📔 കഥ
#

📔 കഥ

full part മ്മളെ മലപ്പുറം "എടീ എനിക്ക് മാനേജരായി ജോലിക്കയറ്റം കിട്ടി. ചെറിയൊരു ട്രാൻസ്ഫാറോടെയാണെന്ന് മാത്രം." "അല്ല എവിടെക്കാ ട്രാൻസ്ഫർ " "മലപ്പുറത്തേക്കാ" "മലപ്പുറത്തേക്കോ... അതിലും ഭേദം ഇപ്പോഴുള്ള പഥവിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നതാ... " "അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ. " "അപ്പൊ ടീവീലും പത്രത്തിലുമൊന്നും നിങ്ങൾ വാർത്ത കാണാറില്ലേ വർഗ്ഗീയ വാദികളായ മലപ്പുറത്തേക്കുറിച്ച്. " "ആഹ്, ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും ഞാൻ ഒരുപാട് കാലം പരിശ്രമിച്ചതിന്റെ ഫലമായി കിട്ടിയ ജോലിയല്ലേ നമുക്ക് ഒന്ന് ജോയിൻ ചെയ്തുനോക്കാം. ബുദ്ദിമുട്ടായി തോന്നിയാൽ നമുക്ക് ജോലി റിസൈൻ ചെയ്ത് ഇപ്പോഴുള്ളതിലേക്ക് തന്നെ തിരുച്ചു വരാം.% "ആഹ്, നിങ്ങളെ ഇഷ്ടം. ഞാൻ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞു." അങ്ങനെ ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയയും ആദ്യമായി മലപ്പുറത്ത് കാലുകുത്തി. ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ഭക്ഷണത്തിന് സമയമായിരുന്നു. ജോലി സ്ഥലമൊക്കെ നേരിൽ നേരിൽ നേരിൽ കണ്ട് അവിടെ ഉള്ളവരെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെട്ടിട്ടാകാം ഭക്ഷണം എന്ന് കരുതി ഞങ്ങൾ ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഓഫീസിനുള്ളിലൂടെ ഫയലുകളുമായി ഓടിപ്പായുന്ന ഒരു ചേട്ടനോട് ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ തിരക്കി. "ചേട്ടൻ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളാണോ?" "അതേലോ, എന്ത് വേണം. " പുഞ്ചിരിയോട് കുടിയുള്ള ചേട്ടന്റെ മറുപടി. ഞാൻ വന്ന കാര്യം അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ ഞാൻ അയാളെ പരിചയപ്പെട്ടികയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം ജാഫർ. ഇവിടുത്തെ ക്ലർക്കാണ്. ഞാൻ ഇവിടുത്തെ അടുത്ത മാനേജരാണ് എന്നറിഞ്ഞത് മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് ജാഫറിക്കാക്ക് ഒരു സാർ വിളി. "സാർ, ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?" "ഇല്ല ഞാൻ ഇവിടയൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് ആകാമെന്ന് കരുതി." "Oh' ആയിക്കോട്ടെ, എന്നാൽ നമുക്ക് ഇപ്പോഴുള്ള മാനേജരെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടാം അല്ലെ?" അങ്ങനെ ഞാൻ അയാളെ പരിചയപ്പെട്ടു. അയാളിൽ നിന്നും ജോലി സംബന്ധമായ കുറെ കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ഓരോന്നിനും മറുപടി തരുന്നതിനിടയിൽ സാറിന്റെ ഒരു മറു ചോദ്യം. "അല്ല നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചായിരുന്നോ? സംസാരത്തിനിടയിൽ ഞാനത് ചോദിക്കാൻ വിട്ടുപോയി. " "ഇല്ല ഞങ്ങൾ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിക്കണ്ടിട്ട് ആകാമെമെന്ന് വെച്ചു." ഇത് കേട്ടതും സാർ ക്ലർക്ക് ജാഫറിനെ വിളിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു "ജാഫറെ ഇവർക്ക് ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ഏർപ്പാട് ചെയ്തുകൊടുക്ക്. " ശേഷം ഞങ്ങളോടായി പറഞ്ഞു. "ഇതൊക്കെ ഇനി കാണാൻ കിടക്കുന്നല്ലേ ഒള്ളൂ. നിങ്ങൾ ആദ്യം പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്ക്. " ജാഫർക്ക എവിടെ നിന്നോ കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സാർ വന്ന് ചോദിച്ചു. "അല്ല ഇന്ന് തന്നെ ജോയിൻ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ? " "ഇന്ന് ഇനി ഇല്ല, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു റൂം വേണമായിരുന്നു." "ഓഹ്, ഞാനത് മറന്നു. ജാഫറെ... നമ്മുടെ കിരൺ താമസിച്ചിരുന്ന വീട്ടിൽ ഇപ്പൊ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ. " "ഇല്ല സാർ" ജാഫർക്കാന്റെ മറുപടി. "എന്നാ നീ ആ ഹൗസ് ഓണർ രാധികച്ചേച്ചിയെ വിളിച്ച് ഇവർക്ക് ആ വീടൊന്ന് കാണിച്ചു കൊടുത്തേ.. " അങ്ങനെ ജാഫർക്ക വിളിച്ചു വരുത്തിയ രാധേച്ചിയുടെ കൂടെ ഞങ്ങൾ വീട് കാണാൻ പോയി.അവിടേക്ക് പോകുന്നതിടയിൽ രാധേച്ചി ഓരോ കുശലം പറയാൻ തുടങ്ങി. "എന്റെ അനിയത്തിയുടെ വീടാ അത്.അവർ ഫാമിലിയോടെ വിദേശത്താണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഫാമിലിക്ക് മാത്രമേ ഞാനാ വീട് കൊടുക്കുകയോള്ളൂ. ഫാമിലിയാകുമ്പോ സ്വന്തം വീട് പോലെ എല്ലാം വൃത്തിയാകുന്നുമല്ലോ. ആഹ് ചോദിക്കാൻ വിട്ട് പോയി. നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചായിരുന്നോ?" ദൈവമേ ഈ നാട്ടുകാരെന്താ ഇങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നവർക്കെല്ലാം ഒരേ ചോദ്യം "നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?" ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. "ആ കഴിച്ചു." ഞങ്ങൾ അവർക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു. ഇവിടെ അടുത്തു തന്നെയാണ് വീട് എന്നും പറഞ്ഞത് നടന്ന് തുട്ടങ്ങിയതാണ് ഇതിപ്പോ അര കിലോമീറ്റർ ദൂരമായി ഇനിയും വീടെത്തിയിട്ടില്ല. നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ കാണുന്നവരെല്ലാം രാധികച്ചേച്ചിയോട് ഒരേ ചോദ്യമാണ്. "രാധികേ ആരാ അവര്?" "അത് നമ്മടെ വാടക വീട്ടിലേക്കുള്ള പുതിയ താമസക്കാരാ... ഇവിടെത്തെ ബേങ്കിലെ പുതിയ മാനേജരാ..." ശേഷം അവരെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരിയും സമ്മാനിക്കും. അങ്ങനെ അങ്ങനെ നടന്ന് നടന്ന് ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്കെത്തി. ഈ അടുത്തായി ഞാൻ ഇത്ര ദുരം നടന്നിട്ടില്ല. അവിടേയാകുമ്പോ എപ്പോഴും കയ്യിൽ വണ്ടിയുണ്ടാകും രാവിലെ റൂമിൽ നിന്നും ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക് പോയാൽ പിന്നെ വൈകുന്നേമാണ് തിരിച്ചു വരിക ഞാൻ മാത്രമല്ല ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലും പരിസരത്തുള്ളവരുമെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. പിന്നെ ട്രാവലിംഗ് മൊത്തം വണ്ടിയിലുമാണ്. തൊട്ടടുത്ത റൂമിലുള്ളവർ പോലും ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവരുമായി പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. എല്ലാവരും സെൽഫിഷാണ്. എന്നാൽ ഇവിടയാകട്ടെ കിലോമീറ്റർ അപ്പുറം മുതൽ പരിചയക്കാരും സൗക്യന്വേഷണവും. തികച്ചും വ്യത്യസത്മായ രണ്ട് സമൂഹം പോലെ. അങ്ങനെ വീട്ടിലേക്കെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ കുറച്ചു സ്ത്രീകൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ചോദിച്ചു? "രാധേ പുതിയ താമസക്കാരണോ?" "ആ ഉമ്മാ... "രാധേച്ചിയുടെ രാധേച്ചിയുടെ മറുപടി. "നിങ്ങൾ എവിടുന്നാ മക്കളെ? " പിന്നീടുള്ള അവരുടെ ചോദ്യം ഞങ്ങളോടായിരുന്നു. "ഞങ്ങൾ ട്രിവാൻഡ്രം. ഇവിടെ ഒരു ജോലി ആവശ്യത്തിന് വന്നതാ...." ശേഷം രാധേച്ചി അവർ ഓരോരുത്തരെയും ഞങ്ങൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു. അവർ അയൽവക്കക്കാരാണ്. ആയിഷുമ്മ, ആമിനതാത്ത, കാർത്യേനിയമ്മ, മേരിച്ചേച്ചി തുടങ്ങിയവരാണവർ. "അല്ല മക്കൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാര്ന്നോ?" കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ആമിനാത്തയുടെ ചോദ്യമായിരുന്നു അത്. "അവർ കഴിച്ചുവത്രെ." രാധേച്ചി അവർക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു. "പിന്നേയ് എന്ത് ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞോണ്ടുട്ടോ " എന്നും പറഞ്ഞു അവർ വീട്ടിൽ നിന്നും പോയി. എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടിയുള്ള വീടും, സ്നേഹനിധികളായ അയൽവാസികളെയും കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ തന്നെ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ചു. വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം കരുതിയതിനാൽ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുപോവേണ്ട ആവശ്യം വന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ അന്തിയുറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ രാത്രിക്കുള്ള ഫുഡ് വാങ്ങാൻ വേണ്ടി ടൗണിലേക്കിറങ്ങാനിരിക്കുമ്പോഴാണ് മേരിചേച്ചി ഒരു ഭക്ഷണ പൊതിയുമായി വീട്ടിലേക്ക് കയറി വരുന്നത്. "ഇച്ചിരി ബിരിയാണിയാ... മോൾ വന്നിട്ടുണ്ട് അതുകൊണ്ട് സ്പെഷ്യൽ ആയി ഉണ്ടാക്കിയതാ... " ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ നീട്ടിയ ഭക്ഷണപൊതി വാങ്ങി നന്ദിയറിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് പുറത്ത് നിന്നും ഒരു കുട്ടിയുടെ വിളി കേട്ടത്. "ചേട്ടാ... ചേട്ടാ... " വാതിൽ തുറന്ന നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ മിട്ടായിപ്പൊതിയുമായി നിൽക്കുന്ന അയിഷാത്തതയുടെ മോനാണ്. "ഉപ്പ ഗൾഫീന്ന് വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടു വന്നതാ... ഉമ്മ നിങ്ങൾക്ക് തരാൻ പറഞ്ഞു." എന്നും പറഞ്ഞ് അത് ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ തന്ന് അവൻ വീട്ടിലേക്കോടി. ഇതെല്ലാം കഴിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും തമ്മിൽ പരസ്പരം പറഞ്ഞു. ഇത്രയൊക്കെ ആഥിത്യമര്യാദയും, മത സൗഹാർദ്ധവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഈ ജനതയെ എന്തിനാണ് ഒരു തല്പര കക്ഷികൾ #വർഗ്ഗിയവാദികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഇക്കാര്യം മനസ്സിലായതേയില്ല. എനിക്ക് മാത്രമല്ല ഈ മലപ്പുറത്തെ നേരിട്ടറിയുന്ന ഒരാൾക്കും ഇവിടെയുള്ളവരെ വർഗ്ഗിയവാദികൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയുകയുമില്ല.
2.4k views
53 minutes ago
#

📔 കഥ

അച്ഛനിലൂടെ "അച്ഛൻ എന്ന പോകുക ?" മീരയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ആഷിക് മൊബൈലിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി .ആ നോട്ടത്തിൽ "എന്താ അച്ഛൻ വേഗം പോകണമെന്നാണോ ?"എന്ന ഒരു ചോദ്യം നിഴലിച്ചിരുന്നു "അയ്യോ വേഗം പോകാനുള്ള ആഗ്രഹം അല്ല "അവനെ ഉള്ളു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടെന്ന വണ്ണം അവൾ അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു പിന്നെ തുടർന്നു "അച്ഛൻ ഇവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ എത്ര നന്നായേനെ ,,ഇപ്പൊ രണ്ടാഴ്ചയായി എന്ത് സമാധാനമാണ് കുട്ടികളുട കാര്യത്തിൽ രണ്ടാൾക്കും ഒരു വാശിയുമില്ല വഴക്കുമില്ല ...സ്കൂൾ വിട്ടു വരുമ്പോൾ അച്ഛനുണ്ടാകുമല്ലോ എന്ന ആശ്വാസമാണ് .." മീര അവന്റെ കൈയിലൊന്നു തൊട്ടു . "അച്ഛനിവിടെ നമുക്കൊപ്പം നിന്നുകൂടെ ?ഈയിടെ ശ്രേയ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു അച്ഛനെ അവൾ ജർമനിയിലേക്ക് കൊണ്ട്പോകാനുള്ള ആലോചനയിലാണെന്ന്. അവിടെയും ഇതേ കുഴപ്പം ആണല്ലോ കുട്ടികൾ തനിച്ചല്ലേ?" ആഷിക്കിന് അവൾ പറയുന്നതൊക്കെ ശരിയാണെന്നറിയാം . അച്ഛൻ അച്ഛനൊരു ധൈര്യം തന്നെയാണ് .എന്നുംതനിക്കും ശ്രേയയ്ക്കും . ജീവിതത്തെ ധൈര്യമായി നോക്കിക്കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അച്ഛനാണ് .അച്ഛനൊരിക്കലും ഒന്നും ഉപദേശിച്ചിട്ടില്ല .എല്ലാം കണ്ടു അച്ഛനിൽ നിന്ന്പഠിക്കുകയായിരുന്നു . പ്രൊഫെസ്സർ ബാലഗോപാലൻ എന്ന തന്റെ അച്ഛൻ തന്റെ അഭിമാനം .സ്വകാര്യ അഹങ്കാരം 'അമ്മ മരിച്ചിട്ടിപ്പോൾ രണ്ടു വർഷമായി .അന്ന് തൊട്ടു നിർബന്ധിക്കുന്ന്താണ് .ഫ്ലാറ്റിൽ അച്ഛനായി ഒരുക്കിയ മുറിയിൽ ഈ വരവിനാണ് അവിടെ ചലനം ഉണ്ടായത് മകന് കാലിൽ ചെറിയ ഒരു സർജറി ഉണ്ടായതു കൊണ്ടാണ് അച്ഛന്റെ ഈ വരവുണ്ടായത് അച്ഛനും കുട്ടികളും തമ്മിൽ എന്ത് കൂട്ടാണ് ! ഒരു പക്ഷെ തന്നെക്കാളധികം അടുപ്പമുണ്ടെന്ന് തോന്നും ..അച്ഛനവരുടെ പാഠങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ താൻ തൻറെ ബാല്യത്തിലേക്ക് പോകാറുണ്ട് , "ഞാൻ ഒന്ന് നടന്നിട്ടു വരാം ആഷി " അച്ഛൻ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുനേറ്റു "ഞാനും വരാം ഒരു മിനിറ്റ അച്ഛാ " അവൻ വേഷം മാറി അച്ഛനൊപ്പം ഇറങ്ങി കടന്നു പോകുന്നവർ അച്ഛനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു കൈ വീശി കാണിക്കുന്നു കുശലം പറയുന്നു ...അച്ഛനെത്ര വേഗം ആണ് ഇവരോടൊക്കെ ..എതിർ ഫ്ളാറ്റിലെ മാലതിയാന്റി അച്ഛനൊരു പുസ്തകം കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു അവനു അതിശയം തോന്നി " ഭൂതാവിഷ്ടർ ." ദസ്തിയോവാസ്‌കിയുടേതാണ് .."ഞാൻ കുറെ മുൻപ് വായിച്ചതാണ് ..മാലതി ലൈബ്രേറിയൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചോദിച്ചു ..അതാണ് ..വായിച്ചിട്ട് കൊറിയർ ചെയ്യാം ' അച്ഛൻ ബുക്ക് മറിച്ചു നോക്കി വീണ്ടും നടന്നു തുടങ്ങി . അവർ എവിടെയാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഇത് വരെ ആഷിക്കിന് അറിയുമായിരുന്നില്ല .അവരെന്നല്ല പലരെയും അവനു അറിയില്ല പരിചയപ്പെടാനും തോന്നിയിട്ടില്ല "ആഷി ഞാൻ ഇന്ന് വൈകിട്ടത്തെ ട്രെയിനിന് തിരികെ പോകും " അച്ഛൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു നോവിന്റെ ഒരു തിരമാല അടിച്ചു കയറി . "അച്ഛന് പോകണോ ?" "പോകാതെ പിന്നെ ?" "എന്റെ ഒപ്പം നിന്ന് കൂടെ ?""കുട്ടികൾക്ക് അച്ഛനെ വലിയ ഇഷ്ടാണ് അച്ഛാ ..മീരയ്ക്ക് അതൊരു ആശ്വാസമാണ് ..അച്ഛൻ കൂടെയുള്ളത് ...? അച്ഛൻ മെല്ലെ ചിരിച്ചു പിന്നെ അവന്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു .എന്നിട്ടു നടന്നു തുടങ്ങി "ആഷി നമ്മൾ മനുഷ്യർ മാത്രമേയുള്ളു ഇങ്ങനെ ..ബന്ധങ്ങളിൽ ആശ്രയം തേടുന്നത് ..നമ്മൾ അത് ശീലിച്ചു പോയി , കുട്ടികൾ വളരും വരെ അവരെ നമ്മുട തണലിൽ വളർത്തിയെടുക്കും ..നമുക്ക് പ്രായമാകുമ്പോൾ നമ്മൾ അവരുടെ തണലിൽ ..ഒരു ഗിവ് ആൻഡ് ടേക്ക് " ആഷിക് മൗനമായി കേട്ട് നടന്നു "ഞാൻ എന്നും നിന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെയായിരുന്നു ..ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോളും അല്ലാതെയും ..നമ്മുട വീട്ടിലും തൊടിയിലും അവളുട ചുവടുകൾ പതിയാത്ത ഏതെങ്കിലും സ്ഥലം ഉണ്ടോ?..നമ്മുടെ പുഴക്കരകൾ, വയൽ വരമ്പുകൾ , കാവ് ഇടവഴികൾ , എന്തിനു നമ്മുടെ മുറ്റത്തെ മാവിന്റെ തുമ്പു വരെ അവൾ കയറിപ്പോയിട്ടുണ്ട് ചെറുപ്പത്തിൽ " അമ്മയുടെ ഓർമകളിൽ ആ മുഖം ദീപ്തമാകുന്നു .. "ഞങ്ങളൊന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം വിട്ട് ..ഞാനെങ്ങനെ മറ്റൊരിടത്തു വന്നു പാർക്കും ?"മൽസ്യങ്ങളോട് കരയിൽ ജീവിക്കാൻ പറയും പോലെ അല്ലെ അത് ?" അച്ഛന്റെ ശബ്ദം ഒന്നിടറി "കുട്ടികളെ വളർത്തേണ്ടത് മാതാപിതാക്കൾ ആണ് ഒരു പ്രായം വരെ .പിന്നെ അവർ സ്വതന്ത്രമായി വളർന്നോളും" നിന്റെ മക്കൾ ബുദ്ധിയുള്ളവരാണ് ..കഴിവുളളവരാണ് അവർക്കു കാവലാൾ ഒന്നും വേണ്ട " അച്ഛൻ ചിരിച്ചു ആഷിക് ആ ചിരിയിലേക്കു കണ്ണയച്ചു ..ഹൃദയത്തിനു ഒരു തണുപ്പ് " മോനെ അച്ഛൻ എന്തായിരുന്നു നിനക്ക് അത് പോലെ നീയുംആകണം നിന്റെ മക്കൾക്ക് ...അപ്പോൾ എല്ലാം ശരിയാകും ..കുറച്ചു തിരക്കുകൾ ഒക്കെ കുറയ്ക്കു ...മീരയെ കുറച്ചു കൂടെ സ്നേഹിക്ക് .നിന്റെ അമ്മയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പറഞ്ഞു തന്നേനെ ...ആകെ കുറച്ചു നാളുകൾ ...നമുക്കൊപ്പമുണ്ടാകുക നമ്മുടെ ഇണ മാത്രമാണ് " ആഷിക് തലയാട്ടി അച്ഛൻ നടക്കുമ്പോൾ സൂര്യതേജസ്സ് ആ മുഖത്ത് നിറയുന്നത് അവൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അതെ അച്ഛനാണ് സൂര്യൻ ഒരു വീടിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ സൂര്യതേജസ്സ്
242 views
1 hours ago
#

