#📲व्हायरल व्हिडिओ #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #⚡️लेटेस्ट व्हिडीओ #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #🏛️राजकारण

#😜भन्नाट जोक्स🤣 #🤣मीम्स लव्हर😍 #🤪राजकीय टोलेबाजी😜 #🏛️महाराष्ट्राचे राजकारण😎 #🏛️राजकारण

#📲व्हायरल व्हिडिओ #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔

चौकशीची नौटंकी करून घातपात झा कला जाणार हे नक्की ! त्यांचा मोठा अडथळा होता तो आता त्यांनी दूर केला आहे. #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #📲व्हायरल व्हिडिओ

दादा स्वर्गात पोहोचायच्या आत त्याचं घर फोडलं, पार्टी फोडली. वारस नेमून झाला, मंत्रीपद नेमून झाली...... अरे हो, इतकी घाई का? दादा हयात असता तर तुमचं काय झालं असतं......? दीपक प्रभावळकर, सातारा अजीतदादाची चिता पेटली की सातव्या मिनिटाला अमित शाह स्क्रीन दाखवणाऱ्या मिडियाला राष्ट्रवादीच्या नेत्यांना इतकी कसली घाई लागलीय की दादा स्वर्गात पोहोचायच्या आधीच त्यांचं घर फोडताय, पार्टी फोडताय, वहिनीला उपमुख्यमंत्री पदावर बसवलं? पोरांची वाटणी केली. दादाचा पक्ष विलीन पण करून टाकलात. आत्ता काही मिनिटांपूर्वी पर्यंत ज्याला ढाण्यावाघ म्हणत होता, आता त्याची पाठ फिरून काही क्षण होत नाहीत तोवर इतकं पुढं निघालात. अरे दादा हयात असता तर बिषाद झाली असती का? दादाच्या आत्म्याला नाय तर स्वतः आंतरआत्म्याला तरी थोडं भ्या..... साल्यांनो ! दादाचं विमान बुधवारी 8.46 ला कोसळ्या पासून गुरुवारी दुपारी 12.27 पर्यंत सर्वत्र दादा, दादा आणि दादा ! 12. 16 ला अग्नी दिवून झाला की लग्गेच "अमित शाह विमानतळाच्या दिशेने निघाले" पुढच्या सात - आठ मिनिटांत दुःखाचे अश्रू गिळून लग्गेच शहाच्या मागं? हो, मला माहित आहे की, "मिडियाला एक पाऊल पुढं रहावं लागतं" पण इतकं? की पूर्ण चितेने आग पकडायच्या आत तुम्ही मंत्रालयापर्यंत धावत जावं? दादाच्याच पक्षातल्या आमदार - मंत्र्यांनी कालचं हामसून उमसून रडणं थांबवून "पक्षाचं पुढं काय होणार?" यावर बाईट देणं. हे सगळं संतापजनक चाललंय. तिकडं चिता धडाडत असताना इकडं, अजीतदादांच्या पश्चात कोण? सुनेत्रा वहिनींना उपमुख्यमंत्री करण्याची काहींची मागणी, पार्थ - जय यांच्यापैकी एकाला कॅबिनेट, दोन्ही पोरांना तितका अनुभव नसल्याने घड्याळाचे अध्यक्षपद कोणाला? दादांकडे बारामतीतील आणि राज्यातील विविध संस्था यांची पदे आहेत ती कशी वाटली जाणार? दादाचा पक्ष शरद पवारांच्या पक्षात विलीन करून जयंत पाटलांना अध्यक्ष पद द्यावे. सुप्रिया आज अंत्यविधी वेळी जसा पुढाकार घेत होत्या तसं पाहता त्यांना अध्यक्ष पद दिले तर सुनेत्रा वहिनीला मान्य होईल का? आज दादासाठी भाजपाने दिलेल्या जाहिराती आणि अमित शाह यांचं अंत्यविधीला येणं पाहता दादांचा पक्ष भाजपामध्ये विलीन होण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. दोन्ही राष्ट्रवादी एक झाल्यास त्या महायुतीमध्ये सहभागी होण्याला शरद पवार मान्यता देतील का? ........ अरे हो हो हो ! दादाची चिता तरी शांत होऊ दे. पुढील प्रश्न निर्माण होणार आहेत त्याची उत्तरं पवार कुटुंबीय बसून शोधतील की. पार्टी फुटलीय, घर नाही. मिडियाला नुसती घाई लागलीय असं नाही. राष्ट्रवादीचे नेते सुद्धा घरी परत जाताना थांबून थांबून बाईट देतायत. झिरवळ सारख्या माणसानं पवार कुटुंबाचा निर्णय घ्यावा? सुनेत्रा वहिनींना कोणतं मंत्रीपद द्यावं हे त्यानं सांगावं?? अरे दादा हयात असता तर.....? मीडियाच्या प्रश्नाला दादांनी कधी अव्हेरलं नाही. पण असल्या टुकार प्रश्नावर "छान वाटतंय..... हे नाय छान वाटत" "तू गप रे, तुला काय कळत न्हाय. उगाच पुढं पुढं विचारू नकोस. सर्रर्रर्र मागं" "ते काय म्हणाले ते त्यांना जाऊन विचार, माझ्या पुढं कशाला तुझं दांडूक नाचवतोयस" "अरे बाळा हा प्रश्न आमच्या घरचा आहें, आंम्ही बघून घेऊ. तू नंको काळजी करूस" अशी दादानं मिश्किलीत उत्तरं दिली असती पण त्याचा संताप लपवून. या बाईट देणाऱ्या आमदार - मंत्री - नेत्यांना तर दादांनी सोडलं असतं.....? दादा आले की, "बरं निघूया सभेला? कोण कोण बोलणार आहे? ये तू नको बोलूस. किती बडबडतोस..... कश्याला त्या तात्याला? त्याचं मागचं भाषण ऐकलंय उगा मोठ्ठ मोठ्ठ बोलतो...... स्थानिक आमदार असला तरी असू दे, तू फक्त आभार मान" असं म्हणून ज्याच्या त्याच्या पारड्यात त्याचं त्याचं माप घालणारा होता दादा. "व्हय रं, त्या जिल्ह्यात काय भाषण केलंस? पश्चिम महाराष्ट्राचा विकास्स.... ये हिकडं तुझा पश्चिम महाराष्ट्र बाहेरच काढतो. अरे तुझा आवाका किती, तू बोलतो किती? दादांनी वयाची चाळीस वर्षं या स्टाईलमध्ये काढली असताना त्याची पाठ वळताच सुरु झालेली बेताल बडबड दादाच्या चाहत्यांना संताप आणणारी आहे. विश्लेषण दादांच्या ऐहसीती प्रमाणे करा, तुमच्या लायकी प्रमाणे का करताय.....? लोकशाही आहे, कुणाचं तोंड धरणार? मिडिया असो किंवा राष्ट्रवादीचे मंत्री - आमदार. प्रत्येकाला लग्गेच का होईना विश्लेषण करण्याचा अधिकार आहे. पण......? ज्या अजीतदादानं नरेंद्र मोदी, अमित शाह, भाजपा यांच्याकडे जाऊन कधी मान तुकवली नाही, उजव्या आघाडीत जाऊन शाहू - फुले - आंबेडकर विसरले नाहीत. ही त्यांची ऐहसीकता होती. त्याप्रमाणे विश्लेषण झालं तर किमान माफी योग्य असेल. चिता विजयच्या आत जे मंत्रालयापासून साऱ्या महाराष्ट्रभर डिंडून आलेत त्यांच्याबद्दल आधीच संताप होत असताना आपल्या लायकी प्रमाणे बोलणाऱ्यांना काय....? लोक शोकमग्न आहेत. नायतर......! खरंतर, दादाची चिता रचायच्या आधीच हा घातपात आहे म्हणणारे...... विमानात 7.2 लाख होते असा दावा करणारे...... विकीपीडियावर विमान कोसळलायच्या आधीच दादांचा मृत्यू झाल्याची नोंद कशी...... दक्षिण बाजूने जाणाऱ्या विमानाला अपघात होणार आहे हे मी आधीच सांगितलं होतं...... असं म्हणणारे सुद्धा आहेतच की. अश्या वेळी मला एकच विचार येऊन गेला "दादा हयात असते तर......?" #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔

मातेचे दु:ख मातेलाच ठावे ‘घाईत येतोस आणि परत जातोस... आता कधी येशील?’ - मधुकर भावे अजितदादा गेले... सर्वांनाच एक दिवस जायचे आहे... पण, दादांना आलेले मरण असे यायला नको होते... हृदयविकाराच्या तीव्र झटक्याने अनेकजण अचानक जातात... आमचे डॉ. गोवर्धनलाल पाराशर चहा पिता-पिता असेच अचानक गेले. दादांचे जाणे हे अचानक नाही... अत्यंतू क्रूर अशा काळाने त्यांच्यावर झडप घातली. दादांच्या मृत्यूचा धक्का इतका तीव्र होता की, अख्खा महाराष्ट्र हादरून गेला... सर्वांची एकच भावना होती की, ‘अरेरे’... असे मरण नको यायला होते...’ शिवाय अगदी बारामतीच्या वेशीजवळ येऊन दादा अचानक गेले... बारामतीच्या त्या धावपतट्टीवर दादांचे विमान आतापर्यंत इतक्यावेळा उतरले अाहे की, दादांना तो हवाई मार्ग पाठ झाला होता... दादा ‘पायलट’ असते तर त्यांनी काळोखातही ते विमान उतरवले असते... इतकी ती धावपट्टी दादांना माहिती होती... यापूर्वी विमान अपघातात माधवराव शिंदे असेच गेले... तो झटकाही मोठा होता. पण, त्यांचे छोटे विमान वादळात सापडले होते... तेही प्रचाराकरिताच जात होते. त्या घटनेलाही आता १५ वर्षे झाली. आंध्र प्रदेशचे मुख्यमंत्री राजशेखर रेड्डी यांचे हेलिकॉप्टर तर बेपत्ता होऊन जंगलात कोसळले. त्यांचाही मृत्यू भयानक होता. लष्करप्रमुख बिपिन रावत हे विमान अपघातातच गेले. पण दादांनी बारामतीच्या वेशीला जणू हात लावलेला होता... अगदी मिनीटात- दोन मिनिटात त्यांचे विमान उतरले असते तर त्यांच्यासाठी गाड्या सज्ज होत्या... ते निवडणूक प्रचाराला िनघाले होते... एका दिवसात प्रचार आटोपून संध्याकाळी मुंबईला परतणार होते... पण... नियती िकती क्रूर आहे... शरद पवारसाहेबांनी राष्ट्रवादी काँग्रेसची स्थापना केल्यानंतर सकाळी ८ वाजता राष्ट्रवादी काँग्रेसच्या कार्यालयात पोहचून पक्षासाठी राबलेले दादा होते. वयाच्या अवघ्या ३२ व्यावर्षी ते लोकसभेत खासदार म्हणून पोहोचले. पवारसाहेब हे १९९१ साली महाराष्ट्रात मुख्यमंत्री म्हणून आले. अजितदादांना त्यांनी लोकसभेच्या पोट निवडणुकीत पहिल्यांदा खासदार केले. दादा आमदार नंतर झाले... दादांनी सुरुवात संसदीय राजकारणापासून केली आणि मग ते विधानमंडळात आले. पण राबणाऱ्या नेत्यांमध्ये दादांऐवढा राबणारा नेता दुर्मिळ... झपाटल्यासारखे ते काम करायचे... पवारसाहेबांद्दल त्यांना परम अादर होता. पवारसाहेब ज्या व्यासपीठावर असायचे त्या व्यासपीठावर भाषण करायलाही दादा संकोच करायचे. प्रशासनावर त्यांचा वचक, धाक, दरारा होता... कारण त्यांना ‘फाईल’ समजत होती. प्रशासनातील अध्िाकारीमंडळी त्यांना ‘चकवे’ देवू शकत नव्हती. त्यांचा अभ्यासही होता... निरिक्षणही चांगले होते.... विचासणरणी सकारात्मक होती. ‘न होणारे काम नियमात बसवून कसे करून घ्यायचे’, याची एक खूबी त्यांना माहिती होती. त्यामुळे दादांनी एकदा ‘हो’ म्हटले की, काम होणारच... ही सामान्य माणसाला खात्री होती. त्यातूचन दादांचे नेतृत्त्व लोकाभिमूख होत गेले... त्यांची भाषा, त्यांची भाषणे व्यवहारी होती. ती कार्यकर्त्यांच्या मनाला थेट भिडायची... प्रशासनाला त्यांची भिती नव्हती.. त्यांचा दरारा