ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 10 അസുരരക്തന്റെ അന്ത്യത്തിന് പിന്നാലെ ആകാശം പുകപടലങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടു. ധർമ്മപുരിയുടെ മണ്ണിൽ നിന്ന് പടർന്ന ആ പുകയ്ക്ക് ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ മൃതദേഹങ്ങളുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപനായ കാലനേമി വെറുമൊരു മന്ത്രവാദിയല്ല, യുഗങ്ങളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ഒരു പുരാതന രാക്ഷസശക്തിയായിരുന്നു…. ധർമ്മപുരിയുടെ കൊട്ടാരത്തിന് മുകളിൽ കറുത്ത മിന്നലുകൾ വെട്ടി. പുകയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് പത്തടിയോളം ഉയരമുള്ള, നീളൻ നഖങ്ങളും തീക്കണ്ണുകളുമുള്ള കാലനേമി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവന്റെ ചിരി കേട്ടപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികളുടെ കാതുകളിൽ നിന്ന് ചോര പൊടിഞ്ഞു…. "രുദ്രാ..." കാലനേമി അലറി. "പതിനായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് കൈലാസത്തിൽ വെച്ച് നിന്റെ ഗുരു എനിക്ക് നൽകിയ ശാപം ഇന്ന് തീരുകയാണ്. നിന്റെ ഈ മാനുഷിക രൂപം എന്നെ തടയാൻ പോന്നതല്ല".... ആദ്യമായി ഭദ്ര രുദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു.. ഭയമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു വേദനയായിരുന്നു അത്…. "ഭദ്രേ," രുദ്രൻ തളർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "കാലനേമി എന്റെ പഴയ ശത്രുവാണ്. ഇവനെ കൊല്ലാൻ സാധാരണ ദിവ്യശക്തികൾ പോരാ. എന്റെ ഈ ശരീരം ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം അവന്റെ ശക്തിയെ പ്രതിരോധിക്കില്ല. നീ നിന്റെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യത്തിന്റെ പരമമായ രൂപം പുറത്തെടുക്കേണ്ടി വരും."..... കാലനേമി തന്റെ വിരലുകൾ വായുവിൽ ചലിപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ഭദ്രയും രുദ്രനും ഒരു രക്ത പത്മവ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ അകപ്പെട്ടു… ആ വ്യൂഹത്തിനുള്ളിൽ സമയം നിലച്ചുപോയി. ഭദ്രയ്ക്ക് അവളുടെ വാൾ ഉയർത്താൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ശരീരം തളർന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞുപോകാൻ തുടങ്ങി….. "നിന്റെ ഭക്തിയും നിന്റെ വാളും ഇവിടെ ഉപയോഗശൂന്യമാണ് പെണ്ണേ" കാലനേമി പരിഹസിച്ചു…… ഭദ്ര പൂർണ്ണമായും മായയിൽ അകപ്പെട്ടുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ രുദ്രൻ ഒരു കഠിനമായ തീരുമാനമെടുത്തു. അവൻ തന്റെ ത്രിശൂലം നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ധ്യാനിച്ചു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മൂന്നാം കണ്ണ് പതുക്കെ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി….. "ഭദ്രേ... നിനക്ക് വഴികാട്ടാൻ ഞാൻ എന്റെ പ്രാണശക്തിയെ പ്രകാശമാക്കി മാറ്റുന്നു. ആ പ്രകാശത്തിൽ നീ സത്യം കാണുക"... രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ തേജസ്സ് പുറപ്പെട്ടു. ആ പ്രകാശം രക്ത പത്മവ്യൂഹത്തെ തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കി. മായ മാഞ്ഞപ്പോൾ ഭദ്ര കണ്ടത് കാലനേമി രുദ്രനെ തന്റെ ഇരുമ്പ് കൈകൾ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നതാണ്. രുദ്രന്റെ പ്രഭ മങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വഴികാട്ടിയും പോരാളിയുമായ രുദ്രൻ മരണത്തോടടുക്കുന്നത് കണ്ട ഭദ്രയുടെ ഉള്ളിൽ നടുക്കം മാറി രൗദ്രം നിറഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ വാൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി നിലവിളിച്ചു….. ഭൂമി പിളർന്നു. കാളിക്ഷേത്രത്തിലെ സർവ്വ മണികളും ഒരേസമയം മുഴങ്ങി. ഭദ്രയുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ നിറം കടുംനീലയായി മാറി, എട്ടു കൈകളിൽ വിവിധ ആയുധങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ വെറുമൊരു ഭദ്രയല്ല, മഹാകാളി ആയി മാറി….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ കാലനേമി വിറച്ചുപോയി. അവൾ തന്റെ വാൾ കൊണ്ട് കാലനേമിയുടെ ഒരു കൈ വെട്ടിമാറ്റി. പക്ഷേ ആ മുറിവിൽ നിന്ന് ചോരയ്ക്ക് പകരം കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു…… രുദ്രൻ തളർന്ന് വീണുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു… "അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ 'കാലബിന്ദു' തകർക്കൂ ഭദ്രേ... എങ്കിൽ മാത്രമേ ഈ അന്ധകാരം നീങ്ങൂ"..... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 26 കാശിയുടെ മണ്ണിൽ ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയുമായി വളർന്നു. അവന്റെ ശക്തികൾക്ക് ഒരു പൂർണ്ണത ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യമുള്ള ഒരു തുണ വേണമെന്ന് ഇന്ദ്രജിത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു….. ഇതിനിടെ ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്വരയിലുള്ള നീലിഗിരി എന്ന നിഗൂഢമായ വനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വാർത്ത കാശിയിലെത്തി. അവിടെയുള്ള പുരാതനമായ ഒരു ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ, കാവൽക്കാരുടെ മകളായി വേദ എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. അവൾ ജനിച്ചത് വനത്തിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഗന്ധത്തോടും വന്യമൃഗങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തോടുമാണ്. അവളുടെ കൈകൾ തൊടുന്നിടത്ത് ഉണങ്ങിയ മരങ്ങൾ പോലും തളിർക്കും.. അവൾ വനദുർഗ്ഗയുടെ ചൈതന്യം പേറുന്നവളാണ്…… ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷുമായി നീലിഗിരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. വേദയെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ശാന്തമായി. കാഠിന്യമേറിയ വജ്രത്തിന് മുകളിൽ വീണ മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെയായിരുന്നു വേദയുടെ സാന്നിധ്യം…. "ധനുഷ് കാലത്തിന്റെ നീതിയാണെങ്കിൽ, വേദ പ്രകൃതിയുടെ കരുണയാണ്. ഇവർ ഒന്നിക്കുന്നത് ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്" നീലിഗിരിയിലെ മുതിർന്ന സന്യാസി പ്രവചിച്ചു…. വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ രാത്രിയിൽ വനത്തിൽ ഒരു ഭീകരമായ മാറ്റമുണ്ടായി. പണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് തോൽപ്പിച്ച ശത്രുക്കളുടെ അവശേഷിച്ച ക്രോധം കാലസർപ്പംഎന്ന രൂപത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അത് വേദയുടെ മന്ത്രശക്തിയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. വിവാഹമണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത പുക പടർന്നു. അഗ്നികുണ്ഡത്തിലെ തീ കറുത്ത നിറമായി മാറി. വേദയുടെ ചുറ്റും വായുവിൽ അദൃശ്യമായ സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു. അവൾ ബോധരഹിതയായി താഴെ വീണു… "വേദാ" ധനുഷ് അവളെ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ സർപ്പത്തിന്റെ വിഷം അവനെ പിന്നോട്ട് തെറിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ സർപ്പത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തി… "ഇത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുവല്ല വേദയുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകൃതിശക്തിയെ തളർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന പാതാള വിഷമാണ്".... ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഉണർത്തി കറുത്ത പുകയെ തുളച്ചു കയറി. എന്നാൽ വേദയാണ് അത്ഭുതം കാണിച്ചത്. ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ നിമിഷം അവൾ തന്റെ കൈകൾ നിലത്ത് അമർത്തി. വനത്തിലെ മരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വളർന്ന് ആ കറുത്ത സർപ്പത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി…. "എന്റെ പ്രകൃതിയെ അശുദ്ധമാക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല" വേദയുടെ ശബ്ദം ഒരു ദേവിയുടേത് പോലെ മുഴങ്ങി…. വേദയുടെ പച്ചപ്പും ധനുഷിന്റെ വജ്രശോഭയും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ആ കറുത്ത വിഷം അമൃതമായി മാറി. പ്രകൃതിയും നീതിയും ഒന്നിച്ച നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്..... ഗംഗയുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഹിമാലയ സാനുക്കളിൽ വെച്ച് ധനുഷും വേദയും വിവാഹിതരായി. ആകാശത്ത് ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ മകന്റെയും മരുമകളുടെയും കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു…. "ഇനി നിങ്ങൾ വെറുമൊരു ദമ്പതികളല്ല. ധനുഷ് വജ്രത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തോടെ ലോകത്തെ കാക്കുമ്പോൾ വേദ വനത്തിന്റെ തണലോടെ ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് പറഞ്ഞു… വിവാഹം ശുഭകരമായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, വേദ ധനുഷിന്റെ കാതിൽ ഭയത്തോടെ ഒരു രഹസ്യം മന്ത്രിച്ചു…. "ധനുഷ് നമ്മൾ ഒന്നിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ഒരു പുതിയ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു. ഭൂമിക്കടിയിൽ ഒരു വലിയ ഉറക്കം അവസാനിക്കുന്നു... അന്ധകാസുരൻ ഉണരാൻ പോകുന്നു" തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 9 രുദ്രന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയതോടെ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ഉൽസവം തന്നെ നടന്നു. എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഭദ്രയ്ക്കും രുദ്രനും ഒരു പുതിയ നിയോഗം കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… അയൽരാജ്യമായ ധർമ്മപുരിയിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു ദൂതൻ ക്ഷീണിതനായി ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ വീണു…. "രക്ഷിക്കണം… ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്…. അഘോരലക്ഷ്മണൻ തോറ്റെങ്കിലും, അവൻ തന്റെ അവസാന തന്ത്രമായി പാതാളത്തിൽ നിന്ന് രക്തബീജൻ എന്ന അസുരന്റെ അംശമുള്ള ഒരു യോദ്ധാവിനെ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു".... രക്തബീജന്റെ പ്രത്യേകത ഭയാനകമായിരുന്നു.. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളി ചോരയിൽ നിന്നും പുതിയൊരു അസുരൻ ജന്മമെടുക്കും. സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ശത്രുക്കളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയേ ഉള്ളൂ….. രുദ്രനും ഭദ്രയും ഉടൻ തന്നെ ധർമ്മപുരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. പോകുന്ന വഴിയിൽ രുദ്രൻ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉപദേശം നൽകി… "ഭദ്രേ, ഈ യുദ്ധം ബലം കൊണ്ടല്ല, ബുദ്ധി കൊണ്ടും യോഗശക്തി കൊണ്ടും ജയിക്കേണ്ടതാണ്. നിന്റെ വാൾ അവന്റെ ചോര നിലത്തു വീഴ്ത്തിയാൽ ആയിരം ശത്രുക്കൾ ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട് ചോര നിലം തൊടാൻ അനുവദിക്കരുത്.".... ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ നോക്കി. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, ഇത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണമാണെന്ന്. പോർക്കളത്തിലെ മായക്കാഴ്ച ധർമ്മപുരിയിലെത്തിയ അവർ കണ്ടത് ചോരപ്പുഴ ഒഴുകുന്ന കാഴ്ചയാണ്. മധ്യത്തിൽ ഭീമാകാരനായ അസുരരക്തൻ അട്ടഹസിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഭദ്ര മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞതും അസുരൻ തന്റെ ഗദ കൊണ്ട് അവളെ നേരിട്ടു…. ആവേശത്തിൽ ഭദ്ര അവന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു മുറിവേൽപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, നിലത്തു വീണ ചോരത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് പത്തോളം പുതിയ അസുരന്മാർ ഉയർന്നുവന്നു.. ഭദ്ര ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ എത്രത്തോളം വെട്ടുന്നോ അത്രത്തോളം ശത്രുക്കൾ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര പ്രതിസന്ധിയിലായപ്പോൾ രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. ആകാശം കറുത്തിരുണ്ടു. അവൻ തന്റെ താണ്ഡവ നൃത്തം ആരംഭിച്ചു. രുദ്രന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വലിയ മൺപാത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു വന്നു…. "ഭദ്രേ! ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ കാളീരൂപം കൈക്കൊള്ളുക! അവന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ വീഴാതെ പാനം ചെയ്യുക" രുദ്രൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ ശരീരം വായുവിൽ ഉയർന്നു. അവൾ കാളീദേവിയുടെ ഭയാനകവും എന്നാൽ ദിവ്യവുമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ അസുരരക്തനെ വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ നേരിട്ടു. ഓരോ തവണ വാൾ വീശുമ്പോഴും, ഒഴുകുന്ന രക്തം നിലം തൊടുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ തന്നെ അത് ഇല്ലാതാക്കി….. അസുരരക്തൻ ശക്തി ക്ഷയിച്ച് നിലവിളിച്ചു. ഭദ്ര അവന്റെ കഴുത്തിൽ വാൾ വെച്ചു. ആ സമയം രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവ്യ ജ്വാല അസുരന്റെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞു. രക്തം മുഴുവൻ അഗ്നിയിൽ ചാരമായി മാറി. അസുരരക്തൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായി…. വിജയശ്രീലാളിതയായ ഭദ്ര ശാന്തയായി. യുദ്ധം അവസാനിച്ചെങ്കിലും ആകാശത്ത് ഒരു പുതിയ നിഴൽ രൂപം അവർ കണ്ടു. അഘോരലക്ഷ്മണന്റെ യജമാനൻ, അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപനായ കാലനേമി ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു….. തുടരും.. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 25 ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെയും രുദ്രാവതിയുടെയും ധനുഷിന്റെയും ജീവിതം കാശിയുടെ പുണ്യഭൂമിയിൽ ഒരു മഹാസംഗമത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്… ഛായാപുരുഷന്റെ അന്ത്യത്തോടെ കാശിയിൽ ശാന്തി കൈവന്നെങ്കിലും, ആകാശം ഒരു വിചിത്രമായ ചെമ്പുനിറം കൈവരിച്ചു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചക്രഗതിയിൽ എന്തോ വലിയ മാറ്റം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നുവെന്ന് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി അവനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നോക്കൂ..." രുദ്രാവതി ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. സപ്തർഷി മണ്ഡലത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് മഹാപ്രളയത്തിന്റെയോ അതോ പുതിയൊരു യുഗപ്പിറവിയുടെയോ സൂചനയാണ്….. ആ രാത്രിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിനും രുദ്രാവതിക്കും ധനുഷിനും ഒരേ സ്വപ്നം ദർശിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ പരീക്ഷണം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ തിന്മകൾ ഒരു രൂപത്തിലല്ല, ആയിരം ഭാവങ്ങളിലാണ് വരുന്നത്. ഇന്ദ്രജിത്ത് നീ ജ്ഞാനമാണ് രുദ്രാവതി നീ കരുണയാണ് ധനുഷ് നീ കഠിനമായ നീതിയാണ്. നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ പ്രപഞ്ചം സുരക്ഷിതമാകൂ." കാലഭൈരവൻ തന്റെ വിശ്വരൂപത്തിൽഅവരുടെ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവരോട് പറഞ്ഞു…. പെട്ടെന്ന് കാശി വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെ ഭൂമി പിളർന്നു. അവിടെ നിന്ന് പുരാതനമായ ഒരു ശില ഉയർന്നു വന്നു. അതിൽ രക്തവർണ്ണത്തിൽ ഒരു ലിപി തെളിഞ്ഞു. അത് വായിക്കാൻ ധനുഷിനു മാത്രമേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ….. "അച്ഛാ ഇത് പറയുന്നത്... ആത്മബലി നൽകാത്തവന് അമരത്വം ലഭിക്കില്ല എന്നാണ്" ധനുഷ് അത് വായിച്ചതും ആ ശിലയിൽ നിന്ന് കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. അവ നഗരത്തിലെ ജനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നതിന് പകരം ക്ഷേത്രത്തിലെ ജ്യോതിർലിംഗത്തെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി….. ഭഗവാന്റെ ചൈതന്യം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ ഇരുണ്ട ശക്തിയെ തടയാൻ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. പക്ഷേ ആ ശിലയുടെ ശക്തി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തെയും തടഞ്ഞു….. "നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് നിൽക്കാം" രുദ്രാവതി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…. അവൾ തന്റെ ഗംഗാ ചൈതന്യം കൊണ്ട് ഒരു ജലവലയം തീർത്തു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ ശിലയുടെ ഹൃദയസ്ഥാനം കണ്ടെത്തി. