🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mgx1EjV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം ((19)) ഒരുകൂട്ടം കുട്ടികളുടെ നിലവിളികൾ ഉയരുന്നു., തോക്കുകളില്‍ നിന്നും കാതടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ തീ തുപ്പുന്നു. റോഡ് നിരത്തിലെ ആളുകളുടെ കണ്ണില്‍ ഭയവും അങ്കലാപ്പും കവിയുന്നു. ക്രൂരമായ ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ ആയുധധാരിയായ ആ രൂപം തോക്കില്‍ നിന്നും നിറയൊഴിക്കുന്നത് കണ്ട് കരണ്‍ തൊണ്ട പൊട്ടി അലറി : 𝗡𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢.......!!!! കതകില്‍ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കരണ്‍ കണ്ണുകള്‍ വലിച്ചു തുറന്നു. ശരീരമാകെ വിയര്‍ത്തൊലിക്കുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തില്‍ കിതപ്പിന്‍റെ ശബ്ദം മുറിയില്‍ മാത്രമായി തങ്ങി നിന്നു. വീണ്ടും അതേ സ്വപ്നം. ഇതിപ്പോള്‍ രണ്ടു തവണയായി! എന്തായിരിക്കും ഈ ദുഃസ്വപ്നത്തിന്‍റെ സൂചനയെന്ന് എത്രകണ്ട് ചിന്തിച്ചും ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല. കരണ്‍ തന്‍റെയിടം ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കി. താന്‍ അല്‍പ്പമൊന്നു മയങ്ങി പോയി. കതകില്‍ നിര്‍ത്താതെ തട്ടുന്ന ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ആരായിരിക്കുമത്?! റൂം മാറി ആളറിയാതെ തട്ടുകയാണെന്നാണോ ആ ശബ്ദത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം?! വല്ലാത്ത നോട്ടം കതകിലെറിഞ്ഞ് കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു. "Who's There??!" അവന്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതിന് മറുപടിയായി കതകില്‍ മുന്നു തവണ പിന്നെയും തട്ടല്‍ മുഴങ്ങിയതു മാത്രം. ഇത്തവണ പന്തികേട് തോന്നുന്നു. ജാഗരൂകനായി അവന്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. വയറിലെ തുന്നിക്കെട്ടലില്‍ നിന്നും വേദന തോന്നുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തേതിനേക്കാള്‍ കഠിനമല്ലത്. വിഴുങ്ങിയിറക്കിയ പെയിന്‍ കില്ലര്‍ നന്നായി സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. കിടക്കയില്‍ തലയിണയുടെ ഭാഗത്തു വെച്ച തോക്കെടുത്ത് ബലമായി പിടിച്ച് അഴിച്ചു വെച്ച ജാക്കറ്റിലും മുറിയിലെ മറ്റു സാമഗ്രികളിലും കരണൊന്നു നോക്കി പറഞ്ഞു : "വന്നു കയറി കതകില്‍ നിര്‍ത്താതെ തട്ടുന്ന അതിഥി ശത്രുവാണെങ്കില്‍ നിങ്ങളൊക്കെ എന്‍റെ കൂടെ നിന്ന് സഹായിക്കണം. ഇവിടെ ഞാന്‍ തനിച്ചു മാത്രമാണ്." അവയെല്ലാം അനക്കമറ്റ് കിടന്നതല്ലാതെ മറ്റു മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. തോക്കുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് ഓരോ ചുവടും വളരെ കരുതലോടെ കതകില്‍ അവനെത്തി നിന്നു. വീണ്ടും ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു : "Who's There?!" ഇല്ല., മറുപടിയില്ല. ഒരു പോരാട്ടത്തിനുള്ള വീര്യം ഇനിയും ശരീരത്തില്‍ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തും വരട്ടെ., ജീവന്‍ നിലയ്ക്കുന്നതു വരെ പോരാടുക തന്നെ. ഒരിക്കല്‍ കൂടി മുറി ചുറ്റായി കരണ്‍ ഒന്നു നോക്കി. ഞങ്ങള്‍ കൂടെയുണ്ട് എന്നൊരു സൂചന ആ വസ്തുക്കള്‍ ഉറപ്പ് തരും പോലെ! ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസം പുറത്തേക്ക് തള്ളി കതകിന്‍റെ ലോക്കില്‍ പിടിച്ച് കരണ്‍ തിരിച്ചതും ശക്തിയായി അത് തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. കതക് ശിരസ്സിലിടിച്ച് അവന്‍ കിടക്കയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. ബലമായി പിടിച്ച തോക്കാവട്ടെ മേശയുടെ താഴേക്ക് പാഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമായി. തലയില്‍ വേദനയ്ക്കൊപ്പം തരിപ്പും അനുഭവപ്പെടുന്നു. കതകിലേക്ക് അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിയൊന്നു നോക്കി. കറുത്ത ജാക്കറ്റും ജീന്‍സും ബൂട്ടുമൊക്കെ ധരിച്ച യുവതി ഒട്ടും ഭാവ വ്യത്യാസമില്ലാതെ നില്‍ക്കുന്നു. അവള്‍ മൂന്നായി സ്വയം മാറുന്ന വിചിത്രമായ, അതിശയിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച! മൂന്നു രൂപവും ഒരുപോലെതന്നെ! അതേ വസ്ത്രധാരണയും അതേ രൂപ സാദൃശ്യവും.! ഇതെന്ത് കൂത്താണ്?! കതക് തലയിലിടിച്ചു വീണതോടെ തന്‍റെ കാഴ്ചയില്‍ വല്ലതും സംഭവിച്ചു കാണുമോ??!! കരണ്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ച് തിരുമ്മി തുറന്ന് വീണ്ടും നോക്കി. മൂന്ന് യുവതികള്‍ നിരന്നു നില്‍ക്കുന്നു. അതിലൊരുവള്‍ പിന്നോട്ട് പോയി കതക് ബോള്‍ട്ട് ചെയ്തപ്പോഴാണ് താന്‍ കാണുന്നത് ബ്ലാക്ക് മാജിക് അല്ലെന്ന് കരണിന് ബോധ്യമായത്. വന്നിരിക്കുന്ന യുവതികള്‍ പോരാളികളാണ്. അവര്‍ ഇരട്ട സഹോദരികളുമാണ്. "ഞങ്ങളെ ഇവിടെ വിട്ടത് നിങ്ങളുടെ പഴയ സുഹൃത്ത് ഡിക്സന്‍ കോബയാണ്." ഒരുവള്‍ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. കരണ്‍ ദീര്‍ഘമായ ശ്വാസമെടുത്തു. കോബയുടെ അടുത്ത കളി ആരംഭിക്കുകയായി.! അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നും ആദ്യം പുറത്തു വന്നത് ഇവളായിരിക്കണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവള്‍ തന്നെയായിരിക്കണം ഈ മൂവര്‍ സംഘത്തിന്‍റെ നേതാവ്. കരണ്‍ ഊഹിച്ചു നിര്‍ത്തി. "അപ്പോള്‍ ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി അയച്ചു തന്ന് കോബ എന്നെയിട്ട് ഓടിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. അല്ലേ!?" കരണ്‍ പുച്ഛമായി ചിരിച്ച് ചോദിച്ചു. "അതെ.!" അവള്‍ മറുപടി കൊടുത്തു. "നിങ്ങള്‍.?!" "ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ മോസ്റ്റ് വാണ്ടഡ് ക്രിമിനല്‍ പട്ടികയില്‍ ഇടം നേടിയ സഹോദരികളാണ് ഞങ്ങള്‍. ആസാം ചീറ്റ എന്ന അപര നാമത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ അറിയപ്പെടുന്നു." "ഓ.. ഞാന്‍ എവിടെയോ കേട്ടതു പോലെയുണ്ട് നിങ്ങളെ കുറിച്ച്. അപകടകാരികളായ സഹോദരികള്‍. കൈയ്യിലെ കഠാര സമര്‍ത്ഥമായി ശത്രുവിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കാന്‍ വളരെ കഴിവുള്ളവര്‍.!" "അതെ.. അതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങള്‍. മാത്രമല്ല, മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി താങ്കള്‍ അറിയണം. ആസാം ചീറ്റയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ദര്‍ശനം കിട്ടിയ ശത്രുക്കള്‍ ആരും ഇന്ന് ജീവനോടെയില്ല." "ഓഹോ.!! അതുശരി!! അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ഇനി ഞാനും ജീവനോടെയുണ്ടാവില്ല എന്നാണോ പറഞ്ഞു വരുന്നത്??!" കരണ്‍ തന്‍റെ ക്ഷീണം പുറത്ത് പ്രകടമാക്കാതെ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. മൂവരില്‍ ഒരുവള്‍ കരണിന്‍റെ വയറില്‍ തുന്നിക്കെട്ടിയ മുറിവ് ഒന്നു നോക്കി. ശത്രുവിന്‍റെ ബലഹീനതയെ അവള്‍ നന്നായി ഗ്രഹിക്കുന്നത് കാണാതെ കാണുകയായിരുന്നു കരണ്‍. "താങ്കളെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളും ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശത്രുക്കള്‍ ആരായാലും അവരോട് സന്ധി ചെയ്യാത്ത യോദ്ധാവ്. നക്സല്‍ ബാരിയില്‍ നിങ്ങളുടെ സൈന്യം നടത്തിയ കൂട്ടക്കുരുതിയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ് ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു സഹോദരികള്‍. അന്ന് താങ്കള്‍ വെട്ടി നുറുക്കിയവരില്‍ ഒരാള്‍ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനായിരുന്നു." നേതാവ് എന്നു തോന്നിക്കുന്നവള്‍ ഉഗ്രമായ നോട്ടമെറിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു. "നക്സല്‍ ബാരിയിലെ ആക്രമണത്തില്‍ ഞാന്‍ തീര്‍ത്തവരെല്ലാം പുണ്യാത്മക്കളായിരുന്നില്ല. നേപ്പാളി സ്ത്രീകള്‍ അവിടെ നേരിടേണ്ടി വന്ന ക്രൂരമായ സാഹചര്യം കാണുന്ന ഏതൊരുവന്‍റെ ഉള്ളിലും ഒരു യോദ്ധാവ് ഉണര്‍ന്നു പൊങ്ങും. എനിക്കും നഷ്ടം സംഭവിച്ചു. നല്ലൊരു സൈനികനെ. ഹരീന്ദറിനെ..!" കരണും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. "അപ്പോള്‍ ഇരു കൂട്ടരുടേയും നഷ്ടം വളരെ വലുതാണ്." വക്രമായി അവള്‍ ചിരിച്ചു. "അതെ..!" കരണ്‍ കപടമായി മന്ദഹസിച്ചു. "താങ്കള്‍ വലിയ സൂത്രശാലിയാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അച്ഛനെ കൊന്ന നിങ്ങളെ ഒരിക്കലെങ്കിലും നേരില്‍ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരിക്കലും വിശ്വാസമില്ലാത്ത ദൈവം ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം തന്ന് അത് സത്യമാക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ല." കരണ്‍ മനോഹരമായി മറുപടി ചിരിച്ചു. "ഇതിലെന്താ ഇത്ര തമാശ?!" അവള്‍ മുഖം ചുളുക്കി. "അല്ല., വളരെ അപകടകാരികളായ നിങ്ങള്‍ കൊല്ലാന്‍ വന്നിട്ട് നിന്ന് കഥാപ്രസംഗം നടത്തുന്നോ?!" ചിരിയുടെ അവസാനം അതിശയം പ്രകടമാക്കി കരണ്‍ പരിഹസിച്ചു! "ഇല്ല., താങ്കളെ കൊല്ലാനുള്ള കല്‍പ്പന ഇതുവരെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ., താങ്കളെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി ഞങ്ങള്‍ വെട്ടും. അല്‍പ്പ പ്രാണനോടെ വെറുതെ വിടും." വല്ലാത്ത ഉറപ്പോടെ ഒരുവള്‍ പറഞ്ഞതില്‍ കരണ്‍ തന്‍റെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി തയ്യാറെടുത്തു നിന്നു. മേശയ്ക്കടിയിലേക്ക് പാഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമായ തോക്ക് കരസ്ഥമാക്കിയെടുക്കല്‍ പ്രയാസകരമാണ്. അതിനു വേണ്ടി ശ്രമിച്ചാല്‍ മൂവരുടേയും വെട്ട് തനിക്ക് ഏല്‍ക്കേണ്ടി വരും. നിരായുധനായി ആസാം ചീറ്റയോട് പോരാടുകയല്ലാതെ മറ്റു വഴിയില്ല.! കരണ്‍ ഒന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. ക്ഷീണിച്ചു തുടങ്ങിയ ശരീരത്തെ പാകപ്പെടുത്തി. അടുത്ത നിമിഷം എന്തും സംഭവിക്കാം. ജനലിലൂടെ കടന്നെത്തിയ ചെറു കാറ്റില്‍ കരണിന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ വീണു കിടന്ന മുടിയിഴകള്‍ ചുമ്മാ നൃത്തമാടി. കണ്ണുകള്‍കൊണ്ട് നാലുപേരും ഒരുപോലെ പരസ്പരം പോരാടി. ആസാം ചീറ്റയെന്ന മൂന്നു സഹോദരികള്‍ തങ്ങളുടെ പിന്നില്‍ നിന്നും നീളമുള്ള കഠാര പുറത്തേക്കെടുത്തു. "ഹയ്യാ..!!" എന്നൊരു ആക്രോഷത്തോടെ ആദ്യത്തവള്‍ ചാടി വീണതും കൊടുങ്കാറ്റ് വേഗതയില്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി അടുത്തവളുടെ നെഞ്ചു നോക്കി കരണ്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. തൊഴി കിട്ടിയവള്‍ കതകില്‍ തെറിച്ചു വീണു. അവശേഷിക്കുന്നവള്‍ കരണിന്‍റെ വലതു ഭാഗത്ത് കയറി കഠാര ആഞ്ഞു വീശിയതും മേശപ്പുറത്തെ പൂച്ചട്ടി കൈയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് അനായാസം കരണ്‍ ആ വെട്ട് തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി. അവളുടെ നെഞ്ചില്‍ ഊക്കിലിടിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞ കരണ്‍ അത് വേണ്ടെന്നു വച്ച് അടുത്ത ഭിത്തിയിലേക്ക് അവളെ ഉയര്‍ത്തിയെറിഞ്ഞു. കതകില്‍ തെറിച്ചു വീണവള്‍ ഉയര്‍ന്നെഴുന്നേറ്റ് കരണിന്‍റെ മുതുകില്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചതും കിടക്കയിലേക്ക് വീണുപോയ അവന്‍ മലക്കം മറിഞ്ഞ് മുന്നില്‍ വന്നവളുടെ കഴുത്ത് നോക്കി ശക്തിയില്‍ തൊഴിച്ചു. അവള്‍ ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീഴവേ അടുത്തവള്‍ തന്‍റെ കഠാര അവന്‍റെ നേര്‍ക്ക് നീട്ടി വീശി. അതേ കിടപ്പില്‍ വായുവില്‍ മലക്കം മറിഞ്ഞ് കരണ്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി കൈയ്യില്‍ തടഞ്ഞ തലയിണ ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചതും അവളുടെ അടുത്ത വെട്ടില്‍ തലയിണ രണ്ടായി പിളര്‍ന്ന് പഞ്ഞിക്കെട്ടുകള്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ പറന്നു കളിച്ചു. വീണ്ടും അവള്‍ വെട്ടാന്‍ ഓങ്ങിയതും കരണ്‍ ആ കാലുകള്‍ നോക്കി ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. തല്‍ക്ഷണം അവന്‍റെ കാല്‍ക്കീഴില്‍ വീണു പോയ അവളെ സ്വന്തം തോളിലുയര്‍ത്തി കരണ്‍ മേശയിലേക്കെറിയുകയായിരുന്നു. നടു വിലങ്ങി അവള്‍ പിടഞ്ഞു പോയി. രംഗം കണ്ട് കോപം വലിഞ്ഞു കയറിയ മിച്ചം വന്ന രണ്ടു പേര്‍ കരണിന്‍റെ ഇരു ഭാഗത്തു നിന്നും ആക്രമിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞതും അവന്‍ അല്‍പ്പമൊന്നു പതറി. ഇരുവരുടേയും ശക്തമായ ആഞ്ഞു വെട്ടല്‍ പല വിധത്തിലും ഒഴിഞ്ഞു മാറിയ കരണ്‍ ഒടുവില്‍ കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയ സ്റ്റൂള്‍ ഉയര്‍ത്തി വെട്ട് തടഞ്ഞ് പറന്നടിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരുവള്‍ അതേറ്റ് പിന്നോക്കം മലര്‍ന്നു വീണതും അടുത്തവള്‍ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് വന്ന് ആക്രമണം തുടര്‍ന്നു. ചുവടുകള്‍ പിഴയ്ക്കാതെ, കരണ്‍ പിടിച്ചു നിന്നു. അവന്‍റെ ഇടതു ഭാഗം ചേര്‍ന്നു നിന്ന് കഠാര പ്രയോഗിക്കാമെന്ന കണക്കു കൂട്ടല്‍ കാറ്റില്‍ പറത്തി കരണ്‍ മുന്നേറി. കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയ ജാക്കറ്റ് ആയുധമാക്കിയെടുത്ത് ഒരുത്തിയുടെ കൈയ്യും കഴുത്തു കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കരണ്‍ തറയിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിയടിച്ചു. അടുത്തവള്‍ ചടുലമായി കഠാര വീശിയതും കരണ്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. ആ വെട്ട് ചെന്നതാവട്ടെ കരണിന്‍റെ പിന്നില്‍ കൂടി ആക്രമിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞ സ്വന്തം സഹോദരിയുടെ ശിരസ്സില്‍. വെട്ട് ഏല്‍ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കരണ്‍ അവളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിത്തമിട്ടു. മുടിയിഴ വ്യത്യാസത്തില്‍ സ്വന്തം സഹോദരിയുടെ വെട്ടില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും തള്ളി നിശ്ചലമായി. കരണ്‍ വെട്ട് തടഞ്ഞവളുടെ കാല്‍മുട്ടിന് പിന്‍ഭാഗത്ത് ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചതും അവള്‍ മുട്ടിലിരുന്നു പോയി. സമയം പാഴാക്കാതെ കഴുത്തില്‍ ചുഴറ്റി പിടിച്ച് പിന്നിലേക്ക് കമഴ്ത്തിയടിച്ചതും അവളുടെ കാലുകള്‍ സ്വന്തം സഹോദരിയുടെമേല്‍ വന്ന് പതിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു തരത്തിലും കരണിനെ പൂട്ടാന്‍ ആസാം ചീറ്റയ്ക്കാവുന്നില്ല. ശിരസ്സ് പൊളിയുന്നതു പോലെയത്ര അപമാനം മൂവരിലും ഒരുപോലെ പ്രകടമായി. കരുതിയതിനേക്കാള്‍ മെയ്യ് വഴക്കവും വേഗതയുമുള്ള തികഞ്ഞ യോദ്ധാവാണ് കരണ്‍. ഇങ്ങനെയൊരു ശത്രുവിനെ കിട്ടുന്നത് ഇതാദ്യം! ഓരോ തവണ വ്യത്യസ്ത രീതിയില്‍ ആക്രമിക്കുമ്പോഴും അതെല്ലാം മനസ്സില്‍ കണക്കിരുത്തി കരണ്‍ പ്രതിരോധിച്ച് അവരെ ഒരുപോലെ അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്നാല്‍.., കരണിന്‍റെ മുറിവ് വിനയായി മാറി. നല്ലൊരു അവസരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ വയറിലെ മുറിവിലേക്ക് ഒരുവള്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചതും പ്രാണന്‍ പറിയുന്ന വേദനയോടെ കരണ്‍ തറയിലേക്ക് അലച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു. "ആഹ്., ഹമ്മേ....!!!!" വയറു പൊത്തി കണ്ണുകള്‍ ഇറുകിയടച്ച് അവന്‍ പിടഞ്ഞു പോയി. ആസാം ചീറ്റ ആ രംഗം കണ്ട് ശാന്തമായി നിന്നു. വേദനയില്‍ പിടയുന്ന കരണ്‍ മൂവരുടേയും കണ്ണുകളില്‍ വിരുന്നായി മാറി. വേദന കടിച്ചമര്‍ത്തി കരണ്‍ മുറിവിലേക്ക് നോക്കി. തുന്നിക്കെട്ടല്‍ ചിലത് പൊട്ടി ചോരയൊലിക്കുന്നു. "എന്തുപറ്റി?! ഒരു മുറിവിന് കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ളത്ര ശൗര്യമുള്ളോ നിങ്ങള്‍ക്ക്?!" കൂട്ടത്തില്‍ നേതാവ് എന്നു തോന്നിക്കുന്നവള്‍ കഠാര പ്രത്യേക രീതിയില്‍ കറക്കി പരിഹസിച്ചു. കരണ്‍ അവളെയൊന്നു ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി. പതിയെ അവന്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു : "നിങ്ങള്‍ മൂന്നും സ്ത്രീകളായതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ദൗര്‍ബല്യപ്പെട്ടുപോയത്.!" മൂവരും പുരികം വളച്ച് സംശയിച്ചു നില്‍ക്കേ കിടക്ക വിരി കീറി മുറിവില്‍ വരിഞ്ഞു കെട്ടി അവന്‍ പറഞ്ഞു : "പക്ഷേ ആ ദൗര്‍ബല്യം ഇനിയെനിക്കുണ്ടാവില്ല. ഈ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തു