900+ Revenge Hindi Status, Images & Videos

313 views • 2 hours ago

" नाही मॅडम, मी त्याला खूप जवळून बघितलंय , आणि मला त्याच्यात तीच राजघराण्याची चमक दिसली जी साहेबांत दिसायची, जर त्याने साहेबां सारखे कपडे घातले तर अगदीच राजबिंडा दिसेल तो... बाकी मेहनत तर आपण त्याच्यावर घेऊच शकतो." रघुनाथ आपलं मत व्यक्त करत म्हणाले.. तश्या ध्वनी च्या भुवया उंचावल्या. जर हा मुलगा स्वराज ची जागा घेऊ शकला, तर तिचा खेळ सोप्पा होणार होता. परंतु तिला कल्पनाही नव्हती की, ज्याला ती प्यादं बनवू पाहत आहे, तोच या खेळाचा खरा 'राजा' आहे. . . . ध्वनीच्या हातातला तो फोटो थरथरत होता. फोटोतल्या त्या तरुणाचे डोळे... ते डोळे हुबेहूब स्वराजचे होते, पण त्यात एक वेगळीच धग होती. स्वराजचे डोळे नेहमी सत्तेच्या मदाने आणि श्रीमंतीच्या थाटाने भरलेले असायचे, पण या 'विर'च्या डोळ्यात एक वेगळीच जिद्द आणि कदाचित काहीतरी गमावल्याचं खोल दुःख होतं. "रघुनाथ, तुम्ही खात्री केली आहे ना? हा कोणी पाखंडी नाहीये? किंवा आपल्या शत्रूंनी रचलेलं हे एखादं जाळं तर नाही ना?" ध्वनीने संशयाने विचारले. कारण तिचे मन आता कोणावरही विश्वास ठेवण्याच्या मनस्थितीत नव्हते. "मॅडम, मी स्वतः गेल्या आठवड्या भरापासून त्याच्यावर पाळत ठेवून आहे. तो शहराच्या त्या टोकाला चाळीतल्या एका जुनाट घरात राहतो. कोणाशीही त्याचे खूप काही देणेघेणे नसते. सकाळी गॅरेजला जातो आणि रात्री उशिरा परततो. लोक त्याला 'विर' नावाने ओळखतात. पण एक गोष्ट मात्र नक्की, त्याचं वागणं एखाद्या गॅरेज मेकॅनिकसारखं असलं, तरी त्याची नजर मात्र एखाद्या बाजासारखी तीक्ष्ण आहे.. आणि बोलणे तर त्याहून टोचरे." रघुनाथने आपला अनुभव सांगितला. " टोचरे? म्हणजे? रागीट आहे खूप?" तिने तो फोटो निरखून बघत विचारलं, धडधड अजूनही थांबली नव्हती तो स्वराज सारखाच हुबेहूब चेहरा बघून. " रागीट नाही म्हणता येणार, पण थोडा सनकी वाटतो... कोड्यात बोलतो , समोरच्याला टोमणे मारतोय असच वाटतं." ध्वनीने एक मोठा श्वास घेतला आणि खिडकीतून बाहेर पाहिलं. 'आर्यवंशी पॅलेस'च्या बागेतली गादी गवतावर पडलेली सुकलेली पानं वाऱ्याने उडत होती. तिला माहित होतं की, जर पुढच्या दोन महिन्यांत स्वराज जगासमोर आला नाही, तर बोर्ड ऑफ डायरेक्टर्स तिला कंपनित प्रश्नांच्या कचाट्यात उभे करणार आणि स्वराजचे काका, जे गेल्या दीड वर्षांपासून या संधीची वाट पाहत आहेत, ते तिला कंपनीतून बाहेर सरळ बाहेरचा रस्ता दाखवतील आणि स्वतःच सर्वकाही हडप करतील. "आपल्याला त्याला भेटावं लागेल, रघुनाथ.. आणि ते ही उद्याच." ध्वनी ठाम स्वरात म्हणाली... तश्या रघुनाथ च्या भुवया जुळल्या. . . . शहराच्या गजबजलेल्या आणि धूळ साचलेल्या कोपऱ्यात 'व्ही- ऑटोमोबाइल्स' नावाचं एक पत्र्याचं गॅरेज होतं... तिथे महागड्या गाड्यांपेक्षा