जय श्री राम
જય કાલભૈરવ મહાદેવ #जय श्री राम
हिंगलाज मंदिर 〰〰🌼〰〰🌼〰〰 पाकिस्तान के लसबेला से अरब सागर से छूकर निकलता 150 किमी तक फैला रेगिस्तान। बगल में 1000 फीट ऊँचे रेतीले पहाड़ों से गुजरती नदी। बाईं ओर दुनिया का सबसे विशाल मड ज्वालामुखी। जंगलों के बीच दूर तक परसा सन्नाटा और इस सन्नाटे के बीच से आती आवाज 'जय माता दी'। इन्हीं रास्तों में है धरती पर देवी माता का पहला स्थान माने जानेवाले पाकिस्तान स्थित एकमात्र शक्तिपीठ *'हिंगलाज मंदिर'*। अमरनाथ जी से ज्यादा कठिन है हिंगलाज की यात्रा... 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰 करीब 2 लाख साल पुराने इस मंदिर में पिछले जन्मों के पाप भी नष्ट हो जाते हैं। इस मंदिर में नवरात्रि में गरबा से लेकर कन्या भोज तक सब होता है। देवी के 51 शक्तिपीठों में से एक हिंगलाज मंदिर में नवरात्रि का जश्न करीब-करीब भारत जैसा ही होता है। कई बार इस बात का अंदाजा लगाना मुश्किल हो जाता है कि ये मंदिर पाक में है या भारत में। - हिंगलाज मंदिर जिस स्थान में है वो पाकिस्तान के सबसे बड़े हिंदू बाहुल्य इलाकों में से एक है। पूरे नवरात्रि यहां 3 किमी में मेला लगता है। दर्शन के लिए आनेवाली महिलाएं गरबा नृत्य करती हैं। पूजा-हवन होता है। माँ के भजनों की गूँज दूर-दूर सुनाई देती है। - कुल मिलाकर हर वो आस्था देखने को मिलती है जो भारत में नवरात्रि पूजा के दौरान होती है। नवरात्रि में हो जाती है साल भर के खर्चे के बराबर कमाई। - हिंगलाज मंदिर आनेवाले भक्तों की संख्या का अंदाज़ा इसी से लगाया जा सकता है कि नवरात्रि के 9 दिनों में यहाँ के लोग अपने साल भर के खर्चे के बराबर कमा लेते हैं। - मंदिर के प्रमुख पुजारी महाराज श्री गोपाल गिरी जी का कहना है कि नवरात्रि के दौरान भी मंदिर में हिंदू-मुस्लिम का कोई फर्क नहीं दिखता है। कई बार पुजारी-सेवक मुस्लिम टोपी पहने दिखते हैं। तो वहीं मुस्लिम भाई देवी माता की पूजा के दौरान साथ खड़े मिलते हैं। इनमें से अधिकतर बलूचिस्तान-सिंध के होते हैं। - हर साल पड़ने वाले 2 नवरात्रों में यहाँ सबसे ज्यादा भीड़ होती है। करीब 10 से 25 हजार भक्त रोज़ माता के दर्शन करने हिंगलाज आते हैं। इनमें अमेरिका, ब्रिटेन, बांग्लादेश और पाकिस्तान के आस-पास के देश प्रमुख हैं। - चूंकि, हिंगलाज मंदिर को मुस्लिम 'नानी बीबी की हज' या पीरगाह के तौर पर मानते हैं, इसलिए पीरगाह पर अफगानिस्तान, इजिप्ट और ईरान जैसे देशों के लोग भी आते हैं। शिवजी की पत्नी माता सती का सिर कटकर गिरने से बना 'हिंगलाज' हिन्दू धर्म, शास्त्रों और पुराणों के मुताबिक, सती के पिता राजा दक्ष अपनी बेटी का विवाह भगवान शंकर से होने से खुश नहीं थे। क्रोधित दक्ष ने बेटी का बहुत अपमान किया था। इससे दुखी सती ने खुद को हवनकुंड में जला डाला। इसे देखकर शंकर के गण ने राजा दक्ष का वध कर दिया था। घटना की खबर पाते ही शंकरजी दक्ष के घर पहुँचे। फिर सती के शव को कंधे पर उठाकर क्रोध में नृत्य करने लगे। शंकरजी को शांत करने के लिए भगवान विष्णु ने चक्र से सती के 51 टुकड़े कर दिए। ये टुकड़े जहाँ-जहाँ गिरे, उन 51 जगहों को ही देवी शक्तिपीठ के नाम से जाना जाता है। टुकड़ों में से सती के शरीर का पहला हिस्सा यानी सिर 'किर्थर पहाड़ी' पर गिरा, जिसे आज हिंगलाज के नाम से जानते हैं। इसी पहले हिस्से यानी सिर के चलते पाकिस्तान के हिंगलाज मंदिर को धरती पर माता का पहला स्थान कहते हैं। 〰〰🌼〰〰🌼〰〰🌼〰〰🌼〰〰🌼〰〰 #जय श्री राम
#जय श्री राम
*જીવનના સાત પગલા* """"""""""""""""""""""""""""" 🎯 (૧) *જન્મ....* એક અણમોલ સોગાદ છે, જે ભગવાનની ભેટ છે... 🎯 (૨) *બચપણ* મમતાનો દરિયો છે જે પ્રેમથી ભર્યો છે, જે ડુબી શક્યો તે તરી ગયો છે... 🎯 (૩) *તરુણાવસ્થા...* કાંઇ વિચારો, કાંઇ આશાઓનો પહાડ છે મેળવવાની અનહદ આશા અને લુટવાની તમન્ના છે. તરુણાવસ્થા એટલે તરવરાટ, થનગનાટ... અને અનેક નવી મૂંઝવણો... 🎯 (૪) *યુવાવસ્થા...* બંધ આંખોનું એ આંધળુ સાહસ છે... તેમા જોશ છે, ઝનુન છે, ફના થવાની ઉમ્મીદો ..અને કુરબાન થવાની આશા છે. 🎯 (૫) *પ્રૌઢાવસ્થા...* ખુદને માટે કશુ ન વિચારતા... બીજા માટે કરી છુટવાની ખુશી છે. કુટુંબ માટે કંઇ કરી છુટવાની જીજીવિશા છે. 🎯 (૬) *ઘડપણ...* વિતેલા જીવનના સરવાળા બાદબાકી છે, જેવું વાવ્યું તેવું લણવાનો સમય છે... 🎯 ૭) *મરણ...* જીદગીની કિતાબના પાના ખુલ્લા થશે... નાડીએ નાડીએ કર્મ તૂટશે.. પાપ-પૂણ્યનો મર્મ ખુલશે... ધર્મ-કર્મનો હિસાબ થશે... સ્વર્ગ-નરકનો માર્ગ થશે.... પોતાનાનો પ્યાર છુટશે.... અને... સાત પગલા પુરા થશે..... *માટે.. સાત પગલાની...* *પાણી પહેલા પાળ બાંધો...* 🎯 (૧) જીદગીને કોઇપણ જાતની શરત વગર પ્રેમ કરો. 🎯 (૨) તમે નહી ખર્ચેલા નાણાના તમે ચોકીદાર છો, માલીક નથી! 🎯 (૩) દુનિયામા દરેક માણસ એમજ સમજે છે કે... તે .. પોતે જ... ચાલાક છે...! પરંતુ જ્યારે કુદરતનો તમાચો પડે છે ત્યારે માંની છઠ્ઠીનું ધાવણ યાદ આવી જાય છે! માટે તમારી હોશીયારી તમારી પાસે રાખો! 🎯 (૪) જો તમને... પહેરવા કપડા, રહેવા ઘર અને.. બે ટાઇમ અન્ન મળતું હોય તો... ઉપરવાળાનો આભાર માનજો.. તમારાથી બીજા કેટલા સુખી છે.. તે જોવા કરતા બીજા કેટલા દુઃખી છે.. તે જોશો તો... તમારે માટે સ્વર્ગ અહીં જ છે! 