പോവുക നമ്മളില്‍ ഒരാളായിരിക്കും." ആ വാക്കുകള്‍ ആസാം ചീറ്റയെന്ന സഹോദരികളെ വല്ലാതെ വ്രണപ്പെടുത്തി. അടുത്ത സംഘട്ടനത്തിനായി ഒരുവള്‍ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു വന്നതും കാല്‍ക്കീഴില്‍ കിടക്കുന്ന ജാക്കറ്റ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കാലുകൊണ്ടെറിഞ്ഞ് അടുത്തവളെ കരണ്‍ കറങ്ങിയടിച്ചു. ജാക്കറ്റ് മുഖത്ത് വീണവള്‍ ഒരു നിമിഷം ലക്ഷ്യം പിഴച്ചതും കരണ്‍ അവളുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിത്തമിട്ട് അനായാസം പിന്നോട്ട് ഒടിച്ച് മൂന്നാമത്തവളുടെ നേര്‍ക്കെറിഞ്ഞു. ഇരുവരും ഭിത്തിയിലേക്ക് പറന്നു വീണു. മറ്റൊരുത്തി പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് തലങ്ങും വിലങ്ങും വീശി വെട്ടി. അതെല്ലാം തന്‍റെ രീതിയില്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയ കരണ്‍ നല്ലൊരു അവസരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ അവളുടെ മൂക്കിന്‍റെ മര്‍മ്മം നോക്കി ഒന്നു കൊടുത്തു. ചോരയൊലിച്ച് ശിരസ്സില്‍ വല്ലാത്ത തരിപ്പോടെ അവള്‍ തറയില്‍ ഊര്‍ന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. അടുത്തവള്‍ ഓടിയടുത്ത് വീണ്ടും കഠാര പ്രയോഗിച്ചു. കരണ്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി അവളുടെ കഴുത്തില്‍ പിടിത്തമിട്ട് ഭിത്തിയോട് ചേര്‍ന്നിടിച്ചു. ശിരസ്സില്‍ വിമാനം പറന്നിറങ്ങുന്നത്ര അസഹനീയമായ തരിപ്പും വേദനയുമോടെ അവള്‍ തറയില്‍ വീണു. തന്‍റെ രണ്ടു സഹോദരികള്‍ ശക്തിയെല്ലാം ചോര്‍ന്ന് വീണിരിക്കുന്നു. ഇനിയൊരു പോരാട്ടത്തിനുള്ള ഊര്‍ജ്ജം അവര്‍ക്കില്ല. നേതാവ് എന്നു തോന്നിക്കുന്നവള്‍ കോപം കൊണ്ട് വിറച്ച് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കരണ്‍ തയ്യാറായി നിന്നു. തൊണ്ട പൊട്ടുമാറ് ഭ്രാന്തിയെ പോലെ അവള്‍ ആദ്യം അലറി. ശേഷം കരണിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. തന്‍റെ കലിയെല്ലാം കൈകളിലും കഠാരയിലും ആവാഹിച്ചെടുത്ത് അവള്‍ ആഞ്ഞു വീശുന്ന മുറയ്ക്ക് അതെല്ലാം അനായാസം കരണ്‍ പ്രതിരോധിച്ചു നിന്നു. ചുവടു പിഴച്ചു പോയ അവളുടെ കഠാരയില്‍ പിടിത്തമിട്ട് ആ കൈ പിന്നോക്കം തിരിച്ചു നിര്‍ത്തി കരണ്‍ തള്ളി മാറ്റി അപേക്ഷിച്ചു : "പ്ലീസ്.., നിങ്ങളുടെ സഹോദരികള്‍ ത്രാണിയില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്. അവരെ ഇവിടെ നിന്നും കൊണ്ടു പോകൂ. രക്ഷപ്പെടൂ..!" "തന്നെ തീര്‍ക്കാതെ ഇവിടെ നിന്നും പോകില്ല..." ചോരയൊലിക്കുന്ന ചുണ്ടുകള്‍ തുടച്ച് അവള്‍ ശക്തിയായി പുലമ്പിയതില്‍ കരണ്‍ ശിരസ്സാട്ടി. വല്ലാത്ത രൗദ്രത്തോടെ അവള്‍ വീണ്ടും പാഞ്ഞടുത്തതും കരണ്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറി മുതുകില്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. നിയന്ത്രണം കൈവിട്ടുപോയ അവള്‍ ജനല്‍ ചില്ല് തകര്‍ത്ത് താഴേക്ക് പതിക്കുകയായിരുന്നു. റോഡില്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന കാറിലേക്ക് മൂന്നാം നിലയില്‍ നിന്നും അവള്‍ വന്ന് പതിക്കുന്ന നടുക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് റോഡിലെ ആളുകള്‍ പരിഭ്രാന്തരായി. ചില സ്ത്രീകള്‍ അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞ് ബഹളം വെച്ചു. അപ്പോഴും കാറിലെ സൈറന്‍ നിര്‍ത്താതെ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അനക്കമറ്റ് ചോരയൊലിപ്പിച്ച് അതേ കിടപ്പില്‍ അവള്‍ മുകളിലേക്ക് നോക്കി. എല്ലാം കണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ അപ്പോഴും കരണ്‍ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. കൂടിനിന്ന ആളുകള്‍ ഇതെന്തു സംഭവിച്ചതെന്ന മട്ടില്‍ സീഗള്‍ ഹോട്ടലിന്‍റെ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് നോക്കി. അത് മനസ്സിലാക്കിയ കരണ്‍ മറയിലേക്ക് ചേര്‍ന്നു നിന്നു. തറയില്‍ വീണ് കിടക്കുന്ന ജാക്കറ്റ് എടുത്ത് ധരിച്ച് മറ്റു രണ്ട് സഹോദരികളെ അവനൊന്നു നോക്കി. തലയിലെ തരിപ്പ് മാറി