📔 കഥ

#ന്റെ_പൊട്ടിപ്പെണ്ണ് =============== "ഉമ്മാ... ഇങ്ങട്ട് നോക്കി.. ഇവരിതാ ഏതോ പെണ്ണിനെ ലൈനടിക്കുന്നു..." ഇൻബോക്സിലെ ഒരു കിളിയോട് ചാറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്കാണ് അവളീ വിളിച്ച് കൂവുന്നത്.. എന്റെ ബാക്കിൽ ഈ കുരിപ്പ് വന്ന് നിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടും ഇല്ല.. ഇത് കേട്ടതും ഫോണ് പെട്ടെന്ന് ലോക്ക് ചെയ്ത് അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു " ഡീ.. കുരിപ്പേ.. അനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാണ്.. ഇജ്ജ് ന്തിനാ ഉമ്മാനെ ഒക്കെ വിളിച്ച് വരുത്തുന്നത് നിനക്ക് യാതൊരു നാണോം മാനോം ഇല്ലേ.. " ഹൗ പിന്നേ.. കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളോട് കുറുകാൻ ഇങ്ങക്കില്ലാത്ത നാണം എന്തിനാ എനിക്ക്... " ഇത് പറഞ്ഞ് തീർന്നപ്പോഴേക്കും ഉമ്മയെത്തി.. എന്താ.. കുഞ്ഞോളേ.. എന്തിനാ നീയെന്നെ വിളിച്ചത്... അതുമ്മാ.. പിന്നല്ലേ... പറയാൻ നിന്ന അവളുടെ വായ പൊത്തി പിടിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും അത് ഫലം കണ്ടില്ല... ഓള് ഉമ്മയോട് പറയും ചെയ്ത്... "ഉമ്മാ.. ഇങ്ങടെ പുന്നാര മോന് എന്താ പണി അറിയോ.. ഫ്ബിയിൽ കാണുന്ന സകല പെണ്ണുങ്ങളോടും ഐ ലൗ യു പറയുക.. അവരോട് മ്മക്ക് ഒളിച്ചോടി പോകല്ലേ ചോദിക്കാ... അവർക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്കാ... ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തോണ്ട് നടക്കാ..." പടച്ചോനേ... പുന്നാരന്റെ പടപ്പേ... അനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ സൂക്കേടാണ്... ഈ നിക്കണ പൊട്ടത്തി പെണ്ണിനെ ചാടിച്ച് കൊടുന്ന ക്ഷീണം അന്റേത് മാറിയോ... ഈ ഒന്നിനെ തന്നെ മ്മള് എങ്ങനാ.. സഹിക്കുന്നതെന്ന് നിനക്ക് അറിയൂലേ... ഈ വട്ടത്തി പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ ഇനി വേറെ ലൗ യൂ പറഞ്ഞും ഉമ്മ കൊടുത്തും നടക്കുന്നത്... ഇതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരിയായിരുന്നു.. അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കും ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരി വന്നു... മ്മളും ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. ഈ ഇമ്മന്റെ ഒരു തമാശ എന്നും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് സംഗതി പാളി എന്ന് മനസ്സിലായത്.. അവളുടെ മുഖമൊക്കെ ഉരുട്ടി പിടിച്ച് കണ്ണിലൊക്കെ വെള്ളം നിറച്ച് ഇപ്പൊ കരയും എന്ന അവസ്‌ഥയിലായിട്ടുണ്ട്.. കുഞ്ഞോളേ... ന്ധ്യേ പെണ്ണേ. എന്ന് ചോദിച്ച് ഉമ്മ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും കണ്ണിൽ നിന്ന് കുടു കുടേ.. വെള്ളം വീഴാൻ തുടങ്ങി.. ഉമ്മാന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി അകത്തേക്ക് പോകുന്ന പോക്കിൽ അവൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ഇനി ഉമ്മേ.. മകനും കുഞ്ഞോളേ.. വിളിച്ച് ന്റെ അടുത്തേക്ക് വായോ.. അപ്പൊ പറഞ്ഞ് തരാം.. ഞാൻ ഒരു പൊട്ടത്തി ആയോണ്ട് ഇങ്ങള് ഉമ്മാനേം മോനേം സഹിക്കുന്നുണ്ട് വേറെ വല്ലോരം ആയോക്കണം എപ്പോ ഇട്ടിട്ട് പോയി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി " ഉമ്മി ചുമ്മാ അവളെ വട്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞത് ആണേലും പുള്ളിക്കാരത്തിക്ക് അത് വല്ലാതെ കൊണ്ടു.. ഓളെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മക്കും വല്ലാത്ത വിഷമായി.. " ഡാ.. ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞാ കുഞ്ഞോള്ക്ക് വിഷമായെന്ന് തോന്നുന്നു.. " ഉമ്മിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം ഞാൻ പറഞ്ഞു " ഹേയ് അത് പോട്ടെ.. ഓളെ ഇങ്ങക്ക് അറിയൂലേ.. ആ സങ്കടം ഒക്കെ ഇപ്പൊ മാറി ഓള് ഇങ്ങളെ മാക്സി തുമ്പ് തൂങ്ങാൻ ഇപ്പൊ വരൂല്ലേ.. " അത് പറഞ്ഞ് നാവെടുത്തില്ല... അപ്പോഴക്ക് ഉമ്മിന്റെ ബാക്കിൽ തട്ടത്തിമ്മെ പിടിച്ച് ഓള് വന്ന് നിന്നു.. ന്നിട്ട് ഒരു കലിപ്പ് ലുക്ക് ഒക്കെ മുഖത്ത് വരുത്തി ഓള് ഉമ്മിനോട് പറഞ്ഞ് ... " ഉമ്മാ.. അതൊക്കെ പോട്ടെ.. ഈയിടെയായി.. ഒരു കിളിന്റെ പിറകെയാണ്.. കുഞ്ഞോളേ.. എന്നൊക്കെ വിളിച്ചോണ്ട്.. അത് ആരാന്ന് ചോദിക്ക്.. " ഇത് കേട്ടതും മുഖത്ത് അല്പം ഗൗരവം ഒക്കെ വരുത്തി ഉമ്മി.. " ഡാ.. ഏതാ ആ പെണ്ണ്... ന്റെ കുട്ടിനെ എടങേറാക്കണ അന്റെ സകല കളിയും നിർത്തിക്കോണ്ടി... ഇനിയും അങ്ങനെ എന്തേലും ന്റെ കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഞാനത് വാപ്പാനോട് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും.. കേട്ടല്ലോ... " ഇതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മി അകത്തേക്ക് കേറി പോയി.. എനിക്ക് വഴക്ക് കേട്ട സന്തോഷത്തിൽ എന്നേം നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി നിന്ന അവളെ കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ് എന്നിലേക്ക് വലിച്ച് നിർത്തി ആ കവിളിൽ ഒരു കടിയങ്ങു കൊടുത്ത് ഞാൻ പകരം വീട്ടി.... ഹല്ല പിന്നെ മ്മളോടാ.. ഓളെ കളി ഒറ്റമുറിക്കാരി (ലിയ ഫർഹ) Model : ഞാൻ 😂
1.1k views
1 hours ago
#

📔 കഥ

വേശ്യയുടെ പ്രണയം... ഞാൻ സാറിനെ പ്രണയിച്ചോട്ടെ?? ഒരു ഞെട്ടലോടെ ആയിരുന്നു അവൻ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടത്. അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും അവളുടെ അഴിഞ്ഞു വീണു കേശാലങ്കാരം നേരെ ആക്കി കൊണ്ട് ഇരിക്കുവായിരുന്നു.. അവൻ അടുത്തിരുന്ന മേശയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് ചുണ്ടുകളിൽ വെച്ചു കത്തിച്ചു. തലേ രാത്രിയിലെ രതി ക്രീഡകളുടെ ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും താൻ ഇത് വരെ മോചിതൻ ആയിട്ടില്ല എന്ന ബോധം അവനിൽ ഉണ്ടായി. തന്റെ നഗ്‌നത പുതപ്പിനാൽ മറച്ചു അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് ഒന്നു കൂടി കേറി ഇരുന്നു കൊണ്ട് സിഗരറ്റ് ആഞ്ഞു വലിച്ചു.. നീ എന്താ പറഞ്ഞത്.അവൻ അവളോടായി ചോദിച്ചു.. കണ്ണാടിയിൽ നിന്നും മുഖം എടുത്തു അവൾ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്നു.നെഞ്ചിൽ വിരലുകളാൽ വൃത്തം വരച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു .,' 'ഞാൻ സാറിനെ പ്രണയിച്ചോട്ടെ'..... അവനു ചിരി വന്നില്ല.നേർത്ത ആശ്ചര്യം.അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അവൾ വായിച്ചെടുക്കും പോലെ പറഞ്ഞു.. ' സാർ അതിശയപ്പെടണ്ട,ഞാൻ ഒരു തമാശയ്ക്ക് ചോദിച്ചു എന്നു മാത്രം.എന്നിൽ നിന്നും സാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് കിട്ടുന്നില്ലേ.അതിൽ സാർ സന്തുഷ്ടൻ ആണെല്ലോ .എനിക്ക് അത് മതി' ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോട് കൂടി അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും അവൻ ചിന്താകുലൻ ആയിരുന്നു. നീ എന്ത് കൊണ്ട് ആണ് അങ്ങനെ എന്നോട് ചോദിച്ചത്???... എന്താ സാറേ എനിക്ക് ചോദിച്ചു കൂടെ.ഞാനും ഒരു പെണ്ണല്ലേ.എനിക്കും കാണില്ലേ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒക്കെ.ഒരു ആഗ്രഹം തോന്നി.അല്ലെങ്കിലും പിഴച്ചവൾക്ക് ഈ ലോകം നൽകുന്ന വില എന്ത് എന്നു എനിക്ക് അറിയ്യാം സാറേ.പക്ഷെ അവർക്കും ഒരു മനസ്സ് ഉണ്ട്.ഒരുപാട് ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്.അത് ആരു കാണാൻ. ചുമ്മാ ചോദിച്ചു എന്നു മാത്രം... ഒരു പുഞ്ചിരിയോട് കൂടി അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ തറച്ചു കയറി.അവന്റെ പൂർവ്വ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് അവളുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പോയി.. ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം നിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്ത ജീവിതമായിരുന്നു അവന്റേത്.പോലീസുകാരൻ ആയ അവൻ ഒന്നിനെയും അവൻ വക വെച്ചില്ല.കയ്യിൽ ഒരുപാട് പണം.തലമുറകൾ കഴിഞ്ഞു പോവാൻ ഉള്ള സ്വത്തു. ഒരിക്കൽ ഒരു ലോഡ്ജിലെ റെയ്ഡിൽ നിന്നു പിടികൂടിയത് ആണ് ഇവളെ.അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകൃഷ്ടൻ ആയ അവൻ അവളെ ആ കേസിൽ നിന്നു ഒഴിവാക്കി. പകരം ഒരു ഉപാധി വെച്ചു..അവൾ ഇനി ഒരുവന് കിടക്ക വിരിക്കണം എങ്കിൽ അത് അവനു മാത്രം ആയിരിക്കണം എന്നു.പണം,വീട് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും നൽകി.പകരം അവൾ അവന് നൽകി.. പിന്നീട് അവൻ തന്റെ ജോലി രാജിവെച്ചു ബിസിനസ് മേഖലയിൽ തിരിഞ്ഞു. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു അവളുടെ ഈ ചോദ്യം.അത് തനിക്ക് പുതിയ ഒരു അനുഭവം ആയിരുന്നു.എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് അവൾ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്.?? നീ എന്തിനു വേണ്ടി ആണ് അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? ങേ സാർ അത് വിട്ടില്ലേ. ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞത് ആണ്. അല്ല ഇത് വരെ ഞാൻ നിന്നെ കരുതിയിരുന്നത് പണത്തിനും,സുഖത്തിനും വേണ്ടി മാനം വിറ്റു കഴിയുന്ന ഒരുവൾ എന്നാണ്.പക്ഷെ ഈ ചോദ്യം,അത് അല്ല നീ എന്നു എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് പറയുന്നു. സത്യത്തിൽ നിന്റെ പേരു പോലും എനിക്ക് ഓർമ്മ ഇല്ല.വരുമ്പോൾ എന്റെ കാമ ദാഹം തീർക്കാൻ ഉള്ള ഒരു ഭോഗ വസ്തു ആയിട്ടെ നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. നീയും എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചു പെരുമാറി. എനിക്ക് ഇനി അറിയേണ്ടത് നിന്നെ കുറിച്ചാണ്.ആരാണ് നീ? എന്തിനു നീ ഈ മാർഗം സ്വീകരിച്ചു?? അവളുടെ മറുപടി ഒരു തേങ്ങൽ ആയിരുന്നു... രണ്ടാനച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ ആയിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതം. അമ്മയുടെ മരണം അവൾക്ക് അത് ഒരു ആഖാതം ആയിരുന്നു.അമ്മയുടെ മരണ ശേഷം രണ്ടാനച്ഛൻ അവളെ......... ഒടുവിൽ അവളെ അയാൾ പലർക്കും കാഴ്ച വെച്ചു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ നിന്നും ഒരുവിധം രക്ഷപ്പെട്ടപ്പോഴേയ്ക്കും അവൾക്ക് എല്ലാം നഷ്ടമായിരുന്നു. പിഴച്ചവളെ സമൂഹം കാണുന്ന രീതി അറിയാലോ.ജോലി കിട്ടിയില്ല.ഒരുപാട് അന്വേഷിച്ചു. വേശ്യാവൃത്തി ചെയ്തവൾക്ക് ആരു തൊഴിൽ തരാൻ.എല്ലാം നഷ്ടമായവൾക്ക് പിന്നെ എന്ത് നഷ്ടപ്പെടാൻ.ഒടുവിൽ വേശ്യാവൃത്തി തന്നെ തൊഴിൽ ആയി സ്വീകരിച്ചു. പലരെയും പരിചയപ്പെട്ടു,സ്വാധീനിച്ചു.ഒടുവിൽ ഇതാ ഇവിടെ സാറിന്റെ മുൻപിൽ വരെ. ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ട് സാർ ഒരു മനസ്സ്.ഞങ്ങൾ എന്ത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ആയി,എന്ത് കൊണ്ട് ഈ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ വന്നു അകപ്പെട്ടു എന്നു ആരെങ്കിലും ചിന്തിക്കുകയോ അന്വേഷിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടു ഉണ്ടോ???? കാമത്തിനോ,പണത്തിനൊ വേണ്ടി അല്ല സാർ ഈ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തത്.പകരം ഗതികേട് കൊണ്ട് ആയിരുന്നു.മാറിയാലും സമൂഹം അംഗീകരിക്കില്ല. ""ഞങ്ങൾക്കും ഉണ്ട് സാർ മനസ്സ്.,ആഗ്രഹങ്ങൾ.ഒരു മകൾ ആവാൻ,ഒരു കാമുകി ആവാൻ,ഒരു ഭാര്യ ആവാൻ,ഒരു അമ്മ ആവാൻ.പക്ഷെ.......ശപിക്കപ്പെട്ട ജൻമം ആയി പോയി സാർ."" """മറ്റുള്ളവർക്ക് ഞാൻ ശരീരവും സുഖവും നൽകിയപ്പോൾ സാറിനു ഞാൻ നൽകിയത് എന്റെ പ്രണയം ആയിരുന്നു.സാറിന്റെ കീഴിൽ സന്തുഷ്ട ആയിരുന്നു.സുരക്ഷിത ആയിരുന്നു." 'എനിക്ക് അറിയാം ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞതും ചെയ്‌തെതും അവിവേകം എന്നു.ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കാനോ അർഹിക്കാനോ പറയാനോ പാടില്ലാത്തത് ആയിരുന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത്.ക്ഷമിക്കൂ സർ....; വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ അവൾ ബുദ്ധിമുട്ടി. അവളുടെ അരികിലായി തന്റെ നഗ്‌നത പുതപ്പിനാൽ മറച്ചു അവൻ നടന്നു. തേങ്ങുന്ന അവളുടെ മുഖം കരവലയത്തിൽ ആക്കി അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി അവൻ. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവൾ നോക്കിയപ്പോ കണ്ടു അവളോട് ഉള്ള അവന്റെ പ്രണയം... (പോരായ്മകൾ ക്ഷമിക്കുക).. കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം.. ഗുൽമോഹർ........
1k views
1 hours ago
#

