ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് വന്നശേഷം വെറുതെ സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു പാർവതി... ഒരു വൈറ്റ് കളർ ലൂസിഫിറ്റ് ഷർട്ടും സ്കൈ ബ്ലൂ നിറത്തിലുള്ള ലോങ്ങ് സ്കേർട്ടും ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം... ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് അവളുടെ കൂടെ വന്നിരുന്ന ഓം ഇപ്പൊ വരാം എന്നു പറഞ്ഞു... ഫ്രഷ് ആയ ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു... ആ സിറ്റൗട്ടിൽ ഓരോ കാര്യങ്ങളും ആലോചിച്ചു ഇരിക്കവേ ഈർപ്പമാർന്ന കാറ്റ് അവളെ തഴുകി തലോടി കടന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ദൂരെ എവിടെയോ നിന്ന് ശക്തമായ മഴ പെയ്തു വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു... ശരീരത്തെ അത്രമേൽ കുളിർമയോടെ തണുപ്പ് വീശി പെയ്യുന്ന മഴ കണ്ടതും അവൾ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു... അല്ലെങ്കിലും മഴ എന്നും ഒരു അനുഭൂതി ആണല്ലോ....! പക്ഷേ പെട്ടെന്നാണ് ലതേച്ചി ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാൻ നേരം അവളോട് പറഞ്ഞ കാര്യം അവളുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നത്... " ടെറസിൽ രണ്ടുമൂന്നു ദിവസത്തെ നിങ്ങളുടെ ഡ്രസ്സും ബെഡ്ഷീറ്റും ഒക്കെ അലക്കി വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്... മഴയെങ്ങാനും പെയ്ത അതൊന്ന് എടുത്തു വയ്ക്കണേ.... ഞാൻ എടുക്കാൻ വേണ്ടി പോയപ്പോൾ അതൊന്നും അത്രയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട് ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല ഒരു തണുപ്പുള്ള പോലെ.... " അവരുടെ സംസാരം ഓർമ്മയിൽ വന്നതും അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് സ്റ്റെയർ ഓടി കയറി.... തിരക്കിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഓടിയപ്പോൾ മുൻവശത്തെ ഡോർ പോലും ഒന്ന് ചേർത്ത് അടയ്ക്കാൻ അവൾ വിട്ടു പോയിരുന്നു... മുകളിലത്തെ നിലയിൽ എത്തി ടെറസിന്റെ ഡോർ വലിച്ചു തുറന്നതും വീശിയടിച്ച കാറ്റിലും ചാറ്റൽ മഴയിലും അവളുടെ ശരീരം ഒന്ന് കുളിർന്നു പോയി... നീളത്തിൽ അല്പം വിസ്തരിച്ചുള്ള ടെറസ് ഏരിയയിൽ ഒരു കോർണറിലേക്ക് ആയിട്ടായിരുന്നു അലക്കി വിരിക്കാനുള്ള സജ്ജീകരണങ്ങളെല്ലാം ചെയ്തിരുന്നത്... അവൾ ധൃതിയിൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി.... അപ്പോഴേയ്ക്ക് വിരിച്ചിട്ടതിൽ പകുതിയും ചെറുതായി നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അവൾ വേഗം തന്നെ അതിൽ പിൻ ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്ന ക്ലിപ്പുകൾ ഊരിയെടുത്ത് വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വേഗം അയ്യലിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുത്തു... ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 " ന്റെ കൃഷ്ണ.... ഇത് മുഴുവൻ അപ്പിടി നനഞ്ഞു പോയല്ലോ... ലതേച്ചി എങ്ങാനും ഇതു കണ്ടാൽ, എന്നെ പിന്നെ ബാക്കി വെച്ചേക്കില്ല... അല്ലെങ്കിലേ അവർക്ക് എന്നെ വലിയ പിടുത്തമില്ല... " ടെറസിൽ നിന്ന് എടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന ഡ്രസ്സുകൾ എല്ലാം തന്നെ മുകളിലത്തെ കോറിഡോറിലുള്ള ചെയറിലേക്ക് കൊണ്ടിട്ട ശേഷം നനവ് പറ്റാത്ത ഏതെങ്കിലും ഉണ്ടോയെന്ന് തിരയുകയായിരുന്നു അവൾ... എല്ലാത്തിനും ചെറിയ രീതിയിൽ എങ്കിലും നനവ് പറ്റിയിരുന്നു... വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം റൈലിംഗ്സിലേക്ക് വിരിച്ച് ഇടുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ശരീരം പിറകിൽ നിന്ന് ആരോ ചേർത്തു പിടിച്ചത്.... താൻ മെയിൻ ഡോർ അടച്ചിട്ടില്ല എന്ന ഓർമ്മ വന്നതും അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അരയിലായി മുറുകെ പിടിച്ച ശേഷം പുറകിൽ നിന്ന് ആളെ ആഞ്ഞു തള്ളി... അവളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെയൊരു പ്രതികരണം പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന ഓം ഒന്ന് വേച്ചു പോയി.... തന്റെ അടുത്തായി നിൽക്കുന്ന ഓമിനെ കണ്ടപ്പോൾ പാർവതിയും ഒന്ന് പകച്ചു പോയിരുന്നു.... അവന്റെ പ്രതികരണം എങ്ങനെ ആയിരിക്കും എന്ന് ആലോചിക്കെയായിരുന്നു ആ ഒരു പകപ്പ്.... പക്ഷേ അവൻ ആണെങ്കിൽ അതൊന്നും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ വീണ്ടും അവളെ തനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു നിർത്തിയ ശേഷം പാർവതിയെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.... അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർന്നപ്പോൾ തന്റെ തുടയുടെ ഭാഗത്ത് തട്ടുന്ന അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ എന്തോ ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയതും അവൾ കൈവച്ച് അവിടെ ഒന്ന് തപ്പി നോക്കി.... അതിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ബോക്സ് ആണെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൾ അപ്പോൾ തന്നെ കൈ പിൻവലിച്ചു... " അത് വാങ്ങിക്കാൻ വേണ്ടി പോയതാ.. സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വച്ചതെല്ലാം തീർന്നു പോയി... " അവളുടെ സ്പർശം അറിഞ്ഞതുപോലെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ച ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ഓം പറഞ്ഞു.... " ഇതെന്തിനാ എപ്പോഴും എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ വാങ്ങിക്കുന്നെ... ച്ചി... നാണക്കേട്..... " അവളുടെ സംസാരം കേട്ടതും അവൻ അരയിലൂടെ ഇട്ടിരുന്ന അവന്റെ കൈ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി അവളെ തനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർത്തു.... " ഹ്മ്മ്.... ഞാൻ നീ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞപോലെ ഈ കാര്യത്തിൽ ഇത്തിരി shameless ആണ്... അപ്പോൾ....! " പറഞ്ഞുവന്നത് അർദ്ധോക്തിയിൽ ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം നനഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരീരത്തിലേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന പാർവതിയെ അവൻ ഒന്ന് ചൂഴ്ന്ന് നോക്കി..... നെറ്റിയിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തങ്ങിനിന്ന ശേഷം വിരലാൽ അവയെ നുള്ളിയെടുത്തു.... " Who was the one moaning My Name entire the night...? " ജാള്യതയോടെ പാർവതിയുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു പോയി... ഓമിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ഷോൾഡറിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങിയശേഷം അവളുടെ കൈപ്പത്തിയിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു... അല്പം ഒന്നു ഉയർത്തി അവളുടെ വിരലുകളിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ട് ചേർത്തു.... " Who was the one holding my hair so tight...? " അവൻ വീണ്ടും എന്തോ പറയാനായി തുടങ്ങുന്നത് കണ്ടതും പാർവതി വേഗം തന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കൈ മോചിപ്പിച്ച ശേഷം അത് അവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് കുറുകിയായി വെച്ച് അവന്റെ വായ പൊത്തി.... അത് കണ്ടതും ഓം ഒരു ചിരിയോടെ... തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് മുകളിലായി ഉണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ ഉള്ളം കയ്യിലേക്ക് ഒന്ന് ചുംബിച്ച ശേഷം ഒന്ന് കുനിഞ്ഞ് പാർവതിയെ തന്റെ ഷോൾഡറിലേക്ക് എടുത്തിട്ട് തങ്ങളുടെ റൂം ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു..... തുടർന്ന് വായിക്കു.... പ്രതിലിപിയിലൂടെ... ❤️‍🩹KARA SEVDA❤️‍🩹 Author- മധുബാല 🪷 #✍ തുടർക്കഥ #💘 Love Forever #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

❤️‍🔥.. KARA SEVDA.. ❤️‍🔥𝟚. 3 " Do you miss me... ഭൂമി....? " പെട്ടന്നാണ് പരുക്കമാർന്ന ശബ്ദത്തോടെ അത്രയേറെ വികാരങ്ങൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു..... കാതിലായി അവന്റെ ചൂട് ശ്വാസം തട്ടിയതും അവൾ ഒന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു പോയി..... അവന്റെ കരുത്തിന് മുന്നില് ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും അവൾക്കായില്ല....! " ഞാൻ വരില്ലെന്ന് നേരത്തെ അറിയിച്ചത് കൊണ്ട് ഈ ഒരു വരവ് നീ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല അല്ലേ.... " തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ള അവളുടെ ഞെട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ അവന് അത് മനസ്സിലായിരുന്നു എന്നിരുന്നാലും അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് അത് കേൾക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളതുപോലെ അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു..... " മുത്തശ്ശി.... മുത്തശ്ശി പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു ജോലിത്തിരക്ക് കാരണം വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന്.... അതിൽ കൂടുതലൊന്നും നിക്ക് അറിയില്ല.... " അവൻ തന്നെ കണ്ണടക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണെന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ തന്റെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കിയില്ല..... അവന്റെ കണ്ണുകളെ നേരിടാനുള്ള ശക്തി തനിക്കില്ല എന്ന് അവൾക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... " ഞാൻ കഴിഞ്ഞ മാസം കൊടുത്തയച്ച ഡ്രസ്സുകൾ എല്ലാം എവിടെ...  അതൊന്നും എന്താ നീ ഇട്ട് കാണാത്തത്.... അതോ നീ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് അതെല്ലാം വല്ലടത്തും കൂട്ടിയിട്ട് കത്തിച്ചോ...?  " അവൾ അതിനു മറുപടിയൊന്നും തന്നെ പറയാതെ തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറാനായി ശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൻ അവളുടെ പൊക്കിൾചുഴിക്ക് അടുത്തായി ഒന്ന് വിരലുകൾ കൊണ്ട് നുള്ളിവിട്ടു.... " സ്സ്ഹാ...... " അത് പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്നത് കൊണ്ടാവാം അവളിൽ നിന്ന് ഒരു ഏങ്ങൽ പുറത്തു വന്നു.... ഞൊടിയിടയിൽ കണ്ണുകളിൽ നീർ പൊടിഞ്ഞു.... " ഞാൻ... ഞാൻ അത് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.... എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്... എടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുവാണ്.... " അവൻ വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് ചേർന്ന് വരുന്നത് പോലെ തോന്നിയതും ഇരു കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൻ മുകളിലായി തടസം പോലെ വെച്ച് കൊണ്ട് അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.... " മ്മ്ഹ്.... തത്കാലം അതെടുത്തു വെച്ചതൊക്കെ മതി.... വൈകുന്നേരം കുളി കഴിഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് നിന്നെ അത് ഇട്ടു കാണണം...... ഇനി പറഞ്ഞത് കേൾക്കില്ല എന്നാണെങ്കിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും ആണ് ഇട്ടു വരണതെങ്കിൽ വലിച്ചുകീറി കളയും ഞാൻ.... നിനക്ക് എന്നെ അറിയാലോ.... ഇവിടെയുള്ള ആരും എന്നെ ആ കാര്യം പറഞ്ഞു ചോദ്യം ചെയ്യില്ല..... പറഞ്ഞത് കേട്ടോ....?" തലകുനിച് തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ താടിതുമ്പിലായിക്കൊണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് താങ്ങിയ ശേഷം അവൻ തനിക്ക് നേരെ അവളുടെ മുഖമുയർത്തി.... " കേട്ടോ എന്ന്..... " അവൻ ഒന്നുകൂടി ആ ചോദ്യം അല്പം ഊന്നി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... അവളുടെ പേടിച്ചരണ്ട മിഴികളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ നോട്ടം.... അവയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രതിരൂപത്തിലും.... അവൾ വേഗം തന്നെ മനസ്സിലായി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലകുലുക്കി.... പേടിണ്ട് തന്നിലേക്ക് അത്രയേറെ ഒട്ടിച്ചേർന്നുള്ള അവളുടെ നിൽപ്പ് അവൻ വല്ലാതെ ആസ്വദിച്ചു... " കുളത്തിൽ തന്നെയാണോ നീ ഇപ്പോഴും കുളിക്കാറ്.... ഞാൻ നിന്നെ ആദ്യമായി തൊട്ട അതേ കുളത്തിൽ വെച്ച്....! " അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരിയിലേക്കു ചുരുങ്ങി.... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അന്നത്തെ ഓർമ്മയിൽ എന്നതുപോലെ മറ്റൊരു ഭാവം നിറയുന്നത് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.... " ഇല്ല.... ഞാൻ.... ഞാൻ അവിടേക്ക് ഇപ്പൊ പോകാറില്ല.... " ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും അവനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടം മുഴുവൻ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... നിസ്സഹായത അവളുടെ ചെയ്തികളിലും വാക്കുകളിലും മുഴച്ചു നിന്നു.... " ഇവിടുന്ന് എല്ലാവരും പോകുന്നതുവരെ നീ അവിടേക്ക് പോകാത്തത് തന്നെയാണ് നല്ലത്.... വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കിയത് നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും വേറൊരാൾ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല....! " അവളുടെ മേലുള്ള തന്റെ അധികാരം വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു അവന്റെ അപ്പോഴത്തെ വാക്കുകൾ.... അതിനൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ മുഖം വിരൽത്തുമ്പ് കൊണ്ട് അല്പം കൂടി ഉയർത്തിയശേഷം ഭൂമിയുടെ  കഴുത്തിലായി തെളിഞ്ഞ് കാണുന്ന നീല ഞരമ്പിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ട് ചേർത്തു.... ആ മുറിക്കുള്ളിലെ കനത്ത ചൂടിലും കഴുത്തിലേക്ക് പതിഞ്ഞ അവന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പ് അവളിൽ വേറെന്തോ തരത്തിലുള്ള അനുഭൂതി നിറച്ചു.... വിരലുകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ ഒരു പിടച്ചിലോടെ മുറുകി... കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.... " പൊയ്ക്കോ..... " നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന ആ ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവളിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിനിന്ന് കൊണ്ട് അവൻ ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു..... ആ ശബ്ദം   കേട്ടപ്പോഴാണ് അത്രനേരം  കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നിരുന്നു അവൾ അത് തുറന്നത്... അവൻ മാറിനിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഒന്ന് തിരഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ അവിടുന്ന് ഓടി ഇറങ്ങി...... ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 ❤️‍🔥 ഗോവണി ഇറങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ മിഴിനീർ കാരണം കാഴ്ച പോലും മങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.... എങ്ങനെയെങ്കിലും എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ ഇറക്കിവെക്കുന്ന ആ നാല് ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ എത്തണം എന്ന് മാത്രമേ എനിക്കപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..... അത്രയേറെ വേഗതയിൽ നടക്കുന്നതിന് ഇടയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ആരൊക്കെയോ വിളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ അത് ഒന്നും മറുപടി നൽകാനോ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കാൻ പോലും പറ്റിയൊരു മാനസികാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ..... അടുക്കളയോട് ചേർന്ന് തന്നെയുള്ള ആ റൂമിലേക്ക് കയറിയതും വാതിൽ ചേർത്ത് അടച്ച് ഓടാമ്പൽ ഇട്ട ശേഷം..... അതേ വാതിലിലേക്ക് പുറം ചേർത്തുകൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ ആർത്തു കരയുകയായിരുന്നു എന്റെ മനം..... അവൻ സ്പർശിച്ച ഇടത്തെല്ലാം ഇപ്പോഴും പൊള്ളുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട് എനിക്ക് .... ഒന്നിനോടും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ ഒരു ശവം പോലെ നിന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്ന ആ അവസ്ഥ.... " എന്തിനാ കൃഷ്ണ..... എനിക്ക് മാത്രം ഇങ്ങനെ ഉള്ള ദുരവസ്ഥ വരുത്തുന്നേ.,.. ഇത്തിയിരിയെങ്കിലും മനസ്സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ ഉള്ള അർഹത പോലും എനിക്കില്ലേ.....  ഇവിടെക്ക് വന്നപ്പോൾ ഇനി പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന കരുതിയത്.... പക്ഷെ.... ഇന്ദ്ര..... എത്ര അകന്നു മാറാൻ ശ്രമിച്ചാലും വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ മേൽ വല്ലാത്തൊരു ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന അവൻ.... അവനെ എനിക്ക് പ്രതിരോധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..... അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നു പോകുന്നു..... " ജനലിൽ നിന്ന് വരുന്ന പ്രകാശം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന ആ റൂമിൽ ഒരുവശത്തായി വച്ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു കൃഷ്ണന്റെ ബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്.... ആറാം വയസ്സിൽ ഒരു ഉത്സവപ്പറമ്പിൽ വച്ച് അച്ചൻ വാങ്ങി തന്ന സമ്മാനം......! എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ഒന്ന് എന്ന് തന്നെ പറയാം അതിനെ .... ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതും അത് മാത്രമാണ്.... എന്തൊക്കെയോ പലതരത്തിലുള്ള ചിന്തകൾ തലയ്ക്കുള്ളിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയതും കാൽ മുട്ടുകളെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിണച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അതിലേക്ക് എന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെയിരുന്നു.....! To Be Continued 💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💘 Love Forever

❤️‍🔥.. KARA SEVDA.. ❤️‍🔥 - 2 " ന്റെ കൃഷ്ണാ..... ഇതിങ്ങനെ എല്ലാതും മുകളില് കേറ്റി വെച്ച ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെയാ ഇപ്പൊ ഒന്ന് എടുക്കാ.... " കയറിൽ പലക കോർത്ത് കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന ആ തട്ടിൽ അടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഓട്ടുപാത്രങ്ങൾ നോക്കി അവൾ എളിയിൽ കൈ കുത്തി നിന്നു കൊണ്ട് സ്വയം പറഞ്ഞു... തറവാട് വീടിന്റെ ഏറ്റവും മുകൾ വശം ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ വെളിച്ചം അകത്തേക്ക് കയറാൻ ജനലുകൾ ഒന്നും തന്നെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഒരു സീറോ ബൽബിന്റെ അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്..... ഉച്ചവെയിലിന്റെ തീവ്രതയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ജോലിയുടെ ബാക്കിയും എന്നോണം അവളുടെ ശരീരമാകെ വിയർപ്പ് തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു അതിന്റെ പരിണിതഫലമായി ബ്ലൗസിന്റെ പലഭാഗങ്ങളും വിയർപ്പാൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു.... " ഇനിയിപ്പോ നോക്കി നിന്നിട്ട് കാര്യവില്ല.....! അതൊക്കെ നാളത്തേക്ക് ആവശ്യമുള്ളതാ... " എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ ഒരു മൂലയിൽ ആയി കമഴ്ത്തി വച്ചിരുന്ന ചെമ്പിന്റെ വലിയ ഒരു കലം അവൾ എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു..... അത്യാവശ്യം ബലം അതിനു ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പായതും അത് കമഴ്ത്തി വച്ച ശേഷം അതിനു മുകളിൽ കയറി അവൾ തട്ടിലായി ഉണ്ടായിരുന്ന പാത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി എടുക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഇതേ നിമിഷം പതിഞ്ഞ കാലടികളോടെ ആ മരത്തിന്റെ ഇടുങ്ങിയ  ഗോവണിയിലൂടെ അവൻ മുകളിലേക്ക് കയറി കൊണ്ടിരുന്നു..... മുന്നിൽ കാണുന്ന ഒരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രമുള്ള ആ റൂമിൽ നിന്ന് പാത്രങ്ങളുടെ തട്ടലും മുട്ടലും ശബ്ദം കേട്ടതും കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ കൂർമതയോടെ അവൻ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ് മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വെച്ച് ശേഷം അവിടെ കയറി അധികം ശബ്‌ദം വരാത്ത രീതിയിൽ ആ വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു.... ആ വലിയ കലത്തിന് മുകളിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് തട്ടിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഏന്തി വലിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഓരോ പത്രവും എടുത്ത് അടുത്തുള്ള ചെറിയ ടേബിളിന് മുകളിലേക്ക് അടുക്കി വെക്കുന്നത്.... അതിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു നിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ അകത്തേക്ക് അവൻ കയറി വന്നതോ ഡോർ അടച്ചതോ ഒന്നും തന്നെ അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... തന്റെ മുന്നില് കാണുന്നവളുടെ കൊത്തി വെച്ചത് പോലുള്ള ആകാരവടിവും ദാവാണി തുമ്പിന് ഇടയിലൂടെ തന്റെ മുൻപിൽ വെളിവാകുന്ന അവളുടെ അണി വയറിലേക്കും അവന്റെ കണ്ണ് പതിഞ്ഞു..... അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത മോഹമാണ് അവനിൽ അപ്പോൾ നിറഞ്ഞു നിന്നത്.... എത്ര ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും തന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുങ്ങാതെ വഴുതി പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത മോഹം.....! നടന്നു അവൾ നിൽക്കുന്ന തൊട്ടടുത്തായി എത്തിയതും അവൻ തന്റെ രണ്ട് കൈക്കൊണ്ടും അവളുടെ ഇടുപ്പിന് ഇരുവശവും ആയി പിടിച്ച ശേഷം അവളെ അവിടെ നിന്ന് പൊക്കിയെടുത്തു..... പെട്ടെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ ആക്കത്തിൽ അവൾ മുകളിൽ നിന്ന് എടുത്ത അല്പം വലുപ്പം കുറഞ്ഞാ ആ 2 ഓട്ടുരുളിയും മലക്കം മറഞ്ഞുകൊണ്ട് വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ തന്നെ താഴേക്ക് വീണു...... താഴെ നിർത്തിയതും ഒച്ച എടുക്കാനായി തുടങ്ങിയ അവളുടെ വായ്ക്ക് കുറുകയായി അവൻ തന്റെ കൈകൾ വച്ചു കൂടി..... പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളെ കുറച്ചു കൂടി തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.... ഉച്ചത്തിൽ മിടിക്കുന്ന അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അവന് കേൾക്കാൻ ആകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് അവൾ ഒരു മീനിനെ പോലെ പിടഞ്ഞതും..... ഞൊടിയിടയിൽ അവൻ തൊട്ട് പുറകിലായുള്ള ചുമരിലേക്ക് അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തിയ ശേഷം അവളിലേക്ക് അമർന്നു..... മുഖത്തേക്ക് അവളിൽ നിന്ന് ഉൽഭവിച്ച വിയർപ്പിൽ  പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ചുരുണ്ട മുടിയിഴകളെ അവൻ തന്റെ പേരുവിരൽ കൊണ്ട് വകഞ്ഞ് മാറ്റി..., ഒരു ലക്ഷ്യമില്ലാതെ പിടഞ്ഞുമാറുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളും വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും എല്ലാം തന്നെ അവൻ ഒരുന്മാധിയെ പോലെ നോക്കി നിന്നു..... ഉദരത്തിലേക്ക് അമർന്ന അവന്റെ കൈ അടർത്തി മാറ്റാനായി അവൾ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..... അവിടെ ആകമാനം ഒഴുകി നടക്കുന്ന അവന്റെ വിരലുകൾ അവൾക്ക് വല്ലാതെ അസഹനീയമായി തോന്നി..... " Do you miss me... ഭൂമി....? " പെട്ടന്നാണ് പരുക്കമാർന്ന ശബ്ദത്തോടെ അത്രയേറെ വികാരങ്ങൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു..... To Be Continued ❤️ എനിക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ഒരു വരി കുറിക്കണേ... #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💔 നീയില്ലാതെ

HIS Stolen Bride..❤️‍🔥- 1 " ഏത് രാജകുമാരൻ കൊണ്ടുവരാൻ വരുമെന്ന് കരുതി ആണെടീ നീ ഈ അഹങ്കരിക്കുന്നത്.... സൂര്യവംശി ഫാമിലിയിൽ നിന്ന് അത്രയും നല്ലൊരു ആലോചന ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ....? " തന്റെ കൺമുന്നിൽ തലകുനിച്ചിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടതും ഉത്തരയ്ക്ക് സംസാരിക്കാൻ കുറച്ചു കൂടി ആവേശമായി... അവൾ ഒന്നും തന്നെ ശബ്ദമുയർത്തി തിരിച്ചു പറയില്ല എന്ന ഉറപ്പായിരുന്നു അതിന് കാരണം.... " എന്തേ നിനക്കൊന്നും തിരിച്ചു പറയാനില്ലേ അല്ലെങ്കിൽ നാവിറങ്ങിപ്പോയോ .... ഈ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യമില്ല എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പോരാ.... എന്താണ് കാരണം എന്നു കൂടി ഞങ്ങൾക്ക് അറിയണം.... " വീണ്ടും അവർ അവളെ നോക്കിയെങ്കിലും അവിടെ ഇരിപ്പിന് പ്രത്യേകിച്ച് മാറ്റം ഒന്നും തന്നെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.... " ഒരു കാര്യം നീ ഓർത്തോ ആരു.... നീയിപ്പോൾ ഇവിടെ നിന്നെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണ് ആലോചിക്കുന്നത്.... നിന്റെ ഇഷ്ടവും നിന്റെ താൽപര്യവും .... അതിനൊക്കെ പുറമേ നിന്റെ താഴെ രണ്ടുപേരുണ്ട്..,. നിന്റെ സമ്മതത്തോടെയുള്ള ഈ ഒരു കല്യാണത്തിലൂടെ ചിലപ്പോൾ രക്ഷപ്പെടാൻ പോകുന്നത് അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കൂടി ജീവിതമായിരിക്കും.... സ്വന്തം അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ട് കൂടി അതിന്റെ ഒരു തരത്തിലുള്ള കുറവുകളും അറിയിക്കാതെ ഇതുവരെ വളർത്തിയ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നീ അതെങ്കിലും ചെയ്തു തരണം..... " അപേക്ഷയിൽ തുടങ്ങിയ വാക്കുകൾക്ക് പോകെ പോകെ,.. മൂർച്ച കൂടുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.... ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ കാഴ്ച ആഹാരത്തിനും തന്ന വസ്ത്രത്തിനും വരെ അവർ കണക്കു പറയുമെന്ന് തോന്നിയതും അവൾ പതിയെ അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു....  " അവരെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചേക്ക് കല്യാണത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങിക്കോളാൻ..... " ഇനിയും അവരുടെ വായിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും തനിക്ക് നേരെ വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടം കൈപ്പിടിയിൽ നിൽക്കില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതിനാൽ ആവണം.... അവളുടെ ചെറിയമ്മ ഉത്തര എന്തെങ്കിലും പറയുന്നത് മുന്നേ തന്നെ ആരാധ്യ പറഞ്ഞു.... അവരുടെ മറുപടിക്ക് പോലും കാത്തുനിൽക്കാതെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു...... പക്ഷേ അപ്പോഴും വിവാഹത്തിന് തനിക്ക് സമ്മതമാണ് എന്നല്ല അവൾ പറഞ്ഞത്....! _____________________ മെഹറ ഫാമിലിയിലെ മൂത്തമനായ നിരഞ്ജൻ മെഹറയുടെയും ഭാര്യ കാജൽ നിരഞ്ജന്റെയും ഒരേയൊരു മകളാണ് ഇപ്പോൾ റൂമിലേക്ക് കയറി പോയ ആരാധ്യ മെഹ്‌റ . മുംബൈയിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു പ്രശസ്തമായ കോളേജിൽ MSC സൈക്കോളജി വിഭാഗം വിദ്യാർഥിനിയാണ് അവൾ. കുടുംബപ്പരമായി കിട്ടിയ ബിസിനസുകൾ നോക്കി നടത്തി കൊണ്ടിരുന്ന നിരഞ്ജൻ ഫാമിലിയുടെ പേരിന് കോട്ടം വരുതാത്ത രീതിയിൽ അതിനെ മെച്ചപ്പെടുത്തി കൊണ്ടുവന്നെങ്കിലും അതിന് അധികം നാൾ ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം ഒരു യാത്ര കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുന്ന വഴി നിരഞ്ജനും കുടുംബവും സഞ്ചരിച്ച കാർ ആക്സിഡന്റിൽ പെടുകയും അതിൽ നിന്ന് ഇനായ മാത്രം സാരമായ പരിക്കുകളോടെ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു... അതോടെ ഇനായയുടെയും  ബിസിനസിന്റെയും ചുമതല നിരഞ്ജന്റെ ഒരേയൊരു അനിയൻ കലേഷിന്റെ കൈകളിലായി.... പക്ഷേ നിരഞ്ജനെ പോലെ ബിസിനസിന്റെ നല്ല വശങ്ങളും ചീത്ത വശങ്ങളും മനസ്സിലാക്കി മുന്നോട്ടുപോവാൻ കലേഷിന് സാധിച്ചില്ല.... ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ ചതി കൂടിയായതും കടത്തിന്മേൽ കടമായി ജീവിതം എങ്ങോട്ട് എന്നറിയാതെ വഴിമുട്ടി നിൽക്കുമ്പോഴാണ്, സൂര്യവംശി ഫാമിലിയിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് ഒരു കല്യാണാലോചന വരുന്നത്,... ആ വീട്ടിലെ ഇളയ സന്താനമായ  രാഗവ് സൂര്യവംശി പുറത്തുവച്ച് ഇനായയെ കണ്ടു ഇഷ്ടപ്പെട്ട് വീട്ടുകാർ വഴി വന്ന ആലോചനയായിരുന്നു അത് .... താൻ പഠിച്ചിരുന്ന അതേ കോളേജിൽ പഠിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയ രാഘവിന്റെ എല്ലാ തരം കൊള്ളരുതായ്മകളും അറിഞ്ഞിരുന്ന ഇനായക്ക് പക്ഷേ,  ആ ഒരു  പ്രൊപ്പോസൽ സ്വീകരിക്കാൻ ആയില്ല.... പക്ഷേ കലേഷിന്റെയും ഉത്തരയുടെയും സാഹചര്യം നേരെ തിരിച്ചായിരുന്നു.... ആ ഒരു കല്യാണത്തിലൂടെ തങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് വന്നു ചേരാനിരിക്കുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങൾ മാത്രമേ അവരുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ.... അതിനുവേണ്ടിയുള്ള അവരുടെ കാട്ടിക്കൂട്ടലുകൾ ആയിരുന്നു ഇത്രനേരം അവിടെ അരങ്ങേറിയത്.... _____________________ റൂമിന്റെ ഡോർ ചേർത്ത് അടച്ച് ബെഡിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു..... തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ അത്രയേറെ ആഗ്രഹിച്ച നിമിഷങ്ങൾ..... പത്തമ്മാ ചമഞ്ഞാലും ഒരിക്കലും പെറ്റമ്മ ആവില്ലല്ലോ....! " എന്തിലേക്കാണ് ഈശ്വേരാ... എന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നത്.... ആരുടെയോ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതുപോലെ.... ചെറിയച്ഛനും ചെറിയമ്മയും തന്നെ മനസ്സ് തുറന്ന് സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും  ഇതുവരെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിയിക്കാതെ തന്നെയാണ് വളർത്തിയത്... അങ്ങനെയുള്ള അവരോട് എതിർത്ത് സംസാരിക്കാൻ ആവുന്നില്ല.... " അവൾ ബെഡിന്റെ സൈഡ് ടേബിളിൽ ഉള്ള കുഞ്ഞു ഗണപതി വിഗ്രഹം നോക്കി പതിയെ മൊഴിഞ്ഞു.... രാഗവിനെ ഒരിക്കലും അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ____________________ പക്ഷേ പിന്നീട് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അവനും കുടുംബത്തിനും ആ കല്യാണം എത്രയും പെട്ടെന്ന് നടത്തണമെന്ന് വല്ലാത്തൊരു വ്യഗ്രത ഉള്ളതുപോലെ  ആരാധ്യയ്ക്ക് തോന്നി..... കാരണം സമ്മതം അറിയിച്ചു രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അവർ വിളിച്ചിരുന്നു അടുത്തദിവസം തന്നെ ചെറിയൊരു എൻഗേജ്മെന്റ് നടത്തിവയ്ക്കാൻ വേണ്ടി കുടുംബസമേതം വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിയിക്കാൻ..... പിറ്റേദിവസം തന്നെ ധരിക്കാനുള്ള വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും അവർ വീട്ടിലെത്തിച്ചു തന്നിരുന്നു. എല്ലാത്തരം