ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਦਰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਅੰਦਰੋਂ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਨਸਾਨ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ, ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਓਹਾਰ ਸਗੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੁੱਭਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੱਸ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਨੇਰਾ ਹੈ। ​ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਸਕਣ: ​1. ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ ​ਤਿਓਹਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਤਰੀਕਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਸਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਕੂਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਘਰ ਦਾ ਚਿਰਾਗ ਹੀ ਬੁਝਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਪਟਾਕੇ ਜਾਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਬੇਮਤਲਬ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ, ਅਹਿਸਾਸ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ। ​2. ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਤਿਓਹਾਰ ਦਾ ਬੋਝ ​ਅਕਸਰ ਤਿਓਹਾਰਾਂ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ "ਖੁਸ਼ ਦਿਖੀਏ"। ਇਹ ਦਬਾਅ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਤਿਓਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਇੱਕ "ਡਿਊਟੀ" ਵਰਗਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ​3. ਵਕਤ ਦਾ ਪਹੀਆ ​ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਮੌਸਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਅੱਜ ਤਿਓਹਾਰ ਫਿੱਕੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਦਾਸੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਸਕੀਏ। ​ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ: "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਿਓਹਾਰ ਉਹ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ​ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਈ ਵਾਰ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇਣ ਨਾਲ ਬੋਝ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ​ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਕਿ ਮਨ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹਲਕਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? #🙏God Bless You🙏 #🤘 My Status #🌼ਮੋਟੀਵੇਸ਼ਨ