .....ഒന്ന് കണ്ണു തുറക്കടീ ,,,,,,ഞാനാ വിളിക്കുന്നെ നിന്റെ അഫി .പറ്റണില്ല പെണ്ണേ ......നിന്നെയിങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ ചങ്ക് പിടയുവാ .നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ ഷാനാ നീയില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് .എന്നിട്ടും എന്തിനാ എന്നെ തനിച്ചാക്കിയത് .എന്തിനാ എന്നെയിങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നത് .ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കെടീ ,,,,കണ്ണു തുറന്ന് എന്നെയൊന്നു നോക്ക് . ജീവിതാവസാനം വരെ കൂടെയുണ്ടാവുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടിപ്പോ എന്നെയിവിടെ തനിച്ചാക്കി പോകുവാണോ .ഇല്ല ഷാനാ ,,,,,അങ്ങനെ ഒരു മരണത്തിനും നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടു കൊടുക്കില്ല .ഒരുമിച്ചു കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങളെല്ലാം കാറ്റിൽ പറത്തി നീ മരണത്തെ പുൽകുവാണേൽ കൂടെ ഞാനും ഉണ്ടാവും പെണ്ണേ ,അത് ഞാൻ നിനക്കു തരുന്ന വാക്കാണ് .ജീവിക്കാനാണേലും മറിക്കാനാണേലും നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു മതി .അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു പോയടീ ,നിന്നെയെന്റെ ജീവനേക്കാളേറെ സ്നേഹിച്ചു പോയി .ആ നിന്നെ ഒരിക്കലും ഞാൻ തനിച്ചാക്കില്ല ." ആ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പൊട്ടിക്കരയുമ്പോഴും അവളിൽ യാതൊരു പ്രതികരണവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല .അവളിപ്പോഴും അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നപ്പോൾ എനിക്കു പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല .ഒരു നിമിഷം പോലും അടങ്ങിയിരിക്കാത്ത എന്റെ പെണ്ണിന്ന് യാതൊരു ചലനവുമില്ലാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു നിൽക്കാനാവാതെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം അസ്തമിചവനെപ്പോലെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് ഞാനപ്പൊത്തന്നെ ആ നെറ്റിയിൽ ഒന്നമർത്തി ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി .അപ്പഴാ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു പിൻവിളി കേട്ടത് . "ഹേയ് ,,,,,,,നിൽക്ക് " അകത്തു നിന്നും നേഴ്സിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും വെപ്രാളത്തോടെ ഞാൻ റൂമിൽ കയറിയപ്പോൾ അവര് അത്ഭുതത്തോടെ ഷാനയെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുവായിരുന്നു .അത് കണ്ടതും എന്റെ കണ്ണുകൾ താനെ ഷാനയിലേക്കു തിരിഞ്ഞുതും ആ കാഴ്ച കണ്ട് വിശ്വാസം വരാതെ ഞാനവളെത്തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കി . അവളിപ്പോഴും കണ്ണുകളടച്ച് ശാന്തമായി ഉറങ്ങുവാണെങ്കിലും ആ കൺകോണിലൂടെ മിഴിനീർ കണങ്ങൾ കവിൾതടത്തിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ട് .അത് കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു . അതെ ,എന്റെ സാമിപ്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .ഇത്രേം നേരം ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവൾ കേട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഈ കണ്ണുനീർ എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നുണ്ട് . അൽഹംദുലില്ലാഹ് ,ഇത്രേം നേരം നിന്നെ ഞാൻ പഴി പറഞ്ഞിട്ടു പോലും നീയെന്നോട് കരുണ കാട്ടിയല്ലോ , ഡോക്ടറെ വിളിക്കാനെന്നോണം നേഴ്സ് പുറത്തേക്കോടിയതും ഞാനപ്പൊത്തന്നെ അവൾക്കരികിൽ ചേർന്നു നിന്ന് ആ മുഖം ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടി . "എനിക്കറിയായിരുന്നു പെണ്ണേ എന്റെ വിളി കേട്ടാൽ നിനക്ക് ഉണരാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് .എന്നെ തനിച്ചാക്കി നിനക്കെവിടെക്കും പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ." വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാനവളോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ കണ്ണുനീരിനാൽ ആ കവിൾത്തടം നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു .പതിയെ ആ കൺപോളകൾക്ക് ചലനം സംഭവിച്ചു തുടങ്ങി .അത് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഡോക്ടറും അനൂക്കയും അകത്തേക്കു വന്നത് .ഷാനയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം കണ്ടിട്ടാവും അവരൊക്കെ കുറച്ചു നേരം അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിട്ട് എന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കാൻ തുടങ്ങി . "നിങ്ങളെ കുറിച്ച് അനസെല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആ പ്രണയത്തിന് ഇത്രയേറെ ആഴമുണ്ടെന്നു ഞാനിപ്പഴാ അറിഞ്ഞത് .അതുകൊണ്ടാവും മൂന്നു മാസമായിട്ടും ഞങ്ങക്ക് സാധിക്കാത്തത് ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് തനിക്കു സാധിച്ചത് . അതിനർത്ഥം നിന്റെ സാമിപ്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നാ .എന്തായാലും എത്രയും പെട്ടെന്നു തന്നെ അവളിനി നിങ്ങളുടെ ആ പഴയ ഷാനിബയായി തിരിച്ചു വരും .അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട് ." ഡോക്ടർ അത് പറഞ്ഞതും സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു . "എന്തായാലും നിങ്ങളൊന്നു പുറത്തു നിൽക്ക് .ഞാനൊന്ന് പേഷ്യന്റിനെ നോക്കട്ടെ ." അത് കേട്ടതും ഞാനും അനൂക്കയും വേഗം പുറത്തേക്കിറങ്ങി . ഷാനേന്റെ ഉപ്പാനോടും ഉമ്മനോടും കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്കും ഒരുപാട് സന്തോഷമായെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ആ സന്തോഷത്തിന് അൽപായുസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ . ഷാനയെ പരിശോധിച്ച് dr പുറത്തിറങ്ങിയതും നേരെ ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്കു വന്നു .പക്ഷെ ആ മുഖത്തിപ്പോ വല്ലാത്തൊരു നിരാശ പരന്നപോലെ തോന്നി . "ഷാനിബയ്ക്ക് ബോധം തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ." അത് ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന വാർത്തയാണെങ്കിലും ജാബിയെ കുറിച്ച് അവളെന്തേലും ചോദിച്ചാൽ എന്തു മറുപടി പറയുമെന്ന ആധിയായിരുന്നു എനിക്ക് .അതിനിടയിൽ dr പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ലെങ്കിലും അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്ക് അത് മാത്രം ഞാൻ വ്യക്തമായി കേട്ടിരുന്നു . ഇത്രേം നേരം ഞങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷമെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കും വിധം ആ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ പതിഞ്ഞതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ ഡോക്ടറെ നോക്കി . "എ.....എന്താ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞേ , എ.....ന്റെ.... ഷാനയ്ക്ക് ...." "അതെ അഫ്സൽ ,അവൾക്ക് പഴയ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഓർമയിലില്ല.ആ ആക്‌സിഡന്റ്നു ശേഷം അവളുടെ മെമ്മറി ലോസ് ആയിരിക്കുവാണ് . സ്വന്തം പേരു പോലും ഞാൻ വിളിച്ചപഴാ അവളറിഞ്ഞത് .അതുകൊണ്ടു തന്നെ നിങ്ങളൊക്കെ ഇപ്പൊ അവൾക്ക് വെറും അപരിചിതരാണ് ." അത് കേട്ട് ഒരു തളർച്ചയോടെ ഷാനയുടെ ഉപ്പ വീഴാൻ തുടങ്ങിയതും അനൂക്ക അപ്പൊത്തന്നെ താങ്ങി നിർത്തി . "മോ....നേ......എന്റെ മോള് ......." "ഇല്ലുപ്പാ ,അവൾക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല .അവളെ നമുക്ക് ജീവനോടെ തിരിച്ചു കിട്ടിയില്ലേ .അതുപോലെ ഒരു ദിവസം അവൾ നമ്മളെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യും .ഉപ്പ നോക്കിക്കോ " അനൂക്ക ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഉപ്പയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . "ഡോക്ടർ ,,,ഞങ്ങൾ അവളെയൊന്ന് അകത്തു കേറി കണ്ടോട്ടെ " "ഓഹ് ,sure .ബട്ട്‌ അധികം സ്‌ട്രെയിൻ കൊടുക്കരുത് .പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആ കുട്ടിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ .അതോണ്ട് പഴയ കാര്യങ്ങളൊന്നും ഇനി ഓര്മിപ്പിക്കേണ്ട .അത് കൂടുതൽ അപകടമാവും ." അതും പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ പോയി .റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടത് പുതിയൊരു ഷാനയെയായിരുന്നു . ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ പേടിയോടെ അവൾ പിന്നോട്ടു പോകാൻ തുടങ്ങി .അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ആകെയൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി .അവളെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമോന്നു പോലും ഭയന്നു .അവളുടെ ഉമ്മേം ഉപ്പേം അവളോട്‌ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവളവരെ തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു .അവസാനം അവരാണ് അവളുടെ ഉപ്പേം ഉമ്മേം എന്നു തെളിയിക്കാൻ അവർക്ക് അവളോടൊപ്പമുള്ള പഴയ ഫോട്ടോസൊക്കെ കാണിക്കേണ്ടി വന്നു .പതിയെ അവളാ സത്യം ഉൾക്കൊണ്ടു തുടങ്ങിയെങ്കിലും ജാബിയെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളെല്ലാർക്കും അവളിൽ നിന്നും മറച്ചു വെക്കേണ്ടി വന്നു . ഉമ്മയും ഉപ്പയും കുറച്ചു നേരം അവളോട്‌ സംസാരിക്കട്ടെന്നു കരുതി ഞാൻ വേഗം അവിടുന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി .അവളുടെ ഓർമകളിൽ പോലും ഞാനിന്ന് ഇല്ലെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ എനിക്കെന്റെ കണ്ണുകളെ നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല .ആ വരാന്തയിൽ കുറച്ചു നേരം ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കൊണ്ട് എന്റെ സങ്കടങ്ങളൊക്കെ ഒഴുക്കിത്തീർക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടത് .തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഷാനയുടെ ഉപ്പയായിരുന്നു .അവരെ കണ്ടതും ഞാൻ വേഗം കണ്ണു തുടച്ച് ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . "എന്താടാ ഇവിടെയിരിക്കുന്നെ .വാ ,,,നിനക്ക് മോളെ കാണണ്ടേ ?" "വേണ്ട ഉപ്പാ .ഞാനൊരിക്കൽ കണ്ടതല്ലേ .ഇനിയും ഞാനവൾക്കു മുന്നിൽ ചെന്നാൽ അവളെന്നോട് ആരാന്നു ചോദിക്കും .അതെനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല .അതോണ്ട് ഉപ്പ പോയിക്കോ ." അത് കേട്ടതും ഉപ്പ എന്നെ നോക്കി കണ്ണു നിറച്ചു . "എനിക്കറിയാം മോനെ ,നിനക്കവളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് .ആ ഇഷ്ടം ഇപ്പഴും അവളിൽ മരിക്കാതെ കിടക്കുന്നതു കൊണ്ടാ നീ വിളിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവളുണർന്നതും .അല്ലെങ്കിലും എന്റെ ജാബി മോൻ അവന്റെ കുഞ്ഞോൾക്ക് ഏറ്റവും നല്ലതു മാത്രമേ തിരഞ്ഞെടുക്കുള്ളൂ .അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടാ അവനവളെ .അവളുടെ സ്വഭാവം വെച്ച് ഇനി നിന്നെപ്പോലെ മറ്റാർക്കും അവളെ സ്നേഹിക്കാനും കഴിയില്ല . അതീ ഉപ്പാക്ക് നല്ലോണം അറിയാം .അതോണ്ട് മോൻ പേടിക്കണ്ട ,അവളെ ഞാൻ നിനക്കല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തനും കൈപിടിച്ചു കൊടുക്കില്ല .അത് ഞാനെന്റെ ജാബിക്കു കൊടുത്ത വാക്കാണ് .നിങ്ങള് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത് കാണാനാ അവനാഗ്രഹിക്കുന്നത് ." അത് കേട്ടതും സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാനപ്പൊത്തന്നെ ഉപ്പാനെ കെട്ടിപിടിച്ചു . "മതിയുപ്പാ,,,,എനിക്കീ വാക്ക് കേട്ടാ മതി .അവൾക്കു വേണ്ടി എത്ര കാലം വേണമെങ്കിലും ഞാൻ കാത്തിരുന്നോളാം ." ആ ഒരു ഉറപ്പിന്മേലായിരുന്നു പിന്നീടുള്ള എന്റെ കാത്തിരിപ്പ് .ഉപ്പാനോടും ഉമ്മാനോടും സംസാരിക്കുമെന്നല്ലാതെ ഷാന അധികം ആരോടും കൂട്ടു കൂടിയിരുന്നില്ല .