#ചെറുകഥകൾ✍️ #പ്രണയം 🥰 #കഥ #lovestory #love#💞 നിനക്കായ് #💑 സ്നേഹം 🌹 Title: നിഴലായി ഞാൻ (Nizhalaayi Njaan – I Became Your Shadow) 🎬 Episode 1 – കണ്ടുമുട്ടൽ (When Eyes Met) സന്ധ്യയുടെ മൃദുവായ വെളിച്ചം.
കോളേജ് ലൈബ്രറിയിൽ പേജുകൾ തിരിയുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. ആര്യ — പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു നിശ്ശബ്ദത.
നീലേഷ് — വാക്കുകളിൽക്കാൾ ചിന്തകളിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾ. ആര്യയുടെ കൈയിൽ നിന്നൊരു പുസ്തകം താഴെ വീഴുന്നു. നീലേഷ് അതെടുത്തുകൊടുക്കുമ്പോൾ,
അവരുടെ വിരലുകൾ നിമിഷനേരം തൊടുന്നു. ആ നിമിഷം…
ലോകം നിശ്ചലമായി. നീലേഷ് (മൃദുവായി):
“ഇത്… നിങ്ങളുടെ പേരെ പോലെ തന്നെ സുന്ദരം.” ആര്യ ചിരിക്കുന്നു.
ചിരിയിൽ ഒരു ലജ്ജ, ഒരു കൗതുകം. അന്നുമുതൽ —
ലൈബ്രറി അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ചയുടെ ഇടമായി.
വാക്കുകൾ കുറവ്, നോട്ടങ്ങൾ കൂടുതൽ. മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു ദിവസം,
കോളേജിന്റെ വരാന്തയിൽ അവർ ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുന്നു. ആര്യ:
“ചിലപ്പോൾ… നിശ്ശബ്ദത പോലും സംസാരിക്കും.” നീലേഷ് അവളെ നോക്കുന്നു.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മറയ്ക്കാനാവാത്ത ഒരു പ്രണയം. To be continued…

🌸 മഴവില്ലിന്റെ നിറമുള്ളൊരു പ്രണയം 🌸 ആദ്യമഴയുടെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ വൈകുന്നേരം, അനു ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നിരുന്നു. ചുറ്റും തിരക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് ഒരു പഴയ ഓർമ്മയിൽ കുടുങ്ങിയിരുന്നു. അന്ന്, ഇതേ മഴയിൽ, ഇതേ സ്ഥലത്ത്, അവൾ ആദ്യമായി അവനെ കണ്ടിരുന്നു — ആദിത്യനെ. “മഴയത്ത് നനയാതെ നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കണ്ട,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ തന്റെ കുട അവളുടെ മേൽ നീട്ടിയ നിമിഷം ഇന്നും അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നു. ആ ചെറിയ കരുതലിൽ നിന്നായിരുന്നു അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കം. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ, മഴ അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകളുടെ സ്ഥിരം സാക്ഷിയായി. ചായക്കടയിലെ ചിരികൾ, നിശ്ശബ്ദമായ നടപ്പാതകൾ, പരസ്പരം പറയാതെ മനസ്സിലാക്കിയ വികാരങ്ങൾ — എല്ലാം മഴയിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. പക്ഷേ, ജീവിതം ഒരിക്കലും ഒരേ പോലെ നില്ക്കില്ല. ഒരു ദിവസം, ആദിത്യന് ദൂരെയുള്ള ഒരു ജോലിയവസരം ലഭിച്ചു. “പോകാതെ വയ്യ, അനു… പക്ഷേ ഞാൻ തിരികെ വരും,” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മഴ പെയ്തിരുന്നു. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഇന്നത് വീണ്ടും മഴ പെയ്യുന്നു. അതേ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ, അനു വീണ്ടും നിൽക്കുന്നു. ജീവിതം അവളെ പല ദൂരങ്ങളിലൂടെ കൊണ്ടുപോയെങ്കിലും, ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ അവൻ ഇന്നും ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. “ഇനിയും മഴയത്ത് നനയണ്ട.” പിന്നിൽ നിന്നൊരു പരിചിത ശബ്ദം. അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ചിരിയോടെ, അതേ കണ്ണുകളോടെ, ആദിത്യൻ. അവന്റെ കൈയിൽ പഴയതുപോലെ ഒരു കുട. മഴക്കപ്പുറം ഒരു മഴവില്ല് തെളിഞ്ഞു. ചില പ്രണയങ്ങൾ കാലത്തെ കാത്തിരിക്കും.
ചിലത്… മഴയെ പോലെ തിരികെ വരും. ##love #pranayam