"सुडाग्नी❤️🔥A passionate love story (Season two)",
"काय झाल प्रीती वहिनी... ते ते मी देवपूजा करायला निघाले होते..." ती हातात असलेली देवपूजेची थाळी पुढे करत म्हणाली...
"अग देवांच दर्शन नंतर घे...
आधी तुझ्या पतीदेवांना तुझ दर्शन दे बाई... तुला बाय बोलण्यासाठी केव्हाचा थांबलाय तो..." प्रीतीच बोलण ऐकून सईने लाजून खाली मान घातली.. अन् इकडे सूर्याच्या काळजाचा ठोका चुकला..
'प्रीती बरोबर बोलत होती, आज कारखान्यावर जान कॅन्सलच करायला पाहिजे होत... पण हा बाजी माझ्या मानगुटीवर बसलाय..'
"सूर्या दादा निघायच ना.....?" सूर्या मनात बाजीचा विचार करत होता आणि आत्ता त्याच हे वाक्य ऐकून त्याने मनातून बाजीला शिव्या घातल्या..
"हो, हो जायचंय... साल्या बायको पण एवढी मागे लागत नाही इतका तु मागे लागतोस..!" सूर्या त्याच्यावर चिडून म्हणाला..
"मला काय.... तुम्ही म्हणत असाल तर जातो मी.. तुम्ही थांबा घरी..." बाजी इनोसन्ट फेस करून म्हणाला..
"मी सांगायचं का तुला.... तुला समजत नाही का?" सूर्या दातावर दात दाबत बाजी जवळ जात दबक्या आवाजात म्हणाला.. ते प्रीतीने बरोबर ऐकल होत..
"जा बाई सई पहिल्याच दिवशी नवऱ्याला बाय करायला आलीस अन् नवऱ्याने कामावर जायचच कॅन्सल केल..." प्रीतीच्या या वाक्यावर सई लाजून खाली पाहून ओठातच हसत होती...
"ओय होय.. आमच्या सूर्याच्या प्रेमाचा काय नूर आलाय चेहऱ्यावर..... आता मनासारख होतंय ते पाहून कस हसु फुलल."
"वहिनी काही ही काय... अस काही नाही..." सई स्वतःला सावरत म्हणाली... आज प्रीती मात्र सई आणि सूर्याच्या मागे हात धुवूनच लागली होती...
"बर आबासाहेब येतो आम्ही.." हे बोलत सूर्या जायला निघाला..
त्याच वेळी वाड्याच्या मुख्य दरवाजा वर टक टक झाली... तश्या आता सगळ्यांच्या नजरा तिकडे वळल्या...
दरवाजात पोलिसांना पाहून सईच्या काळजाचा ठोका चुकला.. प्रीती पण गोंधळून तिकडे बघत होती.. आबासाहेब, सूर्या बाजी अनुराग सगळेच आत्ता प्रश्नार्थक नजरेन समोर बघत होते..
'आत्ता अचानक पोलीस का आले असतील....? प्रीती वहिनीने अनुदाला माफ केलंय मग पोलीस कशाला इकडे आलेत...' सईच्या मनात विचार सुरु होता..
त्याच वेळी सूर्या पटकन पुढे झाला.. "नमस्कार साहेब... या या बसा... तुम्ही पुढे काही कार्यवाही केली की नाही?" पोलिसांनी सुभानरावाला अटक केल नाही ते सूर्याला आधीच समजल होत तरीही त्याने मुद्दाम प्रश्न केला..
"सूर्या दादा आम्ही बसायला नाही आलो...
तुमचं अरेस्ट वॉरंट आहे आमच्याकडे!" पोलिसांच हे वाक्य ऐकल अन् सईच्या हातात असलेल देव पूजेच ताट धाडकन खाली पडल...
तस सूर्याने तिच्याकडे वळून पाहील... रील्याक्स तो डोळ्यांनीच म्हणाला.. पोलिसांच वाक्य ऐकून इकडे आबासाहेब आणि बाकी सगळेच टेन्शन मध्ये आले.. सोफ्यावर बसलेला अनुराग ताडकन उठून उभा राहिला..
"काय......? साहेब हे काय बोलताय तुम्ही...?" आबासाहेब हातातली नाष्ट्याची प्लेट तशीच समोरच्या टेबल वर ठेवत म्हणाले..
अनुराग, बाजी, प्रीती सगळेच पोलिसांच हे वाक्य ऐकून शॉक होऊन आत्ता इनीस्पेक्टरच्या तोंडाकडे बघत होते.. इकडे सईच्या हृदयाची धडधड प्रचंड गतीने वाढलेली..
"साहेब आमच अरेस्ट वॉरंट ते का बर....? नाही म्हणजे असा कोणता गुन्हा केला आम्ही जो आम्हालाच माहित नाही...?" सूर्याने इनीस्पेक्टर वर आपली जळजळीत नजर रोखत प्रश्न केला...
मी या भागाच्या सुरुवातीला म्हणाले होते.. तशी होळीची रात्र एका व्यक्ती साठी काळरात्र ठरली कोण असेल ती व्यक्ती... पाहुयात पुढील भागात..
पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा...
https://pratilipi.app.link/CD06oXw2u0b
भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क! #🌹प्रेमरंग #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍मराठी साहित्य #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #☺️प्रेरक विचार
