@musrifamuhiyadeen
@musrifamuhiyadeen

MUCHI *PKR..😘..♥Ⓜ🎶

💖I Love you chunke😘 *💘*എൻ റൂഹിൻ മുഹബ്ബത്ത്*💞* coming soon..😎 کان ماکان فات ما فات😉

#

📙 നോവൽ

💘നീയില്ലാ ജീവിതം💘2️⃣ ✍️Mubashira MSKH 1മുതൽ 47 വരെ ലിങ്ക്.... 1️⃣...https://sharechat.com/post/kgEqB3Z 2️⃣...https://sharechat.com/post/mBnjVrD 3️⃣...https://sharechat.com/post/lkVkGlm 4️⃣...https://sharechat.com/post/mBQ0WRk 5️⃣...https://sharechat.com/post/MxDdVg9 6️⃣...https://sharechat.com/post/j9K9OBx 7️⃣...https://sharechat.com/post/K5lqKVV 8️⃣...https://sharechat.com/post/EW7NwX6 9️⃣...https://sharechat.com/post/DwOAgl0 1️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/j9Eryr7 1️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/6Nealvx 1️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/1ZWbegA 1️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/pwRlaKD 1️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/J7lNdKZ 1️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/Oy9zG8E 1️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/pwRlaKD 1️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/j9Gv4v3 1️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/K5dK9Mb 1️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/VOBl0K9 2️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/AQPGJMQ 2️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/y7W0BVe 2️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/kA6AJQy 2️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/6RaK8Vb 2️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/jbROrJN 2️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/aKy8Zpq 2️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/AQ4PzEa 2️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/DXwZBBK 2️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/9mmbJkz 2️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/gkbAyA1 3️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/l1eGgWm 3️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/gkbDvqz 3️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/Oq68aW9 3️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/3D4vX1l 3️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/n1M43e0 3️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/RxQRa3B 3️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/zgQqpKx 3️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/0q7lKb8 3️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/Bgy1apO 3️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/KeWzZK1 4️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/m1VJb3X 4️⃣1️⃣....(1)...https://sharechat.com/post/n1l3Qb0 (2)....https://sharechat.com/post/rgKB0NK (3)...https://sharechat.com/post/d0bDgg8 (4)...https://sharechat.com/post/3DpB69K 4️⃣2️⃣... (1)...https://sharechat.com/post/evOZwv9 (2)...https://sharechat.com/post/KeaO06w (3)...https://sharechat.com/post/y71lO4d 4️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/BgVkKQk 4️⃣4️⃣...(1).....https://sharechat.com/post/AQnKmOJ (2)...https://sharechat.com/post/vJNQQ1Q 4️⃣5️⃣...(1)...https://sharechat.com/post/xwNG9gk (2)...https://sharechat.com/post/7ANrlAD 4️⃣6️⃣...(1)...https://sharechat.com/post/AQZzZgm (2)...https://sharechat.com/post/NWKpZve 4️⃣7️⃣...(1)...https://sharechat.com/post/7ANnDXA (2)...https://sharechat.com/post/d0GPVr9 തുടരും....
372 കണ്ടവര്‍
3 മണിക്കൂർ
#

📙 നോവൽ

*💘*എൻ റൂഹിൻ മുഹബ്ബത്ത്*💞* _Part.58_ ✍️Musrifa Muhiyadeen [Muchi]♥️ ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ അപ്പോഴേക്കും മിർഷു പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു... അവിടെ എത്തിയപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു.....ഞാൻ കാറിൽ നിന്ന് ചാടി ഇറങ്ങി..... കണ്ണും തള്ളി നോക്കി നിന്നു.... മുമ്പിൽ തന്നെ നമ്മളെ കസിൻസ് ഉണ്ട്..... പാച്ചു,,, സാലി,,,,ജിനു,,,, ഫസ്ന,,,, കൂടെ ജാസിയും..... അവരെ ഒക്കെ കണ്ടതും നമ്മൾ ഒടിചെന്നു അവരെ അടുത്തെത്തിയതും അവർ എന്നെ തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കിയിട്ട് എല്ലാം കൂടി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചിട്ട് നമ്മക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി..... നമ്മൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് അവരെ ഒക്കെ മാറി മാറി നോക്കി..... പെട്ടെന്ന് അതിൽ ഒരു മുഖം കാണാതെ വന്നതും എന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടി..... ഞാൻ അവരെ മിഴിച്ചു നോക്കിയതും അവർ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്..... "എന്താടി... നമ്മളെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ നിന്റെ മുഖം വാടിയെ.... ഹാ.. നമ്മളെ ഒന്നും നിനക്ക് ഇപോ വേണ്ടായിരിക്കും... ഇല്ലേൽ ഇത്രയും ദിവസം മരിച്ചെന്ന് വരുത്തി നമ്മളിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ ജീവിക്കില്ലയിരുന്നല്ലോ....ഫസ്നയാണ്.. "ഹാ... അങ്ങനെ തന്നെയാ... എന്ന പൊക്കോ... എന്തിനാ എന്നെ കാണാൻ വന്നേ...." നമ്മക് ഇവിടെ ഫീലായി നിക്കുമ്പോ അത് കൂട്ടാൻ അവറ്റകളുടെ ഓരോ ഡയലോഗ്.... കലിപ്പ് കേറി വന്നു.... "ഡി... എന്താ ഇത്രയ്ക്ക് കലിപ്പ്...അത് ഒരാളെ കാണാത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന് നമ്മക് അറിയാം.... "അതിന് ഓൾ ഇവിടെ നമ്മുടെ കൂടെ കാണുമെന്ന് നീ കരുതിയോ... അവൾ ഇപോ എവിടെയാ... എങ്ങനെ ആണെന്ന് നീ അറിയോ... അവളോടെങ്കിലും പറയായിരുന്നില്ലേ നീ ഇങ്ങനെ ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്ന്.....എന്നിട്ടിപ്പോ ഓളെ എന്തിനാ അന്വേഷിക്കുന്നെ....പാച്ചു" ഓൻ തറപ്പിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞതും നമ്മൾ ഒന്ന് പതറി... എനിക് എന്തോ സങ്കടമൊക്കെ വരാൻ തുടങ്ങി... അവര് പറഞ്ഞതിലും കാര്യമുണ്ട്.... അവർക്കും ഞാൻ മരിച്ചില്ലെന്ന സത്യം അറിയില്ലായിരുന്നല്ലോ... അപ്പോ അവർക്ക് എത്രെത്തോളം അത് വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.... ഞാൻ മരിച്ചെന്ന വാർത്ത ഫിദക്ക് സഹിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കാം.... ഞാൻ തന്നെയാ കാരണം... ഇപോ എനിക് അവളെ കാണണം.... എന്തോ അവളെ ഇവരെ കൂടെ കാണാതെ വന്നപ്പോ വല്ലാത്ത സങ്കടം പോലെ..... നമ്മൾ അതൊക്കെ ഓർത്ത് കൊണ്ട് നിന്നതും പെട്ടെന്ന് ആരോ എന്റെ പുറം പൊളിച്ചു.... നമ്മൾ ആഹ് എന്ന് അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് കൈ വെച്ചു എരിവ് വലിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ഫിദ ഇളിച്ചോണ്ട് മുന്നിൽ നില്പുണ്ട്.... അപ്പോ നമ്മക്ക് ഉണ്ടായ സന്തോഷത്തിന് കണക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു..... നമ്മൾ ഓടി പോയി ഓളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു..... എന്തോ സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിഴുകി എന്റേത്.... ഓൾ എന്നെ പിടിച്ചു പെട്ടെന്ന് അടർത്തി മാറ്റി.... "ഡി.... ഹംകെ... വല്ലാത്ത സ്നേഹം ആണല്ലോ ഇപോ....എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രെയും നാളുകൾ.... അപ്പോളൊന്നും എന്നെ വേണ്ടാർന്നല്ലോ നിനക്ക്.... ഇപോ എന്തിനാ ഇത്..." ഓൾ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....നമ്മക് അത് കേട്ടപ്പോ ചിരിയാണ് വന്നത്... കാരണം ഓളെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഓരോ നവരസം... എന്റെ പൊന്നോ... അതൊക്കെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രം.... നമ്മള് അറിയാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോയത് ഓൾ കണ്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.....പിന്നെ ഒന്നും പറയണ്ട എന്റെ നേർക്ക് ഭദ്രകാളി ആയി വന്നതെ ഓർമ ഉള്ളു.... "ഡി.... പിശാശ്ശേ... അലവലാതി.. ഹംകെ... കുരിപ്പേ... ഇളിക്കുന്നോ... അന്റെ കോപ്പിലെ ഇളി ഞാൻ മാറ്റി തരാടി പൂതനെ....." ഓൾ അതൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട് എന്നെ ഇടിച്ചു ഇഞ്ച പരുവമാക്കി.... "ഡി... ഹംകെ വിടെഡി... മതി പ്ലീസ്.. വേദനിക്കുന്നു... എന്റെ പൊറം പൊളിഞ്ഞു...." എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു കൂവിയതും ഓൾ ഒന്ന് അടങ്ങി..... "ഡി... എന്നാലും നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊല്ലാ കൊല ചെയ്യുമെന്ന് കരുതിയില്ല... എന്നെ കൊല്ലാൻ വന്നതാണോ നീ.... തെണ്ടി..." നമ്മൾ പുറം തടവി കൊണ്ട് നടുവും നിവർത്തി ഓളോട് ആയി പറഞ്ഞു.... "ഇത്രേ ചെയ്തത് അന്റെ ഭാഗ്യത്തിനാണ്... ഇതിനേക്കാൾ കരുതിയതായിരുന്നു...നീ ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്നും കണ്ടെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ എനിക് ഉണ്ടായ ശോകും സന്തോഷവും അതിലേറെ ദേഷ്യവും എത്രയെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല...." "സോറി ടാ... എന്റെ സാഹചര്യം.. ആ അവസ്ഥയിൽ അതിനൊന്നും പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ... ഒരുപാട് തവണ ഞാൻ കൊതിച്ചതായിരുന്നു നിങ്ങളെ ഒക്കെ കാണണമെന്നൊക്കെ അപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ തടസങ്ങൾ അതിന് പിന്നിലുണ്ടായി.... "എന്തായാലും നിങ്ങളൊക്കെ ഹാപ്പി ആയില്ലേ ഇപോ... നമ്മളും പെരുത്ത് ഹാപ്പി ആണ്...." "എല്ലാരേക്കാളും ഫിദുവിന് ആണ് സന്തോഷം....ഓളെ ഇത്രയും ദിവസത്തെ അവസ്ഥ വളരെ മോഷമായിരുന്നു..... അവൾ മാത്രം നീ ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്ന് വാദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു... അപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ വിശ്വസിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല... ഇന്ന് എല്ലാം ക്ലീർ ആയി ..അവളെ വിശ്വാസം ശരിയായിരുന്നു..." എന്ന് സാലി പറഞ്ഞപ്പോ എനിക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല.....ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിയപ്പോ മിർഷു അവിടെയെങ്ങും ഇല്ല...... ഇവൻ എവിടെ പോയി എന്ന് വിചാരിച്ചു നമ്മൾ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോ മിർഷു അങ്ങോട്ട് മാറി നില്പുണ്ട്... കൂടെ ജാസ്മിനും ഉണ്ട്... ശാലുട്ടാനും ഓന്റെ അനിയത്തി കുട്ടി മിയയും.... അപ്പോ രണ്ടാളെയും സർപ്രൈസ് ഇതൊക്കെ ആയിരുന്നല്ലേ... ശാലൂനോട് ഞാൻ ഓന്റെ അനിയത്തിയെ കാണണമെന്ന് കുറെ ദിവസായി പറയുന്നു.... ഇപോ ദേ അവളും... മിർഷു ആണേൽ ഇവറ്റകളെയും കൊണ്ട് വന്നു... എനിക് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിക്കാനും ഇരിക്കാനും വയ്യ... തുള്ളി കളിക്കാൻ ഒക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്...... നമ്മൾ അവരെയും നോക്കി നിന്നപ്പോ അനു അവരോടൊക്കെ പോയി കമ്പനി ആയിട്ടുണ്ട്.... അപ്പോഴേക്കും ശാലുവും മിർഷുവും കൂടെ അവരുടെ പെങ്ങമ്മാരും നമ്മളെ നേർക്ക് വന്നു.... മിയയും ജാസ്മിനും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്... കൂടെ ശാലുവും മിർഷുവും വേറെ സെറ്റ് ആയി ആണ് വരവ്.... നമ്മളെ അടിത്തെത്തിയതും ജാസ്മിൻ എന്നെ വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.... എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ മിയു തൊള്ളയും തുറന്ന് നമ്മളെ മിഴി എടുക്കാതെ നോക്കി നിക്കുവാ.... നമ്മൾ ഓളെ നോക്കി ചിരിച്ചതും ഓളെ നോട്ടം അതുപോലെ തന്നെയാ.... "ഡി വാ അടക് ...ഇത് തനു തന്നെയാ.." ശാലുട്ടൻ ഓളെ തട്ടിട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോ ഓൾ ഏതോ ലോകത്തിന്ന് ഉണർന്ന പോലെ എന്നെ നോക്കി ഇളിച്ചു തന്നു... എന്നിട്ട് നിന്ന് പരുങ്ങി കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.... നമ്മക്ക് അതൊക്കെ കണ്ട് ചിരിയൊക്കെ വരുന്നുണ്ട്.... "എന്താടി... നിന്റെ നാക്ക് ഇറങ്ങി പോയോ... എന്താ നിന്ന് ഓരോന്ന് കാട്ടി കൂട്ടുന്നെ...." ഷഹൽ നിന്ന് കളിയാക്കി ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.... അന്ന് നടന്നതൊക്കെ നമ്മക് ഓർമ വന്നത് കൊണ്ട് അതും പറഞ്ഞു ഷഹൽ ഓളെ കളിയാക്കാണെന്ന് മനസ്സിലായി..... ഓൾ ഓനെ നന്നായി തുറിച്ചു നോക്കെയും പിച്ചുകയൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.... എന്നിട്ട് എന്നോട് വന്ന് ഓരോന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.... നമ്മളും ഓളോട് നല്ല കമ്പനി ആയി.... പിന്നെ ഓരോ ആൾക്കാരും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചളി വാരി എറിയലും തള്ളും കൂടെ അനു എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതും എല്ലാം കൂടി എന്നെ കളിയാക്കി കൊല്ലാൻ തുടങ്ങി..... അവറ്റകൾക്ക് ഞാൻ താനുവായെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ വിശ്വസിക്കാൻ ഒക്കുന്നില്ല പോലും.... അതും പറഞ്ഞു ഒടുക്കത്തെ ഇളി.... അവരൊക്കെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നിക്കുമ്പോഴാണ് മിർഷു എന്റെ നേർക്ക് വന്നത്.... ഓന്റെ വരവ് കണ്ട് നമ്മൾ മിഴിച്ചു കൊണ്ട് ഓനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു..... അപ്പോഴേക്കും ഓൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് ഒന്ന് നീട്ടി ശ്വാസം വിട്ടിട്ട് എന്നെ തന്നെ നോകാൻ തുടങ്ങി.... നമ്മൾ കാര്യം അറിയാതെ ഓനെ മിഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോ എല്ലാരും നമ്മളെ ശ്രദിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അപ്പോഴേക്കും ഓൻ അവിടെ നിലത്ത് മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു.... എന്നിട്ട് എനിക് നേരെ അവന്റെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചു വെച്ചിരുന്ന വൈറ്റ് നിറം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു നിക്കുന്ന റോസ പൂ ബൊക്ക എനിക് നേരെ നീട്ടി പിടിച്ചു.... നമ്മൾ ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഓനെ കണ്ണും തള്ളി നോക്കിയതും ഓൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു..... "നിദ... എങ്ങനെ പറയണം എന്നറിയില്ല...ഞാൻ അന്ന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത് തന്നെ.... ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണ് നിന്നെ... അന്നും ഇന്നും.... എന്തോ എനിക് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല... കാലം നമുക്ക് മുന്നിൽ കുറേ അകലം സൃഷ്ടിച്ചു കഴിഞ്ഞു... അത് കൊണ്ട് തന്നെ പഴയ പോലെ എനിക് നിന്നോട് പെരുമാറാൻ പറ്റാത്ത പോലെ... ആകെ ഒരു ടെൻഷൻ.... കാലം എന്നിലും മാറ്റം വരുത്തിയോ എന്നൊരു സംശയം... അത് എന്തും ആകട്ടെ.... പക്ഷെ ഇന്നും മാറാതെ മായാതെ മനസ്സിൽ ഒന്നുണ്ട് നിന്റെ ഈ മുഖം.... നിന്നോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയവും..... ഞാൻ കാതിരിക്കുവായിരുന്നു നിനക്ക് വേണ്ടി... നീ എന്നിലേക്ക് വന്ന് ചേരുന്നതിനായി....ദിവസവും നിന്നെ തേടി അലഞ്ഞതായിരുന്നു.... നിനക്ക് അറിയോ അപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ എത്ര മാത്രം നിന്നെ സ്നേഹിച്ചെന്ന് ഞാൻ അറിയുകയായിരുന്നു.... *ഐ റീയലി ലവ് യൂ നിദ... ലവ്വ് യൂ ലോട്ട്*....തനു എന്റെ നിദ ആണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ അനുഭവിച്ച സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ല... അപ്പോ തന്നെ നിന്നെ സ്നേഹം ഒ കൊണ്ട് മൂടണം എന്നൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നു.... പക്ഷെ നമ്മുടെ അകലം അതോർത്ത് ഞാൻ അടങ്ങിയതാണ്.... പറ്റില്ല ഇനിയും എനിക്.... എനിക് വേണം നിന്നെ.... ഐ ലവ് യൂ....ഐ മിസ്സ് യൂ ടാ.... ഇതൊക്കെ കേട്ട് എന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല... ഷോക്ക് അടിച്ചു ഓനെയും മിഴിച്ചു നോക്കി ഞാൻ നിന്നു.... എന്ത് ചെയ്യണം എന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ..... ഞാൻ ആകെ കുഴഞ്ഞു.... അപ്പോഴേക്കും അവൻ പറഞ്ഞ കേട്ട് എന്തോ തലയിലേക്ക് ഇടുത്തി വന്നു വീണ ഫീലാണ് എനിക്കുണ്ടായത്..... "*നിദ... വിൽ യൂ മാരി മീ*...." എന്നിട്ട് ഓന്റെ മറ്റേ കൈ എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിയതും നമ്മൾ ഓനെയും കയ്യിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.... എന്നിട്ട് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോ എല്ലാവരും തൊള്ളയും തുറന്നു നമ്മളെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുവാ..... ഫിദ ഒക്കെ എന്നോട് യെസ് പറയെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്.... അപ്പോഴും എന്റെ മിഴികൾ പാഞ്ഞു ചെന്നത് ശഹലിന് നേരെ ആയിരുന്നു.... ഞാൻ ഓനെ തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോ ഓൻ മിഴി എടുക്കാതെ എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്... ആ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു നിക്കുന്നുണ്ട്.... എന്തോ മുകത്തൊക്കെ ഒരു വാട്ടം പോലെ.... ഞാൻ ഓനെ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും ഓൻ എനിക് ഒന്ന് ചിരിച്ചു തരുന്നുണ്ട്... എന്തോ എനിക് ഓനെ തന്നെ അങ്ങനെ നോക്കി നിക്കാൻ തോന്നി.... "നിദ... ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല നീ...." എന്ന് മുട്ടുകുത്തിയ ഇടത്ത് നിന്ന് ഓൻ എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതും നമ്മൾ നിന്ന് പരുങ്ങി....എന്തോ പരവേഷം ഒക്കെ... തൊണ്ട ഒക്കെ വറ്റി വരണ്ടു.... ഒന്ന് ശ്വാസം വിടാൻ പോലും നമ്മക് പറ്റുന്നില്ല....ആകെ ഒരു മാതിരി അവസ്ഥ... ഒന്ന് തൊണ്ട അനക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല... ശബ്ദം ഒന്നും പുറത്തു വരുന്നില്ല..... പെട്ടെന്ന് ഒരു മഴ വന്നതും എല്ലാവരും ഓടിച്ചെന്നു കാറിൽ കേറി ഇരുന്നു.... ഞാൻ മാത്രം അതിൽ കുളിച്ചു നിന്നതും ആരൊക്കെയോ എന്നെ അവിടെ നിന്ന് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.... ആകെ എന്തോ അവസ്ഥയിൽ ആണ് നമ്മൾ....പാച്ചുവൊക്കെ നിദയുടെ വീട്ടിൽ പോകാം.. അവിടെ വെച്ച് സംസാരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് കാർ നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക് പോയി.... ഞാൻ അല്ല കാർ ഓടിക്കുന്നത്... എന്റെ ചാവി ഫിദ വാങ്ങി അവൾ ഓടിക്കുന്നുണ്ട്... നമ്മൾ ഇപോ ഒന്നും അറിയുന്ന പോലുമില്ല.... എനിക് തന്നെ അറിയില്ല എന്റെ അവസ്ഥ എന്താണെന്ന്.... കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞതും നമ്മളൊക്കെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു..... അവിടെ ചെന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ ഞാൻ വീട്ടിൽ കേറിയതും അവിടെ വേറെ രണ്ടു പേരും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.... നമ്മളെ കണ്ടതും അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... "മോളെ... എന്താ ഇത്... ആകെ നനഞ്ഞല്ലോ....എവിടെ ആയിരുന്നു എല്ലാരും....ആയിഷ ആന്റി എന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... അതിന് ഉത്തരം ജാസ്മിൻ ആയിരുന്നു പറഞ്ഞത്.... നമ്മളൊക്കെ വീണ്ടും വന്ന് അവളെ ഷോക്കടിപ്പിച്ചതാണെന്ന്..... "എന്താ മോൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ.. ആന്റിയെ കണ്ടിട്ടും...." ആന്റി എന്നോടായി ചോദിച്ചു... എനിക്ക് ശബ്ദം പുറത്ത് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..... "അത് ഉമ്മച്ചി.. അവളെ ഷോക്ക് മാറിയിട്ടില്ല... അല്ലെ നിദ..." എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നിദ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... "ഹോ... തന്നെ... എന്ന കൂടുതൽ കളിപ്പിക്കാതെ അവിടെ മാറി നിക്ക്... ഓൾ ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ മാറി വരട്ടെ...." എന്നു പറഞ്ഞു ആന്റി എന്നെ റൂമിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടതും മിർഷുവും ശഹലും എനിക് നേരെ വന്നത്.... അവരെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി കൊണ്ട് നമ്മൾ നിന്നതും എന്റെ ഉമ്മി എന്നോട് പോയി മാറ്റി വാ എന്നു പറഞ്ഞു തള്ളി വിട്ടതും ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി..... അവിടുന്ന് എന്തോ കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഒരു ഡ്രെസ്സ് എടുത്തിട്ട് കൊണ്ട് നമ്മൾ താഴേക് വന്നു..... ഇപ്പോ മനസ്സ് മുഴുവൻ ശൂന്യമാണ്... എനിക് ഒന്നും തന്നെ ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.... മിർഷു അവൻ എന്നെ ഇപ്പോഴും.... എനിക് വേണ്ടി ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് തന്നിട്ടും ഞാൻ..... അന്ന് ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നതല്ലേ അവനെ.... എന്നിട്ടും ഇന്ന് എന്താ എനിക് ഒരു മറുപടിയും പറയാൻ പറ്റാതെ വന്നത്.... എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു നിന്നതും അതിനേക്കാൾ വലിയ ഷോക്ക് ആയിരുന്നു എനിക് പിന്നെ കിട്ടിയത്... ഉപ്പച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി കേട്ട് തുടങ്ങി.... ഞാൻ ഉപ്പയെ മിഴിച്ചു നോക്കിയതും ഉപ്പച്ചി എന്റെ നേരെ വന്നു കൊണ്ട് പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ ഉപ്പച്ചിയെ മിഴിച്ചു നോക്കി നിന്നു..... 【തുടരും】 ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️ ലെങ്ത് കുറവാണ്... ഇന്ന് എഴുതാൻ ടൈം കിട്ടിയില്ല അതാണ്.... നാളെ കൂട്ടി എഴുതാട്ടോ....
2.7k കണ്ടവര്‍
6 മണിക്കൂർ
#

📙 നോവൽ

*💘നീയില്ലാ ജീവിതം💘2⃣*          _ഭാഗം.47_ (1) ✍ Mubashira MSKH ദിലു കരയുന്നത് ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്... അവൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ കരയിച്ചേ ശീലമുള്ളു അല്ലാതെ കരഞ്ഞ് ശീലമില്ലെന്ന് പലരും പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത് എന്നിൽ ഏറെ ഞെട്ടലുകൾ ഉണ്ടാക്കി... അതോണ്ട് തന്നെ നമ്മള് പതിയെ അവരെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നിന്നിട്ട് ദിലു അഫ്‌സിക്കയോട് പറയുന്നതൊക്കെ കാതോർത്തിരുന്നതും ഞെട്ടലിനേക്കാൾ ഉപരി സംശയങ്ങളായിരുന്നു എന്നിൽ കുടി കൊണ്ടത്.... അബി... അങ്ങനെ ആരുടെയോ കാര്യമാണ് അവര് സംസാരിക്കുന്നത്... ദിലു എന്തൊക്കെയോ അവളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ് കരയുന്നുണ്ട്... അത് കണ്ട് ഞാൻ ആകെ ഷോക്കായി... ദിലു ഇങ്ങനെ കരയാൻ മാത്രം ആരാണീ അബി എന്ന് എന്നിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്ന് വന്നു... നമ്മള് അവരെ നിരീക്ഷിച്ചോണ്ട് അവരെ അടുത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് ആരോ നമ്മളെ തോളിൽ കൈ വെച്ചപ്പോ നമ്മള് ഞെട്ടി പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി... "ഈ നേരത്ത് നിനക്ക് എന്താടി ഇവിടെ കാര്യം...?" റൗഡി. "അ... അത്... ഞാൻ... ഉറക്കം വരാഞ്ഞപ്പോ വെറുതെ ഇവിടെ വന്നതാ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ദിലുവിന്റെയും അഫ്‌സിക്കാന്റെയും ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ അവര് ഞങ്ങളെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്... "എന്താണ് ബ്രോ ഭാര്യയേയും കൊണ്ട് ഈ മഞ്ഞ് കൊള്ളാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയതാണോ..? അതും ഈ നട്ടപ്പാതിരാക്ക്..." എന്ന് കളിയാക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് ദിലു പറഞ്ഞപ്പോ അവളെ മുഖത്ത് നേരത്തെ കണ്ട ഒരു സങ്കടത്തിന്റെയും നിഴല് നമ്മള് കണ്ടില്ല... ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവള് വീണ്ടും പഴയത് പോലെ ആയി മാറിയത് കണ്ട് ഞാൻ അതിലേറെ ഷോക്കായി... "നീ എന്നെ കൊണ്ട് കൂടുതൽ ഒന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട ദിലൂ... അല്ലാ ഈ പറയുന്ന നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടിനും എന്താ ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ പണി...?" റൗഡി. "ഡാ ഞാൻ നിന്റെ പെങ്ങളെയൊന്ന് വളക്കാൻ ട്രൈ ചെയ്യായിരുന്നു... ഈ നിലാവുള്ള രാത്രിയും തണുത്തുറഞ്ഞ ക്ളൈമറ്റും ഈ ഗാർഡനിലെ പൂക്കളെ സുഗന്ധവുമൊക്കെ വല്ലാത്ത ഒരു റൊമാന്റിക് ഫീല് തരുന്നില്ലെടാ... അപ്പൊ പിന്നെ ഈ ടൈം തന്നെ ഇവളെയങ്ങ് പ്രൊപോസ് ചെയ്ത് സ്വന്തമാക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നപ്പോഴേക്കും നിങ്ങള് വന്ന് എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു..." എന്നൊക്കെ അഫ്‌സിക്ക പറഞ്ഞപ്പോ ദിലു മൂപ്പര് വയറ്റിനിട്ട് ഒരു കുത്ത് കൊടുത്തിട്ട് അവിടന്ന് എണീറ്റു... "ഹ്മ്... എന്തായലും നിന്റെ പ്ലാൻ ഫ്ലോപ്പായ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി രണ്ടും ഇവിടെ അങ്ങനെ ഇരിക്കണ്ട... ഈ മഞ്ഞും കൊണ്ട് വെക്കേഷൻ കുളമാക്കാതെ മര്യാദക്ക് രണ്ടും റൂമിലേക്ക് പോകാൻ നോക്കിക്കോ... അതാ നല്ലത്... ഇല്ലേൽ ഞാൻ എന്റെ പഴയ സ്വഭാവം അങ്ങ് പുറത്തെടുക്കും... കേറി പോടാ ഇവളേയും വലിച്ചോണ്ട്...." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് റൗഡി അവരെ രണ്ട് പേരെയും എണീപ്പിച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് ആട്ടിപ്പായിച്ചു... അവള് പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോ എന്തൊക്കെയോ മനസ്സിൽ മിന്നി മറയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു... "ഡി ഉണ്ടക്കണ്ണി ഇനി നിന്നോട് പ്രത്യേകം പറയണോ കയറി പോകാൻ...? കേറി പോടി..." എന്ന് നമ്മളെ കെട്ട്യോൻ നിന്ന് ഉറഞ്ഞ് തുള്ളി കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോ തന്നെ നമ്മള് റൂമിലേക്ക് ഒരൊറ്റ പാച്ചിലായിരുന്നു... പിന്നാലെ അവനും വരുന്നുണ്ട്... റൂമിൽ എത്തിയപ്പോ തന്നെ നമ്മള് ദിലുവിന്റെ കരഞ്ഞ് കലങ്ങി വാടിയ മുഖത്തെ കുറിച്ച് ഓർത്ത് നിന്നു... എന്തിനാ അവള് കരഞ്ഞത്...? ആരാ ഈ അബി...? ആ റൗഡിയോട് ചോദിച്ച് നോക്കിയാലോ എന്ന് നമ്മക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നെ വേണ്ടെന്ന് തോന്നി ഞാൻ എന്റെ സംശയങ്ങൾ എന്നിൽ തന്നെ കുഴിച്ച് മൂടി... ★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★ 【അപ്പു】 കിടക്കാൻ വേണ്ടി റൂമിലേക്ക് പോകുമ്പോഴായിരുന്നു ദിലുവിനെ കണ്ട് ഒരു ഗുഡ് നൈറ്റ് പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നിയത്... അതും മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് അവളെ റൂമിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോ ഓളെ അവിടെ കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.... തിരഞ്ഞ് നടന്നപ്പോ ഒടുക്കം ഗാർഡൻ ഏരിയയിൽ വെച്ച് എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുന്ന അവളെയാണ് നമ്മള് കണ്ടത്... പിന്നെ ഒട്ടും വൈകാതെ അവളെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നിട്ട് നമ്മളൊന്ന് തൊണ്ടയനക്കി... കാരണം നമ്മള് വന്നിരുന്നത് പോലും അറിയാതെ കത്തി അണയാറായ തീയിലേക്ക് കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരിക്കാണ് ഓള്... അത് കണ്ടപ്പോ തന്നെ അവള് ഇവിടെ ഒന്നുമല്ലെന്ന് നമ്മക്ക് തോന്നിയതാണ്... അതോണ്ട് നമ്മള് അപ്പൊ തന്നെ ഓളെ തോളിൽ നമ്മളെ തോളൊന്ന് മുട്ടിച്ചു... "ഹലോ.. ഈ മഞ്ഞത്ത് ഇവിടെ വന്നിരുന്നോണ്ട് ഇതാരെയാ നീ സ്വപ്‍നം കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്നെ...? എന്നോടും കൂടെ ഒന്ന് പറ ഞാനും അറിയട്ടെ..." എന്ന് നമ്മള് പറഞ്ഞിട്ട് പോലും ഓള് നമ്മളെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ആ തീയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു... "അബി..." പെട്ടെന്ന് അവളെ നാവിൽ നിന്നും ആ പേര് വീണതും ഞാൻ അവളിൽ നിന്ന് കുറച്ച് അകന്ന് ഓളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു... "അവളെന്തിനാ അപ്പു നമ്മളെയൊക്കെ വിട്ടേച്ച് പോയത്...? അതിന് മാത്രം നമ്മളെന്താ അവളോട് ചെയ്തേ...?" എന്ന് നമ്മളെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ദിലു ചോദിക്കുമ്പോ ഓളെ കണ്ണ് നിറയുന്നതിന് അനുസരിച്ച് വാക്കുകളും ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു... "ഇവിടെ വെച്ചല്ലേ അവള് നമ്മളോട് ആരോടും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ പോയത്... അതിന് ശേഷം നമ്മളാരും ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് പോലുമില്ല... ശരിക്കും എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടായിരുന്നു അവളെ... എന്നിട്ട് ഒടുക്കം അവള്...." എന്ന് പറഞ്ഞ് മുഴുമിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ ദിലു വാ പൊത്തി പിടിച്ച് കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോ എന്റെ കണ്ണിലും നനവ് പടരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ദിലു കരയുന്നത് കണ്ട് നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല... പ്രത്യേകിച്ച് അബിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടാണേൽ എനിക്ക് അവളോടുള്ള ദേഷ്യം കൂടുകയെയുള്ളൂ... "ദിലു... നമ്മളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അബി... അബിയെന്ന് പറയുന്ന ആരെയും പരിചയമില്ല... നീ അവളെ കുറിച്ച് ഓർക്കാതെ എല്ലാം മറന്ന് കളഞ്ഞേക്ക്... നമുക്ക് ആർക്കും അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ അറിയ പോലുമില്ല... സോ നമുക്ക് ഈ സംസാരം ഇവിടെ വെച്ച് നിർത്താം... അവളെ കുറിച്ച് മിണ്ടുന്നത് എനിക്ക്.... അത് ഇഷ്ടമല്ല..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ടൊണ്ട് നമ്മള് അവിടന്ന് എണീക്കാൻ നിന്നതും ദിലു നമ്മളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവിടെ ഇരുത്തിച്ചു... "അബി... അവള് വീണ്ടും നമ്മളെ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ നീ അവളെ സ്വീകരിക്കോ അപ്പൂ...?" നമ്മളെ നോക്കി കൊണ്ട് ദിലു അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോ ഈ പറഞ്ഞ പോലെ അവളൊന്ന് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ അറിയാതെ ആശിച്ച് പോയെങ്കിലും ഓളോട് ഉള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സാക്ഷി എന്നെ അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല... "അവള് നമ്മളെ വിട്ട് പോയിട്ട് രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞു ദിലു... അവള് വരുമായിരുന്നേൽ അത് എന്നേ ആകുമായിരുന്നു... അവള് ഇനി വരില്ല... ഇനി അഥവാ വന്നാൽ പോലും ഞങ്ങളാരും അവളെ സ്വീകരിക്കാനും പോണില്ല... അവളെ ഓർത്ത് നീ ഇങ്ങനെ നീറി കഴിയുന്നുണ്ടെന്ന് കരുതി അവൾക്ക് അതുപോലെയുള്ള ഫീലിംഗ്‌സ് ഒന്നും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല ദിലൂ... ഉണ്ടായിരുന്നേൽ അവളൊരിക്കലും നമ്മളോടിത് ചെയ്യില്ലായിരുന്നു... ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും ഞങ്ങളെ ദിലു ഇതുപോലെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് കാണാൻ ആഗ്രഹമില്ല... അതോണ്ട് ഇനി നീ കരയരുത്... അതും അവളെ പേരും പറഞ്ഞ്... ഇനി അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ എന്നെ ജീവനോടെ നീ എരിച്ച് കളയുന്നതിന് സമമായിരിക്കും നിന്റെ കരച്ചിൽ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മള് ഓളെ കണ്ണ് തുടച്ചതും പെട്ടെന്ന് അർഷിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ദിലു നല്ല പോലെ ഇരുന്നിട്ട് അവളെ സ്വഭാവം വീണ്ടും പുറത്തെടുത്തു... അവിടന്ന് ഞങ്ങളെ രണ്ടിനെയും ഓൻ ആട്ടിപ്പായിച്ചപ്പോഴും നമ്മള് നോക്കിയത് ദിലുവിനെ ആയിരുന്നു... ഈ കാണുന്ന പൊട്ടി തെറിയിലും എന്റെ പെണ്ണ് ഒരു പാവം തൊട്ടാവാടി പെണ്ണാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോ വല്ലാണ്ട് ഇഷ്ടം കൂടുന്നുണ്ട് ഈ കുരിപ്പിനോട്... ബട്ട് കാണുന്ന പോലെ അല്ല ചില നേരത്തെ അവളെ സ്വഭാവം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് തൽക്കാലത്തേക്ക് ആ ഇഷ്ടമൊന്നും നമ്മള് പുറത്തെടുത്തില്ല... എന്റെയും ദിലൂന്റെയും റൂം അടുത്തടുത്തായിരുന്നു... അവള് റൂമിലേക്ക് കേറി പോകാൻ നേരം നമ്മളെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ട് നമ്മളെ വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... നമ്മളൊരു ചെറു പുഞ്ചിരി തൂകി കൊണ്ട് ഓളിൽ വലയം തീർത്ത് പതിയെ എന്നിൽ നിന്നും അകന്ന് നിന്നു.... "ഇനി എന്റെ ദിലുവിന്റെ കണ്ണ് നിറയാൻ പാടില്ലാട്ടോ...? പകരം പലരുടെയും കണ്ണ് വേണേൽ നീ നിറച്ചോ എന്നാലും വേണ്ടില്ല നിന്റെ കണ്ണ് നിറയരുത്...." "ആയിക്കോട്ടെ പൊറിഞ്ചു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചോണ്ട് ഓള് നമ്മളെ വയറ്റിനിട്ട് ഒരു കുത്ത് തന്ന് ഗുഡ് നൈറ്റും പറഞ്ഞോണ്ട് റൂമിലേക്ക് പോയി... ഓള് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന് ഒടുക്കം നമ്മളും റൂമിലേക്ക് പോയി കിടന്നെങ്കിലും മനസ്സമാധാനത്തോടെ ഒന്ന് കണ്ണടക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞില്ല... ദിലുവിന്റെയും അബിയുടെയും കൂട്ട്കെട്ടും അവറ്റകൾ രണ്ടും കൂടി ചേർന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ഇട്ട് തരുന്ന പണിയുമൊക്കെ ആലോജിച്ച് കിടന്നപ്പോ ഉറക്കം പിന്നെ നമ്മളെ വഴിക്ക് വന്നിട്ടില്ല... അബി ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഇട്ടെറിഞ്ഞ് മറ്റൊരുത്തന്റെ കൂടെ പോയിട്ടില്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ ദിലു ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ആവില്ലായിരുന്നു... ഞങ്ങളെ ഫാമിലി ഇതിനേക്കാൾ സന്തോഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞേനെ... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ഇന്നലെ രാത്രി എപ്പോഴാ ഉറങ്ങിയതെന്ന് അറിയില്ല... എന്തായാലും ഇപ്പോ നേരത്തെ എണീറ്റത് ഞാൻ മാത്രാ... ഇവിടെ ഈ തണുപ്പ് കൊണ്ട് അതിരാവിലെയുള്ള എണീക്കലും ജോഗിങിന് പൊക്കുമൊന്നും നടക്കില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നൊണ്ട് ഒരെണ്ണവും എണീറ്റിട്ടില്ല... അതോണ്ട് നമ്മള് എണീറ്റപ്പോ തന്നെ ദിലുവിന്റെ റൂമിലേക്ക് ഒന്ന് ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോ ഓളെ റൂമിലൊന്നും കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നു... ഈ രാവിലെ അവളെവിടെ പോയെന്ന് ചിന്തിച്ച് നമ്മള് ആ ബംഗ്ലാവ് മൊത്തം അവളെ തിരഞ്ഞ് നടന്നെങ്കിലും അവിടെയൊന്നും ദിലുവിനെ കണ്ടില്ല... പിന്നെ തോട്ടക്കാരനായിരുന്നു പറഞ്ഞത് ദിലു അവിടത്തെ ജിപ്സിയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയെന്ന്... ആരോടും പറയാതെ കുരിപ്പ് പോയിട്ടാണേൽ എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവും കിട്ടുന്നില്ല... അറ്റ്ലീസ്റ്റ് എന്നെയെങ്കിലും അവൾക്ക് വിളിക്കായിരുന്നു... നമ്മള് അതൊക്കെ ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഗേറ്റിന്റെ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയപ്പോ ഓള് ജിപ്സിയും കൊണ്ട് നേരെ നമ്മളെ തൊട്ട് മുന്നിൽ വന്ന് നിർത്തിയിട്ട് അതിൽ നിന്ന് ചിരിച്ചോണ്ട് ചാടിയിറങ്ങി... "ഹലോ പൊറിഞ്ചു... ഗുഡ് മോണിങ്..." "നീ എവിടെ പോയതായിരുന്നു...? അതും ആരോടും പറയാതെ തനിച്ച്..." "ഞാൻ ഇന്ന് കുറച്ച് നേരത്തെ എണീറ്റു... നോക്കുമ്പോ ആരും എണീറ്റിട്ടില്ല... ഒരുപാട് ദൂരം യാത്ര ചെയ്തതല്ലേ അപ്പൊ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ ക്ഷീണം കാണും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ശല്യം ചെയ്യേണ്ടെന്ന് ഞാനും കരുതി... പിന്നെ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് എത്ര നേരമെന്ന് വെച്ചിട്ടാ നിൽക്കാ... അതോണ്ടാ പുറത്തൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാമെന്ന് വിചാരിച്ചത്... കുറെ ആയില്ലേ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വന്നിട്ട് അപ്പൊ എസ്റ്റേറ്റ് മൊത്തം ഒന്ന് കാണാൻ ഒരു മോഹം..." "എന്നാൽ നിനക്ക് എന്നെ ഒന്ന് വിളിച്ചൂടേന്നോ ഞാൻ വരില്ലേ നിന്റെ കൂടെ... മനുഷ്യൻ ഇവിടെ നിന്നെ കാണാതെ... ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച്...." "അതല്ലേടാ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞേ നിങ്ങളൊക്കെ ഭയങ്കര ഉറക്കമായിരുന്നെന്ന്... ശല്യം ചെയ്യേണ്ടെന്ന് കരുതിയാ വിളിച്ചുണർത്താഞ്ഞത്... സോറി... ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നോടെന്നല്ല ആരോടും പറയാതെ ഞാൻ പുറത്ത് പോകില്ല... പോരെ..." എന്ന് ഓള് നമ്മളോട് പറഞ്ഞപ്പോ നമ്മളൊന്ന് മൂളി കൊടുത്തതും ഓള് ചിരിച്ചോണ്ട് നമ്മളെ കയ്യും പിടിച്ച് ബംഗ്ലാവിലേക്ക് നടന്നു... അപ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഉണർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു... ഇന്ന് വൈറ്റ് റോസ് ഫാമിലേക്ക് പോകാൻ ഉള്ളതോണ്ട് എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫുഡൊക്കെ കഴിച്ച് റെഡിയായി വന്നിരുന്നു... എന്നാലും ഇതിലൊക്കെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ താമസം വരുത്തിയത് യാസിയും സിദുവും കൃഷ്‌മാണ്... കാരണം വേറെ ഒന്നുമല്ല... ഈ ഗ്യാപ്പിൽ അവറ്റകൾ ഒക്കെ ആഷുവിന്റെ സഹായത്തോടെ ഓരോ ലൗ സെറ്റായി നിൽക്കാണ്... അതും അവളെ കൂതറാസിനെ തന്നെ... കൃഷിന് നന്ദുവിനെയും യാസിക്ക് തനുവിനെയും സിദുവിന് ജിസിയേയും... പിന്നെ നമ്മളെ ഡെവിക്ക് വേണ്ടി ഏഞ്ചലിനെ ഒന്ന് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് ആയിരുന്നു... ബട്ട് പണി പാളി പോയി... കാരണം വേറൊന്നുമല്ല... രണ്ട് പേരും കീരിയും പാമ്പിനേക്കാൾ കഷ്ടമാണ്... അതോണ്ട് രണ്ടിനെയും അടുപ്പിക്കാൻ കൂതറാസിനെ കൊണ്ടോ ഞങ്ങൾ അമീഗോസിനെ കൊണ്ടോ സാധിച്ചിട്ടില്ല... ഇനി അവര് വിചാരിച്ചാൽ മാത്രേ അവരെ തമ്മിൽ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ പറ്റൂ... അവര് ഇങ്ങനെ വഴക്കിടാൻ എന്താണ് കാരണമെന്നൊക്കെ സമയം കിട്ടുമ്പോ നിങ്ങള് തന്നെ അവരോട് ചോദിച്ച് നോക്കുന്നതാ നല്ലത്... ഞാൻ ചെന്ന് മറ്റവന്മാരെയൊക്കെ ഒന്ന് ഉന്തി തള്ളി കൊണ്ട് വരട്ടേട്ടോ... ഇല്ലെങ്കിൽ അവളുമാരോട് ഫോണിൽ കൊഞ്ചി കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ കൂടും... ★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★ 【ആഷു】 ഇന്ന് വൈറ്റ് റോസ് ഫാമിലേക്ക് പോകുമെന്ന് ഇന്നലെ തന്നെ പറഞ്ഞോണ്ട് നല്ല എക്സൈറ്റ്‌മെന്റിലാണ് നമ്മള് രാവിലെ എണീറ്റത്... എണീറ്റത് എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല... ഞെട്ടി എണീറ്റത് എന്ന് വേണേൽ പറയാം... ഒന്നും അങ്ങോട്ട് വ്യക്തമാകാത്ത എന്തൊക്കെയോ കാഴ്ചകൾ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടോണ്ട് ഞെട്ടിയാണ് നമ്മള് എണീറ്റത്... പക്ഷെ ഒരു മുഖം മാത്രം എന്റെ കണ്മുന്നിലേക്ക് വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞ് വന്നു... ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖം... പക്ഷെ അതാരാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല... നമ്മള് പിന്നെ ആ മുഖം ഓർത്തെടുക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആ മുഖം പതിയെ ഞാൻ മറന്ന് പോകേം ചെയ്തു... പിന്നെ അധികമൊന്നും ചിന്തിച്ച് തല പുണ്ണാക്കാതെ വേഗം എണീറ്റു റെഡിയായി.... അതുപോലെ എല്ലാവരും റെഡിയായി ഫുഡൊക്കെ കഴിച്ച് എസ്റ്റേറ്റ് ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിയടിച്ച് നടന്ന് കണ്ടു... എന്നിട്ട് എല്ലാവരും കൂടി ബസിൽ കയറി നേരെ വൈറ്റ് റോസ് ഫാമിലേക്ക് ചെന്നു... കടല് പോലെ പരന്ന് നമ്മളെ ചുറ്റും കൂടി നിൽക്കുന്ന വൈറ്റ് റോസ് ഗാർഡൻ കണ്ടപ്പോ മനസ്സാകെ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം... നമ്മള് കൈ രണ്ടും കൂട്ടിയുരസി കൈ കെട്ടി വെച്ചോണ്ട് ആ വൈറ്റ് റോസുകളിലേക്ക് ഒക്കെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു... അപ്പോഴാണ് ഉമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ നൂറ് ഏക്കർ വൈറ്റ് റോസ് ഗാർഡനാണ് ഇതെന്ന്... അത് കേട്ടപ്പോ നമ്മള് ഞെട്ടലോടെ അങ്ങോട്ടൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് നോക്കിയപ്പോ കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് വരെ പൂത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട് വൈറ്റ് റോസ്... അതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് എന്റെ മനസ്സാകെ ഒരു ആനന്ദം... ആ ഗർഡന്റെ നടുക്ക് ആയിട്ട് ഒരു ചെറിയ ഫാമൗസും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു... അതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇവിടന്ന് പറിച്ച വൈറ്റ് റോസ് പാക്കറ്റുകളിൽ ആക്കി ഒരു ബോക്സിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്... പെർഫ്യൂമിന് വേണ്ടി കൊണ്ട് പോകാനാണ് അതൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്ത് വെച്ചതെന്ന് ഉപ്പ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞപ്പോ നമ്മക്ക് അത് ഒരു പുതിയ അനുഭവം ആയോണ്ട് അതൊക്കെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു... "ഉപ്പ... ഞാൻ ഈ ഗാർഡൻ മുഴുവൻ ഒന്ന് ചുറ്റി കണ്ട് വന്നോട്ടെ... പ്ലീസ്..." നമ്മളാണ്. "അതിനെന്താ പൊയ്ക്കോ... പക്ഷെ ഒറ്റക്ക് പോകേണ്ട... കൂടെ ദേ ഇവനെയും കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉപ്പ ആ റൗഡിയെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചതും ഓൻ ഞെട്ടി ഞങ്ങളെ കണ്ണും മിഴിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് ഓന്റെ പോക്കറ്റിൽ വെച്ചിരുന്ന കൈ പുറത്തേക്കെടുത്തു... "ഞാൻ ഇവളെ കൂടെയൊന്നും പോകില്ല... ഗാർഡൻ ചുറ്റി കാണാൻ കൊതിയുള്ളവർ തന്നെ അങ്ങ് തനിയെ പോയാൽ മതി..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ റൗഡി മുഖം തിരിച്ചപ്പോ നമ്മള് മുഖം ചുളിച്ച് ഓനെ തുറിച്ച് നോക്കി... അപ്പൊ തന്നെ ദിലുവും അഫ്‌സിക്കയും കൂടി അവനെയും വലിച്ചോണ്ട് നമ്മളെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് നമുക്ക് നാല് പേർക്കും കൂടി പോയി ചുറ്റി കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞു... നമ്മള് അപ്പൊ തന്നെ ദിലൂനെ നോക്കി ഒന്ന് തലയാട്ടി ചിരിച്ചോണ്ട് അവിടെയൊക്കെ അവരെ കൂടെ നടന്ന് ആ കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ടു... സിദൂക്കയും യാസിക്കയും കണ്ണേട്ടനും ഒക്കെ അവളുമാരോട് ഫോണിൽ കുറുകലും തീറ്റയും ആയി ഫാമൗസിൽ കൂടിയിട്ടുണ്ട്... പിന്നെ ഉള്ളത് ഇജൂക്കയും ചേട്ടായിയും അല്ലെ... ഇജൂക്ക സച്ചുവിനെ കൂട്ട് പിടിച്ചോണ്ട് അല്ലുവുമായി ആരും കാണാതെ കുറുകി കൊണ്ടിരിക്കാണ്... ചേട്ടായി ആണേൽ എന്തോ കാര്യമായിട്ട് ഫോണിൽ കുത്തുന്നുമുണ്ട് ഒപ്പം മൂപ്പരെ ഗിറ്റാറിൽ വിരല് ഓടിക്കുന്നുമുണ്ട്... നന്നായി പാടാനുള്ള കഴിവ് ചേട്ടായിക്ക് ഉണ്ടെന്ന് നമ്മള് ഇന്നലെ ക്യാമ്പ് ഫയറിനാ അറിഞ്ഞത് തന്നെ... ഞങ്ങളെ പാരൻസ് ഒക്കെ ഫാമൗസിൽ അവരുടേതായ സൊറ പറച്ചിലിൽ ഏർപ്പെട്ടോണ്ടിരിക്കാണ്... അപ്പൊ ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഞങ്ങള് മാത്രേ ഈ ഭാഗത്തേക്ക് ഉള്ളു എന്നർത്ഥം... "ആഷു എങ്ങനെയുണ്ട് ഞങ്ങളെ വൈറ്റ് റോസ് ഫാം...? നിനക്ക് ഇഷ്ടായോ...?" ദിലു. "ഇഷ്ടായോ എന്നോ...? It's really amazing... I really like it... സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടന്ന് പോരാനെ തോന്നുന്നില്ല... ഈ ക്ളൈമറ്റും ഗാർഡനും ഒക്കെ വല്ലാത്തൊരു ഫീല് തന്നെ തരുന്നുണ്ട്..." "ഒരു റൊമാന്റിക് ഫീൽ... അല്ലെ ആഷു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചോണ്ട് അഫ്‌സിക്ക നമ്മളെ നോക്കിയപ്പോ നമ്മളെ നോട്ടം നേരെ ചെന്ന് പതിച്ചത് ആ റൗഡിയിൽ ആയിരുന്നു... ഓൻ ആണേൽ നമ്മളെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് ഒന്ന് പുച്ഛിച്ച് ചിരിച്ചോണ്ട് പതിയെ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി... സത്യം പറഞ്ഞാൽ അഫ്‌സിക്ക അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ എന്ത് കൊണ്ടാ ആ റൗഡിയെ നോക്കിയതെന്ന് നമ്മക്ക് പോലും അറിയില്ല... അതും ചിന്തിച്ച് നമ്മള് സ്വയം തലക്കിട്ട് ഒന്ന് കൊടുത്തോണ്ട് അവന്റെ പിന്നാലെ ഗാർഡന്റെ അറ്റവും തേടി മുന്നോട്ട് നടന്നു... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ ഞങ്ങളെ പിന്നാലെ വന്നോണ്ടിരുന്ന അഫ്‌സിക്കാനെയും ദിലൂനെയും കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നു... നമ്മള് അവിടെ നിന്നോണ്ട് ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് നോക്കിയപ്പോ ഒരു പൊട്ട് പോലെ ഫാമൗസ്‌ മാത്രം കാണുന്നുണ്ട്... "ഹേയ്... അവിടെ നിൽക്ക്... ദിലൂനെയും അഫ്‌സിക്കാനെയും കാണാനില്ല..." എന്ന് നമ്മള് ആ റൗഡിയെ നോക്കി വിളിച്ച് കൂവിയപ്പോ ഓൻ അവിടെ നിന്ന് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ട് നമ്മളെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... "ദേ അവരെ കാണാനില്ല... ഇതുവരെ നമ്മളെ പിറകെ ഉണ്ടായിരുന്നതാ... ഇപ്പൊ കാണാനില്ല..." "അവര് കൊച്ചു കുട്ടികളൊന്നുമല്ല... നിന്നേക്കാൾ നന്നായിട്ട് ഈ സ്ഥലം അറിയുന്നവരാണ് അവര് അതോണ്ട് അവരെ കാണാതെ ആകില്ല... പിന്നെ അപ്പുവിന് ദിലുവിനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയാലോ നിനക്ക്... ഇതുപോലെ ഒക്കെ ഒരു അവസരമേ അവന് അവളെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടൂ... ആ അവസരം വിനിയോഗിച്ച് അവൻ അവന്റെ ഇഷ്ടം അവളെ അറിയിക്കട്ടെ... അതോണ്ട് അവരെ തിരഞ്ഞ് നടക്കാൻ നിൽക്കണ്ട...." "ഹൊ എന്ത് നല്ല ബ്രദർ..." "എന്താ...?" "അ... അല്ലാ... എന്ത് നല്ല ഫ്ലവറാ എന്ന് പറയായിരുന്നു..." എന്ന് നമ്മള് പറഞ്ഞപ്പോ ഓൻ ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് ഓന്റെ ഫോണിൽ അതൊക്കെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി... അപ്പോഴാ നമ്മക്ക് തന്നെ ആ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്... അതോണ്ട് നമ്മളും നമ്മളെ ഫോണെടുത്ത് അവിടത്തെ വൈറ്റ് റോസിനെയൊക്കെ നമ്മളെ ഫോണിലെ ഗാലറിയിലാക്കി... നമ്മള് അവറ്റകളെ കൂടെ നിന്നിട്ടും ഇരുന്നിട്ടും മണത്തിട്ടും ഒക്കെ കുറെ സെൽഫീസ് എടുക്കുമ്പോ ആ റൗഡി അവിടെ നിന്നോണ്ട് ഡോണ്ട് പ്ലക്ക് ഫ്ലവർസ് എന്ന് നമ്മൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... നമ്മള് ഓന്റെ വാക്കിനൊക്കെ ഗ്രാസിന്റെ വിലയും കൊടുത്ത് പുച്ഛിച്ചോണ്ട് അക്കൂട്ടത്തിൽ നമ്മളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ഒരു റോസിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... എന്നിട്ട് നമ്മള് കാൽ മുട്ടിൽ കൈ വെച്ച് കുനിഞ്ഞ് നിന്നോണ്ട് ആ പൂവിന്റെ സുഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു... അതിന്റെ കൂടെ നിന്ന് ഫോണില് സെൽഫിയെടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോ നമ്മക്ക് ഒരു പൂതി... ഈ ഫ്ളവറിന്റെ ടേസ്റ്റ് ഒന്ന് അറിയാൻ... അതോണ്ട് നമ്മള് അതിൽ നിന്നും ഒരു ഇതൾ പറിച്ച് ചുണ്ടിൽ വെച്ചതും പെട്ടെന്ന് നമ്മളെ പിറകിൽ നിന്ന് ആരോ തോളിൽ തട്ടി... അപ്പൊ തന്നെ നമ്മള് പെട്ടെന്ന് എണീറ്റ് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയതും ആ റൗഡിയും നമ്മളും ഫേസ് ടു ഫേസ് തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്നതാണ് നമ്മള് കണ്ടത്... അവന്റെ കാന്തക്കണ്ണിൽ നമ്മളെ നമ്മള് തന്നെ കണ്ടതും അറിയാതെ ആ നോട്ടത്തിൽ ഞാൻ അലിഞ്ഞില്ലാതെ ആയ പോലെ തോന്നി... (തുടരും)         _ഭാഗം.47_ (2) ✍ Mubashira MSKH പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് നമ്മള് ഓനിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ച് വിട്ട് നിന്നത്... ആ തണുപ്പിൽ പോലും ഞാൻ നന്നായിട്ട് വിയർക്കുന്നുണ്ട്... പോരാത്തതിന് തൊണ്ടയൊക്കെ ആകെ വറ്റി വരണ്ടു... നമ്മള് കൈ കൊണ്ട് മുഖത്തേക്ക് വീശി ഊതി കൊണ്ട് ആ റൗഡിയെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോ ഓനും നമ്മളെ പോലെ മുഖത്തേക്ക് കൈ വീശുന്നതാണ് നമ്മള് കണ്ടത്... അത് കണ്ടപ്പോ തന്നെ ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ച് കൈ താഴ്ത്തി വെച്ചു... എന്നിട്ട് ഇടങ്കണ്ണിട്ട് പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിന്നപ്പോ രണ്ട് പേർക്കും ഒരുപോലെ ചടച്ചത് കൊണ്ടാകും പിന്നെ അതൊരു ചിരിയിൽ കലാശിച്ചത്... ഓൻ ചിരിച്ചോണ്ട് നമ്മളോട് പോയാലോ എന്ന് കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോ നമ്മള് ഓനോട് മുന്നിൽ നടക്കാൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... അപ്പൊ ഓൻ ചിരിച്ചോണ്ട് നമ്മളെ മുന്നിൽ ഫാമൗസ്‌ ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നപ്പോ ആ പൂക്കളെ ഒന്നും വക വെക്കാതെ നമ്മള് ഓനെ തന്നെ നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരിയും പാസാക്കി നടന്നു... കുറച്ച് നടന്നപ്പോ തന്നെ അവിടമാകെ മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും നമ്മള് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി രണ്ട് കയ്യും നീട്ടി മഴയെ വരവേറ്റ് അവിടെ നിന്നു... നമ്മളങ്ങനെ കണ്ണടച്ച് ആ മഴ ആസ്വദിച്ച് നിന്നതും പെട്ടെന്ന് ആരോ നമ്മളെ കയ്യിൽ കേറി പിടിച്ചോണ്ട് നമ്മളെയും കൊണ്ട് ഓടാൻ തുടങ്ങി... ആ മഞ്ഞിലും മഴയിലും അവന്റെ ആ കയ്യിലെ ഇളം ചൂട് നമ്മളെ ദേഹത്തെ സ്പർശിച്ചപ്പോ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു കുളിരായിരുന്നു മനസ്സ് മുഴുവൻ... ഓന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് നമ്മള് ചിരിച്ചോണ്ട് ഓനെ നോക്കി അവന്റെ കൂടെ മഴയത്ത് ഓടി ഫാമൗസിലേക്ക് കേറി ചെന്നു... ഓൻ അവിടെ എത്തിയപ്പോ നമ്മളെ കയ്യിൽ നിന്ന് വിട്ട് ഓന്റെ തലമുടിയിൽ വിരലുകൾ പായിച്ച് തല കുടഞ്ഞ് നമ്മളെ നോക്കി... നമ്മള് അപ്പോഴും ഓനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കായിരുന്നോണ്ട് ഓൻ നമ്മളെ നോക്കിയ ആ സെക്കന്റിൽ തന്നെ നമ്മള് തല തിരിച്ചോണ്ട് മഴയിലേക്ക് നോട്ടം തെറ്റിച്ചു... എന്നിട്ട് ഓൻ നമ്മളെ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോ ഓൻ നമ്മളെ തന്നെ പുരികം പൊന്തിച്ച് തലമുടിയിൽ വിരലോടിച്ചോണ്ട് നോക്കുന്നുണ്ട്... അപ്പൊ തന്നെ നമ്മള് ഇടങ്കണ്ണിട്ടുള്ള നോട്ടം നിർത്തി മഴയിലേക്ക് കൈ നീട്ടി വെച്ച് നമ്മളെ കൈ നിറയെ വെള്ളം ചേർത്തു... എന്നിട്ട് അറിയാത്ത മട്ടില് ആ വെള്ളമെടുത്ത് നമ്മളെ റൗഡിന്റെ മേലിലേക്ക് വീശിയതും ഓൻ കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചിട്ട് മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്ന് നമ്മളെ രൂക്ഷമായി നോക്കാൻ തുടങ്ങി... നമ്മള് അപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ രാമ നാരായണ എന്ന മട്ടിൽ മഴയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് കൈകൾ കെട്ടി വെച്ചു... അപ്പൊ ആ റൗഡി വന്ന് നമ്മളെ പിറകിൽ നിന്ന് ഒരു തള്ള് തന്നതും നമ്മള് വീണ്ടും മഴ കൊണ്ടു... അത് ഓനിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു തിരിച്ചടി ആയോണ്ട് നമ്മള് തൊള്ളേം തുറന്ന് ഓനെ നോക്കി കൊണ്ട് ആ മഴ കൊണ്ട് നിന്നു... "ഐഷുമ്മ... നിങ്ങളെ വളർത്ത് പുത്രി എന്താ ഇവിടെ കാണിച്ച് കൂട്ടുന്നതെന്ന് വന്ന് നോക്ക്..." എന്ന് ഫാമൗസിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി നീട്ടി വിളിച്ചോണ്ട് ഓൻ കൂകിയതും എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് വന്നിട്ട് നനഞ്ഞ് വിറങ്ങലിച്ച് നിൽക്കുന്ന നമ്മളെ നോക്കി നിന്നു... അപ്പൊ തന്നെ ഉമ്മ ഓടി വന്ന് മഴ കൊണ്ടതിന് നമ്മളെ ചെവി പിടിച്ച് തിരിച്ച് പൊന്നാക്കി നമ്മളെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയപ്പോ ആ റൗഡി അവിടെ നിന്നോണ്ട് നമ്മളെ നോക്കി കിണിക്കായിരുന്നു... "ഉമ്മ ഞാൻ നനഞ്ഞതല്ല... നല്ല മഴയാണ്, ഈ മഴ കൊണ്ട് നിൽക്കാൻ തന്നെ ഭയങ്കര ഫീലാണ്, വാ നമുക്ക് മഴ നനയാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ നിർബന്ധിപ്പിച്ച് മഴയത്ത് നിർത്തിയതാ... എന്നിട്ട് എന്നെ അവിടെ ഒറ്റക്കാക്കി വേഗം ഓടി വന്നതാ നോക്കിയേ ഓനും നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..." എന്ന് നമ്മളും തിരിച്ച് ഓനിട്ട് പണിതപ്പോ ഉമ്മാന്റെ കയ്യീന്ന് ഓനും കിട്ടി നല്ല ഒന്നാന്തരം കിഴുക്ക്... അതിന്റെ കൂടെ അവരുടെയൊക്കെ കളിയാക്കലുകളും ചിരിയും കൂടി ആയപ്പോ ചെക്കന് ആകെ ചടച്ചു... പക്ഷെ നമ്മളോട് നല്ല ദേഷ്യമാണ് അവനിപ്പോ ഉള്ളതെന്ന് ഓന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോ തന്നെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്... പടച്ചോനെ ഇന്നത്തെ രാത്രിയും നമ്മള് ഇവന്റെ കൂടെയാണല്ലോ... നമ്മളെ റൂമീന്ന് ഓൻ പുറത്താക്കരുതെ... "അല്ലാ... നിങ്ങളെ കൂടെ വേറെ രണ്ട് പേർ കൂടി വന്നിരുന്നല്ലോ... അവരവിടെ പോയി...?" യാസിക്ക അത് ചോദിച്ചപ്പോഴാ ഞങ്ങള് തന്നെ അവരെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചത്... അവര് എവിടെ പോയെന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിന്നു... "ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും ഇവിടെയൊക്കെ തന്നെയുണ്ടേ..." എന്ന് പെട്ടെന്ന് ഫാമൗസിന്റെ അകത്ത് നിന്ന് കേട്ടതും ഞങ്ങള് അങ്ങോട്ട് നോക്കിയപ്പോ ഒരു തുള്ളി പോലും നനയാതെ രണ്ട് പേരും ഓറഞ്ചും തിന്നോണ്ട് ഞങ്ങളെ നോക്കി ഇളിക്കുന്നുണ്ട്... ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും അവിടെ നിർത്തി ഇവര് എപ്പോഴോ തിരിച്ച് ഫാമൗസിലേക്ക് വന്നിരുന്നു എന്ന് അവര് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഞങ്ങള് അറിഞ്ഞത് തന്നെ... അവര് തിരിച്ച് പോയത് പോലും അറിയാതെ ഞങ്ങള് അത്രെയും ദൂരം നടന്നതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞോണ്ട് അവരൊക്കെ കൂടി വീണ്ടും കളിയാക്കിയപ്പോ സച്ചു നമ്മക്ക് നേരെ നീട്ടിയ ടവ്വലും വാങ്ങി തലയിലൂടെ മുഖം മറച്ചോണ്ട് ഇട്ടിട്ട് ആരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ വേഗം അകത്തേക്ക് ഓടി പോയി... അത്രക്ക് കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട് അവര്... ഈ കളിയാക്കലിനൊക്കെ ഇനി ആ റൗഡി നമ്മളോട് ദേഷ്യം തീർക്കോ എന്ന പേടി മാത്രേ നമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു... പക്ഷെ അവന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും നമ്മക്ക് എതിരെ ഒരു അറ്റാക്കും ഉണ്ടായില്ല... അതാണ് നമ്മളെ ഏറെ അതിശയിപ്പിച്ചത്... ഇനി ചിലപ്പോ റൗഡി നന്നായി കാണോ...? ഏയ് അതാകില്ല... എല്ലാവരും ഉണ്ടായോണ്ട് ഓന്റെ ദേഷ്യം കണ്ട്രോൾ ചെയ്ത് വെച്ചതാകും വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയാൽ ഇവന്റെ റൗഡി സ്വഭാവം ഒക്കെ പുറത്തെടുത്ത് നമ്മളെ പാഠം പഠിപ്പിക്കും എന്നൊക്കെ നമ്മള് ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി.... പിന്നീടുള്ള അങ്ങോട്ടുള്ള ദിനങ്ങൾ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കഴിഞ്ഞ് പോയതെന്ന് നമ്മക്ക് തന്നെ അറിയില്ല... എല്ലാവരുടെയും കൂടെ അടിച്ച് പൊളിച്ച് കഴിഞ്ഞ ഈ മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ നമ്മക്ക് മൂന്ന് നിമിഷം പോലെയാ തോന്നിയത്... അത്ര പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞ് പോയിരുന്നു... തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാൻ ആർക്കും അത്ര വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിലും റൗഡിക്ക് ഭയങ്കര ധൃതി ആയിരുന്നു വേഗം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ... അതെന്തിനാണെന്നാ നമ്മക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്... ഞങ്ങള് എല്ലാവരും തിരിച്ച് വീട്ടിലെത്തിയത് രാത്രിയാണ്... അതോണ്ട് അധികം സംസാരിക്കാനോ പരസ്പരം ഗുഡ് നൈറ്റ് പറയാനോ നിൽക്കാതെ ഞങ്ങള് പോയി കിടന്നുറങ്ങി... എന്നും എണീക്കുന്ന നേരത്ത് കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോ റൗഡി എണീറ്റ് ജോഗിങിന് പോകാൻ റെഡിയാകുന്നുണ്ട്... അത് കണ്ടപ്പോ തന്നെ നമ്മള് വേഗം ഫ്രഷായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോഴേക്കും അവര് ജോഗിങിന് പോയിരുന്നു... പിന്നെ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കാൻ ആന്റീസിന്റെയും ഉമ്മാന്റെയും കൂടെ കൂടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവര് നമ്മളെ അവിടന്ന് ആട്ടി പറഞ്ഞയച്ചിട്ട് നമ്മളോട് വേണേൽ ഒന്ന് കൂടി ഉറങ്ങി എണീക്കാൻ പറഞ്ഞു... നമ്മക്ക് ക്ഷീണം കാണുമെന്ന് കരുതിയാകും അവരത് പറഞ്ഞത് പക്ഷെ നമ്മക്ക് ക്ഷീണം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ... എന്ത് ചെയ്യാനാ അവര് നമ്മളെ അവിടെ ഒന്നും കറങ്ങാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ അവിടന്ന് നമ്മളെ തള്ളി പറഞ്ഞയച്ചു... എന്നിട്ട് കുട്ടികളൊന്നും അടുക്കളയിലേക്ക് കേറാൻ ആയിട്ടില്ലെന്ന് സിനു ആന്റി പറഞ്ഞപ്പോ നമ്മള് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചോണ്ട് റൂമിലേക്ക് കയറി പോയി... എന്നിട്ട് നമ്മളെ ബെഡിൽ ചെന്നിരുന്ന് ഇവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഒക്കെ ഓർത്ത് ചിരിച്ചോണ്ട് ആനന്ദ കണ്ണീരും പൊഴിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ഉമ്മാനേയും