🎯 (૫) તમે પૈસાદાર હો કે ગરીબ.. બધા અંતે મ્રુત્યુને જ વરે છે! મુખ્ય વાત તો એ જ છે કે.. તમારી ખોટ કેટલાને પડી? તમારી યાદમા કેટલી આંખો ભીની થઇ!...મુંજાય છે શું મનમાં, ****** *સમય જતાં વાર નથી લાગતી,* *કાંકરાને રેતીમાં બદલાતા* *વાર નથી લાગતી,* ****** *પ્રેમથી જીવન જીવી લેજો દોસ્તો*, *હ્રદયને બંધ થવામાં વાર* *નથી લાગતી* 🌟🌟🌟🌟🌟 *સમજે એને વંદન* *ના સમજે એને અભિનંદન* ★★★★★★★★★★ #जय श्री राम
#जय श्री राम
ગોગા બાપા … રાજસ્થાનનાં શૌર્ય અને બલિદાનનો ઈતિહાસ વિશ્વમાં અજોડ છે. સન્માન અને સતીત્વની રક્ષા માટે બાળકોને ખોળામાં લઇ ધધકતી આગમાં કૂદી પડી પ્રાણ ત્યાગ કરવો એ અત્યંત અદ્વિતીય દ્રષ્ટાંત છે. ભારત સિવાય બીજે ક્યાંય આવાં ઉદાહરણો જવલ્લે જ જોવા મળે. રણથંભોર અને ચિત્તોળમાં આવાં ઘાણાં ‘જોહર’ થયાં છે. આવું એક જોહર ૧૦૨૪માં બિકાનેર પાસે ભાદ્રા ગામની પાસે ગોગામઢીમાં થયું હતું. આમાં ૭૦૦ ફૂલવધૂઓ પોતાનાં બાળકોને ખોળામાં લઈને બળીને ભસ્મ થઇ ગઈ. જ્યારે ગજનવીની ફોઝ મઢી પાસે પહોંચી ત્યારે તેને રાખનો ઢગલો અને અડધા બળેલા માંસના લોચા પર મંડરાતા હજારો ગીધો જોવા મળ્યાં. ગોગામઢીના ચૌહાણ સરદાર ગોગાજીનો એક અદ્દભૂત ઈતિહાસ છે. યુરોપના ૧૨મી સદીના ક્ર્સેડ અભિયાનના કેટલાક નેતાઓ, ભારતમાં જયમલ, પત્તા અને વીરચૂડાવતના સરદારનાં બલિદાનો કરતાં પણ ગોગાજીનું બલિદાન અત્યંત ઉજ્જવલ અને અનોખું છે. મહમદ ગઝનવીની ૫૦ હજારની સુસજ્જ ફોજથી ડરીને લોકહોટ (લાહોર) અને મુલતાનના હિન્દુ રાજાઓ પોતાની ફોજ સહિત તેમની સાથે ભળી ગયા. પછી તો રસ્તામાં આવતા સામંતો વગેરે તો અનાયસે તેમનામાં ભળી જતા. મરુભૂમિની સીમાએ પહોંચતાં પહોંચતાં તેમની પાસે ૩૦ હજાર સવાર અને ૫૦ હજાર પાયદ્લ ફોજ થઇ ગઈ હતી. જ્યાં સુધી સમભાવ થઈ શકે ત્યાં સુધી મહમદ ગજનવી સાંમતો વગેરેની સાથે સંધી કરીને સોમનાથની પ્રસિદ્ધ મૂર્તિનો ધ્વંશ કરવા આગળ વધી રહ્યો હતો. તેણે ગુર્જરદેશની સમૃદ્ધિ વિશે સાંભળ્યું હતું. ત્યાં જઈને સિપાઈઓને લૂંટ કરવાની અને ગજનવીને મહાદેવની મૂર્તિ તોડીને ગાઝી બનવાની લાલચ હતી. તેમની ફોજને ભાટી પ્રદેશ (બિકાનેર) થઈને ઝાલોર મારવાડના માર્ગથી ગુજરાત (સૌરાષ્ટ્ર) જવાનું હતું. રસ્તામાં ગોગામઢી આવતી હતી. ત્યાંના વૃદ્ધ સરદાર ગોગાજીની યશોગાથા તેણે સાંભળી હતી. ગજનવીએ એક દેશ – ધર્મદ્રોહી તિલક નામના ભારતીય સાથે પોતાના સેનાપતિ સાલાર મહમદને ગોગાબાપા પાસે હિરાજવેરાતના થાળ સાથે મોકલ્યા. તેણે કહ્યું કે અમીર ગજનવી પોતાની