ലൈല മജ്നു ❤️ (Part-3)
ആ ബുള്ളറ്റിന്റെ ഗർജ്ജനം നിലച്ചതും ക്യാമ്പസ് ഒന്ന് നിശബ്ദമായി. വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും ഐഷുവും അമ്മുവും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിപ്പോയി! രാവിലെ റോഡിൽ വെച്ച് കലിപ്പായ അതേ 'മൊഞ്ചൻ'! അവൻ ഹെൽമെറ്റ് ഊരി, ഒരു സിനിമ സ്റ്റൈലിൽ മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി അവർക്ക് നേരെ നടന്നു വന്നു. ഐഷുവിനെയോ അമ്മുവിനെയോ കണ്ടിട്ട് ഹനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല.
സനയുടെ മുഖം അപ്പോൾ കാണണമായിരുന്നു! ക്യാമ്പസിലെ 'സൗന്ദര്യ റാണി' ചമഞ്ഞു നടക്കുന്ന അവൾ ഹനുവിനെ കണ്ടതും അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതായി. അവൾക്ക് ഹനുവിനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷേ ഹനുവിന് റാഗിംഗ് എന്ന് കേൾക്കുന്നത് തന്നെ അലർജിയാണ്.
ഹനു: (സനയെ നോക്കി കലിപ്പിൽ) "സന... ഇവിടെ എന്താ പരിപാടി? നീയൊക്കെ എന്തിനാ ഈ പിള്ളേരെ ഇങ്ങനെ വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഇവിടെ ഈ ഷോ വേണ്ടെന്ന്. ഇവിടുന്ന് മുങ്ങിക്കോ എല്ലാവരും!"
സന: (ചമ്മിപ്പോയി) "അത് ഹനു... ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ പേര് ചോദിച്ചതാ. ഇവളാണ് അനാവശ്യമായി സീൻ ഉണ്ടാക്കുന്നത്."
ഹനു പതുക്കെ ഐഷുവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഒരു പുച്ഛച്ചിരിയോടെ അവൻ അവളെ നോക്കി.
ഹനു: "പിന്നെ താൻ... രാവിലെ റോഡിൽ വണ്ടി പറപ്പിച്ചതുപോലെ ഇവിടെ നിന്റെ നാക്ക് പറപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട. ഇത് ക്യാമ്പസാണ്, തന്റെ തറവാടല്ല. ഹെൽമെറ്റും വെച്ച് ഇങ്ങോട്ട് കയറിയാൽ പോരാ, കുറച്ച് മര്യാദയും കൂടി പഠിക്കണം!"
ഐഷുവിന് കലിപ്പ് നെറുകയിൽ കയറി. അവൾ ഒരടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി അവന്റെ കണ്മുന്നിൽ വിരൽ ചൂണ്ടി.
ഐഷു: "ഹലോ മിസ്റ്റർ! രാവിലെ ഉണ്ടായതിന് ഞാൻ സോറി പറഞ്ഞതാണ്. ഇനിയും അത് തന്നെ പറഞ്ഞ് ചൊറിയാൻ വന്നാൽ വിവരം അറിയും. നിന്റെ ഈ ബുള്ളറ്റും ഗമയുമൊന്നും എന്റെ അടുത്ത് നടക്കില്ല. നീ ഇവിടുത്തെ വലിയ ആളാണെന്ന് വിചാരിക്കണ്ട. ഒന്നടങ്ങ് ഹനൂ...!"
ഹനു: (പുരികം ഉയർത്തി) "എന്താടി പറഞ്ഞത്? എന്നെ പേര് വിളിച്ച് വെല്ലുവിളിക്കാൻ ധൈര്യമായോ നിനക്ക്?"
ഐഷു: "പേര് വിളിച്ചാൽ എന്താ? താൻ ആകാശത്ത് നിന്ന് പൊട്ടി വീണതാണോ? അനാവശ്യമായി എന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ വന്നാൽ നീ ഇനിയും കേൾക്കും. വഴിയിൽ നിന്ന് മാറടാ അഹങ്കാരി!"