जुन्या सर्वसाधारण गाड्यांची गर्दी जास्त होती. ध्वनी ही तिची सर्वात साधी गाडी स्कोडा Slavia घेऊन तिथे पोहोचली... जी तिने अलीकडेच मुद्दाम घेतली होती, जेव्हा केव्हा तिला शहराच्या गजबजाटापासून एकांत वासात राहायची इच्छा व्हायची आणि सिक्युरिटी हा प्रकार तिला अजिबात नको असायचा तेव्हा ती गपचूप या गाडीमधून बाहेर निघून जायची. गॅरेज मध्ये शिरताच ग्रीसचा वास तिच्या नाकात शिरला... तशी तिची धडधड वाढली, कारण आज ती स्वराज सारख्या दिसणाऱ्या त्या चेहऱ्याला प्रत्यक्षात समोरासमोर बघणार होती. तब्बल दीड वर्षांनी आज तो चेहरा तिच्या समोर जिवंत होऊन उभा राहणार होता... आज तिने साधासा ड्रेस घातला होता आणि चेहऱ्यावर मोठा स्कार्फ बांधला होता, जेणेकरून तिला सहजासहजी कोणी ओळखणार नाही. कार आत शिरताच तिचे ते चाणाक्ष डोळे आतले बारीक निरीक्षण करू लागली. गॅरेजमध्ये इंजिनांचा आवाज घुमत होता... अचानक एक बोल्ट इतक्या जोरात फिरवला गेला की लोखंडी कर्कश आवाज संपूर्ण गॅरेजमध्ये घुमला.... तसा तिने तो कर्कश आवाज ऐकून दोन्ही कान हातांनी गच्च दाबले. त्या इंजिनवर वाकून असलेला तो तरुण सरळ उभा राहिला. घामाने चमकणारी त्याची त्वचा, बाहूंवर उठलेल्या टपोऱ्या नसां आणि डोळ्यांतली ती थंड शांतता… रघुनाथ काही क्षण त्याच्याकडे पाहतच राहिला. कारण त्याला वाटलं जणू स्वराज आर्यवंशीच त्याच्या समोर जिवंत उभा आहे. अंगावर ग्रीस ने माखलेला स्लिव्हलेस टीशर्ट, कपाळावर घामाचे थेंब आणि हाताला कोपरापर्यंत लागलेले काळे ग्रीस. त्याने सरळ उभे राहून आपले हात एका कापडाने पुसले आणि ध्वनीकडे पाहिले. क्षणभर ध्वनीचं हृदय धडकायचं थांबलं... कारण समोर साक्षात 'स्वराज' उभा होता... नुकतंच पसरलेल्या त्या शांततेत तिच्या हृदयाची धडधड पण या स्वराजच्या चेहऱ्यावर एक वेगळाच रांगडेपणा होता, एक मर्दानगी होती जी सोन्याच्या चमच्याने जेवणाऱ्या स्वराजमध्ये तिने बघितल्याचं तिला तरी आठवत नव्हतं. " ए वीर तूच का? ते चौकात वीर च्या गॅरेज ला गाडी दाखवून बघा म्हणून बोलला एक जण." रघुनाथ ने उगाच ओळखत नसल्याचा आव आणत म्हटलं. "मीच आहे विर... बोला काय काम आहे?" त्याचा आवाज कणखर आणि करारी होता. "आमची गाडी वाटेत सारखी बंद पडते, नंतर सुरू होते पण ब्रेक नीट लागत नाहीये... आता ही वाटेत थोडक्यात बचावलो, नाहीतर..." रघुनाथने उगाच खोटं कारण सांगितलं. विरने गाडीकडे एकदा पाहिलं आणि मग आत बसलेल्या स्त्री कडे सरळ बघितलं... जणू त्याला त्या मास्क च्या पलीकडे ही बघता येत असावं, आणि त्याची नजर इतकी भेदक होती की ध्वनीला वाटलं तिला हा नक्की स्वराजच आहे, आणि आता तो आपल्याला जिवंत ठेवणार नाही. "गाडी तर एकदम नवी आहे... ब्रेक इतक्या लवकर खराब होणं शक्य नाही... बघतो मी." विर गाडीपाशी गेला आणि त्याने बोनेट उघडलं. तो काम करत असताना ध्वनी