അതിൽ നിന്നും അവളെ ചെറുതായെങ്കിലും മാറ്റിയെടുക്കാൻ വേണ്ടിയാ അവൾക്കു വേണ്ടി അവിടെയുള്ള സ്കൂളിൽ തന്നെ അഡ്മിഷൻ ശെരിയാക്കിയത് .അവളുടെ ഉപ്പാക്ക് സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളോണ്ട് ഷാനയുടെ പഠിപ്പും മറ്റു കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു നോക്കിയത് .അങ്ങനെ രണ്ടു വർഷം ഞങ്ങൾ അവിടെത്തന്നെയായിരുന്നു .അതോടെ ഞങ്ങളുടെ രണ്ടു കുടുംബവും നല്ലോണം അടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു .അതുകൊണ്ടാ ഷാനയോടൊപ്പം ഷാഹിയേയും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കു തന്നെ കൊണ്ടുവരണമെന്ന എന്റെ ഉപ്പാന്റെ ആഗ്രഹം നടന്നത് . ഞങ്ങൾ ഒരു കുടുംബം പോലെ കഴിഞ്ഞതാണേലും ഇവള് ഇന്നേവരെ എന്നെയൊന്നു നോക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല .എങ്കിലും എന്റെ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ തന്നെ അവളെന്നും ഉണ്ടല്ലോന്നുള്ള സമാധാനം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു .പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ് അവൾക്ക് ജാബി പഠിച്ചിരുന്ന അതെ കോളേജിൽ തന്നെ ഡിഗ്രിക്കു ചേരണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാം ആദ്യം എതിർത്തത് അവളെ ആരെങ്കിലും തിരിച്ചറിയേം പഴയതൊക്കെ ഓർമപ്പെടുത്തുമെന്നുമൊക്കെയുള്ള പേടികൊണ്ടായിരുന്നു .എന്നാൽ ഇന്നേവരെ അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കാത്തതു കൊണ്ട് ഞങ്ങളും സമാധാനിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു .അപ്പഴാ വീണ്ടും നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നത് ." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനവരെ നോക്കിയപ്പോൾ എല്ലാം കേട്ട് അവരൊക്കെ നിർവികാരമായി ഇരിക്കുവായിരുന്നു . "സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കു പേടിയായിരുന്നുടാ .നിങ്ങൾ ഷാനയെ പഴയതൊക്കെ ഓർമപ്പെടുത്തുമോന്ന് .അതു കൊണ്ടാ നിങ്ങളിൽ നിന്നുമെല്ലാം ഞങ്ങളവളെ മാറ്റി നിർത്തിയത് .നിന്റെ റാഷിയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴൊക്കെ ഇവൾ പറയുമായിരുന്നു ഇതുപോലൊരു ഏട്ടനുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് . അങ്ങനൊരാള് ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും പടച്ചോന്റെ വിളിക്ക് ഉത്തരം നൽകിയതാണെന്നും അറിഞ്ഞാൽ അതൊരിക്കലും ഇവൾക്ക് സഹിക്കില്ലന്ന് എനിക്കറിയായിരുന്നു ." എന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കും മുന്നേ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ കേട്ട് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞങ്ങളെല്ലാരും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അവിടെയുള്ള ആളെ കണ്ട് ഞങ്ങളാകെ തരിച്ചു നിന്നു പോയി . "ലുബീ......." തുടരും ........
5.3k views
13 days ago
#

📙 നോവൽ

💕മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💕 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 50 * കാലം ഞങ്ങൾക്കു നൽകിയ വിധിയെ പഴിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവിടെ ആ മണൽപ്പരപ്പിൽ നിശ്ചലമായി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഷാന എന്റെ അടുക്കലേക്കു വന്ന് എന്റെ തോളിൽ തലവെച്ചിരുന്നത്. ആ കണ്ണുനീരിനാൽ എന്റെ ഷർട്ട് നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ഞാനവളെ എന്നിലേക്ക്‌ ചേർത്തു പിടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ബാക്കിയുള്ളവരും എനിക്കു പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാനെന്നോണം ഞങ്ങൾക്കരികിൽ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "എനിക്കിപ്പഴും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അഫീ, നമ്മുടെ ജാബീ.... അവൻ ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയെന്ന സത്യം എനിക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല." കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ തങ്ങിനിന്ന മൗനത്തെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയതും നിറഞ്ഞു വന്ന മിഴികളെ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവർക്കു നേരെ മുഖം തിരിച്ചു. "വിശ്വസിച്ചേ പറ്റൂ ശ്രീ, കാരണം അതാണ് സത്യം. ഇനി ഒരിക്കലും ജാബി തിരിച്ചു വരില്ല. " അത് പറഞ്ഞതും എന്റെ ഓർമ്മകൾ നാലു വർഷം പിറകോട്ടു പോയി. ഇക്കയിൽ നിന്നും ഷാനയേയും അവളുടെ ഫാമിലിയേയും കുറിച്ച് യാതൊരു വിവരവുമില്ലാന്നറിഞ്ഞതോടെ ഞാനാകെ തകർന്നു പോയിരുന്നു . ഫാദിയേയും ശ്രീയേയും പല തവണ വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും ഒരിക്കൽപോലും അവരെന്റെ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തില്ല. അതോടെ എന്നിലെ ഭയവും വർധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അരുതാത്തതെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരോ എന്നോട് പറയും പോലെ. അല്ലെങ്കിൽ അവരെന്റെ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാതിരിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ നൈതു കൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം ഒരു പിടി ചാരമായി മാറിയ ദിനങ്ങളായിരുന്നു ജീവിതത്തിൽ. അവളുടെ ശബ്ദം പോലും എന്നിൽ നിന്നും അന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ. ഈ മരുഭൂമി മണ്ണിൽ അവളെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ കഴിയാതെ ഉറക്കം പോലും നഷ്ടപ്പെട്ട രാത്രികൾ. എല്ലാംകൂടെ ആയപ്പോൾ ഈ ജീവിതം പോലും അങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചാലോയെന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയി. ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഉപ്പാന്റെ സമ്മതത്തോടെ ഞാനെന്റെ പെണ്ണിനേം തേടി തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങി. നാട്ടിലെത്തിയതും ഞാനാദ്യം പോയത് ഷാനയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. അവളെ കാണാൻ ഖൽബ് വല്ലാതെ തുടിച്ചുവെങ്കിലും അതൊക്കെ എന്റെ വെറും പാഴ് മോഹങ്ങളായി മനസിൽ കുഴിച്ചു മൂടാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ആൾത്താമസമില്ലാതെ വർഷങ്ങളായി പൂട്ടിക്കിടക്കുന്ന പോലെ അവളുടെ വീടാകെ കാടുപിടിച്ചു കിടക്കുവായിരുന്നു. അടുത്തുള്ള വീടുകളിൽ അന്വേഷിച്ചുവെങ്കിലും അവർക്കും ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതോടെ എനിക്കവിടുന്ന് നിരാശയോടെ മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. അന്നു തൊട്ട് ഞാനവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിലിലായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ അപ്രതീക്ഷിതമായി ലുബിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവളും ആദ്യം തിരക്കിയത് ജാബിയേയും ഷാനയേയും കുറിച്ചായിരുന്നു. എന്റെ മുഖം മങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ടാവും പിന്നൊന്നും മിണ്ടാതെ നിറ കണ്ണുകളോടെ അവൾ ദൂരേക്ക് മറഞ്ഞു പോയി. പഠിപ്പൊക്കെ നിർത്തി ഫാദി സൗദിയിലേക്കു പോയതും ശ്രീ ബാംഗ്ലൂരിലാണെന്നുമൊക്കെ അന്ന് ലുബിയിൽ നിന്നും എനിക്കറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഷാനയേയും ജാബിയേയും കുറിച്ച് യാതൊരു വിവരവും ലഭിക്കാതായപ്പോൾ എന്റെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം അസ്തമിച്ചു തുടങ്ങി. അവളുടെ ഫോട്ടസൊക്കെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ ആ സമയം നടന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വരും. അപ്പോഴൊക്കെ എന്റെ മിഴികളും നിറഞ്ഞു വരും. അത്രമാത്രം അവർ രണ്ടുപേരും എന്നിൽ ഇടംപിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നെ ഒരു കൂടപ്പിറപ്പിനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ച ജാബിയും ജീവന്റെ പാതിയായി ഹൃദയത്തിൽ കൊണ്ടു നടന്ന എന്റെ പെണ്ണും രണ്ടുപേരും അന്നെനിക്കു സമ്മാനിച്ച നൊമ്പരം അതത്ര ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഷാനയുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം മനസിൽ തെളിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു നീറ്റലാണ്. അവളെന്നിൽ അത്രമാത്രം ആഴത്തിൽ സ്പർശിച്ചതു കൊണ്ടാവാം ഓരോ ദിവസം കഴിയും തോറും എന്റെ മനസിന്റെ താളവും തെറ്റിത്തുടങ്ങിയ പോലെ ആരോടും മിണ്ടാതെ പുറം ലോകം പോലും കാണാതെ ഞാനെന്റെ റൂമിൽ നിന്നു പോലും പുറത്തിറങ്ങാതായി. വീട്ടിലുള്ളവരോടൊക്കെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ പോലും ഞാൻ മറന്നു പോയിരുന്നു. എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും എന്റെ ഓരോ രാവും പുലരുന്നത് അവളുടെ ഓർമ്മകളിലൂടെയായിരുന്നു. എന്റെയീ അവസ്ഥ വീട്ടുകാർക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. കളിയും ചിരിയും നിറഞ്ഞിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ സന്തോഷമെന്തെന്നു പോലും അറിയാതെയായി. ഇക്കയും ആലിയും എന്നെ പഴയപോലെ ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും അവർക്കതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. അവസാനം കലങ്ങിയ മിഴികളോടെയുള്ള ഉമ്മാന്റെ നോട്ടം സഹിക്കവയ്യാതെ എല്ലാരുടെയും നിർബന്ധത്തോടെ ഞാനെന്റെ ഷാനയുടെയും ജാബിയുടേയും ഓർമ്മകൾ ഉറങ്ങുന്ന ഈ മണ്ണിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അനൂക്കാന്റെ കൂടെ ഞാൻ വീണ്ടും കടലു കടന്നു. അവിടെയെത്തിയിട്ടും എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ഏതു നേരവും എന്തേലും ചിന്തിച്ചിരിക്കൽ എനിക്കു പതിവായിരുന്നു. എനിക്കു ചുറ്റും നടക്കുന്നതെന്താണെന്നു പോലും എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെയായി. അന്ന് പതിവുപോലെ അനൂക്ക എന്റെ റൂമിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഷാനയുടെ ഫോട്ടോയും നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ അരികിലിരുന്ന് അവനെന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പതിയാത്തതു കൊണ്ടാവും അവനപ്പൊത്തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ ബലമായി വാങ്ങി ബെഡിലേക്കെറിഞ്ഞു. "ടാ,,, ഞാൻ പറയുന്നത് വല്ലതും നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ?എങ്ങനെ കേൾക്കാനാല്ലേ, ഏതു നേരവും അവളുടെ ഫോട്ടോയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഇതിനകത്തു തന്നെ ഇരിക്കുവല്ലേ. എന്താടാ നീ ഇങ്ങനെ, സഹിക്കുന്നില്ല അഫീ.... നിന്നെയിങ്ങനെ കാണാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ഒരിക്കലെങ്കിലും നീ ഞങ്ങളെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചോ, നിന്റെയീ അവസ്ഥ കണ്ട് ഉമ്മേം ഉപ്പേം എത്രമാത്രം വേദനിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയോ. എന്തിനാ അവരെയിങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നെ. ഷാനാ.... അവളെ കുറിച്ച് നമ്മളൊരുപാട് അന്വേഷിച്ചതല്ലേ അഫീ,,, ഇനിയെങ്കിലും മറന്നേക്കടാ, എന്നിട്ട് ഞങ്ങളെ ആ പഴയ അഫിയായി തിരിച്ചുവാ. " അവന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കവനോട് ദേഷ്യമാ തോന്നിയത്. കാരണം ഞാൻ ഷാനയെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മറ്റാരെക്കാളും അവനറിയാം. എന്നിട്ടും.... "മറക്കാനോ ? അതിനെനിക്ക് ഈ ജന്മം കഴിയുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ഇക്കാ. ഇല്ല, ഒരിക്കലും എനിക്കതിനു കഴിയില്ല. ഞാനൊരു പെണ്ണിനേയേ സ്നേഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ, അതെന്റെ ഷാനയെ മാത്രമാ. ഇനിയെന്നും അത് അങ്ങനെത്തന്നെയായിരിക്കും. അവളല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണും ഇനിയെന്റെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാവില്ല. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ എന്നിൽ നിന്നും മരിക്കണമെങ്കിൽ അതിനീ അഫ്സൽ മണ്ണോടു ചേരണം. " ആ സമയം ഞാനെന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്കു പോലും നിശ്ചയമില്ല. അനൂക്കയെന്നെ കണ്ണു ചിമ്മാതെ നോക്കി നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പഴാ ഞാൻ തെല്ലൊന്നടങ്ങിയത്. തിരിച്ചൊന്നും മറുപടി പറയാതെ ഇക്ക കാര്യമായ ചിന്തയിലായിരുന്നു. പിന്നീട് എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചപോലെ അവനെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോഴും ഞാനാ കൈ വിടുവിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. "ഇക്ക എന്തായീ കാണിക്കുന്നേ, എന്റെ കയ്യീന്ന് വിട്, വിടാനല്ലേ പറഞ്ഞെ " അതിനു മറുപടിയെന്നോണം അവനെന്നെയൊന്ന് തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് കാറിൽ കയറ്റി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴും ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ഈ യാത്ര അതെനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ ചിലതൊക്കെ തിരിച്ചു തരാനാണെന്ന്. "ടാ,,, ഇക്കാ... നമ്മളെങ്ങോട്ടാ ഈ പോകുന്നെ, അതെങ്കിലും ഒന്ന് പറയുന്നുണ്ടോ നീ " എന്റെ ചോദ്യം കേൾക്കാത്ത പോലെ അവൻ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും എന്റെ ചോദ്യമാവർത്തിച്ചു നോക്കി. എന്നിട്ടും അവനിൽ നിന്നും ഉത്തരം ലഭിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ പിന്നീട് ഞാനും മൗനമായി നിന്നു. ഇക്കാന്റെ വണ്ടി നേരെ ചെന്നു നിന്നത് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിലായിരുന്നു. അത് കണ്ടതും ഞാനവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. "നമ്മളെന്തിനാ ഇങ്ങോട്ടു വന്നെ, ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത്. ?" "പറയാം, നീയാദ്യം ഇറങ്ങ്. " അതും പറഞ്ഞ് ഇക്ക ഡോറു തുറന്നു തന്നതും ഞാൻ വേഗം കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ചോദ്യങ്ങൾ പലതും എന്നെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചപ്പോൾ അതിനുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താനെന്നോണം ഞാൻ അനൂക്കയെ തിരഞ്ഞപ്പോൾ അവനെന്നിൽ നിന്നും കുറച്ചകലെയെത്തിയിരുന്നു. അതോടെ ചിന്തകൾക്ക് വിരാമം കുറിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പാവ കണക്കെ അവനു പിന്നാലെ ഞാനും നടന്നു. ആ വരാന്തയിലൂടെ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ടു വെക്കും തോറും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്ന പോലെ അകാരണമായൊരു ഭയം എന്നെ പിടികൂടിയപ്പോഴാണ് കുറച്ചു ദൂരെയായി വരാന്തയുടെ ഒരു മൂലയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ എന്റെ കണ്ണിലുടക്കിയത്. ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അനൂക്കയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവനെന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. 'ഉപ്പാ.... ' അപ്രതീക്ഷിതമായി ഷാനയുടെ ഉപ്പാനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്റെ സന്തോഷത്തിന് അതിരുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്രേം കാലം ഞാനാരെയാണോ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് അവരിപ്പോ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. ' പക്ഷേ,,,,, ഇവരെന്തിനാ ഈ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നത് ? അതും ഈ നാട്ടിൽ ?. ഇനി എന്റെ ഷാനയ്ക്ക് എന്തേലും..... ഹേ,,,, നോ, അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. അവൾക്കെന്തേലും പറ്റിയാൽ അതെനിക്ക് സഹിക്കില്ല. ചിന്തയെ ആട്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം ഉപ്പാന്റെ അടുക്കലേക്കോടിയതും ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ ഉപ്പ എന്റെ ദേഹത്തു വീണിരുന്നു. പെട്ടെന്നുള്ള ഉപ്പാന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ഞാനാകെ തരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ ഹൃദയം കീറി മുറിക്കും വിധം ഉപ്പാന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചത്. "മോനെ,,,,,, എന്റെ മോള്..... അവളിങ്ങനെ കിടക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ ഈ ഉപ്പാക്ക് സഹിക്കുന്നില്ലടാ. അവളെം കൂടെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങൾക്കിനി വയ്യ. അതോണ്ട് അവളെ എങ്ങനേലും രക്ഷിക്കണം മോനെ. അവളെ പഴയ പോലെ ഞങ്ങൾക്കു തിരിച്ചു വേണം. " ഉപ്പ പറയുന്നതൊക്കെ കേട്ട് എന്റെ കണ്ണിലാകെ ഇരുട്ട് കേറാൻ തുടങ്ങി. "എ..... എന്താ പറഞ്ഞെ, എന്റെ ഷാനാ.... അവളിവിടെ ഉണ്ടെന്നോ ? അതിന്... അതിന് അവൾക്കെന്താ പറ്റിയെ ?ഹേ,പറ ഉപ്പാ,.എന്റെ ഷാനയ്ക്കെന്താ പറ്റിയെ " ഒരു നടുക്കത്തോടെ കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഞാനതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഉപ്പാനെ കുലുക്കി വിളിച്ചപ്പോൾ ആ കരച്ചിലിന് ആക്കം കൂടിയതല്ലാതെ കുറഞ്ഞില്ല. അപ്പഴാ ഇതൊന്നുമറിയാതെ ഞങ്ങളുടെ തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഒരു ശിലപോലെയിരിക്കുന്ന ഉമ്മയെ കണ്ടത്. കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് ആ പാവം ആകെ തളർന്നിരിക്കുവാണ്.അതിന്റെ പാടുകൾ ഇപ്പഴും ആ കവിളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. ആ കണ്ണിലെ കണ്ണുനീർ പോലും വറ്റി വരണ്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം തോന്നിപ്പോയി. ആ കാഴ്ച എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചതു കൊണ്ടാവും അവരോടൊപ്പം എന്റെ മിഴികളും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഉപ്പ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണെന്ന് അവിടെയുള്ള മുഖങ്ങളിൽ നിന്നും ഞാൻ വായിച്ചെടുത്തിരുന്നു. എങ്കിലും അതൊന്നും സത്യമാവല്ലേന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനയോടെ ഞാനിക്കാനോട് ഒന്നൂടെ ചോദിച്ചു. "ഇക്കാ,,,, ഉപ്പ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നെ, എന്റെ ഷാന.... അവൾക്കെന്താ പറ്റിയെ ?" "വാ പറയാം. " ഇക്ക എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കുറച്ചു മാറി നിന്നു സംസാരിച്ചു. ഞാൻ നാട്ടിലെത്തിയ പിറ്റേന്നു തന്നെ ഉമ്മാമ്മയെ കാണാൻ പോയിരുന്നു. അവിടുന്ന് തിരിച്ചു വരുമ്പോഴാ റോഡിൽ കുറച്ച് ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടത്. നോക്കിയപ്പോൾ ആക്‌സിഡന്റ് നടന്നതാണ്,രണ്ട് കാറുകൾ തമ്മിൽ. അതിലൊന്നിൽ നിന്റെ ഷാനയും ഫാമിലിയുമായിരുന്നു. അവിടെ കൂടിയിരുന്നവരൊക്കെ രക്ഷാ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരിൽ ഒരാളായി അന്ന് ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു. ഉമ്മയും ഉപ്പയും ഷാഹിയും അധികം പരിക്കുകളൊന്നുമില്ലാതെ രക്ഷപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഷാനയ്ക്ക് കുറച്ചു സീരിയസായിരുന്നു. ഞങ്ങളപ്പോത്തന്നെ അവരെ അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. ഒരുമാസത്തോളം അവളവിടെ ചികിത്സയിൽ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അവളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും കാണാത്തതു കൊണ്ടാ ഞങ്ങളവളെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവന്നത്. "അപ്പൊ,,,, അപ്പൊ ജാബിയോ " വെപ്രാളത്തോടെയുള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ അവനൊന്നു കുഴങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നീടവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആയില്ലടാ. അവിടെ വെച്ചു തന്നെ അവൻ...... " അവൻ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുന്നേ അത് കേൾക്ക വയ്യാതെ ഞാനെന്റെ കാതുകൾ രണ്ടും പൊത്തിക്കൊണ്ട് അലറി. "No..... ഇല്ല, ഞാനിത് വിശ്വസിക്കില്ല. നീ.... നീയെന്നോട് കള്ളം പറയുന്നതാ. അവനൊരിക്കലും ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ല. അവന്റെ കുഞ്ഞോളെ തനിച്ചാക്കി അവനെവിടെം പോവില്ല. " "ഇല്ല അഫീ,,,, ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാ. പോസ്റ്റുമോട്ടത്തിനു ശേഷം ഞാനാ അവന്റെ മയ്യിത്ത് നാട്ടിൽ കൊണ്ടു പോയതും ഖബറടക്കിയതും. ഇപ്പൊ നിനക്കവിടെ പോയാൽ കാണാം ജാബീന്റെ പേരിൽ പുതിയൊരു മീസാൻ കല്ല്. " അതും കൂടെ കേട്ടതോടെ ഞാനാകെ തകർന്നിരുന്നു. ഒരു കൂടപ്പിനെപ്പോലെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവൻ ഇനിയൊരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരക്ഷരം പോലും ഉരിയാടാനാവാതെ ഞാനാകെ തകർന്നിരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ എന്തു പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നറിയാതെ അനൂക്കയും ആകെ പകച്ചിരിക്കുവാണ്. "അവളെ കാണാതെ ഇത്രേം നാൾ ഞാൻ മരിച്ചു ജീവിക്കുവായിരുന്നില്ലേ ഇക്കാ, അത് നീയും കണ്ടതല്ലേ. എന്നിട്ടും ഒരു വാക്കു പോലും നിനക്കെന്നോട് പറയാൻ തോന്നിയില്ലല്ലോ "‌ "ഇല്ലടാ, അവളാ നിന്റെ ഷാനയെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അഫീ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ വെപ്രാളത്തിനിടയിൽ ഞാനാ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചില്ലാന്നു പറയുന്നതാ ശെരി. നീ അവളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ഇവിടെ മരണത്തോട് മല്ലിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നിന്റെ പെണ്ണാണെന്ന്. ഒരു ദിവസം പതിവുപോലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയപ്പോഴാ icu വിന്റെ ചില്ലു വാതിലിലൂടെ ഞാനാ മുഖം ആദ്യമായി കാണുന്നതുതന്നെ. നീ അവളുടെ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു തന്നതു കൊണ്ട് എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ അധിക നേരം വേണ്ടി വന്നില്ല. പിന്നെ,,,, നിന്റെ അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഞാനെങ്ങനാ അതൊക്കെ പറയുന്നെ. അതു കൊണ്ടാ ഞാൻ ഉപ്പാനോടു മാത്രം കാര്യം പറഞ്ഞത്. അവളുടെ ചികിത്സയ്ക്കു വേണ്ടി ആകെയുണ്ടായിരുന്ന വീട് പോലും വിൽക്കേണ്ടി വന്നെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ നമ്മുടെ ഉപ്പ തന്നെയാ അവളേം കുടുംബത്തേയും ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടു വന്നത്. അന്നു തന്നെയാ നീ നാട്ടിലേക്കു വന്നതും. അല്ലെങ്കിൽ ഈ കൂടിക്കാഴ്ച ഇതിനു മുമ്പ് തന്നെ നടന്നേനെ. എന്തായാലും നീ വാ, നിനക്ക് കാണണ്ടേ നിന്റെ പെണ്ണിനെ. അതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നില്ലേ നീ കാത്തിരുന്നത്. അതോണ്ട് പോയി കണ്ടിട്ടു വാ. " ഇക്ക പറഞ്ഞതും ഞാനവളുടെ അടുക്കലേക്കോടി. Icu വിന്റെ ചില്ലു വാതിലിലൂടെ ഞാനകത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ ചങ്ക് തകർന്നു പോയി. ഒരുപാട് യന്ത്രങ്ങൾക്കു നടുവിൽ ചലനമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന എന്റെ പെണ്ണ്... ആ കാഴ്ച എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. മൂന്നു മാസത്തോളമായി അവളീ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നു എന്നുകൂടെ അറിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല ഞാൻ വേഗം icu വിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറാൻ തുനിഞ്ഞതും ആരുടെയോ കരങ്ങൾ എനിക്കു മുന്നിൽ ഒരു വിലങ്ങു സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. തുടരും......
