ത്രില്ലർ കഥകൾ

ρ𝘳𝓲ꪀᥴꫀ ꪮᠻ ᦔꪖ𝘳𝘬ꪀꫀ𝘴𝘴 🧛🏻 Part-5 സ്റ്റേഷനിൽ തന്റെ ക്യാപിനിൽ നിൽക്കുകയാണ് രാഹുലും മോഹനും. "സർ എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത്. ഇത് എങ്ങാനും മീഡിയ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവരിത് ഈ നാട്ടുമൊത്തം അറിയിക്കും ". "അതിനെന്താണ് മോഹൻ എല്ലാരും അറിയട്ടെ ". "സർ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. ഇത് നാട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ. ഒരു വലിയ കലാപം തന്നെ ഉണ്ടാകും". "അറിയാം മോഹൻ. പക്ഷെ എത്രനാൾ ഇത് ആരും അറിയാതെ നമ്മുക്ക് സൂക്ഷിക്കാൻ പറ്റും. ഒരു നാൾ ഇതെല്ലാവരും അറിയും ". "അതെ. എന്നാലും സർ എനിക്കിത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല സർ. ഇന്നും ഇതൊക്കെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ". "ഉണ്ട് മോഹൻ ഇന്നും പലസ്ഥലങ്ങളിലും ഇത് നടക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മളിപ്പോൾ അന്വേഷിക്കേണ്ടത് ഇവിടെ ഇതൊക്കെ നടക്കുന്നുണ്ടേൽ അത് എവിടെയാണ് എന്നതാണ് ". "പിന്നെ മോഹൻ ഇതെല്ലാം എത്രയും ഫാസ്റ്റ് ആകണം. നമ്മുക്ക് സമയം വളരെ കുറവാണ്. അജയിയുടെ കാര്യം എന്തായി ". "സർ അയാൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണ്. അയാൾ അങ്ങനെ ഒരു പരാതി സ്റ്റേഷനിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്". "ഒക്കെ. അജയിയെ വിളിച്ച് ഫോൺ എവിടെ നിന്നാണ് നഷ്ടപെട്ടത് എന്നും അത് നഷ്‌ടമായ കാര്യം ആർക്കൊക്കെ അറിയാം എന്നും അന്വേഷിക്കണം ". "ഓക്കെ സാർ ". മോഹൻ പുറത്തേക്ക് പോയി. രാഹുൽ തന്റെ ചെയറിൽ ഇരുന്ന് ഫയൽ നോക്കുമ്പോൾ ആണ് ഫോണിലേക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് വരുന്നത് രാഹുൽ അത് നോക്കിയപ്പോൾ അത് അന്ന് വന്ന നമ്പറിൽ നിന്ന് തന്നെയായിരുന്നു രാഹുൽ വേഗം അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തു. " From now on, the real game is going to begin. Until now, it was just revenge for me, but now it's a challenge. I challenge you, can you beat me? 😆😆😆😆. You can never do it ". "Are you challenging me? I accept your challenge". രാഹുൽ ഉടനെ തന്നെ നമ്പറിന്റെ ലൊക്കേഷൻ അന്വേഷിച്ചു. ലാസ്റ്റ് ലൊക്കേഷൻ സ്റ്റേഷനിന്റെ തൊട്ട് അടുത്ത് നിന്ന് തന്നെയായിരുന്നു. രാഹുൽ പുറത്ത് ഇറങ്ങി എല്ലായിടവും നോക്കി ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ പറ്റിയില്ല. മോഹനെ വിളിച്ച് പെട്ടന്നു തന്നെ അടുത്തുള്ള ഒരു കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു രാഹുൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയി. മോഹൻ വരുമ്പോൾ രാഹുൽ കോഫി ഷോപ്പിൽ അറ്റതയുള്ള ഒരു ചെയറിൽ ഇരിക്കുകയാണ് . ഇരിക്കുന്നത് അവിടെ ആണേലും മനസ്സ് ഇവിടെ അല്ലെന്ന് മോഹന് മനസിലായി. അതുകൊണ്ട് മോഹൻ രാഹുലിന്റെ ഓപ്പോസിറ്റ് ആയി ഇരുന്നിട്ട് രാഹുലിനെ തട്ടി വിളിച്ചു. അപ്പോഴാണ് രാഹുൽ മോഹൻ വന്നത് അറിഞ്ഞത്. "എന്താണ് സാർ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞത് ". രാഹുൽ തന്റെ ഫോൺ മോഹന് നൽകി. മോഹൻ ആ മെസ്സേജ് നോക്കി അതിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു സർ ഇത് ഇപ്പൊ വന്ന മെസ്സേജ് അല്ലെ. "യെസ് മോഹൻ ഇയാൾ നമ്മുടെ തൊട്ട് അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ട് നമ്മുക്ക് കൈ എത്തി പിടിക്കാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിൽ പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല. ഈ മെസ്സേജ് അയക്കുമ്പോൾ അവൻ നമ്മുടെ സ്റ്റേഷന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു". "സർ എന്താണ് പറയുന്നേ സ്റ്റേഷന്റെ അടുത്തോ ". "യെസ് മോഹൻ ". "നമ്മുക്ക് അവിടെ ഉള്ള CCTV ഒന്ന് നോക്കിയാലോ ". "Mm മോഹൻ അത് സ്റ്റേഷനിൽ ആരോടേലും ഏല്പിക്ക്. എന്നിട്ട് നമ്മുക്ക് ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകണം ". "ഓക്കേ സർ ". രാഹുലും മോഹനും കൂടെ രാഹുലിന്റെ പേർസണൽ കാറിൽ ആണ് പോവുന്നത്. രാഹുൽ ആയിരുന്നു ഡ്രൈവ് ചെയ്തിരുന്നത്. രാഹുൽ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ മാത്രം കോൺസ്ട്രേറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും രാഹുൽ ഒന്നും പറയാത്തത് കണ്ടപ്പോ മോഹൻ അങ്ങോട്ട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. "സർ നമ്മൾ ഇത് എങ്ങോട്ടേക്കാണ് പോകുന്നത് ". "പറയാം മോഹൻ കുറച്ചു ദൂരം കൂടെ ഒള്ളു ". "മ്മ് "മോഹൻ മൂളി കൊണ്ട് തല സീറ്റിൽ ചാരി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. രാഹുൽ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് മോഹൻ എണീക്കുന്നത്. "സോറി സർ ഉറങ്ങിപ്പോയി ". "അത് കുഴപ്പമില്ല. താൻ വായോ". മോഹൻ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു വീടിന്റെ മുന്നിൽ ആണ് വന്നു നിൽക്കുന്നത്. ഒരു പഴയ ചെറിയ വീട്. മുറ്റത് ചെറിയൊരു പൂന്തോട്ടം. ഒരുപാട് പൂക്കൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഉള്ളതിനെ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ വെച്ചിട്ടുണ്ട് അതും സാധാരണ കാണുന്ന പൂക്കൾ അല്ല. "മോഹൻ തന്റെ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞില്ലേ ". "അല്ല സർ ഞാൻ ഇവിടെ ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കുകയായിരുന്നു ". "എങ്കിൽ വായോ ". രാഹുൽ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഒരാൾ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു.ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഷോർട്സും സ്ലീവലസ് ടീഷർട്ടും ആണ് വേഷം ട്രിമ് ചെയ്ത താടിയും മീശയും കുറച്ച് വളർന്ന മുടി അത് ബാക്കിലേക് വൃത്തിയിൽ വാർന്നു വെച്ചിരിക്കുന്നു കഴുത്തിൽ കുരിശ് ഇന്റെ ഒരു മാല കൈയിൽ കുറച്ചു ബാൻഡ്‌സ് പക്ഷെ ഇതൊന്നുമല്ല അയാളുടെ കണ്ണുകൾ പച്ച കളർ. അതിന് എന്തൊക്കെയോ പ്രത്യേകത ഉള്ളത് പോലെ. "ഏയ് രാഹുൽ എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട് ". എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ രാഹുലിനെ ഹഗ്ഗ് ചെയ്തു.രാഹുലും അയാളെ തിരിച്ചു ഹഗ്ഗ് ചെയ്തു. "മോഹൻ ഇത് എന്റെ ഫ്രണ്ട് Raziel. എടാ ഇത് മോഹൻ എന്റെ കൂടെ വർക്ക്‌ ചെയുന്ന ആളാണ് ". മോഹനും razielum ഷേക്ക്‌ ഹാൻഡ് നൽകുന്നു. മോഹൻ നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് വെച്ചാൽ ഇവൻ കുറച്ചു നാൾ നമ്മൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് റിസർച്ച് ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്നു അപ്പോൾ അതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ അറിയാൻ ആണ്.