അയലത്തെ അമ്പിളി
" ഞാൻ എങ്ങും വരുന്നില്ല. "
അപ്പു കാവ്യയുടെ പിടിയിൽ നിന്നും കുതറി മാറി പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന അമ്പിളിയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
" ഇതാ എന്റെ അമ്മ. എന്റെ അമ്പിളിമാമൻ.... ഈ അമ്പിളിമാമനേ... എനിക്ക് പാട്ട് പാടി തരാറുണ്ട്, കഥ പറഞ്ഞു തരാറുണ്ട്, എനിക്കിഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തരാറുണ്ട്, എന്നെ പഠിക്കാനും ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാനും ഒക്കെ ഹെൽപ്പ് ചെയ്യാറുണ്ട്, പിന്നെ എനിക്ക് ഡാൻസും പഠിപ്പിച്ചു തരാറുണ്ട്. ഈ അമ്പിളിമാമനെയാ എനിക്കിഷ്ടം. ഈ അമ്പിളിമാമനെ വിട്ട്, എന്റെ അച്ഛനെ വിട്ട് ഞാൻ എങ്ങും വരില്ല. "
അപ്പു അമ്പിളിയുടെ അരയിൽ കൈകൾചുറ്റി അവളോട് ചേർന്നു. അമ്പിളി അപ്പുവിനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
കാവ്യ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അവൾ അമ്പിളിയെ തന്നെ നോക്കി.....
അപ്പുവിനെ നോക്കാൻ അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു സ്ത്രീ വരുന്നുണ്ടെന്ന് ശ്രീധരൻ എന്നോ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ പേര് അമ്പിളി എന്നാണെന്നും അപ്പുവിന് അമ്പിളിയെ വലിയ ഇഷ്ടമാണെന്നും ശ്രീധരൻ പറഞ്ഞിരുന്നത് കാവ്യ ഓർത്തു.
" അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ഇഷ്ടം ഇല്ലല്ലോ? പിന്നെ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നെ വിളിക്കുന്നെ...? "
അപ്പുവിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം.
" അമ്മയ്ക്ക് അപ്പുവിനെ ഇഷ്ടമാ. ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. "
കാവ്യ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
" എന്നിട്ട് എന്തിനാ അമ്മ അന്ന് എന്നെ അവിടെ കളഞ്ഞിട്ട് പോയത്? അപ്പു അന്ന് എന്തോരം പേടിച്ചെന്നോ? ഉറങ്ങി എണീറ്റിട്ട് നോക്കിയപ്പോ മുന്നില് ദേ ഇത്രയും വലിയൊരു പട്ടി. "
അപ്പു രണ്ട് കൈയും വിടർത്തി കാണിച്ചു.
" ഞാൻ അതിനെ കണ്ട് ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി. അത് എന്നെ കടിക്കുമോ എന്ന് വിചാരിച്ചു. "
അപ്പുവിന്റെ കണ്ണിൽ ആ പട്ടിയെ മുന്നിൽ കണ്ടതു പോലെ ഇപ്പോഴും ഭയം തെളിഞ്ഞു. അമ്പിളി അത് കാണുകയും ചെയ്തു. അവൾ അപ്പുവിനെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
" അവൻ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ വലിയ കൂട്ടായി.... "
കാവ്യ പക്ഷേ അപ്പു പറഞ്ഞതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത് അമ്പിളിയെയാണ്.... അമ്പിളിയോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന അപ്പുവിനെയാണ്....
അപ്പു അമ്പിളിയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത്, അമ്പിളി അവളെ തന്നോട് അണച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്, അപ്പുവിനെ നോക്കുമ്പോഴൊക്കെ അമ്പിളിയുടെ കണ്ണിൽ വാത്സല്യം തെളിയുന്നത് ഒക്കെ കാണവേ കാവ്യക്ക് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.
താൻ അപ്പുവിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ....!!!
കാവ്യയ്ക്ക് അമ്പിളിയോട് അസൂയ തോന്നി. അവളുടെ മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം ഊറി വന്നു.
" അമ്മ പോട്ടെ? ഇനി വരില്ല... "
ഒരിക്കൽ കൂടെ അപ്പുവിനെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചു ചേർത്തുകൊണ്ട് കാവ്യ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കവിളിലും നെറ്റിയിലും ചുണ്ട് ചേർത്തു . പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു....
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ കാവ്യ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
എങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ സന്തോഷം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്പിളി തന്നെ പോലെയല്ല. അവൾ അപ്പുവിനെ നന്നായി നോക്കും....!
🌜
" കാവ്യേച്ചി "
കാവ്യ വന്ന ടാക്സി ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരെയായി മാറ്റിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാവ്യ അതിനുള്ളിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഒരു പിൻവിളി കേട്ടത് .
