
_уααиα ʝαfαя._🦋
@binth_jafar
എല്ലാരും ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കി സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണേ.
♡Angel with white Eyes.... 🕊️
✍️_____yaana._🦋
♡Part _ 2🕊️
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
വീട്ടിൽ എത്തി.... ഉപ്പാനോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞു...... ഒരു തട്ടുക്കടയിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന,,,, സാധാരണയിലും സാധാരണയായ പെണ്ണ്.....
അവളോട് എന്നിൽ മുളപൊട്ടുന്ന അതിശക്ത പ്രണയം...... ഉപ്പ പൂർണമായും എനിക്ക് സപ്പോർട്ട് ആയിരുന്നു..... ഒരു പാവപ്പെട്ട പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ ആയിരുന്നു എന്റെ ഉമ്മയും ആഗ്രഹിച്ചത്..... അതും കൂടെ കേട്ടതും എന്നിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷകൾ ഉണർത്തി...... ആ കണ്ണുകളെ വീണ്ടും കാണാൻ ആയി ഞാൻ എല്ലാ ദിവസം ആ കടയിൽ പോകാൻ തുടങ്ങി..... അവളെ കാണാറില്ല..... നിരാശ....വീണ്ടും........
പിന്നെയും ദിവസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ്. ഒരു ദിവസം അവൾ എന്റെ കാറിന് അടുത്തൂടെ ആ കൊച്ചു പയ്യനെയും എടുത്ത് കൊണ്ട് പോയി.... ഞാനും അവളെ പിന്തുടർന്ന്,,,, അവളെറിയാതെ അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തി.... വീടല്ല..... ഒരു ഷെഡ്...... ടെന്റ്,,,, അങ്ങനെ എത്തും പറയാം അതിനെ.....ഓല കൊണ്ട് മേഞ്ഞ മേൽക്കൂര..... ചുവരുകളും......ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ വീട് ഒ ന് ഓർത്തുപോയി... വീട്ടിലെ വിറകുപുര പോകു. അവളുടെ വീടിനെക്കാൾ മനോഹരം......!!!!!!
അവൾ എന്നെ കണ്ടു.... എന്റെ മനസ്സൊന്നു പതറി... പക്ഷെ
പിടിച്ചു നിന്നു.....
"എന്താ....?"
സൗമ്യമായി അവൾ ചോദിച്ചു...... കണ്ണുകൾ പോലെത്തന്നെ ആകർഷനീയമായ ശബ്ദം.....
"ഞാൻ ഇയാളെ കാണാൻ വന്നതാണ്...."
"മ്മ്മ്... എന്ത് വേണം...."
"ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉള്ള ഉത്തരം.... അതിന് ഇയാളുടെ കൈയിൽ മാത്രമേ ഒള്ളു...."
"ചോദിക്കൂ..."
"നിന്റെ പ്രണയം...."
"എന്ന് വെച്ചാൽ....?"
"നിന്റെ പ്രണയം ആരാണെന്ന്....?"
അവളൊന്ന് പതറി.... ആ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.....അവൾ കൈയിൽ ഉള്ള ആ പയ്യനെ നോക്കി..... അവനോട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു......
"എനിക്കതിന് ഇത് വരെ..."
ബാക്കി പറയാൻ ഞാൻ അനുവദിച്ചില്ല..... കൈ മുന്നോട്ട് പിടിച്ചു അവളെ തടഞ്ഞു നിർത്തി....
"വേണ്ട... ബാക്കി എനിക്ക് മനസ്സിലായി..... ഇത് മാത്രം മതി എനിക്ക്..ഞാൻ പോകുന്നു ജന്ന...."
അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി... ആ പേര് കൊണ്ടാവാം..... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആശ്ചര്യം എന്നിൽ പുഞ്ചിരി നിറച്ചു.
"നോക്കണ്ട... നീ തന്നെയാണ്....."
"ഞാൻ ജന്ന അല്ല..... ഞാൻ...*നാദിയ*"
"നീ ആരായാലും എനിക്ക് എന്റെ ജന്ന ആണ്. എന്റെ സ്വർഗ്ഗം......എന്റെ ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്....എന്റെ പ്രണയം... എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ..... എന്നിലെ മുഴുവൻ പ്രണയവും ഞാൻ നിനക്ക് പകർന്നു നൽകാം.... എന്റെതാവുമോ നീ....?"
അവൾ വീണ്ടും ഞെട്ടി.... അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി....
"ഇത് നോക്കു... ഇതാണെന്റെ വീട്.... ഇവനാണ് എന്റെ ലോകം... നിങ്ങൾക്ക് എന്നേക്കാൾ...."
"വേണ്ട..... പറയണ്ട...."
ഞാൻ വീണ്ടും അവളെ തടഞ്ഞു..... ആ വാക്കുകളെ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല......
"ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് നിന്നെയാണ്.... അല്ലാതെ നിന്റെ പണത്തെയോ,,, സൗന്ദര്യത്തെയോ,,, വീടിന്റെ വലുപ്പത്തെയോ അല്ല......ഇനി ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും നീ എന്റെ പെണ്ണ് ആണ്... മരണം വരെ അത് അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും......നീ മാത്രം...... നിന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രം....."
"ഒരു പക്ഷെ ഈ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് നഷ്ടമായാൽ...."
"എന്റെ കണ്ണുകളെ തന്നു ഞാൻ നിനക്ക് വെളിച്ചം പകരും...."
"നിങ്ങൾക്ക് പോകാം....."
മറ്റെന്തെങ്കിലും ഞാൻ പറയും മുന്നേ അവൾ നടന്നകന്നു.....ഒരു പ്രതിമ പോലെ ഞാനവിടെ നിന്നു..... കണ്ണുകളെ അടച്ചു പിടിച്ചു..... പൊട്ടിക്കരയാൻ തോന്നി...... ഞാൻ നടന്നു.... ഒരുപാട് ദൂരം.... കാറെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോളും """"""നിങ്ങൾക്ക് പോകാം....""""" എന്ന വാക്കുകൾ മാത്രം....... നേരെ ഉമ്മാന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന്,,,,, പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..... ഹൃദയം രണ്ടായി മുറിയുന്നത് പോലെ...... ശ്വാസം നിൽക്കുന്നത് പോലെ... ഇത്രയധികം അവൾ എന്നിൽ പടർന്നിരുന്നോ...... എന്റെ പ്രണയം ഇത്രമേൽ സിരകളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നോ.....
ഉമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ,,,,,, ഉമ്മാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയാമായിരുന്നു,,,, ഉമ്മാന്റെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു..... ആ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടൊരു മുത്തം തന്ന് സാരമില്ല പോട്ടെ... എന്നൊരു വാക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.....ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞു.... കരഞ്ഞു..... എന്റെ കൂടെ ഉപ്പയും... ആദ്യമായി എന്നിൽ നിന്നും വന്ന കണ്ണുനീർ... അതും അവൾക്ക് വേണ്ടി.....
എന്നിലെ സൗഹൃദം ഞാൻ പകർന്ന് നൽകിയത് ഞാൻ രണ്ടു പേർക്കാണ്... ഒന്ന് എന്റെ ഉപ്പ... പിന്നെ എന്റെ *നിഷാൽ*...... അവനോടും എല്ലാം പറഞ്ഞു....
എന്നിലെ മാറ്റങ്ങൾ തുടക്കം മുതലേ കണ്ടവരാണവർ. അവക്കും എന്റെ അവസ്ഥയെ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതാക്കി......
എനിക്ക് ചുറ്റും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ കരഞ്ഞു... എന്റെ കണ്ണീർ കണ്ട്..... എന്റെ നെഞ്ച് വീണ്ടും പിടഞ്ഞു..... ഇല്ല... അവൾ ഒരിക്കലും എന്നെ അകറ്റി നിർത്തില്ല.... ഞാൻ വലിയവനാണ് എന്ന തോന്നൽ ആണ് അവളിൽ... അതാണ് അവളെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നത്... എനിക്കറിയാം.... അത് ഞാൻ മാറ്റും... അവളെ എന്റെത് മാത്രം ആക്കി മറ്റും ഞാൻ... എന്റെ പ്രണയം അവൾക്ക് പകർന്നു നൽകും......
.........♡.........