📔 കഥ

⭐Star of the week⭐ ✍🏻Rena Fathima💞 *💞ഒരു* *പെങ്ങളുടെ* *അഹങ്കാരമാണ്* *അവളുടെ* *ആങ്ങള* .....💞 ______________________ " ആ...ഉമ്മാ ദേ ഈ ഇക്ക എന്നെ തല്ലാൻ വരണു...'' '' എൻ്റെ പുറം തല്ലിപ്പൊളിച്ചതും പോരാഞ്ഞ് കിടന്ന് ഒച്ചണ്ടാക്കുന്നോ മരയോന്തേ...'' '' മരയോന്ത് നിൻ്റെ കെട്ട്യോള്...'' '' ദേ..എൻ്റെ കെട്ട്യോളെ പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ...'' '' ഉമ്മാ....ദേ പിന്നേം എന്നെ തല്ലാൻ വരണ്...'' നിങ്ങക്കൊന്നും മനസ്സിലായി കാണില്ലല്ലോ....ഇവിടെ നിങ്ങള് ഇപ്പൊ കേട്ടത് എൻ്റേം എൻ്റെ മഹാനായ ഇക്കാൻ്റേം തല്ലുകൂടലാണ്.... ഞാൻ ഷാദിയ . എൻ്റെ വീട്ടുകാരെന്നെ ഷാദീന്ന് വിളിക്കും . എൻ്റെ ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും രണ്ട് മക്കളുണ്ട് . മൂത്തത് എൻ്റെ ഇക്ക ഷാഹിൽ . ഞാനും എൻ്റെ ഇക്കേം കുളക്കോഴികളാണ് . തമ്മിൽ കണ്ടാൽ കൊത്തുകൂടും . എവിടെന്നാണാവോ ഇങ്ങനെയൊരു സാധനം എൻ്റെ കാലനായി ജനിച്ചത്..... ആങ്ങളമാരെന്ന് പറഞ്ഞാ പെങ്ങന്മാരെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നവരാകണം . അല്ലാതെ എൻ്റെ ഇക്കാനെ പോലെ പെങ്ങന്മാരെ വർഗ്ഗ ശത്രുക്കളായി കാണുന്നവരാകരുത് . ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ടി.വി ചാനൽ വച്ചാ അതു വരെ ഫോണിൽ തോണ്ടികൊണ്ടിരുന്ന അവൻ അപ്പോ വരും.....ഫുട്ബോൾ വക്ക് , ക്രിക്കറ്റ് വക്ക് , അതുവക്ക് , ഇതുവക്ക് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്....ഇനി അഥവാ ഞാൻ വച്ചില്ലേലോ..എൻ്റെ പുറത്ത് ചെണ്ട കൊട്ട് നടത്തും അവൻ . അവസാനം ഉമ്മാടെ കയ്യീന്ന് ചീത്ത മുഴുവൻ എനിക്ക്....അവൻ പുണ്യാളൻ.... ഒരി ദിവസം ഞാൻ ടെറസ്സിൽ ചെടികൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്പോ താഴേന്ന് ചെവി പൊട്ടുന്ന തരത്തിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കാ...ഷാദീ...ഷാദീന്ന്...ഇതെന്താപ്പോ സംഭവംന്നറിയാണ്ട് എൻ്റെ വീടിൻ്റെ പാലക്കാട് ചുരം പോലുള്ള സ്റ്റെപ്പ് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഇതാണ്....ഇക്ക ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ടീപ്പോയിൻ്റെ മുകളിൽ കാലും കയറ്റി വച്ച് ഫോണിൽ കളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നു . ഞാൻ ചെന്ന് എന്തിനാ വിളിച്ചേന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ അവൻ പറയാ ...ടീപ്പോയിൽ ഇരിക്കുന്ന വെള്ളം എടുത്തു കൊടുക്കാൻ...പകച്ചു പോയി എൻ്റെ ബാല്യം....ചില നേരങ്ങളിൽ അവൻ കിടക്കുന്ന റൂമിലെ ഫാൻ ഒാൺ ചെയ്യാൻ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ അവൻ വിളിച്ചു വരുത്താറുണ്ട്....ഇജ്ജാതി സാധനാ എൻ്റെ ഇക്ക...അപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാലോ എൻ്റെ അവസ്ഥ... എൻ്റെ സ്കൂളിൽ എനിക്കൊരു ചങ്ക് ഉണ്ട് . എെഷു ....എെഷൂന് ഇക്ക ഇല്ല...അവളാണ് മൂത്ത മകള്..അവൾക്ക് താഴെ ഒരനിയനും അനിയത്തീം ഉണ്ട് . ഞാൻ എൻ്റെ ഇക്കാൻ്റെ തല്ലുകൊള്ളിത്തരം മുഴുവൻ അവളോട് പറഞ്ഞാലും അവള് പറയും... ''നിൻ്റെ ഒരു ഭാഗ്യം... എനിക്ക് ഒരു ഇക്ക ഇല്ലാതെ പോയി...'' ''എൻ്റെ വീട്ടിലുണ്ടൊരു സാധനം..നിനക്ക് വേണോങ്കി നീ കൊണ്ടോയിക്കോ '' ''ആങ്ങളമാരുള്ള ഒട്ടുമിക്ക പെങ്ങന്മാരും പറയാ..നീ ഇപ്പോ പറഞ്ഞ അതെ ഡയലോഗ് ആയിരിക്കും...പക്ഷേ, ആങ്ങളമാരെ കിട്ടാൻ ഒരു ഭാഗ്യം വേണം , ആ ഭാഗ്യം എനിക്ക് ഇല്ലാതെ പോയി..ഇനിയെന്തായാലും ഈ ജന്മം അങ്ങനെയൊരു ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവില്ല...അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു ഇക്കാനെ കിട്ടാൻ നീ ദുആ ചെയ്യണം..'' '' എടീ....നിനക്ക് ഇക്ക ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാ അങ്ങനെ തോന്നുന്നേ...'' '' ഒരു പെങ്ങളുടെ അഹങ്കാരമാണ് അവളുടെ ആങ്ങള....ഞാനീ പറയുന്ന ഡയലോഗ് നീ ഒാർത്ത് വച്ചോ...എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം നിനക്കിതിൻ്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാകാതിരിക്കില്ല.....'' എെഷൂ....അവൾ അങ്ങനെയാണ് , ഇക്കാനെ അളവറ്റ് സ്നേഹിക്കുന്നവൾ...അവൾക്കൊരു ഇക്ക ഇല്ലാതെ പോയെങ്കിലും അവൾക്കൊരുപാട് കസിൻസ് ഉണ്ട് ; ബെസ്റ്റ് ഫ്രൻ്റ്സിനെ പോലുള്ള ചങ്ക് ബ്രോസ്...അതാണ് അവൾടെ ഏക ആശ്വാസം... ഞാൻ ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലാ പഠിക്കുന്നേ...ഇക്ക ബി.ടെക്ക് സെക്കൻ്റ് യേറും...ഒരു ദിവസം ഞാൻ ബസ്സ് കാത്ത് നിൽക്കുന്പോൾ മൂന്ന് ഡ്യൂക്ക് ബൈക്ക് എൻ്റെ മുന്പിലൂടെ കടന്നുപോയി . അതിൽ മുഖം പാതി ടവ്വൽ കൊണ്ട് മറച്ച് കുറച്ച് പേർ ഇരിക്കുന്നു . അവരുടെ കണ്ണ് കണ്ടാലറിയാം , എന്തോ ക്രിമിനൽസിൻ്റേതു പോലുള്ള നോട്ടം...അങ്ങനെ കുറച്ച് ദിവസം അവര് അതുപോലെ എന്നെ നോക്കിയിട്ട് കടന്നുപോയി... ഒരു ദിവസം ഞാൻ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ബസ്സിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുൻപോഴാണ് ടവ്വൽ കൊണ്ട് പാതി മുഖം മറച്ച ആ മുഖം മൂടി ഗ്യാങ്ങ് എൻ്റെ പിന്നാലെ വന്നത് . ഇടവഴി ആയതു കൊണ്ട് ഒരൊറ്റ മനുഷ്യ കുഞ്ഞു പോലും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... അവര് എൻ്റെ മുന്പിൽ ഒരു തടസ്സം പോലെ വന്നു നിന്നു . എൻ്റെ തോളിൽ കെെ വച്ചു .  എൻ്റെ ഷാൾ വലിച്ചൂരി . ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ഞാൻ പിറകോട്ട് ഒാടി . അവരെൻ്റെ പിറകെ വന്നു . പെട്ടെന്ന് ഞാൻ ആരുടേയോ മേൽ തട്ടി നിന്നു . അവരിൽ ആരെങ്കിലും ആകുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചു . കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു തലോടൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു . ഞാൻ കണ്ണു തുറന്ന് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . ഇക്ക....ഇക്കാനെ കണ്ട് അവരെല്ലാവരും ഒാടിപ്പോയിട്ടുണ്ട് . ഞാൻ ഇക്കാനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട്  കരഞ്ഞു . അവൻ ആ ഷാൾ എൻ്റെ തലയിൽ ഇട്ടു തന്നു . '' നീ കരയരുത്...നീ കരയുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ലെടീ...നീ പഴയതു പോലെ തന്നെ ആവണം..എനിക്ക് തല്ലുകൂടി വെറുപ്പിക്കാനും ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാനും ഒക്കെയുള്ള ഒരേയൊരു ആള് നീയാ....നിന്നെ എനിക്ക് വേണം...'' അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്  അവൻ എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്കൊണ്ട് ആ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു . അപ്പോഴാണ് എെഷു എപ്പോഴും പറയാറുള്ളതിൻ്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്...'' ഒരു *പെങ്ങളുടെ* *അഹങ്കാരമാണ്* *അവളുടെ* *ആങ്ങള* ''
891 views
1 hours ago
#