ફોજ સાથે તમારા વિસ્તારમાંથી થઈને પ્રભાસપાટણ જઈ રહ્યા છે, તેમને તમારી સહાયતાની જરૂર છે. ૯૦ વર્ષના ગોગાબાપાના શરીરમાં ક્રોધની આગ વ્યાપી ગઈ. ગંભીર ગર્જના સાથે તેમણે કહ્યું : ‘તારો મીર ભગવાન સોમનાથના વિગ્રહને તોડવા જઈ રહ્યો છે અને તે માટે મારી સહાયતા માગે છે ! તું હિંદુ થઈને તેની શેખાવત કરવા આવ્યા છો ! જા, તારા માલિકને કહે કે ગોગાબાપા રસ્તો નહિ આપે.’ એમ કહીને હીરામોતીનો થાળ ઠોકર મારીને ફેંકી દીધો. આ ગોગાબાપાને ૨૧ પુત્રો, ૭૪ પૌત્ર અને સવાસો પ્રપૌત્ર હતા. આ સિવાય તેમની પાસે ૯૦૦ શૂરવીરોની નાનકડી સેના હતી. ૧૫ દિવસ સુધી તૈયારી થતી રહી. કિલ્લાનું સમારકામ કરવામાં આવ્યા. ચંડી અને મહારુદ્રના પાઠ થવા લાગ્યા. એક દિવસ જોવામાં આવ્યું કે ગજનવીની વિશાળ સેના ગોગામઢી પાસેથી અજગરની જેમ સરકતી પસાર થઇ રહી હતી. કદાચ તે ગોગાબાપાની સાથે અથડામણ નહોતા ઇચ્છતા. પ્રધાન પુજારી નંદી દત્તે કહ્યું : ‘બાપા, સંકટ ટળી ગયું છે. યવનોની ફોજ આગળ ચાલી ગઈ છે.’ બાપાની સફેદ મૂંછ અને દાઢી ફરકવા લાગી. તેમણે કહ્યું : ‘મહારાજ, આપણા શરીરમાં લોહીનું ટીપું રહે ત્યાં સુધી તે યવનો ભગવાન શંકરના વિગ્રહનો ધ્વંશ કરવા કેવી રીતે જઈ શકે ? આપણે તે લોકોની પાછળ જઈશું. તમે કિલ્લામાં રહીને સ્ત્રીઓ અને બાળકોની સદ્દગતિ કરી દો. એવું ન થાય કે તેના હાથમાં મારા વંશની કોઈ જીવિત વ્યક્તિ આવી જાય. યુદ્ધની તૈયારીના રણશિંગા ફૂંકાયા. ઘોડા-ઊંટ સજાવાયાં. કેસરિયા વાઘાં પહેરીને ૧૨૦૦ વીરો હાથમાં તલવાર, તીર અને ફરસાં વગેરે લઇને ગજનવીની સવાલાખ ફોજનો વિધ્વંશ કરવા ચાલી નીકળી. દસ વર્ષથી નાના બાળકો અને સ્ત્રીઓ માટે મોટી ચિતા તૈયાર કરીને પુરોહિત નંદી દત્તે તેમાં આગ પ્રજ્જવલિત કરી. તેમનો યુવાન પુત્ર તો બાપા સાથે યુદ્ધ માટે નીકળી પડ્યો હતો. પત્ની, પુત્ર અને ફૂલવધૂ જોહરની આગમાં કૂદી પડ્યાં હતાં. કિલ્લાની નીચે ઊભેલ યવન સેનાએ જોયું કે કેસરિયા વાઘાં પહેરેલ થોડાં વીરો ત્વરાથી તેના તરફ આવી રહ્યા છે. ‘અલ્લા –હુ-અકબર’ ની ગર્જના થઇ. લીલી પાઘડી અને લાલ દાઢીવાળો મીર હાથી પર બેસીને પોતાની સેનામાં પોરસ ચઢાવી રહ્યો હતો. ૯૦ વર્ષના વયોવૃદ્ધ ગોગાબાપા યવન સેના પર વિજળીની જેમ ત્રાટકી પડ્યા. એકવાર તો ગજનવીની સેનામાં અંધાધૂંધી ફેલાઈ ગઈ. પરંતુ વીરોની સંખ્યાને સાજ સામગ્રીમાં એટલું બધું અંતર હતું કે થોડીવારમાં ચૌહાણ વીરો વીરગતિ પ્રાપ્ત થઈ ગયા. દુશ્મનના દસ ગણા માણસો માર્યા ગયા. ગોગાબાપાના વંશમાં તેમનો પૌત્ર સજ્જન અને પુત્ર સામંત બચી ગયા. કારણ કે તેઓ બંને પ્રભાસપાટણ મહમદ ગજનવીના આક્રમણની અગાઉથી સૂચના આપવા