5.4k views
18 days ago
#

📙 നോവൽ

💞മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💞 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 49 * വിശ്വാസം വരാതെ ഞാനാ വരികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു നോക്കിയതും കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അതിലേക്ക് ഉറ്റിവീണു .ചോദ്യങ്ങൾ പലതും മനസ്സിൽ കുന്നുകൂടുമ്പോഴും ശരീരമാകെ മരവിച്ച പോലെ വിറയാർന്ന എന്റെ കരങ്ങളിൽ നിന്നും ആ ഫയൽ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീഴുന്നതോടൊപ്പം കാലുകൾക്ക് ശക്തിയില്ലാതെ ഞാനും ആ തറയിൽ തളർന്നിരുന്നു പോയി . Death സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് ,അതും ജാബിർ അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ .' അതിലെ നെയിം വായിച്ചതും എനിക്കാകെ തല കറങ്ങുന്നപോലെ തോന്നി .കാഴ്ചകൾ മങ്ങും വിധം എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുമ്പോഴും ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ ഞാനവിടെ നിശ്ചലയായിരുന്നു . 'അപ്പൊ ,,,,അപ്പൊ എന്റെ ജാബീ.....അവനിന്ന് ജീവിച്ചിരിപ്പില്ലേ ?? .അതു കൊണ്ടാണോ എല്ലാരും അവനെ കുറിച്ച് എല്ലാരും എന്നിൽ നിന്നും മറച്ചു വെച്ചത് ?. ഇല്ല ,ഞാനിത് വിശ്വസിക്കില്ല .എനിക്കറിയണം ഇതിന്റെ നിജസ്ഥിതി എന്താണെന്ന് .' ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ ഞാനവിടുന്ന് പടിയിറങ്ങുമ്പോഴും ആലീന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു . "ചില കാര്യങ്ങൾ നമുക്കറിയാൻ ഭയങ്കര ആകാംഷയായിരിക്കും ഇത്താ,,,, എന്നാ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാലോ ഒന്നും അറിയേണ്ടിയിരുന്നില്ലാന്ന് തോന്നിപ്പോവും .' ഇതാണോ അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം ?. അന്നവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നില്ല .പക്ഷെ ഇപ്പൊ ..... ആ വാക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സത്യം ,അതിൽ പലതും എനിക്കിന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു തുടങ്ങുവാന്ന് .ഒന്നും അറിയേണ്ടിയിരുന്നില്ലാന്ന് തോന്നിപ്പോയി . എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഹൃദയത്തെ കടിഞ്ഞാണിടാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ ആർത്തുലച്ചു പെയ്യുന്ന തിരമാലകളെപ്പോലെ നീറിപ്പുകയുന്ന മനസിനെ ശാന്തമാക്കാനെന്നോണം ഞാൻ നേരം പോയത് ബീച്ചിലേക്കായിരുന്നു .ആ മണൽത്തരികളി ലിരുന്ന് മുഖം പൊത്തിക്കരയുമ്പോഴും എനിക്കെന്റെ മനസിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല . എത്ര നേരം ഞാനായിരിപ്പ് തുടർന്നെന്നറിയില്ല .സങ്കടങ്ങളെല്ലാം കണ്ണുനീരിനാൽ കഴുകിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനാ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മണൽപരപ്പിലിരുന്ന് എന്നെ തഴുകിയെത്തുന്ന തിരകളേയും നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്നാരോ എന്റെ ഷോൾഡറിൽ കൈ വെച്ചത് .തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അവിടെയുള്ള ആളെ കണ്ട് ഞാൻ വേഗം കണ്ണു തുടച്ചു കൊണ്ട് പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു . @@@@@@@@@@@@ വീട്ടിലിരുന്ന് ബോറടിച്ചപ്പോൾ വെറുതെ ചുറ്റിയടിക്കാന്നു കരുതി ഞാൻ ആഷിയേം കൂട്ടി പുറത്തു പോയി .കൂടെ അവന്റെ നാലുവയസുകാരി മോളും ഉണ്ട്ട്ടോ . 'ഹന മറിയം ' ഞങ്ങളുടെ ഹനൂട്ടി .ആളൊരു വായാടിയാണ് .മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും പുറത്തു പോകുമ്പോൾ ഒരു വാലു പോലെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ അവളും ഉണ്ടാവും . അതോണ്ട് ഞാനുമായി നല്ല കൂട്ടാണ് . കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഷാന നടത്തിയ പ്രകടനങ്ങളൊക്കെ വിവരിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങള് ചുമ്മാ കറങ്ങി നടക്കുമ്പോഴാണ് ഹനൂട്ടി കടല് കാണണമെന്നും പറഞ്ഞ് വാശിപിടിച്ചത് .പിന്നൊരു ദിവസം പോകാന്നു പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുവെങ്കിലും പെണ്ണ് അലറി വിളിച്ച് നാട്ടുകാരെ കൂട്ടുമെന്നായപ്പോൾ പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല നേരെ ബീച്ചിലേക്കു വിട്ടു . ബീച്ചിലെത്തിയതും ഞങ്ങളെയൊന്നും നോക്കാതെ പെണ്ണ് ഒറ്റ ഓടമായിരുന്നു കടലിനരികിലേക്ക് . ഓരോ തിര വരുമ്പോഴും അവള് കരയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയും വീണ്ടും കടലിലേക്കിറങ്ങിയും കളിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളും അവളോടൊപ്പം കൂടി .ആ കളിയും ചിരിയും കൊഞ്ചലുമൊക്കെ ആസ്വദിച്ച് ഞാനവളുടെ കൂടെ ആ തിരകളോടൊപ്പം മത്സരിച്ച് ഓടിക്കളിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസിലെ സങ്കടങ്ങളൊക്കെയും മാഞ്ഞു പോയിരുന്നു . അന്ന് അങ്ങനൊക്കെ സംഭവിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതുപോലൊരാള് ഇന്നെന്റെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ടാവുമായിരുന്നു .ആഹ് ,ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ ,എല്ലാം പടച്ചോന്റെ തീരുമാനമല്ലേ . ' അവളുടെ കുസൃതിത്തരങ്ങളൊക്കെ നോക്കി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിടുമ്പോഴാണ് കളിയൊക്കെ മതിയാക്കി ആഷി ഹനൂനേം എടുത്ത് എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നത് . "എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ .ഇതുപോലൊരാളെ ഇപ്പൊ കൂടെ വേണമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?" ഹനൂട്ടിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ആഷി എന്നോടത് ചോദിച്ചതും ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു . "ഉം ,,,,,അത് ആരായാലും ഒന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോവില്ലേടാ .ഇവളെ ഈ കളിയും ചിരിയുമൊക്കെ കാണുമ്പോൾ മനസിലെ സങ്കടങ്ങളൊക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്ന പോലെ തോന്നാ . " "അത് ശെരിയാ .എത്ര ദേഷ്യവും സങ്കടവുമുണ്ടേലും ഇവളെന്നെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചാൽ മതി അവിടെ തീരും എന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ." ന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ഹനൂട്ടിയെ ചേർത്തു പിടിച്ച് ആ കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു . "ടാ നീയിവിടെയിരിക്ക് ,ഞാൻ മോൾക്കൊരു ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്കട്ടെ .വാ മോളെ " ഐസ്ക്രീം എന്ന് കേട്ടപ്പോത്തന്നെ പെണ്ണ് ചാടി എന്റെ മേൽ വീണു .പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല അവളേം എടുത്ത് ഞാൻ വേഗം പോയി ഐസ്ക്രീമും വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്ത് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.അപ്പഴാ പെട്ടെന്നാരോ ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ ഒരു തടസമായി നിന്നത് .അതാരാണെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ആ മുഖത്തേക്കു നോക്കിയതും എന്റെ ദേഹമാകെ വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞ് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ പകച്ചു നിന്നു പോയി . "ഫാദി ,,,,,, ശ്രീ ,,,, " അവരെ കണ്ടമാത്രയിൽ തന്നെ എന്റെ ചുണ്ടുകളറിയാതെ ആ പേരുകൾ മന്ത്രിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . "ഓഹ് ,അപ്പൊ ഞങ്ങളെയൊന്നും മറന്നിട്ടില്ലാല്ലെ ." ഫാദിയെന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി . "അങ്ങനെ മറക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലല്ലോ നിങ്ങളെയൊന്നും ചങ്കായി ചങ്കിൽകൊണ്ടു നടക്കുന്നെ " ഞാനത് പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിച്ചില്ല അതിനു മുമ്പുതന്നെ ശ്രീന്റെ കരങ്ങൾ എന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . 'ദുഷ്ടൻ ,എന്നോടുള്ള എല്ലാ ദേഷ്യവും ഈ അടിയിൽ തീർത്തെന്നാ തോന്നുന്നെ .ഓഹ് ,എന്താ വേദന .' കവിളിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവരെ നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടും കട്ടക്കലിപ്പിൽ നിൽക്കുവാന്ന് .'പടച്ചോനെ ,ഇവന്മാർ ഇന്നത്തോടെ എന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമാക്കുമെന്നാ തോന്നുന്നെ .' "എന്നിട്ടാണോടാ തെണ്ടി ഇത്രേം കാലം ഞങ്ങളിൽ നിന്നും മറഞ്ഞു നിന്നത് .എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രേം നാൾ ,എന്തിനായിരുന്നു ഞങ്ങളിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചോടുന്നെ ?അതിനു മാത്രം എന്ത് തെറ്റാടാ ഞങ്ങള് നിന്നോടൊക്കെ ചെയ്തെ .പറ ,ഞങ്ങൾക്കറിയണം എന്താ ഉണ്ടായതെന്ന് .ജാബീ,,,, അവൻ എവിടെയാണെന്ന് പറയാതെ നിന്നെ ഞങ്ങള് വിടില്ല ." എന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീ രോഷത്തോടെ അലറിയതും എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഹനൂട്ടി കരഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു .ഇങ്ങനൊരാള് എന്റെ കയ്യിൽ ഉള്ളതു പോലും അവരിപ്പഴാ കാണുന്നതു തന്നെ .അത് കണ്ടതും ശ്രീന്റെ പിടി മെല്ലെ അയഞ്ഞു. 'പടച്ചോനെ ,പണി പാളിയോ ?' മോള് നന്നായി പേടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ മുഖം കണ്ടാലറിയാം . ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ .ഞാൻ ശ്രീയെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മിയതും അവൻ നൈസായ്ട്ടൊന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു . അവളുടെ കരച്ചില് മാറ്റാൻ അവര് രണ്ടും കൂടെ എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നുണ്ട് .അതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത് .ഇപ്പൊ അവരുടെ മുഖത്ത് നേരത്തെ കണ്ട കലിപ്പ് ഭാവമൊന്നുമില്ല .അല്ലെങ്കിലും ഹനൂട്ടി നമ്മളെ മുത്താണ് . "എന്താടാ നിന്നു കിണിക്കുന്നെ .ഒന്ന് മോൾടെ കരച്ചില് മാറ്റാടാ തെണ്ടി ." ഫാദിയാണ് . "സോറി മോനെ ,ഇക്കാര്യത്തിൽ എനിക്കത്ര എക്സ്പീരിയൻസ് പോരാ .അതോണ്ട് നിങ്ങള് തന്നെ എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ ." ഒരു കാര്യോം ഇല്ലാതെ എനിക്കിട്ടു പൊട്ടിച്ചതല്ലേ .അതോണ്ട് നമ്മള് മൈന്റ് ചെയ്യാൻ നിന്നില്ല .കരച്ചിലിന് ആക്കം കൂടിയതും ശബ്ദം കേട്ട് ആഷി അപ്പൊത്തന്നെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. "എന്താടാ ,എന്താ മോൾക്ക്‌ പറ്റിയെ .എന്തിനാ ഇവളിങ്ങനെ കരയുന്നെ ?" എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മോളെ വാങ്ങി അവൻ നേരെ നോക്കിയത് ഫാദീന്റെ മുഖത്തേക്കായിരുന്നു .അവരെ രണ്ടു പേരെയും ഇവിടെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതു കൊണ്ടാവും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു കൊണ്ട് അവനെന്നെ നോക്കിയതും ഞാൻ തിരിച്ച് ദയനീയമായൊരു നോടമെറിഞ്ഞു കൊടുത്തു . "ടാ ,,,, നിങ്ങളിവിടെ .... " "ഹാ ,വരേണ്ടി വന്നു .ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കിട്ടണേൽ ഇങ്ങനൊരു കൂടിക്കാഴ്ച്ച നടന്നല്ലെ തീരൂ." ഫാദീന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും തന്നെ മനസിലായിരുന്നു അവർ രണ്ടും കല്പിച്ചാണെന്ന് . അതെന്തായാലും നന്നായി .ഇനി അവരും കൂടെ അറിയട്ടെ ഞങ്ങളെന്തിനാ ഇങ്ങനൊരു ഒളിച്ചു കളി നടത്തിയതെന്ന് .