📔 കഥ

Full part #ഒരു_കൊച്ചു_പ്രണയകഥ മുള്ളുവേലിയുടെ മറവിലെ ഞരക്കം കേട്ടാണ് നാണിയമ്മ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയത്...അവിടുത്തെ ജോലികാരിയാണ് നാണിയമ്മ.. "ആരാ അവിടെ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്...?" കണ്ണൻ ആയിരുന്നു അത്.. "ഓഹോ കണ്ണൻ ആയിരുന്നോ അത്...!എന്താ കണ്ണാ അവിടെ നിൽക്കുന്നത്...?" ഏയ് ഒന്നൂല്യ നാണിയമ്മെ, ഇന്നലെ ഇതിലെ വരുമ്പോ എവിടെ ആണെന്ന് അറിയില്യ, എന്റെ നൂറ് രൂപ കളഞ്ഞു പോയി... "അയ്യോ നൂറ് രൂപയോ, ഇതൊക്കെ സൂക്ഷിക്കണ്ടെ കുട്ട്യേ...! അത് രാവിലത്തെ മഞ്ഞില് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും..അല്ലെങ്കില് ആർക്കെങ്കിലും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.." അതും പറഞ്ഞു നാണിയമ്മ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി.. കണ്ണൻ ആ തക്കത്തിന് വേലി ചാടി വീട്ടിലേക്ക് കയറി..നേരെ "പാറു" കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ ജനാലക്ക്‌ അരുകിൽ ചെന്നു.. "അയ്യടി മോളെ നീ രാവിലെ തന്നെ സുഖിച്ച് കിടക്കാ അല്ലേ, ഡീ പാറു നീയല്ലേ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ വരാൻ..എന്നിട്ട് നീ ഇവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നോ...?" പാറു ഞെട്ടി എണീറ്റു. അയ്യോ കണ്ണേട്ടാ എന്താ ഇവിടെ...? നാണിയമ്മ പുറത്തുണ്ട്... "അപ്പോ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എവിടെ പോയി...?" അവര് രാവിലെ തന്നെ ഏതോ ഒരു കല്യാണത്തിന് പോയി.. "നീ എന്താടി അമ്പലത്തിൽ വരാതിരുന്നത്..?" എന്റെ കണ്ണേട്ടാ എനിക്ക് വരാൻ പറ്റാണ്ട് ആണ്.. ഇന്നലെ ഡേറ്റ് ആയി.. അയ്യോ കണ്ണേട്ടാ ഒന്ന് പോ, നാണിയമ്മ എങ്ങാനും കണ്ടാ എന്റെ വീട്ടിൽ മാത്രമല്ല ഇൗ നാട് മുഴുവനും അറിയിക്കും... "മ്മ്‌ ഞാൻ പോകാം, എനിക്ക് നിന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയണം എന്നുണ്ട്.. പിന്നെ എപ്പോഴാണ് കാണാൻ പറ്റുക..?" വൈകുന്നേരം തോടിന്റെ അവിടെയുള്ള ആ വരമ്പത്ത് വന്നാമതി... "മ്മ്‌ ഞാൻ വരാം, കണ്ണേട്ടൻ ഇപ്പോ ഒന്നു പോ... ആരെങ്കിലും കണ്ടാ പിന്നെ അറിയാലോ...! ആരുമറിയാതെ നമ്മുടെ ബന്ധം കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണെന്ന് എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ... കണ്ണേട്ടന് ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ല..." എൻറെ പൊന്നേ ഞാൻ പൊക്കോളാം... "വൈകുന്നേരം നാലുമണി ആയപ്പോഴേക്കും കണ്ണൻ തോടിന്റെ അവിടെ അവളെയും കാത്ത് ഇരുപ്പ് തുടങ്ങി..." കണ്ണൻ നോക്കുമ്പോഴുണ്ട് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ അകലെ പാടവരമ്പിലൂടെ ഓടി വരുന്നുണ്ട്.. പാറുവിന്റെ കൂടെ എപ്പോഴുമുണ്ടാകും ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ.. അവളുടെ ഒരു ബന്ധുവാണ്.. ഒരു വള്ളി ട്രൗസറുമിട്ട് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ കണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു... "അല്ല നിന്റെ ചേച്ചി എവിടെടാ...?" ചേച്ചി ദേ ഈ വഴി വരുന്നുണ്ട്.. അവിടെ അച്ഛനൊക്കെ ഇരുന്നു ചീട്ടു കളിക്കുന്നുണ്ട്.. അതുകൊണ്ട് ചേച്ചി ഈ വഴിയാ വരുന്നത്.. എന്നോട് ഇതിലെ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു... അപ്പോഴാണ് ഒരു പാദസ്വരത്തിന്റെ കിലുക്കം കണ്ണന്റെ കാതിൽ എത്തുന്നത്... കണ്ണൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ "ഒരു ചുവപ്പ് ദാവണിയുടുത്ത് പാറു പാടത്തിനു സൈഡിലൂടെയുള്ള വരമ്പിലൂടെ ഓടി വരുന്നുണ്ട്..." "ഉണ്ണിക്കുട്ടാ പാലത്തിന്റെ അവിടെ പോയിരിക്ക്.. ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ കുളത്തിലേക്ക് ഒരു കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞാൽ മതി.." "ശരി കണ്ണേട്ടാ" എന്നും പറഞ്ഞു ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ ഓടിപ്പോയി... കണ്ണന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിക്കിതച്ചെത്തിയ പാറുവിനെ കണ്ണൻ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി... "ഇതെന്താ കണ്ണേട്ടാ എന്നെ ആദ്യമായി കാണുന്നതുപോലെ നോക്കുന്നത്....?" ഏയ് ഒന്നൂല്യ നിന്നെ കാണാൻ ഇന്ന് അടിപൊളി ആയിട്ടുണ്ട്... അത് പറഞ്ഞു തീരുമ്പോഴേക്കും കണ്ണൻ അവളെ അവനിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു... എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു, "പാറുക്കുട്ടി നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ എന്തുരസമാണ്...! നിന്റെ നുണക്കുഴി ഒന്നുകൂടി വലുതായോ എന്നൊരു സംശയം...!" "അയ്യട എങ്ങനെ വലുതാവാതെയിരിക്കും, എന്നെ എപ്പോ കണ്ടാലും കണ്ണേട്ടൻ എന്റെ കവിളിൽ കുത്തും..." ഡീ പൊട്ടിപ്പെണ്ണേ നിന്നെ കണ്ടാൽ കടിച്ചു തിന്നാൻ തോന്നും... അപ്പോഴേക്കും കുളത്തിൽ കല്ല് വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു... "കണ്ണേട്ടാ ഞാൻ പോട്ടെ, ആരോ വരുന്നുണ്ട്" എന്നും പറഞ്ഞു പാറു വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.. അവരുടെ കൂടികാഴ്ച പതിവായിരുന്നു... ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അമ്പലപ്പറമ്പിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന കണ്ണനോട് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ ഓടിവന്നു പറഞ്ഞു, "കണ്ണേട്ടാ പാറു ചേച്ചി പറഞ്ഞു നാളെ രാവിലെ അത്യാവശ്യമായി കാണണമെന്ന്.. അമ്പലക്കുളത്തിന്റെ അവിടെ വരാനാണ് പറഞ്ഞത്..." മ്മ്‌ ഞാൻ വരാമെന്ന് പറ... രാവിലെ ഏഴുമണിക്ക് ഞാനവിടെ ഉണ്ടാകും.. "പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കണ്ണൻ അവിടെച്ചെന്നപ്പോൾ പാറു അവിടെ അവനെയും കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.." എന്താ പാറുക്കുട്ടി രാവിലെതന്നെ അത്യാവശ്യമായി കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞത്...? "കണ്ണേട്ടാ ഇന്നലെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇന്ന് രാവിലെ എന്നെ കാണാൻ അച്ഛന്റേ പരിചയത്തിലുള്ള ഒരാള് വരുമെന്ന്..!" കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു, "ഓഹോ അതാണോ ഇത്രയും വലിയ കാര്യം, ഏതാണാവോ തന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്ന ഹതഭാഗ്യവാൻ..?" എന്നാൽ താൻ പറയുന്നത് കേട്ട് പതിവുപോലെ ചിരിക്കാറുള്ള പാറു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണനെ നോക്കി നിന്നു.. "എന്താ പാറൂട്ടി കാര്യം പറയ്...? എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്..? കണ്ണേട്ടാ എനിക്കൊരു സംശയം...! "പാറു അവളുടെ വയറ്റിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ടാണ് അത് പറഞ്ഞത്..." "പാറൂട്ടി നീ പറയുന്നത്....!" അതേ കണ്ണേട്ടാ എന്റെ വയറ്റിൽ നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് വളരുന്നുണ്ട്... "കണ്ണൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു..!" പാറൂട്ടി നിനക്ക് ഉറപ്പാണോ...? "ഉറപ്പാണ് കണ്ണേട്ടാ.. എനിക്ക് കുറച്ചു ദിവസമായി സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ എനിക്ക് ഉറപ്പായി.. അപ്പോഴാണ് അമ്മ വന്ന് എന്നെ കാണാൻ ആരോ വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്.." ഇനിയിപ്പൊ എന്തുചെയ്യും പാറു...? പക്ഷേ നമ്മൾ...! "എന്താ കണ്ണേട്ടാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ പറച്ചില്...! ഇനിയിപ്പോ എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് എന്നെ ചതിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ...! പിന്നെ ഞാൻ..!" എന്നാൽ പാറു അതു പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കും മുമ്പേ കണ്ണൻ അവളുടെ വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു... എന്നിട്ട്‌ അവളെ പിടിച്ച് അവനോട് ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു....! "പാറുക്കുട്ടി നമ്മൾ ഇത്രയും നാളും പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു കാമുകൻ മാത്രമായിരുന്നിരിക്കാം, എന്നാൽ എനിക്കെന്‍റെ പെണ്ണായിരുന്നു നീ..എന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു... നിന്റെ വയറ്റിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനാണ് ഞാൻ.. നീ എന്നോട് ഇപ്പൊ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം ഒന്ന് അമ്പരന്നു.. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിൽ സന്തോഷമായിരുന്നു...കാരണം, ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്റെ മരണംവരെ നീ എന്റെ പെണ്ണായിരിക്കും..." പാറു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.... പാറുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൻ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി... ""എടീ പാറൂ..."" എന്ന വിളികേട്ട് രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി കൊണ്ട് അകന്നുനിന്നു.. പാറുവിന്റെ അമ്മാവൻ ആയിരുന്നു അത്... അവൾ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനുമുമ്പ്, അവളെയും പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മാവൻ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു... പാറുവിനെയും കൊണ്ട് അമ്മാവൻ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛൻ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..... "അളിയാ ഞാൻ ഒരു നൂറ് പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ് ഇവള്, സൂക്ഷിക്കണമെന്ന്..." പാറുവിന്റെ അച്ഛൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.. അമ്മാവൻ ദേഷ്യത്തോടെ പാറുവിന്റെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു, "ദേ അളിയന്റെ മോള് "കാവുങ്ങാട്ടെ കുമാരന്റെ" മകന്റെ കൂടെ കാണാൻ പാടില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ഞാനിന്നു കണ്ടു.." അതും പറഞ്ഞ് അമ്മാവൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ദാ ഇരിക്കുന്നു സാക്ഷാൽ "കാവുങ്ങാട്ടെ കുമാരൻ" ... അമ്മാവൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനു മുമ്പേ പാറുവിന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു , "അളിയോ, കുമാരൻ ഇൗ നാട്ടുകാരനല്ലേ.. തനിക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ, കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടപ്പോൾ പാറുവിന്റെ കല്യാണക്കാര്യം സംസാരിച്ചിരുന്നു... അപ്പോഴാണ് കുമാരൻ പറഞ്ഞത് എൻറെ മകനും കല്യാണം ഒക്കെ ആലോചിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.. അപ്പോ പിന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി തീരുമാനിച്ചു കണ്ണന് പാറുവിനെ ആലോചിച്ചാലോ എന്ന്. ആ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് കുമാരൻ ഇപ്പോ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്... കുമാരൻ മുമ്പ് പാറുവിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒരു ചടങ്ങായിക്കോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് പാറുവിനോട് കുളിച്ചൊരുങ്ങി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത്... പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും രണ്ടുംകൂടി ഹൃദയം കൈമാറാൻ പോയില്ലേ...! "അതുകേട്ട് അമ്മാവനും കുമാരനും അടക്കം എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.." കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ പാറുവിന്റെ മുഖത്ത് ചിരി വിടർന്നു... "അപ്പോഴാണ് മുള്ളുവേലിക്കരികിൽ ആരോ പതുങ്ങി നിൽക്കുന്നതായി അമ്മാവൻ കണ്ടത്.." ആരാടാ അവിടെ പതുങ്ങി നിൽക്കുന്നത്...? "അമ്മാവൻ ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു.." "വേലിക്ക്‌ പുറകിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപം പുറത്തേക്ക് വന്നു.. കണ്ണൻ ആയിരുന്നു അത്.." ആഹാ എല്ലാം ഒപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ട് അവിടെ ഒളിച്ചുനിൽക്കുന്നോ..! ഇങ്ങോട്ട് വാടാ..! "അത് പറഞ്ഞത് കണ്ണന്റെ അച്ഛനായിരുന്നു.. "എടോ കുമാരാ അടുത്ത മാസം ഏതെങ്കിലും മുഹൂർത്തം നോക്കണം..ഇവൾക്ക് ചിങ്ങത്തിന് മുമ്പ് കല്യാണം കഴിയണം എന്നാ ജാതകത്തിൽ.." ഓ അതിനെന്താ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ പോയി കണിയാനെ കാണാം... "കല്യാണത്തിന് ഒരു മാസമേ ബാക്കിയുള്ളു എങ്കിലും പാടവരമ്പത്തെ അവരുടെ കൂടിക്കാഴ്ച പതിവുപോലെ എന്നുമുണ്ടായിരുന്നു..." അപ്പോഴും കണ്ണൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചത് ഇതായിരുന്നു, "ഹൊ കല്യാണം അടുത്തമാസം ഉറപ്പിച്ചത് നന്നായി ഇല്ലെങ്കിൽ ആറാമത്തെയോ ഏഴാമത്തെയോ മാസത്തിൽ പെണ്ണ് പ്രസവിച്ച കാര്യം പറഞ്ഞ് നാട്ടുകാരു ഓരോ കഥകളുണ്ടാക്കിയെനെ.." അതു മനസ്സിലോർത്ത് കണ്ണൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചോദിക്കും, "എന്താ കണ്ണേട്ടാ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നത്...?" "ഏയ് ഒന്നൂല്യ എന്റെ പാറൂട്ടി..." അപ്പോഴും കണ്ണൻ തന്റെ പാറുവിനെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു...... ശുഭം
1.3k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

full part ന്റെ_പൊട്ടിപ്പെണ്ണ് =============== "ഉമ്മാ... ഇങ്ങട്ട് നോക്കി.. ഇവരിതാ ഏതോ പെണ്ണിനെ ലൈനടിക്കുന്നു..." ഇൻബോക്സിലെ ഒരു കിളിയോട് ചാറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്കാണ് അവളീ വിളിച്ച് കൂവുന്നത്.. എന്റെ ബാക്കിൽ ഈ കുരിപ്പ് വന്ന് നിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടും ഇല്ല.. ഇത് കേട്ടതും ഫോണ് പെട്ടെന്ന് ലോക്ക് ചെയ്ത് അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു " ഡീ.. കുരിപ്പേ.. അനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാണ്.. ഇജ്ജ് ന്തിനാ ഉമ്മാനെ ഒക്കെ വിളിച്ച് വരുത്തുന്നത് നിനക്ക് യാതൊരു നാണോം മാനോം ഇല്ലേ.. " ഹൗ പിന്നേ.. കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളോട് കുറുകാൻ ഇങ്ങക്കില്ലാത്ത നാണം എന്തിനാ എനിക്ക്... " ഇത് പറഞ്ഞ് തീർന്നപ്പോഴേക്കും ഉമ്മയെത്തി.. എന്താ.. കുഞ്ഞോളേ.. എന്തിനാ നീയെന്നെ വിളിച്ചത്... അതുമ്മാ.. പിന്നല്ലേ... പറയാൻ നിന്ന അവളുടെ വായ പൊത്തി പിടിക്കാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും അത് ഫലം കണ്ടില്ല... ഓള് ഉമ്മയോട് പറയും ചെയ്ത്... "ഉമ്മാ.. ഇങ്ങടെ പുന്നാര മോന് എന്താ പണി അറിയോ.. ഫ്ബിയിൽ കാണുന്ന സകല പെണ്ണുങ്ങളോടും ഐ ലൗ യു പറയുക.. അവരോട് മ്മക്ക് ഒളിച്ചോടി പോകല്ലേ ചോദിക്കാ... അവർക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്കാ... ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തോണ്ട് നടക്കാ..." പടച്ചോനേ... പുന്നാരന്റെ പടപ്പേ... അനക്ക് ഇത് എന്തിന്റെ സൂക്കേടാണ്... ഈ നിക്കണ പൊട്ടത്തി പെണ്ണിനെ ചാടിച്ച് കൊടുന്ന ക്ഷീണം അന്റേത് മാറിയോ... ഈ ഒന്നിനെ തന്നെ മ്മള് എങ്ങനാ.. സഹിക്കുന്നതെന്ന് നിനക്ക് അറിയൂലേ... ഈ വട്ടത്തി പോരാഞ്ഞിട്ടാണോ നീ ഇനി വേറെ ലൗ യൂ പറഞ്ഞും ഉമ്മ കൊടുത്തും നടക്കുന്നത്... ഇതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മ ഒരു ഇളിഞ്ഞ ചിരിയായിരുന്നു.. അത് കണ്ടപ്പോ എനിക്കും ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരി വന്നു... മ്മളും ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. ഈ ഇമ്മന്റെ ഒരു തമാശ എന്നും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് സംഗതി പാളി എന്ന് മനസ്സിലായത്.. അവളുടെ മുഖമൊക്കെ ഉരുട്ടി പിടിച്ച് കണ്ണിലൊക്കെ വെള്ളം നിറച്ച് ഇപ്പൊ കരയും എന്ന അവസ്‌ഥയിലായിട്ടുണ്ട്.. കുഞ്ഞോളേ... ന്ധ്യേ പെണ്ണേ. എന്ന് ചോദിച്ച് ഉമ്മ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും കണ്ണിൽ നിന്ന് കുടു കുടേ.. വെള്ളം വീഴാൻ തുടങ്ങി.. ഉമ്മാന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി അകത്തേക്ക് പോകുന്ന പോക്കിൽ അവൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ഇനി ഉമ്മേ.. മകനും കുഞ്ഞോളേ.. വിളിച്ച് ന്റെ അടുത്തേക്ക് വായോ.. അപ്പൊ പറഞ്ഞ് തരാം.. ഞാൻ ഒരു പൊട്ടത്തി ആയോണ്ട് ഇങ്ങള് ഉമ്മാനേം മോനേം സഹിക്കുന്നുണ്ട് വേറെ വല്ലോരം ആയോക്കണം എപ്പോ ഇട്ടിട്ട് പോയി എന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി " ഉമ്മി ചുമ്മാ അവളെ വട്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞത് ആണേലും പുള്ളിക്കാരത്തിക്ക് അത് വല്ലാതെ കൊണ്ടു.. ഓളെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മക്കും വല്ലാത്ത വിഷമായി.. " ഡാ.. ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞാ കുഞ്ഞോള്ക്ക് വിഷമായെന്ന് തോന്നുന്നു.. " ഉമ്മിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം ഞാൻ പറഞ്ഞു " ഹേയ് അത് പോട്ടെ.. ഓളെ ഇങ്ങക്ക് അറിയൂലേ.. ആ സങ്കടം ഒക്കെ ഇപ്പൊ മാറി ഓള് ഇങ്ങളെ മാക്സി തുമ്പ് തൂങ്ങാൻ ഇപ്പൊ വരൂല്ലേ.. " അത് പറഞ്ഞ് നാവെടുത്തില്ല... അപ്പോഴക്ക് ഉമ്മിന്റെ ബാക്കിൽ തട്ടത്തിമ്മെ പിടിച്ച് ഓള് വന്ന് നിന്നു.. ന്നിട്ട് ഒരു കലിപ്പ് ലുക്ക് ഒക്കെ മുഖത്ത് വരുത്തി ഓള് ഉമ്മിനോട് പറഞ്ഞ് ... " ഉമ്മാ.. അതൊക്കെ പോട്ടെ.. ഈയിടെയായി.. ഒരു കിളിന്റെ പിറകെയാണ്.. കുഞ്ഞോളേ.. എന്നൊക്കെ വിളിച്ചോണ്ട്.. അത് ആരാന്ന് ചോദിക്ക്.. " ഇത് കേട്ടതും മുഖത്ത് അല്പം ഗൗരവം ഒക്കെ വരുത്തി ഉമ്മി.. " ഡാ.. ഏതാ ആ പെണ്ണ്... ന്റെ കുട്ടിനെ എടങേറാക്കണ അന്റെ സകല കളിയും നിർത്തിക്കോണ്ടി... ഇനിയും അങ്ങനെ എന്തേലും ന്റെ കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ ഞാനത് വാപ്പാനോട് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കും.. കേട്ടല്ലോ... " ഇതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മി അകത്തേക്ക് കേറി പോയി.. എനിക്ക് വഴക്ക് കേട്ട സന്തോഷത്തിൽ എന്നേം നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി നിന്ന അവളെ കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ് എന്നിലേക്ക് വലിച്ച് നിർത്തി ആ കവിളിൽ ഒരു കടിയങ്ങു കൊടുത്ത് ഞാൻ പകരം വീട്ടി.... ഹല്ല പിന്നെ മ്മളോടാ.. ഓളെ കളി ഒറ്റമുറിക്കാരി (ലിയ ഫർഹ)
3.1k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

