revenge

" नाही कशिष, प्लीज असं बोलू नकोस ग." श्लोका रडत रडत म्हणाली. " प्लीज शिवांश... चल ना तिला घेऊन." पुन्हा त्याला हट्ट करत ती म्हणाली. " नाही दी... खरंच त्याचा क् काही उ उपयोग होणार नाही... माझ्या आयुष्यातील आणि श् शेवटचे क् क्षण मला इथेच तुमच्या स् सोबत घालवायचे आहे, अ् आजवर जे ब् बोलू शकले नाही ते म् मला बोलायचं आहे." त्या दोघांना आळीपाळीने बघत ती अळखडत म्हणाली... तसं नाईलाजास्तव त्याने उचलता उचलता पुन्हा खाली बसून तिचं डोक स्वतःच्या मांडीवर ठेवलं... आणि भरल्या डोळ्यांनी तिला बघू लागला... तिच्या डोळ्यात आजही त्याच्या साठी निव्वळ प्रेम होतं, अगदी निस्वार्थ प्रेम... किती चुकीचं समजला होता तो तिला... आज त्याला हे आठवून क्षणभर स्वतःचीच लाज वाटून गेली. " सर ssss... प् प्लीज... त् तुम्ही नका ना रडू... " त्याच्या डोळ्यातला एक अश्रू ओघळून तिच्या गालावर पडला... तशी ती त्याचे डोळे पुसऱ्या साठी आपला हात उचलण्याचा प्रयत्न करत म्हणाली. " का केलंस असं? का कशिष?? का??... तुला एक सोल्जर होतांना बघायचं होतं मला... तुला देशासाठी लढताना बघायचं होतं... तू का तुझा जीव माझ्या साठी पणाला लावलास? मी नाही डिझर्व करत तुझं हे सॅक्रिफाईस यार..." एक हात तिच्या माने खाली आणि दुसरा हात तिच्या गालावर ठेवत रडत रडत तो प्रचंड कडकडीने बोलत होता. "य् यू ओन्ली डीझर्व द् धिस, बिकॉज आय लव्ह यू... आणि त् तुम्हाला म् मी बोलले होते ना सर.... ते पुजारी बाबा क् काय म्हणाले होते,... क् की मी त् तुमची ढाल होणार... बघा आज ज् झाले ना सर... त् त्यांची भविष्य  व् वाणी खरी झाली." " कशिष sss... राणी तू शांत हो ना, प्लीज ग स्वतःला नको त्रास करून घेऊस, आपण जाऊयात ना हॉस्पिटल ला.... प्लीज." श्लोका रडत तिला विनवणी करत होती... आणि ती नाही म्हणून हलकेच मान हलवत त्या दोघांना बघत होती... इकडे गण मधल्या गोळ्या संपल्या म्हणून खानविलकर आजूबाजूला दुसरी गन शोधत होता... परंतु या तिघांना त्यांचं भानही नव्हतं.... "नाही दि... आता क् काहीच क्षण... पण जाण्या प् पूर्वी एक शेवटची इच्छा होती... पूर्ण होऊ श् शकेल की नाही, न नाही माहित." " बोल ना राणी... तू फक्त बोल... तू म्हणशील ते करू आम्ही.. अगदी काहीही." श्र्लोका तिचा हात हातात घेऊन रडत त्यावर ओठ टेकवत म्हणाली... तसा त्यानेही तिला दुजोरा देत मान हलवली. " सर, मी आजवर फ् फक्त आणि फक्त त् तुमच्यावर प् प्रेम केलंय, जरी त् तुम्ही कधीच माझ्यावर प प्रेम केलं न् नसलं, तरी म् मला ज् जन्मभर फक्त त् तुमची होऊन ज् जगायचं होतं... आणि मला ग् गर्व आहे, की मी या ज् जन्मात फक्त तुमची ह् होऊन जगलेय... " श्लोका शिवांश दोघे ही तिचा शब्द न शब्द ऐकून घळघळ अश्रू गाळत होते. " कशिष sss" श्लोका रडत तेवढंच बोलली. " सर... एकदा मी त् तुम्हाला तुमच्या म् मर्जी शिवाय किस केलं होतं... आणि त् तुम्ही मला ढ् ढकलून रागाने तिथून निघून ग् गेला होतात... " " विसरून जा ते कशिष, माझ्या मनात तेव्हाचा राग नाहीये ग... विसरलोय मी ते सर्व... तू सुद्धा वी...." "अ् आय वॉन्ट द् दॅट किस बॅक.. " ती बोलली आणि त्याने शॉक होऊन तिच्या कडे बघितलं... श्लोकाही क्षणभर स्तब्ध झाली. "आयुष्यभर त् तुमची होऊन र् राहिले... तुमची म् मिरा होऊन ज् जगले, राधा होण्याचं स् स्वप्न कधीच ब बघितलं नाही... पण जातांना ए एवढी एक इ इच्छा पूर्ण नाही करणार का सर?? समजेल म् माझ्या हिश्श्याचं प्रेम घ् घेऊन चाललेय मी... प् प्लीज सर...  