🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6r7vk64?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം ((11)) കഷ്ടി കാര്‍ സഞ്ചരിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ പണി കഴിച്ച ഇടുങ്ങിയ റോഡുകളില്‍ കയറിയിറങ്ങി ആ ബൊലേറോ മെല്ലെ ചലിച്ചു. ഒരു വെളിമ്പ്രദേശത്തായിരുന്നു കടക്കുന്നത്. കരണ്‍ അവിടം ചുറ്റുമായി നോക്കി. ചുവന്ന മണല്‍പ്പിരപ്പില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്ന ആ പ്രദേശത്ത് ഇടിഞ്ഞു വീഴാറായ രണ്ടു നില കെട്ടിടമല്ലാതെ പേരിനൊരു വീട് പോലുമില്ല. വഴിവിളക്കുകളുടെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം അവിടെ വല്ലാത്ത ഭുതിയുളവാക്കി. "കണ്ടിട്ട് ഇതൊരു പ്രേതാലയം പോലെയുണ്ടല്ലോ?!" ഉള്ളിലെ സംശയം സഞ്ജനയില്‍ നിന്നും അടര്‍ന്നു വീണു. "ഹിമേഷ് എന്തായിത്? ആരുടേതാണ് ഈ കെട്ടിടം.?" കരണ്‍ ഹിമേഷിനെ നേരിട്ടു നോക്കി. "ലക്നൗ നേപ്പാള്‍ അതിര്‍ത്തിയില്‍ വെച്ചുണ്ടായ മാവോയിസ്റ്റ് ഏറ്റു മുട്ടലില്‍ എന്‍റെ സംഘത്തിലെ ചിലരുടെ ആയുധങ്ങള്‍ ഒളിപ്പിച്ചത് ഇവിടെയാണ് സര്‍.!" ഹിമേഷ് പറഞ്ഞു. "ഇവിടെയോ?!" "അതെ സര്‍.." റസാഖ് ഇടയില്‍ കയറി. കരണിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ റസാഖില്‍ തിരിഞ്ഞു. "വളരെ സീക്രട്ട് ഓപ്പറേഷന്‍ ആയിരുന്നുവത്. ഹിമേഷിന്‍റെ നേതൃത്തില്‍. മാവോയിസ്റ്റ് അപകടകാരികള്‍ ഗാസിയാബാദില്‍ ഉണ്ടെന്ന വിവരം ലഭിച്ചതും ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിന് മറ്റു വഴികള്‍ അസാധ്യമായിരുന്നു. ടീം നാലായി പിളര്‍ന്ന് നാലു ദിശകളിലേക്ക് ചലിച്ചു. അന്നത്തെ മിഷനില്‍ പതിനൊന്ന് മാവോയിസ്റ്റുകളെ ഈ ഗാസിയാബാദില്‍ വെച്ച് ഷൂട്ട് ചെയ്തു തീര്‍ത്തു. ശത്രുക്കള്‍ക്ക് രഹസ്യ വിവരം കിട്ടാതിരിക്കുവാനായി ലക്നൗവില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പം അകലെയായി ഇവിടെയാണ് ആയുധങ്ങള്‍ ഒളിപ്പിച്ചത്. ഒരീച്ച പോലും അറിയാതെ അത് കൃത്യമായി വേണ്ടയിടങ്ങളില്‍ എത്തിച്ച് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. മുപ്പത്തിരണ്ട് ദിവസത്തെ രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകള്‍ക്ക് ശേഷം നമ്മള്‍ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു." റസാഖ് പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തിയതും ഹിമേഷ് തുടര്‍ന്നു : "അന്നേ നോട്ടമിട്ടതാണ് ഈ കാലീന്‍ ഭായിയെ. അയാളില്‍ നല്ല പോലെ സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അയാള്‍ക്കും മാവോയിസ്റ്റുകള്‍ക്കും തമ്മില്‍ യാതൊരു ബന്ധമില്ലെന്ന റിപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടിയതിനാല്‍ എന്‍റെ തോക്കിന് ഇരായാവാതെ അയാള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു." ഇതെല്ലാം കേട്ട് കരണ്‍ ശക്തമായി ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ടു. തന്‍റെ ബഡ്ഡികളെ കുറിച്ച് അവന്‍ അഭിമാനം പൂണ്ടു. എങ്കിലും മനസ്സിന്‍റെ കോണില്‍ വല്ലാതെ വിങ്ങി. "ഈ യുദ്ധവും രക്തച്ചൊരിച്ചിലുമൊക്കെ എന്നാണ് അവസാനിക്കുക? എപ്പോഴാണ് ലോകം സമാധാനത്തെ പുല്‍കുക???!!" കരണിന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ മൂവരും മൗനിയായി. ബൊലേറോ മെല്ലെ ചലിച്ച് ആ കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിലെത്തി നിശ്ചലമായി. കരണ്‍ തന്‍റെ ഇരയുടെ മുടിക്ക് പിടിച്ച് ഡോര്‍ തുറന്നിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും ഹിമേഷ് കെട്ടിടത്തിന്‍റെ വാതില്‍ തുറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "ഇവനെ അകത്തു കൊണ്ടു പോകൂ..." റസാഖിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് ഇരയെ ഇട്ടു കൊടുത്ത് കാറിലിരിക്കുന്ന സഞ്ജനയെ കരണ്‍ നോക്കി. "സഞ്ജനാ??" "യെസ് സര്‍..!" മനസിലായ പോലെ തലയാട്ടി അവള്‍ ബൊലേറോ റിവേഴ്സെടുത്ത് ഇരുളിലേക്ക് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു. കരണ്‍ വീണ്ടും ചുറ്റുപാടും കണ്ണാടിച്ചു. ആകാശംമുട്ടെ പൊക്കത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഏതാനും കെട്ടിടങ്ങള്‍ അല്‍പ്പം ദൂരെയായി കാണാം. എന്നാല്‍ തങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുന്ന പ്രദേശത്തിന് ചുറ്റും ശൂന്യമായിരുന്നു. സഞ്ജനയും കരണും കെട്ടിടത്തിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇരുമ്പും തുരുമ്പും പാട്ടകളും മറ്റുമൊക്കെ കുട്ടം കൂടി വികൃതമായി കിടക്കുന്ന രണ്ടാം നിലയില്‍ ആ വ്യക്തിയെ കസേരയിലുത്തി മുറുകി ബന്ദിച്ചിരുന്നു. അയാളെ കണ്ട് കരണിന്റെ സമനില തെറ്റി. പിടിച്ചു നിർത്തിയ കോപം സിരകളിലൂടെ പാഞ്ഞ് വലതു കൈയ്യിലേക്ക് വ്യാപിച്ചതും കരൺ ചീറി വന്ന് അയാളുടെ മുഖം നോക്കി രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അയാളുടെ വായില്‍ നിന്നും രക്തക്കട്ടകള്‍ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു. കരണിന്‍റെ ആ ഉഗ്രകോപം സഞ്ജനയ്ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അശ്വിനി മാഡം ഇതെങ്ങനെ മാനേജ് ചെയ്യുന്നു??! കരണ്‍ സര്‍ ഒരേ സമയം ശാന്തനും രൗദ്രനുമാണ്. നിശ്ചയം, അശ്വിനി മാഡത്തിനല്ലാതെ ഈ മനുഷ്യന്‍റെ കോപത്തെ മറ്റൊരാള്‍ നിയന്ത്രിക്കണമെങ്കില്‍ അത് തീര്‍ച്ചയായും മകള്‍ ശിവാനി മാത്രമായിരിക്കും. അവള്‍ ഭിത്തിയില്‍ ചാരി നിന്ന് ആ കാഴ്ചയെ വല്ലാതെ വീക്ഷിച്ചു. അയാളുടെ കവിളില്‍ ബലത്തോടെ പിടിച്ച് കരണ്‍ ശക്തമായി ഗര്‍ജ്ജിച്ചു : "നാ** മോനേ..! നിരപരാധിയായ കുട്ടികളും സ്ത്രീകളുമാണ് ചിന്നിച്ചിതറിയത്..! പറയടാ നിന്‍റെയൊക്കെ പിന്നില്‍ ആരാണുള്ളത്? ആരാണ് നിന്നെയൊക്ക അയച്ചത്? അത് പറയാതെ നീ ജീവനോടെ അടുത്ത പുലരി കാണില്ല." കരണ്‍ അയാളിലെ പിടിത്തം ഒഴിവാക്കി. വായില്‍ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന രക്തം അയാള്‍ തറയിലേക്ക് നീട്ടി തുപ്പി. "എന്താടാ നിന്‍റെ പേര്?!" ഹിമേഷ് ക്രൂധത്തോടെ ചോദിച്ചു. അയാള്‍ മിണ്ടിയില്ല. "റസാഖ്?!" കരണ്‍ ഉറക്കെ ഗര്‍ജ്ജിച്ചു. "With Youre Permission Sir.." കരണിന്‍റെ മനസ്സിലിരുപ്പ് ഊഹിച്ചെടുത്ത റസാഖ് അയാള്‍ക്കു നേരെ വന്നു. "എന്താടാ നിന്‍റെ പേര്??" റസാഖ് മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചതില്‍ നല്ലൊരു ഇളിയായിരുന്നു പ്രതികരണം. "പന്ന ക*** മോനേ..!" റസാഖ് തന്‍റെ ഉരുക്കു പോലെയുള്ള കൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖം നോക്കി തുടരെ തുടരെ ഇടിച്ചു. സഞ്ജന അത് വിരലില്‍ എണ്ണം പിടിച്ചു. ഒന്ന്.. രണ്ട്.. മൂന്ന്.. നാല്.. അവസാനം പത്തെന്ന കണക്ക് സഞ്ജനയ്ക്ക് കിട്ടിയതും റാസാഖ് ഇടി നിര്‍ത്തി. ഏതാനും പല്ലുകള്‍ അയാളുടെ വായില്‍ നിന്നും അടര്‍ന്നു വീണു. ഇടതു കണ്ണ് ഉന്തി വീര്‍ത്ത് മൂടപ്പെട്ടു. രക്തത്തില്‍ മുഖം പാടേ മുങ്ങി. റസാഖിന്‍റെ അടുത്ത ഇടിയും ഏറ്റാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അയാള്‍ കഴുത്തൊടിഞ്ഞ് ചത്തു പോകും. ആ രംഗത്തെ കരണ്‍ കൈ കെട്ടി നിന്നു വീക്ഷിച്ച് തുടർന്നു : "നിന്നെ അത്ര പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങള്‍ കൊല്ലില്ല. തല്ലി ചതച്ച്, തല്ലി ചതച്ച് മരണം എത്രയും വൈകിക്കാന്‍ പറ്റുമോ അത്രയും വൈകിച്ചിട്ടേ നിന്നെ ഞങ്ങള്‍ കൊല്ലൂ... റസാഖ് അവനെ അങ്ങ് തീര്‍ത്തേക്ക്. നമുക്ക് അടുത്ത വഴി നോക്കാം." "Sir.." ഉത്സാഹഭരിതനായി തന്‍റെ ഉരുക്ക് മുഷ്ടിയില്‍ പരമാവധി ബലം ചേര്‍ത്ത് അയാളുടെ മുഖം നോക്കി റസാഖ് ആഞ്ഞു വീശിയതും "വീരു.. വീരു..!" അയാള്‍ ഉറക്കെ പറയുകയായിരുന്നു. റസാഖിന്‍റെ മുഷ്ടി വീരുവില്‍ തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്ന പോലെ നിശ്ചലമായി. വിടര്‍ന്ന കണ്ണുകളോടെ റസാഖ് കരണിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കരണ്‍ ഒന്നു തലയനക്കി മുന്നോട്ട് വന്നതും റസാഖ് അല്‍പ്പം മാറി കൈ കെട്ടി നിന്നു. "വീരു., അതാണോ നിന്‍റെ പേര്?!" കരൺ ചോദിച്ചു. "ഹാ..!" തളര്‍ന്ന മട്ടില്‍ കിതപ്പോടെ അയാള്‍ തലയാട്ടി. സഞ്ജന തന്‍റെ മുബൈല്‍ എടുത്ത് വീഡിയോ റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്തു. "വെള്ളം.. വെള്ളം.." അയാള്‍ യാചിച്ചതും കരണ്‍ ഹിമേഷിനെ വിളിച്ചു. ഉടനെ ഹിമേഷ് ഭിത്തിയുടെ മൂലയില്‍ കണ്ണുകള്‍ പായ്ച്ചു നോക്കി. പണ്ടെങ്ങോ ശുദ്ധ ജലം നിറച്ചു വെച്ച കൂജയില്‍ ഹിമേഷിന്‍റെ ശ്രദ്ധ പെട്ടു. അവനത് തുറന്നു നോക്കി. ക്രിമികീടങ്ങളാല്‍ അത് മലിന ജലത്തിലേക്ക് രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. മറുത്തൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അത് ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് വീരുവിന്‍റെ ശിരസിലൂടെ ഹിമേഷ് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തതും ആര്‍ത്തിയോടെ അതില്‍ നിന്നും കുറേയേറെ അയാള്‍ വലിച്ചു കുടിച്ചു. ഏതാനും ക്രിമികീടങ്ങള്‍ അയാളുടെ മുഖത്ത് അരിച്ചു കളിക്കുകയുണ്ടായി. "പറ വീരൂ.. പുതുവര്‍ഷ രത്രിയില്‍ ഡല്‍ഹിയിലും കേരളത്തിലും അരങ്ങേറിയ ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റിന് പിന്നില്‍ ആരാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്?" ഗൗരവപൂര്‍വ്വം കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "അതിന് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചവരെ എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ല സര്‍." ഉമിനീർ ഇറക്കി തളര്‍ച്ചയോടെ വീരു പറഞ്ഞതും "നീ കള്ളം പറയരുത്. അന്നു രാത്രി ഈ ഗാസിയാബാദില്‍ നിന്നും കേരളത്തിലേക്കും ക്രിസ്റ്റല്‍ മാളിലേക്കും കണക്ടായ ഒരേയൊരു കോള്‍ നിന്‍റെ സുഹൃത്ത് സഞ്ജുവിന്‍റേതാണ്." കരണ്‍ ആക്രോഷിച്ചു. "സഞ്ജു?!" വീരു ദയനീയമായി നോക്കി. "അതെ, നിന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ കഴിഞ്ഞ രാത്രി ഞങ്ങള്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്ത് കൊന്നു." ആ വാര്‍ത്ത വല്ലാത്ത നടുക്കമായി തലയിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്നത് വീരുവിന്‍റെ കണ്ണുകളിലൂടെ കരണ്‍ കാണുകയായിരുന്നു. അവന്‍ തുടര്‍ന്നു : "എന്തായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ ഡീല്‍? ആരാണ് ഈ ദൗത്യം നിങ്ങളെ ഏല്‍പ്പിച്ചത്?" മറുപടിക്കായി ക്ഷമയോടെ കരണ്‍ കൈ കെട്ടി കാതോര്‍ത്തു. "അത്.. അത്.." വീരു തപ്പി തടഞ്ഞതും റസാഖ് മുന്നോട്ടു വന്ന് കൈ ഉയര്‍ത്തി. "പറയടാ നാ** മോനേ..!" "അയ്യോ..! ഇനിയും എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്.. ഞാന്‍ ചത്തുപോകും.. പറയാം.. എല്ലാം ഞാന്‍ പറയാം.." കരച്ചിലോടെ അയാള്‍ യാചിച്ചു. "എങ്കില്‍ പറ. ഈ കണ്ടതിനും കേട്ടതിനും അപ്പുറമുള്ള സത്യങ്ങള്‍ എന്താണ്??" കരണ്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചതും വീരു ചുരുളുകള്‍ അഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. "ഞാനും സഞ്ജുവും ബീഹാര്‍ സ്വദേശികളാണ്. മയക്കു മരുന്നുകളും മറ്റുമൊക്കെയായി നടന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു വിധത്തിലും അവിടെ ജീവിക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന സാഹചര്യമായപ്പോള്‍ നേരേ ഉത്തര്‍ പ്രദേശിലേക്ക് കടന്നു. കുറേയേറെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞാണ് ഗാസിയാബാദിലേക്ക് എത്തിയത്. ഇവിടെ വെച്ചാണ് അവിചാരിതമായി ഞങ്ങള്‍ അയാളെ കണ്ടു മുട്ടിയത്." "ആരെ?!" കരണ്‍ പുരികമുയര്‍ത്തി. "MISTER X.!" "മിസ്റ്റര്‍ എക്സ്??!!" നാലുപേരും ഒരുപോലെ മന്ത്രിച്ചു. "അതെ.. അങ്ങനെയാണ് അയാള്‍ ഞങ്ങളോട് പേര് പറഞ്ഞത്. റഷ്യാക്കാരന്‍.! പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷമായി അയാള്‍ ഇന്ത്യയിലുണ്ട്. ഹിന്ദിയും മറാഠിയും ഉള്‍പ്പെടെ വിവിധ ഭാഷകള്‍ അയാള്‍ സംസാരിക്കും. ആരുടേയും ശ്രദ്ധയില്‍ പെടാതെ പലയിടങ്ങളിലായി അതിസമര്‍ത്ഥമായി അയാള്‍ ഈ രാജ്യത്ത് ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ കുറച്ചു കാലമായി ഇയാള്‍ ഗോവയിലാണ്." "നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെയാണ് അയാളെ പരിചയപ്പെട്ടത്??" "ലക്ഷ്മി ബാറില്‍ വെച്ച് യാദൃശ്ചികമായി അയാളെ കണ്ടു മുട്ടുകയും സൗഹൃദത്തിൽ ആവുകയും തുടര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ മൂവരും ഒരുപോലെ മദ്യപിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്‍റെയും സഞ്ജുവിന്‍റേയും അവസ്ഥ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഇങ്ങോട്ട് ഒരു ഓഫര്‍ തരികയായിരുന്നു." "എന്തായിരുന്നു ആ ഓഫര്‍??" "രണ്ടു പേരെ കൊല്ലണം. അതും രണ്ട് വിദേശികളെ." "ഉം..! അപ്പോള്‍ സഞ്ജുവിന്‍റെ നമ്പരില്‍ നിന്നും കേരളത്തിലേക്കും ഡല്‍ഹിയിലേക്കും കോള്‍ പോയതോ?!" "അതെല്ലാം എക്സിന്‍റെ കളി ആയിരുന്നു സര്‍. മൂന്നു വർഷമായി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്. ഗാസി കോളനിയിലെ അഡ്രസും മറ്റും വെച്ച് സഞ്ജു ഒരു ഫേക്ക് സിം അന്നേ എടുത്തിരുന്നു. ഞങ്ങളെ നല്ല രീതിയിൽ സഹായിക്കണമെങ്കിൽ സഞ്ജുവിന്റെ സിം കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് വേണമെന്ന നിര്‍ദേശം എക്സ് മുന്നോട്ടു വച്ചു. കാര്യങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അത് നശിപ്പിക്കുമെന്നും അയാള്‍ പറഞ്ഞു." "അപ്പോള്‍ കൊലപാതകത്തിനും സിം ഉപയോഗിക്കാനും നിങ്ങള്‍ സമ്മതിച്ചു. അല്ലേ?!" ഹിമേഷ് കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി ചോദിച്ചു. "അതല്ലാതെ ഞങ്ങളെ മുന്നില്‍ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എന്‍റെ നമ്പരില്‍ വിളിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്താമെന്നും അയാള്‍ കുട്ടിച്ചേര്‍ത്തു." "എത്രയായിരുന്നു പ്രതിഫലം??" റസാഖ് ചോദിച്ചു. "പത്തു ലക്ഷം രൂപ! അഞ്ച് സഞ്ജുവിനും അഞ്ച് എനിക്കും. തുകയുടെ വലിപ്പം കൂടിയപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞതും ചെയ്തതും എതിർത്തൊരു വാക്ക് പറയാതെ ഞങ്ങൾ അനുസരിച്ചു.." "അതുകഴിഞ്ഞ് എന്ത് സംഭവിച്ചു?" കരണ്‍ താടി ചുരണ്ടി ചോദിച്ചു. "പിന്നീട് ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ മിസ്റ്റര്‍ എക്സ് ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം രണ്ട് ലക്ഷം രൂപ അഡ്വാന്‍സ് തന്നിട്ട് അയാള്‍ പോവുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ദിവസമാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ഡല്‍ഹിയിലും കേരളത്തിലും ഇരട്ട സ്ഫോടനങ്ങള്‍. ശേഷം മൂന്ന് ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് അയാളുടെ കോള്‍ വന്നു. സഞ്ജു മംഗലാപുരത്തേക്കും ഞാന്‍ തൊട്ടടുത്ത ലക്നൗവിലേക്കും ചെല്ലണമെന്നായിരുന്നു ആ കോള്‍. കൊല്ലേണ്ട വിദേശികളുടെ ഫോട്ടോയും അവര്‍ താമസിക്കുന്ന ലോഡ്ജിന്‍റെ അഡ്രസ്സും തന്നു." "അപ്പോള്‍ ഗണ്‍?!" "അത് തന്നു വിട്ടില്ല..! ഇരുവരും താമസിക്കുന്ന ലോഡ്ജിന്‍റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് തോക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥലം വ്യക്തമായി വിശദീകരിച്ചു തന്നു. ലോഡ് ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്ന ആ തോക്കില്‍ ആകെ രണ്ട് ബുള്ളറ്റ് ഉള്ളുവെന്നും അത് പാഴാക്കരുതെന്നും പറഞ്ഞു. അതൊരു സൈലന്‍സര്‍ ഫിറ്റ് ചെയ്ത തോക്കായിരുന്നു. അതുപയോഗിച്ച് ഞാനും സഞ്ജുവും കൃത്യമായി എതിരാളിയുടെ ശിരസ്സിലേക്ക് നിറയൊഴിച്ചു. കൃത്യം നടത്തിയതിനു ശേഷം ഈ ഗാസിയാബാദില്‍ തന്നെ രണ്ടിടത്തായി ഞങ്ങള്‍ കഴിയണമെന്നും അയാള്‍ നിര്‍ദേശിച്ചിരുന്നു. കേസും പൊല്ലാപ്പുമൊക്കെ സ്വയം നോക്കിക്കോളാം എന്നൊരു ഉറപ്പും." "വല്ലാത്തൊരു കളിയാണല്ലോ സര്‍ ഇവിടെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്!!" കരണിനെ നോക്കി റസാഖ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടതില്‍ കരണ്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി. "ഈ ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റിന് പിന്നില്‍ മിസ്റ്റര്‍ എക്സ് ആണെന്ന കാര്യം നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമായിരുന്നോ?!" "ഇല്ല.. അയാളാണ് ഇതിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചതെന്ന് ഞാന്‍ ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ രാത്രി വരെ സഞ്ജുവിനും അതറിയില്ലായിരുന്നു." "ദൗത്യം കഴിഞ്ഞ് ഇത്ര നാളുകളായിട്ടും നിങ്ങളെന്താ ഗാസിയാബാദ് ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നത്?" കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞ തുക മുഴുവനായി കിട്ടുന്നതു വരെ ഇവിടെ കഴിയണമെന്നും അതുവരെ എവിടേക്ക് തിരിയരുതെന്നും എക്സ് പിന്നീട് അറിയിച്ചു." "എന്നിട്ട് ആ തുക മുഴുവനും കിട്ടിയോ?!" "പലപ്പോഴായി അമ്പതിനായിരം ഇരുപതിനായിരമൊക്കയായി തന്നെങ്കിലും കരാര്‍ പ്രകാരമുള്ള തുക ഇപ്പോഴും പൂര്‍ണ്ണമായിട്ടില്ല." "ലോകത്തില്‍ ഇല്ലാത്ത മണ്ടന്മാരണല്ലോടാ നീയൊക്കെ! സമര്‍ത്ഥമായി അയാള്‍ നിങ്ങളെ പറ്റിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, വിദഗ്ധമായി നിങ്ങളെ കുടുക്കുകയും ചെയ്തു." ഹിമേഷ് പരിഹാസമായി പറഞ്ഞു. "ശരി, ഇന്ന് റിസോര്‍ട്ടില്‍ വെച്ച് എന്തിനായിരുന്നു സഞ്ജുവിനെ കാണേണ്ട ആവശ്യം? ഈ മീറ്റിംഗിന് എന്തിനാണ് ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ട് തിരഞ്ഞെടുത്തത്?" കരണ്‍ അടുത്ത ചോദ്യം തൊടുത്തു. "അതും എക്സിന്‍റെ നിര്‍ദേശ പ്രകാരം ആയിരുന്നു. രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് മിസ്റ്റര്‍ എക്സിന്‍റെ ശിങ്കിടി റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ കാര്‍ഡുമായി എന്നെയും സഞ്ജുവിനെയും കാണുവാനെത്തി. മുഴുവന്‍ തുകയും പാസ്സ്പോര്‍ട്ടും റെഡി ആയിട്ടുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ സമയത്ത് റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തണമെന്നും അറിയിച്ചു." "എവിടേക്ക് കടക്കാനായിരുന്നു പ്ലാന്‍?!" "മെക്സിക്കോ..!" "മെക്സിക്കോ..!!!" അതിശയത്തോടെ നാലുപേരും പരസ്പരം മിഴിച്ചു നോക്കി. സഞ്ജന തലയനക്കി. "അവിടെ ആരാണ് നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്??!".വേഗത്തിലായിരുന്നു കരണിന്‍റെ ചോദ്യം. "അറിയില്ല. അതൊന്നും ഞങ്ങളെ വ്യക്തമാക്കിയില്ല. ഈ രണ്ട് കൊലപാതകങ്ങൾ മാത്രമേ ഞാനും സഞ്ജുവും ചെയ്തുള്ളു സർ. ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റുമായി എനിക്കും അവനും യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.." ദയനീയമായി വീരു നാലുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. കരണ്‍ വല്ലാതെ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവസാനത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച്ച ജെനുവിന്‍ ആയിരിക്കണം. ഇരുവരേയും മെക്സിക്കോയിലേക്ക് കടത്താനുള്ള പ്ലാന്‍! കൊല്ലപ്പെട്ട വ്യക്തികളുടെ നെഞ്ചില്‍ പതിച്ചു വെച്ച ആ തലയോട്ടി ചിഹ്നത്തിലേക്ക് താന്‍ അടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. "ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിൽ ഇതിനു പിന്നിൽ മെക്സിക്കന്‍ സംഘമാണെന്ന ഊഹം നമുക്ക് ഏതാണ്ട് ഉറപ്പിക്കാം. അല്ലേ സര്‍.?!" കരണിന്‍റെ ചിന്തയിലേക്ക് കടന്ന് സഞ്ജന ചോദിച്ചു. അവൻ ഒന്നു തലയനക്കി. "ശരി, നീ അയാളെ വെടിവെച്ചിടുമ്പോള്‍ എവിടേക്കാണ് അയാള്‍ വീണത്??" കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "അത്.. അത്.. ശിരസ്സിലേക്കാണ് ഞാന്‍ നിറയൊഴിച്ചത്. തൊട്ടടുത്ത മേശയില്‍ക്കിടയിലേക്കാണ് അയാള്‍ വീണത്. അതും കമഴ്ന്ന്." ഓർത്തെടുത്ത് വീരു പറഞ്ഞു. കരണ്‍ വീണ്ടും സഞ്ജനയെ നോക്കി. മനസ്സിലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവള്‍ ശിരസ്സനക്കി. സഞ്ജന തനിക്ക് കാണിച്ചു തന്ന ഫോട്ടോ പ്രകാരം വിക്ടിം കിടക്കുന്നത് കട്ടിലിലായിരുന്നു. അതും കൈകള്‍ മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി. നെഞ്ചിലെ തലയോട്ടി ചിഹ്നം വ്യക്തമായി കാണത്തക്ക വിധം. അതിനര്‍ത്ഥം വീരുവും സഞ്ജുവും അയാളെ വെടിവെച്ച് കൊലപ്പെടുത്തി പോയ ശേഷം മറ്റാരോ അവിടേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. മംഗലാപുരത്തും ലക്നൗവിലും ഒരുപോലെ എത്തിയ രണ്ടുപേര്‍. വീണ്ടും രണ്ടുപേര്‍..! തെളിവുകള്‍ അവശേഷിപ്പിക്കാതെ വിദഗ്ദമായി അയാളെ കട്ടിലില്‍ അവര്‍ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു. ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ എക്സിന്‍റെ ആളുകള്‍ എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. അല്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍ക്കും മുകളില്‍ മറ്റാരോ ഒളിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്. ഇതൊക്കെ എന്തിലൊക്കെയോ ചൂണ്ടുകയാണ്. കേസ് അന്വേഷിക്കുന്ന ടീമിന് മനപ്പൂര്‍വ്വം പഴുതുകള്‍ ഇട്ട് കൊടുക്കുകയാണ്. സഞ്ജുവും വീരുവും ഉള്‍പ്പെടെ.! ഒരുപക്ഷേ റഷ്യാക്കാരനായ മിസ്റ്റര്‍ എക്സ് തന്നെ ആയിരിക്കുമോ ആ തലച്ചോര്‍?! എങ്കില്‍ എന്തിനാണ് അയാള്‍ മെക്സിക്കോയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്?? ചോദ്യങ്ങള്‍ കരണിന്‍റെ തലച്ചോറിനെ വിങ്ങല്‍പ്പെടുത്തി. "സര്‍..??" റസാഖിന്‍റെ വിളിയാണ് അവനെ ഉണര്‍ത്തിയത്. കരണ്‍ വീരുവിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. "നിന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോന്നപ്പോള്‍ പിന്തുടര്‍ന്നവരൊക്കെ ആരാണ്??" "എക്സിന്‍റെ ആളുകള്‍ എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. ചിലപ്പോള്‍ ഇവരൊക്കെ അയാളുടെ ആളുകള്‍ ആയിരിക്കാം." "എന്തായിരുന്നു അവരുടെ ഉദ്ധേശം??" അറിയില്ലെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ വീരു തലയാട്ടി. "ശെരി, എന്താണ് ഈ 52726 കൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്??!!" "52726ഓ?? എന്താണത്??" വീരു മറുത്ത് ചോദിച്ചു. "അതെ..! അങ്ങനെയൊരു നമ്പര്‍ ഇതിനിടയിലുണ്ട്. ആ നമ്പറിനെ EBGBFലേക്ക് കൊണ്ടു വന്നെങ്കിലും കൃത്യമായ ഉത്തരം ഞങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. എന്താണ് ഇതൊക്കെ?" "അറിയില്ല.. സത്യമായും എനിക്കോ സഞ്ജുവിനോ ഇതിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ല." കരണ്‍ ശക്തമായി തല ചൊറിഞ്ഞു. "Damn It...! ശരി.., ഈ എക്സ് എവിടെയൊക്കെ ഉണ്ടാവാനാണ് സാധ്യത?" "അയാള്‍ കൂടുതലായും ഗോവയില്‍....." ഠേ..!! അടുത്ത നിമിഷം വെടി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം.! ശിരസ്സ് രണ്ടായി പിളര്‍ന്ന് വീരു നിശ്ചലമായതു കണ്ട് നാല് പേരും പകച്ചു പോയി. "𝗛𝗲𝘆 𝗜𝗻𝗰𝗼𝗺𝗶𝗻𝗴... 𝗚𝗲𝘁 𝗗𝗼𝘄𝗻...!!" ആക്രോഷത്തോടെ കരണ്‍ ചാടി മറിഞ്ഞു. സഞ്ജന ഭിത്തിയുടെ മറവില്‍ ചേര്‍ന്നു നിന്നു. റസാഖ് തറയിലേക്ക് കമഴ്ന്നു കിടന്നു. ഠേ..! അടുത്ത വെടി പൊട്ടിയതും കരണ്‍ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വെടിയുണ്ട ശരീരത്തിൽ തറച്ച് ഹിമേഷ് നിലം പതിക്കുന്ന കാഴ്ച..! 𝗡𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢𝗢.....!!! സഞ്ജന വലിയ വായില്‍ അലറുകയായിരുന്നു.. ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dKybv6?d=n&ui=v64j8rk&e1=c ബൊമ്മലാട്ടം ((10)) പാര്‍ത്ഥന്‍ കോൾ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു. ലാബില്‍ നിന്നും പ്രശാന്ത് ആയിരുന്നുവത്. ഉടന്‍ എത്തണമെന്ന് മാത്രം അറിയിച്ച് അയാള്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. അതേ നില്‍പ്പില്‍ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ച് പാര്‍ത്ഥന്‍ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. "അവന്‍ വല്ല അടിപിടി നടത്തിയിട്ടുണ്ടാവും സാറേ. അങ്ങനെ ചത്തതായിരിക്കും." വഴിയില്‍ തടിച്ചു കൂടിയവരില്‍ ഒരാള്‍ പാര്‍ത്ഥനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "ഇവനൊക്കെ ചാകേണ്ടവന്‍ തന്നെയാണ് സാറേ. ഇതിന്‍റെ പുറകേ പോയി സാര്‍ തല പുകയാനൊന്നും നില്‍ക്കണ്ട." "മരിച്ചത് എത്ര വലിയ കുറ്റവാളിയാണെങ്കില്‍ പോലും അതൊരു കൊലപാതകമാണെങ്കില്‍ പോലീസിന് കൈ കെട്ടി ചുമ്മാ ഇരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല സുഹൃത്തേ. ഇതിനൊക്കെ അതിന്‍റേതായ രീതികളൊക്കെയുണ്ട്." തന്നില്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് തുറിച്ചു നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞ് പാര്‍ത്ഥന്‍ അവിടെ നിന്നും പോവുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ************************* "എന്താണ് പ്രശാന്ത് അത്യാവശ്യമായി കാണണം എന്നു പറഞ്ഞത്?!" ലാബിലെത്തി പാര്‍ത്ഥന്‍ ആരാഞ്ഞു. "പറയാം.. ഇരിക്കൂ.." മുന്നിലെ ചെയറില്‍ ചൂണ്ടി പ്രശാന്ത് മറ്റൊരു ചെയറില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു : "താങ്കള്‍ അയച്ചു തന്ന ബുള്ളറ്റിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനാണ് ഞാന്‍ വിളിപ്പിച്ചത്." ഉം.. പാര്‍ത്ഥന്‍ മൂളി. "ഇതൊരു പ്രത്യേക തരം ഇനത്തില്‍ പെട്ട തോക്കാണ്. 7mm ബുള്ളറ്റ്. സാധാരണ ഗതിയില്‍ ഈ തോക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് വലിയ കോടീശ്വരന്മാരും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമൊക്കെയാണ്." "ഉദ്യോഗ്സ്ഥര്‍?!" പാര്‍ത്ഥന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ഇടുങ്ങി. "Yes..! Like Police, Army, അങ്ങനെയുള്ളവര്‍.!" "ഓ..!" പാര്‍ത്ഥന്‍ തലയാട്ടി. "ഈ മരിച്ച വ്യക്തിക്ക് ഇതുപോലെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി എന്തെങ്കിലും ഇടപാടുകള്‍ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യതയേക്കാള്‍ കൂടുതലാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞ കോടീശ്വരായ പ്രമുഖര്‍." "ശരിയാണ്..! സ്മഗ്ലര്‍സ്, കൊള്ളക്കാരൊക്കെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ പ്രമുഖര്‍ ആണല്ലോ!" "എക്സാക്ട്ലി.! അത്തരത്തില്‍ ആരെങ്കിലുമായി ഇയാള്‍ക്ക് ബന്ധമുണ്ടാവാം. അല്ലെങ്കില്‍ ഒന്നില്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍. Whatever..! ഇതെല്ലാം താങ്കളുടെ പരിധിയില്‍ വരുന്നതാണ്. എന്‍റെ നിഗമനങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവെന്ന് മാത്രം..!" ഉം..! കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ച് പാര്‍ത്ഥന്‍ തലയാട്ടി. ********************************************************************************** ************************ കരണും ടീമും ബൊലേറോയില്‍ ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി. മൂവരുടെയും വേഷം കറുത്ത സ്യൂട്ട് ആയിരുന്നു. റിസോര്‍ട്ടില്‍ നിന്നും കുറച്ചു മാറി വണ്ടിയൊതുക്കിയതും മൂവരും തങ്ങളുടെ ഗണ്‍സ് അരയില്‍ ഭദ്രമായുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി. ബഗ്ഗുകള്‍ ചെവിയില്‍ തിരുകി. "സര്‍.., കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ഇരുനൂറ് മീറ്റര്‍ ചുറ്റളവില്‍ നിന്നും സറിന്‍റെ പക്കലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് ഏതു കോളുകള്‍ വന്നാലും അത് ഏത് സ്പോട്ടില്‍ നിന്നുമാണെന്ന ഏകദേശ രൂപം എന്‍റെ ലാപില്‍ തെളിയും. അത്തരത്തിലൊരു ചിപ്പ് ഈ ഫോണില്‍ ഞാന്‍ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്." സഞ്ജന അറിയിച്ചു. "Good Job Sanjana.!" കരണ്‍ അവളുടെ തോളില്‍ ചെറുതായി തട്ടി. " Guys... Its Show Time., Come On..!" മൂവരും കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി. റിസോർട്ടിന്റെ മൂന്ന് ദിശകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കരണ്‍ ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറില്‍. ഹിമേഷും റസാഖും രണ്ട് മൂന്ന് നിലകളില്‍. "Guys, Remember One Thing.." കാറിലിരുന്ന് സഞ്ജനയുടെ അറിയിപ്പ് കെട്ടിടത്തിനകത്തുള്ള മൂവരുടെയും കാതുകളിലെ ബഗ്ഗുകളിലൂടെ മുഴങ്ങി. സഞ്ജന തുടര്‍ന്നു : "ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ആ കോള്‍ എവിടെയാണെന്നുള്ള ക്ലിയര്‍ ലൊക്കേഷന്‍ എനിക്ക് ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. കോള്‍ കട്ട് ആയാല്‍ ലൊക്കേഷന്‍ വാനിഷ് ആകും. അടുത്ത കോള്‍ വന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ ലൊക്കേഷന്‍ ക്ലിയറാവുകയുള്ളൂ. Its All Are Clear..?" "Yes..!" മൂവരും അറിയിച്ചു. സമയം കടന്നു പോയി. കരണ്‍ കൈയിൽ നോക്കി. കൃത്യം അഞ്ചെന്ന് വാച്ച് കണിച്ചു.! "Guys., Alert Your Positions." കരണ്‍ അറിയിച്ചു. "Roger Sir..!" ഹിമേഷും റസാഖും ഒരുപോലെ പറഞ്ഞു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ പിന്നെയും കടന്നു പോയി. അപ്പോഴാണ് റിസോര്‍ട്ടിന് മുന്നില്‍ വെളുത്ത ജാഗ്വര്‍ കടന്നു വരുന്നതായി കരണിന്‍റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അതില്‍ തറച്ച് കേന്ദ്രീകരിച്ചു. നിശ്ചലമായ ജാഗ്വറിന്‍റെ പിന്നില്‍ നിന്നും വെളുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച ഒരു രൂപം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അയാളുടെ ചുണ്ടില്‍ വില കൂടിയ ചുരുട്ട് എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നിലെ സീറ്റില്‍ നിന്നും കറുത്ത സഫാരി കോട്ട് ധരിച്ച മറ്റൊരാളും ഇറങ്ങി. ആദ്യത്തെയാളുടെ ബോഡിഗാര്‍ഡ് ആണ് രണ്ടാമത്തെയാള്‍ എന്ന് കരണ്‍ കണക്കിരുത്തി. തീര്‍ച്ചയായും ഇരുവരുടെയും അരയില്‍ തോക്കുണ്ടാവും. "സര്‍..?" ഹിമേഷ് വിളിച്ചു. "യെസ്.!" "ഇയാളാണ് കാലീന്‍ ഭായ്. The Terror Person. കൊള്ളയും കൊലപാതകങ്ങളും സ്മഗ്ലിങുമൊക്കെ എന്നും ഇയാള്‍ക്കൊരു ഹരമാണ്. ഈ ഗാസിയാബാദ് ഇയാളുടെ കക്ഷത്തില്‍ ആണെന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം." കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി കരണ്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി. കാലീന്‍ ഭായ് റിസോര്‍ട്ടിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിലിരിക്കുന്ന കരണിനെ കടന്ന് അയാള്‍ റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരിയിലേക്ക് അടുത്ത് എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു. ശേഷം ലിഫറ്റ് വഴി മുകളിലെ നിലയിലേക്കും. "സര്‍, അയാള്‍ ഇവിടെയാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്." മൂന്നാം നിലയിലെ റസാഖ് അറിയിച്ചു. കാലീന്‍ ഭായ് ആരെയും വകവെയ്ക്കാതെ തന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത് റസാഖ് നോക്കി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. സമയം പോയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. സൂര്യ വെളിച്ചം കാവി നിറത്തിലേക്ക് മാറി. കരണ്‍ വാച്ചില്‍ നോക്കി. ആറുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ ഒരു കോള്‍ പോലും സഞ്ജുവിന്‍റെ മുബൈലില്‍ വന്നിട്ടില്ലെന്ന് അവന്‍ ഉറപ്പു വരുത്തി. റിസോര്‍ട്ടില്‍ ആളുകളുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു. "സര്‍, കാലീന്‍ ഭായ് ഇപ്പോഴും ആ മുറിയില്‍ തന്നെയാണ്." റസാഖ് വീണ്ടും അറിയിച്ചു. അപ്പോഴും കരണ്‍ ചിന്തയില്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇനി ഒരുപക്ഷേ തെറ്റിയെങ്കിലോ? പ്രതീക്ഷിച്ച വ്യക്തി ഇവിടെ വരുന്നില്ലെങ്കിലോ? പല സംശയങ്ങളും അവന്റെ മനസ്സില്‍ മഥിക്കവേ സഞ്ജുവിന്റെ ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു. വൈബ്രേഷന്‍ മോഡില്‍ ഇട്ടിരുന്ന ഫോണ്‍ കരണിന്‍റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന് വല്ലാതെ പിടച്ചതും അവന്‍ അതെടുത്തു നോക്കി. Unknown Number! കാലീന്‍ ഭായ് എന്നൊന്നും കാണിക്കുന്നില്ല. "ഗയ്സ്, ആ കോള്‍ വരുന്നത് മൂന്നാം നിലയില്‍ നിന്നുമാണ്." ബൊലേറോയിലിരിക്കുന്ന സഞ്ജന അറിയിച്ചു. "റസാഖ്?!" കരണ്‍ വിളിച്ചു. റസാഖ് തന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി. മൂന്നാം നിലയിലും ഒരുപാട് ആളുകള്‍ വരികയും പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരായിരിക്കും സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിക്കുന്നതെന്ന് അറിയുക അധികഠിനം! "റസാഖ്??" കരണ്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി വിളിച്ചു. "നോ സര്‍.! ഇവിടെ ഒരുപാട് പേര്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ആരാണെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കുക പ്രയാസമാണ്." റസാഖ് നിരാശപ്പെട്ടു. "ഷിറ്റ്..! ആ കാലീന്‍ ഭായിയില്‍ എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമോയെന്ന് നോക്കൂ റസാഖ്.!" കരണ്‍ പറഞ്ഞതും സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ നിലച്ചു. "Copy That Sir..!" ബഗ്ഗിലൂടെ അറിയിച്ച് റസാഖിന്‍റെ ചുവടുകള്‍ കാലീന്‍ ഭായിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നീങ്ങി. അരയിലെ ഗണ്‍ ഏത് നിമിഷവും പുറത്തേക്കെടുക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ ശരീരം കരുതലോടെ തയ്യാറാക്കി റസാഖ് കതകില്‍ മൂന്നു തവണ തട്ടി. രണ്ടാം നിലയിലെ ഹിമേഷും ഒന്നാം നിലയിലെ കരണും ബൊലേറോയിലെ സഞ്ജനയും ശ്വാസമടക്കി കാത്തിരുന്നു. എന്തും സംഭവിക്കാം. സഞ്ജനയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. കതക് തുറക്കപ്പെട്ടു. കാലീന്‍ ഭായിയുടെ കരുത്തനായ ബോഡീഗാര്‍ഡ് ആണ് തുറന്നത്. അകത്തെ തീന്‍മേശയിലിരുന്ന് മദ്യം നുണയുന്ന കാലീന്‍ ഭായിയേയും ഒപ്പം ഇരിക്കുന്ന അർദ്ധ നഗ്നയായ സുന്ദരിയെയും അലമാര ചില്ലിലൂടെ റസാഖിന് വ്യക്തമായി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു. "ഉം..? ആരാ..? എന്തു വേണം..?" ക്രൂധമായി കണ്ണുകൾ ഇടുക്കി ബോഡീഗാര്‍ഡ് കനത്ത ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു. "അത്.. പിന്നെ.." റസാഖ് എന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചതും കാലീന്‍ ഭായ് സുന്ദരിയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ച് തന്‍റെ ഫോണെടുത്ത് ആരുടെയോ നമ്പര്‍ ഞെക്കി ചെവിയില്‍ ചേര്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണിന്‍റെ കൈയ്യിലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. റസാഖിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ വികസിച്ചു. "തന്നോടാണ് ചോദിച്ചത്.. ആരാ നിങ്ങള്‍..?" സ്വന്തം അരയിലേക്ക് സാവധാനം കൈ ചലിപ്പിച്ച് അയാള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചത് റസാഖ് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണിലേക്ക് കോള്‍ ചെയ്യുന്നത് കാലീന്‍ ഭായി തന്നെയെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. കരണും ഹിമേഷും ജാഗരൂകരായി ആ രംഗത്തെ ശ്രവിച്ചതും സഞ്ജനയുടെ അടുത്ത അറിയിപ്പ് എത്തി. "രണ്ടാമത്തെ കോള്‍ വരുന്നത് രണ്ടാം നിലയില്‍ നിന്നുമാണ്." "You Sure That?!" കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "യെസ് സര്‍..!" സഞ്ജന ഉറപ്പിച്ചു. അപ്പോഴാണ് റസാഖിന്‍റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്. സഞ്ജന പറഞ്ഞത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ കാലീന്‍ ഭായി ആവാന്‍ സാധ്യതയില്ല. കാരണം അയാളും താനും മൂന്നാം നിലയിലാണുള്ളത്. റസാഖ് ബോഡിഗാര്‍ഡിനെ വിനയത്തോടെ നോക്കി പറഞ്ഞു : "സോറി സര്‍, എനിക്ക് റൂം മാറി." അയാള്‍ ഒന്നു തലയാട്ടി മുരണ്ട ശേഷം കതക് വലിച്ചടച്ചു. "ഹിമേഷ്?!" കരണ്‍ വിളിച്ചു. "സര്‍., ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഈ ഫ്ലോറിലും ധാരാളം ആളുകളുണ്ട്. അതില്‍ ഭൂരിഭാഗം പേരും ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ വച്ചിരിക്കുന്നു." "God Damn It..!" പല്ല് കടിച്ച് കരണ്‍ പിറുപിറുത്തു. "ഹിമേഷ്???" "യെസ് സര്‍!" "ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്ത് സംസാരിക്കാതിരിക്കുന്നവരിലേക്ക് നോക്കൂ." "അത്തരത്തിലും ചിലയാളുകളുണ്ട് സര്‍..!" ഹിമേഷിന്‍റെ മറുപടിയില്‍ നിരാശയോടെ കരണ്‍ മുടിയില്‍ വിരലോടിച്ചു. വീണ്ടും കോള്‍ ഡിസ്കണക്ട് ആയി. "സര്‍.. അവന്‍ ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്ത് സഞ്ജുവിനെ അന്വേഷിക്കുന്നതാവാം." റസാഖ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "Yes Rasak.. I Know That. എന്തായാലും നിങ്ങളുടെ പൊസിഷനുകളില്‍ അലര്‍ട്ട് ആയി നില്‍ക്കണം." "സര്‍..!" കരണ്‍ തന്‍റെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. ധാരാളം ആളുകള്‍ ഇവിടെയുമുണ്ട്. അതില്‍ ചിലരെങ്കിലും ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ തവണയും വിളിച്ചിട്ട് കോള്‍ അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അത് അവനില്‍ സംശയം ജനിപ്പിക്കും. വീണ്ടുമൊരു ചാന്‍സ് എടുക്കാതെ അവന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടെന്നും വരും. കരണ്‍ വല്ലാതെ തല പുകഞ്ഞു. "സഞ്ജനാ..?!" "യെസ് സർ.. " ബഗ്ഗു വഴി കരണ്‍ വിളിച്ചതില്‍ സഞ്ജന വിളി കേട്ടു. "കോള്‍ വരുന്ന മൊമെന്‍റില്‍ ഞാന്‍ ഈ ഫോണുമായി വിളിക്കുന്നയാളുടെ അടുത്തെത്തിയാല്‍??" "തീര്‍ച്ചയായും റെഡ് സിഗ്നലില്‍ ബ്ലിങ് ചെയ്യുന്നതായി എന്‍റെ ലാപ്പില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് കിട്ടും സര്‍..!" സഞ്ജന മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഉം.. ഗുഡ്.. അവന്‍ സഞ്ജുവിനെ തേടി അലയുകയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമുക്കവനെ കിട്ടാത്തത്. അടുത്ത തവണ വിളിച്ചിട്ടും അവനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍...." കരണ്‍ അത്രയും പറയവേ സ്യൂട്ട് ധരിച്ച മറ്റൊരാള്‍ കരണിന്‍റെ തോളില്‍ വന്ന് ഇടിച്ചു തട്ടി. ഒരു നിമിഷം ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി. "സോറി സര്‍.. അറിയാതെ വന്നിടിച്ചതാണ്.. സോറി.." മുഖത്തു നോക്കി വിനയത്തോട ക്ഷമാപണം പറഞ്ഞ് ആ മാന്യന്‍ നടന്നു നീങ്ങി. "Its Okay..! No Prob..!" കരണ്‍ വീണ്ടും സഞ്ജനയോട് തുടര്‍ന്നു : "ആഹ് അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..." അപ്പോഴാണ് ചില കാര്യങ്ങള്‍ കരണിന്‍റെ തലച്ചോറില്‍ മിന്നിയത്. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കൂടുതല്‍ വികസിച്ചു. അല്‍പ്പം മുമ്പ് തന്നെ കൂട്ടിയിടിച്ച ആ മാന്യന്‍റെ മുഖം കരണ്‍ വല്ലാതെ ഓര്‍ത്തു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ നരസിംഹാ ടെമ്പിള്‍ റോഡിനരികില്‍ കാര്‍ ഒതുക്കി നിര്‍ത്തി പോവുമ്പോള്‍ ഗാസി കോളനിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയ ആളുമായി ഇയാള്‍ക്ക് നല്ല സാമ്യമുണ്ടെന്ന് കരണ്‍ തീര്‍ച്ചയാക്കി. അധികം ചിന്തിക്കാതെ അവന്‍റെ ചുവടുകള്‍ ആ വ്യക്തിക്ക് പിന്നാലെ ചലിച്ചു. തന്നെ ഒരാള്‍ പിന്തുടരുന്നത് അറിയാതെ അയാള്‍ റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് ആ വ്യക്തി ചെവിയില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നത് കരണ്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണിന്‍റെ പോക്കറ്റിലുള്ള സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. ഉടനെയെത്തി സഞ്ജനയുടെ അറിയിപ്പ് : "സര്‍, ഇരു ഫോണുകളും ഇപ്പോള്‍ വളരെ അടുത്തായാണ് സിഗ്നല്‍ കാണിക്കുന്നത്. അതായത് സാറിനടുത്ത് തന്നെ ആ വ്യക്തിയുണ്ട്." ഹിമേഷും റസാഖും ഒരു നിമിഷം കാതോര്‍ത്തു. "I Know Sanjana. അയാള്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ മുന്നിലുണ്ട്." കരണിന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ചിരി പടര്‍ന്നു. "Hey Youuu..!?" കരണ്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചതും ഫോണ്‍ ചെവിയില്‍ നിന്നും മാറ്റാതെ തന്നെ ആ വ്യക്തി സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. നിര്‍ത്താതെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്ന സഞ്ജുവിന്‍റെ ഫോണ്‍ കരണ്‍ അയാള്‍ക്കു നേരെ ഉയര്‍ത്തി കാട്ടി. തന്‍റെ നമ്പര്‍ ആ ഫോണില്‍ തെളിയുന്നത് കണ്ട് അയാളൊന്നു നടുങ്ങി പോയി. കണ്ണുകള്‍ വിടർത്തി അയാള്‍ കരണിനെയൊന്നു തുറിച്ചു നോക്കി. കരണ്‍ ചുവടുകള്‍ മുന്നോട്ട് വെച്ചതും തീര്‍ത്തും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അയാള്‍ തിരിഞ്ഞോടുകയായിരുന്നു. "Hey..!" എന്നൊരു അട്ടഹാസത്തോടെ കരണും അയാള്‍ക്ക് പിന്നിലായി കുതിച്ചു. ഹിമേഷും റാസാഖും അവരവരുടെ പൊസിഷനുകള്‍ ഭേദിച്ച് പുറത്തേക്ക് വന്നു. "സര്‍..? സര്‍..?" റസാഖ് ബഗ്ഗിലൂടെ വിളിച്ചു. "അവന്‍ ഓടുകയാണ്. കെട്ടിടത്തിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗം വഴി വെളിയിലേക്ക് കടന്നു.." ഓട്ടത്തിലും കരണ്‍ അറിയിച്ചു. "സര്‍ ഞങ്ങളിതാ എത്തി..." റസാഖും ഹിമേഷും കുതിച്ചു. "Move..! Move..!" ആളുകളെ തള്ളി മാറ്റിയോടി ഇരുവരും റിസോര്‍ട്ടിന് പുറത്തേക്കെത്തിയതും സഞ്ജന ബൊലേറോയെടുത്ത് റിവേഴ്സ് വന്നു. "Get In..!" അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ കയറാന്‍ പറഞ്ഞതും റസാഖ് മുന്നിലും ഹിമേഷ് പുറകിലുമായി ഇരുന്നു. വല്ലാത്ത ശബ്ദത്തോടെ സഞ്ജന കാര്‍ മുന്നോട്ട് പായ്ച്ചു. "കരണ്‍ സാറിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ കിട്ടുന്നുണ്ടോ?" സഞ്ജനയുടെ ലാപ് കൈയ്യിലെടുത്ത് റസാഖ് ചോദിച്ചു. "നിങ്ങള്‍ മൂവരുടേയും ബഗ്ഗുകളില്‍ ഞാന്‍ ജിപിഎസ് ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുവഴി നമുക്ക് കൃത്യമായ നിര്‍ദേശം കിട്ടും." ക്ലച്ച് ചവിട്ടി ഗിയര്‍ ചേഞ്ച് ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ സഞ്ജന വേഗത്തില്‍ പറഞ്ഞു. റസാഖ് ആരാധനയോടെ സഞ്ജനയെ നോക്കി. "Your Awesome Sanjana..!" "പുകഴ്ത്തലൊക്കെ പിന്നെയാവാം റസാഖ്. സറിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ നോക്കൂ." പുറകിലിരുന്ന് ഹിമേഷ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും റാസാഖ് ലാപിന്‍റെ സ്ക്രീനില്‍ നോക്കി. കരണിന്‍റെ ലൊക്കേഷന്‍ അതില്‍ കാണുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അദ്ധേഹം നിര്‍ത്താതെ ഓടുകയാണ്. "Hard Left Sanjana!" റസാഖ് ഉറക്കെ പറഞ്ഞതും ഞൊടിയിടയില്‍ ഹാന്‍റ് ബ്രേക്ക് വലിച്ചു പിടിച്ച് ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി സഞ്ജന കാര്‍ ഡ്രിഫ്റ്റ് ചെയ്ത് ആ വളവിലേക്ക് കയറ്റി. സെക്കന്‍റുകള്‍ കൊണ്ട് തീര്‍ത്ത പ്രകടനത്തില്‍ ഹിമേഷിന്‍റെ മുഖം ചില്ലില്‍ ഇടിച്ചു. വീണ്ടും അവള്‍ മുന്നോട്ട് പായ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇതേ സമയം കരണ്‍ അയാള്‍ക്കു പുറകെയുള്ള ഓട്ടം നിര്‍ത്തിയില്ല. തന്‍റെ അവസാനത്തെ തുറുപ്പ് ചീട്ടിനെ ജീവന്‍ പോയാലും ശരി അങ്ങനെ വെറുതേ വിടാന്‍ കരണ്‍ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു. സിംഹത്തേ പോലെ അവന്‍ ഉയർന്നു ചാടി അയാളുടെ മുതുകില്‍ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. ഇരുവരും മണ്ണിലേക്ക് ഉരുണ്ടു വീണു. അയാള്‍ പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നതിനു മുന്നേ കരണ്‍ ശക്തിയായി വീണ്ടും മുഖം നോക്കി തൊഴിച്ചതും വായുവില്‍ കറങ്ങി അയാള്‍ നിലം പതിച്ചു. കരണ്‍ ചാടിയെണീറ്റ് അയാളെ ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് മൂക്ക് നോക്കി ഒരെണ്ണം കൂടി കൊടുത്തു. മുക്ക് പൊത്തി പിന്നോട്ട് പോയ അയാള്‍ സെക്കന്‍റുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മുന്നോട്ട് വന്ന് കൈ വീശിയതും കരണ്‍ കൈ പിടിച്ച് അയാളുടെ പുറകേ ചേര്‍ത്തു. മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അയാള്‍ പിന്നിലേക്ക് ആക്രമിച്ചതും അതും കരണ്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി ഇരു കൈകളും പിന്നില്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം കാല്‍ മുട്ടിനു പിന്‍ഭാഗത്തായി കരണ്‍ ചവിട്ടിയതും അയാള്‍ മുട്ടില്‍ ഇരുന്നു പോയി. "നിങ്ങളൊക്കെ ആരാണ്? എന്തിനാണ് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്നത്?" കുതറുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ ആക്രോഷിച്ചു. "അതൊക്കെ നിനക്ക് വഴിയേ മനസിലാവും." കരണ്‍ തറയില്‍ കണ്ണോടിച്ചു. ആരോ മുന്‍കൂട്ടി വെച്ചതു പോലെ റോപ്പ് കിടക്കുന്നത് കാലു കൊണ്ട് ഏന്തിയെടുത്ത് തന്‍റെ എതിരാളിയുടെ കൈ പിന്നിലേക്ക് കരണ്‍ ചേര്‍ത്തു കെട്ടി. "ഇനി നീയെല്ലാം അറിയും." അയാളുടെ മുടിയില്‍ പിടിച്ച് എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് നിര്‍ത്തിയതും മുന്നിലതാ മറ്റൊരാള്‍! തനിക്കു നേരെ തോക്കു ചൂണ്ടി നില്‍ക്കുന്നു. തീര്‍ത്തും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത രംഗം. കരണ്‍ അല്‍പ്പമൊന്നു പതറി. തന്‍റെ അരയിലെ തോക്ക് പുറത്തേക്കെടുക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളില്‍ മുന്നിലെ വ്യക്തി കാഞ്ചി വലിക്കാം. അത് ചിലപ്പോള്‍ തന്‍റെയോ ഇവന്‍റെയോ ശരീരത്തില്‍ തറയ്ക്കും. രണ്ടായാലും നഷ്ടം.! കരണിന്‍റെ തലച്ചോര്‍ അരുതെന്ന് നിര്‍ദേശിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. "അധികം ചിന്തിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. അവനെ വെറുതേ വിട്ട് ഓടി പോകൂ. അതാ നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്ലത്. അല്ലെങ്കില്‍ അവരെത്തിയാല്‍ നിങ്ങളെ തീര്‍ച്ചയായും കൊല്ലും." തോക്ക് ബലമായി പിടിച്ച് അയാള്‍ മുരണ്ടു. "ആര്..? ആര് വരുമെന്നാ പറയുന്നത്?" കരണ്‍ ചോദിച്ചതും അയാള്‍ ആദ്യത്തെ വെടി പൊട്ടിച്ചു. ഠേ..! വെടിയുണ്ട കരണിന്‍റെ കാലിന് താഴെ മണ്ണില്‍ പതിച്ചതും അവന്‍ രണ്ടടി പുറകോട്ട് വെച്ചു. "Hey.. Don't.. നിങ്ങള്‍ ആരാണ്?! ഇയാളെ കൊണ്ടു പോവുകയല്ലാതെ വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. കൊണ്ടു പോവുക തന്നെ ചെയ്യും.!" "എന്നാല്‍ നീ കൊണ്ടു പോടാ..!" വല്ലാത്ത ഉച്ചത്തില്‍ അയാള്‍ അലറി കരണിന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ലക്ഷ്യം വെച്ചു. കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ തലച്ചോര്‍ ചൂണ്ടു വിരലിലേക്ക് നിര്‍ദ്ധേശിച്ചു. കൊലച്ചിരിയോടെ അയാള്‍ കരണിനെ നോക്കിയതും ബൊലേറോയില്‍ സഞ്ജന പാഞ്ഞെത്തുകയായിരുന്നു. ഓടി മറയാന്‍ പോലും സമയം കൊടുക്കാതെ സഞ്ജന അയാളെ ഇടിച്ച് ദൂരേക്ക് തെറുപ്പിച്ചു. വല്ലാത്ത ഒരു രംഗം.! "Sir., Get In..!" മൂവരും ഒരുപോലെ അലറി. തനിക്കു കിട്ടിയ തുറുപ്പ് ചീട്ടിനെ തൂക്കിയെടുത്ത് കരണ്‍ വേഗത്തില്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍സീറ്റിലിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളും മറ്റുമായി മൂന്നാലു പേര്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്ത് ഓടി വരുന്നത് കാണാനിടയായത്. "സഞ്ജനാ.." കരണ്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചതും താന്‍ പഠിച്ച അടവുകളില്‍ ചിലത് പുറത്തെടുത്ത് സഞ്ജന ബൊലേറോ ഒന്നു വട്ടം കറക്കിയെടുത്തതില്‍ ആയുധങ്ങളുമായി എത്തിയ ആളുകള്‍ വണ്ടിയുടെ പിന്‍ഭാഗം തട്ടി തെറിച്ചു പോയി വീണു. കരണ്‍ പോലും സഞ്ജനയുടെ പ്രകടനത്തില്‍ അതിശയിച്ചു. "താന്‍ ഇത്രയ്ക്കും സ്മാര്‍ട്ട് ആയിരുന്നോ?!" "ഇനി എന്തൊക്കെ കാണാന്‍ കിടക്കുന്നു സര്‍..!" സഞ്ജന മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "Go.. Go.. Go.." റസാഖ് ഒച്ചയെടുത്തു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ സഞ്ജന മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. ഠേ..! ഠേ..! വെടിയുണ്ടകള്‍ കാറിന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്ത് തറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മറ്റൊരു സ്കോര്‍പ്പിയോയില്‍ ഏതാനും ആളുകള്‍ അട്ടഹാസത്തോടെ പാഞ്ഞു വരുന്ന കാഴ്ച..! അവര്‍ അഞ്ചോളം പേരുണ്ടെന്ന് കരണ്‍ കണക്കിരുത്തി. വിന്‍ഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്കിട്ട മൂന്ന് കൈകളില്‍ നിന്നുമാണ് വെടി പൊട്ടുന്നത്. സഞ്ജന അതിവേഗതയില്‍ ബൊലേറോ മുന്നോട്ട് പായ്ച്ചു. രാത്രിയിലേക്ക് സമയം കടന്നിരുന്നു. ഇടറോഡില്‍ നിന്നും ബൊലേറോ വായുവില്‍ ഉയര്‍ന്ന് ഹൈവേയിലേക്ക് കടന്നു. റോഡും ടയറും ഉരസിയുള്ള മുരള്‍ച്ച അന്തരീക്ഷത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി. സമയം പാഴാക്കാതെ സഞ്ജന മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. വെറുതേ വിടാന്‍ ഭാവമില്ലാതെ സ്കോര്‍പ്പിയോയും ഹൈവേയിലേക്ക് കടന്നു. ഇരു കാറുകളും റോഡ് നിരത്തില്‍ കുതിച്ചു പാഞ്ഞു. ഠേ..! ഠേ..! വീണ്ടും വെടി പൊട്ടിയതും സഞ്ജന ഒറ്റ വെട്ടിക്കലിന് വണ്ടി കറക്കി. ഇപ്പോള്‍ രണ്ട് കാറുകളും മുഖാമുഖമായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. സ്കോര്‍പ്പിയോ മുന്നോട്ട് വരുമ്പോള്‍ ബൊലേറോ പുറകോട്ട് കുതിക്കുന്നു. "റസാഖ്..?" കരണ്‍ വിളിച്ചതും മുന്‍സീറ്റിലിരിക്കുന്ന റസാഖ് ഗണ്‍ ലോഡ് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ..! ഠേ.! ഠേ.! കൂട്ടത്തിലെ മറ്റൊരാളില്‍ ഒരു വെടിയുണ്ട തറച്ചു കയറി. അത് റസാഖിനെ സന്തോഷത്തിലാക്കി. സഞ്ജന വീണ്ടും കാര്‍ കറക്കി നേരായി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. ഹൈവേ നിരത്തില്‍ തീ പാറുന്ന ചേസിംഗ് അരങ്ങേറുകയായിരുന്നു. "സര്‍ നമ്മള്‍ എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?!" സഞ്ജന ഉറക്കേ ചോദിച്ചതില്‍ കരണ്‍ ആശയ കുഴപ്പത്തിലായി. "ആയുഷ്മാന്‍ ലോഡ്ജിലേക്ക് ഇവനേയും കൊണ്ടു പോകാന്‍ പറ്റില്ല. അത് കൂടുതല്‍ അപകടമാണ്." കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "മറ്റൊരിടം എന്‍റെ മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നില്ല." അപ്പോഴും കൈകള്‍ ബന്ദിച്ച തുറുപ്പ് ചീട്ട് വല്ലാതെ കുതറി. അയാളുടെ മൂക്കിന്‍റെ മര്‍മ്മത്ത് ഒന്നു കൊടുത്ത് ബോധം കെടുത്തി ഹിമേഷ് പറഞ്ഞു : "സര്‍ എനിക്കൊരു സ്ഥലം അറിയാം. അവിടെ നമ്മള്‍ സേഫ് ആയിരിക്കും." "എങ്കില്‍ അങ്ങോട്ട് പോകൂ.." വീണ്ടും വെടി പൊട്ടി. സ്കോര്‍പ്പിയോയിലെ ആളുകള്‍ വിടാന്‍ ഉദ്ധേശമില്ല. "ഗയ്സ്, ഇനി ക്ഷമിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല..." കരണ്‍ തോക്ക് ലോഡ് ചെയ്തു. "ഹിമേഷ്, താന്‍ സഞ്ജനയ്ക്ക് വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കൂ. ഞാനും റാസഖും ഇവന്‍മാരുടെ കാര്യം നോക്കിക്കോളാം." Are You Ready Rasak??!" "ഞാന്‍ എപ്പോഴേ തയ്യാറാണ് സര്‍.." ഇരുവരും കാറിന്‍റെ വിന്‍ഡോയിലൂടെ കൈയ്യും തലയും പുറത്തേക്കിട്ട് വെടിയുതിര്‍ത്തു. കരണ്‍ ഇടതും റസാഖ് വലതും. ഹൈവേ നിരത്തിലെ ആളുകള്‍ പകച്ചു പോയി. വല്ലാത്തൊരു രംഗം. ചേസിംഗും ഒപ്പം വെടിയൊച്ചയും. ഹിമേഷ് നിര്‍ദേശിക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ സഞ്ജനയുടെ അത്യുഗ്രന്‍ കടന്നു കയറ്റവും. അപ്പോഴെല്ലാം ഇരു വണ്ടികളും തങ്ങളുടെ വെടി നിര്‍ത്താന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. "റസാഖ്..?" "യെസ് സര്‍..!" "Hold Your Fire.." കരണ്‍ നിര്‍ദേശിച്ചതും റസാഖ് തന്‍റെ കാഞ്ചി വലി നിര്‍ത്തി. കരണ്‍ ശ്വാസമടക്കി കൃത്യമായ ഉന്നം വെച്ചു. കാറ്റിന്‍റെ ദിശയും വേഗതയും മനസില്‍ കണക്കിരുത്തി ഏതു വിധത്തില്‍ എങ്ങനെ വെടിയുതിര്‍ക്കണമെന്ന് കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു. അടുത്ത സെക്കന്‍റില്‍ കരണ്‍ കാഞ്ചി വലിച്ച് വെടിയുതിര്‍ത്തു. ഠേ..! സ്കോര്‍പ്പിയോയുടെ താഴേക്ക് വെടിയുണ്ട പാഞ്ഞ് മുന്നിലെ ടയര്‍ തുളച്ച് പൊട്ടിച്ചിതറി. നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് റോഡരികിലെ കല്ലില്‍ കയറി സ്കോര്‍പ്പിയോ തലകുത്തി മറിയുന്ന കാഴ്ച കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ട സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും പുറത്തേക്ക് തള്ളി. നാലു പേരും ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീര്‍പ്പിടുമ്പോള്‍ ഹിമേഷ് ഉദ്ധേശിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് ബൊലേറോ എത്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു. ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

AD #bjpindia

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aR64gDw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c #ബൊമ്മലാട്ടം ((9)) കരണ്‍ റസാഖിനു നേരെ തിരിഞ്ഞ് കാര്യങ്ങള്‍ ബോധിപ്പിച്ചു. എല്ലാം മനസിലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ റസാഖ് കനത്തിലൊന്നു മൂളി. "റസാഖ്, ഒരു പിഴപോലും സംഭവിക്കരുത്. വളരെ കരുതലോടെ വേണം." കരണ്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി. "സര്‍ ധൈര്യമായിരിക്കൂ, ഇതുപോലെ നിരവധി തവണ ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, സറിന്‍റെ ഓര്‍ഡറിനെ എനിക്ക് ധിക്കരിക്കേണ്ടതായി വന്നു പോയി. എന്‍റെ ക്ഷമാപണമായി ഈ ദൗത്യം സര്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു." കരണ്‍ അയാളുടെ തോളില്‍ ശാന്തമായി തട്ടി : "റിലാക്സ് മാന്‍.! ശരി, എന്തായാലും വളരെ സൂക്ഷിക്കണം. അപായമെന്തെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ Just Abort It.. Okay?" റസാഖ് തലയാട്ടി. ഹിമേഷും സഞ്ജനയും കരണിനൊപ്പം തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ റസാഖിന്‍റെ റൂട്ട് വേറെ ആയിരുന്നു. രാത്രി മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭൂമി പോലും ഉറങ്ങിയ സമയം. ഒരീച്ച പോലും ശബ്ദം കേള്‍ക്കാത്ത വിധം ഇരുളിനെ മറ പറ്റി ഒരോ ചുവടും റസാഖ് കരുതലോടെ വെച്ചു. ഗാസി കോളനിയിലെ ആ നീല വാതിലാണ് ലക്ഷ്യം. തന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. സമര്‍ത്ഥമായി വാതിലിന്‍റെ പൂട്ട് പോളിച്ച് റസാഖ് അകത്തേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ****************************** കണ്ണുകളടച്ച് ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന കരണിന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ നനുത്ത അധരങ്ങള്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു. മൂര്‍ധാവിലൂടെ തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറുന്ന കുളിര്‍ത്ത അനുഭൂതി അവനറിഞ്ഞു. മെല്ലെ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു. ദിവ്യതേജസ്സായി അവള്‍, അശ്വിനി പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു. "എന്താ ഇത്ര ആലോചന? സുഖമില്ലേ?!" കരണിന്‍റെ മുടിയില്‍ വിരലോടിച്ച് അവള്‍ ചോദിച്ചു. അവനും ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച് അശ്വിനിയുടെ മുഖം കൈ കുമ്പിളില്‍ ഒതുക്കി. കാന്ത ശക്തിയുള്ള ആ കണ്ണുകള്‍. കൃഷ്ണമണിയുടെ ചുറ്റായി നേര്‍ത്ത തിളക്കമുള്ള ഇളം പച്ച നിറം അശ്വിനിയെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാക്കി. അവനില്‍ പ്രേമം നുരഞ്ഞു കയറുന്നു. അത് ഹൃദയ താളം പോലും തെറ്റിക്കുന്നു. ആ കണ്ണുകളില്‍ അവന്‍ ആര്‍ദ്രമായി ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. "ഇതെന്തു പറ്റി..?! എന്തായിങ്ങനെ നോക്കുന്നേ..?!" അശ്വിനിയുടെ ചോദ്യവും ചുടു നിശ്വാസവും അവന്‍റെ ആഴങ്ങളില്‍ വിസ്ഫോടനം സൃഷ്ടിച്ചു : "ഓരോ ദിനവും നീ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാവുകയാണ്. എന്നെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുകയാണ്." മധുരോദാരമായ ശബ്ദത്തില്‍ ശാന്തമായി അവന്‍ മന്ത്രിച്ചു. "എപ്പോഴും എന്നെയിങ്ങനെ പുകഴ്ത്തിയാല്‍ മതിയോ?!" കള്ളച്ചിരി അശ്വിനിയിൽ വിടർന്നു. "നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നതില്‍ ഞാന്‍ സമയം നോക്കണോ?!" "അതല്ല...." "പിന്നെ....?!" "ഇവിടെ ഒരാള്‍ ചുറ്റി നടപ്പുണ്ട്. കള്ളത്തരങ്ങള്‍ കൈയ്യോടെ പിടിക്കാന്‍. അവള്‍ കയറി വരും..." "ഓ..! അവള്‍ വരാന്‍ ഇനിയും സമയമുണ്ട്. തല്‍ക്കാലം നീയിങ്ങു വാ..." അശ്വിനി എതിര്‍ക്കും മുന്നേ കരണ്‍ അവളേയും കൊണ്ട് കിടക്കയിലേക്ക് ഊളിയിട്ട് മലക്കം മറിഞ്ഞു. "മം......