പലപ്പോഴും വാക്കുകൾ തോറ്റു പോകുന്നിടത്താണ് അയാൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. ഞാൻ പറയാൻ മറന്ന കാര്യങ്ങളും പറയാതെ മാറ്റിവെച്ച സങ്കടങ്ങളും എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി വായിച്ചെടുക്കുന്ന വിസ്മയം. ലോകം മുഴുവൻ എനിക്കെതിരെ നിൽക്കുമ്പോഴും എന്റെ സാഹചര്യങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, "ഞാനുണ്ട് കൂടെ" എന്ന ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ എന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നയാൾ. എന്റെ ആകുലതകളുടെ കനലുകളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്യിക്കുന്നയാൾ. "അയാളുടെ ഓരോ വാക്കും ഒരു ഔഷധമാണ്" തളർന്നു പോകുമ്പോൾ എന്നെ ഉണർത്തുന്ന മരുന്ന്. സ്നേഹം കൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ പൊതിയുന്നത് ഒരു കവചം പോലെയാണ്. അവിടെ എനിക്ക് ഞാനായിരിക്കാൻ പേടിയില്ല. എന്റെ മൗനത്തെ പോലും സംഗീതമാക്കി മാറ്റുന്ന, എന്റെ ആത്മാവിനെ തൊട്ടറിഞ്ഞ ഒരേയൊരാൾ... "ന്റേത്‌ മാത്രമായൊരാൾ" @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

നമുക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഈ അനിശ്ചിതത്വം വെറുമൊരു ദൂരമല്ല, മറിച്ച് പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച ആയിരം വാക്കുകൾ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു ശൂന്യതയാണ്... എന്ന് തീരുമെന്നറിയാത്ത ഈ കാത്തിരിപ്പിൽ, പഴയ ആ നമ്മളെ നാം എവിടെയാണ് ഉപേക്ഷിച്ചതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം തിരക്കുകൾ നമ്മെ വിഴുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു... ഹൃദയം കൊണ്ട് തൊടാൻ കഴിയുന്നത്ര അരികിലുണ്ടായിട്ടും, അപരിചിതത്വം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു അദൃശ്യകോട്ടയ്ക്കുള്ളിലാണ് നാം ഇന്ന് കഴിയുന്നത്... അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയവും, അകലാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ വിട്ടുപിരിയാനാവാത്ത ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവും നമ്മെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നു... "കാലം നമുക്ക് തന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ ഒരുപക്ഷേ ഇതാവാം" പരസ്പരം പ്രണയിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ രണ്ട് മരവിച്ച മനുഷ്യരായി ഒരേ വഴികളിലൂടെ നടന്നുതീർക്കേണ്ടി വരുന്ന ഈ ദൂരമല്ലാത്ത ദൂരം... തിരക്കുകൾ ഒരു ഒഴികഴിവ് മാത്രമാണ്, സത്യത്തിൽ നമുക്ക്‌ എവിടെയാണ് നമ്മെ നഷ്ടമായത്‌... പഴയ ആ പതിപ്പിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാൻ ഇപ്പോൾ നമ്മളിൽ അവശേഷിക്കുന്നത് വെറും നിഴലുകൾ മാത്രമാണ്... ഈ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒരു തിരിച്ചുപോക്ക് സാധ്യമാകുമോ...? @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

"ഇന്നലെകൾ തീർന്നു, നാളെകൾ ഉറപ്പില്ല; അല്ലാഹുവിലേക്ക് മടങ്ങും മുൻപ് ഒരു സുജൂദിലെങ്കിലും ഹൃദയം തൊടുക." "പിന്നിട്ട വഴികളിൽ പകുതി ആയുസ്സും കൊഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; ബാക്കിയുള്ള നിമിഷങ്ങളിൽ ശ്വാസം പോലും കടം ചോദിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഏറ്റവും വലിയ സത്യം. അടുത്ത സുജൂദിന് നെറ്റിത്തടം മണ്ണിൽ തൊടുമെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത ഈ ജീവിതത്തിൽ, പരലോകത്തേക്ക് കരുതിവെക്കാൻ പുണ്യങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

