story

OBSESSION 💗 #♥Cute couple videos #trending #story #status #love

തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട്‌- 7 ആ രാത്രി... ഇസബെല്ലയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഡയറിയിലെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "തേച്ചസ്... ഒരു രാക്ഷസനല്ല... ശപിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജകുമാരൻ..." അവൾ പതിയെ തലയിണയ്ക്കടിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വെളുത്ത തൂവൽ പുറത്തെടുത്തു. മൃദുവായി അതിനെ തലോടി. "നിനക്കെന്നോട് എന്താണ് പറയാനുള്ളത്...?" അവൾ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ... ആ തൂവൽ വീണ്ടും സ്വർണനിറത്തിൽ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇസബെല്ല ഭയന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു. എന്നാൽ തൂവൽ അവളുടെ കൈ വിട്ടില്ല. അത് പതിയെ വായുവിലേക്ക് ഉയർന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ സ്വയം തുറന്നു. ജനൽ ശക്തമായി തുറന്നടഞ്ഞു. തൂവൽ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് പറന്നു. ഇസബെല്ല അറിയാതെ അതിനെ പിന്തുടർന്നു. വീട്ടുമുറ്റം കടന്ന്... റോഡ് കടന്ന്... ആ തൂവൽ നേരെ കാട്ടിലേക്കായിരുന്നു പറന്നത്. "നിൽക്ക്...!" ഇസബെല്ല വിളിച്ചെങ്കിലും അത് നിർത്തിയില്ല. അവൾ ഓടി... ഓടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ... അതേ കാട്... അതേ മരങ്ങൾ... അതേ വഴികൾ... അവൾ വീണ്ടും ആ വനത്തിന്റെ നടുവിലെത്തി. തൂവൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ശേഷം പതുക്കെ നിലത്തേക്ക് വീണു. ഇസബെല്ല അത് എടുത്തു. അപ്പോഴാണ്... ഒരു പരിചിതമായ ഗർജനം കാടാകെ മുഴങ്ങിയത്. "ഗ്ര്ര്ര്ര്..." ഇസബെല്ലയുടെ ഹൃദയം നിശ്ചലമായപോലെ തോന്നി. അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ... അതേ ഭീമാകാരമായ രാക്ഷസരൂപം. തേച്ചസ്. പക്ഷേ ഇത്തവണ... അവൾ ഓടിയില്ല. ഭയന്നെങ്കിലും അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. തേച്ചസും അവളെ നോക്കിനിന്നു. കുറച്ചുനേരം ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ... തേച്ചസ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "നീ... തിരികെ വന്നു." അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ സന്തോഷത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഇസബെല്ല ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചോദിച്ചു. "നീ... ശരിക്കും ആരാണ്?" തേച്ചസ് കുറച്ചുനേരം മൗനമായി. ശേഷം അവൻ തല താഴ്ത്തി. "ഞാൻ..." "ഒരു കാലത്ത് ഈ രാജ്യത്തിന്റെ രാജകുമാരനായിരുന്നു." "ഇപ്പോൾ..." "എല്ലാവരുടെയും കണ്ണിൽ ഒരു രാക്ഷസൻ മാത്രം." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ തിളങ്ങി. ഇസബെല്ലയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആദ്യമായി അവനോട് ഭയത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ സഹതാപം തോന്നി. അപ്പോഴേക്കും... കാട് മുഴുവൻ കറുത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് പടരാൻ തുടങ്ങി. തേച്ചസിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. "ഇസബെല്ല... ഇവിടെ നിന്ന് ഉടൻ പോകൂ!" "എന്തുകൊണ്ട്?" അവൾ ചോദിച്ചു. "അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു..." തേച്ചസിന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു. മൂടൽമഞ്ഞിനിടയിൽ നിന്ന് പതിയെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തീ പോലെ ജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ചിരിച്ചു... "ഒടുവിൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയല്ലോ..." തുടരും... 🪶🌙 #￰കല.... #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #story #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 Lachu✍️

തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട്‌ -15 ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയ സ്വർണപ്രകാശം തേച്ചസിന്റെ ശരീരത്തെ പൊതിഞ്ഞു. അവന്റെ ഭീമാകാരമായ ചിറകുകൾ പതിയെ അപ്രത്യക്ഷമായി. കറുത്ത കൊമ്പുകൾ പൊടിഞ്ഞുവീണു. രാക്ഷസന്റെ മുഖം പതിയെ മാറി. ഇസബെല്ല ശ്വാസം പോലും വിടാതെ ആ കാഴ്ച നോക്കിനിന്നു. അൽപ്പനിമിഷങ്ങൾക്കകം... അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്നത് ഒരു രാക്ഷസനല്ല. വെളുത്ത രാജകീയ വസ്ത്രം ധരിച്ച, നീണ്ട കറുത്ത മുടിയുള്ള, അതിസുന്ദരനായ ഒരു യുവാവ്. രാജകുമാരൻ തേച്ചസ്. അവൻ പതിയെ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. "ഞാൻ..." "വീണ്ടും..." അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "എന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിലേക്ക് തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നു..." ഇസബെല്ലയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. വർഷങ്ങളായി പറയാതെ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങൾ ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "തേച്ചസ്..." ഇസബെല്ലയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "നിനക്ക് ഇനി ശാപമില്ല." തേച്ചസ് ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "അതെ..." "പക്ഷേ..." അവന്റെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി. അവന്റെ ശരീരം വീണ്ടും സുതാര്യമാകാൻ തുടങ്ങി. ഇസബെല്ല ഞെട്ടി. "തേച്ചസ്!" അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. പക്ഷേ... അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. "ഇതെന്താണ്?" അവൾ ഭയന്ന് ചോദിച്ചു. അതേസമയം... ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് അതേ വൃദ്ധൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നു. "ശാപം അവസാനിച്ചു..." "പക്ഷേ..." "ഓരോ ശാപത്തിനും ഒരു വിലയുണ്ട്." ഇസബെല്ലയുടെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു. "എന്ത് വില?" വൃദ്ധൻ തേച്ചസിനെ നോക്കി. "ഇരുനൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവസാനിച്ചിരിക്കേണ്ട ജീവിതമാണ് ഇത്." "ശാപം അവസാനിച്ച നിമിഷം..." "അവന്റെ സമയം പൂർത്തിയായി." ഇസബെല്ലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. "ഇല്ല..." "ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് ഇങ്ങനെ അവസാനിക്കരുത്." അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തേച്ചസിനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. തേച്ചസ് ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "കരയരുത്..." "നിന്നെ കണ്ടതുമുതൽ ഞാൻ വീണ്ടും ജീവിക്കാൻ പഠിച്ചു." "അതുതന്നെ എനിക്ക് മതി." ഇസബെല്ല തലകുലുക്കി. "ഇല്ല..." "നിന്നെ ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തില്ല." അവൾ അവന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച നിമിഷം... അവളുടെ കണ്ണുനീർ ഒരു തുള്ളി തേച്ചസിന്റെ കൈയിൽ വീണു. ആ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി സ്വർണപ്രകാശമായി മാറി. പെട്ടെന്ന്... ക്ഷേത്രം മുഴുവൻ പ്രകാശത്തിൽ മുങ്ങി. ആകാശത്തുനിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് വെളുത്ത തൂവലുകൾ മഴപോലെ താഴേക്ക് പെയ്തു. വൃദ്ധൻ അത്ഭുതത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. "അസാധ്യം..." "ഇത്..." "സത്യസ്നേഹത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം!" തേച്ചസിന്റെ ശരീരം വീണ്ടും ഉറച്ചുതുടങ്ങി. അവൻ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് നിർത്തി. അവന്റെ ഹൃദയത്തിനരികിൽ ഒരു സ്വർണചിഹ്നം തെളിഞ്ഞു. വൃദ്ധൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. "ശാപം മാത്രമല്ല..." "വിധിയും മാറിയിരിക്കുന്നു." മന്ത്രവാദിനി ഇതെല്ലാം കണ്ടു കോപത്തോടെ നിലവിളിച്ചു. "ഇല്ല...!" "ഇത് ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു!" അവൾ അവസാനമായി ഒരു മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചു... പക്ഷേ അത് അവൾക്കുതന്നെ തിരിച്ചടിച്ചു. ഒരു വലിയ പ്രകാശസ്ഫോടനത്തോടെ മന്ത്രവാദിനി കല്ലായി മാറി. നൂറ്റാണ്ടുകളായി അവൾ സൃഷ്ടിച്ച ദുഷ്ടശക്തികൾ ആ നിമിഷം അവസാനിച്ചു. തേച്ചസ് പതുക്കെ ഇസബെല്ലയുടെ കൈകൾ സ്വന്തമാക്കി. ഇത്തവണ... അവന്റെ കൈകൾ ചൂടുള്ളതായിരുന്നു. യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു. അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ല." ഇസബെല്ലയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ദൂരെയായി ഉദയസൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ആ കാടിനെ പൊൻനിറത്തിൽ മുക്കി. ഒരു പുതിയ ജീവിതം... അവിടെ ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു. തുടരും... ❤️🪶 Lachu✍️ #💞 നിനക്കായ് #￰കല.... #📙 നോവൽ #story #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