ഐഷു ദേഷ്യത്തിൽ കുറെ കാര്യങ്ങൾ അവനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ വിചിത്രമെന്ന് പറയട്ടെ, ആദ്യം ചൂടായ ഹനു പിന്നെ ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല. ഐഷു പറയുന്നതെല്ലാം അവൻ ഒരു തരം കൗതുകത്തോടെ കേട്ടുനിന്നു. ഒടുവിൽ ഐഷുവും അമ്മുവും ദിയയും കൂടി അവിടെന്ന് പോയി.
ക്ലാസ്സിലെത്തി ഐഷു ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ വിളി കേട്ടത്.
"ഐഷൂ...!"
ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഐഷു ശരിക്കും എക്സൈറ്റഡ് ആയി! അവൾ വേഗം വാതിലിനടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. അവിടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് അമീൻ ആയിരുന്നു.
ഐഷു: "അമീൻക്കാ! ഇതെന്താ ഇവിടെ? ഞാൻ ശരിക്കും ഷോക്കായി! ഇക്ക എപ്പോഴാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?"
അമീൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "ഞാൻ ഇവിടെ പുതിയ ലെക്ചററായി ജോയിൻ ചെയ്തതാ ഐഷൂ. സൈക്കോളജി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലാണ്. ഇന്ന് എന്റെ ഫസ്റ്റ് ഡേ ആണ്. നീ ഈ കോളേജിലാണെന്ന് ഇക്ക പറഞ്ഞിരുന്നു."
ഐഷു: "എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ! ഇത് വലിയ ചതിയായിപ്പോയി. വീട്ടിലൊക്കെ എല്ലാവർക്കും സുഖമല്ലേ? ഉമ്മ എന്ത് പറയുന്നു? എന്നെ അന്വേഷിക്കാറുണ്ടോ?"
അമീൻ: "പിന്നല്ലാതെ! ഉമ്മ നിന്നെ എപ്പോഴും ഓർക്കും. 'ഐഷുക്കുട്ടിക്ക് വല്ല കുസൃതിയും അവിടെ ഒപ്പിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോ' എന്നാ ഉമ്മയുടെ പേടി. നീ പഠനമൊക്കെ സീരിയസ് ആയിട്ട് തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലെ? വല്ല കുരുത്തക്കേടും ഒപ്പിച്ചു വെക്കുന്നുണ്ടോ ഇവിടെ?"
ഐഷു: "ഏയ്... ഞാൻ പാവമായത് അമീൻക്കാക്ക് അറിയില്ലേ! ഇക്ക ഇവിടെ വന്നത് എന്തായാലും നന്നായി. എനിക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായി. ഇനി ആരെങ്കിലും വിരട്ടിയാൽ എനിക്ക് ഇക്കയോട് പരാതി പറയാമല്ലോ!"
അമീൻ: "അതിനെന്താ, ധൈര്യമായി പറഞ്ഞോ. പക്ഷെ ഇവിടെ ഞാൻ സാറാണ് കേട്ടോ, അമീൻക്ക അല്ല! സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വന്ന് അമീൻക്കാ എന്ന് വിളിച്ചാൽ എന്റെ ഇമേജ് പോകും!"
ഐഷു: "അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം സർ! പിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും സുഖമാണല്ലോ? ഉപ്പയുടെ അസുഖം ഒക്കെ എങ്ങനെയുണ്ട്?"
ഐഷു: "ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല അമീൻക്കാ. മരുന്നൊക്കെ കറക്റ്റ് ആയി കഴിക്കുന്നുണ്ട്. അമീൻക്ക എപ്പോഴാ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്? ഇക്കയെ കണ്ടാൽ ഉപ്പയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമാകും."
അമീൻ: "ഈ ശനിയാഴ്ച വരാമെന്ന് നോക്കുന്നു. ശരി ഐഷൂ, എനിക്ക് ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങാറായി. പിന്നീട് കാണാം. സൂക്ഷിച്ചു പോകണം കേട്ടോ, പുതിയ കുട്ടികളെ റാഗ് ചെയ്യാൻ ആരെങ്കിലും വന്നാൽ നീ പേടിക്കണ്ട."
അമീൻ യാത്ര പറഞ്ഞ് പോയതും അമ്മുവും ദിയയും ഐഷുവിനെ വളഞ്ഞു.
