നാഗമുദ്ര ഭാഗം 20 🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱 മണിമംഗലം നാഗക്കാവിൽ ശാന്തി തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും വിക്രമിന്റെ മൊബൈൽ ലബോറട്ടറിയിൽ അത്യന്തം അപകടകരമായ ഒന്ന് രൂപം കൊള്ളുകയായിരുന്നു. ഖനനത്തിനിടയിൽ വിള്ളലിലൂടെ പുറത്തുവന്ന കറുത്ത ദ്രാവകം ലബോറട്ടറിയിലെ സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടറുകളിലേക്ക് പടർന്നു. കാലാന്തകന്റെ ആസുര ചൈതന്യവും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ അത് ഒരു ഡിജിറ്റൽ വൈറസ് ആയി മാറി. ലബോറട്ടറിയിലെ സ്ക്രീനുകളിൽ നാഗരൂപങ്ങൾ മിന്നിമറയാൻ തുടങ്ങി… ഇത് വെറുമൊരു കമ്പ്യൂട്ടർ വൈറസായിരുന്നില്ല; ഇന്റർനെറ്റിലൂടെ ലോകം മുഴുവൻ പടരാൻ ശേഷിയുള്ള, മനുഷ്യരുടെ മസ്തിഷ്കത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മാന്ത്രികഡിജിറ്റൽ വിഷമായിരുന്നു… നാഗക്കാവിൽ പദ്മയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ഇഷാനിക്ക് പെട്ടെന്ന് തലവേദന അനുഭവപ്പെട്ടു. വായുവിൽ വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളുടെ അസ്വാഭാവികമായ മാറ്റം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു…. "അമ്മമ്മേ... എന്തോ വലിയ അപകടം വരുന്നുണ്ട്. അത് കാട്ടിലല്ല അച്ഛന്റെ യന്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിലാണ്" ഇഷാനി പരിഭ്രമിച്ചു…. അതേസമയം, നാഗലോകത്ത് അനന്തയും മണികണ്ഠനും അസ്വസ്ഥരായി…. "മണികണ്ഠാ ശത്രു രൂപം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവർ മനുഷ്യരുടെ അറിവിനെത്തന്നെ ആയുധമാക്കുന്നു. നീ ഉടൻ ഭൂമിയിലേക്ക് പോകുക. ഇത്തവണ നിനക്ക് ഒരു യോദ്ധാവാകാൻ മാത്രമല്ല ഒരു രക്ഷകനാകാനും കഴിയണം" അനന്ത ഉത്തരവിട്ടു….. മണിമംഗലത്ത് ഒരു മിന്നൽപിണർ പോലെ മണികണ്ഠൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആധുനിക വേഷധാരിയായ ഒരു യുവാവിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നു അവൻ എത്തിയത്…. വിക്രമിന്റെ ലബോറട്ടറിക്ക് ചുറ്റും കറുത്ത പ്രഭാവലയം കണ്ട് അവൻ തന്റെ നീലകണ്ഠ ശംഖ് പുറത്തെടുത്തു…. "ഇഷാനി നിന്റെ ഉള്ളിലെ നാഗമുദ്ര ജ്വലിപ്പിക്കൂ.. ഈ വൈറസ് ലോകത്തെ നെറ്റ്‌വർക്കുകളിലേക്ക് പടർന്നാൽ മനുഷ്യർ നാഗങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം പോരാടും…" മണികണ്ഠൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി…. വിക്രം തന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിൽ മരവിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന കറുത്ത കൈകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തിന് നേരെ നീണ്ടു. ഇഷാനി ഓടിയെത്തി തന്റെ നാഗമുദ്രയിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം സ്ക്രീനിലേക്ക് തൊടുത്തു…. മണികണ്ഠൻ തന്റെ നാഗപാശം ഡിജിറ്റൽ സർക്യൂട്ടുകൾക്ക് ചുറ്റും വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. മന്ത്രശക്തിയും ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയും തമ്മിലുള്ള വലിയൊരു പോരാട്ടം അവിടെ നടന്നു. സ്ക്രീനുകളിൽ നിന്ന് ഭീകരമായ ഗർജ്ജനങ്ങൾ കേട്ടു…. ഇഷാനി തന്റെ രക്തം ഒരു തുള്ളി കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ പ്രോസസറിൽ അർപ്പിച്ചു. നാഗകന്യകയുടെ രക്തവും ഡിജിറ്റൽ കോഡും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ഒരു വലിയ സ്ഫോടനം നടന്നു. ലബോറട്ടറിയിലെ എല്ലാ യന്ത്രങ്ങളും കത്തിയമർന്നു. കാലാന്തകന്റെ ആധുനിക രൂപം എന്നെന്നേക്കുമായി നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു…. വിക്രം ബോധരഹിതനായി വീണു. മണികണ്ഠൻ ഇഷാനിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു…. "നീ നിന്റെ നിയോഗം പൂർത്തിയാക്കി. ഇനി ഈ ലോകം സുരക്ഷിതമാണ്. പക്ഷേ, മനുഷ്യർ പ്രകൃതിയെ മറക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഇത്തരം വിപത്തുകൾ ഇനിയും വരും”.... മണിമംഗലം തറവാട് വീണ്ടും പഴയ ശാന്തതയിലേക്ക് മടങ്ങി. വിക്രം തന്റെ ശാസ്ത്രവും പദ്മയുടെ വിശ്വാസവും സമന്വയിപ്പിച്ച് ഒരു പുതിയ പ്രകൃതി സംരക്ഷണ കേന്ദ്രം അവിടെ ആരംഭിച്ചു. ഇഷാനി അവിടുത്തെ പ്രധാന കാവൽക്കാരിയായി. ആകാശത്ത് പൗർണ്ണമി രാത്രിയിൽ മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു സ്വർണ്ണനാഗവും ഒരു ദിവ്യയോദ്ധാവും കൈവീശി മറയുന്നത് ഇഷാനി കണ്ടു. നാഗമുദ്രയുടെ രഹസ്യം ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭദ്രമാണ്. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി… #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി: ഭാഗം 14 ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ അപരിചിതത്വം രുദ്രാവതിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരായിരം വാളുകൾ കുത്തിയിറക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു…. തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ സ്വന്തം ഓർമ്മകൾ ബലിനൽകിയ പ്രിയതമനെ നോക്കി അവൾ വിതുമ്പി…. കാശിയുടെ ഘാട്ടുകളിൽ ഗംഗാനദി ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ ശൂന്യതയായിരുന്നു. താൻ ആരാണെന്നോ തന്റെ നെറ്റിയിലെ ആ മൂന്നാം കണ്ണിന്റെ അടയാളം എന്തിനാണെന്നോ അവന് അറിയില്ല…. ബാലഭൈരവൻ അവനെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. "രുദ്രാവതീ വൈതർണി നദി അവന്റെ ഓർമ്മകളെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. പക്ഷേ അവയിലെ ഭക്തിയുടെ അംശം ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു. അത് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരണമെങ്കിൽ നീ അവനെ പഴയ ഇടങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. ഓർമ്മകൾ മസ്തിഷ്കത്തിലല്ല ആത്മാവിലാണ് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്.".... രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിനെ അവർ ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയ വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടവുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ അവനോട് അവരുടെ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും കാലഭൈരവന്റെ അനുഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചും വിവരിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എനിക്ക് വേണ്ടി നീ മരണം വരെ വരിച്ചു." അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി…. "എനിക്ക് ഒന്നും ഓർമ്മിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല പെൺകുട്ടീ... എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുട്ട് മാത്രമാണ്." ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വാക്കുകൾ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പോലെ തണുത്തതായിരുന്നു…… ഈ അവസരം മുതലെടുക്കാൻ ഒരാൾ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. മായസ്സുരൻ. രൂപങ്ങൾ മാറാനും മനസ്സുകളെ വഞ്ചിക്കാനും കഴിവുള്ള അവൻ ശൂന്യകന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം അധികാരത്തിനായി ദാഹിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തിന് ഓർമ്മയില്ലെന്ന സത്യം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു….. മായസ്സുരൻ ഒരു സന്യാസിയുടെ വേഷം കെട്ടി ഇന്ദ്രജിത്തിന് മുന്നിലെത്തി…. "മകനേ ഇന്ദ്രജിത്ത്... നിന്നെ ഈ പെൺകുട്ടി ചതിക്കുകയാണ്. അവളാണ് നിന്റെ ശക്തികൾ കവർന്നത്. അവൾ ഒരു ദുഷ്ട ശക്തിയാണ്".... ഓർമ്മയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് മായസ്സുരന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ രുദ്രാവതിയെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. അന്ന് രാത്രി, മായസ്സുരൻ തന്റെ മായയാൽ കാശി നഗരത്തെ ഒരു പ്രേതാലയമാക്കി മാറ്റി. ഇന്ദ്രജിത്തിന് ചുറ്റും രുദ്രാവതി ഒരു ഭീകര രാക്ഷസിയായി മാറുന്ന കാഴ്ചകൾ അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു…… "ഇന്ദ്രജിത്ത്... എന്നെ കൊല്ലൂ.. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ വിഴുങ്ങും".. രുദ്രാവതിയുടെ രൂപം പൂണ്ട ഒരു നിഴൽ അവനെ ആക്രമിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി….. "നീയാണോ എന്റെ ഓർമ്മകൾ കവർന്നത്".. അവൻ രുദ്രാവതിക്ക് നേരെ ആയുധം ചൂണ്ടി…. യഥാർത്ഥ രുദ്രാവതി ദൂരെ നിന്ന് ഇത് കണ്ട് അലറിവിളിച്ചു… "ഇന്ദ്രജിത്ത് അത് ഞാനല്ല.. അത് മായാസ്സുരന്റെ മായയാണ്".... പക്ഷേ മായസ്സുരന്റെ മന്ത്രശക്തി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ബോധത്തെ മൂടിയിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ശൂലത്തിൽ നിന്ന് നീലജ്വാലകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. രുദ്രാവതിക്ക് നേരെ അവൻ ആഞ്ഞടുത്തു….. തന്റെ പ്രിയതമന്റെ കൈകളാൽ മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും അവനെ സത്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെന്ന് രുദ്രാവതി തീരുമാനിച്ചു. അവൾ ഓടിപ്പോയില്ല. അവൾ അവന്റെ ശൂലത്തിന് മുന്നിൽ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നിന്നു….. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നിന്റെ ശൂലം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറയ്ക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് എന്റെ സ്നേഹം അനുഭവപ്പെടും. അന്ന് നിന്റെ ഓർമ്മകൾ തിരികെ വരും. എന്നെ കൊന്നോളൂ"... ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശൂലം അവളുടെ തൊട്ടടുത്തെത്തി നിന്നു. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ നെറ്റിയിലെ മൂന്നാം കണ്ണ് കഠിനമായി നീറി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ ചിത്രം മിന്നിമറഞ്ഞു.. താൻ രുദ്രാവതിയെ ആദ്യമായി ആലിംഗനം ചെയ്ത നിമിഷം. അവൻ ശൂലം താഴെയിട്ടു. തലയ്ക്കകത്ത് ഒരായിരം മിന്നലുകൾ പിണയുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി…. "രു... രുദ്രാവതീ"... അവൻ തപ്പിത്തടഞ്ഞു വിളിച്ചു…. മായസ്സുരൻ ദേഷ്യത്തോടെ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം പുറത്തെടുത്തു. "ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചു കിട്ടാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല".. അവൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെ ഒരു കറുത്ത സർപ്പത്തെ വിട്ടു. തുടരും. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ

നാഗമുദ്ര: (ഭാഗം - 19) 🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱 നാഗക്കാവിലെ പുരാതന ശിലയിൽ ഖനനയന്ത്രം പതിച്ചതോടെ ഭൂമി പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. വിക്രമിന്റെ ആധുനിക യന്ത്രങ്ങൾ വെറും കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ പോലെ തകരാൻ തുടങ്ങി. ശാസ്ത്രത്തിന് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് മണിമംഗലം സാക്ഷിയായി… തന്റെ കഴുത്തിന് താഴെ കത്തുന്നതുപോലെ തോന്നിയ ഇഷാനി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് നിലത്തിരുന്നു. അവളിലെ നാഗമുദ്ര സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആ നിമിഷം അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരു അദൃശ്യ കവചം രൂപപ്പെട്ടു. കാവിനുള്ളിലെ വൃക്ഷങ്ങൾ അവൾക്ക് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു… "ഇഷാനി മോളേ..." വിക്രം പരിഭ്രാന്തനായി മകളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയെങ്കിലും ആ പ്രകാശവലയത്തിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല….. പാതാളവാതകത്തിന്റെ ബഹിർഗമനം ഖനനം മൂലം ഭൂമിക്കടിയിലെ രഹസ്യ അറകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു. അവിടെനിന്ന് പുറത്തുവന്ന കറുത്ത പുക ശ്വസിച്ച തൊഴിലാളികൾ ബോധരഹിതരായി വീണു. അത് വെറും പുകയല്ലായിരുന്നു, നാഗലോകത്തെ വിഷസർപ്പങ്ങൾ കാവൽ നിന്നിരുന്ന കാളകൂട വാതകം ആയിരുന്നു. ഇത് അന്തരീക്ഷത്തിൽ പടർന്നാൽ മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ ചത്തൊടുങ്ങും…. പദ്മ ശാന്തമായി ഇഷാനിയുടെ അരികിലെത്തി. അവൾ ഇഷാനിയുടെ നെറ്റിയിൽ തലോടി. "ഭയപ്പെടേണ്ട മോളേ, അനന്തയുടെ അംശം നിന്നിലുണ്ട്. ഈ നാടിനെ രക്ഷിക്കാൻ നീ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആത്മശക്തി പുറത്തെടുക്കൂ.".... പദ്മയുടെ സ്പർശനമേറ്റതോടെ ഇഷാനിക്ക് അമാനുഷികമായ ധൈര്യം ലഭിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകളടച്ച് ധ്യാനിച്ചു. അവളുടെ മനസ്സ് പാതാളലോകത്തെ അനന്തയുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു….. നാഗലോകത്ത് നിന്നും അനന്തയുടെ ശബ്ദം ഇഷാനിയുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി.. "ഇഷാനി നിന്റെ കൈകൾ ഭൂമിയിൽ അമർത്തുക. പ്രകൃതിയുടെ മുറിവുകൾ ഉണർത്താൻ നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. വിനാശകാരിയായ ആ വിഷപ്പുകയെ ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുവിടുക" ഇഷാനി തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ ആഴ്ത്തി. അവൾ ഒരു മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചതും ഭൂമിയിലെ വിള്ളലുകൾ തനിയെ അടയാൻ തുടങ്ങി. അന്തരീക്ഷത്തിലെ കറുത്ത പുക ഒരു ചുഴിപോലെ ഇഷാനിയുടെ കൈകളിലേക്ക് ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. വിക്രം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കെ, പ്രകൃതി വീണ്ടും ശാന്തമായി….. താൻ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ച ആ അന്ധവിശ്വാസം തന്നെയാണ് തന്റെ മകളെയും ഈ നാടിനെയും രക്ഷിച്ചതെന്ന് വിക്രം മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം പദ്മയുടെ കാൽക്കൽ വീണു മാപ്പപേക്ഷിച്ചു… "അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് മാപ്പ് നൽകണം. ഈ ഖനന പദ്ധതി ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. മണിമംഗലം നാഗക്കാവ് പഴയതുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും" വിക്രം വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. വിക്രം പദ്ധതി ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും ഇഷാനിയുടെ മാറ്റം പൂർണ്ണമായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ നാഗങ്ങളുടെ ഭാഷ മനസ്സിലാകും…. അനന്ത തന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഇഷാനിയെ ഭൂമിയിൽ നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. പദ്മയ്ക്കും ആദിത്യനും ശേഷം മണിമംഗലം നാഗക്കാവിന്റെ പുതിയ കാവൽക്കാരിയായി ഇഷാനി മാറി…. എന്നാൽ, ഖനനത്തിനിടയിൽ ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്നത് വിഷവാതകം മാത്രമല്ലായിരുന്നു. കാലാന്തകന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശം ഒരു കറുത്ത ദ്രാവകമായി വിക്രമിന്റെ ലബോറട്ടറിയിലേക്ക് കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്… തുടരും… വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം കമന്റ്‌ ചെയ്യണേ... സ്നേഹത്തോടെ ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി…. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഋതുഭേദങ്ങൾ ഭാഗം 2 വിശ്വന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പല്ലവി ഒന്ന് പതറി. അവൾ ദേവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ദേവൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം പകരാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു…. "അങ്കിൾ... ഞാൻ ജനിച്ചു വളർന്നത് നഗരത്തിലാണെങ്കിലും അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തെയും മുതിർന്നവരെ ബഹുമാനിക്കാനുമാണ്. ഈ വീടിന്റെ രീതികൾ പഠിച്ചെടുക്കാൻ ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കാം." പല്ലവി പറഞ്ഞു… വിശ്വൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു പോയി. സാവിത്രി പല്ലവിയുടെ അരികിൽ വന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു…. "മോളൊന്നും വിചാരിക്കരുത്. ഏട്ടൻ കുറച്ച് കണിശക്കാരനാണ്. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ നിറയെ സ്നേഹം ആണ്... പണ്ട് ഒരു അനുഭവം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്.".... "അമ്മേ... ആ പഴയ കഥ ഇവിടെ ഇപ്പൊ എടുത്തിടല്ലേ.. ഏട്ടാ നീ വാ... നമുക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്." അരുൺ സാവിത്രിയോട് പറഞ്ഞിട്ട് ദേവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി… അന്ന് രാത്രി ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു വിശ്വൻ. ആകാശം വീണ്ടും കറുത്തിരുണ്ടു. ദേവൻ അങ്ങോട്ട് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു…. "അച്ഛാ... ഉറങ്ങിയില്ലേ"... "ഇല്ല. മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകുമ്പോൾ എനിക്ക് ഉറക്കം വരില്ല. ദേവാ... നീ എന്തിനാണ് അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയത്.. ഒരു ഫോൺ വിളിച്ച് പറയാമായിരുന്നില്ലേ"... "അച്ഛാ പല്ലവി.. വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല. എന്റെ പ്രതിസന്ധികളിൽ എന്നെ താങ്ങി നിർത്തിയത് അവളാണ്. അവളെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അച്ഛൻ ശ്രമിക്കണം."... "മനസ്സിലാക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. പക്ഷേ ജീവിതം അതല്ല. നാളെ രാവിലെ അവളുടെ വീട്ടുകാരെ വിളിപ്പിക്കണം. എനിക്ക് അവരോട് സംസാരിക്കണം."....വിശ്വന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ പല്ലവിയുടെ അച്ഛൻ ശങ്കറും അമ്മ രമയും തറവാട്ടിലെത്തി… ശങ്കറും രമയും ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി വരുമ്പോൾ വിശ്വൻ പത്രം വായിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. "വിശ്വനാഥാ... കുറെ കാലമായില്ലേ കണ്ടിട്ട്" ശങ്കർ ചോദിച്ചത് കേട്ട് വിശ്വൻ പത്രം താഴ്ത്തി നോക്കി. ശങ്കറെ കണ്ടതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നേരിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഇത് കണ്ട് ദേവനും പല്ലവിയും അത്ഭുതപ്പെട്ടു…. "ശങ്കറോ.. നീയാണോ ഈ പല്ലവിയുടെ അച്ഛൻ".... "അതെ വിശ്വനാഥാ. നിന്റെ മകനാണ് ദേവൻ എന്ന് പല്ലവി പറഞ്ഞപ്പോഴേ എനിക്ക് സന്തോഷമായി. പഴയ വൈരാഗ്യമൊക്കെ ഇപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ടോ".... "അതൊക്കെ പണ്ട്. പക്ഷേ കുട്ടികളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ എനിക്ക് നിർബന്ധങ്ങളുണ്ട്. പല്ലവിയെ ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് ചേരുന്ന രീതിയിൽ മാറ്റിയെടുക്കാൻ നിനക്ക് സമ്മതമാണോ" "എന്താ വിശ്വേട്ടാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്.. പല്ലവി പാവമാണ്. അവൾക്ക് ഈ വീട് ഒരു സ്വർഗ്ഗമായിരിക്കും.".. രമ പറഞ്ഞു… പെട്ടെന്നാണ് സാവിത്രി ചായയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നത്. ശങ്കറെ കണ്ടപ്പോൾ അവർക്കും സന്തോഷമായി. എല്ലാവരും കൂടി വിവാഹക്കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ വിശ്വൻ ഒരു കണ്ടീഷൻ വെച്ചു. .. "കല്യാണം ഈ തറവാട്ടിൽ വെച്ച് തന്നെ നടക്കണം. ലളിതമായി മതി. ആഡംബരങ്ങൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല."... ഈ സമയം ദേവനും അരുണും പല്ലവിയും മുറ്റത്ത് മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു…. "നോക്കിയേ... അച്ഛൻ ചിരിക്കുന്നു.. ഇത് വലിയൊരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്."... അരുൺ ചിരിയോടെ ദേവനെ നോക്കി…. "എനിക്കും ആശ്വാസമായി ദേവേട്ടാ. പക്ഷേ അങ്കിളിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു… പല്ലവിയുടെ സംശയം ശരിയായിരുന്നു. വിശ്വൻ ഒരു വലിയ രഹസ്യം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു അത് ഈ വിവാഹത്തെ ബാധിക്കുമോ എന്ന് അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു…. തുടരും.. ✍️സന്തോഷ് ശശി… #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

കടമ്പാട്ടിലെ കരിവീരൻ ഭാഗം 4 🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘 കടമ്പാട്ട് തറവാട്ടിലെ സമാധാനം ഒരു നീർക്കുമിള പോലെയായിരുന്നു. ഭാസ്കരന്റെ അറസ്റ്റിന് ശേഷം എല്ലാം ശാന്തമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും, ആദിത്യന്റെയും വിശ്വനാഥന്റെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് പുതിയൊരു വെല്ലുവിളി കൂടി കടന്നുവരികയാണ്. തറവാട്ടിലെ ഉത്സവത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടക്കുകയാണ്. ആദിത്യൻ മീനാക്ഷിക്കൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരു ദിവസം ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ ഒരു ആഡംബര കാർ വന്നു നിൽക്കുന്നത്. അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് തൃശൂരിലെ വലിയ ആനക്കച്ചവടക്കാരനായ ചന്ദ്രശേഖരൻ ആയിരുന്നു… അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതും ആദിത്യന്റെ മുഖം വിളറി. ചന്ദ്രശേഖരൻ മറ്റാരുമല്ല, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആദിത്യൻ ആനപ്പണി പഠിച്ച തറവാട്ടിലെ ഉടമയായിരുന്നു… ചന്ദ്രശേഖരൻ വന്നത് വിശ്വനാഥനെ കാണാനായിരുന്നു. "ഇത് എന്റെ 'ഗജേന്ദ്രൻ' ആണ്," അദ്ദേഹം തറവാട്ട് മുറ്റത്ത് വെച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചു…. ശേഖരൻ നായർ അമ്പരന്നു. "എന്താണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്? ഞാൻ ഈ ആനയെ ലേലത്തിൽ പിടിച്ചതാണ്. രേഖകളെല്ലാം എന്റെ പക്കലുണ്ട്.".... ചന്ദ്രശേഖരൻ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു. "രേഖകൾ ശരിയായിരിക്കാം. പക്ഷേ അഞ്ചു വർഷം മുൻപ് എന്റെ ആനപ്പന്തിയിൽ നിന്നും ഒരാൾ ഈ ആനയെ മോഷ്ടിച്ചു വിറ്റതാണ്. ആ കള്ളൻ ഈ നിൽക്കുന്ന ആദിത്യനാണ്!".... മീനാക്ഷിയും ശേഖരൻ നായരും ഞെട്ടിപ്പോയി. ആദിത്യൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. മീനാക്ഷി ഓടിച്ചെന്ന് ആദിത്യന്റെ കൈ പിടിച്ചു. "ആദിത്യേട്ടാ, ഇദ്ദേഹം പറയുന്നത് കള്ളമാണെന്ന് പറയൂ..." ആദിത്യൻ പതുക്കെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. "ഞാൻ കള്ളനല്ല മീനാക്ഷീ... പക്ഷേ വിശ്വനാഥൻ പണ്ട് ഇവരുടെ തറവാട്ടിൽ ആയിരുന്നു എന്നത് സത്യമാണ്. അന്ന് അവന്റെ പേര് ഗജേന്ദ്രൻ എന്നായിരുന്നു. അവിടെ വെച്ച് ഇവർ വിശ്വനാഥനെ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുമായിരുന്നു. മദം ഇളകാത്ത സമയത്ത് പോലും വലിയ തോട്ടി കൊണ്ട് അവന്റെ മസ്തകത്തിൽ കുത്തി മുറിവേല്പിക്കുമായിരുന്നു. അവനെ കൊലയാളി ആനയാക്കി മാറ്റാനായിരുന്നു ഇവരുടെ ശ്രമം. അവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാണ് ഞാൻ അവനെ അവിടെ നിന്നും കടത്തിയത്. പക്ഷേ ഞാൻ അവനെ വിറ്റില്ല, പരിക്കേറ്റ അവനെ ഒരു അനാഥാലയത്തിലെ ആനക്കൊട്ടിലിൽ എത്തിച്ചു. അവിടെ നിന്നാണ് ശേഖരൻ നായർ ഈ ആനയെ വാങ്ങുന്നത്.".... ചന്ദ്രശേഖരൻ തന്റെ കൂടെയുള്ള ഗുണ്ടകളോട് വിശ്വനാഥനെ അഴിക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടു. "എന്റെ ആനയെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം. ഈ കള്ളനെ ജയിലിൽ അടയ്ക്കണം," അദ്ദേഹം അലറി….. ഗുണ്ടകൾ ആനപ്പുരയിലേക്ക് കടന്നു. വിശ്വനാഥൻ ചന്ദ്രശേഖരനെ കണ്ടതും വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ആനകളുടെ ഓർമ്മശക്തി അപാരമാണ്. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ ഉപദ്രവിച്ച ആ പഴയ ഉടമയുടെ ശബ്ദവും ക്രൂരതയും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിശ്വനാഥന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു. അവൻ തന്റെ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് മണ്ണുവാരി എറിഞ്ഞു….. ഒരു ഗുണ്ട ആനയുടെ അരികിലേക്ക് ചങ്ങല അഴിക്കാൻ ചെന്നതും, വിശ്വനാഥൻ ഒരു ഭീകരമായ ഗർജ്ജനത്തോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. ചങ്ങലകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി… "ആദിത്യാ, നീ ഈ ആനയെ മോഷ്ടിച്ചതാണെങ്കിൽ നിനക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ അർഹതയില്ല. പക്ഷേ, വിശ്വനാഥൻ നിനക്ക് ഒപ്പമാണോ അതോ പഴയ ഉടമയ്ക്ക് ഒപ്പമാണോ എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം," ശേഖരൻ നായർ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു…. ചന്ദ്രശേഖരൻ തന്റെ കൈവശമുള്ള വലിയൊരു തോട്ടി ഉയർത്തി ആനയെ ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കി… "ഗജേന്ദ്രാ... നിൽക്ക് അവിടെ!" അദ്ദേഹം ആജ്ഞാപിച്ചു. എന്നാൽ വിശ്വനാഥൻ ആജ്ഞകൾക്ക് വഴങ്ങിയില്ല. അവൻ തന്റെ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് മണ്ണിൽ കുത്തി. ചന്ദ്രശേഖരൻ പേടിച്ചു പിന്നോട്ട് മാറി… ആദിത്യൻ പതുക്കെ ആനയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആയുധങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, സ്നേഹത്തോടെ അവൻ വിളിച്ചു: "മോനേ... വിശ്വനാഥാ..." ആ ശബ്ദം കേട്ടതും വിശ്വനാഥൻ ശാന്തനായി. അവൻ തന്റെ തുമ്പിക്കൈ പതുക്കെ ആദിത്യന്റെ തോളിൽ വെച്ചു. ആനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ തറവാട്ടിലെ എല്ലാവർക്കും ആ സത്യം മനസ്സിലായി—ആനയ്ക്ക് വേണ്ടത് അധികാരമല്ല, സ്നേഹമാണെന്ന്. ചന്ദ്രശേഖരൻ തോൽവി സമ്മതിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൻ പോലീസിനെ വിളിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ മീനാക്ഷി അപ്പോഴേക്കും തറവാട്ടിലെ പഴയ രേഖകളും ചന്ദ്രശേഖരൻ ആനയെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിന്റെ പഴയ വീഡിയോ ദൃശ്യങ്ങളും (ആദിത്യൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്) പുറത്തെടുത്തു… "മൃഗങ്ങളെ ദ്രോഹിച്ചതിനും കള്ളക്കേസ് ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചതിനും ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരുന്നത് നിങ്ങളായിരിക്കും," മീനാക്ഷി ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു…. അപമാനിതനായി ചന്ദ്രശേഖരൻ അവിടെ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുപോയി. ശേഖരൻ നായർ ആദിത്യനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മകനേ, നീ ചെയ്തത് വലിയൊരു പുണ്യമാണ്. വിശ്വനാഥൻ ഇനി എന്നും നിന്റേതാണ്."... പക്ഷേ, ചന്ദ്രശേഖരൻ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന തോട്ടി ആനപ്പുരയുടെ അരികിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു. അതിൽ എന്തോ മാരകമായ കെമിക്കൽ പുരട്ടിയിരുന്നു.. ✍️തുടരും #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

നാഗമുദ്ര ഭാഗം 18 🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱🪱 മണിമംഗലം തറവാട്ടിൽ കാലം നിശബ്ദമായി ഒഴുകി. കാലാന്തകന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം ലോകം ശാന്തമാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും വിധിയുടെ ചക്രങ്ങൾ മറ്റൊരു വഴിക്ക് തിരിയുകയായിരുന്നു. ഇത്തവണ ഭീഷണി പുറത്തുനിന്നല്ല മറിച്ച് മനുഷ്യരുടെ അമിതമായ അത്യാഗ്രഹത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു…. മണിമംഗലം തറവാടിന് ചുറ്റുമുള്ള കാടുകൾ വെട്ടിത്തെളിക്കാനും അവിടെ വലിയൊരു ഖനന പദ്ധതി തുടങ്ങാനും ഒരു വലിയ കമ്പനി തീരുമാനിച്ചു. മണിമംഗലം നാഗക്കാവ് ഇരിക്കുന്ന ഭൂമിക്കടിയിൽ അപൂർവ്വമായ ലാവണ്യ രത്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നായിരുന്നു അവരുടെ കണ്ടെത്തൽ… ഈ പദ്ധതിയുടെ തലവൻ ഡോ. വിക്രം എന്ന യുക്തിവാദിയായ ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു…. "പാമ്പും മന്ത്രവുമെല്ലാം വെറും അന്ധവിശ്വാസമാണ്. ആ കാവ് ഇടിച്ച് നിരപ്പാക്കി നമുക്ക് ഖനനം തുടങ്ങണം" വിക്രം ഉത്തരവിട്ടു… പ്രായം തളർത്താത്ത തേജസ്സുമായി പദ്മ ഇന്നും ആ തറവാട്ടിലുണ്ട്. നാഗക്കാവ് നശിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന യന്ത്രങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾ തടസ്സമായി നിന്നു… "മോനെ.. ഈ മണ്ണ് കേവലം മണ്ണല്ല. ഇത് പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ കാക്കുന്ന ഇടമാണ്. ഇതിനെ തൊട്ടാൽ നാഗകോപം ഈ നാടിനെ ചുട്ടുചാമ്പലാക്കും" പദ്മ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ വിക്രം അവളെ പരിഹസിച്ചു തള്ളിക്കളഞ്ഞു… നാഗലോകത്തെ തന്റെ സിംഹാസനത്തിലിരുന്ന് അനന്ത ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർ നാഗക്കാവ് നശിപ്പിക്കാൻ തുനിയുന്നത് അവളിൽ ക്രോധമുണ്ടാക്കി….. പക്ഷേ നാഗലോകത്തെ നിയമം അനുസരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ നേരിട്ട് ഇടപെടാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ല…. "മണികണ്ഠാ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ അന്ത്യം സ്വയം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുകയാണ്. നാഗക്കാവ് തകർന്നാൽ പാതാളത്തിലെ വിഷവാതകങ്ങൾ ഭൂമിയിലേക്ക് പ്രവഹിക്കും. ഇത് നമ്മൾ തടഞ്ഞേ പറ്റൂ" അനന്ത ആകുലപ്പെട്ടു…. വിക്രം ഖനനം ആരംഭിച്ചു. ആദ്യത്തെ യന്ത്രം നാഗക്കാവിലെ ഒരു പുരാതനമായ കല്ലിൽ ഇടിച്ചതും, അവിടെനിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയരാൻ തുടങ്ങി. അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് മാറുകയും ആകാശം രക്തവർണ്ണമാവുകയും ചെയ്തു. നാഗക്കാവിനുള്ളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന സർപ്പയന്ത്രം സജീവമായി….. പെട്ടെന്ന് ഖനന തൊഴിലാളികൾ അജ്ഞാതമായ ഭയത്താൽ ഓടിത്തുടങ്ങി. ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്നും ഭീകരമായ ഗർജ്ജനങ്ങൾ കേട്ടു. വിക്രമിന്റെ യന്ത്രങ്ങൾ തനിയെ കത്തിയമരാൻ തുടങ്ങി…. ഈ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ വിക്രമിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ ഇഷാനി കാവിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. അവൾക്ക് ചെടികളോടും പ്രകൃതിയോടും ഒരു പ്രത്യേക താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ വെച്ച് അവൾ തറവാട്ടിലെ ആ പഴയ കല്ലുവിളക്ക് കണ്ടു… അവൾ ആ വിളക്കിൽ തൊട്ടതും നാഗലോകത്ത് നിന്നും അനന്തയുടെ ഒരു അംശം അവളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇഷാനിയുടെ കഴുത്തിന് താഴെ ഒരു പുതിയ നാഗമുദ്ര തെളിഞ്ഞു വന്നു.... തുടരും… ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ

ഋതുഭേദങ്ങൾ ഭാഗം 1 പഴയ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് മഴ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു വിശ്വൻ. ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുന്നു. .. കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസിലെ ചൂട് ആറിത്തുടങ്ങിയിട്ടും അദ്ദേഹം അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല… "എന്താ വിശ്വേട്ടാ.. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത് ചായ തണുത്തു പോയല്ലോ"... അടുക്കളയിൽ നിന്നും സാവിത്രി അങ്ങോട്ട് വന്നു. വിശ്വന്റെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾ അവർക്കൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി…. "ഒന്നുമില്ല സാവിത്രി.. നമ്മുടെ ദേവൻ വരാൻ സമയമായി. അഞ്ചു കൊല്ലത്തിന് ശേഷമാണ് അവൻ ഈ പടി കടന്നു വരുന്നത്. എനിക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ല." വിശ്വൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു… "അവൻ പഴയ സ്കൂൾ കുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ. വിദേശത്ത് വലിയ ജോലിയിലുള്ള ആളല്ലേ പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്" സാവിത്രി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. പെട്ടെന്നാണ് മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു കറുത്ത കാർ കടന്നുവന്നത്. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് സുമുഖനായ ഒരു യുവാവായിരുന്നു. കൂടെ ചുരിദാർ ധരിച്ച സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയും…. "അച്ഛാ... അമ്മേ..." ദേവൻ ഓടിവന്ന് അച്ഛന്റെ കാല് തൊട്ട് വന്ദിച്ചു. സാവിത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ വിശ്വന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയത് ദേവന്റെ കൂടെയുള്ള പെൺകുട്ടിയിലാണ്. "ഇതാരാ ദേവാ" വിശ്വൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു… "അച്ഛാ.. ഇത് പല്ലവി... എന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന കുട്ടിയാണ്. ഇതിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്."... "അതിനെന്താ മോനേ, അകത്തേക്ക് കയറി ഇരിക്ക്. കുട്ടീ.. അകത്തേക്ക് വരൂ." സാവിത്രി പറഞ്ഞു.. പല്ലവി പേടിയോടെ വിശ്വനെ നോക്കി. വിശ്വൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. വീട്ടിലെ മറ്റൊരു മുറിയിൽ നിന്നും ദേവന്റെ അനിയൻ അരുൺ ഓടിവന്നു… "ഏട്ടാ എന്താ ഒരു സർപ്രൈസ്.. ഈ ചേച്ചി ആരാ.. ഏട്ടത്തിയാണോ"... "അരുൺ.. നീ തുടങ്ങല്ലേ. അച്ഛൻ ഇപ്പൊ തന്നെ ആകെ ചൂടിലാണ്." ദേവൻ പറഞ്ഞു… "ദേവേട്ടാ.. എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. അങ്കിളിന് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ" .. പല്ലവി വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.. "ഏയ്.. അച്ഛൻ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. പെട്ടെന്ന് ആരെയും അടുപ്പിക്കില്ല. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ നിറയെ സ്നേഹമാണ്. നീ വിഷമിക്കണ്ട.".. ദേവൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു… രാത്രി ഭക്ഷണസമയത്ത് മേശയ്ക്കു ചുറ്റും എല്ലാവരും ഇരുന്നു. വിശ്വൻ മൗനം പാലിച്ചു. പല്ലവിയുടെ ഓരോ ചലനവും അദ്ദേഹം നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… "പല്ലവിയുടെ വീട് എവിടെയാണ്".. വിശ്വൻ ചോദിച്ചു… "പാലക്കാടാണ് അങ്കിൾ. അച്ഛനും അമ്മയും അധ്യാപകരായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ റിട്ടയർ ചെയ്തു."... "നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന് ചില രീതികളുണ്ട് പല്ലവി. അതൊക്കെ പാലിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ"... വിശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു… ആ ചോദ്യം കേട്ട് അവിടെ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ദേവൻ അയാളോട് എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വിശ്വൻ കൈ ഉയർത്തി അവനെ വിലക്കി…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ് ശശി.. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

ഉഷസിന്റെ ഗോപുരം - ഭാഗം 5 ഗോപിനാഥന്റെ വെല്ലുവിളി മരുതൂർ ഗ്രാമത്തിൽ ലാവ പോലെ പടർന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ക്ലിനിക്ക് പൂട്ടാൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എത്തുമെന്ന വാർത്ത പരന്നതോടെ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത പുകഞ്ഞു തുടങ്ങി… ഭാരതിയമ്മ വീട്ടിലെ പൂജാമുറിയിൽ പ്രാർത്ഥനയോടെ ഇരുന്നു. എന്നാൽ നന്ദന തളർന്നില്ല; അവൾ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പും പഴയ ഫയലുകളും തുറന്നു വെച്ച് രാത്രി മുഴുവൻ പണിയെടുത്തു… രാവിലെ എട്ടു മണിയോടെ പപ്പായ ചുവപ്പുള്ള ഒരു ജീപ്പിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എത്തി. കൂടെ വിജയശ്രീലാളിതനായി ഗോപിനാഥനും…. "ഡോക്ടറെ, ഉത്തരവ് കൈപ്പറ്റിക്കോളൂ. നിയമം എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയാണ്," ഉദ്യോഗസ്ഥൻ നോട്ടീസ് നീട്ടി…. നന്ദന ശാന്തമായി അത് വാങ്ങി വായിച്ചു. എന്നിട്ട് തന്റെ കൈവശമിരുന്ന ഒരു ഫയൽ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി… "സർ, മാലിന്യ സംസ്കരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ ക്ലിനിക്ക് സർക്കാരിന്റെ എല്ലാ മാനദണ്ഡങ്ങളും പാലിക്കുന്നുണ്ട്. ഇതാ മലിനീകരണ നിയന്ത്രണ ബോർഡിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്. പിന്നെ കെട്ടിടത്തിന്റെ കാര്യം... ഈ ഭൂമി ഗോപിനാഥൻ സാറിന്റെ കുടുംബം പണ്ട് ഗ്രാമത്തിലെ ഡിസ്പെൻസറി നടത്താൻ വേണ്ടി 'ദാനമായി' നൽകിയതാണ്…. അതിന്റെ രേഖകൾ എന്റെ പക്കലുണ്ട്. ഒരു ജനക്ഷേമ സ്ഥാപനം പൂട്ടിക്കാൻ ദാതാവിന് പോലും അവകാശമില്ല."... ഗോപിനാഥന്റെ മുഖം വിളറി. അയാൾ ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ പെണ്ണ് ഇത്രയും രേഖകൾ എവിടെ നിന്ന് സംഘടിപ്പിച്ചു എന്ന് അയാൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു….. അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു കാഴ്ച അവിടെ അരങ്ങേറിയത്. ജാനുവും ഭർത്താവ് വാസുവും അടക്കം മുപ്പതോളം ഗ്രാമവാസികൾ ക്ലിനിക്കിന് മുന്നിൽ തടിച്ചുകൂടി. കൈക്കുഞ്ഞുമായി നിൽക്കുന്ന ജാനു ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു…. "സാറേ, രാത്രിയിൽ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ കാശില്ലാതെ ഞങ്ങൾ കിടന്നു പിടയുമ്പോൾ ഈ ഡോക്ടറമ്മയാണ് ഓടിയെത്തുന്നത്. ഈ ആശുപത്രി പൂട്ടണമെങ്കിൽ ആദ്യം ഞങ്ങളെ ഇവിടുന്ന് മാറ്റേണ്ടി വരും!" ജാനുവിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പിൻബലം ഉണ്ടായിരുന്നു….. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഗോപിനാഥൻ തന്റെ കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ നന്ദനയെ നോക്കി പല്ലുകടിച്ചു, "ഇത് ഇവിടെ തീരുന്നില്ല ഡോക്ടറെ...".. വൈകുന്നേരം നന്ദന വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു ടാക്സി വന്ന് നിന്നത്. അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടപ്പോൾ നന്ദനയുടെ ശ്വാസമൊന്നു നിലച്ചു…. കടും നീല ഷർട്ടും തോളിൽ ഒരു ബാഗുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് വിനയ്! കത്തിൽ പറഞ്ഞതിലും നേരത്തെ അവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു…. "നന്ദാ... നിന്നെ കണ്ടിട്ട് കുറെ കാലമായല്ലോ!" വിനയ് ഓടി വന്ന് അവളുടെ അരികിൽ നിന്നു…. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിനയന്റെ സാമീപ്യം അവൾക്ക് നൽകിയ ആശ്വാസം ചെറുതായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, വിനയന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ സൗഹൃദം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറ്റെന്തോ ഒരു ഗൗരവമായ കാര്യം പറയാനുള്ള വെമ്പൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…. "നീ വരുന്നത് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ വിനയ്?" നന്ദന ചോദിച്ചു… "പറഞ്ഞാൽ നീ എന്നെ വരാൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് തോന്നി. പിന്നെ... ഗോപിനാഥനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. അയാൾ നിന്നെ എതിർക്കുന്നത് ഈ ഭൂമിയുടെ പേരിൽ മാത്രമല്ല നന്ദാ. അതിന് പിന്നിൽ മറ്റൊരു വലിയ ബിസിനസ്സ് താല്പര്യമുണ്ട്.".... വിനയ് പറഞ്ഞ ആ വാചകം നന്ദനയെ ഞെട്ടിച്ചു. ഗോപിനാഥന്റെ ലക്ഷ്യം കേവലം അസൂയയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഗ്രാമത്തെ വിഴുങ്ങാൻ പോകുന്ന ഏതോ വലിയ വിപത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു…. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

രുദ്രദൃഷ്ടി: ഭാഗം 13 ഓർമ്മകളുടെ പുഴയിൽ മുങ്ങിത്താഴുമ്പോഴും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പ്രാണൻ രുദ്രാവതിയെ തേടുകയായിരുന്നു…. വൈതർണി നദിയിലെ രക്തപ്രവാഹം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഓരോ സ്മരണയെയും മായ്ച്ചുകളയുകയായിരുന്നു. തന്റെ പേര്, കാശിയിലെ ഘാട്ടുകൾ, കാലഭൈരവൻ... എല്ലാം ഒരു പുകമറ പോലെ അവനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി. ഒടുവിൽ നദിയുടെ മറുകരയിൽ അവൻ കയറി നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ വെറുമൊരു ശൂന്യമായ ഉടൽ മാത്രമായിരുന്നു…. "നീ ആരാണ്"... വായുവിൽ ശൂന്യകന്റെ പരിഹാസം മുഴങ്ങി… ഇന്ദ്രജിത്ത് ചുറ്റും നോക്കി. താൻ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്നോ, തന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ശൂലം ആരുടേതാണെന്നോ അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ ഇടതുകൈയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന ആ രുദ്രാക്ഷ മാല അവനിൽ ഒരു വിങ്ങൽ ഉണ്ടാക്കി. അത് ആരുടേതാണ്.... ഇന്ദ്രജിത്ത് മുന്നോട്ട് നടന്നത് ശൂന്യകന്റെ കോട്ടയിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ ചുവരുകൾക്ക് പകരം മനുഷ്യമുഖങ്ങളായിരുന്നു. അവ നിലവിളിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കോട്ടയുടെ നടുവിൽ, ഒരു സ്ഫടിക കുമിളയ്ക്കുള്ളിൽ രുദ്രാവതി തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു നൂറു വയസ്സുള്ള വൃദ്ധയെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചൈതന്യം അവസാന തുള്ളിയും വറ്റാറായി…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... എന്നെ നോക്കൂ"... അവൾ ദയനീയമായി വിളിച്ചു… പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്തിന് ആ മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ അവളെ ഒരു അപരിചിതയെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. ശൂന്യകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…. "നോക്കൂ ഇന്ദ്രജിത്ത്.. നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ കളയാൻ നിന്നവളാണ് ഈ കിടക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് അവൾ വെറുമൊരു മൃതപ്രാരൂപം മാത്രം.. ഇനി നിന്റെ ആത്മാവിനെ എനിക്ക് തരൂ.".... ഈ സമയം ഭൂമിയിൽ, ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരം തണുത്ത് മരവിക്കുന്നത് കണ്ട് ബാലഭൈരവൻ തന്റെ ദിവ്യശക്തി ആവാഹിച്ചു. അവൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ആത്മാവിലേക്ക് ഒരു മന്ത്രധ്വനി അയച്ചു… "ഇന്ദ്രജിത്ത്.. കാഴ്ച പോയാലും ഓർമ്മ പോയാലും നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കുന്നത് രുദ്രാവതിക്ക് വേണ്ടിയാണ്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ നീലകണ്ഠ ശക്തിയെ ഉണർത്തൂ".... ആ ശബ്ദം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സ്ഫോടനമുണ്ടാക്കി. ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുവന്നില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തി ഉണർന്നു. അവൻ മന്ത്രിച്ചു.. "ഓം കാലഭൈരവായ നമ".... ആ നാമം ഉച്ചരിച്ചതും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നീല വെളിച്ചം പുറപ്പെട്ടു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഹാലാഹലം ശൂന്യതയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. രൂപമില്ലാത്ത ശൂന്യകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആ നീലജ്വാലകളിൽ തട്ടി അവൻ ചിതറിപ്പോയി. ഇന്ദ്രജിത്ത് ആ രുദ്രാക്ഷ മാല രുദ്രാവതിയുടെ കുമിളയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. അത് തകർന്നതോടെ അവളുടെ ആത്മാവ് പുറത്തു വന്നു….. "സ്മൃതി പോയാലും സ്നേഹം പോകില്ല ശൂന്യകാ"... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഗർജ്ജിച്ചു. അവൻ തന്റെ ശൂലം കൊണ്ട് ശൂന്യകന്റെ ഹൃദയസ്ഥാനമായ അന്ധകാര കേന്ദ്രത്തിൽ കുത്തി…. വിരഹത്തിന്റെ പുതിയ തലം ശൂന്യകൻ നശിച്ചതോടെ മൃത്യുലോകം തകരാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതിക്ക് അവളുടെ യൗവനവും ചൈതന്യവും തിരികെ ലഭിച്ചു. എന്നാൽ... ഇന്ദ്രജിത്ത് കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അവൻ രുദ്രാവതിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു "നീ ആരാണ്.. ഞാൻ നിന്നെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ...".. രുദ്രാവതി തകർന്നുപോയി. തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ സ്വന്തം ഓർമ്മകൾ ബലി നൽകിയിരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവരുടെ പ്രണയം ഒരു വലിയ ശൂന്യതയിൽ അകപ്പെട്ടു…. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