അവരുടെ കുഞ്ഞോൾക്കും ജാബിക്കും എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് അവരും കൂടെ അറിയട്ടെ .' "ആഷീ,,,നീ പോയി മോൾക്കൊരു ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്ക്‌ .അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായത് താഴെ വീണു ." "ഉം ,,,,,," അവൻ പോയതും അവര് വീണ്ടും എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു . "അഫീ ,,,, ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് പറയടാ ,എന്താ ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞോൾക്ക് പറ്റിയെ ?അവൾക്കെന്താ ഞങ്ങളെയൊന്നും ഓർമ്മയില്ലാതെ ?,എല്ലാം ഞങ്ങൾക്കറിയണം അഫീ .അവളെ കണ്ട അന്നു തൊട്ട് തുടങ്ങിയ സംശയങ്ങളാ ,അത് ഇന്നെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും തുടച്ചു നീക്കിത്തരണം ." ഫാദി എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അത്രയും പറഞ്ഞതും ഞാനവരെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി . "പറയടാ ,എല്ലാം ഞാൻ പറയാം .ഇനീം വയ്യ ഇങ്ങനെ ഉള്ളു നീറിക്കഴിയാൻ .പക്ഷെ അതിനു മുമ്പ് നിങ്ങളെനിക്കൊരു വാക്കു തരണം .ഷാന ,,,,അവളൊന്നും അറിയില്ലെന്ന് ." ഞാനെന്റെ കൈ അവർക്കു നേരെ നീട്ടി . "നീ ഒരുപാട് വൈകിപ്പോയി അഫി .കാരണം ചിലതൊക്കെ അവളെന്നോ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു .എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാ ഇത്രേം കാലം അവൾ നിന്നോട് പെരുമാറിയത് ." ശ്രീന്റെ വാക്കുകൾ ഒരു ഇടിത്തീ പോലെയാ എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചത് . "എന്ത് ,എന്താ നിങ്ങള് പറഞ്ഞേ ,ഷാന .....അവൾ ....അവൾക്കെല്ലാം അറിയാമെന്നോ ??" "ഉം ...അതേടാ .അവൾക്കിപ്പോ പഴയതൊക്കെ അറിയാം ." ന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അന്ന് അവളെ കണ്ടതു മുതൽ സ്കൂളിൽ പോയതും ഡയറി കിട്ടിയതും അങ്ങനെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും എനിക്കു വിവരിച്ചു തന്നതും എന്തോ വല്ലാത്തൊരു ഭയം പിടികൂടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു .അവൾ പഴയതു പോലെ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും ബുള്ളറ്റ് ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞങ്ങളുടെ പഴയ ഫോട്ടോ ചുവരിൽ തൂക്കിയതു മൊക്കെ ഒരു നിമിഷം എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി . 'ഇത്രയൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തു കൊണ്ടാ അവളെന്നോട് ജാബിയെ കുറിച്ച് ചോദിക്കാതിരുന്നെ ?' എന്റെ മനസ് വായിച്ചെടുത്ത പോലെ അതിനും അവരെനിക്ക് ഉത്തരം തന്നിരുന്നു . "ഞങ്ങള് അവളോട്‌ പറഞ്ഞതാടാ നിന്നോടു തന്നെ എല്ലാം ചോദിച്ചറിയാൻ .പക്ഷെ ,അവള് സമ്മതിച്ചില്ല .ഇത്രേം കാലം നീ ഇതെല്ലാം അവളിൽ നിന്നും മറച്ചു വെച്ചത് അവളൊന്നും അറിയരുതെന്ന് നീ ആഗ്രഹിച്ചതു കൊണ്ടല്ലേ .അതിനു പിന്നിൽ എന്തേലും ഒരു കാരണമുണ്ടാവുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു .പിന്നെങ്ങനാടാ അവള് നിന്നോട് ഇക്കാര്യം ചോദിക്കുന്നെ .നീ വിഷമിക്കുന്നത് അവൾക്കൊരിക്കലും സഹിക്കില്ല .അതുകൊണ്ടാ നിന്നെ ഒന്നും അറിയിക്കാതെ അവളുതന്നെ ജാബിയെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചോളാമെന്ന് പറഞ്ഞത് ." അവര് പറയുന്നതൊക്കെ മൂളിക്കേൾക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്നാരോ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചത് .നോക്കിയപ്പോൾ ഹനൂട്ടിയാണ് .അവളുടെ കരച്ചിലൊക്കെ മാറി ആളിപ്പോ പഴയ പോലെ ചിരിയും കളിയുമൊക്കെ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് . അവളെന്നെ നോക്കി കൈ കൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ എന്താ കാര്യമെന്നറിയാൻ ഞാനവളുടെ അരികിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു. "അഫിക്കാക്കു എന്തിനാ എന്റെ ഇത്തൂസിനെ വഴക്ക് പഞ്ഞെ?" "അത് കേട്ടതും ഒന്നും മനസിലാവാതെ ഞാൻ ഫാദിയേം ശ്രീയേം നോക്കിയപ്പോൾ അവരും അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുവായിരുന്നു . "മോളെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നെ ,ഞാൻ ഇത്തൂസിനെ വഴക്കു പറഞ്ഞെന്നോ ,മോളോടാരാ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞെ ?" "എൻച്ചറിയാ .അതോണ്ടല്ലേ ഇത്തൂസ് അവിടിര്ന്ന് കരയുന്നെ " എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോൾ കുറച്ചു ദൂരെയായി ആഷിയും ഷാനയും സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നതാ കണ്ടത് . 'ഷാനാ ,,,,, അവളെന്താ ഇവിടെ ?" അവളെ ഇവിടെ കണ്ടതും ഞാൻ വേഗം മോളേം എടുത്ത് അവരുടെ അടുക്കലേക്ക് ധൃതിയിൽ നടന്നപ്പോൾ പിന്നാലെ തന്നെ ഫാദിയും ശ്രീയും വന്നിരുന്നു .അവിടെ എത്തിയതും ഷാനയുടെ മുഖം കണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചൊന്നു പിടഞ്ഞു .കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് അവളുടെ കണ്ണൊക്കെ ചുവന്നു കലങ്ങി ആ മുഖമൊക്കെ നീരുവെച്ചിട്ടുണ്ട് .അത് കണ്ടതും ഞാൻ വേഗം അവളുടെ അരികിൽ ചേർന്നു നിന്നു . "ഷാനീ ,,,,,എന്താടാ ,എന്താ പറ്റിയെ ,എന്തിനാ നീ കരഞ്ഞേ ? ആ മുഖം എന്റെ കയ്യിൽ കോരിയെടു ത്തു കൊണ്ട് ഞാനത് ചോദിച്ചതും അവളപ്പൊത്തന്നെ എന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ട് എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി "എന്റെ ജാബിയെവിടെ ?" അപ്രതീക്ഷിതമായി അവളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ ഞാനൊന്നു പതറി .ശ്രീ പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവളിൽ നിന്നും ഇങ്ങനൊരു ചോദ്യം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.പക്ഷെ അത് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാവുമെന്ന് കരുതിയില്ല .എന്ത് ഉത്തരം നൽകണമെന്നറിയാതെ ഞാനവളെ ദയനീയമായി നോക്കിയതും അവള് വീണ്ടും എന്നിലേക്ക്‌ ചോദ്യം എറിഞ്ഞു തുടങ്ങി . "അഫി നിന്നോടാ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നെ ,എന്റെ ജാബി എവിടെയാ പോയെ .എനിക്കറിയണം അത് .ഈ സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് .....ഇത് കള്ളമല്ലേ ,പറ അഫീ ....ഇത് കള്ളമായിരുന്നില്ലേ " എനിക്കു മുന്നിൽ ഉയർത്തിക്കാണിച്ച ജാബിയുടെ മരണ സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് കണ്ടതും ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി . "ഇത് .....ഇതെങ്ങനാ ഇവളുടെ കയ്യിൽ .....?" സംശയത്തോടെ ഞാനാ സിർട്ടിഫിക്കറ്റും അവളെയും മാറി മാറി നോക്കുമ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .നാവു പോലും ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ അവർക്കു മുന്നിൽ ഞാൻ മൗനമായി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഫാദി ആ സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങിച്ചത് .അത് വായിച്ച് അവരെന്നെയൊരു നോട്ടമായിരുന്നു .ആ നോട്ടം താങ്ങാൻ പറ്റാതെ ഞാനപ്പോത്തന്നെ മുഖം തിരിച്ചു . "അഫീ ......" ചെറിയൊരു ഇടർച്ചയോടെ ശ്രീയെന്നെ വിളിച്ചതും അത് കേൾക്ക വയ്യാതെ ഞാനെന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു .അവരുടെ ആ ദയനീയ നോട്ടം അതെന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥതമാക്കി . "അഫീ ,,,,,നീയെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ .ഞങ്ങൾക്കറിയണം അവനെന്താ പറ്റിയതെന്ന് .ആ സിർട്ടിഫിക്കറ്റ് ......അതിൽ പറയുന്നതൊക്കെ കള്ളമല്ലെ ,പറയടാ ,.അത് പറയാതെ നിന്നെ ഞങ്ങളിവിടുന്ന് വിടില്ല ." ന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഫാദി എനിക്കു നേരെ പാഞ്ഞടുത്ത് എന്റെ കോളറിൽ പിടിമുറുക്കിയതും ആഷി അപ്പൊത്തന്നെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് അവനെ പിടിച്ചു മാറ്റി . "ഫാദി ,,,,,നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നെ .വിടവനെ ,വിടാനല്ലേ പറഞ്ഞെ .നിങ്ങൾക്കെന്താ അറിയേണ്ടത് ജാബിയെക്കുറിച്ചല്ലേ ,എങ്കിൽ കേട്ടോ ജാബി ....അവനിനി വരില്ല .നാലു വർഷമായി അവൻ നമ്മളെയെല്ലാം വിട്ട് പോയിട്ട് ." ആഷീന്റെ വാക്കുകൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തെ എത്രമാത്രം മുറിവേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നന്നായറിയാം .ജാബിയെ അന്വേഷിച്ചു വന്ന അവരെ തേടിയെത്തിയത് അവന്റെ മരണ വാർത്തയായതു കൊണ്ടാവാം നിറ കണ്ണുകളോടെ അവരെന്നെ നോക്കിയതും അത് കാണാൻ കഴിയാതെ ഞാനവിടുന്ന് കുറച്ചു മാറി നിന്ന് നോക്കത്താ ദൂരത്തു പരന്നു കിടക്കുന്ന കടലിലേക്കു നോട്ടമെറിഞ്ഞു . ജാബിയുടെ മരണം അതൊരിക്കലും അവർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം .അതിനേക്കാൾ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് ലുബിയെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോഴാണ് .അവളോട്‌ ഞാനെന്താ പറയേണ്ടത് ? .ജാബി ....അവനിനി ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലെന്നോ ,അതോ ഇനിയും അവനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കേണ്ടന്നോ .കഴിയില്ല റബ്ബേ ....ആ മുഖത്തു നോക്കി എനിക്കത് പറയാൻ കഴിയില്ല .അത്രയ്ക്ക് അവളവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് .എന്നെങ്കിലും തിരിച്ചു വരുമെന്ന് കരുതി ആ പാവം അവനു വേണ്ടി ഇപ്പഴും കാത്തിരിക്കുവല്ലേ .എന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാ റബ്ബേ നീയാ സ്നേഹം കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചത് .ഇങ്ങനെ ക്രൂരത കാണിക്കാൻ മാത്രം അവളെന്തു തെറ്റാ നിന്നോട് ചെയ്തത് .അഞ്ചു നേരവും അവൾ നിനക്കു മുന്നിൽ സുജൂദ് ചെയ്യുന്നത് ജാബിയെ അവൾക്കു മുന്നിൽ എത്തിക്കാനുള്ള പ്രാർത്ഥനയോടെയല്ലേ .എന്നിട്ടും അതെന്തു കൊണ്ടാ നീ കേൾക്കാതെ പോയത് . കാലം ഞങ്ങൾക്കു സമ്മാനിച്ച വിധിയെ പഴിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവിടെ ആ മണൽപ്പരപ്പിൽ നിശ്ചലമായി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഷാന എന്റെ അടുക്കലേക്കു വന്ന് എന്റെ തോളിൽ തലവെച്ചു കിടന്നത് .ആ കണ്ണുനീരിനാൽ എന്റെ ഷർട്ട് നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ഞാനവളെ എന്നിലേക്ക്‌ ചേർത്തു പിടിച്ചു .അപ്പോഴേക്കും എനിക്കു പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ബാക്കിയുള്ളവരും ഞങ്ങൾക്കരികിൽ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . തുടരും ..... (നിങ്ങൾക്കിപ്പോ എന്നോട് ഇത്തിരി ദേഷ്യമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ടാവുമല്ലേ .പലരും എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ജാബിയെ മരിപ്പിക്കരുതെന്ന് .അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്കൊരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി .ജാബിയെ അത്രത്തോളം നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നതിന്റെ തെളിവല്ലേ അത് .എന്തായാലും കഥ നമുക്ക് ഇങ്ങനെത്തന്നെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകാം .മനസ്സിൽ ചില കണക്കുകൂട്ടലുകളൊക്കെയുണ്ട് .ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ നിരാശപ്പെടുത്താതെ തന്നെ ഞാനീ സ്റ്റോറി നല്ല രീതിയിൽ അവസാനിപ്പിക്കും .അത് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വാക്ക് തരാം .ഇൻഷാ അല്ലാഹ് .അടുത്ത പാർട്ട്‌ പെട്ടെന്നു തന്നെ എഴുതാട്ടൊ .ഇതുപോലെ ഇനിയും നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ടും അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു .)