അമ്മു: "എടി ഐഷൂ... ഇതാരാ ഇത്ര വലിയൊരു മൊഞ്ചൻ? നിനക്ക് ഇത്ര വലിയ ബന്ധമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നോ? വായീന്ന് വെള്ളം വരുന്നുണ്ടല്ലോ! സത്യം പറ, ആരാ ഇത്?"
ഐഷു: "അമീൻക്ക എന്റെ ഇക്കയുടെ ഫ്രണ്ടിന്റെ അനിയനാണ്. ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് ഫാമിലിയും തമ്മിൽ വർഷങ്ങളുടെ അടുപ്പമുണ്ട്. ഒരിക്കൽ അമീൻക്കയുടെ ജ്യേഷ്ഠൻ അൻവർ ഇക്ക എന്റെ ഇക്കയോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നും കല്യാണം കഴിക്കാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടെന്നും."
അമ്മു: "എന്നിട്ട്? എന്നിട്ട്? ബാക്കി പറ!"
ഐഷു: "അൻവർ ഇക്ക നല്ലൊരു പയ്യനായത് കൊണ്ട് വീട്ടുകാർക്കെല്ലാം സന്തോഷമായിരുന്നു. ഇക്കാക്കും ഉപ്പക്കും വലിയ താല്പര്യം. പക്ഷേ എനിക്ക് അൻവർ ഇക്കയെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ എപ്പോഴും ഒരു ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനത്താണ് കണ്ടിരുന്നത്. പഠനം കഴിയാതെ കല്യാണം വേണ്ടെന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ രണ്ട് കുടുംബക്കാരും കൂടി ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി... ഇപ്പോൾ എൻഗേജ്മെന്റ് മാത്രം നടത്തുക, പഠനം കഴിഞ്ഞ് കല്യാണം മതി എന്ന്. അങ്ങനെ എല്ലാം ഉറപ്പിച്ചു നിക്കുമ്പോഴാണ്..."
ഐഷു ഒരു നിമിഷം മൗനമായി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വിഷമം പടർന്നു.
ഐഷു: "എല്ലാം തീരുമാനിച്ച പടിയായിരുന്നു... പക്ഷേ ആ എൻഗേജ്മെന്റിന് കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴാണ് ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ഒരു കാര്യം സംഭവിക്കുന്നത്!"
(തുടരും)
👉 കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ കമന്റിൽ അറിയിക്കണം ❤️#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ ##pranaya kadhakal
ലൈല മജ്നു ❤️ (Part-2)
റോഡിലൂടെ സ്കൂട്ടർ പറക്കുകയാണ്. ഐഷുവിന് നല്ല സ്പീഡുണ്ട്. പിന്നിലിരുന്ന് അമ്മു അവളുടെ തോളിൽ അടിച്ചു.
അമ്മു: "എടി ഐഷൂ... പതിയെ പോടി! നമുക്ക് കോളേജിൽ എത്തണം, അല്ലാതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അല്ല."
ഐഷു: "നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരി അമ്മൂ... ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ ലേറ്റ് ആയാൽ ആ സീനിയേഴ്സ് നമ്മളെ പഞ്ഞിക്കിടും."
പെട്ടെന്നാണ് ആ അമൂമ്മ വടിക്കപ്പുറം റോഡിന് കുറുകെ ചാടിയത്. ഐഷു സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് ബ്രേക്ക് ഇട്ടു. ടയർ റോഡിൽ ഉരസി പുകഞ്ഞു. ഭാഗ്യം! അമൂമ്മയുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വണ്ടി നിന്നു. ഐഷുവും അമ്മുവും ശ്വാസം വിടാൻ മറന്നു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ ഒരു ബുള്ളറ്റ് വന്നു നിന്നത്. അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആൾക്ക് നല്ല കലിപ്പിലായിരുന്നു.
മൊഞ്ചൻ: "എന്താടോ... കണ്ണു കാണില്ലേ തനിക്ക്? ഈ അമൂമ്മയെ തട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ താൻ എന്ത് ചെയ്തേനെ?"
ഐഷു: (പേടി മാറിയപ്പോൾ ദേഷ്യം വന്നു) "ഓ... വലിയ ഉപദേശം വേണ്ട. ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്തതാണോ? അവർ പെട്ടെന്ന് മുന്നിൽ വന്നതല്ലേ."