ഇവൻ ലണ്ടനിൽ ആയിരുന്നു വേറെ എന്തോ റിസർച്ചിന്റെ ഭാകമായിട്ട് ഒരാഴ്ച്ചയായിട്ടൊള്ളു ഇവിടെ വന്നിട്ട്. ഇനി നമ്മുടെ കേസിൽ ഒരാളായിട്ട് ഇവനും ഉണ്ടാവും ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ആദ്യമേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉള്ളിലേക്ക് കയറുന്നതിന്റെ ഒപ്പം മോഹനോട് രാഹുൽ എല്ലാം പറഞ്ഞു. അവർ മുകളിലെ റൂമിലേക്ക് ആണ് പോയത്. അത്യാവിശം വലിപ്പമുള്ള മുറി. ഉള്ളിൽ ഒരു സോഫയും രണ്ട് മൂന്ന് കസേരകളും ഒരു ടേബിൾ ഉം പിന്നെ ബുക്കിന്റെ ഷെൽഫുകൾ ആണ് അധികം. വളരെ നീറ്റ് ആയ റൂം നല്ല വെളിച്ചവും ശാന്തവും ആയ അന്തരീക്ഷവും. "ഇത് എന്റെ കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങളുടെ ശേഖരണം ആണ് ഒരു ചെറിയ ലൈബ്രറി എന്നൊക്കെ പറയാം. നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ ഉള്ള ബുക്കിൽ ഉണ്ട് നിങ്ങൾ അത് നോക്ക് ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം ". എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് raziel പുറത്തേക്ക് പോയി. മോഹനും രാഹുലും ബുക്ക്‌ തിരയാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും raziel രണ്ട് ഗ്ലാസ്സിൽ ജ്യൂസും ആയി വന്നു. അത് തന്നിട്ട് പിന്നെയും പുറത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോഴേക്കും ആ ബുക്ക്‌ മോഹന് കിട്ടി. അത് നോക്കുമ്പോൾ raziel കുറച്ചു ഫയലും കൊണ്ടാണ് വന്നത്. "കിട്ടിയോ ". "കിട്ടി ". "ഇത് എന്റെ റിസർച്ചിന്റെ ഭാകമായിട്ടുള്ള ഇതിന്റെ ഫയൽ ആണ്". കൈയിലെ ഫയൽ കാണിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മോഹനോട് ബുക്കിൽ ഉള്ളത് നോക്കാൻ പറഞ്ഞു രാഹുൽ ആ ഫയലും എടുത്ത് അവിടെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു നോക്കാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചു നേരത്തിനുശേഷം ഫയൽ ടേബിളിൽ വെച്ച് കസേരയിൽ ചാരി ഇരുന്നുകൊണ്ട് രാഹുൽ ചോദിച്ചു. "എന്ത് തോന്നുന്നു മോഹൻ ". "സർ എനിക്കിത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ". " നമ്മൾ അറിയാത്ത നമ്മുക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് ഇതുപോലെ ". തുടരും 𝓐𝓵𝓸𝓷𝓮 𝓲𝓷 𝓶𝔂𝓼𝓽𝓮𝓻𝔂🖤 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #ത്രില്ലർ കഥകൾ #📔 കഥ #💥ക്രൈം ത്രില്ലെർ 💥

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 36 അവസാനം ഭാഗം കാശിയുടെ ആകാശം പവിത്രമായ നീലിമയിലേക്ക് മടങ്ങി. നഗരം വീണ്ടും മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളാൽ മുഖരിതമായി. മഠത്തിന്റെ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ മകന്റെയും മറ്റ് യോദ്ധാക്കളുടെയും ഹൃദയമിടിപ്പ് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവർ ഇപ്പോൾ കേവലം യോദ്ധാക്കളല്ല ലോകത്തിന്റെ സ്പന്ദനമറിയുന്ന കാവൽക്കാരാണ്….. "സമയമായി രുദ്രാവതീ" ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്ത് അവാച്യമായ ഒരു ശാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു…… ധനുഷും വേദയും നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു. ധനുഷിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു…. "അച്ഛാ അങ്ങില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഈ ധർമ്മം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയും".... ഇന്ദ്രജിത്ത് മകന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു…. "കാഴ്ചയല്ല ധനൂ പ്രധാനം ഉള്ളിലെ വെളിച്ചമാണ്. നിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി സത്യത്തിന് നേരെ തിരിക്കുക. വേദയുടെ കരുണ നിനക്ക് തണലാകും. മറ്റ് യോദ്ധാക്കൾ നിന്റെ കൈകളാകും. ഞാൻ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ജ്ഞാനമായി എന്നും ഉണ്ടാകും.".. അവർ മഠം വിട്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ കാശിയിലെ സ്മശാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പതിനായിരക്കണക്കിന് ആത്മാക്കൾ നിശബ്ദരായി പുറത്തുവന്നു… ഭയപ്പെടുത്താനല്ല മറിച്ച് തങ്ങളെ ഇത്രയും കാലം കാത്ത ആ മഹായോഗിക്ക് വിട നൽകാൻ. കാശിയിലെ നായ്ക്കൾ പോലും ഓരിയിടാതെ അവരെ അനുഗമിച്ചു… ജനങ്ങൾ കണ്ണീരോടെ അവർക്ക് വിട നൽകി… ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ഗംഗയുടെ തീരത്തുകൂടി വടക്കോട്ട് നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവരുടെ ഭൗതിക രൂപം പതുക്കെ നേർത്തു നേർത്തു വരുന്നത് യോദ്ധാക്കൾ കണ്ടു. അവർ ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്വരയിലെത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ മഞ്ഞ് വീഴ്ചയുണ്ടായി… ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ, കൈലാസത്തിന്റെ നിഴൽ വീഴുന്ന ഒരിടത്ത് അവർ നിന്നു. രുദ്രാവതിയുടെ രൂപം പതുക്കെ ഒരു ജലധാരയായി മാറി അന്തരീക്ഷത്തിൽ ലയിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം ആ മണ്ണിൽ കുത്തി. ആ നിമിഷം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്വർണ്ണ പ്രകാശം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ അന്ധനല്ല. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ അവന്റെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിലായിരുന്നു. "ഹര ഹര മഹാദേവ്" എന്ന അവന്റെ അവസാനത്തെ ഗർജ്ജനം ഹിമാലയത്തിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു…. യോദ്ധാക്കൾ താഴെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിൽ രണ്ട് പുതിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉദിച്ചുനിൽക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. ഒന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലും മറ്റൊന്ന് ഗംഗയുടെ നീലിമയിലും…. കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ധനുഷ് മഠത്തിന്റെ മുകളിൽ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശൂലം സ്ഥാപിച്ചു. നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും അവന് ചുറ്റും കാവൽ നിന്നു… "ഇനി നമ്മുടെ ഊഴമാണ്" ധനുഷ് പ്രഖ്യാപിച്ചു…അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ജ്വലിച്ചു… ദൂരെ ലോകത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും മൂലയിൽ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ രക്ഷക്ക് വേണ്ടി കരയുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അസുരശക്തി