ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ

#ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ ಹಿಂದೂ ಋಷಿಗಳು - ಋಷಿ, ಮುನಿ, ಸಾಧು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಮಹತ್ವ 1 ರಿಷಿ 2 ಮುನಿ 3 ಸಾಧು 4 ಸನ್ಯಾಸಿ 5 ಪುರೋಹಿತ್ 6 ಪಂಡಿತ್ ಮತ್ತು ಪೂಜಾರಿ 7 ಗುರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯ 8 ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಪಸ್ಸು, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ನೀವು ಋಷಿ, ಮುನಿ, ಸಾಧು, ಸನ್ಯಾಸಿ, ಪಂಡಿತ, ಪುರೋಹಿತ, ಪೂಜಾರಿ, ಆಚಾರ್ಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಗುರು ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭಿಸೋಣ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ . ಅನಂತ ವಿಶ್ವಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಯಾ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಜಗದಂಬಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ತನ್ನ ಭೌತಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶ್ವವು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ - ಬ್ರಹ್ಮ (ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ), ವಿಷ್ಣು (ಸಂರಕ್ಷಕ) ಮತ್ತು ಶಿವ (ವಿನಾಶಕ). ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಮಾನವ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವ ಜೀವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಅಥವಾ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದ ಜನರು, ಅವರು ಲೌಕಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಬಂಧನದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪರಮ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತಪಸ್ಸು, ಸಾಧನೆ, ಧ್ಯಾನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಶಾಂತಿ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸರ್ವಶಕ್ತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಲಿಯುಗದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರು ಇಷ್ಟೊಂದು ತಪಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದ ಪ್ರಕಾರ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಭಗವಂತನ (ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ, ಹರಿ, ನಾರಾಯಣ, ಶಿವ ಇತ್ಯಾದಿ) ನಾಮ ಜಪಿಸುವುದು. ಭಗವಂತನ ನಾಮ ಜಪದಿಂದಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯು ಶ್ರೀ ರಾಮಚರಿತಮಾನಸದ ಈ ಚೌಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ: ಚಹುँ ಜುಗ ತೀನಿ ಕಾಲ ತಿಹುँ ಲೋಕಾ। ಭಏ ನಾಮ ಜಪಿ ಜೀವ ಬಿಸೋಕಾ॥ ಬೇಡ ಪುರಾಣ ಸಂತ ಮತ ಎಹೂ. ಸಕಲ ಸುಕೃತ ಫಲ ರಾಮ್ ಸನೇಹೂ॥1॥ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ (ಸತ್ಯುಗ್, ತ್ರೇತಾಯುಗ್, ದ್ವಾಪರಯುಗ್ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗ್), ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ (ವರ್ತಮಾನ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯತ್) ಮತ್ತು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ (ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಪಾತಾಳ ಲೋಕ ಅಥವಾ ಭೂಗತ ಪ್ರದೇಶ), ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಗಳ ಫಲವು ಭಗವಾನ್ ರಾಮನ ನಾಮ ಮತ್ತು ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಷರತ್ತಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನು ಪ್ರಥಮ ಜುಗ್ ಮಖ ವಿಧಿ ದೂಜೆಂ. ದ್ವಾಪರ ಪರಿತೋಷತ ಪ್ರಭು ಪೂಜೆಂ॥ ಕಲಿ ಕೇವಲ ಮಲ ಮೂಲ ಮಲೀನಾ. ಪಾಪ ಪಯೋನಿಧಿ ಜನ ಮನ ಮೀನಾ॥2॥ ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಮೂಲಕ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಶಗಳ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಾಪಗಳ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಈಜುವ ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಹೀಗಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನರು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದು, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ). ನಾಮ ಕಾಮತರು ಕಾಲ ಕರಾಲಾ. ಸುಮಿರತ ಸಮನ ಸಕಲ ಜಗ ಜಾಲಾ॥ ರಾಮ್ ನಾಮ ಕಲಿ ಅಭಿಮತ ದಾತಾ. ಹಿತ ಪರಲೋಕ ಲೋಕ ಪಿತು ಮಾತಾ॥3॥ ಈ ಭಯಾನಕ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ನಾಮವು ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಎಂಬ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ವೃಕ್ಷದಂತಿದೆ. ಕೇವಲ ನಾಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ, ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಭೌತಿಕ ಜಾಲಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ರಾಮನ ನಾಮವು ಭಕ್ತನಿಗೆ ಅವನ ಹೃದಯ ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ನಾಮವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಂತೆ ಭಕ್ತನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅವನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಹ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಾಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಪಸ್ಸು, ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಿಷ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ರಿಷಿ ಭಾರತವು ಯಾವಾಗಲೂ ಋಷಿಗಳ ಭೂಮಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳ ವಂಶಸ್ಥರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿ ಎಂಬ ಪದವು ವೈದಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪಡೆದ ಜನರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವ ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಬಲದಿಂದ ವೈದಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪದಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ, ಅವುಗಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಥವಾ ರಹಸ್ಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿಗಳನ್ನು ಆ ಯುಗದ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಪಡೆದ ದ್ರಷ್ಟಾರರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಜ್ಞಾನವು ಅವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರು ವಸ್ತು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಋಷಿಗಳ ವಿಧಗಳು ಅಮರಸಿಂಹ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಏಳು ವಿಧದ ಋಷಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ (ಅವರು ಅತ್ಯುನ್ನತ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನ, ಅನಂತ ಜ್ಞಾನ/ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ), ದೇವರ್ಷಿ, ಮಹರ್ಷಿ, ಪರಮರ್ಷಿ, ಕಂದರ್ಶಿ, ಶ್ರುತರ್ಷಿ ಮತ್ತು ರಾಜರ್ಷಿ. ಸಪ್ತ (ಏಳು) ಋಷಿಗಳು ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ದೇಹಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಈ ಋಷಿಗಳು ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಪ್ರಮುಖ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಉರ್ಸಾ ಮೇಜರ್ ಅಥವಾ ಗ್ರೇಟ್ ಬೇರ್ ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಅಂತಹ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಆಕಾಶಕಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುವ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕೇತು, ಪುಲ, ಪುಲತ್ಸ್ಯ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಭೃಗು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಕೌತ್ಸ, ಗೌತಮ, ಕಶ್ಯಪ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಜಮದಗ್ನಿ, ಭಾರದ್ವಾಜರನ್ನು ಸಹ ಸಪ್ತ ಋಷಿಗಳಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ಇತರ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ಮುನಿ ಮುನಿಗಳು ಸಹ ಋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷದ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ವಿಚಲಿತವಾಗದ, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸದ ಮತ್ತು ಮೋಹ, ಭಯ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದ ಋಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅಂತಹ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂತರನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವು ಮೌನಿಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಇದರರ್ಥ ಮಾತನಾಡದ ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು. ಮೌನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಗೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮೌನವನ್ನು ಒಂದು ಸಾಧನೆ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅಂತಹ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾರದ ಮುನಿ (ಅವರನ್ನು ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಕ್ತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ) ನಂತಹ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವರನ್ನು ಜಪಿಸಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳಿಗೂ ಮುನಿ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಜೈನ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುನಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರ ಆತ್ಮವು ಸಂಯಮದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಲೌಕಿಕ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ, ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಭಾಷೆ, ಆಹಾರ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಪಕರಣಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಧು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಸಾಧನೆ (ಅಭ್ಯಾಸ) ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಜನರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಳ, ನೇರ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸದ್ ಎಂದರೆ ನೇರ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟತನದಿಂದ ಮುಕ್ತ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದವು ಸಜ್ಜನ ಎಂದರ್ಥ. ಸಾಧು ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತನ್ನ ಆರು ದುರ್ಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ: ಕಾಮ, ಕೋಪ, ದುರಾಸೆ, ಸುಳ್ಳು ಹೆಮ್ಮೆ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯ. ಸನ್ಯಾಸಿ ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂಬ ಪದವು ಸನ್ಯಾಸದಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಇದರರ್ಥ ತ್ಯಜಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ತ್ಯಜಿಸುವವರನ್ನು ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸನ್ಯಾಸಿ ಆಸ್ತಿ, ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಅವಿವಾಹಿತನಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ದೇವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಮಹಂಸ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ತಪಸ್ವಿಗಳ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವರ್ಗ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ದುಃಖದಿಂದ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಎರಡನ್ನೂ ಬಯಸುವ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದಿಕ ಜೀವನ ವಿಧಾನವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯೌವನದಿಂದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗಬೇಕಾದ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹಂತಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ (ಯೌವನ), ಗೃಹಸ್ಥ (ಗೃಹಸ್ಥ), ವಾನಪ್ರಸ್ಥ (ನಿರ್ಬಂಧ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಏಕಾಂತತೆ) ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸ (ತಪಸ್ವಿ). ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಒಬ್ಬರು ಯಾವುದೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವು ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆಯೇ? ಭಕ್ತಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ: ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗ (ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ) ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗ (ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗ). ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗ ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೂ, ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಋಷಿಗಳು ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮಂತಹ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನ ನಾಮವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯನಿರತ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪೂಜಾರಿ, ಪಂಡಿತ, ಪುರೋಹಿತ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಗುರು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಗಳ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಲು ಮೇಲಿನ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಈಗ ಅನ್ವೇಷಿಸೋಣ. ಪುರೋಹಿತ್ ಪುರೋಹಿತ ಎಂಬ ಪದವು ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ:- 'ಪರ್' ಮತ್ತು 'ಹಿತ', ಅಂದರೆ ಇತರರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಶ್ರಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಪುರೋಹಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರನ್ನು ರಾಜಮನೆತನದಲ್ಲಿಯೂ ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪುರೋಹಿತ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜಾರಿ ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಪಠಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ, ದೇವಾಲಯ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಮತ್ತು ಪೂಜಿಸುವ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಪೂಜಾರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಂಡಿತ್ ಪಾಂಡ ಎಂದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಪಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದವರನ್ನು ಪಂಡಿತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಪಾಂಡಯೆ, ಪಾಂಡೆ ಅಥವಾ ಪಾಂಡ್ಯ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹೆಸರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಉಪನಾಮವೂ ಆಗಿದೆ. ಪಂಡಿತನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪಂಡಿತೈನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರು ಗು ಎಂದರೆ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ರು ಎಂದರೆ ಬೆಳಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುರು. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಪ್ರವಚನ ನೀಡುವ ಗುರುಗಳ ನಡುವೆ ಅಗಾಧ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗುರುವೂ ಸಂತ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಂತನು ಗುರುವಾಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ಸಂತರು ಮಾತ್ರ ಗುರುವಾಗಲು ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವಿನ ಅರ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ. ಆಚಾರ್ಯ ಆಚಾರ್ಯ ಎಂದರೆ ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವವರು. ಆಚಾರ್ಯರು ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ, ತತ್ವಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇತರರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಧಾನ ಅಧಿಕಾರಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂಬ ಪದವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ (ದೇವರು) ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸದವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಮೃತಿ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ 8 ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ವಿವರಣೆಯಿದೆ - ಮಾತ್ರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ, ಅನುಚನ, ಭ್ರೂಣ, ಋಷಿಕಲ್ಪ, ಋಷಿ ಮತ್ತು ಮುನಿ. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ, ವಂಶಾವಳಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು 'ತ್ರಿಶುಕ್ಲ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿಪ್ರ ಮತ್ತು ದ್ವಿಜ (ಎರಡು ಬಾರಿ ಜನಿಸಿದವರು) ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏

#🙏🏻ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳು📜 #ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ #🔱 ಭಕ್ತಿ ಲೋಕ ***ದೇವ ದೇವನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ ವಸುದೇವ.*** ದಶಾವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇ ಅವತಾರವೆನಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣಾವತಾರವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಕೃಷ್ಣನ ಜನನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪೂತನಿ ಸಂಹಾರ, ಗೋವರ್ಧನೋದ್ದಾರ ಕಾಳಿಯ ಮರ್ಧನ ಮೊದಲಾದ ಬಾಲಲೀಲೆಯ ಸಾಹಸಗಳು ಅವತಾರ ಪುರುಷನಿಗಲ್ಲದೆ ಅನ್ಯಥಾ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರ, ಶಿಷ್ಟ-ರಕ್ಷಣೆ, ಪಾಂಡವ-ಕೌರವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದು ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥ್ಯ, ಇವೆಲ್ಲವುಗಳೂ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜಾಗೃತಿ, ತತ್ರೋಪದೇಶ, ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ. ದುಷ್ಟರು ಮಿತಿ ಮೀರಿದರೆ 'ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಎಂದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮಸೇತುವಿನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಲೋಕತ್ರಯದ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಗ್ರಂಥಗಳ ಮುಕುಟ ಮಣಿಯೆನಿಸಿ ಮನುಕುಲದ ವಿಶ್ವಕೋಶವೆನಿಸಿದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದ ದೈವ- ಮಾನವ ಕೃಷ್ಣಃ ಈ ಅವತಾರ ಪುರುಷನಿಗೆ ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟವನಾರು? ಆತನೂ ನಮಗೆ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಣೀಯನಲ್ಲವೇ? ಹೌದು; ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನೇ ವಸುದೇವ. ದೇವ ದೇವನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ. ಇವನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಯದುವಂಶೋತ್ಪನ್ನನಾದ ದೇವಗರ್ಭನ ಮಗ ಶೂರ. ಈತನ ಪತ್ನಿ ಮಾರಿಷೆ ಈ ದಂಪತಿಗಳ ಸುಪುತ್ರನೇ ವಸುದೇವ. ಇವನು ಜನಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ; ಮಂದೆ ಈತನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಅವತಾರವಾಗುವುದೆಂದು ಯೋಗದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ತಿಳಿದು ದುಂದುಭಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರಂತೆ. ಆದುದರಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಅನಕದುಂದುಭಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಾಯಿತಂತೆ. ಇವನಿಗೆ ಪೌರವಿ, ರೋಹಿಣಿ, ಮದಿರೆ, ಭದ್ರೆ, ವೈಶಾಲಿ, ದೇವಕಿ, ಮೊದಲಾದ ಪತ್ನಿಯರಿದ್ದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿಗೆ ಬಲಭದ್ರ, ಶಠ, ಸಾರಣ, ದುರ್ಮದ, ಮೊದಲಾದ ಮಕ್ಕಳೂ ವೈಶಾಲಿ ಎಂಬವಳಿಗೆ ಕೌಶಿಕನೂ ದೇವಕಿಗೆ ಕೀರ್ತಿವಂತ, ಸುಷೇಣ, ದಾಯು, ಭದ್ರಸೇನ, ಋಜುದಾಸ, ಭದ್ರದೇವರೆಂಬ ಆರು ಮಂದಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಂಸನು ಕೊಂದನು. ಅನಂತರ ಏಳನೆಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವತ್ ಪ್ರೇರಿತೆಯಾದ ಯೋಗಮಾಯೆ ಆಕರ್ಷಿಸಿ ರೋಹಿಣಿಯ ಉದರದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದಳು. ಆಕರ್ಷಿಸಿ ಹಾಕಿದುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾದ ಬಲರಾಮನಿಗೆ ಸಂಕರ್ಷನೆಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು. ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ. ವಸುದೇವನ ತಮ್ಮನಾದ ದೇವಭಾಗನಿಗೆ ಭಕ್ತಾಗ್ರೇಸರನೆನಿಸಿದ ಉದ್ಧವನು ಜನಿಸಿದನು. ಮಹಾವಿದ್ವಾಂಸನೂ ದೇವಸಮಾನವಾದ ಕೀರ್ತಿಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಇವನಿಗೆ ದೇವಶ್ರವ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಇದೆ. ವಸುದೇವನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತಮ್ಮನಾದ ಅನಾದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಶಕಿ ಎಂಬವಳಲ್ಲಿ ನಿವೃತ್ತ ಶತ್ರು ಎಂಬ ಮಗನಾದನು. ದೇವಶಿವ ಎಂಬ ಸೋದರನಿಗೆ ಶತ್ರುಘ್ನನೆಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಇವನ ತಂದೆಯು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲವರಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದುದರಿಂದ ಈತನು ಏಕಲವ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಾದನು. ವಸುದೇವನ ಪತ್ನಿ ದೇವಕಿ. ಇವಳು ದೇವಕನ ಮಗಳು. ಕಂಸನ ತಂಗಿ. ದೇವಕಿ ವಿವಾಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, 'ದೇವಕಿಯ ಎಂಟನೆಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಸೊದರ ಮಾವನಾದ ಕಂಸನಿಗೆ ಮರಣ' ಎಂದು ಅಶರೀರವಾಣಿಯಾಯಿತು. ಇದನ್ನಾಲಿಸಿದ ಕಂಸನು ದೇವಕಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದನು. ಆಗ ವಸುದೇವನು 'ಬೇಡ... ಬೇಡ... ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ. ಅವಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವೆ' ನೆಂದೂ ಭರಸೆಯಿತ್ತು ತಡೆದನು. ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿರಿಸಿದ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿ ದೇವಕಿಯೊಂದಿಗೆ ವಸುದೇವನನ್ನೂ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ ಕಂಸ. ಶ್ರಾವಣ ಬಹುಳ ಅಷ್ಟಮಿಯಂದು ರೋಹಿಣಿ ನಕ್ಷತ್ರ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನನವಾಯಿತು. 'ನಂದಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಯಶೋಧೆಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಜನಿಸಿದೆ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ಬಿಡು. ಈ ಮಗುವನ್ನು ಯಶೋದೆ ಬಳಿ ಬಿಡು' ಎಂಬ ಅಶರೀರವಾಣಿ ವಸುದೇವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯ!! ಅವನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣ ಸರಪಳಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನಿಂತಾನೇ ಬಿಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು. ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು . ಈ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡ ವಸುದೇವನಿಗೆ; ಈಗ ಜನಿಸಿದ ಮಗುವು ಅವತಾರ ಪುರುಷನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಶಿಶುವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯಮುನಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀರು ಮೊಣಕಾಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. 'ದೇವರೊಲಿದರೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ' ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಅದ್ಭುತಗಳೆಲ್ಲ ನಿದರ್ಶನಗಳು. ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಬಲರಾಮ-ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣರು ಪ್ರಕೃತಿ-ಪುರುಷ ಸ್ವರೂಪರೆಂದೂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪರೆಂದೂ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮುಂದೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಅಭಿನಂದನಾ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ ವಸುದೇವ, ವಸುದೇವನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಯಾಗಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಿಸಲಹಿದ ನಂದಗೋಪನನ್ನೂ-ಯಶೋಧೆಯನ್ನೂ ಸನ್ಮಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಬಹು ಮೂಲ್ಯವಾದ ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಉತ್ತಮೋತ್ತಮವಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೂ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ. ದುಷ್ಕರ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ ಭೂಭಾರ ಇಳಿಸಲು, ಶಿಷ್ಟರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರೆಯಲ್ಲಿ ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ದೇವ ದೇವೋತ್ತಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜನಕ, ವಸುದೇವನ ಸ್ಮರಣೆ ನಮಗೆ ಸದಾ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಾ ಶ್ರೀಧರ್ ಆನಂದದಾಯಕ ದೈವಿಕ ಆತ್ಮ. ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏

AD #bjpindia

#ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಕಥೆ #🔱 ಭಕ್ತಿ ಲೋಕ #🙏 ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ #🙏 ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ #ಶಿವ ಯಾರು? – ಶಿವನ ಪರಿಚಯ ಹಿಂದೂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಶಿವನನ್ನು ವಿನಾಶಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಉಳಿದ ಇಬ್ಬರು (ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು) ವಿವಿಧ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಕರು. ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಶಿವನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಹೊಸದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ಭೋಲೇನಾಥನಂತಹ ಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಲ ಭೈರವ ಮತ್ತು ವೀರಭದ್ರನಂತಹ ಉಗ್ರರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ . ಶಿವನು ಅವನ ವಿಪರೀತ ನಡವಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರರಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಅಪೂರ್ಣರು. ಶಿವನು ವಿಶ್ವ ನರ್ತಕಿ ( ನಟರಾಜ ), ತಪಸ್ವಿ, ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಅರ್ಧ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಉಭಯಲಿಂಗಿ ಒಕ್ಕೂಟ. ಭಗವಾನ್ ಶಿವನಿಗೆ ನೀಡಲಾದ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಶುಪತಿನಾಥ , ಅಂದರೆ 'ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯ'. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಈ ವಿವರಣೆಯು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಶಿವನನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸುವುದು ಮಾನವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ; ಅವನು ಪದಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು. ಆದರೆ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಶಿವ ಸಹಸ್ರನಾಮ (ಶಿವನ 1008 ಹೆಸರುಗಳು) ಮಹಾದೇವ (ಮಹಾನ್ ದೇವರು), ಮಹೇಶ, ರುದ್ರ, ನೀಲಕಂಠ (ನೀಲಿ ಗಂಟಲಿನವನು), ಮತ್ತು ಈಶ್ವರ (ಪರಮ ದೇವರು), ಮಹಾಯೋಗಿ ಅಥವಾ ಮಹಾನ್ ತಪಸ್ವಿ, ಇವರು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ತ ಧ್ಯಾನದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಪುರಾಣದ, ಅಧ್ಯಾಯ 3 ಶತ್ರುದ್ರ ಸಂಹಿತೆಯ, ವಿಭಾಗ 17 ಶಿವನ ರುದ್ರ ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣ ಯಜುರ್ವೇದದ ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಪ್ರಕಾರ, ರುದ್ರನು ಎಲ್ಲವೂ, ಸ್ವಯಂ, ಬ್ರಹ್ಮ; ರುದ್ರನಿಗೆ ಎರಡನೆಯವನಿಲ್ಲ. ರುದ್ರನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬನೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಎರಡನೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನೊಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಆಂತರಿಕ ಆತ್ಮನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ, ಅವನೇ, ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಕ, ಕಾಲಾನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಮರಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು, ಸರ್ವಜ್ಞ ರುದ್ರ, ದೇವರುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಶಕ್ತಿಗಳ ದಾತ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆಧಾರ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದವನು - ಅವನು ನಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ! ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರ ಉಪನಿಷತ್ 3.2 ಮತ್ತು 3.4 ರುದ್ರನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ, ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ತನ್ನೊಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಕರಗುವವನು. ಅವನು ಕಾಲದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸರ್ವಶಕ್ತ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ವಿಶ್ವವು ಪ್ರಕಟವಾದ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದವನು. ಅವನು "ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಆನಂದ" ದ ಸ್ಥಿತಿ - ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ. ಯಜುರ್ವೇದದ ೧೦.