@kathakalude__kithab
@kathakalude__kithab

💚കഥകളുടെ📗കിതാബ് 💚

յօíղ օմɾ աԵsմթ ցɾմթ sҽթթմ♡...9746510734 Aʟᴛʜᴜ♡... 9994357335

*മിനികഥ* ഗൗരി..ഒന്നെങ്കിൽ നീ എന്റെ ഏട്ടന് ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തണം അല്ലെങ്കിൽ നീ എന്റെ ഏട്ടന്റെ വധു ആകണം...എന്റെ ഏട്ടന് ഒരു പെണ്കുട്ടി ഭാര്യ ആയി വരാതെ ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടില്ല... അതുതന്നെ അല്ല എനിക്ക് പറ്റിയൊരു പെണ്ണേ അല്ല നീ.... സഞ്ജയ്..നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത് എന്നു വല്ല ബോധ്യവും ഉണ്ടോ... സ്വന്തം ഏട്ടനെ പോലെ കണ്ട ഹരിയേട്ടന് ഞാൻ വധു ആകണം എന്നോ.. സഞ്ജയ് പറയുന്ന വാക്കുകളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാതെ ഗൗരി വിതുമ്പി... സഞ്ജയ്.. ഏട്ടെനെ ഏട്ടനായും..അനിയനെ അനിയനായും മാത്രമേ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളു.. നീ എന്നെ ഉടനടി വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഒന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല... നമ്മുടെ ബന്ധം നീ കുറച്ചു കൂടി സീരിയസ് ആയി കാണണം അതേ പറഞ്ഞുള്ളു... ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊങ്ങിയ അമർഷം കടിച്ചമർത്തി അവൾ വീണ്ടും അവനോടു കെഞ്ചി.. ഗൗരി...ബി പ്രാക്ടിക്കൽ.. നീ പറയാറുള്ളത് പോലെ...നിനക്ക് എന്നെ എപ്പോഴും കണ്ടോണ്ടിരിക്കാം. ഏട്ടനെ വിവാഹം ചെയ്താലും.. നിനക്ക് താൽപ്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ.. അതിരു വിട്ട ഏതു ബന്ധത്തിനും എനിക്ക് യാതൊരു എതിർപ്പും ഇല്ല.. പോരെ... ഒരു തരം വഷളൻ ചിരിയോടെ ആണ് അവൻ അത് പറഞ്ഞത്.. സഞ്ജയ്...നിറുത്ത്..മതി...ഏട്ടനെ കെട്ടി അനിയന്റെ വെപ്പാട്ടി ആയി ജീവിതം ഹോമിക്കാനും മാത്രം നശിച്ചു പോയൊരു പെണ്ണല്ല ഞാൻ ഇവിടെ ഈ നിമിഷം അവസാനിക്കുന്ന ബന്ധമേ ഉള്ളു നമ്മൾ തമ്മിൽ... ഞാൻ എന്റെ അഭിമാനം നിന്റെ പ്രണയത്തിന് പകരമായി തന്നിട്ടില്ല... അതു പറഞ്ഞു ടൂ വീലറിൽ കയറി. റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ കണ്ണീരു തളം കെട്ടി.. ചുറ്റുമുള്ളത് ഒന്നും വ്യെക്തം അല്ലാരുന്നു അവൾക്.... മനസിൽ അവനോടുള്ള പകയും ദേഷ്യവും പിന്നെ അവനെ പോലെ ഒരു മൂന്നാംകിട പയ്യനെ പ്രണയിച്ച തന്നോട് തന്നെ മൊട്ടിട്ട രോക്ഷവും ആയിരുന്നു.. അവനെ കണ്ടു മുട്ടിയ നിമിഷത്തെ അവൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വെറുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ******************* ആദ്യമായി മുഖപുസ്തക ലോകത്തേക്ക് കടന്നു ചെന്നതുതന്നെ എഴുത്തുകളോട് ഉള്ള പ്രണയം കൊണ്ടാണ്.. അങ്ങനെ ഒരു എഴുത്തു ഗ്രൂപ്പിൽ കഥകൾ എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്ത് സ്വയം സായൂജ്യം കൊള്ളുന്ന കാലത്ത് ആണ് സാഹിത്യ രചനകൾ അല്ലാതെ തികച്ചും അസ്വാഭാവികമായ ഒരു പോസ്റ്റ് ശ്രെദ്ധയിൽ പെട്ടത്... 7 വർഷത്തെ പ്രണയം... അവസാനമായി..അവൾ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചതോ വിരഹം .. മറക്കില്ല നിന്നെ മരിക്കുവോളം..സുഖമായി ജീവിക്കു നിന്റെ പുതിയ ഭർത്താവിനൊപ്പം.. എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികളും ഒരു പെണ്കുട്ടിയും ഒന്നിച്ചുള്ള കുറച്ചു ചിത്രങ്ങളും... തികഞ്ഞ ഒരു സാഹിത്യ ഗ്രൂപ്പ് ആയത് കൊണ്ടു ആ പോസ്റ്റ് ഏറെ വിവാദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്... പലരും അയാളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി കമന്റ്‌കൾ ഇടുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടോ...ആ പോസ്റ്റ് മുതലാളിയോട് ഒരു തരം സഹതാപം ആണ് തോന്നിയത്.. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്....സാരമില്ല ചങ്ങായി..അവൾക്ക് നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ ഉള്ള യോഗ്യത ഇല്ല എന്നു കമെന്റ് ചെയ്യാൻ തോന്നിയത്... പിന്നീട് ..അതൊരു സൗഹൃദം ആയി.. സഞ്ജയ് എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത് ആണ് ഗൗരി നീ ആണ് അത്രയും വലിയ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ എന്റെ ഒപ്പം നിന്ന ചങ്കത്തി മറക്കില്ല നിന്നെ എന്നു.. പരസ്പരം ആശയങ്ങളും താൽപര്യങ്ങളും പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ സഞ്ജയ് തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.. ഗൗരി..നിന്നെക്കാൾ ഏറെ എന്നെ മറ്റാർക്കും മനസിലാക്കാൻ കഴിയില്ല പൊരുമോ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എന്നു.. എനിക് ഒന്ന് ആലോചിക്കണം സഞ്ജയ്.. എന്നു പറഞ്ഞു പിരിയുമ്പോൾ വീണ്ടും സഞ്ജയ് ഒരു ചതിക്ക് ബാക്കിപത്രം ആകരുത് എന്നെ ഉണ്ടാരുന്നുള്ളൂ... അത്താഴം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ അമ്മയോട് സഞ്ജയ് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതും അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആണ്.. അച്ഛൻ ഗൾഫിൽ കിടന്നു ചോര നീരക്കുന്നത് കൊണ്ടു അമ്മയോട് ആണ് എന്തും ഷെയർ ചെയ്യറുള്ളത്.. ഗൗരി ..കെട്ടിടത്തോളം കുഴപ്പമില്ല ..ആ പയ്യനോട് അച്ഛൻ ലീവിന് വരുമ്പോൾ നേരിട്ട് വന്നു ചോദിക്കാൻ പറയു എന്നു പറയുമ്പോൾ പാതി പൂവിട്ടു നിർവൃതി ആയിരുന്നു.. അച്ഛൻ ഒരിക്കലും എതിരുണ്ടാവില്ല എന്ന വിശ്വാസമാണ് അവനിലേക്ക് വീണ്ടും അവളെ അടുപ്പിച്ചത്... ഒരു വർഷം സ്നേഹിച്ചും കലഹിച്ചും പരിഭവിച്ചും കടന്ന് പോകുമ്പോൾ ഒരായിരം ഓർമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു അവർക്കിടയിൽ.. സഞ്ജയ് എപ്പോഴാണ് തന്നിൽ നിന്ന് അകന്നത്...? കണ്ണീരിനെ മറയ്ക്കാൻ ആയി ബാത്റൂമിലെ ഷവറിനെ അഭയം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ ആണ് ആ ചോദ്യം മനസിൽ കിടന്ന് അലയടിച്ചത്.. അതേ...അവനുമായി ബീച്ചിൽ പോയപ്പോൾ വെയിലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ തുറന്ന് പിടിച്ച കുടകീഴിൽ അവൻ തന്റെ അധരം നുകരാൻ വന്നപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയപ്പോൾ ആണോ.. അതോ..തന്റെ ബർത്ഡേ പാർട്ടി ആഘോഷമാക്കാൻ നഗരത്തിലെ ഹോട്ടലിൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത ശീതീകരിച്ച മുറിയിൽ തന്റെ പെണ്ണുടലിലേക്ക് കൈയൂന്നിയപ്പോൾ പീരിയഡ്സ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു മനപൂർവം ഒഴിഞ്ഞു മാറിയപ്പോൾ മുതലോ.. അതെല്ലാം അവനിലെ തന്റെ പ്രാണന്റെ പതിക്ക് എല്ലാ പൂര്ണതയോടും പരിശുദ്ധിയോടും കൂടി ഒരു താലി ചരടിന്റെ ഉറപ്പിന്മേൽ സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ ആയിരുന്നു എന്ന് എന്തേ അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.... തന്റെ കണ്ണീർത്തുള്ളികളെ തണുത്ത നീർക്കണങ്ങളിൽ ഒഴുക്കി കളഞ്ഞു.. അവനില്ലാതെ പറ്റില്ല എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.. അവന്റെ ഏട്ടന് പെണ്കുട്ടിയെ തിരയാൻ തയ്യാറാണ്‌.. എന്നു അറിയിക്കാൻ ആണ് ഫോൺ എടുത്തത്.. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്കൊപ്പം ഉള്ള അവന്റെ ഫോട്ടോ മുഖപുസ്തകത്തിൽ ഇടം നേടിയിരുന്നു..കൂടെ ഈ വരികളും.. പ്രണയനൈരാശ്യത്തിൽ സ്വന്തനമായി വന്നു ചതിയുടെ പടു കുഴിയിലേക്ക് എന്നെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു അവളും യാത്രയായി..ഗൗരി.... ഒരായിരം വിവാദപൂര്ണമായ ക്യാമന്റുകളും അതിനൊപ്പം അകമ്പടിയോടെ എത്തിയിരുന്നു.. ഒരു തരം അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള പോസ്റ്റുമോർട്ടതിനായി.... A story by രച്ചൂസ് പപ്പൻ
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - രച്ചന് പ് - ShareChat
263 views
1 hours ago
*-ആമി-* _(SHORT STORY)_ *രചന :- ശ്രീധിൻ ശ്രീധർ* സ്കൂൾ വിട്ട് ആ ഒറ്റമുറി വീട്ടിന്റെ പടി തുറക്കുമ്പോഴാണ് അയാൾ തന്റെ വീട്ടിന്റെ പിൻവാതിൽ വഴി ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത് ആമി കാണുന്നത്. അയാൾ മാത്രമല്ല പല പകൽ മാന്യൻമാരും ഇരുട്ടിന്റെ കൂട്ടുപിടിച്ച് തന്റെ വീടു തേടി വരുന്നത് പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പടി തുറന്ന് വീട്ടിന്റെ മുറ്റത്തുകൂടി നടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ശരീരത്തെ കൊത്തി വലിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ തനിക്കെതിരായി നടന്നു വരുന്നത് ആമി കാണുന്നുണ്ട്. അറപ്പോടും വെറുപ്പോടും കൂടിയാണ് അവൾ ആ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കിയത്. അയാൾ ആമിയെ മറികടന്നു പോയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത അവൾക്കനുഭവപ്പെട്ടു. ആ ഒറ്റമുറി വീട്ടിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അവൾ അകത്തേക്കു കയറി ആ വീട്ടിനുള്ളിൽ തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്ന നിശബ്ദതയും വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യം തിരഞ്ഞത് അമ്മയേയാണ് ആരെയും കാണുന്നില്ല. ജൻമം കൊണ്ട് അനാഥ എന്ന പേരു നൽകാത്ത ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമായിരുന്നു അവൾക്കെന്നും അമ്മ. കാലിയായിരിക്കുന്ന വെള്ള കുടവും എടുത്തു കൊണ്ട് ആമി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അയൽ പക്കത്തെ അമ്പിളിചേച്ചിയുടെ വീടുലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. എടി കാന്താരി നീ ചായ കുടിച്ചോ.? കിണറിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരുമ്പോഴാണ് പുറകിൽ നിന്നും ആ ചോദ്യം കേട്ടത് അമ്പിളിചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛനാണ്. അമ്പിളേ ഇവൾക്ക് ചായകൊടുക്ക്ട്ടോ. ഈ മരുന്നങ്ങ്ട് വച്ചോ? ചായ്പ്പിൽ ആ പെട്ടിക്കകത്ത് കൊണ്ടു വച്ചാൽമതി കുട്ട്യോൾ എടുത്തു കളിക്കണ്ട അതു അതു പാടത്തു അടിക്കാൻ ഉള്ള ഉഗ്രവിഷമാ കളക്കടിച്ച വിഷത്തിന്റെ ബാക്കി അമ്പിളിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. ഉമ്മറത്തെ അഴയിൽ നിന്നും അ സെക്യൂരിറ്റി യൂണിഫോമും ഇറയത്തു നിന്നും കുടയെടുത്ത് അയാൾ പുറത്തോട്ടു നടന്നു. ആമി വെള്ളം കോരാൻ തുടങ്ങി. ആമീ വാ ചായ കുടിച്ചിട്ട് വെള്ളം കോരാം. നല്ല പുളയും ചമ്മന്തീം ഉണ്ട്. വെള്ളം കോരി കഴിയട്ടെ ചേച്ചീ. ആമീ ബക്കറ്റ് കിണറ്റിലേക്കിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കപ്പി വല്ലാത്തൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കറങ്ങി കൊണ്ടെ ഇരുന്നു. ന്നാ ഞാൻ ഇങ്കടെടുക്കാം, അമ്പിളി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി പോയി. ചായയും പൂളയുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. വെള്ളം കോരി കൈകഴുകി കഴിക്കാൻ വേണ്ടി പാത്രം കയ്യിലെടുത്തതും എടി ഒരുമ്പെട്ടവളേ നീ എവിടെ പോയി കെടക്കാ? ആ ഒറ്റമുറി വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരലർച്ച. ആമീ പൊടുന്നനെ വെളള മെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. ഇന്നു നേരത്തേ ഇങ്ങട് പോന്നോ, അവൾതലയാട്ടി, തിരിഞ്ഞു നടന്നു ആകെയുള്ള ഒരാശ്വാസം രാത്രി ആ ഒറ്റമുറി വീട്ടിൽ കിടക്കേണ്ടാത്തതാണ്. വെള്ളവുമായി അവൾ നടന്നു പോകുന്നത് അമ്പിളി നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി നിന്നു. മക്കളില്ലാത്ത അവർക്ക് ആകെയുള്ള ഒരാശ്വാസമാണ് ആമി. അമ്പിളിയുടെ ഭർത്താവ് ആർമിയിലാണ് .പ്രണയ വിവാഹമായതിനാൽ കുടുംബക്കാരായാന്നും നല്ല രസത്തിലല്ല. ഒരു ചായ കിട്ടൊ അരുകു തിണ്ണത്തിരുന്ന് ആ സ്ത്രീ അലറി. ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് അവർ പുറത്തേക്കുപോയി. ആമി അമ്പിളിയുടെ വീട്ടിലേക്കും. എന്താ എന്റെ കുട്ടി വല്ലാതിരിക്കുന്നെ പൂമുഖത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴേ അമ്പിളിച്ചോദിച്ചു. ഒന്നൂല്ല്യ ചേച്ചി. എന്റെ കാന്താരീടെ മുഖമൊന്നു വാടിയാൽ എനിക്കറിയില്ലേ ? ആ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവളുടെ മനസ്സു തുറന്നു. അമ്മ ഇപ്പോ പകലും.......... അവൾ വാക്കുകൾക്കു പരതുകയാണ്. മിഴികൾ വാർത്തുകൊണ്ട് അവൾ അമ്പിളിയുടെ മടിയിൽ തലവച്ചു കിടന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു രാത്രി കൂടി സുരക്ഷിതമായ ആ കരവലയങ്ങളിൽ അവൾ കരഞ്ഞുറങ്ങി രാവിലെ അമ്പിളിയാണ് ആമിയേ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചുണർത്തിയത്. ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ കുടിക്കാൻ പോലും നിനക്കു നേരല്ലല്ലോ? അമ്പിളിയുടെ കയ്യിലുള്ള ചായ വാങ്ങി ഒറ്റ വലിക്കു കുടിക്കുന്ന ആമിയേ നോക്കി അമ്പിളി പറഞ്ഞു അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടിയും വാരി കെട്ടി ആ ഒറ്റമുറി വീടു ലക്ഷ്യമാക്കി അവൾ ധൃതിയിൽ നടന്നു. ചൂലും കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ മുറ്റമടിച്ചു തുടങ്ങി. ഉമ്മറത്തേ അരുകു തിണ്ണയിലിരുന്ന് അമ്മ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് നീ സ്കൂളിൽ പോകണ്ട എന്റെ കൂടെ മുതലാളിടെ വീട്ടിൽ പോകുമ്പോ പോരെ? എനിക്കു പഠിക്കണം, ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോകും. നിന്നെ പഠിപ്പിച്ചു കളക്ടറാക്കി മെന്നൊന്നും ഞാനാർക്കും വാക്കു കൊടുത്തിട്ടൊന്നുമില്ല, ആമിയുടെ വാക്കുകൾക്കു മറുപടിയെന്നോണം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ വീടിനകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അമ്പിളിക്കടുത്തേക്കൊടി. എന്താണ്ടായേ എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ കരയണേ. കരഞ്ഞുകൊണ്ടുവരുന്ന ആമിയേ കണ്ടതും അമ്പിളി ചോദിച്ചു. ഞാനും അമ്മയുടെ കൂടെ മുതലാളിയുടെ വീട്ടിലേക്കു പണിക്കു പോണന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞേ. അയാൾ ചീത്തയാ..... അവൾ വാക്കുകൾക്കു പരതുകയാണ്. മോളുകരയണ്ടാട്ടോ, എങ്കിടും പോവും വേണ്ട, അമ്മ വരുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം. നീ ഉടുപ്പും പുസ്തകവും എടുത്ത് ഇവിടെക്കു വന്നോ ഇനി ആ വീട്ടിലേക്ക് പോകണ്ട. നിറഞ്ഞോഴുകുന്ന ആ മിഴികൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്പിളി പറഞ്ഞു. അമ്പിളിയുടെ വാക്കുകൾ ആമിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പ്രകാശം പടർത്തി. പക്ഷേ എത്ര നാൾ തന്നെ ഇങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ചേച്ചിക്കാകും, തനിക്കു ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കഴുകൻ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഈ കരവലയങ്ങളിൽ തനിക്കെത്രനാൾ സുരക്ഷിതത്വം നൽകാൻ കഴിയും ആമിയുടെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്തമാണ്. അവിടെ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ടാണ്ട് അമ്പിളിയുടെ ഫോൺ ഉറക്കെ റിംങ്ങ് ചെയ്തത്. ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് അമ്പിളി അകത്തേക്കുപോയി ആമി പുറത്തിറങ്ങി ചായ്പ്പ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ചായ്പ്പിൽ കുറച്ചു നേരം പരതിയപ്പോഴാണ് ആ മരപ്പെട്ടി അവളുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. വിഷ കുപ്പിയും കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവൾ ധൃതിയിൽ ആ ഒറ്റമുറി വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പുറകിൽ നിന്ന് അമ്പിളി വിളിക്കുന്നതു പോലും വകവക്കാതെ. ഈ കുട്ടി എന്താ സ്കൂളിൽ പോണില്ലേ?കയ്യിലെ പച്ചക്കറി അമ്പിളിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നും പറയണ്ട അച്ഛാ ഇനി സ്കൂളിൽ പോണ്ട മുതലാളിടെ വീട്ടിൽ പണിക്കു പോവുമ്പോ കൂടെപോവാൻ അവളുടെ അമ്മ പറഞ്ഞുന്നു പറഞ്ഞ് വേണ്ട പുകിലായിരുന്നു രാവിലെ. അവളു വല്ലതും കഴിച്ചോ ആവോ? നീ അവളേ ഇങ്ങു കൂട്ടിയിട്ടു വന്നേ, അവൾ ഇനി ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ.ആ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ദൃഢത ഉണ്ടെന്ന് അമ്പിളിക്കു തോന്നി. അമ്പിളി ആമിയുടെ വീടു ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന വാതിലിൽ തട്ടി അമ്പിളി ഉറക്കേ വിളിച്ചു. ആമീ, മോളേ ആമി കതകു തുറക്ക്, ദാ വരണു........... കതകുതുറന്ന് ആമിയേ കണ്ടപ്പോഴാണ് അമ്പിളിയുടെ ശ്വാസോച്ഛാസം നേരേ ആയത്. വാതിലടച്ച് എന്തെടുക്കായിരുന്നു നീ അകത്ത്. അമ്പിളിയുടെ ചോദ്യം മുഴുവനാക്കുന്നതിനു മുൻപേ ആമി അമ്പിളിയുടെ കരങ്ങളിലേക്ക് തളർന്നു വീണിരുന്നു. ബലമായി കൈയിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചിരുന്ന വിഷക്കുപ്പി ആമിയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് തെറിച്ചുവീണ ലക്ഷ്യമായി ചിന്നി ചിതറി. അച്ഛാ എന്നൊരുറക്കെ വിളിയിൽ അമ്പിളി ആമിക്കരികിൽ തളർന്നിരുന്നു. ആമി അമ്പിളിയുടെ മടിയിൽ തല വെച്ചങ്ങിനെ കിടന്നു. എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു റക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്നത് ആമി അറിയുന്നുണ്ട്, അടഞ്ഞ തന്റെ മിഴികളെ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ആമിക്കു തുറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. പാതി മയക്കത്തിയും, വാവിട്ടു കരയുന്ന അമ്പിളിയുടെ കരച്ചിലിനെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ആമിയുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛനാരാണെന്നറിയാതെ ജനിച്ച എന്നെ അമ്മക്കപ്പോൾ കഴുത്തുഞെരിച്ചു കൊന്നുകളയാമായിരുന്നില്ലെ? അല്ലെങ്കിൽ വല്ല അഴുക്കുചാലിലും കളയാമായിരുന്നില്ലെ? എന്തിനാ കുട്ടേ നീയിതു ചെയ്തെ, വാക്കുകൾ വ്യക്തമാകാതെ അമ്പിളി കരഞ്ഞു കൊണ്ട ഇരിക്കുന്നു. മതിയായില്ല ചേച്ചി....... ചേച്ചിയുടെ സ്നേഹവും, കരുതലും, ലാളനയും അനുഭവിച്ചു കൊതി തീർന്നില്ലാ......... ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ ചേച്ചിയുടെ മകളായി ജനിക്കണം......... അവസാനമായി പറഞ്ഞ ആമിയുടെ വാക്കുകൾ അമ്പിളിയുടെ കാതുകളിലങ്ങിനെ മുഴങ്ങികൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഈ സമയത്ത് ഇങ്ങനെ പൊറത്തിരിക്കാൻ പറ്റാ? മോളു പോയി കിടന്നോ. പൂമുഖത്തു കത്തിച്ചു വച്ച റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ ഇരുണ്ട പ്രകാശത്തിൽ ചിരിക്കുന്ന ആമിയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്കു കണ്ണും നട്ട് ആമിയുടെ ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അമ്പിളിയോടായി, ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. നിറവയറുമായി പൂമുഖത്തിരുന്നിരുന്ന അമ്പിളി അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ചെന്നോണം അകത്തേക്കു പോയി. ആ ഒറ്റമുറി വീട്ടിലേക്കും കണ്ണും നട്ട് പൂമുഖത്തേ ചാരു കസാരയിൽ അയാളങ്ങിനെ ചാരിക്കിടന്നു. തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് പുതുതായി വരാൻ പോകുന്ന അതിഥി ആമിയുടെ പുനർജ്ജന്മമാണെന്നപോലെ..... ✍🏼 ശ്രിധിൻ ശ്രീധർ
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - ShareChat
199 views
1 hours ago
*💚നീയും... ഞാനും... 💚* "അതെ.... ഇച്ചായാ.... എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്.... " പനിച്ചു കിടക്കുന്ന എന്റെ അടുത്ത് വരണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലും എന്റെ പെണ്ണ് കേൾക്കില്ല.... ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തു വീട്ടിൽ വിശ്രമിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കിടന്നതാ.... കെട്ടിയോൾടെ നിപ്പും പറച്ചിലും കേട്ടിട്ട് ഇന്ന് എന്നേം കൊണ്ട് വല്ല മാള് മുഴവൻ കറക്കാൻ ഉള്ള പരിപാടി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.... ഷീണം ഇച്ചിരി കൊറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... ബട്ട്‌ ഇപ്പോ പറഞ്ഞാൽ പണി പാളും.... അതോണ്ട് നമ്മടെ തിരശീല അഭിനയം അങ്ങ് വെച്ച് കാച്ചാം.... എന്ന് മനസിൽ കരുതി ഞാൻ ഒന്നും കെട്ടില്ലാത്ത പോലെ അങ്ങ് കിടന്ന്.... "ഇച്ചായ..... ഞാൻ പറയണത് വല്ലോം കേൾക്കുണ്ടോ.. " ഓഹ് !!!പെണ്ണ് വിടാൻ ഉള്ള പരിപാടി ഇല്ലാ.. "ഇച്ചയാ... ഇച്ചയാ..... ഇച്ചയാ.... " ചെവി തിന്നും എന്ന് ആയപ്പോൾ... സഹികെട്ട് ഒറ്റ എഴുന്നേൽകലാ.... നോക്കിയപ്പോൾ പെണ്ണിന്റെ കണ്ണ് ഒക്കെ നിറഞ്ഞു... ഇപ്പോൾ കരയും എന്ന അവസ്ഥയിലായി.... ഞാൻ ഒന്ന് ചാടി എഴുനേറ്റിന് ഈ പെണ്ണ് എന്നതിനാ കിടന്ന് മോങ്ങുന്നേ എന്ന് നോക്കിയപ്പോഴാ.... എന്റെ കൈ അവൾക്ക് നേരെ ഉയർന്നു നിൽപ്പാണെന്ന എനിക്ക് ബോധം വന്നത്.... ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന എന്റെ കൈ മെല്ലെ താഴ്‌ത്തി ഉന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ കുഞ്ഞു വയറിൽ തൊടാൻ നോക്കിയതും പെണ്ണ് കൈ ഒറ്റ തട്ടു.... "ഹും.... തൊടണ്ട എന്റെ മോനെ... ഇച്ചായൻ... അല്ലേലും ഇപ്പോ എന്നോട് ഇച്ചിരിയോളം ഇഷ്ട്ടം പോലും ഇല്ലാ.... " എന്നും പറഞ്ഞു അവള് കട്ടിലിന്റെ ഒരു ഓരം പോയിരുന്നു... എന്റെ കർത്താവെ... ഒരു ഭർത്താവിനും ഈ അവസ്ഥ വരല്ലേ... ഇതിപ്പോ അവൾക്ക് മാസം നാല് ആയുള്ളൂ.... അതിൽ തന്നെ ഒരു നാലായിരം പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞ സെയിം ഡയലോഗ് ആണല്ലോ എന്റെ കെട്ടിയോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അലക്കുന്നേ...!!! നൈസായി... കട്ടിലിൽ പോയി കിടന്നു അവളുടെ മടിയിൽ തല വെച്ച്.... എന്റെ പെണ്ണിന്റെ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന വയറിൽ ഒന്ന് മുഖം ചേർത്ത് ഒരു കുഞ്ഞു മുത്തം കൊടുത്തു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി "വാവേ.... " "ഇച്ചായന്റെ വാവേ... " "ഉം... എന്നതാ??? "വാവേ.... പിണക്കം ആന്നോ??? "ദേ ഇച്ചായാ.... കളിക്കല്ലേ.....ഇടുപ്പിന്ന്.. മുഖം മാറ്റിയെ..... ഇങ്ങടെ ഉമ്മ ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.... എന്റെ മടിന്ന് എണീറ്റെ.... കിന്നരിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു " അവൾ കൊറേ നോക്കിയിട്ടും ഞാൻ ഇണ്ടോ എനിക്കുന്നേ ... എന്റെ മോൾ കിടക്കണ വയറും വട്ടം പിടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ എന്നോട് എന്തോ ഒരു കാര്യം പറയാൻ ആണ് വന്നേ എന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നേ.... "അല്ലടാ വാവേ.... എന്നതാ എന്റെ കൊച്ച് ഇച്ചായനോട് പറയാൻ വന്നേ.... ഇന്ന് ചെക്ക് അപ് എന്നേലും ഉണ്ടാരുന്നോടാ... " അപ്പോഴാ... എന്റെ വാവേടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നേ.... അപ്പൊ തന്നെ മങ്ങി.... "എന്നതാ.... വാവേ " "ഇച്ചായ.... അതെ.. നമുക്ക് ന്യൂസ്‌ പേപ്പർ ഇടുന്ന പയ്യനോട് പറ... നാളെ മുതൽ പത്രം വേണ്ട എന്ന്... " "എന്ന പറ്റി.... അവൻ എന്നേലും " മുഖത്തു ഇത്തിരി ഗൗരവത്തോട് കൂടെ അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ... അവൾ എന്റെ കയ്യ് എടുത്തു വീർത്തു നിൽക്കുന്ന വയറിനോട് ചേർത്ത് വെച്ച് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..... "എന്റെ ഇച്ചായ... പയ്യന്റെ പ്രശ്നം ഒന്നും അല്ല..... ഓരോ ദിവസം പത്രത്തിൽ കാണുന്ന ഓരോ വാർത്തകളെ... ഇതൊക്കെ കണ്ടും കെട്ടും ആണ് നമ്മടെ കുഞ്ഞു വളരുന്നേ.... ഇങ്ങനെ ഉള്ള വാർത്തകൾ അവരുടെ വളർച്ചയെയും ബാധിക്കില്ലേ...??? അതോണ്ടാ..... പേപ്പർ തുറന്നാൽ തറയിൽ എറിഞ്ഞു കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവരുടെയും... പ്രണയത്തെ ഒരു കുപ്പി പെട്രോളിൽ ഒതുക്കുന്നവരുടെയും .... ന്യൂസ്‌ അല്ലയോ??? ഹോ.... പിന്നെ പോരാത്തതിന് പ്രമുഖൻമാരുടെ ഓരോ വെല്ലുവിളികളും...സ്ത്രീ പുരുഷ തുലാസും... ഹോ !! .മടുത്തു ... ഞാൻ പറയണ കേക്ക് ഇച്ചായ...നമക്ക് ഇനി പത്രം വേണ്ടാന്നേ" അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ മാസ്റ്റർപീസ് എടുത്തു.... വേറെ ഒന്നും അല്ലാട്ടോ... ഞാൻ അവളുടെ മടിയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് കട്ടിലിൽ കിടന്നപ്പോൾ...അവൾ മെല്ലെ വന്ന് എന്റെ ഇടനെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു... എനിക്ക് ആകെപാടേ സ്വന്തമായുള്ള കാലിഞ്ചു ആഴമുള്ള നുണകുഴിയിൽ വിരലു കൊണ്ടു കളിക്കാ...ഇതിൽ ഞാൻ വീഴും എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം... ഞാൻ പതിയെ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആ തിരുനെറ്റിയിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ചു... "വാവേ.." "ഉം " "ഇച്ചായൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ വാവ കേക്കോ... ഈ പേപ്പർ ഇപ്പൊ നിർത്തി കൊണ്ട് പ്രശ്നം തീരില്ല കൊച്ചേ... ഇതിപ്പോ എന്റെ മുത്തുമണീസ് ഇങ് വരുമ്പോൾ നിന്റെ വയറ്റിൽ കിടന്ന് കേട്ടത് എല്ലാം അവര് നേരിട്ട് കാണല്ലെടാ...അപ്പോ ഇതിനുള്ള സൊല്യൂഷൻ പേപ്പർ നിരോധനം അല്ലടാ വാവേ " പെണ്ണിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടിയിട്ട് ഇണ്ട്... പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല അവള്ടെ കയ്യ് എടുത്തു മാറ്റി ഇച്ചിരി ഇറങ്ങി പെണ്ണിന്റെ വായറിനോട് മുഖം ചേർത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു... ഒരു അഞ്ചു മിനിട്ട് ഇതിപ്പോ എന്ന ഞാൻ ചെയ്യുന്നേ എന്ന് എന്റെ കെട്ടിയോൾ ഏന്തി വലിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് ഞാൻ ഇടം കണ്ണിട്ടു കണ്ടു... പിന്നെ എന്റെ മുത്തുമണീസിനോടായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി "അച്ഛായി .... എന്റെ മക്കൾക്ക് ആയിട്ട് ഒരു കൂട്ടം പറഞ്ഞു താരാവേ... " "അപ്പോ എനിക്കൊ... ഹും " അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു... ചുവന്ന ഒരു നോട്ടം "ആ.. വേണേൽ നീയും കേട്ടോ... അപ്പോ അച്ചായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങാൻ പോവാണേ... എല്ലാരും കേട്ടോ... എന്റെ ഒരു നിരീക്ഷണ തലത്തിൽ ഇവിടെ പ്രശ്നം പത്രം അല്ല.. ആരു വലുത് ആരു ചെറുത്... തമ്മിൽ ആർക്കാണ് ഗുണകണങ്ങളിൽ മുൻ പന്തിയിൽ എന്ന് ഒക്കെ ആണ് " "ഏഹ്... ഇതിൽ പറഞ്ഞ ആ " ആര് " ആരാണ് " "ആണും പെണ്ണും.... എന്ന് വെച്ചാൽ സ്ത്രീയും പുരുഷനും.. ഇന്ന് ഈ സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന... പത്രങ്ങളിൽ വരുന്നതും വരാത്തതുംമായ ഒട്ടുമിക്ക സംഭവങ്ങളക്ക് പിന്നിലും ഉള്ള പ്രശ്നം... നാം ആരാ?? എന്ന് കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കാത്തതു കൊണ്ടാണ് ....