ഉപ്പനേയും കുറിച്ച് ഓർത്തു... ഇപ്പൊ ഉമ്മ, ഉപ്പ എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ ഐഷുമ്മന്റെയും ആദി ഉപ്പാന്റെയും മുഖമാണ് നമ്മളെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്... ഇവരെയൊന്നും എനിക്ക് എന്റെ ലൈഫിൽ ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല... അങ്ങനെ ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല... അന്ന് ദിലു പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ ഈ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും ഇപ്പൊ എന്റെയും കൂടിയാണ്... ആ ഹീറ്റർ റൗഡിയും... എന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് നമ്മള് ചിരിച്ചപ്പോ എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഹാപ്പിനെസ് കിട്ടുന്നുണ്ട് എനിക്ക്... നമ്മള് അപ്പോ തന്നെ റൂമിലെ അമീഗോസിന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞിട്ട് നമ്മള് ചെന്ന് റൗഡിന്റെ ബെഡിൽ കയറി നിന്നോണ്ട് ആ ഫോട്ടോ അവിടന്ന് എടുത്തു... എന്നിട്ട് ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് അവരിലൂടെയൊക്കെ വിരലുകൾ പായിച്ചതും ആ റൗഡിന്റെ മുഖത്ത് എത്തിയപ്പോ അവനൊരു കുത്ത് വെച്ച് കൊടുത്തു... മുഖം കനപ്പിച്ച് വെച്ചോണ്ടുള്ള ഓന്റെ മോന്ത കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നി പോകും... ബാക്കിയുള്ളവരൊക്കെ വേറെ ഏതൊക്കെയോ സൈഡിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് നല്ല ഹാപ്പിയിൽ പോസ് ചെയ്യുമ്പോ ഇവൻ മാത്രം ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കുന്നത് അല്പം ഗൗരവത്തിലാണ്... ഓനെ നോക്കി ഓ പിന്നെ എന്ന മട്ടിൽ നമ്മള് മുഖം ചുളിച്ചോണ്ട് ഫോട്ടോയിലെ പൊടിയൊക്കെ തട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു... അപ്പോഴാണ് നമ്മള് ആ ഫോട്ടോക്ക് പിന്നിലുള്ള അമീഗോസിന്റെ മറ്റൊരു ഫോട്ടോ ശ്രദ്ധിച്ചത്... ഈ ഫോട്ടോയിലെ അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ തെളിച്ചം കണ്ടപ്പോ നമ്മളാകെ ഷോക്കായി പോയി... എല്ലാവരും നേരത്തെ കണ്ട ഫോട്ടോയെക്കാൾ നല്ല ഹാപ്പിയോടെയാണ് ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്ത് നിൽക്കുന്നത്... ഇൻക്ലൂഡിങ് ആ റൗഡിയടക്കം... അവന്റെ മുഖത്തെ എല്ലാം മറന്നുള്ള ഈ ചിരിയും സന്തോഷവും ഒന്നും ഞാൻ ഇതുവരെ അവനിൽ കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല... അതോണ്ട് ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നോണ്ട് വിരലുകൾ ഓടിച്ചതും റൗഡിന്റെ പിറകിൽ കൂടി തോളിൽ മുഖം വെച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി തരിച്ച് നിന്നു.... 'ഇവൾ... ഇവളെ എനിക്ക് എവിടെയൊക്കെയോ കണ്ട് നല്ല പരിചയം തോന്നുന്നു... അമീഗോസിന്റെ കൂടെ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഇവള് ആരാകും...? ഈ ഫോട്ടോയിൽ കാണുന്ന ചിരിയും സന്തോഷവുമെന്താ ഇപ്പോ ആർക്കും ഇല്ലാത്തത്...? ഈ ഫോട്ടോ എന്തിനാകും ഇങ്ങനെ മറച്ച് വെച്ചേക്കുന്നത്...? ഇനി ഇതായിരിക്കോ അബി...? അങ്ങനെ എങ്കിൽ ആരായിരിക്കും ഇവൾ...? ഇവളിപ്പോ എവിടെയാകും...? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊക്കെ ഉള്ള ഉത്തരം ഞാൻ ആരോട് ചോദിക്കും...? റൗഡിയോട് ചോദിച്ചാലോ...? വേണ്ട... അവൻ ചിലപ്പോ എന്നെ പൊരിക്കും... ദിലുവിനോട് ചോദിച്ചാലോ...? അതും വേണ്ട... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അബി എന്ന് കേൾക്കുമ്പോഴാ അവളെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് അതോണ്ട് അത് വേണ്ട... എന്നാ പിന്നെ അഫ്‌സിക്കയോട് ചോദിക്കാം... വേണ്ട മോളെ... അന്ന് അഫ്‌സിക്ക ദിലൂനോട് സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് കേട്ട ചിലത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോ മൂപ്പർക്ക് ഇവളെ ഇഷ്ടമല്ല  അതോണ്ട് മൂപ്പരോട് ചോദിക്കുന്നതും ബുദ്ധിയല്ല... പിന്നെ ഞാൻ ആരോടാ ഇതിനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കാ...?' എന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് നമ്മള് ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് അത് തിരിച്ച് പഴയ പോലെ ചുവരിൽ തൂക്കിയിട്ടു... എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴത്തെ അവരെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് നമ്മള് പിറകിലേക്ക് നടന്നോണ്ട് പെട്ടെന്ന് നിന്നു... ദിലുവിന്റെ റൂമിലെ ഫോട്ടോയിലും ഇതുപോലെ ഫോട്ടോ കാണോ എന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് അവളെ റൂമിലേക്ക് ഓടി ചെന്നിട്ട് ആ ഫോട്ടോ എടുത്ത് തിരിച്ച് നോക്കി... വിചാരിച്ച പോലെ തന്നെ അവിടെ ആ ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നു... അതോടെ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു അത് തന്നെയാണ് അബിയെന്ന്... അവളെ കുറിച്ച് എന്തോ അറിയാൻ വല്ലാത്ത ഒരു ക്യൂരിയോസിറ്റി... പക്ഷെ ആരോട് ഇതിനെ പറ്റി ചോദിക്കുമെന്ന് ഒരു ഐഡിയയും ഇല്ല... നമ്മള് അതൊക്കെ കണക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് ഓളെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും സച്ചു ഉറങ്ങി എണീറ്റ് റൂമിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി പോകാൻ നിൽക്കുന്നത് നമ്മള് കണ്ടു... അപ്പൊ തന്നെ ഓടി ചെന്ന് അവളെ തടഞ്ഞ് വെച്ചിട്ട് താഴേക്ക് പോകാൻ അനുവദിക്കാതെ പിടിച്ച് വെച്ചു... "ഡാ സച്ചു... സച്ചു... നിക്ക്... നീ  എന്റെ മുത്തല്ലേ... ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നീ അത് പറഞ്ഞ് തരോ...?" എന്ന് നമ്മള് ചോദിച്ചപ്പോ പെണ്ണ് തല ചൊറിഞ്ഞ് കോട്ടുവാ വിട്ടൊണ്ട് നമ്മളോട് എന്താന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... "എടാ അത്... ഈ അബി ആരാ...? അവളും അമീഗോസും തമ്മിലെന്താ ബന്ധം...?" നമ്മളെ ഒറ്റയടിക്കുള്ള ഈ ചോദ്യം കേട്ടതും ഉറക്കപ്പിച്ചിൽ നിന്ന അവളെ ഉറക്കമൊക്കെ പമ്പ കടന്ന് ഓള് നമ്മളെ കണ്ണും മിഴിച്ച് നോക്കാൻ തുടങ്ങി... അപ്പൊ തന്നെ ജോഗിംഗ് കഴിഞ്ഞോണ്ട് താഴെ ഹാളിലേക്ക് ദിലുവും റൗഡിയും ഉപ്പയും അങ്കിൾസും കയറി വന്നത് കണ്ട് സച്ചു നമ്മളെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ചോണ്ട് അവിടന്ന് നമ്മളെ മാറ്റി നിർത്തി... "എന്താ സച്ചു... എന്താ പ്രശ്നം...? നീയെന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വലിച്ചോണ്ട് വന്നേ...?" "അതൊക്കെ ഞാൻ പറയാം... ഇനി നീ ഈ അബിയെന്ന് കുറിച്ച് ഇവിടെയുള്ള ആരോടും ചോദിക്കരുത് കേട്ടല്ലോ... പ്രത്യേകിച്ച് അമീഗോസിനോട്..." "അതെന്താ...?" "അതെന്താ കാര്യം എന്നൊക്കെ പറയാൻ നിന്നാൽ തീരില്ല... ഇപ്പൊ അത് നിന്നോട് പറയാൻ പറ്റിയ സന്ദർഭവുമല്ല... ഏത് നിമിഷവും ദിലുവോ അർഷിക്കയോ ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരും... അതോണ്ട് നമുക്ക് തൽക്കാലം ഈ വിഷയം പിന്നീട് സംസാരിക്കാം... സന്ദർഭം അനുസരിച്ച് ഞാൻ തന്നെ നിനക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞ് തരാം... പോരെ... ഇപ്പൊ നീ ചെല്ല്..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മളെ അവിടന്ന് തള്ളി പറഞ്ഞയച്ചിട്ട് നമ്മളൊന്നും ചോദിക്കാത്ത മട്ടിൽ സച്ചു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു... അവളെ ഈ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന് ഈ അബി ആരാണെന്ന് അറിയാൻ അതിലേറെ ആകാംഷ കൂടി വരാണ്... അവരാരും ഇല്ലാത്ത ഒരു നേരത്ത് സച്ചുവിനോട് തന്നെ അവളെ കുറിച്ച് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ചോണ്ട് നമ്മള് സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെല്ലാൻ നിന്നപ്പോ മുകളിലേക്ക് കയറി വരുന്ന ആ റൗഡി നമ്മളോട് റൂമിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു... ഓന്റെ അപ്രതീക്ഷിതമായ വരാനുള്ള പറച്ചില് കേട്ടിട്ട് നമ്മള് അന്തം വിട്ട് ഓനെ അവിടെ നിന്നോണ്ട് നോക്കിയതും ദിലു വന്നിട്ട് നമ്മളെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് ചെല്ല് ചെല്ല് എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... എന്തിനാകും ഈ റൗഡി ഇപ്പോ നമ്മളെ വിളിക്കുന്നെ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഒരു ചെറിയ ടെൻഷനോടെ നമ്മള് റൂമിലേക്ക് കയറിയതും പെട്ടെന്ന് വാതില് കൊട്ടിയടഞ്ഞു... ★★★★★★★★★★★★★★★★★★★★ 【ദിലു】 ട്രിപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള് വേഗം തിരിച്ച് വന്നത് ഞങ്ങളെ നൈറ്റ് റൈഡേഴ്‌സിന്റെ പ്രാക്ടീസ് ഒന്നിന് വേണ്ടി മാത്രമാണ്... ഇത്തവണത്തെ ഞങ്ങളെ പ്രോഗ്രാമിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്... അതെന്താ എന്നൊക്കെ വൈകാതെ നിങ്ങള് അറിയും... ഇന്ന് ക്ലബ്ബിൽ വെച്ച് നേരത്തെ പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങണം എന്നൊക്കെ അവന്മാര് ജോഗിങിന് പോയപ്പോ തന്നെ പറഞ്ഞോണ്ട് നമ്മള് വേഗം റെഡിയായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരുന്നു... "ഐഷുമ്മ... അർഷി എവിടെ...?" "അവൻ അല്ലെ പ്രാക്ടീസുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്നും കഴിക്കാതെ കുറച്ച് മുൻപ് ദൃതിയിൽ ഇവിടന്ന് ഇറങ്ങി പോയത്..." ഐഷുമ്മ. "വാട്ട്...? ഇറങ്ങി പോകെ...? അതും എന്നെ കൂട്ടാതെ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മള് നെറ്റി ചുളിച്ചോണ്ട് അവിടന്ന് എണീറ്റ് പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും അപ്പു അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു... "ഹാ നീ റെഡിയായോ... വേഗം വാ അവന്മാര് നമ്മളെ കൂട്ടാതെ നേരത്തെ ക്ലബ്ബിലേക്ക് ചെന്നിട്ടുണ്ട്... അർഷി എവിടെ...?" "അവനും ഇവിടന്ന് നേരത്തെ പോയി...? അതെന്താ അവരൊന്നും പറയാതെ പോയേ...?" എന്ന് നമ്മള് ചോദിച്ചപ്പോ അപ്പു മുഖം ചുളിച്ചോണ്ട് താഴേക്ക് നോക്കി നിന്നിട്ട് നമ്മളോട് വാ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു... അപ്പൊ നമ്മളെ പിന്നാലെ ഐഷുമ്മ വന്നോണ്ട് ഫുഡ് കഴിച്ചിട്ട് പോകാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും വന്നിട്ട് കഴിച്ചോളാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള് ക്ലബ്ബിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു... ക്ലബ്ബിൽ എത്തിയപ്പോ അവന്മാരെ ബൈക്കോക്കെ അവിടെ പുറത്ത് കണ്ടെങ്കിലും അകത്ത് നിന്ന് പ്രാക്ടീസിന്റെ ഒരു ശബ്ദവും കേൾക്കുന്നില്ല... അല്ലെങ്കിലും കേൾക്കാറില്ല എന്നാലും ഇന്നെന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു വിചിത്രമായിട്ട് തോന്നുന്നുണ്ട്... ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും ഒരുപോലെ പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിന്നോണ്ട് ക്ലബ്ബിന്റെ അകത്തേക്ക് കയറി നോക്കിയപ്പോ പ്രാക്ടീസ് ഹാൾ മൊത്തം ശൂന്യമായിരുന്നു... ഇവന്മാര് ഇതെവിടെ പോയെന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഞങ്ങള് അരയിൽ കൈ വെച്ചോണ്ട് നിന്നതും ക്ലബ്ബിന്റെ പിറക് വശത്തെ ഗ്രൗണ്ടിൽ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം ഞങ്ങള് കേട്ടു... അപ്പൊ തന്നെ ഞാനും അപ്പുവും ഒരുമിച്ച് അങ്ങോട്ട് ചെന്നിട്ട് ക്ലബ്ബിലെ പിറക് വശത്തെ വാതിൽ ഒരുമിച്ച് തള്ളി തുറന്നതും ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും ഗ്ലിറ്റേഴ്സിൽ മുങ്ങി നിന്നു... *"ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ ദിലൂ&അപ്പു....."* എന്ന് അവന്മാരൊക്കെ കൂടി വിളിച്ച് കൂവുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള് മുന്നോട്ട് കണ്ണ് പായിച്ചത്... ഇന്ന് എന്റെയും അപ്പുവിന്റേയും ബർത്ത് ഡേ ആണെന്ന് സത്യായിട്ടും എനിക്ക് ഓർമ്മ ഇല്ലായിരുന്നു... ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരുടെയും ബർത്ത് ഡേ ഒരു ദിവസമാണ്... കൃത്യം അഞ്ച് വയസ് ഡിഫ്‌റൻസുണ്ട് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ... ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരുടെയും ഫോട്ടോയുള്ള ഒരു ഫ്ളക്സ് പിടിച്ചോണ്ടാണ് അവരുടെയൊക്കെ നിൽപ്പ്... കൂട്ടത്തിൽ ആഷുവും അവളെ കൂതറാസും സച്ചുവും അല്ലുവുമൊക്കെയുണ്ട്... അപ്പൊ ഇതിന് വേണ്ടിയാണല്ലേ നമ്മളെ ബ്രോ അവളെ റൂമിലേക്ക് വിളിച്ചത്... ഛേ നമ്മള് തെറ്റി ധരിച്ചു... പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ നമ്മള് ആദ്യം തന്നെ അപ്പുവിനെ ഓടി ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ട് അവനെ വിഷ് ചെയ്തു... തിരിച്ച് ഓനും നമ്മളെ വിഷ് ചെയ്തപ്പോ അവന്മാരും അവളുമാരും കൂടി ഞങ്ങളെ അവിടന്ന് പിടിച്ച് കൊണ്ട് പോയി കണ്ണ് പൊത്തി... "ഇനി കുറച്ച് നേരം രണ്ട് പേരും കണ്ണടച്ച് നിന്നേക്കണം... കണ്ണ് തുറക്കരുത്... We have a surprise for both of you..." എന്ന് നമ്മൾ ബ്രോ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോ നമ്മള് തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന അപ്പുവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചോണ്ട് കണ്ണടച്ച് അങ്ങനെ നിന്നു... എന്നിട്ട് ഞങ്ങളെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പതിയെ കയ്യെടുത്തിട്ട് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറക്കാൻ പറഞ്ഞതും നമ്മള് നീട്ടിയൊരു ശ്വാസം വിട്ടോണ്ട് പതിയെ കണ്ണ് തുറന്ന് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി... ഒരു വലിയ റെഡ് കർട്ടൻ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും നെറ്റി ചുളിച്ചോണ്ട് പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിന്നതും പെട്ടെന്ന് ആ കർട്ടൻ നിലത്തേക്ക് ഊർന്ന് വീണു... അവിടെ അപ്പൊ ആ ചുവരിൽ തെളിഞ്ഞ് വന്നത് എന്റെയും അപ്പുവിന്റേയും ജീവനുള്ള ഒരു പെയിന്റിങ് ആയിരുന്നു... സത്യം പറഞ്ഞാൽ അത് കണ്ട് ഞങ്ങളാകെ ഷോക്കായി പോയി... നമ്മള് വാ പൊത്തി പിടിച്ചോണ്ട് അപ്പുവിനെ നോക്കിയപ്പോ ഓനും അതുപോലെ നമ്മളെ നോക്കി നിൽക്കാണ്... ഇത് വരച്ചത് എന്തായാലും കൃഷ് ആകുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പാ... ഇത്രക്ക് ഒക്കെ ഒരു കഴിവുണ്ടേൽ അത് അവന് മാത്രേ ഉള്ളെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള് നേരെ തിരിഞ്ഞ് നിന്നത് അവന്റെ നേർക്ക് ആയിരുന്നു... ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും അപ്പൊ തന്നെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഓന്റെ കവിളിലൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തോണ്ട് ഓനോട് സൂപ്പർ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഓൻ താങ്ക് യൂ പറഞ്ഞ് വലിയ ആളായി... അതിന് ഞങ്ങളെ കയ്യീന്ന് ഒരെണ്ണം കിട്ടിയപ്പോ ഓൻ ഓക്കേ ആവേം ചെയ്തു... അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾക്ക് കട്ട് ചെയ്യാനുള്ള കേക്കും കൊണ്ട് അവരൊക്കെ ഞങ്ങളെ മുന്നിലേക്ക് വന്നതും ഞാനും അപ്പുവും ഒരുമിച്ച് കേക്ക് കട്ട് ചെയ്ത് പരസ്പരം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കൊടുത്ത് മുഖത്ത് ഫേഷ്യൽ ചെയ്ത് അവന്മാരെ നേരെ തിരിഞ്ഞു... അപ്പൊ അവന്മാരൊക്കെ ഹെൽമറ്റ് വെച്ചോണ്ട് ഞങ്ങളെ കയ്യിൽ നിന്ന് കേക്ക് വാങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാനും അപ്പുവും ചേർന്ന് അവരെ തലയിൽ നിന്ന് അതൊക്കെ മാറ്റി കേക്ക് അവന്മാരെ വായിൽ കുത്തി തിരുകി കൊടുത്തു... എന്നിട്ട് കേക്കും കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ആറാട്ട് നടത്തി ഒടുക്കം അതൊക്കെ കഴുകി കളഞ്ഞ് നമ്മള് വീണ്ടും ആ ചുവരിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... എന്തോ ആ പെയ്‌ന്റിങിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നതേയില്ല... നമ്മള് അതിലൊക്കെ ഒന്ന് വിരലോടിച്ചോണ്ട് നിന്നപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് നമ്മളെ പിറകിൽ നിന്ന് അപ്പു വിളിച്ചത്... അപ്പൊ തന്നെ നമ്മള് ഓനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി കൊണ്ട് എന്താന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചതും ഓൻ ഒരു കൈ പിറകിൽ ആക്കി വെച്ചോണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്... ഇവൻ ഇതെന്താപ്പോ spoken ഇംഗ്ലീഷിന് പോയി വരാണോ എന്ന മട്ടില് നമ്മള് ഓനെ നോക്കി കയ്യും കെട്ടി അങ്ങനെ നിന്നതും പെട്ടെന്ന് ക്ലബ്ബിലെ സെക്യൂരിറ്റി ഞങ്ങളെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... "മാഡം... മാഡത്തിനൊരു കൊറിയറുണ്ട്..." എന്ന് അയാള് വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ കൊറിയറോ എന്ന് ചോദിച്ച് നമ്മള് നെറ്റി ചുളിച്ചോണ്ട് അവരെയും അപ്പുവിനെയും നോക്കി അയാളോട് കൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു... അപ്പൊ നാലഞ്ച് പേർ ചേർന്ന് നമ്മളെ തോളിനോളം വലിപ്പം വരുന്ന ഒരു വലിയ ബോക്സും കൊണ്ട് ആ ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് വന്നതും ഞങ്ങളെല്ലാവരും അന്താളിച്ച് അതിനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... അവരത് അവിടെ കൊണ്ട് വെച്ചോണ്ട് നമ്മളെ നോക്കി ബർത്ത് ഡേ വിഷ് ചെയ്ത് പോകുന്നത് കണ്ട് നമ്മള് നെറ്റി ചുളിച്ചോണ്ട് ആ ബോക്സിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോ അതിൽ എഴുതിയത് വായിച്ച് ഒന്ന് ഞെട്ടി... "From, *NASIF* ...." (തുടരും) *********************************************** ഈ പാർട്ട് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് അറിയില്ല... നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായെന്ന് കരുതുന്നു... വല്ല തെറ്റുകളും ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം... നല്ലൊരു പാർട്ടുമായിട്ട് നാളെ വരാം... അടുത്ത പാർട്ട് നാളെ രാത്രി 9 മണിക്ക്...
5.1k കണ്ടവര്‍
8 മണിക്കൂർ
#