"മജ്നൂൻ എന്നത് ഒരു പേരോ ചരിത്രമോ അല്ല, അത് പ്രണയം കൊണ്ട് സ്വയം ഉടഞ്ഞുപോയവന്റെ വിലാസമാണ്. എന്റെ വിലാസം നിന്റെ മിഴികളിലെ കരിമഷിയാണ്." പ്രിയപ്പെട്ടതേ.... നീ എന്റെ പ്രപഞ്ചമാണ്! നിന്റെ ഓർമ്മകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു പഴയ അറബി കാവ്യം പോലെ പുനർജനിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് നജ്ദിലെ മണലിൽ ഖൈസ് എഴുതിയത് അതേ പ്രണയത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ് എന്റെ ഈ വരികൾ. നീയെന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലെ വിറയലാണ്, എന്റെ മൗനത്തിലെ നിലവിളിയാണ്. ലോകം എന്നെ 'ഭ്രാന്തൻ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിൽ അഭയം തേടുന്നു. ലൈലയുടെ വിരൽത്തുമ്പ് തൊട്ടപ്പോൾ മജ്നൂൻ അറിഞ്ഞത് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ പ്രണയമെന്ന ഏക ബിന്ദുവിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു എന്നാണ്. എന്റെ കവിതകൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് നിന്റെ ശ്വാസം തുടങ്ങുന്നു. നമ്മൾ രണ്ട് ശരീരങ്ങളല്ല, ഒരേ നോവിന്റെ രണ്ട് ആഴങ്ങളാണ്. "നീ എന്നെ വായിച്ചു തീർക്കരുത്... കാരണം ഓരോ വായനയിലും ഞാൻ നിന്നിൽ പുതിയൊരാളായി ജനിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ പ്രണയം ഒരു മണൽക്കാറ്റുപോലെയാണ്, അത് അടങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ ലോകം കാണുക നമ്മൾ ഒന്നായി മാറിയ അടയാളങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

"നീയില്ലാത്ത ഈ ലോകം അർത്ഥശൂന്യമായ ഒരു വലിയ അക്ഷരത്തെറ്റാണ്. നിന്റെ മിഴികളിൽ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ശരിയായി വായിച്ചു തീർക്കുന്നത്." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

പ്രിയപ്പെട്ടതെ.... നീയെന്റെ വരികൾക്കിടയിലെ ശ്വാസമാണ്, മരുഭൂമിയിലെ മരീചികയല്ല, ദാഹിക്കുന്നവന്റെ തീർത്ഥമാണ്. ഖൈസിന്റെ നെഞ്ചിലെ കത്തുന്ന മണലാരണ്യം പോലെ, നിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ തിരയുന്നു. ലക്ഷ്യസ്ഥാനമില്ലാത്ത ഒരലച്ചിലായിരുന്നു ഞാൻ, നിന്റെ മിഴികളിലെ കരിമഷി കണ്ടു മുട്ടും വരെ. ലോകം എന്നെ 'മജ്നൂൻ' എന്ന് വിളിക്കട്ടെ, കാരണം, നിന്നെ പ്രണയിക്കാത്തവരല്ലേ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭ്രാന്തന്മാർ? ഞാൻ ലൈലയുടെ ഭ്രാന്തനാണ്, ഈ വാക്കുകൾ എന്റെ സിരകളിൽ പടരുന്നു. പ്രണയം ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണെങ്കിൽ, എന്റെ ഖിബില നീയുമാണ്. നമ്മുടെ ആത്മാവുകൾക്കിടയിൽ ദൂരത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകളില്ല, നീ ശ്വസിക്കുന്നത് പോലും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിലൂടെയാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞാലും, മണൽക്കാറ്റുകൾ ചരിത്രത്തെ മൂടിയാലും, ഈ മണ്ണിൽ നമ്മുടെ പ്രണയം ഒരു തണൽമരമായി നിലനിൽക്കും. നീയെന്റെ ലൈലയാവുക, ഞാൻ നിനക്കായി ലോകം മറന്ന മജ്നൂനാവാം. നമുക്കിടയിൽ മരണം പോലും ഒരു തോൽവിയായിരിക്കും, കാരണം പ്രണയിക്കുന്നവർക്ക് മരണമില്ല, അവർ ഓർമ്മകളിൽ പുനർജനിക്കുന്നു. @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