മൊഞ്ചൻ: "പിന്നെ! വണ്ടി റോക്കറ്റ് പോലെ വിട്ടാൽ പിന്നെ എങ്ങനെ നിർത്തും? തനിക്കൊക്കെ ലൈസൻസ് തന്നവനെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ."
ഐഷു: "ഹലോ... എന്റെ ലൈസൻസിനെ കുറിച്ച് പറയാൻ നിങ്ങൾ ആരാ? അധികപ്രസംഗം നടത്താതെ വണ്ടി എടുത്ത് പോയേ മിസ്റ്റർ!"
മൊഞ്ചൻ: "അധികപ്രസംഗം അല്ലടി, മര്യാദയാ. ഇനിയെങ്കിലും നോക്കി ഓടിക്ക്."
അവൻ ദേഷ്യത്തിൽ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പാഞ്ഞുപോയി. ഐഷുവും അമ്മുവും പരസ്പരം നോക്കി ഒരു 'പുച്ഛം' ഇട്ടിട്ട് കോളേജിലേക്ക് വിട്ടു.
---
കോളേജ് ക്യാമ്പസ്
കോളേജ് ഗേറ്റ് കടന്നതും അമ്മുവിന്റെ കൈ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അമ്മു: "എടി... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു. ആ കാണുന്നതൊക്കെ സീനിയേഴ്സ് ആണോ?"
ഐഷു: "നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മളെ ആരും കടിച്ചു തിന്നില്ലല്ലോ."
അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വിളി കേട്ടത്. "ഐഷൂ... അമ്മൂ... നിൽക്കണേ!"
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ പഴയ ട്യൂഷൻ കൂട്ടുകാരി ദിയ. ഓടിവന്ന് അവൾ ഐഷുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ദിയ: "എന്റെ ദൈവമേ... നിങ്ങളെ ഇവിടെ കാണുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം?"
ഐഷു: "വിശേഷമൊക്കെ പിന്നെ പറയാം. ദാ ഇവളുടെ പേടി ഒന്ന് മാറ്റിക്കൊടുക്ക്."
ദിയ: "പേടിക്കണ്ട അമ്മൂ... നമുക്ക് അടിച്ചു പൊളിക്കാം. പക്ഷെ ഈ റാഗിംഗ് മാത്രം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു."
അവർ മൂന്നുപേരും കൂടി ബി.കോം ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്നാണ് പടിക്കെട്ടിൽ ഒരു കൂട്ടം സീനിയേഴ്സ് വഴി തടഞ്ഞു നിന്നത്. സന എന്ന പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു ആ ഗ്യാങ്ങിന്റെ ലീഡർ.
സന: "ആഹാ... പുതിയ ലോഡ് എത്തിയല്ലോ. എങ്ങോട്ടാ മക്കളെ ഇത്ര ധൃതിയിൽ?"
ഐഷു: "ക്ലാസ്സിലേക്ക്." (ഒട്ടും ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ)
സന: "അത്ര പെട്ടെന്ന് ക്ലാസ്സിൽ കയറണ്ട. ഇവിടെ ചില നിയമങ്ങളുണ്ട്. ദാ ആ കാണുന്ന ബെഞ്ചിന് മുകളിൽ കയറി നിന്ന് മൂന്നുപേരും കൂടി ഒരു ഡാൻസ് കളിച്ചേ. നല്ല തകർപ്പൻ ഐറ്റം ആയിരിക്കണം!"
അമ്മുവും ദിയയും ആകെ വിയർത്തു. അവർ ചെറുതായി മൂവ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും ഐഷു അവരുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.
ഐഷു: (സനയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി) "ഞങ്ങൾ ഡാൻസ് കളിക്കാൻ വന്നവരല്ല, പഠിക്കാൻ വന്നവരാ. പിന്നെ റാഗിംഗ് കുറ്റകരമാണെന്ന് ചേച്ചിക്ക് അറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം."
സനയുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. കൂടെയുള്ള പയ്യന്മാർ ഐഷുവിനെ വളഞ്ഞു.
