കോട്ടയത്തെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു അർജുൻ. നാട്ടുകാർക്ക് അയാൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ഒരു പേരിലായിരുന്നു. "പകയൻ അർജുൻ." ആരോടും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ ആരെങ്കിലും അർജുനെ കളിയാക്കിയാൽ അത് അയാൾ വർഷങ്ങളോളം മറക്കില്ല. ഒരിക്കൽ അയൽവാസിയുടെ കോഴി അർജുന്റെ മുറ്റത്ത് കയറി മുളക് തിന്നു. "ഇത് നിങ്ങളുടെ കോഴിയാണോ?" എന്ന് അർജുൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയൽവാസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "കോഴിക്ക് പോലും നിന്റെ വീട്ടിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമാണല്ലോ!" അന്ന് പറഞ്ഞ തമാശയ്ക്ക് മറുപടി പറയാൻ അർജുൻ ആറുമാസം കാത്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ അയൽവാസിയുടെ ജന്മദിനത്തിൽ ഒരു കോഴിയുടെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിം ചെയ്ത് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു. അതായിരുന്നു അർജുൻ. പക്ഷേ അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒരേയൊരു പേര് മാത്രമേ പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഗായത്രി. സ്കൂൾ കാലം മുതൽ അർജുനെ ട്രോളിച്ച് നടന്ന പെൺകുട്ടി. പഠനത്തിൽ മിടുക്കി. സംസാരത്തിൽ അതിലും മിടുക്കി. ഒരിക്കൽ സ്കൂളിലെ പ്രസംഗ മത്സരത്തിൽ അർജുൻ സ്റ്റേജിൽ കയറി. ആവേശത്തിൽ പ്രസംഗം തുടങ്ങേണ്ടിടത്ത് ദേശീയഗാനം പാടാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് മുതൽ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഗായത്രി അവനെ കണ്ടാൽ ചോദിക്കും. "ഇന്ന് പ്രസംഗമോ അതോ പാട്ടോ?" കോളേജ് കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ ശത്രുത തുടർന്നു. ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ് ഇട്ടാൽ കളിയാക്കും. വാട്സ്ആപ്പിൽ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടാൽ കളിയാക്കും. ഒരു ദിവസം അർജുൻ തന്റെ പുതിയ ബൈക്കിന്റെ ഫോട്ടോ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു. ഗായത്രിയുടെ കമന്റ്. "ബൈക്ക് പുതിയതാണ്. ഡ്രൈവർ പഴയതുതന്നെ." അതിനടിയിൽ നൂറിലധികം ലൈക്കുകൾ. അന്ന് രാത്രി അർജുൻ ഉറങ്ങിയില്ല. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി വലിയൊരു പ്രതികാരപദ്ധതി മനസ്സിൽ രൂപപ്പെട്ടു. അടുത്ത ദിവസം ചായക്കടയിൽ ഇരുന്ന് സുഹൃത്ത് രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഗായത്രിയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യും." "എങ്ങനെ?" "വിവാഹം കഴിക്കും." രാഹുൽ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചായ മൂക്കിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. "എന്ത്?" "വിവാഹം." "പ്രതികാരത്തിനോ?" "അതെ." "ഇതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ പ്രതികാരം ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല." "ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ സഹിക്കേണ്ടി വരും. അതാണ് പ്രതികാരം." "അവസാനം നിന്നെയാകും അവൾ സഹിക്കേണ്ടി വരിക." "അതാണ് എന്റെ പ്ലാൻ." രാഹുൽ അന്ന് മുതൽ അർജുനെ ഗൗരവമായി എടുക്കുന്നത് നിർത്തി. പക്ഷേ വിധിക്ക് വേറെ പ്ലാനായിരുന്നു. കുറച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു വിവാഹാലോചന വന്നു. പെൺകുട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ട അർജുൻ ഞെട്ടി. ഗായത്രി! അർജുൻ കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. "ദൈവം എന്റെ സൈഡിലാണ്!" വീട്ടുകാർക്ക് സന്തോഷം. പെണ്ണുകാണൽ നിശ്ചയിച്ചു. ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഇരിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും ആദ്യമായി വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നേർക്കുനേർ കണ്ടു. ഗായത്രി പുഞ്ചിരിച്ചു. "സുഖമാണോ?" "അതെ." "ഇന്നും പ്രസംഗം തുടങ്ങുമ്പോൾ ദേശീയഗാനം പാടാറുണ്ടോ?" അർജുന്റെ മുഖം വീണു. പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇവൾ മാറിയിട്ടില്ല. ചായ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഗായത്രി ചോദിച്ചു. "പഞ്ചസാര എത്ര സ്പൂൺ?" "രണ്ട്." "അത് പഴയത് തന്നെയാണല്ലോ. മാറിയിട്ടില്ല." അർജുൻ ഉള്ളിൽ തിളച്ചു. പക്ഷേ പുറത്തു ചിരിച്ചു. കാരണം പ്രതികാരം അടുത്തെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഗായത്രി വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചു. അർജുനും സമ്മതിച്ചു. വിവാഹം നടന്നു. നാട്ടുകാർ സന്തോഷം. വീട്ടുകാർ സന്തോഷം. പക്ഷേ സത്യം അറിയുന്നത് ഇരുവർക്കും മാത്രം. ഒരാൾ പ്രതികാരത്തിനായി വിവാഹം കഴിച്ചു. മറ്റേയാൾക്ക് അതറിയില്ലെന്ന് അയാൾ കരുതി. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ രാത്രി. മുറിയിൽ കയറിയ അർജുൻ ഗൗരവത്തോടെ ഇരുന്നു. ഇന്ന് സത്യം പറയണം. "ഗായത്രി, ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്." "പറയൂ." "ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചതല്ല." "അതറിയാം." അർജുൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. "എന്ത്?" "പ്രതികാരത്തിനാണെന്ന് അറിയാം." അർജുൻ കസേരയിൽ നിന്ന് പകുതി എഴുന്നേറ്റു. "എങ്ങനെ?" "നീ ഒന്നാം ക്ലാസ് മുതൽ ഇന്നുവരെ ഒരേ മുഖഭാവമാണ്. പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ വരുന്നവന്റെ മുഖം." അർജുൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. ഗായത്രി വെള്ളം കുടിച്ചു. ശേഷം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "സത്യത്തിൽ ഞാനും പ്രതികാരത്തിനാണ് വിവാഹം കഴിച്ചത്." "എന്ത്?!" "അതെ." "എന്നോട്?" "അതെ." "എന്തിന്?" "ഓർമ്മയുണ്ടോ? എട്ടാം ക്ലാസിൽ നീ എന്നെ ബ്ലാക്ക്ബോർഡിൽ കാർട്ടൂൺ വരച്ച് കളിയാക്കിയ കാര്യം?" അർജുൻ കണ്ണ് മിഴിച്ചു. അത് ഇരുപത് സെക്കൻഡ് നീണ്ട ഒരു സംഭവം. പക്ഷേ ഗായത്രി അത് പത്ത് വർഷമായി ഓർത്തിരിക്കുന്നു. "അപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും പ്രതികാരത്തിനായി വിവാഹം കഴിച്ചതാണോ?" "അതെ." ഒരു മിനിറ്റ് മൗനം. ശേഷം ഇരുവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. കാരണം ലോകത്ത് ഇത്ര വിചിത്രമായ വിവാഹം വേറെ ഉണ്ടാകില്ല. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അർജുൻ ആദ്യ പ്രതികാരം നടപ്പാക്കി. ഗായത്രിയുടെ ചായയിൽ പഞ്ചസാര ഇടാതെ കൊടുത്തു. ഗായത്രി ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ചു. "നല്ല ചായ." അർജുൻ ചിരിച്ചു. "പഞ്ചസാര ഇല്ല." "എനിക്കറിയാം." "എന്ത്?" "കാരണം ഞാൻ നിന്റെ കപ്പിലാണ് പഞ്ചസാര ഇടാതിരുന്നത്." അർജുൻ സ്വന്തം ചായ കുടിച്ചു. കയ്പ്പ് മാത്രം. ഗായത്രി കൈയടിച്ചു. "ഒന്നാം റൗണ്ട് സമനില." അന്ന് മുതൽ വീട്ടിൽ വിചിത്രമായ യുദ്ധം തുടങ്ങി. റിമോട്ട് ഒളിപ്പിക്കൽ. ചാർജർ മാറ്റിവയ്ക്കൽ. ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപ്പ് കൂട്ടൽ. അലാറം രാത്രി രണ്ടുമണിക്ക് സെറ്റ് ചെയ്യൽ. ഒരു ദിവസം അർജുൻ വലിയ പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി. ഗായത്രിയുടെ ജന്മദിനത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ അവളുടെ പഴയ സ്കൂൾ ഫോട്ടോ പ്രൊജക്ടറിൽ കാണിക്കണം. വൈകുന്നേരം ബന്ധുക്കൾ ഒത്തുകൂടി. പ്രൊജക്ടർ ഓണാക്കി. സ്ക്രീനിൽ ഫോട്ടോ തെളിഞ്ഞു. പക്ഷേ അത് ഗായത്രിയുടെതല്ല. അർജുന്റെ ഏഴാം ക്ലാസ് ഫോട്ടോ. അതും സ്കൂൾ നാടകത്തിൽ പെൺവേഷം കെട്ടി നിൽക്കുന്നത്. മുറി മുഴുവൻ പൊട്ടിച്ചിരി. അർജുൻ ഞെട്ടി. "ഇത് എങ്ങനെ?" ഗായത്രി റിമോട്ട് ഉയർത്തിക്കാട്ടി. "പ്രതികാരത്തിന് തയ്യാറായി ജീവിക്കുന്ന ആളാണ് ഞാൻ." അന്ന് രാത്രി അർജുൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. "ഇങ്ങനെ പോയാൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഞാൻ തോൽക്കും." ഗായത്രി ചിരിച്ചു. "ഞാനും അതുതന്നെയാണ് ആലോചിച്ചത്." "എന്ത്?" "നിന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് ഞാൻ തന്നെ ക്ഷീണിച്ചു." അർജുൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. ശേഷം ചോദിച്ചു. "അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാം?" ഗായത്രി കൈ നീട്ടി. "യുദ്ധവിരാമം?" അർജുൻ കൈകൊടുത്തു. "യുദ്ധവിരാമം." അപ്പോഴേക്കും ഇരുവരുടെയും അമ്മമാർ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. "എന്താ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൈകൊടുത്ത് നിൽക്കുന്നത്?" ഗായത്രി ചിരിച്ചു. "അമ്മേ, സമാധാന ഉടമ്പടി ഒപ്പിടുകയായിരുന്നു." "എന്ത് ഉടമ്പടി?" അർജുൻ പറഞ്ഞു. "ഇനി മുതൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കളിയാക്കും... പക്ഷേ പ്രതികാരം ചെയ്യില്ല." അമ്മമാർ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പുറത്തുപോയി. അവർ പോയതും ഗായത്രി അർജുനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "എന്നാലും ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?" "എന്ത്?" "നീ ഇന്നും ആ സ്കൂൾ ഫോട്ടോയിലെ പോലെ തന്നെയാണ്." അർജുൻ ചിരിച്ചു. "നീ ഇന്നും പഴയതുപോലെ സംസാരിച്ചാൽ റേഡിയോ പോലും രാജിവെക്കും." രണ്ടുപേരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. പ്രതികാരത്തിനായി തുടങ്ങിയ വിവാഹം ഒടുവിൽ ഒരു കാര്യം പഠിപ്പിച്ചു. ചില ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിലും നല്ലത് അവരെ ജീവിതപങ്കാളിയാക്കുന്നതാണ്. കാരണം പിന്നീട് അവർ ദിവസവും നിങ്ങളെ തോൽപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും! 😄 #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ #👬 ചങ്ക് ഇസ്‌തം #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

🌹🌹🥀🥀 #🌹 ആദരാഞ്ജലികൾ 🙏 പ്രിയ നടൻ സലിംകുമാർ അന്തരിച്ചു 😪

ആലപ്പുഴ നോർത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ. രാവിലെ പതിനൊന്ന് മണി. ഐപിഎസ് ഓഫീസർ ആദിത്യൻ നായർ തന്റെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയൽ വീണ്ടും തുറന്നു. റോഹൻ കൃഷ്ണയുടെ കോൾ റെക്കോർഡുകൾ. കൊലപാതകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് നടത്തിയ അവസാന ഫോൺ കോൾ. അനന്യ സുരേഷ്. ആ പേര് ഇപ്പോൾ അന്വേഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറിയിരുന്നു. "മീര." "യെസ് സാർ." "അവളുടെ അഡ്രസ് കിട്ടിയോ?" "കിട്ടി സാർ. ചേർത്തലയിൽ ഒരു സ്കൂളിൽ ടീച്ചറാണ്." "പോകാം." ഒരു മണിക്കൂറിന് ശേഷം. ചേർത്തലയിലെ ഒരു ചെറിയ വീട്. പോലീസ് ജീപ്പ് വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വാതിലിൽ മുട്ടി. അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്നു. മുപ്പതോളം വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു യുവതി. മുഖത്ത് ഉറക്കക്കുറവിന്റെ ക്ഷീണം. കണ്ണുകളിൽ ഭയം. അവൾ അനന്യയായിരുന്നു. "മിസ് അനന്യ?" "അതെ." "ഞാൻ ഐപിഎസ് ഓഫീസർ ആദിത്യൻ നായർ." അനന്യയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. അവൾക്ക് പോലീസ് വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതുപോലെ തോന്നി. "അകത്തേക്ക് വരൂ." വീട്ടിനുള്ളിൽ. ആദിത്യനും മീരയും ഇരുന്നു. അനന്യയുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "റോഹൻ കൃഷ്ണയെ അറിയാമോ?" ആദിത്യൻ നേരിട്ട് ചോദിച്ചു. അനന്യ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. ശേഷം പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "അറിയാം." "എങ്ങനെ?" "കോളേജിൽ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചതാണ്." "അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നോ?" "അതെ." "അവസാനം എപ്പോഴാണ് സംസാരിച്ചത്?" അനന്യയുടെ കണ്ണുകൾ താഴ്ന്നു. "ഇന്നലെ രാത്രി." മീരയും ആദിത്യനും പരസ്പരം നോക്കി. "എന്താണ് സംസാരിച്ചത്?" "അദ്ദേഹം എന്നെ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു." "എവിടെ?" "പഴയ വാട്ടർ ടാങ്കിന് സമീപം." ആദിത്യന്റെ മുഖം ഗൗരവമായി. "അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അവിടെ പോയോ?" "ഇല്ല." "എന്തുകൊണ്ട്?" "അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു." "ഭയം?" "അതെ." "എന്തിനുള്ള ഭയം?" അനന്യ മിണ്ടിയില്ല. ആദിത്യൻ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ അവളെ നിരീക്ഷിച്ചു. വർഷങ്ങളുടെ അന്വേഷണ പരിചയം അവനോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. അനന്യ എന്തോ മറയ്ക്കുന്നു. "മിസ് അനന്യ." "അതെ." "നിങ്ങൾ മുഴുവൻ സത്യം പറയുന്നില്ല." അവൾ ഞെട്ടി. "ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ്." "അല്ല." അനന്യയുടെ മുഖം കൂടുതൽ വിളറി. "റോഹൻ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങളെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചു." "അതെ." "അവൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു." മറുപടി ഇല്ല. "ആ കാര്യം നിങ്ങൾക്കറിയാം." അനന്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു. "എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല." അപ്പോഴാണ് ആദിത്യന്റെ ഫോൺ മുഴങ്ങിയത്. ഫോറൻസിക് വിഭാഗത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു. "ഹലോ." "സാർ, പോസ്റ്റ്മോർട്ടം റിപ്പോർട്ട് കിട്ടി." "പറയൂ." "റോഹൻ മരിച്ചത് രാത്രി ഒമ്പതിനും പത്തിനും ഇടയിലാണ്." "മറ്റെന്തെങ്കിലും?" "സംഘട്ടനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളുണ്ട്." "അർത്ഥം?" "കൊലയാളിയെ റോഹൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു." ആദിത്യന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. "ഉറപ്പാണോ?" "അതെ സാർ." "നന്ദി." കോൾ അവസാനിച്ചു. ആദിത്യൻ അനന്യയെ നോക്കി. "റോഹൻ തന്റെ കൊലയാളിയെ അറിഞ്ഞിരുന്നു." അനന്യ ഞെട്ടി. "എന്ത്?" "അതെ." "അത് എങ്ങനെ സാധിക്കും?" "അത് ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തും." അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "പക്ഷേ നിങ്ങൾ നഗരം വിട്ടുപോകരുത്." പോലീസ് പോയതിന് ശേഷം. അനന്യ വാതിൽ അടച്ചു. അവൾ നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അലമാര തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ പഴയ ഒരു ഡയറി. കൈകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അത് തുറന്നു. ആദ്യ പേജിൽ ഒരു ഫോട്ടോ. നാല് പേർ. അനന്യ. റോഹൻ. ഒരു യുവാവ്. ഒരു യുവതി. ഫോട്ടോയുടെ പിന്നിൽ എഴുതിയിരുന്നത്: "സൗഹൃദം എന്നെന്നേക്കും." തീയതി: ജൂൺ 12, 2016 അനന്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. "ഇല്ല..." അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. "അത് വീണ്ടും തിരികെ വരാൻ പാടില്ല." അതേസമയം. നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്. ഒരു ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട വീട്. ഇരുണ്ട മുറി. ഭിത്തിയിൽ നിരവധി ഫോട്ടോകൾ. അനന്യയുടെ ഫോട്ടോ. റോഹന്റെ ഫോട്ടോ. പിന്നെ മറ്റൊരു യുവാവിന്റെ ഫോട്ടോ. അവന്റെ മുഖത്ത് ചുവന്ന മഷികൊണ്ട് ഒരു വട്ടം വരച്ചിരുന്നു. ആ മുറിയിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മുഖം ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു. അത് റോഹന്റെതായിരുന്നു. പിന്നെ ലൈറ്റർ കത്തിച്ച് ഫോട്ടോ കത്തിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. "ഒരാൾ കഴിഞ്ഞു." അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇനി രണ്ടുപേർ കൂടി." അതേസമയം. പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ. മീര വേഗത്തിൽ ഓഫീസിലേക്ക് കയറി വന്നു. "സാർ!" "എന്താ?" "റോഹന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുതിയ തെളിവ് കിട്ടി." "എന്താണ്?" മീര ഒരു ചെറിയ പെൻഡ്രൈവ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. "ഇത് അദ്ദേഹം ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചതായിരുന്നു." ആദിത്യൻ അത് കൈയിലെടുത്തു. "ഇതിൽ എന്താണ്?" "അറിയില്ല സാർ." "കമ്പ്യൂട്ടറിൽ തുറക്കൂ." പെൻഡ്രൈവ് കണക്ട് ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ ഒരു വീഡിയോ ഫയൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തീയതി: രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ്. ആദിത്യൻ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട മുഖം കണ്ട് മീരയും ആദിത്യനും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി. അത് റോഹനായിരുന്നു. ഭയന്ന മുഖത്തോടെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പറയുകയായിരുന്നു: "എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ... അനന്യയെ രക്ഷിക്കണം..." വീഡിയോ അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല... തുടരും... #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ "പ്രണയപ്പക", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/oxhcqiOyI3b ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ

മഴരാത്രിയിലെ മൃതദേഹം ജൂൺ മാസത്തിലെ ഒരു മഴരാത്രി. ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ഒരു ശാന്തമായ ഗ്രാമപ്രദേശം. രാത്രി പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇടിമിന്നലോട് കൂടിയ മഴ റോഡുകളെ ശൂന്യമാക്കിയിരുന്നു. അകലെയെങ്ങോ നായ്ക്കളുടെ കുരയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. ആ സമയത്താണ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ ഫോൺ മുഴങ്ങിയത്. ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന എസ്ഐ മീര ഫോൺ എടുത്തു. "ഹലോ, നോർത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ." അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഭയന്ന ശബ്ദം. "മാഡം... ഇവിടെ പഴയ വാട്ടർ ടാങ്കിന് അടുത്ത് ഒരാൾ മരിച്ചുകിടക്കുന്നു. രക്തമൊക്കെയുണ്ട്..." "ആരാണ് സംസാരിക്കുന്നത്?" "ഞാൻ രാജൻ... ചായക്കട നടത്തുന്ന ആളാണ്." "അവിടെ തന്നെ നിൽക്കൂ. ആരെയും മൃതദേഹത്തിനടുത്തേക്ക് വിടരുത്. ഞങ്ങൾ വരുന്നു." മീര ഫോൺ വച്ചു. അഞ്ച് മിനിറ്റിനകം