"ഡാ... നീയൊന്ന് ഉഷാറാവ്... എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിപ്പ്... അവൾക്ക് നിന്നെയും നിന്റെ സ്നേഹത്തെയും വേണ്ടെങ്കിൽ അതങ്ങ് തട്ടിക്കളഞ്ഞേക്ക്...."
"വേണ്ട... അവൾ എന്നെ മനസ്സിലാക്കും.... എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്......."
" നിനക്ക് എന്തിനാണ് ഇത്രക്ക് വാശി.... എത്രയോ പെണ്ണുങ്ങളെ നീ ദിവസവും കാണുന്നതാണ്.അവർക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാത്ത എന്താണ് നീ ഇവളിൽ കണ്ടത്....?"
"ഈ ചോദ്യത്തിന് എന്റെ കൈയിൽ ഉത്തരം ഇല്ല..... ഞാൻ എല്ലാ ദിവസവും കണ്ടിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ അല്ല ഇവൾ....."
"പക്ഷെ,,, അവൾക്ക് നിന്റെ സ്നേഹം വേണ്ടെങ്കിൽ....അത് അങ്ങ് മറക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്.....?"
"ഇല്ല.... എനിക്ക് അതിന് ഈ ജന്മം കഴിയില്ല... ആദ്യമായിട്ടാ ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത്. അവളെ അങ്ങനെ ആർക്കും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ...... മരിച്ചാലും....."
മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ആ മുഖം ആണ്... ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ആണ്.....ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടതാണ് എന്നോട് ഉള്ള പ്രണയം..... അവൾ എങ്ങനെ ഉള്ളവലോ ആയിക്കോട്ടെ,,,, എന്നിൽ പ്രണയം മുളച്ചത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ട നിമിഷം ആണ്.... ആ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ അത്രയും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... സൗന്ദര്യം ഇല്ല ,,,, പണം ഇല്ല ,,,,നാലാൾ കേൾക്കെ പറയാൻ നല്ല പേരില്ല... പക്ഷെ... അവൾ ആണെന്റെ പ്രേതീക്ഷ,,, അവളാണ് എന്റെ ജീവിതം..... ആ കണ്ണുകൾ ആണ് എന്റെ പ്രണയം..... എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ് ആവൾ..... എന്റെ *ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്....*
.........♡.........
ദിവസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ് വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു.... ഒരു ദിവസം ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും കണ്ടു... ഞാൻ അത് നിഷുവിനോട് പറഞ്ഞു... അവളെ അവന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു.. ആദ്യമായവൻ എന്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടു.... ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്താ കാര്യം എന്നോർത്തു അവനും അത്ഭുദപ്പെട്ടു.......
അപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീണ്ടും പ്രേതീക്ഷയുടെ ഒരു തിരിനാളവും ആയി ഒരാൾ കൂടെ വന്നു.... അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരി.....*നിംന...*
നിംന നിഷാലിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്... അവർ മെഡിസിൻ പഠിക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നും പരിചയപ്പെട്ടത്.......
അവളെ കുറിച് എല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു.....
അവൾക്ക് പത്തു വയസുള്ളപ്പോൾ ഉപ്പ മരിച്ചു..... ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണ് ആ ഉമ്മ ഇവളെ പഠിപ്പിച്ചത്......പ്ലസ് ടു വരെ നന്നായി പോയി..... പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഉമ്മക്കും തളർച്ച ആയി..... കാരണം അന്യോഷിച്ചപ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് ഉമ്മ പ്രെഗ്നെന്റ് ആണെന്ന്...... അവളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ആയി ഉമ്മ സ്വന്തം ശരീരം മറ്റുള്ളവർക്ക് കാഴ്ച വച്ചിരുന്നു എന്ന്...... വൈകാതെ ഉമ്മ ഈ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനേയും ഇവളുടെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ചു ആ ഉമ്മയും യാത്രയായി......
തകർന്ന് പോയി അവൾ... അവൾ ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തി..... സ്വന്തം ഉമ്മയായി നിന്നു അവന്ക്ക് അവൾ...... അവനെ പോറ്റാൻ അവൾ ശരീരം വിൽക്കുക എന്നതൊഴികെ എല്ലാം ചെയ്തു...... രാപകൽ ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടു.........
അവനാണ് അവളുടെ ലോകം.... തട്ടുകടയിലും ഹോട്ടലുകളിലും ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടെ ഓരോരുത്തർ വന്നു ചോദിക്കും അവളുടെ ശരീരം.... കൂടെ പോയാൽ പ്രേതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പണം നൽകും എന്ന വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി.... അവൾ അനുവദിച്ചതെ ഇല്ല.....
.........♡..........
എന്റെ പ്രണയഭ്യർത്ഥനയും അവൾ കരുതിയത് അതുപോലൊരു അവസരം ആണ്..... നിംനയോടവൾ എന്റെ പ്രണയഭ്യർത്ഥനയെ കുറിച് പറഞ്ഞിരുന്നു.....
"പ്രണയം..... അതൊരു ഭാഗ്യമാണ്.... എനിക്ക് അത് വിധിച്ചിട്ടില്ല.... ജനനം മുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ ഞാനതിന് അർഹതപ്പെട്ടവളല്ല...... അയാളിലെ പ്രണയം,,, അതിന് വിധിക്കപ്പെട്ടവൾ മറ്റ് എവിടെയോ ആണ്... അയാളോടത് തേടി പോകാൻ പറയു.... ഈ ഭാഗ്യം കെട്ടവളുടെ പ്രണയം പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട... അത് അവസാനിച്ചതാണ്.....
ഇനിയൊരിക്കലും അത് പൂവണിയില്ല...... പ്രണയിക്കാനും പ്രണയിക്കപ്പെടാനും ഈ ജന്മം എനിക്കവകാശമില്ല..... പോയി പറയൂ... കാത്തിരിക്കണ്ട.... അത് അവസാനിച്ചതാണെന്ന്...... "
ഇതാണാവളുടെ വാക്കുകൾ..... അവളുടെ മനസ്സ് എനിക്ക് മനസ്സിലാവും... അതുപോലെ എന്നെയും അവൾക്ക് മനസികക്കിക്കൂടെ....എന്നിലെ പ്രണയം,,,,, അതവൾക്കായി ഞാൻ കരുതി വച്ചതാണ്...... ഒരു കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് ആശ്വാസം ആണ്.... ഒരിക്കലും ആ പ്രണയം മറ്റൊരു ഇണയെ തേടി പോവില്ലല്ലോ എന്ന്...... ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം.... ഒരിക്കലെങ്കിലും പൂവണിയുന്ന അവളുടെ പ്രണയം എനിക്കായ് അവൾ പകർന്നു തരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ......
തുടരും.........♡
_____yaana._🦋
#📙 നോവൽ #Sahithyam #സാഹിത്യം #പ്രണയം
ലയാൽ...🌕🌷
Part _ 2🌕🌷
✍️_yaana.jafar._🦋
______________________________________
“എടി പെണ്ണെ... നീയിത് എവിടെയാ ... ദാ വന്ന ഗസ്റ്റ് ഒക്കെ പോയി തുടങ്ങി ട്ടോ....”
“ഓ പിന്നെ ആകെ വരാൻ ഉള്ളത് നീയും വീട്ടുകാരും പിന്നെ നാട്ടിലെ കുറച്ച് തെണ്ടികളും എന്റെ അമ്മായിയും ആണ്... അവരല്ലേ പോവാൻ പോകുന്നെ... ഒന്ന് പോടീ പെണ്ണെ...🤣”
ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്തതിന്റെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ കുറച്ചൂടെ എടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.അത് എടുത്തും കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ ആൾ നൂറ വിളിക്കുന്നത്.അവളുടെ സംസാരം കേട്ടാൽ തോന്നും നാട്ടുകാർ മൊത്തോം എന്റെ ഹൌസ് വാർമിംഗ് കൂടാൻ വന്നിരിക്കുവാ എന്ന്... 🤣
സത്യം ആണ് ട്ടോ... ഒന്നാമത് എനിക്ക് അതികം ഫ്രണ്ട്സ് ഇല്ല.പിന്നെ ഫാമിലിയും ഇല്ല... നാട്ടിലെ പലർക്കും എന്നെ വലിയ താല്പര്യവും ഇല്ല... അത് എന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടല്ല. എന്റെ ഉപ്പുപ്പാ പണ്ട് ഏതോ ചിട്ടി കമ്പനിയുടെ ഭാഗം ആയിരുന്നു.പുള്ളി എല്ലാ പണം കൊണ്ടും കുടുംബത്തോടെ മുങ്ങുന്ന വഴിക്ക് ആണ് ആക്സിഡന്റ് ആയത് എന്നൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്.അത് കൊണ്ട് തന്നെ നാട്ടിലെ ചില അലവലാതികൾക്ക് എന്നെ അത്ര കണ്ണിൽ പിടിക്കില്ല... But i dont care about that.... അവരുടെ ഒക്കെ ഇഷ്ടം കിട്ടിയാലും ഞാൻ ജീവിക്കും കിട്ടിയില്ലേലും ഞാൻ ജീവിക്കും....