കാര്യങ്ങൾക്കും അവർ കൂടുതലായി സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തു പെരുമാറുന്നത് ഇനായയ്ക്ക് വല്ലാതെ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കാര്യങ്ങൾ വേഗം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാനുള്ള അവരുടെ ധൃതി അവൾക്ക് എന്തോ വല്ലാതെ സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും.... ഉത്തരയോട് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടായിരിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു തള്ളിക്കളഞ്ഞു.... "  നീയെന്താ നല്ലപോലെ ഒന്ന് ഒരുങ്ങാതെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നേ...? അവരൊക്കെ ഇപ്പൊ ഇങ് എത്തും.... " കിച്ചനിൽ ധൃതിയിൽ പണി ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഉത്തര  വാതിൽ അടുത്തായി നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ടു പറഞ്ഞു.... " തൻഹാ.......! " അവളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും മറുപടിയൊന്നും കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടതും.... അവർ അകത്തേക്ക് നോക്കി തന്റെ മൂത്ത മകളുടെ പേര് ഉറക്കെ വിളിച്ചു.... അവിടെ കൂടാതെ രണ്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയൊരു പെൺകുട്ടി കൂടിയുണ്ട് അവർക്ക് താനിയ. " എന്താ മമ്മ....! എന്താ വിളിച്ചേ? " അകത്തുനിന്ന് ഓടിയെത്തിയ തൻഹ ചെറിയൊരു കിതപ്പോടെ ഉത്തരയോട് ചോദിച്ചു.... " നീ ദീദിയെ കൊണ്ടുപോയി മുഖത്ത് കുറച്ച് മേക്കപ്പ് ഒക്കെ ഒന്ന് ചെയ്തുകൊടുക്ക്.... മുഖം ആകെ വാടി ഇരിക്കുന്നു അവളുടെ.... " തന്റെ കൈപിടിച്ച് അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ നിർവികാരമായ ഒരു ശില പോലെയാണ് ഇനായ അവളുടെ ഒപ്പം നടന്നത്.... താല്പര്യമില്ലാതെ ഒരു കല്യാണത്തിന് നിന്നു കൊടുക്കാമെങ്കിൽ ഇനി ഇതായിട്ട് എന്തിനാ കുറയ്ക്കുന്നത് എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ... തൻഹ ഓരോന്ന് മുഖത്തു തേക്കുമ്പോളും ഒന്നിനും ഒരുതരത്തിലും അഭിപ്രായം പറയാതെ അവൾ ഇരുന്നു കൊടുത്തു..... എല്ലാം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു എന്ന് തൻഹയ്ക്ക് തൃപ്തി വന്ന ശേഷമാണ് അവൾ ആരാധ്യയെ ആ റൂമിൽ ഇരുത്തി പുറത്തേക്ക് പോയത്.... ജനൽ കമ്പിയിൽ വിരലുകൾ മുറുക്കി പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നു....! പെട്ടെന്നാണ് വീടിന്റെ ഗെയ്റ്റ് കടന്ന് ഉമ്മറത്തേക്ക് നാലോളം ആഡംബര കാറുകൾ ഒരു ഇരമ്പലോടെ വന്നു നിന്നത്.... അതിൽ തന്നെ ബ്ലാക്ക് നിറമുള്ള കാറില്ലെന്ന് ആദ്യം പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ വ്യക്തിയെ കണ്ടതും  ഇനായ ജനൽ കമ്പിയിൽ വിരലുകൾ മുറുക്കി മുന്നിൽ കാണുന്നവനോടുള്ള ദേഷ്യവും വെറുപ്പും അടക്കി നിർത്തി ..... അവനെ കാണുംതോരും  കൺമുമ്പിൽ നെഞ്ചത്തടിച്ചുകൊണ്ട് അലറി കരയുന്ന ഒരു അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ആണ് ഓർമ്മ വന്നത് ..... അവരുടെ കരച്ചിൽ കർണ്ണപ്പടത്തിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുന്നത് പോലെ... To Be Continued 💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #💔 നീയില്ലാതെ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ

❤️‍🔥.. KARA SEVDA.. ❤️‍🔥 -1 മക്കളുടെയും കൊച്ചുമക്കളുടെയും ശബ്ദവും കളിചിരിയും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞ അമ്പാട്ട് തറവാടിന്റെ ഉമ്മറക്കോലായിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചാരുകസേരയിലേക്ക് അതെല്ലാം മനസ്സാലെ വല്ലാതെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അമ്പാട്ട് രാജസേനൻ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ വല്ലാത്ത ഒരു ആത്മസംതൃപ്തിയോടെ ചാഞ്ഞിരുന്നു...... ഇതേ സമയം വീടിന്റെ പടിപ്പുരയ്ക്കലായി ഒരു ഓട്ടോ ഒരു മുരൾച്ചയോടെ വന്നു നിന്നു.... പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഡ്രൈവർക്ക് ഒരു നൂറിന്റെ നോട്ട് എടുത്ത് നീട്ടിയ ശേഷം അവൻ ഓട്ടോയുടെ സീറ്റിലായി വെച്ചിരുന്ന ട്രാവൽ ബാഗ് വലിച്ചു ഷോൾഡറിലേക്ക് ഇട്ടു... ദൂരയാത്ര ചെയ്തു വന്നതിന്റെ  തെളിവെന്നോണം അവന്റെ ഷർട്ടിലും മുഖത്തും എല്ലാം ചെറുതായി പൊടിപടലങ്ങൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... ശരീരത്തിൽ അത്രയേറെ ലൂസ് ആയി കിടക്കുന്ന ഓവർ സൈസ്ഡ് എമറാൾഡ് ഗ്രീൻ കളർ ലെനിൻ ഷർട്ട് അവൻ ഒന്നുകൂടി വലിച്ചിട്ട ശേഷം മുന്നോട്ടേയ്ക്ക് നടക്കാനായി തുടങ്ങി.... വീശി അടിക്കുന്ന കാറ്റിന് അനുസരിച്ച് ശരീരത്തിലേക്ക് ഒട്ടി അമർന്നതും അവന്റെ ഉറച്ച പേശികൾ കൊണ്ട്  ദൃഢമായ ശരീരം വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.... " ഉമേ..... നീ ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ.... കുട്ടി ദേ ഇവിടെ എത്തി..... " പടിപ്പുര കടന്ന് അകത്തേക്ക് പതിയെ നടന്നുവരുന്ന അവനെ ഉമ്മറത്ത് ഇരുന്നിരുന്ന രാജസേനനും കണ്ടിരുന്നു..... അതാരാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അയാൾ ഒന്ന് തലചരിച്ച് അകത്തേക്ക് തന്റെ ഭാര്യയെ  കുറച്ചു ഉറക്കെ തന്നെ വിളിച്ചു....  