@ryns
@ryns

MUSLIHA

അഴകായി എഴുതും വരികളിൽ പോലും അഴകെ നിൻ പ്രണയം മാത്രം.....

#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ*💖 *PART 30* *(Last part)* *✍️THANSEEH WAYANAD* ഞാൻ വേഗം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോയി.പക്ഷെ അവിടെ ഉണ്ടാവും എന്നു പറഞ്ഞ ഔസേപ്പച്ചനെ അവിടെയൊന്നും കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.. തുടരുന്നു _______-------------_______ റോഷൻ അയാളുടെ ഫോണിലേക്കു വിളിച്ചു,,,,റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നതല്ലാതെ ഔസേപ്പച്ചൻ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല.....അവസാനം നിർത്താതെയുള്ള കോളിന് അന്ത്യമെന്നോണം അയാൾ ഫോണെടുത്തു...... "ഹലോ നിങ്ങൾ ഇപ്പൊ എവിടെയാ...?" "ഞാൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നേയുള്ളൂ...എന്നതാ കാര്യം....?" "ആരെയാണോ നിങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്നതു അയാൾ വിടാതെ നിങ്ങൾക്ക് പുറകിൽ തന്നെ ഉണ്ട്....അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്തിനാ തനിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നത്....." "ഓഹ് എന്നെ എന്നാ ചെയ്യുന്നതെന്നു ഒന്ന് അറിയണമല്ലോ..,,,,...അവനു എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കാനുള്ള അവസരം ഞാൻ തന്നെയാ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്നത് ....." എന്നയാൾ പറഞ്ഞതും അയാളുടെ അലർച്ചയും എവിടെയോ തട്ടി വീഴുന്ന ശബ്ദവും കേട്ടു....ശേഷം അപ്പുറത്തു നിന്ന് ഒന്നും കേൾക്കാൻ സാധിച്ചില്ല....അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ ശിബിനേയും കൂട്ടി വേഗം തന്നെ ബുള്ളെറ്റ് എടുത്ത് അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി... പോകുന്നതിനു മുൻപ് ചാച്ചിയോട് അഖിലയെ നോക്കാൻ ഏല്പിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി തുറന്നിട്ട വാതിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അതീവശ്രദ്ധയോടെ അകത്തു കയറി... ചുറ്റുമുള്ള വീട്ടിൽ എല്ലാം പ്രകാശം ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ വീട് മൊത്തം ഇരുട്ട് പരന്നിരിക്കുക ആയിരുന്നു...തപ്പിപ്പിടിച്ചു മെയിൻ സ്വിച്ച് ഓണാക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ച സ്റ്റയർ കേസിനു താഴെ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ഔസേപ്പച്ചനെയാണ്.....കുറച്ചു മുന്നേ വീരവാദം മുഴക്കിയിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ കിടപ്പ് കണ്ടു ഞങ്ങൾ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു,,,ഷിബിൻ പതിയെ അയാളുടെ മൂക്കിന്റെ അടുത്ത് വിരൽ വെച്ച് നോക്കിയെങ്കിലും അയാളുടെ പ്രാണൻ ആ ദേഹത്ത് നിന്നും വിട വാങ്ങിയിരുന്നു...... ഞങ്ങൾ എത്താൻ കുറച്ചു നിമിഷം വൈകിയിരിക്കുന്നു...അയാളുടെ അടുത്തു നിസ്സഹയതയോട് കൂടി ഇരിക്കുന്ന നേരം മുകളിലൂടെ ആരോ മിന്നി മാഞ്ഞു പോകുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി....പക്ഷെ ഷിബിൻ വ്യക്തമായി നിഴൽ കണ്ടത് കൊണ്ടു തന്നെ ഞാനും ഷിബിനും ആ നിഴലിനെ പിന്തുടർന്നു.....ഞങ്ങളിൽ നിന്നും ഓടിയൊളിക്കാൻ നിന്ന ആ നിഴലിനെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നും എടുത്തു ചാടുന്നതിനു മുൻപ് ഞങ്ങൾ പിടികൂടി.... ആ നിഴലിനെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്ന് പോയി. ഔസേപ്പച്ചന്റെ കൂടെ ഒരു നിഴലുപോലെയുണ്ടായിരുന്നു കാര്യസ്ഥൻ വർഗീസ്. ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തേങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു... "കൊന്നു മോനെ....ഞാൻ കൊന്നു അയാളെ....." അയാളുടെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത നിന്നിരുന്ന ആ നിമിഷം ഷിബിൻ അയാളോട് ചോദിച്ചു. "എന്തിന്....കൂടെ നടന്നിട്ടും .....?" പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സത്യത്തെ കാണിച്ചു തരുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം. " വർഗീസ് ചേട്ടാ സത്യം പറ ആരെയാ നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നെ....ആരെ പേടിച്ചിട്ട നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കുറ്റം ഏറ്റിരിക്കുന്നെ....?" എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അയാൾ ഒന്നു പതറി.... "ആരെയും ഇല്ല......" എന്നു പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു വെങ്കിലും ഞാൻ പുച്ഛത്തോടെ അത് തള്ളി കളഞ്ഞു കൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്ക് പുറകിലുള്ള മുറിയെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു.....അവിടെ ചെന്ന് അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന കതക് തള്ളി തുറന്നതും മുറി ആകെ ഇരുട്ടായിരുന്നു...... വർഗീസേട്ടനോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ആയുള്ള കണ്ണാടിയിലൂടെ പുറകിലെ മുറിയുടെ കതക് പതിയെ അടയുന്നത് കണ്ടത്....വർഗീസേട്ടൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് ഈ കാഴ്ച കണ്ടത്.. യഥാർഥ കുറ്റവാളി അപ്പോൾ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട് ആ മുറിയിൽ. മുറിയിൽ കയറി ലൈറ്റ് ഇടാൻ നിന്നതും എന്നെ ആരോ തട്ടി മാറ്റി ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു,,,,,പുറത്തേക്ക് ഓടിയ അയാളെ ഷിബിൻ പിടികൂടി..... അവനു നേരെ ചെന്നു മുഖത്തുള്ള കർച്ചീഫ് മാറ്റിയതും ഞാൻ സ്തംഭിച്ചു പോയി.... ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ വ്യക്തി "ജീവൻ.... നീ......" ഞാൻ അവന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചതും അവൻ എനിക്ക് മുന്നിൽ തല താഴ്ത്തി നിന്നു... "നീ ആയിരുന്നോ ശിവദാസിന്റെ മകൻ......???" ചാച്ചിയെ ഡാൻസ് പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ചാച്ചി ജീവനു തുല്യം പ്രണയിച്ച അതിന്റെ പേരിൽ ഔസേപ്പച്ചൻ അരുംകൊല ചെയ്തു ഈ ഭൂമുഖത്തു നിന്ന് തുടച്ചു നീക്കിയ ശിവദാസിന്റെ മകൻ.....മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശത്രു ശിവദാസിന്റെ മകൻ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഔസേപ്പച്ചനു പക്ഷേ ആരാണാ വ്യക്തി എന്ന് മാത്രം കണ്ടെത്താനായില്ല....അത് ഞാനാണെന്നുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയിലാണ് അയാൾ എന്നെ അക്രമിച്ചതും..... എന്റെ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ പൊടുന്നനെ ജീവന്റെ നിഷ്‌കളങ്ക ഭാവം മാറി അവന്റെ മുഖം ചുമന്നു തുടുത്തു....ആ കണ്ണിൽ കോപം നിറഞ്ഞിരുന്നു..... "അതേ....ഞാൻ തന്നെയാണു ശിവദാസിന്റെ മകൻ.....എന്റെ അച്ഛനെ കൊന്ന അയാളുടെ നാശത്തിനായി ഇറങ്ങി തിരിച്ചവൻ,,,അയാളോടുള്ള പക ഇത്രയും കാലം മനസ്സിലിട്ടു വളർത്തികൊണ്ടു വന്നു ഇന്നിതാ അതിനൊരു അന്ത്യവും ഞാൻ കണ്ടെത്തി....." മനോനില നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ പോലെ അവൻ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി...... എന്നെ പോലെ അനാഥനായ ജീവനു സ്വന്തമെന്നു പറയാൻ ഒരു അമ്മമ്മയുണ്ടെന്നു മാത്രമേ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ.... അവരെ നോക്കാൻ അടുത്ത വീട്ടിലെ ഏല്പിച്ചാണ് പലപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടാവുന്നതെന്നു അവൻ മിക്കപ്പോഴും പറയാറുണ്ടായിരുന്നു....ഇടയ്ക്കു ഞങ്ങളുടെ കൂടെ താമസിച്ചും കൂടുതൽ അമ്മമ്മയുടെ കൂടെയും ചിലവഴിച്ച ജീവനെ ഇങ്ങനെ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.....ശത്രുവിന്റെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നെവെങ്കിലും അതൊരിക്കലും ഒരു ഉറുമ്പിനെ കൂടി നോവിച്ചു കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ജീവൻ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞതും ചങ്കിലെന്തോ വന്നു തറച്ച പോലെ തോന്നി എനിക്ക്...... "ടാ ജീവാ നീ........നിനക്ക് എങ്ങനെ.....???" ഞാൻ നിസ്സഹായമായി അവനെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ പുച്ഛിച്ചു അതിനെ തള്ളി..... "നീയൊരു അനാഥൻ ആയിരുന്നിട്ടും അച്ഛനില്ലാത്ത കാലിലെ ചുവപ്പു മാറാത്ത കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോറ്റി വളർത്താൻ നിവൃത്തിയില്ലാതെ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ ശരീരം കാഴ്ച വെക്കേണ്ടി വന്ന സ്വന്തം അമ്മയെ നിനക്ക് കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടോ റോഷാ......??? ഇല്ല.......അവസാനം എയ്ഡ്സ് എന്ന മാറാവ്യാധി വന്നു മകനെ തനിച്ചാക്കി പോയ അമ്മയെ നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ....??? ഇല്ല.....വേശ്യയുടെ മകനെന്ന വിളിപ്പേര് നിനക്ക് ചാർത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ......??? അതുമില്ല... എന്നാൽ ഞാൻ ഇതൊക്കെ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്,,,,,എന്റെ മടിയിൽ കിടന്നാ എന്റെ അമ്മ പിടഞ്ഞു പിടഞ്ഞു മരിച്ചത്.... ഇതുവരെ ആരെയും ഒന്നും അറിയിച്ചിട്ടില്ല...അന്ന് തൊട്ടു ഇന്ന് വരേ ചെയ്യാത്ത ജോലിയില്ല,,,,,ഒഴിവു സമയത്തു കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്തു വാശിയോടെ പഠിച്ചു ബിരുദം നേടി.....എന്നിട്ടോ എക്സ്പീരിയൻസ് ഇല്ലെന്ന പേരിൽ എല്ലായിടത്തും തഴയപ്പെട്ടു....അവസാനം ജോലി തേടി എത്തിപ്പെട്ടത് ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ മുന്നിലും....ഡാൻസിനോടുള്ള പ്രിയവും അന്നം കണ്ടെത്താനുള്ള വകയും കൂടി ആയപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേരാൻ ഞാൻ നിർബന്ധിതനായി,,,,ശരിക്കും കുറച്ചെങ്കിലും സന്തോഷിച്ച നിമിഷങ്ങൾ..... ഇടയിൽ എപ്പോഴോ ആയിരുന്നു ഞാൻ എല്ലാ സത്യങ്ങളും അറിഞ്ഞത്...എന്റെ അമ്മമ്മയെ കാണാൻ വേണ്ടി വന്ന പഴയ ഒരു ബ്രോക്കർ തള്ള അമ്മമ്മയോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടു...." "ഒരിക്കൽ നിങ്ങടെ കുടുംബം അനാഥമാക്കിയ ആ ഔസേപ്പിന് ദൈവം ശിക്ഷ കൊടുക്കും....എന്നാലും ഒരു തെളിവും ഇല്ലാതെ ശിവദാസിനെ അയാൾ കൊന്നു കളഞ്ഞില്ലേ....?" അച്ഛനെ ശരിക്ക് കണ്ട ഓർമ്മ എനിക്കില്ല,,,,,ഇത്രയും കാലം പേറിനടന്ന അപമാനവും പരിഹാസവും ഔസേപ്പെന്ന ചെന്നായയുടെ ചെയ്തി മൂലമാണെന്നറിഞ്ഞ ഞാൻ കൂടുതൽ അറിയാനായി അമ്മമ്മ കാണാതെ അവിടെ നിന്ന് മാറി,,,,,,ആ സ്ത്രീ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും ഞാൻ അവരുടെ പിന്നാലെ പോയി കേട്ട കാര്യത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു...ആദ്യമൊക്കെ ഉരുണ്ടു കളിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അവർ സത്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി കെട്ടഴിച്ചു......ആ സ്ത്രീ ആയിരുന്നു എന്റെ അപ്പയെ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ഔസേപ്പിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചത്....പിന്നെ ഔസേപ്പിന്റെ നാശത്തിലേക്കുള്ള വഴി ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഞാൻ.... ഔസേപ്പിനെ കുറിച്ചു ശരിക്കു അന്വേഷിച്ചു...പണത്തിന്റെ ഹുങ്കിൽ നിൽക്കുന്ന അയാളെ അടിവേര് മുതൽ പിഴുതെറിയാനായി ആദ്യം കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു....മാർഗം അല്ല ലക്ഷ്യമായിരുന്നു എനിക്ക് പ്രധാനം...... അതിനെന്റെ കൂടെ നിന്ന് സഹായിച്ചത് അഖിലയും....എന്റെ അയാൽവാസിയായിരുന്ന അവൾക്കു എന്നോടുള്ള ഭ്രാന്തമായ സ്നേഹം ഞാൻ മുതലെടുത്തു,,,,,ഒരു വേശ്യയുടെ മകന് അവളെ ആഗ്രഹിക്കാൻ എന്ത് യോഗ്യത....എനിക്കും അവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിലും അത് പറയാതെയും പ്രകാടിപ്പിക്കാതെയും ഞാൻ കഴിയാവുന്നതും അവളിൽ നിന്ന് അകന്നു മാറാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു....നാട്ടിലെ പേരുകേട്ട വക്കീലിന്റെ മകളെ ഊട്ടിയിലെ ബോർഡിങ് സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റിയപ്പോൾ അവൾ എന്നെ കാണാതിരുന്നാൽ ആ ഇഷ്ടവും പോയി മറയും എന്ന് ഞാൻ ആശ്വസിച്ചു...പക്ഷേ അവളുടെ സ്നേഹം ആത്മാർത്ഥമായിരുന്നു,,,, അവിടെ ആയിട്ടും അവൾ ഫോണിലൂടെ എന്നെ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു,,, ഇടക്ക് എപ്പോഴോ അവളുടെ ഫോണിലെ വാട്സാപ്പ് status ആയി വെച്ചിരുന്ന ഫോട്ടോ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു......അതിൽ അവൾ ബോർഡിങ്ങിൽ നിന്നും ഫ്രണ്ട്സിന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോയിൽ അറിയാതെ പെട്ട വർഷയുടെ മുഖം.....ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഔസേപ്പച്ചന്റെ മകൾ അനീറ്റയുടെ അതേ മുഖചായ...എവിടെ നിന്നും തുടങ്ങും എന്നു കരുതിയ എനിക്ക് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞ ആദ്യ വഴി വർഷ...... അന്നാദ്യമായി അഖിലയുടെ മെസ്സേജിന് ഞാൻ പ്രതികരിച്ചു....പിന്നെ ഫോണിലൂടെ സംസാരിക്കാനും തുടങ്ങി,,,,ഇത്രയും നാളത്തെ അവഗണ ഞാൻ മാറ്റിയപ്പോൾ അവൾ എന്നിലേക്ക്‌ കൂടുതൽ അടുത്ത്.....അവളെ കാണണം എന്നാഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളും അതിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നു പറഞ്ഞു.. .എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന അവൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ അവളെ കാണാൻ ഊട്ടിയിലേക്ക് ചെന്നത്....എന്റെ എല്ലാ അവസ്ഥയും നേരിട്ട് കണ്ടു സ്നേഹിച്ചത് അല്ലെ അവൾ.അപ്പോൾ എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും എന്ന എന്റെ വിശ്വാസം തെറ്റിയില്ല....അവൾ എന്തിനും എന്റെ കൂടെ നിന്നു,,, പകരം എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടത്..... എന്നെ ഫിനാൻഷ്യലി ആയും അവൾ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു....ആ സമയത്ത് ആയിരുന്നു ഷിബിനും വർഷയും തമ്മിൽ ഉള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ....വർഷയെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയും കൂടെ നിന്നവനും ചതിച്ചു അവൾ എല്ലാവർക്കും മുന്നിലും തല താഴ്ത്തി നിന്ന ആ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ കളി തുടങ്ങി....പ്രശ്നം വശളാക്കാൻ വേണ്ടി നടത്തിയതായിരുന്നു അനുവിനും കെവിനും നേരെയുള്ള ആക്‌സിഡന്റ്....ആ കുറ്റം എത്തേണ്ടത് വർഷയിലേക്കെതിക്കാനുള്ള എന്റെ ശ്രമം പാഴായി പോയി.....അനുണ്ടായ ആക്‌സിഡന്റിനെ പറ്റി കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കാൻ അവരുടെ കുടുംബം തയ്യാറായില്ല... വർഷ അവളുടെ അപ്പാപ്പന്റെ സഹായത്തോടെ ചെയ്തു എന്ന് വരുത്തിവെക്കണം അത്രമാത്രം ആയിരുന്നു എന്റെ അപ്പോഴത്തെ ലക്ഷ്യം.അത് നടന്നില്ല..... എങ്കിലും നിഷയുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റം ചെയ്തത് വർഷ ആണെന്ന സംശയം ജനിപ്പിക്കുന്നതിൽ അഖില വിജയം കണ്ടു.... വർഷ എന്നോട് ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല...അവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ആണിക്കല്ല് ഇളക്കണം,,, അതിൽ ഔസേപ്പച്ചൻ ഉലയണം..... അനുവിനും കെവിനും സംഭവിച്ചത് ഏൽക്കാതെ പോയപ്പോൾ ഞാൻ നിഷയെ പിന്തുടർന്ന് അപകടപ്പെടുത്തി....ആരും കാണാതെ ആ സ്കൂൾ ക്യാമ്പസിൽ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു....നിഷയുടെ പിറകെ വർഷ വരുന്നത് കണ്ടു അവളുടെ മേലേക്ക് കുറ്റം വരാൻ വേണ്ടി തന്നെ ആയിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത്,,,,അത് ഏറ്റു....അവളുടെ കുടുംബത്തിന് തല താഴ്ത്തി നിൽക്കാൻ ഉള്ള അവസരം,,,,,പക്ഷെ ആ കേസും ഒതുക്കി തീർത്തു....പിന്നെ വർഷയെ കരുവാക്കി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.അവൾക് സംരക്ഷണം എന്നോണം അവളുടെ അങ്കിൾ സേവിയർ ഉണ്ടായിരുന്നു.അതോടൊപ്പം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു... പിന്നീട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ചു തലപുകച്ചിരുന്ന എന്റെ മുന്നിലേക്ക് ദൈവം നീ മുഖേന അവളെ എത്തിച്ചു തന്നു.... ... അവളായിട്ടു തന്നെ എനിക്ക് അവരുടെ കുടുംബം ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള അവസരവും ഒരുക്കി തന്നു,,,,സേവിയർ സർന്റെ കമ്പനിയിൽ ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ജോലി വാങ്ങി തന്നപ്പോൾ എനിക്കും വിവേകിനും ലഭിച്ചത് ഔസേപ്പച്ചന്റെ ഉടമസ്ഥതതയിലുള്ള കമ്പനിയിൽ...അവിടെ നിന്നായിരുന്നു ഞാൻ വീണ്ടും ആരംഭിച്ചത്... ശിബിന്റെ കുടുംബത്തോടുള്ള ശത്രുത അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അതൊന്നു കൂടി മുറുകാൻ വേണ്ടിയാണ് ശിബിന് നേരെ അപകടം നടത്തിയത്....അത് ഔസേപ്പച്ചന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കാൻ അവരുടെ കമ്പനിയിലെ ലോറി ഞാൻ എടുത്തു,,,,, 2 തവണ അറ്റംപ്റ്റ് നടത്തി,,,,രണ്ടാം തവണ അവനെ ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നില്ല,,,അവന്റെ സഹോദരിയെ പ്രതീക്ഷിച്ചായിരുന്നു.പക്ഷെ വിധി,,, അവനു തന്നെ അപകടം പറ്റി....പിന്നീട് അവൻ അത് അന്വേഷിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സന്തോഷിക്കുക ആയിരുന്നു,,,എങ്കിലും അതിനെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് ഔസേപ്പച്ചൻ വന്നു.ഷിബിന്റെ കുടുംബവുമായി അയാൾ നല്ല ബന്ധത്തിൽ ആയി.ഷിബിനും അയാളിലേക്ക് വ്യക്തമായി എത്തിപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഓഫീസിൽ എന്നാൽ കഴിയുന്ന ചില അട്ടിമറികൾ ഞാൻ നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു....അതിലൂടെ കനത്ത നഷ്ടവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്....ആകെ അയാൾ തകർന്നിരിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അയാൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് ഞാൻ മറഞ്ഞിരുന്നു എഴുത്തു അയച്ചത്.... 'നിന്റെ നാശം എന്റെ കൈകൊണ്ടാവും...കാത്തിരുന്നോ ആ ദിനം വിദൂരമല്ല.....നീ നിന്റെ മകളാൽ കൊന്ന ശിവദാസിന് വേണ്ടി...' അവസാനത്തെ ആ വാക്ക് ആയിരുന്നു അയാളെ എന്നിലേക്ക് നയിച്ചത്....എഴുത്തിനു പിന്നിലുള്ള ആളെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അയാൾക്ക് എന്നിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ ഉള്ള ഏക മാർഗം ആ ബ്രോക്കർ തള്ള ആണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ ഇരുചെവിയറിയാതെ അവരെ കൊന്നു തള്ളി...... ഞങ്ങൾ താമസിച്ച സ്ഥലത്തു നിന്നും അമ്മമ്മയുമായി മാറിയ ഞാൻ അയാൾക്ക് എന്നിലേക്ക് എത്താനുള്ള മാർഗം അടച്ചു വെങ്കിലും അയാൾ ശിവദാസിന്റെ മകൻ ആണ് എല്ലാം ചെയ്യുന്നത് അയാൾ ഉറപ്പിക്കുന്ന വരേ എത്തിച്ചേർന്നു.....അയാളുടെ കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ ആണ് ആ മകൻ എന്നു അറിഞ്ഞില്ല...... നിന്നെ അയാൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ച കാര്യവും അറിഞ്ഞിരുന്നു.ഇന്നത്തെ ഈ ദിവസം കുടുംബത്തോടെയുള്ള അയാളുടെ നാശം ആസൂത്രണം ചെയ്തിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് നിന്റെ കൂടി കടന്നു വരവ്.കത്തിലൂടെ അയാളെ അതും ഞാൻ അറിയിച്ചിരുന്നു.. നീ ആണ് എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച അയാൾ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ഒരുങ്ങി.പക്ഷെ അവിടെ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു. നിങ്ങൾക്ക് പുറകിൽ തന്നെ ഞാനും ഉണ്ടായിരുന്നു നിങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്ത് കൊണ്ട്. നീ വീണ്ടും അന്വേഷണം തുടങ്ങി.പക്ഷെ എവിടെയും എത്താതെ നിലച്ചപ്പോഴും ഔസേപ്പചനെ അടുത്തറിയുന്ന ആൾ ആണെന്നും കൂടെ ഉണ്ടെന്നും ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ടു എന്നെ പിടി കൂടാൻ നീ നടത്തിയ നാടകം അത് മനസ്സിലാക്കാൻ നിന്റെ കൂടെ നടന്ന എനിക്ക് കഴിയില്ലേടാ.... മറ്റൊരാളിലേക്ക് നിങ്ങൾ സംശയം മാറ്റുന്നു എന്നു നിങ്ങടെ എല്ലാ നീക്കങ്ങളും മനസ്സിലാക്കിയ എന്നെ അറിയിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ആ നാടകത്തിലേക്ക് മറ്റൊരു നാടകവും ആയി ഞാനും ഇറങ്ങി...അഖിലയെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു..നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ അവളിലേക്ക് മാറ്റാൻ...എങ്കിൽ എനിക്ക് ആ സമയം ഇവിടെ കൊല നടത്താം...കൊല്ലണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു ആ സ്ത്രീയെ...കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതും ആയിരുന്നു..അവരൊരുത്തി കാരണം എനിക്കുണ്ടായ നഷ്ടങ്ങളും വേദനകളും നികത്താൻ പറ്റുന്നതല്ല.....ഭാര്യയും കുടുംബവും ഉള്ള ഒരാളെ സ്നേഹിക്കാൻ നിന്നിരിക്കുന്നു.... അഖിലയോട് നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ പിടക്കപ്പെടാൻ നിൽക്കരുത് എന്നറിയിച്ചിരുന്നു.