4.9k views
21 days ago
#

📙 നോവൽ

💞മണ്മറഞ്ഞ ഓർമ്മകൾ 💞 @@@@@@@@@@@@ *Ramseena Muhammed * *ഭാഗം 48 * കണ്ണു തുറന്നപ്പോൾ ഞാനാദ്യം തിരഞ്ഞത് അഫിയെയായിരുന്നു .റൂമൊക്കെ ക്ലീൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇക്കാനെ അവിടെയെങ്ങും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല .അതോണ്ട് ഞാനവിടുന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു .അപ്പോഴും എന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ ആ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ചായിരുന്നു .അതിൽ ഒരാൾ അഫിയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു .എന്നാ ,,,,ബാക്കി രണ്ടുപേരുടേയും മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം കലങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾ ....അത് ഞാനെവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് .പക്ഷെ ,എവിടെ ?.അത് മാത്രം എനിക്ക് ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല .അതിനു ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ തല പൊട്ടിപ്പിളരുന്ന പോലെ അസഹ്യമായ വേദന തോന്നി .മനസിൽ അവ്യക്തമായ പലതും പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു . പല മുഖങ്ങളും എന്നിലേക്ക്‌ ഓടിയെത്തിയപ്പോഴാണ് അതിൽ എന്നോ വേരുറപ്പിച പോലെ ആ കണ്ണുകളും എന്നിൽ നിറഞ്ഞു വന്നത് .പിന്നെന്താ എനിക്ക് സംഭവിചതെന്നറിയില്ല .എപ്പഴോ ഞാനറിയാതെ എന്റെ മനസ് എന്നിൽ നിന്നും കൈവിട്ടുപോയിരുന്നു . എന്നാലും അതാരാവും ? ,ആ കണ്ണുകൾ ,,,,,അതെന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെയാ തറച്ചത് . അതുതന്നെയാ എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തിയതും . എന്റെ മാല കാണാനില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഞാനാകെ ടെൻഷനിലായിരുന്നു .അതെനിക്ക് അത്രത്തോളം പ്രിയപ്പെട്ടതായതു കൊണ്ടാവും ഞാൻ റൂം മുഴുവൻ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .അതിനിടയിൽ എപ്പഴോ എന്റെ കൈ തട്ടി മേശമേൽ വെച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ താഴേക്ക് വീണിരുന്നു .അതൊക്കെ പിന്നെ എടുത്തുവെക്കാമെന്നു കരുതി ഞാൻ വീണ്ടും തിരച്ചിൽ തുടർന്നു .അവസാനം കട്ടിലിന്റെ അടിയിലും കൂടെ നോക്കാമെന്നു കരുതി കുനിഞ്ഞിരുന്നപ്പോഴാണ് അന്ന് അഫീന്റെ ഡയറിക്കകത്തു നിന്നും വീണ ഫോട്ടോ കണ്ടത് . ആ ഫോട്ടോന്റെ കാര്യം ഞാൻ മറന്നുപോയതായിരുന്നു .ഇനിയിപ്പോ എങ്ങനേലും അത് കൈവശപ്പെടുത്തണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ഇത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണേലും ഞാനാ ഫോട്ടോ കയ്യിലെടുത്തു .ആകാംഷയോടെ ഞാനതിലേക്കു നോക്കിയപ്പോഴേക്കും എന്റെ സമനില തെറ്റിയിരുന്നു .അതിലേക്കു നോക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ കണ്ണിലാകെ ഇരുട്ടു മൂടിത്തുടങ്ങി .പതിയെ ഒരു ഭാരമില്ലാത്ത വസ്തുപോലെ ഞാൻ നിലം പതിക്കുമ്പോഴും അഫി എന്റെ അരികിലേക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് പാതി തുറന്ന മിഴികളിലൂടെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു . എന്നാലും ആരാവും ആ കണ്ണുകളുടെ ഉടമ,എന്റെ ജാബിയായിരിക്കോ ?.ഒരിക്കൽ കൂടി ആ ഫോട്ടോ കണ്ടാൽ ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമായിരിക്കും .അതും ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അഫി റൂമിലേക്ക്‌ വന്നത് .ഞാൻ ഉണർന്നത് കണ്ടിട്ടാവും ഇക്ക വേഗം എന്റടുത്തു വന്നിരുന്നു .ആ മുഖം കണ്ടാലറിയാം പാവം നല്ലോണം പേടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് . "ടാ ,,,ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട് ,കുറവുണ്ടോ ,ഹോസ്പിറ്റലിലേക്കു പോണോ ?" "ഹേ,,,,വേണ്ടിക്കാ .എനിക്കിപ്പൊ കുഴപ്പോന്നുല്ല .പക്ഷെ എന്റെ മാലാ,,,,അത് കിട്ടിയില്ലെന്നോർക്കുമ്പോ എന്തോ വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം .അതെനിക്ക് വേണം ഇക്കാ ,,,,എനിക്കത് കണ്ടു പിടിച്ചു തരോ പ്ലീസ് ...ഞാനൊരുപാട് നോക്കി പക്ഷേ ,,,," അത് നഷ്ടപ്പെട്ടതു കൊണ്ടാവും എന്റെ കണ്ണുകളറിയാതെ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു .അത് കണ്ടിട്ടാവും ഇക്ക എഴുന്നേറ്റ് അലമാര തുറന്ന് അതിൽ നിന്നും എന്തോ എടുത്തു കൊണ്ട് വീണ്ടും എന്റെ അരികിലിരുന്നു .അപ്പഴാ ഇക്കാന്റെ കയ്യിലുള്ള സാധനം എന്റെ കണ്ണിലുടക്കിയത് . അത് കണ്ടതും സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാനിക്കാനെ കെട്ടിപിടിച്ചു . "ഇക്കാ ,,,,ഇത് ,,,ഇതെവിടുന്നാ ?" "അത് തറയിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാടീ .നീ തിരിഞ്ഞിരിക്ക് ഞാനിത് കെട്ടിത്തരാം ." അതും പറഞ്ഞ് എന്റെ പിന്നിലുള്ള മുടി മെല്ലെ നീക്കിക്കൊണ്ട് ഇക്ക അത് എന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിത്തന്നു . അഫി എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ ആ ഫോട്ടോയിലാണ് . അതാണേൽ ഇവിടെയൊന്നും കാണുന്നില്ല .ഞാൻ റൂം മുഴുവൻ ഒന്നു കണ്ണോടിക്കുമ്പോഴാണ് അഫിയെന്നെ തട്ടി വിളിച്ചത് . "ടീ ,,,നീയെന്താ ഈ നോക്കുന്നെ ?" "അതൊക്കെ പറയാ ,ഇങ്ങള് കുറച്ചു നേരം ഇവിടിരിക്ക് .ഞാനിപ്പോ വരാം ." ന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനൊന്നൂടെ ആ റൂം മുഴുവൻ തിരയാൻ തുടങ്ങി ..അത് കണ്ടിട്ടാവും അഫി എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വീണ്ടും ബെഡിൽ പിടിച്ചിരുത്തി . "എന്റെ പൊന്നു മോളെ ,ഇനിയും നീയിതൊന്നും വലിച്ചു വാരി ഇടരുത് പ്ലീസ് .ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാ ഞാനീ റൂം ഈ കോലത്തിലെങ്കിലും ആക്കിയത് . " അത് കേട്ടതും ഞാനറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി . "എന്റിക്കാ ,ഇങ്ങള് പേടിക്കണ്ട ഞാനിത് വലിച്ചു വാരി ഇടോന്നില്ല .നേരത്തെ ഞാനെന്റെ മാല തിരയുമ്പോ എനിക്കിവിടുന്ന് ഒരു ഫോട്ടോ കിട്ടിയിരുന്നു .പക്ഷെ ,ഇപ്പൊ അത് കാണാനില്ല .ഞാനത് നോക്കുവായിരുന്നു ." "ഫോട്ടോയോ ? ആരുടെ ?" സംശയത്തോടെയുള്ള അഫീന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഞാൻ അതേന്ന് തലയാട്ടി . "അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല ഇക്കാ .ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ ആണ് .അതോണ്ട് അതിൽ ആരൊക്കെയാണെന്ന് വ്യക്തമായില്ലെങ്കിലും അവരിൽ ഒരുത്തന്റെ കണ്ണ് ,അത് ഞാനെവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് .അയാൾക്ക്‌ എന്നെപ്പോലെ പൂച്ചക്കണ്ണുകളാണ് . എന്തോ ആ കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണീയത തോന്നുന്നു .അയാളുമായി എനിക്കെന്തോ ആത്മബന്ധമുള്ളപോലെ ,ചിലപ്പോൾ അതെന്റെ തോന്നലാവാം .ഇങ്ങളെന്നോട് ചോദിച്ചില്ലേ എനിക്കെന്താ പറ്റിയതെന്ന് .അതിനു കാരണം ആ കണ്ണുകളാ ഇക്കാ ,ഇത് കണ്ടപ്പോഴാ ഞാൻ ഞാനല്ലാതായത് .എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ ഇയാളുണ്ടിക്കാ പക്ഷെ അത് ആരാണെന്നോ ആ മുഖം എങ്ങനാണെന്നോ എനിക്ക് ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ." ന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ നേരത്തെ ഉണ്ടായതൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോഴേക്കും അഫീന്റെ മുഖമാകെ വിളറി വെളുത്ത് വിയർപ്പു കണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു .ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ട ഭയം അതെനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു അതാണെന്റെ ജാബിയെന്ന് . "ഷാനീ ,,,,ഇത് ,,,,ഇതാണോ നീ പറഞ്ഞ ഫോട്ടോ ?" അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അഫി എന്റെ നേരെ എന്തോ നീട്ടിയതും ഞാനത് നോക്കി . അതെ ഇത് അതുതന്നെ ,ഞാൻ നേരത്തെ കണ്ട ഫോട്ടോ .ഞാനപ്പൊത്തന്നെ ഇക്കാന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അത് പിടിച്ചു വാങ്ങി ഒന്നൂടെ നോക്കി .ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയതും ഞാൻ മറ്റേതോ ലോകത്തെത്തിയപോലെ ,കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞതും മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ ചിത്രം അതെന്നെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി . 'അപ്പൊ ,,,,,അപ്പൊ അന്ന് ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നം ...ആ ആക്‌സിഡന്റ് ....അത് ...അത് യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നോ ? എനിക്കൊന്നും മനസിലാവുന്നില്ലല്ലോ റബ്ബേ ...' ചോരവാർന്ന് ഞാനാ റോഡിൽ കിടന്ന് പ്രാണനു വേണ്ടി പിടഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ നിറ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നിസ്സഹായനായി നോക്കി നിന്ന ആ മുഖം ഒരു മിന്നായം പോലെ എന്റെ മനസിലൂടെ പാഞ്ഞെത്തിയതും ഒരു നടുക്കത്തോടെ ഞാനാ സത്യം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു അയാളാണ് ആ കണ്ണുകളുടെ യഥാർത്ഥ അവകാശിയെന്ന് . കണ്ണടക്കുമ്പോൾ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന ചിത്രങ്ങൾ പലതും ഭയാനകമായി തോന്നിയതും എന്റെ ശരീരമാകെ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു . എനിക്കു ചുറ്റും എന്താ നടക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ഭീതിയോടെ ഞാൻ അഫീന്റെ കയ്യിൽ പിടി മുറുക്കിയപ്പോഴാണ് നിറ കണ്ണുകളോടെ അവനെന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് .ഇന്നത്തെ എന്റെയീ പ്രവൃത്തി അത് ഇക്കാനെ എത്രമാത്രം വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നുണ്ട് .