ഫോണിലെ സ്ക്രീനിൽ ഒരായിരം മുഖങ്ങളുണ്ട്‌... പക്ഷെ... നെഞ്ചോട്‌ ചേർക്കാൻ ഒരാൾ പോലുമില്ലാത്ത ദൂരത്തിലാണ് പലപ്പോഴും നമ്മൾ.... @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

ലോകത്തിന്‌ മുന്നിൽ നാം അപരിചിതരാകാം, പക്ഷേ എന്റെ ഏകാന്തതകളിൽ നിന്റെ പേരിന്‌ പ്രാർത്ഥനയുടെ മണമാണ്‌. ദൂരത്തിന്റെ മതിലുകൾക്കിപ്പുറം, ഒരു വിളിപ്പാടകലെ നീ ഉണ്ടെന്ന ബോധ്യം മതി എനിക്ക്‌ ഉലയാതെ നിൽക്കാൻ. ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ രഹസ്യ അറയിൽ, ആരും കാണാതെ ഞാൻ കാത്തുവെച്ച വെളിച്ചമാണ്‌ നീ. കൂടെ നടക്കാൻ നിഴലായി നീയില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ വീണുപോകാതിരിക്കാൻ എന്നെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന അദൃശ്യമായൊരു കരം എപ്പോഴും നീയുടേതാണ്‌. നിശബ്ദതകളിൽ നാം നടത്തുന്ന ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്കും, ചിരിക്കിടയിൽ ആരും കാണാതെ പോകുന്ന ആ മിഴിനീർത്തുള്ളികൾക്കും ഇന്നും നിന്റെ ഗന്ധമാണ്‌. നമുക്കിടയിൽ വാക്കുകൾ മരിക്കുകയും മൗനം തളിർക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിലാണ് ഞാൻ നിന്നെ കൂടുതൽ അറിയുന്നത്. വല്ലപ്പോഴും മാത്രം പെയ്യുന്ന മഴ പോലെ, തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ നീ എന്നിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ വരണ്ട മരുഭൂമികൾ വീണ്ടും പൂക്കുന്നു. നീയെന്ന രഹസ്യം എന്റെ ആത്മാവിൽ ഒരു മുദ്ര പോലെ പതിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്; ലോകം അറിയാത്ത, എന്നാൽ എനിക്ക് മാത്രം ജീവശ്വാസമാകുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടൊരു മുദ്ര..." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

حياتي മടുപ്പില്ലാത്ത കാഴ്ചകൾക്ക് നിന്റെ ചിരിയുടെ അഴകാണ്. കണ്മുന്നിൽ നീ ഉണ്ടാവുക എന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു സൗന്ദര്യം മറ്റൊന്നുമില്ല. "യാ ഹയാത്തി" (എന്റെ ജീവനേ) "നീ കൂടെയുള്ളപ്പോഴാണ് ലോകം പൂർണ്ണമാകുന്നത്." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

"ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അഴുകിക്കിടക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളെ എന്റെ വിരലുകൾ മാന്തി പുറത്തെടുക്കുകയാണ്; ആ നാറ്റമുള്ള വാക്കുകളാണ് എന്റെ ഭ്രാന്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സുഗന്ധം." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