📙 നോവൽ

*💘*എൻ റൂഹിൻ മുഹബ്ബത്ത്*💞* _Part.57_ ✍️Musrifa Muhiyadeen [Muchi]♥️ ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ അവിടെ എല്ലാവരും എത്തിയതും ഞാൻ എന്റെ അവരെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം കേട്ട് എല്ലാരും കൂടി എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കാൻ തുടങ്ങി...... "ഗായ്സ്....നിങ്ങളെ എന്തിനാ ഇവിടെ വിളിച്ചു വരുത്തിയത് നിങ്ങളൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും.... വേറെ ഒന്നിനുമല്ല ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനാണ്.... നിങ്ങളൊക്കെ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടി വരും...." എന്ന് നമ്മൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും എല്ലാവരും പരസ്പരം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ശബ്ദം ഉയർന്നു വന്നു.... "സൈലന്റസ്...ശബ്ദമുണ്ടാക്കണ്ട... വോട്ട് എന്നു പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുക എന്നാണ്.... യെസ് ഓർ നോ എഴുതി ആ ബോക്സിൽ ഇടണം...." അപ്പോ എല്ലാവരും എന്നെ എന്താ എന്നർഥത്തിൽ മിഴിച്ചു നോകാൻ തുടങ്ങി.... "നിങ്ങൾ കരുതുന്നുണ്ടാവുംഎന്തിനാ ഇതൊക്കെ എന്ന്.... ഞാൻ തന്നെ പറയാം.... ഈ കോളേജിൽ ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നിങ്ങക്ക് അറിയാലോ.... നിങ്ങൾ ഒരു കുട്ടിയെ ഈ കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിപ്പിച്ചു..... അതിന് ഞാൻ നിങ്ങളെ കുറ്റം പറയില്ല... ബട്ട് നിങ്ങൾ മനസ്സാക്ഷിയോട് ചോദിച്ചു നോക്ക് നിങ്ങൾ ചെയ്തത് ശരിയാണോ.... ഒരാൾ സ്വയരക്ഷക്ക് വേണ്ടി മറ്റൊരു വേഷം ധരിക്കേയും ആ വേഷത്തിന് അനുസരിച്ചു ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ആർക് നേരെ യും ഉണ്ടാകാതെ നിങ്ങളെ പോലെ ഒരു സാധാരണ കുട്ടിയായി പഠിച്ചു വന്നപ്പോ.. അതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്.... അവൾക്കും പഠിക്കാൻ അവകാശം ഇല്ലേ.... എന്ത് തെറ്റാണ് അവൾ ചെയ്തത്... നിങ്ങൾക്കാർകേലും എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്നു നിങ്ങൾ പറയുക ആണേൽ ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും പറയൂല..... അങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റുന്ന ആരേലും ഉണ്ടോ ഇവിടെ.... നിങ്ങളോട് ആണ് ചോദ്യം...." ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല....എല്ലാവരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിക്കുവാ..... ഓകെ ഫൈൻ... ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഓരോരുത്തരും അഭിപ്രായം ബോക്സിൽ ഇട്ട മതി.... എന്നിട്ട് നമുക്ക് തീരുമാനിക്കാം.. എന്ത് വേണമെന്ന്.... അപ്പോ തന്നെ പ്രിൻസിയും മിർഷുവും വന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് അനുകൂലിച്ചു സംസാരിച്ചു പോയതും ഓരോരുത്തരും ബോക്സിൽ എഴുതി ചിപ്പ് ഇട്ടു..... അപ്പോഴും ആ റുക്കുവും ടീമും ഓരോരുതരെ പിടിച്ചു നിർത്തി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു വിരട്ടുന്നുണ്ട്...... അത് കണ്ടപ്പോ നമ്മക്ക് ചൊറിഞ്ഞു വന്നെങ്കിലും നമ്മൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല....ഓളെ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയതും ഒന്നും നടക്കാൻ പോവുന്നില്ല എന്ന പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നു..... എനിക് ഉറപ്പായിരുന്നു...സ്റ്റുഡന്റ്സ് എല്ലാവരും അവളെ പുറത്താക്കിയതിൽ യോജിക്കില്ലെന്ന്.... അത് കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചത്...... ഇനി അത് അറിയാൻ വേണ്ടി കാതിരിപ്പായിരുന്നു.... എല്ലാവരുടെയും ഊഴം കഴിഞ്ഞപ്പോ തന്നെ ഇർഫു ബോക്‌സ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു.... അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ പ്രിസിയൊക്കെ നോക്കി നിക്കെ നമ്മൾ അത് കൗണ്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി... നമ്മൾ കരുതിയ പോലെ തന്നെ ഭൂരിപക്ഷം തനുവിനെ തിരിച്ചെടുക്കണം എന്ന അഭിപ്രായത്തിന് ആയിരുന്നു എല്ലാവരും അനുകൂലിച്ചിരിക്കുന്നത്.... അത് പ്രിൻസി തന്നെ അനൗണ്സ് ചെയ്തു പറഞ്ഞതും അക്കു അത് കയ്യടിച്ചു പാസ്സാക്കി.... നമ്മക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് പൂത്തിരി കത്തിയ അവസ്ഥ ആയിരുന്നു..... പ്രിൻസി ഇനി മണ്ടേ മുതൽ തനുവിനെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വരാൻ പറയാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു..... അപ്പോ തന്നെ നമ്മൾ എല്ലാരേയും ക്ലാസ്സിലേക്ക് പിരിച്ചു വിട്ടു.....മിർഷു വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് വെൽഡണ് പറഞ്ഞു എനിക് കൈ തന്നിട്ട് പോയി..... നമ്മൾ അപ്പോ തന്നെ തനുവിനെ കാര്യം വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ ഓൾ കിടന്നു സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളാൻ തുടങ്ങി..... അതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് നമ്മൾ ഫോണ് മുന്നിൽ ഒരുത്തിയെ കണ്ടതും ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഓളെ തുറിച്ചു നോക്കി..... "സന്തോഷം ഉണ്ടല്ലോ മുഖത്ത്...നീ ജയിച്ചല്ലോ... ആ പിശാശിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ട് വന്നതിന്റെ സന്തോഷം ആവുമല്ലേ......ആയിക്കോ....അങ്ങനെ ജയിച്ചു എന്ന് കരുതി ഒരുപാട് സന്തോഷികണ്ട.... നീ കരയും... ആ ദിനം അടുത്തന്നെ ഉണ്ടാവും....അതും അവളെ കൊണ്ട് തന്നെ... അപ്പോ നീ എന്നെ ഓർക്കും..." ഓൾ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ എനിക് ദേഷ്യമൊക്കെ കേറി വന്നു.. അത് പുച്ഛിച്ചു തള്ളി കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടുന്ന് പോകാൻ നോക്കി.... വെറുതെ ആ സാധാനത്തിനോട് വഴക്കിട്ടു എനർജി കളയുക അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും പ്രയോജനമില്ല..... "ഡാ... നീ പൊക്കോ... ഒരു ദിവസം കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നീ വരുന്നത് ഞാൻ കാണും...." "അത് നിന്റെ മറ്റവനോട് ചെന്ന് പറയെടി... ഓരോ കാര്യം പറഞ്ഞു വന്നോളും.... ചെലകാതെ പോടി ചൂലെ...." "അതൊണ്ടല്ലേ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്... അപ്പോ മറ്റവനെ...." "എടി... നിനക്ക് പറഞ്ഞ മനസ്സിലാവില്ലേ...." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്റെ കൈ അവളിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു..... ഓരോന്ന് വിളിച്ഛ് പറയും... നാകിന് എല്ലില്ലാത്ത പിശാശ്.... എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നമ്മൾ അവിടുന്ന് നടന്നപ്പോ കൂടെ ബാക്കികാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.... എന്തോ എന്നിട്ട് ക്ലാസ്സിൽ പോകാനൊന്നും തോന്നിയില്ല... ഞാൻ വേഗം വണ്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പോയപ്പോ കൂടെ അവരും വന്ന്.... ദേഷ്യം കൂടി കൂടി വരുന്നുണ്ട്... തനു അവളെ കൊണ്ട് ഞാൻ കരയും പോലും... ഓൾ ആരാ അതൊക്കെ പറയാൻ... എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ആകെ ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയാണ് ഇപോ എന്റേത്.... തനു എന്നും സന്തോഷമായിരിക്കാൻ ആണ് ഞാൻ നോക്കുന്നെ... അപ്പോ ഒരിക്കലും അവൾ എന്നെ കരയിപ്പിക്കില്ല....പിന്നെന്തിനാ ഈ ദേഷ്യം.... ഒരുത്തി കേറി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞതിന് ഇങ്ങനെ ഞാൻ കാട് കേറി പോണോ... അവളെ നാകിന് എല്ലില്ലാത്ത ഓരോ കാര്യം കേട്ട് ഞാൻ എന്തിന് ഡെസ്പ് ആവണം എന്നൊക്കെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പടിപ്പിച്ചപ്പോ തന്നെ നമ്മൾ അതൊക്കെ മൈന്റിന്ന് കളഞ്ഞു..... എന്നിട്ട് നമ്മൾ അതുവഴി ഫുഡ്ബോള് കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പിള്ളേരെ കണ്ടതും അറിയാതെ ബൈക്ക് നിറുത്തി.... ഞാൻ അവിടെ ബൈക് നിർത്തി ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോ എന്റെ പിറകെ വന്നിരുന്ന അവന്മാരും കൂടി അവിടെ ഇറങ്ങി..... "എന്താടാ ഇവിടെ ഇറങ്ങിയെ.... ക്ലാസ്സിൽ പോകാതെ ഇവിടെ വന്നേ...ഇർഫു ആണ്" "ഇപ്പോഴാണോ അത് ചോദിക്കുന്നെ... ക്ലാസ് ഇവിടെ ആണോ ഇരിക്കുന്നെ..." നമ്മൾ ഇച്ചിരി ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചതും ഓൻ ഒന്ന് ഇളിച്ചു തന്നു.... "അതല്ല ഇവിടെ ഇപോ ഇറങ്ങിയെ എന്തിനാ.... നിന്റെ കൂടെ നമ്മൾ വന്നെന്നല്ലാതെ നമ്മക് ഒന്നും അറിയത്തില്ല... അല്ലെടാ.... അക്കു ആണ്..." "ആണോ... കൊരങ്ങന്മാരെ..." "അതേ കൊരങ്ങൻ നമ്പർ ഒന്നേ...ഇപോ എന്താ അനക്ക് ഇവിടെ കാര്യം.... അക്കു" "ഒന്നുമില്ലെടാ.. ആ പിള്ളേരെ കൂടെ ഫുട്‌ബോൾ കളിക്കാൻ മോഹം... നമ്മൾ ഒന്ന് കളിച്ചിട്ട് വരാം...." "നിനക്കെന്താ വട്ടാണോ.....ഇർഫു" "ഇവന് ഇപോ വട്ട് മൂത്ത് പിരാന്തയി നിക്ക ....എന്തൊക്കെയാ കാട്ടി കൂട്ടുന്നെ... ഒന്ന് ശ്രദിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.. എന്ത് കൊണ്ടും..." അക്കു അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും എല്ലാം കൂടി കിണിക്കാൻ തുടങ്ങി... പോടാ തെണ്ടി എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓൻകിട്ടു ഒരു തൊഴിയും കൊടുത്തിട്ട് നമ്മൾ ആ പിള്ളേരെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.... പിന്നെ അവരെ കൂടെ കൂടി പൊരിഞ്ഞ കളി തന്നെയായിരുന്നു... അത് കണ്ട് അവറ്റകളും ചേർന്നപ്പോ സംഭവം കളറായി..... അങ്ങനെ കളിച്ചൊക്കെ കഴിഞ്ഞു നമ്മൾ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.... അപ്പോ മുന്നിൽ തന്നെ മിയ ഉണ്ടാർന്നു.... ഇന്ന് അവൾക് ക്ലാസ് ഇല്ലാർന്നു ഇന്ന്.... അപ്പോ വീട്ടിൽ കുത്തി ഇരിക്കുക തന്നെ പണി.... "എന്താ ഇക്കൂസ്‌...ഇന്ന് ഇത്രയ്ക്ക് ഹാപ്പി.. കൂടാതെ വേഗം വന്നേക്കുന്നു.... ക്ലാസ് ഇല്ലായിരുന്നുവോ...." പെട്ടെന്ന് ഓൾ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോ നമ്മൾ ഓളെ മിഴിച്ചു നോക്കി.... "എന്താ നോക്കുന്നെ...കോളേജിൽ പോയ ആളിപ്പോ ആകെ കൂടി ചളിയൊക്കെ വാരി തേച് ആണല്ലോ വരവ്...എന്താ സംഭവം..." അപ്പോ നമ്മൾ ഡ്രസ്സൊക്കെ നോക്കി ആകെ കൂടി ചളി പിടിച്ചു കിടക്കുന്നത് കണ്ടതും അവക്ക് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു..... "എന്താടാ ഇളിക്കുന്നെ... അപ്പോ ക്ലാസ്സിൽ പോയത് അല്ലാർന്നോ... എവിടെ പോയി വരുവ...." "ഡി... ഒന്ന് പോടി എന്റെ അനിയത്തി... ഓൾ ചോദ്യം കൊണ്ട് വന്നേകുന്നു..." എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഓളെ കവിള് പിച്ചി കൊണ്ട് പോകാൻ നിന്നതും ഓൾ മുന്നിൽ കേറി നിന്നു..... "ഓകെ.....ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല... എനിക് ഒരു കാര്യം കൂടി വേണം...." നമ്മൾ ഓളെ മിഴിച്ചു എന്താ എന്ന നിലക്ക് നോക്കി.... "അങ്ങനെ നോക്കണ്ട.... എന്നെ പുറത്തൊക്കെ കൊണ്ട് പോയിട്ട് എത്ര ദിവസായി ഇങ്ങള്... ഇന്ന് എന്നെ കൊണ്ട് പോയെ പറ്റുള്ളൂ... ബോറടിച്ചിരിക്ക ഞാൻ..." "എടി... ഇപോ നിനക്ക് എന്താ പൂതി... പിന്നൊരിക്കെ പോവാം..." "വേണ്ട.. എനിക് ഇപോ തന്നെ പോണം.... ഇല്ലേൽ ഞാൻ റൂമിൽ കേറി കച്ചറ ആകുട്ട..." "ഓകെ... ഓകെ...ഇപോ എനിക് ആകെ ക്ഷീണമുണ്ട്... നമുക്ക് നാളെ പോയാലോ.... നാളെ ക്ലാസ് ഇല്ലല്ലോ..." "ഉറപ്പാണല്ലോ... എന്ന പൊക്കോ..." "ഉറപ്പ് ആണ് മോളു... എന്ന എനിക് ഫുഡ് എടുത്തു വെക്ക്...നമ്മൾ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വരാട്ടോ...." എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ റൂമിൽ കേറി പോയി.... ഫ്രഷ് ആയി വന്നു ഫുഡ് കഴിച്ചിട്ട് മിയുനോട് എന്തൊക്കെയോ കത്തി അടിച്ചിരുന്നു..... 💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛 [മിർഷു] നമ്മൾ അന്ന് നിദയെ റുക്കുവുമായി തല്ല് കൂടാൻ നിന്നപ്പോ തടഞ്ഞത് ചുമ്മാതെ അല്ലായിരുന്നു... കാരണം പ്രിൻസി നിദയെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവളെ അവര്ക് മുന്നിൽ ഒരു ബ്ലാക്ക് മാർക് ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി നമ്മൾ അന്ന് അതിൽ ഇടപെട്ടതാണ്.... പക്ഷെ പിറ്റേന്ന് അവൾ നിദക് നേരെ അങ്ങനെ ഒരു പണി ഒപ്പിക്കുമെന്ന് കരിതിയില്ലായിരുന്നു.... അങ്ങനെയൊക്കെ നടന്നപ്പോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ.... എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റുന്ന രീതിയിൽ അവളെ പുറത്തു പോകാതിരിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അത് നടന്നില്ല.... നിദ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി പോയപ്പോ ഞാനും പിന്നാലെ പോയതായിരുന്നു... പക്ഷെ എന്നെ മുന്നേ ഷഹൽ അവളിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.... അവരെ സംസാരം കേട്ടപ്പോ ഷഹൽ തന്നെയാണ് അവൾക് ഇപോ കൂട്ട് വേണ്ടതെന്ന് തോന്നി... അവർക്കിടയിലുള്ള സൗഹൃദം ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു..... നിദയുടെ മൂഡ് എത്രെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു ഷഹൽ ശരിയാക്കിയത്... അത് കൊണ്ട് നമ്മൾ അതിൽ ഇടപെടാൻ തോന്നിയില്ല.... പിന്നെ ഒക്കെ നിങ്ങൾക് അറിയാലോ... അങ്കിളിനെ കണ്ടതും ഓളെ വീട്ടിൽ പോയതൊക്കെ..... അപ്പോഴും മനസിൽ നിദയെ കോളേജിൽ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ ഉള്ള വഴി നോക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ..... പിറ്റേന്ന് എന്തേലും ചെയ്യാൻ കരുതി കോളേജിൽ വന്നപ്പോ ഷഹൽ അതിന് വേണ്ടി ഉഗ്രൻ വഴി തന്നെ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.... അത് വിജയിക്കേം ചെയ്തു... നിദയെ കോളേജിൽ തിരിച്ചെടുക്കേം ചെയ്തു..... അപ്പൊ എനിക് ഉണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു..... അതിന് ശഹലിനോട് ഒരുപാട് നന്ദി പറയണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അത് വേണ്ടെന്ന് വച്ചു.... കാരണം ശഹലിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരിക്ക് അവന് ഇത് ചെയ്യുന്നത്.... അപ്പോ പിന്നെ നമ്മൾ ഓനോട് താങ്ക്സ് പറയുന്നത് മോശമല്ലേ.... അത് കൊണ്ട് നമ്മൾ ആ പണിക്കൊന്നും പോയിട്ടില്ല.... അന്ന് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ തന്നെ നിദക് ഒരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ നമ്മൾ തീരുമാനിച്ചു.... അതിന്റെ കൂടെ വേറെ ചില കര്യങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ട്.... അതൊക്കെ നാളെ തന്നെ നടത്തണം എന്ന് കരുതി നമ്മൾ അതോർത്തൊണ്ടിരുന്നു....... ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️ [തനു] ഇന്ന് വീട്ടിൽ തന്നെ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാനും അനുവും കൂടി വീട് ഇളകി മറിച്ചെന്ന് വേണം പറയാൻ..... ആദ്യം കിച്ചനിൽ കേറി ഉമ്മാനെ സഹായിക്കുന്ന പേരും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ രണ്ടും അവിടെയുള്ള ഓരോന്ന് എടുത്തു കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..... അപ്പോ നമ്മക്ക് എന്തേലും ഉണ്ടാക്കിയാലോ എന്ന് തോന്നിയതും അനുവിനോട് പറഞ്ഞു.... അപ്പോ ഓളും കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ ഒപ്പം കൂടി.... ഉമ്മ വേണ്ടെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നമ്മളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ ഉമ്മിനെ പിടിച്ചു അടുക്കളയിൽ നിന്ന് നമ്മൾ പുറത്താക്കി..... അങ്കിൾ കാര്യം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു വന്നപ്പോ നമ്മൾ കുക്ക് ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞതും അങ്കിൾ തൊള്ളയും തുറന്നു എന്നെ നോക്കി നിന്നു..... "എന്താ അങ്കിൾ....