ચાલ્યા ગયા હતા. પાછા વળતી વખતે ભાગી રહેલ લોકો પાસેથી બધી વિગત સાંભળી. થોડીવાર તો દુઃખથી તેઓ રડવા લાગ્યા. પરંતુ પોતાની જાતને સાંભળીને પોતાનું કર્તવ્ય નિશ્ચિત કરી લીધું. સામંત ગતિશીલ ઊંટણી પર ચઢીને ગુર્જર નરેશ ભીમદેવ પાસે ચાલ્યા ગયા. સજ્જન ચૌહાણ ઝાલોરના રાવલને મળવા ગયા. ઘણું સમજાવ્યા છતાં રાવલ માન્યા નહિ. તેમણે થોડા દિવસ પહેલાં જ ગજનવીના દૂતને રસ્તો આપવાની સ્વીકૃતિ આપી હતી. તેમનું માનવું હતું કે ભીમદેવનું અભિમાન એટલું બધું વધી ગયું છે કે તેઓ તેમને તુચ્છ માને છે. હવે એમના પર સંકટ આવ્યું છે તો હું શા માટે તેને સહયાતા કરું ? સજ્જને ઘણું સમજાવ્યું કે મહારાજ, આ તો ભીમદેવ અને તમારા વચ્ચેના સંબંધોનો પ્રશ્ન નથી, આ તો દેશ-ધર્મ પર સંકટ આવ્યું છે. આ સમયે પરસ્પરનો ભેદભાવ ભૂલીને યવનોનો નાશ કરવો જોઈએ. છતાં પણ રાવલ માન્યો નહિ ત્યારે વ્યર્થમાં સમય ન બગાડતાં પોતાની ઊંટણીને ગજનવીની ફોજ તરફ દોડાવી. ત્રણ-ચાર દિવસ ત્વરાથી પથ કાપ્યા પછી તેમને સામે ગજનવીનો દૂત અને સૈનિકોની ટૂકડી મળી. સાત સૈનિક સહિત દૂતને મારીને રાવલનો સ્વીકૃત પત્ર દૂતની કટાર અને ગુપ્ત નિશાન લઈને સજ્જન ગજનવીની ફોજ તરફ ચાલી નીકળ્યો. આ સમયે ગજનવીની ફોજમાં ૩૦ હજાર ઘોડેસ્વાર, ૫૦ હજાર તીરંદાજો અને ૩૦૦ હાથી હતા. ૪૦૦૦ ઊંટો પર ખાવા પીવાનો સામાન અને પાણી હતાં. આ પહેલાં આવડી મોટી ફોજ કોઈ સમ્રાટ પાસે છે એવું સાંભળ્યું ન હતું. સજ્જને સેના નાયકને ગુપ્ત નિશાનો બતાવ્યા. તેથી સેનાપતિ સજ્જનને ગજનવી પાસે લઇ ગયો. એક મોટા તખ્ત પર અમીર બેઠો હતો. ચારે બાજુ ખુલ્લી તલવાર લઈને તાતારી સિપાઈઓ ઊભા હતા. સજ્જને દુભાષિયાના માધ્યમ દ્વારા અમીરને કહ્યું કે તેમના દૂતને રક્ષકો સહિત ઝાલોરના રાવલને મારી નાખ્યા છે. રાવલ અને મારવાડના રાજા રણમલની સેનાઓ સાથે મળીને લડાઈ માટે તૈયાર છે. નિશાની માટે લાવેલ દૂતની કટાર ગજનવીના પગ પાસે રાખી દીધી. ત્રણ ચાર દિવસના થાક્યા અને ભૂખ્યા ચૌહાણની વાતો પર મહમદ ને વિશ્વાસ આવી ગયો. તેમણે પોતાનો પરિચય જેસલમેરના એક જાગીરદાર તરીકે આપ્યો અને તેમણે અમીરને કહ્યું, જો તેઓ ઈચ્છે તો સીધા રસ્તા દ્વારા માત્ર ૨૦-૨૨ દિવસોમાં જ સોમનાથ પહોંચાડી શકશે. એ રસ્તા પર કોઈ પણ પ્રકારની અથડામણની શંકા નથી. એના બદલામાં તે પોતાની જાગીરની પાસેના ૧૦૦ ગામ ઈચ્છે છે અને અત્યંત સુંદર રીતે રસ્તાઓ અને ગામડાઓનો પરિચય આપ્યો કે સેનાપતિ અને બીજા બધા તેમની વાતને સાચી માનવા લાગ્યા. બીજે દિવસે ગજનવીએ પોતાની ફોજને રસ્તો બદલવાનો હુકમ આપ્યો. હવે તેઓ સીધા કોલાયત, બાફ અને જેસલમેરના રણમાં થઈને જવા