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ സ്ഥാനത്തേക്ക് കേന്ദ്രീകരിച്ചു…. മൂന്ന് ശക്തികളും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ഒരു വലിയ സ്ഫോടനമുണ്ടായി. കാശിയിലെ ഘാട്ടുകൾ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു. ആ കറുത്ത സർപ്പങ്ങൾ വെണ്ണീറായി മാറി. പക്ഷേ, ആ ശിലയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു…. അത് കാലഭൈരവന്റെ തന്നെ ചിരിയായിരുന്നു.. ഭൈരവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, നിന്റെ കാഴ്ച നീ നൽകി. രുദ്രാവതി അവളുടെ പ്രാണൻ നൽകി. ധനുഷ് അവന്റെ അഹങ്കാരം നൽകി. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ പൂർണ്ണരായിരിക്കുന്നു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടാനില്ല. ഈ ലോകം നിങ്ങളെ കാവൽക്കാരായി ഓർക്കില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഓരോ കണികയിലും നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടാകും.".... കാലഭൈരവൻ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രകാശം അവരുടെ നേരെ ചെന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു കുളിർമ്മ പടർന്നു. അവൻ പതിയെ കൺപോളകൾ തുറന്നു…. "രുദ്രാവതീ... എനിക്ക് കാണാം ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നു"... ഇന്ദ്രജിത്ത് ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇന്ദ്രജിത്തിന് തന്റെ ഭൗതികമായ കാഴ്ച തിരികെ ലഭിച്ചു. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ പഴയതുപോലെയല്ലായിരുന്നു. അവയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ നീലിമയും കലർന്നിരുന്നു. അവൻ രുദ്രാവതിയെയും തന്റെ ധീരനായ മകനെയും ആലിംഗനം ചെയ്തു….. ഗംഗാനദിയിലെ തിരമാലകൾ അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്നപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷും പുതിയൊരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നടന്നു. അവർ ഇനി വെറുമൊരു കുടുംബമല്ല, ലോകത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായ ത്രിശക്തികളാണ്. കാശിയിലെ പുരാതനമായ ആ വഴികളിൽ ആരൊക്കെയോ മന്ത്രിക്കുന്നു.. തിന്മകൾ എത്ര വളർന്നാലും, ഒരു ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയും ഒരു കരുണയുടെ ഉറവിടവും ഒരു വജ്രത്തിന്റെ കാഠിന്യവും അവിടെ കാവലുണ്ടാകുമെന്ന്…. തുടരും….. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 8 കാപാലികന്റെ അന്ത്യം ഗ്രാമത്തിന് ആശ്വാസമായെങ്കിലും, രുദ്രന്റെ അവസ്ഥ ഭദ്രയെ ആശങ്കയിലാക്കി. ലോകത്തിന്റെ വിഷം മുഴുവൻ ഉള്ളിലൊതുക്കിയ ആ യോഗിയുടെ ശരീരം നീലിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. രുദ്രൻ തളർന്ന് ഭൂമിയിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി… "ഭദ്രേ... ഈ വിഷം സാധാരണമായ ഒന്നല്ല. ഇത് പാതാളത്തിലെ കാലകൂടത്തിന്റെ ഒരംശമാണ്. ഇതിന് ശമനം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ഹിമവാനിലെ മൃതസഞ്ജീവനി പുഷ്പത്തിന്റെ തേൻ വേണം.".... തന്റെ രക്ഷകനെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭദ്ര തയ്യാറല്ലായിരുന്നു…. അവനെ ഗ്രാമവാസികളെ ഏല്പിച്ച് അവൾ ഉടവാളുമായി വടക്കോട്ട് യാത്ര തിരിച്ചു. എന്നാൽ ഹിമവാനിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവളെ കാത്തിരുന്നത് കാപാലികന്റെ യജമാനനായ അഘോരലക്ഷ്മണൻ എന്ന ക്രൂരനായ തന്ത്രിയായിരുന്നു…. കാവൽക്കാരായ ഹിമപിശാചുക്കൾ മഞ്ഞുമൂടിയ പർവ്വതനിരകളിൽ ഭദ്രയെ തടയാൻ അഘോരലക്ഷ്മണൻ തന്റെ ഹിമപിശാചുക്കളെ അയച്ചു. അവർക്ക് ഉറച്ച മഞ്ഞുപോലെ കടുപ്പമേറിയ ശരീരമായിരുന്നു. ഭദ്രയുടെ വാൾ അവരുടെ മേൽ തട്ടി തെറിച്ചു പോയി….. തണുത്തുറഞ്ഞ ആ കാറ്റിൽ ഭദ്രയുടെ ശരീരം തളർന്നു. പെട്ടെന്ന്, അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാളിയുടെ കരാളരൂപംതെളിഞ്ഞു…. അവൾ തന്റെ കൈകൾ മഞ്ഞിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെ ഗർജ്ജിച്ചു. ആ ഗർജ്ജനത്തിൽ മഞ്ഞുപാളികൾ ഇടിഞ്ഞു വീണു… ആ മഞ്ഞിനടിയിൽ ഹിമപിശാചുക്കൾ അമർന്നുപോയി…. പർവ്വതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിൽ, നിലാവത്ത് മാത്രം പൂക്കുന്ന നീലനിറത്തിലുള്ള മൃതസഞ്ജീവനി അവൾ കണ്ടെത്തി. അവൾ ആ പൂവ് കയ്യിലെടുത്ത നിമിഷം, ആകാശം പിളരുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു ചിരി കേട്ടു. അഘോരലക്ഷ്മണൻ അവളുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു….. "ആ പൂവ് എനിക്ക് തരൂ ഭദ്രേ.. അത് ഉപയോഗിച്ച് എനിക്ക് അമർത്യനാകാം... പകരം നിനക്ക് ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഞാൻ നൽകാം.".... ഭദ്ര പുച്ഛത്തോടെ അവനെ നോക്കി…. "ലോകത്തേക്കാൾ വലുതാണ് എനിക്ക് ഒരു ജീവൻ. അത് സംരക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ഏതറ്റം വരെയും പോകും.."... അഘോരലക്ഷ്മണൻ തന്റെ തന്ത്രവിദ്യയാൽ മഞ്ഞിനെ അഗ്നിയാക്കി മാറ്റി ഭദ്രയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഭദ്ര തന്റെ വാൾ വായുവിൽ വട്ടം ചുഴറ്റി ആ അഗ്നിയെ ആവാഹിച്ചു. അവൾ മൃതസഞ്ജീവനി പൂവ് തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു….. പെട്ടെന്ന് രുദ്രന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി… "ഭദ്രേ... നിന്റെ വാളിലെ അഗ്നിയും മൃതസഞ്ജീവനിയിലെ അമൃതും ഒന്നാക്കുക"... അവൾ വാളിന്റെ അഗ്രം പൂവിൽ തൊടുവിച്ചു. വാളിൽ നിന്ന് ഒരു പച്ചനിറത്തിലുള്ള പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു. ആ പ്രകാശം തട്ടിയതും അഘോരലക്ഷ്മണന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി പരാജയപ്പെട്ടു. അവൾ വാൾ വീശിയപ്പോൾ പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു തരംഗം അവനെ ദൂരേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു…. മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ഭദ്ര ഗ്രാമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. മൃതസഞ്ജീവനിയിലെ തേൻ അവൾ രുദ്രന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പുരട്ടി…. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ നീലനിറം മാഞ്ഞുപോയി. അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു… "നീ വെറുമൊരു പോരാളിയല്ല ഭദ്രേ, നീ ജീവന്റെ സംരക്ഷക കൂടിയാണ്" രുദ്രൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് പറഞ്ഞു….. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 24 ധനുഷിന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ ക്രോധം അഗ്നിയായി പടർന്നു. ഛായാപുരുഷന്റെ മായയിൽ അകപ്പെട്ട അവൻ തന്റെ കൈകളിൽ ഒരു നീല വെളിച്ചം ആവാഹിച്ചു. കാശിയിലെ ജനക്കൂട്ടം മഠത്തിന് പുറത്ത് അലറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അകത്ത് നടക്കുന്നത് അതിലും ഭീകരമായ ഒന്നായിരുന്നു. ധനുഷ് തന്റെ കൈകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. അവന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട രശ്മികൾ മഠത്തിന്റെ ചുവരുകൾ പിളർത്തി…. "അച്ഛാ അങ്ങ് ദുർബലനാണ്.. ഈ മനുഷ്യർ നമ്മളെ കല്ലെറിയുമ്പോൾ അങ്ങ് ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഇവർക്ക് അന്ത്യം കുറിക്കും" ധനുഷ് ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ കുതിച്ചു…. കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് അനങ്ങിയില്ല. അവൻ തന്റെ ശൂലം പ്രതിരോധത്തിനായി പോലും ഉയർത്തിയില്ല… "ധനൂ നീ ആക്രമിക്കുന്നത് എന്നെയല്ല നിന്റെ ഉള്ളിലെ നന്മയെയാണ്. ഛായാപുരുഷൻ നിന്റെ കോപത്തെയാണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്".... ധനുഷിന്റെ നീല ജ്വാലകൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടി. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കരിഞ്ഞു, അവന്റെ ദേഹത്ത് മുറിവുകൾ ഉണ്ടായി. പക്ഷേ അവൻ ഒരടി പോലും പിന്നോട്ട് മാറിയില്ല. സ്നേഹത്തിന്റെ കരുത്തുകൊണ്ട് അവൻ മകന്റെ ക്രോധത്തെ നേരിട്ടു….. ഇന്ദ്രജിത്ത് ദുർബലനാകുന്നത് കണ്ട ഛായാപുരുഷൻ ധനുഷിന്റെ പുറകിൽ നിന്ന് അദൃശ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ തുടങ്ങി... ധനുഷിന്റെ മുഖം വികൃതമായി. അവന്റെ പല്ലുകൾ നീണ്ടു നഖങ്ങൾ കറുത്ത നിറമായി. അവൻ ഒരു രാക്ഷസനെപ്പോലെ അലറാൻ തുടങ്ങി….. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നിന്റെ മകൻ ഇപ്പോൾ എന്റെ വശത്താണ്.. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഉപയോഗിച്ച് ഞാൻ ഈ ലോകത്തെ ഇരുട്ടിലാക്കും".. ഛായാപുരുഷന്റെ ശബ്ദം ധനുഷിന്റെ തൊണ്ടയിലൂടെ പുറത്തുവന്നു….. രുദ്രാവതി ഇത് കണ്ട് നിലവിളിച്ചു. അവൾ തന്റെ ഗംഗാ ചൈതന്യം ഉപയോഗിച്ച് ധനുഷിനെ തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. "ധനൂ... നിന്റെ ഉള്ളിലെ അമ്മയെ ഓർക്കൂ.. നീ ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയാണ്"... അവൾ നിലവിളിച്ചു… ധനുഷ് തന്റെ അന്തിമ ആയുധമായ വജ്രദൃഷ്ടി ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ തൊടുത്തുവിട്ടു. അത് പ്രപഞ്ചത്തെപ്പോലും ഭസ്മമാക്കാൻ ശേഷിയുള്ള വെളിച്ചമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ നിമിഷം ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി പൂർണ്ണമായി തുറന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ നെറ്റിയിലെ അടയാളം സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു. വെളിച്ചവും വെളിച്ചവും തമ്മിലുള്ള ആ വലിയ കൂട്ടിയിടിയിൽ മഠം മുഴുവൻ കുലുങ്ങി. പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്ത് കണ്ടത് ധനുഷിനെ അല്ല അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഛായാപുരുഷനെയാണ്….. "നിഴലുകൾക്ക് വെളിച്ചത്തിൽ സ്ഥാനമില്ല" ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ധനുഷിന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ എറിഞ്ഞു….. രുദ്രാവതി തകർന്നുപോയി. "വേണ്ട" അവൾ അലറി. പക്ഷേ ആ ശൂലം ധനുഷിനെ മുറിവേല്പിച്ചില്ല. അത് ധനുഷിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വെളിച്ചം പോലെ കടന്നുപോയി അവന്റെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന ഛായാപുരുഷന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കൃത്യമായി തറച്ചു. ഛായാപുരുഷൻ ഒരു ദയനീയ നിലവിളിയോടെ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോയി….. മായ മാറിയതോടെ ധനുഷ് തളർന്നു താഴെ വീണു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ നീലക്കണ്ണുകൾ സാധാരണ നിലയിലായി. അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു…. "അച്ഛാ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ. ഞാൻ വഴിതെറ്റിപ്പോയി."... ഇന്ദ്രജിത്ത് അവനെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. "ധനൂ.. നിന്റെ ശക്തി വജ്രത്തേക്കാൾ കഠിനമാണ്. പക്ഷേ അത് വിനയത്തിന്റെ നൂലിൽ കോർത്താൽ മാത്രമേ ലോകത്തിന് ഉപകരിക്കൂ."... പുറത്ത് ജനക്കൂട്ടം ശാന്തരായി. അവർക്ക് തങ്ങളെ ബാധിച്ച ഭ്രമം നീങ്ങിയതുപോലെ തോന്നി. അവർ മഠത്തിന് മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്നു….. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷിനെ നടുവിൽ നിർത്തി ഗംഗാതീരത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു തലമുറയിൽ നിന്ന് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കാലഭൈരവന്റെ കാവൽ കൈമാറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ധനുഷ് ഇപ്പോൾ അവരുടെ മാത്രം മകനല്ല.. അവൻ വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയ പോരാട്ടങ്ങളുടെ നായകനാണ്…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 7 വിഷപ്പുക ഗ്രാമത്തെ വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉറ്റവർ കല്ലായി മാറുന്നത് കണ്ട് ഭദ്രയുടെ ഉള്ളിൽ സങ്കടവും രോഷവും അണപൊട്ടി. എന്നാൽ രുദ്രൻ ശാന്തനായി തന്റെ ത്രിശൂലം മുറുകെ പിടിച്ചു. "ഭദ്രേ, ഭയപ്പെടേണ്ട. വിഷത്തെ വിഴുങ്ങാൻ മഹാദേവന്റെ അംശത്തിന് കഴിയും," രുദ്രൻ പറഞ്ഞു… അവൻ തന്റെ ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നിരുന്ന മാരകമായ കറുത്ത വിഷപ്പുക മുഴുവൻ രുദ്രന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവഹിച്ചു. അവന്റെ കഴുത്ത് നീലനിറമായി ജ്വലിച്ചു. ഗ്രാമത്തിലെ വായു ശുദ്ധമായെങ്കിലും, വിഷത്തിന്റെ കാഠിന്യത്താൽ രുദ്രന്റെ ശരീരം തളരാൻ തുടങ്ങി…. ഇതുകണ്ട് കാപാലികൻ ആർത്തലച്ചു ചിരിച്ചു…. "ഇന്ന് നിന്റെ രക്ഷകൻ വീഴും ഭദ്രേ! ഇനി നിന്റെ മരണം എന്റെ കൈകൊണ്ടാണ്."... തന്റെ തുണയായി നിന്ന രുദ്രൻ തളരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഭദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യം ഉണർന്നു. അവൾ തന്റെ മങ്ങിയ ഉടവാൾ നിലത്തടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആയിരം മണികൾ ഒരേസമയം മുഴങ്ങി. ഭദ്രയുടെ മുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു അഗ്നിബിന്ദു തെളിഞ്ഞു….. അവൾ കാപാലികന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. ഓരോ ചുവടിലും ഭൂമി വിറച്ചു. കാപാലികൻ തന്റെ മന്ത്രദണ്ഡ് കൊണ്ട് പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, രൗദ്രഭാവം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ അത് കരിഞ്ഞുപോയി…. മരണം മുന്നിൽ കണ്ട കാപാലികൻ തന്റെ അവസാനത്തെ ആഭിചാരക്രിയ നടത്തി. അവൻ ഭദ്രയ്ക്ക് ചുറ്റും ഒരു 'മായ ലോകം' സൃഷ്ടിച്ചു. ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ അവളുടെ മരിച്ചുപോയ മാതാപിതാക്കളുടെ രൂപങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു….. "മകളേ, ആയുധം താഴെ വെക്കൂ... ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു," ആ മായരൂപങ്ങൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. ഭദ്ര ഒരു നിമിഷം പകച്ചുപോയി. അവളുടെ കയ്യിലെ വാൾ താഴെ വീഴാൻ തുടങ്ങി…. കാപാലികൻ പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് നേരെ തന്റെ വിഷക്കത്തി ഉയർത്തി…. തളർന്നു വീണ രുദ്രൻ ആ നിമിഷം തന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. മായയിൽ കുടുങ്ങിയ ഭദ്രയെ രക്ഷിക്കാൻ അവൻ തന്റെ പരമാവധി ശക്തി സംഭരിച്ചു….. "ഭദ്രേ... ഉണരൂ! കാണുന്നത് സത്യമല്ല, കാണാത്തതാണ് പരമസത്യം"... രുദ്രന്റെ ശബ്ദം ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ ഭദ്രയുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു. സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ ചുഴറ്റി ആ മായരൂപങ്ങളെ വെട്ടിപ്പിളർന്നു. മായ മാഞ്ഞപ്പോൾ, തനിക്ക് തൊട്ടടുത്തെത്തിയ കാപാലികനെ അവൾ കണ്ടു. ഭദ്ര തന്റെ വാൾ കാപാലികന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വീശി. അതേസമയം തന്നെ, രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു അഗ്നിബാണത്തെ തൊടുത്തു…. വാളും ത്രിശൂലവും ഒരേസമയം കാപാലികന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിച്ചു. ഒരു ഭീകരമായ നിലവിളിയോടെ അവൻ ചാരമായി മാറി. അവൻ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന രക്തബലി പാത്രം തകർന്നു വീണു. അതിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ ദിവ്യമായ ജലം ഗ്രാമത്തിലാകെ പടർന്നു…. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, ആ ജലം സ്പർശിച്ചതും കല്ലായി മാറിയ ഗ്രാമവാസികളെല്ലാം ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടി എഴുന്നേറ്റു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി… #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 6 മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഭദ്രയുടെ ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം നിലനിന്നെങ്കിലും, ഭാരതവർഷത്തിന്റെ അതിർത്തികളിൽ പുതിയൊരു ഇരുട്ട് പടരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഭദ്ര ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല, ആ നാട്ടിലെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ആയോധനകല പകർന്നുനൽകുന്ന ഒരു ഗുരുനാഥയാണ്. ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത്, ഗ്രാമത്തിലെ ആകാശം പെട്ടെന്ന് രക്തവർണ്ണമായി മാറി. ദൂരെയുള്ള കുന്നിൻമുകളിൽ നിന്ന് ഭീകരമായ ഒരു ശംഖനാദം മുഴങ്ങി…. ഭൈരവനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള കാപാലികൻ എന്ന ദുർമന്ത്രവാദിയുടെ വരവായിരുന്നു അത്. അയാൾക്ക് കൂട്ടിന് മനുഷ്യരല്ല, മറിച്ച് യുദ്ധങ്ങളിൽ മരിച്ചുവീണവരുടെ ആത്മാക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരു നിഴൽ സൈന്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാപാലികന്റെ ലക്ഷ്യം ഭദ്രയുടെ കൈവശമുള്ള ആ പഴയ ഉടവാളായിരുന്നു. ആ വാളിലെ ദിവ്യശക്തി സ്വന്തമാക്കിയാൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ തന്റെ കാൽക്കീഴിലാക്കാമെന്ന് അയാൾ വിശ്വസിച്ചു….. രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമത്തിൽ കാപാലികന്റെ നിഴൽ സൈന്യം ഗ്രാമത്തെ വളഞ്ഞു. കണ്ണിൽ കാണുന്നവരെയെല്ലാം അവർ ആക്രമിച്ചു. ഭദ്ര തന്റെ ശിഷ്യരോടൊപ്പം പ്രതിരോധം തീർത്തെങ്കിലും, ശരീരമില്ലാത്ത ആ നിഴൽ രൂപങ്ങളെ സ്പർശിക്കാൻ പോലും അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല….. ഭദ്ര വേഗത്തിൽ കാളിക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഓടി. അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്ന തന്റെ പഴയ ഉടവാൾ അവൾ കയ്യിലെടുത്തു. പക്ഷേ, വർഷങ്ങളോളം ഉപയോഗിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം, ആ വാളിന്റെ തിളക്കം മങ്ങിയിരുന്നു….. "അമ്മേ, എന്നെ കൈവിടരുതേ" ഭദ്ര നിലവിളിച്ചു….. പെട്ടെന്ന്, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ധ്യാനിച്ചിരുന്ന ഒരു വൃദ്ധനായ അഘോരി എഴുന്നേറ്റു. ജടയഴിഞ്ഞു വീണ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രൂപം കണ്ടാൽ ഭയമുണ്ടാക്കുമെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ വിശ്വമാകെ നിറയുന്ന കാരുണ്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കപാലം നിലത്തടിച്ചു….. "രുദ്രന്റെ ശക്തിയും കാളിയുടെ വീര്യവും ഒന്നാകാതെ ഈ ദുഷ്ടനെ തകർക്കാനാവില്ല".. ആ അഘോരിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഭദ്രയ്ക്ക് തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തായ രുദ്രനെ ഓർമ്മ വന്നു…. ആ നിമിഷം, അഘോരി തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തി. അത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഭദ്രയെ സഹായിക്കാൻ വന്ന ആ രുദ്രൻ തന്നെയായിരുന്നു! പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൻ ഒരു കാലഭൈരവ രൂപത്തിലായിരുന്നു… അവന്റെ കയ്യിൽ തീ തുപ്പുന്ന ഒരു ത്രിശൂലം ഉണ്ടായിരുന്നു… രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലം വായുവിൽ വീശിയപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് വെളുത്ത പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു. ആ പ്രകാശമേറ്റ നിഴൽ സൈന്യം പുകപോലെ മാഞ്ഞുപോയി… "ഭദ്രേ, നിന്റെ വാൾ എന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ സ്പർശിക്കുക " രുദ്രൻ അലറി…. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ ത്രിശൂലത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ത്രിശൂലത്തിലെ അഗ്നിയും വാളിലെ കാളീശക്തിയും ഒന്നായപ്പോൾ ഒരു മഹാസ്ഫോടനം നടന്നു. ഭദ്രയുടെ വാൾ ഇപ്പോൾ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു…. കാപാലികൻ തന്റെ പക്കലുള്ള രക്തബലി പാത്രം പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന കറുത്ത ദ്രാവകം ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ അവിടെനിന്ന് മാരകമായ വിഷവാതകം ഉയർന്നു. ഈ വിഷം ശ്വസിക്കുന്നവർ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കല്ലായി മാറും…. ഭദ്രയും രുദ്രനും ആ വിഷപ്പുകയ്ക്കിടയിൽ കുടുങ്ങി. ഗ്രാമവാസികളെല്ലാം പതുക്കെ കല്ലുകളായി മാറാൻ തുടങ്ങുന്നു…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 23 ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെയും രുദ്രാവതിയുടെയും ജീവിതം ഒരു പുതിയ തലമുറയിലേക്ക് മാറുകയാണ്.. കാലം അതിന്റെ പ്രയാണം തുടർന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും കാശിയുടെ നിഗൂഢമായ കാവൽക്കാരായി ജീവിക്കുമ്പോൾ അവർക്കൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ധനുഷ്.. ധനുഷ് ജനിച്ച നിമിഷം കാശിയിലെ വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിലെ മണികൾ തനിയെ മുഴങ്ങുകയും ഗംഗയിലെ ജലം ഇരട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു…. ധനുഷ് മറ്റുള്ള കുട്ടികളെപ്പോലെ അല്ലായിരുന്നു... അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് നീലനിറമായിരുന്നു, അത് ഇരുട്ടിൽ ജ്വലിക്കുമായിരുന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്ത് പഴയ ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ചുവെങ്കിലും, കലിയുഗത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ മനുഷ്യരുടെ നെഗറ്റീവ് ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ ഭീകരൻ രൂപംകൊണ്ടു… ഛായാപുരുഷൻ. ഇയാൾക്ക് സ്വന്തമായി രൂപമില്ല. മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഭയങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ച് അവർക്കിടയിൽ വിള്ളലുണ്ടാക്കുകയാണ് ഇയാളുടെ രീതി…. ഛായാപുരുഷൻ തന്റെ ആദ്യത്തെ ഇരയായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് വളർന്നുവരുന്ന ധനുഷിനെ ആയിരുന്നു …. "നിന്റെ അച്ഛൻ അന്ധനാണ് അമ്മ വെറുമൊരു ഭക്തയും. നിനക്കുള്ള ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് നീ ലോകം ഭരിക്കേണ്ടവനാണ്" ഛായാപുരുഷൻ ധനുഷിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വന്ന് മന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി….. ഒരു അമാവാസി രാത്രിയിൽ കാശിയിലെ തെരുവുകളിൽ നിഴലുകൾക്ക് ജീവൻ വെച്ചു. ആളുകളുടെ നിഴലുകൾ അവരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അവരെത്തന്നെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങി. ധനുഷ് തന്റെ മുറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നിഴൽ ചുവരിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന് അവന്റെ കഴുത്തിനു നേരെ ആഞ്ഞു….. " ധനൂ.. കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കൂ"...ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി….. കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ മുറിയിലെ കറുത്ത ഊർജ്ജത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം നിലത്ത് കുത്തി…. "ഈ നിഴലുകൾ വെളിച്ചത്തെയല്ല സത്യത്തെയാണ് ഭയപ്പെടുന്നത്".... പക്ഷേ ധനുഷ് ഭയപ്പെട്ടില്ല…. അവന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു വജ്രശോഭ പുറപ്പെട്ടു. ആ വെളിച്ചം തട്ടിയ നിമിഷം ഛായാപുരുഷന്റെ നിഴൽരൂപം കരിഞ്ഞുപോയി…… "അച്ഛാ എനിക്ക് അച്ഛനെപ്പോലെ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ വയ്യ.. എന്റെ ശക്തി കൊണ്ട് ഈ ലോകത്തെ മാറ്റാൻ എനിക്ക് കഴിയും" ധനുഷ് ക്രോധത്തോടെ പറഞ്ഞു…. "ശക്തി എന്നത് ലോകത്തെ മാറ്റാനല്ല ധനു.. ലോകത്തെ തകരാതെ കാക്കാനാണ്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ അഹങ്കാരമാണ് ഛായാപുരുഷന് വേണ്ടത്…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നെടുവീർപ്പിട്ടു…. രുദ്രാവതി ധനുഷിനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു…. "ധനൂ.. നിന്റെ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. ആ ത്യാഗത്തെ നീ വിലകുറച്ചു കാണരുത്.".... ഛായാപുരുഷൻ തന്റെ അടുത്ത തന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. അവൻ കാശിയിലെ ജനങ്ങളെ ഇന്ദ്രജിത്തിനും കുടുംബത്തിനും എതിരെ തിരിച്ചു…. "ഇവർ മാന്ത്രികന്മാരാണ് ഇവരാണ് നഗരത്തിലെ മരണങ്ങൾക്ക് കാരണം" എന്ന വാർത്ത നഗരത്തിൽ പരന്നു… ജനക്കൂട്ടം കല്ലുകളുമായി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മഠത്തിന് നേരെ അടുത്തു. ധനുഷിനു ഇത് സഹിക്കാനായില്ല. അവൻ തന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് ജനക്കൂട്ടത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഒരുങ്ങി….. "ധനൂ.. വേണ്ട.. അവർ നമ്മുടെ ശത്രുക്കളല്ല അവർ വഴിതെറ്റിക്കപ്പെട്ടവരാണ്" ഇന്ദ്രജിത്ത് മകനെ തടഞ്ഞു….. ഈ സമയം ഛായാപുരുഷൻ ധനുഷിന്റെ പുറകിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "നിന്റെ അച്ഛനെ തടയൂ ധനുഷ്.. എങ്കിൽ മാത്രമേ നിനക്ക് ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനാവൂ".... അവൻ ധനുഷിന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു… തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 5 ഗ്രാമം ഒന്നാകെ അഗ്നിനാളങ്ങൾക്കിടയിൽ അകപ്പെട്ടു. കുട്ടികളുടെയും വയോധികരുടെയും നിലവിളികൾ ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. ഒരു വശത്ത് താമ്രസൂരന്റെ തകരുന്ന ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്ഫോടനങ്ങൾ, മറുവശത്ത് ഭൈരവന്റെ ക്രൂരമായ ചിരി. തീ പടരുന്നത് കണ്ട രുദ്രൻ ശാന്തനായി നിന്നു. അവന്റെ ജടകളിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ളിനൂൽ പോലെ പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ ദണ്ഡ് ഭൂമിയിൽ ആഴ്ത്തി ഉറക്കെ മന്ത്രിച്ചു… "ഓം ഗംഗാധരായ നമഃ" നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, വരണ്ടുണങ്ങിയ ഗ്രാമത്തിലെ കുളങ്ങളിൽ നിന്നും കിണറുകളിൽ നിന്നും ജലം ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. ആ ജലം ഒരു വലിയ തിരമാലയായി മാറി ഗ്രാമത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള രക്തവലയത്തെ അണച്ചു കളഞ്ഞു. അഗ്നി കെട്ടടങ്ങിയതോടെ ഗ്രാമവാസികൾ സുരക്ഷിതരായി…. അതേസമയം, താമ്രസൂരൻ തന്റെ അവസാന ശക്തി സംഭരിച്ച് ഭദ്രയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഭദ്ര ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നില്ല; അവൾ ആദിപരാശക്തിയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വാൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി… ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു മിന്നൽ പിണർ അവളുടെ വാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു…. "അധർമ്മത്തിന് ഈ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാനമില്ല".. ഭദ്രയുടെ വാൾ താമ്രസൂരന്റെ കഴുത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. ചെമ്പുദേഹിയായ ആ അസുരൻ ഒരു വലിയ മല ഇടിഞ്ഞു വീഴുന്നതുപോലെ നിലംപതിച്ചു. അവന്റെ ശരീരം ചാരമായി മാറി കാറ്റിൽ പറന്നു….. തന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും തകർന്നത് കണ്ട ഭൈരവൻ ഓടി രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഭദ്രയുടെ ഒരു നോട്ടം അവനെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. രുദ്രൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു…. "മന്ത്രവാദം കൊണ്ടും തന്ത്രം കൊണ്ടും നീ നേടിയതെല്ലാം വെറും മായയായിരുന്നു ഭൈരവാ. നീ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്ക് ഈ ജന്മം കൊണ്ട് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനാവില്ല," രുദ്രൻ പറഞ്ഞു… ഭദ്ര തന്റെ വാൾ അവന്റെ നേരെ നീട്ടി. എന്നാൽ അവനെ കൊല്ലുന്നതിന് പകരം, അവന്റെ നെറ്റിയിലെ തിലകം അവൾ വാൾ കൊണ്ട് മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. അതോടെ ഭൈരവന്റെ മന്ത്രശക്തികൾ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി…. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ ഭദ്രയ്ക്കും രുദ്രനും മുന്നിൽ നന്ദിയോടെ കൈകൂപ്പി നിന്നു. ആ പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടി ഇന്ന് അവരുടെ രക്ഷകിയായിരുന്നു…. രുദ്രൻ ഭദ്രയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ തന്റെ ദണ്ഡ് തോളിൽ വെച്ചു. "നിന്റെ ദൗത്യം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല ഭദ്രേ. ഈ ഭൂമിയിൽ അധർമ്മം ഇനിയും തലപൊക്കും. അപ്പോഴെല്ലാം നിനക്ക് കാവലായി മഹാദേവന്റെ അംശമുണ്ടാകും.".... അവൻ സാവധാനം നടന്ന് മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ കാളിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മടപ്പിള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അവൾ വീണ്ടും ആ ഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണ പെൺകുട്ടിയായി മാറി…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