സംശയം ഉണ്ടാക്കി ഓടി രക്ഷപ്പെടുക.അവിടെ പിഴച്ചു പോയി.നിങ്ങൾ അവളെ പിടികൂടിയെന്നു നിന്നോട് ഔസേപ്പ് ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി....അല്ലെങ്കിൽ ആ സമയം മുന്നറിയിപ്പുമായി നീ വിളിക്കില്ലായിരുന്നു. ഔസേപ്പിന്റെ പുറകെ തന്നെ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.,,,എനിക്ക് സാഹചര്യം ഒരുക്കികൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.....കൊന്നു.....80 വയസ്സിലും ഉടയാത്ത ശരീരമാണ് അയാളുടെ....കൊന്നു തള്ളി താഴെ ഇട്ടനേരം ആണ് നിന്റെ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടത്,,,ഇയാൾ നേരിട്ട് കണ്ടതാ കൊലപാതകം... "കുടുംബത്തെ ഇല്ലാതാക്കും എന്നു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട കുഞ്ഞേ ഞാൻ മുതലാളിയെ കൊന്ന കുറ്റം ഏറ്റെടുത്തത്....നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കുറ്റം സമ്മതിച്ചത്...." ജീവൻ പറയുന്നതിനടയിൽ വർഗീസേട്ടൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കൈ കൂപ്പി പറഞ്ഞു..കണ്ണീർ തുടച്ചു അവർ തുടർന്നു. "കറന്റ് പോയ സമയം ജനറേറ്റർ നോക്കാൻ പോയതായിരുന്നു ഞാൻ അപ്പോഴാ മുതലാളിയുടെ നിലവിളി കേട്ടത്...ഞാനോടി വന്നപ്പോൾ മൊബൈലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇവനെ നേരെ കണ്ടു..... മൽപ്പിടുത്തിനൊടുവിൽ സർനെ ഇവൻ കൊന്നു.....നിങ്ങൾ അപ്പോഴേക്കും വന്നു..ഇവന്റെ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ സമ്മതിച്ചത് ആണ് എല്ലാം....." എല്ലാം കേട്ടതിനു ശേഷം എന്റെ ജീവൻ തന്നെ ആയിരുന്നോ ഇതെല്ലാം ചെയ്തത് എന്നത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ... "ടാ നിനക്ക് എങ്ങനെ ഒരാളോടുള്ള പകയിൽ ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞു.... ഇതിൽ യാതൊരു കാരണത്താലും ഇൻവോൾവ് ആവാത്ത എത്ര പേരെയാടാ നീ...ഒരു പെണ്കുട്ടി അവിടെ ജീവച്ചവം ആയി കിടക്കുന്നുണ്ട് ഇപ്പോഴും സംസാരിക്കാൻ കഴിയാതെ.....ഇത്രക്ക് ക്രൂരൻ ആകാൻ എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു...? ഞാൻ അവനോടായി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ എന്റെ വാക്കിനെ വീണ്ടും പുച്ഛിച്ചു തള്ളി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു... "ഞാൻ ചെയ്തതിൽ ഒന്നും ഒരു കുറ്റബോധവും എനിക്ക് ഇതുവരേ തോന്നിയിട്ടില്ല...എന്റെ രക്ഷക്ക് വേണ്ടി നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെ ഇല്ലാതാക്കാനും ഞാൻ മടിക്കില്ല......" എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് നേരെ കത്തി വീശിയ സമയം ഷിബിൻ എന്നെ തള്ളി മാറ്റി. അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച ഷിബിനെ അവൻ കുടഞ്ഞിട്ടു അവനു നേരെ കത്തികൊണ്ടു ഓങ്ങിയ സമയം ഞാൻ അവനെ തള്ളി താഴെയിട്ടു... അവന് തിരിച്ചു പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അടിച്ചു...കലി പൂണ്ട അവനെ പിടിച്ചൊതുക്കാൻ വളരെ പാട് പെട്ടിരുന്നു .അവന്റെ കോപം അടങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഷിബിൻ അപ്പോഴേക്കും പോലീസിനെ വിളിച്ചു. അല്പസമയത്തിന്ശേഷം അവർ അവിടേക്ക് വന്നു... ഔസേപ്പിന്റെ മരണം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അപ്പോഴേക്കും അവിടേക്ക് എല്ലാവരും എത്തിയിരുന്നു.എല്ലാവർക്കു മുന്നിലും സത്യം വെളിവായി. പോലീസ് ജീവനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.അവൻ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകൾ ആണ് അവനെ കൊണ്ടു ചെയ്യിച്ചത്..ചിലപ്പോൾ ഇതോടു കൂടി അവന്റെ പക ഒതുങ്ങുമായിരിക്കാം....എങ്കിലും ഒരാൾ കൂടി ഉണ്ട് അവനു മുന്നിൽ ഇതിനെല്ലാം കാരണക്കാരി ആയ അമ്മ കൂടി.... അഖിലയെ അവൻ മാപ്പുസാക്ഷി ആക്കി...അവൾ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞു.പോകുന്നതിനു മുൻപ് അവൾക്കൊരു പുഞ്ചിരി മാത്രം അവൻ നൽകി.... അവനെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് തല താഴ്ത്തി നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്റെ ഫ്രൻഡ്‌സ്...അവരും ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല ഇതെല്ലാം...... ********************* വിവാഹത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ ഉള്ള ആവീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു ആത്മാവിന്റെ പടിയിറക്കം നടന്നിട്ട് ഇന്നേക്ക് ഒരാഴ്ച... കോടതിയിൽ നിന്നും ജീവന് ജാമ്യം നൽകിയത് അഖിലയുടെ അച്ഛൻ ആയിരുന്നു..അതിനു മുന്നിട്ട് ഇറങ്ങിയത് അമ്മയും.... എല്ലാ സത്യങ്ങളും അറിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയുടെ ഹൃദയം പൊട്ടിപ്പോയിരുന്നു.. താൻ കാരണം ആണ് ഇങ്ങനെ എല്ലാം സംഭവിച്ചത് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആകെ തകർന്നു പോയിരുന്നു.താൻ പ്രണയിച്ച വ്യക്തിക്ക് മറ്റൊരു ഭാര്യയും കുഞ്ഞും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അമ്മക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അമ്മയിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറിയ അയാൾ അത് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു. ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു.ഒരുപാട് ദൂരെ ആയിരുന്നു അയാളുടെ വീട്... ഔസേപ്പച്ചന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണയും അഭിമാനത്തോടുള്ള വെറിയും ആയിരുന്നു ആ കൊലപാതകം നടത്തിയിട്ടുണ്ടാവുക....എന്തായാലും ഇതായിരിക്കും ദൈവത്തിന്റെ ബുക്കിൽ എഴുതിയ ആ വിധി.... വാളെടുത്തവൻ വാളാൽ... എല്ലാവരുടെ എതിർപ്പിനെ അവഗണിച്ചായിരുന്നു അമ്മ ജീവനു ജാമ്യം വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ മുന്നിട്ട് ഇറങ്ങിയത്. ജാമ്യം ലഭിച്ചതിനു ശേഷം അമ്മ ജീവനോട് സംസാരിച്ചു ....തന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും അറിയാതെ സംഭവിച്ച തെറ്റിനു കാലുപിടിച്ചു മാപ്പ് പറഞ്ഞു....അവന്റെ മനസിൽ മാറ്റം ഉണ്ടായിക്കാണും അതുകൊണ്ടാവാം എന്റെ മകൻ ആയി എന്റെ കൂടെ വരാമോ എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ സമ്മതിച്ചത്....അങ്ങനെ അനാഥർ ആയ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അവർ അമ്മയായി..... ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും കൂടെ കൂട്ടിയപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞു നിന്ന ഒരാൾ ഉണ്ട്.ഇത്രയും കാലം അവരെ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടന്നു ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ വ്യക്തി സേവിയർ സർ... ഇനി തിരികെ അമേരിക്കയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോവാതെ ഇവിടെ കൂടാൻ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ രണ്ടു മക്കളും കൂടി അമ്മയെ കൺവിൻസ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.. ഇപ്പൊ ജീവനിൽ പകയില്ല അവന്റെ പക അമ്മയുടെ കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.... ഞങ്ങളുടെ നിർബന്ധത്തിന് പര്യവാസനമെന്നോണം അമ്മ സേവിയർ സർനെ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി അവരുടെ വിവാഹം എല്ലാവരും മുന്നിട്ട് നടത്തി.... അഖിലയെ ജീവന് കൊടുക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നു... അവളുടെ അച്ചനെ അമ്മ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി....അവരുടെ കാര്യവും ഏകദേശം സെറ്റ് ആക്കി. ഡാൻസ്.. എന്റെ അല്ല... ഞങ്ങൾ 7 പേരുടെയും ഡാൻസ് എന്ന സ്വപ്നം നടപ്പിലാക്കാനും മുന്നിട്ട് ഇറങ്ങിയതും അമ്മ ആയിരുന്നു...ലോകം അറിയപ്പെട്ട ക്ലാസ്സിക്കൽ ഡാൻസർക്കു ഞങ്ങൾക്കു വേദികൾ തരപ്പെടുത്തിതരാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ....അതിനോടൊപ്പം തന്നെ vr events ആയി മുൻപോട്ട് പോകുക ആയിരുന്നു ഞാനും കൂടെ എന്റെ ഇര്ഫാനും ഉണ്ട്... പക്ഷെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അത്ഭുദപ്പെടുത്തിയത് ഷിബിന്റെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു.നിഷ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമം നടത്തുന്നതിനിടെ ഒരിക്കൽ ഷിബിൻ അവളെ പ്രപോസ് ചെയ്തു. ഞങ്ങൾ ആരും ഒരിക്കലും അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.നിഷയെ പൂർണ മനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കുക ആയിരുന്നു ഷിബിൻ... ഇതില്ലാം സംഭവിച്ചിട്ട് 4 വർഷം കഴിഞ്ഞു.നിഷക്ക് ഇന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാം സംസാരിക്കാം.....അവൾ പതിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു...അവൾക്ക് എല്ലാം ആയി കൂട്ടിന് ഷിബിനും..ജീവനോട് ക്ഷമിക്കാനും അവൾ തയ്യാറായി.....എല്ലാവരെ കുറിച്ചും പറഞ്ഞു.... സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ ആയിരുന്ന ഞാൻ ഇവിടെ വരെ എത്തിയതിന് ഒരേ ഒരു കാരണം വർഷ.... അവൾ മാത്രം എവിടെ എന്ന ചോദ്യം ഉണ്ടാവും അല്ലെ....? "അതേയ് റെഡി ആയോ.....?" അലർച്ച കേട്ട് ആരും നോക്കേണ്ട വർഷ തന്നെയാ...റെഡി ആയോ എന്നു ചോദിച്ചത് ബിരിയാണി ആണ്. അവൾ എനിക്ക് വിധിച്ച ശിക്ഷയാണ്...അപ്രതീക്ഷിതമായി എനിക്ക് ഒരാളെ പരസ്യമായി ഇടിക്കേണ്ടി വന്നു. എന്റെ ദേഷ്യത്തെ പറ്റി അറിയാല്ലോ?ചെറിയ കാരണം ആണ് .എന്നെ ഒരുത്തൻ കൽപ്പിച്ചു ചവിട്ടി മാളിൽ വെച്ചു തള്ളി താഴെ ഇട്ടു. സാരം ഇല്ല പോട്ടെ എന്നു വെച്ചപ്പോൾ അവൻ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം നിന്നു ചിരിക്കുന്നു.ഒന്നും നോക്കിയില്ല മോന്തയടക്കി ഒന്നു കൊടുത്തു .അപ്പൊ കൂടെയുള്ളവർ എന്നെ അടിക്കാൻ വന്നു....എല്ലാവർക്കും നിരത്തി അടികൊടുത്തു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ മുമ്പിൽ വർഷ നിൽക്കുന്നു.... എന്നോട് ദേഷ്യം കൻഡ്രോൾ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് ആയിരുന്നു അവൾ. ...എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പിണങ്ങി അവൾ സ്കൂട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി....ഞാൻ ബുള്ളെറ്റ് എടുത്തു അവളുടെ പുറകെയും... അവൾ നേരെ ചെന്നത് കായലിനരികത്തുള്ള ഈ വീട്ടിലേക്കും....ഇപ്പൊ ഈ വീട് ഞങ്ങൾ വല്ലപ്പോഴും കൂടി ചേരുന്ന സ്ഥലം ആണ്...എല്ലാവരും വിവിധ ഇടങ്ങളിൽ ആയി കുടുംബത്തോടപ്പം താമസം ആണ് ഇപ്പോൾ... കായലിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് പാലത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ അടുത്തു ഞാൻ ചെന്നിരുന്നു.. ഞാൻ വന്ന മൈൻഡ് പോലും കാണിക്കുന്നില്ല. "വർഷ....സോറി ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല...." മിണ്ടാട്ടം ഇല്ല. "സോറി സോറി ഒരായിരം വട്ടം സോറി...." ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല. "എന്താ എന്നു വെച്ചാൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചോളൂ മേഡം....നിന്റെ ദേഷ്യം തീരുന്നവരെ തല്ലിക്കോ......." ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മറുപടിയായിരുന്നു അവളിൽ നിന്നും . "ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കണം......" "എന്ത്....." ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു. "ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കണം..ഫോണിൽ നോക്കാൻ പാടില്ല...ഒറ്റക്ക് ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കി നീ തന്നെ കഴിക്കണം..." "എന്ത്......" "മനസ്സിലായില്ലേ ഇതാണ് എന്റെ ശിക്ഷ.....നീ ഉണ്ടാക്കിയ ബിരിയാണി അതും മൊത്തം കഴിക്കുമ്പോൾ ക്ഷമ താനെ വന്നോളും...." അവളുടെ ശിക്ഷ കേട്ട് ആകെ അന്തം വിട്ടു.എങ്കിലും ആ ശിക്ഷ അനുസരിച്ചു.... കുക്കിങ്ങിന്റെ abcd അറിയാത്ത എനിക്കിട്ടു കിട്ടിയ യമണ്ടൻ പണി.... "ഇപ്പൊ ഉണ്ടാക്കി തരാടി മിസിസ് റോഷൻ ..."(നോക്കണ്ട കെട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇന്നേക്ക് ഒരു വർഷം തികയുകയാണ്...രണ്ടുപേരും ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങാൻ വേണ്ടി എത്തിപ്പെട്ടത് ആയിരുന്നു ഒരേ മാളിൽ... അവളുടെ അപ്പക്ക് മുന്നിൽ അവളെ പെണ്ണ് ചോദിച്ചപ്പോൾ പൂർണ മനസ്സോടെ എനിക്ക് തന്നു..) എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ കയറിയത് ആണ്. സംഭവം വീരവാദം മുഴക്കിയപ്പോൾ കരുതിയില്ല കുറച്ചു പണിയുള്ളത് ആണെന്ന്.....എന്തായാലും എല്ലാം കൂടി ഒരു അവലോസും പരുവത്തിൽ ആയി,,ഇനി ഇത് ഞാൻ തന്നെ കഴിക്കണം എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ ആണ് അതിലേറെ വേദന... "റെഡി ആയോ ഭർത്താവെ......" വർഷ വീണ്ടും വിളിച്ചു ചോദിക്കുകയാണ്.. ഇനി ഒരൊറ്റ വഴി മാത്രം കാലു പിടിക്കൽ എന്നു മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു പോകാൻ നിന്ന എനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് അവൾ വന്നു. "എവിടെയാ ബിരിയാണി...." എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ടു അവൾ പാനിലേക്ക് നോക്കി . "ആഹാ നന്നായിട്ടുണ്ട്....കഴിച്ചോളൂ..." അവൾ ആ ബിരിയാണി നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവൾക്കു മുന്നിൽ കെഞ്ചി. "എന്റെ പൊന്നു വർഷ ..നിന്റെ ഈ ഇച്ഛായനോട് ഇച്ചിരി കരുണ കാണിക്കണം...ഇനി ദേഷ്യപെട്ട് അടിയുണ്ടാക്കില്ല...." "ഉറപ്പല്ലേ ....?" അവൾ എന്നെ അടിമുടി നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. "ഉറപ്പായിട്ടും...." "വാക്ക് തെറ്റിച്ചാൽ നല്ല നുള്ള് കിട്ടും...." "നുള്ളിയാൽ വേദനിക്കൂല്ലേ ഡോക്ടർ അമ്മ......" ഞാൻ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടു ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ വീഴ്ത്തുകെട്ടിയ മുഖം ഒന്നയഞ്ഞു.....അവൾ ചിരിച്ചു.... ******************* "റോഷ...നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്റെ അപ്പയോട് നീ പെണ്ണ് ആലോചിച്ചത് വീട്ടിൽ വന്നിട്ട്....എന്തായിരുന്നു ആ ഡയലോഗ്...യോഗ്യത ഇല്ല എന്നറിയാം പക്ഷേ സ്നേഹിച്ചു പോയി അവളെ എനിക്ക് തന്നൂടെ...എന്റമ്മോ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയി....അന്നേരത്തെ എന്റെ ഫീലിംഗ് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു...." കായൽ അരികത്തു പാലത്തിലിരുന്നു കാലും വെള്ളത്തിൽ മുക്കി കളിച്ചു കൊണ്ടു എന്റെ ചുമലിൽ തലചായ്ച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അന്നത്തെ ദിവസം ഓരോന്ന് ഓർത്തു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... "നിന്റെ അപ്പന്റെ ഡയലോഗ് എന്തായിരുന്നു,,,,സത്യത്തിൽഎന്നെ ആട്ടിയിറക്കും എന്നല്ലേ ഞാൻ കരുതിയെ....?" "'നിന്നേക്കാൾ യോഗ്യനായ വേറെ ആരാണ് ഇവൾക്ക് ചേർന്നത്.....'അപ്പയുടെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടപ്പോൾ തുള്ളിച്ചാടാൻ തോന്നി...." അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.അവൾ തുടർന്നു.... "നിനക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ കീർത്തിയെ നേരിൽ കണ്ടത്...." അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ആ സംഭവം മനസ്സിൽ വന്നത്. 2 വർഷം മുൻപ് വർഷയുടെ ഒരു നൃത്ത വേദിയിൽ(വർഷ നൃത്തം തുടരുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ...) വെച്ചു കൊണ്ടു കീർത്തിയെ അപ്രതീക്ഷിതം ആയി കണ്ടു...ഡാൻസ് കാണാൻ വന്നത് ആയിരുന്നു അവൾ.....അവളെ അന്ന് എന്നെ ചതിച്ചവൻ തേച്ചു എന്നറിഞ്ഞു.. എന്നെ ഒഴിവാക്കിയതിൽ അവൾക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടെന്നും എന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്ന സമയം ആണ് വർഷ എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നത്...അവൾ ആരാ എന്നു ചോദിച്ചു...കീർത്തി എന്നു പറഞ്ഞതും അവൾ അവൾക്ക് നേരെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്തി അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു .എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു . "Thank u കീർത്തി... നീ ഇവനെ തേച്ചതിന്....അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് എന്റെ റോഷനെ കിട്ടില്ലായിരുന്നു.നിന്നെ കണ്ടാൽ രണ്ടു പൊട്ടിക്കണം എന്നു കരുതിയത് ആണ് പക്ഷെ വേണ്ട ....നീ എനിക്ക് ചെയ്തു തന്നത് വളരെ വലിയ ഉപകാരം അല്ലെ...." ആ ഡയലോഗ് മതി ആയിരുന്നു കീർത്തിയിലെ കുറ്റബോധം വർധിപ്പിക്കാൻ... അവളോട് മധുര പ്രതികാരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സു ശാന്തം ആയിരുന്നു..... അത് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടു ചിരിക്കുന്ന എന്നോട് വർഷ ചോദിച്ചു. "എന്തിനാ ചിരിക്കുന്നെ.....?" "ഏയ് അന്ന് കീർത്തിയെ കണ്ട സംഭവം ആലോചിച്ചത് ആണ്..." "ഓഹോ..... അതേയ് എനിക്ക് ഈ ഷർട്ട് ഊരി താ...." അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു. "എന്തിനാ ....?" "വെറുതെ...." ഞാൻ അവൾക്ക് ഷർട്ട് ഊരി കൊടുത്തു അവൾ അതണിഞ്ഞു വീണ്ടും എന്നിൽ തലചാഴ്ച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് പിന്നിൽ നിന്നും പടക്കം പൊട്ടുന്ന പോലെയുള്ള അലർച്ച കേട്ടത്. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഫ്രൻഡ്‌സ് മൊത്തം അവിടെ നിൽക്കുന്നു. ചാച്ചനും ചാച്ചിയും എല്ലാവരും ഉണ്ട്...നിശയും ഷിബിനും ഉണ്ട് കൂടെ എല്ലാവരും കേക്കുമായി ആഘോഷ തിമിർപ്പിന് വേണ്ടി വന്നിരിക്കുകയാണ്... "നിങ്ങളേ അന്വേഷിച്ചു നിങ്ങടെ ഫ്ലാറ്റിൽ പോയി...അവിടെ ഇല്ല...പിന്നെ ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമെന്നു ഉറപ്പായിരുന്നു." ചാച്ചൻ പറഞ്ഞു.... "ഒറ്റക്ക് വന്നു റൊമാൻസ് കളിക്കുവാല്ലേ....?" എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇർഫാൻ എന്റെ വയറിൽ ഇക്കിളിയിട്ടു.. "ടാ ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ....നിങ്ങളെയെല്ലാവരെയും കൂട്ടി വന്നു റൊമാൻസ് കളിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല...." ഞാൻ അവനെ തടഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു... ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഇനി മൂന്നുപേർ മാത്രമേ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഉള്ളു.ഇർഫാനും അമലും അജിത്തും..... ജീവൻ അഖിലയെ കെട്ടി. രാഹുലിന് വീട്ടുകാർ തന്നെ പെണ്ണിനെ കണ്ടെത്തി..ഐശ്വര്യ..... വിവേകിന്റെ പെണ്ണ് വിദ്യ... പിന്നെ ഈ കൂട്ടത്തിൽ 2 വയസ്സായ എന്റെ കുഞ്ഞനിയനും ഉണ്ട്....അഭയ് സേവിയർ.... ചാച്ചന്റെയും അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞു മോൻ.... അവനെ കണ്ട ഉടൻ വർഷ അവനെ ചെന്നു എടുത്തു ..... പിന്നെ അവിടെ ഒരു ആഘോഷം ആയിരുന്നു.ഡാൻസും പാട്ടും എല്ലാം കൂടെ... ഒപ്പം ഹഫ്സയും അനുവും വീഡിയോ കാൽ ചെയ്തു...അനുവിനെ എല്ലാവരും കൂടി കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു... അവളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണയും മാറി....കെവിനെ കണ്ടെത്താൻ നേരിട്ട് കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും ഇൻസ്റ്റഗ്രാമിലൂടെ കണ്ടു.അവൻ ഇപ്പൊ വിദേശത്തു ഏതോ കോഴ്സിന് പഠിക്കുകയാണ്. വർഷയുടെ ഏട്ടനും ചേച്ചിക്കും കുഞ്ഞുങ്ങൾ പിറന്നു.ഏട്ടൻ ഇവിടെ ആണെങ്കിലും ചേച്ചി ഓസ്ട്രേലിയയിൽ ആണ് ഹസ്ബന്റിനോടൊപ്പം.... വർഷയുടെ വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ അവൾ എല്ലാവരുടേയും കണ്ണിലുണ്ണിയായ ആ മകൾ തന്നെയാണ്.അന്നത്തോട് കൂടി നടന്നത് എല്ലാം എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായി. ഷിബിനെ അതികം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.കാലം മാറിയപ്പോൾ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയ ഓളവും കുറഞ്ഞിരിക്കാം....എല്ലാം അവളുടെ അപ്പാപ്പൻ കാണുന്നുണ്ടാകുമായിരിക്കും.എന്തായാലും പുള്ളിക്കാരന് അവിടെ കമ്പനിക്ക് 3 മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഷിബിന്റെ അപ്പാപ്പൻ കറിയാച്ചനെ കൂടി കൊണ്ടു പോയി. അങ്ങനെ അങ്ങനെ കഥ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.എന്തായാലും ഇപ്പോൾ എല്ലാവരും ഹാപ്പിയിലാണ്....മൊത്തം ഹാപ്പിയാണോ.....എന്നു ചോദിച്ചാൽ ജീവിതം അല്ലെ ഓരോ കാലത്തിനനുസരിച്ചു ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലേ...അതൊക്കെ നേരിട്ട് ഇണക്കങ്ങളും പിണക്കങ്ങളും ആയി ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഈ കൊച്ചു ലോകം ആസ്വദിക്കുകയാണ്..... ഈ സൗഹൃദ വലയത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ചേരുവകൾ ചേർത്തു ജീവിതമെന്ന കൂട്ടിനെ കൂടുതൽ മനോഹരം ആക്കുന്നു മാധുര്യമുള്ളത് ആക്കുന്നു...... അപ്പൊ ഈ സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ അങ്ങു പോകുവാ..ഇഷ്ട്ടായില്ലേ,,,,,ഞങ്ങളെ ഇഷ്ടമായി കാണും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വർഷയും റോഷനും.... ശുഭം..... ഓയ് മുത്തുമണീസ്..... 🤗🤗ക്ലൈമാക്സ്‌ എത്രത്തോളം നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആയി എന്നറിയില്ല..... നിങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് ഒത്തു ഉയർന്നില്ല എങ്കിൽ ഞമ്മളോട് ക്ഷമിക്കണം ട്ടോ..... 🤗പെട്ടെന്ന് നിർത്തി എന്ന് ആരും പറയല്ലേ.... ഒരു കഥ എന്നാൽ ഒരുപാട് വലിച്ചു നീട്ടി എഴുതുന്നതിൽ കാര്യം ഉണ്ട് എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല........ ചിലപ്പോൾ വലിച്ചു നീട്ടൽ കാരണം കഥയുടെ ഭംഗി തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്.....😊 ഇത് വരെ കൂടെ നിന്ന് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ച എല്ലാ മുത്ത് മണികളോടും പെരുത്തു സ്നേഹം ഉണ്ട് ട്ടോ..... 💖💝നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് കാരണം കൊണ്ട് മാത്രം ഈ കഥ എഴുതി പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിച്ചത് 🤗നിങ്ങളുടെ കമന്റ്സ് എല്ലാം വായിക്കാർ ഉണ്ട്..... പലപ്പോഴും തിരക്ക് മൂലം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു മറുപടി തരാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല...... അതിൽ നമ്മക്ക് വിഷമം ഉണ്ട്.... സോറി ഫോർ ഓൾ...... അവസാനഭാഗം വായിച്ചിട്ട് ഈ കഥയുടെ അഭിപ്രായം എന്താണെങ്കിലും (നെഗറ്റീവ് ആവട്ടെ പോസിറ്റീവ് ആവട്ടെ )കമന്റ്‌ ബോക്സിൽ അറിയിക്കണേ നമ്മുടെ റോഷനെയും വർഷയെയും ഇർഫാനെയും ചാച്ചനേം ചാച്ചിയേം ഷിബിനെയും ഒക്കെ നിങ്ങൾ മറക്കില്ല എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ തൽക്കാലം നമ്മൾ വിട വാങ്ങുകയാണ് 🤗🤗🤗നല്ല ഒരു തീം മനസ്സിൽ വന്നാൽ തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ മുൻപിലേക്ക് അടുത്ത കഥയും ആയി വരുന്നതാണ്..... അന്നും ഇന്ന് നിങ്ങൾ തരുന്ന സപ്പോർട്ട് ഉണ്ടാവും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..... ഈ കഥ കാരണം ആർക്കെങ്കിലും വിഷമം ആയിട്ട് ഉണ്ട് എങ്കിൽ ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു....... തികച്ചും ഇതൊരു സാങ്കൽപ്പിക കഥ മാത്രം ആണ് Once again thank you all for your great support 😘😘😘😘😘love you all