വ്യക്തിത്വം അത് അവർക്ക് അറിയാത്തതു കൊണ്ടാണ് "എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നമ്മൾ ആൺ ഒരു കടലും.. പെണ്ണ് ഒരു കായലും ആണ് " "പുരുഷന്മാർ കടലോ...?? കടലമ്മ എന്ന് അല്ലെ പറയാ...?? " "ആണ് അങ്ങനെ തന്നെയാ പറയാ... പക്ഷേ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക് ... പെണ്ണെ കടലാകുന്ന എന്നെ പൂർണ്ണമാകുന്ന കായൽ ആണ് നീ.... !!! "കൊള്ളാലോ.... !!!" "ഒരു പുരുഷന്റെ മനസ്സും പെരുമാറ്റവും ഒരു കടലു പോലെയല്ലേ?? രൗദ്രം അല്ലേ..!!!." അവന്റെ ഓരോ തിരകളും....!! എത്രയൊക്കെ.. ശക്തമായി തീരത്തെ തൊട്ട് മടങ്ങി പോയാലും അവൻ തിരിച്ചു വരും എന്ന് ഉറപ്പില്ലേ.. പിന്നെ അവനിലെ അവനെ നമുക്ക് പേടിയാണ്... അവന്റെ ആഴങ്ങളെയും.... പക്ഷേ അവൻ ഇങ്ങനെ ഓക്കേ തന്നെയാണെന്ന് നമുക്കും അറിയാം.... അവന്റെ സ്നേഹം അത് ഒരിക്കലും അളന്നു കുറിച്ചെഴുതാൻ സാധ്യമല്ല.... "അപ്പൊ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു വരുന്നത്... നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ ആണ് വലുത്.. ഞങ്ങൾ വെറും കായലും നദികളും അല്ലെ... ഹും... എന്നോട് മിണ്ടണ്ട.... " "പിണങ്ങല്ലേ... ഞാൻ പറയട്ടെ.... എടി ഒരു കടൽ.... കടലാകുന്നത് എങ്ങനെയാ....??? " "എങ്ങനെയാ... അതും കൂടി നിങ്ങൾ പറയ്..?? " "എടി ഞങ്ങൾ ആണുങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളില്ലാതെ അസ്തിത്വം ഉണ്ടോടാ വാവേ...??? നിങ്ങൾ ഓരോ പുഴയായും പെറ്റുപെരികി ചെറു കൈയ്‌വഴിയായും ഒഴുകി ചേർന്നു എന്നിൽ അലിയുമ്പോഴല്ലടാ ഞാൻ ഞാനാവുന്നത്... നിന്നിൽ നിന്ന് പിറന്നു വീഴുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു നദികളും എന്റെ നിലനില്പിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അല്ലെ...?? "ശരിക്കും?? "ആന്നെ... അപ്പൊ നീ ചോദിക്കും നിങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ എങ്ങനെയാ കായൽ ആയെന്ന് പറയാം... നീ കായൽ കണ്ടിട്ടില്ലേ... അവളുടെ മേനി...( തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട )പുറമെ കാണുമ്പോൾ അവൾ എത്ര ശാന്തം... അവളുടെ അടിത്തട്ടിലെ ഒഴുക്കിൽ ഒരു ആറടി ശരീരം മുഴുവൻ ഒളിപ്പിക്കാൻ തക്കവണ്ണം ആഴവും അറകളും ഉണ്ടെന്നു ആർക്കെങ്കിലും അറിയോ... !!! "ഇല്ല ലേ " "എടി ഒരു ആണിന് ഈ ലോകത്തു അറിയാത്ത ഒരേഒരു കാര്യമേ ഉള്ളു... അത് പെണ്ണാ...!!!നിങ്ങളെ അങ്ങനെ പെട്ടന്ന് ഒന്നും വായിച്ചു തീർക്കാനോ അളന്നു ചിട്ടപ്പെടുത്താനോ പറ്റില്ല... എ വുമൺ ദി മോസ്റ്റ്‌ താങ്കൾഡ് വൺ... അതിപ്പോ എന്റെ വാവക്ക് മനസ്സിലായോ... " "അപ്പൊ നിങ്ങൾ ആണുങ്ങളൾക്ക് ഈ രൗദ്ര ഭാവം മാത്രമേ ഉള്ളു... വേറെ വികാരങ്ങൾ.. ലൈക്‌ ഫീലിംഗ്സ്..?? ഒന്നും ഇല്ലേ... " അവൾ ചിരിച്ചോണ്ട് എന്റെ കാത് പിടിച്ചു തിരിച്ചു പറയാ... "ഡി ഡി അത് വേണ്ട അത് വേണ്ട.. എനിക്ക് വികാരം ഇല്ലേൽ ആദ്യരാത്രി തന്നെ ഈ ഞാൻ അച്ഛൻ ആവില്ല...പിന്നെ..നീ " ബാക്കി പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവൾ എന്റെ തലക്ക് ഇട്ട് ഒരു കൊട്ട് തന്നിട്ട്.. പറഞ്ഞു വന്ന കാര്യം മുഴുവിക്കാൻ പറഞ്ഞു "അപ്പോ ഞാൻ എവിടെയാ പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്... ഫീലിംഗ്സ് !!!. എടി ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാത്തരത്തിലുള്ള ഫീലിങ്ങ്സും ഉണ്ട്... ലൈക്‌ ഐലൻഡ്സ്... ദ്വീപുകൾ... അതിൽ ചിലത് മനോഹരവും വാസയോഗ്യവും ആവുമ്പോൾ മറ്റുചിലത്... ഇരുണ്ട ഭൂമിയായി പോവുകയും ചെയ്യും.... അത് ഒക്കെ ഓരോത്തരുടെ ചിന്ത പോലെയിരിക്കും..." "പിന്നെ പ്രണയം അതിൽ ഞങ്ങളെ തൊടാൻ പറ്റില്ലമോളെ... ലോകംകണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആഴമേറിയ കാമുകൻ ഈ നീലക്കടൽ ആണ് മോളെ... അത് കൊണ്ടാണ് എന്റെ വാവേ... പ്രണയം പൂത്തു തറക്കല്ലു ഇടുമ്പോഴും പിന്നെയും... അവസാനം തേപ്പ് കിട്ടി... ഹൃദയം തകരുമ്പോഴും ഞങ്ങൾ ഈ കടൽ തീരത്തോട്ട് വരുന്നേ.... " "പിന്നെ... കള്ളും കുടിച്ചു താടിയും വളർത്തി നടക്കുന്ന ടൈമിൽ കടലിലോട്ട് വരല്ലേ... ഒന്ന് പോ എന്റെ ഇച്ചായ" "എന്റെ വാവേ... അവനിലെ തകർന്ന കാമുകന്റെ കണ്ണീരിനു ഈ കടലിന്റെ ലവണാംശമായി ചേരാൻ സാധിക്കുന്നുടെങ്കിലേ... അവനു പിന്നെ ഒരു ലഹരിയുടെയും ആവശ്യം ഇല്ലടാ.... അവന്റെ കാലിലെ മണൽ തരി ഒപ്പിയെടുക്കും പോലെ അവന്റെ വേദനകളും കടൽ കൊണ്ടോവും.. " "അപ്പൊ ഞങ്ങൾ കായലുകൾക്ക്... ചെ... ഐ മീൻ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക്‌ ഫീലിംഗ്സ് ഇല്ലേ?? "ഉണ്ടല്ലോ...കിഴക്ക് വെള്ളകീറുന്നത് മുതൽ വെള്ളിലാവിൽ കുളിച്ച് ഈറൻ തോർത്തി ചേറിന്റെ മാറിൽ മയങ്ങുന്നതുവരെയുള്ള ഓരോ യാമങ്ങളും നിങ്ങളിൽ വികാരങ്ങൾ അല്ലെ... ഒരു ജന്മത്തിന്റെ എല്ലാം ഭാവങ്ങളും നിങ്ങളിൽ തുളുമ്പി നിൽക്കല്ലേ !!! "എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സാഹിത്യം ഒന്നും തലേൽ കേറില്ല... " "അത് എനിക്ക് അന്നേ അറിയാരുന്നു നിനക്ക് ഒന്നും തലേൽ കേറില്ല എന്ന്... അത് കൊണ്ടാ വേറെയൊന്നും നോക്കാതെ രേഖയിൽ കെറ്റിയത്.. നിന്റെ സിന്ദൂര രേഖയിൽ എന്റെ പേരിലുള്ള ചുവപ്പ് പടർത്തിയത് " "ഓഓഓ സമ്മതിച്ചു.... അപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം... പത്രം?? ഈ പെണ്ണ്... പിന്നെ എന്നതിന... ഈ കണ്ട പാരഗ്രാഫ് മൊത്തം ഞാൻ പറഞ്ഞത് "എന്റെ വാവേ... ഇച്ചിരിയെങ്കിലും ബുദ്ധി ഉണ്ടാരുന്നേൽ...നിന്നെ മണ്ടൂസേ എന്ന് എങ്കിലും വിളിക്കാരുന്നു... ഹിഹിഹി " "ഉണ്ടാരുന്നേൽ... ഹും.. നിങ്ങൾ ഏണീറ്റെ... എന്റെ പിള്ളേരോട് നിങ്ങൾ കിന്നരിക്കാൻ ഒന്നും വരണ്ട... " പെണ്ണ് എന്നെ തട്ടി മാറ്റി ബോൾ ഉരുണ്ട് പോകുന്ന പോലെ പോവാൻ നിന്നതും... ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു അങ്ങ് ഇരുത്തി "പെണ്ണായാലും ആണ് ആയാലും അതിനു ആളിക്കത്താൻ ഒരു തുള്ളി പെട്രോളിന്റെയും ആവശ്യം ഇല്ലാ....അത് നമ്മൾ കഴിഞ്ഞ ഓഗസ്റ്റിലു കണ്ടതല്ലേ... പിന്നെ നിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി നീ പൊഴിക്കുന്ന സമയം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ആ നീരിന് നിറം ചുവപ്പാണ് പെണ്ണെ !!! "അത് തിരിച്ചറിയുന്ന ലോകത്തിലോട്ട് നമുക്ക് നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ ചുവട് വെപ്പിക്കാം... അവിടെ അവൻ അവളെയും അവൾ അവനെയും തിരിച്ചറിയും " "അങ്ങനെ ആണേൽ പിന്നെ പയ്യനോട് പത്രം നിർത്തണ്ട എന്ന് പറയാം ലേ !!അല്ലെ ഇച്ചായ??? "കരയിൽ ഇരുന്നു വാർത്തകളിലെ ചുരുളഴിക്കാതെ ... ആഴങ്ങളിലെ ആഴം അറിയണം.... അന്ന് അവരും തിരിച്ചറിയും നീയും ഞാനും അല്ല നാം ആണെന്ന് " (ഈ എഴുത്ത് നിനക്കായി.....❤) അപർണ
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - നീയും . . ' ഞാനും . . . - ShareChat
314 views
2 hours ago
വർഷനന്ദനം ഭാഗം 6 നക്ഷത്ര പോയിട്ട് വന്നു അത് വർഷേച്ചിയെ പെണ്ണുകാണാൻ വന്ന ചെക്കൻകൂട്ടരാ എന്ന് കേട്ടതും മനസ്സിൽ ഓടിയെത്തിയത് അവളെ ഒരു ദിവസത്തെക്കെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റിയാൽ മതിയാരുന്നു എന്ന കൃഷ്ണൻ സാറിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു.... കൃഷ്ണൻ സാറിന്റെ ചതിയാവും ഇത്.... കാർ തിരിച്ച് വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ അവർ കാണാതെയിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞ് നിന്നു.... എന്തായാലും ഇതിന്റെ പുറകിലെ സത്യം എല്ലാരുo മനസ്സിലാക്കണം... അന്ന് മുഴുവൻ സന്ദീപ് ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനം എന്തിനാവും എടുത്തത്... . അവന് കമ്പനിയിൽ തന്നെ ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയുമായി പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു.. അവളും അറിഞ്ഞിട്ടാണോന്നറിയണം.. ഞാൻ ബൈക്കുമെടുത്തിറങ്ങി... കമ്പനിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ സന്ദീപും സിത്താരയും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടു... എന്നെ കണ്ടതും സന്ദീപ് എഴുന്നേറ്റു പോയി... ഞാൻ സിത്താരയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു... " സിത്താര നീയും കൂടി അറിഞ്ഞിട്ടാണോ ഈ ചതി " "സന്ദീപ് വേറെ പെണ്ണുകാണാൻ പോയതും വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചതും നീയറിയാതെയാണോ "? എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളുമുഖത്ത് ഭാവഭേദമൊന്നുമില്ല... " അത് സന്ദീപിന്റെ ജാതകം ചൊവ്വാദോഷമാണ് " "... ആദ്യത്തെ വിവാഹം വഴില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു " ".. അത് കൊണ്ട് പേരിന് ഒരു കല്ല്യാണം അത്രയെയുള്ളു.... " എന്ന് സിത്താര പറഞ്ഞപ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും ഞാൻ എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു... "ഇക്കാലത്തും അന്ധവിശ്വാസവും വിശ്വസിച്ച് ആരുടെയുo ജീവിതം പാഴാക്കരുത്" എന്ന് മാത്രം മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ സന്ദീപിന്റെ കാബിനിൽ കൃഷ്ണൻ സാറിനെ കണ്ടതും ഞാനവിടെ നിന്നു.... അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... കൃഷ്ണൻ സർ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.. "നമ്മുടെ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരമായി " ''സന്ദീപുമായി ആ പെണ്ണിന്റെ വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു... " "അവളെയും കുടുംബത്തെയും കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് അവിടെ നിന്നും മാറ്റാൻ പറ്റും.. " "ഇതുവരെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത് പോലെയാ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നടക്കുന്നത്..." എന്ന് കൃഷ്ണൻ സർ പറഞ്ഞതും ഞാൻ തകർന്ന് പോയി.. ഒന്നും പറയാതെ തിരിച്ച് കാബിനിൽ പോകുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഭാരം.... ഒരിക്കൽ ഞാൻ കാരണം ഒരുപാട് വേദന അനുഭവിച്ചതാണ് പെണ്ണ്.... ഇനിയും എന്റെ കൺമുന്നിൽ എന്റെ അറിവോടെ അവളുടെ ജീവിതം തകരാൻ പോകുന്നു... ഇതെനിക്ക് കണ്ടു നിൽക്കാൻ വയ്യ... ഞാൻ കംപ്യൂട്ടർ ഓൺ ചെയ്തു.... ജോലി രാജിവയ്ക്കുന്നു എന്നുള്ള കത്ത് ടൈപ്പ് ചെയ്തു കമ്പനിയുടെ ഹെഡ് ഓഫീസിലേക്ക് മെയിൽ ചെയ്തു... ഞാൻ എന്നെന്നെക്കുമായി ആ കമ്പനിയിൽ നിന്നിറങ്ങി.... വീട്ടിൽ വന്നു കുറഞ്ഞ ടെൻsറിൽ പാലം പണി ചെയിക്കുതീർക്കാൻ കഴിയും എന്ന് കത്ത് സർക്കാരിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് അയച്ചു... പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ വളരെ തിരക്കിലായി പോയി.... വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പോലും സമയം കിട്ടിയില്ല.. നേരിട്ട് കലക്ടറുടെ ഓഫീസിലും ഒരു പകർപ്പ് കൊടുത്തു... കുന്നിൽ നിന്നും പാറപ്പൊട്ടിക്കാതെ പാലo പണി ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഓർഡർ ശരിയാക്കാൻ വേണ്ടി ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം കലക്ടർ ഓഫീസിൽ കയറിയിറങ്ങി... അവസാനം നേരിട്ട് കാണാൻ അവസരം കിട്ടിയപ്പോൾ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.. ഒരു ദിവസം നേരിട്ട് വന്ന് കാര്യങ്ങൾ ബോദ്ധ്യപ്പെടണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആരുമറിയാതെ കുന്നും പുഴയും വന്നു കണ്ടു പോയി.. ''നല്ല പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലം... ആ കുന്നും തിങ്ങിനിറഞ്ഞ മരങ്ങളുമാണ് ഗ്രാമത്തിന്റെ ഭംഗി... ആ പാലം കാരണം നഷ്ടപ്പെടാൻ പാടില്ല " " ഞാൻ എത്രയും വേഗം ഓർഡർ തരാം" എന്ന് കലക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി... അവസാനം ഓർഡർ കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ ദിവസം ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു... രണ്ടു മാസം കടന്ന് പോയതറിഞ്ഞില്ല.. വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് ചെന്നപ്പോൾ അമ്മ പരിഭവം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു രണ്ടു മാസമായി വീട്ടിലേക്ക് വരാത്തതിന്റെ വിഷമം... വർഷയുടെ കാര്യം അറിയാൻ വേണ്ടി നക്ഷത്രയോടു ചോദിച്ചു... സന്ദീപുമായുള്ള വിവാഹം നിശ്ചയമില്ലാതെ ചെലവ് ചുരുക്കാൻ വേണ്ടി നേരിട്ട് താലികെട്ട് നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചൂന്നറിഞ്ഞതും ആകെയൊരു വിഷമം... കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെയിരുന്നു.... നക്ഷത്ര ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച് വച്ചിരുന്ന മഞ്ചാടികൾ എടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നു " ഇത് ഏട്ടന് കുഞ്ഞിലെ വർഷേച്ചി തന്നതാണോ " എന്ന് ചോദിച്ചു... "അതെ ഇനി ഇത് തിരിച്ച് കൊടുക്കണം.. എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല " എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനത് അവളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നു വാങ്ങി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... അമ്മായിയും അനുവും വന്നു.... അനു മുറിയിലേക്ക് വന്നു... ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഞാനത് ശ്രദ്ധിക്കാതെയിരുന്നു... "നന്ദു ഈ മഞ്ചാടി ഞാനെടുക്കുവാ " എന്ന് പറഞ്ഞതും ഞാനവൾടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു... " തരാൻ പറ്റില്ല ഇത് തിരിച്ച് കൊടുക്കാനുള്ളതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു... പെട്ടെന്നാണ് ഓർത്തത് തിരികെ വന്ന് അലമാരയിൽ നിന്നു ഒരു പൊതി എടുത്തിട്ട് മഞ്ചാടികൾ തിരിച്ച് അലമാരയിൽ വച്ച് പൂട്ടി താക്കോലും പോക്കറ്റിലിട്ടു വർഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു... വർഷ ജോലിക്ക് പോയി കാണുമെന്ന് ഉറപ്പായത് കൊണ്ടാണ് വർഷയുടെ അച്ഛനെ കാണാൻ ചെന്നത്... വർഷയുടെ അച്ഛൻ ഉമ്മറത്ത് തന്നെയിരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... ഞാൻ വർഷയുടെ അച്ഛന്റെ കൈയ്യിൽ ആ പൊതി ഏൽപ്പിച്ചു... " എനിക്ക് അറിവില്ലാത്ത പ്രായത്തിൽ അറിയാതെ പറ്റി പോയ തെറ്റ് എനിക്ക് തിരുത്താൻ ഒരു അവസരം തന്നെ പറ്റു... " "ഇത് വർഷയുടെ കാലിന്റെ ഓപ്പറേഷനു വേണ്ടിയ മുഴുവൻ തുകയുമുണ്ട് "ഇത് വാങ്ങണം" " ഞാൻ കാരണമാണ് വർഷയുടെ കാലിങ്ങനെയായി പോയത് എന്നറിഞ്ഞിട്ടും എന്നെ ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും നോവിച്ചിട്ടില്ല.... എന്നെ ഒരു മകനെ പോലെ ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ടെയുള്ളു" ... " വർഷയുടെ കാലു ശരിയാകണം.. " അല്ലെൽ ഈ ജന്മത്ത് എനിക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല..." "ഞാൻ തന്നതാണ് എന്ന് വർഷ ഒരിക്കലും അറിയാൻ പാടില്ല ....." അറിഞ്ഞാൽ അവൾ സമ്മതിക്കില്ല" " ഇന്ന് തന്നെ ഡോക്ടറിനെ കാണണം" "പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി സന്ദീപ് ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പനിയിൽ ഒരു പെണ്ണുമായി പ്രണയത്തിലാണ് ".... " അവരുടെ ഒരു ചതിയാണ് വർഷയുമായുള്ള വിവാഹം " എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ തൊട്ടുപുറകിൽ നക്ഷത്ര...... അവൾ എല്ലാം കേട്ടൂന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി... വീട്ടിൽ പോയി ബൈക്കുമെടുത്തിറങ്ങി... ... ആ കുന്നിന്റെ മുകളിൽ കുറച്ച് നേരം പോയിരുന്നു.. നക്ഷത്ര വരുന്നത് കണ്ടു.... അവൾ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.. "ഏട്ടന് വർഷേച്ചിയോട് മനസ്സ് തുറന്നൊന്നു സംസാരിച്ചു കൂടെ.. " "എല്ലാം തെറ്റിദ്ധാരണകളാണെന്നറിഞ്ഞാൽ വർഷേച്ചി തീർച്ചയായും ക്ഷമിക്കും... " "ഏട്ടന് സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്ന് പറയട്ടെ.... " " ഇത്ര വിഷമം മനസ്സിലിട്ടു സ്വയം ഉരുകുകയായിരുന്നുന്ന് ഞങ്ങൾ മനസ്സിക്കാതെ പോയി "എന്ന് നക്ഷത്ര പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ പൂക്കൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " വേണ്ട കുട്ടി ഇപ്പോൾ ഞാനെന്ത് പറഞ്ഞാലും വർഷ അത് വിശ്വസിക്കില്ല.. " "സമയമാകുമ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ എല്ലാം തുറന്ന് പറയും '" " ഒന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട "... വാ നമ്മുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം..... നക്ഷത്രയും ബൈക്കിൽ കയറ്റി വീട്ടിലേക്ക് പോയി... വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ നയനിന്റെയും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ നക്ഷത്ര എല്ലാം പറഞ്ഞുന്ന് മനസ്സിലായി.... ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി കലക്ടറിന്റെ ഓർഡർ അച്ഛന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു..... അച്ഛൻ അത് വായിച്ചതും എന്നെ തോളോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു..... " ഇനി നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല ഈ ഗ്രാമം മുഴുവൻ കാണും നിന്റെ കൂടെ.." എന്നച്ഛൻ പറഞ്ഞതും എനിക്ക് കഴിയും എന്ന് ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി.... ഇനി വർഷയെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാൻ അലമാരയിൽ നിന്ന് മഞ്ചാടികൾ പൊതിഞ്ഞുവച്ചിരുന്ന സഞ്ചിയെടുത്തു... നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു കിടന്നു..... എന്റെ ഇഷ്ടം . ഇനി വൈകിട്ട് വരെ കാത്തിരിക്കണം.... അവളെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഓപ്പറേഷനു സമ്മതിപ്പിക്കണം... വർഷയെ കുറച്ച് വേദനിപ്പിച്ച് സംസാരിക്കണം.... അതിന് അനുവിന്റെ സഹായം വേണ്ടിവരും.... ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടി വരില്ല... അവളുടെ സ്വഭാവം അങ്ങനത്തെയായത് കൊണ്ട് അവൾ വർഷയെ വേദനിപ്പിച്ചേ സംസാരിക്കു... ഞാൻ വൈകിട്ട് അനുവിനെയും കൂട്ടി കുന്നിന്റെ മുകളിലെ മഞ്ചാടിചുവട്ടിൽ വർഷ വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു..... പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ വർഷ സമയത്ത് തന്നെ വന്നു..... അനു കുറച്ചൂടെ എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു.... അത് കണ്ടതും വർഷയുടെ മുഖം മങ്ങി... ഞങ്ങളെ കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവൾക്ക് മുൻപിൽ പോയി നിന്നു. .. "കല്ല്യാണത്തിന് ഞങ്ങളെയൊക്കെ ക്ഷണിക്കുമോ" എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇല്ല എന്നായിരുന്നു വർഷയുടെ മറുപടി..... അനുവപ്പഴേക്ക് എഴുന്നേറ്റു വന്നു... " നന്ദു വാ നമ്മുക്ക് പോകാം ഇവളൊടൊക്കെ എന്തിനാണ് സംസാരിക്കുന്നത്...." " നീ വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങൾ വരും നിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മയങ്ങിയവനെ ഒന്നു കാണാനാ...." അവനെയൊന്നു ഉപദേശിക്കണം സൗന്ദര്യം കുറവാണേലും മര്യാദയ്ക്ക് നടക്കാൻ പറ്റുന്നതിനെ കെട്ടി കൂടാരുന്നോന്ന് ചോദിക്കണം" അല്ലേ നന്ദു എന്ന് പറഞ്ഞു അനു എന്റെ കൈയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു.... വർഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു..... .. അവളുടെ നിറയുന്ന കണ്ണുകളെ കാണാൻ എന്റെ മനസ്സിനു കരുത്തില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ അനുവിനെയും ബൈക്കിൽ കയറ്റി വീട്ടിലേക്ക് പോയി.... വീട്ടിൽ വന്നിട്ടും ആകെ അസ്വസ്ഥത.. വർഷയെ ഇത്ര വേദപ്പിച്ചിട്ടും അവൾ എനിക്കെതിരെ ഒരു വാക്കു പോലും പറഞ്ഞില്ലല്ലോന്നോർത്തു അതിശയം തോന്നി..... .. അനു എന്റടുക്കൽ വന്നു " നന്ദു മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെയല്ലേ ഞാൻ പെരുമാറിയത്." .. "നക്ഷത്ര എന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു... "ആരോടും സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ കഴിയില്ലാന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി " "ഞാനിന്ന് തിരിച്ച് പോവാ..... നന്ദു വർഷയും ഒന്നിക്കാൻ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞ് അനു എഴുന്നേറ്റ് പോയപ്പോൾ എന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങളുട്ടിയോട് ഒത്തിരി നന്ദി തോന്നി...... ഇത് വരെ അവൾ ഈ വീട്ടിൽ ഉണ്ടോന്ന് പോലും ഞാൻ തിരക്കിയിട്ടില്ല.... എന്നിട്ടും എന്റെ ജീവിതം നല്ലതാകാൻ വേണ്ടി നക്ഷത്ര പ്രയത്നിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.... കുറ്റബോധം തോന്നി എനിക്ക്.... പിറ്റേ ദിവസം വർഷ ഓപ്പറേഷനു വേണ്ടി ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റായെന്നറിഞ്ഞതും ഞാനും നയനും അച്ഛനും നാട്ടുകാരും എല്ലാം ചേർന്ന് പാലം പണി തുടങ്ങി..... സന്ദീപും കൃഷ്ണൻ സാറും ഒരുപാട് തsസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും അതിനെയെല്ലാം അതിജീവിച്ച് പാലം പണിയുമായി മുൻപോട്ട് പോയി ------------------------ -------------- .. ----------- -------- അനു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിച്ചു.... കുറച്ച് നേരം ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കരഞ്ഞു...... സന്ദീപ് വന്നു കണ്ടു പോയെങ്കിലും മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും നന്ദൂട്ടൻ തന്നെയാണ്... ... മറ്റൊരാളുമായി വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചാൻ നന്ദൂട്ടന്റെ മനസ്സിൽ എന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ തുറന്ന് പറയുമെന്ന് വെറുതെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു... സന്ദീപിനെക്കുറിച്ച് അന്വഷിച്ചപ്പോഴും നല്ലതൊന്നും കേൾക്കാനില്ലാരുന്നു..... വീട്ടിലേക്ക് പോയി അച്ഛനോട് വിവാഹം കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് മതി..... ആദ്യം കാലിന്റെ ഓപ്പറേഷൻ നടത്തിയാൽ മതിന്ന് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞ ഉടനെ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചു.... പിറ്റേ ദിവസം ഡോക്ടറിനെ കണ്ടു..... ചെക്കപ്പ് കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് മാസം ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ താമസിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അന്ന് തന്നെ അഡ്മിറ്റായി.... ഓപ്പറേഷന്റെ തിയതി നിശ്ചയിച്ചു.... ഓപ്പറേഷൻ തിയറ്ററിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ നിറക്കണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കണ്ടു.... ഓപ്പറേഷൻ എല്ലാം നന്നായി കഴിഞ്ഞു.... ഇടയ്ക്ക് നന്ദൂട്ടൻ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ കാണാൻ വന്നെങ്കിലും എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വന്നില്ല.... ഞാനും മിണ്ടാൻ പോയില്ല... ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു.... .. നക്ഷത്ര ഒരിക്കൽ പോലും കാണാൻ വന്നില്ലല്ലോന്ന് ചെറിയ വിഷമമുണ്ടാരുന്നു മനസ്സിൽ ഇനി മര്യാദയ്ക്ക് ഒന്നു നടന്നിട്ട് വേണം നന്ദൂട്ടന്റെയും അനുവിന്റെയും മുൻപിൽ ചെല്ലാൻ..... മൂന്നു മാസം കഴിഞ്ഞു... ഇപ്പോൾ പഴയ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ വേഗത്തിൽ ഓടാൻ കഴിയും..... ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യുന്ന ദിവസം കാറും കൊണ്ട് വന്ന നന്ദൂട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും കൂടെ മുത്തശ്ശിയും വന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ദേഷ്യം ഒന്നുo പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.... ഞാൻ കാറിൽ കയറി ഇരുന്നതും നന്ദൂട്ടൻ എന്റെ മടിയിൽ ഒരു പൊതി വച്ചു തന്നു... മുൻപിൽ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ പോയിരുന്നു കുസൃതിയോടെ നന്ദൂട്ടൻ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുണ്ടായിരുന്നു.... ഞാൻ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിറയെ മഞ്ചാടികളായിരുന്നു.... തുടരും ശക്തി കല ജി -------------------------- .. -----------------------------------
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - വർഷനന്ദനം - - - - - - ShareChat
254 views
2 hours ago