full part " ആദ്യരാത്രി ഉച്ചക്കാണ് " റഷീദ് എം ആർ ക്കെ ________________________________ സൗദിയിലായിരുന്നപ്പോൾ റൂമിൽ ഏത് നട്ടപാതിരാക്ക് ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്താലും ഉണരാതെ കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്ന റൂം മേറ്റ് അഹമ്മദ്ക്ക തന്റെ ഉറക്കം നഷ്ട്ടപെടുത്താനൊന്നും ഇവിടെയുള്ള ലൈറ്റിന് കഴിയില്ല എന്നതിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞത് ഒരു ദിവസം രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു. പണ്ട് നാട്ടിൽ അടക്ക കച്ചോടം അച്ചടക്കത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ന്റെ ഉശാറൊന്നു കൂട്ടാൻ വേണ്ടി വാപ്പ പെണ്ണ് കെട്ടിപ്പിക്കുന്നത് . കല്യാണം കഴിഞ്ഞന്ന്‌ രാത്രി ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ കണക്കു കൂട്ടി മുറിയിൽ കിടക്കുമ്പോഴായിരുന്നു മണവാട്ടിയായി ന്റെ ബീവി സുലൈഖ പതുക്കെ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നത്. വന്നയുടനെ ഞാൻ പുതുമാരന്റെ ചുണ്ടിലെ മറ്റേ ചിരിയെ വിളിച്ച് വരുത്തി ഓളെ കാണിച്ച് ഒച്ചണ്ടാക്കാതെ പറഞ്ഞു " ആ വാതിലാണ്ട് അടച്ചാളെ... " കേട്ടതും ഓള് പതുക്കെ ചെന്ന് വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട ശേഷം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ " ഇഞ്ഞിപ്പൊ ന്തിനാ ലൈറ്റ്.. അതാ ണ്ട് കെടുത്തിക്കാളെ .. ?" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതും സുലൈഖ ന്റെ ചങ്ക് തകർക്കാൻ പാകത്തിൽ ഒറ്റ കരച്ചിലായിരുന്നു...!!! പ്രതീക്ഷിക്കാതെയുള്ള ആ കരച്ചിൽ കണ്ടതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കുപ്പായ പോക്കറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന ബീഡി കെട്ട് ഒന്നു തപ്പി നോക്കി. പത്തയ്മ്പത് കിലോയുള്ള അടക്കചാക്ക് ഏറ്റുമ്പോൾ വരെ കിതക്കാത്ത എനിക്ക് അതൊക്കപ്പാടെ അങ്ങട്ട് കണ്ടപ്പോൾ വല്ലാതെ കിതക്കാൻ തോന്നി.. !! " പടച്ചോനെ വാപ്പ തന്ന മഹറിന്റ കായി പോയാ.. ?" എന്നൊക്കെയുള്ള നൂറു കൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സ് ഉത്തരമില്ലാതെ അച്ചടിച്ച് കയ്യിൽ തന്നതും ഞാൻ വെറുതെ അയച്ച് വെച്ച ലുങ്കി പെട്ടെന്ന് മുറുക്കിയുടുത്ത് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. " ഇനിപ്പോ ന്റെ ചൊർക്ക് പറ്റാഞ്ഞിട്ടോ മറ്റോ ആണെങ്കിൽ ന്റെ അല്ലാഹ്.. "ബാക്കി ആലോചിക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് വിറയുന്ന ചുണ്ടോടെ ‌ ചോദിച്ചു " ന്തിനാപ്പൊ കര.. യ.. ണെ.. ?? ഞാനൊന്നും കാട്ടീലല്ലോ.. !!" അതാണ്ട് കേട്ടതും ഓള് വീണ്ടും കരച്ചിലൊന്ന്‌ ഒച്ച കൂട്ടി ...! ഇതെങ്ങാനും ഓടിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തെത്തി എന്റെ കുറ്റോം പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അലമ്പ് അമ്മായിമാർ കേട്ടാൽ കണ്ടപാടെ ചാടി വീണെന്നും പറഞ്ഞ് വെറുതെ മാനം കെടുത്തും എന്നോർമ്മ വന്നപ്പോൾ അവളോട്‌ ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു " ജ്ജ് കാര്യം പറയ്.. ന്തിനാ ഈ കരച്ചിൽ.. ? കുടീലുള്ളൊരു കേട്ടാ ഓല് തെറ്റിദ്ധരിക്കും.. ന്താ.. ???" എന്ന് ചോദിച്ചതും ന്റെ സുലൈഖ അന്ന് ഒന്നര കിലോ തേങ്ങലുമായി പറഞ്ഞ മറുപടിയായിരുന്നു " ലൈറ്റ് ഓഫാക്കണ്ട.. !!" പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആ മറുപടി കേട്ടതും വിശ്വാസം വരാതെ ഞാൻ ഒറ്റ ചോദ്യാർന്നു.. " ങ്ങേഹെ.. അ.. തെ.. ന്ത്യെ...??" ???" " നിക്ക്.. പേടിയാ... !!" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ വീണ്ടും കുറുക്കനെ പോലെ കരഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കൂടുതലൊന്നും ആലോചിക്കാതെ " ന്നാ വേണ്ട കെടുത്തണ്ട... ജ്ജ് കരയല്ലേ.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ മെല്ലെ കട്ടിലിലങ്ങനെ കിടന്നു. നെഞ്ചിൽ മല്ലിക പാകിയത് മുളച്ചത് പോലെയുള്ള ഈ നാല് രോമങ്ങൾ ഒരയഞ്ഞ തടവും തടവി ഞാനന്നങ്ങനേ കിടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കിനാവ്‌ കണ്ട ആദ്യരാത്രിയിലെ ഇരുട്ട് എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിക്കുന്നത് ഞാനപ്പോൾ കണ്ടു. സീറോ ബൾബുകൾ മുഖത്ത് നോക്കി "വിധിയില്ല അഹമ്മദേ അൻക്ക് ... നിനക്കൊന്നു പൊട്ടികരഞ്ഞൂടെ.. " എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആളെ ആക്കി കൊണ്ടിരിക്കേർന്നു. " റഹ്‌മാനായ റബ്ബേ ജീവിതം കാലം മുഴുവനും ലൈറ്റിട്ട് ഇവളുടെ കൂടെ കിടന്നുറങ്ങാനാണോ ന്റെ വാപ്പ ന്നെ കൊണ്ട് പെണ്ണ് കെട്ടിച്ചത് ..?" എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ കട്ടിലിൽ ന്റെ അടുത്ത് സാരിയും ചുറ്റി ഉണങ്ങിയ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവുമായി തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഓളെ ഒന്ന് ചൗട്ടാൻ തോന്നിയെങ്കിലും കാല് പൊന്തിയില്ല ... യുദ്ധം നടക്കേണ്ട അങ്ങാടിയിൽ ഹർത്താൽ നടന്നത് പോലെ എന്റെയാ റൂമിൽ ആകെയൊരു നിശബ്ദത അന്ന് അനുഭവപ്പെട്ടത് ഇന്നും എനിക്കോർമ്മയുണ്ട് . അന്നാ രാത്രി ലൈറ്റിട്ട കാരണം ഞാൻ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല അവൾ നല്ലോണം ഉറങ്ങിയത് ഞാൻ കാണുകയും കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു . പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കോഴികൂട് തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് എഴുന്നേറ്റ് കിണറ്റിനരികിൽ നിന്ന് പല്ല് ‌ തേക്കുമ്പോൾ ന്റെ മൂത്ത അമ്മായി വന്നു കൊണ്ട് " നേരം വെളുക്കുവോളം രണ്ടാളും കൂടി സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കേർന്നു ല്ലേ.... ലൈറ്റൊന്നും ഓഫാക്കീട്ടില്ലല്ലോ ആ.. ആ. ആ... " എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് അടുപ്പ്ക്കായ പിരാന്തിൽ അമ്മായിയാണെന്നൊന്നും നോക്കാതെ വല്ലതും പറഞ്ഞു പോയാൽ കൂടി പോകുമെന്ന് പേടിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ വായിലുള്ള കോൾഗേറ്റ്ന്റെ പത ആഞ്ഞൊരു തുപ്പാണ്ട് തുപ്പി.. !!! അന്ന് ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് റൂമിൽ പോയി അന്തംവിട്ടിരിക്കുമ്പോഴാ ന്റെ സുലൈഖ അടുത്തേക്ക് വന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നത്. അവൾ കുട്ടികാലം മുതലേ ലൈറ്റിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാൻ ശീലിച്ചവൾ ആണെന്നും ലൈറ്റ് ഇല്ലെങ്കിൽ എന്തൊക്കെയോ മുന്നിൽ വരുന്നുണ്ടെന്ന്‌ തോന്നി പേടിച്ച് നിലവിളിക്കുമെന്നും ഉള്ള സത്യങ്ങൾ... !! കേട്ടപ്പോൾ " ഇതിനൊക്കെ എന്ത് പറയും ന്റെ പടച്ചോനെ..?' എന്ന് ചിന്തിച്ച് നിൽക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു ' ഇവളെങ്ങാനും ഇക്കാര്യങ്ങൾ പറയാതെ ഞാൻ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി അവൾ എന്തെങ്കിലും കണ്ട്‌ പേടിച്ച് നിലവിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അതിനുത്തരവാദി വീട്ടുകാരെല്ലാവരും കൂടി എന്നെ ആക്കിയേന്നേ ...! പടച്ചോൻ കാത്തു.. !' അന്നുമുതൽ ലൈറ്റുള്ള മുറിയിൽ കിടന്ന് ശീലിച്ചോണ്ട് എനിക്കിന്ന് ഈ ലൈറ്റൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല മക്കളെ എന്ന് പറഞ്ഞ് മലപ്പുറത്തുകാരൻ അഹമ്മദ്ക്ക കഥ നിർത്തിയതും റൂമിലുള്ള എല്ലാവരും പരിസരം മറന്ന് ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയത്താണ് ബക്കാലക്കാരൻ അബ്ദു ചിരിക്കാതെ അഹമ്മദ്ക്കയെ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടവും നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് .... !! "എന്താ അബ്ദോ അനക്കൊരു സംശയം ഉള്ളത് പോലെ ...???" എന്ന് ഞാനവനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അബ്ദു ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ച ചോദ്യമായിരുന്നു " അല്ല അഹമ്മദ്ക്കാ അപ്പൊ ഇങ്ങളെ ആദ്യരാത്രി..????..!!"" ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയായി അഹമ്മദ്ക്ക കയ്യിലുള്ള കീറിയ ഖുബൂസ് മഞ്ഞപ്പൊടി കൂടിയ സൈദിന്റെ കോയി കറിയിൽ നല്ലൊരു മുക്കല് മുക്കി വായിലിട്ടോണ്ട് പറഞ്ഞു " അത് പിറ്റേന്ന് ഉച്ചക്ക് നടത്തി .. !!" അതോടെ എല്ലാ സംശയവും തീർന്ന അബ്ദു ചിരി നിർത്താൻ വല്ലാതെ പ്രയാസ്സപ്പെടുന്നത് അവനോടൊപ്പം ചിരിക്കുന്ന ഞാനും കണ്ടു.... ____________ വാൽ പീസ്‌ : ലൈറ്റിട്ട് ഉറങ്ങാൻ ശീലിച്ച പെണ്ണുങ്ങൾ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് ആ ശീലം മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുക. കാരണം പെങ്ങന്മാരെ കുട്ട്യോൾ ഉള്ള ഭർത്താക്കന്മാരുടെ വീട്ടിൽ അവർ പോകാതെ ഉച്ചക്ക് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് നടത്താൻ പറ്റിയെന്ന് വരൂലാ തടസ്സങ്ങൾ നേരിട്ടേക്കാം .. !! നോട്ട് : കഥാപാത്രങ്ങൾ സാങ്കൽപ്പികം ആണെന്ന് പറയാൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. സ്നേഹത്തോടെ റഷീദ് എം ആർ ക്കെ - സലാല
4.1k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

full part നാജിയ , ഓഫിസിൽ ഇരിക്കുമ്പോളാണു ആദ്യം ഓളുടെ റിക്ക്വസ്റ്റ്‌ ഫേസ്ബുക്കിൽ വരുന്നത്‌, മ്യുച്ചൽ ഫ്രണ്ട്സ്‌ ആരുമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ വേണോ എന്നാദ്യം ചിന്തിച്ചെങ്കിലും സ്വന്തം നാട്ടുകാരി എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അക്‌സപ്റ്റ്‌ ചെയുതു, ഉടൻ തന്നെ ഒരു നന്ദിയുമായി ഇൻബോക്സിൽ അവൾ വന്നെങ്കിലും ചിരിക്കുന്ന ഒരു സ്മെയിലി റിപ്ലൈ നൽകിയിട്ട്‌ നെറ്റ്‌ ഓഫ്‌ ചെയ്തു.. ജോലിയിൽ കിട്ടിയ സ്ഥാനകയറ്റം എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂട്ടി, പ്രോജകറ്റുകളും മറ്റുമായി രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ തന്നെ നേരം കിട്ടാതെയായി, എന്റെ ബീവിയോടും മോളോടും പോലും നേരെ ചോവ്വെ സംസാരിക്കാൻ സമയം ഇല്ല. അന്നും പതിവ്‌ പോലെ ആഹാരത്തിനു ശേഷം പ്രോജക്റ്റ്‌ വർക്കിന്റെ അവസാന വെട്ട പണികളുമായിട്ടാണു ഞാൻ ഓഫിസ്‌ റൂമിലെക്ക്‌ എത്തിയത്‌, ഒരു ഗ്ലാസ്‌ കട്ടൻ ചായയുമായി ബീവി കുറച്ച്‌ നേരം കൂടെയിരുന്നെങ്കിലും ഓളുടെ കണ്ണു തൂങ്ങി വരുന്നത്‌ കണ്ട്‌ ഞാൻ തന്നെയാണു അവളെ പറഞ്ഞു ഉറങ്ങാൻ വിട്ടത്‌.. ജോലിയുടെ വിരസതയിൽ നിന്നും ഒന്ന് മാറാൻ വേണ്ടി ഫോൺ എടുത്ത്‌ നെറ്റ്‌ ഓൺ ചെയ്തപ്പോഴാണു ഞാൻ കൊടുത്ത ഒരു സമെയിലിക്ക്‌ പകരം മൂന്ന് സമെയിലി അവൾ അയച്ചെക്കുന്നത്‌ കണ്ടത്‌. ഞാൻ ഓൺലൈനിൽ വന്നത്‌ കണ്ടപ്പോഴെ ഓളുടെ മെസ്സെജ്‌ വന്നു, ഹല്ലോ ഇക്കാ, സുഖമല്ലെ അതെല്ലോ എനിക്ക്‌ ഇക്കായെ അറിയില്ലായിരുന്നു, കൂടെ പടിച്ച സുറുമി പറഞ്ഞതാണു ഇക്കായുടെ ഫേസ്ബുക്കിലെ കഥകളെ പറ്റിയോക്കെ, ഞാൻ പ്രോഫൈലിൽ നോക്കിപ്പൊഴോ എന്റെ നാട്ടുകാരൻ, എഴുത്ത്‌ എല്ലാം സൂപ്പറാണു കേട്ടോ ഹഹ ഒരുപാട്‌ സന്തോഷം നാജു അല്ലിക്ക ഈ ജോലി തിരക്കിനിടയിൽ എവിടുന്ന ഇതിനോക്കെ നേരം.. ഹഹ അതോക്കെ നടക്കും പിന്നെ ഇക്കായുടെ ഫാര്യ എങ്ങനെയാ എന്ത്‌ എങ്ങനെയാണെന്ന് അല്ലിക്ക എഴുത്തും വായനയുമോക്കെ ഉള്ള ആളാണോ ഓ അവളോരു മന്ദബുദ്ധിയാ അതെന്ത ഇക്ക അങ്ങനെ പറയാനാണെങ്കിൽ ഒരുപാടുണ്ട്‌ കുഞ്ഞെ.. എങ്കിൽ ഡിവോർസ്സ്‌ ചെയ്തിട്ട്‌ എന്നെ പൊലെയുള്ള ന്യു ജെനറെഷനിൽ പെട്ട ഒന്നിനെ നോക്കു, അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനാ, ഞാൻ റെഡിയാ അതോക്കെ നമ്മുക്ക്‌ ആലോചിക്കാം, നീ ഇപ്പോൾ കുഞ്ഞിനെ ഉറക്കാൻ നോക്ക്‌ ങേ എന്തോന്നാ കുന്തം, സജ്ന എന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളെ നീ മോളെ ഉറക്കാൻ നോക്കാൻ ഇക്കാ... ഞാനാണെന്ന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി ഹഹ അതോക്കെ ഒരു ട്രിക്ക്‌ അല്ലേ മോളെ, അത്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞ്‌ തരാം , അതിനു മുമ്പ്‌ എന്തിനായിരുന്നു ഇങ്ങനെയോരു നാടകം എന്ന് നീ പറ ഇക്കാ.... കുറച്ച്‌ ദിവസമായി ഇക്കാ ഞങ്ങളോട്‌ നല്ലത്‌ പൊലെ ഒന്ന് മിണ്ടിയിട്ട്‌, ഇത്‌ വേരെ ഇക്ക മറക്കാത്ത എന്റെ പിറന്നാൾ, നമ്മുടെ വിവാഹ വാർഷികം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌ പൊയിട്ടും ഇക്ക ഒന്ന് സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്‌ പോലും ഇല്ലാ.. അവളുടെ സംസാരം മാറുന്നത്‌ കണ്ടിട്ടാണു ഞാൻ മോൾ ഉറങ്ങിയോന്ന് ചോദിച്ചത്‌, മ്മ് ഉറങ്ങി എങ്കിൽ ഇങ്ങ്‌ പോരെ വാതിലിൽ വന്ന് നിന്ന് ചെറുതായി ഒന്ന് ചുമച്ച്‌ കാണിച്ചു, ഓളു വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് ചമ്മണ്ട, കയറിപ്പോരു അയ്യടാ അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തിനാ ചമ്മുന്നെ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഓടി വന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിലെക്ക്‌ വീണപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു സോറി ടാ ഇക്കായുടെ ജോലി തിരക്ക്‌ കാരണം പറ്റി പോയതാ... മ്മ് അത്‌ പൊട്ടെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിന്നോടാര പറഞ്ഞെ അത്‌ അപ്പുറത്തെ നൗഫി, ഓളു പറഞ്ഞു , പുതിയ വല്ല ബന്ദം കിട്ടിക്കാണു അതാകും നിങ്ങളെ മറന്നതെന്ന്, അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ മതിന്നു... സോറി ഇക്ക.. ഇങ്ങളെ വല്ല പെണ്ണുങ്ങൾ തട്ടി കൊണ്ട്‌ പോയാൽ പിന്നെ എനിക്ക്‌ ആരാ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട്‌ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടുമ്പോൾ ഓളു പിന്നെയും ചോദിച്ചു ഇക്ക പറ ഇങ്ങൾക്ക്‌ എങ്ങനെയാ അത്‌ മനസ്സിലായെ ഞാനാണെന്ന് ഹഹ എടി പൊട്ടി പാറു ഫാര്യ അല്ല ഭാര്യ ആണെന്ന് ഒരു നൂറു പ്രവശ്യം പറഞ്ഞ്‌ തന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നിന്റെ എഴുത്തിലും സംസാരത്തിലും അങ്ങനെ വരൂ.... പൊട്ടി പാറു ഇങ്ങടെ പൊണ്ടാട്ടിന്ന് പറഞ്ഞ്‌ നീട്ടി വളർത്തിയ നഖം വെച്ച്‌ കിട്ടിയ നുള്ളിൽ കണ്ണോന്ന് അടച്ച്‌ തുറന്നപ്പൊഴെക്കും കഥകടച്ച്‌ ഓളു സ്ഥലം വിട്ടിരുന്നു....
3k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

