@nizarazi
@nizarazi

Ram$! Fa!Z

Thawakkalthu Alallahhhh

https://youtu.be/xVR7KWwmhmA നമ്മുടെ ഷഹന ഫാൻസൊക്കെ എവിടെ പോയ്‌... അടിപൊളി ആണ് ട്ടോ കഥ കേട്ടിരിക്കാൻ.. ഞാൻ എഴുതിയതിനേക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ട് യൂട്യൂബിൽ വന്നപ്പോൾ... 😍😍😍 #📙 നോവൽ
https://youtu.be/tBIiLbYEMhQ മുല്ല യൂ ട്യൂബിലും വന്നല്ലോ... കേട്ട് നോക്കു... അടിപൊളി ആണ് ട്ടോ.. #📙 നോവൽ
💖മുല്ല💖 2️⃣ @@@@@@@@ Part 4 ******* ലാപ്ടോപിന്റെ സ്‌ക്രീനിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ആ അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമുള്ള മുറിക്കകത്തേക്ക് മറ്റൊരാൾ കൂടി കയറി വന്നു... "ഇനി എന്താണ് നിന്റെ പ്ലാൻ?? " ആഗതൻ ലാപിന്റെ മുന്നിലിരിക്കുകയായിരുന്ന ആ വ്യക്തിയോട് ചോദിച്ചു തീരും മുന്നേ അവിടെ നിന്നുമുള്ള മറുപടി വന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... "ഇന്ന് നീയും അവനും തമ്മിലുള്ള ഫസ്റ്റ് മീറ്റ് നടക്കണം... കൂടെ എന്റെ ഈ സമ്മാനവും കൊടുത്തേക്ക്.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആഗതന്റെ നേർക്ക് എന്തോ ഒന്ന് വെച്ചു കൊടുത്തു.. തിരിച്ചു പോകാനിറങ്ങിയ ആഗതന്റെ കണ്ണുകൾ ലാപിന്റെ സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ വെള്ളാരം കണ്ണുള്ള മൊഞ്ചത്തിയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്ന് പോയ്‌.. "നിന്റെ ലക്ഷ്യം ഇവളല്ല...അവനാണ്.. പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ ഇതും വെച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നത്...?? " "യെസ്... എന്റെ ലക്ഷ്യം അവനാണ്.. മിസ്റ്റർ ഷാനിബ് അലി... എന്ന് കരുതി അവന്റെ ഹൃദയത്തെ ഞാൻ അവഗണിക്കണോ?? അവന് നോവുന്നത് ദേ ഇവിടെ ഒന്ന് തൊടുമ്പോഴാണ്... പക്ഷെ,,, ഞാനത് ചെയ്യില്ല.... അവൻ വേദനിക്കരുത്... അവന്റെ വേദന എന്റെയും വേദനയല്ല.. " എങ്ങും തൊടാതെയുള്ള ആ മറുപടി ആഗതനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല... "നീ കൂടുതലൊന്നും ആലോചിക്കാൻ നിൽക്കരുത്.. നിന്റെ ടാർഗറ്റ് പണമാണ്... അത്‌ ഞാൻ തരുന്നുണ്ട്.. അതിനുള്ള ജോലി മാത്രം നീ ചെയ്താൽ മതി.. അവർ ഇപ്പോ സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കാണും.. നീയും എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടെ എത്തിയെ പറ്റൂ.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആഗതനെ മടക്കി അയക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ ഒരു നിഗൂഢമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞത് ആരും കണ്ടില്ല... ********************************* വാവക്ക് വേണ്ടി ചില ഗിഫ്റ്റ്‌സൊക്കെ വാങ്ങിയതിന് ശേഷമാണ് ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയത്.. ഞാൻ വണ്ടി പാർക്ക്‌ ചെയ്ത് വെക്കുമ്പോഴേക്കും അവർ രണ്ടു പേരും ഹോസ്പിറ്റലിനകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു... അവർക്ക് പിന്നാലെ എത്താൻ ഓടിയടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആരോ ഒരാളുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചത്.. "സോറി... " എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അയാളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആ മുഖം തൂവാല കൊണ്ട് പാതി മറച്ചിട്ടാണുള്ളത്... "ഇറ്റ്സ് ഓക്കേ ബ്രോ.. " എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടിയപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. തിരിഞ്ഞു അയാൾ നടക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ അയാളുടെ നീലക്കണ്ണുകൾ മാത്രമാണ് തിളങ്ങി നിന്നത്... എന്തിനായിരിക്കും അയാൾ മുഖം മറച്ചത്?? ആ ചെമ്പൻ തലമുടിയെ മാടിയൊതുക്കി കൊണ്ട് അവൻ ഒന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ നടന്നകലുമ്പോൾ ഞാൻ അവനിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.... പിന്നീട് എന്തോ ഓർത്തിട്ടെന്ന പോലെ എന്റെ കാലുകൾ ചലിച്ചു തുടങ്ങിയത് എന്റെ മുല്ലയ്ക്കരികിലേക്ക് എത്താനായിരുന്നു... എനിക്ക് മുന്നേ നടന്ന മുല്ലയും സാബിയും മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്ന് ഫർഹാനിനോട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നടുത്തു... "ഹ എത്തിയല്ലോ നമ്മുടെ അളിയൻ..?? അല്ല നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഇനി എന്നാ വീട്ടിലേക്ക്?? കഴിയുന്നതും പെട്ടെന്ന് തന്നെ വരണം ട്ടോ... മുല്ലയെ വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയുന്നുണ്ട് എനിക്ക്... " ഫർഹാൻ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും സാബിയാണ് പിന്നെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്.. "അപ്പോ എനിക്ക് എന്റെ ജാസിനെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യൂലെ..??? " "അതിനൊരു കാര്യം ചെയ്യാം,, നീയും ഇവരോടൊപ്പം എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോര്... അപ്പോ ആർക്കും മുല്ലയെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യൂല്ലല്ലോ.. " അതും പറഞ്ഞു ഫർഹാൻ സാബിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോ ചെക്കൻ ഫ്ലാറ്റ്... "ഞങ്ങൾ ഇൻഷാ അല്ലാഹ് അടുത്താഴ്ച എങ്ങാനും വരാം ട്ടോ.. ഇപ്പോ പുതിയ വാവയൊക്കെ വന്ന സ്ഥിതിക്ക് അതിനെ ഒന്ന് കൺകുളിർക്കെ കാണട്ടെ ഫർഹാൻക്ക.. " അതും പറഞ്ഞു ജാസ്മിൻ സാബിയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ഷാഹിയുടെ വാവയെ കാണാൻ അകത്തേക്ക് കയറി... "ഡാ അവൾക്ക് കൺകുളിർക്കെ കാണാൻ നീ ഇനി എന്നാ ഒരു വാവയെ സമ്മാനിക്കുന്നത്...?? " എന്റെ പള്ളയ്ക്കിട്ടു ഒരു കിഴുക്ക് സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഫർഹാൻ അത്‌ ചോദിച്ചത്.. "അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ ഞമ്മൾ എപ്പഴേ തുടങ്ങി അളിയാ... " എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനവനെ നോക്കി ഒന്ന് സൈറ്റ് അടിച്ചു... "അതേയ്,, ഷാനി,, നീ പറ്റുമെങ്കിൽ നാളെ തന്നെ അവളെയും കൂട്ടി വരണം ട്ടോ... നെക്സ്റ്റ് വീക്ക്‌ എനിക്ക് ബിസിനസ്‌ ആവശ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ലോങ്ങ്‌ യാത്ര പോകാനുണ്ട്... അത്‌ കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാണ് ട്ടോ.. " "ഇൻഷാ അല്ലാഹ് എന്തായാലും വരാം... നീ ഇങ്ങനെ ബിസിനസ്‌ ടൂറും കൊണ്ട് നടന്നോ.. കല്യാണമൊന്നും കഴിക്കണ്ടേ ഭയ്യാ??? ദേ എന്റെ പെങ്ങളൂട്ടി വേറെ ആരുടേലും കൂടെ പോയാൽ ഞാൻ ഉത്തരവാദി അല്ല ട്ടോ.. " സഫയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. "കല്യാണം ഉടനെ നോക്കണം എന്നുണ്ട്... പക്ഷെ എന്തൊക്കെയോ തടസ്സങ്ങൾ മുന്നിൽ വരുന്നെടോ... ഹ നോക്കാം... അല്ല,, നിന്റെ ചെപ്പുവിന്റെ കാര്യം എന്തായി... കല്യാണം ഉടനെ ഉണ്ടോ.?? " "ഇല്ലടാ... എന്തായാലും ഒരു വർഷം കഴിയാതെ അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആകില്ല... അതിന് മുന്നേ നിന്റേത് നടക്കട്ടെ... " പരസ്പരം വിശേഷങ്ങൾ പങ്ക് വെച്ചും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും അവർ രണ്ടു പേരും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അവരെ മാത്രം പിന്തുടർന്ന ആ നീലക്കണ്ണുകൾ നിഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ കയ്യിലുള്ള ഫോൺ കാതോട് ചേർത്ത് വെച്ച് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... ********************************** ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും മടങ്ങും വഴി ജാസ്മിനെയും സാബിയെയും കൊണ്ട് മാളിലേക്ക് കയറി... അവനിഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ ജാസ്മിൻ ആവേശത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ എനിക്കും സന്തോഷം മാത്രമാണ് തോന്നിയത്... ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചു ചെറിയൊരു ഔട്ടിങ്ങും നടത്തി തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈകുന്നേരം ആയിരുന്നു... വന്നു കയറിയ ഉടനെ ജാസ്മിൻ കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി നിസ്കരിക്കാൻ കയറുമ്പോഴാണ് ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്... ഫോണിന് ചാർജ് കുറവാണെന്ന ഓർമ്മയിൽ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുക്കുമ്പോഴേക്കും താഴേക്ക് എന്തോ കടലാസ് കഷ്ണം പാറി വീഴുന്നത് കണ്ടു.. ഷോപ്പിൽ നിന്ന് സാധനം വാങ്ങിയതിന്റെ എന്തേലും റസീറ്റ് ആകുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ ഫോൺ ചാർജ്ജിനിട്ട് തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അതിൽ എഴുതിയ വരികൾ എന്റെ കണ്ണിലുടക്കിയത്... മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് ഞാനാ പേപ്പർ ഒന്ന് നിവർത്തി നോക്കി... *മിസ്റ്റർ ഷാനിബ് അലി*,,, *ചിലത് പറയാനും, പങ്ക് വെക്കാനും* *നീ കൂടിയേ തീരൂ* *സൊ* *അയാം വെയ്റ്റിംഗ് 4 യൂ* കയ്യിലുള്ള കടലാസ് മടക്കി ഒതുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ജാസ്മിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ഇനി അവളെങ്ങാനും എന്നെ കളിപ്പിക്കാൻ ചെയ്തതാകുമോ ഇത്?? അവൾ അപ്പോഴും പ്രാർത്ഥനയിലാണ്.. ഹേയ്,,, അവളെന്തിന് ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം.. പിന്നെ,, പിന്നെ ആരാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ പോലും മാറാതെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് മലർന്ന് കിടന്നു... കയ്യിലുണ്ടായ പേപ്പർ തുണ്ട് പോക്കറ്റിലേക്ക് തന്നെ തിരുകി വെച്ചിരുന്നു... എന്നോട് പറയാനും പങ്ക് വെക്കാനും,, എന്നെ കാത്തിരിക്കാനും ആരാണുള്ളത്... അങ്ങനെ ഒരാളെ പറ്റി ഒരു നേരിയ സൂചന പോലും എനിക്ക് കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ... തലയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു കൈ വെച്ച് ഞാൻ ആലോചിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ തൊട്ടരികിൽ വന്നിരുന്നു ജാസ്മിൻ അവളുടെ മുടി ഒന്ന് കുടഞ്ഞത്... അതിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളൊക്കെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് പതിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്... അവൾ ചെയ്ത കുറുമ്പ് ആ ടൈമിൽ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും അത്‌ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല... "ജാസ്മിൻ,, ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ... " എന്റെ മുഖം ഉയർത്താതെ തന്നെ ഞാനവളോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവളെന്റെ ചാരത്തു വന്നു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.. "എന്താ ഷാനിക്ക,,, ഭയങ്കര ആലോചനയിലാണല്ലോ?? എന്താ എന്നോട് ചോദിക്കാനുള്ളത്..?? " അവളുടെ മറുപടി കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞതും ഞാനവൾക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു...അവളുടെ തലയെ എന്റെ വലതു കൈത്തണ്ടയിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ മുഖത്തോട് അടുത്ത് വന്നു.. "നിനക്ക് എന്നോട് ഇപ്പോ സ്പെഷ്യൽ ആയിട്ട് വല്ലതും തോന്നുന്നുണ്ടോ?? ഇതുവരെ ചെയ്തു കൂട്ടിയതിൽ നിന്നും അനുഭവിച്ചതിൽ നിന്നുമൊക്കെ എന്തെങ്കിലും വെറൈറ്റി ചെയ്യാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോടാ?? " എന്തോ എങ്ങും തൊടാതെയുള്ള ആ ചോദ്യം അവൾ ഏത് രീതിയിൽ ആണ് എടുക്കുക എന്നെനിക്കറിയില്ല... പക്ഷെ,, അത്‌ എഴുതിയത് അവളാണോ എന്നറിയാൻ ഇതേ ഉള്ളൂ വഴി... അവളായിരിക്കില്ല... എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം... എന്നാലും ചുമ്മാ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു.. എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും അവൾക്ക് യാതൊരു ഭാവ മാറ്റവുമില്ല... എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കുന്ന ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ എന്റെ കൺട്രോൾ കളയുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പാ.. ഞാനറിയാതെ തന്നെ എന്റെ ഇടതു കൈ അവളെ വലയം ചെയ്തു വെച്ചു... ഒന്നുകൂടി അവളെ എന്റരികിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോ ഞാൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് ഒരുത്തരം ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുമില്ല... എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തിയ അവൾ എന്റെ കാതോരം വന്നു ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു... "എനിക്കെന്നും എന്റെ ഷാനിക്കയോടുള്ളത് സ്പെഷ്യൽ തന്നെയാണ്... അത്‌ ഇപ്പോ മാത്രമല്ല... എപ്പോഴും..." അത്‌ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ എന്റെ കാതിൽ പല്ലുകളമർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.. "ഇതൊരുമാതിരി മറ്റേടത്തെ സ്പെഷ്യൽ ആയിപോയി ജാസ്മിൻ... " അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ ചെവിയെ ഒന്ന് തടവി... എന്റരികിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു മാറാൻ നിന്ന അവളെ പിടിച്ചു വീണ്ടും ബെഡിലേക്ക് തന്നെ തള്ളി.. അവൾക്ക് മുകളിലായി കയറി കിടന്നു കൊണ്ട് അവളുടെ രണ്ടു കയ്യും ലോക്ക് ചെയ്തു വെച്ചു.. "അങ്ങനെ മോൾ മാത്രം സ്പെഷ്യൽ തന്നിട്ട് പോയാൽ കളി ഫൗൾ ആകില്ലേ... " എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ലക്ഷ്യമാക്കി ചലിച്ചു തുടങ്ങി... ആ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അത്‌ കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട്... അത്‌ കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ആ കാഴ്ച കണ്ടു രസിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയത്... എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നുള്ള നീക്കങ്ങളൊന്നും കാണാത്തത് കൊണ്ടാകണം അവൾ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നത്... ഉടനെ തന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും അവളിലേക്ക് അടുക്കാൻ തുടങ്ങി.. വീണ്ടും അവൾ അതേ പ്രവർത്തി തന്നെ ആവർത്തിച്ചതും ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ചു... ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ടാകണം അവളൊന്ന് പിടഞ്ഞത്... പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല,, ആ മൃദുവായ കഴുത്തിൽ ഒരു അടാർ കടിയങ് വെച്ചു കൊടുത്തു... "ആ... " എന്നൊരലർച്ചയോടെ അവൾ എന്നെ തള്ളാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആ പരിശ്രമം പാടെ പരാജയപ്പെട്ടു... നല്ലവണ്ണം വേദനിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു... അതാണ് അവളുടെ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നത്.. എന്തോ അത്‌ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളുമൊന്ന് പിടഞ്ഞു... "ഡാ,, വേദനിച്ചോ... ഞാൻ ചുമ്മാ തമാശയ്ക്ക്... " എന്നും പറഞ്ഞു അവളുടെ കയ്യിനെ മോചിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ കൈ കൊണ്ടവളുടെ കഴുത്തിൽ പതിയെ തലോടി... "ഹേയ് സാരമില്ല ഷാനിക്ക,,, എന്നാലും ഇങ്ങള് ഇത്രേം സ്പെഷ്യൽ ആയിട്ട് തരുമെന്ന് ഞാനും കരുതിയില്ല ട്ടൊ.