എന്തുപറ്റി....വാ അടക്... എന്തേലും കേറും...." "ഡി.. മോളെ വേണ്ടട്ടോ... നമ്മൾ നാട്ടിലെ നിന്റെ ഉമ്മിന്റെ കയ്യിന്ന് വല്ലതും ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നപ്പോ നീ എന്നെ ഓഡിക്കാൻ വേണ്ടി ആണോ അടുക്കളയിൽ കേറിയത്... അള്ളോഹ് ..എല്ലാം പോയി..." "എന്റെ അങ്കിൾ ഇങ്ങനെ സില്ലി ആകാതെ.... നമ്മളെ ഇങ്ങക്ക് അറിയില്ല... ഈ കൈ കൊണ്ട് ഇന്ന് ഞാൻ അടുക്കളയിൽ മായാജാലം തീർക്കും...." "മൈ...മോളെ മാണ്ട... ഇപോ മായാജാലം അല്ല... നമ്മളെയൊക്കെ അന്ത്യം കാണേണ്ടി വരും... അത് കൊണ്ട് മോൾ വിട്ടേക്ക്... ഇത് അനക്ക് സെറ്റ് ആവില്ല...." "അങ്കിൾ... എന്നെ തളർത്തുന്നോ... ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുമ്പോ നിരുത്സാഹ പെടുത്തുന്നോ ദുഷ്ടാ.... അങ്കിൾ ആയിപോയി... ഇല്ലേൽ കാണായിരുന്നു..ഇനി ഒന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ കൈക്ക് പണി ആകാതെ അങ്കിൾ പോയെ...ഹും വേഗം..... എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ അങ്കിളിനെയും ഉമ്മിയെയുമൊക്കെ അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് വന്നേകരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവരെ പുറത്താക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു....... "എടി... നിനക്ക് ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയോ....അനു" "ഹേയ് ...ഇല്ല...." നമ്മൾ കൈ മലർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..... "പിന്നെ എന്ത് കണ്ടിട്ടാടി ആന്റിയെ പുറത്താക്കി അങ്കിളിനെ വെല്ലുവിളിച്ചിട്ട് ഈ പണിക്ക് ഇറങ്ങിയെ... ഇത് കളിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല... കഴിക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നതാ... നീ ഓരോ പണിക്ക് ഇറങ്ങിയിട്ട് വിശക്കുന്നവന് മരിക്കാനുള്ളത് കൊണ്ട് ചെന്ന് വെച്ചേക്കരുത്... പറഞ്ഞേക്കാം.... ഇതിനൊക്കെ അറിവ് വേണം... ഇതൊരു കലയാണ്... ആയുധം കൊണ്ടുള്ള കളിയാണ് മോളെ... സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും വേണം...." "എന്റെ ഉമ്മോ... എന്തോന്ന് ആണ് മോളെ....നീ ഇവിടെ പ്രസംഗ മത്സരത്തിന് വന്നതാണോ... ഒരു സ്പീച് തന്നെ കഴിഞ്ഞല്ലോ... നല്ല ഭാവി ഉണ്ട് മോൾ നിനക്ക്...." "പോടി അവിടുന്ന്... പരട്ടകേളവി....എനിക് ഇട്ട് കൊട്ടാതെ എന്തേലും വേഗം ചെയ്യാൻ നോക്... വിശന്നിട്ട് വയ്യ....." "ഹഹ... ഞാൻ ഒറ്റക്കോ... നീയും കൂടാതെ നടക്കില്ല.... വേഗം സവാളയൊക്കെ എടുത്തരിയാൻ നോക്ക് ഹംകെ..." നമ്മൾ ഒരു കത്തി ഓളെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....ഓൾ ആ കത്തി എന്നെ പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ട് വാങ്ങിച്ചിട്ട് എന്നെ നോക്കി നിക്കുവാ.... "എന്താടി നിന്നോടല്ലേ പോയി അതൊക്കെ അരിഞ്ഞു വെക്കാൻ പറഞ്ഞേ.... എന്നെ നോക്കി നിക്കാൻ... എന്റെ മോന്തമേൽ എന്തുണ്ടായിട്ട...." "ഒരു ഒലക ഉണ്ട്.... പോടി അവിടുന്ന്... എന്താ ഉണ്ടാക്കുന്നെ നീ,,,,,, അത് പറ... എന്നിട്ട് മുറിച്ചോളാം വേണ്ടതൊക്കെ....." "അതിപ്പോ എന്താ ഉണ്ടാക്ക.... അത് ആദ്യം തീരുമാനികണ്ടേ....നീ എന്തേലും പറ...." "അതിന് എനിക്കൊന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയില്ല.... അറിയാവുന്നേൽ നിന്നെ കാത്തു നിക്കോ..... വെറുതെ വടി എടുത്തു കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിക്ക... എന്തറിഞ്ഞിട്ടാണ് ഈ പണിക്ക് ഇറങ്ങിയെ...." ഓൾ കലിപ്പ് കേറി എന്നോട് തട്ടി കേറിയതും നമ്മൾ ഫോൺ എടുത്തു കാണിച്ചു.... ഓൾ എന്താ എന്ന നിലക്ക് എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്..... "നീ എന്താ ഫോണ് കാണിക്കുന്നെ... അതിൽ ആണോ ഉണ്ടാക്കുന്നെ...." "എടി... പൊട്ടത്തി ഇപോ ഫോണിൽ നോക്കി എന്ത് വേണേലും ഉണ്ടാക്കാം.... അത് കൊണ്ട് ഒരു ഫോൺ ഉണ്ടെങ്കില് എന്തും ഉണ്ടാക്കാം... വെറുതെ അത് പഠിച്ചു വെക്കണമെന്ന കാര്യമില്ല...." എന്ന എന്തേലും തപ്പി നോക്ക്... അത് കണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പോര...ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയണം ... പ്രാക്ടിക്കസും കൂടി ഇല്ല... എങ്കിലും ഒരു കൈ നോക്ക് നീ...." എന്ന് പറഞ്ഞു അനു കയ്യടിച്ചു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.... അപ്പോ തന്നെ നമ്മൾ ഫോണിൽ കുത്തി ഓരോന്ന് നോകാൻ തുടങ്ങി..... "ഡി... എന്തേലും കിട്ടിയോ...." "കുറെ ഉണ്ടെടാ...ഇതിൽ... ഏതാ ഉണ്ടാക്കുക...." "നീ ഒന്ന് സെലെക്റ്റ് ചെയ്യ്...എന്നിട്ട് ഉണ്ടാക്കാം.... ദേ ഇത് ഉണ്ടാക്കിയാലോ...." "ഹാ... അതുണ്ടാക്കാം.... പക്ഷെ ഇതിൽ പറഞ്ഞ സാധനം ഇല്ല....ഇനി വേറെ വല്ലതും നോക്ക...." "ഡി... നീ ഏതേലും ഉണ്ടാക്കുന്നുവോ....ടൈം പോകാണ്... വിശക്കാൻ തുടങ്ങി...." "ദേ ഇത് നോക്ക്... ഇതുണ്ടാക്കാം.." നമ്മൾ ഒരു വീഡിയോ അവൾക് നേരെ നീട്ടി.... അപ്പോ തന്നെ ഓൾ ഓകെ പറഞ്ഞു.... "അങ്ങനെ അവൾ പച്ചക്കറിയൊക്കെ അരിയാൻ തുടങ്ങി....." "ശോ... നമ്മൾ ഇന്ന് പാചകം ചെയ്ത് മരിക്കും..." നമ്മൾ തുള്ളി ചാടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അവൾ എനികിട്ട് താങ്ങി.... "മരിക്കുന്നേൽ മരിച്ചോ....ഇനി അതൊക്കെ കഴിച്ചു മരിക്കാൻ നമ്മളെ ഒക്കെ നീ റെഡി ആയി നിക്കുവല്ലേ ...??" "പോടി മരപട്ടി.... ഇപോ തന്നെ കൊല്ലണ്ട എങ്കിൽ വേഗം പറഞ്ഞത് ചെയ്യ്....." എന്ന് ഒരു കത്തി ചൂണ്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞത് ഓൾ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓളെ പണി ചെയ്തു.... പിന്നെ നമ്മളും അതൊക്കെ നോക്കി ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കി... വിജിറ്റേറിയനും നോൺ വെജ്ജും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി..... അങ്ങനെ ഒക്കെ ഒരുവിധം കഷ്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കി നമ്മൾ.... എല്ലാത്തിനും നല്ല മണം..... ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടോന്ന് കഴിച്ചാൽ അറിയാം..... എന്നൊക്കെ കരുതി ഒരു യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ പ്രതീതിയിൽ നമ്മൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ചെന്നപ്പോ അവിടെയുള്ള മൂന്ന് പേരും നമ്മളെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്..... "ഇങ്ങനെ നോക്കണ്ട...കഴിക്കാൻ റെഡി ആയി വന്നേ... നമ്മൾ ഫ്രഷ് ആയി ഇപോ വരാം...". എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നമ്മൾ റൂമിലേക്ക് ചെന്നിട്ട് ഫ്രഷ് ആയി ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറി വന്നതും എല്ലാവരും കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു..... മൂക്കിലേക്ക് മണം പിടിച്ചു കൊണ്ട് നമ്മൾ കഴിക്കാൻ നിന്നിട്ട് ഒക്കെ എടുത്തു നോക്കി.... അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മി ഒക്കെ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഉപ്പച്ചിക്കൊക്കെ വിളമ്പി കൊടുത്തു....എല്ലാം കാണാനും മണത്തിനും ഒരു കുറവില്ലേലും കഴിച്ചാൽ മാത്രേ രുചി അറിയുള്ളൂ എന്നും കരുതി നമ്മളും വിളമ്പി എടുത്തു..... എല്ലാരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി... ഞാനും കഴിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോ തന്നെ ഒന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല...ഒന്നിനും ടേസ്റ്റ് എന്ന വക ഇല്ല.... എങ്കിലും അവരൊന്നും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.... അനുവും ഏതാണ്ട് എന്നെ പോലെ ഇരുന്ന് ഫുഡിൽ കളം വരച്ചു കളിക്കുവാ.... എന്തായാലും നമ്മക്ക് അത് സങ്കടം ഉണ്ടാക്കി.... ഞാൻ വേഗം എല്ലാം എടുത്തു നോക്കിയപ്പോ അനു ഉണ്ടാക്കിയ കറിക്ക് നല്ല ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു..... നമ്മൾ അവർക്കൊക്കെ അതെടുത്തു കൊടുത്തു കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോ അവരൊന്ന് ചിരിച്ചു തന്നു..... ചുമ്മാ നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞൽ നമ്മൾ കേറി അവരെ ശരിയാക്കുമെന്ന് അവര്ക് അറിയാം.... അത് കൊണ്ട് ഒന്നും മിണ്ടിയത് പോലും ഇല്ല.... പിന്നെ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഴിച്ചു നമ്മൾ എണീറ്റു....നമ്മൾ ഇനി അടുക്കളയിൽ കേറില്ലെന്ന് ഇതോടെ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു..... "ടാ... കറി ഒക്കെ നന്നായിരുന്നു... എന്നാലും ഇതൊക്കെ നമ്മൾ ഉണ്ടാക്കിന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ആവുന്നില്ല.... അനുവാണ്" "ഡി... ചെറിയാൻ നിക്കണ്ട... കേറി മാന്തും ഞാൻ.... വെറുതെ ഓരോന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കി... വായിൽ വെക്കാൻ കൊള്ളത്തില്ല... ഇനി നമ്മൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല...." "അതെന്താ മോളെ....ഫുഡ് കഴിക്കാനൊന്നും ഒരു പ്രോബ്ലം ഇല്ല... ടേസ്റ്റ് കുറവ് മാത്രേ ഉള്ളു..... അതൊക്കെ ശരിയാവും... ഇങ്ങനെ ഒക്കെ അല്ലെ പടിക്കുന്നെ....അല്ലെ സുഹറ..." അങ്കിൾ ഉമ്മയോടയി ചോദിച്ചതും ഉമ്മ അതേന്ന് പറഞ്ഞു തലയാട്ടി..... അപ്പോ അനു നിന്ന് കിണിക്കാൻ തുടങ്ങി..... നമ്മൾ ഓളെ തലക്കിട്ട് ഒന്ന് കൊടുത്തതും ഓൾ ഡി എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ നേർക്ക് വന്നതും നമ്മൾ ഓടി.... പിറകെ കൂടി അവളും ഓടി വന്നു.... പിന്നെ അടിയും ബഹളമൊക്കെ ആയി റൂമൊക്കെ ഓരോന്ന് വലിച്ചിട്ട് ഒരു പരുവമാക്കി നമ്മൾ.... ഉപ്പച്ചിന്റെ കയ്യിന്ന് ഒന്ന് കിട്ടിയപ്പോഴാണ് ഒന്ന് അടങ്ങിയത്.... എന്നിട്ട് നല്ല കുട്ടി ആയി അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഷഹൽ വിളിച്ചത്.... ഓൻ പറയുന്ന കേട്ടപ്പോ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചടനാണ് തോന്നിയത് നമ്മക്ക്..... ഓൻ കോളേജിലെ പ്രോബ്ലം സോൾവ് ചെയ്തതെന്ന് കേട്ടപ്പോ വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല.... ഞാൻ ഓനോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോ ഓൻ ഉണ്ടായതൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ ഓനോട് വല്ലാത്ത മതിപ്പും സ്നേഹമൊക്കെ തോന്നി... ശാലുട്ടൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് എനിക് വേണ്ടി ചെയ്യുമ്പോ എനിക്ക് ഒന്നും തിരിച്ചു പറയാൻ വാക് കിട്ടിയില്ല.... എന്റെ സന്തോശവും കാട്ടി കൂട്ടലൊക്കെ കണ്ടിട്ട് ഫോൺ കട്ടയപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടുള്ളോർ ആരാ എന്താ ഇത്രയ്ക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചപ്പോ നമ്മൾ എല്ലാം അവർക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.... അപ്പോ എല്ലാവർക്കും നമ്മളെക്കാളും സന്തോഷം ആയിരുന്നു.... അപ്പോഴേക്കും അനു എന്റെ ചെവികടുത്തായി വന്നിട്ട് എന്നോട് റുക്കുവിന് ഇനി ഒരു പണി കൊടുത്തിട്ട് വേണം എനിക്കൊന്ന് ചിരിക്കാൻ.... എന്ന് പറഞ്ഞു കിണിച്ചപ്പോ നമ്മളും അങ് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു.... ആ സന്തോഷത്തിൽ അങ്കിൾ നമ്മക്ക് ശവർമ കൊണ്ട് വന്നു തന്നതും നമ്മൾ അറ്റാക്ക് തുടങ്ങി..... പിന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു നിന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല... രാത്രി ആയപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഫോൺ കിടന്നടിക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഞാൻ വേഗം ചെന്ന് അതെടുത്തു നോക്കിയപ്പോ മിർഷു ആയിരുന്നു ഫോണിൽ.... നമ്മൾ അവനെന്ത ഈ രാത്രിയിൽ എന്നു കരുതി നമ്മൾ കോൾ എടുത്തു..... അപ്പോഴേക്കും ഓൻ നാളെ എന്നെ കാണണം... പുറത്തു വെച്ച്... അതുകൊണ്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വെച്ചു... കൂടെ ഒരു സർപ്രൈസ് കൂടി ഉണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു..... നമ്മൾ അത് എന്താണെന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ കിടന്നപ്പോ അനു കേറി വന്നു....ഒളോട് മിർഷു വിളിച്ച കാര്യവും ചെല്ലാം പറഞ്ഞ കാര്യവും പറഞ്ഞപ്പോ ഓൾ കൂടി അതെന്താവുമെന്ന് തല പുകക്കാൻ തുടങ്ങി.... എന്തായാലും നമുക്ക് പോവാം എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഓൾ പോയി കിടന്നു.... പിന്നെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് നമ്മളും കിടന്നു... എപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയി..... രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ തന്നെ മിർഷു പോകാൻ പറഞ്ഞത് ഓർത്തോണ്ട് ആണ് നമ്മളെ നടത്തം.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ രാവിലെ തന്നെ എല്ലാം ചെയ്തു ഒതുങ്ങി.... ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുവാണെന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നമ്മൾ അങ്കിളിന്റെ കാറും വാങ്ങി അനുവും ഞാനും മിർഷു പറഞ്ഞ സ്ഥലം ലക്ഷ്യം വെച്ചു കൊണ്ട് നീങ്ങി..... പെട്ടെന്നാണ് ഷഹൽ എന്നെ വിളിച്ചത്.... ഇപോ എന്താണെന്ന് കരുതി നമ്മൾ ഫോൺ എടുത്തപ്പോ ഓൻ പുറത്തേക്ക് പോകുന്നുണ്ട് വരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ആയിരുന്നു വിളിച്ചത്.... അപ്പോ തന്നെ നമ്മൾ പുറത്താണെന്നും മിർഷു ഒരിടം വരെ പോകാൻ പറഞ്ഞെന്ന് ശഹലിനോട് പറഞ്ഞതും ഓൻ ഒന്ന് മൂളി തന്നു.... "ഡാ... നീ എങ്ങോട്ടാണ്... ഒറ്റക്കാണോ... അവന്മാർ ഒക്കെ ഉണ്ടോ... വേണേൽ നീ ഞാൻ പോകുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് വന്നാൽ പ്രശ്നം സോൾവ്....." "അവന്മാരൊന്നും ഇല്ല... അതൊക്കെ ഉണ്ട്... നിനക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ്....ഞാൻ വന്നിട്ട് കാണാം... അത് വരേക്കും ബൈ...." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഓൻ ഫോണ് വെച്ചു.... ഇതെന്താ പടച്ചോനെ എല്ലാവരും ഇന്ന് സർപ്രൈസ് കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയെക്കുന്നെ.... നേരത്തെ മിർഷു പറഞ്ഞു അതെന്താണെന്ന് ആലോചിച്ചു വട്ടായി നികുമ്പോൾ ആണ് അടുത്തവനും അതന്നെ പറഞ്ഞു വിളിക്കുന്നത്.... ഇവറ്റകൾക് രണ്ടിനും വട്ട് പിടിച്ചോ ആവോ എന്നൊക്കെ കരുതി നമ്മൾ വണ്ടി മുന്നോട്ട് വിട്ടു..... അനു ആണേൽ ഫോണിൽ ഏതോ ഒരു കോയിൻ ഗെയിം കളിച്ചു കൊണ്ടിരുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തന്നെ ഒളിൽ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.... അവൾ അതിൽ മുഴുകി നിന്നത് കൊണ്ട് നമ്മൾ ഇവിടെ പോസ്റ്റായത് കൊണ്ട് നമ്മൾ വെറുതെ ഓരോ പാട്ട് പാടികൊണ്ടിരുന്നു.... അപ്പോഴേക്കും മിർഷു പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു... അവിടെ എത്തിയപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച വിശ്വസിക്കുന്നതിലും അപ്പുറത്തായിരുന്നു.....ഞാൻ കാറിൽ നിന്ന് ചാടി ഇറങ്ങി..... കണ്ണും തള്ളി നോക്കി നിന്നു.... 【തുടരും】 ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️
15.8k കണ്ടവര്‍
1 ദിവസം
#