' ''ഒരു വെടിക്കഥ, ========= °•꧁.🔥ҒႮᏞᏞ_ᏢᎪᎡͲ 🔥. ꧂°•. 'ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ കയറിയ ഭാസിയോട്, ഓട്ടോഡ്രൈവർ ചോദിച്ചു, ''എവിടേക്കാണ് സർ, ീ ''സൗത്ത് ഇന്ത്യ,!! ''എന്ത് സൗത്തിന്ത്യയോ,? എന്റെ സാറെ ഈ ഏരിയ വിട്ടുളള ഓട്ടത്തിന് ഞാനില്ല, ! ''എടോ സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ ബാങ്ക്, ! അവിടെ നിർത്തിയാൽ മതി,! നാശം, ഭാസിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു,! ''ബാങ്കിനു മുന്നിൽ നിർത്തിയ ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ഭാസി ഇറങ്ങി, പേഴ്സെടുത്തു, ''എത്രയായി, ?'' ''മിനിമം ഇരുപത്തഞ്ച്, !! ''എന്ത് ? ആ കവലയിൽ നിന്ന് ഈ കവല വരെ ഇരുപത്തഞ്ച് രൂപയോ, ? ''എന്റെ സാറെ ഒരു ചായക്ക് കൊടുക്കണം പത്ത് രൂപ,!! ''എന്താടോ തന്റെ ഓട്ടോയിൽ ഡീസലിന് പകരം ചായയാണോ ഒഴിക്കുന്നത്, ?? ''ഓട്ടോക്കാരൻ രൂക്ഷമായി നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, ''സാറെവിടെയാ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ,? ''ഞാൻ ഗൾഫിലാണ്, !! ഭാസി പറഞ്ഞു, ''ഓകെ, അവിടുന്ന് പതിനായിരവും, ഇരുപതിനായിരവും വിമാനത്തിന് കൊടുത്ത് നാട്ടിൽ വരുന്നതിന് ഒരു പരാതിയുമില്ലല്ലോ,? അല്ലേ,!! ''എടോ, വിമാനം ആകാശത്തൂടെയല്ലേ വരണത്, വിമാനത്തിൽ ഭക്ഷണമുണ്ട്, സുന്ദരിമാരായ എയർഹോസ്റ്റസുമാരുണ്ട്, ഏ സി യുണ്ട്, തന്റെ വണ്ടിയിൽ എന്നാ ഒലക്കയാടോ ഉളളത്, കുറെ മിക്ച്ചറിന്റെ അവശിഷ്ടവും, ഇന്നലെ ആരോ വച്ച വാളിന്റെ മണവുമല്ലാതെ,==!! ഓട്ടോഡ്രൈവർ തലകുനിച്ച് നിന്നപ്പോൾ ഭാസി ഒരു പാരഡി മൂളി ഓട്ടോ ശകടത്തെ === ,വിമാനത്തിനോടുപമിച്ച=== കാക്കി ഭാവനേ ,നിനക്കപമാനമാ, നിനക്കപമാനമാ, !! അങ്ങനെയൊരു പാട്ടും പാടി ഭാസി ബാങ്കിലേക്ക് കയറി, !! ''പലിശയുടേയും, മുതലിന്റേയും, ഗന്ധം നിറഞ്ഞ ബാങ്ക് മാനേജരുടെ മുറിയിൽ ജപ്ത്തി മൂലം മരണപ്പെട്ട ആത്മാക്കളുടെ നേർത്ത തേങ്ങൽ ഉയരുന്നതു പോലെ ഭാസിക്ക് തോന്നി, ! 'എന്താ, ?'' മാനേജരുടെ ചോദ്യം,? ''സർ, ഞാൻ പ്രവാസി യാണ്,! 'അതിനെന്താ, ഇരിക്കു പ്രവാസി,! ''അയ്യോ, പ്രവാസിയെന്നത് പേരല്ല, കേട്ടോ, !! ''ഓകെ, അത് പേരല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ ഇരിക്കാം കേട്ടോ, !! ''താങ്ക്സ് സർ,! ഞാൻ ഭാസി യാണ്,,! ' ആദ്യം പറഞ്ഞു പ്രവാസി യാണെന്ന്, ഇപ്പം പറയണു ഭാസി ആണെന്ന്, ഇതിലേത് വിശ്വസിക്കണം, !! 'സർ, ഭാസി എന്നത് എന്റെ പേരാണ്,! പ്രവാസി എന്നത് സാറിനറിയാലോ, ?? '' ഓകെ, അവിടെ എന്താ ജോലി,? ''ഏ സീ ടെ പണിയാ, ! ''ഭാസി, പ്രവാസി , ഏ സി, മൊത്തം സി പ്ളസ്സാണല്ലോ, ? ''അതെ സർ, ഭാര്യ മിസ്സി, ഐ സി ഐ സി ബാങ്കിലാ മകൾ ലൂസി, യൂ എസ്സിലാ,! മകൻ ? അവൻ ''തോന്ന്യാസിയാ, 'ഓകെ, പറയു, ഞാനെന്ത് സഹായമാണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ? ''സർ, വിദേശത്ത് നിന്ന് ജോലി മതിയാക്കി വന്നതാണ് ,ഒരു സംരംഭം ആരംഭിക്കണം, അതിന് ലോൺ വേണം, !! ''ഓകെ, എന്ത് സംഭാരമാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ?? ''സംഭാരമല്ല സർ, സംരഭം, !! ''ങാ എന്തായാലും , താങ്കളുടെ പ്ളാൻ പറയൂ, !! ''ബിസിനസാണ് സർ,!! ''എടോ, നിലവിൽ ഇവിടുളള ബിസിനസെല്ലാം വളരെ കഷ്ടത്തിലാണ്, വലിയ വലിയ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുകൾ ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരെ വിഴുങ്ങി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്, ഇതിനിടയിൽ എന്ത് ബിസിനസ് ചെയ്യാനാണ് താങ്കൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, ? ''കേരളത്തിലില്ലാത്ത ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റാണ്, ഈ ഷോപ്പ് ഇവിടെ അത്യാവശ്യവുമായ ഒന്നാണ്, !! ''അതെന്തു ഷോപ്പാടോ, കേൾക്കട്ടെ ! '' ഗൺ ഷോപ്പ്, അതായത് ''തോക്ക് കട, !! 'മാനേജർ ഇരിപ്പിടത്തിലിരുന്ന് നടുങ്ങി, ! ''എന്ത് ആയുധ കടയോ, ? ''അതെ സർ, നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ എത്രയെത്ര കൊലപാതകങ്ങളാണ് അരങ്ങേറുന്നത്, അതി ക്രൂരമായിട്ടല്ലേ സംഘം ചേർന്ന് സവോള അരിയുന്നതു പോലെ ഇരയെ അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്തുന്നത്, ഇതിനൊരു മാറ്റം വേണം, മനുഷ്യ ശരീരം വിക്യതമാക്കി കൊല്ലുന്ന പരമ്പരാഗത ശൈലിയിൽ നിന്ന് മാറ്റം വരണം, !! അതിനനുയോജ്യമായ ആയുധം തോക്ക് തന്നെ, !! ''എടോ, തനിക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ,? ''സർ, ഭ്രാന്തല്ല, ഒരു ഉണ്ട കൊണ്ട് തീരാവുന്ന ജീവനെ മനുഷ്യനുളളു, പ്രതിക്ക് വേണ്ടത് ജീവനല്ലേ,? പിന്നെന്തിന് ശരീരം വിക്യതമാക്കണം,! രാഷ്ട്രീയക്കാർക്ക് ഇതേറെ ഗുണകരമാണ്, '' ഏക് ജീവൻ ഏക് ഉണ്ട '' എന്ന പദ്ധതിയായി സർക്കാർ ഇതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കും, ! സർക്കാർ എങ്ങനെ അംഗീകരിക്കും,, ? അതിനുളള ഹർജി കോടതിയിൽ സമർപ്പിക്കണം,! കണ്ണൂരിൽ ആദ്യ ഷോപ്പ് ആരംഭിക്കണം എന്നാണെന്റെ ആഗ്രഹം, !! ''എടോ, അതിന് ആളുകൾക്ക് വെടി വയ്ക്കാൻ അറിയില്ലല്ലോ, ?? ''സംസ്ഥാനത്ത് വെടി സ്കൂളുകൾ ആരംഭിക്കണം , സ്കൂൾ തലം മുതൽ വെടി പരിശീലനം കുട്ടികൾക്ക് നല്കണം, !! റേഷൻ കടകൾ വഴി വെടി ഉണ്ട കൾ വിതരണം ചെയ്യണം, റംസാനും, ഓണവും പ്രമാണിച്ച് കാർഡൊന്നിന് അഞ്ചു കിലോ വെടിയുണ്ടകൾ ഫ്രീ നല്കാം, വീട്ടമ്മമാർക്ക് കുടുംമ്പ ശ്രീ വഴി വെടി പരിശീലനം നല്കി അവരെ വളർത്തിയെടുക്കാം, സ്ത്രീകളുടെ കൈയ്യിൽ തോക്കുണ്ടെങ്കിൽ, നാട്ടിൽ പീഡനവും ഉണ്ടാവില്ല, !! ഇതെന്റെ സ്വപ്നമാണ് സർ, ഈ സംരഭത്തിന് ലോൺ തരണം, !! അത്രയും പറഞ്ഞ് ഭാസി എഴുന്നേറ്റു,!! ''താങ്കൾ എവിടെ പോകുന്നു, ? മാനേജർ ചോദിച്ചു, !! , '' ഈ സംരംഭം തടസമില്ലാതെ നടക്കാൻ വേണ്ടി ഞാനൊരു '' വെടി വഴിപാട് '' കഴിച്ചിട്ട് ഉടനെ വരാം, ''മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താനായിട്ട് രാവിലെ തന്നെ ഓരോര് വെടിക്കോളുകൾ, !! അങ്ങനെ , പിറുപിറുത്ത മാനേജരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ ഭാസി ബാങ്കിൽ നിന്നിറങ്ങി, !! ============ ഷൗക്കത്ത് മൈതീൻ , കുവൈത്ത് ,! '
1.8k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