6.3k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ*💖 *PART 29* *✍️THANSEEH WAYANAD* ഞാനും പിന്നീട് പരുപാടിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു അവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ആദ്യ കാലം മുതലുള്ള സംഭവങ്ങൾ ഫോട്ടോയിൽ ചേർത്ത വീഡിയോയിലൂടെ ഫുൾ സ്ക്രീനിൽ കാണിച്ചു.ഉത്സവ പ്രതീതിയോടെ അന്നത്തെ പരുപാടി കഴിയുമ്പോഴും ഒരുനാൾ മാത്രമായിരുന്നു വർശക്ക് കൊടുത്ത വാക്കുകൾ പാലിക്കാനുള്ള സമയം... തുടരുന്നു.. _________--------------__________ സമയം കടന്നു പോകും തോറും എന്റെ മുമ്പിലേക്ക് മറ നീക്കി പുറത്തുവരാനുള്ള സത്യങ്ങൾ..അത് കണ്ടെത്താൻ നാളെ എന്നൊരു ദിവസം മാത്രം..... മനസ്സിൽ അവ കണക്കാക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് എതിരെ ആയി കാര്യസ്ഥനോട് തട്ടിക്കയിറുന്നു ഔസേപ്പിനെ കണ്ടത്. ഗൗരവം വിട്ടുമാറാത്ത ആ മുഖത്തെ അൽപ സമയം വീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഇർഫാൻ വന്നു വിളിച്ചത്. എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒന്നുമില്ലെന്നു പറഞ്ഞു അവന്റെ കൂടെ നടന്നു. ****************** പള്ളിയിൽ നിന്നും മിന്നുകെട്ട് കഴിഞ്ഞു പോകാൻ നേരം വല്യപ്പാപ്പനെ കാണാൻ വേണ്ടി ഞാൻ സെമിത്തേരിയയിലേക്ക് പോയി. വല്യപ്പാപ്പൻ ഞാൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുൻപ് മരിച്ചിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ കേട്ടു കേൾവിയിലൂടെ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണ്.ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ മുതൽ പള്ളിയിൽ വന്നാൽ വല്യപ്പാപ്പനെ കാണാതെ പോകത്തില്ല ഞാൻ.വല്യപ്പാപ്പനോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു നിൽക്കും.അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞങ്ങൾ കട്ട ചങ്ക്സ് ആണ്. വല്യപ്പാപ്പന്റെ കല്ലറക്കു മുന്നിൽ ഓരോ കൊച്ചു വർത്തമാനം പറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു എന്റെ പുറകിൽ ആരോ വരുന്ന പോലെ തോന്നിയത്. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ആരും തന്നെ ഇല്ല. ഭയം നിറയുമ്പോഴും എന്റെ വെറും തോന്നൽ ആയിരിക്കും അതെന്നു ചിന്തിച്ചെങ്കിലും ആ ചിന്തയെ കീറിമുറിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ മുമ്പിലേക്ക് കറുത്ത തുണിയാൽ ശരീരം മുഴുവൻ മറച്ച രൂപം വന്നു നിന്നു. പേടി കൊണ്ട് അയാൾക്ക് മുന്നിൽ നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും എന്റെ വായ അയാൾ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു .കുതറിമാറാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും എനിക്ക് മോചിതയാകാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ സർവ ശക്തിയും എടുത്തു അയാളേ തട്ടിയിട്ടു ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ നേരം വീണു കിടന്ന അയാൾ എന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു ഞാൻ നിലത്തേക്ക് വീണതും എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്ന അയാളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി കടിച്ചു അയാളെ തട്ടിയിട്ട് രക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു ഞാൻ അവിടെ നുന്നും. ഞാൻ എത്തിയതും പള്ളിയിൽ നിന്നും എല്ലാവരും പോയിരുന്നു. പക്ഷെ ഒരാൾ മാത്രം എന്നെയും കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്.എന്റെ റോഷൻ .ഞാൻ ഓടിച്ചെന്നു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചാഴ്ച് കൊണ്ടു നടന്ന സംഭവം പറഞ്ഞു.എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അയാളെ തിരഞ്ഞു അവിടേക്ക് എന്നെയും കൂട്ടി സെമിത്തേരിയുടെ പരിസരത്തേക്ക് അവൻ പോയിരുന്നെങ്കിലും ആളെ കിട്ടിയില്ല..... എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു അവൻ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി.ഉള്ളിൽ ഭയം ആയിരുന്നു നിറയെ ആരായിരിക്കും ആവ്യക്തി എന്നറിയാനുള്ള ത്വര... **************** വർഷയെ വീട്ടിലേക്ക് ആക്കിയ നിമിഷം തന്നെ ഞാൻ നമ്മടെ ചങ്ക്സിനോട് അവൾക്ക് നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണം അറിയിച്ചു. ബാക്കി കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു വർഷയെ അതിയായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ ആണ് ഇതിനു പിന്നിൽ എന്ന്.അയാളെ കണ്ടെത്താൻ ഉള്ള അന്വേഷണത്തിനു അവരും കൂടെ നിൽക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരത്ത് ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വെച്ചു നടന്നിരുന്ന റീസെപ്ഷന്റെ സമയത്തും വർഷയുടെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ പോലെയായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ചോദിച്ചു. "എന്തോന്നടി ഇത്...ഒന്നു സന്തോഷത്തോടെ നിന്നുകൂടെ....?" "സന്തോഷം....ഇന്ന് നടന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോഴേ പേടിയാവുകയ കയ്യും കാലും വിറക്കുന്നു... " അവൾ പറഞ്ഞു. "എന്തിന്....be cool ...." "എന്നാലും നീ പറഞ്ഞപോലെ ഒരുത്തൻ എന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടല്ലോ...പക്ഷെ അയാൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയല്ല ഉപദ്രവിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്....." "ആരായാലും അയാൾക്ക് അധികനേരം ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ഒന്നും കഴിയില്ല...." എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞതും കണ്ടത് ചാച്ചൻ ചാച്ചിയെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ആണ്.ഞാൻ വർശക്ക് അത് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. " എന്തു ചെയ്തിട്ടും എന്താ ചാച്ചി ചാച്ചനെ മനസ്സിലാക്കില്ല....." "അതൊക്കെ നീ കണ്ടോ .അമ്മയുടെ മനസിലെ മഞ്ഞു ഉരുകാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..ചാച്ചൻ അമ്മയെ നോക്കാത്ത സമയത്തു അമ്മയുടെ നോട്ടം ചാച്ചനിലേക്ക് ആണ്.നീ അവരെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചേ.....?" റോഷന് പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അവരെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. റോഷന് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ചാച്ചൻ ചാച്ചിയെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത സമയത്ത് ചാച്ചിയുടെ നോട്ടം ചാച്ചനിലേക്ക് ആണ്.... ചാച്ചിയുടെ ആ മാറ്റം കണ്ടു അത്ഭുദത്തോടെ ഞാൻ റോഷനെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. "ഇന്നലെ അപ്പൊ ചാച്ചൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ചാച്ചിക്ക് ശരിക്ക് കൊണ്ടിട്ടുണ്ട് അല്ലെ.....?" "അതേ......" "അപ്പൊ അവർ ഇനി ഒന്നാകും....." "ഒന്നാകും പക്ഷെ 'അമ്മ വാശിക്ക് മനസ്സ് തുറക്കുമോ എന്നാണ് ഭയം." "അതൊക്കെ തുറക്കും....." "തുറന്നാൽ മതി..." ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഓരോന്നു സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഷിബിൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.... "എന്തോന്നാണ് മക്കളെ സംസാരം...." "ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഓരോന്നു വെറുതെ...." "റോഷ കൊടു കൈ ഗംഭീരം ആയിട്ടുണ്ട് ഒരുക്കം...." ഷിബിൻ എനിക്ക് കൈ തന്നു കൊണ്ടു അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.അതേ സമയം ആയിരുന്നു രാഹുൽ എന്നെ വിളിച്ചത്. "എന്ന ശരി നിങ്ങൾ സംസാരിക്ക് ....." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.ഞങ്ങൾ 7 പേരും കൂടി ഒരു ഡാൻസ് പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.അതിനുള്ള എല്ലാം set ആക്കിയ കാര്യം പറയാൻ ആണ് രാഹുൽ എന്നെ വിളിച്ചത്. ************** റോഷന് പോയതിനു ശേഷം ശിബിനോട് എന്തു പറയും എന്നറിയതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.സത്യത്തിൽ ഒരു ഇറിറ്റേഷൻ ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അവൻ എന്നോട് അടുത്തു സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.പക്ഷെ എനിക്ക് അവനോട് അടുത്തു ഇടപഴകാൻ കഴിയുന്നില്ല.ഞാൻ അവനിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി കൊണ്ടു റോഷന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും ആയിരുന്നു വലിയ ശബ്ദത്തിൽ മ്യൂസിക് അവിടെ നിന്നും ഉയർന്നത്.... എന്ത സംഭവം എന്നറിയാതെ അന്തംവിട്ട് മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ റോഷനും ഇര്ഫാനും വിവേകേട്ടനും അജിതും ജീവനും രാഹുലേട്ടനും അമലും balck colour ജീൻസ് shirt ഒപ്പം നെറ്റിയിൽ ബ്ലാക്ക്‌ റിബണും എന്ന കോസ്റ്റുമിൽ നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. ആ റിബണ് കെട്ടിയത് കൊണ്ടു റോഷന്റെ മുറിവ് കാണുന്നില്ല. അവരിങ്ങനെ ഒരു ഡാൻസ് പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവരെ തന്നെ അത്ഭുദത്തോടെ നോക്കുമ്പോൾ റോഷന് എനിക്ക് നേരെ പതിയെ കണ്ണിറുക്കി... എന്റെ അധരങ്ങളിൽ അറിയാതെ ചിരി പടർന്നു... പാട്ടിനനുസരിച്ചു അവരുടെ ചുവടുകൾ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഇടയിൽ എപ്പോഴോ ആ നൃത്തം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെയും പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു നടുവിൽ നിർത്തി. എന്റെ അപ്പയും അമ്മയും ഉൾപ്പടെ എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ അന്തം വിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് എല്ലാം ഒന്നു ഇളിച്ചു കാണിച്ചു അവരുടെ ഇടയിൽ നിന്നും പുറത്തു പോകാൻ നിന്നപ്പോൾ എന്നെ അവിടെ റോഷൻ പിടിച്ചു നിർത്തി. അവരുടെ ഇടയിൽ പെട്ടു പോയി അറിയാതെ ഞാനും ഡാൻസും കളിച്ചു തുടങ്ങി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ. ഇടയിൽ എപ്പോയോ ഷിബിനും കയറി വന്നു..... പിന്നീട് സദസ്സിൽ ഇടിക്കുന്ന ഓരോരുത്തർ ആയി ഒപ്പം കൂടി....വധു വരന്മാരും ഇറങ്ങി വന്നു.. ആഘോഷത്തിമിർപ്പിൽ ആരവങ്ങൾക്കിടയിൽ ആർപ്പു വിളിയോടെ എല്ലാവരെയും ഒത്തിരി സന്തോഷപ്പെടുത്തിയായിരുന്നു ആ ഡാൻസ് കഴിഞ്ഞത്.... അപ്പയുടെയും അമ്മയുടെയുമെല്ലാം പുഞ്ചിരിയിൽ നിന്നും അവർക്കെല്ലാം നമ്മടെ ചെക്കന്മാരെ എല്ലാം പെരുത്ത് ഇഷ്ടം ആയെന്ന് മനസ്സിലായി ഡാൻസ് കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും ഫുഡിങ്ങിൽ ആയിരുന്നു. ഓഡിറ്റോറിയത്തിലൂടെ മുഴുവൻ ഒരു പൂമ്പാറ്റയെ പോലെ പാറി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു ഷിബിൻ എനിക്ക് നേരെ വന്നത്.... "വർഷ ഫുഡ് കഴിച്ചോ.....?" ഞാൻ അവന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതിരിക്കാൻ നോക്കുകയായിരുന്നു.ഇവനിപ്പോ എന്നോട് നല്ല കെയറിങ് ആണ്. എനിക്കാണേൽ അത് തീരെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നില്ല.... "ഇല്ല ....കഴിച്ചോളാം റോഷന് വരട്ടെ...." "ഓഹ്....എനിക്ക് ഒരു കമ്പനി താടോ....?" ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ നോക്കുന്നുണ്ടെലും അവൻ പിടിവിടുന്ന ലക്ഷണം ഇല്ല. അവസാനം അവന്റെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു. fd കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ അവന്റെ ചേറ്റുവിരലിൽ ആരോ കടിച്ച അടയാളം കണ്ടത്.മുറിവായിട്ടുണ്ട്...., അത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ സംശയം നിഴലിച്ചു....സെമിത്തേരിയിൽ വെച്ചു എന്നെ ആക്രമിച്ചത് ഇവൻ ആണോ...? എന്റെ സംശയം ശരിയാകുന്ന തരത്തിൽ ആയിരുന്നു പിന്നീട് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ.ഫുഡ് കഴിച്ചതിനു ശേഷം അവന് ഏതോ കോൾ വന്നു .എന്നോട് വൻ മിനിറ്റ് എന്നു പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയ അവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്നു. ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ ബാക്കിലേക്ക് ആയിരുന്നു അവൻ പോയത്. അവിടെ അവനെ കാത്തു നിന്ന ആളെ കണ്ടു ഞാനാകെ ഞെട്ടി. ചാച്ചി....... ചാച്ചിയും ഇവനും തമ്മിൽ എന്താ രഹസ്യമായി ഒരു ബന്ധം. അവർ കാണാത്ത രീതിയിൽ മറഞ്ഞു നിന്നു കൊണ്ടു ഞാൻ അവരുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ചു. "വർഷയെ ഞാൻ നിനക്ക് മുമ്പിൽ കൊണ്ടു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞത് അല്ലെ.....?എന്തിനാ വെറുതെ എടുത്ത് ചാട്ടത്തിനായി നിന്നെ.....?" ചാച്ചി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി.അപ്പോൾ ചാച്ചി കൂടെ നിന്ന് ചതിക്കുകയായിരുന്നോ...? "ഒരു വർഷം ആയി ഈ വാക്ക് കേൾക്കുന്നു.ഇന്നത്തോടെ എല്ലാം തീരണം. എനിക്ക് അവളോടുള്ള പക എന്നു കരുതിയ.....രക്ഷിക്കാൻ ആയി കൂടെ എന്നും അവൻ ഉണ്ടാകുമല്ലോ....?"(ഷിബിൻ) "പക്ഷെ എന്തിനും ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടാവണം...."(ചാച്ചി) "ഇനിയും ക്ഷമിക്കാൻ വയ്യ നിങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആ കിളവന്റെയും നാശം അല്ലെ.... ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വർഷയുടെയും.....?" ശിബിനിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്നു.ചാച്ചി ....ചാച്ചിയെ കുറിച്ചു ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചില്ല ഇങ്ങനെ...?അപ്പോൾ ഷിബിൻ നല്ലവനായി അഭിനയിക്കുക ആയിരുന്നല്ലേ....? അവരുടെ സംസാരങ്ങൾ കേട്ടയുടനെ ഞാൻ റോഷനെ വിളിക്കാൻ നിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഷിബിന്റെ ശ്രദ്ധ ഞാൻ നിൽക്കുന്ന ഇടത്തിലേക്ക് വന്നത്... "വർഷ......." ചാച്ചി അറിയാതെ വിളിച്ചു. എന്നെ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ടതിന്റെ ഞെട്ടൽ അവരുടെ മുഖത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിടെ നോട്ടം എന്നിൽ രൂക്ഷമായ നിമിഷം ചാച്ചിയുടെ പുറകിൽ നിന്നും ആരോ വെട്ടു കത്തികൊണ്ട് വെട്ടാൻ നിന്നത് കണ്ടത്.ഞാൻ അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ടു ചാച്ചിയെ അവിടെ നിന്നും മാറ്റിയ സമയം ഷിബിൻ ചാച്ചിക്ക് നേരെ ആക്രമിക്കാൻ വന്നവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി.... ഷിബിൻ അയാളുമായി മൽപ്പിടുത്തം നടത്തുന്ന സമയം ഞാൻ ചാച്ചിയെ അവിടെ നിന്നും പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു... ക്രൂരത ചെയ്തിട്ടും ചാച്ചിയെ വെറുക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . പിടിക്കപ്പെടും എന്ന സന്ദർഭത്തിൽ ഷിബിനെ തള്ളിയിട്ടു കൊണ്ട് അയാൾ ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ നേരം ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടേക്ക് റോഷന്റെ വരവായിരുന്നു... റോഷന് എങ്ങനെ ഇവിടെ ഈ സമയം...?എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.റോഷൻ അയാളെ പിടികൂടി..അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്നു ആക്രമിക്കാൻ വന്ന മുഖം മറച്ച ആവ്യക്തിയുടെ മുഖം മൂടി ഊരാൻ നേരം കുതറി മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാൾ.പക്ഷെ രക്ഷ ഉണ്ടായില്ല.അവർ ആമുഖം മൂടി അഴിച്ചു. പക്ഷെ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടു ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു വന്നത് ഒരു സ്ത്രീ ആയിരുന്നു . അവരുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ അമ്പരന്നു... എന്റെ മിഴികൾ വികസിച്ചു... എന്റെ ചുണ്ടിൽ നിന്നും പരിചിതമായ ആ പേര് ഉയർന്നു. "അഖില.....നീ....." ഞാൻ ആ പേര് പറഞ്ഞതും എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കി.. "നിനക്ക് അറിയുമോ വർഷ ഇവളെ...?" "അറിയാം....എന്റെ കൂടെ ബോർഡിങ്ങിൽ പഠിച്ചിരുന്നു ഇവൾ.എന്റെ തൊട്ടടുത്ത ക്ലാസിൽ...പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട് ..സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്...." ****************** വർഷ അക്കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്നിൽ മൂടിയിരുന്ന ഏകദേശ സംശയങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു....ഇവിടെ നടന്നത് ഷിബിനും ഞാനും ചാച്ചിയും കൂടി നടത്തിയ വെറുമൊരു നാടകം ആയിരുന്നു.ഇന്ന് സെമിത്തെരിയിൽ വെച്ചു നടന്നതും അത്തരത്തിൽ ഒന്നായിരുന്നു . അതിന്റെ ഉദ്ദേശം മറ്റൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. യതാർത്ഥ ശത്രുവിന് മുന്നിൽ ഷിബിനെ കുറ്റവാളി ആക്കുക.ഞങ്ങളുടെ സംശയം മറ്റൊരാളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നത് എന്നറിഞ്ഞാൽ അയാളിലെ ഭയം പോകും.മടിക്കാതെ പുറത്തേക്കിറങ്ങും... വർഷക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.....വർഷ ശിബിനെയും അമ്മയെയും തെളിവ് സഹിതം പിടിച്ചു ആൾക്കൂട്ടത്തിനു മുന്നിൽ കൊണ്ടു വരണം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തന്നെ ആ ശത്രുവും ഉണ്ട്.അയാൾക്ക് വേണ്ടത് ഒരാളുടെ ജീവൻ ..ഔസേപ്പച്ചന്റെ ,ഒപ്പം ഈ കുടുംബത്തിന്റെ നാശവും. ഇന്നത്തെ ദിവസം ഔസേപ്പച്ചന്റെ മരണം സംഭവിക്കും എന്നു ഉറപ്പാണ്.എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ പ്രതി ഒരാൾ ആയി നിൽക്കുമ്പോൾ കൊലയാളിക്ക് ധൈര്യം കൂടും ..അയാൾ കുറ്റം ചെയ്യും ...അതിലൂടെ അയാൾ പിടിക്കപ്പെടും ......തെളിവ് സഹിതം പിടിക്കപ്പെടണം ..ശത്രു എന്തിന് ഇത് ചെയ്യുന്നു എന്നറിയാം പക്ഷെ അവൻ ആരാണ് എന്നറിയണം...പക്ഷെ ഇവിടെ ഈ ഒരു പെണ്ണിന്റെ വരവ് തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതം ആണ്.ഇക്കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം എന്നോട് വ്യക്തമാക്കിയത് ഔസേപ്പച്ചൻ തന്നെ ആണ്.ഞങ്ങൾക്ക് പുറകിൽ അയാളും ഉണ്ട്. മിനിഞാന്ന് ഔസേപ്പച്ചനെ ഫോലോ ചെയ്തു ആ ഇടവഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ കുറച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നതും അയാൾ വണ്ടി നിർത്തി അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ഞാനും ബുള്ളെറ്റ് നിർത്തി.എനിക്ക് നേരെ ഒരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. "നീ എന്റെ കുടുംബം നശിപ്പിക്കൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങി തിരിച്ചിരിക്കുകയാണ് അല്ലെ......?" എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കാലു മടക്കി ഒരു ചവിട്ട് ആയിരുന്നു .