त्याला निरखून बघत होती. त्याचे हात गाडीच्या इंजिनवर ज्या सफाईने चालत होते, ते पाहून कोणालाही वाटलं नसतं की लवकरच हा व्यक्ती दि स्वराज आर्यवंशी म्हणून जगापुढे येणार आहे. त्याला एकटक न्याहाळत असताना ध्वनीच्या हृदयाचे ठोके इतके जोरात पडत होते, की समोर काम करत असलेला तो ही ते ऐकू शकत असेल, असं तिला वारंवार वाटत होतं... पण तरीही त्याच्या वरून नजर हटली नव्हती तिची. त्याचा देह जणू लोखंडी साच्यातून घडवला होता. रुंद खांदे, छातीवर उठलेले स्नायू, आणि हातांवर स्पष्ट दिसणाऱ्या नसांमुळे तो एखाद्या योद्ध्यासारखा भासत होता. गाडीचे काम करताना त्याच्या बाहूंचे स्नायू ताणून उठत होते, जणू प्रत्येक हालचालीत शक्ती उसळत होती. "मॅडम, ब्रेक्स नीट आहेत... पॅड्समध्येही अडचण नाहीये. तुम्ही उगाच गाडी इथे आणली आहे असं वाटतंय." विरने रघुनाथ कडे दुर्लक्ष करत सरळ तिच्याकडे पाहून म्हटलं... आणि तिला एक क्षण धडकीच भरली, कारण त्याच्या नजरेत संशय झळकत होता. आत एक चेहरा झाकलेली स्त्री बसून आहे हे त्याने कधीच बघितलं होतं. तश्या त्याच्या या गॅरेज मध्ये खास त्याचा हा रांगडा हॉटनेस बघण्या साठी काही female कस्टमर, मुद्दाम गाडी बिघडल्याचे कारण घेऊन यायच्या. ध्वनी क्षणभर गप्प झाली. तिला समजलं की हा मुलगा वाटतो तितका साधा नक्कीच नाहीये. "उगाच नाही, गाडीत प्रॉब्लेम तर होता... कदाचित तो छोटासा प्रॉब्लेम तसाच solve झाला असेल.... रघुनाथ sss" तिने एक वाक्य बोलून मग रघुनाथ ला आवाज दिला... आणि रघुनाथ ला तिचा इशारा समजला. " वीर मला तुझ्याशी थोडं बोलायचं होतं." रघुनाथ ने त्याच्या जवळ जात गंभीर स्वरात म्हटलं.. आणि वीरच्या भुवया उंचावल्या." " बोला की मग." तो त्याच्या कॅज्युअल अंदाजात खांदे उडवत बोलला. " नाही... इथे नाही थोडं पर्सनल काम आहे... म्हणजे..." रघुनाथ ने एक नजर गॅरेज मधल्या मुलांवर टाकली आणि त्याला खुणावलं. तसा विरने हातातला पाना खाली टाकला... आणि एक तिरकस नजर ध्वनीवर टाकत तो रघुनाथ सोबत आत एका कोपऱ्यातल्या खोलीत निघून गेला... त्याची ती तिरकस नजरही तिच्या घशाला कोरड पाडून गेली. "मला माहित होतं, की तुम्ही गाडी दुरुस्त करायला आलेला नाही आहात... आता सांगा, काय काम आहे? तुमच्या त्या गाडीतल्या मॅडम ला पसंत तर न्हाई ना पडलो आपण? म्हणजे तश्या लई पोरी येतात इकडे विनाकारण डोळे शेकून घ्यायला, म्हणून बोललो." वीर मस्करीच्या सुरात म्हणाला.... आणि दुसऱ्याच क्षणी रघुनाथ ने खिशातून एक फोटो काढून त्याच्या समोर धरला तसा तो आ वासून त्या फोटो कडे एकटक पहायला लागला. " ए ए... हा हा... कोण आहे हा?" त्याने स्वतःचाच चेहरा त्या फोटोत बघून जबरदस्त शॉक्ड होऊन म्हटलं. " हा तू नक्कीच नाहीयेस.. हो ना?" रघुनाथ तिरकस हसत म्हणाले. " मागच्या जन्मातला सांगता येत नाही, पण ह्या जन्मातला