असायचा... ‘भिती’ शब्दाचा अर्थ वेगळा आहे... ‘दरारा’शब्दाचा अर्थ वेगळा आहे... महाराष्ट्रात वसंतराव पाटील हे ‘वसंतदादा’ झाले... ते ‘दादा’ घरातले वाटायचे... पण हे दादा एक वेगळे रसायन होते. बाळासाहेब देसाई यांच्यानंतर गेल्या ६५ वर्षांत प्रशासनाला दरारा वाटणाऱ्या नेत्याचे नाव कोणी विचारले तर त्याचे नाव ‘अजितदादा’ हेच आहे. शरद पवारसाहेबांचा आवाका दादांपेक्षा खूप मोठा.... त्यांच्याविषयीचा प्रशासनाला पूर्ण आदर... पण दादांचे व्यक्तिमत्त्व वेगळे घडले. अशा या दादांचा मृत्यू इतका भीषण झाला की, तो चटका कालपासून अस्वस्थ करून गेलाय... तडक उठून बारामतीला जावे, असे सतत वाटायचे... पण ज्या गर्दीचे पूर्वी आकर्षण वाटायचे... त्या गर्दीत आता उभे राहण्याची किंवा फार चालण्याची ताकद राहिलेले नाही. निसर्ग नियमाने अशी हतबलता येते.... महाराष्ट्रातील गेल्या ६५ वर्षांतील तीन पिढ्यांचे मी राजकारण पाहतोय.... महाराष्ट्रातील असा एकही प्रसंग नाही.... ज्याचा मी साक्षीदार नाही... यशवंतराव, भाऊसाहेब हिरे, मालोजीराव निंबाळकर ही पिढी पाहिली.... वसंतदादा, शंकरराव चव्हाण, राजारामबापू, बाळासाहेब देसाई, मधुकरराव चौधरी, प्रतिभाताई पाटील, यशवंतराव मोहिते, हे कर्तबगार मंत्री पाहिले... नंतरच्या पिढीत शरद पवारांची पिढी आहे.... आणि मग विलासराव- अजितदादा ही पिढी आहे... विलासराव आणि आर. आर. आबा हे ही अकाली गेले... पण, त्यांच्या भीषण दुखण्याने समाजाची एक मानसिकता तयार झाली होती... सर्वांच्या प्रार्थना सुरू होत्या... पण त्या सफल झाल्या नाहीत... माधवराव शिंदे, गोपिनाथ मुंडे, अजितदादा यांचा मृत्यू असा नाही... विनोबांनी मृत्यूला ‘महोत्सव’ म्हटले... पण दादांचा मृत्यू हा ‘महोत्सव’ म्हणता येणार नाही.. हा ‘दु:खोत्सव’च आहे. पवारसाहेबांचे दु:ख तर कल्पनेच्या पलिकडचे आहे. माशाचे अश्रू पाण्यात दिसत नाहीत... पण त्याला दु:ख होत नसेल, असे थोडेच आहे....? गेल्या ६६ वर्षांत पवारसाहेबावरील अनेक राजकीय घटना अशा आहेत की, सह्याद्रीचा हा कडा असा अविचल रािहलेला आहे. त्यांच्या तोडीचा नेता होणेच नाही.. पवारसाहेब पहिल्यांदा ज्या दिवशी मुख्यमंत्री झाले.. ती तारीख १८ जुलै १९७८ आहे. शपथ घेतल्यानंतर त्यांनी त्यांच्या मातेला म्हणजे त्यांच्या आवडत्या ‘बाईला’... (सर्व पवारबंधू आपल्या आईला बाईच म्हणायचे) एक पत्र लिहिले...शरद पवारसाहेबांच्या राजकारणातील पहिल्या गुरू म्हणजे मातोश्री शारदाबाई याच होत्या. यशवंतराव चव्हाण हे पवारसाहेबांच्या घरी गेले आणि त्यांनी शारदाबाईंना सांगितले की, ‘तुमचा मुलगा राजकारणासाठी आमच्या ओटीत टाका...’ आणि शारदाबाईंनी ‘हो’ म्हटले... पवारसाहेबांना घडवण्यात मातोश्री शारदाबाईंचा मोठा वाटा... अजितदादांना घडवण्यात पवारसाहेबांचा मोठा वाटा... शरद पवारसाहेब पहिल्यांदा मुख्यमंत्री झाल्यावर आप्ाल्या आईला लिहिलेल्या पत्रात त्यांनी एकच वाक्य लिहिले... ‘बाई, आज मी मुख्यमंत्रीपदाची शपथ घेतली... नामवंत लोक समोर हाेते... पण, मला तू समोर हवी होतीस... आणि तू समोर नव्हतीस...’ त्यावेळी पवारसाहेबांच्या डोळ्यांतून अश्रू ओघळले होते... त्यानंतर काळ झपाट्याने पुढे गेला आिण ५० वर्षांनी दादांच्या अकाली मृत्यूसंबंधांत आपल्या भावना व्यक्त करताना पवारसाहेबांच्या डोळ्यांतून अश्रू ओघळले... ते पाहात असताना महाराष्ट्रातील लाखो कार्यकर्त्यांच्या भावना काय झाल्या असतील ते घरात बसून जाणवत होते. सह्याद्री गद्गगद झाल्याचे जाणवले. आणि हे दु:ख ते कसे सहन करतील, यामुळेही महाराष्ट्र अस्वस्थ आहे. गेली १२ वर्षे पवारसाहेब सत्तेत नाहीत... पण ते हिंमतीने त्यांच्या विचारांवर उभे आहेत... त्यांच्या इच्छाशक्तीने ते लढत आहेत... त्यांच्या बरोबरचे... जवळचे... रक्ताचे सोडून गेले तरी, त्यांनी त्यांच्याबद्दल एकही वावगा शब्द उच्चारला नाही... आणि दादांनीही कुटुंबात मिसळताना कसलाही वेगळेपणा जाणवू दिला नाही... त्यामुळे राजकारणातील ‘वाद’ किंवा ‘भांडण’ हे किती शुल्लक काळासाठी असते, हे महाराष्ट्र पाहतो आहे... सगळे काही विसरून गेल्यासारखे आहे... राजकारण होत राहिल... पण, या अशा कुटुंबाच्या ऐक्याच्या भावना आणि अश्रू हे किती सामर्थ्यवान आहेत... हाही इतिहास लिहिला जात आहे... दादा, तुमचे अचानक जाणे असे सर्वांची मने चिरून गेलेले आहे... तुमची कामाची तडफ, तुमची जिद्द, तुमचा उत्साह, चुकांची कबुली देण्याची तुमची उदारता... आणि पवारसाहेबांशी मतभेद झाले तरी त्यांच्याबद्दलचा आदर हे सगळे महाराष्ट्र मनोमन जाणतो आहे... तुमचे मतभेद झाले पण मनभेद झाले नव्हते... तसे म्हटले तर यशवंतराव चव्हाण आणि वसंतदादा यांचे भांडण झाले नव्हते का? टोकाचे भांडण झाले होते... जगात हे दोन असे नेते आहेत की, ज्यांचे ‘भांडण मिटवण्याकरिता जाहिर सभा’ झाली आिण ते भांडण मिटले. (२२ मे १९८२ औदुंबर) अजितदादा गेले... त्यांच्या जाण्याने उद्याचे राजकारण कसे होईल, हे आज सांगता येणार नाही... ते कसे व्हावे, हे सांगण्याची आज वेळही नाही... समाजमाध्यमांनी एकीकडे दादांच्या अपघाताची दृष्ये दाखवताना ‘राष्ट्रवादीचे काय होईल....’ ‘पवारसाहेबांचे काय होईल...’ अशा बालीश आणि अप्रस्तूत प्रश्नांची चर्चा घडवून आणली... आणि हमरी-तुमरीने मते मांडली गेली... अरे, प्रसंग काय.... विषय काय... तुम्ही विमान अपघाताची चित्र एकीकडे दाखवता आहात... आणि तुमच्या चॅनलवर चर्चा काय करत आहात....? आग लागो त्या समाजमाध्यमांना... इतका संताप येऊन गेला... मीही ६५ वर्षे पत्रकारितेत काढली आणि आजही निवृत्त झालो नाही... माझ्या लेखणीचे वय आजही ३० वर्षांचेच आहे. आणि माझ्या शब्दांचे वयही तेवढेच आहे. लेखणी आणि वय ८६ वर्षांचे झालेले नाही. पण ते सगळे ऐकत, पाहात असताना पत्रकारितेची किळस आली. आजच्या राजकारणाच्या बाजाराची चर्चा करताना कोणत्या दिवशी करावी, याचे भान शहाण्या संपादकांना नसावे.... राजकारणाचा अध:पात झालाच आहे... आमची पत्रकारिताही आम्ही मातीत घातल्यासारखी झालीय... आपल्याच पत्रकारितेची लाज वाटावी, असे कालच्या दिवशी ती चर्चा ऐकताना वाटले... शेवटी टी.