📙 നോവൽ

Part 84 പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പതിവിലും ഉന്മേഷത്തിലാണ് ഗൗരി ഉറക്കം ഉണർന്നത്. എന്തോ ആകെ ഒരു സന്തോഷവും സമാധാനവും തോന്നി അവൾക്ക്. കിടന്ന ഷീറ്റ് മടക്കി വെച്ച് ഉറക്കത്തിൽ ഉലഞ്ഞ് പോയ മുടിയും ഒന്ന് ഒതുക്കി വെച്ച് കൊണ്ട് ഒരു ഷാൾ എടുത്ത് ദേഹത്ത് പുതച്ച് കൊണ്ട് അവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സാധാരണ ഉറക്കം എണീറ്റ് നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടുന്നവൾ ഇന്ന് പതിവിന് വിപരീതമായി മുൻവശത്തേക്ക് നടന്നു. താഴ് ഇട്ട് പൂട്ടിയേക്കുന്ന കതക് തുറന്ന് അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. നേരം വെളുത്ത് വരുന്നതിന്റെ നേരിയ വെളിച്ചം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഒപ്പം ചെറിയ തണുപ്പും. ഗൗരി ഷാൾ കൊണ്ട് ദേഹം പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ചു. സന്തോഷത്തോടെ ഒരു പുലരിയെ വരവേൽക്കുന്ന പോലെ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. കുറച്ച് നേരം നിന്ന് ആ പരിസരം ഒക്കെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ അടുക്കളവശത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴേക്കും നേരിയ വെട്ടം വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പ്രാഥമിക കർത്തവ്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് മുറ്റവും അടിച്ച് വാരി ഒരു കുളിയും കൂടി പാസ്സ് ആക്കി ഇറങ്ങിയതും ആ ഉന്മേഷം ഒന്നും കൂടി കൂടിയത് പോലെ തോന്നി അവൾക്. കഴുകാൻ ഉള്ള തുണി നനച്ച് വെച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി. മുറിയിലേക്ക് ചെന്ന് തല നന്നായി തൂവർത്തി തോർത്ത് കൊണ്ട് കെട്ടി വെച്ചു. പിന്നെ ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് ഉള്ള കബോർഡിൽ നിന്ന് അന്ന് കണ്ണൻ വാങ്ങി കൊടുത്ത കരി കയ്യിലേക്ക് എടുത്തു അവളുടെ മുറികണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അധികം കട്ടി ഇല്ലാതെ എഴുതി. ഇതുവരെ കാണാത്തൊരു തിളക്കം കണ്ണിന് വന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. അത് നോക്കി ഒരു ചിരിയോടെ തന്നെ അവിടെ ഇരുന്ന കുപ്പി വളകളിൽ നിന്ന് ഉടുപ്പിന് ചേർന്ന ഒരു സെറ്റ് എടുത്ത് അതിൽ നിന്ന് മൂന്നെണ്ണം വീതം രണ്ട് കയ്യിലേക്ക് ഇട്ടു. അതിന്റെ കില്കില് ശബ്ദം കേട്ടതും ഗൗരിയുടെ ചിരിലെ മാറ്റേറി പോയി. ഒരു പൊട്ടും കൂടി കുത്തിയതിന് ശേഷം പിന്നെ അവളുടെ ശ്രദ്ധ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന സിന്തൂര ചെപ്പിലേക്ക് നീണ്ടു. അന്ന് ഇത് ഓർത്ത് വാങ്ങി എങ്കിലും ഇത് വരെ ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരിന്നില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തെ കുറിച്ച് ഓർത്തില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അവൾ മെല്ലെ അത് കയ്യിലേക്ക് എടുത്ത് അതിന്റെ മൂടി മാറ്റി. നല്ല ചോര ചുവപ്പ് നിറം വരുന്ന സിന്ദൂരം. അവൾ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് ഫോട്ടോയിൽ കാണുന്ന അമ്മയുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെയും