ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ

#ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ ಹಿಂದೂ ಋಷಿಗಳು - ಋಷಿ, ಮುನಿ, ಸಾಧು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಮಹತ್ವ 1 ರಿಷಿ 2 ಮುನಿ 3 ಸಾಧು 4 ಸನ್ಯಾಸಿ 5 ಪುರೋಹಿತ್ 6 ಪಂಡಿತ್ ಮತ್ತು ಪೂಜಾರಿ 7 ಗುರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯ 8 ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಪಸ್ಸು, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ನೀವು ಋಷಿ, ಮುನಿ, ಸಾಧು, ಸನ್ಯಾಸಿ, ಪಂಡಿತ, ಪುರೋಹಿತ, ಪೂಜಾರಿ, ಆಚಾರ್ಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಗುರು ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ . ಅನಂತ ವಿಶ್ವಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಯಾ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಜಗದಂಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ತನ್ನ ಭೌತಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶ್ವವು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ - ಬ್ರಹ್ಮ (ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ), ವಿಷ್ಣು (ಸಂರಕ್ಷಕ) ಮತ್ತು ಶಿವ (ವಿನಾಶಕ). ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಮಾನವ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವ ಜೀವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಅಥವಾ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದ ಜನರು, ಅವರು ಲೌಕಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಬಂಧನದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಮ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಪಸ್ಸು, ಸಾಧನೆ, ಧ್ಯಾನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಶಾಂತಿ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸರ್ವಶಕ್ತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಲಿಯುಗದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಇಷ್ಟೊಂದು ತಪಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದ ಪ್ರಕಾರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನ (ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಹರಿ, ನಾರಾಯಣ, ಶಿವ ಇತ್ಯಾದಿ) ನಾಮ ಜಪಿಸುವುದು. ಭಗವಂತನ ನಾಮ ಜಪದಿಂದಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯು ಶ್ರೀ ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದ ಈ ಚೌಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ: ಚಹುँ ಜುಗ ತೀನಿ ಕಾಲ ತಿಹುँ ಲೋಕಾ। ಭಏ ನಾಮ ಜಪಿ ಜೀವ ಬಿಸೋಕಾ॥ ಬೇಡ ಪುರಾಣ ಸಂತ ಮತ ಎಹೂ. ಸಕಲ ಸುಕೃತ ಫಲ ರಾಮ್ ಸನೇಹೂ॥1॥ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ (ಸತ್ಯುಗ್, ತ್ರೇತಾಯುಗ್, ದ್ವಾಪರಯುಗ್ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗ್), ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ (ವರ್ತಮಾನ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯತ್) ಮತ್ತು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ (ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಭೂಗತ ಪ್ರದೇಶ), ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಗಳ ಫಲವು ಭಗವಾನ್ ರಾಮನ ನಾಮ ಮತ್ತು ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನು ಪ್ರಥಮ ಜುಗ್ ಮಖ ವಿಧಿ ದೂಜೆಂ. ದ್ವಾಪರ ಪರಿತೋಷತ ಪ್ರಭು ಪೂಜೆಂ॥ ಕಲಿ ಕೇವಲ ಮಲ ಮೂಲ ಮಲೀನಾ. ಪಾಪ ಪಯೋನಿಧಿ ಜನ ಮನ ಮೀನಾ॥2॥ ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಶಗಳ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಾಪಗಳ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಈಜುವ ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಹೀಗಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದು, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ). ನಾಮ ಕಾಮತರು ಕಾಲ ಕರಾಲಾ. ಸುಮಿರತ ಸಮನ ಸಕಲ ಜಗ ಜಾಲಾ॥ ರಾಮ್ ನಾಮ ಕಲಿ ಅಭಿಮತ ದಾತಾ. ಹಿತ ಪರಲೋಕ ಲೋಕ ಪಿತು ಮಾತಾ॥3॥ ಈ ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ನಾಮವು ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಎಂಬ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ವೃಕ್ಷದಂತಿದೆ. ಕೇವಲ ನಾಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ, ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಭೌತಿಕ ಜಾಲಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ರಾಮನ ನಾಮವು ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅವನ ಹೃದಯ ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ನಾಮವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಂತೆ ಭಕ್ತನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅವನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಪಸ್ಸು, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ರಿಷಿ ಭಾರತವು ಯಾವಾಗಲೂ ಋಷಿಗಳ ಭೂಮಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳ ವಂಶಸ್ಥರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿ ಎಂಬ ಪದವು ವೈದಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದ ಜನರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವ ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಬಲದಿಂದ ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ, ಅವುಗಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳನ್ನು ಆ ಯುಗದ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಪಡೆದ ದ್ರಷ್ಟಾರರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಜ್ಞಾನವು ಅವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಋಷಿಗಳ ವಿಧಗಳು ಅಮರಸಿಂಹ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಏಳು ವಿಧದ ಋಷಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ (ಅವರು ಅತ್ಯುನ್ನತ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನ, ಅನಂತ ಜ್ಞಾನ/ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ), ದೇವರ್ಷಿ, ಮಹರ್ಷಿ, ಪರಮರ್ಷಿ, ಕಂದರ್ಶಿ, ಶ್ರುತರ್ಷಿ ಮತ್ತು ರಾಜರ್ಷಿ. ಸಪ್ತ (ಏಳು) ಋಷಿಗಳು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಈ ಋಷಿಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಪ್ರಮುಖ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಉರ್ಸಾ ಮೇಜರ್ ಅಥವಾ ಗ್ರೇಟ್ ಬೇರ್ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಅಂತಹ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಆಕಾಶಕಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುವ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕೇತು, ಪುಲ, ಪುಲತ್ಸ್ಯ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಭೃಗು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕೌತ್ಸ, ಗೌತಮ, ಕಶ್ಯಪ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಜಮದಗ್ನಿ, ಭಾರದ್ವಾಜರನ್ನು ಸಹ ಸಪ್ತ ಋಷಿಗಳಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ಇತರ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ಮುನಿ ಮುನಿಗಳು ಸಹ ಋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ವಿಚಲಿತವಾಗದ, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸದ ಮತ್ತು ಮೋಹ, ಭಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಋಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅಂತಹ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂತರನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವು ಮೌನಿಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಇದರರ್ಥ ಮಾತನಾಡದ ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು. ಮೌನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಗೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮೌನವನ್ನು ಒಂದು ಸಾಧನೆ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾರದ ಮುನಿ (ಅವರನ್ನು ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ) ನಂತಹ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವರನ್ನು ಜಪಿಸಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಜೈನ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರ ಆತ್ಮವು ಸಂಯಮದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ, ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಭಾಷೆ, ಆಹಾರ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಪಕರಣಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಧು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಸಾಧನೆ (ಅಭ್ಯಾಸ) ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಜನರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಳ, ನೇರ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸದ್ ಎಂದರೆ ನೇರ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಮುಕ್ತ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದವು ಸಜ್ಜನ ಎಂದರ್ಥ. ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತನ್ನ ಆರು ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ: ಕಾಮ, ಕೋಪ, ದುರಾಸೆ, ಸುಳ್ಳು ಹೆಮ್ಮೆ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯ. ಸನ್ಯಾಸಿ ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂಬ ಪದವು ಸನ್ಯಾಸದಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಇದರರ್ಥ ತ್ಯಜಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ತ್ಯಜಿಸುವವರನ್ನು ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸನ್ಯಾಸಿ ಆಸ್ತಿ, ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಅವಿವಾಹಿತನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಮಹಂಸ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವರ್ಗ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ದುಃಖದಿಂದ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಎರಡನ್ನೂ ಬಯಸುವ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದಿಕ ಜೀವನ ವಿಧಾನವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯೌವನದಿಂದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗಬೇಕಾದ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ (ಯೌವನ), ಗೃಹಸ್ಥ (ಗೃಹಸ್ಥ), ವಾನಪ್ರಸ್ಥ (ನಿರ್ಬಂಧ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಏಕಾಂತತೆ) ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸ (ತಪಸ್ವಿ). ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಒಬ್ಬರು ಯಾವುದೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವು ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆಯೇ? ಭಕ್ತಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ: ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ (ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ) ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗ (ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗ). ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಋಷಿಗಳು ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮಂತಹ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯನಿರತ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪೂಜಾರಿ, ಪಂಡಿತ, ಪುರೋಹಿತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಗಳ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಲು ಮೇಲಿನ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಈಗ ಅನ್ವೇಷಿಸೋಣ. ಪುರೋಹಿತ್ ಪುರೋಹಿತ ಎಂಬ ಪದವು ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ:- 'ಪರ್' ಮತ್ತು 'ಹಿತ', ಅಂದರೆ ಇತರರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಶ್ರಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಪುರೋಹಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರನ್ನು ರಾಜಮನೆತನದಲ್ಲಿಯೂ ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುರೋಹಿತ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜಾರಿ ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಪಠಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ದೇವಾಲಯ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸುವ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಪೂಜಾರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಂಡಿತ್ ಪಾಂಡ ಎಂದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಪಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದವರನ್ನು ಪಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಪಾಂಡಯೆ, ಪಾಂಡೆ ಅಥವಾ ಪಾಂಡ್ಯ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಸರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಉಪನಾಮವೂ ಆಗಿದೆ. ಪಂಡಿತನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪಂಡಿತೈನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರು ಗು ಎಂದರೆ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ರು ಎಂದರೆ ಬೆಳಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುರು. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಪ್ರವಚನ ನೀಡುವ ಗುರುಗಳ ನಡುವೆ ಅಗಾಧ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗುರುವೂ ಸಂತ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಂತನು ಗುರುವಾಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ಸಂತರು ಮಾತ್ರ ಗುರುವಾಗಲು ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವಿನ ಅರ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ. ಆಚಾರ್ಯ ಆಚಾರ್ಯ ಎಂದರೆ ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವವರು. ಆಚಾರ್ಯರು ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ, ತತ್ವಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇತರರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಧಾನ ಅಧಿಕಾರಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂಬ ಪದವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ (ದೇವರು) ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸದವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಮೃತಿ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ 8 ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ವಿವರಣೆಯಿದೆ - ಮಾತ್ರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ, ಅನುಚನ, ಭ್ರೂಣ, ಋಷಿಕಲ್ಪ, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಮುನಿ. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ, ವಂಶಾವಳಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು 'ತ್ರಿಶುಕ್ಲ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿಪ್ರ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜ (ಎರಡು ಬಾರಿ ಜನಿಸಿದವರು) ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏

#🙏🏻ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳು📜 #ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ #🔱 ಭಕ್ತಿ ಲೋಕ ***ದೇವ ದೇವನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ ವಸುದೇವ.*** ದಶಾವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇ ಅವತಾರವೆನಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣಾವತಾರವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಕೃಷ್ಣನ ಜನನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪೂತನಿ ಸಂಹಾರ, ಗೋವರ್ಧನೋದ್ದಾರ ಕಾಳಿಯ ಮರ್ಧನ ಮೊದಲಾದ ಬಾಲಲೀಲೆಯ ಸಾಹಸಗಳು ಅವತಾರ ಪುರುಷನಿಗಲ್ಲದೆ ಅನ್ಯಥಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರ, ಶಿಷ್ಟ-ರಕ್ಷಣೆ, ಪಾಂಡವ-ಕೌರವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದು ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥ್ಯ, ಇವೆಲ್ಲವುಗಳೂ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜಾಗೃತಿ, ತತ್ರೋಪದೇಶ, ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ. ದುಷ್ಟರು ಮಿತಿ ಮೀರಿದರೆ 'ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮಸೇತುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಲೋಕತ್ರಯದ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಗ್ರಂಥಗಳ ಮುಕುಟ ಮಣಿಯೆನಿಸಿ ಮನುಕುಲದ ವಿಶ್ವಕೋಶವೆನಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದ ದೈವ- ಮಾನವ ಕೃಷ್ಣಃ ಈ ಅವತಾರ ಪುರುಷನಿಗೆ ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟವನಾರು? ಆತನೂ ನಮಗೆ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಣೀಯನಲ್ಲವೇ? ಹೌದು; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನೇ ವಸುದೇವ. ದೇವ ದೇವನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ. ಇವನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಯದುವಂಶೋತ್ಪನ್ನನಾದ ದೇವಗರ್ಭನ ಮಗ ಶೂರ. ಈತನ ಪತ್ನಿ ಮಾರಿಷೆ ಈ ದಂಪತಿಗಳ ಸುಪುತ್ರನೇ ವಸುದೇವ. ಇವನು ಜನಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ; ಮಂದೆ ಈತನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರವಾಗುವುದೆಂದು ಯೋಗದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತಿಳಿದು ದುಂದುಭಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರಂತೆ. ಆದುದರಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಅನಕದುಂದುಭಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತಂತೆ. ಇವನಿಗೆ ಪೌರವಿ, ರೋಹಿಣಿ, ಮದಿರೆ, ಭದ್ರೆ, ವೈಶಾಲಿ, ದೇವಕಿ, ಮೊದಲಾದ ಪತ್ನಿಯರಿದ್ದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿಗೆ ಬಲಭದ್ರ, ಶಠ, ಸಾರಣ, ದುರ್ಮದ, ಮೊದಲಾದ ಮಕ್ಕಳೂ ವೈಶಾಲಿ ಎಂಬವಳಿಗೆ ಕೌಶಿಕನೂ ದೇವಕಿಗೆ ಕೀರ್ತಿವಂತ, ಸುಷೇಣ, ದಾಯು, ಭದ್ರಸೇನ, ಋಜುದಾಸ, ಭದ್ರದೇವರೆಂಬ ಆರು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಸನು ಕೊಂದನು. ಅನಂತರ ಏಳನೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವತ್ ಪ್ರೇರಿತೆಯಾದ ಯೋಗಮಾಯೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ರೋಹಿಣಿಯ ಉದರದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದಳು. ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಹಾಕಿದುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಸಂಕರ್ಷನೆಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು. ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ. ವಸುದೇವನ ತಮ್ಮನಾದ ದೇವಭಾಗನಿಗೆ ಭಕ್ತಾಗ್ರೇಸರನೆನಿಸಿದ ಉದ್ಧವನು ಜನಿಸಿದನು. ಮಹಾವಿದ್ವಾಂಸನೂ ದೇವಸಮಾನವಾದ ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಇವನಿಗೆ ದೇವಶ್ರವ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ವಸುದೇವನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತಮ್ಮನಾದ ಅನಾದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಶಕಿ ಎಂಬವಳಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತ ಶತ್ರು ಎಂಬ ಮಗನಾದನು. ದೇವಶಿವ ಎಂಬ ಸೋದರನಿಗೆ ಶತ್ರುಘ್ನನೆಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಇವನ ತಂದೆಯು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲವರಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದುದರಿಂದ ಈತನು ಏಕಲವ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಾದನು. ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿ ದೇವಕಿ. ಇವಳು ದೇವಕನ ಮಗಳು. ಕಂಸನ ತಂಗಿ. ದೇವಕಿ ವಿವಾಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, 'ದೇವಕಿಯ ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಸೊದರ ಮಾವನಾದ ಕಂಸನಿಗೆ ಮರಣ' ಎಂದು ಅಶರೀರವಾಣಿಯಾಯಿತು. ಇದನ್ನಾಲಿಸಿದ ಕಂಸನು ದೇವಕಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದನು. ಆಗ ವಸುದೇವನು 'ಬೇಡ... ಬೇಡ... ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ. ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವೆ' ನೆಂದೂ ಭರಸೆಯಿತ್ತು ತಡೆದನು. ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿರಿಸಿದ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿ ದೇವಕಿಯೊಂದಿಗೆ ವಸುದೇವನನ್ನೂ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ ಕಂಸ. ಶ್ರಾವಣ ಬಹುಳ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನನವಾಯಿತು. 'ನಂದಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಯಶೋಧೆಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಜನಿಸಿದೆ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಬಿಡು. ಈ ಮಗುವನ್ನು ಯಶೋದೆ ಬಳಿ ಬಿಡು' ಎಂಬ ಅಶರೀರವಾಣಿ ವಸುದೇವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯ!! ಅವನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣ ಸರಪಳಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು. ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು . ಈ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡ ವಸುದೇವನಿಗೆ; ಈಗ ಜನಿಸಿದ ಮಗುವು ಅವತಾರ ಪುರುಷನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಶಿಶುವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯಮುನಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀರು ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. 'ದೇವರೊಲಿದರೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ' ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಅದ್ಭುತಗಳೆಲ್ಲ ನಿದರ್ಶನಗಳು. ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಬಲರಾಮ-ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರು ಪ್ರಕೃತಿ-ಪುರುಷ ಸ್ವರೂಪರೆಂದೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪರೆಂದೂ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮುಂದೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಅಭಿನಂದನಾ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ ವಸುದೇವ, ವಸುದೇವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಯಾಗಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಿಸಲಹಿದ ನಂದಗೋಪನನ್ನೂ-ಯಶೋಧೆಯನ್ನೂ ಸನ್ಮಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಬಹು ಮೂಲ್ಯವಾದ ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಉತ್ತಮೋತ್ತಮವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ. ದುಷ್ಕರ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ಭೂಭಾರ ಇಳಿಸಲು, ಶಿಷ್ಟರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರೆಯಲ್ಲಿ ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ದೇವ ದೇವೋತ್ತಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ, ವಸುದೇವನ ಸ್ಮರಣೆ ನಮಗೆ ಸದಾ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಆನಂದದಾಯಕ ದೈವಿಕ ಆತ್ಮ. ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏

AD #bjpindia

#ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ #🔱 ಭಕ್ತಿ ಲೋಕ #🙏🏻ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳು📜 ಕೃಷ್ಣ- ನಾರದ- ಬಲರಾಮರ ದ್ವಾರಕಾ ನಾಟಕ: ಭಾಗ 1 ಅದು ದ್ವಾಪರಯುಗ. ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕಾದೀಶನಾಗಿ ದ್ದಾನೆ. ಅಣ್ಣ ಬಲರಾಮ ದ್ವಾರಕಾದ ರಾಜನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಪರಮ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವ ಪಾಂಡವರು ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಕುನಿಯ ಮೋಸದ ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ವನವಾಸ ಮಾಡಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟು. ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬರುವ ಋಷಿಮುನಿಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಪುರಾಣ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಅತಿಥಿಗಳ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಾರದರು ಹರಿ ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದರು. ಬಲ ರಾಮ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ರೇವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತಪುರದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ರೇವತಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಳು, ಸ್ವಾಮಿ ಶ್ರೀ ರಾಮ,ಪರಶುರಾಮ, ಪಟ್ಟಾಭಿರಾಮ ಭಾರ್ಗವ ರಾಮ, ಕೋದಂಡರಾಮ,ಇಂತಹ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರುವೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಬಲರಾಮ ಅದು ಹೇಗೆ? ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಲರಾಮ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕನು. ರೇವತಿ ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಭುಜ ಬಲದ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೀನೇನು ಬಲ್ಲೆ, ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಹಲಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ, ಈ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಹೇಳು? ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ದುರ್ಯೋಧನ, ಭೀಮ ಇವರೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು. ಗದಾಯುದ್ಧ- ಮಲ್ಲಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಯುದ್ಧದ ವೈಕರಿ ಯಾರಿಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ರೇವತಿ ಹೇಳಿದಳು ಹಾಗಾದರೆ ಮಲ್ಲ ಯುದ್ಧ ಅಂದರೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ನಾನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂದಳು. ಹಾಗಾದರೆ ನಿನಗೊಂದು ಅವಕಾಶ ದೊರಕಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ ಬಲರಾಮ, ರೇವತಿ ಅಯ್ಯೋ ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕೂರುವಷ್ಟು ಸಮಯವಿಲ್ಲ. ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವಕರಿದ್ದಾರೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ ಎಂದಳು. ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾದವರು ಬಂದರೆ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬಲರಾಮ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರಾದ ನಾರದರು, ತಂಬೂರಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಿಟಿಕಿ ಹಿಡಿದು ನಾರಾಯಣ- ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ನಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಅವರನ್ನು ನೋಡುತಿದ್ದಂತೆ ರೇವತಿ ನಿನ್ನ ಆಸೆ ಕೈಗೂಡಿತು. ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾರದರೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಬಲರಾಮ ಹೇಳಿ, ನಾರದ ಏ ನಾರದ ಎಂದು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ. ಏನಿದು ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳೇ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಲರಾಮ ಇಂದು ನಾರದ- ನಾರದ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಬಲರಾಮ ಕೂಗಿದಾಗ, ಬಲರಾಮ ಹೇಳು ಎಂದರು. ನಾರದರೇ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ರೇವತಿಗೆ ನಾನು ಮಾಡುವ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ ನೋಡಬೇಕಂತೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡಲು ನೀವೇ ಬನ್ನಿ, ಎಂದನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾರದರ ಕೈ ಕಾಲು ಥರಥರ ಗುಟ್ಟಿತು. ಏನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಕ್ಕೆ ನಾನು ಬರಬೇಕೇ? ಹೌದು ನಾರದರೇ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧವನ್ನು ತೋರಿಸ ಬೇಕು, ನಾರದರು ಹೌ ಹಾರಿದರು. ಈ ಬಲರಾಮ ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಬಲರಾಮ ನೀನು ಭುಜಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ನಾನೋ ಬಾಗವತೋತ್ತಮ,ನನಗೂ ನಿನಗೂ ಸಮವೇ? ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನಾರದರೇ ಒಂದು ಸಾರಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ನೋಡಲಿ ಎಂದನು. ನಾರದರು ಹೆದರಿ ಪಂಚೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕೊಂಡು ಓಡತೊಡಗಿದರು. ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನಿ ಎಂದು ಬಲರಾಮ ಸೇವಕರನ್ನು ಕಳಿಸಿದ. ಅಂತೂ ಬಲರಾಮನಿಂದ ಹೇಗೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕೃಷ್ಣನಿದ್ದ ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಜಗದೊಡೆಯನನ್ನು ಕಂಡ ನಾರದರು, ಕೃಷ್ಣ ಅಂತೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡೆ ಎಂದು ಕೊಂಡರು. ಯಾವುದೋ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣ, ಓಹೋ, ಪೂಜ್ಯರೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದನು. ನಾರದರು ಏನು ಕೃಷ್ಣ ಗಾಢವಾದ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವೆ? ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಏನಿಲ್ಲ ಪೂಜ್ಯರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೊಂದು ಯೋಚನೆ ಬಂದಿದೆ. ನನಗೆ ಯಾಕೋ ಬೇಸರವಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೀರಾ? ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಕೇಳಿದ. ಕತೆನಾ? ನಾನು ಹೇಳುವುದಾ, ನಿನಗೆ ಎಂಥ ಕಥೆ ಬೇಕು? ಎಂದು ನಾರದರು ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳಿದ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಕೇಳಿರಬಾರದು, ಮುಂದೆ ಯಾರು ಕೇಳಬಾರದು, ಹಿಂದೆ ನಡೆದಿರಬಾರದು ಮುಂದೆ ನಡೆಯಬಾರದು ಅಂತಹ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ. ಸರಿ ಹೋಯ್ತು ಕೃಷ್ಣ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾರದರು ಅಂದು ಕೊಂಡರು, ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಕುಸ್ತಿ ಆಡಕ್ಕೆ ಜೊತೆ ಬೇಕು, ಭಗವಂತನಾದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಬೇಕು, ಯೋಚಿ ಸಿದ ನಾರದರು, ಕೃಷ್ಣ ನಿನಗೆ ಕಥೆ ಬೇಕಾ? ನೋಡ್ತಾ ಇರು ಕಥೆನಾ ಕೇಳುವುದಲ್ಲ ನೋಡು ಅಂಥ ಕಥೆಯನ್ನೆ ತೋರಿ ಸುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೊಡು ಈಗ ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೊರಟರು. ಗಗನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ನಾರದರು ಮನದಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ತನಕ ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯು ತ್ತಿದ್ದೆ, ಈಗ ನಿನಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರು, ನಾರದರ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಕೃತವರ್ಮ ತನ್ನ ಅರಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಒಳಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ನಾರದರು ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಜೊತೆ- ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಕಥೆ ಇವೆರಡನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂದು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದರು. ಕೃತವರ್ಮ ಗುರು ಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ನಿಮ್ಮಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಇಂದು ಸಹಸ್ರಾರು ಜನ ರಿಗೆ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದನು. ಒಂದು ಪೀಠದಲ್ಲಿ ನಾರದರನ್ನು ಕೂರಿಸಿದ, ಆಗಲೇ ಜನಗಳಿಗೆ ಎಲೆ ಹಾಕಿ ನಾನಾ ಥರದ ಭಕ್ಷ ಭೋಜ್ಯವನ್ನು ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಊಟ ಮಾಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೃತವರ್ಮ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ಕರೆದನು. ಪತಿಯ ಕರೆಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಳು. ಕೃತವರ್ಮನ ಪತ್ನಿ ಸತ್ಯವತಿಯಂತೂ ಪತಿವ್ರತಾ ಪರಾಯಣೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿ, ಗುಣವಂತಳು. ಗಂಡ- ಹೆಂಡತಿ ನಾರದರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ನಾರದರು ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ತದೇಕಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡಿದರು. ಅವರ ಕತೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶ ಕೃಷ್ಣ, ಆದಿಶೇಷನ ಅವತಾರ ಬಲರಾಮ, ಇಂಥ ಬಲಶಾಲಿಗಳನ್ನು- ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಪತಿವ್ರತಾ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ಸತಿ ಸತ್ಯವತಿ ಈ ನಾಟಕದ ಪಾತ್ರಧಾರಿ. ಕೃಷ್ಣಾ! ಈಗ ನಾನು ತಯಾರು ಮಾಡುವ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ನೀನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂದುಕೊಂಡು ಭೋಜನದ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತ ನಾರದರಿಗೆ, ಶಿಷ್ಯ ಕೃತ ವರ್ಮ, ಗುರುಗಳೇ ನೀವು ಭೋಜನ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡದೆ ಯಾರೂ ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಭೋಜನ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿ ಎಂದನು. ಆಗ ನಾರದರು ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದರು. ಆಯ್ತು ಗುರುಗಳೇ ನನ್ನ ಗುರುಗಳಾದ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ ಎಂದನು. ನಾರದರು ಊಟ ಮುಗಿಯಲಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭೋಜನ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು ತಾವು ಊಟ ಮಾಡಿದರು. ಊಟವಾದ ಮೇಲೆ ನಾರದರನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಕೂರಿಸಿ ಕೇಳಿ? ಗುರುಗಳೇ ಎಂದು ಕೃತವರ್ಮ ಹೇಳಿದನು. ನೋಡು ಶಿಷ್ಯ ಇಂದು ಇರುಳಿನ ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡು ಇಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ. ಕೇಳಿದ, ಕೃತವರ್ಮನ ಜಂಘಾಭಲವೇ ಉಡುಗಿತು. ಗುರು ಗಳೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಾದ ನೀವು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀರಾ? ಹಿಂದೆ ಸತ್ಯ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ನ್ನು ಮಾರಿದ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹಲುಬ ತೊಡಗಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡ ನಾರದರು ಮೇಲೆದ್ದು ಹೋಗಲಿ ಸಂಕಟಪಡಬೇಡ, ನೀನು ಮಾತನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲೂ ಹೇಳಲ್ಲ ಎಂದು ಹೊರಟು ನಿಂತರು. ಕೃತವರ್ಮನು