ഞാൻ തൊട്ടടുത്ത കല്ലിൽ ഞെറ്റി കുത്തി വീണു. അങ്ങനെ ആയിരുന്നു നെറ്റിയിൽ ആ മുറിവ് ഉണ്ടായത്.ഒപ്പം ചുണ്ടും പൊട്ടി. വാകിങ് സ്റ്റിക്കിൽ നിന്ന് വാൾ വലിച്ചൂരി വരുന്ന എനിക്ക് നേരെ അയാൾ വീശാൻ നിന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ നിന്നും മാറി .. പക്ഷെ അയാൾ വീണ്ടും വാളുമായി വന്നപ്പോൾ എനിക്കയാളേ ചവിട്ടി ഇടേണ്ടി വന്നു..നിലത്തു കിടന്നുരുന്ന അയാളിൽ നിന്നും ഞാൻ വാൾ ബലം പ്രയോഗിച്ചു വാങ്ങിയ ഉടനെ അയാൾ എനിക്ക് നേരെ അലറി. "കൊല്ലാൻ ആണെങ്കിൽ എന്നെ ഒറ്റക്ക് തീർക്കണം... എന്റെ കുടുംബത്തിനു നേരെ കയ്യോങ്ങിയാൽ ......" അയാളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി അയാൾ ഭയപ്പെടുന്ന ഒരു ശത്രു ഉണ്ട്.അത് ഞാൻ ആണെന്ന് ആണ് അയാൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്... "നിങ്ങൾ പറയുന്ന പോലെ നിങ്ങളെ കൊല്ലാനോ കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കാനോ വന്നവൻ അല്ല ഞാൻ......" "പിന്നെ എന്തിനാ നീ വർഷയുടെ നിഴലുപോലെ നടക്കുന്നത്.അവളിലൂടെ ആണ് എന്റെ കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ആദ്യ ആക്രമണങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്...." "സർ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഞാൻ അല്ല ഒന്നിനും പിന്നിൽ.വർഷയുടെ ഒരു ഫ്രൻഡ്‌ ആയി ഞാൻ കൂടെ നടക്കുന്നെയുള്ളൂ...." അയാളെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരുപാട് പാടുപെട്ടു.അവസാനം അയാൾ എന്നെ വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങി. അയാളിൽ നിന്നും ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങളും അറിഞ്ഞു.അയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "വർശക്ക് ആദ്യം ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവൾ തന്നെ വരുത്തി വെച്ചു എന്നുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ ആയിരുന്നു ഞാനും.പക്ഷെ എന്നിൽ സംശയം ഉണ്ടായി തുടങ്ങിയത് ഷിബിന് നടന്ന ആക്‌സിഡന്റ് ആയിരുന്നു.2 തവണ അവനുണ്ടായ ആക്സിഡന്റ്...aacident സംഭവിച്ച ലോറി എന്റെ കമ്പനിയിലെയും.കമ്പനിയിലെ അല്ലെങ്കിലും നമ്പർ പ്ളേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ രണ്ടു വണ്ടികളുടെ ആയിരുന്നു.കൊല നടത്താൻ ശ്രമിച്ച ആളുടെ ഉദ്ദേശം ഒന്ന് മാത്രം.എന്നോട് ബന്ധ ശത്രുവിൽ ഉള്ള കറിയാച്ചന് മുന്നിൽ ഷിബിന്റെ മരണത്തിലൂടെ പക..ഷിബിൻ മരിച്ചാൽ അതിനു പിന്നിൽ ഞാൻ കൂടി എന്നറിഞ്ഞാൽ കറിയാച്ചന് വെറുതെ ഇരിക്കില്ല...എന്നെ അയാൾ തന്നെ നശിപ്പിക്കും.പക്ഷെ അത് നടന്നില്ല.കറിയാച്ചനിലൂടെ എന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുള്ള സാധ്യത ഒഴിവാക്കാൻ ആണ് കറിയാച്ചനുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന പിണക്കം മാറ്റിയത്... അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ ശത്രുത മറന്നു കൂടെ നിൽക്കുക ആയിരുന്നു.... അവിടെ നിന്നും തുടങ്ങിയ അന്വേഷണം വീണ്ടും എത്തിപ്പെട്ടത് മറ്റു 2 ആക്സിഡന്റിൽ വർഷയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ ആയ 2 കുട്ടികൾക്ക് ഉണ്ടായത്... പിന്നെ മറ്റൊരു കുട്ടിയെ താഴേക്ക് തള്ളിയിട്ടത്...വർഷയുടെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെ ആ ശത്രു ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലായി. അവളുടെ കൂടെയുള്ളത് നീ അല്ലെ.നിന്നിലേക്ക് സംശയം എത്തി.എല്ലാം കൊണ്ടും നീ ആണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. ശത്രുതക്ക് കാരണം അന്വേഷിച്ചു..അതും ലഭിച്ചു പരിശ്രമങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവയെല്ലാം നിന്നിലേക്ക് തന്നെ സംശയങ്ങൾ ഉയർത്തി....നിന്നെയും ആക്സിസിഡന്റിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നായിരുന്നു ലക്ഷ്യം... പക്ഷെ നീ രക്ഷപ്പെട്ടു.....നിന്നെ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സമയം ആയിരുന്നു എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള നിന്റെ വരവ്....." അയാൾ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. അവസാനം അയാൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു. "നീ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് ആരാണ് ആ ശത്രു...." അയാൾ എനിക്ക് മുന്നിൽ നിരത്തിയ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും.അയാൾ എന്നെ ആരായിട്ടാണോ തെറ്റിദ്ധരിച്ചത് അയാളെ അന്വേഷിച്ചുക്കൊണ്ടു പോവുകയായിരുന്നു അന്ന്. അന്വേഷണങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ ശത്രു വിന്റെ രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നില്ല. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം അയാൾ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ ഒപ്പം ഉണ്ട് ഈ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ.... കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് തന്നെ ഷിബിനും അമ്മയും ഒപ്പം നിൽക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഈ പെണ്ണ് ...ഈ പെണ്ണും ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നു അറിയില്ലായിരുന്നു...ഇവളിലൂടെ ഒരു കാര്യം പിടികിട്ടി.ഊട്ടിയിൽ നടന്ന അനുവിനും നിഷക്കും കെവിനും ഉണ്ടായ അപകടങ്ങൾക്ക് ശത്രുവിനു സഹായത്തിനു പിന്നിൽ ഇവൾ ആണെന്ന്.... . അവൾ ക്ക് മുന്നിൽ ഞങ്ങൾ പല ചോദ്യങ്ങൾ നിരത്തി എങ്കിലും ഒന്നിനും ഉത്തരം പറയാൻ അവൾ ഒരുക്കം അല്ലായിരുന്നു ... "പറയടി...നിന്റെ പിന്നിൽ ആരാണ്....?" ഷിബിൻ അവളോട്‌ ആയി ചോദിച്ചു. അവളിൽ പുച്ചതോടെയുള്ള ചിരി മാത്രം.... അവസാനം ഷിബിൻ മുഖം അടക്കി അവൾക്ക് ഒന്നു കൊടുത്തു.... "നിങ്ങൾ എന്നെ നോവിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഒരാളുടെ മരണം അവിടെ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കും.....പിന്നീട് നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തർ ആയി ഇല്ലാതാകും....." അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം നുരന്തു പൊന്തി... "നിങ്ങൾ നിങ്ങടെ ശത്രുവിനെ പിടിക്കാൻ ഒരുക്കിയ വഴിയിലൂടെ തന്നെ ശത്രു നിങ്ങക്ക് എതിരെയും...." അവൾ അതു കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഇപ്പൊ ഒരുക്കിയത് ആ ശത്രുവിന്റെ കെണിയാണ് ഉള്ളത് എന്നു മനസ്സിലായത്.ഇവർ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഔസേപ്പച്ചനെ....അവിടെ അയാൾ ഒറ്റക്ക്...സത്യങ്ങൾ അറിയുന്ന ആരും കൂടെ ഇല്ല.ഞങ്ങൾ ശത്രുവിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അതേ വഴിയിൽ തന്നെ അയാൾ ഞങ്ങളെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു... ഞാൻ വേഗം ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോയി.പക്ഷെ അവിടെ ഉണ്ടാവും എന്നു പറഞ്ഞ ഔസേപ്പച്ചനെ അവിടെയൊന്നും കാണാൻ ഇല്ലായിരുന്നു.. തുടരും. ഇഷ്ടമായാൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കുമല്ലോ 💖💝കൂടുതൽ വലിച്ചു നീട്ടി ബോർ അടിപ്പിക്കുന്നില്ല..... അടുത്ത രണ്ടു ഭാഗത്തോടെ കഥ അവസാനിക്കുന്നതാണ്......
2.5k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ*💖 *PART 28* *✍️THANSEEH WAYANAD* എന്നു പറഞ്ഞു അവന്റെ മറുപടിക്ക് പോലും നിൽക്കാതെ അധികാരത്തോടെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഞാൻ അവിടെ നിന്നും നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അവൻ അവിടെ നിന്നും അനങ്ങിയില്ല. തുടരുന്നു __________---------------_________ പക്ഷെ ഞാനും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. അവന്റെ മുറിവുള്ള കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു വലിച്ചു നടന്നു.അവൻ വേദനകൊണ്ട് പുളയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കൈ കുറച്ചു അയച്ചു. അവനുമായി നേരെ ചെന്നത് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് ആയിരുന്നു.മുറിയിലെ വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ടു അവനെ ഞാൻ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം രൂക്ഷമായിരുന്നു. "എന്തിനാടി വാതിൽ അടച്ചത്...?" കട്ട കലിപ്പിൽ അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തു ചെന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ അഡാർ നുള്ളു വെച്ചു കൊണ്ടു തുടർന്നു.. "നീ എന്നോട് മിണ്ടാതെ ഇരിക്കും ല്ലേ....?" "ഒന്നു പോടി...." എന്റെ വാക്കിനു യാതൊരു വിലയും ഇല്ലാത്ത പോലെ മുഖത്തു പുച്ഛം കലർത്തി അവൻ അത് പറഞ്ഞതും എന്റെ ദേഷ്യം ഒന്നു കൂടി വർധിച്ചു . "പോടി എന്നോ....?" "ആ അതേ....ഞാനും നീയും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധവും ഇല്ല എല്ലാം ക്ലോസ്ഡ്..നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ചെലവാക്കിയ എല്ലാ തുകയും ഈ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം എനിക്ക് കിട്ടുന്ന പ്രോഫിറ്റിൽ നിന്നും നൽകാം." അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ശരിക്ക് കൊണ്ടു. "അപ്പൊ ഇത്രയേ ഉള്ളു ല്ലേ...." ഞാൻ ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ. "ആ ഇത്രയേ ഉള്ളു.." എന്നവൻ പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ നിന്നതും ഞാൻ അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു അവൻ എന്ത് എന്നർഥത്തിൽ എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണു നീര് തുടച്ചു കൊണ്ടു ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു ...... അവന്റെ ആ പൂച്ചകണ്ണുകളിൽ തന്നെ കണ്ണുകൾ ചേർത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ നോട്ടം ദയനീയമായിരുന്നു.അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചലനമറ്റ പോലെ വീക്ഷിക്കുന്ന ആ നിമിഷം എന്റെ അധരങ്ങൾ അവന്റെ അധരങ്ങളോട് ചേർന്നു... അപ്രതീക്ഷിതമായുള്ള എന്റെ പ്രവൃത്തിൽ അവന്റെ മിഴികൾ വിടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ അവന്റെ കൈകളിൽ എന്റെ കൈകൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിന്നു. അല്പസമയത്തിന്‌ ശേഷം ഞാൻ അവനിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറി ചെറു മന്ദഹാസത്തോടെ അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവനപ്പോഴും അമ്പരപ്പോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു... "ഇഷ്ടമാണ് ഒരുപാട്..." അവളുടെ നാവ് എന്റെ കാതുകളിൽ അവ മന്ത്രിച്ച നിമിഷം ഒരു കോരിത്തരിപ്പായിരുന്നു.നേരത്തെ ഇച്ചിരി പിടിവാശി കാണിച്ചതും പിണങ്ങി നടന്നതും അവളെ ഒന്നു കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു.ഇന്നലെ അവളെ ഒരു ഫ്രൻഡ്‌ ആയി കാണാൻ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.ഇന്ന് ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ആദ്യം കണ്ടത് ചാച്ചനെ ആയിരുന്നു ചാച്ചൻ എന്നോട് അവളോട് സംസാരിച്ച കാര്യമെല്ലാം പറഞ്ഞു. അവളുടെ മനസ്സ് ഏകദേശം മാറിയിട്ടുണ്ടെന്നും നിന്നെ അവൾ പ്രണയിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും അവൾ എന്നോട് ഇഷ്ടം പറയുന്ന സന്ദർഭത്തിനു വേണ്ടി കാത്തിരിപ്പിലായിരുന്നു. അവളെന്റെ അധരങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചപ്പോൾ ശരീരമാകെ ഒരു മിന്നൽ പിണർപ്പ് പടർന്ന പോലെയായിരുന്നു.ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. "എന്താടാ ചെക്കാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ.. .." അവൾ എന്നോടായി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു തലതാഴ്ത്തി അവളെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. "ഷോ നിക്ക് നാണം ആയി....." "എന്തോ എങ്ങനെ ...? ഇപ്പൊ അവന്റെ പിണക്കം ഒക്കെ മാറീല്ലേ....?" കട്ടകലിപ്പിൽ അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അവൾക്കു നേരെ നനഞ്ഞ ചിരി നൽകി. "അത് ..........എന്നാലും നീ എന്നോട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞില്ലേ....?" ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ നല്ലപോലെ പിച്ചി.. "ആ...എന്നതാടി....വേദനിക്കുണു..." അവൾ പിച്ചിയ ഭാഗത്തു തടവിക്കൊണ്ടു അവളോടായി പറഞ്ഞു . "വേദനിക്കണം.എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് അല്ലെ....?അല്ല ഇന്നലെ എവിടെ ആയിരുന്നു...." ഞാൻ റോഷനോട് അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മുഖഭാവം മാറുന്നത് കണ്ടു.അതുവരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ മുഖത്തു എന്തോ ദുരൂഹത പടർന്ന പോലെ.പക്ഷെ അതിനെ പെട്ടെന്ന് മാറ്റി വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു എന്നോട് പറഞ്ഞു . "ഞാൻ ഇന്നലെ......ഇന്നലെ ഇല്ലേ ഒരു കള്ളനെ പിടിക്കാൻ പോയത് ആയിരുന്നു...." "കള്ളനെയോ....?" "അതേ വലിയൊരു കള്ളനെ...." "അപ്പൊ കള്ളനെ പിടിക്കാൻ പോയിട്ട് കിട്ടിയത് ആയിരുന്നല്ലേ നെറ്റിയിലെ ഈ മുറിവ്.എന്നിട്ട് കള്ളനെ കിട്ടിയോ.....?" "കിട്ടി...." "ആരാ കള്ളൻ....." "അത് നീ അറിയും.... just wait and see....." "അതെന്താ ഇപ്പൊ പറഞ്ഞാൽ...." "അത് പറയാൻ പറ്റൂല്ല മുത്തേ...." "പറയണം ഇപ്പൊ പറയണം...." ഞാൻ അവനോടു കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തു കോപം നിറഞ്ഞു . "വർഷ നിന്റെ കുട്ടികളിക്ക് എല്ലാം ഞാൻ നിക്കും...പക്ഷെ ഈ പറഞ്ഞത് ഞാൻ കാര്യത്തിൽ ആണ്.പറയാം... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അല്ല... മനസ്സിലായോ...?" അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ അനുസരിച്ചപോലെ തലയാട്ടി. റോഷന്റെ മാറ്റം ..ഇതുവരെ കളിച്ചു ചിരിച്ചിരുന്ന ചെക്കൻ എത്രപെട്ടന്ന് ആണ് സീരിയസ് ആയെ..?അപ്പൊ പ്രശ്നം ഗുരുതരം ആണ്.എന്നാലും ഏതു കള്ളൻ...ആലോചിച്ചു തല പുണ്ണാക്കേണ്ട അവൻ തന്നെ പറയാം എന്നു പറഞ്ഞത് അല്ലെ.....?അല്ലേലും ഈ ഡിക്ടറ്റീവ് പണിയൊന്നും മ്മക്ക് ചേരൂല്ല. "എന്തോന്നടി ഈ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നെ...?" റോഷൻ എന്റെ തലയിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.ഇപ്പൊ കലിപ്പ് മാറിയിട്ടുണ്ട്.അവന്റെ ആ മാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അവനോടായി ചോദിച്ചു. "അല്ല റോഷ നീ അന്യനു കളിക്കുവാണോ.....?" എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു.എന്നിട്ട് എന്റെ അരികിലേക്ക് കുറച്ചു കൂടി നീങ്ങി വന്നു എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി .ഞാൻ പതിയെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു. "അല്ല വർഷ ഈ മുടി നമുക്ക് കളയണ്ടേ ഇനി.......?" അവൻ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് അതിനെ കുറിച്ചു ഓർമ്മ...ഞാൻ ഞെട്ടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും തല ഉയർത്തി. "അയ്യോ....ഇനി എന്താ ചെയ്യ....?" "വെല്ലുവിളിക്കാൻ ആരാ നിന്നോട് പറഞ്ഞേ....?" "അതിപ്പോ അന്നാലോചിച്ചോ ഇങ്ങനെ നടക്കും എന്ന്....എന്തയാലും ചാച്ചനോട് അല്ലെ വെല്ലുവിളിച്ചത്... സാരല്ല..." ഞാൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ റോഷൻ എന്നെ പേടിപ്പിച്ചു. "അങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല മോളെ..ചാച്ചൻ ഈ മുടിയും കൊണ്ടേ പോകു...." "റോഷ ചുമ്മാ പേടിപ്പിക്കല്ലേ....?" "എടി പേടിപ്പിച്ചത് അല്ല ...പറഞ്ഞു ന്നെയുള്ളൂ ചാച്ചൻ കാര്യത്തിലാണ്... എന്തായാലും വരുന്നിടത്തു വെച്ചു കാണാം...." അവൻ അത് പറഞ്ഞതും ഞാൻ ചിന്തയിൽ മുഴുകി.ചാച്ചൻ അങ്ങനെ ചെയ്യോ...?ഏയ് ഇല്ല..വെറുതെ പറഞ്ഞതാവും.ഞാൻ നഖം കടിച്ചു ടെന്ഷനോടെ അവയോരൊന്നും ഓർത്തു നിൽക്കുമ്പോളായിരുന്നു റോഷൻ ചിരിക്കുന്നത് കേട്ടത്.. "എന്നാലും എന്റെ ബുദ്ദൂസെ... നീ അല്ലാണ്ട് ആരേലും ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കോ..ചാച്ചൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത് ആണെന്ന് ഏതു ചെറിയ കുട്ടിക്കും ആലോചിച്ചു നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും....." ഞാൻ ചിരിക്കുന്നതിനടയിൽ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്നെ തറപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി.എനിക്ക് ചിരിയടക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.അവൾക്ക് വന്ന ദേഷ്യത്തിന് അവൾ എന്നെ അടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ ആ മുറിയിൽ ഇട്ടു വട്ടം കറക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ പെട്ടപ്പോൾ അടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ കൈ വേദനിക്കുന്ന പോലെ അഭിനയിച്ചു. അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ എന്താ പറ്റിയത് എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ടു തടവാൻ തുടങ്ങി.അവളെ വീണ്ടും പറ്റിക്കാൻ അപ്പോൾ തന്നെ നെറ്റിയിലെ മുറിവും വേദനിക്കുന്നു എന്ന തരത്തിൽ അഭിനയിച്ചപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ടെന്ഷന് അടിച്ചു കൊണ്ടു ആ മുറിവ് നോക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന എന്റെ ചിരി പുറത്തു വന്നു. അപ്പോൾ തന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ കൈവിട്ടു കൊണ്ടു നടന്നു പോകാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ ഞാൻ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു എന്റെ മാറോടണപ്പിച്ചു കൊണ്ടു അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ പതിയെ തലോടി.എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച് കൊണ്ടു.... ഹൃദയതാളം കേട്ടു കൊണ്ടവൾ നിന്നു . **************** ചന്തം ചാർത്തൽ പരുപാടി തുടങ്ങാൻ ആയിട്ടുണ്ട്.എല്ലാവരും എത്തിച്ചേർന്നെങ്കിലും വർഷയെ കാണുന്നില്ല.അവളെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു പുറകിൽ നിന്നും ആരോ തട്ടി വിളിച്ചത്.തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ വർഷ സെറ്റ് സാരിയിൽ എന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു. "നീ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഡ്രസ് മാറിയോ.....?" "പിന്നെ ചന്തംചാർത്തൽ തുടങ്ങുവല്ലേ .അമ്മാമ്മ ഡ്രസ് മാറ്റാൻ പറഞ്ഞു ..." "എന്തായാലും നല്ല ചന്തമുണ്ട് കാണാൻ.ഒരു ആനചന്തം...." "പോടാ..... ആ പിന്നെ ടാ നമ്മൾ പ്രണയിചാലും മ്മൾ ഫ്രൻഡ്‌സ് തന്നെയാട്ടോ....?" "എന്തോന്ന്....?" അവൾ പറതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ ഞാൻ അവളോടായി ചോദിച്ചു. "അതായത് നമ്മൾ എപ്പോഴും ആ പഴയ വർഷയും റോഷനും തന്നെ ആവണം. മനസ്സിലായോ..." "എനിക്കും അത് തന്നെയാ പറയാൻ ഉള്ളത്.ഒരുമാതിരി കാമുകിമാരെ പോലെ ഞാൻ ഏതേലും പെണ്ണുങ്ങളോടൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അസൂയ കൊണ്ടു വരരുത്...." അർത്ഥം വെച്ച തരത്തിൽ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്നെ അടിമുടി നോക്കി. "ശരി പൂച്ചക്കണ്ണ...പക്ഷെ അമിതമായാൽ അമൃതവും വിഷം ഓർക്കുന്നത് നല്ലതാ...." "ഓ...." "ആ....." ഞങ്ങൾ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളേക്കും പരുപാടി തുടങ്ങിയിരുന്നു.വിവാഹത്തിന് വേണ്ടി ചെക്കനെ ഒരുക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് ചന്തംചാർത്തൽ. പ്രത്യേക ക്ഷണിതാവായി ശൗരക്കാർ സദസ്സിൽ എത്തി മാളവരോട് അനുവാദം വാങ്ങി ചെക്കനെ ഭംഗി വരുത്തുന്ന ചടങ്ങാണ്. മാർത്തോമൻ ഗാനവും ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവിടം. ചിരിയുലൂടെയും സന്തോഷത്തിലൂടെയും ചേട്ടയിയുടെ ചന്തം ചാർത്തൽ കഴിഞ്ഞു ഇപ്പൊ കലാപരുപാടികൾ ആരംഭിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളവരേ തന്നെ പാട്ടും ഡാൻസും എല്ലാം.എല്ലാരും ആഘോഷ തിമിർപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് റോഷൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് കണ്ടത്.റോഷൻ മാത്രമല്ല കൂടെ ചാച്ചിയും.എന്തേലും വെറൈറ്റി പ്രോഗ്രാം അവതരിപ്പിക്കാൻ ആകും എന്നു കരുതി ഞാൻ കാതോർത്തിരുന്നപ്പോൾ റോഷൻ കയ്യിൽ മൈക്ക് എടുത്തു പറഞ്ഞു... "എന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ആളെ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും അറിയാല്ലോ...?ഒരു ക്ലാസിക്കൽ ഡാൻസർ ഒക്കെയാണ്.ഇവിടെ അടുത്തത് ഇനി അരങ്ങേറാൻ പോകുന്നത് ഇവരുടെ ശിഷ്യയുടെ ഒരു ചെറിയ നൃത്തം ആണ്..." റോഷൻ മൈക്കയിൽ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആരാ ഇപ്പൊ ചാച്ചിയുടെ ശിഷ്യ ഞാൻ അല്ലാതെ എന്നു ചിന്തിച്ചു പോയി.ദൈവമേ ഇനി ഞാൻ എങ്ങാനും.