എന്റെ സഹോദരൻമാർ ഓരോ വിഷയം കിട്ടുമ്പോളും കുട്ടികാലത്തെ ഓർമ്മകൾ തഴുകിയെത്തും... അപ്പൊ ആരോടേലും പറയണ്ടേ.... അതാണ് ട്ടാ..... ഇന്നും ഓർമ വന്നകാര്യം കുറിക്കട്ടെ.... എനിക്ക് രണ്ട് അനിയൻമാരാ... ഒരാൾ എന്നേക്കാൾ ഒന്നര വയസ്സിനു ഇളപ്പമേയുള്ളു പക്ഷേ എന്റെ ചേട്ടൻ ആണെന്നാ ഭാവം.. ഭയങ്കര ഗൗരവം... രണ്ടാമൻ കുറച്ചു കൂടുതൽ വയസ്സിനു ഇളപ്പം... അവനെപ്പോളും എന്റെ കൂടെ കട്ടക്ക് സപ്പോർട്..... മൂത്തവന് എന്റെ കൂടെ നടക്കാൻ പോലും മടിയാ... ഇനിയൊരു സംഭവം പറയാം.... എന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റം കഴിഞ്ഞ് തൊട്ട് സൈഡിൽ ആയി ഒരു കുളം ഉണ്ട്...അത്യാവശ്യം നല്ല വലുപ്പം ഉള്ള കുളം... ആകുളത്തിന് കുളപ്പുര (സ്ത്രീകൾക്ക് കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറാൻ ഉള്ള സ്ഥലം )കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്... അതിനോട് ചേർന്ന് കുറേ പടവുകൾ (പടികൾ )ഉണ്ട്... ആ പടവിനു സൈഡിൽ ആയി ആഴമുള്ള സ്ഥലവും ആഴം കുറഞ്ഞ പടവുള്ള സ്ഥലവും വേർതിരിക്കുന്ന ചെറിയൊരു മതിൽ ഉണ്ട്... മഴക്കാലത്ത് കുളത്തിൽ വെള്ളം നിറയുമ്പോൾ ഈ മതിലും മുങ്ങിപ്പോകും... എന്നാൽ വെള്ളം കുറഞ്ഞു വരുന്ന മുറക്ക് ഇത് തെളിഞ്ഞു വരികേം ചെയ്യും... അന്ന് ഞങ്ങൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഏകദേശം ഒൻപതോ പത്തോ വയസ്സ്... ഇളയവൻ കുഞ്ഞാ.. ആ സമയത്ത് വീടിനു തൊട്ടുള്ള അമ്പലത്തിൽ ഒരു ഉത്സവം... ഉത്സവത്തിന് പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ എല്ലാ ബന്ധുക്കളും കൂടും... കൂട്ടത്തിൽ കുട്ടികളും ഉണ്ട്... പ്രധാന വിനോദം കുളത്തിൽ കുളിയാ.. ഞങ്ങൾ പിള്ളേരല്ലേ കുറച്ചേ നീന്തൽ അറിയാവൂ.. അത് കൊണ്ട് മുൻപ് പറഞ്ഞ ആ ചെറിയമതിലിൽ എല്ലാവരും വരി വരിക്കു നിന്ന് നിറയെ വെള്ളമുള്ള പടവിൽ ചാടി കളിക്കും... ഇതാണ് പതിവ്...രണ്ടും മൂന്നും മണിക്കൂറോളം ഇത് തന്നെ പരിപാടി... അപ്പളേക്കും എല്ലാരും വെള്ളം ഒക്കെ കുടിച് ഒരു വഴിക്കാകും.. എന്നാലും കുളത്തിൽ നിന്ന് കേറില്ല. അവസാനം അമ്മ വടിയും കൊണ്ട് വരേണ്ടി വരും... അന്നും അതിന് വേണ്ടി എല്ലാവരും ക്യു പോലെ നിന്ന്... ഓരോരുത്തരായി ചാടി തുടങ്ങി... ഒരാൾ ചാടിയാൽ പിന്നെ പുറകിലുള്ള അടുത്തയാൾ... അങ്ങനെ അങ്ങനെ... തൊട്ടപ്പുറത്തോട്ട് ചാടിയാൽ നല്ല ആഴമുണ്ട്... അതോണ്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു തന്നെയാണ് ഓരോരുത്തരും... ഇതിനിടയിൽ ആരോ പണി പറ്റിച്ചു... മുന്നിൽ നിന്ന എന്നെ പിടിച്ചു എതിർസൈഡിലോട്ട് തള്ളി.... പോരെ പൂരം.... ആഴമുള്ള സ്ഥലത്തേക്കാ വീണത്... പിന്നെ പറയാനുണ്ടോ... കൈകാലിട്ടടി തുടങ്ങി.. രക്ഷയില്ല.... ഒടുവിൽ തളർന്നു മുങ്ങി തുടങ്ങി... ആദ്യത്തെ മുങ്ങലിൽ തന്നെ ശ്വാസം കിട്ടാതായി... പൊങ്ങി വന്നപ്പോൾ കണ്ടു രണ്ടു സഹോദരൻമാരും വലിയവായിൽ കരയുന്നു... തൊണ്ട പൊട്ടുന്ന ഉച്ചത്തിൽ.... രണ്ടാമതും താഴ്ന്നു... ഇനിയും പൊങ്ങി മൂന്നാമതും താഴ്ന്നാ പിന്നെ ജീവൻ ഉണ്ടാവില്ലെന്നാ പറയാ... എന്തായാലും മറ്റുള്ള കുട്ടികൾ പേടിച്ചു നിന്നപ്പോ ഇവരുടെ ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള കരച്ചിൽ കേട്ട് ആരോ വന്നു വീണ്ടും പൊങ്ങി വന്ന എന്നെ പൊക്കിയെടുത്തു... കരയിൽ കിടത്തി.... അപ്പോളാണ് മക്കളെ കൂടപ്പിറപ്പികളുടെ സ്നേഹം ശരിക്കും അറിഞ്ഞത്... ഗൗരവം നടിക്കുന്ന അവനും ഇളയവനും കൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു താഴെ നിർത്താതെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി.... .. ഞാൻ ഓക്കേ ആവുന്നവരെ അവർ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു... അതാണ് സഹോദര സ്നേഹം... പിന്നീട് ഞാൻ നീന്തൽ നല്ലപോലെ പഠിച്ചു കേട്ടോ.. നല്ല ഒന്നാംതരം ആയിട്ട്.... ഇനി വേറൊന്ന്...എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ച് കൊണ്ടു വന്നത് വലിയൊരു പുഴയുടെ തീരത്തോട്ട്..... വേനൽക്കാലം ആയതു കൊണ്ട് പുഴയിൽ വെള്ളം കുറവാ... അരക്ക് വരെ വെള്ളമുള്ളു... നടന്നു പോകാം... പക്ഷേ നല്ല അടിയൊഴുക്കുണ്ട്... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച അവിടുത്തെ പിള്ളേരെല്ലാം കൂടി അമ്മായി നമുക്ക് ആറ്റിൽ പോയി കുളിക്കാന്ന് പറഞ്ഞു... കൊച്ചു പിള്ളേരാ കേട്ടോ... പിന്നെന്താ പോകാമെന്നു ഞാനും... ഞങ്ങൾ ആറ്റിൽ കുളിയും തുടങ്ങി... പിള്ളേരല്ലേ അവർക്കു കൂട്ടിനു പറ്റിയ ഒരാളെ കിട്ടിയപ്പോ പിന്നെ ആറ്റിൽ നിന്ന് കേറുവോ... അമ്മായിക്ക് നീന്താൻ അറിയുന്നൊണ്ട് അതും ധൈര്യം... കുളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ ഒരുത്തൻ ഒരു ചോദ്യം മുങ്ങാം കുഴി ഇടാനറിയുവോന്ന്..... നീന്തലിന്റെ പതിനേട്ടടവും പഠിച്ച നമ്മളോടാ കളി... പിന്നെന്താ ഞാൻ കാണിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു ഒറ്റ മുങ്ങൽ.... മുങ്ങി പൊങ്ങിയത് താഴെ കടവിൽ കുളിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്റെ ആളുടെ മുൻപിൽ  അങ്ങേര് ഞെട്ടി നോക്കി നിക്കുന്ന്  പിള്ളേരും ഒപ്പം ഞാനും തഥൈവ... സംഭവം ആർക്കേലും മനസ്സിലായാ... ഇട്ടാ വട്ടത്തിലുള്ള കുളത്തിലെ നീന്തലും കൊണ്ടാ ഒഴുക്കുള്ള ആറ്റിൽ നീന്താനിറങ്ങിയേ മുങ്ങിയപ്പോ ഒഴുകി താഴോട്ട് പോയി... കാര്യം മനസിലായപ്പോ പിന്നവിടൊരു ചിരി പ്പൂരം... അങ്ങനെ അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം.... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് അനിയൻമാർ രണ്ട് പേരും മത്സരിച്ചു   എന്റടുത്തു വന്നു നിക്കും... ഓടിച്ചു വിട്ടാലും പോവില്ല... അവസാനം അച്ഛൻ ഞാൻ ചത്തിട്ടെ നിങ്ങളൊക്കെ വീട്ടിലോട്ട് വരുവൊള്ളോ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോളാ പോണത്....... ഇപ്പൊ അവരൊക്കെ സ്വന്തം കുടുംബമായി കഴിയുന്നു.. ഇടക്ക് വന്നാ വന്നു... കണ്ടിട്ട് പോലും കുറേ കാലം ആയി....🥹 #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #👨‍👨‍👧‍👦 ജീവിതം ✍️പവിഴമല്ലി