full part നന്ദനമോൾ .................... ''ഇക്ക എനിക്ക് ചെറിയ സംശയം ഉണ്ട് ഇക്ക ഒരു ടെസ്റ്റ് കാര്‍ഡ് വാങ്ങി കൊണ്ട് വരൊ'' ഭാര്യ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരണ്ണം അല്ല അഞ്ചെണ്ണം വാങ്ങി...പോസിറ്റീവ് കാണിച്ചിട്ടും എനിക്ക് അഞ്ച് ദിവസോം രാവിലെ ചുവപ്പ് വര നോക്കുക തന്നെയാണ് പണി.അങ്ങിനെ അത് അങ്ങട്ട് ഉറപ്പിച്ചു.അവളുടെ ഉദരത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം കിളിര്‍ത്തു.കാരുണ്യവാനായ ദൈവത്തെ ഞങ്ങള്‍ സ്തുതിച്ചു. അപ്പോഴാണ് കൊല്ലം കരുനാഗപ്പള്ളിയില്‍ ഒരു വലിയ പ്രൊജക്ട് കിട്ടി.ആറ് മാസം എങ്കിലും എടുക്കും കഴിയാന്‍.അവള്‍ക്ക് ഡോക്ടര്‍ റെസ്റ്റ് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. കരുനാഗപ്പള്ളിയില്‍ പരിചയക്കാര് ആരുമില്ല.അപ്പോളാണ് ഒാര്‍മ്മ വന്നത് ഖത്തറില്‍ എന്റെ കമ്പനിയില്‍ ഒരു പയ്യന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു സുജിത്ത്.അവന്റെ വിസയുടെ പ്രശ്നവും നാട്ടില്‍ പോക്കുമെല്ലാം ഞാന്‍ ഇടപെട്ട് അവനെ സഹായിച്ചിരുന്നു.അവന്‍ ഇടക്ക് എന്നെ വിളിക്കാറുണ്ട്.എന്നെ വലിയ കാര്യമാ അവന്. അവനെ വിളിച്ചു... ''സുജിത്തെ എനിക്ക് താമസിക്കാന്‍ വാടകക്ക് വീട് കിട്ടൊ?........ചെറുത് മതി...ഞാന്‍ ഒറ്റക്കാണ് വരുന്നത്'' ''ഇക്ക വന്നൊ അതൊക്കെ ഞാന്‍ ശരിയാക്കാ'' ''മോളെ ഞാന്‍ എല്ലാ ആഴ്ച്ചയും വരാട്ടൊ...'' അവളുടെ കവിളിലും ഞങ്ങളുടെ കരള് തുടിക്കുന്ന അവളുടെ വയറ്റത്തും ഉമ്മ കൊടുത്തു. അങ്ങിനെ പുതിയ ഒരു നാട്ടിലേക്ക് ഞാൻ യാത്രയായി... യാത്രകൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് മറക്കാനാവാത്ത ഒരു പാട് അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ട്..... യാത്രകളെ അത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നു.................. നാലു മണിക്കൂര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. കരുനാഗപ്പള്ളി എത്തിയപ്പോള്‍ താജ്മഹലിന്റെ മാതൃകയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച സുന്ദരമായ ഒരു പള്ളി കണ്ടു.അവിടെ കയറി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.അവിടെ മഹാന്‍മാരായ സൂഫിവര്യന്‍മാരുടെ ദര്‍ഗക ഉണ്ട്.അവിടെ കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നു.മനസ്സിനു നല്ല കുളിര്‍മ്മ കിട്ടി ക്ഷീണം മാറി. അവിടെ അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്ന മഹാന് അന്നത്തെ രാജാവ് പള്ളിപണിയാന്‍ കാവ് ഇരിക്കുന്ന കൊടുത്തതാണെന്നും അങ്ങിനെയാണ് കരുനാഗപ്പള്ളി എന്ന പേര് ഉണ്ടായത് എന്നും,അവിടത്തെ ഒരു പ്രായമുള്ള മനുഷ്യന്‍ പറഞ്ഞു. അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി സുജിത്തിനെ വിളിച്ചു. ''ഇക്ക അവിടന്ന് കുറച്ച് കൂടി പോരണം,അമൃതപുരിയിലേക്കുള്ള വഴി ചോദിച്ചാല്‍ മതി.'' അമൃതപുരി നാല് കിലോമീറ്റര്‍ ബോര്‍ഡ് കണ്ടു.മാതാ അമൃതാനന്ദമയിടെ ജന്മ നാടാണ്.അമ്പലങ്ങള്‍ ഒരുപാട് കാണുന്നുണ്ട്.എന്റെ നാട്ടില് ഒരു കിലോമീറ്റില്‍ അഞ്ച് പള്ളികള്‍ എന്ന പോലെ ഇവിടെ അമ്പലങ്ങൾ,വഴിയില്‍ സുജിത്ത് നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ''ഇക്ക വീട് കിട്ടിയില്ല....ഇക്കാക്ക് എന്റെ വീട്ടില്‍ നില്‍ക്കാമൊ?....അമ്മയും അച്ചനും ഞാനും മാത്രമേ ഉള്ളു അവിടെ...പ്ലീസ് ഇക്ക'' ''അത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലെ സുജിത്തെ.....ഞാന്‍ തൽക്കാലം പുറത്ത് മുറിയെടുത്തോളാം'' ''എന്റെ നാട്ടില് വന്നിട്ട് ഇക്ക ഹോട്ടലില്‍ താമസിക്കാനൊ...ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല.....വീട് ശരിയാവുന്നത് വരെ നിന്നാല്‍ മതി...പ്ലീസ്'' അങ്ങിനെ സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. സൈറ്റിലേക്ക് കൊണ്ട് നടക്കുന്ന എന്റെ പഴയ അംബാസിഡർ അവന്റ വീട്ടിലേക്ക് കടക്കില്ല മുന്നിലെ വീട്ടില് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു.ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയ ഉടനെ പത്ത് വയസ്സായ പെണ്‍കുട്ടി ഒാടി വന്നു.എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.വലിയ വിടര്‍ന്ന കണ്ണുകളും നീണ്ട നല്ല ഭംഗിയുള്ള ചുരുണ്ട മുടിയും നല്ല നിഷ്കളങ്കമായ മുഖവും. ''മോളുടെ പേരെന്താ?'' ''നന്ദന'' ആ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരു അമ്മൂമ്മയും ചേച്ചിയും വന്നു.എന്നോട് യാത്ര സുഖമായിരുന്നൊ എന്നെല്ലാം ചോദിച്ചു. സുജിത്ത് പറഞ്ഞു... ''ഇത് നന്ദനയുടെ അമ്മയും അമ്മൂമ്മയും ആണ്.....അച്ചന്‍ ദുബായിലാണ്.....'' സുജിത്തിന്റെയും അമ്മയുടെയും അച്ചന്റെയും അയല്‍വാസികളുടെയും സ്നേഹം ,സഹകരണം എല്ലാം എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി.അവരിലൊരാളായി അവര്‍ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു. വാടക വീട് എടുത്ത് മാറാന്‍ അവര്‍ എന്നെ സമ്മതിച്ചില്ല.എന്റെ ഉമ്മ എനിക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കുന്നത് പോലെ അമ്മ എനിക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ക്രിസ്തുമസ്സിന് പുല്‍കൂട് ഉണ്ടാക്കാന്‍ നന്ദനകുട്ടി കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നല്ല ഒരു പുല്‍കൂട് സെറ്റ് ചെയ്ത് കൊടുത്തു. പെട്ടെന്നാണ് ഞാനും നന്ദനകുട്ടിയും നല്ല കൂട്ടായത്. ചില ദിവസങ്ങളില്‍ അമ്പലത്തില്‍ നിന്നാണ് ഊണ്.അമ്പലത്തില്‍ ഭാഗവതസപ്താഹ യഞ്ജം ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ നല്ല അടപ്രദമന്‍ കൂട്ടി സദ്യ ഉണ്ടാകും.നന്ദന കുട്ടി ആണ് എന്നെയും കൊണ്ട് പോവുക. ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന്‍ മടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് എല്ലാ ശനിയാഴ്ചയും വൈകിട്ടുള്ള ഇന്റര്‍സിറ്റിക്ക് തൃശൂര്‍ക്ക് കയറും.തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ തിരിച്ച് എത്തും.വരുമ്പോള്‍ ഇറച്ചിയും പത്തിരിയും ഉമ്മാനെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കി പൊതിഞ്ഞ് കൊണ്ട് വരും,നന്ദന കുട്ടിക്കാണ്.അവള്‍ ഞാന്‍ വരുമ്പോഴേക്കും എന്റെ ബെന്‍സ് കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും. നന്ദന കുട്ടി എപ്പോളും പറയും ''ഇക്കാക്ക് ഈപറക്കും തളിക മാറ്റിക്കൂടെ'' ''ഇത് രാജാവ് ആണ് മോളെ ബെന്‍സില് പോലും കിട്ടൂല്ല ഇതിലെ യാത്ര.....'' ''ഉണ്ണി വരുമ്പോള്‍ എന്നെ ഇതില് തൃശൂര്‍ക്ക് കൊണ്ട് പോണം.......ഇക്കാക്ക് ആണ് ഉണ്ണി വേണൊ?പെണ്ണ് ഉണ്ണി വേണൊ? ''എനിക്ക് നന്ദന കുട്ടിടെ പോലെ ഉള്ള പെണ്ണുണ്ണി മതി'' അന്ന് നാട്ടില്‍ നിന്ന് വന്നപ്പോള്‍ നന്ദന കുട്ടി നല്ല സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.നാളെ അവളുടെ അച്ചന്‍ വരും. ''അച്ചന്‍ വരുമ്പോള്‍ ഇക്കാക്ക് ഞാനൊരു കൂട്ടം കൊണ്ട് വരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്'' ''എന്തൂട്ടാണ് കാന്താരി'' ''മന്തൂട്ടും കായ പുഴുങ്ങിയത് അമ്പത്താറ് കഷ്ണം........മോന്‍ അച്ചന്‍ വരുമ്പോള്‍ കണ്ടാമതീട്ടാ'' വലിയ ഇഷ്ടമാ അവള്‍ക്ക് അച്ചനെ.ജയന്‍ എന്നാണ് അവളുടെ അച്ചന്റെ പേര്.ദിവസവും ഒരുപാട് നേരം അച്ചനും മോളും സംസാരിക്കും.ഇടക്ക് ഒക്കെ അവള് എന്റെ കയ്യില് ഫോണ് തരും.ജയന്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നോട് സംസാരിക്കും. ''എപ്പോഴും അവള് ഇയാളുടെ കാര്യം പറയും....... ഞാനും തന്റെ പോലെ പ്രവാസം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ പോകേണ്.നാട്ടില് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം പോലെ ജീവിക്കണം.നന്ദന മോള് എന്നെ കാണാതെ സങ്കടം വരണൂന്ന്..എപ്പോഴും പറയും'' '' ഇക്ക അച്ചനെ കൊണ്ട് വരാന്‍ നമുക്ക് ഈ ബെന്‍സില് പോവാം'' ''പിന്നെന്താ നമുക്ക് പോവാലൊ.......സുന്ദരി'' നേരത്തെ കിടന്നു രാവിലെ തന്നെ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പോകാനുള്ളതാ.ജനലില്‍ കൂടി നോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെ ആരും കിടന്നിട്ടില്ല.നാളെ അച്ചന്‍ വരുകയല്ലെ കുറുമ്പത്തി ഇന്ന് അവിടെ ആരേം ഉറക്കില്ല. വാതിലില്‍ തട്ട് കേട്ട് ആണ് ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നത്.സമയം നോക്കിയപ്പോള്‍ പന്ത്രണ്ട് മണി ആയിട്ടുള്ളു. സുജിത്താണ്.......''ഇക്ക മാമന്‍ വിളിച്ചിരുന്നു,ദുബായ് എയര്‍പോര്‍ട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് ജയന്‍ ചേട്ടന്‍ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വണ്ടി ആക്സിഡന്റായി......മാമന്‍...........മാമന്‍ പറഞ്ഞു ജയന്‍ ചേട്ടന്‍ അപകട സ്ഥത്ത് വെച്ച് തന്നെ മരിച്ചു.'' പടച്ചോനെ എന്താ ഈ കേള്‍ക്കുന്നത്.ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം അവിടെ ഇരുന്നു,ആകെ മനസ്സ് ശൂന്ന്യമായി.ഹൃദയം വല്ലാതെ ഇടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവിടെ ഇരുന്ന് നേരം വെളുപ്പിച്ചു. രാവിലെ അവിടെ നിറച്ച് ആളുകള്‍ എത്തി.എനിക്ക് ആ കുഞ്ഞിനെ കാണാനുള്ള ശക്തി ഇല്ല. ബോഡി എത്താന്‍ ഒരാഴ്ച കഴിയും.അവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്ക് പോന്നു. ജയന്‍ ചേട്ടന്റെ സംസ്കാരം കഴിഞ്ഞു കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് കരുനാഗപ്പള്ളിയിലേക്ക് തിരിച്ച് പോന്നത്. പതിവ് പോലെ ഉമ്മ പത്തിരിയും ഇറച്ചിയും ഉമ്മ എടുത്ത് വെച്ചിരുന്നു.എനിക്ക് അത് എടുക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല. നന്ദന മോളുടെ വീട് എത്താനായപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു. പക്ഷെ വീട് പൂട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ''അവരെ നന്ദനയുടെ അമ്മയുടെ വീട്ടുകാര് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.....നന്ദന കുട്ടി പോകുമ്പോള്‍ ഇക്കാനെ അന്വേഷിച്ചു....ഇത് തരാന്‍ ഏല്‍പിച്ചു.'' സുജിത്ത് നന്ദന കുട്ടിടെ അച്ചന്റെ മണമുള്ള പൊതി എന്റെ കൈകളില്‍ തന്നു. എന്റെ കൈകള്‍ വിറച്ചു......ഞാനത് തുറന്നു നോക്കി....... ''കുട്ടിഉടുപ്പും ............കുഞ്ഞ് സ്വര്‍ണ്ണ കമ്മലും'' .................................................................. സിയാദ് ചിലങ്ക
3.7k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

full part ഇക്കാ എന്ന പുണ്യം ############## വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഇക്കാന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വലതു കാൽ വെച്ച് കയറുമ്പോൾ മനസ്സ് നിറയെ പേടിയായിരുന്നു കാരണം ഇക്കാനെ നേരിൽ കാണുന്നത് തന്നെ ഇന്നാണ് ഇക്കാ ഗൾഫിലായത് കൊണ്ട് നേരിൽ കാണാൻ ഞങ്ങൾക്ക് പറ്റിയിട്ടില്ല ഇക്കാന്റെ പെങ്ങളും ഉമ്മയുകൂടി വന്നു കണ്ടു ഇഷ്ട്ടപെട്ടതാ എന്നെ എന്റെ ഫോട്ടോ മാത്രമെ ഇക്കാ കണ്ടിട്ടുള്ളു ഉമ്മക്കും പെങ്ങൾക്കു ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ എനിക്കു ഇഷ്ട്ടപെട്ടു എന്നായിരുന്നു ഇക്കാന്റെ തീരുമാനം ' ആകെ ഞാൻ ഫോണിൽ കൂടി ഇക്കനോട് സംസാരിച്ചത് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ മാത്രം ആണ് ഇക്കാ പുതിയ വീട് വെച്ച് അവിടേക്ക് തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചു കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ആയിരുന്നു ആഗ്രഹം " ഇക്കാന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ തന്നെ പുതിയ വീട്ടിലെക്ക് തന്നെയായിരുന്നു ഞാൻ ഇക്കാന്റെ കൈപിടിച്ച് വലതു കാൽ വെച്ച് കയറിയത് " വിവാഹം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും പോയി പിന്നെ ഇക്കാന്റെ ഉമ്മയും പെങ്ങളും മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു വീട്ടിൽ " ഇക്കാന്റെ ഉമ്മ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇനി മോള് വേണം എല്ലാ കാര്യങ്ങളു നോക്കി നടത്താൻ കാരണം ഞങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ പോവും അവിടെ വീട് അടച്ചിട്ട് വന്നതാ ഇപ്പോ കുറെ ദിവസമായില്ല ഇവിടെ അവിടെ വീട് എല്ലാ നാശമായി കിടക്കുന്നുണ്ടാകും ഇന്നുടി പോയിട്ടില്ലങ്കിൽ ആ വീടിന്റെ അവസ്ഥ പിന്നെ ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ മോൾക്ക് ഊഹിക്കലോ " അതുകൊണ്ട് മോള് വേണം ഇനി അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാ നോക്കാൻ " ഇടക്ക് ഉമ്മ ഇവിടെ വരാം എന്നാ ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം റസി.. എന്താ ഇക്കാ ഞാൻ പുറത്ത് പോവാ കുറച്ച് വൈകും വരാൻ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാനുണ്ടോ ഇല്ല ഉണ്ടങ്കിൽ പറഞ്ഞോ മടിക്കണ്ട ഉം ഹും ഒന്നും ഇല്ല വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ആഴ്ച ഒന്നായി എന്നിട്ടും നിന്റെ ഈ നാണം മാറിയില്ലേ അത് ഇക്കാ എന്നെ നോക്കി പറയുമ്പോൾ എനിക്കി കൂടുതൽ നാണമായിരുന്നു ഞാൻ പോയി വരാം കതക് അടച്ചെക്ക് വൈകുന്നേരം ആവുമ്പോയെക്കു എനിക്കി ഭയങ്കര വയറുവേദനയുതുടങ്ങി പടച്ചോനെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും വയറു വേദന വന്നാൽ പിന്നെ ആ ദിവസം പോക്കാ എന്റെ എങ്ങിനെ ഇക്കനോട് ഞാനിത് പറയും ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ പേടിയാകുന്നു എന്തായാലും എന്റെ ഉമ്മാനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ ! അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട പടച്ചോനെ വേദന കൂടുകായണല്ലോ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും അപ്പോഴാ ആരോ ബെല്ല് അടിച്ചത് പതിയെ വയറുഅമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ പോയി നോക്കി അള്ളാ ഇക്കാ ആണല്ലോ " പടച്ചോനെ ഞാനിപ്പോ എന്താ പറയുക ഒന്ന് നല്ലതുപോലെ എണീറ്റു നിൽക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ലല്ലോ എനിക്കി അത്രക്ക് വേദനയാണ് മെല്ലെ പോയി ഡോർ തുറന്നു കൊടുത്തിട്ട് വീണ്ടും പോയി കിടന്നു എന്താ റസി എന്തുപറ്റി നിനക്ക് ഒന്നുല്ല ഇക്കാ " പിന്നെ എന്താ കിടക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ കിടക്കാത്ത ആള് ആണല്ലോ നീ അത് പിന്നെ ഭയങ്കര തലവേദന നിന്റെ വയറിൽ ആണോ നിന്റെ തല തലവേദന വന്നാൽ ആരെങ്കിലും വയറിൽ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു വേദന സഹിക്കുമോ എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത് എന്നോട് പറയടി ഒന്നുല്ല ഇക്കാ അത് ഇപ്പോ മാറിക്കോളും പടച്ചോനെ എന്താ ഞാൻ പറയുക അയ്യേ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ നാണം ആവുന്നു ഞാൻ ഇക്കാക്ക് ചായ എടുത്തു തരാം വേണ്ട എനിക്കിപ്പോ ചായ വേണ്ട നീ കുറച്ച് നേരം കിടന്നോ അത് കേട്ടപ്പോൾ കുറച്ച് സമാധാനമായി വേദനന്റെ കടുപ്പം കൊണ്ടാവാം അറിയാതെ ഞാനൊന്ന് മയങ്ങി പോയി പെട്ടന്ന് എന്റെ വയറിൽഒരു ചൂടുസ്പർശം പെട്ടന്ന് ഞാൻ ഞെട്ടി എണീറ്റു ഇക്കാ എന്റെ വയറിൽ മെല്ലെ തലോടികൊണ്ട് ചോദിച്ചു ഇപ്പോ എങ്ങിനെയുണ്ട് നിന്റെ വേദന അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി നീ എണീറ്റ് ഈ ചായ കുടിക്കി വേദന കുറഞ്ഞോളും എന്തിനാ ഇക്കാ ചായ ഇടാൻ പോയത് എന്നെ ഒന്നും വിളിച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ അത് എന്താ ഞാൻ ഇട്ടാൽ നീ കുടിക്കില്ലേ ഇന്ന് നീ ഒന്നും കഴിച്ചില്ല ലെ ഞാൻ രാവിലെ പോവുമ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ പോരായിരുന്നോ നിനക്ക് ഞാൻ പുറത്ത് നിന്ന് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി വരില്ലായിരുന്നോ അതൊന്നും വേണ്ട ഇക്കാ ഞാൻ ഇപ്പോ തന്നെ ഉണ്ടാക്കാം എല്ലാ വേണ്ട നീ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കേണ്ട " കിടന്നോ ഞാൻ പോയി ഭക്ഷണം വാങ്ങി വരാം " വേണ്ട ഇക്കാ അതൊന്നും വേണ്ട എന്റെ മോളെ എനിക്കി ഉമ്മയും പെങ്ങളും എല്ലാ ഉണ്ട് അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യം ഒന്നും എന്റെ മോൾ എന്നോട് മറച്ചുവെക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല നിന്റെ കാര്യം എന്നോട് അല്ലാതെ പിന്നെ നീ ആരോടാ പറയാൻ പോവുന്നത് രാവിലെ പോവുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിച്ചില്ലേ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചത് എന്ത് ഉദ്ദേശിച്ചായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോ എന്റെ മോൾക്ക് മനസ്സിലായോ എന്റെ പെങ്ങൾ വേദനകൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ സങ്കടം മുഴുവൻ എനിക്കായിരുന്നു ആ എന്നോടാ നിന്റെ ഈ ഒളിച്ചു കളി കിടന്നോ ഞാൻ കടയിൽ പോയി പെട്ടന്ന് വരാം റസി എഴുന്നേൽക്ക് ദെ എന്തെങ്കിലും വന്ന് കഴിക്കി എനിക്കി ഒന്നും വേണ്ട ഇക്കാ വേദന സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും ബെഡിലേക്ക് വീണു എന്നാ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായഎങ്കിലും കുടിക്കി ചായ എന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് വെച്ച് തന്നപ്പോൾ ഞാൻ കുടിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇക്കാന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസ് വാങ്ങാൻനോക്കി ദെ മിണ്ടാതെ ഇത് കുടിക്കി എന്നിട്ട് നീ കിടന്നോ " ഇക്കാക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പൊന്നും ഇല്ലല്ലോ എന്തിനാ പൊന്നെ നിന്നോട് വെറുപ്പ് എന്റെ ഈ വയറു വേദന കാരണം ഇക്കാക്ക് നല്ലതുപോലെ ഭക്ഷണം വരെ കിട്ടാതെ ആയില്ലേ " ചായ കുടിച്ച ഗ്ലാസ്‌ മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് ഇക്കാ എന്നോട് പറഞ്ഞു " സ്ത്രീകളോട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബഹുമാനം തോന്നിപോവുന്നത് ഈ നിമിഷത്തിലാ " പാവം എല്ലാ മാസവും എന്ത് മാത്രം വേദന അവർ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് . ഇതെക്കെ എത്രയോ പുരുഷജന്മങ്ങൾ കാണാതെ പോവുന്നു ഇക്കാന്റെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ഓരോ വാക്കുകളു എന്റെ വേദനയുടെ അളവ് കുറയുന്നത്പോലെ തോന്നി എന്റെ മുഖം മെല്ലെ പിടിച്ചുയർത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിന്റെ വേദന എന്റെയും വേദനയാണ് നിന്നെക്കാൾ നിന്റെ വേദന ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് " ഈ സമയത്ത് അല്ലേ പൊന്നെ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹവും തലോടലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഒരു പെണ്ണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇക്കാന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് എന്നെ ചേർത്ത് നിർത്തി ഇക്കാ എന്നെ പുണരുമ്പോൾ എന്റെ വേദനയെല്ലാം അലിഞ്ഞുഇല്ലാതെആയത് പോലെ തോന്നി പോയി ഭാര്യനെ സ്നേഹിക്കേണ്ടത് കിടപ്പറയിൽ മാത്രമല്ല..... . ഏത് വേദനയിലും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് നിർത്തി നിനക്ക് ഞാനുണ്ടന്ന് പറയുമ്പോഴാ അവൻ യഥാർത്ഥ ഭർത്താവ് ആവുന്നത് "
2.9k views
2 hours ago
#