•••••🌕•••••🌷•••••
“എടി മോളെ ലുക്ക് ആയിക്കാണല്ലോ ഇന്ന്....”
“ഞാൻ എന്നാ ലുക്ക് ഇല്ലാത്തെ...😌”
സ്കൂടിയുടെ ചാവി ഊരി തിരിഞ്ഞതും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന തെണ്ടി എനിക്ക് ഇട്ട് ഒരു ആക്കൽ ആയിരുന്നു.... കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കവർ അവളുടെ കയ്യിലും കൊടുത്തു ഞങ്ങക്ക് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
“അനക്ക് പേടി ഇല്ലേ മോളെ ഇങ്ങനെ ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒറ്റക്ക് നിൽക്കാൻ...?”
കയ്യിൽ ഉള്ള സാധനങ്ങൾ ടേബിളിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു....
“ഇത് എത്രാമത്തെ ചോദ്യം ആണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ എന്റെ നൂർ... എനിക്ക് ഒരു പേടിയും ഇല്ല.അല്ലേലും ഞാൻ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആണ് ഒന്ന് ശ്വാസം വിടാൻ പറ്റിയത്... അറിയാമോ നിനക്ക്... എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇനി എനിക്ക് നേടിയെടുക്കണം.... നിനക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ നാട്ടിൽ തന്നെ...?
“ബേക്കറി അല്ലെ മോളെ... എല്ലാം സെറ്റ് ആവും ടി... എനിക്ക് നീ ഒറ്റക് ജീവിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഉള്ള പേടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ....”
ഞാൻ പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുന്നേ അവൾ പറഞ്ഞു.ശെരിയാണ്... പക്ഷെ അത് എത്രയും പെട്ടെന്ന് ആവുമോ അത്രയും നല്ലത്.... പിന്നെ ആണെന്നിൽ ഞാൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന restaurant ഓണർ എന്നെ ഭയങ്കര സപ്പോർട്ട് ആണ്... ഞാൻ ആദ്യമായി പുള്ളിയെ കണ്ടപ്പോ കരുതിയത് ആൾ വലിയ ചൂടൻ ആണെന്ന് ആണ്.പക്ഷെ പുള്ളിക്കാരൻ പഞ്ചപാവം ആണ്.വായിൽ വിരൽ ഇട്ടാൽ കടിക്കാത്ത ഒരു ശുദ്ധൻ.. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ ഒരു സ്വഭാവം കൊണ്ട് തന്നെ ആരൊക്കെ വർക്ക് ചെയ്യാൻ വന്നിട്ടുണ്ടോ അവർ ഒകെ മൂപ്പരെ പറ്റിച്ചിട്ടേ ഒള്ളു. എന്നെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്നോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഒരേ ഒരു കാര്യം ആണ്...
“മോളെ നീയും എല്ലാരുടേം പോലെ എന്നെ പറ്റിക്കല്ലേ ട്ടോ...”
അത് കേട്ടതും എനിക്ക് പുള്ളിയോട് ഒരു സഹദാപം ഒക്കെ തോന്നി.അന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത് ആയിരുന്നു പുള്ളിയെ ഇനി ആരും പറ്റിക്കാതെ നോക്കണം എന്ന്. അത് ഇന്ന് വരെ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ തന്നർ നടന്നു.അങ്ങേർക്ക് എന്നെ വലിയ കാര്യം ആണ്. എന്നോട് എപ്പോളും പറയും നീ വന്ന ശേഷം ആണ് എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ഒക്കെ എന്ന്...., പുള്ളിക്കാരൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആണ് ഞാൻ ഇന്നിപ്പോ ഇവിടെ എത്തി നില്കുന്നത് എന്ന് തന്നെ പറയാം....
പിന്നെ പരിപാടി ഒക്കെ പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു . എന്റെ ഹൌസ് വാർമിംഗ് കഴിഞ്ഞു.ഇപ്പൊ ഞാൻ ഒരു സ്വന്തം വീടുകാരി ആയി... എനിക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... ഇത് സത്യമാണോ എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു... അതേ സത്യം ആണ്...😌
അങ്ങനെ കുറെ കാലം ആയിട്ടുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹം അങ്ങട്ട് സാധിച്ചു.... രാത്രി ഞാൻ നന്നായി ഉറങ്ങി.... സമാധാനത്തോടെ.... പിറ്റേ ദിവസം ആയപ്പോൾ രാവിലെ തന്നെ വീട്ടിലെ ജോലികൾ ഒക്കെ തീർത്തു റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയി...
"അല്ല മോളെ.... ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ഇല്ലേ ഹൌസ് വാമിങ് കഴിഞ്ഞതിന്റെ ചെലവ്...."
ഷീന ചേച്ചി അത് ചോദിച്ചപ്പോ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഉടനെ തരാം എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ പണികളിൽ മുഴുകി. ക്ലീനിങ് പരിപാടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഓണർ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഒരു ഓർഡർ കിട്ടി എന്ന്... ഹോം ഡെലിവറി ആണ്... ആ പിന്നെ എന്റെ ഓണറുടെ പേര് അൻവർ എന്നാണ് കേട്ടോ.. പുള്ളിക്ക് നല്ല ഒരു ഫാമിലി ഉണ്ട്. ഭാര്യയും മകനും അടങ്ങുന്ന കുഞ്ഞു കുടുംബം..... അങ്ങനെ കിട്ടിയ ഓർഡറുമായി ഞാൻ ലൊക്കേഷനിലേക്ക് ബൈക്ക് എടുത്ത് പോയി... എന്താന്നറിയില്ല ഇതുവരെ പണി തരാത്ത എന്റെ ബൈക്ക് എനിക്കിന്ന് പണി തന്നു. ഞാൻ ആകെ ഷോക്കായി.... ലൊക്കേഷൻ എന്റെ വീടിന് തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയാണ്,,, പക്ഷേ ഞാനിപ്പോൾ പുതുതായി അവിടെ എത്തിയ കാരണം എനിക്ക് അവിടെയുള്ള ആരെയും അധികം പരിചയമില്ല. അതുമല്ല ഈ ഓർഡർ എനിക്ക് കറക്റ്റ് ആയിട്ട് എത്തിക്കാൻ വെറും 15 മിനിറ്റ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ബൈക്ക് കേടുവന്ന കാരണം എന്തായാലും ഒരു അരമണിക്കൂർ എടുക്കും...
ശെരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ കസ്റ്റമർക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കാനോ കോൾ ചെയ്യാനോ എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മാർഗ്ഗവുമില്ല. കസ്റ്റമർടെ ഡീറ്റെയിൽസ് ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് പൊതുവേ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ടാണ് അത്. ഇപ്പൊ കയ്യും കാലും ഒക്കെ വിറക്കുന്നുണ്ട്.ഓർഡർ ചെയ്ത സാധനം പുള്ളിക്കാരൻ ഉദ്ദേശിച്ച സമയത്ത് കയ്യിൽ കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ ഉറപ്പായിട്ടും എന്റെ സർവീസിന് ബാഡ് റിവ്യൂ കിട്ടും . അങ്ങനെ കിട്ടിയാൽ ഉറപ്പായിട്ടും സാലറി ഒന്ന് ചുരുങ്ങാൻ സാധ്യതയുണ്ട് അതുകൊണ്ട് എന്നെ പെട്ടെന്ന് ഒരു മെക്കാനിക്കിനെ വിളിച്ച് വണ്ടി ഒന്ന് സെറ്റ് ആക്കി വച്ചു.... അത് ശരിയാക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഷോപ്പിൽ നിന്നും അൻവർക്കേടെ ഒരു കോൾ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അത് എടുത്തില്ല എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു... വണ്ടിയും ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ഓട്ടം ആയിരുന്നു ലൊക്കേഷനിലേക്ക്. പടച്ചോനെ എനിക്ക് സമയത്തിന് എത്താൻ പറ്റണേ എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടി.
നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ വീടിന്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് തന്നെയാണ്. പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാൻ റെസ്റ്റോറന്റ്ലേക്ക് പോകും വരെ അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ ബൈക്കിൽ നിന്നും സാധനവും എടുത്ത് കൊണ്ട് ഓടി ചെന്ന് ബെൽ അടിച്ചു. തുറക്കുന്നില്ല....
വീണ്ടും അടിച്ചു.... തുറന്നില്ല..... Again repeate ചെയ്തു... ശുഭം.... തീരുമാനം ആയി .....🥲
“ excuse me, sir,,,, ഇവിടെ ആരും ഇല്ലേ...??? ഒരു ഓർഡർ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ...??”
ആര് കേൾക്കാൻ... ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ആകെ വിയർത്തു.... പേടിയും ഉണ്ട് നല്ല വിശപ്പും ഉണ്ട്... പോരാത്തതിന് ഈ ഓർഡർ ചെയ്ത പൊട്ടൻ തുറക്കുന്നും ഇല്ല.... ഞാൻ ബെൽ അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അപ്പോളും എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഓഫീസിൽ നിന്ന് കാൾ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞാൻ ഒരു രണ്ട് മൂന്ന് തവണ എടുത്തില്ല... അവസാനം ശല്യം ആയപ്പോൾ കാൾ എടുത്തു...
“എന്റെ പൊന്ന് ലയാൽ എത്ര നേരമായി കിടന്ന് വിളിക്കുന്നു.തനിക്ക് എന്താടോ കാൾ ഒന്ന് എടുത്താൽ... അല്ലേൽ പോട്ടെ ആ വാട്സ്ആപ്പ് എങ്കിലും ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്തൂടെ തനിക്ക്....”
കാൾ എടുത്തതും അൻവർക്ക ആകെ ചൂടായി... അപ്പൊ തന്നെ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി... നീ തീർന്ന് ലയാൽ എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“sir... അത് പിന്നെ .... ഞാൻ നേരത്തെ എത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... പക്ഷെ എന്റെ ബൈക്ക്... പിന്നെ ഞാൻ ബല്ലാത്ത അടിച്ചിട്ട്... ഡോർ ... അയാൾ ,,, ഞാൻ കുറെ വിളിച്ചു നോക്കി...”
“എന്തൊക്കെയാ താൻ പറയുന്നേ... !??”
“അത് sir,,, i mean എന്റെ ബൈക്ക് കേട് വന്നത് കൊണ്ട് ആണ് ഞാൻ ലേറ്റ് ആയത്. ഞാൻ ഇപ്പൊ ബെൽ അടിച്ചിട്ട് പുള്ളി ഓപ്പൺ ആക്കുന്നില്ല,,,,”
“അതിനല്ലേ ഞാൻ ഈ കിടന്ന് വിളിക്കുന്നെ,,,, പുള്ളി വിളിച്ചിരുന്നു,,, ഹോം ഡെലിവറി വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു,,, മൂപ്പർ ദേ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഫുഡ് കഴിക്കുന്നുണ്ട്,,, നീ ഇങ് പോരെ ആ പാർസലും കൊണ്ട്,,,, അത് പറയാൻ ആണ് ഞാൻ ഒരു മണിക്കൂർ ആയിട്ട് നിനക്ക് വിളിക്കുന്നത്,നീ ഫോൺ എടുത്താൽ അല്ലെ പറയാൻ പറ്റു...”
“ഓ ആണോ,,,, ശെരി sir... ഞാൻ വേഗം വരാം....”
ആഹാ.... ആ പരട്ട ഊള കസ്റ്റമർ ആളെ ഊക്കിയല്ലോ.... എന്തൊരു ആളാണ് അയാൾ... വൃത്തികെട്ടവൻ.... എന്നാലും മറ്റുള്ളവരുടെ സമയത്തിന് ഒരു വില പോലും തരാതെ,,,, ഛ്..... എന്തൊരു മനുഷ്യൻ ആണയാൽ..... അവനെ ഇൻസ്ഡ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ അരച്ച് കലക്കി പുഴയിൽ ഒഴുക്കും ഞാൻ..... എന്നാലും വല്ലാത്ത ഒരു ചെങ്ങായി.... മനുഷ്യന്റെ നല്ല സമയം പോയി.... കുറച്ചു സമയത്തിന് എങ്കിൽ അങ്ങനെ എന്റെ ജീവൻ അങ്ങ് പോയി..... ഞാൻ ആകെ ടെൻഷൻ ആയി എങ്ങാനും ചത്തിരുന്നെങ്കിലോ.... അവന്റെ അമ്മൂമ്മ വന്നു എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടത്തുമോ.....
അപ്പൊ തോന്നിയ ഒരു ദേഷ്യത്തിന് മനസ്സിൽ മുഴുവൻ അങ്ങേരെ പ്രാകി കൊണ്ട് ആണ് ഞാൻ തിരിച്ചു റെസ്റ്റോറന്റ്ലേക്ക് പോയത്.... സത്യം പറഞ്ഞ ടെൻഷൻ അടിച്ചത് കൊണ്ട് ആണ് എനിക്ക് ഇത് കേട്ടപ്പോ ദേഷ്യം വന്നത്.... എന്റെ ഭാഗത്തും തെറ്റ് ഉണ്ട്... ഞാൻ ആ കാൾ എടുക്കണമായിരുന്നു... അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ ഇത്ര ഒന്നും വിഷമിക്കണ്ടായിരുന്നു.... ശ്ശെ..... അറിഞ്ഞില്ല.... ആരും പറഞ്ഞില്ല്യ..... 😌
Restuarantൽ എത്തിയ ഉടനെ തന്നെ കൊണ്ടോയ സാധനം തിരിച്ചു വക്കാൻ ആണ് ഞാൻ പോയത്.... അത് ഒക്കെ സെറ്റ് ആക്കി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ദേ എന്റെ പിറകിൽ നിക്കുന്നു അൻവർക്ക....
"എന്റെ പൊന്ന് സാറേ....."
എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അങ്ങട്ട് തുടങ്ങി കഥ പറയാൻ....
" ആ പുള്ളിക്ക് ഇവിടെ വന്നു കഴിക്കാൻ വല്ല പ്ലാനും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ ഓർഡർ ചെയ്യണമായിരുന്നോ....? വെറുതെ മനുഷ്യന്റെ സമയം കളയാൻ..... ഞാൻ എന്തോരം ടെൻഷൻ അടിച്ചു... അതൊന്നും അങ്ങേർക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകില്ല.... ഊള..... ന്റെ അല്ലാഹുവേ....... വല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം..... അങ്ങേർക്ക് ഉള്ള ഫുഡ് ആയത് കൊണ്ട് ആവും ചിലപ്പോ എന്റെ ബൈക്ക് പണി തന്നത്... അതും ഇന്നേ വരെ പണി തരാത്ത ന്റെ പൊന്ന് ബൈക്ക്.... അവനെ എന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടട്ടെ..... ആ മോന്ത ഞാൻ ചുവരിൽ ഉരക്കും..... ഹല്ല പിന്നെ...... "
"അത്രക്ക് ഒക്കെ വേണോ.... അത് കുറച്ചു ഓവർ അല്ലെ....?"
ഞാൻ പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോ പിറകിൽ നിന്ന് ആരോ പറഞ്ഞതും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി..... കാണാൻ നല്ല മൊഞ്ചുള്ള ഒരു താടിക്കാരൻ പയ്യൻ.... കണ്ടാൽ ഒഎസ് 26 അല്ലെങ്കിൽ 27 തോന്നിക്കും..... നല്ല വേഷം..... കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ..... ഒരു പെണ്ണിന് ക്രഷ് അടിക്കാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം ഉള്ള ഒരുത്തൻ..... ഞാൻ പക്ഷെ എന്റെ ആറ്റിട്യൂട് വിട്ടില്ല.....
"ഒന്ന് പോഡെർക്കാ....."
എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ വീണ്ടും തുടങ്ങി.....
"ചിലർക്ക് ഒക്കെ ഒരു വിചാരം ഉണ്ട് നമ്മൾ ഒക്കെ അവരുടെ പണിക്കാർ ആണ്.. അവർ ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ ഒക്കെ അങ്ങട്ട് നടക്കണം എന്ന്... ബ്ലഡി ഊളകൾ.... ആ ഊള എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കട്ടെ...."
"നിന്ന താൻ എന്ത് ചെയ്യും.....?"
ദേ ചേച്ചി പിന്നേം.... അവന്റെ മോന്തക്ക് ആവും ആദ്യം കിട്ടുക മിക്കവാറും.... പരട്ട പട്ടി......
"നീ ഒന്ന് പോയെടാ... അല്ല നീ ആരാ..... നീ ഏതാ കൊച്ചേർക്ക..... ആരാ അൻവർക്ക ഇവൻ...."
"അത് മോളെ ആ ഓർഡർ തന്നതേ പയ്യൻ ആണ്... പിന്നെ ആണെങ്കിൽ ഇവൻ ആണ് നമ്മൾ restuarant ഓണർ ശെരിക്കും.... അതായത് എന്റെ കസിൻ....."
""""Whaaattttt...😳?????""""
ഞെട്ടി... ഞാൻ ശെരിക്കും ഞെട്ടി... നീ തീർന്ന് ലയാൽ... നീ തീർന്ന്.... ശുഭം.... ഇനി നിന്റെ ജോലി ഇവന്റെ കയ്യില......!!!!
തുടരും.... 🌕🌷
_yaana.jafar.-🦋
#📙 നോവൽ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #പ്രണയം #കഥകൾ #എന്റെ കഥകൾ
♡Angel with white Eyes.... 🕊️
✍️_____yaana._🦋
♡Part _ 1
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
"എടാ... നിനക്ക് എന്തിനാണ് ഇത്രക്ക് വാശി.... എത്രയോ പെണ്ണുങ്ങളെ നീ ദിവസവും കാണുന്നതാണ്.അവർക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാത്ത എന്താണ് നീ ഇവളിൽ കണ്ടത്....?"
"ഈ ചോദ്യത്തിന് എന്റെ കൈയിൽ ഉത്തരം ഇല്ല..... ഞാൻ എല്ലാ ദിവസവും കണ്ടിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ അല്ല ഇവൾ....."
"പക്ഷെ,,, അവൾക്ക് നിന്റെ സ്നേഹം വേണ്ടെങ്കിൽ....അത് അങ്ങ് മറക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്.....?"
"ഇല്ല.... എനിക്ക് അതിന് ഈ ജന്മം കഴിയില്ല... ആദ്യമായിട്ടാ ഒരു പെണ്ണിനോട് ഇഷ്ടം തോന്നുന്നത്. അവളെ അങ്ങനെ ആർക്കും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ...... മരിച്ചാലും....."
മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ആ മുഖം ആണ്... ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ആണ്.....ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടതാണ് എന്നോട് ഉള്ള പ്രണയം..... അവൾ എങ്ങനെ ഉള്ളവലോ ആയിക്കോട്ടെ,,,, എന്നിൽ പ്രണയം മുളച്ചത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ട നിമിഷം ആണ്.... ആ കണ്ണുകൾ എന്നിൽ അത്രയും ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... സൗന്ദര്യം ഇല്ല ,,,, പണം ഇല്ല ,,,,നാലാൾ കേൾക്കെ പറയാൻ നല്ല പേരില്ല... പക്ഷെ... അവൾ ആണെന്റെ പ്രേതീക്ഷ,,, അവളാണ് എന്റെ ജീവിതം..... ആ കണ്ണുകൾ ആണ് എന്റെ പ്രണയം..... എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പാണ് ആവൾ..... എന്റെ *ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ്....*
........♡........
ഞാൻ *mehzud mubarak*
ഇതെന്റെ കഥയാണ്..... കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാണക്കാരിൽ ഒരാളായ നാസർ മുബാറക് _ന്റെ ഒരേ ഒരു മകൻ ആണ് ഞാൻ.....എനിക്ക് ഉമ്മയില്ല. എന്റെ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചു പോയി. ഉമ്മ പോയതിന് ശേഷം എനിക്ക് എല്ലാം എന്റെ ഉപ്പയാണ്.... ഉമ്മയില്ലെന്ന സങ്കടം അറിയിക്കാതെ എന്റെ ഉപ്പ എന്നെ വളർത്തി... ഒരു കോടീശ്വരൻ ആണ് എന്റെ ഉപ്പ എന്ന് പറയുന്നത് എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നില്ല..... സ്നേഹസംമ്പന്നൻ ആയ ഒരു ഉപ്പാന്റെ മകൻ എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളു...... അതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.....
കല്യാണം കഴിക്കാനോ ഒരു കുടുംബ ജീവിതമോ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ പ്രണയത്തിനായി കൊതിക്കുന്ന നിരവതി പെൺ കുട്ടികളെ ഞാൻ ദിനം പ്രതി കാണൽ ഉണ്ട്.... പേരിനോ പ്രെഷസ്ത്തിക്കോ വേണ്ടി മുതൽ ആത്മാർത്ഥ പ്രണയം വരെ......
പക്ഷെ എനിക്ക് ആരോടും ഒരു തരത്തിൽ ഉള്ള അടുപ്പവും ഫീൽ ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു......
.........♡.........
ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ നിന്നും ഓഫിസിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ ഒരു കുട്ടി എന്റെ കാറിന് മുന്നിൽ ചാടി... ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ബ്രേക്ക് പിടിച്ചില്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ അവന് മരിച്ചു പോയേനെ. ഞാൻ ഓടിപോയി അവനെയും എടുത്കൊണ്ട് സമാധാനപ്പെടുത്താൻ നോക്കി. പക്ഷെ അവന് കരച്ചിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു കുറച്ച് ചോക്ലേറ്റ് അവന് നൽകിയിട്ടയും കരച്ചിൽ നിന്നില്ല...... അവന് എന്തേലും പറ്റിയോ എന്ന് ഞാൻ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ മൃതുലമായ രണ്ട് കൈകൾ എന്റെ കൈയിൽ തട്ടി തടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെയും എടുത്ത് മുന്നോട്ട് നടന്നു. എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാതെ പോകുന്നവളെ ഞാൻ പിറകിൽ നിന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി....
ഒരു നിമിഷം.... എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി..... അത് വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നെങ്കിലും നന്നായി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു........
അതിലേക്ക് തന്നെ ഞാൻ നോക്കിനിന്നു. എനിക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ നടന്നകന്നു.....
അവൾ പൂർണമായും എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മായും വരെ ഞാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു...
എനിക്കുള്ളിൽ പുതുതായി മുളപൊട്ടുന്ന വികാരം പ്രണയം ആണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.... മനസ്സിൽ ആ കണ്ണുകൾ മാത്രമായി........ ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളിലൂടെ അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഓർക്കും തോറും എന്നിൽ മഞ്ഞു പെയ്ത കുളിര് അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.....
ആ കണ്ണുകളിലെ ഓരോ ചലനവും ഞാൻ ഓർത്തു കൊണ്ട് കാർ എടുത്തു.. നേരെ വീട്ടിലേക്ക് ആണ് പോയത്.....
എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ ഉപ്പ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചെങ്കിലും,,,,, ആദ്യ കാഴ്ച,,,, അവളിലെ മറ്റൊരു പ്രണയം,,,, ആരാണവൾ,,,,, അങ്ങനെ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഉപ്പാക്ക്..... അതിനൊന്നും എന്റെ കൈയിൽ ഉത്തരം ഇല്ല. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം..... അവളാണ് എന്റെ ജീവൻ,,,, ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ആണ് എന്റെ ശ്വാസം,,, അത് എനിക്ക് നഷ്ടമായാൽ ചിലപ്പോ ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ല.....
..........♡.........