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ നിറഞ്ഞു വന്ന മിഴികളെ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു മാറ്റി... "ഇതിനേക്കാൾ സ്പെഷ്യൽ ആയിട്ട് ഒന്നൂടെ തരട്ടെ മുത്തേ?? " അവൾ എന്തെന്ന ഭാവത്തിൽ എന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാനവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്നു... കടിയേറ്റ ഭാഗം നന്നായി തിണിർത്തു വരാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും എന്റെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ടവിടെ സ്നേഹത്തിന്റെ മറു മരുന്ന് പുരട്ടാൻ എനിക്ക് യാതൊരു മടിയുമില്ലായിരുന്നു... എന്റെ പ്രവർത്തിയെ ഒന്ന് തടയാൻ നിൽക്കാതെ അതിനു സമ്മതമെന്ന വണ്ണം അവളെന്റെ മുടിയിഴകളിൽ അവളുടെ കൈകൾ കോർത്തു പിണച്ചു വെച്ചിരുന്നു... പതിയെ മുഖമുയർത്തി അവളുടെ അധരങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കി എന്റെ അധരങ്ങൾ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയതും ഡോറിനു വെളിയിൽ നിന്നുള്ള ജാസ് എന്ന വിളിയും എന്റെ സകല മൂഡും കളഞ്ഞിരുന്നു... അവളിൽ നിന്നകന്ന് മാറി ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു... "നിന്റെ അനിയനെ മിക്കവാറും ഞാൻ നാട് കടത്തും... നോക്കിക്കോ... " ഞാനാഗ്രഹിച്ച കാര്യം സാധിക്കാതെ വന്നതിന്റെ ദേഷ്യം വാക്കുകളിൽ തീർത്തു ബാത്ത് ടവ്വലും തോളിലിട്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറാനൊരുങ്ങുമ്പോ പിന്നിൽ നിന്നവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച ചിരി എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.. "നീ പോടീ... " എന്നും പറഞ്ഞു ദേഷ്യത്തോടെ ഡോർ വലിച്ചടച്ചു.... ശരീരത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ഓരോ വെള്ളത്തുള്ളിയും തന്റെ ദേഹത്തെ മാത്രമേ തണുപ്പിച്ചുള്ളു... മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ എഴുത്തിലായിരുന്നു.. ഇന്ന് കണ്ട ആ നീലക്കണ്ണുള്ളവൻ,,, അവനാണ്,, അവനായിരിക്കണം എന്റെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് ആ കടലാസ് തുണ്ട് വെച്ചു തന്നത്... യെസ്... അവൻ തന്നെ... കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർത്തെടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ഉറപ്പിക്കാവുന്നതേയുള്ളു അവനാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന്.. പക്ഷെ,,, എന്തിന്???? അവൻ എന്റെ ആരാണ്... ശത്രുവോ??? അതോ മിത്രമോ??? ഇല്ല... അങ്ങനെ ഒരാളെ എനിക്ക് എന്റെ ലൈഫിൽ പരിചയമേ ഇല്ല... ഇത് എന്നെ ആരോ മനഃപൂർവം തകർക്കാൻ കളിക്കുന്ന ഡ്രാമയാണ്.. അല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല... സ്വയം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു സമാധാനിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫ്രഷ് ആയി ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും ജാസ്മിൻ എനിക്കുള്ള ചായയുമായി മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... ചായ അവിടെ വെച്ച് അവൾ എന്റരികിലേക്ക് നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു... പക്ഷെ,,, പെട്ടെന്നാണ് അവൾ എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റി ബെഡിനരികിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങിയത്... അവളെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണെന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവളിലേക്ക് ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ച ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച,,, ബെഡിന്റെ ഒത്ത നടുവിൽ ഒരു വൈറ്റ് പേപ്പർ.... അത്‌ ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ പാറി പോകാതിരിക്കാനായി എന്റെ ഫോൺ അതിനു മുകളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്... നേരത്തെ എനിക്ക് കിട്ടിയ രഹസ്യ ദൂതിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ് അതെന്ന് എനിക്കൂഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു... പക്ഷെ,,, അത്‌ ജാസ്മിന്റെ കയ്യിലകപ്പെട്ടാൽ?????????? (തുടരും ) *Ramsi faiz* വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അഭിപ്രായം പറയാൻ മറക്കല്ലേ ഫ്രണ്ട്സ്... ഇൻഷാ അല്ലാഹ് പറ്റുന്നതും ഒന്നിടവിട്ട് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാം ട്ടൊ... #📙 നോവൽ
💖മുല്ല💖 2️⃣ @@@@@@@@ Part 3 ****** കാലിൽ എന്തോ ഇഴയുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്... മുറിയിൽ ആകെ ഇരുട്ട് മൂടപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച ഒന്നും വ്യക്തമല്ല... എങ്കിലും എന്റെ മുന്നിലൊരു ആൾരൂപം ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ ഷാനിക്ക എന്ന് വിളിച്ചു കൂവി കൊണ്ട് ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നപ്പോഴാണ് അരികിൽ ഇക്ക ഇല്ലെന്ന സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്.... "അയ്യേ,,, ഈ ജാസ് ഇത്രേം വലിയ പേടിത്തൊണ്ടിയാണോ,,, അയ്യേ,, അയ്യയ്യേ.. '" മുന്നിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് സാബി എന്നെ പരിഹസിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്... "പോടാ,, പേടിച്ചിട്ടൊന്നുമല്ല...ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഷാഫിക്ക ആണെന്ന് കരുതി,,,, ഹേയ് ഒന്നുല്ല... " ഷാഫിക്കയെ പറ്റി സാബിയോട് പറഞ്ഞതിനെ കുറിച്ചോർത്തു എനിക്ക് തന്നെ കുറ്റബോധം തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ് വേഗം മാറ്റി സംസാരിച്ചത്... ഇനി അവനും കൂടി അതറിയേണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.. "ഷാഫിക്കയോ?? ഷാഫിക്ക എന്തിനാ ജാസിന്റെ റൂമിൽ വരണേ,, അതും ഈ പാതിരാത്രിയിൽ... സത്യം പറഞ്ഞോ ജാസ്,, എന്തോ സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റെക് ഉണ്ടല്ലോ.. " സിബിഐ പോലെ അവൻ എന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ ഞാനതിന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ ഷാനിക്കയെ കുറിച്ചു ചോദിച്ചു.. "ടാ,, ഷാനിക്ക ഇതെവിടെ പോയതാ.. കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നല്ലോ... " "ആഹ്,, ഷാനിക്ക ഹോസ്പിറ്റൽ വരെ പോയിട്ട് ഇപ്പോ കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞു... ഷാഹീത്തയ്ക്ക് വേദന ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പെട്ടെന്ന് പോയതാ... ഉറങ്ങി കിടക്കുകയായിരുന്ന എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തിയിട്ട് പറയാ,, ജാസിന്റെ കൂടെ കിടക്കണമെന്ന്.. കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ഞാൻ ഇവിടേക്ക് ഒരോട്ടമായിരുന്നു.. ഇവിടെ വന്നു നോക്കുമ്പോഴല്ലേ ഇങ്ങള് കഥയും ബോധവുമില്ലാതെ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ടത്... സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാൻ രണ്ടു ഡിജെ ഡാൻസും കളിച്ചു... അത് പോലും നിങ്ങളറിഞ്ഞില്ല... അപ്പൊ എനിക്ക് തോന്നി ഷാനിക്ക വിളിച്ചു നിങ്ങളോട് വിവരം പറയാതിരുന്നത് ഇമ്മാതിരി ഉറക്കം കൊണ്ടായിരിക്കുമെന്ന്.. " സാബി പറയുന്നതൊക്കെ കേട്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നെങ്കിലും ഒരല്പം ഗൗരവം കാണിച്ചു ഞാൻ ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... "എന്താ ജാസ്,, ഞാനിവിടെ കിടക്കുന്നത് ജാസിന് ഇഷ്ടല്ലേ.. " അവൻ ചോദിച്ചു തീരും മുന്നേ ഞാനവനെയും കൊണ്ട് ബെഡിലേക്കമർന്നു... "ഇഷ്ടാണ് സാബി,, ഒത്തിരി,, ഒത്തിരി ഇഷ്ടാ എനിക്കെന്റെ പൊന്നു മോനെ,, ഇതുപോലെ എന്നെങ്കിലും നീ എന്നോട് ചേർന്ന് കിടക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല ട്ടോ... ഇതില്പരം സന്തോഷം ഇനി എന്താ നിന്റെ ജാസിന്.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ മുറുകെ പുണർന്നു കൊണ്ട് ഉറക്കിനെ വരവേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴും മനസ്സിൽ ഷാനിക്കയോടുള്ള ബഹുമാനം വർധിക്കുകയാരിന്നു.... ഈ മണ്ണിൽ ഞാനേറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നത് എന്റെ ഈ കൂടെപ്പിറപ്പിനെ തന്നെയല്ലേ... അവനോടൊത്തു ഒരു രാവ് കഴിയാൻ പടച്ചവൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒരായിരം സ്തുതികൾ അർപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ആ നേരം... ************************************ ഷാഫിക്കയുടെ ഊള സ്വഭാവത്തിന് ഇപ്പോഴും യാതൊരു മാറ്റവും ഇല്ലെന്ന് കുറച്ച് മുന്നേയുള്ള ജാസിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇനി സാബിയും കളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയേ പറ്റൂ... ആ ഷാഫിക്കയെ ഒന്ന് ഒതുക്കണം... എന്റെ പെങ്ങളെ തൊട്ടാൽ എനിക്ക് വെറുതെ ഇരിക്കാൻ ആവില്ലല്ലോ.. നിങ്ങളൊക്കെ കരുതും പോലെ ഞാൻ വെറുമൊരു പീറ ചെക്കനായിരിക്കാം.. പക്ഷെ എന്റെ കയ്യിലും ചില കുരുട്ട് പണികൾ ഉണ്ട്... അതെന്താണെന്ന് നമുക്ക് വഴിയേ കാണാം ട്ടോ... ഇപ്പോ ഞാൻ എന്റെ ജാസിനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചോണ്ട് ഒന്ന് സുഖമായിട്ട് ഉറങ്ങട്ടെ... ******************************* ഷാഹിയുടെ വേദന കണ്ടത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു നല്ല തലവേദന... എന്തോ വല്ലാത്തൊരസ്വാസ്ഥത എന്നെ വന്നു മൂടുന്നത് പോലെ... പുലർച്ചെ രണ്ടു മണിയായപ്പോഴേക്കും ഒരു മാലാഖ വന്നു ഷാഹിന പ്രസവിച്ചു പെൺകുട്ടി ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയി... ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ റാഷിദ്‌ സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ തൊട്ടരികിൽ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു... അവന്റെ കുഞ്ഞു മൊഞ്ചത്തിയുടെ ചുരുട്ടി പിടിച്ച കൈകൾക്കുള്ളിലേക്ക് എന്റെ വിരലിനെ കടത്തി വിടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ആ കരച്ചിലിനിടയിലും റാഷി അവന്റെ പൊന്നു മോളെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ അധരങ്ങളിൽ ഞാനറിയാതെ തന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നിരുന്നു... മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞാനും ഇത്പോലൊരു ഉപ്പയാകുമല്ലോ എന്നോർത്താണ് ആ പുഞ്ചിരി എന്ന് എനിക്ക് മാത്രമല്ലേ അറിയൂ... ****************************.*** പ്രഭാത നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞു മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരത്താണ് ഞാൻ സാബിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നത്... സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങുന്ന അവന്റെ നെറുകയിൽ ഒരു സ്നേഹചുംബനം നൽകിയ ശേഷം ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു... നേരമിത്രയായിട്ടും ഷാനിക്ക ഒന്ന് വിളിക്കുക പോലും ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തപ്പോഴാണ് ഡോറിനു ആരോ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.. ഡോർ തുറന്നതും ഷാനിക്ക അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... "ഷാഹി പ്രസവിച്ചു ട്ടോ.. പെൺകുട്ടിയ.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഷാനിക്ക ഷർട്ട് അഴിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു.. "അൽഹംദുലില്ലാഹ്".. ആ വാർത്ത കേട്ടയുടൻ ഞാൻ റബ്ബിനെ സ്തുതിച്ചു.. "ഷാനിക്ക നിസ്കരിച്ചോ?? " "കുളിക്കാതെ എങ്ങനെയാടി നിസ്കരിക്കാ?? ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി വന്നു നിസ്കരിക്കാൻ പോകയാ,,.. അത്‌ കഴിഞ്ഞു എനിക്കൊന്നു കിടക്കണം.. നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്..." "അപ്പോ ചായ വേണ്ടേ?? " "വേണ്ടടാ,, ഞാൻ വരുന്ന വഴിക്ക് ഒരു സ്ട്രോങ്ങ്‌ ചായ കുടിച്ചതാ.. നല്ല തലവേദന പോലെ.. " അതും പറഞ്ഞു ഷാനിക്ക ബാത്റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി പോകാനിരുന്നപ്പോഴാണ് സാബിയെ കണ്ടത്.. "അല്ല മുല്ലേ,, ഈ പറഞ്ഞ നിസ്കാരം നിന്റെ അനിയന് ബാധകമല്ലേ,, കിടക്കുന്ന കിടപ്പ് കണ്ടില്ലേ... " അതും പറഞ്ഞു ഷാനിക്ക സാബിയെ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഷാനിക്കയെ പിടിച്ചവിടെ നിർത്തി... "അതേയ്,, അവൻ കുറച്ചൂടെ കിടന്നോട്ടെ... എന്തായാലും സമയം വൈകിയിട്ടൊന്നുല്ലല്ലോ... ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ കിടക്കാൻ ഒരുപാട് ലേറ്റ് ആയതാ ഷാനിക്ക... " ഞാനത് പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഇക്ക എന്നെ പിടിച്ചു വലിച്ചു നെഞ്ചിലേക്കിട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.. "ഞാനും ഇന്നലെ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചില്ല... എന്ന ഞാനും ഇത്പോലെ ചുരുണ്ടു കൂടി ഒരല്പ സമയം കിടന്നോട്ടെ മുത്തേ,, " ഒരു തരം കൊഞ്ചലോടെ ഷാനിക്ക അത്‌ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിച്ചു.. "നിസ്കാരത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ മാത്രമെന്താ നിങ്ങൾക്കിത്ര മടി ... " ഷാനിക്കയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നടർന്ന് മാറാൻ ഒരുങ്ങി കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചതെങ്കിലും ഇക്കയുടെ പിടി മുറുകിയതല്ലാതെ ഒന്നയഞ്ഞില്ല.. "എനിക്ക് മടിയൊന്നുമില്ല എന്റെ പെണ്ണെ,,, നിന്നെ ചുമ്മാ വട്ട് പിടിപ്പിക്കാന്ന് വെച്ചു പറഞ്ഞതാ... അപ്പോ ശരി,, ഇക്ക പോയി കുളിച്ചിട്ട് വരാം ട്ടോ.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇക്ക എന്നിലുള്ള പിടി വിട്ടു.. "ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഈ ഹഗ് സീൻ കഴിഞ്ഞോ?? " ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് സാബി അത്‌ ചോദിച്ചതും ഞാനാകെ ചൂളിപ്പോയി.. "ഡാ ഒരുമ്പെട്ടോനെ,, ഒളിഞ്ഞിരുന്നു റൊമാൻസ് കാണുകയാണല്ലേ.. എണീറ്റു പോടാ... " അവന്റെ മുന്നിൽ ചമ്മിപ്പോയതിന്റെ കുറവ് നികത്താനാകും ഷാനിക്ക ആ കള്ള ഗൗരവം നടിച്ചതെന്ന് എനിക്കൂഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളു... ഷാനിക്ക പറഞ്ഞതനുസരിച്ച പോലെ സാബി എഴുന്നേറ്റു മുറി വിട്ട് പോകാനൊരുങ്ങി.. "അതേയ്,, കുഞ്ഞളിയ,,, ഒരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്.. ഒരു പത്തു പതിനൊന്നു മണിയാകുമ്പോഴേക്കും നീ റെഡി ആയ്ക്കോളു ട്ടോ... നമുക്കൊരുമിച്ചു ഷാഹിയുടെ ബേബിയെ കാണാൻ പോകാം... " ഷാനിക്ക അത്‌ പറഞ്ഞു തീർന്നതും അവനോടി വന്നു ഷാനിക്കയെ വട്ടം ചുറ്റിപിടിച്ചു ഒരു താങ്ക്സും പറഞ്ഞു അതേ സ്പോട്ടിൽ തന്നെ തിരിച്ചോടി പോവുകയും ചെയ്തു.... *********************************** ചെറുതായിട്ടൊന്ന് മയങ്ങിയതേ ഉള്ളൂ.. അപ്പോഴേക്കും ആരുടെയോ കരസ്പരശമേറ്റപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി.. മറ്റാരുമല്ല,, എന്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുള്ള മൊഞ്ചത്തി തന്നെ... എനിക്കരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന അവളുടെ മടിയിലേക്ക് ഞാൻ എന്റെ തല ചായ്ച് വെച്ചു... "എന്തെന്നറിയില്ല ജാസ്മിൻ,,, ഷാഹിയുടെ വേദന കണ്ടപ്പോൾ തൊട്ട് ആകെ വല്ലാത്തൊരവസ്ഥ.. നമ്മുടെ ഉമ്മമാരൊക്കെ ഇത്രയും വേദന സഹിച്ചായിരിക്കുമല്ലേ നമ്മെ പ്രസവിച്ചത്..... ആ വേദന നേരിൽ കണ്ടത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഉമ്മയുടെ മുഖവും അതിലുപരി ഒരുമ്മയാകാൻ തയ്യാറെടുത്ത നിന്റെ മുഖവും മനസ്സിൽ മിന്നി മാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് എന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി..... "ഒരുമ്മയാവുക എന്നുള്ളതല്ലേ ഷാനിക്ക ഏതൊരു പെണ്ണിന്റെയും ആഗ്രഹം... അതിനിയിപ്പോ എത്ര കാഠിന്യമേറിയ വേദന സഹിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ... എന്റെ ഇക്കയുടെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുമ്പോൾ ആ വേദനയ്ക്ക് ഒരു സുഖമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാ എനിക്കിഷ്ടം.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിയപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി അവളിലേക്ക് ചേർന്നു.. "ഇവിടെ ആദ്യം ജനിക്കുന്നത് നിന്നെ പോലുള്ളൊരു മൊഞ്ചത്തി ആകണമെന്ന എന്റെ ആഗ്രഹം... കാരണം പെൺകുട്ടിയാണെങ്കിലേ ഈ വാപ്പച്ചിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കൂ.. " "അതേയ് അവിടെ നിന്ന് മോൻ ഒന്ന് മുഖമുയർത്തിയെ,, വല്ലാണ്ട് ഇക്കിളിയാക്കല്ലേ... " അവളുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടെങ്കിലും ഞാൻ അത്‌ കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ ആ കിടപ്പ് തുടർന്നു... "വാപ്പച്ചിയുടെ മുത്ത് എപ്പഴാ വരിക?? വാപ്പച്ചി ഇവിടെ കാത്തിരിക്കയാ ട്ടോ.. ദേ ഇവിടെ,, ഈ ചുണ്ടിൽ നോക്കി വാപ്പച്ചിക്ക് ഒരുമ്മ താടി പെണ്ണെ.. " അതും പറഞ്ഞു ഞാനവളുടെ വയറിൽ വെച്ച മുഖം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ചലിപ്പിച്ചു... ഒരു കൈ കൊണ്ടവളുടെ കയ്യിനെ മുറുകെ പിടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്... ഇല്ലെങ്കിൽ അവളെന്നെ തള്ളി താഴെയിടാനും മതി... എന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ അവൾക്ക് ഇക്കിളിയാകുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.. അവളെന്നിൽ നിന്നകലാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുമുണ്ട്.. പക്ഷെ ഞാനല്ലേ ആൾ.. "അതേയ്,, അവിടെ ഇപ്പോ വാപ്പച്ചിയുടെ മുത്തും സ്വത്തുമൊന്നുമില്ല,, ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കൊഞ്ചാൻ... ഒന്നെഴുന്നേൽക്ക് ഷാനിക്ക... നമുക്ക് ശാഹീത്തയുടെ വാവയെ കാണാൻ പോകാന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഇവിടെ കിടന്ന് സമയം കളയല്ലേ.. പ്ലീസ്... " ആദ്യം ദേഷ്യത്തോടെയാണ് അവൾ സംസാരിച്ചതെങ്കിലും പിന്നീട് അത്‌ ദയനീയമായ അപേക്ഷയിലേക്ക് വഴി മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്നു.. അവളെ എന്നിലേക്ക്‌ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. "എന്ന ഞാൻ പോയി പെട്ടെന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വരാം ട്ടോ... അപ്പോഴേക്കും എന്റെ മുല്ല ഒരുങ്ങി നിന്നോളൂ... " "ജാസ്,, നിങ്ങളിതുവരെ റെഡിയായില്ലേ..?? " ഞാൻ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കുമ്പോഴേക്കും സാബിയുടെ വിളി വന്നു... അവനൊരു മറുപടി കൊടുക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ ജാസ്മിനെ ഡോർ തുറക്കാൻ പറഞ്ഞയച്ചു.. ഞാൻ ഫ്രഷ് ആവാനും കയറി... ******************************* ജാസിന്റെ കൂടെയുള്ള ഈ യാത്ര മിസ്സാക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഞാനും ഷാഹീത്തയുടെ വാവയെ കാണാൻ ഇറങ്ങിയത്.. അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോ ഇവിടെ വെച്ചു തന്നെ ആ ഊള ഷാഫിക്കിട്ട് ഒരു പണി കൊടുക്കാൻ ഈ സാബി തയ്യാറായേനെ... ജാസ് ഒരുങ്ങി വന്നു കാറിലേക്ക് കയറാനൊരുങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഓടി ചെന്ന് ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലിരുന്നു.. അതുകണ്ടപ്പൊ ജാസ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പിറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് പോയിരുന്നു.. "നീ ആൾ കൊള്ളാലോ കുഞ്ഞളിയ.. എന്തായാലും എനിക്കിട്ട് തന്നെ താങ്ങണം... " അതും പറഞ്ഞു ഷാനിക്ക ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്കിരുന്നു... സീറ്റ് ബെൽറ്റ്‌ ഇടുന്ന ഷാനിക്കയുടെ ശ്രദ്ധ മാറിയതും ഞാൻ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി ജാസിന്റെ കൂടെ പിറകിലെ സീറ്റിലേക്കിരുന്നു... "ഇനി വണ്ടി പോട്ടെ... " അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഷാനിക്കയെ നോക്കിയപ്പോൾ മൂപ്പര് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പല്ലിറുമ്മി.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞും ഷാനിക്ക വണ്ടി ചലിപ്പിക്കുന്നത് കാണാത്തപ്പോ ഞാൻ മൂപ്പരെ ഒന്ന് നോക്കി.... മൂപ്പര് അപ്പൊ ഫ്രണ്ട് മിറർ ജാസിന് നേരെ സെറ്റ് ആക്കി വെക്കുകയാണ്.. എന്നിട്ട് എന്നെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ കണ്ണിന്റെ പിരികം പൊക്കി കാണിച്ചു... പെട്ടന്ന് തന്നെ ഷാനിക്ക വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുക്കയും ചെയ്തു.. ഷാനിക്കയെ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിക്കാനായി ഞാനും ഒരു കുസൃതി ഒപ്പിച്ചു.. എന്റെ ജാസിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഇരു കവിളിലും ഓരോ ഉമ്മ വെച്ചു.. തിരിച്ചു ജാസും എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ചുംബിച്ചപ്പോൾ ഷാനിക്ക ഫ്രണ്ട് മിററിലൂടെ എന്നെയും ജാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് താടിയിൽ ഒന്ന് തടവി.. "ഇതിനേക്കാൾ സ്ട്രോങ്ങ്‌ ഉള്ള കിസ്സ് അവളെനിക് ദിവസവും തരുന്നതാ മോനെ സാബി,, ഞാൻ അങ്ങോട്ടും....." ഷാനിക്കയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി.. ആ പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ ജാസ് ഷാനിക്കയുമായി വഴക്ക് കൂടുന്നതും വീണ്ടും രണ്ടു പേരും എന്റെ പേരിൽ സ്നേഹത്തോടെ കുറുമ്പ് കാട്ടുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും മനസ്സറിഞ്ഞു സന്തോഷിക്കുകയായിരുന്നു.. ഇത്പോലെ എന്നും സ്നേഹത്തോടെ തന്നെയാകണേ എന്റെ ജാസിന്റെ ജീവിതം എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും ഞാൻ മറന്നില്ല.... **************************** സന്തോഷത്തോടെ അവർ തുടങ്ങി വെച്ച ആ യാത്രയായിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ദുരന്തങ്ങൾക്കുള്ള കാൽവെപ്പ് എന്ന് അവരറിയാതെ പോയ്‌.... (തുടരും ) By Ramsi faiz (ഇതൊരു ട്രാജഡി കഥയൊന്നുമല്ലാ ട്ടോ.. പക്ഷെ,, അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നാമറിയാതെ പലതും നടന്നിട്ടുണ്ട്.. അവ നിങ്ങളിലെക്കെത്തിക്കാൻ ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ അവരുടെ കുടുംബ പശ്ചാത്തലം പറഞ്ഞെ മതിയാകൂ... അതുകൊണ്ടാണ് ട്ടോ ആദ്യത്തെ മുല്ലയെ പോലെ നിങ്ങൾക്കിത് രസകരമായി തോന്നാത്തത്.. ഇൻശാ അല്ലാഹ് തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ട്വിസ്റ്റും സസ്പെൻസുമൊക്കെ ആയി കഥ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് ചെന്നെത്തുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഉറപ്പ് തരാം.. പിന്നെ വേറൊരു കാര്യം കൂടി,,, ഫോൺ അധികം യൂസ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത സാഹചര്യമാണ് ഇപ്പോ... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇനി വരുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ലെങ്ത് കുറഞ്ഞതായി കാണാം... അതിൽ ആരും പരാതി പറയരുത് ട്ടോ... വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ ലൈക്‌ തരിക.. ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ കാരണം കമന്റ് ബോക്സിൽ തുറന്നു പറയുക... 😊😊😊) #📙 നോവൽ
💖മുല്ല💖 2️⃣ @@@@@@@@ ✍️ Ramsi faiz *************** Part 2 ******** "ഒന്നവിടെ നിന്നേ " ജാസ്മിനെ വെല്ലു വിളിച്ചു ഒരു വിജയശ്രീലാളിതനായി മുന്നോട്ട് നടന്ന ഷാഫിയുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആൾരൂപത്തെ കണ്ടതും ഷാഫിയുടെ കാലുകൾ തനിയെ നിശ്ചലമായി... "മാജിദ " ഷാഫിയുടെ മഹറിനാവകാശി... "ഉം... എന്തേയ്... " അവളുടെ നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ടിട്ടും ഒട്ടും പതറാതെ തന്നെ ഷാഫി അവൾക്ക് നേരെ ചോദ്യം തൊടുത്തു വിട്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു... "ഇവിടെ നടന്ന നിങ്ങളുടെ പെർഫോമൻസ് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു.. അതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കാനാ അങ്ങയോടു ഒന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത്... " "ഓഹ് കണ്ടിരുന്നോ?? സന്തോഷം.. അതിനെപ്പറ്റി താൻ കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കേണ്ട... എനിക്ക് കേൾക്കാൻ തീരെ താല്പര്യമില്ല.. " "കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമില്ലായിരിക്കാം.. പക്ഷെ പറയേണ്ടത് ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമയാണ്... നിങ്ങളുടെ ഈ വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവത്തിന് ഈ ജന്മം ഒരു മാറ്റമുണ്ടാകില്ലെന്ന് മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി എനിക്കറിയാം... എന്നിട്ടും ഇപ്പോ ഇത് പറയുന്നത് എന്റെ മനസാക്ഷിയോട് എങ്കിലും എനിക്ക് നീതി കാണിക്കാനാണ്... അതുകൊണ്ട് ലാസ്റ്റ് വാണിങ് എന്നോണം ഞാൻ പറയുകയാ,, ഇനി ജാസ്മിന്റെ നേരെ നിങ്ങളുടെ കൈ ഉയർന്നാൽ പിന്നെ ഈ മാജിദയും കളിക്കളത്തിലിറങ്ങും... അവിടെ നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടം മാത്രമായിരിക്കും സംഭവിക്കുക... അതൊരു പക്ഷെ,, നിങ്ങളുടെ ജീവൻ തന്നെയായേക്കാം... " "എന്താടി... ഭീഷണിയാണോ?? അതും ഈ ഷാഫിയ്ക്ക് നേരെ... ഒന്ന് പോടീ ... ഞാനവളെ മോഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അനുഭവിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയും... അതിന് തടസ്സമായി നീ എന്നല്ല ഒരാൾക്കും വരാൻ കഴിയില്ല... " അവളുടെ നേർക്ക് നടന്നടുത്തു കൊണ്ട് ഷാഫി ശബ്ദമുയർത്തി സംസാരിച്ചപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം പതിന്മടങ്ങ് വർധിക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്.. "നിങ്ങൾ അവളെ മോഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കൂടെ കൂടെ പറയണമെന്നില്ല... കാരണം,, ഏത് പെണ്ണിനെ കണ്ടാലും നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥ ഇത് തന്നെയാണല്ലോ,, എന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ച് ഇനി നിങ്ങളുടെ നിഴൽ എങ്ങാനും ജാസ്മിന്റെ മേൽ പതിഞ്ഞാൽ ബാക്കി ഞാൻ അപ്പോ പറഞ്ഞു തരാം... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഷാഫിയെ മറി കടന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലും വ്യക്തമായ ചില ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു... ************************************** സമയം പത്തു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്തേലും കഴിക്കാലോ എന്ന് കരുതി മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.. ആ ജാസ്മിൻ രാവിലെ കിച്ചണിലേക്ക് കയറിയതാണ്... ഇതുവരെ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വന്നു നോക്കിയിട്ടില്ല... അല്ലേലും അവൾക്ക് ഇതെന്തിന്റെ കേടാ.. അവൾ പോയതിൽ പിന്നെ ഇവിടെ വേറെ രണ്ടു സെർവെന്റ്സ് ഉള്ളതാണ്... അവരാണ് അന്ന് തൊട്ട് ഇന്ന് വരെ ഇവിടെ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നത്... ഇവിടെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെയാണ് രണ്ടു പേരുടെയും വീട്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ സന്ധ്യ ആകുമ്പോഴേക്കും എല്ലാ ജോലിയും തീർത്തു അവർ മടങ്ങി പോവുകയും രാവിലെ 8 മണിയാകുമ്പോഴേക്കും തിരിച്ചു വരികയും ചെയ്യാറാണ് പതിവ്... ഇന്ന് കുടുംബക്കാരൊക്കെ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് ഒരുപാട് പേർക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കാൻ അവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആകും എന്ന് പറഞ്ഞാണ് എന്റെ കെട്ടിയോൾ അവിടെ തന്നെ തമ്പടിച്ചത്... ഓരോന്നാലോചിച്ചു ഞാൻ നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് എന്റെ മുന്നിലേക്ക് അവൾ ഒരു തടസ്സമായി നിന്നത്... ഷാഫിയുടെ പെണ്ണ്.. മാജി... "ഷാനിക്ക,,, എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്... " വളരെ താഴ്മയോടെയുള്ള അവളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. അവൾ ആളൊരു പാവമാണ്... ഷാഫിയെ പോലെ കൂതറ അല്ല.... "എന്തിനാ മാജി എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരു മുഖവുരയൊക്കെ,, തനിക്കു എന്ത് പറയാനുണ്ടേലും എന്നോട് ധൈര്യമായി പറയാം ട്ടോ.. " അവൾക്ക് പറയാനുള്ള സമ്മതവും കൊടുത്തു ഞാൻ അവളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി... "അത്പിന്നെ,, ഷാഫിക്ക,,, നിങ്ങളെ മുല്ലയോട് ഇന്ന് കുറച്ചു മോശമായിട്ട് പെരുമാറി... അതിനെ പറ്റി ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നോട് കയർത്തു സംസാരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.. ഇനിയും ഇതാവർത്തിക്കുമെന്ന് എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു... എന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചു ഓർത്ത് എനിക്ക് ടെൻഷനില്ല... പക്ഷെ ജാസ്മിൻ,, അവളെ കുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളം പിടയുകയാ.. " അവൾ പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കും മുന്നേ ദേഷ്യം കൊണ്ടെന്റെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു.. അതിന്റെ ഫലമെന്നോണം എന്റെ കാലുകൾ ഷാഫിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴേക്കും മാജി എന്റെ കയ്യിൽ പിടിത്തമിട്ടിരുന്നു... "ഷാനിക്ക,, നിങ്ങൾ ഇപ്പോ അവിവേകം ഒന്നും കാണിക്കല്ലേ,,, ഇപ്പോ ഷാഫിക്കയോട് നിങ്ങൾ ഇതിനെപ്പറ്റി ചോദിച്ചാൽ അതിന്റെ ദേഷ്യം കൂടി അയാൾ ജാസ്മിനോട് തീർക്കും,,, അതുകൊണ്ട് ഏത് സമയവും നിങ്ങളുടെ നിഴൽ ജാസ്മിന്റെ പിന്നാലെ ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മതി... അവൾക്ക് ഒരു സംരക്ഷണം തീർക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ... ഞാനാണ് ഈ കാര്യം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതെന്ന് ഷാഫിക്ക ഒരിക്കലും അറിയരുത്... ജാസ്മിനും അറിയാതിരുന്നാൽ അത്രയും നല്ലത്.. " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ എന്റെ കയ്യിലെ പിടിത്തം വിട്ടു... ശരിയാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്... ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ എന്തേലും ഷാഫിയെ ചെയ്താൽ അവൻ അതിന്റെ പക തീർക്കുന്നത് എന്റെ മുല്ലയോടായിരിക്കും... ചിലപ്പോൾ അത്‌ തടുക്കാൻ ഞാൻ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ.. എന്ന് കരുതി ഈ ഷാനിബ് മുട്ടുമടക്കി അടിയറവു പറയുകയാണെന്നും കരുതരുത്... ഇനി അവനെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട ഒരു സമയം മാത്രമേ ഇപ്പോ ഷാനിബിന് ആവശ്യമുള്ളു... അതുവരെ,, മോനെ ഷാഫി,, നീ സുഖമായി ജീവിച്ചോ... നിനക്കുള്ള പണി ഞാൻ തന്നെ തന്നോളം ട്ടോ.. ഷാഫിക്കിട്ട് പണിയേണ്ട കാര്യത്തെ കുറിച്ചാലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടത്... നോക്കുമ്പോൾ മാജി കാൽ തെന്നി വീണതാണ്... ഇവളിതെങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് വീണ് എന്നാലോചിച്ചു അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നതും എന്റെ കാൽ വഴുതി ഞാനും നിലം പതിച്ചു... പക്ഷെ,,, ഞാൻ ചെന്ന് പതിച്ചത് പാവം മാജിയുടെ മേലാണ്... "ഉമ്മാ,,,, " എന്നൊരലർച്ചയോടെ മാജി എന്നെ തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കുന്തോറും അവൾ പരാജയപ്പെട്ടു പോവുകയാണ് ചെയ്തത്... സ്വയം എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ ഞാനും പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ,,, കാൽ വഴുക്കി വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാനവളിലേക്ക് വീണ് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.. അവൾക്കു എന്റെ ഭാരം താങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അവളെ മുറുകെ പിടിച്ചു ഒരു സൈഡിലേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു... ആരാണ് ഇവിടെയൊക്കെ ഓയിൽ കൊണ്ടൊഴിച്ചത് എന്നാലോചിക്കുമ്പോഴേക്കും മാജി എന്നിലുള്ള പിടി വിട്ട് സ്വയം എഴുന്നേറ്റു നിന്നിരുന്നു... "ഷാനിക്ക,, അയാം സോറി... ഞാൻ..." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അവൾ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു.. അതിനിപ്പോ ഇവൾ എന്തിനാ കരയുന്നത് എന്നാലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴേക്കും എന്നെ എഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിക്കാനായി അവൾ കൈ നീട്ടി.. "വേണ്ട ടോ,, ഞാൻ തനിയെ എഴുന്നേറ്റോളം... ഇനി താൻ ഒരിക്കൽ കൂടി വീഴണ്ട... " അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ കൈ കുത്തി ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു... "എന്നാലും ഇതാരാ ചെയ്തത്... " "അറിയില്ല ഷാനിക്ക .. എനിക്കറിയില്ല... " അതും പറഞ്ഞവൾ വീണ്ടും കരയുന്നുണ്ട്.. "അതിന് നീ എന്തിനാ പെണ്ണെ കരയുന്നത്... വീണപ്പോൾ വേദനിച്ചു കാണും അല്ലെ ... " അതിനവൾ മറുപടി ഒന്നും തരാതെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങി... ഇനി ആരെങ്കിലും ഈ വഴി വന്നു വീണ് പോയാലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ തന്നെ നിലം വൃത്തിയാക്കി... പക്ഷെ,, അപ്പോഴും ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല,, എന്നെ മാത്രം വീഴ്ത്താൻ മനപ്പൂർവം ആരോ കളിച്ച കളിയാണ് ഇതെന്ന്.. അതിന്റെ സൂത്രധാരൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉള്ള ആളാണെന്നും അറിയാൻ ഞാനൊരുപാട് വൈകിപ്പോയിരുന്നു... *********************************** മേലാകെ വൃത്തികേട് ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി കുളിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ കയറി ഷവർ തിരിച്ചു വെച്ചു... തലയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ഓരോ വെള്ളത്തുള്ളികളും ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചുവെങ്കിലും മനസ്സിന്റെ പിരിമുറക്കം കുറയ്ക്കാൻ അവയ്ക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം... ഷാഫിയോടുള്ള ദേഷ്യത്തെക്കാൾ എന്നെ ചൊടിപ്പിച്ചത് മുല്ലയുടെ മൗനത്തെയാണ്... എന്ത് കൊണ്ട് അവൾ ഈ കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞില്ല... അവൾക്ക് സംരക്ഷണം തീർക്കാൻ ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരാ ഉള്ളത്... അവളെന്റെ ഭാര്യയല്ലേ... ഞാനവളുടെ കഴുത്തിലണിഞ്ഞ മഹറിന്റെ പിൻബലത്തിൽ അവൾക്ക് എല്ലാം തുറന്ന് പറയാമായിരുന്നില്ലേ... ഷാഫി അവളോട്‌ കാട്ടിയ നെറികേടിന് തക്കതായ മറുപടി കൊടുക്കാൻ ഈ ഷാനിബിന് അല്ലാതെ മറ്റാർക്കാ അവകാശം ഉള്ളത്... ഓരോന്നാലോചിച്ചു കൂട്ടിയപ്പോ എന്തോ മുല്ലയോട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നിപോയി എനിക്ക്... തല ചെറുതായി തോർത്തി കൊണ്ട് ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും എന്റെ മുന്നിൽ കയ്യും കെട്ടി നിൽക്കുന്ന മുല്ലയെ കണ്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... "എന്താ,, എന്റെ കെട്ടിയോന് ഇന്ന് ഒരു സ്പെഷ്യൽ കുളിയൊക്കെ...?? " എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മറുപടി കൊടുക്കാതെ അവളെ മറികടന്നു മുന്നോട്ട് നടന്നു.. എന്റെ മൗനം കണ്ടത് കൊണ്ടാകണം അവളെന്റെ പിന്നാലെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയത്... അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഷെൽഫിൽ നിന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു ഞാൻ ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി... അവളും എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടാൻ തുനിഞ്ഞില്ല... ഇതെവിടെ വരെ പോകുമെന്ന് ഒന്ന് കാണണമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക കൂടി ചെയ്യാതെ മൊബൈലും കയ്യിലെടുത്തു ദിവാനി കോട്ടിൽ പോയിരുന്നു... "ഷാനിക്ക,,,, " സങ്കടം നിഴലിക്കുന്ന അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും മൊബൈലിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ഞാൻ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു... എന്റരികിലേക്ക് നടന്നടുത്ത അവൾ മൊബൈൽ ഫോൺ അവളുടെ കൈക്കുള്ളിലൊതുക്കി... "ജാസ്മിൻ,,, എന്റെ ഫോണിങ് താ... വെറുതെ കളിക്കാൻ നിൽക്കല്ലേ... " അവളെ നേർക്ക് നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ കയർത്തു സംസാരിച്ചു... "ഓഹ്,, അപ്പോ സംസാരിക്കാനൊക്കെ അറിയാം അല്ലെ... എന്നിട്ടാണോ ഇത്രയും നേരം ഞാനിവിടെ ഉണ്ടായിട്ടും എന്നോടൊന്നു വാ തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പറ്റാതിരുന്നത്?? " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഫോൺ പിറകിലാക്കി പിടിച്ചു .... "എന്തിനാ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത്,,, നിനക്ക് എന്നോട് ഒന്നും തുറന്നു പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ,,, അപ്പോ പിന്നെ ഞാനും കരുതി,, നീ ചെയ്യുന്നത് പോലെയൊക്കെ തന്നെ ഞാനും ചെയ്തേക്കാം എന്ന്.. " അതും പറഞ്ഞു ഞാനവളുടെ കയ്യിലുള്ള ഫോൺ ലക്ഷ്യമാക്കി എന്റെ കയ്യിനെ ചലിപ്പിച്ചു... "നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്... എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.... എന്നെ ഇങ്ങനെ ധര്മസങ്കടത്തിലാക്കല്ലേ ഷാനിക്ക... " "ഹും,, സങ്കടം,,, അത്‌ നിനക്ക് മാത്രല്ലേ ഉള്ളൂ,, എനിക്ക് ഈ പറഞ്ഞ വികാരം ഒന്നുമില്ലല്ലോ... " അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു "ഷാനിക്കോയ്,, നിങ്ങൾക്ക് ഈ സെന്റി ഡയലോഗ്സ് ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല ട്ടോ... " എന്റെ മൂഡ് മാറ്റാനാകണം ഒരു കൊഞ്ചലോടെ അവളെന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്... "അതേടി,,, എനിക്ക് ഒന്നും ചേരില്ല... ഒന്നും ചേരാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ അവൻ കാണിച്ച തെമ്മാടിത്തരംനീ എന്നോട് പറയാതിരുന്നത്..." അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു അവളെ മറികടന്നു മുന്നോട്ട് നടന്നു.. "അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ ഷാനിക്ക,,, ഷാഫിക്ക എന്നോട് കാണിച്ചത് തെമ്മാടിത്തരം തന്നെയായിരിക്കാം... അത്‌ തുറന്നു പറയേണ്ടത് എന്റെ ഇക്കയോട് ആണെന്നും എനിക്കറിയാം... എന്നിട്ടും ഞാനിത് മറച്ചു വെച്ചത് ചില കാര്യങ്ങൾ ഭർത്താവിനോടായാലും മറച്ചു വെക്കേണ്ടിടത്തു മറച്ചു വെക്കുക തന്നെ വേണം... ഞാനീ കാര്യം വന്നു നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ അതേ സ്പോട്ടിൽ ഷാഫിക്കയെ കൈകാര്യം ചെയ്തേക്കാം... അതിന്റെ പേരിൽ പരസ്പരം വാക്ക് തർക്കവും പ്രശ്നങ്ങളുമൊക്കെ രൂക്ഷമായാൽ നമ്മുടെ കുടുംബബന്ധത്തിനു ഒരു വിള്ളൽ വരാൻ അത്‌ കരണമാകില്ലേ ഷാനിക്ക,, നമ്മുടെ ഉപ്പാപ്പ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു സന്തുഷ്ട കുടുംബ ജീവിതം അതോടെ നശിച്ചു പോകില്ലേ..." എന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു കൊണ്ടവൾ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു നിർത്തി കൊണ്ട് എന്റെ ഷോള്ഡറില് കൈ വെച്ചപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.. "അപ്പോ നിന്റെ ജീവിതത്തിനു വിള്ളൽ വീണാൽ കുഴപ്പമില്ല എന്ന് സാരം... കൊള്ളാം ജാസ്മിൻ,, നിന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം... പക്ഷെ,, ഒന്ന് നീ ഓർക്കണം,,, സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ മേൽ മറ്റൊരുത്തന്റെ ദൃഷ്ടി പതിയുന്നത് പോലും ആത്മാർത്ഥമായി ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവിനും സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്.. ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ഭർത്താവ്... ഇവിടെ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ റോൾ ഏറ്റെടുത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല ജാസ്മിൻ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഈ കാര്യത്തിൽ ഇത്ര രോഷം കൊള്ളുന്നത്.. എന്റെ മുല്ലയെ ആര് വേദനിപ്പിച്ചാലും ഈ ഷാനിബിന് അത്‌ താങ്ങാൻ പറ്റില്ല..... അത്രത്തോളം,,, നീ എന്നിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയത് നിന്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുകളെ മാത്രമായിരുന്നുവെങ്കിലും അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ നീ എന്ന നന്മയുടെ പടുവൃക്ഷം എന്റേത് മാത്രമാകണമെന്ന് മോഹിച്ചത് എന്റെ ജീവിതം കൂടെ തിളക്കമാർന്നതാക്കൻ കൂടിയാണ്.. ഈ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ പോലെ... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ കുഞ്ഞുമുഖം എന്റെ കൈകുമ്പിളിൽ ഒതുക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടാകണം അവളുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്... "ഇത്രയും ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കാൻ എന്റെ ഷാനിക്ക കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന വിശ്വാസം മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പലതും കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുന്നത്... അത്കൊണ്ട് നിങ്ങളെനിക്ക് വാക്ക് തരണം,, ഇതിന്റെ പേരിൽ ഷാഫിക്കയുമായി ഒരു വഴക്കിനു പോകില്ലെന്ന്... " "സോറി ജാസ്മിൻ,, വാക്ക് തരാൻ എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല... പക്ഷെ ഒന്ന് ഞാൻ പറയാം,, ഇപ്പോ ഞാൻ അവനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല... നീ പറഞ്ഞത് പോലെ കുടുംബ ബന്ധം തകരാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് മൗനം പാലിച്ചേ പറ്റൂ... പക്ഷെ,,,, " പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കാതെ ഞാൻ അവളെ എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു... " പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല പെണ്ണെ,, കാരണം അവൻ മുറിവേൽപ്പിച്ചത് എന്റെ ഹൃദയത്തെയാണ്... ആ മുറിവ് ഉണങ്ങണമെങ്കിൽ ഷാനിബിന് ആ പഴയ കാട്ടുമാക്കന്റെ സ്വഭാവം പുറത്തെടുത്തേ പറ്റൂ... " അതിന് മറുപടിയായി അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഓരോ നിമിഷം കഴിയുന്തോറും എന്നിലുള്ള പിടിത്തം മുറുകി കൊണ്ടിരുന്നു.... അവളോട്‌ ചേർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ മറക്കും... എന്നെ വേട്ടയാടുന്ന പല പ്രശ്നങ്ങളും ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നത് പോലെ... "അതേയ് ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മതിയോ,,, വിശക്കുന്നില്ലേ... " എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നടർന്ന് മാറി അവൾ മുഖമുയർത്തി കൊണ്ടാണ് അത്‌ ചോദിച്ചത്... "നന്നായിട്ട് വിശക്കുന്നുണ്ട് മോളെ,,, നീ ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ,, എന്റെ വിശപ്പ് ഇപ്പോ മാറ്റാവുന്നതേയുള്ളു.. " കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ട് അവൾക്ക് ഞാൻ മറുപടി നൽകിയപ്പോൾ അവളെന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.. "അയ്യടാ,,, മോന്റെ പൂതി എനിക്ക് മനസ്സിലായി... ഇപ്പോ ആ വിശപ്പ് മാറ്റാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല... അതുകൊണ്ട് എന്റെ കൂടെ താഴേക്ക് വാ,, നമുക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഫുഡ് കഴിക്കാം..." അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്നിലുള്ള പിടി വിട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് അവളെ വട്ടം പിടിച്ചു അവിടെ നിർത്തിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... "അങ്ങനെ അങ്ങ് പോകല്ലേ മുത്തേ,, ലൈറ്റ് ആയിട്ട് എന്തേലും തരാതെ പോയാൽ വിശന്നു വിശന്നു ഞാൻ ഞാനല്ലാതെ ആകൂല്ലേ... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളുടെ പിൻകഴുത്തിൽ എന്റെ മുഖമമർത്തി വെച്ചപ്പോൾ ഒരു ചിണുങ്ങലോടെ അവൾ എന്നിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു... "ഈ ഷാനിക്കാന്റെ ഒരു കാര്യം... " "നീ വെറുതെ ജാഡ കാണിക്കണ്ട മോളെ,, എനിക്കറിയില്ലേ നിങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങളുടെ മനസ്സ്,, നീയും ഇതൊക്കെ കൊതിച്ചു നിൽക്കുവാണെന്ന് എനിക്ക് മാത്രല്ലേ അറിയൂ... " എന്നെ അധികം പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവളെന്റെ അധരങ്ങൾ കവർന്നെടുത്തപ്പോൾ അവളിൽ ലയിച്ചു നിൽക്കാനേ എനിക്കായുള്ളു... ************************************ ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തീന്മേശയ്ക്കരികിൽ കുടുംബക്കാരും വീട്ടുകാരും എല്ലാവരുമുണ്ട്... ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ നിൽക്കുകയാണെന്ന് അവരുടെയൊക്കെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി..... "എന്തായാലും ഷാനി സ്നേഹിച്ചത് ഈ വീട്ടിലെ സെർവന്റിനെ തന്നെയായത് വളരെ വലിയ ഉപകാരം തന്നെ,,, ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാനൊക്കെ നന്നായിട്ടറിയാം... ഇന്നത്തെ പെൺകുട്ടിയോൾക്ക് ഇത് വല്ലതും അറിയുമോ,,," കൂട്ടത്തിലിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം ഷാനിക്കയുടെ കാതിൽ പതിഞ്ഞതും കഴിച്ചു തുടങ്ങിയ ഭക്ഷണത്തിന്റെ മേൽ ഇക്കയുടെ കൈ ഞെരിഞ്ഞമർന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... റബ്ബേ,, ഇനിയാ ദേഷ്യം ഭക്ഷണത്തോട് കാണിക്കുമോ എന്നറിയില്ല... ദേഷ്യത്തോടെ ഷാനിക്ക ആദ്യം നോക്കിയത് എന്നെയായിരുന്നു... കണ്ണ് കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്റെ നേർക്ക് നിന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു നേരത്തെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയ ആ സ്ത്രീയിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു... "ഞാൻ സ്നേഹിച്ചത് സെർവെന്റിനെയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നാം... പക്ഷെ,,, അവൾ ഈ വീട്ടിലെ സെർവന്റ് മാത്രമല്ല എന്ന് ഇവിടെ പലർക്കും അറിയാം... എന്നിട്ടും അറിയാത്ത പോലെയുള്ള ഈ സംസാരം അത്‌ എന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല... അതിന്റെ പിന്നിലെ ചേതോവികാരം എന്താണെന്ന് കൂടി പറഞ്ഞാൽ വളരെ ഉപകാരം... " "ഓഹ്,, ഞാൻ നിന്റെ കെട്ടിയോളെ ഒന്ന് പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞതാ... അല്ലാതെ അവളെ വെറുമൊരു സെർവെൻറ് ആക്കി തഴഞ്ഞതല്ല... അവളെ പറയുമ്പോഴേക്കും ചെക്കന് പൊള്ളിയല്ലോ... അവൾക്കില്ലലോ ഇത്ര ചൂട്... " "അവളെ പുകഴ്ത്താനോ ഇകഴ്ത്താനോ ഞാൻ ആരെയും ഏല്പിച്ചിട്ടില്ല... അവളെ പറ്റി ഇനി ഒരാനാവിശ്യ സംസാരം ഇവിടെ വേണ്ട... കേട്ട് നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല... കണ്ടു നിൽക്കാനും... ഇത് എല്ലാവർക്കുമുള്ള വാണിങ് ആണ്... " ഷാഫിയെ നോക്കിയാണ് അവസാനം ഷാനിക്ക അങ്ങനെ സംസാരിച്ചത്... എന്തോ മനസ്സിലായിട്ടെന്ന പോലെ ഷാഫി ഒരു പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ നോക്കി... പിന്നെയവിടെ ഒരു തരം നിശബ്ദത തങ്ങി നിന്നെങ്കിലും ഷാഹീത്ത പലതും പറഞ്ഞു എല്ലാവരുടെയും മൂഡ് മാറ്റിയെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... ******************************** അർദ്ധ രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയോടടുത്ത സമയത്താണ് എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്... ഇതാരാ ഈ അസമയത്തു എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കാനായി കൈ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച് സുഖമായുറങ്ങുന്ന ജാസ്മിനെ കണ്ടത്... "ജാസ്മിൻ,, ഒന്നെഴുന്നേറ്റെ... ആരോ വിളിക്കുന്നുണ്ട്... " അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ നല്ല ഉറക്കിലായത് കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചതൊന്നും കേട്ടില്ല... അവളെ പതിയെ മാറ്റി കിടത്തി ഞാൻ ഫോണെടുത്തു കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.. മറുതലയ്ക്കൽ റാഷിദ്‌ ആണ്... നമ്മുടെ ഷാഹിയുടെ കെട്ടിയോൻ.. "ടാ ഷാനി,,, ഷാഹിയ്ക്ക് നല്ല പൈൻ ഉണ്ട്... അവളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടു എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പട്ടണില്ലടാ... അവളെയും കൊണ്ട് എനിക്കൊറ്റയ്ക്ക് വയ്യടാ... നീ ഒന്ന് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമോ... പ്ലീസ് ടാ... അവളുടെ ഉമ്മയും കൂടെയുണ്ട്.. " ഷാഹിയ്ക്ക് പ്രസവ വേദന വന്നതിന്റെ വെപ്രാളത്തിൽ റാഷിദ്‌ പലതും വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനും കൂടെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് തന്നെ റെഡിയായി ഇറങ്ങി... മുല്ലയോട് വിവരം പറയാനോ അവളെ തട്ടി ഉണർത്താനോ ഞാൻ മുതിർന്നില്ല... അവൾ നല്ല ഉറക്കിലാണ്.. ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഷാഹിയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു പാഞ്ഞു... ******************************** കാലിൽ എന്തോ ഇഴയുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്... മുറിയിൽ ആകെ ഇരുട്ട് മൂടപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച ഒന്നും വ്യക്തമല്ല... എങ്കിലും എന്റെ മുന്നിലൊരു ആൾരൂപം ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ ഷാനിക്ക എന്ന് വിളിച്ചു കൂവി കൊണ്ട് ബെഡിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നപ്പോഴാണ് അരികിൽ ഇക്ക ഇല്ലെന്ന സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത് (തുടരും ) (കഥയെ പറ്റിയുള്ള എന്ത് അഭിപ്രായവും നിങ്ങൾക്ക് തുറന്ന് പറയാം.. എന്ത് പോരായ്മയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടാം... കാരണം നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ കഥ എഴുതുന്നത്.. അപ്പോ നിങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ട കടമ കൂടി എനിക്കുണ്ട്... അതുകൊണ്ട് ദയവു ചെയ്തു എല്ലാവരും സത്യസന്ധമായി കഥയെ പറ്റി അഭിപ്രായം പറയണം ട്ടോ.. എന്നാലേ മുന്നോട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങൾ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളു.. എന്തോ ഈ part അത്ര നന്നായില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ എനിക്കുണ്ട്.. കാരണം ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച പോലെയൊന്നും എനിക്ക് എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ക്ഷമിക്കണം ട്ടോ... ) #📙 നോവൽ