കാവ്യ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്ന നവ്യയെ കണ്ടതും കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ ആശ്ചര്യം കൊണ്ട് വിടർന്നു.
" ചേച്ചി അപ്പുവിനെ കാണാൻ വരുമെന്ന് അമ്മാമി പറഞ്ഞിരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് വരില്ല എന്നറിയാം. അതാ ഇവിടെ കാത്തുനിന്നത്..... "
മുൻപുണ്ടായിരുന്ന കാലുഷ്യമൊന്നും നവ്യയുടെ മുഖത്തോ സംസാരത്തിലോ ഇല്ല എന്ന് കാവ്യ അത്ഭുതത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
" അമ്മാമി വേറൊന്നുകൂടി പറഞ്ഞു. നീ ഒരുപാട് മാറിപ്പോയെന്ന്..... "
നവ്യ പറഞ്ഞതിന് കാവ്യ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
" നാളെ പോകുമല്ലേ? "
" മ്മ്... "
ഇത്തവണ കാവ്യ മൂളി കൊണ്ട് തലയാട്ടി.
" കല്യാണത്തിന് വരരുത് എന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാണോ? "
" ഏയ്..... "
കാവ്യ ഒരു മങ്ങിയ ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലവെട്ടിച്ചു.
" അച്ഛന് നിന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ട്. അത് ഉടനെയൊന്നും മാറും എന്നും തോന്നുന്നില്ല. ചിലപ്പോ മാറുമായിരിക്കും.... പക്ഷേ സമയമെടുക്കും.... "
" എനിക്ക് അച്ഛനെ മനസ്സിലാവും. അത്ര നിസ്സാര കാര്യങ്ങളൊന്നും അല്ലല്ലോ ഞാൻ ചെയ്തുകൂട്ടിയത്.
പോകുന്നതിനു മുൻപ് ജയ ചേച്ചിയെയും കൂടി കണ്ട് ക്ഷമ പറയണം എന്നുണ്ട്. പക്ഷേ വേണ്ട... എന്നെ കണ്ടാൽ മറന്നതൊക്കെ ചേച്ചി പിന്നെയും ഓർക്കും. വെറുതെ എന്തിനാ....? "
" അപ്പോൾ രുദ്രേട്ടനോട് ക്ഷമ പറയണ്ടേ ചേച്ചിക്ക്? "
നവ്യയുടെ ചോദ്യത്തിന് കാവ്യ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. രുദ്രനോട് ചെയ്തതും പൊറുക്കാൻ ആവാത്ത തെറ്റ് തന്നെയാണ്. എന്നിട്ടും അവനോട് ക്ഷമ പറയണം എന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് തോന്നാത്തത്? അതിനുത്തരം കാവ്യക്കും അറിയുമായിരുന്നില്ല.
" നിനക്ക് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം ഒക്കെ പോയോ? അമ്മാമി പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണോ? "
കാവ്യ ചോദിച്ചു.
" മുഴുവനായും പോയിട്ട് ഒന്നുമില്ല. എന്നാലും കുറഞ്ഞു. "
നവ്യയുടെ മറുപടി കേട്ട് കാവ്യയ്ക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
പിന്നീട് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും പരസ്പരം നോക്കാതെ മൗനമായി നിന്നു.
" ചേച്ചി കല്യാണത്തിന് വരണം. ആര്യന്റെ വീട്ടുകാരെ ഞാൻ പറഞ്ഞ് സമ്മതിപ്പിക്കാം. "
കുറച്ച് സമയം മിണ്ടാതെ നിന്നശേഷം നവ്യ മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
" ഇല്ല നവ്യെ.... ഞാൻ വരില്ല. അത് നിന്റെ നല്ലതിനു വേണ്ടിയാണ്. ഞാൻ വന്നാൽ അവിടെ കൂടുന്നവരുടെയൊക്കെ സംസാരം എന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ആവും. എത്രയൊക്കെ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാലും അച്ഛനും നിന്റെ വുഡ് ബി യുടെ വീട്ടുകാർക്കും അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാകും... ഞാൻ അവിടെ ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. എല്ലാം നന്നായി നടക്കട്ടെ....
ഞാൻ നാളെ പോകും. അമ്മയോട് നീ പറഞ്ഞേക്കണം... "
കാവ്യ കുറച്ചുകൂടി മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി വന്ന് നവ്യയുടെ കൈപിടിച്ചു.
" നീ എന്നെ കാണാൻ വരുമെന്ന് ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല നവ്യെ. സന്തോഷമുണ്ട്... ഒരുപാട് സന്തോഷം. ഇനിയെനിക്ക് സമാധാനത്തോടെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകാം. "
നവ്യയെ മുറുകെ പുണർന്ന് കുറച്ച് സമയം നിന്നു കാവ്യ. പിന്നെ യാത്ര പറഞ്ഞ് ടാക്സിയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.
സന്തോഷത്തോടെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകും എന്ന് നവ്യയോട് പറഞ്ഞുവെങ്കിലും, നൊന്തു പ്രസവിച്ചിട്ടും ഉപേക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞ രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മുഖം എന്നും തന്നെ വേട്ടയാടി കൊണ്ടിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തിൽ കാവ്യക്ക് സംശയം ഏതുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.....
നവ്യ രുദ്രന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് അപ്പുവിനെ കൂടെ കണ്ട ശേഷമാണ് തിരികെ പോയത്.
കാവ്യ പിറ്റേന്ന് തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു. അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്തു തന്നെയായാലും അതൊക്കെ നേരിടാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നു.
🌜
" നല്ല മനസ്സുള്ളവരെ ദൈവം എന്നും രക്ഷിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് നിനക്ക് ഉയർച്ച മാത്രം ഉണ്ടാകുന്നത്. എന്ന് കരുതി നിന്റെ നല്ല മനസ്സിനെ ചൂഷണം ചെയ്യാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. "
രുദ്രൻ വച്ച് നീട്ടിയ പത്തു ലക്ഷം രൂപ കൈനീട്ടി വാങ്ങുന്നേരം ശ്യാം പറഞ്ഞത് അങ്ങനെ ആണ്.
" ഇത് ഞാൻ നിനക്ക് തിരികെ തരും. "
ശ്യാം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
" അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ ഇത് കടമായിട്ട് തന്നെയാ തരുന്നത്. "
രുദ്രനും ചിരിച്ചു.
" നിന്റെ ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ലാഭം കിട്ടി തുടങ്ങുമ്പോ മുതൽ നീയിത് എനിക്ക് കുറേശ്ശേയായി തന്ന് തീർത്താൽ മതി. "
ശ്യാം സമ്മതം എന്ന പോലെ തലയാട്ടി.
" രുദ്രാ... നീ തുടങ്ങുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ എല്ലാം വലിയ വിജയം ആണല്ലോ? എന്താ നിന്റെ വിജയ മന്ത്രം? "
ശ്യാം അത് കാര്യമായി തന്നെ ചോദിച്ചതാണ്.
" വിജയമന്ത്രം ഒന്നും ഇല്ലെടോ... നമ്മൾ എന്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നോ, അത് നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് വേണ്ടി അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അത്രയും വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത് എന്ന ചിന്തയിൽ വേണം ഉണ്ടാക്കാൻ. അപ്പോ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രോഡക്റ്റ് എന്തുതന്നെ ആയാലും അത് പെർഫെക്റ്റ് ആയിരിക്കും. നമുക്ക് അതിൽ മായം ചേർക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.
ലാഭത്തിനു വേണ്ടി ക്വാളിറ്റിയിൽ ഒരിക്കലും കോംപ്രമൈസ് ചെയ്യരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നതാണ് നിനക്ക് പറ്റിയ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ്. അല്ലാതെ നിന്റെ കടയുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് എന്റെ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ് തുടങ്ങിയപ്പോ, ഞാൻ അതിനുള്ളിൽ ഒരു ബേക്കറി തുടങ്ങിയപ്പോ നിന്റെ കടയിൽ ആരും വരാതെയായത്, നീ കരുതും പോലെ ഞാൻ എന്റെ ബേക്കറിയിലേക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്ന പലഹാരങ്ങളിൽ സ്പെഷ്യൽ ആയി ഒന്നും ചേർത്തത് കൊണ്ടല്ല. മറിച്ചു മായം ഒന്നും ചേർക്കാതെ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണ്. ശുദ്ധമായവ ഉണ്ടാക്കി നൽകിയത് കൊണ്ടാണ്.
ചെയ്യുന്നത് എന്തായാലും സത്യസന്ധമായി ചെയ്യ്. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ വിജയം ഉണ്ടാവുക തന്നെ ചെയ്യും. "
രുദ്രൻ ശ്യാമിന്റെ തോളിൽ മെല്ലെ തട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ ശ്യാം രുദ്രനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ശേഷം അവൻ രുദ്രനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശ്യാമിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പിയിരുന്നു...
🌜 🌜 🌜 🌜 🌜
അപ്പൊ അമ്പിളി അവസാന ഭാഗങ്ങളിലേക്ക്. റിവ്യൂസ് മടിക്കാതെ തന്നോളൂ ട്ടോ... 😁 #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ
