ഇന്ന് ആ വലിയ തറവാട്ടിൽ അമ്പിളിയുടെ കല്യാണമാണ്.നാട് മുഴുവൻ ആ തറവാട്ടിലെയ്ക്ക് കല്യാണം കാണാൻ  ഓടി... നാടിന്റെ ഐശ്വര്യമായിരുന്നു അമ്പിളി.. പുരാതന തറവാട്ടിലെ ദേവി സങ്കൽപത്തിലെ ആൾ രൂപമായിരുന്നു അമ്പിളി... കൊട്ടും കുരവയും മുഴങ്ങി അമ്പിളിയുടെ കഴുത്തിൽ പട്ടാളയത്തിൽ സേവനം ചെയ്യുന്ന സുന്ദരനും സുമുഖനുമായ കുമാർ താലി ചാർത്തി... പാചക പുരയിൽ നിന്നും പായസത്തിന്റെയും പല ജാതി കറികളുടെയും വാസന നാടിനെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു.. എല്ലാം അവസാനിച്ചു എല്ലാവരും കല്യാണത്തിന്റെ പൊലിമ പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തി... "നീയെന്തേ അനന്ത കല്യാണത്തിന് വരാഞ്ഞേ... എന്തോരം കറികളായിരുന്നു... മൂന്നു കൂട്ടം പായസവും... ഈ ആണ്ടിൽ അല്ല ഭൂമി ഒള്ള കാലം വരെ ഇങ്ങനൊരു കല്യാണം ആരും നടത്തൂല...നായര് നല്ല പൈസ എല്ലാർക്കും കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്..." ഉമ്മറത്ത് മച്ചിലേയ്ക്ക് നോക്കി മകന്റെ കിടപ്പ് കണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു... "അമ്മ എനിക്ക് കഞ്ഞി ഒണ്ടാക്കി താ...ഞാനിപ്പോ വരാം..." അനന്തൻ അതും പറഞ്ഞു പുറത്തേയ്ക്ക് പോയി... അവൻ നടന്ന് നാട്ടുവഴികളും കഴിഞ്ഞ് കുന്ന് കയറി... അവന്റെ മനസിന്റെ ഭാരം കാലിനും ബാധിച്ചു...തളർച്ചയോടെ അവന്റെ സ്ഥിരം സ്ഥലത്ത് അവനെത്തി...പാറ കല്ലിൽ അവൻ മലർന്ന് കിടന്നു... അവന്റെ ഇരു കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.. കണ്ണീർ താഴെയ്ക്ക് പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... അമ്പിളി അവളെ സ്നേഹിക്കാൻ തനിക്കൊരു യോഗ്യതയുമില്ല.. എന്നാലും സ്നേഹിച്ചു പോയി...കുട്ടികാലം മുതൽ താൻ അമ്പിളിയുടെ കളി കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു.. അനന്ത പട്ടണത്തിൽ പോവുമ്പോ എനിക്ക് ബുക്കുകൾ കൊണ്ട് തരണേ.. അച്ഛൻ അറിഞ്ഞ കൊല്ലും.. അവൾ രഹസ്യമായി എന്നോട് പറയും.. പിന്നെ എന്നെ കാണുമ്പോ അവളുടെ മുഖത്തെ തെളിച്ചം താനൊരു പ്രണയമായി കണ്ടു.. തെറ്റാണ് താനൊരു മണ്ടൻ... എല്ലാം അവസാനിച്ചു...പട്ടാളക്കാരൻ പെണ്ണ് ചോദിച്ചു വന്നപ്പോൾ മുതൽ അവൾ തന്നോട് മിണ്ടിയിട്ടില്ല.. കാണാൻ കൂടി കിട്ടിയിട്ടില്ല... അവൻ ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചു അങ്ങനെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി.... വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി.. അമ്പിളി ഇപ്പോൾ നാലു ആണ്മക്കളുടെ അമ്മയാണ്... അനന്തനും വിവാഹം കഴിച്ചു... നാട്ടിലെ ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ കെട്ടി... രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ അനന്തനും ജനിച്ചു.. നാട്ടിലെ കൂലി പണി എല്ലാം അനന്തൻ ചെയ്യും.. ജീവിതം സുഖം... എന്നാലും അമ്പിളിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഉള്ള വരവ് അവനെ പലപ്പോഴും അസ്വസ്ഥനാക്കി... അവളെ കാണുമ്പോ അവനിൽ സങ്കടം പൊതിയും... ഇരുവരും കണ്ടാലും മിണ്ടാൻ തുനിയാറില്ല... പട്ടാളക്കാരന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു കൂലിപ്പണിക്കാരനോട് മിണ്ടണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ.. അനന്തൻ മനസ്സിൽ പറയും... വർഷങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്ന് പോയി..പട്ടാളക്കാരൻ യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചു.. അമ്പിളി കുട്ടികളുമായി വീട്ടിലേയ്ക്ക് തന്നെ പോന്നുവെന്നും അനന്തൻ അറിഞ്ഞു... അവളുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവന്റെ മനം തുടിച്ചെങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് വെച്ച് പിന്മാറി... ഇപ്പോൾ അനന്തന് പ്രായം 60 വീട്ടിലെ ഉമ്മറത്ത് ഉച്ച ഊണും കഴിഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോളാണ് ഭാര്യ ആ കാര്യം പറയുന്നത്... "ചേട്ടാ അമ്പിളി കൊച്ച് മരിച്ചു പോയി... അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു പോലും..." അവളുടെ വാക്കുകളെ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അനന്തൻ എണീറ്റ് ഇരുന്നു... പിന്നെ അങ്ങോട്ട് പ്രായത്തിന്റെ അവശതകളൊന്നും ഓർക്കാതെ കുതിച്ചു... അതെ ഭാര്യ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് അമ്പിളി പോയി... അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വീണ് പൊട്ടിക്കരയാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു... അവളെ ചിത്തയിലേയിലേയ്ക്ക് എടുക്കും വരെ കണ്ണ് മാറ്റാതെ അനന്തൻ അങ്ങനെ നിന്നു... കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയിട്ടും അനന്തൻ അവിടെ നിന്നു... അനന്തൻ അവിടെ ഉള്ളവർക്ക് വേണ്ടത് ചെയ്ത് അവിടെ തന്നെ നിന്നു... "ചേട്ടാ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ വന്ന് അമ്മേടെ റൂം ഒന്ന് ക്ലീൻ ചെയ്യണേ..." അനന്തൻ രാത്രിയോടെ വീട്ടിലെയ്ക്ക് ഇറങ്ങും വഴി അമ്പിളിയുടെ മൂത്ത മകൻ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി... "ചെയ്യാം മോനെ..." അമ്പിളിയുടെ മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ എല്ലാം അവസനിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസം അനന്തൻ ആ വീട് മൊത്തം ക്ലീൻ ചെയ്യാൻ പണിക്കാരെയും കൂട്ടി വന്നു.. ഓരോ ഭാഗവും ക്ലീൻ ചെയ്തു... അവസാനം അനന്തൻ അമ്പിളിയുടെ റൂമിലെത്തി.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ കാരണം തേടി കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അവളുടെ സാധനങ്ങൾ ഓരോന്നും പെറുക്കി കെട്ടി പുറത്തേയ്ക്ക് പണിക്കാര് കൊണ്ട് പോയി.. അവസാനം ഒരു റെഗ് പെട്ടി മാത്രം അവശേഷിച്ചു... "അതിൽ എന്തെങ്കിലും വേണ്ടതുണ്ടെങ്ങി മാത്രം എടുത്ത മതി ചേട്ടാ.. ഇല്ലേ ഒഴിവാക്കാം.." മൂത്തവൻ പറഞ്ഞിട്ട് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി.. അനന്തൻ പെട്ടി തുറന്ന് കുറെ സാധനങ്ങൾ അതിലുണ്ട്.. എല്ലാം അമ്പിളിയുടെ ചെറു പ്രായത്തിലെ ഇഷ്‌ടങ്ങളാണ്... അവൻ എല്ലാം പെറുക്കി ചാക്കിൽ ഇട്ടു.. പെട്ടന്ന് അവന്റെ കൈ ആ ഫയലിൽ തടഞ്ഞു... അത് കൈയിൽ എടുത്തു തുറന്ന് നോക്കി.. നിറയെ കത്തുകൾ.. ചിലപ്പോ പട്ടാളക്കാരൻ ഭാര്യയ്ക്ക് പ്രണയത്തോടെ എഴുതിയതാവും.. അനന്തൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.. പറഞ്ഞെങ്കിലും അത് തുറന്ന് നോക്കാൻ അവനോട് ആരോ പറയും പോലെ തോന്നി... ഒരു കത്ത് തുറന്ന് നോക്കി... പ്രിയപ്പെട്ട അനന്താ... അനന്തൻ ഞെട്ടി പോയി... അതെ അമ്പിളി തനിക്ക് എഴുതിയ കത്തോ... അവൻ എല്ലാം വായിക്കാൻ തുടങ്ങി... അവസാനം അവൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് താഴെയ്ക്ക് ആ കത്തുകളുമായി ഇരുന്നു... അമ്പിളി തനിക്ക് തരാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച കത്തുകൾ.. തനിക്ക് എഴുതിയ പ്രണയ ലേഖനങ്ങൾ.. കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ അമ്പിളി അച്ഛനോട് അനന്തന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു... പ്രമാണി ആയ കാർണവർ അമ്പിളിയെ പേടിച്ചു.. അനന്തനെയും കുടുംബത്തെയും കൊന്നു കളയുമെന്ന് പറഞ്ഞു... എല്ലാം അവൾ വേദനയോടെ എഴുതിയിരുന്നു... അനന്താ നിന്നോട് എനിക്ക് അടങ്ങാത്ത പ്രണയമാണ് എന്നാൽ അത് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുന്ന ആരും എനിക്ക് ചുറ്റുമില്ല.. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ പ്രണയം നിന്നിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിക്കുന്നു... ഇതായിരുന്നു അവസാന കത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്... റൂമിൽ എന്തോ തട്ടി മറഞ്ഞു വീഴുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടാണ് എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്... റൂമിൽ അനന്തൻ കത്തുകൾ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വെച്ച് കമഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു... അമ്പിളിയുടെ മകൻ അനന്തനെ തിരിച്ചു കിടത്തി... "പോയി..." ശ്വാസം നോക്കി മകൻ എണീറ്റ് എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു... അവന്റെ ചുണ്ടിൽ അമ്പിളിയ്ക്ക് ആയി ഒരു പുഞ്ചിരി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു... അവസാനിച്ചു... എത്രയോ നാളായി ഞാനൊരു കഥ ഇത് പോലെ എഴുതിയിട്ട്.... അൻവി നക്ഷത്ര💕💕💕 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #novel #നോവൽ