व्ही. बंद करून टाकला.. शांतचित्ताने दादांबद्दल अनेक आठवणी येत राहिल्या. १२ डिसेंबर २०१० रोजी शरद पवारसाहेब ७० वर्षांचे झाले तेव्हा त्यांच्यावर ‘एकमेव’ असा एक ग्रंथ तयार केला... सुनील तटकरे यांनी त्यासाठी पुढाकार घेतला होता... त्यासाठी बारामतीला गेलो... किरण गुजर यांनी पवारसाहेबांचे सगळे प्रकल्प दाखवले... ‘मती गुंग करणारी बारामती’ हा विस्तृत लेख त्यातूनच तयार झाला. झटकन मनात आले की, दादांच्या आईंनाही भेटावे... विद्या प्रतिष्ठानचे विश्वस्त किरण गुजर आणि मी दादांच्या घरी गेलो... श्रीमती आशाताई अनंतराव पवार म्हणजेच दादांच्या आई. काट्याच्या वाडीला त्या असतात... अजित पवार यांनी आपल्या जुन्या घराच्या जागेवरच नवीन घर बांधले त्या घरामध्ये आशाताई राहतात... त्यांनी शरद पवारसाहेबांबद्दल सांगितले की, ‘ते माझे धाकटे दीर... त्यांच्यामुळेच सगळे पवार कुटुंबीय दिवाळीत बारामतीला चार दिवस आम्ही एकत्र राहतो... सगळ्या कुटुंबीयांना एकत्र आणणारी प्रत्येक दिवाळी अशी आनंदाची असते... पण निघायची वेळ आली की, हूरहूर लागते... मग मी पुन्हा घरी एकटी... पण, मनाला मी समजावले आहे... घराण्यातील सर्वांनीच आपला वेळ समाजासाठी दिलेला आहे... आणि माझा मुलगा अजित तरी काय.... त्यानेही राजकारणाला वाहून घेतलेय... काट्याच्या वाडीला आला तरी पाच-पंचवीस कार्यकर्त्यांना घेऊनच येतो... घाईघाईतच येतो... मी आपली त्याची वाट बघत असते.... निघायची वेळ आली की, कार्यकर्त्यांना सांगतो, ‘अरे, आईला पाच मिनीटे तरी भेटायला जाऊ द्याल की नाही....?’ मग स्वयंपाक घरात येतो... बसतो... ‘काही खा’ म्हटले तर ‘नको-नको’ म्हणतो... ‘जातो -जातो’ म्हणतो... आणि पाठमोरा होऊन बाहेर पडतो.... तो पाठमोरा झाला की, मी आपली पाठमोरी त्याच्याकडे पाहात राहाते... ‘समाजाकरिता काम करतो आहेस ना... कर बाबा... घाईत येऊन जातोस... आता कधी येशील? असे विचारते... माझे तुला आशीर्वाद आहेत...’ असे म्हणते... आमची सुनबाई सुनेत्रा. ती मात्र येते आणि तिने बघता बघता गाव बदलून टाकले... पण दादाचे काही येणे फारसे होत नाही... माझं जाणे होत नाही... तो आला की लगेच निघाला... मग त्याच्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे मी अशी पाहात राहते... ‘आता पुन्हा कधी येशील रे....’ मनाशीच म्हणत राहते... आज त्या दिवसाची मुलाखत आठवली... आता आशाताई दारात उभ्या राहून ‘त्यांचा लाडका अजित कधी येईल,’ त्याची वाट पाहात असतील का?... त्या मातेचे दु:ख काय असेल... पवारसाहेबांचे दु:ख आणि अजितदादांच्या मातेचे दु:ख महाराष्ट्राला समजू शकेल का? राजकारण गेले चुलीत... असं म्हणण्याची वेळ आली आहे. देवा, तू असशील तर असे मरण कोणत्याही राजकीय नेत्याला येऊ देऊ नकोस... आणि त्याच्या आईला वाट पहायला लावू नकोस.... आज आणखी काय म्हणता येईल... दादा, तुमच्या अंत्यसंस्काराच्या वेळी फार चालण्याची शक्ती नसल्यामुळे त्या गर्दीत यायला मनाची तयारी झाली नाही.. मनाने तिथेच आहे... तुमची-माझी शेवटची भेट ही जांबोरी मैदानावर तुम्ही माझा सत्कार