📙 നോവൽ

💘എൻ റൂഹിൻ മുഹബ്ബത്ത്💞 ✍️Musrifa Muhiyadeen (Muchi) 1 മുതൽ 56വരെ link 1️⃣...https://sharechat.com/post/lkEqNgK 2️⃣...https://sharechat.com/post/6N7ND09 3️⃣...https://sharechat.com/post/Mx6eqX5 4️⃣...https://sharechat.com/post/ddAg3xb 5️⃣...https://sharechat.com/post/Mx6myVn 6️⃣...https://sharechat.com/post/P35wBV7 7️⃣...https://sharechat.com/post/nej0wBJ 8️⃣...https://sharechat.com/post/a0r1EzZ 9️⃣...https://sharechat.com/post/mBQn67V 1️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/73eJGvD 1️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/lkO9Wx4 1️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/R3Z7B9X 1️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/R3Z8lGa 1️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/R3bPZrB 1️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/rV34pX7 1️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/wl56Bvn 1️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/xl065ya 1️⃣8️⃣... https://sharechat.com/post/mBJpjWQ 1️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/yr91BE0 2️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/A4KlOMa 2️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/W54Q8Z6 2️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/OylEXlW 2️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/4ZjgbkG 2️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/zrl8bMP 2️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/rVvOA53 2️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/8w1l7xO 2️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/zgVmm57 2️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/MvyNzmW 2️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/VOBz4lZ 3️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/bQvROX1 3️⃣1️⃣... https://sharechat.com/post/kAeODO0 3️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/ZxQmDXN 3️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/5Namp1N 3️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/Wq5PZWr 3️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/9ma9J5M 3️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/DXwAjzO 3️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/jbbbjw7 3️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/rggJ835 3️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/0qqpMNk 4️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/jbrABxw 4️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/jbrQydN 4️⃣2️⃣....https://sharechat.com/post/GyQWxad 4️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/pvAmy4a 4️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/3DnDBKX 4️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/vJ0W5gB 4️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/n1MXpGa 4️⃣7️⃣...https://sharechat.com/post/Mv3Jqxa 4️⃣8️⃣...https://sharechat.com/post/AQ5WDpl 4️⃣9️⃣...https://sharechat.com/post/8w3NN6Z 5️⃣0️⃣...https://sharechat.com/post/8wllPna 5️⃣1️⃣...https://sharechat.com/post/NWPXqkD 5️⃣2️⃣...https://sharechat.com/post/XQ7wjVq 5️⃣3️⃣...https://sharechat.com/post/evd6MX4 5️⃣4️⃣...https://sharechat.com/post/NWPXqkD 5️⃣5️⃣...https://sharechat.com/post/Mv05nQ6 5️⃣6️⃣...https://sharechat.com/post/q1kQDll തുടരും....
7k കണ്ടവര്‍
2 ദിവസം
*💘*എൻ റൂഹിൻ മുഹബ്ബത്ത്*💞* _Part.56_ ✍️Musrifa Muhiyadeen [Muchi] ☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ ഇവിടെ ഇപോ ആരാ എന്നു കരുതി ഞാൻ അകത്തേക്ക് ചെന്നു നോക്കിയതും ഉമ്മി ഉപ്പച്ചി കൂടാതെ രണ്ടു പേരെ കണ്ടതും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നോക്കി നിന്നു... ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ പേര് മന്ത്രിച്ചു.... "അങ്കിൾ" അങ്കിളിനെ കൂടാതെ മിർഷുവും ഉണ്ട് വീട്ടിൽ.... അവരൊക്കെ എന്തോ സംസാരിച്ചിരിക്കുവാ.... അങ്കിൾ ഇവിടെ ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല..... കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അങ്കിളിനെ കുറിച്ചു ഒരു വിവരവും ഇല്ലായിരുന്നു.... വിളിച്ചാൽ കിട്ടില്ല...ഇങ്ങോട്ട് ആണേൽ കോളും ഇല്ല.... എന്തു പറ്റിയെന്ന് ടെന്ഷനിൽ ആയിരുന്നു.... ഇവിടെ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അങ്കിൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല... എങ്കിലും ഇപോ ഇവിടെ.. അതെങ്ങനെ... അങ്കിൾ ഒക്കെ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു..... എന്നു തുടങ്ങി മനസിൽ സംശയങ്ങൾ ഉയർന്നു പൊങ്ങി.... "മോളെ.. നീ വന്നോ.... ഞാൻ എത്രെ നേരായി നിന്നെ വെയ്റ്റിങ് ആയിരുന്നു....." പെട്ടെന്ന് എന്റെ നേർക്കായി അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം വന്നതും ഞാൻ ഞെട്ടികൊണ്ട് ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു അങ്കിളിനെ നോക്കി.... അപ്പോഴേക്കും അങ്കിൾ എന്നെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കിയതും ഞാൻ ഓടി ചെന്നു അങ്കിളിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു..... എന്നിട്ട് വിട്ട് നിന്നിട്ട് നമ്മൾ ചോദ്യം കൊണ്ട് അങ്കിളിനെ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചു.... "അങ്കിൾ എവിടെയായിരുന്നു ...ഞാൻ എത്ര വിളിച്ചു... കിട്ടിയത് പോലുമില്ല...അത് പോട്ടെ ഇങ്ങനെ ഒരു മോൾ ഉള്ളത് ഓർത്തോ... ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വിളിച്ചതും കൂടി ഇല്ല.... ഇങ്ങള് എന്നെ മറന്നല്ലേ..... എത്രെ ദിവസായിന്നറിയോ ഇങ്ങൾക്.... ഇവിടെ ഒരാൾ ഉള്ളത് ഓർത്ത് കൂടി ഇല്ല... ഇപോ എവിടുന്ന് വന്നു...." നമ്മൾ ആകെ പരാതി പെട്ടി തുറന്നു വിട്ടു.... "മോളെ... അത് ഞാൻ പറയട്ടെ...." "വേണ്ട... എന്നിട്ട് എന്നോട് ഇവിടെ വരുന്നത് പറഞ്ഞോ അതും ഇല്ല... എന്നിട്ട് വന്ന് നിക്കുന്നത് കണ്ടോ...പോ മിണ്ടണ്ട...." നമ്മൾ ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു... പെട്ടെന്ന് എന്തോ ബോധം വീണ പോലെ ഞാൻ അങ്കിളിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു..... "അല്ല... നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ... ഉമ്മിന്റെയും ഉപ്പച്ചിന്റെയും അടുത്തെത്തി...ഇങ്ങക്ക് ഇവര് ജീവനുള്ളത് അറിയായിരുന്നുവോ....അതോ എന്നോട് പറയാതെ നിന്നതാണോ.... പറ... അങ്കിൾ എന്നെ പോലും കാണാതെ ഇവിടെ എങ്ങനെ എത്തി... എനിക്ക് ഇപ്പോ അറിയണം....." നമ്മൾ ചോദ്യം കൊണ്ട് അങ്കിളിനെ വീർപ്പു മുട്ടിച്ചു.... "എന്റെ മോളെ... ഒന്ന് അടങ് നീ ...ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ...." " ഞാൻ നിന്നോട് അന്ന് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നോ ഒരു സ്ഥലത്ത് പോകാനുണ്ടെന്ന കാര്യം... അവിടെ റേഞ്ചും കാര്യമൊന്നും ഇല്ലെന്ന്.... ഓർക്കുന്നുണ്ടോ നീ...." അങ്കിൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ നമ്മൾ ആ കാര്യം ഓർത്തത്... നമ്മൾ ഹാ എന്നു മൂളി അങ്കിളിനെ നോക്കി.... അവിടെ നിന്ന് ഞാൻ ഇന്നലെ ആണ് തിരിച്ചു വന്നേ.... അപ്പോ തന്നെ നിനക്ക് വിളിച്ചതാണ്... എന്തോ കിട്ടുന്നില്ലയിരുന്നു.... പിന്നെ കരുതി നാട്ടിലേക്ക് നേരിട്ട് വന്ന് നിന്നെ കാണാമെന്ന്... ഒരു സർപ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെ എന്നു കരുതി നേരെ ഇന്ന് രാവിലെ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു.... അപ്പോഴാ നീ കോളേജിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന് ഓർത്തത്.... എന്തായാലും അവിടെ വന്ന് കാണാമെന്ന് കരുതി കോളേജിൽ വന്നപ്പോ എന്തോ ട്രാഫിക് ബ്ലോക്ക് കാരണം കുറേ വൈകിയിരുന്നു.... കോളേജിൽ എത്തിയതും നമ്മൾ ഇറങ്ങി തിരിഞ്ഞതും ആരുമായോ ഇടിച്ചു.... അപ്പോ തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പേഴ്‌സ് താഴെ പോയിരുന്നു..... "ഞാൻ അതെടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ ആ ആൾ അതെടുത്തു ഒരു സോറി പറഞ്ഞു എനിക് നേരെ നീട്ടിയതും ഞാൻ അത് വാങ്ങി.... അപ്പോ തന്നെ ആ ആൾ തിരിച്ചു പേഴ്‌സ് വലിച്ചു നോക്കി... എന്നെയും അതിൽ വെച്ചിരുന്ന നിന്റെ ഫോട്ടോയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കുകയായിരുന്നു..... ഞാൻ അത് കണ്ട് ഒന്ന് പതറി കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കിയതും അവൻ തന്നെ എനിക്ക് പുഞ്ചിരിച്ചു തന്നു ..... ഞാൻ അപ്പോ തന്നെ അത് വാങ്ങി ഓനെ മിഴിച്ചു നോക്കി... "നിങ്ങളെ പേര് മുസ്തഫ എന്നാണോ.... നിദയുടെ അങ്കിൾ...." അത് കേട്ടപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.... ശത്രു ആയിരിക്കോ മുന്നിൽ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഭയന്നു... പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഒരാളെ എനിക് അറിയില്ലല്ലോ.... "അങ്കിൾ ഭയകണ്ട.... ഞാൻ ഫഹദ് മിർഷാദ്... നിദക്ക്‌ എന്നെ അറിയാം... നമ്മൾ ഒരു കോളേജിൽ ആയിരുന്നു... മാത്രവുമല്ല നമ്മൾ ഫാമിലി ഫ്രണ്ട്സ് ആയിരുന്നു..... മാത്രവുമല്ല.... ഞാൻ ഇപോ ഇവിടുത്തെ സർ ആണ്... വേറെയും ചില കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്... എന്റെ കൂടെ വരുവാണേൽ പറയാം...." പക്ഷെ ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു.... കാരണം വിശ്വസിക്കാൻ ഇച്ചിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലോ.... അങ്കിൾ നിദ ഇവിടെ ഇല്ല... എവിടേക്ക് പോയതാണെന്ന് എനിക് അറിയാം... അത് കൊണ്ട് അങ്കിളിന് ഓളെ ഇപോ കാണാനും പറ്റില്ല... വിരോധമില്ലേൽ എന്റെ കൂടെ വന്നാൽ ഞാൻ എല്ലാം പറയേം ചെയ്യാം ഇങ്ങളെ ഒന്നു കാണിക്കേ ചെയ്യാം... എന്ത്യേ... വിശ്വസിക്കാം എന്നെ..... നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടേക്കുന്നു... ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല... നിദയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോഴാ ഓർത്തത്.... അപ്പോ നിങ്ങൾ വരുന്നോ വിരോധമില്ലേൽ...." ഞാൻ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ട് കൂടെ പോന്നു.... പിന്നെ അവന്റെ കാറിൽ കേറിയ ഞാൻ ഇവിടെയാണ് വന്നിറങ്ങിയത്.... എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടി വന്നപ്പോ എനിക് ചെറിയ ഉൽഭയം തോന്നിയെങ്കിലും അകത്ത് വെച്ചു ഇവരെ ജീവനോടെ കണ്ടതോടെ വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല.... മിർഷു എല്ലാം പിന്നെ പറഞ്ഞു തന്നൂട്ട...കോളേജിൽ ഉണ്ടായത് ഒക്കെയും...ഓൻ പറഞ്ഞു ശഹലിന്റെ കൂടെ കാണുമെന്ന്......" ഇതാണ് അല്ലെ ഷഹൽ... എന്നു പറഞ്ഞു അങ്കിൾ പിറകിലേക്ക് നോക്കിയതും അങ്കിൾ പറയുന്ന കേട്ട് നിന്നിരുന്ന ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ ഷഹൽ എന്റെ പിന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു... ബാക്കി കാരും ഒപ്പം തന്നെ.... "ശഹലിനെ എങ്ങനെ മനസ്സിലായി അങ്കിളിന്..." ഞാൻ മിഴിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..... "എനിക് കണ്ടപ്പോ തോന്നി... നീ എപ്പോ വിളിച്ചാലും ഇവിടെ ഉള്ള കഥ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോ എന്നും വരുന്ന പേരല്ലേ ഷഹൽ... അത് വെച് എനിക് ഇവനെ ഏകദേശ രൂപം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്... കാണുമ്പോ തന്നെ തോന്നി...." അത് കേട്ടപ്പോ ഷഹൽ എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കിയപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു..... "എന്നാലും മോൾ മിർഷുവിനെ പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു... പാവം ഞാൻ ഇവനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു....." മിർഷുന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് കൊണ്ട് അങ്കിൾ പറഞ്ഞു.... "അങ്കിൾ അത് അന്ന് അങ്ങനെ പറയാൻ അവസരം വന്നില്ലായിരുന്നു...ഇവരെ നഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കടത്തിൽ ആയിരുന്നല്ലോ ഞാൻ.... ഇപോ പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചപ്പോ എവിടെയോ പോയി കിടന്നിട്ട് എന്നെ പറയുന്നോ..." "ഹോ... എന്റെ പൊന്നോ ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല... ഇനി അതും പറഞ്ഞു എന്നോട് ചൂടാവണ്ട.." "അതാണ്... അന്ത ഭയം ഇരിക്കട്ടും....അടുത്ത വഴക്കിന് വരുംമ്പോ ഓർമയിൽ വെച്ചോട്ട.. എന്റെ അങ്കിളുട്ടാ...." നമ്മൾ കവിള് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അങ്കിൾ എനിക്ക് നേരെ അടിക്കുന്ന പോലെ കൈ വീശുന്ന കാണിച്ചതും നമ്മൾ ഓടി..... പിന്നെ എല്ലാരും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ഇരിപ്പായി.... ഉമ്മി ഉപ്പച്ചി അങ്കിൾ ഒക്കെ എല്ലാരേയും പരിചയപ്പെട്ടു... കൂട്ടത്തിൽ ഇന്ന് കോളേജിൽ ഉണ്ടായ കാര്യം എല്ലാരും ചർച്ച ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി..... അത് കേട്ടപ്പോ തന്നെ നമ്മക്ക് ചൊറിഞ്ഞു വന്ന് എല്ലാരോടും കലിപ്പായപ്പോ അവരൊക്കെ നിർത്തി.... അപ്പോ ഉമ്മി അങ്കിളും ഇനി എന്താ ചെയ്യ കോളേജിൽ തിരിച്ചു പഠിക്കാൻ പോണ്ടേ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു വേവലാതി പെട്ടതും ഷഹൽ ഒക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളം എന്ന് അവര്ക് വാക് കൊടുത്തു.... അവൻ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെയാണ് സംസാരിക്കുന്നെ... എന്തോ കണ്ടിട്ടുണ്ട് മനസ്സിൽ ഓൻ.... അത് ഓന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായി.... നമ്മളൊക്കെ അത് ചോദിച്ചിട്ടും ഓൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.... എല്ലാം പിന്നെ കണ്ടറിഞ്ഞോ എന്നും പറഞ്ഞു സ്കൂട്ട് ആയി.... അനു ആണേൽ ഉമ്മിനെ കത്തി അടിച്ചു പാട്ടിലാക്കി.... ഓളെ കൂടെ മിർഷുവും ഉമ്മിന്റെ കൂടെ കത്തി അടിയാണ്... എന്നിട്ട് അവര് തമ്മിൽ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വഴക്ക് കൂടുന്നുണ്ട്..... ഉപ്പയും അങ്കിളും വേറെ ഭാഗത്ത്.... ശഹലും ബാക്കികാരും വേറെ ഭാഗത്ത്... എല്ലാം കൂടി വളരെ ഹാപ്പി ആണ്... വീട് നിറഞ്ഞ പോലെ... പഴയ സന്തോഷങ്ങൾ തിരിച്ചു വന്നത് പോലെ തോന്നി.... പക്ഷെ എന്റെ കസിൻസ് തെണ്ടികളെ മിസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്... ഏതായാലും മിർഷുവിനോട് അവരെ കൂട്ടി വരാൻ പറയണം.... അതും കൂടി ആയാൽ പിന്നെ പൊളിക്കും.... ഫിദ അവളെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ല... ഒക്കെ ഇനി ഒന്നെന്ന് തുടങ്ങണം... എല്ലാം പഴയ പോലെ തന്നെ ആകണം..... അതിന് നമ്മളെ കുടുംബം നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയവരെ ഒതുക്കുക തന്നെ വേണം..... കുറച്ചു നാൾ കഴിയട്ടെ... അതിനുള്ള അവസരം വരും.... എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി നിന്ന എന്റെ തലക്ക് എന്തോ വീണ പോലെ വേദനിച്ചപ്പോഴാ നമ്മൾ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് തല തടവി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞത്.... അപ്പോ ഷഹൽ ഉണ്ട് നിന്ന് കിണിക്കുന്നു....