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ എന്ന ഭ്രാന്ത് എന്റെ സിരകളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു..... രാവും പകലും മനസ്സിൽ ആ കണ്ണുകൾ മാത്രം.... എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറയാൻ പറ്റിയ ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട് ആണ് എന്റെ ഉപ്പ... ഉപ്പാനോട് ഞാൻ എന്നും പറയും അവളെ കുറിച്.... എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന പ്രണയം എന്റെ ഉപ്പ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാവാം എന്നിലെ എല്ലാ പ്രേതീക്ഷകൾക്കും ഉപ്പ കൂട്ട് നിന്നിരുന്നു.....
ഒരു തവണയെ കണ്ടിട്ടുള്ളു,, അവളെയും ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളും... പക്ഷെ പറിച്ചു മാറ്റാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവൾ എന്നിൽ വേരൂന്നി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഞാൻ അവളെയും കണ്ണുകളെയും ഞാൻ തിരയും,,,,, ആദ്യം കണ്ട സ്ഥലത്ത് തന്നെ മണിക്കൂറുകളോളം അവളെയും കാത്ത് ഇരിക്കും.... പക്ഷെ നിരാശയവും ഫലം......വീണ്ടും ദിവസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പ്..... അവളെ കാണാൻ അതിയായ ആഗ്രഹം തോന്നുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ എന്റെ ഉമ്മാന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി ഇരിക്കും..... ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ അവളെ കാണാൻ പോയി കാണാതെ മടങ്ങിയാൽ പൊട്ടികരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... ഉമ്മാന്റെ ഫോട്ടോയുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു....
.........♡.........
ഒരു ദിവസം വഴിയിൽ വച്ചു കാർ ബ്രേക്ക് ഡൌൺ ആയി. മെക്കാനികിനെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.... ആ ദിവസത്തെ തിരക്ക് കാരണം നല്ല തളർച്ച അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ അടുത്ത കണ്ട തട്ട് കടയിൽ കൈയി ഞാൻ ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ കുടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു....
ഞാനാ കടയിലേക്ക് കയറിയത് അവയ്ടെയുള്ളവർ എനിക്ക് ആദരവോടെ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി... ഞാനത് സന്തോഷപൂർവം ഏറ്റുവാങ്ങി..... ചായ കുടിച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു പന്ത് ഉരുണ്ട് വന്നു..... അതിന് പിറകെ രണ്ട് കുഞ്ഞി കാലുകളും...
അടിയിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് ഞാൻ ആ ആളുകളുടെ അവകാശിയെ നോക്കി.... മനസ്സിൽ മനു പെയ്ത സുഖം അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അവിടെ മുഴുവൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഓടി നടന്നു. ആ വള്ളാരം കണ്ണുള്ള മാലാഖയെ കാണാൻ.... എന്റെ പ്രണയത്തിൻ അവകാശിയെ കാണാൻ.... പക്ഷെ കണ്ടില്ല..... ഞാനാ കുട്ടിയോട് ചരിച്ചു... അവന് എന്നോടും.....
പെട്ടെന്നു അകത്തേക്ക് പോയി അവന് ഒരു വടയും ആയി തിരികെ വന്നു.... എനിക്ക് അത് തന്നു. അവനിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന പുഞ്ചിരിയിൽ മനം നിറഞ്ഞു ഞാനത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി...... ചായ കുടി കയിഞ്ഞ് ഞാൻ കൈ കഴുക്കാൻ പുറത്തേക്ക് പോയി. കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞതും ഞാൻ കണ്ടു........!!!!!!!
ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകളെ... അതിൽ നിന്നും വിരിയുന്ന എന്റെ പ്രണയത്തെ..... എന്റെ പ്രേതീക്ഷകളെ.... അവൾ അവിടെ വടയുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു....... അവളിലെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ ഭാവങ്ങൾ ഒരു തരി പോലും വിടാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു. അവൾ വളരെ വേഗത്തിൽ ശ്രേദ്ധാപൂർവം അവളുടെ ജോലിയിൽ തന്നെ മുഴുകി നിന്നു. ആ ചെറിയ പയ്യൻ അവളോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവൾ തോന്നും കേൾക്കാതെ ജോലിയിൽ ശ്രെദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു...... ഞാൻ ഒന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവളെ മാത്രം നോക്കികൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവളിലേക്ക് അടുക്കാൻ നിന്നപ്പോളേക്കും
എന്നെ ആരോ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു.... ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് എന്നെ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച ആ വൃദ്ധൻ ആയിരുന്നു....
"മോൻ ഇങ് പോരെ..... മോന്റെ കാർ ശെരിയായിട്ടുണ്ട്....."
എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെയും കൊണ്ട് അദ്ദേഹം കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു..... പിറകെ ഒരു പാവ പോലെ ഞാനും...... കാറിൽ കയറുമ്പോളും വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള വഴിയിലും മനസ്സിൽ ആ കണ്ണുകൾ മാത്രം..... എന്തിനായിരിക്കും അവൾ ആ തട്ട് കടയിൽ...!??? ശെരിക്കും അവൾ ആരാ...?!? എന്നിൽ ഇത്രയധികം പടർന്നു പന്തലിക്കാൻ മാത്രം അവളിൽ എന്താ ഉള്ളത്....??!??
അങ്ങനെ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളോട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.....
തുടരും.....♡
പുതിയൊരു പ്രണയം.... സപ്പോർട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു...... 😁ഞാൻ ഇത് പോസ്റ്റ് ചെയ്തത് ആണോ എന്ന് ഓർമയില്ല... എന്തായാലും വായിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഒന്ന് റിവ്യൂ പറയണേ... 🫣😌
_____yaanajafar._🦋
#📙 നോവൽ #noval #noval #📝noval creator📚 ##noval
ലയാൽ...🌕🌷
Part _ 1🌕🌷
✍️_yaana.jafar._🦋
______________________________________
ഓരോ ആളുകളുടെയും ജീവിതം വ്യത്യസ്തമായതാണ്.... അത് വ്യത്യസ്തമാകുന്നത് കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കൊണ്ടും കൂട്ടുകെട്ടുകൾ കൊണ്ടും അതിലുപരി ചുറ്റിലും ഉള്ള ഓരോ വസ്തുക്കൾ മനുഷ്യർ ഇവയൊക്കെ കൊണ്ട് ആണ്. എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ വായിച്ചറിഞ്ഞ കഥകളിലെ പോലെ ആയിരുന്നു... എന്ന് വച്ചാൽ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്ന ഒട്ടു മിക്ക കാര്യങ്ങളും ഞാൻ എന്താണോ ആഗ്രഹിച്ചത് ഞാൻ എന്താണോ സ്വപ്നം കണ്ടത് അത് പോലെ ആയിരുന്നു.... മനോഹരം... 💕
മനോഹരം എന്ന് ഒറ്റ വാക്കിൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞു അവസാനിപ്പിക്കാമോ എന്നറിയില്ല പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതം എന്റെ പ്രായത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്ന് ആണ്... സങ്കടങ്ങൾ ഇല്ല,,,, വിഷമങ്ങൾ ഇല്ല,,, പരാതികൾ ഇല്ല,,, പരിഭവങ്ങൾ ഇല്ല,,,, കുറ്റം പറച്ചിലും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും ഇല്ല.... ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ സമാധാനപരമായ സ്വപ്ന തുല്യമായ ജീവിതം...
അപ്പൊ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നും ഞാൻ എന്തൊരു ഭാഗ്യവതി ആണെന്ന്... ശെരിയാണ്.... കൂട്ടുകാർ കുടുംബക്കാർ നാട്ടുകാർ എന്തിനേറെ പറയുന്നു എന്റെ pets വരെ എനിക്ക് ഭാഗ്യം കൊണ്ട് വന്നവർ ആണ്....😌
അങ്ങനെ ഒക്കെ പറയണം എന്ന് എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ട്.... പക്ഷെ സന്തോഷം എന്ന ഒരു വാക്ക് ഞാൻ എന്റെ ജീവതത്തിൽ കേട്ടിട്ടില്ല.... അങ്ങനെ പറയാമോ... അറിയില്ല..... പക്ഷെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് ഇല്ല.... കിട്ടിയിട്ടില്ല...കിട്ടുകയും ഇല്ല.... ഉമ്മയില്ല,,,, ഉപ്പയില്ല,,,, ഗ്രാൻഡ് പാരന്റ്സ് ഇല്ല... തികച്ചും ഞാൻ ഒറ്റക്ക്,,,, എനിക്ക് 10 വയസ്സ് ഉള്ളപ്പോ പോയതാ എല്ലാരും കൂടെ എന്നെ തനിച്ചാക്കി,,,, ജനിക്കാനിരുന്നിരുന്ന എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പും എല്ലാം പോയി... ഞാൻ ഇടക്ക് ചിന്തിക്കും എന്തിനാ എന്നെ മാത്രം ബാക്കി വച്ചത് എന്ന്....