എന്നെ ആണോ അവർ വിളിക്കുന്നെ....? എന്നു വേവലാതി പെട്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ സംശയം ശരിയാത്തക്കവണ്ണം ചാച്ചി റോഷനിൽ നിന്നും മൈക്ക് വാങ്ങി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "വർഷ ....നിന്നോട് ആണ് വരാൻ പറഞ്ഞത്....വാ...." ചാച്ചിയിൽ നിന്നും ആ പേര് കേട്ടതും എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ നോക്കി.അപ്പയും അമ്മയും ചേച്ചിയും ചേട്ടനുമെല്ലാം എന്നെ തന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ചാച്ചി വന്നു എന്നെ പിടിച്ചു സ്റ്റേജിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി... "ചാച്ചി....ഞാൻ എന്ത് കാണിക്കാൻ ആണ്.അപ്പാപ്പൻ കണ്ടാൽ..." എന്നെ കൊണ്ട് പോകുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചാച്ചിയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ ചാച്ചി പറഞ്ഞു. "അപ്പച്ചന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചു നീ ഭയപ്പെടേണ്ടെ അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളം..." എന്നെയും കൂട്ടി സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറിയ ചാച്ചി മ്യൂസിക് ഓണാക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെ അവിടെ നിർത്തികൊണ്ടു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. കുറച്ചപ്പുറത്തായി നിൽക്കുന്ന റോഷനെ നിസ്സഹായമായി നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ എനിക്ക് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു. രണ്ടാളും കൂടി ചേർന്നു കൊണ്ടുള്ള പണിയാല്ലേ....? ഇനി അപ്പാപ്പൻ കണ്ടാൽ എന്താകും സ്ഥിതി. പക്ഷെ ഞാൻ അവിടെ മൊത്തം അപ്പാപ്പനെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു പരധിയപ്പോൾ കണ്ടില്ലായിരുന്നു.എവിടെ പോയിക്കാണും എന്നു ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ചാച്ചി എന്നോട് നൃത്തം തുടങ്ങാൻ പറഞ്ഞു . മനസ്സിൽ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു കൊണ്ടു സാരി തലപ്പു കുത്തി വെച്ച് എന്നെ തേടി വന്ന നാദത്തിനൊപ്പം ഞാൻ ചിലങ്ക കെട്ടി ചുവടു വെച്ചു.. നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് എത്ര സന്തോഷവദിയാണ്..പക്ഷെ അതിനോടപ്പം ഭയം നുരന്തു പൊന്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്നാൽ നിമിഷങ്ങൾ കടന്നു പോകവേ എന്നിലെ ഭയം എങ്ങോ പോയി. മനസ്സറിഞ്ഞു ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്തു. എന്റെ ചുവടുകൾ നിന്നപ്പോൾ സദസ്സിൽ നിന്നും കയ്യടി ഉയർന്നു....മമ്മയെയും അപ്പയെയും നോക്കിയപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തും ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ട്. അതുകണ്ടപ്പോൾ കണ്ണിൽ നിന്നും ആനന്ദ കണ്ണുനീർ പൊഴിഞ്ഞു. എല്ലാം കണ്ടു മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ ചാച്ചനും തൊട്ടടുത്തായി റോഷനും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ചാച്ചന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും ചാച്ചി എന്നെ തടഞ്ഞു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "വർഷ ഭാവങ്ങൾ എല്ലാം മറന്നു തുടങ്ങിയോ....?ഒന്നു രണ്ടിടത്തു പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം തുടങ്ങണം വീണ്ടും...." "ചാച്ചി ഞാൻ എങ്ങനെയാ.... ?" "അപ്പച്ചനെ ഓർത്തു നീ പേടിക്കേണ്ടെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.....നീ നൃത്തം തുടരും ..ഇനി ഇതിനെപ്പറ്റി ഒരു സംസാരം വേണ്ട കേട്ടല്ലോ....?" ചാച്ചിക്ക് മുന്നിൽ ശരി എന്ന് ഞാൻ തലയാട്ടി നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു രാഹുലേട്ടന്റെ ശബ്ദം മൈക്കിൾ നിന്നും ഉയർന്നത്..അവതാരകൻ ആയി നിന്നത് രാഹുലേട്ടൻ ആയിരുന്നു.എന്നെ നൃത്തം അവതരിപ്പിക്കാൻ മാത്രം സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറിയത് ആയിരുന്നു റോഷൻ. "സുഹൃത്തുക്കളെ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒരു love story കേൾക്കണോ...? നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരു സുന്ദരനായ കാമുകനുണ്ട്. The Young bachelor.പ്രണയത്തിന് വേണ്ടി താൻ ഇനി കെട്ടത്തെ ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് അദ്ദേഹം. അയാളുടെ പേര് സേവിയർ....അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ ലൗ സ്റ്റോറി നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്.... welcome sir.... " ചാച്ചന്റെ പേര് വിളിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരും അത്ഭുദത്തോടെ ചാച്ചനെ നോക്കുമ്പോൾ ചാച്ചൻ അന്തംവിട്ട് വായയും തുറന്നു നിൽപ്പാണ്. "ഞാനോ...." പാവം സ്വയം അവരോടായി ചോദിച്ചപ്പോൾ തൊട്ടടുത്തു നിന്ന റോഷൻ കയ്യടിച്ചു.അത് കണ്ടു എല്ലാവരും കയ്യടിച്ചു.ചാച്ചൻ ആകെ കിളിപോയ അവസ്ഥയിലും. ചാച്ചന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. സ്റ്റേജിലേക്ക് റോഷൻ കൊണ്ടു വരുന്ന ചാച്ചനെ കലിപ്പ് നിറഞ്ഞ ഭാവത്തോടെ നോക്കുകയാണ് മമ്മയും അമ്മാമ്മയും.അവർക്കെല്ലാം ചാച്ചൻ നിസ്സഹായമായ മുഖത്തോടെ എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല എന്ന് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ തൊട്ടടുത്തു നിൽക്കുന്ന ചാച്ചിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോഴും ചാച്ചിയും ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നടക്കുന്ന സംഭവം ആണ് ഇതെന്ന് മനസ്സിലായി.അവിടെ നിന്നും പോകാൻ നിന്ന ചാച്ചിയെ ഞാൻ പിടിച്ചു നിർത്തി. ചാച്ചനു പറയാനുള്ളത് ചാച്ചി കേൾക്കണം.. ****************** റോഷ ഈ പണി എനിക്ക് തരേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന മുഖഭാവത്തോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന സേവിയർ സാറിനു അവിഞ്ഞൊരു ചിരി നൽകി ഞാൻ മൈക്ക കൊടുത്തു. "ടാ റോഷ......" അദ്ദേഹം ദയനീയമായി എന്നെ വിളിച്ചു. "സർ സാറിനു അമ്മക്ക് മുന്നിൽ മനസ്സ് തുറക്കാൻ കിട്ടിയ അവസരം ആണ്.അത് കളയണ്ട..തുറന്നു സംസാരിച്ചോളൂ..." ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ നിര്ബന്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ വേണം വേണ്ട എന്ന അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു സേവിയർ സർ...ഞാൻ മൈക്ക് അദ്ദേഹത്തിന് കൈമാറുന്ന നേരം തന്നെ സദസ്സിലേക്ക് അവിടേക്ക് ഔസേപ്പച്ചൻ കടന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അയാൾ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടതും സേവിയർ സർ വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു. "എടാ ആ കള്ളകെളവൻ വരുന്നുണ്ട്...ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ടു വേണം അയാൾ കയ്യിലെ തോക്കും എടുത്തു എന്റെ നേരെ വരാൻ...." "കുന്തം ചെയ്യും...ഒന്നു പോകാൻ പറ.... നിങ്ങൾ ഒക്കെ എന്തിനാ അയാളെ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ...?എല്ലാവരും തന്നെ ഭയക്കണം എന്ന ചിന്തയുള്ള ഒരാളും .അതിനനുസരിച്ചു ആടാൻ വേറെ ചിലരും...ഇപ്പൊ സർ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആളുടെ പേരൊന്നും പറയണ്ട...'അമ്മ അറിയാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചുരുക്കി അവതരിപ്പിക്കുക അത്രമാത്രം.....ok...." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സർന്റെ കയ്യിൽ മൈക്ക് കൊടുത്തു കൊണ്ടു ഞാൻ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും വർഷയുടെ അപ്പാപ്പൻ മുൻ നിരയിൽ വന്ന് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ സൈഡിലേക്ക് മാറി നിന്നു. സേവിയർ സർ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. "എനിക്കിട്ടൊരു യമണ്ഡൻ പണിയാണ് ഇവന്മാർ ഒക്കെ കൂടി തന്നത്.... അതിനുള്ളത് അവർക്കിട്ട് കൊടുത്തോളാം...എന്തയാലും പറഞ്ഞു തുടങ്ങാം.വലിയ രസം ഉള്ളതോ ന്യൂ ജനറേഷന് ഇഷ്ടപെടുമോ എന്നൊന്നും അറിയൂല്ല..." സർ സാറിന്റെ ആ പ്രണയ കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ..ആദ്യം പുറകിൽ നിന്നും ചെറുപ്പക്കാർ ആയ പിള്ളേരുടെ ചെറിയ കളിയാക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. സർ ന്റെ വാക്കുകളുടെ ഗൗരവം ഏറി വരുന്നതിനനുസരിച്ചു അവരെല്ലാം നിശ്ശബ്ദമായി.എല്ലാവരിൽ ആകാംഷ വർധിച്ചു...അമ്മയാണ് നായിക എന്നു തോന്നാത്ത തരത്തിൽ ആയിരുന്നു സർ പറഞ്ഞിരുന്നത്.......ചെറുപ്പം തൊട്ടുള്ള ഇഷ്ടം അവൾ തന്റെ ബന്ധു ആണെന്നും ഒപ്പം ഡാൻസർ ആണെന്നും എല്ലാം മറച്ചു വെച്ചു..കഥ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ ചിലരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. "അവരിപ്പോ എവിടെയാ എന്നറിയോ....?" പുറകിൽ നിന്നും ഒരാൾ. ചോദിച്ചപ്പോൾ സർ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. "എന്റെ കണ്മുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്... പക്ഷെ ഒരുപാട് അകലെയാണ് മനസ്സു കൊണ്ടു...." "ഇത്രക്ക് അവരെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്തായിരുന്നു കാരണം...." വിവേക് ആയിരുന്നു ചോദിച്ചത്... "പലപ്പോഴും ഞാൻ എന്നോട് ചോദിച്ചത് തന്നെ.ഒരു ഉത്തരം മാത്രം അറിയില്ല...ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണെന്ന് അറിയാം...കാത്തിരിക്കും അവൾ എന്നെ മനസിലാക്കുന്ന വരെ..." സർ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവിടെ ഉയര്ന്ന ആർപ്പു വിളിയും കയ്യടിയും.വർഷയുടെ മമ്മ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടക്കുന്നുണ്ട്.....കഥകളിൽ കേട്ട പ്രണയ കഥ നേരിട്ടു കേട്ടപ്പോൾ വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ ഇരിക്കുന്ന ചിലരും ഉണ്ട്. അമ്മയുടെ മുഖം മാത്രം എന്തോ മൂടിവെച്ച പോലെ...ആ ഭാവം വ്യക്തമല്ല ....ആ കണ്ണുകളിൽ പോലും ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ ഇല്ല.ഇനിയും 'അമ്മ സേവിയർ സർ നെ മനസ്സിലാക്കിയില്ലേ.. അവരെ ഒന്നിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം എന്നോണം നടത്തിയത് ആയിരുന്നു ഇത്. ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു ഭാവ മാറ്റവും ഇല്ലാതെ 'അമ്മ അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ കൂടി അതേ ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഔസേപ്പച്ചൻ...ഞാൻ അയാളെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നപ്പോൾ അയാൾ എന്നെയും നോക്കി.പിന്നീട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് പോവുകയായിരുന്നു. ഞാനും പിന്നീട് പരിപാടിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു അവരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ആദ്യ കാലം മുതലുള്ള സംഭവ ങ്ങൾ ഫോട്ടോയിൽ ചേർത്ത വീഡിയോയിലൂടെ ഫുൾ സ്ക്രീനിൽ കാണിച്ചു.ഉത്സവ പ്രതീതിയോടെ അന്നത്തെ പരുപാടി കഴിയുമ്പോഴും ഒരുനാൾ മാത്രമായിരുന്നു വർശക്ക് കൊടുത്ത വാക്കുകൾ പാലിക്കാനുള്ള സമയം... തുടരും... ഇഷ്ടമായാൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കാൻ മറക്കല്ലേ... 💖💝
2.2k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ*💖 *PART 27* *✍️THANSEEH WAYANAD* എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു പക്ഷെ മനസ്സിൽ എന്തോ വിമ്മിഷ്ടം.. "അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടല്ലേ നേരിട്ടു പറയാം....വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവൻ ഉണ്ടാവുമല്ലോ...." എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ തിരികെ ബാഗിലേക്ക് തന്നെ വെച്ചതും നിഷ എന്നെ നോക്കിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. തുടരുന്നു. __________------------_________ റോഷനെ കണ്ടു സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വന്നെങ്കിലും നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം .അവിടെ അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ഫോൺ അടിച്ചപ്പോൾ എടുക്കുന്നുമില്ല. അവൻ വരുന്നതും കാത്ത് ഞാൻ നിന്നു.പക്ഷെ വന്നില്ല.അവന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവർക്കും അറിയില്ല എന്നായിരുന്നു മറുപടി.പിന്നെ റോഷന്റെ കാര്യമല്ലേ അവൻ എപ്പോഴാ എവിടേക്കാ പോകുവാ എന്നറിയില്ല.അവൻ വരും എന്ന് വിവേകേട്ടൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഉള്ളു കിടന്നു നീറുകയായിരുന്നു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം. വീട്ടിൽ ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തർ ആയി വന്നു തുടങ്ങി. ഇനി വിവാഹത്തിന് ഒരു നാൾ മാത്രമാണ് ബാക്കി. റോഷൻ ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു കുറവും ഇല്ലാതെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഭംഗിയാക്കുന്നുണ്ട് അവന്റെ ഫ്രൻഡ്‌സ് . അന്ന് രാത്രി മഴേക്കെന്തോ വൈരാഗ്യം ഉള്ളത് പോലെയായിരുന്നു നിർത്താതെ പെയ്യുന്നു.പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മുഖം ആയിരുന്നു മഴക്ക്. റോഷനെ കുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ടെന്ഷന് .വന്ന റിലേറ്റിവ് സിനെ അതികം ശ്രദ്ധിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അപ്പാപ്പൻ എനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് വന്നത്.അപ്പാപ്പന്റെ രൂക്ഷമായ നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ വിറച്ചു നിന്ന സമയം തന്നെ അവിടേക്ക് ചാച്ചി വന്നു.എന്നോട് അകത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പാപ്പന് മുന്നിൽ ഒന്നും മിണ്ടാൻ നിൽക്കാതെ ചാച്ചിയും അവിടെ നിന്നും പോന്നു. *************** മുറിയിലെ ടേബിൾ ലൈറ്റിന് മുന്നിൽ അതണച്ചും ഇട്ടും ഇരിക്കുമ്പോഴും റോഷൻ തന്നെ ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ.അവനെ കുറിച്ചു ആലോചിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോഷ എവിടെയാ നീ ...ഞാൻ പിണങ്ങിയത് കൊണ്ടാണോ നീ ഇവിടെ നിന്നും പോയത്....നിന്നെ കാണാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ തുടിക്കുന്നുണ്ട്...എനിക്കും നിന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആണ്.എന്റെ കൺ മുന്നിലേക്ക് ഒന്നു വാ റോഷ.... അന്ന് രാത്രി നേരെ ഉറങ്ങിയത് പോലും ഇല്ല.കണ്ണടക്കുമ്പോൾ തേടിയെത്തുന്നത് റോഷന് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ ആയിരിക്കും. ഉറങ്ങാതെ നേരം വെളുക്കുന്നത് വരെ റോഷൻ വിളിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഫോണുമായി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ തന്നെ ഞാൻ റോഷനെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടു ഇറങ്ങി. എന്നോടുള്ള പിണക്കം കണ്ട് മാറി നിൽക്കുക ആയിരിക്കും അവൻ. അവൻ പോകാൻ സാധ്യതയുള്ള ഓരോ ഇടവും അന്വേഷിച്ചു .നേരം ഉച്ചയോടടുത്തു അവനെ കുറിച്ചു ഒരു വിവരവും ഇല്ല. സങ്കടം സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ അൽപ സമയം ഞാൻ നിഷയുടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു. അവളുടെ മുമ്പിൽ കുറെ കരഞ്ഞു .ഉള്ളു നീറുന്നുണ്ട്.അവൻ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് കഴിയില്ല... വീണ്ടും റോഷനെ വിളിച്ചു നോക്കാൻ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ആയിരുന്നു ചാച്ചിയുടെ കുറെ മിസിസ് കോൾ കണ്ടത്. ഫോൺ സൈലെന്റിൽ ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല ഫോൺ അടിച്ചത്. ചാച്ചിയെ തിരികെ വിളിക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഷിബിന്റെ ഫോൺ കോൾ എന്നെ തേടി വന്നത്. അത് അറ്റൻഡ് ചെയ്തു കരച്ചിലിനെ ഒതുക്കിവെച്ചു ഞാൻ സംസാരിച്ചു. " ഹലോ....." "ആ വർഷ നീ എവിടെയാ... അനീറ്റ ആന്റി നിന്നെ ചോദിച്ചു. ആരോടും പറയാതെ നീ എങ്ങോട്ടേക്ക് ആണ് പോയേ...ഫോണ് അടിച്ചിട്ടും എടുക്കുന്നില്ല..." "ഫോൺ സൈലന്റ് ആയിരുന്നു ഞാൻ കണ്ടില്ല...ഞാൻ കോളേജിൽ ആണ്." ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞെന്ന് വരുത്തി. "ഓഹ്..നിന്നെ കാണാത്തോണ്ടു വിളിച്ചത് ആണ് ആന്റി പറഞ്ഞിട്ട്....." ഞാൻ അവന് മറുപടി ആയി ഒന്നു മൂളിയ ശേഷം തുടർന്നു. "നീ എപ്പോഴ വന്നേ ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും? "ഞാൻ ഇന്ന് രാവിലെ എത്തി." "ഇപ്പൊ നീ വീട്ടില....?" "അതേ... നിന്റെ വീട്ടിൽ ആന്റി വിളിച്ചിട്ട് വന്നതാ..." "ഓഹ്" അവൻ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതിനടയിൽ അവനോടു വീട്ടിൽ നിന്നും ആരോ എന്തോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശബ്ദം നേരെ വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു.ഷിബിൻ അയാളോട് സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും കോളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ പ്പോൾ ഞാൻ അവനോടു ആരോട് ആയിരുന്നു സംസാരിച്ചത് എന്നു ചോദിച്ചു. "അത് റോഷനാ...." "റോഷനോ..... " ഞാൻ അതിശയത്തോടെ അവനോടു ചോദിച്ചു. "ആഹ്..." "അവൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഉണ്ടോ....?" "അവൻ ഇപ്പോൾ വന്നതെയുള്ളൂ എന്നു തോന്നുന്നു പുറത്തു പോയിട്ട്...." ഷിബിന്റെ അടുക്കൽ നിന്നും ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.ചിലപ്പോൾ ഇന്നലെ എന്നെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാറി നിന്നത് ആകും അവൻ . വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലട്ടെ അവനു കൊടുക്കാൻ ഉള്ളത് ഒക്കെ കൊടുത്തോളാം ഇന്നലെ മുതൽ എരിതിയ്യിൽ നടത്തിയതിന്. ഷിബിന്റെ ഫോൺ വെച്ച് നിഷയോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം അവളെ കെട്ടിപ്പിടുച്ചു ഒരു ഉമ്മയും കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു . വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടൻ മുൻവശത്ത് റോഷന്റെ ബൈക്ക് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു. റോഷനെ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ അകത്തേക്ക് വേഗം ചെന്നു .ഹാളിൽ തന്നെ അവൻ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.എനിക്ക് നേരെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ ചെന്നതും അവനെ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മുറിവിൽ ബാന്റേജ് ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ ചുണ്ടും മുറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അതിൽ മരുന്നു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. "റോഷ എന്താ പറ്റിയെ....?" ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചുപ്പോൾ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ അവൻ അവിടെ നിന്നും പോന്നു. ഒരു വാക്ക് എന്നോട് മിണ്ടുകപോയിട്ട് സ്നേഹത്തോടെ ഒന്നു നോക്കിയത് പോലും ഇല്ല. അവന്റെ ആ അവഗണന സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. അവന്റെ ഈ അവഗണന ഞാൻ അർഹിക്കുന്നത് ആയിരിക്കും എന്നു കരുതി ഞാൻ അവന്റെ പുറകെ തന്നെ നടന്നു.പക്ഷെ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൻ ജോലികളിലേക്ക് മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ത്രീകരിച്ചു. അവന്റെ ആ പെരുമാറ്റം ഒത്തിരി സങ്കടം നൽകുന്നുണ്ട്. അവനോടായി അടുത്തു സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരിക്കും ഏതെങ്കിലും ബന്ധുക്കൾ അവിടേക്ക് വരുന്നത്. എല്ലാവരുടെയും ഇടയിൽ നിന്നും അവനോട് മനസ്സു തുറക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. റോഷന് എന്തു പറ്റിയത് ആണെന്ന് ഇര്ഫാനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "അത് ആരോടോ അടിയുണ്ടാക്കിയത് ആവും ചേച്ചി കുട്ടി .അവൻ ഇടക്ക് ഇങ്ങനെ ഓരോ പോക്ക് പോവും വരുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെ എന്തേലും പരിക്കുണ്ടാവും.ആദ്യമൊക്കെ ഞങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചിരുന്നു.പിന്നെ കാര്യമാക്കാൻ നിന്നില്ല. ചേച്ചി കുട്ടി വന്നത് മുതൽ ഇതൊക്കെ കുറഞ്ഞത് ആയിരുന്നു.അവന്റെ ദേഷ്യം ആയിരിക്കും അവന്റെ ശത്രു. ദേഷ്യം വന്നാൽ എന്താ ചെയ്യുക എന്നു പോലും അറിയില്ല അവന്... " ഇര്ഫാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇത് എന്നെത്തേയും പോലെ സംഭവിച്ചത് ആയിരിക്കുമോ...?ഇനി മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാകുമോ...? ഏയ് എന്റെ പിണക്കം കാരണം മാറി നിന്നത് ആകും അവൻ.അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ആരോടെങ്കിലും അടിയുണ്ടാക്കിക്കാണും .ദേഷ്യം ഒന്ന് ഒതുങ്ങിയപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും വന്നതാവും. ഇപ്പൊ എന്നോട് കാണിക്കുന്ന ഈ അകൽച്ചയും ഞാൻ പിണങ്ങിയത് കൊണ്ടാവും....