🥰📝 প্ৰেমৰ কবিতা

🥰📝 প্ৰেমৰ কবিতা

#

প্ৰেমৰ কবিতা

মই বিছনাত পৰি আছিলো। পত্নীয়ে লাহে লাহে মোৰ মুৰত হাত বুলাই আছিল। মই লাহে লাহে টোপনি গ'লো। যেতিয়া সাৰ পালো, তেতিয়া পত্নীয়ে মোৰ ডিঙিত ভিক্স লগাই আছিল। মই চকু মেলোতেই পত্নীয়ে সুধিলে " এতিয়া অলপ আৰাম পাইছেনে?" মই অ বুলি মুৰটো লৰালো। তাই আকৌ সুধিলে " কিবা খাব নেকি?" মোৰ ভোক লাগিছিল,মই খাম বুলি ক'লো। মই কোৱাৰ লগে লগে তাই ফটা-ফট্ ভাত, দাইল, ভাজি,চালাড আনি মোৰ সন্মুখত ৰাখিলে আৰু তাই নিজ হাতে মোক খুৱাই দিবলৈ ধৰিলে। মই মনে মনে খাই থাকিলো আৰু খোৱা শেষ হ'লত মোৰ মুখখন ধুৱাই চাদৰ খনৰ আগটোৱে মুখখন মচি দিলে। মই আকৌ বিছনাত বাগৰ দিলো। তাই মোক নিজৰ হাতে খুৱাই কিমান সুখ অনুভৱ কৰিছিল সেয়া তাই হাঁহি থকা উজ্জল চকুযুৰিলৈ চাই মই বুজি উঠিছিলো। মই বিছনাত শুই শুই ভাবি আছিলো, আমি পুৰুষবোৰ যে কেনেকোৱা ধৰণৰ। কেইদিন মানৰ আগতে পত্নীৰ জ্বৰ হৈছিল। তেতিয়া মই তাই কৰাৰ দৰে একোৱেই কৰা নাছিলো। আনকি মই অফিচৰ পৰা ফোন এটা কৰি তাই কিবা খালেনে বুলি খবৰ এটাও লোৱা নাছিলো। অফিচৰ পৰা আহোতে "ব্ৰেড" এটা আনি তাইক খাবলৈ দি নিজে এটা ডাঙৰ কাম কৰিলো বুলি গৌৰৱ কৰিছিলো। তাইৰ জ্বৰনো কিমান উঠিছে মই এইটো জানিবলৈ অকনো চেষ্টা নকৰিলো। মই তাইৰ কৰা দৰে জ্বৰ হোৱাৰ সময়ত তাইৰ কোনো শুশ্ৰূষা, তাই যে অকলশৰীয়া অনুভৱ নকৰক, তেনেকোৱা মই একোৱেই নকৰিলো। কিন্তু, মোৰ সামান্য পানী লগা জ্বৰ হ'ল, আৰু তাই তেতিয়া মোক এগৰাকী মা হৈ আলপৈচান ধৰিলে। এতিয়া ভাবিছো, সঁচাকৈ ভগৱানে নাৰীক এখন বেলেগ অন্তৰ দিছে। ভগৱানে মহিলা সকলৰ অন্তৰত যি কৰুণা আৰু মমতা দিছে, পুৰুষ সকলৰ নাই নেকি? মই এতিয়া ভাবিছো, যিদিনা পত্নীৰ জ্বৰ হৈছিল, তাইৰ যেতিয়া ভোক লাগিছিল,বেচেৰীয়ে চাগে বিচনাৰ পৰা উঠিও যাব পৰা নাছিল। তেতিয়া চাগে তাই ভাবিছিল যদি আজি তাইৰ স্বামী তাইৰ কাষত থাকিল হেতেন !তেন্তে…… মই লাগিলে এতিয়া যিয়ে নাভাবো, কিন্তু পুৰুষ সকলেও পত্নীক বুজিবলৈ যিমান পাৰে চেষ্টা কৰিব লাগে, কাৰণ ইমান সহজ নহয় এগৰাকী নাৰী…… ইমানো সহজ নহয় নাৰী হোৱা,পত্নী হোৱা,মাতৃ হোৱা,ভগ্নী হোৱাতো। টোকা = কেতিয়া এবাৰ ভাবি চাব সকলোৱে।
317 views
5 months ago
No more posts
Share on other apps
Facebook
WhatsApp
Copy Link
Delete
Embed
I want to report this post because this post is...
Embed Post