ഹാ.... തുടക്കം മുതൽ ഞാൻ സെന്റി ആണെന്ന് കരുതണ്ടാട്ടോ നിങ്ങൾ.... 🥰
ഞാൻ എന്റെ കാര്യങ്ങളെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു എന്ന് മാത്രം....
പിന്നെ ഞാൻ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ലല്ലോ അല്ലെ.....?
എന്റെ പേര് ലയാൽ റൂഹാനി.... 🎀💕
ലയാൽ എന്ന് വച്ചാൽ രാത്രികൾ രാത്രി എന്നൊക്കെ അർത്ഥം വരും,,,, റൂഹാനി എന്നാൽ ആത്മാവ് റൂഹ് സോൾ എന്നൊക്കെ പറയാം.... അപ്പൊ പേരിന്റെ അർത്ഥം രാത്രിയുടെ ആത്മാവ്.... 🤍
അൽഹംദുലില്ലാഹ്.... എന്ത് നല്ല പേര്.... പക്ഷെ പേരിൽ മാത്രം നല്ലതൊള്ളൂ,,,, ജീവിതം മൊത്തമായും ഒരു കരിപ്പിടിച്ച പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നാർ....
എനിക്ക് സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ ആരും ഇല്ല. പക്ഷെ എന്റെ കൂട്ടുകാരി ഉണ്ട്... My best best friend 🎀
എന്റെ നൂറ.... അവൾക് എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടവാ... എനിക്ക് അവളെയും... ഞാൻ എന്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും അവളോട് ആണ് ആദ്യം പറയുക... എത്ര വിഷമം വന്നാലും എത്ര സന്തോഷം വന്നാലും അവളോട് ആണ് ഞാൻ ഓടി പോയി പറയാറുള്ളത്... 🥰
അവൾ ആണ് ശെരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ എന്റെ strength.... ❤️🦋
ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ഉള്ളതൊന്നും അല്ല.... ഞങ്ങൾ ആദ്യമായി കാണുന്നത് ഞാൻ പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ആണ്... പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളെയും പഠിക്കാത്ത കുട്ടികളെയും അവരുടെ മാർക്ക് അനുസരിച് വേറെ വേറെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ ഞാൻ A ഡിവിഷനിൽ ആയി.... പറയത്തക്ക കൂട്ടുകാർ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് ഏത് ക്ലാസ്സിൽ ആയാൽ എന്താ കുഴപ്പം... പലരും തന്റെ കൂട്ടുകാരെ വിട്ടു വന്ന വിഷമത്തിൽ കരയുന്നത് ഒക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.... പക്ഷെ എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അത് ഒരു കൗതുകം മാത്രം ആയിരുന്നു.... 🙌
അങ്ങനെ ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും ഞാൻ പോലും അറിയാതെ കടന്നു പോയി... പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം നൂറ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു...
“Hello... ഞാൻ നൂറിൻ റഹീം... തന്റെ ഒപോസിറ്റ് ബെഞ്ചിൽ ആണ് ഇരിക്കുന്നത്... താൻ എപ്പോളും ഒറ്റക്ക് ആണല്ലോ... തനിക്ക് കൂട്ടുകാർ ഒന്നും ഇല്ലേ...??”
അതിന് ഞാൻ ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി...
“എന്നാ ഇന്ന് മുതൽ നമുക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് ആയാലോ...??”
കൈ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട് അവൾ അവളുടെ സൗഹൃദം തന്നപ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ അത് സ്വീകരിച്ചു...
അന്ന് തുടങ്ങിയത് ആണ് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം... അതിന് ശേഷം ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് വേറെ ആരും വന്നിട്ടില്ല... ഇപ്പൊ ഇതാ ഞാൻ പിജി കഴിഞ്ഞു... അവൾ അടുത്ത് ഒരു IT കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്വെയർ ഡെവലപ്പർ ആയി കയറി.. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഒരു വർഷം കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവൾക് വേണ്ട കോഴ്സ് പഠിച്ചു ജോലിയും വാങ്ങി...
അവൾ എന്നെ പോലെ അല്ല.അവൾക് കുടുംബം ഉണ്ട്... മാതാപിതാക്കൾ ഉണ്ട്... സഹോദരങ്ങളും ഉണ്ട്... ഉമ്മയും ഉപ്പയും അടങ്ങുന്ന ഒരു കൊച്ചു കുടുംബം... ഇപ്പൊ ഞാനും അവളുടെ കുടുംബത്തിലെ അംഗം ആണ്...🥰അവർ എന്റെയും ഉമ്മയും ഉപ്പയും ഇക്കാക്കയും അനിയത്തിയും ആണ്....
ഞാൻ ഒരു കുഞ്ഞു ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്ന ഒരു കുട്ടിയാണ്... കുഞ്ഞുനാളിലെ ആ ആക്സിഡന്റന്റെ ശേഷം ആണല്ലോ ഞാൻ അനാഥയായത്... അതിന്റെ ശേഷം എനിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത മാനസിക പ്രശ്നം ആയിരുന്നു... മെന്റലി ഞാൻ ഒട്ടും ok ആയിരുന്നില്ല... കണ്ണടച്ചാൽ കാണുന്നത് എന്റെ കുടുംബം... പക്ഷെ എന്നെ എടുത്ത് വളർത്തിയത് എന്റെ ഉപ്പച്ചീന്റെ പെങ്ങൾ ആണ്... എന്റെ അമ്മായി,,, ഉമ്മയില്ലാത്ത എനിക്ക് ഉമ്മയായിരുന്നു എന്റെ അമ്മായി.... എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഉമ്മയും ഉപ്പയും പോലെ ആവില്ലല്ലോ ആരും,,, അമ്മായിക്ക് എന്നോട് ഉള്ള സ്നേഹം അമ്മായിന്റെ ഹസ്ബൻഡ് അതായത് ഞാൻ സലീംക്ക എന്ന് വിളിക്കുന്ന ആൾക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല,,,, സലീംക്കാന്റെ അതേ പകർപ്പ് ആയിരുന്നു അവരുടെ രണ്ടു മക്കളും,,, ഒരു മോളും മോനും,,,,
എന്നെ വേലക്കാരിയെ പോലെ കണ്ടു... എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഞാൻ അഥവാ ആരോടേലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ അതവർക് ഒരു കളിയാക്കൽ ആയി,,,, എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്ന അമ്മായി പോലും ഒന്നും മിണ്ടാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിക്കാറുണ്ട് ഇടക്ക് ഒക്കെ ഇവരുടെ മുന്നിൽ,,,, പക്ഷെ ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ എല്ലാം കേട്ട് നിൽകുമായിരുന്നു,,,, എല്ലാ ജോലിയും ചെയ്യുമായിരുന്നു,,, എന്നാ പിന്നീട് ഞാൻ എനിക്ക് കുറച്ചു സെൽഫ് റെസ്പെക്ട് കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി,,,, എന്നോട് മര്യാദ കാണിക്കാത്തവരോട് തിരിച്ചും കാണിക്കാതെ ആയി,,,,
maybe എന്റെ ചുറ്റിലും ഉള്ള ആളുകൾ മാറിയത് കൊണ്ട് ആവാം... ഡിഗ്രി ആയപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുയത്... എനിക്ക് എന്നോട് സ്നേഹം തോന്നിയില്ലെങ്കിൽ ആർക്ക് തോന്നാനാണ് എന്ന് ഒരു ചിന്ത വന്നു... ഞാൻ പിന്നെ എപ്പോളും പ്രയോരിറ്റി കൊടുക്കുന്നത് എനിക്ക് ആയി,,, ഞാൻ കഴിഞ്ഞ് മതി ബാക്കിയുള്ളവർ എന്നായി......