മനസ്സിനെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. എങ്കിലും അവനെ കണ്ടൊന്നു സംസാരിക്കാൻ പിന്നെയും അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു. സാഹചര്യം അനൂകൂല മല്ലാത്തതിനാലും അവന്റെ അവഗണന കാരണവും ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. എന്തിനെന്നില്ലാതെ കുറെ കരഞ്ഞു. റോഷൻ ....അവൻ എന്താ എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാത്തത്?അവൻ മിണ്ടാതിരിക്കാൻ മാത്രം തെറ്റ് ഞാൻ അവനോടു ചെയ്തോ....? ഉള്ളിൽ ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ വട്ടമിട്ടു കറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു എപ്പോഴോ ഞാൻ മയങ്ങിപ്പോയി. ഉറക്കം കണ്ണിലൊന്നു പിടച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും ആരോ എന്നെ വന്നു തട്ടി വിളിച്ചു. പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ ഷിബിൻ നിൽക്കുന്നു. "എന്താടോ ...നിലത്തു ഇരുന്നുറങ്ങുന്നത്...." ഞാൻ നിലത്തിരുന്നു കട്ടിലിൽ തലവെച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.അതുകണ്ടവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റു. "അത്.....അങ്ങനെ അറിയാതെ മയങ്ങി പോയി....." ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. "നിന്റെ മുഖമൊക്കെ ആകെ വാടിയ പോലെയുണ്ടല്ലോ...?എന്തു പറ്റി...?" "ഏയ് ....ഇന്നലെ നേരെ ഉറങ്ങിയില്ല അതിന്റെ ആകും...." "ഇന്നിപ്പോൾ നിനക്ക് തീരെ ഉറങ്ങാനും പറ്റില്ല. ഇവിടുത്തെ പ്രോഗ്രാം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു എപ്പോൾ ഉറങ്ങാനാ.. ഇന്ന് ചന്തംചാർത്തൽ അല്ലെ...." "ചന്തം ചാർത്തൽ എനിക്ക് അല്ലല്ലോ...?" ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു . അവനും ഒന്നു ചിരിച്ചു. "വർഷ ....ഇന്ന് തനിക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ട്..." "എന്ത് സർപ്രൈസ്...?" "ഞാൻ കാരണം എല്ലാവർക്ക് മുന്നിലും നീ തല്താഴ്ത്തി നിന്നത് അല്ലെ ഒരിക്കൽ.ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെയാണെന്നും അറിയാം. ഇന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ കാരണം ഞാൻ ആണ് എന്ന് എല്ലാവർക്ക് മുന്നിലും തുറന്നു പറയും...." അവൻ ചെയ്യുന്നത് ശരിയാണ്.പക്ഷെ ഞാൻ അവനെ തടഞ്ഞു. "വേണ്ട ഷിബിൻ.നീ എല്ലാവർക്ക് മുന്നിലും കുറ്റം ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ വീണ്ടും തെറ്റും.ചിലപ്പോൾ ഈ നടക്കാൻ പോകുന്ന കല്യാണം വരെ നിന്നു പോകും.അപ്പാപ്പൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ല...അതുകൊണ്ട് ഈ സന്ദർഭത്തിൽ നീ അത് അവരോടായി പറയേണ്ട....." "വർഷ ഇനിയും നീണ്ടു പോകാൻ പറ്റില്ല. നീ അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുകയല്ലേ...?" അവന്റെ മുമ്പിൽ നിസ്സഹായാമയൊന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു "അതിപ്പോ എനിക്ക് ശീലമായി..ആഗ്രഹം ഉണ്ട് നീ അവരോടു എല്ലാം പറഞ്ഞു എനിക്ക് നഷ്ടമായ സ്നേഹം തിരികെ ലഭിച്ചു തുടങ്ങാൻ.പക്ഷെ ഒരു കാര്യം നമ്മൾ ചെയ്യുമ്പോൾ സമയവും സാഹചര്യവും നോക്കേണ്ടെ...ഈ സന്ദർഭം അതിനു അനുയോജ്യം അല്ല....." "ശരി എല്ലാം നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ..." അവൻ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആയിരുന്നു പെട്ടെന്ന് മുറിയിലേക്ക് റോഷൻ വന്നത്.അവൻ എന്നോട് പിണക്കം മാറി വന്നത് ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ഞാൻ സന്തോഷിച്ചെങ്കിലും അവൻ ഷിബിനെ എന്തോ അവിശ്യത്തിന് വിളിക്കാൻ വന്നത് ആയിരുന്നു. അവന്റെ പെരുമാറ്റം വല്ലാണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ കൊള്ളുന്നുണ്ട്. അവർ മുറിയിൽ നിന്ന് പോയ നേരം തന്നെ മമ്മ വന്നു എനിക്ക് നേരെ ഒരു ഗാഗ്ര ചോളി നീട്ടി അതണിഞ്ഞു കൊണ്ടു ഫങ്ഷനു വരാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു .മമ്മ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു ഞാൻ ഒന്നു ഫ്രഷ് ആയി മുറിയിൽ നിന്നും ഒരുങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു. വീടിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കാൻ ഉള്ള സാഹചര്യത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല നേരത്തെ ഞാൻ.ഇപ്പോൾ വീട് ആകെ ഒന്നു നിരീക്ഷിച്ചു. ഒരുക്കങ്ങൾ എല്ലാം വളരെ ഭംഗിയായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്. അവിടം ആളുകൾ വന്നു കൊണ്ടു തന്നെ ഇരിക്കുകയാണ്. ചേച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ഒരു ചേച്ചി മെഹന്തി അണിയുന്നുണ്ട്.റോഷൻ ഏർപ്പടാക്കിയത് ആവും. വിവേകേട്ടൻ വീഡിയോ ക്യാമറയും ആയി അവിടെ മൊത്തം ഒപ്പിടിയെടുക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ഭാഗത്തു വലിയമ്മമാർ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കുട്ടികൾ ഓടി കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തു ഒരു സന്തോഷമുണ്ട്.. അവരെ എല്ലാം ചേറു മന്ദഹാസത്തോടെ നിരീക്ഷിക്കുമ്പോഴും എന്റെ നേത്രങ്ങൾ തേടിയത് റോഷനെ തന്നെയായിരുന്നു. അവനെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ കുറച്ചപ്പുറത്തായി അവനെ ഞാൻ കണ്ടു. ഒരുപാട് പെണ്കുട്ടികൾക്ക് നടുവിൽ നിന്നു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ ദേഷ്യം എരിഞ്ഞു കയറി. ഞാൻ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കാണത്തക്ക രീതിയിൽ തന്നെ അവൻ അവിടെ നിന്നു. പൂച്ചക്കണ്ണ നിനക്ക് ഞാൻ തരാട്ടോ...? എനിക്ക് വന്ന ദേഷ്യത്തിനു ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആയി ചെന്നു. എന്റെ കസിൻസ് ഒക്കെ തന്നെയാ അവനെ വട്ടം ചുറ്റി നിൽക്കുന്നെ...പല രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും പല ഡ്രസിങ് സ്റ്റൈലുമായി എത്തിയവർ ...അവിടെയും ഇവിടെയും മാത്രമായി തുണി കൊണ്ടു ശരീരം മൂടിയ അവരെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്തോ അരോചകം തോന്നിപ്പോയി.കൂടെ കുറെ ചായം മുഖത്തു വാരി തെച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എന്നെ കണ്ടയുടനെ അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ വിദേശത്താണെങ്കിലും നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഫുൾ അപ്‌ഡേറ്റഡ് ആണെന്ന് മനസ്സിലായി. "ആഹ് ...വർഷ താൻ ഇത് എവിടെ ആയിരുന്നു സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെയും ചേട്ടന്റെയും വിവാഹം ആയിട്ട് വീടുമുഴുവൻ ഓടി നടക്കേണ്ട ആൾ അല്ലെ....?" കൂട്ടത്തിൽ ഒരുത്തി എന്നോടായി ചോദിച്ചു. "അതിനിവൾക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ കഴിയേണ്ടെ..പോലീസ് കേസ് ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ വർഷ.അതൊക്കെ തീർന്നോ...?എന്നാലും നിന്നെ കണ്ടാൽ പറയില്ല കേട്ടോ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുമെന്ന്..." മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു. അവരെല്ലാം റോഷൻ കേൾക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇതൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അവനു മുന്നിൽ എനിക്ക് ബാഡ് ഇമേജ് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാനാണ് അവർ പണിപ്പെടുന്നത് .അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അവനും ഞാനും നേരത്തെ കമ്പനിയാണെന്ന്.അവനാണെങ്കിൽ അവളുമാരുടെ സംസാരത്തിനു അനുസരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. എല്ലാം കൂടി ദേശ്യം കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളുമാരോട് വായിൽ തോന്നിയത് പറഞ്ഞു. "ആടി ഞാൻ ജയിലിൽ ഒക്കെ കിടന്നിട്ടുണ്ട്.അതിനു നിങ്ങൾക്ക് ഒക്കെ എന്തെങ്കിലും നഷ്ടം ഉണ്ടോ...ടാ കിടന്ന് ഒലിപ്പിക്കാതെ എന്റെ കൂടെ വന്നേ....." എന്നു പറഞ്ഞു അവന്റെ മറുപടിക്ക് പോലും നിൽക്കാതെ അധികാരത്തോടെ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഞാൻ അവിടെ നിന്നും നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അവൻ അവിടെ നിന്നും അനങ്ങിയില്ല. തുടരും. ഇഷ്ടമായാൽ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കണം.....
2k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ*💖 *PART 26* *✍️THANSEEH WAYANAD* എന്തിനാ അവൾ എന്നെ ഒഴിച്ചു നിർത്തുന്നത്.അവൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്നും ഞാൻ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നും അറിയാം പക്ഷെ അത് അവൾ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നല്ല മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ നടിക്കുകയാണ്. തുടരുന്നു. ___________------------___________ അവൾ പോയതിനു ശേഷം ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് ചാഞ്ഞു .. ആ മുറി മൊത്തത്തിൽ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു. വർഷയുടെ ചെറുപ്പത്തിലെ എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഫോട്ടോ ചുമരിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഫോട്ടോയിലുള്ള നാണത്തോടെ കണ്ണിറുക്കിയുള്ള ചിരി കാണാൻ പ്രത്യേകമായൊരു ഭംഗി ആയിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ ഫോണിൽ ആ ചിത്രം പകർത്തിയെടുത്തു .തിരികെ പോകാൻ നിന്നപ്പോൾ ആണ് മുറിയിലെ ഷെൽഫ് എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അതിന്റെ അടുത്തു ചെന്നു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ആദ്യത്തെ തട്ടിൽ തന്നെ കണ്ടത് ചെറുതും വലുതുമായ ട്രോഫികളും സെർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും അതോടൊപ്പം അവൾ ക്ലാസിക്കൽ ഡാൻസ് കോസ്റ്റിയൂമിൽ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോസും ആയിരുന്നു .. ഇത്രക്കും അംഗീകാരം ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇവൾക്ക് വീണ്ടും ഈ ഡാൻസ് തുടരുന്നതിൽ എന്താ...?അപ്പാപ്പനെ പേടിച്ചിട്ട് എന്തിനാ അത് ഉപേക്ഷിക്കണം... ?എന്തു പറഞ്ഞിട്ടും എന്താ മനസ്സിലാകില്ലല്ലോ പറയുന്നത്.എങ്ങനെ എങ്കിലും അവളെ നൃത്തത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരണം.ഞാൻ ഇവൻ മാനേജ്മെന്റ് ഏറ്റെടുക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവളെ കൊണ്ട് ഡാൻസിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നതാണ്.അവൾ സമ്മതിച്ചതും ആണ്.പക്ഷെ പിന്നീട് അവളിൽ നിന്നും യാതൊരു അനുകൂലമായ മറുപടിയും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അവളെ ഡാൻസിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത് ചാച്ചി അല്ലെ?അപ്പൊ ചാച്ചി പറഞ്ഞാൽ അവൾ കേൾക്കും.ചാച്ചിയുടെ സഹായം തന്നെ അതിനു വേണ്ടി തേടാം. മനസ്സിൽ അത് ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചാച്ചിയെ കണ്ടു സംസാരിച്ചു.എന്റെ ആവിശ്യം പുള്ളിക്കാരി ഏറ്റെടുക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.വർഷ നൃത്തം തുടരും.ആരെതിർത്താലും ശരി എന്ന വാക്ക് എനിക്ക് നൽകുകയായിരുന്നു ചാച്ചി... *********************** ഹാളിലൂടെ വെറുതെ തേരാപാരാ നടക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ചാച്ചി എന്നെ വിളിച്ചത്. "വർഷ....." വിളിച്ചത് കേട്ടു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ചാച്ചി എന്നോട് അടുത്തേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു .ഞാൻ ചാച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.ചാച്ചി വിളിപ്പിച്ച കാര്യം അറിഞ്ഞപോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി. ഡാൻസിന്റെ കാര്യം പറയാൻ ആയിരുന്നു ചാച്ചി വിളിച്ചത്. ചാച്ചിയിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് നടന്നില്ല. "വർഷ നീ ആരെയാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ നിന്റെ അപ്പച്ചനെയാണോ....?വന്നതിനു ശേഷം അയാളോട് ഒന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലും നിന്നിട്ടില്ല.നിനക്ക് വേണ്ടി അയാളോട് ഞാൻ ചോദിച്ചോളാം..." "ചാച്ചി ഒന്നും വേണ്ട വെറുതെ എന്തിനാ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നെ..?ഇപ്പൊ സമാധാനം ആയിട്ടല്ലേ എല്ലാം പോകുന്നത്....?" "എവിടെ സമാധാനം... ആർക്കാ സമാധാനം...? ചാച്ചിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ എനിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ചാച്ചിക്ക് മുന്നിൽ എന്തു പറയും എന്നറിയാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ചാച്ചനെ കുറിച്ചു പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്. "ചാച്ചി ഞാൻ ഡാൻസ് തുടരാം.പക്ഷെ ...പക്ഷെ....?" ഞാൻ ചാച്ചിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സംശയത്തോടെ ചാച്ചി എന്നോട് ചോദിച്ചു. "പക്ഷെ.....?" "പക്ഷെ ....ചാച്ചി ചാച്ചിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരാളെ മനസ്സിലാക്കണം..." "ആരെ....?" ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലായിട്ടും മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ ചാച്ചി എന്നോട് ചോദിച്ചു. "ചാച്ചനെ...." എന്റെ നാവിൽ നിന്നും ചാച്ചന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിശബ്ദതയെ കൂട്ടു പിടിച്ചു ചാച്ചി നിന്നു. അൽപ സമയത്തെ നിശ്ശബ്ദതക്ക് ശേഷം ചാച്ചി തുടർന്നു. "നിന്നോട് അയാൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു അല്ലെ...?" "പറഞ്ഞു ..." "അയാളേ നീ ഉദ്ദേശിച്ച തരത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.അങ്ങനെ ചെയ്താൽ മാത്രമേ നീ ഡാൻസ് തുടരു എന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാൻ ഉള്ളു നീ ഡാൻസ് ഇനി തുടരണ്ട.ഞാൻ ഒട്ടു നിർബന്ധിക്കുന്നുമില്ല.പ്രശ്നം തീർന്നില്ലേ...?" അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചാച്ചി എന്റെ അടുത്തു നിന്നും നടന്നകന്നപ്പോൾ അടപടലം ശശി യായി ഞാൻ നിന്നു. ****************** വർശയോട് ചാച്ചി സംസാരിക്കുന്നത് മാറി നിന്നു വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.ചാച്ചി അവളുടെ അടുത്തു നിന്നും വന്ന ഉടനെ ഞാൻ അവരോടായി ചോദിച്ചു. "അമ്മാ അവൾ എന്താ പറഞ്ഞേ......?" ആകാംഷയോടെ ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതും എനിക്ക് നേരെ രൂക്ഷമായ നോട്ടത്തോടെ ചാച്ചി മറുപടി നൽകി.. "അവൾ ഡാൻസ് കളിക്കാതെ ഇരിക്കുക തന്നെയാണ് നല്ലത്.ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടേൽ അവൾ കളിച്ചോളും നിർബന്ധിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട.." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ നടന്നു പോകുകയായിരുന്നു ചാച്ചി. ഇതിപ്പോ എന്താ സംഭവം എന്നറിയാതെ നിന്ന ഞാൻ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ട് വർഷയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "എന്തിനാടി ചാച്ചി ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയേ...?" ഞാൻ അവളോടായി ചോദിച്ചു. "അതില്ലേ ...ചാച്ചി എന്നോട് ഡാൻസ് തുടരാൻ നിർബന്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ചാച്ചിയോട് പറഞ്ഞു ചാച്ചനെ മനസ്സിലാക്കോ എന്ന തുടരാം എന്ന്.. പക്ഷെ മൂഞ്ചിപ്പോയി." അവൾ എന്നോട് ഇളിച്ചു കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി. "നല്ല ആളാ ചാച്ചിയോട് ചാച്ചനെ മനസ്സിലാക്കാൻ പറയുന്നേ..?ആദ്യം നീ എന്നെയൊന്നു മനസ്സിലാക്ക്..." "നിന്നെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് ആണല്ലോ....അത് വിട്ടെ...അതിനെ പറ്റി നമ്മൾ സംസാരിച്ചാൽ പിന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ അടിയാകും..." "ഞാൻ അത് വിടാൻ പോണില്ല.അതിനെ പറ്റി തന്നെ സംസാരിക്കാം..." "റോഷാ പ്ലീസ് വേണ്ട...." "വേണം.." "വേണ്ട..." "വേണം എന്നെ..." അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നൂടെ അടുത്തു ചെന്നതും പുറകിൽ നിന്നും ഇർഫാന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. "റോഷ.. ടാ... save the date wedding വീഡിയോ എഡിറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .നീ ഒന്നു നോക്കിയേ.....?" ഞാൻ അവളിൽ നിന്നും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടയുടനെ അടർന്നു നിന്നു.. "ആടാ... ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം " എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വർഷയെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ ഇർഫാന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ലാപ് വാങ്ങി. വീഡിയോയുടെ ഷൂട്ട് നേരത്തെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു .എഡിറ്റിംഗിന് വിവേകിനെ ആയിരുന്നു ഏൽപ്പിച്ചത്.അവൻ ഈ work ഒക്കെ നന്നായി ചെയ്യാറുണ്ട് .വീഡിയോ കണ്ടപ്പോൾ കൊള്ളാം.. നന്നായിട്ടുണ്ട്. വർഷക്കുംവീഡിയോ കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവളെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഇർഫാനുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. റോഷൻ എന്റെ അടുത്തു നിന്നും പോയപ്പോ അവനു ലാപ് നൽകിയതിന് ശേഷം ഇർഫാൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ആയി വന്നു. അകത്തേക്ക് പോകാൻ നിന്ന എന്നെ വിളിച്ചു. "ചേച്ചി കുട്ടി...." "ഉം... എന്താടാ..." അവന്റെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ അവനോടായി ചോദിച്ചു. "ചേച്ചി കുട്ടിയും റോഷനും തമ്മിൽ വെറും ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മാത്രം ആണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ബന്ധം ഉണ്ടോ...?ഇന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ ഫ്ലവർവൈസ് വീണപ്പോൾ ഉള്ള ചേച്ചി കുട്ടിയുടെ വെപ്രാളം കണ്ടെല്ലാം തോന്നിയത് ആണ് എനിക്ക് ഈ സംശയം..." അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ അവനുമുന്നിൽ എന്തു പറയും എന്നറിയാതെ ഞാൻ നിന്നു.എങ്കിലും തപ്പിതടഞ്ഞ് കൊണ്ടു അവനു മറുപടി നൽകി. "അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലെടാ...ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മാത്രമേയുള്ളൂ. നിനക്ക് വെറുതെ തോന്നിയത് ആകും..." "ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചത് ആണ് ട്ടാ.. ഒന്നും തോന്നരുതെ .." എന്നു പറഞ്ഞവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു തിരിഞ്ഞതും റോഷൻ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ആണ് കണ്ടത്. അവൻ എന്റെ അരികിലേക്ക് ആയി വന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "എന്താ ഇർഫാൻ പറഞ്ഞേ....?" "അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു നമ്മൾ തമ്മിൽ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മാത്രം ആണോ അതോ വേറെ വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്ന്..." അവൾ കലിപ്പ് കയറ്റി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ നനഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു "ഉണ്ടല്ലോ...." "അയ്യാ....ഇനി ഒരു ആവശ്യവും ഇല്ലാതെ ന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ....?" കുറച്ചു കലിപ്പോടെ അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും കലിപ്പായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "വന്നാൽ നീ എന്തു ചെയ്യും ടീ..." ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയതും പേടികൊണ്ടു അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്നത് അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ചിലപ്പോ ഞാൻ മോന്തക്കിട്ട് അടിക്കും...." അവൾ പറഞ്ഞു "ഓഹ് പിന്നെ... ഞാൻ ഇനിയും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരും ദേ നിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചേർത്തു പിടിക്കും." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ അരയിലൂടെ എന്റെ മുറിവില്ലാത്ത കരം ചേർത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ മിഴികൾ വിടർന്നു... അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഇപ്പോഴും. "റോഷ വിട്...." എന്റെ കരങ്ങൾ അരയിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു എങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടില്ല. "ഇങ്ങനെ മാത്രം അല്ല ചിലപ്പോ ഞാൻ ഇങ്ങനെയും ചെയ്യും" എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളെ ഞാൻ എന്റെ കൈകളിൽ കിടത്തി. പെണ്ണ് ആകെ പേടിച്ചു വിറച്ച അവസ്ഥയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.അവളുടെ മിഴികൾ നിറയാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണിൽ പ്രണയം മാത്രമായിരുന്നു. "റോഷ പ്ലീസ് വിട്ടെ....." "ഇല്ല മോളെ...." എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കുതറിമാറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അവളെ ഞാൻ ചേർത്തുപിടിച്ചു നിർത്തി നേരെ മുമ്പിലേക്ക് നോക്കിയതും കണ്ടത് ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന സേവിയർ സർ നെ ആയിരുന്നു.അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതും ഞാൻ അവളെ പിടുവിട്ടു.പെണ്ണ് നടുവും തല്ലി നിലത്തേക്ക് വീണു.സർനു മുന്നിൽ എന്തു പറയും എന്നറിയാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് നേരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. "ഒന്നുകിൽ ഇതൊരു ഹാൾ ആണെന്ന് ആലോചിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അവളെയും കൂട്ടി ആരും കാണാത്ത ഇടത്ത് ചെന്നു റൊമാൻസ് കളിക്കണം.... എന്റെ പകരം ദേ ഇവളുടെ അപ്പാപ്പൻ ആണ് അല്ല മറ്റാരെങ്കിലും ആണ് കണ്ടിരുന്നെങ്കിലോ...?" സർന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ചമ്മിപ്പോയ കാരണത്തിൽ തലതാഴ്ത്തി നിന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം വർശയോടായി പറഞ്ഞു . "അപ്പൊ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യാൻ ബാർബറെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കണോ അതോ നമുക്ക് അങ്ങോട്ടു പോണോ...?" ചാച്ചനെ അന്തം വിട്ടു നോക്കി കൊണ്ടു നിലത്തു നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാതെ അതേ ഇരുപ്പ് ഇരിക്കുകയാണ് വർഷ... അവളോട്‌ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് സ്റ്റയേർ കേസ് കയറിപ്പോകുന്ന ചാച്ചിയെ കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം ചാച്ചൻ അവിടേക്ക് പോയത്. സേവിയർ സർ പോയതിനു ശേഷം വർശയെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി അവൾക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ ഞാൻ കൈ നീട്ടിയതുംദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി അവൾ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടു എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോകാൻ നിന്ന അവളെ ഞാൻ തടഞ്ഞു. "വർഷ.... തമാശക്ക് ചെയ്തത് ആണ് നീ കാര്യം ആക്കല്ലേ..." അവൾ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൊണ്ടു കണ്ണീർ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് നേരെ രൂക്ഷമായി നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അങ്ങനെ എല്ലാം തമാശയായി എടുക്കാൻ കഴിയില്ല റോഷ...ഇതുവരെ ഞാൻ എല്ലാം ക്ഷമിച്ചിട്ടെയുള്ളൂ... ഇത് കൂടിപ്പോയി..." അത്രയും പറഞ്ഞു എനിക്ക് ഒന്നു മുഖം തരാൻ പോലും നിൽക്കാതെ അവൾ നടന്നകന്നപ്പോൾ ചെയ്തത് ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു എനിക്കും തോന്നിപ്പോയി. ********************* ഒരു ദിവസം ഇരുട്ടി വെളുത്തു വർഷ എന്നോട് മിണ്ടിയിട്ട്.ഫോണ് വിളിച്ചാൽ എടുക്കുന്നില്ല.സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി അവളെ അടുത്തു ചെല്ലുമ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയാണ്. ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ കോളേജിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അവളുടെ പിണക്കം വല്ലാണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ കുത്തുന്നുണ്ട്.സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേദനയുണ്ട്.അവളൊന്നു മിണ്ടിയാൽ മതി. ഇനി അവൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ...?ഒരു ഫ്രൻഡ് മാത്രം ആയിരിക്കുമോ...? അവളുടെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളത് എന്റെ വെറും തെറ്റിദ്ധാരണ മാത്രമാകുമോ...? അവൾ എനിക്ക് ഇന്നലെ കവർ ചെയ്തു തന്ന മുറിവിൽ തലോടി കൊണ്ട് അവളെയും ആലോചിച്ചു അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു എനിക്ക് അരികിലേക്ക് ചാച്ചി വന്നത്. ചാച്ചിയെ കണ്ടു ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "എന്താടാ ചേർക്ക മുഖം ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നെ....?" എന്റെ മുഖത്തെ വാട്ടം കണ്ടു കൊണ്ട് ചാച്ചി ചോദിച്ചു. "അത് ആന്റി....ഓഹ് സോറി 'അമ്മ ഒന്നുല്ല..വെറുതെ..." "വെറുതെ ഒരാൾ വിഷമിച്ചിരിക്കോ...?കാര്യം പറ...." "ഒന്നുല്ലെന്നെ..." ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ചാച്ചി വെറുതെ വിടുന്നില്ല. "നീ എന്നെ 'അമ്മ എന്നു കാര്യത്തിൽ തന്നെയാണ് വിളിക്കുന്നതെങ്കിൽ ഈ അമ്മയോട് മോൻ പറ... അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട..." ചാച്ചിയുടെ ആ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആയില്ല. "പറയാം 'അമ്മ...എനിക്ക്...." "നിനക്ക്...?" "എനിക്ക് വർഷയെ ഇഷ്ടം ആണ്....പക്ഷെ ആഇഷ്ട്ടം അവൾ എന്നോടായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ല.എന്റെ മനസ്സ് തുറന്നിട്ടും. അവൾ ഇപ്പോഴും എന്നെ വെറുമൊരു ഫ്രണ്‌ട്‌ ആയി മാത്രമാണ് കാണുന്നത് എന്ന പറയുന്നേ...?" ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് ചാച്ചി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് ആയി കാതോർത്തിരുന്ന എനിക്ക് മുന്നിൽഅല്പനേരത്തിനു ശേഷം അവർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി... "റോഷ....ഈ പ്രണയം എന്നു പറയുന്നത് പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ ഉള്ള ഒന്നാണോ...?അതൊക്കെ ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാവേണ്ടത് അല്ലെ.നിർബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ടു ഇഷ്ട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമോ ഒരാളെ ...?വർഷക്ക് ഇത്രയും കാലത്തിനിടക്ക് നിന്നോട് ഇഷ്ട്ടം തോന്നിയിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നോട് തുറന്നു പറയുമായിരുന്നില്ലേ...? എന്തിന് മറച്ചു വെക്കണം. ഇത്രയും കാലം നീ പിറകെ നടന്നിട്ടും അവൾ yes എന്നു ഒരു തവണ എങ്കിലും പറഞ്ഞോ....?" എന്നോട് ചാച്ചി അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ല എന്നു തലയാട്ടി. "അവൾ നിന്റെ ഒരു ഫ്രൻഡ്‌ ആണെന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞോള്ളു... so അവൾക്ക് നീ ഒരു ഫ്രൻഡ്‌ ആണ്.നീ അത് മനസ്സിലാക്ക്.അവളെ മനസ്സിലാക്ക്.അവൾക്ക് ഇഷ്ടം നീ അവളുടെ നല്ലൊരു ഫ്രൻഡ് എന്നും ആകണം എന്നല്ലേ .നീ നിന്റെ മനസ്സു മാറ്റാൻ ശ്രമിക്ക്.അവൾക്ക് നല്ലൊരു ഫ്രൻഡ്‌ ആയിരിക്കാൻ ശ്രമിക്ക്..." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചാച്ചി പോയപ്പോ ഞാനും ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.അവളെ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടം ആണ്.പക്ഷെ അവൾ ആ ഇഷ്ട്ടം എന്നോട് പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല ഇന്നേവരെ..എന്നും ഒരു ഫ്രൻഡ് മാത്രമാണെന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ.അവളുടെ നല്ലൊരു ഫ്രൻഡ്‌ ആവണം. എന്റെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ട്ടം ഞാൻ തന്നെ മറന്നു തുടങ്ങണം..... ഓരോന്നു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടു മനസ്സു മൂകമായത് കൊണ്ടു പിന്നീട് അവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അപ്പോൾ തന്നെ ബുള്ളറ്റും എടുത്തു അവിടെ നിന്നും പോന്നു.പോരുന്നവഴിയിൽ വെച്ചു അപ്രതീക്ഷിതം ആയിട്ടായിരുന്നു അവളുടെ അപ്പാപ്പന്റെ ജിപ്സി എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അവളുടെ അപ്പാപ്പൻ ഒറ്റക്ക് ആയിരുന്നു അതിൽ.എപ്പോഴും കൂടെയുള്ള കാര്യസ്ഥൻ പോലും ഇല്ല. അയാളുടെ വണ്ടി ഇടറോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടു ഒരു സംശയം തോന്നിയ വണ്ണം ഞാൻ ആ വാഹനത്തെ ഫോളോ ചെയ്തു. ****************** കോളേജിൽ എത്തി നേരെ ക്ലാസ്സിൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരുന്ന മുഖം റോഷന്റെ മാത്രമായിരുന്നു.അവനോടു പിണങ്ങണമായിരുന്നോ...?വേണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ അവൻ എന്നോട് പറയുന്നതും ചെയ്യുന്നതുമെല്ലാം. ഒരു ഫ്രണ്ടിനപ്പുറം ഞാൻ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല... ഇന്നലെ അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് കരഞ്ഞു... ഇടയിൽ ചാച്ചൻ വന്നു എന്നെ അവന്റെ പേരു പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയപ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു . "ചാച്ചാ അവൻ എനിക്ക് ഒരു ഫ്രൻഡ്‌ മാത്രം ആണെന്ന് എത്ര തവണ ഞാൻ പറയണം..." ചാച്ചനോട് ഞാൻ വാദിച്ചു. "ശരി നീ അവനെ ഫ്രൻഡ്‌ ആയിട്ടായിരിക്കാം കാണുന്നത് പക്ഷെ നീ ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ അവന് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം.അങ്ങനെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ ഇനി നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരും എന്ന് നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ...?നിന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ.അവൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാവുമ്പോൾ മോളെ നീ ഒരിക്കലും ഒറ്റപ്പെടുന്നില്ല.അവനെക്കാൾ നിനക്ക് ചേർന്ന ഒരാൾ ഇല്ല......" ചാച്ചന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാം സത്യം തന്നെയാണ്.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എതിർക്കാൻ നിന്നില്ല.നിശ്ശബ്ദമായി ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ ചാച്ചൻ എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഒന്നു കൂടി പറഞ്ഞു "നഷ്ട്ട പെട്ടു പോകുന്നവന്റെ സ്നേഹം ആരെക്കാളും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.അവന്റെ മനസ്സും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. അവന്റെ ആ സ്നേഹം നീ തിരികെ നൽകണം......" ഇന്നലെ ചാച്ചൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആണ് എന്നിൽ ഇപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നത്.ചിന്തിക്കാൻ സമയം ആവിശ്യമായത് കൊണ്ടും ഇന്നലെ റോഷൻ ചെയ്തത് മനസ്സിൽ കോപം എരിക്കുന്നത് കൊണ്ടും തന്നെ അവന്റെ കോളുകൾ എടുത്തില്ല. രാവിലെ അവൻ വരുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. റോഷനെ ഞാൻ പ്രണയിക്കണം. വേണ്ട എന്നു പറയുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മനസ്സു ശാന്തമാകാൻ വേണ്ടി സർ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പോയ ഉടനെ ഞാൻ ക്ലാസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നിഷയുടെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു അവളെ തോളിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു. പറയാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ നിശ്ചലമായി അവളും ഇരുന്നു. "ഞാൻ റോഷനെ വിളിക്കട്ടെടി...ഇഷ്ടം പറയാം അല്ലെ....പക്ഷെ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല വാക്കുകൾ ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല...എന്നാലും വിളിക്കാം.." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു പക്ഷെ മനസ്സിൽ എന്തോ വിമ്മിഷ്ടം.. "അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടല്ലേ നേരിട്ടു പറയാം....വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ അവൻ ഉണ്ടാവുമല്ലോ...." എന്നു പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ തിരികെ ബാഗിലേക്ക് തന്നെ വെച്ചതും നിഷ എന്നെ നോക്കിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. തുടരും... ഇഷ്ടമായാൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കണം........ നിങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷക്ക് ഒത്തു കഥ മുന്നോട്ട് പോയില്ലെങ്കിൽ ആരും നമ്മളെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത് 😛കഴിവതും നന്നായി എഴുതാൻ ശ്രമിക്കാം.... ഇത് വരെ തന്ന സപ്പോർട്ട് തുടർന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു 😍😍
3.8k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

🙏🏼 ഭക്തി

*🎊 പുതുവർഷത്തിലെ 🎊* *ഒരു* *🍃 നല്ല തീരുമാനം 🍃* ✍️🏼വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നാട്ടിൽ മദ്രസ്സാ അധ്യാപകനായ എന്റെ സ്നേഹിതനെ വിളിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നിപ്പിച്ച ഒരനുഭവം അവൻ പങ്കുവെക്കുകയുണ്ടായി... ഫോൺ ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്... "ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ മദ്രസ്സയിൽ വെച്ച് കരഞ്ഞു പോയ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അത്. കാരണം എന്റെ കുട്ടികളിലൊരാളുടെ മറുപടിയായിരുന്നു...'' ആകാംഷയോടെ അതെന്താണെന്ന് ചോദിച്ച എന്നോട് അവൻ പറയാൻ തുടങ്ങി... പുതുവർഷത്തിന് തലേന്ന് കുട്ടികളോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു... ''മുഹർറം ഒന്നാണ് നമ്മുടെ അറബിക് ന്യൂ ഇയർ. പുതുവര്‍ഷം.. വര്‍ഷം തുടങ്ങുന്നതെന്ന്... അതുകൊണ്ട് ഈ ക്ലാസ്സിലുള്ള എല്ലാ കുട്ടികളും ഇക്കൊല്ലം നല്ല നല്ല തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കണം... അങ്ങനെ നമ്മൾ നല്ല തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്താൽ നാളെ വലിയ ആളാകുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ എടുക്കുന്ന ഈ തീരുമാനങ്ങൾ നമുക്ക് ഉപകാരപ്പെടും ആരും മറക്കരുത് " എന്നൊക്കെ ഞാൻ ക്ലാസ്സിലന്ന് അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു... പിന്നീട് ക്ലാസ്സിൽ വരുമ്പോൾ എന്ത് തീരുമാനമാണ് നിങ്ങൾ എടുത്തത് എന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കുമെന്നോ, പറയിപ്പിക്കുമെന്നോ മറ്റോ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല... പക്ഷേ, എന്തോ പുതിയ വർഷം പിറന്ന പിറ്റേന്ന് ഞാൻ ക്ളാസ്സെടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മുമ്പ് പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നതും ഞാനവരോട് വെറുതെ ചോദിച്ചു... " അല്ല, ആരൊക്കെയാണ് പുതുവർഷമായിട്ട് നല്ല തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തത്. പറഞ്ഞേ..." എന്ന് ചോദിച്ച് ഓരോരുത്തരോടായി ചോദിച്ചു നോക്കി... പലരും പല നല്ല തീരുമാനങ്ങളും ഉമ്മമാരോട് ചോദിച്ചു എടുത്തിരിക്കുന്നു... "മദ്രസ്സ ഉളള ദിവസം ഉമ്മ വിളിച്ചുണർത്താതെ നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കും, ഭക്ഷണം ഉമ്മ വിളമ്പിയത് ബാക്കി വെക്കില്ല, നല്ലോണം പഠിക്കും, ഉമ്മാനേയും ഉപ്പാനെയും അനുസരിക്കും, വികൃതി കാണിക്കില്ല, ഉമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും അടി വാങ്ങില്ല, പെൺകുട്ടികൾ ഉമ്മയെ സഹായിക്കും... അങ്ങനെ കേട്ട് പരിചയമുള്ള ഒരുപാട് നല്ല തീരുമാനങ്ങളൊക്കെ ക്‌ളാസ്സിലെ കുട്ടികളെ കൊണ്ട് ഉമ്മമാർ എടുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..." എന്നാൽ എന്റെ വാക്കിടറിപ്പോയത് ഒരു പയ്യന്റെ ഉമ്മ അവനെ കൊണ്ട് എടുപ്പിച്ച തീരുമാനം കേട്ടപ്പോൾ... അവനോട് എന്താണ് നീ എടുത്ത തീരുമാനം പറഞ്ഞേ കേൾക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞതും.., നിഷ്കളങ്കനായ ആ കുട്ടി തന്റെ ഉമ്മ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞ തീരുമാനം പറഞ്ഞു... ''ഉസ്താദേ ന്റെ ഉമ്മച്ചി എന്നോട് മദ്രസ്സയിലേക്കും, സ്‌കൂളിലേക്കും പോകുമ്പോഴും വരുമ്പോഴും മറക്കാതെ മുത്ത്നബി *ﷺ* യുടെ പേരിൽ സ്വലാത്ത് ചൊല്ലി കൊണ്ടിരിക്കണമെന്നും, അതെന്നും ചെയ്യണമെന്നും പറഞ്ഞ് തീരുമാനം എടുപ്പിച്ചു" നിശബ്ദമായ ക്ലാസ് മുറിയിൽ വെച്ച് എല്ലാവരെയും കേൾപ്പിച്ച് പറഞ്ഞ ആ കുട്ടിയുടെ ഉമ്മ പറഞ്ഞ് എടുപ്പിച്ച തീരുമാനം കേട്ടതോടെ ഞാനാ നിൽപ്പിൽ ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടാത്തവനായി... കണ്ണുനിറഞ്ഞത് കുട്ടികൾ കാണുമെന്ന് ഭയന്ന് പെട്ടെന്ന് വരാന്തയിലേക്കിറങ്ങി. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ പിന്നീട് ക്‌ളാസിലേക്ക് കയറിയത്... ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച്, കേട്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും നല്ല തീരുമാനം ആയിരുന്നു അത്. എന്റെ സുഹൃത്ത് ആ പറഞ്ഞത് ഒരുപാട് നേരായിരുന്നു... എന്ത് നല്ല തീരുമാനം, എത്ര നല്ല ഉപദേശമാണത്, എനിക്ക്‌ പോലും തോന്നാത്ത പുണ്യം..!! മാഷാ അല്ലാഹ് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന ഉമ്മമാർ പെരുകട്ടെ... ഹബീബിനെ കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാതെ നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ നേടാൻ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടെന്താ നിങ്ങൾക്ക് നേട്ടങ്ങളുണ്ടാവില്ല... ആ റസൂലിനെ *ﷺ* സ്നേഹിച്ചവൻ രക്ഷിതാക്കളെ വേദനിപ്പിക്കില്ല, നാട്ടുകാരെ വേദനിപ്പിക്കില്ല, രാജ്യത്തെ വേദനിപ്പിക്കില്ല, തീവ്രവാദിയെന്ന പേരിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെടില്ല, അഹങ്കാരി എന്ന വിളി കേൾക്കില്ല, ഭാര്യയെ ഉപദ്രവിക്കില്ല, മദ്യപാനിയാവില്ല, വ്യഭിചരിക്കില്ല... അങ്ങനെ ഒരു മനുഷ്യനിൽ അവന്റെ സൃഷ്ടാവ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്തൊക്കെയുണ്ടോ അതെല്ലാം അവനുണ്ടാവും.. ഇത് വായിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ഉമ്മമാരെ നിങ്ങൾ മക്കളേ കൊണ്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് അച്ചടി മഷി പുരണ്ട അക്ഷരങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ, കൂടെ ഞാനും നിങ്ങളും ഈ ലോകത്തേക്കെത്തുന്നതിന് എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നമുക്ക് വേണ്ടി കരഞ്ഞ, നമ്മുടെ അവസ്ഥയോർത്ത് സങ്കടപ്പെട്ട നമ്മുടെ ഒരു നേതാവില്ലേ... എല്ലാ നബിമാരും പ്രാർത്ഥിച്ച് തീർത്തപ്പോൾ തന്റെ ഉമ്മത്തിന്‌ വേണ്ടി റബ്ബ് *ﷻ* നൽകിയ അമൂല്യമായ പ്രാർത്ഥന ആഖിറത്തിലേക്ക്‌ എടുത്തുവെച്ച മുത്ത് മുഹമ്മദ് മുസ്തഫാ *ﷺ* ആ റസൂലിനെ സ്നേഹിക്കാൻ നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ മക്കളേ പഠിപ്പിക്കൂ. അത് നിങ്ങൾക്ക് ഗുണങ്ങൾ മാത്രമേ നൽകൂ... പടച്ചവനെ മറക്കില്ല തീർച്ച... ആ മക്കൾ നിങ്ങളെ മറക്കില്ല... ദുനിയാവിലും ആഖിറത്തിലും നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കില്ല... നമ്മുടെയെല്ലാം മക്കളെ റഹ്‌മാനായ റബ്ബിന്റെ പൊരുത്തത്തിൽ ഉള്ള, അള്ളാഹുവിന്റെ റസൂലിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന, ദൈനംദിനം സ്വലാത്ത് ചൊല്ലുന്ന സ്വാലിഹായ മക്കളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി, ലോകത്തിന് മാതൃകയാകുന്ന മക്കളാക്കി വളരാൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ... ആമീൻ യാ റബ്ബൽ ആലമീന്‍☝🏼 *അല്ലാഹു ഇതൊരു സ്വാലിഹായ അമലായി സ്വീകരിക്കട്ടെ..* *_ആമീൻ,,,,,,,,,_* _*​​🌷ലോകത്തിന്റെ രാജകുമാരന്‍ മദീനയുടെ മണവാളന്‍ മുത്ത് നബി ﷺ യുടെ ചാരത്തേക്കൊരു സ്വലാത്ത്🌷*_​​ 🌹 *_اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّد_ٍ* *_وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّد_ٍ* *_وَبَارِكْ وَسَلِّمْ عَلَيْه_* 🌹 *_വിജ്ഞാനം നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക്കൂടി ഷെയര്‍ ചെയ്യാന്‍ മറക്കരുത്. നാഥന്‍ തൌഫീഖ് നല്‍കട്ടെ - ആമീന്‍_*
2.4k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
#

📙 നോവൽ