അവര്‍ ഉണരുന്നതിനു മുന്നേ കരണ്‍ സ്ഥലം വിടുകയായിരുന്നു. രണ്ടു സഹോദരികളും നടുക്കത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ശത്രുവിനെ കാണുന്നില്ല. മൂത്ത സഹോദരിയും ഇല്ല. സംശയം തോന്നിയ അവര്‍ ചില്ല് തകര്‍ന്ന ജനാലയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി. ആ കാഴ്ച അവരെ തീര്‍ത്തും നടുക്കി കളഞ്ഞു. "ദീദീ....???!!!!" എന്നൊരു അലര്‍ച്ച കരച്ചിലിനോടൊപ്പം ഇരുവരില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കൊഴുകി. ഏതാനും പോലീസ് വാഹനങ്ങള്‍ കുതിച്ചു വന്ന് നിശ്ചലമായി. തൊട്ടു പിന്നാലെ ആംബുലന്‍സും പാഞ്ഞു വന്നു. രംഗം തിരക്കും ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളും കൊണ്ട് സമ്പന്നമായി മാറി. അതെല്ലാം മാറി നിന്ന് വീക്ഷിച്ച് കരണ്‍ ഓരം പറ്റി രക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇനിയുമിനിയും ആക്രമണങ്ങള്‍ കോബയില്‍ നിന്നും പറന്നു വീഴും. അടുത്തു കണ്ട ഇടവഴികളിലൂടെ കയറിയിറങ്ങിയ കരണിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് വീണ്ടും ആക്രമണം..!! ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

രഹസ്യ മുറി Last part പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ :- “ ‘THE BEST ’ ഓഫീസിൽ ആദ്യം ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു സ്റ്റാഫ് ആയിരുന്നു അനുഭമ (അനു). മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഒരു രാത്രി, ഓഫിസിൽ നിന്ന് റൂമിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ കരന്റ് ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾ റൂമിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അകത്ത് ആരോ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ വന്നു. കള്ളൻ കയറിയതാണെന്ന് കരുതി, ശബ്ദമില്ലാതെ അവൾ പതിയെ അകത്തേക്ക് കടന്നു. അവളുടെ ബെഡ്‌റൂമിൽ, ഒരാൾ ഭിത്തിക്കുള്ളിൽ എന്തോ ഒളിപ്പിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ഉടൻ തന്നെ അവൾ അതിന്റെ വീഡിയോ എടുത്തു. ആൾ തിരയുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ വേഗം മാറി സോഫയുടെ പിന്നിൽ ഒളിച്ചു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആൾ വീണ്ടും വന്നു. ശേഷം ഹാളിലുള്ള ക്ലോക്കിന്റെ പിന്നിൽ എന്തോ വെച്ച്, ക്ലോക്ക് പഴയ സ്ഥിതിയിലേക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു. തുടർന്ന് വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്ത് അവിടെ നിന്ന് പോയി. ആൾ ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉടമസ്ഥനായിരുന്നു. അവന്റെ കൈയിൽ റൂമിന്റെ ഒരു സ്പെയർ കീയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, അനു അവൻ നിന്നിരുന്ന ഭിത്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഒരു കാൻഡിൽ ലാമ്പിന്റെ സ്റ്റാൻഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് നീക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം നീങ്ങിയില്ല. പല ശ്രമങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൾ അത് തിരിച്ചു നീക്കി. അതിന്റെ അടിയിൽ ഒരു കീഹോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയിൽ അവൾ കീ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം ഓർമ്മ വന്നു. ഹാളിലെ ക്ലോക്കിന്റെ പിന്നിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾക്ക് കീ കിട്ടി. അത് ഉപയോഗിച്ച് ലോക്ക് തുറന്നപ്പോൾ, അകത്ത് ചില ഡോക്യുമെന്റുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുശേഷം അവൾ കൂടുതൽ അന്വേഷണം തുടങ്ങി. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഈ രഹസ്യ മുറിയും അതിന്റെ പിന്നിലെ കാര്യങ്ങളും അവൾ കണ്ടെത്തിയത്.” --- “കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം, അനു ഈ രഹസ്യം മനസിലാക്കിയെന്നും അതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവർ എങ്ങനെയോ അറിഞ്ഞു . തുടർന്ന് അവളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. പേടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അനു കണ്ടുപിടിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഒരു സ്കെച്ച് ബുക്കിൽ എഴുതുകയും, രഹസ്യ മുറിയും ക്ലോക്കും അതിൽ വരക്കുകയും ചെയ്തു. ചില വിവരങ്ങൾ ഒരു പെൻഡ്രൈവിലും സൂക്ഷിച്ചു. ശേഷം അവൾ ജോലിയിൽ നിന്ന് രാജിവെച്ച് മറ്റൊരു ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് താമസം മാറി. അവൾക്ക് പകരം വന്ന എന്നെ കണ്ടെത്തി, എല്ലാം പറഞ്ഞു. അവർ തനിക്കു അപകടം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഓഫീസിലും ആ റൂമിലും തുടരുന്ന ഒരാൾക്ക് സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ കൂടുതൽ സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് അവൾ കരുതി. അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ എന്നെ സമീപിച്ചത്. അവളുടെ സ്കെച്ച് ബുക്കും പെൻഡ്രൈവും ഒരു മോതിരവും എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു. കൂടുതൽ വിവരം കിട്ടിയാൽ അറിയിക്കാനും സൂക്ഷിക്കാനും പറഞ്ഞു. അതാണ് ഞാൻ അവളെ അവസാനമായി കണ്ടത്. അന്ന് തന്നെ… അവൾ ഒരു ‘ആക്സിഡന്റിൽ’ മരിച്ചു. പക്ഷേ അത് ഒരു ആക്സിഡന്റ് അല്ല. അതിന് പിന്നിൽ ആരാണെന്നും എന്താണെന്നും എനിക്ക് അറിയാം. ഇന്നുവരെ അവളുടെ മരണത്തിന്റെ സത്യം പുറത്തുവന്നിട്ടില്ല. എല്ലാം അവർ ഒരുക്കിയ പ്ലാൻ ആയിരുന്നു.” — സാറ --- “ശേഷം, അനു പറഞ്ഞതുപോലെ, ഓഫീസിലെ എംഡി കേബിനിൽ കയറാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. അവിടെ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ കിട്ടുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ CCTV ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അത്ര എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഓഫീസിൽ മോഷണ ശ്രമം നടന്നപ്പോൾ, മോഷ്ടാക്കൾ CCTV ഹാക്ക് ചെയ്തു. ആ അവസരം ഞാൻ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി എംഡി റൂമിൽ കയറി. 10 മുതൽ 1 വരെ ബോർഡ് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ആ സമയത്ത് ഞാൻ അകത്ത് കയറി. കുറച്ച് സമയം തിരച്ചിൽ നടത്തിയ ശേഷം ചില ഫയലുകൾ കിട്ടി. ഞാൻ അത് എന്റെ ഫോണിൽ റെക്കോർഡ് ചെയ്തു. പക്ഷേ സമയം നോക്കാൻ മറന്നു. അത് എന്റെ വലിയ പിഴവ് ആയിരുന്നു. ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ എംഡി റൂമിലേക്ക് വന്നു. ഞാൻ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാൾക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. അയാൾ എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി—ഇത് തുടരുകയാണെങ്കിൽ കൊല്ലുമെന്ന്. ശേഷം ഞാൻ അന്വേഷണം നിർത്തി. ജോലിയിൽ നിന്ന് രാജിവെച്ച് ദുബായിലേക്ക് പോയി. പേടി കൊണ്ടല്ല… തുടർന്നാൽ അവർ ജാഗ്രതയാകുകയും രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്ന് അറിഞ്ഞതുകൊണ്ട്. രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നു. ആരും തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ പർദ്ദയും നിഖാബും ധരിച്ചു. സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ഫിദയുടെ സഹായം ആവശ്യമായിരുന്നു. പക്ഷേ നേരിട്ട് സമീപിച്ചാൽ ഇരുവര്ക്കും അപകടമാകും. അതിനാൽ ഞാൻ അവളെ ഫോളോ ചെയ്തു. ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് എത്തി. ആരും കാണാതിരിക്കാനായി മെയിൻ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു. മഴയുണ്ടായതിനാൽ കരന്റ് പോയതായി എല്ലാവരും കരുതും. സ്കെച്ച് ബുക്കും പെൻഡ്രൈവും മോതിരവും ഒരു ബോക്സിൽ വെച്ച് അവളുടെ വാതിലിന് മുന്നിൽ വെച്ചു. ബെൽ അടിച്ച് ഞാൻ പോയി. തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ മെയിൻ സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തു. പിറ്റേന്ന് ഒരു ലെറ്ററും എന്റെ ഫോണും കൂടി ഒരു ബോക്സിൽ വെച്ചു. അത് കണ്ടതോടെ അവൾ അന്വേഷണം