2 വർഷങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറം പേരക്കുട്ടിയെ കണ്ട സന്ദോഷം ആ വൃദ്ധന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു..... അയാൾ ഇരുന്ന ചാരുകസേരയുടെ ഒരു വശത്തായി ജനലിനോട് ചേർത്ത് വെച്ചിരുന്ന സിംഹത്തിന്റെ മുഖം പിടിയിൽ കൊത്ത് പണി ചെയ്ത തന്റെ ഊന്നുവടി എടുത്ത് അതിൽ താങ്ങി കൊണ്ട് പതിയെ അവിടെന്ന് എഴുനേറ്റ് പഠിക്കലേക്ക് നടന്നു.... അപ്പോഴേക്കും കയ്യിൽ വലിയ ഒരു ആരതിയുടെ താലവും ആയി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഉമയും ബാക്കിയുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും തന്നെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയിരുന്നു..... ആ കൂട്ടത്തിൽ അവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു.... " എന്തിനാടോ ഇതെല്ലാം എടുത്തേ.... വെറുതെ വന്നു കയറുമ്പോൾ തന്നെ അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.... അവൻ ഇതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് നിനക്കറിയുന്ന കാര്യമല്ലേ... " അവന് അത്തരത്തിലുള്ള ഡ്രാമയോട് ഒന്നും വലിയ താല്പര്യമില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ രാജസേനൻ ഭാര്യയെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം പറഞ്ഞു..... " ഏട്ടൻ ഇത് എന്തറിഞ്ഞിട്ടാ.... കണ്ട നാട്ടിൽ പോയി പണിയെടുക്കുന്ന ചെക്കനാ,..... എന്റെ കുഞ്ഞിന് എല്ലാവരുടെയും കരിങ്കണ്ണ് കാണും.... ഇതിൽ അതെല്ലാം അങ്ങ് പൊയ്ക്കോളും... ആ നാട്ടിലെ വല്ല പരിഷ്ക്കാരി പെണ്ണും മനസ്സിൽ കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതും അങ്ങ് പൊയ്ക്കോട്ടെ...." അവസാന വാചകം അടക്കിപ്പിടിച്ച് ഒരു ചെറു ചിരിയോടെയാണ് രാജസേനന്റെ ഭാര്യ ഉമ പറഞ്ഞത്.... അപ്പോഴേക്കും അവൻ നടന്നു വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.... യാത്ര ക്ഷീണവും പെട്ടെന്ന് കാലാവസ്ഥ മാറിയതിന്റെ വീർപ്പുമുട്ടലും എല്ലാം കൂടി ആകെ അസ്വസ്ഥനായ അവൻ മുന്നിൽ അത്ര പേർ കൂടി നിൽക്കുന്നത് കൂടി കണ്ടതും.... ദേഷ്യം കാരണം പല്ല് കടിച്ചു.... എന്നിരുന്നാലും പുഞ്ചിരി തൂകി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരുടെ സന്തോഷം താനായി തല്ലിക്കൊടുത്തേണ്ട എന്ന് കരുതി അവൻ എല്ലാത്തിനും നിന്നുകൊടുത്തു..... അവർക്കൊപ്പം വീടിന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴും ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയ്ക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകൾ വേറെ ആർക്കോ വേണ്ടി ആകമാനം പരതി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.... മുത്തശ്ശിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള എല്ലാ കാര്യപരിപാടിയും കഴിഞ്ഞതും അവൻ ലിവിങ് ഏരിയയിൽ ആയി ഇട്ടിരുന്ന കൗചിലേക്ക് തന്റെ ബാഗ് വെച്ചശേഷം... അവിടെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ തന്റെ കൈയും കാലും അല്പം ഊർജ്ജം കിട്ടാനായി ഒന്ന് സ്ട്രച്ച് ചെയ്തു..... അപ്പോഴേക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നവർ അവരുടെ ജോലികൾ നോക്കി പല ഭാഗത്തേക്കായി ചിതറി പോയിരുന്നു.... ഉച്ചവെയിലെല്ലാം കൊണ്ട് വന്നു കയറിയത് കൊണ്ടാവാം അവന് വല്ലാതെ തൊണ്ട വരളുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ കൂടെയിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശനോട് ഒന്ന് പറഞ്ഞ ശേഷം ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.... " അവൾ എവിടെപ്പോയി അമ്മേ.... രാവിലെ മുതൽ ഇവിടെ എവിടെയും കണ്ടില്ലല്ലോ.....? " ഡൈനിങ് റൂമിന്റെ  ഒരു കോർണറിൽ ആയാണ് ഫ്രിഡ്ജ് വെച്ചിരുന്നത് അതിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തായി വച്ചിരുന്ന  വാട്ടർ ബോട്ടിൽ എടുത്ത് വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തുമ്പോൾ  ആണ് ടേബിളിലേക്ക് ആഹാരം എല്ലാം എടുത്തു വയ്ക്കുന്ന ചെറിയമ്മ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന മുത്തശ്ശിയോട് ആയി ചോദിച്ചത്.... ഒരു നിമിഷം അവൻ തന്റെ കാതു കൂർപ്പിച്ചു അവരുടെ സംഭാഷണത്തിന് ചെവിയോർത്തു.... " ആ കുട്ടി രാവിലെ മുതലാ തട്ടിൻ പുറത്ത് ആണ് ഹേമേ..... പുറത്തുനിന്ന് ഒരുപാട് ആളുകളൊക്കെ വരുന്നതല്ലേ വലിയ ഓട്ടുരുളി ഒക്കെ ഉണ്ട് മുകളില് ഞാനതൊക്കെ ഒന്ന് തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി വെക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞയച്ചതാ.... പിന്നെ വിളക്കും താലവും ഒക്കെ വേണല്ലോ ചടങ്ങിന് .... അതിനോടാവുമ്പോ പറയാം.... ബാക്കിയുള്ള ഒറ്റ ഒരെണ്ണം കൊള്ളത്തില്ല അപ്പൊ കറക്കും അവറ്റിങ്ങളുടെ മുഖം.... " അത് പറയുമ്പോൾ ഉമയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേകതരം വാത്സല്യം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... കയ്യിലെടുത്ത ബോട്ടിൽ ഫ്രിഡ്ജിലേക്ക് തിരിച്ചു വയ്ക്കവെ തേടിയത് എന്തോ കണ്ടുകിട്ടിയ വേട്ടക്കാരനെ പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ വന്യമായി തിളങ്ങി...... തുടരും.... ❤️‍🔥 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