വർഷനന്ദനം ഭാഗം - 5 അപ്പോഴാണ് പണിക്കാർക്കിടയിലൂടെ വർഷ സ്കൂട്ടിയിൽ പാഞ്ഞു വരുന്നു... എന്റെ തൊട്ടു മുന്നിൽ വണ്ടി കൊണ്ടുവന്നു ചവിട്ടി നിർത്തി... ഞാൻ രണ്ടടി പുറകോട്ടുവച്ചു പോയി.. അവളുടെ വേഷം കണ്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നു.. നനഞ്ഞ മുടി വാരി ചുരുട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു... പൊട്ട് കുത്തിയില്ലേലും കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്.. വീട്ടിൽ ഇടുന്ന കുഞ്ഞു ടോപ്പും പാന്റും ഇട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു... കാലിൽ ബാൻഡേജ് അഴിച്ചിട്ടില്ല.. ഈ പെണ്ണ് എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണോ... ഞാനവളുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അവൾ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്റെ നോട്ടത്തിൽ പതറിപ്പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു... അവൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി എന്റെടുക്കൽ വന്നു നിന്നു.. "എന്താ ഇയാളുടെ ഉദ്ദേശം.... " ". കുറെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് വന്നപ്പോൾ പഴയ ദ്രോഹിക്കുന്ന സ്വഭാവമൊക്കെ മാറി കാണുമെന്ന് വിചാരിച്ചു.... " " എന്ത് വികസനത്തിന് വേണ്ടിയാണെങ്കിലും ഈ കുന്നും അമ്പലവും മഞ്ചാടിമരവും നശിപ്പിക്കാൻ പാടില്ല..." "കുന്നിന്റെ മുകളിലെ അമ്പലം ഈ ഗ്രാമത്തിലെ മുഴുവൻ ആൾക്കാരുടെ വിശ്വാസമാണ്.. " "ഞാനതിന് സമ്മതിക്കില്ല" എന്ന് അവൾ പറയുമ്പോൾ എന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യത്തിന്റെ തീജ്വാലകൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ടു... ഞാൻ വേഗം പോയി കാറിൽ വച്ചിരുന്ന ഫയൽ എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു... അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.. "ഇവിടെ ആർക്കും അവകാശമില്ല ഈ കുന്നിൽ... " "ഇത് സർക്കാർ വക സ്ഥലമാണ് " ''ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യാനും സർക്കാരിന് അധികാരമുണ്ട് " എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ വർഷ എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ഫയൽ വാങ്ങി ഓരോ താളുകൾ മറിച്ചു നോക്കി... അപ്പോഴും ഞാനവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു... എന്റെ കൈയ്യിൽ ഫയൽ തിരിച്ച് തന്നിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിച്ചു സ്കൂട്ടിയിൽ കയറി പോയി.... പിന്നെ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് ഈ വഴി കണ്ടില്ല. .. നക്ഷത്ര പറഞ്ഞത് അവളെ കോളേജിൽ വിട്ടിട്ട് വർഷ തിരിച്ച് പോകുമെന്ന്.. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ വിളിക്കാൻ വരുമെന്ന്.. അമ്മ പറഞ്ഞു വർഷ എന്തോ പേപ്പറിൽ ഒപ്പ് വാങ്ങിയെന്ന്... പണിക്കാർക്കുള്ള താമസവും ഭക്ഷണ സൗകര്യമൊരുക്കാൻ തന്നെ മൂന്നാലു ദിവസമെടുത്തു.. വീട്ടിൽ അമ്മായിയും അനുവും ഉള്ളത് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോകാനെ മടിയാണ്.. അത് കൊണ്ട് ചില ദിവസം വീട്ടിൽ പോകാതെ പണിസ്ഥലത്ത് തന്നെ തങ്ങും.. ഒരാഴ്ച അങ്ങനെ പോയി... ഞാറാഴ്ച വീട്ടിൽ പോയി... അപ്പുറത്ത് എത്തി നോക്കിയെങ്കിലും വർഷയെ മാത്രം കണ്ടില്ല.... തിങ്കളാഴ്ച പാറപ്പൊട്ടിക്കുന്ന മെഷിനും സാധനങ്ങളും വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാനാഴ്ച വൈകിട്ടെ പണിസ്ഥലത്ത് എത്തി.... കമ്പനിയിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണൻ സാറും വന്നിരുന്നു... രാവിലെ എല്ലാം ഒരുക്കി കുന്നിന്റെ അളവും എല്ലാം എടുക്കാൻ തുടങ്ങി... വെയിൽ വന്നു തുടങ്ങിയോപ്പോഴാണ് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് വരുന്നത് കണ്ടത് ... കുറെ പോലീസുകാർ ഇറങ്ങി വന്നു... ജീപ്പിന്റെ പുറകിൽ വരുന്നാളെ കണ്ടു ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി... വക്കീലിന്റെ വേഷത്തിൽ വർഷ! ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനാകാതെ നിന്നു പോയി... എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും സൈക്കിൾ എങ്ങനാണ് ഓടിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതെന്ന് പോലുമറിയാതെ സ്റ്റാന്റിലിട്ട് സൈക്കിൾ ചവിട്ടി പഠിക്കുന്ന വർഷയെയാണ് ഓർമ്മ വന്നത്.... ഒരു സാധാരണ ടീച്ചർ ആന്നെന്നായിരുന്നു ഈ നിമിഷം വരെ വിചാരിച്ചിരുന്നത്... അവൾ സ്കൂട്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്നു... എന്റെ നേരെ ഒരു പേപ്പർ നീട്ടി.. കൃഷ്ണൻ സർ "ഈ പെണ്ണ് ഇപ്പോഴും ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടോ " എന്ന് പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞാനാ പേപ്പർ വാങ്ങി നോക്കി.. കുന്നിലെ പാറ പൊട്ടിച്ചു പാലം പണിയാനുള്ള ജോലി നിർത്തിവയ്ക്കാനുള്ള ഒർഡർ ആയിരുന്നു.. " അതേയ് ഈ കുന്നിന്റെ ഒരു തരി തൊടാൻ പറ്റില്ല നിങ്ങൾക്ക്." ".. ഈ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ സാറിനത് നന്നായിട്ടറിയാല്ലോ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന പേപ്പറുo വാങ്ങി തിരിച്ച് സ്കൂട്ടിയിൽ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നു... പോലീസുകാർ അവിടെയിവിടെയായി അവരുടെ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചു... പണി തുടരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ഞാൻ കൃഷ്ണൻ സാറിനെ നോക്കി... സർ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് പുഴയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... അവിടെയൊരു കല്ലിൽ എന്നെ പിടിച്ച് ഇരുത്തി... അടുത്തായ് സാറും ഇരുന്നു.. കൃഷ്ണൻ സാർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. " ഇത് കമ്പനിക്ക് എന്ത് ലാഭമുള്ള പ്രോജക്റ്റ് ആണെന്നറിയാമോ.. " "ഈ കുന്നിലെ പാറ പൊട്ടിച്ചാൽ ഈ പാലം മാത്രമല്ല കുറെ പാലം പണിയാനുള്ള പാറ ഇതിലുണ്ട്... " "അത് മുഴുവൻ നമ്മുക്ക് സ്വന്തമാകുമായിരുന്നു.. " "കോടി കണക്കിന് മുതലാ ഈ കാണുന്നത്..." "ആരും അന്വഷിക്കാൻ വരില്ലാരുന്നു ഈ ഗ്രാമത്തിലേക്ക്.. " "അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈ പെണ്ണും അവളുടെ അച്ഛനും കാരണമാണ് ഇത് തുടങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ തിരിച്ച് പോകേണ്ടി വന്നത്.." "ഇപ്പോഴും ഇവർ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട് അല്ലെ " "അവർക്ക് മാത്രമെ എതിർപ്പുള്ളു" " ഗ്രാമത്തിൽ ബാക്കിയുള്ളവരെ എങ്ങനെയും പറ്റിക്കാൻ പറ്റു്o " '' പക്ഷെ അന്ന് അവൾ വെറും ഒരു പെണ്ണായിരുന്നു... ഇപ്പോൾ വക്കീലുടായി" " പക്ഷെ നന്ദനു പറ്റും കാരണം താൻ ഈ നാട്ടുകാരൻ അല്ലെ...." "ഇവിടുത്തെ ആളുകളുടെ വിശ്വാസം നേടിയെടുക്കാൻ പറ്റും... താൻ ആ വഴിക്ക് ഒന്ന് ശ്രമിച്ച് നോക്ക് " "നന്ദൻ വിചാരിച്ചാൽ വർഷയെയും കുടുംബത്തെയും ഈ നാട്ടുക്കാർക്കെതിരാക്കി ചിത്രീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലേ" ? "അവരെ ഇവിടുന്ന് മാറ്റിയാൽ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഈ കുന്ന് തകർക്കാൻ കഴിയും"എന്ന് പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണൻ സർ എന്നെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി.... ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു..... " കമ്പനിക്ക് ലാഭമുണ്ടാക്കി കൊടുക്കാൻ പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും ശ്രമിക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു..... ജോലിക്ക് കയറി ആദ്യമായി ഏറ്റെടുത്ത പ്രോജക്റ്റ് അത് നടത്താൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എല്ലാരുടെയും മുൻപിൽ ഞാൻ കഴിവില്ലാത്തവനായിപോകും ഞാൻ ബൈക്കിൽ കയറി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.... നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി... എല്ലാവരും ഹാളിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു..... വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയതും നയനും നക്ഷത്രയും എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി.... അച്ഛൻ എന്നെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.... ഞാൻ അടുത്തേക്ക് പോയിരുന്നു.. " നന്ദൂട്ടാ ഈ നാട്ടുകാർക്ക് എതിർപ്പുണ്ടെന്ന് വെറുതെ ചെയ്യാൻ നിൽക്കണ്ട " എന്നച്ഛൻ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ മുഖമുയർത്തി നോക്കിയില്ല.... ആദ്യമായി അച്ഛനെ എതിർത്തു സംസാരിച്ചു.. "ഇല്ലച്ഛ ഞാൻ ജോലിക്ക് ചേർന്ന് ആദ്യമായിട്ട് കിട്ടിയ പ്രോജക്റ്റ് ആണ്" "എനിക്കിത് പൂർത്തിയാക്കണം" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി... ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് നയനും നക്ഷത്രയും എന്തോ ബുക്കുകൾ കൊണ്ടുവരുന്നത് കണ്ടത്... "എന്താ കൈയ്യിൽ " എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.... "നക്ഷത്ര ബുക്ക് എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി കാണിച്ചു "ലോ യുടെ ബുക്കാണ്.... " " പഠിക്കാൻ പുതിയ ബുക്കും പുസ്തകളും വാങ്ങണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു എനിക്ക് തന്നതാ.. ". എന്ന് പറഞ്ഞ് നക്ഷത്രയും നയനും അകത്തേക്ക് പോയി... ഞാൻ കണ്ണടച്ചിരുന്നു.... ആകെ കുറ്റബോധം തോന്നി സ്വന്തം കൂടെപിറപ്പുക്കൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നു.., എന്ത് പഠിക്കുന്നു എന്ന് പോലും ഞാൻ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ.... തറയിൽ പാത്രം വയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ മുൻപിൽ വർഷയെ കണ്ടതും എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി... ഞാൻ അവളെ കാണാത്തമട്ടിൽ വീണ്ടും കണ്ണടച്ചിരുന്നു.... . അവൾ മന:പൂർവ്വം കളിയാക്കാൻ വന്നിരിക്കുകയാണ് എന്നെ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി..... "ആഹാ മോള് പാലും കൊണ്ട് വന്നോ " ഞാൻ വിചാരിച്ചു കോളേജിൽ പോയി കാണുമെന്ന് വിചാരിച്ചു " എന്ന് അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ടതും ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു.... " ഇല്ലമ്മേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ കോടതിയിലാണ് " "ചില അത്യാവശ്യം വരുമ്പോൾ കോടതിയിലേക്ക് മാറുo " "ചിലർക്കൊക്കെ ഇവിടെ ക്ഷീണം കാണും വേഗം ചായയിട്ടു കൊടുക്ക് സരസ്വതിയമ്മേ " എന്ന് വർഷ പറഞ്ഞതും എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു...... ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു പാൽപാത്രം അവൾക്ക് നേരെ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു.... പാത്രം അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ഉയർന്ന് പൊങ്ങി പാലു മൊത്തം വർഷയുടെ തലവഴി കമന്നു... . പാത്രം തലയിൽ വീഴുന്നതിന് മുന്നേ അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.... . അപ്പോഴേക്ക് അനു ഓടി വന്നു കൈ കൊട്ടി ചിരിച്ചു. .. " നിറം വയ്ക്കാൻ വല്ലപ്പോഴും പാലിൽ കുളിക്കുന്നത് നല്ലതാ "എന്ന് അനു എന്നോട് ചേർന്ന് നിന്ന് പറയുമ്പോൾ വർഷയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നിന്നു.... വർഷയുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിലൊരു കോണിൽ വേദന പടർത്തി..... അവളുടെ നോട്ടം നേരിടാനാവാതെ ഞാൻ വീടിനകത്തേക്ക് നടന്നു... മുറിക്കകത്ത് കയറി കതകടച്ചു.... --------------- * ------------------ * ------------------ അപ്രതീക്ഷിതമായ ആക്രമണമായത് കൊണ്ട് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു പോയെങ്കിലും പാത്രം തലയിൽ വീഴുന്നതിന് മുന്നേ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയത് കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു..... അനു കൈകൊട്ടി ചിരിച്ചപ്പോൾ സരസ്വതിയമ്മ നിസ്സഹായായി എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.... ഞാൻ അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കും തോറുo നന്ദുട്ടൻ എന്നിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് അകലെയാണെന്നുള്ള സത്യം എന്റെ മനസ്സിനെ പൊള്ളിച്ചു.... പിന്നെ ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ല.... നന്ദുട്ടൻ വീടിനകത്തേക്ക് പോയതും സരസ്വതിയമ്മ എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തിയെങ്കിലും ഞാൻ കൈ വിടുവിച്ച് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു... നെറ്റിയിയുടെ പാലിന്റെ തുള്ളികൾ ഇറ്റിറ്റ് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്റെ ഇഷ്ടം വെറുതെയാണ്... നന്ദൂട്ടൻ നല്ല സ്വഭാവമായി എന്ന് ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു എന്ന് വേദനയോടെ ഓർത്തു... തെറ്റിൽ നിന്ന് തെറ്റിലേക്ക് പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ല..... എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയാലും കുന്നും മരങ്ങളും ഇല്ലാതാകാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല... കുന്നുകളും മരങ്ങളും പുഴകളുമാണ് ഈ ഭൂമിയുടെ നിലനിൽപ്പിന് അടിത്തറ.... പ്രകൃതിയെ ഇല്ലാതാക്കിയിട്ടുള്ള വികസനം ഈ ഗ്രാമത്തിനു വേണ്ട..... വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തിയതും മുത്തശ്ശി എന്നെ കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..... പക്ഷേ എനിക്ക് കരിച്ചിലാണ് വന്നത്.... ഞാൻ മുത്തശ്ശിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു... എന്തോ വല്യ സങ്കടമാണെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് മുത്തശ്ശി എന്നോടൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.... കുറച്ച് കരഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സമാധാനം.... ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി അലമാരയിൽ നിന്ന് ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് കുളിക്കാൻ പോയി.... കുളിച്ചിറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ഹാളിൽ ആരൊക്കെയോ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു..... ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയതും അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചു... . അവർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി... പെണ്ണുകാണാൻ വന്നവരാണെന്ന് മനസ്സിലായി..... ചെക്കനെ ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളു.... അമ്മയും അച്ഛനും പെങ്ങളും മാത്രമെ വന്നിരുന്നുള്ളു.... പെങ്ങളെ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്... ആ കുട്ടിക്ക് ഇഷ്ടായത് കൊണ്ട് ഏട്ടന് വേണ്ടി ആലോചിച്ചതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു.... മനസ്സ് നീറി പുകയുമ്പോഴും ഞാനവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..... നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ലല്ലോ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത്..... അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.... .. അപ്പോഴാണ് നക്ഷത്ര കയറി വന്നത്... നന്ദുട്ടന് വേണ്ടി ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ വന്നതാവും. .... നക്ഷത്ര വീട്ടിലുള്ളവരെയും കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയേയും കണ്ട് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അമ്മയും ഞാനും നക്ഷത്രയും അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..... അപ്പോഴും കാണാൻ വന്ന ചെക്കൻ എന്നെ എത്തി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അമ്മ ചായയിട്ടു അതിന്റെയിടയിൽ പെണ്ണുകാണാൻ വന്നവരാണ് എന്ന് അമ്മ നക്ഷത്രയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി... നക്ഷത്ര പോവാ എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയി... ചെക്കൻ കൂട്ടർ പിന്നീട് മുഹുർത്തം കുറിക്കാനുള്ള ദിവസം പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് പോയി..... ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... തലയ്ക്കാകെയൊരു ഭാരം പോലെ... ഇന്ന് കാണാൻ വന്ന ചെക്കനെ എവിടെയോ കണ്ടു മറന്ന മുഖം.. . എത്ര ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല... നാളെ കോളേജിലേക്ക് പോയി ആ കുട്ടിയോട് ഒന്ന് അന്വഷിക്കണം അയാളെ കുറിച്ച്..... കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ പാലത്തിന്റെ പണിക്കു വേണ്ടി പാറ പൊട്ടിക്കന്നതിന് സ്‌റ്റേ ഓർഡർ വാങ്ങാനുള്ള ഓട്ടത്തിലായത് കൊണ്ട് ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങിപ്പോയി.... ------- :: -------------------------- * ------------------ ഞാൻ മുറി പൂട്ടി കിടന്നതും നക്ഷത്ര വന്നു വിളിച്ചു..... ഏട്ടൻ ചെയ്തത് ശരിയായില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു... ഞാൻ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.... ഫോണിൽ ഒരു കോൾ വന്നതും ഞാൻ ഫോണുമെടുത്ത് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി.... ഫോണുമെടുത്ത് മുറ്റത്തിറങ്ങി സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപ്പോഴാണ് കമ്പനിയിൽ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന സന്ദീപ് കാറിൽ വർഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടത്.... എന്തിനായിരിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ച് നിന്നപ്പോഴാണ് നക്ഷത്ര വന്നത്... ഞാൻ നക്ഷത്രയെ വർഷയുടെ വീട്ടിൽ പോയി എന്താ കാര്യമെന്ന് അന്വഷിച്ചിട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു.... അവൾ പോയിട്ട് വരുന്നത് വരെ വല്ലാത്ത നെഞ്ചിടിപ്പാരുന്നു.... നക്ഷത്ര വന്ന് അത് വർഷേച്ചി പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന ചെക്കൻകൂട്ടരാ എന്ന് കേട്ടതും എന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം ഓടിയെത്തിയത് അവളെ ഒരു ദിവസത്തേക്കെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റിയാൽ മതിയായിരുന്നു എന്ന കൃഷ്ണൻ സാറിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു..... തുടരും ശക്തി കല ജി. - - - - - - - ം. ----------- .-- - - - - - - - ' - - - - - - - - - ' ഇഷ്ടമായോ കൂട്ടുകാരെ☺❤ അടുത്ത രണ്ട് പാർട്ടുടെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വഴക്ക് പറഞ്ഞാൽ മതി☺ പാവം ഞാൻ
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - വർഷനന്ദനം - - - - - - ShareChat
210 views
2 hours ago
വർഷനന്ദനം ഭാഗം-4 വർഷയുടെ അച്ഛൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ പഴയ ആറാം ക്ലാസ്സുകാരാനായി മാറുകയായിരുന്നു... അപ്പോഴേക്ക് വർഷ തിരിച്ച് വന്നു.. കാലിൽ ബാൻഡേജ് ചുറ്റിയിട്ടുണ്ട്... നടക്കാൻ പറ്റുമോന്ന് അവളുടെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചുതും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാതെ അവൾ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ച് മുൻപോട്ട് നടന്നു.... ഞാൻ വർഷയുടെ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ കാറിന്റെ താക്കോൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു... ഞാൻ അവളെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടറുടെ അടുക്കലേക്ക് പോയി.... ഇനിയൊരു ചെറിയ ഓപ്പറേഷൻ കൂടി ചെയ്താൽ സാധാരണ പോലെയാവും പക്ഷേ ചിലവേറിയതാണ്. .. മരുന്നുകളും കാലിനുള്ളിൽ വച്ച് പിടിപ്പിക്കാനുള്ളതും എല്ലാം വിദേശത്തു നിന്നുമാണ് വരുത്തുന്നത്.: എന്ന് ഡോക്ടറിൽ നിന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ പകുതി സമാധാനമായി... എന്തായാലും കാല് സാധാരണ പോലെയാകാൻ വഴിയുണ്ട്... ഞാൻ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ കാറിന്റെയടുത്ത് അവർ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. എന്നെ കണ്ടതും അവൾ പുറകിലത്തെ സീറ്റിൽ വലിഞ്ഞുകയറുന്നത് കണ്ടു... ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... ഞാൻ കാറിൽ കയറി മിററിലൂടെ നോക്കിയതും അവൾ മുഖം തിരിച്ച് കളഞ്ഞു... പാൽക്കാരീന്ന് വിളിച്ചതിന്റെ ദേഷ്യം കാണും... വീടെത്തുംവരെ വർഷയുടെ അച്ഛൻ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു... വീടെത്തിയതും ശാരദാമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു.. അച്ഛനും ശാരദാമ്മയുടെയും സഹായത്തോടെ അവൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.. അവൾ വീടിനുള്ളിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും എന്നെയൊന്നു തിരിഞ്ഞ് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല.... ഞാൻ തിരിച്ച് കാറിൽ കയറി... വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു..... കാർ വിടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി..... അമ്മ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് പോയതിൽ പിന്നെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് സംസാരിച്ചിടുകൂടെയില്ലാന്ന് വേദയോടെ ഓർത്തു.... എവിടെ പോയിട്ട് വന്നാലുo അമ്മയുടെ പുഞ്ചിരിയോടെയുള്ള കാത്തു നിൽപ്പിനെ അവഗണിച്ചിട്ടെ ഉള്ളു... "അമ്മേ കഴിക്കാനെടുത്തു വയ്ക്കു ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം "എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ അകത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ആയിരം നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉദിച്ചത് പോലെ പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു... മുറിയിൽ വന്നു കുളിക്കാൻ തോർത്തുമെടുത്തു മുറ്റത്തെ കിണറ്റിൽ കരയിലേക്ക് നടന്നു... കിണറിലെ വെള്ളം കോരി തല വഴി ഒഴിക്കുമ്പോൾ തല മുതൽ പാദം വരെ തണുത്തു.. . നാട്ടിൻ പുറത്ത് മാത്രം കിട്ടുന്ന ഭാഗ്യം... കുളിച്ച് അടുക്കള വഴി അകത്തേക്ക് കയറിയതും പപ്പടം വറുക്കുന്ന മണം മൂക്കിലടിച്ചു കയറി.... വീട്ടിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് കുറെ വർഷങ്ങളായി.. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കസേര തടിമേശയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ടിരുന്നു... എന്റെ തലമുടിയിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഇറ്റിറ്റ് വീഴുന്നത് കണ്ട് അമ്മ ഒരു തോർത്ത് കൊണ്ട് തലമുടിയിലെ വെള്ളം തുടച്ചെടുക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെ തലകുനിച്ചിരുന്നു... സാധാരണ അമ്മയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി എഴുന്നേറ്റ് പോവാറാണ് പതിവ്.... വർഷയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ്മ വന്നു... അച്ഛൻ എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഈ നാട്ടിലേക്ക് സ്ഥലംമാറ്റം വാങ്ങിയത് എന്ന് വർഷയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.... ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരിറ്റു സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.. .. സ്നേഹത്തോടെ കവിളിൽ മുത്തം തന്നിട്ടില്ല.... ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു കൊതിച്ചതൊന്നും വാങ്ങി തന്നിട്ടില്ല.... ആറാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ അവസാനം വാങ്ങി തന്നതാണ് ആ സൈക്കിൾ..... .. അത് കഴിഞ്ഞ് മനസ്സിൽ വേരുറച്ച നാട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സിറ്റിയിലേക്ക് പറിച്ചുനട്ടപ്പോൾ അച്ഛനോടുള്ള ദേഷ്യം മനസ്സിലടക്കി എന്നിൽ തന്നെ ഞാൻ ഒതുങ്ങി.... വീട്ടിൽ എനിക്ക് മാത്രമായി ഒരു മായാലോകം ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചു.. അച്ഛനോടു ദേഷ്യം അമ്മയോടാണ് പ്രകടിപ്പിച്ചത്... അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അമ്മ പതിവിലും സന്തോഷവതിയാണ്... എന്നിലെ മാറ്റം കണ്ടത് കൊണ്ടാവണം... ആവി പറക്കുന്ന കഞ്ഞി ഊതി സ്പൂണികോരി കുടിച്ചു... കഞ്ഞി കുടിച്ച് കഴിയുന്നത് വരെ അമ്മ അടുത്തിരുന്നു എന്നെ തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു... ഞാൻ വേഗം കഞ്ഞി കുടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു മുറിയിലേക്ക് പോയി... കണ്ണടച്ചാലും അവളുടെ മുഖമാണ് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ് കാണുന്നത്... ആരോ കോളിംഗ് ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു... ഞാൻ വെറുതെ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു.... അപ്പുറത്ത് നിന്ന് അമ്മായിയുടെ മകൾ അനുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു വേഗം കതക് കുറ്റിയിട്ടു..... വീട്ടിലുള്ളവരെ മന:പൂർവ്വം ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ വേണ്ടി അനുവിനെ ഞാൻ സഹിക്കും... നക്ഷത്രയെ അവൾ എന്റെ കൺമുന്നിൽ വച്ച് കരയിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ എന്താ കാര്യമെന്ന് പോലും ചോദിക്കില്ല... ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന ദിവസം അനുവും വരും..... അച്ഛൻ അനുനോട് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചാലും ദേഷ്യപ്പെടില്ല കാരണം സ്വന്തം ഒരേയൊരു പെങ്ങളുടെ മകളായത് കൊണ്ട് സഹിക്കും.. കുറെ പ്രാവശ്യം കതകിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടെങ്കിലും അനുവാണെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ കതക് തുറക്കാൻ പോയില്ല.... പിന്നീടെപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി... രാവിലെ കതകിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് എഴുന്നേറ്റത്.. . ഇന്ന് ഞാറാഴ്ചയാണ്... . ഉറങ്ങാനും സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് കതക് തുറന്നതും അനു ഒറ്റ ചാട്ടത്തിന് മുറക്കകത്തേക്ക് കയറി... "വേഗം ഒരുങ്ങ് നമ്മുക്ക് ഈ നാടൊന്ന് കറങ്ങി കാണണം നന്ദു" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ മേശപ്പുറത്ത് കയറിയിരുന്നു.... ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ കുളിക്കാൻ പോയി... നക്ഷത്രയും അമ്മയും അടുക്കളയിൽ എന്തോ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്ന കേട്ടാണ് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വന്നത്.... എന്നെ കണ്ടതും നക്ഷത്ര ചാടിയെഴുന്നേറ്റു... അവളുടെ കൈയ്യിലെ പാത്രം തെറിച്ച് നിലത്ത് വീണു. ... "എട്ടാ അറിയാതെ താഴെ വീണതാ.