લાગ્યા. સજ્જન પોતાની પ્રિય ઊંટણી પર બધાની આગળ ચાલ્યો. ચાર દિવસની યાત્રા પછી સેનાના જાણકારોએ મચાવ્યો કે હવે પછીનો રસ્તો ભીષણ રણનો છે, ત્યાં માણસ તો શું પક્ષી પણ નથી જઈ શકતું. સેનાપતિ સાલાર મહમદે સજ્જનને ધમકાવ્યો, પણ સજ્જન પોતાની વાતમાં અડગ રહ્યો. અહીંથી પાછા વળવાથી પાંચ દિવસનો સમય લાગે એટલે તેઓ હિંમત કરીને આગળ વધ્યા. પાંચમે દિવસે બપોર થયો ત્યારે ભયાનક આંધી આવતી દેખાઈ. બળી રહેલી ગરમ-ગરમ રેતી રાક્ષસની સમાન વેગથી આવી રહી હતી. ચૌહાણ સજ્જનની ઊંટણી જાનના જોખમે પણ ગતિથી આગળ વધવા લાગી; અને પાછળ પાછળ મહમદની સેના. થોડા સમયમાં જ પ્રલયનું દ્રશ્ય ઊભું થયું. રેતીના ઊડતા ઢગલાઓ પશુઓ અને મનુષ્યોને આંધળા બનાવવા લાગ્યા. ફોજ હતાશ થઈને પાછી ફરવા માગતી હતી પરંતુ પ્રલયકારી તૂફાનના તેજથી તથા થાકી ગયેલ અને માંદા પશુઓને લઈને તેઓ,પાછાં કેવી રીતે ફરે ! ૧૦ હજાર ઊંટ, હાથી અને સિપાઈઓ ગરમ રેતીની નીચે દટાઈને મરી ગયાં. જે બચ્યા તેમાંથી ઘણાંને રાત્રે ભોંયરામાંથી નીકળેલા સાપોએ કરડી લીધા. એવું લાગતું હતું કે જાણે શિવે પોતાના ગણને યવનોની સેનાનો નાશ કરવા માટે મોકલી ન હોય ! વીર ચૌહાણે પણ પોતાની ઊંટણી સહિત આ મરુ ભૂમિમાં સમાધિ લીધી. આ રીતે દુશ્મન સેનાનો નાશ થવાથી તેના ચહેરા પર ઉલ્લાસ અને આનંદ હતો. ગોગાબાપા અને તેમના વંશજોની પુણ્યકથા અહીં સમાપ્ત થઈ. તેમના યશોગાન ઉત્તર ભારતમાં મોઢે-મોઢે થાય છે. ભાદ્રપદ મહિનામાં ગોગામઢીમાં આ ઘટનાની પુણ્યસ્મૃતિમાં મોટો મેળો ભરાય છે. મહમદે પોતાની વધેલી સેનાને માંડ માંડ બચાવીને ઝાલોર મારવાડના રસ્તે થઈને સોમનાથ પર હુમલો કર્યો. આ કથાનો દેશના ઇતિહાસમાં પ્રમાણિત રૂપથી ઉલ્લેખ થયો છે. #जय श्री राम
🌷🌷🌷🌷🌷🌷 #घमंड_और_साधना✔ संत कबीर गांव के बाहर झोपड़ी बनाकर अपने पुत्र कमाल के साथ रहते थे. संत कबीर जी का रोज का नियम था- नदी में स्नान करके गांव के सभी मंदिरों में जल चढाकर दोपहर बाद भजन में बैठते, शाम को देर से घर लौटते. . वह अपने नित्य नियम से गांव में निकले थे. इधर पास के गांव के जमींदार का एक ही जवान लडका था जो रात को अचानक मर गया. रात भर रोना-धोना चला. . आखिर में किसी ने सुझाया कि गांव के बाहर जो बाबा रहते हैं उनके पास ले चलो. शायद वह कुछ कर दें. सब तैयार हो गए. लाश को लेकर पहुंचे कुटिया पर. देखा बाबा तो हैं नहीं, अब क्या करें ? . तभी कमाल आ गए. उनसे पूछा कि बाबा कब तक आएंगे ? कमाल ने बताया कि अब उनकी उम्र हो गई है. सब मंदिरों के दर्शन करके लौटते-लौटते रात हो जाती है. आप काम बोलो क्या है ? . लोगों ने लड़के के मरने