സന: "നീ വലിയ ടൈപ്പ് ആണല്ലേ? നിന്റെ ഈ നാക്ക് ഞാൻ ഇന്ന് പിഴുതെടുക്കും. സീനിയേഴ്സിനെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു തരാം."
സന ദേഷ്യത്തോടെ ഐഷുവിനെ അടിക്കാൻ കൈ ഓങ്ങി. ഐഷു ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി. അപ്പോഴാണ് ക്യാമ്പസിനെ വിറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. അത് കേട്ടതും സനയുടെ ഉയർത്തിയ കൈ താഴെ വീണു.
സീനിയർ പയ്യൻ: (പതിയെ) "സന... സീൻ മാറ്റിക്കോ. ഹനു വരുന്നുണ്ട്!"
ബുള്ളറ്റ് അവരുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നു നിന്നു. അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടതും ഐഷുവും അമ്മുവും ഒന്ന് ഞെട്ടി.
(തുടരും)#📙 നോവൽ #📔 കഥ #📙 നോവൽ
ലൈല മജ്നു ❤️
Part -
--------------------
“ഐഷു... ഡീ... ഐഷു...”
ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ കീറി കടന്നപ്പോൾ ഞാന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും മങ്ങിയിരുന്നു, ഹൃദയം ഭാരം നിറഞ്ഞു.
“രാവിലെ തന്നെ എന്തിനാ ഉമ്മ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത്...” ഞാൻ വഴുതിവിളിച്ചു.
“എന്താണ് നിനക്ക് അറിയില്ലേ... എന്ത് കോലമാടി ഇത്? ഇന്ന് നിന്റെ നിക്കാഹ് ആണ് പെണ്ണേ...”
ഒരു നിമിഷം ലോകം നിലച്ചുപോയ പോലെ തോന്നി. എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങൾ, പക്ഷെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് ഒറ്റ വാക്ക് മാത്രം—
“ഹം...”
“എന്ത് ഹം! ഒന്ന് വേഗം പോയി റെഡിയാവു.”
ഉമ്മ പോയി. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. എന്റെ മുറിയിലൊക്കെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരുട്ട് മാത്രം. ഇന്ന് എന്റെ നിക്കാഹ്. ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയും സ്വപ്നം കാണുന്ന ദിവസം. പക്ഷേ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ദിനം. ഒരിക്കലും കാത്തിരുന്നില്ലാത്ത, തയ്യാറാക്കിയിരുന്നില്ലാത്ത ദിനം.
“ഹലോ, കല്യാണ പെണ്ണേ! റെഡി ആയില്ലേ?”
പെട്ടെന്ന് പുറകിൽ കേട്ട ശബ്ദം, ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മൂവും ദിയയും! എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഫ്രണ്ട്സ്. അവരെ കണ്ടതും മനസ്സിലെ കെട്ടുപാടുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഞാൻ ഓടിപ്പോയി അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“എന്താടി... എന്തിനാ കരയുന്നെ?” ഫിദയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശങ്ക.
“എനിക്കൊന്നും പറ്റുന്നില്ലെടി... മനസ്സ് തകരുന്നു... എനിക്ക് ഇങ്ങനെ അഭിനയിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...”
“ഐഷു, ഇന്ന് നിന്റെ നിക്കാഹ് ആണ്. സന്തോഷിക്കേണ്ട ദിനം. മറക്കാൻ ശ്രമിക്കു...”
“അവനെ എനിക്ക് മറക്കാനാവില്ല...”
അവരുടെ മുഖത്ത് വിഷമം തെളിഞ്ഞു.
“ഐഷു, ഇതുവരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിന്തുടർന്നു... പക്ഷേ ഇനി കഴിയില്ല.”
എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഹൃദയം വീണ്ടും പൊട്ടിത്തെറിക്കാനൊരുങ്ങി. അപ്പോഴാണ് എന്റെ പേര് കേട്ടു താഴെ നിന്നൊരു വിളി.
“മോളെ, റെഡി ആവാൻ തുടങ്ങിയില്ലേ?”
ഇക്കയുടെ ശബ്ദം, അതിൽ കരുതലും അല്പം ഭയവും.
“ഇക്ക... ഞാൻ...”