करूनच झालेली आहे... जावेद अख्तर आणि मी.... आज तुम्ही नाहीत.... तुम्ही परत येणार नाहीत, हे माहिती आहे... त्यामुळेच विनोबांनी मृत्यूला ‘महोत्सव’ म्हटले तरी तुमचा हा मृत्यू महाराष्ट्रासाठी ‘दु:खोत्सव’च आहे... दादा, भावपूर्ण श्रद्धांजली... पवारसाहेब, तुमच्यासोबत नेहमीच राहिलोय... या दु:खात तुमच्या सोबत आहे. #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔 #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰

#🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰

आज मराठा-बहुजनांतील प्रत्येक कुटुंबातील सदस्याला असे वाटतयं की, आपल्या घरातीलच कोणीतरी गमवले आहे..!😓🙏 #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔 #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #📲व्हायरल व्हिडिओ

*“मी गेल्यावर…”* – माणसाच्या जाण्यानंतर जागं होणारं समाजमन ✍️*सुनीलराव जवंजाळ पाटील* *“आज आहोत, उद्या नाही…”* हे वाक्य आपण नेहमी म्हणतो.व पण ते खरं आहे याची जाणीव, माणूस गेल्यावरच का होते? *माणूस जिवंत असताना त्याच्यावर आरोप, संशय, टीका, बदनामी, राजकारण…* आणि तो गेल्यावर अचानक त्याच माणसाचं कर्तृत्व, त्याची थोरवी, त्याचा संघर्ष आठवू लागतो. *तेव्हाच त्या गझलेच्या ओळी आठवतात—* महत्त्व माझं त्यांना कळलं, मी गेल्यावर… माझ्यावरचे कलंक हटले, मी गेल्यावर! *जिवंत असताना न्याय नाही, मृत्यूनंतर गौरव* हा केवळ एका व्यक्तीचा प्रश्न नाही. हा आपल्या समाजाच्या मानसिकतेचा आरसा आहे. *जिवंत असताना—* “हा भ्रष्ट आहे” “हा गुंड आहे” “हा लुटारू आहे” “हा सत्तेचा गैरवापर करतो” *आणि मरणानंतर—* “हा कर्तृत्ववान नेता होता” “हा प्रशासनावर पकड असलेला होता” “हा सामान्य माणसासाठी झगडणारा होता” माणूस मेल्यावरच का निष्कलंक होतो? *अजित दादा : जिवंत असताना संशय, गेल्यावर अश्रू* अजित दादा पवार हा फक्त एक राजकारणी नव्हता. तो भल्या पहाटे उठून कामाला लागणारा, फाईली, निर्णय, प्रशासन यावर जबरदस्त पकड असलेला नेता होता. त्यांच्यावर टीका झाली. संशय निर्माण झाले. राजकीय कटकारस्थानं झाली. त्यांच्या प्रत्येक निर्णयामागे हेतू शोधला गेला. पण आज, ते अपघातात अचानक गेले… आणि महाराष्ट्र स्तब्ध झाला. *आज तेच लोक म्हणत आहेत— “असा नेता पुन्हा होणार नाही.”* मग प्रश्न पडतो— हे सगळं ते जिवंत असताना का नाही? *इतिहासाची पुनरावृत्ती : संशय, अपघात, आणि न थांबणारी मालिका* राजेश पायलट, माधवराव शिंदे, राजशेखर रेड्डी, बिपीन रावत, गोपीनाथ मुंडे, विनायक मेटे, विलासराव देशमुख… नावे बदलतात, *पण संशयाची सावली कायम राहते.* चौकशी अपुरी राहते, प्रश्न अनुत्तरित राहतात, आणि समाज हळूहळू *या सगळ्याला “नियती” म्हणून स्वीकारतो.* पण ही नियती नसते— ही आपली बेफिकिरी असते. *“मी गेल्यावर…” – ही ओळ का टोचते?* कारण ती खरी आहे. *जिवंत असताना—* अब्रूची धिंड काढली जाते शब्दांनी मारलं जातं चारित्र्यावर प्रश्नचिन्ह लावलं जातं *आणि मरणानंतर—* खांद्यावर उचललं जातं डोळ्यांत अश्रू येतात शब्द अचानक पवित्र होतात *जो-तो मजला पायाखाली तुडवायाचा…* *खांद्यावरती मला उचलले, मी गेल्यावर!