കടമ്പാട്ടിലെ കരിവീരൻ ഭാഗം 3 🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘🐘 സന്തോഷകരമായ ആ കല്യാണത്തിന് പിന്നാലെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില സംഭവവികാസങ്ങൾ കടമ്പാട്ട് തറവാടിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നു. ആദിത്യന്റെയും മീനാക്ഷിയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ തറവാട്ടിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നു എന്ന് എല്ലാവരും കരുതി…. ശേഖരൻ നായർ ആദിത്യനെ തന്റെ മകനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങി. എന്നാൽ ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന രാഘവന്റെ ഉള്ളിലെ പക ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ നീറിപ്പുകയുകയായിരുന്നു… രാഘവന്റെ സഹോദരൻ ഭാസ്കരൻ വിദേശത്തുനിന്നും തിരിച്ചെത്തി. രാഘവനെക്കാൾ ബുദ്ധിയും ക്രൂരതയുമുള്ള ഒരാളായിരുന്നു ഭാസ്കരൻ… തന്റെ കുടുംബത്തിന് ഉണ്ടായ അപമാനത്തിന് പകരമായി കടമ്പാട്ട് തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യം നശിപ്പിക്കുമെന്ന് അവൻ ശപഥം ചെയ്തു…. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം മുതൽ വിശ്വനാഥൻ വീണ്ടും അസ്വസ്ഥനായിത്തുടങ്ങി. ആദിത്യൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ആനയുടെ ദേഷ്യം കുറയുന്നില്ല. ആഹാരം കഴിക്കാനോ വെള്ളം കുടിക്കാനോ അവൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. വിശ്വനാഥന്റെ ശരീരത്തിൽ അവിടവിടെയായി ചെറിയ തടിപ്പുകൾ കണ്ടുതുടങ്ങി…. ആദിത്യൻ പരിഭ്രാന്തനായി. അവൻ വിശ്വനാഥന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും വേദനയും നിഴലിച്ചിരുന്നു. "മോനേ... നിനക്ക് എന്തുപറ്റി?" ആദിത്യൻ അവന്റെ തുമ്പിക്കൈയിൽ തലോടി ചോദിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ ഒരു ദീനസ്വരം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആനയുടെ വായുടെ ഉള്ളിൽ ആദിത്യൻ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. ആനയുടെ മോണയിൽ ചെറിയ മുറിവുകൾ കരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആരോ ആനയ്ക്ക് നൽകുന്ന ആഹാരത്തിൽ പതുക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മാരകമായ ഒരു മരുന്ന് കലർത്തുന്നുണ്ടെന്ന് ആദിത്യന് മനസ്സിലായി… തറവാട്ടിനുള്ളിൽ തന്നെ ശത്രുക്കളുണ്ടെന്ന് ആദിത്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിനിടയിൽ മീനാക്ഷിക്ക് നേരെയും ചില വധശ്രമങ്ങൾ നടന്നു. മീനാക്ഷി തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത് തറവാട്ടിലെ കിണറ്റിൽ വിഷം കലർത്താനുള്ള ശ്രമം ഭാസ്കരൻ തറവാട്ടിലെ ഒരു പുതിയ ജോലിക്കാരനെ സ്വാധീനിച്ചാണ് ചെയ്തത്… അത് മീനാക്ഷി കണ്ടതോടെ ആണ് അവൾക്ക് നേരെ വധശ്രമം ഉണ്ടായത്… ആദിത്യനെ തകർക്കാൻ അവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വിശ്വനാഥനെ നശിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഭാസ്കരന്റെ തന്ത്രം. വിശ്വനാഥന്റെ ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു രാത്രിയിൽ, ആന വല്ലാതെ തളർന്നു വീണു. തറവാട് മുഴുവൻ ആശങ്കയിലായി. മൃഗഡോക്ടർമാർ കൈമലർത്തി… "ഇത് സാധാരണ അസുഖമല്ല, ആനയുടെ ഉള്ളിൽ ചെന്ന വിഷം അവനെ അകമേ നശിപ്പിക്കുകയാണ്," ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. ആദിത്യൻ തകർന്നുപോയി… അവൻ വിശ്വനാഥന്റെ കാല്ക്കൽ ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ ആനപ്പുരയിലേക്ക് ഒരു രൂപം വരുന്നത് ആദിത്യൻ കണ്ടു. അത് ഭാസ്കരനായിരുന്നു. കയ്യിൽ ഒരു കുപ്പി മരുന്നുമായി അവൻ ആനയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവസാനത്തെ ഡോസ് വിഷം നൽകി വിശ്വനാഥനെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കാനായിരുന്നു അവന്റെ വരവ്… ആദിത്യൻ ഭാസ്കരനെ നേരിട്ടു. ആനപ്പുരയിൽ വെച്ച് അവർ തമ്മിൽ കഠിനമായ പോരാട്ടം നടന്നു. ഭാസ്കരൻ ഒരു കത്തിയെടുത്ത് ആദിത്യനെ ആക്രമിച്ചു… ആദിത്യന്റെ കയ്യിൽ മുറിവേറ്റു. രക്തം നിലത്ത് വീണത് കണ്ടതും തളർന്നു കിടന്ന വിശ്വനാഥൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുതുറന്നു. തന്റെ യജമാനൻ അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ വിശ്വനാഥൻ തന്റെ അവസാനത്തെ ശക്തിയും സംഭരിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. ഒരു വന്യമായ അലർച്ചയോടെ അവൻ ഭാസ്കരനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചു…. ചങ്ങലകൾ വകവെക്കാതെ അവൻ തന്റെ തുമ്പിക്കൈ വീശി. ഭാസ്കരൻ ഭയന്നോടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിശ്വനാഥന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് അവന് രക്ഷപ്പെടാനായില്ല… വിശ്വനാഥൻ ഭാസ്കരനെ കൊല്ലാൻ തുനിഞ്ഞില്ല, പകരം അവനെ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ആ ആഘാതത്തിൽ ഭാസ്കരൻ ബോധരഹിതനായി വീണു….. അതിരാവിലെ തന്നെ ആദിത്യൻ കാട്ടിൽ പോയി ചില അപൂർവ്വമായ പച്ചമരുന്നുകൾ ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു. അവന്റെ പൂർവ്വികർ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുള്ള വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ വിശ്വനാഥന് ചികിത്സ നൽകി. മീനാക്ഷി രാപ്പകൽ ആദിത്യന് കൂട്ടായി നിന്നു….. ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, വിശ്വനാഥൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. അവൻ ആദിത്യന്റെ കയ്യിൽ സ്നേഹത്തോടെ തുമ്പിക്കൈ വെച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പകയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചവനോടുള്ള അളവറ്റ നന്ദിയായിരുന്നു….. ഭാസ്കരനും രാഘവനും നിയമത്തിന് മുന്നിൽ അകപ്പെട്ടു. കടമ്പാട്ട് തറവാട് അതിന്റെ പഴയ പ്രതാപത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. ഇപ്പോൾ തറവാട്ടു മുറ്റത്ത് വിശ്വനാഥൻ നിൽക്കുന്നത് വെറുമൊരു ആനയായല്ല, മറിച്ച് ആ കുടുംബത്തിന്റെ കാവൽ ദൈവമായാണ്. ആദിത്യനും മീനാക്ഷിയും വിശ്വനാഥനും തമ്മിലുള്ള ആ സ്നേഹബന്ധം ആ നാടിന് ഒരു അത്ഭുതമായി മാറി…. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