എന്റെ തലക്ക് ഒന്ന് തന്നിട്ട് നിന്ന് കിണിക്കുന്നത് കണ്ടോ കൊരങ്ങൻ... "എന്താടാ ഹംകെ കിണിക്കുന്നെ.... എന്റെ തല ....വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ...." "ഷോ എന്റെ തനുട്ടിക്ക് വേദനിച്ചോടാ... സോറി...അത് നിന്റെ ചിന്ത കണ്ടപ്പോ ഒന്ന് തലോടി ഉണർത്തിയതല്ലേ..." "ഇതാണോടാ തലോടൽ..എന്റെ തല അടിച്ചു വേദനിപ്പിച്ചിട്ട് നിന്ന് കിണിക്കുന്നോട ദുഷ്ടാ...." "അതിപ്പോ ഞാൻ അറിയാതെ പറ്റി പോയതാ... സത്യം..." "പോടാ തെണ്ടി.... മരങ്ങോടൻ...ഇത് നിനക്ക് ഇരിക്കട്ടെ..." എന്നും പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഓനെ നുള്ളി ഒരു പരുവാക്കി.... അപ്പോഴേക്കും മിർഷു അവിടേക്ക് വന്നു.... "എന്താ ഇവിടെ രണ്ടാളും കൂടി.... വഴക്ക് ആണോ..." "ഹേയ്..... ഇവള് എന്നെ കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ പിച്ചി കളിക്കുവാ...." ഷഹൽ കിണിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു.... "അത് ചിലപ്പോ ഓൾ കുട്ടിയേകാളും കഷ്ടം തന്നെയാടാ... എനിക് അറിയാവുന്നതല്ലേ... എന്റെ അള്ളോഹ്...." എന്ന് മിർഷു കൂടി അവനോട് ചേർന്ന് എന്നെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി....നമ്മക്ക് അത് കണ്ടതും ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി.... "രണ്ടും കണക്കാണല്ലോ ഇപ്പോ...എന്ന അവിടെ നിന്ന് കിണിക്കാൻ നോക്... നമ്മൾ പോകുവാ... പിന്നെ പയ്യെ... പല്ല് താഴെ പോയാൽ മുത്തച്ഛനെ പോലെ ആവുട്ട... അത് കൊണ്ട് നോക്കിയും കണ്ടും ഇളിച്ച മതി രണ്ടും...." എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ മുഖം കോട്ടി കൊണ്ട് അവിടുന്ന് നേരെ ഉപ്പച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി..... അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം അങ്കിളിനെ വെറുപ്പിച്ചു ഇരുന്നപ്പോ എല്ലാം കൂടി അങ്ങോട്ട് വന്നിട്ട് അക്കു ഓരോ ചളി പറയാൻ തുടങ്ങി.... അങ്ങനെ സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.... പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലെ റൂമിലെ വെളിച്ചം കുറഞ്ഞു വന്നപ്പോഴാണ് നമ്മൾ ടൈം നോക്കിയത്....6 മണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞേക്കുന്നു..... അത് കൊണ്ട് അവരൊക്കെ പോകാൻ ഇറങ്ങി.... കൂടെ അനു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയെങ്കിലും പോകാൻ നമ്മൾ സമ്മതിച്ചില്ല.... കാരണം ഹോസ്റ്റൽ ആണേൽ ഇനി പോയ കയറാൻ പറ്റില്ല... ഗേറ്റ് അടച്ചു കാണും.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ അനു ഇവിടെ നിക്കുന്നത് നല്ലാതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോ എല്ലാവരും ശരി വെച്ചു... നമ്മക്ക് ഇപോ ഓൾ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ലെന്ന അവസ്ഥയാണ്... അപ്പോ പിന്നെ അവൾ അവിടെ ഒറ്റക്ക് വേണ്ടല്ലോ... എന്റെ കൂടെ ആവുമ്പോ പൊളിക്കും... കൂടാതെ ഓൾ ഇനി ഞാൻ ഇല്ലാതെ ക്ലാസ്സിലും പോണില്ല എന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇതല്ലേ നല്ലത്..... അങ്ങനെയൊക്കെ നമ്മൾ ഓർത്തു നിക്കുമ്പോ അവരൊക്കെ ബൈ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി.... മിർഷുവും അവരെ ഒപ്പം തന്നെ പോയി..... പോകുമ്പോ മിർഷു എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ബൈ പറഞ്ഞതും നമ്മൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊടുത്തതും അപ്പുറത്ത് ഷഹൽ നിന്നിട്ട് പോകുവാന്ന് പറഞ്ഞു ആഗ്യം കാണിക്കുവാണ്.... വേഗം കേറി പോടാ മരമാക്രി എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ ഓൻക് ഇളിച്ചു കാണിച്ചതും ഓൻ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ചിരിച്ചോണ്ട് വണ്ടി എടുത്തു പോയി..... അപ്പോഴേക്കും അങ്കിൾ മിർഷുവിനെ പറ്റി ഉപ്പിനോട് സംസാരിച്ചോണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി..... ഞാനും അനുവും റൂമിലേക്കും ഉമ്മി അനുവിന് എന്തോ ഉണ്ടാക്കാൻ എന്നു പറഞ്ഞോണ്ട് കിച്ചണിലേക്കും.... അത് കേട്ട് തൊള്ളയും തുറന്നു ഉമ്മിയെയും അനുവിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.... "എന്താടി നോക്കുന്നെ...അനുവാണ്" "അല്ല... നീ അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മിനോട് ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കാനും പറഞ്ഞോ...എന്റെ ഉമ്മിനെ കഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ആണോ നീ ഇവിടെ നിന്നത്..." "എന്തോ... എങ്ങനെ... നേരെ പോകാനിരുന്നു എന്നെ പോണ്ട...പോണ്ട എന്നു പറഞ്ഞു പിടിച്ചു വെച്ചിട്ട് ഇപോ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നോ ദുഷ്ട്ട...." "അതിന് നിന്നെ ഇവിടെ നിർത്തി വെച്ചപ്പോ നിന്നോട് ഉമ്മിയെ കേറി പണി എടുപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞോ..." "അതിന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ആന്റിയോട് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ... ആന്റി ഉണ്ടാകുവല്ലേ... പിന്നെ നിന്റെ ഉമ്മിക് നല്ല കൈ പുണ്യം ആണ് മോളെ... അത് കൊണ്ട് നമ്മൾ കഴിച്ചു മരിക്കും..." "എന്ന വേഗം ഏലാം കേറ്റിക്കോ...ഇപോ തന്നെ മരിക്കാം..." "പോടി കുട്ടിതേവാങ്ങേ... നിനക്ക് അസൂയ ആണെടി ...അസൂയ...അതിന് മരുന്നില്ല...നിന്റെ ഉമ്മി എനിക് ഇനിയും ഉണ്ടാക്കി തരും നീ നോക്കിക്കോ..." "ഹും പിന്നെ പിന്നെ...അസൂയ നിന്റെ മാമിക്ക്.... പോടി... നിന്റെ സ്വാഭാവം അറിഞ്ഞാൽ ഉമ്മ സ്വയം ആയുധം വെച്ചു കീഴടങ്ങും...." "ഹോ... പിന്നെ.. നമുക്ക് കാണാം" "പിന്നെ കാണാലോ..." എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി ഫ്രഷ് ആയി വന്നു.... ചുമ്മാ ഓളെ വട്ട് ആകാൻ നല്ല രസം ആണ്... അതാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞേ.... നമ്മൾ വന്നപ്പോ ഓളെ പൊടി പോലും അവിടെ ഇല്ല.... ഇതേവിടെക്ക് പോയെന്ന് ചിന്തിച്ചു നടന്നതും പെണ്ണ് അടുക്കളയിൽ ഇരുന്ന് ഉമ്മിയോട് കത്തി അടിച്ചോണ്ട് പലഹാരം അടിച്ചു കേറ്റുന്നുണ്ട് വയറ്റത്തേക്.... നമ്മളെ കണ്ടതും ഓൾ മൈന്റ് പോലും ചെയ്യാതെ പൊരിഞ്ഞ തീറ്റ ആണ്... ഉമ്മി എനിക് ഉണ്ടാക്കി തന്നിരുന്ന എന്റെ ഇഷ്ട പലഹാരം എന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ചു തിന്നുന്നു... എന്നിട്ട് വേണൊന്ന് വരെ ചോദിച്ചില്ല... അത് കണ്ടപ്പോ കലിപ്പ് കേറി വന്നു.... അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മി എന്നോട് എടുത്തു കഴിച്ചോന്ന് പറഞ്ഞതും എനിക് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ദേഷ്യം പിടിച്ചു.... അപ്പോ തന്നെ ഉമ്മി എടുത്തു എനിക്കൊരെണ്ണം നീട്ടി പിടിച്ചതും ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയിട്ട് അത് വാങ്ങാൻ പോയതും ആരോ അത് തട്ടി വാങ്ങി.... ആന്റി.. അവക്ക് വേണ്ടേൽ വേണ്ട... നമ്മൾ കഴിച്ചോളാം എന്നു പറഞ്ഞു ഇളിച്ചു കൊണ്ട് അത് തിന്നതും ഉമ്മി വായിൽ കൈ വെച്ചു ചിരിച്ചു.... അത് കൂടി ആയപ്പോ നീ തന്നെ തിന്നേടി എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് കേറി പോയി..... അവിടെ ചെന്ന് ഫോണിൽ കുത്തി ഇരിക്കുമ്പോഴാ ആരോ വന്ന് എന്നെ തൊണ്ടിയെ.... അത് ആരാണെന്ന് നന്നായി അറിയുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മൾ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കിയില്ല.... അപ്പോഴേക്കും ഓൾ എന്റെ നേരെ ഒരു പ്ളേറ്റ് നിറച്ചും പലഹാരം നീട്ടി പിടിച്ചതും നമ്മൾ ഞെട്ടി കൊണ്ട് ഓളെ നോക്കി.... അപ്പോ ഓൾ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊണ്ട് അതിനെ കാണിച്ചതും നമ്മളെ വായീന്ന് വെള്ളം വന്നു.... എന്നാലും മസില് പിടിച്ചു നിന്നു.... അവൾ നേരത്തെ തിന്ന് മൊത്തം തീർത്തത് ആണല്ലോ... പിന്നെ ഇതെങ്ങനെ..... നമ്മൾ ചിന്തിച്ചതെ ഉള്ളു അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മി വന്നു...... "മോളെ... അത് അവൾ നിനക്ക് നേരത്തെ മാറ്റി വെച്ചിരുന്നു... നിന്നെ ചുമ്മാ വട്ട് കളിപ്പിക്കാൻ ചെയ്തതാണ്... മോൾ കഴിക്കാൻ നോക്...." ഉമ്മി അത് പറഞ്ഞതും നമ്മക് ചിരി വന്നുപോയി... മസിൽ പിടിച്ചു നിക്കാൻ പറ്റാതെ നമ്മളിവിടെ എങ്ങനെലും നിക്കുവാ..... "ആന്റി ഇങ്ങള് പൊക്കോ... ഇത് ഇവൾ കഴിക്കും... നമ്മൾ കഴിപ്പിച്ചോളാം... എന്ത്യേ..." "നിങ്ങളായി... നിങ്ങളെ പാടായി... നമ്മൾ ഇല്ലേ..." എന്നും പറഞ്ഞു ഉമ്മി ചിരിച്ചോണ്ട് ഇറങ്ങി പോയി.... അപ്പോഴേക്കും ഓൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൂടി ചുറ്റി പിടിച്ചു .... നമ്മൾ ഓളെ മൈന്റ് ചെയ്തില്ല... അപ്പോഴേക്കും ഓൾ ഓളെ നേരെ മുഖം പിടിച്ചു തിരിച്ചു... "എന്താണ് നിദ കുട്ടി ഒരു നാണം... ഇങ് നോക്കിക്കേ... ദേ ഇങ്ങട്ട് നോക്കി... ഞാൻ ഒരുമ്മ തരട്ടെ.. പിണക്കം മാറാൻ..." ഓൾ ഓരോന്ന് പറയുന്ന കേട്ട് നമ്മക് ചിരി പൊട്ടി വന്നതും നിന്റെ കെട്ടിയോൻ കൊണ്ടോയി ഉമ്മ കൊടുക്കെന്ന് പറയാൻ നിന്നതും പെണ്ണ് കേറി ഉമ്മ വെച്ചു.... "ഡി.. ഹംകെ... എന്താടി... ഛീ.. അയ്യേ നാണക്കേട്... ശവം എന്റെ കവിള്... അയ്യയ്യേ... നീ ഇത്തരകാരിയാണോ....മോശം..." "എന്ത്യേ... ഇനിയും വേണോ.. സ്റ്റോക്ക് ആണ് മോൾ..." "അത് പോയി അന്റെ മറ്റവന് കൊടുക്കേഡി... അയ്യേ... നിന്നെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും..." "മറ്റവൻ ഇലതൊണ്ടല്ലേ നിനക്ക് തന്നെ... അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഓൻക് കൊടുക്കാട്ടോ..." "അതാര....?" "അന്റെ മറ്റവൻ.. പോടി ഓരോന്ന് ചോദിചോണ്ട് നിക്കാതെ ഇത് കഴിക്കുന്നോ... ഞാൻ തിന്നണോ...." "നിന്റെ വയറിൽ കൊഴുക്കട്ട ആണോ... ഇത്രയും കഴിച്ചത് പോരെ... ഇനിയും... ഞാൻ തരില്ല..." എന്നു പറഞ്ഞു നമ്മൾ എടുത്തു അതൊക്കെ അകത്താക്കി.... പിന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു സമയം കളഞ്ഞു...... ♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️ [ഷഹൽ] രാവിലെ കോളേജിൽ ആ റുക്കു ഉണ്ടാകിയ പ്രശ്നത്തിന് ഓളെ കൊല്ലാൻ വരെ തോന്നിയതായിരുന്നു... പിന്നെ അവരൊക്കെ പ്രശ്നം വശളാവുന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ആണ് മിണ്ടാതെ നിന്നെ.... പിന്നെ പ്രിൻസി അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോ മാക്സിമം ഞാൻ നോക്കിയിട്ടും എനിക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ആയില്ല..... ഓൾ കലിപ്പ് കേറി ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോ നമ്മൾ കൂടെ പോയത് ഓളെ തണുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നു..... പിന്നെ ആ റുക്കുവിന് ഉള്ളതൊക്കെ തനു തന്നെ ഇപ്പോ കൊടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മക്ക് നിന്ന് കാഴ്ച കാണൽ തന്നെ പണി.... അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ നമ്മൾ ഓളെ വീട്ടിലേക്ക് പോയെ.... ഇന്ന് എന്തോ വല്ലാത്ത ഫീൽ ആയിരുന്നു അവളെ കൊണ്ട് ബൈക്കിൽ പോയപ്പോ... മഴയത്ത് ഓളിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാനെ തോന്നുണ്ണ്ടായിരുന്നില്ല...... അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ ഫീലിംഗ് വെരി ഹാപ്പി... എന്ത് രസം ആയിരുന്നു... അവളുടെ അങ്കിളും അതോടൊപ്പം നമ്മളൊക്കെ കൂടി ആയപ്പോ വല്ലാത്ത തിളക്കം ആയിരുന്നു ആ മുഖത്ത്..... ഞാൻ കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നയിക്കുകയായിരുന്നു.... അത് ഓൾ അറിയാതെ.... ആ മുഖത്തേക്ക് അങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ തോന്നും... അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ അവളെ വിട്ട് പോകണ്ട എന്നൊക്കെ മനസ്സ് പറയുന്നത് കെട്ടിട്ട ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്.... അപ്പോ ഓളെ അവിടെ തന്നെ നിന്നാലോ എന്ന് തോന്നി പോയി.... അതാ ഓൾ നോക്കിയപ്പോ പോകുവാണെന്ന് അലസതയോടെ പറഞ്ഞേ.... അപ്പോഴേക്കും പെണ്ണ് നാല് തെറി വാക് പറഞ്ഞു കണ്ണുരുട്ടിയതും നമ്മൾ ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊണ്ട് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു..... അപ്പോഴും മനസ്സ് ഇന്ന് നടന്ന ഓരോ സംഭവത്തിൽ ആയിരുന്നു....മനസ്സ് മുഴുവൻ ഓളിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.... വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ ഭയങ്കര മിസ്സിങ്.. വിളിക്കാൻ തോന്നി.. പിന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു....രാത്രി ആയിട്ടുണ്ട്... എന്നിട്ടും ഉറക്കം വരുന്നില്ല... അവളോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു..... പിന്നെ രാത്രി പാതിരാത്രി വിളിച്ചു ഒളോട് ഒന്നും പറയാനില്ലെന്നു കണ്ടാൽ ഓൾ കൊല്ലുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് എങ്ങനെയൊക്കെയോ മനസ്സിനെ അടക്കി വെച്ചു..... അപ്പോഴാണ് തനുവിനെ കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയത് ഓർമ വന്നേ... പിന്നെ അതിനെ കുറിച്ചോർത്ത് നമ്മൾ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി.... പിറ്റേന്ന് കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോ തന്നെ ഞാൻ പ്രിൻസിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു.... അദ്ദേഹം എന്നോട് അത് ചെയ്യാൻ പെർമിഷൻ തന്നതും ഞാൻ എല്ലാ സ്റ്റുഡന്റസിനെയും ഹാളിലേക്ക് വിളിച്ചു കൂട്ടി..... അവിടെ എല്ലാവരും എത്തിയതും ഞാൻ എന്റെ അവരെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്ന് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം കേട്ട് എല്ലാരും കൂടി എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കാൻ തുടങ്ങി...... 【തുടരും】 💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚 ഹലോ ചങ്ങായിമാരെ... നിങ്ങളൊക്കെ കൂടി മിർഷുവിനെയും ശഹലിനെയും വേണൊന്ന് ഓരോ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു എന്നെ കുഴപികല്ലേ... നമ്മൾ ആരെയും നിരാശപ്പെടുത്തില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.... ചിലരൊക്കെ സ്റ്റോറി വായിക്കില്ലെന്നും പറയുന്ന കേട്ട്... അവർക്കൊക്കെ ഇനി മിസ്സിങ് ആവും നോക്കിക്കോ... 😉😉😉ഹിഹി.. നമ്മൾ ഇത് എഴുതുന്ന പോലെ എഴുതുട്ട...🙈🙈ആരും ഒന്നും പറയാൻ വരണ്ട... നമ്മൾ പാവല്ലേ... എന്നെ കൊഴപ്പിക്കല്ലേ...😭😭😭😭😭
#

📙 നോവൽ

📙 നോവൽ - SER MUSRIFA MUHIYADEEN - ShareChat
15.1k കണ്ടവര്‍
2 ദിവസം
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം
Embed
ഞാന്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ കാരണം.....
Embed Post
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
അണ്‍ഫോളോ
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
റിപ്പോര്‍ട്ട്
ബ്ലോക്ക്
റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യാനുള്ള കാരണം