* ही ओळ कविता नाही, ती समाजावरचा आरोप आहे. *आज आहोत, उद्या नाही – हे तत्वज्ञान नाही, हे वास्तव आहे* आपण समजतो— “नंतर बघू”, “वेळ आहे”, “आता नाही”. *पण आयुष्य कुठलीही नोटीस देत नाही.* आज जो आपल्यात आहे, तो उद्या केवळ फोटो, आठवण, आणि भाषणातली ओळ राहतो. *म्हणूनच— माणसाला जिवंत असतानाच समजून घ्या*, त्याच्या चुका दाखवा, पण त्याचं माणूसपण नाकारू नका. *शेवटचा प्रश्न…* आपण अजून किती *“मी गेल्यावर” अशा गझला लिहिणार?* किती नेत्यांना, किती माणसांना, किती कर्तृत्वाला *मरणानंतरच न्याय देणार?* अजित दादांना आज श्रद्धांजली देताना, फक्त अश्रू नाही— *थोडी आत्मपरीक्षणाची हिंमतही हवी.* कारण खरा आदर फुलांमध्ये नसतो, तो जिवंत असताना दिलेल्या समजूतदारपणात असतो. 🙏🌼 *अजित दादा पवार यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली.* 🌼🙏 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰 #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏अजितदादांच्या अंत्यविधीला सुरवात!😭 #🙏अजित पवार अनंतात विलीन💔

अजितदादांच्या निधनानंतर त्यांच्या प्रशासकीय कौशल्याच्या अनेक गोष्टी समोर येत आहेत. त्यापैकीच एक म्हणजे साताऱ्यातील एका शाळा उद्घाटनाचा हा डोळे उघडणारा प्रसंग! एका शाळेच्या खोल्यांच्या उद्घाटनाचा कार्यक्रम अचानक ठरला. दादा घाईत होते, पण स्थानिक आग्रहास्तव ते तिथे पोहोचले. हातात कात्री घेतली, फीत कापणार इतक्यात दादांनी फितीच्या आत वाकून पाहिलं आणि रिबीन न कापताच ते तसेच वाकून आत गेले! बाहेरून रंगरंगोटी, फटाके आणि रांगोळ्या होत्या, पण दादांच्या तीक्ष्ण नजरेने आतलं सत्य पकडलं खोल्यांना आतून गिलावाच (Plaster) केलेला नव्हता! दादांनी त्याच क्षणी ठेकेदाराला 'ब्लॅकलिस्ट'मध्ये टाकण्याचे आदेश दिले आणि स्थानिक आमदाराचीही कानउघडणी केली. "असल्या अर्धवट कामासाठी मला थांबवलंस काय?" असा जरबयुक्त सवाल त्यांनी केला. ज्या कामासाठी एक मिनिट नव्हता, तिथे दादांनी दर्जा तपासण्यासाठी १० मिनिटं घालवली. काम पूर्ण झाल्याशिवाय उद्घाटन नाही, असा ठाम पवित्रा घेत दादांनी कात्री ताटात आपटली आणि ते निघून गेले. अब्जावधींच्या कामाची उद्घाटनं करणाऱ्या या नेत्याला एका छोट्या शाळेच्या खोलीत गिलावा झालाय की नाही, हा 'बारकावा' दिसत होता. हीच त्यांची कामाप्रती असलेली निष्ठा होती. अशा 'बिनचूक' लोकनेत्याला महाराष्ट्र कधीच विसरू शकणार नाही. 🫡💔 #AjitPawar #AjitDada #WorkEthics #story #Baramati #Satara #MaharashtraPolitics #Inspiration #Governance #MarathiPost #अजितदादा #प्रशासकीयशिस्त #बारकावा #महाराष्ट्र #🙏लाडक्या दादांच्या अंत्यदर्शनसाठी जनसागर उसळला💔 #💔महाराष्ट्र सुन्न! राज्यावर शोककळा😭 #🎥अजित पवारांच्या विमान अपघाताचा सीसीटीव्ही समोर #🙏भावपुर्ण श्रद्धांजली अजित दादा पवार 💐 #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