ನಿಲ್ಲಿ, ಗುರುಗಳೇ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒಳಗೆ ಹೋದನು. ಆತನ ಪತ್ನಿ ಸತ್ಯವತಿ ಎದುರಾಗಿ ಏಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಖ ಕಳಹೀನವಾ ಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಆಕೆಯು ನೀವು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ ನಾನು ಈಗಲೇ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದಳು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಹಾರಿದರೆ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಉಳಿಸಿದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದನು. ಸತ್ಯವತಿಯು ನೀವು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಣ್ಣು ತುಂಬಿದ, ಹಾಲಿನ ತಟ್ಟೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾರದರಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟಳು. ವಾರೆಗಣ್ಣಿ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ನಾರದರು ಆಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿ ಕೊಂಡು ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನನ್ನ ಕಾಪಾಡಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಸತ್ಯವತಿ ಬಂದಳು ಬಂದೆಯಾ ಸತ್ಯವತಿ ನೀನು ತಂದಿರುವ ಹಣ್ಣು- ಹಂಪಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ. ನಂತರ ಮಾತನಾಡುವೆ ಎಂದು "ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣ" ಎಂಬ ನಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರು.ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರಹ ರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದವರು — ಆಶಾ ನಾಗಭೂಷಣ. ನಾರಾಯಣನ ನಾಮ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರು. ನಸು ಬೆಳಕು ಹರಿಯಿತು. ನಾರದರು ಕೇಳಿದ್ದು ಇರುಳಿಗಾಗಿ ಅದು ಕಳೆಯಿತು. ಸತ್ಯವತಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ದಾಸಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಹಾಲಿನ ತಟ್ಟೆಕೊಟ್ಟು ಅರಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ನಾರದರು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಸತ್ಯವತಿ ಎಂದು ದಾಸಿ ಯನ್ನು ಕರೆದರು. ದಾಸಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ರಾಣಿ ಅಲ್ಲ ಅವರ ದಾಸಿ ಎಂದಳು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನಾರದರು ನಖಶಿಕಾಂತ ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡಂತೆ, ದಾಸಿ ನಿನ್ನ ರಾಣಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ದಾಸಿ ಹೆದರಿ ರಾಣಿಯನ್ನು ಕರೆತರಲು ಓಡಿದಳು.ತಿಳಿಸದೆ ಬಂದ ತಪ್ಪಿಗೆ, ಕೃತವರ್ಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವತಿ ನಾರದರ ಹತ್ತಿರ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದರು. ನಾರದರು ಇದನ್ನು ಮನಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡ ಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು ಎಂದು ಸೆಟೆದು ಕುಳಿತರು. ಕೃತ ವರ್ಮನು, ಗುರುಗಳೇ ತಪ್ಪಾಯ್ತು ಎನ್ನುವುದರೊಳಗೆ, ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿ ಎಂದು ತಡೆದರು. "ಸ್ಥಿರವಾದ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡದೆ ಹಾಗೆ ಹೋದಳು. ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದ ಕುದುರೆಯಂಥ ಚಂಚಲ ಸ್ವಭಾವದ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಹೆಣ್ಣು ಕುದುರೆಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಶಾಪ ಕೊಟ್ಟರು". ಶಾಪ ಕೇಳಿ ತತ್ತರಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಸತ್ಯವತಿ ಹೆಣ್ಣು ಕುದುರೆ ಯಾಗಿ ನಿಂತಳು. ಕೃತವರ್ಮನು, ಇದೇನು ಗುರುಗಳೇ ನಿಮ್ಮನ್ನೆ ನಂಬಿದ ನನಗೆ ಇಂಥ ಶಿಕ್ಷೆಯೇ ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನು, ನಾರದರು ಅವನಿಗೆ ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ ಕಾರಣಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳು.ಯಾವತ್ತು “ಮೂರುವರೆ ವಜ್ರಗಳು” ಹೆಣ್ಣು ಕುದುರೆಯಾದ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಮೈ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಆಗ ಅವಳ ಶಾಪ ವಿಮೋಚನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರಮನೆ ಮಂತ್ರಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ವಜ್ರಗಳಿವೆ ತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೊರಟನು. ವಜ್ರಗಳು ಅಂದರೆ ಕಲ್ಲಿನ ವಜ್ರಗಳಲ್ಲ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನೀನು ಚಿಂತಿಸಬೇಡ ನಾನೇ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ, ನಾರದರು ಹೊರಟರು. (ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವನ್ನು ನಾಳೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ) ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬರಹ: ©ಆಶಾ ನಾಗಭೂಷಣ ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