*സ്ട്രീറ്റ് ഡാൻസർ* *Part 25* *✍️THANSEEH WAYANAD* എന്നാൽ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടത് പോലെ ഒന്നും നടന്നില്ല അപ്പാപ്പൻ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതെ അവിടെ നിന്നും പോയി.അപ്പാപ്പൻ പോയ ആശ്വാസത്തിൽ നേടുവീർപ്പോട് കൂടി ഞാൻ തിരിഞ്ഞതും എന്റെ മുമ്പിൽ പൂക്കളുമായി റോഷൻ നിൽക്കുന്നു.. തുടരുന്നു. _________------------------_________ എനിക്ക് നേരെ ആ പൂക്കൾ നീട്ടിക്കൊണ്ടു ഒന്നു സൈറ്റ് അടിച്ചു കൊണ്ടു അവൻ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു... "I lub u....." അവന്റെ മുഖത്തെ നാണം കണ്ടു അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി. "I lub u to മുത്തേ...." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ആ പൂക്കൾ വാങ്ങി.. "ഇതെങ്ങോട്ടേക്കാടാ...." അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ പൂക്കൾ വാങ്ങി ഞാൻ ചോദിച്ചു...അലങ്കാരത്തിനുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക് പൂക്കൾ ആണെന്നു മനസിലായത് കൊണ്ടു തന്നെയായിരുന്നു ഞാൻ അവനോടു കളിയായി അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്.... "ആ ഭാഗത്തേക്ക്...." എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ എന്റെ കയിൽ നിന്നും പൂക്കൾ വാങ്ങിയതിനു ശേഷം നടന്നു. ഞാനും അവന്റെ പുറകെ ചെന്നു. "ടാ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.." ഞാൻ അവനോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മിഴികൾ വിടർത്തി എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.... "എന്താ...." "അയ്യട എന്റെ മോൻ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണ്ട..ഇഷ്ട്ടം പറയാൻ ഒന്നുമല്ല..." "ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല...." "ഓ...." "ആ......അതൊക്കെ വിട് നീ കാര്യം പറ...." "എടാ ഞാൻ ഇന്നലെ ഒന്ന് ഇരുത്തി ചിന്തിച്ചു നോക്കി..ശിബിന് ആക്സിഡൻ്റ് ഉണ്ടാക്കിയതിനു പിന്നിൽ അപ്പാപ്പൻ തന്നെ ആകുമോ....അല്ലാ എല്ലാം കൂടി കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ....?" എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഉത്തരം നൽകാതെ ഒന്നു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവൻ പൂക്കൾ എന്നോട് പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെയുള്ള ചെറിയ ഏണിയിൽ കയറി അവ ചുമരിൽ വെക്കാൻ തുടങ്ങി.അവന്റെ മറുപടിക്ക് വേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു കയ്യിൽ നിന്നും അടുത്ത സെറ്റ് പൂക്കൾ വാങ്ങി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "നിനക്ക് തോന്നിയ സംശയം എനിക്ക് അപ്പോൾ തന്നെ തോന്നിയത് ആണ്.എനിക്ക് ഉണ്ടായ ആക്സിഡന്റും ഇതും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധം ഉണ്ടോ എന്നും നോക്കി.പിന്നെയും കുറെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ വേറെയും ചില അപകടങ്ങൾ മുന്നിലേക്ക് വന്നു.ആദ്യം അനുവിനും കെവിനും ഉണ്ടായ അപകടം,,പിന്നീട് നിഷക്ക് ഉണ്ടായത്.അതിന് ശേഷം ശിബിന് നേരെ 2 തവണ ഉണ്ടായത്.പിന്നീട് എനിക്ക് സംഭവിച്ചത്.. നിഷയുടെ ഒഴികെ ബാക്കിയുള്ളത് എല്ലാം ഒരേപോലെ..ഞങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ നീയുമായി കണക്‌റ്റഡ് ആണ്....." പകുതിക്ക് വെച്ചു വാക്കുൾ നിർത്തി പൂക്കൾ എല്ലാം സെറ്റ് ആക്കി അവൻ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.അവൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം ആലോചിച്ചു നോക്കിമ്പോൾ എനിക്കും ശരിയായി തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത് എന്താ റോഷ...." അവൻ എന്താണ് ഇനി പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് ആകാംഷയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് നേരെ അവൻ വാക്കുകൾ തുടർന്നു. "ഇതിനെല്ലാം പിന്നിൽ ഒരേ ഒരു വ്യക്തിയെ ഉള്ളു .ആ വ്യക്തിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടവും ആണ്.നിന്നെ നോവിച്ച ഓരോരുത്തർക്കും അയാൾ ശിക്ഷ വിധിച്ചു.ഷിബിനെ കൊല്ലണം എന്നു കരുതി തന്നെ ചെയ്തത് ആകും.കാരണം അവൻ നിന്നെ അത്രക്ക് കരയിച്ചു.. ഇനി എനിക്ക് നേരെ ഉണ്ടായത്.നിന്നോട് ഞാൻ അടുത്തു ഇടപഴകുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ അത് അയാൾക്ക് സഹിച്ചെന്നു വന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല....." "ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്നെ അജ്ഞാതമായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ ആണെന്ന് ആണോ നീ ഈ പറഞ്ഞു വരുന്നത്...." "ആയിരിക്കാം എന്നു മാത്രം...എന്റെ ഒരു ചെറിയ നിഗമനം മാത്രം... അത് യാദാർഥ്യം ആകണം എന്നില്ല.ചിലപ്പോൾ ഈ സംഭവങ്ങൾ തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവും ഉണ്ടാവില്ല... അന്വേഷിക്കാം നമുക്ക്.ഷിബിൻ പറഞ്ഞത് അവനുണ്ടായ ആക്സിഡന്റ് നിങ്ങടെ കമ്പനി ലോറിയിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു എന്നല്ലേ...?നിന്റെ അപ്പാപ്പൻ ചെയ്തതും ആകാം.... അന്വേഷിക്കാം നമുക്ക്.... ഒന്നുറപ്പിച്ചോ നിഴൽപോലെ ഒരാൾ പിന്തുടരുന്നുണ്ട് നിന്നെ...." അവൻ അവയെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പേടികൊണ്ടു വർധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.ആരായിരിക്കും എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ.എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും സത്യങ്ങൾ.ആരുടെയെങ്കിലും സഹായം തേടാൻ കഴിയുമോ ഇക്കാര്യത്തിൽ....കഴിയും ചാച്ചി. ചാച്ചിക്ക് കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു വ്യക്തത കാണാൻ കഴിയും. ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാനും. ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ റോഷനോട് ചാച്ചിയുടെ സഹായം തേടിയാലോ എന്നു ചോദിച്ചു.ഒന്നു ആലോചിച്ചതിനു ശേഷം അവൻ സമ്മതം അറിയിച്ചു. **************** "അപ്പൊ ഇങ്ങനെ ആണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ്... " എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ടെറസിലേക്ക് ചാച്ചിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി ഞാനും വർഷയും പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ചാച്ചി ഞങ്ങളോട് ആയി പറഞ്ഞു.ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അതേ എന്നു തലയാട്ടി. "നിന്റെ സംശയം അപ്പച്ചനാണോ ഇതെല്ലാം ചെയ്തത് എന്നല്ലേ...." ചാച്ചി വർഷയെ നോക്കി കൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "അതേ...."(വർഷ...) "പക്ഷെ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.കാരണം അഭിമാനത്തിന് വേണ്ടി എന്തും വിട്ടു നൽകാത്ത മനുഷ്യൻ സ്വന്തം പേരകുട്ടിയെ പ്രതിയാക്കി അവളുടെ കൂട്ടുകാർക്ക് നേരെ ആക്സിഡന്റ് ഉണ്ടാക്കോ....?അതും എന്തു കാരണത്തിന്റെ പേരിൽ.അതുപോലെ തന്നെ ശിബിന് ഉണ്ടായ ആക്സിഡന്റ്..അത് അയാൾ ചെയ്തിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു തെളിവ് പോലും ബാക്കി വെക്കില്ല ആ മനുഷ്യൻ... ഇനി എന്തേലും തെളിവ് ഉണ്ടെങ്കിലും അയാളെ എത്തിപ്പിടിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല...അത്രയ്ക്കു ദുഷ്ടൻ ആണാ മനുഷ്യൻ....." ആ വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ ചാച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ പകയാലും സങ്കടത്താലും ചുമന്നു തുടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ചാച്ചിയുടെ കണ്ണിൽ ആ പകക്ക് കാരണം വർഷ ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു.ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ച ആളെ അഭിമാനത്തിന്റെ പേരിൽ അവരുടെ അപ്പച്ചൻ കൊന്നു കളഞ്ഞത്. കുറച്ചു നേരം നിശ്ശബ്ദമായ ചാച്ചി വീണ്ടും തുടർന്നു. "നമുക്ക് ഒരു അന്വേഷണം തന്നെ നടത്താം ആദ്യം ഷിബിന് ലഭിച്ച തെളിവുകളിൽ നിന്നു തന്നെ തുടങ്ങാം.അവനെ വിളിച്ചു ഇപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ പറ...." ചാച്ചിയുടെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ചു വർഷ ഷിബിന്റെ നമ്പർ കയ്യിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ചാച്ചൻ വഴി അവന്റെ നമ്പർ വാങ്ങി അവനെ വിളിച്ചു വരുത്തി... കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവനോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഷിബിൻ അവനു അന്വേഷണത്തിൽ ലഭിച്ച വിവരങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. വത്യസ്ഥമായ സ്ഥലത്തു ഒരേ ലോറി കൊണ്ടു ആയിരുന്നു അവനു നേരെ യുള്ള അറ്റാക്ക്...അവനും വർഷയുടെ അപ്പാപ്പനു നേരെ ഒരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു... നടന്ന സംഭവങ്ങൾ എല്ലാം കൂട്ടിച്ചേർത്തിട്ടും എത്തും പിടിയും ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഷിബിൻ പറഞ്ഞത്... "അതേയ് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി ഈ കുടുബത്തോട് ഏറ്റവും അടുത്തിരിക്കുന്ന വർഷയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വ്യക്തി ആയിരിക്കും എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു.. ആയിരിക്കും എന്നല്ല ആണ്....ഈ കുടുബത്തിൽ തന്നെ വിശദമായി അന്വേഷിച്ചാൽ നമുക്ക് ആളെ കിട്ടും.വിവാഹം അല്ലെ വരുന്നത് .അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ കുറെ കൂടി എളുപ്പം ആകും...." "വർഷ നിനക്ക് അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും സാഹചര്യം കൊണ്ടു ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ.....?ഐ മീൻ നിന്റെ പുറകെ വന്നോ ...അല്ലെങ്കിൽ അപ്രതീക്ഷിതം ആയി എവിടേലും വെച്ചു കണ്ടോ അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും....?" ചാച്ചി അവളോടായി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞു.. "വർഷയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആൾ ആണെങ്കിൽ ഒരൊറ്റ വഴിയേ കണ്ടു പിടിക്കാനായി ഉള്ളു,,,ഇവൾ വേദനിക്കണം ..അപ്പോൾ തീർച്ചയായും അയാൾ മറ നീക്കി പുറത്തു വരും...." ഷിബിൻ പറഞ്ഞ ആ ഐഡിയ നല്ലതാണെന്നു എനിക്കും തോന്നി. ഞങ്ങൾ എല്ലാം ആ ശത്രുവിനെ കണ്ടെത്താൻ വെൽ പ്ലാനിങ് നടത്തുമ്പോൾ വർഷയുടെ മുഖം മാത്രം ശോകമായ പോലെ. ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് എല്ലാം കേട്ടു കൊണ്ടു അവൾ ഞങ്ങളോടായി ചോദിച്ചു. "അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉറപ്പിക്കുന്നത് എന്നെ ആരോ മറഞ്ഞിരുന്നു പ്രണയിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തന്നെയാ...അങ്ങനെ ഒരാള് ഉണ്ടാവില്ല....ഇതുവരെ ഞാൻ കാണാത്ത ഒരാൾക്ക് എന്നോട് പ്രണയമോ....?" "അതിനു ഞങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ഒരു സംശയം അത്രമാത്രം.പിന്നെ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന ആളെ നീ കാണണം എന്നൊന്നും ഇല്ലല്ലോ....?" ചാച്ചി അവളോട് അതുകൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ഒന്നു കൂടി മൂകമായി.ഒന്നിനും അഭിപ്രായം പറയാതെ അവൾ മാറി നിന്നു.ഇടക്ക് ഇടം കണ്ണിട്ട് ഞാൻ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ എന്നിൽ തന്നെ മിഴികൾ ചേർത്തു നിൽപ്പാണ്. "വർഷയുടെ പുറകെ ഉള്ളവൻ അവൾക്കു വേദനിക്കുമ്പോൾ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ ആരും ഇല്ല എന്നു അറിയുമ്പോൾ അയാൾ ഓടിയെത്തും അത് ഉറപ്പാണ്..."(ചാച്ചി...) "എന്ന നമുക്ക് ആ പ്ലാൻ ഇന്ന് തന്നെ നടത്തിയാലോ...?ഷിബിൻ ഉണ്ടാവില്ലേ ഇവിടെ.?നിന്റെ സഹായവും വേണം.." ഞാൻ ചോദിച്ചതും അവന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു.അവന്റെ അപ്പ ആയിരുന്നു വിളിച്ചത് അവൻ മാറി നിന്നു സംസാരിച്ചു. ഫോൺ വെച്ചതിനു ശേഷം വന്ന അവനോടു ചാച്ചി എന്തിനാ അപ്പ വിളിച്ചത് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ കാര്യം പറഞ്ഞു "ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോണം . അവിടെ ഒരു ക്ലൈന്റിനെ കാണാൻ. മിനിഞാന്നു പുറപ്പെട്ടത് ആയിരുന്നു.പിന്നെ എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്നറിയില്ലേ...?അതിനു അപ്പ പറയാത്തത് ഒന്നും ഇല്ല...അപ്പ ഇപ്പൊ ആ ക്ലൈന്റിനെ വിളിച്ചു വീണ്ടും എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നോട് ഇന്ന് പോകാൻ....." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞങ്ങളോട് യാത്ര പറഞ്ഞവൻ ഇറങ്ങി. കാര്യങ്ങൾ ഇനി എങ്ങനെ എന്ന തരത്തിൽ ഞാനും ചാച്ചിയും ചർച്ച നടത്തുമ്പോൾ വർഷ കലിപ്പിൽ ഞങ്ങൾക്ക് അരികിലേക്ക് വന്നു പറഞ്ഞു. "ശത്രുവും ഇല്ല ഒരു കോപ്പും ഇല്ല...നിങ്ങൾ ആയി ഓരോന്നു ഉണ്ടാക്കേണ്ട...എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പൊ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല..ഇനി ഇപ്പൊ ശത്രു ഉണ്ടെങ്കിൽ അയാൾ എന്താ എന്നു വെചാൽ ചെയ്യട്ടെ " അത്രയും പറഞ്ഞവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി. ഇവൾക്ക് ഇതെന്താ പറ്റിയെന്നു മനസ്സിലാകാതെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അന്തം വിട്ടു നിന്നു. *************** മറ്റൊരാൾ എന്നെ ഞാൻ അറിയാതെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോൾ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.... റോഷൻ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിന് എന്തോ മടുപ്പായിരുന്നു. വെറുതെ ഇവരൊക്കെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുകയാണ് അങ്ങനെ ആരും ഇല്ല എന്നു മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു സമാധാനപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ഞാൻ താഴേക്ക് വന്നു. ഞാൻ വന്നതിന്റെ പിറകെ റോഷനും ചാച്ചിയും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും എന്റെയുള്ളിൽ ആ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ അലയടിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി അങ്ങനെ ഒരാൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അയാൾ ആണ് റോഷനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിൽ ,എന്നെ അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നു കൂടിയറിഞ്ഞാൽ അവനെ വീണ്ടും കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കില്ലേ..?ആ ചോദ്യം എന്റെ ഉള്ളാകെ ഉലച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം ആയിരുന്നു പുറകിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളി കേട്ടത്.ഞാൻ പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കണ്ടത് റോഷന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും രക്തം വരുന്നതായിരുന്നു. ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.... ചോരയൊലിക്കുന്ന അവന്റെ കൈ എന്റെ ഷോൾ കൊണ്ട് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഞാൻ അവനോടായി എന്താ ഉണ്ടായേ എന്നു ചോദിച്ചു. " ഡ്രോയ്ക്കു മുകളിൽ കൈ വെച്ച നേരം മുകളിൽ ഫ്ലവർ വേസ് വെക്കാൻ കയറിയ ഇർഫാന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അത് അറിയാതെ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് വീണത് ആണ്...." അവൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ സങ്കടം ദേഷ്യമായി വാക്കുകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. "എത്ര നിസ്സാരമായിട്ടാണ് അവൻ ഈ പറയുന്നേ....? ഒന്നു നിർത്തിയ ശേഷം അടുത്തു നിന്നിരുന്ന ഇർഫാന്റെ നേരെ കലിപ്പോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് ഒന്നു നോക്കി ചെയ്തു കൂടെടാ എല്ലാം...." "അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയത് ആണ് ചേച്ചികുട്ടി...."(ഇർഫാൻ...) "സാരല്ല വർഷ എനിക്ക് വേദന ഒന്നും ഇല്ല..." ഞാൻ അവളോടയി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളെന്നെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി. "സാരല്ല ....ഹും.... വാ ഇങ്ങോട്ട്...." എന്നു പറഞ്ഞവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ ആരും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു.അവർ ഇതൊക്കെ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ആകെ സീൻ ആയേനെ.നമ്മടെ പണിക്കാർ എല്ലാം അവളെയും എന്നെയും മാറി മാറി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവരോടു ഞാൻ ജോലി ശ്രദ്ധിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു. എന്നെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് പോയി കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി അവൾ ഫസ്റ്റേഡ് ബോക്സ് എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു കയ്യിലെ മുറിവ് ക്ളീൻ ചെയ്തു മരുന്നു വെച്ചു കെട്ടി തന്നു. ഒപ്പം ഒരു ഇഞ്ചക്ഷനും ആ കുരുപ്പ് എടുത്തു. "ഇതൊക്കെ നിനക്ക് അറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാണോടി... അതോ ഞാൻ വെറും പരീക്ഷണ വസ്തു ആണോ...? ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുക്കുന്നതിനിടെ ഞാൻ കളിയായി ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നെ തറപ്പിച്ചൊരു നോട്ടം ആയിരുന്നു. "ഇതൊക്കെ എന്താ ഇത്ര അറിയാൻ. എന്റെ അമ്മയും അപ്പയും ഡോക്ടർ ആണ്.ഞാൻ ഇപ്പോൾ mbbs student ഉം.....ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഓരോന്നു വരുത്തി വെക്കും എന്നിട്ട് വെറുതെ ഓരോ കൊനിഷ്ട്ട് പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ....നല്ല നുള്ളു വെക്കണം...." "നുള്ളിയാൽ വേദനിക്കൂല്ലേ.....?" ദേഷ്യം പിടച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളോട്‌ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ ആ മുഖത്തു ഒന്നു കൂടി കോപം നിറഞ്ഞു. "ആ വേദനിക്കണം നിനക്ക് നല്ലപോലെ വേദനിക്കണം...." "നീ എന്തിനാടി ഇങ്ങനെ ചൂടാകുന്നേ....?" "എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടായിട്ട്..." മറുപടിയിൽ വീണ്ടും കലിപ്പ് തന്നെ. "വെറുതെ ചൂടാവല്ലേ പെണ്ണേ...നിക്ക് സങ്കടം വരും." ഞാൻ ചിണുങ്ങി കൊണ്ടവളോട് അത് പറഞ്ഞനേരം അവൾ എനിക്ക് അരികിലായി ഇരുന്നിരുന്നു.എന്റെ മുറിവായ കൈപത്തി അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് പതിയെ എടുത്തു വെച്ചു അതിൽ അവൾ തലോടി.അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്തിനെന്നില്ലാതെ... "നല്ലപോലെ വേദനിച്ചോടാ....?" കെട്ടിവെച്ച മുറിവിൽ തലോടികൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു. "വേദനിച്ചു.പക്ഷെ ഇപ്പൊ ആ വേദനക്ക് ഒരു സുഖമുണ്ട്..നീ എന്നെ അടുത്തു പരിചരിച്ചപ്പോൾ ആ മുറിവിനോട് ഒരുപാട് നന്ദിയും ഉണ്ട്.അത് ഉണ്ടായത് കൊണ്ടല്ലേ ....." "അയ്യട...." "എന്തേ...." "ഒന്നുല്ല്യ...." "എന്ന ok...." "ടാ...." "എന്താടി..?" "എന്റെ പുറകെ ആരോ എന്നെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞിട്ട് നിനക്ക് എന്താ ഒരു ഇതും ഇല്ലാത്തെ...?" "എന്ത് ഇത്....?" അറിയാത്ത പോലെ ഞാൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു.അവൾ പറഞ്ഞു വരുന്നതിന്റെ പൊരുൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.അവളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ആ ഇഷ്ടം അവൾ അറിയാതെ പുറത്തു വരികയാണ്. "അത്...." അവൾ എന്തു പറയും എന്നറിയാതെ തപ്പി തടഞ്ഞു "അത്....?" "അതോന്നുല്ല...." അതും പറഞ്ഞവൾ അവൾ എന്റെ കൈകൾ വിട്ടു അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ നിന്നതും ഞാൻ അവളെ അവിടെ പിടുച്ചിരുത്തി അവളുടെ മുഖം എനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു.അവളുടെ കൃഷ്ണ മണികളിൽ തെളിയുന്ന എന്റെ മുഖം.അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്താൻ നിന്നപ്പോൾ അവയെ പിടിച്ചുയർത്തി കൊണ്ട് ആ മിഴികളിൽ നോക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. "ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് വർഷ...." അവൾ മിഴികൾ ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി.ആ കണ്ണിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ട പ്രണയണം ഇല്ല.രൂക്ഷമായൊരു നോട്ടം ആയിരുന്നു. "എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആണ് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടം.... പക്ഷെ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഇഷ്ടം അല്ല...." അത്രയും പറഞ്ഞവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് പോയതും ഞ്ഞം ദേശ്യം കൊണ്ട് എന്റെ മറ്റേ കൈ കൊണ്ടു ബെഡിൽ ആഞ്ഞു കുത്തി. എന്തിനാ അവൾ എന്നെ ഒഴിച്ചു നിർത്തുന്നത്.അവൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്നും ഞാൻ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നും അറിയാം പക്ഷെ അത് അവൾ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നല്ല മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ നടിക്കുകയാണ് തുടരും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും സ്നേഹം... 😘😍തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിലെ പോലെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു
3.6k കണ്ടവര്‍
1 മാസം
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം
Embed
ഞാന്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ കാരണം.....
Embed Post
മറ്റു ആപ്പുകളില്‍ ഷെയറാം
Facebook
WhatsApp
അണ്‍ഫോളോ
ലിങ്ക് കോപ്പി ചെയ്യാം
റിപ്പോര്‍ട്ട്
ബ്ലോക്ക്
റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യാനുള്ള കാരണം