ഏതാണ്ട് ഇതേ നിറം വരുന്ന സിന്ദൂരം കൊണ്ട് നീട്ടി വരച്ചിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കിലും അമ്മയെ ഒരിക്കൽ പോലും നെറ്റിയിൽ പൊട്ടും, സിന്തൂരരേഖയിൽ സിന്തൂരവും, കണ്ണ് തടത്തിൽ കരിയും ഒന്നും ഇല്ലാതെ കണ്ടിട്ടില്ല. അച്ഛനും അമ്മയെ അങ്ങനെ കാണുന്നത് ആയിരുന്നു ഇഷ്ടം. ചെറിയമ്മ അച്ഛനുമായി ഉള്ള കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യം ഒക്കെ അമ്മയെ പോലെ ഒരുങ്ങി നടക്കുന്നത് കാണാം പിന്നെ പിന്നെ അതൊന്നും ഇല്ലാതായി. പിന്നീട് സിന്ദൂരം തൊടുന്നത് പോലും പുറത്തോട്ട് പോകുമ്പോഴോ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിലൊ ആയി. ചെറിയമ്മ അങ്ങനെ സിന്ദൂരം ഇട്ടില്ലെങ്കിലും അത് കണ്ടാൽ പറയില്ല ആ നെറ്റി തടത്തിൽ ചെറിയൊരു ചുകപ്പ് കാണും എപ്പോഴും അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആയിരിക്കും എപ്പോഴും ഇടാത്തത്. എന്നേലാം ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവൾ ഒരു നുള്ള് സിന്തൂരം എടുത്ത് മുറികണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് നെറ്റിയിലോട്ട് അധികം താഴാതെ സിന്ദൂരരേഖയിൽ വരച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന അവളുടെ തന്നെ പ്രതിബിബം കണ്ടതും അത്ഭുതത്തോടെ വിടർന്നു. തൊട്ട് മുൻപ് വരെ കണ്ടത് പോലെ അല്ല മുഖത്തൊക്കെ ആകെ ഒരു പ്രസരിപ്പ് വന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. 'കല്യാണം കഴിഞ്ഞ പെണ്ണുങ്ങൾ അവരുടെ ഭർത്താവിന്റെ ആയുസ്സിന്നും ആരോഗ്യത്തിനും വേണ്ടി ആണത്രേ സിന്തൂരം തൊടുന്നത് അതെ പോലെ സിന്തൂരം തൊടുന്നവളുടെ മുഖം എത്രത്തോളം പ്രകാശിക്കുന്നുവോ അത്രത്തോളം അവളുടെ പാതി അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ്, അത് കൊണ്ട് ഇതൊന്നും കല്യാണം കഴിക്കാത്ത കുട്ടികൾക്ക് ഇട്ട് കളിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല മോൾക്ക് മനസ്സിലായോ ' പണ്ട് അമ്മ സിന്തൂരം വരക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ തനിക്കും അത് ഇടണം എന്ന് പറഞ്ഞത് വാശി പിടിച്ചപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞ് കൊടുത്തത് അവൾ ഓർത്തു. ' അപ്പൊ കണ്ണേട്ടനും തന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ആയിരിക്കും അല്ലെ ' വിടർന്ന മുഖത്തോടെ തന്നെ അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് എത്ര നോക്കിയിട്ട് മതിയാവുന്നില്ലായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് മനസ്സ് അറിഞ്ഞോന്ന് ഒരുങ്ങുന്നത് തന്നെ, നൃത്തതിന് വേണ്ടി മേക്കപ്പ് ഇടുമെങ്കിലും ഇതുപോലെ ഉള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു... ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് അല്ല അവളെ അതിന് സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. പുറത്തോട്ട് പോകുമ്പോൾ പോലും നല്ല ഭംഗിയിൽ മുടി കെട്ടാൻ പോലും അവളെ സമ്മതിച്ചിരിന്നില്ല. അമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എപ്പോഴും കരിയും പൌഡറും കയ്യിൽ ഇത് പോലെ വളയും ഒക്കെ ഇട്ടാണ് എപ്പോഴും നിൽക്കാർ, അമ്മ പോയതോടെ തന്നിൽ നിന്ന് പല വർണ്ണങ്ങൾ കൂടി നഷ്ടമായി. അവൾ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ഓർത്തു. എങ്കിലും കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഓർത്ത് ആ നിമിഷത്തെ മനോഹാരിത കളയാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. അവൾ പിന്നെയും കണ്ണാടിലേക്ക് തന്നെ മിഴി നട്ട് നിന്നു. കണ്ണൻ എണീക്കാൻ സമയമായെന്ന് തോന്നിയതും അവൾ മെല്ലെ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി അടുക്കളയിലെക്ക് കയറി. ചായക്ക് ഉള്ള പാല് വെച്ചതും കണ്ണന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവിടേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ ജോലി തുടർന്നു. പതിവിന് വിപരീതമായി മുൻവാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നത് കണ്ടതും കണ്ണന്റെ നോട്ടം അടുക്കളിലേക്ക് നീണ്ടു. അവിടെ തലയിൽ തോർത്തും ചുറ്റി തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സമയം ഏഴര ആകുന്നെങ്കിലും ചെറിയ തണുപ്പ് ഇപ്പോഴും അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലനിൽപ്പുണ്ട്. കണ്ണൻ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവിടെ തിണ്ണയിലേക്ക് ഇരുന്നു. മുറ്റം കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി രാവിലെ തന്നെ ഒരുവൾ അതൊക്കെ തൂത്ത് മാറ്റിയിട്ടുണ്ട് എന്ന്. ചായ ഗ്ലാസും പിടിച്ച് അടുക്കളയിൽ പരുങ്ങി നിൽക്കുവാണ് ഗൗരി. എന്തോ ഇതുവരെ ഇല്ലാത്തൊരു നാണവും ചമ്മലും ഒക്കെ അവളെ വന്ന് പൊതിയുന്നത് പോലെ. തന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും പറയുന്നിണ്ടാവുക... ഇഷ്ടപ്പെടുവോ... അതോ കണ്ടതായി പോലും ഭാവിക്കില്ലേ അവൾ അതും ഓർത്ത് കൊണ്ട് നഖം കടിച്ചു. ' എന്റെ ഗൗരിയെ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് നിന്റെ കാമുകനോ... നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന പയ്യനോ അല്ല ആഴ്ചകൾക്ക് മുൻപ് നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ നിന്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്നെയാ.... ഇങ്ങനെ നിന്ന് നാണിക്കാതെ ആ ചായ ചൂട് ആറുന്നതിന് മുൻപ് കൊണ്ട് കൊടുക്കാൻ നോക്കി ഗൗരിയെ ' അവളുടെ നാണം ഒക്കെ കണ്ട് അവളുടെ തന്നെ മനസ്സ് അവൾക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. പിന്നെ എന്തും വരട്ടെ എന്ന് കരുതി ചായയും എടുത്ത് മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഹാളിൽ ഒന്നും അവനെ കാണാതെ വന്നതും മുറിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ തിണ്ണയിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾക്ക് വീണ്ടും ചമ്മൽ വന്ന് പോയി. " ക... കണ്ണേട്ടാ " : ചെറിയ വിറയലോടെ അവൾ അവനെ വിളിച്ചു. മറ്റെന്തോ ചിന്തയിൽ ഇരുന്നവൻ അവളുടെ വിളി കേട്ടതും മൂളി കൊണ്ട് മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് നോക്കി. നോക്കി മാത്രയിൽ അവിടെ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും തെല്ലൊരു അമ്പരപ്പോടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് പോയി. ഇന്ന് വരെ കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും ഭംഗിയെറിയ കാഴ്ചയാണ് മുന്നിൽ ഉള്ളതെന്ന് തോന്നി അവന്. തന്റെ പേരിലുള്ള താലി ചരടും സിന്തൂരം അണിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന തന്റെ പാതി ആയവൾ, തന്റെ പ്രണയം... അതെ പ്രണയം തന്നെയാണ് ഈ ഒരുവളോട് തനിക്ക്. താലി പിന്നെ എപ്പോഴും ആ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്നത് കാണാമെങ്കിലും അന്ന് സ്വയം ഇഷ്ടപ്രകാരം അവൾ സിന്തൂരം വാങ്ങിയെങ്കിലും ഇത് വരെ അത് ഇട്ട് കണ്ടിരുന്നില്ല. തനിക്ക് പിന്നെ അതിനോട് ഒന്നും വലിയ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അത് ഒന്നും ശ്രദ്ധിച്ചത് കൂടി ഇല്ല. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഈ ഒരുവൾ ഇങ്ങനെ മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ ഏതോ പ്രത്യേകത ഉള്ളത് പോലെ, അവളിലേക്ക് എന്തോ തന്നെ വലിച്ച് അടിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തോനുന്നു. പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റം ഉള്ളത് പോലെ, ഒരു പച്ച നിറത്തിലെ ചുരിദാറാണ് വേഷം അതിന്റെ തന്നെ പാന്റും ഷാൾ ഇട്ടിട്ടില്ല, നെറ്റിത്തടത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് ചുമന്ന പൊട്ട്, കണ്ണിന് ഒക്കെ തിളക്കം ഉള്ളത് പോലെ... പോലെയല്ല അതെ തിളക്കമുണ്ട് ഒപ്പം കരി എഴുതി കറുപ്പിച്ചിട്ടും. കണ്ണിനോക്കെ പുതുജീവൻ വെച്ചത് പോലെ. ഇന്നലെ വരെ ഒഴിഞ്ഞ് കിടന്ന കയ്യിൽ ഇന്ന് ഇതാ കിലുക്കം കൂട്ടികൊണ്ട് താൻ വാങ്ങി കൊടുത്ത വളകൾ സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. കുളി കഴിഞ്ഞ ലക്ഷണത്തോടെ മുടി ഒന്നാകെ തോർത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ് വെച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും മുന്നിലെ കുറച്ച് വലുതും ചെറുതുമായ മുടി ഇഴകൾ പുറത്ത് കാണത്തക്ക വിധം സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിനെല്ലാത്തിനും ഉപരി ചെറു ചിരിയോടെ ചായയും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവന്റെ ഉള്ളം ഒന്ന് തുടിച്ച് പോയി. കണ്ണടച്ചാൽ ഈ കാഴ്ച നഷ്ടമാകുമോ എന്ന് ഭയന്നത് കൊണ്ട് ആവണം ഇമകൾ പോലും വെട്ടാൻ അവന് ഒരു നിമിഷം മടിച്ച് നിന്നു. സിനിമയിൽ ഒക്കെ ഇതുപോലെ ഭാര്യമാരെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ള ഭർത്താക്കന്മാരുടെ ഭാവം ഒക്കെ പുച്ഛത്തോടെ തള്ളിയവൻ ഒരിക്കലും അതൊന്നും പുച്ഛിക്കേണ്ട ഭാവം അല്ലെന്ന് ഈ നിമിഷം തെളിയിച്ച് കൊടുത്തു. എല്ലാർക്കും പക്ഷെ അത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത ദിവസം ആണെങ്കിൽ തനിക്ക് ഈ ഒരു കാഴ്ച കാണാൻ ആഴ്ചകൾ വേണ്ടി വന്നു എന്ന് മാത്രം. " ക... ക... കണ്ണേട്ടാ " : കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി ഒരു വിറയലോടെ വിളിച്ച് പോയി. " ഹ്മ്മ് " : അവൾക്കുള്ള മറുപടി ആയി ഒന്ന് മൂളിയെങ്കിലും അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റിയിരുന്നില്ല അല്ല അവനെ കൊണ്ട് അതിന് കഴിയുന്നില്ല. " അത് ചായ " : അവന്റെ മൂളൽ കേട്ടതും അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റാതെ തന്നെ ചായക്കായി കൈ നീട്ടി. ഗൗരിക്ക് അവനെ നോക്കാൻ കഴിയാതെ മുഖം താഴ്ത്തി കൊണ്ട് ചായ അവനായി നീട്ടി. ചായ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങിയിട്ട് അവനത് കുടിക്കാതെ അവളെ തന്നെ ഉറ്റ് നോക്കി ഇരുന്നു. എന്തോ കണ്ണെടുക്കാൻ അവനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷെ അതിക നേരം അത് നീണ്ട് നിന്നില്ല അവന്റെ ചിന്തകളിൽ മറ്റെന്തോ കടന്ന് വന്നതും അവനൊരു പിടപ്പോടെ അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞു. ചിന്തകൾക്ക് ഭാരം ഏറുന്നത് മനസ്സിലായതും അവനൊരു ദീർക്കശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ട് കൊണ്ട് ചായ മെല്ലെ ചുണ്ടോട് അടുപ്പിച്ചു. അവൻ മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് നോക്കിയതും അവിടെ ഇപ്പോഴും തല തകഴി നിൽക്കുവാണ് കൈ വിരലുകൾ ഒക്കെ കോരുത്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. " ചായ കുടിച്ചോ...? " : അവൻ തിരക്കി. " ഇല്ല " : മുഖം ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ മറുപടി നൽകി. " എങ്കിൽ എടുത്തിട്ട് വാ, ഒരുമിച്ച് കുടിക്കാൻ " : അവൻ ചായ അല്പം കുടിച്ച് ഇറക്കി കൊണ്ട് അവളോടായി പറഞ്ഞു. അതിന് എതിർപ്പ് ഒന്നും പറയാതെ അവൾ തലയാട്ടി കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു. അല്ലെങ്കിലും ആൾക്ക് ഒപ്പം അവളെയും പരിഗണിക്കുന്നത് അവൾക്കും ഇഷ്ടം ഉള്ള കാര്യം ആണല്ലോ. അങ്ങനെ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും കണ്ണൻ അവളെ അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്നതിന്റെ ചെറിയൊരു മങ്ങൽ ആ മുഖത്ത് വന്നിരുന്നു. 'ഇനി ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടായില്ലേ' എന്ന് മനസ്സ് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണെടുക്കാതെ ഉള്ള നോട്ടം ഓർമ വരും, എങ്കിലും അവനിൽ നിന്ന് മറ്റെന്തെക്കെയോ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കിട്ടാത്തത് പോലെ ഒരു നിരാശ അവളെ മൂടി. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്കുള്ള ചായയും എടുത്ത് ഉമ്മറത്ത് എത്തിയിരുന്നു. കണ്ണൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അതുമായി കണ്ണൻ ഇരിക്കുന്നതിന് കുറച്ച് മാറി തിണ്ണയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. തുടരും... Guys ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇന്നലെത്തോടെ പോക്ക് ഏതാണ്ട് കഴിഞ്ഞെന്ന് പറയാം 😌 പക്ഷെ എനിക്ക് exam വരുവാണ് ഇത് വരെ നേരെ ഒന്നും പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ഇനി വേണം എല്ലാം ഒന്ന് പൊടി തട്ടി എടുക്കാൻ. അപ്പൊ ഇനി exam കഴിഞ്ഞിട്ട് 🫣 ഇതിന് ഇടക്ക് time കിട്ടുന്ന പോലെ ഒക്കെ എഴുതി തരാട്ടോ. ഒന്ന് ക്ഷമിക്കണേ ❤️🫂 #💞 പ്രണയകഥകൾ #love #പ്രണയം #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ

💔താലിബന്ധനം💔 Part 4 ആറു നിലയുള്ള ഗീൻവാൾ  ബിൽഡിങ് മുന്നിൽ രാവിലെ തന്നെ രാധികയും ഇഷാനും ഹാജരായിരുന്നു.... കാമിലൂടെ ഇവർ വരുന്നത് നീൽ കണ്ടു.... റിസപ്‌ഷനിൽ വിളിച്ചു വെയിറ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.... മൂന്ന് മണിക്കൂറോളം അവിടെ നിർത്തി മുഷിപ്പിച്ച ശേഷമാണ് അവരോട് പോകുവാൻ പറഞ്ഞത്.... അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ സാറിന്ന് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്.... മീറ്റിംഗ്ന്ന് കയറിയാൽ വൈകുന്നേരമേ കാണാൻ പറ്റുള്ളൂ പറഞ്ഞു. അവർ ധൃതിയിൽ പോകാൻ നേരം ലിഫ്റ്റ് കബ്ലൈൻഡ് ആണ് എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു. അഞ്ചുമിനിറ്റ്.... സിക്സ് ഫ്ലോർ.... എന്നൊരു നിലവിളി രാധികയുടെയും ഇഷാനിന്റെയും തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ എത്തിയെങ്കിലും അവരുടെ അവസ്ഥ ഓർത്തു രാധികയോട് മെല്ലെ വരാൻ പറഞ്ഞു ഇഷാൻ സ്റ്റെപ്പ് ഓടിക്കയറിയിരുന്നു.... ഫോർ മിനുറ്റ്.... സിക്സ് ഫ്ലോർ.... ഈ ഓട്ടം ഒളിമ്പിക്സ്ൽ ഓടിയിരുന്നെങ്കിൽ മെഡൽ എങ്കിലും കിട്ടിയേനെ.... ആ ബിൽഡിങ് എടുത്ത ആർക്കിടെക്ടറെ വരെ തെറിവിളിച്ചു പോയിരുന്നു ഇഷാൻ.... കാരണം ഓരോ ഫ്ലോർ സ്റ്റെപ്പ് ഓരോ മോഡലിൽ ഒരേയിടത് വരാത്ത വിധം ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു ...  കേബിനിന് മുന്നിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും കാൽ കുഴഞ്ഞു അവിടെ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു പോയിരുന്നു.... രാധികഅവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചതും ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവിൽ മുഖം തുടച്ചു.... മുഖത്ത് ചിരി വരുത്തിയിരുന്നു.... അവൻ വാതിൽ നോക്ക് ചെയ്തതും യെസ് കമിങ് എന്നൊരു വോയിസ്‌ കേട്ടു.... പിടിച്ചു കെട്ടിയ പോലെ ഇഷാൻ അവിടെ നിന്നപ്പോൾ രാധിക അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.... ഇഷാന്റെ നോട്ടം ഓപ്പോസിറ്റ് സൈഡിൽ ഉള്ള ഒരു ഫ്രെയിമിൽ ആയിരുന്നു.... നീലേക്ഷ്വർ സത്യമൂർത്തി..... ഒരു ബിസിനസ് അവാർഡ് ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ പിക് ആയിരുന്നു അത്..... നീൽ..... അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറയാർന്നിരുന്നു ആ പേര് ഉരുവിടുമ്പോൾ.... അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ചാലിട്ടോഴുകി.... അവന്റെ ഓരോ മൂവ്മെന്റ് കാമിലൂടെ കണ്ടിരുന്നവൻ ആ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ഭയവും ടെൻഷൻ കൊണ്ട് മുടിയിൽ കൈകോർത്തു പിടിക്കുകയും നെഞ്ചിൽ കൈ വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുമെല്ലാം ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... തന്റെ സംശയം എല്ലാം ഉറപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ആ ചുണ്ടുകൾ വക്രിച്ചു.... കണ്ണുകളിൽ രൗദ്രഭാവം നിറഞ്ഞു... അകത്തേക്ക് കയറിയ രാധിക  ഇഷാനേ കാണാതെ തിരിച്ചു ഇറങ്ങി. ടാ.... രാധിക സ്റ്റക്ക് ആയി നിൽക്കുന്ന ഇഷുവിന്റെ ചുമലിൽ ഒരു തട്ട് കൊടുത്തു. ഇഷാൻ ആ പിക് ലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി.... അതാണ്‌ നീലേക്ഷ്വർ.... നീൽ.... ഇഷാന്റെ ശബ്ദം നേർന്നിരുന്നു. നീലോ..... രാധികയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും ഇഷാൻ അമ്മയുടെ വാ പൊത്തിപിടിച്ചു. നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകാ ഇഷു..... ഇല്ലെങ്കിൽ... ഇല്ലെങ്കിൽ.... എന്താ പറയണ്ടേ അറിയാതെ രാധികയിൽ വെപ്രാളം പൊതിഞ്ഞു..... അമ്മയുടെ തലയെവിടെയും താഴരുത്.... പോലീസ്.... കേസ്.... ഇത്രയും പണം.... വേറെ വഴിയൊന്നും നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഇല്ലമ്മേ.... ബാക്കിയൊക്കെ മറക്കണം.... നീൽന്ന് കാര്യം ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ.... നമ്മൾ അയാൾക്ക് മുന്നിൽ വെറും സ്‌ട്രെയിൻജെഴ്സ് മാത്രം ആണ്.... അങ്ങനെ മതി.... അങ്ങനെ മാത്രമേ ഉണ്ടാകാവൂ.....  അവരോട് പറയുന്നതിന് ഒന്നിച്ചു അവൻ സ്വയം പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അത്.... രാധിക ഇഷാനിന്റെ വിറക്കുന്ന കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.... അവൻ മുഖം ഒക്കെ തുടച്ചു.... വിയർപ്പ് ഒക്കെ ഒപ്പി ഒരു ഫ്രഷ്‌നെസ് വരുത്തി അകത്തേക്ക് കയറി.... പിന്നാലെ അവരും. രാധികയും ഇഷാനും നീലിന്ന് നേരെ കൈകൂപ്പി... നീൽ രണ്ടുപേരെയും ഒന്ന് നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു... എന്നെ കാണാൻ വന്നത്..... തിരിച്ചു വിഷ് ചെയ്യുകയോ ഇരിക്കാൻ പറയുകയോ ചെയ്യാതെ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. ഇഷാൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം എടുത്തു... അമ്മയൊരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല.... എനിക്കൊരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണ് മാപ്പ് തരണം..... അവൻ നീലിന്ന് നേരെ കൈ കൂപ്പി പറഞ്ഞു. ഓഹ്.... 25 ലാക് ആയി വന്നതായിരിക്കുമല്ലേ ....ചെക്ക് ആയിട്ട് ആണോ അതോ ക്യാഷ് ആയിട്ടാണോ കൊണ്ട് വന്നത്.... എനിക്കൊരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട് പെട്ടന്ന് തന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് പോകാമായിരുന്നു.... രാധിക മുഖം ഉയർത്തുക പോലും ചെയ്യാതെ തല കുനിച്ചു നിന്നതേയുള്ളു. ഇഷാൻ ദയനീയതയോടെ നീലിനെ നോക്കി. ഗൗരവം സ്ഫുരിക്കുന്ന മുഖം.... കൂർപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന മിഴികൾ.... ആ മിഴികൾ തന്നിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു പരവേശം തന്നെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീൽ ചെയറിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.... സീ മിസ്റ്റർ..... പേര് അറിയാത്ത പോലെ ഇഷാനേ നോക്കി. ഇഷാൻ.... ഹാ... ക്യാഷ് എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് എറികിനെ ഏല്പിച്ച മതി... എനിക്ക് മീറ്റിംഗ്ന്ന് ടൈം ആയി... അവൻ പോകാൻ നോക്കിയതും ഇഷാൻ അവന്റെ കാൽക്കൽ വീണിരുന്നു... നീൽ അവന്റെയാ പ്രവൃത്തിയിൽ ഒരു പകപ്പോടെ അവനെ നോക്കി. രാധികയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ അടർന്നു വീണിരുന്നു ആ നിമിഷം..... നീൽ തന്റെ മുന്നിൽ കിടന്നു ഞാൻ കാല് പിടിക്കാം സാർ....സാർ രക്ഷിക്കണം...  