അതുകൊണ്ടു തന്നെ കണ്ടതെല്ലാം വെറും സ്വപ്നമാണെന്ന് മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനാ നെഞ്ചിലേക്കു ചാഞ്ഞ് വീണ്ടും ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് കണ്ണു പായിച്ചു . 'ജാബീ,,,,അവൻ തന്നെയായിരിക്കോ ഇത് .അതോ എന്റെ തോന്നലാണോ .അതിപ്പോ എങ്ങനാ അറിയുന്നത് .എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ആ മുഖം മാത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നില്ലല്ലോ .ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ ? ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഒരു വഴി മാത്രമേ എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നുള്ളൂ .പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല രണ്ടും കല്പിച്ച് ഞാനാ കാര്യം അഫിയോടു തന്നെ ചോദിച്ചു . "ഇക്കാ ..ഇതൊക്കെ ആരാ ?ഇങ്ങളെ ഫ്രണ്ട്സ് ആണോ ?" ആ ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനത് ചോദിച്ചതും അഫി മൗനമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു .വീണ്ടും ഞാനാ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചതു കൊണ്ടാവും ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് അഫി എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . "ആയിരുന്നു .പക്ഷേ ,,,ഇപ്പൊ അവനെവിടെയാ ഉള്ളതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല .ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി കോൺടാക്ട് ഒന്നുല്ല ." എന്നു പറഞ്ഞ് അവനെനിക്ക് മുഖം തരാതെ എഴുന്നേറ്റു പോയി . 'ഹോ ,ഇപ്പഴാ എനിക്ക് സമാധാനമായത് . ആ ആക്‌സിഡന്റ് എന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞതു കൊണ്ടാവും എന്റെ ജാബിക്ക് എന്തേലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോന്ന് ഞാൻ ഭയന്നിരുന്നു .ഇവർക്കൊക്കെ അവനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലെ .എന്നിട്ടും ഇത്രേം വർഷമായിട്ടും അവനെവിടെ പോയതാന്ന് ആരും അന്വേഷിക്കാത്തത് എന്തു കൊണ്ടാ ?അവനുമായി ഇക്കാക്ക് യാതൊരു കോൺടാക്ടും ഇല്ലാന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുഖത്തു തിങ്ങി നിറഞ്ഞ സങ്കടം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു .അതിനർത്ഥം ആ മനസിൽ ഇപ്പഴും അവനൊരു സ്ഥാനമുണ്ടെന്നല്ലേ .ജാബി എവിടെയാണെന്ന് ഇക്കാക്ക് അറിയാത്ത സ്ഥിതിക്ക് എങ്ങനെയാ ഞാനവനെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നെ ,അവനിങ്ങനെ എല്ലാരിൽ നിന്നും മറഞ്ഞിരിക്കാൻ മാത്രം എന്താ അവർക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക .ഓഹ് ,ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ലല്ലോ റബ്ബേ ,,,ആലോചിക്കും തോറും ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നാ .എവിടുന്ന് തുടങ്ങണമെന്നറിയാതെ എന്റെ മനസാകെ കലങ്ങിമറിഞ്ഞിരിക്കുവാണ് . അന്ന് എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല .അഫിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവനും എന്തോ ചിന്തയിലാണ്ടിരിക്കുവാന്ന് .അത് കണ്ടതും ഞാൻ മെല്ലെ അവന്റെ നെഞ്ചോരം ചേർന്നു കിടന്നു . "ഇക്കാ ,,," "ഉം ,,," "നാളെ ഞാനെന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയിക്കോട്ടെ " ഞാനത് ചോദിച്ചതും അഫിയെന്തോ ഒരു താല്പര്യമില്ലാത്തപോലെ എന്നെയൊന്നു നോക്കി . "നമുക്ക് പിന്നൊരു ദിവസം പോയാൽ പോരെ " "പ്ലീസ് ഇക്കാ ,,,ഉമ്മാനേം ഉപ്പനെം കാണാൻ കൊതിയായ്ട്ട് വയ്യ .ഒരുപാട് നാളായില്ലേ ഞാനവിടെക്ക് പോയിട്ട് .ഒരു രണ്ടു ദിവസം ,അതിൽ കൂടുതൽ ഞാൻ നിൽക്കൂല സത്യം ." ശെരിയാ അവൾ പറഞ്ഞത് .ഞാൻ പോയതിൽ പിന്നെ അവരൊക്കെ ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നതല്ലാതെ അവളൊരിക്കൽ പോലും അവിടേക്ക് പോയിട്ടില്ല .ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ട് പോലും അവളതിനു മുതിരാത്തത് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാനെന്റെ ഉമ്മാനേം ആലിയേം അവളെ ഏൽപ്പിച്ചതു കൊണ്ടാ .അതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ അവന് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല . ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതു തന്നെ ജാബിയെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് .അവനെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ ഈ വഴി മാത്രമേ എന്റെ മനസിൽ തെളിയുന്നുള്ളൂ . അതും കൂടെ അടഞ്ഞാൽ ... .....ഹേ,ഇല്ല .അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല .എനിക്കുറപ്പുണ്ട് റാഷിക്ക പറഞ്ഞ പോലെ ജാബിയിലേക്കെത്താനുള്ള ഒരു വഴി അതെന്റെ വീട്ടിലെവിടെയോ ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് .എന്റെ മനസങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട് . @@@@@@@@@@@@ ആ ഡയറിയെയും ഫോട്ടോയേയും കുറിച്ച് ചോദിക്കാനാ ഞാൻ ഷാനയുണർന്നപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ അടുക്കലേക്കു പോയത് .ഞാനവളോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിക്കാൻ വേണ്ടി വാ തുറന്നപ്പോഴേക്കും അവളാ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ പല ചോദ്യങ്ങളുടേയും വേലിയേറ്റം തന്നെയായിരുന്നു . 'അപ്പൊ ,അവൾക്കാ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നോ ? പിന്നെ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി ,ആരാ ഈ ഡയറി ഇവിടെ കൊണ്ടുവെച്ചത്?. സംശയത്തോടെ ഞാനവളെ ഉറ്റു നോക്കുമ്പോഴും അവളുടെ സംസാരം ജാബിയുടെ കണ്ണുകളെ കുറിച്ചായിരുന്നു .അതിലേക്ക് നോക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തു മിന്നിമറയുന്ന ഭാവ വ്യത്യാസത്തെ ഞാൻ ഭീതിയോടെയാണ് നോക്കിയത് .ഇന്ന് അവളുടെ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം ജാബിയാണെന്ന് അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു .അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് പലതും വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസിലായപ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ പിടയ്ക്കുവായിരുന്നു .എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ പകച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവളവനെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചത് .അതിനെന്ത്‌ ഉത്തരം നൽകണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മൗനമായി നിന്നെങ്കിലും അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ തൊണ്ടയാകെ വരണ്ട് ശബ്ദം പോലും പുറത്തു വരാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു .പിന്നെ എനിക്കവിടെ അധികം അവളുടെ അരികിൽ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല .അതുകൊണ്ടാ അവിടുന്ന് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയത് . പിറ്റേന്ന് ഷാനയെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ട് കുറച്ചു നേരം അവിടെ ചിലവഴിച്ച് ഞാൻ വേഗം വീട്ടിലേക്കു വന്നു .എന്തോ അവള് പോയപ്പോൾ മനസിന്‌ ആകെയൊരു വിങ്ങൽ . ആ കളിയും ചിരിയും ഒച്ചപ്പാടുമൊന്നുമില്ലാതായതോടെ വീട് ശെരിക്കും ഉറങ്ങിയ പോലുണ്ട് .രണ്ടു ദിവസത്തേക്കാണേൽ കൂടിയും അവള് പോയതിന്റെ സങ്കടം ഉമ്മാന്റേം ആലീന്റേം മുഖത്ത് ആവോളം നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . എനിക്കാണേൽ കിടന്നിട്ട് ഉറക്കവും വരുന്നില്ല .അവളുടെ സാമിപ്യം വല്ലാതെ കൊതിക്കുന്ന പോലെ ,അവളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം കൂടി വന്നപ്പോൾ പിന്നൊന്നും നോക്കിയില്ല ബൈക്കും എടുത്ത് നേരെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു . @@@@@@@@@@@@ ' അഫി ഇപ്പൊ എന്തു ചെയ്യുവായിരിക്കും ,ഉറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവോ ?' ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോഴും എന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ അഫിയെ കുറിച്ചായിരുന്നു .ആ നെഞ്ചിലെ ചൂടു പറ്റി ഉറങ്ങി ശീലിച്ചതു കൊണ്ടാവും ഇക്കാന്റെ ശബ്ദമെങ്കിലും കേൾക്കാതെ എനിക്കിനി ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ലെന്നറിയാവുന്നോണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് ഇക്കാക്ക് വിളിച്ചു നോക്കി .റിങ് ചെയ്യുന്നതല്ലാതെ ആള് ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല . 'നേരം ഒരുപാടായില്ലേ ,ചിലപ്പോ ഉറങ്ങിക്കാണും .' അങ്ങനെ സമാധാനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നേരെ ബാൽക്കണിയിലേക്കു പോയി .അവിടെ നിലാവിന്റെ സൗന്ദര്യവും ആസ്വദിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് താഴെ ആരുടെയോ നിഴലനക്കം കണ്ടത് .നോക്കിയപ്പോൾ ദേണ്ടെ നിൽക്കുന്നു എന്റെ മൊഞ്ചൻ ബൈക്കും ചാരി .അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി . 'ഇനി എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ ?' കണ്ണു തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഞാനൊന്നൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ ചെക്കൻ കൂളായ്ട്ട് മതിലും ചാടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു .അത് കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ള ബോധം കൂടെ പോകുമെന്നായി .