तर नक्कीच नाहीये... तसा हा कोण राजा बिजा आहे का?" फोटोतल्या स्वराज चे ते उंची ट्रॅडिशनल कपडे आणि त्याचा तो रुबाब पाहत त्याने विचारलं. " तुला आजवर कदाचित कळलं ही नसेल की तू कुणाचा चेहरा घेऊन जगतोय." " हा ना राव... जगातले सात लोक एकसारखे दिसतात हे ऐकलं होतं मी, पण हे असं बघून तर धक्काच बसला राव. बरं आता सांगा की, कोण आहे हा फोटोतला माणूस?" " ते तुला तेव्हाच कळेल, जेव्हा तू आमचं काम करायला होकार देशील." " काय? कसलं काम?" " ते उद्याच कळेल... हे कार्ड घे, यावर जो पत्ता आहे, त्या पत्त्यावर उद्या सकाळी दहा वाजता हजर रहा. नकार द्यायचा विचार करत असशील तर आधी तुझ्या कामाची किंमत ऐकून घे." " ह्या? किंमत?" " हो, एक करोड." रघुनाथ बोलला आणि वीर ला चक्कर यायचीच बाकी होती. " एक क रो ड ?? आई शप्पथ!! एवढा मोठा पैसा??? आपल्या झोपडपट्टीत राहणाऱ्या आईला दुनिया फिरवून आणु शकतो की आपण एवढ्या पैश्यात. भेटतो... उद्या सकाळी नऊ वाजताच भेटतो." तो भारावून जात बोलला. आणि रघुनाथ गूढ हसले. " शार्प दहा वाजता ये... निघतो आम्ही." त्याच्या खांद्यावर टॅप करत रघुनाथ निघून गेले. . . . रात्री गॅरेज मधली सगळी पोरं घरी निघून गेली, तसं वीर ने गॅरेज आतून लॉक लावून बंद केलं, आणि आत येऊन एक पत्र्याची भिंत जोरात सरकून आत शिरला. आत एक वेगळंच जग होतं... तो आत त्याच्या सीक्रेट लॅविश अपार्टमेंट मध्ये आला, आणि एका भिंती समोर एकटक बघत उभा राहिला. त्यावर त्याने किती तरी फ्लो चार्टस आणि डिझाईन्स बनवले होते. त्याच्या एक मुख्य बिंदूवर उजव्या हाताची तर्जनी टॅप करत तो खुनशी हसला... आणि टेबल च्या ड्रॉवर मधून आपला आय फोन काढून त्याने एक नंबर डायल केला. " आऊ साहेब..." " बोला विराट... काय म्हणता? काही प्रगती तुमच्या कामात? तसे आनंदी दिसताय, परत कॅनडा जाण्याचा निर्णय घेतलात की काय?" " अजिबात नाही, उलट आज आमची प्रतीक्षा संपली." " म्हणजे?" " आज शेवटी तो निरोप मिळाला, ज्याची गेले दीड वर्ष आम्ही वाट बघतोय. आता आमच्या भावाच्या मृत्यूचा बदला घेतल्या शिवाय आम्ही कुठे ही जात नसतो." . . . क्रमशः १ राजघराणं, १ अपघात आणि २ मृत्यूंच्या सावलीत जगणारी ती, आर्यवंशी साम्राज्याचा वारस स्वराज आर्यवंशी एका भीषण अपघातानंतर अचानक गायब होतो. त्याची पत्नी सांगते, तो जिवंत आहे, योग्य वेळी तो जगासमोर येईल, अशातच एक तरुण तिच्या समोर येतो, ज्याचा चेहरा स्वराजशी मिळतो. स्वतःचं गुपित जपण्यासाठी ती त्याला स्वराज बनवण्याचा जीवघेणा खेळ खेळते, पण तो कुणी साधा मेकॅनिक नाही, तो आहे विराट, स्वराजचा जुळा भाऊ. जो तिच्या आयुष्यात आलाय तिचा बदला घेण्यासाठी. वाचा "राजबिंडा 👑❤" https://pratilipi.app.link/wG8wbersB1b #💔दर्द भरी कहानियां #💝 शायराना इश्क़ #revenge #best #✡️सितारों की चाल🌠

3 likes

7 shares