മ്മാ.......?!" കുഞ്ഞു ശിവാനിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ വിളി കേട്ട് ഇരുവരും കതകിലേക്ക് നോക്കി. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് രണ്ടര വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. "അച്ചോടാ.., ഡാഡീടെ രാജകുമാരി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ? വാ.. ഡാഡീടെ അടുത്തു വാ.." കരണ്‍ കൈ നീട്ടി വിളിച്ചതും കുഞ്ഞു ശിവാനി തന്‍റെ ചുവന്ന മോണ പുറത്തേക്ക് വെളിവാക്കി ആദ്യം ഒന്നു ചിരിച്ചു. കരണിനടുത്തേക്ക് അവള്‍ മന്ദം മന്ദം നടന്നു വന്നതും കൈയ്യോടെ കരണ്‍ അവളെ ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് തന്‍റെ നെഞ്ചിലിരുത്തി. "ഡാഡിയുടെ ചാര പ്രവര്‍ത്തനം മോള്‍ക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ദൈവത്തിനറിയാം വലുതാവുമ്പോള്‍ എന്തായി തീരുമെന്ന്??" നീളമുള്ള മുടി വാരിക്കെട്ടിയൊതുക്കി അശ്വിനി എഴുന്നേറ്റ് പോകുന്നതിനിടയില്‍ കരണിന്‍റെ തുടയില്‍ ഒരു നുള്ള് കൊടുത്തു. "ഔഫ്!! കാട്ടാളത്തി നൊന്തു.!" പിടഞ്ഞു പോയ അവന്‍ തുട തിരുമ്മി. "ആഹാ..! അല്‍പ്പം മുമ്പ് എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു ഞാന്‍. അപ്സരസ്സ്, സൂര്യതേജ്ജസ്, അഴക് റാണി.. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാട്ടാളത്തിയായോ?!" എളിയില്‍ കൈ കൊടുത്ത് അവള്‍ കണ്ണുരുട്ടി. "അതൊക്കെ ഓരോ റൊമാന്‍റിക് മൂഡ് വരുമ്പോള്‍ ഉള്ളിലുള്ള സത്യങ്ങള്‍ പുറത്തേക്ക് തികട്ടുന്നതല്ലേ പെണ്ണേ!" ഭംഗിയായി കരണ്‍ ഇളിച്ചു. "അപ്പോള്‍ കാട്ടാളത്തിയോ??!" "നുണ.. ശുദ്ധ നുണ..!!" "ഉവ്വ..! സാഹചര്യത്തിന് അനുസരിച്ച് മലക്കം മറിയാന്‍ നിങ്ങളെ കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ വേറെയാളുകള്‍!" "അതുപിന്നെ ഞാനൊരു ഓഫീസര്‍ ആയിരുന്നല്ലോടി പെണ്ണേ. എത്രയൊക്കെ വേണ്ടെന്നു വച്ചാലും പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പുറത്തേക്ക് ചാടും... നീ നോക്കിക്കോ എന്നേക്കാള്‍ സ്മാര്‍ട്ടായുള്ള ഒരു ഓഫീസര്‍ ആക്കി മാറ്റിയെടുക്കും നമ്മുടെ മോളേ.." "പൊക്കോ അവിടുന്ന്..." ഞൊടിയിടയിലെ അശ്വിനിയുടെ ഭാവ മാറ്റം കണ്ട് കരണ്‍ നടുങ്ങി പോയി. "കൊച്ചിനെ അങ്ങനെ വേണ്ടാത്തതൊന്നും തീരുമാനിക്കണ്ട. കൊല്ലും ഞാന്‍..!!" "എന്‍റെ പൊന്നേ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ!!" കൈ കൂപ്പി കരണ്‍ പറഞ്ഞതില്‍ അശ്വിനി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. കരണും ഒന്നു ചിരിച്ചു. ഇരുവര്‍ക്കും കൂട്ടിനായി ഒന്നുമറിയാത്ത കുഞ്ഞു ശിവാനിയും എന്തിനെന്നില്ലാതെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്ന് മയങ്ങുന്ന കരണിന്‍റെ ചിരി കണ്ട് റസാഖും ഹിമേഷും പരസ്പരം മിഴിച്ചു നോക്കി. അപ്പോള്‍ കയറി വന്ന സഞ്ജനയും ആ ചിരി കണ്ട് എന്താ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിച്ചു. അറിയില്ലെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇരുവരും തോളുകളുയുര്‍ത്തി താഴ്ത്തി. "സര്‍?? സര്‍?!" ഹിമേഷ് വിളിച്ചതും കരണ്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു. "സാറിന്‍റെ മനസ്സ് ഇവിടെയല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. സ്വപ്നം കണ്ട് ചിരിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ!" "ആരായിരുന്നു സര്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ വന്ന് സാറിനെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള ആ പ്രതിഭ?" സഞ്ജനയുടെ ചോദ്യത്തില്‍ ചെറുതായെങ്കിലും പരിഹാസം നിഴലിച്ചു. "അതെന്താ സഞ്ജനാ എനിക്ക് ചിരിച്ചൂടെ?! ഞാനും മനുഷ്യനല്ലേ!" കൈ തടത്തില്‍ താടി ചേര്‍ത്ത് കരണ്‍ മന്ദഹസിച്ചു. "എന്നാലും എന്തിനായിരുന്നു സര്‍ ചിരിച്ചത്? ആരായിരുന്നുവത്?! അറിയാന്‍ ഒരാകാംക്ഷ!!" റസാഖ് ഇടയില്‍ കയറി. "ഞാന്‍ പറയട്ടെ സര്‍??" വീണ്ടും സഞ്ജന. "ങ്ഹാ.. ഒന്നു ശ്രമിക്കൂ..." "ഇത് മറ്റാരുമല്ല. അശ്വിനി മാഡവും മകള്‍ ശിവാനിയും I Guess!" "Exactly..! അവരല്ലാതെ വേറെയാരാ എന്നെ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ചിരിപ്പിക്കുക.... നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ, അശ്വിനിയുടെ ഡെലിവെറി ഡേറ്റില്‍ കനത്ത ടെന്‍ഷനിലായിരുന്നു ഞാന്‍. പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സിസ്റ്റര്‍ എന്‍റെയടുത്തു വന്ന് പെണ്‍കുഞ്ഞാണെന്ന് പറഞ്ഞതും അമിതാഹ്ലാദത്തില്‍ ആ സിസ്റ്ററെ ഞാന്‍ പൊക്കിയെടുക്കുകയും കവിളില്‍ ഉമ്മ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന് ആ സിസ്റ്റര്‍ എന്നെ കൊന്നില്ലന്നേയുള്ളൂ..!!" കരണിനൊപ്പം മൂവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. "എന്നിട്ട് അശ്വിനി മാഡം അതറിഞ്ഞില്ലേ?!" സഞ്ജനയില്‍ ആകാംക്ഷ തിരതള്ളി! "കുടുംബ കലഹത്തിലേക്ക് ആ സംഭവം വഴിയൊരുക്കിയോ എന്നറിയാന്‍ സഞ്ജനയുടെ മനസ് തിടുക്കം കൂട്ടുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.?!" കരണിന്‍റെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചോദ്യം കേട്ട് സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകള്‍ തള്ളി. സത്യത്തില്‍ താന്‍ അങ്ങനെ ഉദ്ധേശിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ തന്‍റെ ചോദ്യത്തില്‍ ആ ഉദ്ധേശം നിഴല്‍ പോലെ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. സമര്‍ത്ഥമായി കരണ്‍ സര്‍ അത് പുറത്തു കൊണ്ട് വന്ന് തന്നെ പ്രതിയാക്കി നിര്‍ത്തി. സഞ്ജന ഇളിഭ്യമായി ചിരിച്ചു. താന്‍ വാക്കുകള്‍ കൂടുതല്‍ സൂക്ഷിച്ച് പ്രയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രധാനമായും കരണ്‍ സാറിന് മുന്നിലെങ്കിലും. "ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാണ് സഞ്ജന. വിയര്‍ക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. ലീവ് ഇറ്റ്! ആ രംഗം ഞാന്‍ തന്നെ അശ്വിനിയോട് പറഞ്ഞു. എന്നേക്കാള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതികരണം. ഇളിഭ്യനായതോ ഈ ഞാനും. ആ കാര്യം പറഞ്ഞ് കുറേ ദിവസം അവള്‍ എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞാനും ആ ചിരിയില്‍ പങ്കു ചേരും...!" കരണ്‍ വിരലുകളിലെ ഞൊട്ടയൊടിച്ച് ഒന്നു നിശ്വസിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ആ മുഖം ഗൗരവത്തിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നത് കണ്ട് അറിയാതെയാണെങ്കിലും സഞ്ജന വാ പൊളിച്ചു. "So Guys Get Ready.! നമ്മള്‍ ഉടന്‍ ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി ഇന്ന് അഞ്ചു മണിക്കുള്ളില്‍ ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടില്‍ കടക്കണം..." "സര്‍..!" മൂവരും നിവര്‍ന്നു നിന്നു. "ഇവിടെ നിന്നും കഷ്ടി രണ്ടര കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രമാണ് ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടിലേക്ക്. ഹിമേഷ് ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അവിടെ പോയി സിറ്റുവേഷന്‍ നോക്കണം. സഞ്ജന നിന്‍റെ കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധി ഇവിടെ വളരെ പ്രധാനമാണ്." "സര്‍..!" "ആ വരുന്ന വ്യക്തി ആരായിരുന്നാലും വിദഗ്ദമായി നമ്മള്‍ അയാളെ പൊക്കും." "ഷുവര്‍ സര്‍..!" മൂവരും ഒരുപോലെ പറയുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** **************************** റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്തായി ജനം തടിച്ചു കൂടി. സഞ്ജുവിന്‍റെ ജഡത്തിന് ചുറ്റായി പോലീസിന്‍റെ ക്രോസ്സ് ലൈന്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എസിപി പാര്‍ത്ഥന്‍ ജീപ്പില്‍ നിന്നിറങ്ങി ക്രോസ് ലൈന്‍ മറി കടന്ന് ബോഡിയെ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു. ഇതുവരെ ഏറ്റെടുത്ത കേസുകളെല്ലാം തന്‍റേതായ മികച്ച രീതിയില്‍ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള ഓഫീസര്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍റെ മനസില്‍ പല സംശയങ്ങളും മഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നാല്‍പ്പതിനോടടുക്കെ പ്രായമുള്ള പാര്‍ത്ഥന്‍റെ പരുന്തിന്‍ കണ്ണുകള്‍ തടിച്ചു കൂടിയ ജനങ്ങളിലേക്കും റെയില്‍വേ പരിസരങ്ങളിലും അലഞ്ഞു. അയാള്‍ തിരികെ ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു സിഗാര്‍ എടുത്ത് ചുണ്ടില്‍ വെച്ചു കത്തിച്ച് ഉന്മാദമായി പുക തള്ളി. "സര്‍..!!" ഹെഡ്കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ കിഷോര്‍ ചന്ദ്രഭാനു പാര്‍ത്ഥനു മുന്നില്‍ വന്ന് സല്യൂട്ട് ചെയ്തതും അമ്പതോടടുക്കെ പ്രായമുള്ള അയാളുടെ ഉന്തിയ കുടവയര്‍ തുള്ളിച്ചാടി. പാര്‍ത്ഥന്‍ അയാളെ കിഷോര്‍ ചന്ദ്രഭാനു എന്നുള്ളത് വളരെ ചുരുക്കി ഭാനു എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. "എന്താ ഭാനു?!" "സര്‍, ഇന്ന് രാവിലെ ആറുമണിക്ക് ഇവിടെ കച്ചറ പെറുക്കാന്‍ വന്ന ചില പിള്ളേരാണ് ബോഡി ആദ്യം കണ്ടത്. റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനപ്പുറമുള്ള സേവ കോളനിയിലെ തലതെറിച്ച പിള്ളേരാണ്. മരിച്ചത് ഇവരേക്കാള്‍ തലതെറിച്ച ഒരുത്തനും. പേര് സഞ്ജു. അഞ്ച് പെറ്റിക്കേസ് ഇവന്‍റെ പേരില്‍ ലോക്കല്‍ സ്റ്റേഷനിലുണ്ട്. പണം കൊടുത്താല്‍ ആളുകളെ കൊല്ലാന്‍ പോലും മടിയില്ലാത്തവനാണ് ഈ ചത്തവന്‍." "ഉം.. ആ പിള്ളേരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളി." അവസാന പുകയും പുറത്തേക്ക് തള്ളി പല്ലുകൊണ്ട് നാക്ക് ചുരണ്ടി പുറത്തേക്ക് തുപ്പി പാര്‍ത്ഥന്‍ മുരണ്ടു. സെക്കന്‍റുകള്‍ നേരം കൊണ്ട് പത്തിനും പതിനഞ്ചിനും ഇടയില്‍ പ്രായമുള്ള അഞ്ച് കുട്ടികളും ചന്ദ്രഭാനുവും പാര്‍ത്ഥന് മുന്നിലെത്തി. "എന്താ നീയൊക്കെ കണ്ടത്?" ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും ആ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്ത ഘനഗാംഭീര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഒരു ആറുമണി ആയി കാണും സര്‍. പരിസരത്തെ കുപ്പിയും പാട്ടയും പെറുക്കാന്‍ വന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. അപ്പോഴാണ് ഇയാളെ....." കൂട്ടത്തിലെ മുതിര്‍ന്ന പയ്യന്‍ പറഞ്ഞു. "ആരാ ബോഡി ആദ്യം കണ്ടത്?" "ഞാന്‍ തന്നെ..." "ഉം.. അസ്വഭാവികമായുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ ആരെങ്കിലും ആ സമയം കണ്ടിരുന്നോ?" "അങ്ങനെ ചോദിച്ചാല്‍.. ഇല്ല സര്‍.. ജഡം കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഇവരെല്ലാം പേടിച്ചു പോയി." "അതെന്താ നിനക്ക് പേടിയില്ലേ?" "നമ്മള്‍ ഇതൊക്കെ കുറേ കണ്ടതല്ലേ സര്‍..!" "ഉം.. കൊള്ള സങ്കേതത്തിലെ ഭാവി വാഗ്ദാനമല്ലേ സര്‍ ഇവര്‍. ഭയപ്പെടുവാനൊക്കോ!" ചന്ദ്രഭാനു പുച്ഛമായി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞതില്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍ അയാളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. "ശരി, നിങ്ങള്‍ പൊയ്ക്കോളൂ..." ഒന്നു തലയാട്ടി കുട്ടികള്‍ നടന്നു മറയുമ്പോള്‍ ഫോറന്‍സിക് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ കടന്നു വന്നു. അയാള്‍ ഒരു കുഞ്ഞു കവര്‍ പാര്‍ത്ഥനു നേരേ നീട്ടി തുടര്‍ന്നു : "മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ ശിരസ് പിളര്‍ത്തി പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച വെടിയുണ്ടയാണിത്. തലയുടെ ഇടതു ഭാഗം വെടിയേറ്റ് വലതു ഭാഗം വഴിയാണ് ബുള്ളറ്റ് തെറിച്ചു പോയിരിക്കുന്നത്..." കവര്‍ വാങ്ങി വെടിയുണ്ടയില്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി പാര്‍ത്ഥന്‍ ഒന്നു മൂളി : "നിങ്ങളുടെ ജോലിയൊക്കെ?" "കഴിഞ്ഞു.. റിപ്പോര്‍ട്ട് സ്റ്റേഷനില്‍ അയച്ചേക്കാം.." "ഉം.. ഭാനു..??" "സര്‍..??" "ഈ ബുള്ളറ്റ് ലാബിലേക്കയക്കണം. ഏതുതരം തോക്കില്‍ നിന്നാണ് ഇത് പുറത്തേക്ക് വന്നതെന്ന് അറിയണം." "സര്‍..!" "പിന്നെ, ബോഡി പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം ചെയ്യാനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്യണം." "സര്‍..!" "ഈ ചത്തവന്‍ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?" "സര്‍, ഇവിടെ കുറച്ചു തെക്ക് മാറിയാണ്. നരസിംഹാ ടെമ്പിള്‍ റോഡിനടുത്തുള്ള കോളനി. ഗാസി കോളനി." "ഉം.. ഞാന്‍ അവിടെയൊന്നു തിരയട്ടെ. എന്തെങ്കിലും തട്ടോ പൊടിയോ കിട്ടാതിരിക്കില്ല." "സര്‍..!" പാര്‍ത്ഥന്‍ ജീപ്പ് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് ഗാസി കോളനി ലക്ഷ്യമാക്കി. ********************************************************************************** **************************** ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ അകവും പുറവും ഒപ്പിയെടുത്ത് തിരികെ ലോഡ്ജിലെത്തി ഹിമേഷ് കരണിനെ സമര്‍പ്പിച്ചു : "സര്‍, മൂന്നു നിലയോളം വലിപ്പമുള്ളതാണ് റിസോര്‍ട്ട്. വലിയ പ്രമാണിമാരാണ് കൂടുതലായും ഇവിടെ വന്നു പോകുന്നത്. എല്ലാ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും രാത്രികളിലും ഇതിനകം തിരക്കായിരിക്കും. ഇങ്ങനെയൊരിടത്ത് ഈ സഞ്ജുവിനെ പോലെയുള്ളവനോക്കെ വരുന്നത് വിചിത്രമാണ്." "ഉം.. അപ്പോള്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാണ്." കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു. "എന്താണ് സര്‍??" റസാഖും സഞ്ജനയും ഒരുപോലെ ചോദിച്ചു. "ഈ സഞ്ജു കാണാന്‍ പോകുന്നത് ഏതെങ്കിലുമൊരു പ്രമാണിയെ ആയിരിക്കും.... കൊള്ളക്കാരുടെ ചങ്ങല ശൃംഖലയില്‍ കുഞ്ഞു പൂഞ്ഞാട്ടി മുതല്‍ വമ്പന്‍ സ്രാവുകള്‍ വരെ ഉണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെയുള്ള ആ സ്രാവിനെ കാണാന്‍ ആയിരിക്കണം സഞ്ജുവെന്ന പൂഞ്ഞാട്ടി പോകേണ്ടിയിരുന്നത്." "ബട്ട്.. ആരായിരിക്കും സര്‍ ആ സ്രാവ്?!" ഹിമേഷിന്‍റെ ചോദ്യം ന്യായമായിരുന്നു. "അതാരാണെന്ന് അഞ്ചു മണിക്ക് ശേഷമേ നമുക്ക് അറിയാന്‍ കഴിയൂ. അതിലേക്ക് നമ്മളെ നയിക്കുന്നതാവട്ടെ സഞ്ജുവിന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും റസാഖ് കണ്ടെടുത്ത ഈ ഫോണ്‍. ഇതാണ് ഇപ്പോഴുള്ള നമ്മുടെ ചീട്ട്." കരണ്‍ ഒന്നു ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. സഞ്ജന മെല്ലെ തലയാട്ടി. കരണിന്‍റെ നോട്ടം സഞ്ജനയില്‍ പതിഞ്ഞു. "സഞ്ജനാ?" "യെസ് സര്‍.!" "റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ പുറത്തിരുന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകേണ്ട ചുമതല സഞ്ജനയ്ക്കാണ്." "With Your Permission Sir." ഞൊടിയിടയില്‍ സഞ്ജനയും ഓഫീസറിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** *************************** "ഓഹോ.! അതുശരി!" പാര്‍ത്ഥന്‍ പുരികമുയര്‍ത്തി. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ നാനൂറ് രൂപ കൊടുത്ത് കരണ്‍ സഞ്ജുവിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച അതേ കപട ഗൗരവക്കാരനിലേക്ക് ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളില്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍ എത്തിയിരുന്നു. "അതെ സര്‍, ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ഇവിടെയൊന്നും അയാളെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല." "ഉം.. വേറെ വല്ലതും ആ വന്നയാള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നോ??" "ഒരു ഡീലിനു വേണ്ടി സഞ്ജുവിനെ അത്യാവശ്യമായി കാണണം എന്നു മാത്രമാണ് അയാള്‍ പറഞ്ഞത്." "എന്തായിരുന്നു ആ ഡീല്‍?" "അറിയില്ല.. അതൊന്നും അയാള്‍ പറഞ്ഞില്ല..." "അയാളെ കണ്ടിട്ട് തനിക്കെന്താണ് തോന്നിയത്?" "പുറമേ ഒരു ശാന്തത. പക്ഷേ ഉള്ളില്‍ ഒരു സിംഹം ഉറങ്ങുന്നതായി ആ കണ്ണുകളില്‍ വ്യക്തം. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഏതു നിമിഷവും പ്രതീക്ഷിക്കാം.. അയാള്‍ എന്നോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെങ്കിലും അയാള്‍ക്കു ചുറ്റായി വല്ലാത്ത ശ്രദ്ധയും കരുതലുമുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേകതരം ഇനം!" "ഉം.. അയാള്‍ കാണാന്‍ എങ്ങനെ?" "കാണാന്‍ തരക്കേടില്ല. സുമുഖന്‍. മുപ്പത്തഞ്ചിനും നാല്‍പ്പതിനും ഇടയിലായിരിക്കണം പ്രായം!" "അയാളുടെ സംസാരത്തിലോ ചലനത്തിലോ എന്തു ഡീല്‍ ആവാനാണ് സാധ്യത!" "എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ചിലപ്പോഴത് വല്ല സ്വര്‍ണ്ണക്കടത്തോ മറ്റോ ആയിരിക്കാനാണ് സാധ്യത. ഈ സഞ്ജു ഒരു വൃത്തികെട്ടവനാ. അവനെ തേടി വരുന്നവരും അതുപോലെ തന്നെ. പക്ഷേ ഇന്നലെ വന്ന ആള്‍ മാന്യനെ പോലെ ആയിരുന്നു." "ഈ സഞ്ജുവിന്‍റെ കുടുംബം?" "ആര്‍ക്കറിയാം സര്‍. മൂന്നു കൊല്ലമായി ഈ മരപ്പട്ടി ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്. എവിടെ നിന്നു വന്നുവെന്നോ കുടുംബമെന്തെന്നോ ആര്‍ക്കും അറിയില്ല." ഉം.. പാര്‍ത്ഥന്‍ കനത്തില്‍ ഒന്നു മൂളി. "എന്തായാലും ഞാന്‍ വിളിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ താന്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ വരേണ്ടി വരും. ആ വന്നയാളുടെ രേഖാചിത്രം വരയ്ക്കാന്‍." ഒന്നു തലയാട്ടി വണങ്ങി അയാള്‍ ലൂണയില്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. പാര്‍ത്ഥന്‍റെ അടുത്ത ചുവടുകള്‍ നിശ്ചലമായത് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അതേ നീല വാതിലിന് മുന്നില്‍. അയാള്‍ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പോലിസിന്‍റെ കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധിയോടെ ഒരോ മൂലയും വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. തനിക്ക് വേണ്ടതായി ഒന്നുമില്ലെന്ന് മനസിലാക്കി പാര്‍ത്ഥന്‍ തിരിച്ചിറങ്ങിയതും മുബൈല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍ത്താതെ ബഹളം വെക്കുകയായിരുന്നു... ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