എത്രയൊക്കെ എനിക്ക് എന്നോട് ആണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം എന്ന് പറഞ്ഞാലും,,,ഞാൻ മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കാര്യമാക്കാറില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാലും ഇടക്ക് ഒക്കെ എന്റെ ആ പഴയ ഞാൻ ഇറങ്ങി വരാറുണ്ട്,,,,, പിജിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്തപ്പോ തൊട്ട് ഉള്ള ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു വീട് സ്വന്തമായി വരുമാനം,,,, നാളെ ഞാൻ ഒരു വീട് റെന്റിനു എടുക്കാൻ പോകുകയാണ്.... എല്ലാം സെറ്റ് ആയിട്ടുണ്ട്,,, നാളെ ആണ് ഞാൻ അത് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്... അതായത് നാളെയാണ് ഞാൻ സ്വന്തം ആയിട്ട് ഒരു വീട് ഒക്കെ ആയിട്ട് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്...
ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കുളിർ കോരുന്നു... എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നുന്നു,,,,🥰 ആദ്യമായി ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു കാര്യം ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ നടക്കാൻ പോകുന്നു,,,, പിന്നെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഈ റെന്റ് വീട് എടുക്കാൻ തന്നെ കാരണം ഞാൻ ഇപ്പൊ അടുത്ത് ഒരു റെസ്റ്റോറന്റ്ഇൽ കയറിയിട്ടുണ്ട്... അത്യാവശ്യം നല്ല പാക്കേജ് ആണ്... ഇപ്പൊ എനിക്ക് സ്വന്തമായി ചെയ്യാൻ കഴിയും എന്നാ ഒരു വിശ്വാസം എനിക്ക് ഉണ്ട്.... സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അമ്മായിടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് മാറുന്നതിൽ വിഷമം അമ്മായിക്കും എനിക്കും ഉണ്ട്,,, പക്ഷെ... പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം,,,, ഞാൻ ആർക്കും ഒരു ഭാരമാവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല,,, ഇത്രയും കാലം വീർപ്പു മുട്ടി ജീവിച്ച എനിക്ക് പടച്ചോൻ ആയിട്ട് കാണിച്ചു തന്ന വഴിയാണ് ഇപ്പൊ ഇത്.... ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ തന്നെ ഒരു പാടം ഉണ്ട്.അവിടെ ഒരു വീട് ഉണ്ട് വാടകക്ക് കൊടുക്കാൻ വച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നൂറ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ട് ആണ് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോയതും വീട് കണ്ടതും ഒക്കെ. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ എനിക്ക് അതങ്ങ് നന്നേ ബോധിച്ചു...😌
കണ്ടു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എടുത്തു എന്ന് പറയും പോലെ... ചുറ്റിലും പാടം.... ചെറിയ ഒരു കുളം... നല്ല നീല വെള്ളം ഉള്ള കുളം... പിന്നെ വീടിന് ചുറ്റും ചെടികൾ... രണ്ട് റൂം ഒരു കിച്ചൻ ഹാൾ സിറ്റൗട്ട് ഗസ്റ്റ് റൂം എന്നിങ്ങനെ അത്യാവശ്യം എല്ലാ സൗകര്യവും ഉണ്ട്... എല്ലാം കൊണ്ടും എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി... തൊട്ട് അടുത്ത് വീടുകളും ഇല്ല... സമാധാനപരമായാ നല്ല പീസ്ഫുൾ അന്തരീക്ഷം... എന്നെ പോലെ ഒരാൾക്കു അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല.... എന്നെ സംബന്തിച്ചിടത്തോളം എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കാനും പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ explore ചെയ്യാനും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായത് കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ തന്നെ അങ്ങ് ഫിക്സ് ചെയ്തു... പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു വലിയ സ്വപ്നം ഉണ്ട്... ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ തന്നെ ഒരു ബേക്കറി തുടങ്ങണം എന്ന്... എന്റെത് ഒരു കുഞ്ഞു ഗ്രാമം ആണ്.അതികം വിദ്യാഭ്യാസം ഇല്ലാത്ത നാട്ടുകാരും അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇവിടെ വലിയ കടകൾ ഒന്നും ഇല്ല... ഈ നാട്ടിൽ ആദ്യം തുടങ്ങേണ്ട ബേക്കറി എന്റെ ആവണം എന്ന് നല്ല ആഗ്രഹം ഉണ്ട് എനിക്ക്... എനിക്ക് കഴിയും പോലെ ഞാൻ ആ ആഗ്രഹം നേടിയെടുക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.. നാട്ടിൽ നല്ല ഒരു ബേക്കറി ഇല്ല... അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് നല്ല ഒരു ഐഡിയ ആയിട്ട് തോന്നി അത്.. പിന്നെ എനിക്ക് എന്റെ നാട് വിട്ട് പോകാൻ താല്പര്യം ഇല്ല.. ഇവിടെ തന്നെ എന്തേലും ഒക്കെ തുടങ്ങി ഇവിടെ തന്നെ ജീവിക്കണം എന്ന് ആണ് ആഗ്രഹം.. അതിന് കട്ട സപ്പോർട്ട് ആയിട്ട് എന്റെ കൂടെ ഉള്ളത് എന്റെ അമ്മായിയും നൂറയും തന്നെയാണ്... പിന്നെ നാട്ടിലെ കുറച്ച് നല്ല മനുഷ്യരും.....🥰
•••••🌕•••••🌷•••••
അങ്ങനെ ഇന്ന് ആണ് ആ ദിവസം... ഞാൻ എന്റെ സ്വപ്ന ഭവനത്തിലേക്ക് താമസം മാറുന്ന ദിവസം... ജീവിതം ഇനിയാണ് തുടങ്ങാൻ പോകുന്നത്. ഞാൻ എന്നിൽ എന്ത് വേണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചോ അത് എനിക്ക് കിട്ടിയത് പോലെ തോന്നുന്നു... ഒരു ഉന്മേഷം ഒക്കെ....
ഇത്രയും കാലം എന്നെ പഠിപ്പിച്ച സലീംക്കക്ക് പഠിപ്പിച്ച തുകയുടെ പലിശ സഹിതം ഞാൻ വീട്ടിയിട്ടാണ് ഞാൻ ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നത്. അത് എന്റെ അഹങ്കാരം അല്ല... അഭിമാനം ആണ് ... വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല... ഓരോ ദിവസവും ഞാൻ കണക്ക് പറച്ചിൽ കേട്ട് ആണ് ജീവിച്ചത്.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഓർമ വച്ച കാലം മുതൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു ആ കടങ്ങൾ വീട്ടുക എന്നത്... ഇപ്പൊ അതും നടന്നു... നല്ല പട്ടി പണി എടുത്തിട്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ അതൊക്കെ വീട്ടിയത്... ഓവർ ടൈം വർക്കും ഉറക്കമില്ലായികയും എല്ലാം ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.... എന്തൊക്കെ ആയാലും ഇനിപ്പോ എനിക്ക് സമാധാനം ആയി ഉറങ്ങാമല്ലോ....
എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട് ഇതാവും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒന്ന്...🥰🌷
തുടരും....🌕🌷
✍️_yaana.jafar._🦋
എന്റെ പുതിയ തുടക്കം ആണ്. 💕Always for you 2 💕 ഞാൻ എഴുതി തുടങ്ങിയത് ആയിരുന്നു. പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നി അത് വേണ്ട എന്ന്.വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല റിനു ആൻഡ് ജുനു അവർക്ക് നല്ല ഒരു അവസാനം ഞാൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്... അത് മതി ഇപ്പൊ 🥰👍
അപ്പൊ പുതിയ നോവൽ വായിച്ചു എല്ലാവരും അഭിപ്രായം അറിയിക്കണേ....
#നോവൽ #എന്റെകഥകൾ #ജീവിതകഥകൾ #📙 നോവൽ #noval #noval #noval #📝noval creator📚
പുതിയൊരു തുടക്കം പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.... Insha Allah🙌. നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും സപ്പോർട്ട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.... 🥰💕
#നോവൽ #കഥകൾ #വട്ടെഴുത്ത് #നോവൽ #നോവൽ #നോവൽ #നോവൽ #എന്റെ കഥകൾ