മതില് ചാടി ചെക്കന് നല്ല ശീലമുണ്ടെന്ന് ഇപ്പഴാ മനസിലായത് . "എന്താടീ ,നിന്റെ കാറ്റ് പോയോ " നമ്മളെ അന്തം വിട്ടുള്ള നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവും അഫി അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തുവന്നിരുന്നതും ഞാനവനെ തുറിച്ചു നോക്കി . "ഇങ്ങക്കെന്താ മനുഷ്യാ ഉറക്കമൊന്നുമില്ലേ ? എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ടു വന്നേ ?" "അത് കൊള്ളാം ,എന്റെ പെണ്ണിവിടെ ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുമ്പോ എനിക്കെങ്ങനാ അവിടെക്കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നെ ?" "ഓഹോ ,അതിന് പൊന്നുമോൻ ഈ നട്ടപ്പാതിരാക്ക് മതില് ചാടി വരുവാണോ വേണ്ടത് .അല്ലാ ഇങ്ങളെ ചാട്ടം കണ്ടിട്ട് നല്ല ശീലമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ " അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനിക്കാനെ നോക്കി പുരികം പൊക്കിക്കാണിച്ചതും ഇക്ക എന്നെ നോക്കി സൈറ്റടിച്ച് കൊണ്ട് എന്റെ മടിയിൽ തലവെച്ചു കിടന്നു .ആ മുടിയിഴകളിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങളൊരുപാട് നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു . പെട്ടെന്നെന്തോ ഓർത്തെടുത്തപോലെ ഞാൻ ക്ലോക്കിലേക്കു നോക്കിയതും ഞാൻ ശെരിക്കും പകച്ചു പണ്ടാരടങ്ങിപ്പോയി . 'പടച്ചോനെ ,3 മണിയോ .അപ്പൊ അഫി വന്നിട്ട് ഒരുപാട് നേരായോ? ശ്ശൊ ,അല്ലെങ്കിലും ഇക്ക കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ നമ്മള് ചുറ്റുള്ളതൊക്കെ മറക്കും .അതാ അവസ്ഥ . ഞാൻ വേഗം അഫിയെ തട്ടിവിളിച്ചു . "ഇക്കാ ,,,എഴുന്നേറ്റെ ,ഇനി വീട്ടിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങാ .ഇപ്പൊത്തന്നെ മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞു ." ഞാനത് പറഞ്ഞിട്ടും ചെക്കന് യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ല .എന്റെ കൈ പിടിച്ച് ആ നെഞ്ചിൽ വെച്ച് കണ്ണുമടച്ചു കിടക്കാ . "ദേ,,,,ഇക്കാ ,ഇങ്ങള് കളിക്കാതെ എഴുന്നേൽക്കുന്നുണ്ടോ ,ഉമ്മേം ഉപ്പേം കണ്ടാൽ ആകെ നാണക്കേടാ " ഞാനിക്കാനെ ഇങ്ങനൊക്കെയോ ഉന്തിത്തള്ളി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു . "ടീ പെണ്ണേ ,,,നീ വെറുതെ എന്റെ മൂഡ് കളയാതെ അവിടിരിക്കുന്നുണ്ടോ .കുറച്ചു നേരം കൂടെ ഞാൻ കിടന്നോട്ടെ പ്ലീസ് ." "അയ്യടാ ,മതി കിടന്നത് .ഇപ്പൊത്തന്നെ നേരം ഒരുപാടായി ." ഞാനത് പറഞ്ഞതും ഇക്ക മനസില്ല മനസോടെ പോകാനൊരുങ്ങി . "ഉം ,,,, ശെരിയെന്നാ ,നീ പോയി കിടന്നോ .പിന്നെ നീ വേഗം വീട്ടിലേക്കു വന്നേക്കണേ .എനിക്കൊന്നും വയ്യ ദിവസോം ഈ മതില് ചാടി ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ ." അത് കേട്ടതും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ സമ്മതമെന്നോണം തലയാട്ടി .പുറത്തെത്തിയിട്ടും ചെക്കൻ പോകാതെ ഉരുണ്ടു കളിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാനടുത്തു ചെന്ന് എന്താന്ന് ചോദിച്ചതും അവൻ ഒന്നുല്ലാന്ന് പറഞ്ഞ് ഷോൾഡർ പൊക്കിക്കാണിച്ച് ചുറ്റും നോക്കാൻ തുടങ്ങി .അത് കണ്ട് ഒന്നും മനസിലാവാതെ ഞാനും അതുപോലെ നോക്കിയതും ആ സമയം അവനെന്റെ കവിളിൽ കിസ്സ് ചെയ്ത് ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു .ഷോക്ക് വിട്ടുമാറാതെ കവിളിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഇക്കാനെ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ നേരെ റ്റാറ്റയും കാണിച്ച് ബൈക്കും എടുത്ത് പോയി .പിന്നെ ഞാനും അവിടെ നിന്നില്ല .വേഗം അകത്തു കയറി വാതിലടച്ചു കിടന്നു . കിടക്കാൻ നേരം വൈകിയതു കൊണ്ടാവും പിറ്റേന്ന് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴേക്കും സമയം ഒരുപാടായിരുന്നു .പിന്നെ സ്വന്തം വീടായോണ്ട് ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും വരൂലാന്നുള്ളതാണ് ഏക ആശ്വാസം .നമ്മള് വേഗം ഫ്രഷായി ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടിക്കൊണ്ട് താഴെക്കു പോയപ്പോൾ ഉപ്പ കടയിലേക്ക് പോയിരുന്നു .അടുക്കളയിലേക്കു പോയപ്പോൾ ഉമ്മയവിടെ തിരക്കിട്ട പണിയിലാണ് .എന്നെ കണ്ടതും ഉമ്മ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായയെടുത്ത് എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു . "ടീ ,,,,അഫി മോൻ ഇനീം എഴുന്നേറ്റില്ലേ ?" ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടെ ഉമ്മ അത് ചോദിച്ചതും വായിലൊഴിച്ച ചായ മുഴുവൻ ഒറ്റ തുപ്പായിരുന്നു പുറത്തേക്ക് . 'പടച്ചോനെ ,,,ഉമ്മയെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചെ ?' സംശയത്തോടെ ഞാനുമ്മാനെ നോക്കി . "നീയെന്നെ നോക്കോന്നും വേണ്ട .അവൻ രാത്രി മതില് ചാടുന്നത് ഞങ്ങള് കണ്ടതാ ." 'ഓഹ് ,അപ്പൊ കണ്ടായിരുന്നൂല്ലേ ....'ഞാനുമ്മാനെ നോക്കിയൊന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു . "അത് പിന്നുമ്മാ ,,,,ഇക്ക എന്തോ ചോദിക്കാൻ വന്നതായിരുന്നു .അപ്പൊത്തന്നെ പോകുവേം ചെയ്തു ." "ഉം ,,മതി മോളെ ഉരുണ്ടു കളിച്ചത് .എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ രണ്ടിനെം.അല്ലെങ്കിലും അവനീ മതില് ചാട്ടം ഇതാദ്യായ്ട്ടൊന്നല്ലല്ലോ .എല്ലാറ്റിനും കൂട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരാങ്ങളയും .ഞങ്ങളൊന്നും അറിയില്ലാന്നാ വിചാരം ." ഉമ്മ അത് പറഞ്ഞതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാനുമ്മാന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി .അപ്പഴാ ഉമ്മ എന്താ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേന്നോർത്തത് .ഞാൻ എന്തേലും ചോദിക്കുമെന്ന് ഭയന്നിട്ടാവും തലയും താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഉമ്മ വേഗം അവിടുന്ന് പോയി .അപ്പോഴും ഞാനതെ നിർത്തം തന്നെയായിരുന്നു . കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഉമ്മാനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല .പണിയൊക്കെ തീർന്നിട്ടും ഉമ്മ വരുന്നത് കാണാത്തോണ്ട് ഞാൻ വീടുമൊത്തം തിരയുമ്പോഴാണ് നേർത്തൊരു തേങ്ങൽ എന്റെ കാതിൽ പതിച്ചത് . യാന്ത്രികമെന്നോണം എന്റെ കാലുകൾ ആ ശബ്ദത്തിനു പിന്നാലെ ചലിച്ചു തുടങ്ങിയതും ഞാൻ ചെന്നു പെട്ടത് ഉമ്മാന്റെ റൂമിനു മുന്നിലാണ് .മറഞ്ഞു നിന്നു കൊണ്ട് വാതിൽ വിടവിലൂടെ ഞാനകത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ ശബ്ദം പുറത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാനെന്നോണം വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് മറു കൈ കൊണ്ട് ഒരു ഷർട്ടും നെഞ്ചോടു ചേർത്തു വെച്ച് പൊട്ടിക്കരയുന്ന ഉമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം ഞാനവിടെ തരിച്ചു നിന്നു പോയി . നേരത്തെ അഫിയെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഉമ്മ ജാബിയെ ഓർത്തു കാണും .അതാവും ഉമ്മാന്റെ ഈ സങ്കടത്തിനു കാരണമെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു .അതോണ്ട് മനസ് ശാന്തമാകുന്നതു വരെ ആ പാവം അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നോട്ടേന്നു കരുതി ഞാൻ പുറത്തു തന്നെ നിന്നു .അപ്പോഴും ഉമ്മാന്റെ കരയുന്ന മുഖം അതെന്റെ ഹൃദയത്തെ കുത്തിനോവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും കണ്ണൊക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മ കയ്യിലുള്ള ഷർട്ട് ഭദ്രമായി അലമാരയിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞതും ഞാനപ്പൊത്തന്നെ അവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നു . 'അങ്ങനൊരു ഷർട്ട് ഞാനിന്നേവരെ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ .അത് ജാബിന്റെയാണോ ?എന്തായാലും ആ അലമാരയൊന്നു നോക്കാം .ചിലപ്പോ ജാബീന്റെ ഫോട്ടോ വല്ലതും കിട്ടിയാലോ ' ഉമ്മ പുറത്തേക്ക് പോയതും സംശയം തീർക്കാനെന്നോണം ഞാൻ വേഗം റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ചു . അലമാര തുറക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴാ അത് ലോക്കാണെന്നു കണ്ടത് .പിന്നെ താക്കോലിനു വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചിലായിരുന്നു .വേണ്ടാ വേണ്ടാന്ന് മനസ് പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും ജാബിയെ കാണാനുള്ള അതിയായ ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേഗം താക്കോൽ കൈവശപ്പെടുത്തി അലമാര തുറന്നു നോക്കിയപ്പോഴാണ് അതിനകത്ത് ഉമ്മ നേരത്തെ വെച്ച ഷർട്ടിനൊപ്പം ഒരു ഫയൽ കണ്ടത് .ചുംബിക്കാനെന്നോണം ഞാനാഷർട്ടെടുത്ത് മുഖത്തോട് ചേർത്തു വെച്ചപ്പോൾ അതിനിപ്പോഴും ജാബിയുടെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു . ഞാനത് അവിടെത്തന്നെ തിരിച്ചു വെച്ച് ആ ഫയൽ കയ്യിലെടുത്തപ്പോൾ എന്തിനെന്നറിയാതെ എന്റെ ഹൃദയം പട പാടാന്ന് മിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു .രണ്ടും കല്പിച്ച് ഞാനത് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അത് ജാബിയുടെ സ്കൂൾ സർട്ടിഫിക്കട്ടും മറ്റുമാണ് .അതൊക്കെ ഓരോന്നായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അതിലൊരു പേപ്പർ എന്റെ കണ്ണിലുടക്കിയത് .വിശ്വാസം വരാതെ ഞാനാ വരികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു നോക്കിയതും കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അതിലേക്ക് ഉറ്റിവീണു .ചോദ്യങ്ങൾ പലതും മനസിൽ കുന്നു കൂടുമ്പോഴും ശരീരമാകെ മരവിച്ച പോലെ വിറയാർന്ന എന്റെ കരങ്ങളിൽ നിന്നും ആ ഫയൽ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണതോടൊപ്പം കാലുകൾക്ക് ബലമില്ലാതെ ഞാനാ തറയിൽ തളർന്നിരുന്നു. തുടരും ....
4.8k views
24 days ago
Share on other apps
Facebook
WhatsApp
Copy Link
Delete
Embed
I want to report this post because this post is...
Embed Post
Share on other apps
Facebook
WhatsApp
Unfollow
Copy Link
Report
Block
I want to report because