പോലീസ് ജീപ്പ് സ്ഥലത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. പഴയ വാട്ടർ ടാങ്കിന് സമീപം ആളുകൾ കൂടി നിന്നിരുന്നു. മഴ ഇപ്പോഴും ശക്തമായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീര ജീപ്പിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. "എല്ലാവരും പിന്നിലേക്ക് മാറി നിൽക്കൂ." കോൺസ്റ്റബിൾമാർ ആളുകളെ മാറ്റി. മീര ടോർച്ച് തെളിച്ചു. നിലത്ത് കിടക്കുന്ന മൃതദേഹത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീണു. ഏകദേശം മുപ്പത് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള യുവാവ്. നെഞ്ചിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവ്. രക്തം മഴവെള്ളത്തിൽ കലർന്ന് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മീരയുടെ മുഖം ഗൗരവമായി. "ഫോറൻസിക് ടീമിനെ വിളിക്കൂ." അവൾ മൃതദേഹത്തിനരികിൽ കുനിഞ്ഞു. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കാര്യം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. മരിച്ചയാളുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന ഒരു പഴയ പേപ്പർ. ശ്രദ്ധയോടെ അത് പുറത്തെടുത്തു. അത് ഒരു പഴയ പ്രണയലേഖനമായിരുന്നു. മഴയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ ഭാഗികമായി മാഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വരി വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. "നീ എന്റേതല്ലെങ്കിൽ മറ്റാരുടേയും ആവില്ല..." മീരയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "ഇത് എന്തോ സാധാരണ കൊലപാതകമല്ല." അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ. തിരുവനന്തപുരം. ക്രൈംബ്രാഞ്ച് ഓഫീസിൽ ഐപിഎസ് ഓഫീസർ ആദിത്യൻ നായർ തന്റെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഫോൺ മുഴങ്ങിയത്. "ആദിത്യൻ സ്പീക്കിംഗ്." "സാർ, ആലപ്പുഴയിൽ ഇന്നലെ രാത്രിയുണ്ടായ കൊലപാതക കേസ്. എസ്‌പി സാർ നിങ്ങളെ അന്വേഷണത്തിന് നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു." "വിശദാംശങ്ങൾ?" "സംഭവസ്ഥലത്ത് അസാധാരണമായ ചില തെളിവുകൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്." "ഞാൻ ഒരു മണിക്കൂറിനകം എത്താം." ഫോൺ വച്ച ശേഷം ആദിത്യൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മഴ ഇപ്പോഴും പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു... ഈ കേസ് അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ അന്വേഷണമായി മാറുമെന്ന്. ഉച്ചയ്ക്ക്. ആലപ്പുഴ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ. മീര കേസ് ഫയൽ ആദിത്യന് കൈമാറി. "മരിച്ചയാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞോ?" "അതെ സാർ." "ആരാണ്?" "പേര് റോഹൻ കൃഷ്ണ. വയസ്സ് മുപ്പത്." "കുടുംബം?" "അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റയ്ക്കാണ് താമസം." ആദിത്യൻ ഫോട്ടോകൾ നോക്കി. "ശത്രുക്കൾ?" "ഇതുവരെ വിവരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല." "ഫോൺ പരിശോധിച്ചോ?" "സൈബർ സെൽ പരിശോധിക്കുന്നു." ആദിത്യൻ തല കുലുക്കി. "പ്രണയലേഖനം?" മീര അത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ആദിത്യൻ ശ്രദ്ധയോടെ വായിച്ചു. ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഒരു പേര്. അനന്യ "ഈ അനന്യ ആരാണ്?" "ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല സാർ." അതേ സമയം... നഗരത്തിന്റെ മറുവശത്ത്. ഒരു യുവതി വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ടിവി വാർത്ത കാണുകയായിരുന്നു. വാർത്താവതാരകൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം വിളറി. "ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട റോഹൻ കൃഷ്ണ..." അവളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചായക്കപ്പ് നിലത്തുവീണ് പൊട്ടി. "റോഹൻ...?" അവൾ വിറച്ച് എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഫോൺ മുഴങ്ങി. സ്ക്രീനിൽ നമ്പർ കാണിച്ചില്ല. അവൾ കോൾ എടുത്തു. "ഹലോ..." അപ്പുറത്ത് നിന്ന് തണുത്ത ശബ്ദം. "വാർത്ത കണ്ടല്ലോ?" "ആരാണ് നിങ്ങൾ?" "ഇത് തുടക്കം മാത്രമാണ്." അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. "എന്താണ് വേണ്ടത്?" ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത. പിന്നെ ആ ശബ്ദം വീണ്ടും. "പത്ത് വർഷം മുമ്പ് നടന്നത് ആരും മറന്നിട്ടില്ല, അനന്യ..." കോൾ കട്ട് ആയി. അനന്യയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു. പത്ത് വർഷം മുമ്പ് നടന്ന സംഭവം... അത് ആരും അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത രഹസ്യമായിരുന്നു. അതേ സമയം പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ. സൈബർ സെല്ലിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് എത്തി. മീര അത് ആദിത്യന് കൈമാറി. ആദിത്യൻ റിപ്പോർട്ട് വായിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകൾ വികസിച്ചു. കൊലപാതകത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് റോഹൻ വിളിച്ച അവസാന നമ്പർ... അനന്യ എന്ന സ്ത്രീയുടേതായിരുന്നു. ആദിത്യൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. "മീര." "യെസ് സാർ." "ഈ അനന്യയെ ഉടൻ കണ്ടെത്തണം." "എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടോ സാർ?" ആദിത്യൻ റിപ്പോർട്ട് അടച്ചു. "ഉണ്ട്." "എന്ത്?" ജനാലയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. "ഈ കേസിന്റെ താക്കോൽ അനന്യയുടെ കൈയിലാണ്." തുടരും... "പ്രണയപ്പക", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/oxhcqiOyI3b ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി..!! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം

"പ്രണയപ്പക ഭാഗം - 1", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/qfX3otazH3b #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി!

"ചായം ഉണങ്ങാത്ത ക്യാൻവാസ്", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/cqMWaezQG3b ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #ചിന്തകൾ #📔 കഥ #💭 Quote for life #😢കണ്ണുനീർ

"ഒരു unbreakable സൈക്കിൾ സവാരി", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/evJMWvRnF3b #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #👬 ചങ്ക് ഇസ്‌തം #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി!

"കഴിവുകളില്ലാത്തുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് സാഹചര്യങ്ങളുടെയും കടമകളുടെയും ചങ്ങലക്കണ്ണികൾ അവരെ തളച്ചിടുന്നതുകൊണ്ടാണ്. പല കൂട്ടിലെ കിളികളുടെയും മൗനത്തിന് പിന്നിൽ തകർന്നടിഞ്ഞ ഒരുപാടു സ്വപ്നങ്ങളുണ്ട്... 🖤🥀" #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #ചിന്തകൾ #💪 Wednesday Motivational Status #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💭 Quote for life

#💭 Quote for life #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #ചിന്തകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #💪 Wednesday Motivational Status

#ചിന്തകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💭 Quote for life #💪 Wednesday Motivational Status