हा एक स् सुंदर क्षण, हीच एक स् सुंदर आठवण म् मला सोबत घेऊन ज् जाऊ देत..." रडत रडत त्याच्या डोळ्यात एकटक बघत ती हात जोडण्याचा प्रयत्न करत होती... आणि तो जणू फ्रिज होऊन तिला बघत होता... कारण श्लोका त्याच्या आयुष्यात आल्या पासून त्याने दुसऱ्या कुणाचा विचारही मनात आणला नव्हता... मग आता कसं तो हे करू शकणार होता... " प्लीज शिवांश sss" श्लोका त्याला असं फ्रिज झालेलं पाहून त्याला हलवत म्हणाली... आणि तो भानावर आला... " पण श्लोका... मी कसं?? आय मीन... " त्याला कशिष च मन दुखवायचं नव्हतं, पण तरीही त्याच्या साठी ते खूप कठीण होतं. " प्लीज शिवांश, ऐक माझं... तिने ही माझ्या एवढंच infact माझ्या पेक्षा ही जास्त प्रेम केलंय तुझ्यावर... इतकही डिझर्वं करत नाही का रे ती? इतकं ही नाही करू शकत तू तिच्या साठी?" " बट श्लोका..." " मी तुझ्या आयुष्यात येण्या पूर्वी कित्येक मुलींसोबत इंटीमेट झालेलास ना? मग आज तुझ्या वर खरं प्रेम करणाऱ्या, तुझ्या साठी जीव पणाला लावणाऱ्या मुली साठी एवढं पण नाही करू शकत तू?? " श्लोका चिडून ओरडून म्हणाली... तिचा एक एक शब्द ऐकून त्याला कशिषच्या प्रेमाची जाणीव झाली. एकदा खोलवर तिच्या डोळ्यात बघत त्याने तिच्या माने खालचा हात काढून तिचा चेहरा ओंजळीत घेतला.... आणि हळू हळू खाली झुकत एक मोठा श्वास घेत तिच्या ओठांवर हळूच ओठ टेकवले.... त्याच्या ओठांचा स्पर्श होताच कशिश ने एक मोठा श्वास घेतला.... आणि तिची शेवटची इच्छा पूर्ण होताच अतिव समाधानाने डोळे मिटत त्याच्या ओठातच शेवटचा श्वास सोडला. आणि या अनोख्या मिलनाची एकमेव साक्षीदार असलेली श्लोका तोंड दाबून हुंदके देत रडत होती... अचानक तिला गन सेट करण्याचा आवाज आला, तसं तिने मागे वळून बघितलं... आणि तिच्या वडिलांना शिवांश वर नेम धरून उभं असलेलं बघून, क्षणभर तिचा श्वास घश्यातच अडकला... पण तिने घाबरून शिवांश ला आवाज न देता मोठ्या हिंमतीने शिवांश च्या  जवळ पडलेली गन हळूच उचलली, आणि खानविलकर ने शिवांश ला शूट करण्या आधीच उभी राहून आपल्याच वडिलांवर बंदूक ताणून धाड धाड धाड फायर करत अख्खी गन रिकामी होयी पर्यंत दात ओठ खात मोठमोठ्याने श्वास घेत ती ट्रिगर दाबतच राहिली.... गन मधून गोळ्या निघायचं बंद झालं तशी ती भानावर आली... अन् समोर आपल्या वडीलांना रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेलं पाहून ती सुन्न होऊन धपकन खाली बसली.... तिकडे बंदुकीच्या आवाजाने दचकून कशीश पासून दूर होऊन शिवांश ने वळून बघितलं... आणि आपल्याच पित्यावर धाडधाड गोळ्या झाडणारी श्लोका पाहून तो प्रचंड शॉक झाला... उठून उभा होणार तर समोर जीवन-मरणाच्या सीमा ओलांडून दूर निघून गेलेली कशिश दिसली.... तिला छातीशी कवटाळून तो आता धाय मोकलून रडायला लागला. एकीकडे आपल्या प्रेमाची रक्षा करण्यासाठी आपल्याच वडिलांना जिवे मारणारी श्लोका, आता सुन्न होऊन आपल्या मेलेल्या वडिलांना बघत होती... आणि दुसरीकडे आपल्यावर वेड्या सारखं प्रेम करणाऱ्या, आपल्या साठी हसत स्वतःचा जीव देणाऱ्या कशिश साठी रडणारा शिवांश होता. असं काहीसं दृश्य होतं न्यूयॉर्क च्या त्या उंचभ्रू टॉवरच्या टेरेस चं... काही वेळा पूर्वी आपण जिंकलो, आणि सर्व ठीक झालं... हेच त्यांना वाटलं होतं... पण तो अंत नव्हताच. खरा अंत हा होता... विचार करायला भाग पाडणारा, डोळ्यात अश्रूंचा पूर देऊन जाणारा.... काहीसा सुन्न करून जाणारा. . . . क्रमशः संपूर्ण कथा वाचण्यासाठी खालील लिंक वर क्लिक करा, आणि कथेचे दोन्ही पर्व वाचा. ही कहाणी आहे एका सिक्रेट मिशन वर असलेल्या सैनिकाची, एका भल्यामोठ्या गुन्ह्याचा तपास करत असताना त्याला भेटली श्लोका, जिला मोहरा बनवून त्याने पूर्ण केलं त्याचं मिशन... अशक्य वाटणारं मिशन जरी तो जिंकला पण श्लोकाच्या प्रेमा समोर मात्र हरला. वाचा, मैत्री, प्रेम, मिशन आणि देशप्रेमाची एक मिसाल देणारी ही कथा. "🅷🅴🅰🆁🆃🅻🅴🆂🆂...❤️❤️❤️ पर्व 1 व पर्व 2 https://pratilipi.app.link/dwKSBV5WZ2b #💝 शायराना इश्क़ #revenge #💔दर्द भरी कहानियां #✍मेरे पसंदीदा लेखक #friendship https://pratilipi.app.link/hHwe6zQFW2b