की बात बता दी. कमाल ने सोचा कोई बीमारी होती तो ठीक था पर ये तो मर गया है. अब क्या करें ! फिर भी सोचा लाओ कुछ करके देखते हैं. शायद बात बन जाए. . कमाल ने कमंडल उठाया. लाश की तीन परिक्रमा की. फिर तीन बार गंगा जल का कमंडल से छींटी मारा और तीन बार राम नाम का उच्चारण किया. लडका देखते ही देखते उठकर खड़ा हो गया. लोगों की खुशी की सीमा न रही. . इधर कबीर जी को किसी ने बताया कि आपके कुटिया की ओर गांव के जमींदार और सभी लोग गए हैं. कबीर जी झटकते कदमों से बढ़ने लगे. उन्हें रास्ते में ही लोग नाचते कूदते मिले. कबीर जी कुछ समझ नही पाए. . आकर कमाल से पूछा कया बात हुई ? तो कमाल तो कुछ ओर ही बताने लगा. बोला- गुरु जी बहुत दिन से आप बोल रहे थे ना की तीर्थ यात्रा पर जाना है तो अब आप जाओ यहां तो मैं सब संभाल लूंगा. . कबीर जी ने पूछा क्या संभाल लेगा ? कमाल बोला- बस यही मरे को जिंदा करना, बीमार को ठीक करना. ये तो सब अब मैं ही कर लूंगा. अब आप तो यात्रा पर जाओ जब तक आप की इच्छा हो. . कबीर ने मन ही मन सोचा- चेले को सिद्धि तो प्राप्त हो गई है पर सिद्धि के साथ ही साथ इसे घमंड भी आ गया है. पहले तो इसका ही इलाज करना पडेगा बाद मे तीर्थ यात्रा होगी क्योंकि साधक में घमंड आया तो साधना समाप्त हो जाती है. . कबीर जी ने कहा ठीक है. आने वाली पूर्णमासी को एक भजन का आयोजन करके फिर निकल जाउंगा यात्रा पर. तब तक तुम आस-पास के दो चार संतो को मेरी चिट्ठी जाकर दे आओ. भजन में आने का निमंत्रण भी देना. . कबीर जी ने चिट्ठी मे लिखा था- कमाल भयो कपूत, कबीर को कुल गयो डूब. . कमाल चिट्ठी लेकर गया एक संत के पास. उनको चिट्ठी दी. चिट्ठी पढ के वह समझ गए. उन्होंने कमाल का मन टटोला और पूछा कि अचानक ये भजन के आयोजन का विचार कैसे हुआ ? . कमाल ने अहं के साथ बताया- कुछ नहीं. गुरू जी की लंबे समय से तीर्थ पर जाने की इच्छा थी. अब मैं सब कर ही लेता हूं तो मैने उन्हें कहा कि अब आप जाओ यात्रा कर आओ. तो वह जा रहे है ओर जाने से पहले भजन का आयोजन है. . संत दोहे का अर्थ समझ गए. उन्होंने कमाल से पूछा- तुम क्या क्या कर लेते हो ? तो बोला वही मरे को जिंदा करना बीमार को ठीक करना जैसे काम. . संत जी ने कहा आज रूको और शाम को यहां भी थोडा चमत्कार दिखा दो. उन्होंने गांव में खबर करा दी. थोडी देर में दो तीन सौ लोगों की लाईन लग गई. सब नाना प्रकार की बीमारी वाले. संत जी ने कमाल से कहा- चलो इन सबकी बीमारी को ठीक कर दो. . कमाल तो देख के चौंक गया. अरे, इतने सारे लोग हैं. इतने