೨೩,೨೪ ರಲ್ಲಿ ಬರುವ ತೈತ್ತರೀಯ ಅರಣ್ಯಕವು ರುದ್ರನೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಸತ್ಯ, ಉಮಾಮಹೇಶ್ವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕಡು ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು-ಕಂದು ಬಣ್ಣದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪುರುಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆತ್ಮ ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ರುದ್ರನೇ. ಅಂತಹ ರುದ್ರನಿಗೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಜೀವಿಗಳ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಾಗಿರುವ ಆ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಭೌತಿಕ ವಿಶ್ವ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಜೀವಿಗಳು, ಮತ್ತು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಹೇರಳವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ರುದ್ರನೇ. ಅಂತಹ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಶಿವ ಎಂದರೆ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸ್ಥಿತಿ. ಅವನು ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರಭು. ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯು ಅವನಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ, ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಇದು ಅವನ "ಭೋಲೇನಾಥ" ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಪುರೋಹಿತರು, ರಾಜರು/ರಾಣಿಯರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಲು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವರಾತ್ರಿಯಂದು , ಹಿಂದೂಗಳು, ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಶೈವ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತಿರಸಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಿವ ಎಂದರೆ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯತೆಯ ಸ್ಥಿತಿ. ಶಿವ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸದ ಸ್ಥಿತಿ; ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಹಿರಂಗಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ಗೋಚರತೆಶಿವನು ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮದ, ನೀಲಿ ಗಂಟಲಿನ ತಪಸ್ವಿ. ಶಿವನ ಕೂದಲು ಜಡೆಯಂತೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾವು ಮತ್ತು ಅರ್ಧಚಂದ್ರನ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಗಂಗೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಗಂಟಿನಿಂದ ಹರಿಯುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ.ಶಿವನು ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇವರು. ಅವನ ಹಣೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಶಿವನು ತಲೆಬುರುಡೆಗಳ ಹಾರ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಣಿಗಳು ಅಥವಾ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೇತಾಡುವ ಹಾವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.ಸರ್ಪ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಶಿವನ ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅವರ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುಗಿದನು. ಶಿವನು ಹಾವುಗಳನ್ನು ತೋಳುಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಳೆಗಳಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಒಂದೆಡೆ ಶಿವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾನೆ. ತ್ರಿಶೂಲವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಡಮರು ಅಥವಾ ಸೊಂಟದ ಡ್ರಮ್ ಅನ್ನು ಕಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಅವನು ಶಂಖ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಮೂರನೆಯದರಲ್ಲಿ ಗದೆ ಅಥವಾ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾನೆ. ಶಿವನು ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತಲೂ ಹುಲಿ ಅಥವಾ ಚಿರತೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನ ಮೇಲ್ಭಾಗವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬರಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ಬೂದಿಯಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ತಮಾಷೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಅವನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ತಕ್ಷಣವೇ, ವಿಶ್ವವು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಶಿವನು ಅವನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಣ್ಣನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು, ಅದರಿಂದ ಬೆಳಕನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬೆಂಕಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.ಶಿವನೇ ಏಕೆ ವಿನಾಶಕ? ಹಿಂದೂ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಎಂದು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ವಿನಾಶಕ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ . ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೆಲಸವು ಹೊಸ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೆಲಸವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಶಿವನ ಕೆಲಸವು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಸೃಷ್ಟಿಯು ಮಹಾ-ಪ್ರಳಯದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮಹಾ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ತನ್ನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಶ್ವ ನೃತ್ಯವಾದ ಶಿವ ತಾಂಡವವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ . ಅವನ ನೃತ್ಯದಿಂದ, ವಿನಾಶಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ( ಓದಿ ) ಶಿವನನ್ನು ವಿನಾಶಕ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಅದರರ್ಥ ಅವನು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಹೊಸ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದರ್ಥ. ಶಿವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕರಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥೂಲ ರೂಪವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ - ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹೊಂದಿರುವ ಗುರುತನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೀರಿ, ನೀವು ಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶಿವನು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವಾಸ್ತವ ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೂರವಿಡುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ಆತ್ಮ ಅಥವಾ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.ಶಿವನ ಅವತಾರಗಳು ಶಿವನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನೇ. ಶಿವನ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅವತಾರಗಳು ಅಥವಾ ಅವತಾರಗಳಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಶಿವನ 19 ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಿಪ್ಲಾದ್ : ಶಿವನ ಪಿಪ್ಲಾದ್ ಅವತಾರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಕ್ಷನ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಶಿಶುಗಳ ಸಾವಿನಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ನಂದಿ : ದೈವಿಕ ವೃಷಭ ನಂದಿ, ಶಿವನ ದ್ವಾರಪಾಲಕ ಮತ್ತು ವಾಹನ, ಅವನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವತಃ ಶಿವನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೀರಭದ್ರ : ವೀರಭದ್ರನು ಶಿವನ ಉಗ್ರ ಯೋಧ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸತಿಯ ಆತ್ಮಾಹುತಿಯ ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಶರಭ : ಶಿವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಉಗ್ರ ರೂಪವಾದ ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಪೌರಾಣಿಕ ಪ್ರಾಣಿಯಾದ ಶರಭನ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ : ಮಹಾಭಾರತ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪಾತ್ರವಾದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಶಿವನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ದ್ರೋಣರಿಗೆ ಅವರ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಭೈರವ : ಭೈರವ ಎಂದರೆ ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶಿವನ ಉಗ್ರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ದೂರ್ವಾಸ : ತನ್ನ ಮುಂಗೋಪಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ದೂರ್ವಾಸನು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಚೀನ ಋಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಶಿವನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗೃಹಪತಿ : ಗೃಹಪತಿ ಅವತಾರವು ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಜೀವನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಮಾದರಿ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಹನುಮಂತ : ಶಿವನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹನುಮಂತನು ರಾಮನ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ವೃಷಭ : ವೃಷಭನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ಸದಾಚಾರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಿಂತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯತಿನಾಥ : ಯತಿನಾಥ ಅವತಾರವು ಶಿವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕೃಷ್ಣ ದರ್ಶನ : ಕೃಷ್ಣ ದರ್ಶನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ಅರ್ಜುನನ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಭಿಕ್ಷುವರ್ಯ : ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ನಮ್ರತೆಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದಾನದ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸುರೇಶ್ವರ : ಶಿವನ ಸುರೇಶ್ವರ ಅವತಾರವು ವೇದಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ಕಿರಾತೇಶ್ವರ : ಕಿರಾತೇಶ್ವರನು ಶಿವನ ಬೇಟೆಗಾರನ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಅವನ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಂತಂತರ್ಕ : ಸುಂತಂತರ್ಕ ರೂಪವು ಶಿವನನ್ನು ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕ ಮತ್ತು ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ನೀಡುವವನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ : ತನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಕ್ಷೇಶ್ವರ : ಶಿವನ ಯಕ್ಷೇಶ್ವರ ಅವತಾರವು ಎಲ್ಲಾ ಆಕಾಶ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಧೂತ : ಅವಧೂತನಾಗಿ ಶಿವನು ಲೌಕಿಕ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಮತ್ತು ಅತೀಂದ್ರಿಯತೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ✍🏻 Narayana Shasthry ▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬*▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬ !! ಸರ್ವಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಮಸ್ತು !! 🙏 ಸರ್ವೇ ಜನಾಃ ಸುಖಿನೋ ಭವಂತುಸರ್ವೇ ಸಂತು ನಿರಾಮಯಾಃ 🙏 !! ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ !! ▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬ 🙏 ಹರಿ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ವಾಯು ಜೀವೋತ್ತಮ 🙏