തലപൊക്കുമ്പോൾ ആ ശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു കിലുക്കം കേൾക്കും. അന്ന് രാത്രിയിൽ കാശിയുടെ തെരുവുകളിൽ ധനുഷും സംഘവും നിഴലുകളെപ്പോലെ ഇറങ്ങും… തിന്മയുള്ളിടത്തോളം കാലം രുദ്രരക്ഷകർ ഉണ്ടാകും. ജ്ഞാനം മരിക്കില്ല അത് വെളിച്ചമായി തലമുറകളിലൂടെ പടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും… ശുഭം… രുദ്രദൃഷ്ടി എന്ന എന്റെ ഈ കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു… എന്റെ ഈ കഥയോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച എല്ലാ വായനക്കാർക്കും നന്ദി.. സ്നേഹത്തോടെ ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ

. #Government_of_UP

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 35 രക്തഗർത്തത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കാലനേമിയുടെ ആ പരിഹാസം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാശി അപകടത്തിലാണെന്ന വാർത്ത ധനുഷിനെ തളർത്തിയില്ല, പകരം അവനിൽ ഒരു പുതിയ സംഹാരരൂപി ഉണർന്നു… രക്തഗർത്തം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കാലനേമി തന്റെ ചുവന്ന മാംസരൂപം വെടിഞ്ഞ് ഒരു പുകപടലമായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു…. "നമുക്ക് ഉടൻ കാശിയിൽ എത്തണം" ധനുഷ് അലറി… പക്ഷേ മൃതദ്വീപിൽ നിന്ന് കാശിയിലേക്ക് ദിവസങ്ങളുടെ ദൂരമുണ്ട്. ഈ സമയം താര തന്റെ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ വായുവിൽ വിരിച്ചു…. "എന്റെ ശക്തിയും മൈഥിലിയുടെ പുതിയ നീല അഗ്നിയും ചേർത്താൽ നമുക്ക് ഒരു കാലദ്വാരം സൃഷ്ടിക്കാം. പക്ഷേ അത് നമ്മുടെ പ്രാണനെ തളർത്തും."... യോദ്ധാക്കൾ ഒന്നിച്ച് കൈകൾ കോർത്തു. വായുവിൽ ഒരു നീല പ്രകാശവലയം രൂപപ്പെട്ടു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവർ മൃതദ്വീപിൽ നിന്ന് കാശിയുടെ മണ്ണിൽ എത്തിച്ചേർന്നു…. കാശിയിലെ തെരുവുകൾ ശവപ്പറമ്പ് പോലെയായിരുന്നു. അദൃശ്യരായ ഛായാ സൈനികർ ജനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നു. അവർക്ക് രൂപമില്ല വെറും കറുത്ത നിഴലുകൾ മാത്രം. സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ അവർക്ക് ഏൽക്കുന്നില്ല…. മഠത്തിന് മുന്നിൽ കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം മുറുകെപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നു. രുദ്രാവതി തന്റെ ഗംഗാജലം മന്ത്രം ജപിച്ച് മഠത്തിന് ചുറ്റും തളിച്ചു. ആ ജലരേഖ കടക്കാൻ നിഴലുകൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... അവർ മതിൽ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്" രുദ്രാവതി ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു….. പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തുനിന്ന് കറുത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ മഴത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നും ചെറിയ പ്രാണികളായി മാറി രുദ്രാവതിയുടെ സുരക്ഷാവലയം തുരന്നു. മഠത്തിനുള്ളിലേക്ക് നിഴലുകൾ ഇഴഞ്ഞുകയറി….. അന്ധനായ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കേൾവിശക്തി കേന്ദ്രീകരിച്ചു. നിഴലുകളുടെ ചലനം വായുവിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചെറിയ കമ്പനങ്ങൾ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ശൂലം വായുവിൽ വീശിയപ്പോൾ ഒരു നിഴൽരൂപം ചിതറിപ്പോയി. പക്ഷേ ആയിരക്കണക്കിന് നിഴലുകൾ അവനെ വളഞ്ഞു. അവർ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ ജീവൻ വലിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങി…. "അച്ഛാ" ധനുഷിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ധനുഷും സംഘവും മഠത്തിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് പറന്നിറങ്ങി. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ നീലനിറത്തിൽ ജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ആ വെളിച്ചം നഗരത്തിന് മുകളിലേക്ക് തൊടുത്തുവിട്ടു. ആ പ്രകാശത്തിൽ നിഴലുകൾക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഇടമില്ലാതായി…. നകുലൻ തന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് പ്രകാശ അസ്ത്രങ്ങൾ തൊടുത്തു. മൈഥിലി തന്റെ പുതിയ പ്രാണാഗ്നി കൊണ്ട് നിഴലുകളെ ഭസ്മമാക്കി. കാലൻ തന്റെ അസ്ഥിദണ്ഡ് നിലത്ത് കുത്തി…. "ഈ നിഴലുകൾക്ക് ആത്മാവില്ല ഇവ കാലനേമിയുടെ ശ്വാസമാണ്.. ആ ശ്വാസം നാം തടയണം".... കാലൻ പറഞ്ഞു.. കാലനേമി കാശിയുടെ ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ രൂപം ഭീമാകാരമാക്കി…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്.. നിന്റെ കണ്ണുകൾ നീ തന്നു. ഇനി നിന്റെ മകന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി എനിക്ക് വേണം"... കാലനേമി മഠത്തിന് നേരെ തന്റെ കൂറ്റൻ കൈകൾ താഴ്ത്തി. ആ കൈകൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെയാണ് വന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു…. "കാലനേമീ... നീ ഒരു കാര്യം മറന്നു. കണ്ണ് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാഴ്ചയാണ്"... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കൈകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള രശ്മികൾ പുറപ്പെട്ടു. അവൻ ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയുമായി തന്റെ ജ്ഞാനത്തെ ബന്ധിപ്പിച്ചു. അച്ഛനും മകനും ഒരേ മനസ്സാായി മാറി…. ധനുഷിന്റെ ശൂലം ഇപ്പോൾ ഒരു സ്വർണ്ണ നാഗത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങി. അവൻ അത് കാലനേമിയുടെ നെറ്റിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. ആ ശൂലം അസുരന്റെ തല തുളച്ച് പുറത്തുവന്നു. കാലനേമി ഒരു വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ കാശിയിലെ ഗംഗയിൽ വീണു…. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോയി. കാശിയിൽ വീണ്ടും സൂര്യപ്രകാശം പരന്നു. പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്ത് തളർന്നു താഴെ വീണു. അവന്റെ ശരീരം വളരെ ദുർബലമായിരുന്നു…. "ധനൂ... വേദാ... എന്റെ ദൗത്യം തീരാറായി" ഇന്ദ്രജിത്ത് മന്ത്രിച്ചു. "രുദ്രരക്ഷകർ ഇനി നിങ്ങളാണ്. ലോകം നിങ്ങളെ തേടും. ഈ മഠം ഇനി സത്യത്തിന്റെ കാവൽപ്പുരയാകട്ടെ.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് രുദ്രാവതിയുടെ കൈ പിടിച്ചു. "നമുക്ക് കൈലാസത്തിലേക്ക് മടങ്ങാം രുദ്രാവതീ. ബാക്കി ഇവർ നോക്കിക്കൊള്ളും."... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