സാർ കൈവിട്ടാൽ പിന്നെ ജീവിക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലെന്ന് സങ്കടത്തോടെ പറയുന്നവന്റെ ഭാവം മുഴുവൻ ഒപ്പിയെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.... നീൽ തന്റെ സ്വതസിന്ധമായ ഗൗരവം കൊണ്ട് അവന്റെ ഉള്ളിലെ പുച്ഛവും ദേഷ്യവും അടക്കിപിടിച്ചു. താൻ എന്താ ചെയ്യുന്നേ എഴുന്നേറ്റെ പറഞ്ഞു പിറകോട്ടു നീങ്ങി. ഇഷാൻ അവന്റെ മുന്നിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞു ഇരുന്നു... സാർ എന്റെ കഥ കേൾക്കണം.... അവൻ കണ്ണ് തുടക്കുന്ന പോലെ ദയനീയമായി പറഞ്ഞതും നീൽ അവനെ കേൾക്കാൻ എന്ന പോലെ ടേബിളിൽ ചാരി കൈ കെട്ടി നിന്നു. എന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മാവന്ന് ആകെയൊരു മോള് മാത്രമേ സ്വന്തമായുള്ളൂ.... അമ്മക്ക് അവളെന്ന് വെച്ചാൽ ജീവനായിരുന്നു... സ്വന്തം മകളെ പോലെ ആയിരുന്നു അമ്മക്ക്.... അവൾക്ക് ഒരാക്സിഡന്റ് പറ്റി.... കുറച്ചു സീരിയസ് ആയിരുന്നു....പത്തുലക്ഷം രൂപ കെട്ടിവെച്ചാലെ ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യുന്നു ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു... കിടപ്പിലായി നിത്യ കൂലിക്ക് പോലും പോകാൻ കഴിയാത്ത അമ്മാവന്ന് അതിനുള്ള പൈസ എവിടുന്നും കിട്ടിയില്ല....  അച്ഛന്ന് അവരെ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് സഹായിക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.....എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ ജോലിയും കൂലിയും അതുമില്ല.... അപ്പോഴാ അനിരുധ് എന്നൊരാൾ വന്നു ഒരു ഡീൽ പറഞ്ഞത്. അവൻ അതിന്ന് ശേഷമുള്ളത് സത്യസന്ധമായി തന്നെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തുപോയതാണ് സാർ.... ഞങ്ങൾക്ക് സാറിന്റെ ആയിരുന്നു ആ പ്രോപ്പർട്ടി എന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു സാർ.... ഞങ്ങളെ ചതിച്ചതാണ് സാർ.... നീൽ മുഖത്ത് സങ്കടം വരുത്തി... എന്നിട്ട് അനിയത്തി രക്ഷപെട്ടോ.... ഇല്ല സാർ അവൾ മരിച്ചുപോയി.... അവളുടെ മരണത്തിൽ മനം നൊന്ത് അമ്മാവനും ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.... ഇഷാൻ സങ്കടത്തോടെ വാക്കുകൾ ഇടറി കണ്ണ് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ശരിക്കും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി ചുണ്ടൊക്കെ വിറച്ചു മൂക്കും മുഖവും ഒക്കെ ചുവന്നു വേദനയോടെ നീലിനെ നോക്കിയതും നീലിന്ന് ശരിക്കും സഹതാപം തോന്നിപോയിരുന്നു.... എന്തൊരു ആക്ടിങ്.....ഇവൻ സെന്റി അടിച്ചു എന്റെ കിഡ്നി തന്നെ അടിച്ചോണ്ട് പോകുന്ന ഫ്രോഡ് ആണല്ലോ ഗോഡ്.... നീൽ ഒന്ന് തലകുടഞ്ഞു പോയിരുന്നു... പക്ഷേ രാധികയും കരച്ചിൽ അടക്കിപിടിച്ചു വാ പൊത്തിപിടിക്കുന്നത് കണ്ടു ഇനിയിപ്പോൾ അത് സത്യമാണോ കളവാണോ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ആവാതെ ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി....                                     Cntn..  മുഴുവൻ പാർട്ടും പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ വായിക്കൂ *_💔താലിബന്ധനം💔_* https://malayalam.pratilipi.com/series/wqrp7y050hl3?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