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് നക്ഷത്ര നിന്ന് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി... ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..... പാവം ഇത് വരെ എന്റെ കുഞ്ഞി പെങ്ങളൂട്ടിയോട് പോലും സ്നേഹത്തോടെയൊന്നു സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.... അമ്മായി അച്ഛന്റെ കൂടെ ഹാളിൽ ഇരുന്ന് അനൂന് കല്ല്യാണ ആലോചനകൾ വന്ന് തുടങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒന്നു നോക്കി..... മുറിയിൽ ചെന്നപ്പോൾ എന്റെ കട്ടിലിൽ അനു നീണ്ടു നിവർന്ന് കിടക്കുവാണ്... ഞാൻ അവളെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ വീട്ടിലിടുന്ന ഡ്രസ്സ് അലമാരയിൽ നിന്ന് എടുത്തു അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... അനു പുറകെ ഓടി വന്നെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ പുറത്താക്കി അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു.... ഡ്രസ്സ് മാറി കതക് തുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ തന്നെ അനു നിൽപ്പുണ്ട്.... ഞാൻ ഹാളിൽ പോയി ടി വി ഓണാക്കി.. ശബ്ദം കൂട്ടി വച്ചപ്പോഴാണ് നയൻ വന്നത്.... അവൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.... അനു എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു എന്തോക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്..... ടി.വി.ഓണാണെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും കാണുന്നില്ല... എന്റെ മനസ്സുമൊത്തo അവളാരുന്നു.... " വർഷ"... ഇവളെ ഒഴിവാക്കി എങ്ങനെ പുറത്തേക്ക് പോകാം എന്നാലോചിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ് നക്ഷത്ര അമ്പലത്തിൽ പോവാന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരുങ്ങി വന്നത്..... " ഒറ്റയ്ക്കാണോ പോകുന്നത് " എന്ന് ഞാൻ നക്ഷത്രയോട് ചോദിച്ചതും അവൾ പേടിയോടെ അതെയെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു... ഉടനെ അനു ഞാനും വരുന്നുന്ന് പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു... "നക്ഷത്ര ഇന്നലെ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് വീണത് കൊണ്ട് നടക്കാൻ പറ്റില്ലാരിക്കും അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ബൈക്കിൽ പൊയ്ക്കോളാം .. " ... ബൈക്കിൽ രണ്ടു പേർക്കേ പോകാൻ പറ്റു" നീയും നയനും നടന്ന് പോയാൽ മതി" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ വേഗം മുറിയിലേക്ക് പോയി ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടുമുടുത്ത് ഇറങ്ങി...... ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് വന്നതും അമ്മയും അച്ഛനും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞാൻ ബൈക്കിൽ കയറി.... പുറകിൽ നക്ഷത്ര കയറിയതും അനുവിന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം പ്രകടമായിരുന്നു.... വണ്ടി നേരെ അമ്പലത്തിലേക്ക് വിട്ടു.... അമ്പലത്തിൽ ചെന്നിറങ്ങിയതും അവിടെയുള്ളവരെല്ലാം നക്ഷത്രയോട് കുശലം ചോദിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ എന്നും വരാറുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി..... അമ്പലത്തിൽ വലം വച്ച് തൊഴുമ്പോഴും നക്ഷത്രയുടെ കണ്ണു നിറയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.... പ്രസാദം വാങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി കുറച്ച് നേരം അവിടെ തന്നെയിരുന്നു.. "നിന്നെ ഇവിടെ എല്ലാർക്കും നല്ല പരിചയമാണല്ലോ" എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ നക്ഷത്ര ചെറിയ വിറയലോടെയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.. " അത് വർഷേച്ചിയുടെ കൂടെ ദിവസവും ഇവിടെ വരും... " " പിന്നെ വൈകിട്ട് ആ ചെറിയ കുന്നിന്റെ മുകളിലുള്ള അമ്പലത്തിലും എന്നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോകാറുണ്ട് " എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ പോകാനായ് എഴുന്നേറ്റ്.... അപ്പോഴേക്ക് നയനും അനുവും വന്നിരുന്നു... ഞാൻ വേഗം ബൈക്കിൽ കയറി... നക്ഷത്രയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ടിട്ട് നേരെ ആ കുന്നിന്റെ മുകളിലുള്ള അമ്പലം ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി വിട്ടു... കുന്നിന്റെ അരികിൽ കൂടി ഒരു കുഞ്ഞു പുഴ ഒഴുകുന്നുണ്ട്.... ഇപ്പോഴും ഗ്രാമത്തിലെ ആൾക്കാർ തോണിയിലാണ് അക്കരയ്ക്ക് കടക്കുന്നത്.. ആ പുഴയ്ക്കു കുറുകെ പാലം പണിയുന്നതാണ് പുതിയ പ്രോജക്റ്റ്... .ഈ കുന്നിന്റെ കുറച്ച് ഭാഗം പാലം പണിയുന്നതിന് വേണ്ടി പൊട്ടിക്കേണ്ടി വരും.... പാലം പണിക്ക് ആവശ്യമുള്ള കല്ല് ഈ കുന്ന് പൊട്ടിച്ചെടുക്കാൻ സർക്കാർ അനുമതി തന്നു.... ഞാൻ കുന്നിന്റെ മുകളിലെത്തി താഴേക്ക് നോക്കി... . ഇവിടെ നിന്നാൽ ഗ്രാമത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭംഗിയും കാണാം... എല്ലാം ചുറ്റി കണ്ടു..... നാളെ തൊട്ട് പാലം പണിക്കുള്ള ജോലി തുടങ്ങണം.... തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോഴേക്കും അവിടെ എല്ലാരും വർഷയുടെ വീട്ടിൽ പോയിന്ന് അനു പറഞ്ഞു.... ഞാനും വർഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.... അനുവും എന്റെ പുറകേ വന്നു..... പുറത്താരേയും കാണാഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വീടിനകത്തേക്ക് കയറി... . വർഷയുടെ മുറിയിൽ എല്ലാരുമുണ്ടാരുന്നു..... വർഷയെ അവിടെ കണ്ടില്ല.... ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാർക്കും കുടിക്കാനുള്ള ചായയുമായി വരുന്നു... എനിക്കും അനുനും തരാതെ അവൾ ചായ അകത്ത് കൊണ്ടുപോയി.... പുറകിൽ വന്ന ശാരദാമ്മ എന്നെ കണ്ടതും എന്നോടും അനുനോടും ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു..... " നമ്മുക്ക് പോകാം നന്ദു.... അല്ലെലും ഈ സൗന്ദര്യമില്ലാത്തവരു വീട്ടിൽ നമ്മളെന്തിനാ നിൽക്കുന്നത് " എന്ന് പറഞ്ഞ് അനു പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും വർഷ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു. .. " ഇവിടെ ഉള്ള ആൾക്കാർക്ക് സൗന്ദര്യമില്ലെങ്കിലും രണ്ടു നേരം കുളിക്കുകയും നനയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാ" "അല്ലാതെ കുട്ടിയെ പോലെ മെക്കപ്പ് ഇട്ടു പെർഫ്യൂം അടിച്ച് നടക്കുന്നവരല്ല...."എന്ന് വർഷയുടെ ചുട്ട മറുപടി കിട്ടിയതും അനു ചാടി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.. പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല വേഗം സ്ഥലം വിട്ടു ------------------- . ------------------------------------- ഹോ ഒരു മെക്കപ്പ് സുന്ദരി വന്നിരിക്കുന്നു.... ഞാൻ ചായയും കൊണ്ട് പിറുപിറുക്കുന്നത് കണ്ട് മുത്തശ്ശി അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.. "ഇന്നലെ വീണതിൽ തലയ്ക്ക് എന്തലും പറ്റിയോ കുട്ടിയെ..... " "തന്നെ നിന്ന് വർത്താനം പറയുന്നത് " എന്ന് മുത്തശ്ശി ചോദിച്ചതും.. "അതേയ് മുത്തശ്ശി ഒരു സംശയം ഈ സൗന്ദര്യം എന്ന് പറയുന്നത് പുറമേ കാണുന്നതാണോ നല്ലത്....., നന്മയുള്ള മനസ്സിന്റെ സൗന്ദര്യമാണോ നല്ലത് " ഒന്ന് പറഞ്ഞേ എന്ന് മുത്തശ്ശിയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു... അപ്പോഴേക്ക് നക്ഷത്രയും സരസ്വതിയമ്മയും എല്ലാരു കൂടി ഹാളിലേക്ക് വന്നു... സരസ്വതിയമ്മ മുൻപോട്ട് വന്നു " മനസ്സിന്റെ നന്മ തന്നെയാ എറ്റവും നല്ല സൗന്ദര്യം.. വർഷയെ പോലെ " എന്ന് സരസ്വതിയമ്മ പറഞ്ഞു.... ''എന്നാൽ അത് അനുനെ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കണം" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതും എല്ലാരും കൂടി ചിരിച്ചു... അവരെല്ലാം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പോയി.... കാലിന്റെ വേദനയൊക്കെ കുറഞ്ഞു... എന്നാലും ബാൻഡേജ് അഴിച്ചില്ല.... പിറ്റെ ദിവസം രാവിലെ കോളേജിൽ പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് അച്ഛൻ വന്ന് പറഞ്ഞത് കുന്നിന്റെ അടുത്ത് മണ്ണുമാന്ത്രി യന്ത്രവും കുറെ പണിക്കാരും അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടെന്ന്... അച്ഛൻ പാലു ചായക്കടയിൽ കൊടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ കണ്ടതാണ് എന്ന്.. അത് കേട്ടതും ഞാൻ വേഗം പുറത്തിറങ്ങി സ്കൂട്ടിയുമെടുത്ത് കുന്ന് ലക്ഷ്യമാക്കി വണ്ടി ഓടിച്ചു..... ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ കുന്ന് ഇല്ലാതാക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല... ----------------------- .:- - - - - - - - .. --------------------- രാവിലെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് ആളും വണ്ടിയും എല്ലാം വന്നു.... പാലം പണിക്ക് ഉള്ള ആളുകളെയും വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുവന്നിറക്കി... .. അവർക്ക് താമസിക്കാൻ പുഴക്കരയിൽ തന്നെ ചെറിയ ഷെഡുകൾ പണിയാൻ തുടങ്ങി.... ദിവസവും പണിക്ക് ആൾക്കാരെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനേക്കാൾ ഇവിടെ തന്നെ താമസിപ്പിക്കുന്നതാണ് ലാഭം.... പണിക്കാർ വേഗം അവർക്ക് താമസിക്കാനുള്ള താൽക്കാലിക കൂരകൾ പണിയാൻ തുടങ്ങി... . അപ്പോഴാണ് പണിക്കാർക്കിടയിലൂടെ വർഷ സ്കൂട്ടിയിൽ പാഞ്ഞു വരുന്നത് കണ്ടത്.... തുടരും ശക്തി കല ജി - - - - - - - - . ---------------------------- . ------- ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ കൂട്ടുകാരെ☺❤ ഫോട്ടോ കടപ്പാട്:- Preethi Preethu
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - വർഷനന്ദനം - - - - - - ShareChat
197 views
2 hours ago
വർഷനന്ദനം ഭാഗം 3 വല്ല്യ ശബ്ദത്തോടെ പാത്രം താഴെ വച്ചിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.... വേഗം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.... മുത്തശ്ശിയും അച്ഛനും അമ്മയും വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു... " എല്ലാർക്കും സമാധാനമായല്ലോ... അപ്പുറത്തെ എഞ്ചിനിയർ ചെക്കൻ കോളേജ് ലക്ച്ചററായ എന്നെ വെറും പാൽക്കാരിയാക്കി " എന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിയത്... "അല്ലേലും നിന്നെ വളർത്തിയതും പഠിപ്പിച്ചതും പശുവിനെ നോക്കി പാലു കറന്ന് വിറ്റിട്ടാണ്. " "അപ്പോൾ ആ കുട്ടി പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ പാൽക്കാരന്റെ മകൾ പാൽക്കാരി.. ".. എന്ന് അമ്മ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞതും അച്ഛനും മുത്തശ്ശിയും ചിരിച്ചു.. "അല്ലേലും സ്വന്തം മകളോട് ആർക്കും ഇവിടെ സ്നേഹമില്ലല്ലോ." " കൂട്ടുകാരുടെ മക്കളോടാ സ്നേഹം മുഴുവൻ " എന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി.... മുറിയിൽ പോയി കിടന്നപ്പോൾ വലത്തേ കാലിനും കൈയ്യിലും തോളിലും ആകെയൊരു വേദന.... ഞാൻ പതുക്കെ എഴുനേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പറ്റുന്നില്ല.. .. അപ്പോഴാ മുത്തശ്ശി വന്നത്. ... ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് കണ്ട് മുത്തശ്ശി വന്ന് കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു... "എന്താ കുട്ടി വീണതിൽ വല്ലതും പറ്റിയോ.. "ആശുപത്രിയിൽ പോകണോ.. " എന്ന് പറഞ്ഞതും ഞാൻ കരയാറായി... കാലിലേക്ക് നോക്കിയതും വലത്തേ കാലിൽ പണ്ട് ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്ത ഭാഗത്ത് നീര് വന്ന് വീർത്തിരിക്കുന്നു... അത് കണ്ടതും മുത്തശ്ശി ആശുപത്രിയിൽ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞ് മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി... ഈ കാലു കാരണം എന്തൊക്കെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്.. . ഇനി തിങ്കളാഴ്ച എങ്ങനെ കോളേജിൽ പോകും... ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പോഴേക്കും അച്ഛൻ ഒരുങ്ങി വന്നു ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ... "അച്ഛാ എനിക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകണ്ട.... " " ഡോക്ടറിനോട് പറഞ്ഞ് എന്തെങ്കിലും മരുന്ന് വാങ്ങി വന്നാൽ മതി... " " അച്ഛനറിയാലോ ഇപ്പോൾ ഡോക്ടറിനെ കണ്ടാൽ അടുത്ത ഓപ്പറേഷനുള്ള സമയമായി അത് ഉടനെ ചെയ്യണമെന്ന് പറയും " " ഇപ്പോൾ അതിനുള്ള സാമ്പത്തീകമില്ലാന്ന് എനിക്കറിയാം"...എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ കട്ടിലിൽ തന്നെയിരുന്നു... അപ്പോഴേക്ക് നയനും നക്ഷത്രയും വന്നു.. "വർഷേച്ചി വേഗം വാ.. കാറു മുറ്റത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് നക്ഷത്ര എന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു എഴുനേൽപ്പിച്ചു... ഞാൻ അച്ഛനെ ദയനീയമായി നോക്കി... അച്ഛൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഞാൻ മേശപ്പുറത്തുള്ള ഹാൻഡ് ബാഗ് അച്ഛനോട് എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു... കാലിന്റെ പ്രശ്നത്തിന് സ്ഥിരം കാണിക്കുന്ന ഡോക്ടറിനെ തന്നെ കാണണമെന്ന് അച്ഛൻ നിർബദ്ധം പിടിച്ചത് കൊണ്ട് രണ്ട് മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ടെങ്കിലും അവിടെ തന്നെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.... നക്ഷത്രയുടെയും അച്ഛന്റെയും കൈപിടിച്ച് കാറിന്റെ പുറകിലത്തെ സീറ്റിൽ കയറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കാലുമടക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് മുൻപിലത്തെ സീറ്റിൽ ഒരുവിധം കയറിപ്പറ്റി. ... നയൻ കാറിന്റെ താക്കോലും കൊണ്ട് മുൻ സിറ്റിൽ കയറാനൊരുങ്ങിയതും നന്ദൂട്ടൻ വന്ന് നയന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താക്കോൽ വാങ്ങി... " " കാറോടിക്കാൻ നിനക്ക് ലൈസൻസ് ഉണ്ടോ ഇല്ലല്ലോ.. " " ഞാൻ പോയ്ക്കോളാം.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് നന്ദൂട്ടൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നതും ഞാൻ ഇരുന്നിരുന്ന സീറ്റിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. എന്തോ മനസ്സിൽ ഒരു വിഷമം.... അർഹതയില്ലാത്തത് ആഗ്രഹിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ കണ്ണു നിറഞ്ഞു വന്നു.... . നന്ദൂട്ടൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തതും അച്ഛൻ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ കയറി.. . വണ്ടി മുൻപോട്ട് പോകാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ കണ്ണടച്ചു പുറകോട്ടു ചാഞ്ഞിരുന്നു.. ---------------------------------------------------------------- ഇന്നും ആ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ മുഖമാണ് ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത്... കുട്ടിക്കാലത്ത് ചെയ്ത ചെറിയ ഒരു പക വീട്ടലാണ് ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.. അന്ന് അവൾ എന്റെ പുതിയ സൈക്കിളിൽ കണ്ണീരോടെ തലോടി കൊണ്ടു നിന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ സഹതാപമല്ല.... മറിച്ച് അവളോടു ദേഷ്യമായിരുന്നു മഞ്ചാടി ചോദിച്ചിട്ട് തരാത്തതിൽ..... ചെറിയ കുന്നിന്റെ മുകളിലെ അമ്പലത്തിനടുത്തുള്ള മഞ്ചാടിമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൻ ഒരെണ്ണം പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ എന്നെക്കാൾ മുൻപേ അവൾ വന്ന് എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകും.. ഒരു ദിവസം അവൾ മഞ്ചാടിയെല്ലാം പെറുക്കിയെടുത്ത് തിരിച്ച് പോകുമ്പോഴാണ് ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് മഞ്ചാടി എനിക്ക് തരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചത്... തരാൻ പറ്റില്ലാത്ത് മുഖത്തടിച്ച പോലെ പറഞ്ഞിട്ട് വർഷ പോയി..... അപ്പോൾ തൊട്ട് വർഷയോട് പകരം ചോദിക്കണമെന്ന് എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചു... അതിനവസരം നോക്കി നടന്നപ്പോഴാണ് സൈക്കിൾ ഓടിക്കാൻ പഠിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ തന്നെ എന്റെ പുറകേ വന്നത്‌.. സൈക്കിൾ ഓടിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ വർഷയുടെ മഞ്ചാടിയുടെ ഇത് വരെയുള്ള ശേഖരം മുഴുവൻ എനിക്ക് തരണമെന്നും.., പിന്നെ ദിവസവും മഞ്ചാടിമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്നതും കൂടി എനിക്ക് കൊണ്ടു തരണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ തരാം എന്ന് സമ്മതിച്ചു... അധികം ആൾക്കാർ വരാത്ത ഇടവഴിയിൽ സൈക്കിളു ചവിട്ടാൻ പഠിപ്പിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു.... എന്നും കിട്ടുന്ന മഞ്ചാടി പിറ്റെ ദിവസം രാവിലെ കൊണ്ടു തരും... ഞാൻ സൈക്കിൾ സ്റ്റാന്റിലിട്ട് തന്നെ ചവിട്ടിച്ചിട്ട് അതിവിദ്ധഗ്തമായി അവളെ പറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..... ഒരു ദിവസം അങ്ങനെ അവളെ കയറ്റി സൈക്കിളിൽ ഇരുത്തി സ്റ്റാന്റിലിട്ട് അവൾ ചവിട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ പുറകിൽ തിരിഞ്ഞിരുന്ന് മാമ്പഴം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... പെട്ടെന്ന് അവൾ "നന്ദൂട്ടാ അച്ഛൻ" എന്ന് പറഞ്ഞതും കൈയ്യിലിരുന്ന മാമ്പഴം താഴെയിട്ട് സൈക്കിളിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ഓടി..... ആ ചെറിയ കുന്നിന്റെ മുകളിലെ മഞ്ചാടിചുവട്ടിൽ പോയിരുന്നു...... കുറെ സമയം അവിടെ തന്നെയിരുന്നിട്ട് തിരിച്ച് ഇടവഴിയിൽ പോയി നോക്കി... സൈക്കിൾ മറിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു... അന്ന് രാവിലെ എനിക്കായ് കൊണ്ടുവന്ന മഞ്ചാടികൾ മണ്ണിൽ ചിതറി കിടന്നിരുന്നു.. ചിതറി വീണ മഞ്ചാടികൾ ഓരോന്നും പെറുക്കിയെടുക്കുമ്പോൾ അതിൽ ചിലതിൽ ചോര പുരണ്ടിരുക്കുന്നത് കണ്ട് മനസ്സിനെ ഭയം പൊതിഞ്ഞു.... ഞാൻ വേഗം സൈക്കിളുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി..... വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു വർഷ ബോധമില്ലാതെ ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുകകയാണ്.... ഞാനും അച്ഛന്റെ കൂടെ ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ വാശി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.... വർഷയെ കാണാൻ ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോകാൻ അച്ഛൻ എന്നെയും കൂട്ടി... അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ വർഷയെ കാണാൻ തിടുക്കമായിരുന്നു... കട്ടിലിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം തകർന്ന് പോയി... നെറ്റിയിലും കാലിലും വല്യ കെട്ടിട്ടുണ്ട്..... ചെറുതായി അവളെ കളിപ്പിക്കണമെന്നെ വിചാരിച്ചിരുന്നുള്ളു... പക്ഷേ ഉടുപ്പിലെ ചോര കണ്ടപ്പോൾ ഒരു പാട് വിഷമം തോന്നി... എന്റെ മനസ്സിൽ അവളോടുള്ള പക അലിഞ്ഞില്ലാതായി..... വർഷയുടെ അച്ഛൻ വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നെങ്കിലും എന്റെ ചെവി അകത്തെ സംഭാഷണം കേൾക്കാൻ കതകിനോട് ചേർത്ത് വച്ചു.. വർഷക്കിനി ഒരിക്കലും നടക്കാൻ കഴിയില്ലാന്ന് അവളുടെ അച്ഛൻ പറയുന്നത് കേട്ടതിലും അവളുടെ അച്ഛൻ എന്നെ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞില്ലാന്നുള്ളത് എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു..... അച്ഛന്റെ കൂടെ തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ വർഷ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് വരുന്ന ദിവസം അവളോടും അച്ഛനോടും ക്ഷമ ചോദിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.. പക്ഷേ പെട്ടെന്നാണ് അച്ഛന് ദൂരെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് സ്ഥലമാറ്റം കിട്ടിയത്.... ഈ ഗ്രാമവും കുന്നും പുഴയും അമ്പലവും ആൽത്തറയും പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഇടവഴികളും എന്റെ കണ്ണിലെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അകന്നു പോകുന്നത് വേദനയോടെ നോക്കിയിരിക്കാനെ കഴിഞ്ഞുള്ളു.... അപ്പോഴും അവൾ തന്ന മഞ്ചാടികളെ നെഞ്ചോടു പിന്നീടുള്ള ജീവിതം അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായിരുന്നു.... എഞ്ചിനിയർ ആയി.... അച്ഛൻ പറഞ്ഞ കമ്പനിയിൽ ചേർന്നു.... നയനും നക്ഷത്രയും എന്നെക്കാട്ടിൽ ചെറിയ കുട്ടികളായത് കൊണ്ട് എപ്പോഴും ഒരു അകലം പാലിച്ചിരുന്നു..... പഴയ നാട്ടിലേക്ക് അച്ഛന് സ്ഥലo മാറ്റം കിട്ടിയപ്പോൾ എല്ലാരേക്കാൾ ഞാനാണ് കുടുതൽ സന്തോഷിച്ചത്..... പക്ഷേ അച്ഛൻ എന്നെ കൂടെ വരണ്ടായെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അനുസരിക്കാതെ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു..... അപ്പോഴാണ് കമ്പനി വക പുതിയ പ്രോജക്റ്റ് കണ്ടത്... . ആ പ്രോജക്റ്റ് പഴയ നാട്ടിലാണെന്നറിഞ്ഞതും ഞാനത് ഏറ്റെടുത്തു..... നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൾ പണ്ടെനിക്ക് സമ്മാനിച്ച മഞ്ചാടികൾ എടുക്കാൻ മറന്നില്ല... ഇതൾക്ക് തിരിച്ച് കൊടുക്കണം.... എന്ന് കരുതിയിരുന്നു.. പക്ഷേ സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിപരീതമായാണ്..... അവളെ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായെങ്കിലും വണ്ടിയിൽ നിന്ന് വീണ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ ദേഷ്യപ്പെട്ട് സംസാരിക്കാനാണ് തോന്നിയത്... പക്ഷേ കൺമുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ സമാധാനമായി നടക്കാനും വണ്ടിയോടിക്കാനുമൊക്കെ അവൾക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടല്ലോന്ന്.... വണ്ടിയും ഉരുട്ടികൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് നടന്ന് പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി.. പാലുകൊണ്ടു വന്നപ്പോൾ ഒന്ന് വെറുതെ കളിയാക്കണമെന്ന് തോന്നിയിട്ടാണ് പാൽക്കാരീന്ന് പറഞ്ഞത്..... അപ്പോഴേക്ക് പെണ്ണ് ദേഷ്യപ്പെട്ട് പാത്രം താഴെ ടപ്പോന്ന് വച്ചിട്ട് ദേഷ്യത്തിൽ തിരിച്ച് നടന്നു പോകുമ്പോഴും ഹൃദയത്തിലൊരുകോണിൽ വിഷമം പൊങ്ങി ഒഴുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അവളുടെ അച്ഛൻ വന്ന് ആശുപത്രിയിൽ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് പിടിച്ചു പോയി.. .. വീട്ടിൽ ഇരുന്നിട്ട് മനസ്സുറയ്ക്കാതെ വന്നപ്പോഴാ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയത്... നയനിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് താക്കോൽ വാങ്ങി വണ്ടിയിൽ കയറിയതും അവൾ കണ്ണടച്ചിരുന്നു കളഞ്ഞു... ആശുപത്രിയെത്തിയതും വരാന്തയുടെ മുൻപിലായി കാർ നിർത്തി.... സെക്യൂരിറ്റിയോട് വീൽചെയർ കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞു... സെക്യുരിറ്റി വീൽചെയർ കൊണ്ടുവന്നതും ഞാൻ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അവളിരുന്ന ഭാഗത്തെ ഡോർ തുറന്നു.. ... 'വർഷാ' എന്ന് ഞാൻ വിളിച്ചതും അവൾ കണ്ണു തുറന്നു നോക്കി.... കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണുനീരിന്റെ പാടു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ തല കുനിഞ്ഞു പോയി... . എല്ലാം ഞാൻ കാരണമല്ലേയെന്ന കുറ്റബോധം എന്നിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങി..... ഞാൻ വെറുതെ നോക്കി നിന്നു... . അവൾ വേദന സഹിച്ച് വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വീഴാതിരിക്കാൻ എന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു.... . ഒരു വിധത്തിൽ കയറി വീൽചെയറിൽ ഇരുന്നു... അച്ഛനും കൂടെ പോയി.... ഞാൻ വണ്ടി ഒതുക്കിയിട്ടിട്ട് ആശുപത്രിക്കകത്തേക്ക് നടന്നു... അവളുടെ അച്ഛൻ എന്നെയും കാത്ത് അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... എന്റെ കൈ പിടിച്ച് അവിടെ കിടന്ന കസേരയിൽ ഇരുത്തി അവളുടെ അച്ഛനും അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു... "കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.... ബാൻഡേജ് ചുറ്റിയാൽ മതീന്ന്. " " ഇനി കാലിന്റെ ചെറിയ ഒരു വളവുണ്ട് അതൂടെ നേരെയാക്കാൻ ഒരു ഓപ്പറേഷൻ കൂടെ ഉടനെ നടത്തണം എന്നാ ഡോക്ടർ പറയുന്നത് " എന്നവളുടെ അച്ഛൻ പറയുമ്പോൾ കണ്ണു നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കുറ്റബോധം കൊണ്ട് എന്റെ തല കുനിഞ്ഞ് തന്നെയിരുന്നു.... വർഷയുടെ അച്ഛൻ എന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു..... "നീ ഞങ്ങളുടെ പഴയ നന്ദൂട്ടനായാൽ മതി... " ".. നിന്റെ അച്ഛൻ എന്ത് മാത്രം വിഷമിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയാമോ." " കുട്ടിക്കാലത്ത് അറിയാതെ ചെയ്തു പോയ അപരാധത്തിന് ഇങ്ങനെ സ്വയം ഒതുങ്ങി ജീവിക്കുന്നതെന്തിനാണ് " "എനിക്കോ വർഷയ്ക്കോ ഒരു വിഷമമോ ദേഷ്യമോ നന്ദൂട്ടനോടില്ല " " പഴയ ആറാം ക്ലാസ്സുകാരന്റെ ചുറുചുറുക്കോടെ കാണണം ഞങ്ങൾക്ക് " "നിനക്ക് വേണ്ടിയാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ വീണ്ടും ഈ നാട്ടിലേക്ക് തന്നെ സ്ഥലമാറ്റം വാങ്ങി വന്നത് " എന്ന് വർഷയുടെ അച്ഛൻ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ പഴയ ആറാം ക്ലാസ്സുകാരാനാകുകയായിരുന്നു തുടരും ശക്തി കല ജി - - - - - - .-- - - - - - .. ------- .-- - - - - '------------- ഫ്ലാഷ്ബാക്കു തീർന്നു... ഇനി കഥയിലേക്ക്.... ഇന്ന് വിഷു ആയത് കൊണ്ട് സദ്യ ഉണ്ടാക്കിയതിന്റെയും സദ്യ ഉണ്ടതിന്റെയും ക്ഷീണത്തിലായി പോയി☺❤
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - വർഷനന്ദനം - - - - - - ShareChat
167 views
2 hours ago
Share on other apps
Facebook
WhatsApp
Copy Link
Delete
Embed
I want to report this post because this post is...
Embed Post
Share on other apps
Facebook
WhatsApp
Unfollow
Copy Link
Report
Block
I want to report because