തുടങ്ങി. തുടർന്ന് കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു.” — സാറ --- പോലീസ്: “അപ്പോൾ ആ മോതിരത്തിന്റെ കാര്യം എന്താണ്?” --- “ഞങ്ങൾ അവസാനമായി കണ്ട ദിവസം, അനു തന്റെ സഹോദരിയുടെ പിറന്നാളിന് നാട്ടിലേക്ക് പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞു. അന്ന് ഞാൻ ഒരു ഫ്രണ്ടിനൊപ്പം ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അപകടത്തിൽപ്പെട്ട അവളെ അവിടെ കൊണ്ടുവരുന്നത് കണ്ടത്. അവൾ എന്നെ കണ്ടു, സംസാരിക്കാൻ അനുമതി ചോദിച്ചു. ഡോക്ടർമാർ ആദ്യം സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ അഭ്യർത്ഥന മൂലം കുറച്ച് സമയം അനുവദിച്ചു. അപ്പോൾ അവൾ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മോതിരവും ഒരു ഫോട്ടോയും എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു. അത് അവളുടെ സഹോദരിയുടെ ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു. മോതിരം അവൾക്ക് ഗിഫ്റ്റായി കൊടുക്കാൻ വാങ്ങിയതായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവളുടെ സഹോദരി അവളെ അന്വേഷിച്ച് വരുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ കണ്ടാൽ ഈ മോതിരവും സത്യവും കൈമാറാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു. സൂക്ഷിക്കണമെന്നും… ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ അവസ്ഥയും അതുപോലെ ആയിരിക്കുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.” — സാറ --- സാറ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഫിദയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. --- പോലീസ്: “അപ്പോൾ ഫിദയ്ക്ക് മോതിരം കൊടുത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?” --- ഫിദ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിത്രം തെളിഞ്ഞു—പാടത്തിൽ കൂടെ നടന്ന് പോകുന്ന രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ. --- സാറ: “കാരണം… അനു തന്ന ഫോട്ടോയിലുണ്ടായിരുന്ന കുട്ടി… ഫിദ ആയിരുന്നു.” --- അത് കേട്ടതോടെ ഫിദയുടെ കണ്ണുകൾ പതിയെ അടഞ്ഞു… അവൾ ബോധംകെട്ടു വീണു. --- മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം… ഫിദ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഒരു അനാഥയാണ്. ജനിച്ചിട്ട് രണ്ട് ദിവസത്തിനകം തന്നെ എന്നെ ഒരു വേസ്റ്റ് ബിനിൽ ഉപേക്ഷിച്ച നിലയിൽ ഒരു അനാഥാലയത്തിൽ കണ്ടെത്തി. അവിടെ തന്നെയാണ് ഞാൻ വളർന്നത്. എനിക്ക് മൂന്ന് വയസ്സ് ആയപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ അനുവിനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. അത് അവളുടെ അഞ്ചാം പിറന്നാൾ ആയിരുന്നു. അന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാർ ആയി. പിന്നീട് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ, എന്നെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവളുടെ വാശിക്ക് മുന്നിൽ, അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ എന്നെ ദത്തെടുത്തു. അന്ന് മുതൽ ഞാനും അവരുടെ മകളായി. മൂന്ന് വർഷമായി അനുവിനെ കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ഇല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ കണ്ടെത്താൻ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. അവൾ ജോലി ചെയ്ത അതേ ഓഫീസിൽ ഞാൻ ജോലിയിൽ ചേർന്നു.” — ഫിദ --- പോലീസ്: “അപ്പോൾ റൂമിന്റെ കാര്യം?” --- “എനിക്ക് റൂമിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അനു വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യുമ്പോൾ പിന്നിൽ കാണുന്ന ആ ക്ലോക്ക് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഒരു സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ ഒരേ മോഡൽ ക്ലോക്ക് ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി അവഗണിച്ചു.” --- അവസാനം… #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

. #Government_of_UP

#😔Sad Status #😢വിരഹം സ്റ്റാറ്റസ്