“മോളെ, എനിക്കറിയാം നീ ഒരിക്കലും തയ്യാറല്ലെന്ന്. പക്ഷേ ഉപ്പാനെയും ഉമ്മനെയും സങ്കടത്തിലാക്കാൻ നീ അനുവദിക്കരുത്. പടച്ചോൻ നിനക്ക് നല്ലൊരു ജീവിതം കൊടുക്കും. അവനെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ. നിനക്ക് അതിലും നല്ലവനാണ് കൈ പിടിക്കാൻ പോകുന്നത്.”
ഞാൻ തലകുനിച്ചു. വാക്കുകൾ വഴി കണ്ടെത്തിയില്ല. ഹൃദയം മാത്രം മിണ്ടി: ‘ഹനു...’
ദിയ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “ഐഷു, വിഷമിക്കണ്ട, ഞങ്ങൾ നിന്നെ റെഡി ആക്കി തരാം.”
---
ഇന്ന് എന്റെ നിക്കാഹ്. ഓരോ നിമിഷവും ഹൃദയത്തിൽ കല്ല് പോലെ വീഴുന്നു. ഞാൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പ്രതിബിംബം തന്നെ ചോദിച്ചു പോലെ തോന്നി:
“നീ സന്തോഷമാണോ?”
എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉത്തരം എഴുതിയിരുന്നു.
എനിക്ക് ഒരിക്കലും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല, ഹനുവല്ലാതെ മറ്റാരെങ്കിലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വരുമെന്ന്.
---
*~ FLASH BACK ~*
“ആഹാ! ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ? നിനക്കു നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കാനും അറിയാം!” ഉമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ലാളിത്യവും സ്നേഹവും.
“പിന്നല്ലാ ഉമ്മ! ഇന്ന് എന്റെ കോളേജ് ഫസ്റ്റ് ഡേ അല്ലേ? എനിക്കു കുറച്ച് എനർജി വേണ്ടേ!”
“അത് ശരിയാ. ഐഷു, റാഗിംഗ് ഒക്കെ ഉണ്ടാവും, ശ്രദ്ധിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യണേ.”
“അത് പറയണ്ട ഇക്ക. അത് ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കും.”
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ആവേശം. സൂര്യപ്രകാശം പോലും ഇന്ന് എനിക്കായി മാത്രം തെളിഞ്ഞതുപോലെ.
“ഉമ്മ, ഇക്ക, ബൈ!”
“വണ്ടി പതിയെ കൊണ്ടു പോയി മോളെ!”
“ഉമ്മേ... ഞാനെന്താ ഫസ്റ്റ് ടൈം വണ്ടി എടുക്കുന്നെ?”
“എങ്കിലും നിനക്ക് സ്പീഡ് കൂടുതലാണ്!”
ഞാൻ ചിരിച്ചു. “ഹോ, ആയിക്കോട്ടെ 😏”
പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മവന്നു—അമ്മുവിനെ കൂടി പിക്ക് ചെയ്യണം!
“ഡി വേഗം കയറു!”
“ഹോ, ഇതാ വരുന്നു! എന്തിനാ ഇത്രേ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത്?”
“ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ എന്തിനാ ലേറ്റ് ആകുന്നത്!”
ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു മുന്നോട്ട്. ഞാൻ സ്പീഡ് കൂട്ടി. കാറ്റും എന്റെ സന്തോഷവും തമ്മിൽ മത്സരം തുടങ്ങി.
പെട്ടെന്ന്—
ഒരു അമ്മൂമ്മ എന്റെ വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ! ബ്രേക്ക്! ഒരു നിലവിളി!
“ഐഷു!”
വണ്ടി നിന്നു. ഹൃദയം കഴുത്തിൽ. വേഗം ഇറങ്ങി.
“അമ്മൂമ്മേ, ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ?”
“ഇല്ല മോളെ... ഭയപ്പെടുത്തി പോയി.”
ഞാൻ ആശ്വസിച്ചു. ആ നിമിഷത്തിലാണ്—
“ഡി...!”
ഒരു ശബ്ദം. ഒരു നേർക്കാഴ്ച.
. (തുടരും)
---
ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ കമന്റിൽ അറിയിക്കണേ ❤️#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