लोगों को कैसे ठीक करूं. यह मेरे बस का नहीं है. संत जी ने कहा- कोई बात नहीं. अब ये आए हैं तो निराश लौटाना ठीक नहीं. तुम बैठो. . संत जी ने लोटे में जल लिया और राम नाम का एक बार उच्चारण करके छींट दिया. एक लाईन में खड़े सारे लोग ठीक हो गए. फिर दूसरी लाइन पर छींटा मारा वे भी ठीक. बस दो बार जल के छींटे मार कर दो बार राम बोला तो सभी ठीक हो के चले गए. . संत जी ने कहा- अच्छी बात है कमाल. हम भजन में आएंगे. पास के गांव में एक सूरदास जी रहते हैं. उनको भी जाकर बुला लाओ फिर सभी इक्ठ्ठे होकर चलते हैं भजन में. . कमाल चल दिया सूरदास जी को बुलाने. सारे रास्ते सोचता रहा कि ये कैसे हुआ कि एक बार राम कहते ही इतने सारे बीमार लोग ठीक हो गए. मैंने तीन बार प्रदक्षिणा की. तीन बार गंगा जल छिड़क कर तीन बार राम नाम लिया तब बात बनी. . यही सोचते-सोचते सूरदास जी की कुटिया पर पहुंच गया. जाके सब बात बताई कि क्यों आना हुआ. कमाल सुना ही रहा था कि इतने में सूरदास बोले- बेटा जल्दी से दौड के जा. टेकरी के पीछे नदी में कोई बहा जा रहा है. जल्दी से उसे बचा ले. . कमाल दौड के गया. टेकरी पर से देखा नदी में एक लडका बहा आ रहा था. कमाल नदी में कूद गया और लडके को बाहर निकाल कर अपनी पीठ जी लादके कुटिया की तरफ चलने लगा. . चलते- चलते उसे विचार आया कि अरे सूरदास जी तो अंधे हैं. फिर उन्हें नदी और उसमें बहता लडका कैसे दिख गया. उसका दिमाग सुन्न हो गया था. लडके को भूमि पर रखा तो देखा कि लडका मर चुका था. . सूरदास ने जल का छींटा मारा और बोला- “रा”. तब तक लडका उठ के चल दिया. अब तो कमाल अचंभित की अरे इन्हें तो पूरा राम भी नहीं बोला. खाली रा बोलते ही लडका जिंदा हो गया. . तब कमाल ने वह चिट्ठी खोल के खुद पढी की इसमें क्या लिखा है जब उसने पढा तो सब समझ मे आ गया. . वापस आ के कबीर जी से बोला गुरु जी संसार मे एक से एक सिद्ध हैं उनके आगे मैं कुछ नहीं हूं. गुरु जी आप तो यहीं रहिए. अभी मुझे जाकर भ्रमण करके बहुत कुछ सीखने समझने की जरूरत है. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ कथा का तात्पर्य कि गुरू की कृपा से सिद्धियां मिलती हैं. उनका आशीर्वाद होता है तो साक्षात ईश्वर आपके साथ खड़े होते हैं. गुरू, गुरू ही रहेंगे. वह शिष्य के मन के सारे भाव पढ़ लेते हैं और मार्गदर्शक बनकर उन्हें पतन से बचाते हैं 🌷🌷🌷🌷🌷🌷 #जय श्री राम
तुम रक्षक काहुको डरना जय श्री राम जय श्री हनुमान #जय श्री राम
जय हो कष्टभंजन देव #जय श्री राम
00:55 / 1 MB
जय श्री राम #जय श्री राम