📔 കഥ

#നേരം കിടപ്പറയിൽ നടുംപുറത്ത് ഒട്ടിനിരങ്ങി കിന്നരിക്കാൻ വന്ന അവളെ ഇടംകൈയ്യാൽ തട്ടിമാറ്റിയിട്ട് തെല്ലു ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു " നേരമില്ലാത്ത നേരത്താ അവൾടെയൊരു ശൃംഗാരം, മാറിക്കിടക്കെടി അസത്തേ" ക്ഷീണത്തോടെ പുതപ്പിനടിയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയ എന്നിൽ അവളോടുള്ള മടുപ്പ് ഞാൻ നന്നേ പ്രകടമാക്കിയപ്പോഴും ആ മുഖത്തുണ്ടായ വാട്ടം ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു എന്നിലെ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ സ്വയം ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പണ്ടത്തേ പോലെ ഞാനവളോടധികം സംസാരിക്കാറില്ല എന്ന് മനസ്സിലായത്, അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ഉത്തരമെന്നോണം ഒരു മൂളൽ മാത്രം അവശേഷിച്ചപ്പോളും ഒരിറ്റ് പരിഭവം പോലും ഒരു വാക്കു കൊണ്ടു പോലും അറിയിച്ചിട്ടില്ലവൾ വാതോരാതെയുള്ള അവളുടെ സംസാരത്തെ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയിരുന്ന എനിക്ക് പിന്നീടത് അരോചകമായി തോന്നിയിട്ടുള്ളതിന്റെ പൊരുൾ അന്നും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു ഓഫീസിലെ പ്രഷറും ജോലി സമ്പന്ധമായ ടെൻഷനുകളും കാരണം തരിച്ചിറങ്ങുന്ന എന്റെ തലയുടെ പെരുപ്പം മാറ്റാൻ ആ ദേഷ്യമെല്ലാം ഇറക്കി വെക്കാറുള്ളത് കാരണമില്ലാഞ്ഞിട്ടുo കാരണമുണ്ടാക്കിയവളോട് വഴക്കടിച്ചിട്ടായിരുന്നു അന്നും അടുക്കളത്തിണ്ണയിൽ കണ്ണീർ വാർത്ത് സങ്കടങ്ങളെല്ലാം കരഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോഴും ഒരു ആശ്വാസവാക്കു കൊണ്ടു പോലും ഞാൻ സാന്ത്വനപ്പെടുത്താൻ മുതിർന്നിട്ടില്ല എന്നതു തന്നെയാണ് സത്യവും അന്നതെല്ലാം മനപ്പൂർവ്വം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചത് എന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിനൊരൽപ്പം കോട്ടം തട്ടരുതെന്നെനിക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെയായിരുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർത്യവും മാറി മാറി വരുന്ന സിനിമകൾ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം തിയ്യേറ്ററിൽ പോയി കാണുമ്പോഴും ഒരിക്കൽ പോലും തിയ്യേറ്ററിൽ പോയി ഒരു സിനിമ കാണണം എന്ന അവളുടെ ആഗ്രഹത്തെ മനപ്പൂർവ്വം തള്ളിക്കളയുകയാണ് ഞാനും ചെയ്തിട്ടുള്ളത് ഓഫീസ് വിട്ട് നേരത്തേ വരണേ എന്നവൾ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ അന്നെല്ലാം ക്ലബ്ബിൽ പോയി ചീട്ട് കളിക്കുകയോ ബാറിൽ പോയി രണ്ടെണ്ണം വീശുകയോ ചെയ്യാറാണ് പതിവും ഒരിക്കൽ പ്രാണനു തുല്യം പ്രണയിച്ചവളോടെനിക്ക് എന്തിനാണിത്രയും ദേഷ്യം തോന്നിയിട്ടുള്ളത് എന്ന കാരണം അപ്പോഴും എനിക്ക് സ്വയം അറിയില്ലായിരുന്നു അല്ല, എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാനിങ്ങനെയെന്ന് സ്വയം ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യവുo, അങ്ങനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൾക്കിത്രയുo വേദനിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു സ്നേഹത്തോടെയവളോടൊന്ന് മിണ്ടിയിട്ട് കാലങ്ങളായി നല്ലൊരു സാരി വാങ്ങിച്ച് കൊടുത്തിട്ട് കാലങ്ങളായി എന്തിനേറെ യാത്രകൾ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നവളെ ഒന്നു പുറം ലോകം കാണിച്ചിട്ട് തന്നെ കാലങ്ങളായി എന്നിട്ടും ഇന്നോളമൊരു പരാതി പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ലവളെന്നോട് , ഞാനെത്രയൊക്കെ ക്രൂശിച്ചിട്ടും ആഴ്ച്ചയിലൊരിക്കലെങ്കിലും അമ്പലത്തിൽ പോയി എന്റെ പേരിൽ പുഷ്പാഞ്ജലി കഴിക്കുന്ന പതിവ് തെറ്റിച്ചിട്ടില്ലവളിന്നോളം സമയത്തിന് സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വില കൽപ്പിക്കാറുള്ള ഞാൻ അനാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നേരം കണ്ടെത്തുമ്പോഴും അവൾക്ക് വേണ്ടി ഒരിത്തിരി സമയം മാറ്റിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല അവളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് നേരെ ഒരൊറ്റ ഉത്തരം കൊണ്ടവളുടെ വായടപ്പിക്കാറുണ്ട് ഞാൻ , നേരമില്ല എന്നയാ ഉത്തരം കൊണ്ട് നേരമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലയത് നേരം ഞാൻ സ്വയം കണ്ടെത്താഞ്ഞിട്ടാണെന്ന് ഇപ്പോഴാണെനിക്ക് മനസ്സിലായത് അന്ന് ഓഫിസിലേക്ക് പോകും വഴിയെ റോഡ് മുറിഞ്ഞു കടക്കുന്നതിനിടയിലാ കാറു വന്നെന്നെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചപ്പോൾ വലതുകാലിനേറ്റ ക്ഷതം മൂലം ഒരാഴ്ച്ച ബെഡ് റെസ്റ്റ് വേണമെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു ഊണുo ഉറക്കവുo മലമൂത്ര വിസർജനവും ഒരേ കിടപ്പിൽ തന്നെയായപ്പോൾ, ആർക്ക് വേണ്ടിയാണോ ഞാൻ നേരം കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത് അവരാരുമായിരുന്നില്ല എന്നെ പരിപാലിച്ചതും ഞാനൊരിക്കൽ പോലും ഒരിത്തിരി സമയം പോലും മനസ്സറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടില്ലാത്തവൾ ആയിരുന്നു ആ നേരത്ത് എനിക്കൊരു കുറവും വരുത്താതിരുന്നത് അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്റെ മലവും മൂത്രവും കോരാൻ എനിക്ക് നേരമില്ല എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ല നേരാ നേരത്തിനെനിക്ക് കഞ്ഞി തരാൻ നേരമില്ല എന്ന് നീരിച്ച കാല് വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ കാറുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ല ആവി പിടിച്ച് തരാൻ അവൾക്ക് നേരം ഇല്ല എന്ന് പലപ്പോഴും അവളെനിക്കു വേണ്ടി കഴിക്കുന്ന പങ്കപ്പാട് കാണുമ്പൊ ഇടയ്ക്കെന്റെ മനസ്സ് വിങ്ങാറുണ്ട്, ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ അവളോട് മടുപ്പു തോന്നിയിട്ടുള്ള ഞാൻ അവളോടാ ചോദ്യം ചോദിക്കും ഇത്രയൊക്കെയായിട്ടും എന്നോടൊരിത്തിരി മടുപ്പ് പോലും തോന്നിയിട്ടില്ലേ നിനക്ക് എന്നയാ ചോദ്യം ചോദ്യം മുഴുവിക്കും മുൻപേ അവളെന്റെ ചുണ്ടു പൊത്തിയിരുന്നു ഉത്തരമായത് അവളുടെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളയായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതലൊന്നും വേണ്ട എന്റെ കണ്ണടയും വരെ ഏട്ടന്റെ മുഖത്തെയീ സന്തോഷം കണ്ടാൽ മതി എന്ന അവളുടെ മറുപടിയിൽ മാറോടവളെ ചേർത്തു പിടിച്ച് ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് മാപ്പു പറയുകയായിരുന്നു ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളെന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി നേരം കണ്ടെത്താനായില്ലെങ്കിൽ അല്ലാതെ ചിലവഴിക്കുന്ന സമയത്തിന് പുല്ല് വില പോലുമില്ല എന്നുള്ള സത്യം
1.4k views
4 hours ago
#

📔 കഥ

full part ദേവൂട്ടി *mരചന:: അച്ചു വെള്ളായണി Part 01 "നീയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിന്റെ ദേവൂട്ടി ??  എങ്ങനെയാട അവൾക് നിന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്യാൻ മനസ്സ് വന്നത് ? "   ചെറിയ മയക്കത്തിലും ആ വാക്കുകൾ എന്റെ  കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  അച്ഛന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ. നെറ്റിയിലും തലമുടിയിലും  തഴുകുന്നത് അറിഞ്ഞാണ് ഞാൻ മയക്കത്തിൽ കണ്ണ് തുറന്നത്.    എന്റെ അരികിൽ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നു  പാതി മയക്കം വിട്ടു കണ്ണ് തുറക്കും മുൻപേ നേഴ്സ് വന്നു അടുത്ത ഇൻജെക്ഷൻ കേറ്റി.  "മയക്കം കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല കൈകളിലും കാലിലും നിസ്സാര മുറിവുകളുണ്ട്, അത് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്,  ഒന്നുറങ്ങി എണീറ്റാൽ പോകാം " പാതി മയക്കത്തിൽ ഡോക്ടർ അച്ഛനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.    ഇൻജെക്ഷൻ ഡോസ് ഇച്ചിരി കൂടിപ്പോയിന്ന് തോന്നുന്നു..  കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു പോകുന്നു.  എങ്കിലും ആ വാർഡിലെ ചെറിയ ചെറിയ അനക്കവും ഒച്ചയും  അച്ഛന്റെയും  ഡോക്ടറുടെ സംസാരവും എല്ലാം വെക്തമായി കേൾകാം.  കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു പോകുന്നു.  "ദേവൂട്ടി ഓടരുത് അവിടെ നിൽക്കൂ. " അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ആലസ്യത്തിലേക്ക് വീണുപോകുന്ന എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് അമർത്തി  ചിമ്മി തുറന്നു  പേര് കേട്ട സൈഡിലേക് നോക്കി.  ഒരു അമ്മ അവരുടെ കുട്ടിയുടെ പുറകെ ഓടുകയാണ്. അഞ്ചു വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ളൊരു സുന്ദരി കുട്ടി.  വാർഡിലുള്ള രോഗികളുടെയും അവരുടെ കൂടെ വന്നവരെയും അവിടെയുള്ള എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ആ കൊച്ചു സുന്ദരി ഓടി കളിക്കുകയാണ്.  പലരും തങ്ങളുടെ വേദനകൾ മറന്നു ആ കുട്ടിയുടെ കുസൃതികളെ ആസ്വദിക്കുന്നു.  പല അവസ്ഥകളിൽ ആ വാർഡിൽ കഴിയുന്നവരുടെ മുഖത്തെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ആ കൊച്ചു സുന്ദരിക്കുട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞു.. ദേവൂട്ടി...... മോളെ ദേവൂട്ടി....,,  ഓരോ തവണയും ആ പേര് ഹാളിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുമ്പോൾ  എന്റെ കാതുകളിലല്ല  നെഞ്ചിലായിരുന്നു വന്നു പതിച്ചതു  ആരതി ശിവൻ ...   പ്രെസെന്റ് മിസ്സ്,,,  അക്ഷയ് സോമൻ...  പ്രെസെന്റ്.,,, ബിനിത  പ്രെസെന്റ് മിസ്സ്  ദേവിക.....,,, ദേവിക ?  രണ്ടു പ്രാവശ്യം പേര് വിളിച്ചിട്ടും പ്രെസെന്റ് കേൾക്കാതെ ആയപ്പോൾ മിസ്സിന് ദേഷ്യം വന്നു  ദേവിക പേര് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടില്ലേ?    ക്ലാസ്സിൽ വർത്താനം പറഞ്ഞിരുന്നൽ നല്ലത് കിട്ടും എന്റെന്ന്.  ദേവൂട്ടി വന്നിട്ടില്ല മിസ്സ്.,  അടുത്തിരുന്ന കുട്ടി എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു.  വന്നിട്ടില്ലേ?  എന്താ ദേവിക ഇടയ്ക്ക് ലീവ് പ്ലസ് ടൂ ആണെന്ന് അറിയില്ലേ.  ഇങ്ങനെ ലീവ് ആയാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും ?  ഈ കൊല്ലം പ്ലസ് ടൂ ജയിക്കാൻ ഉദ്ദേശമില്ലേ ?  എക്സാം ഒക്കെ അടുത്ത് വരുന്ന കാര്യം ആർക്കും ഇനിയും മനസിലായില്ലന്നുണ്ടോ ?  "രാവിലെ തന്നെ ഭദ്രകാളി കലിപ്പിലാണ്" ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ ആ കമന്റ് ഒരു നിമിഷത്തെക്ക് ക്ലാസ്സിൽ കൂട്ടചിരി പടർന്നു.   "സൈലെൻസ് " മേശയിൽ അമർത്തി കൊട്ടി മിസ്സ് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. "ആരാടാ കമന്റ് അടിച്ചത് ?  കലിപൂണ്ട മിസ്സ് ഇരിക്കുന്ന സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്  ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് വന്നു  "കമന്റ് അടിച്ചത് ആരാണെന്നു പറയുന്നത് വരെ എല്ലാവരും എണീറ്റു നിൽക്കടാ അവിടെ." "വെറുതെ നിൽക്കണ്ട കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു കൈകൾ കൂടെ പൊക്കിക്കോ :;  മിസ്സിന്റെ ശബ്ദം ഇച്ചിരി കടുപ്പം ആയിതുടങ്ങി  ഒരാള് കമന്റ് അടിച്ചതിനു എന്തിനാ ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ  എല്ലാരും  എഴുന്നേൽക്കണം അവനെ മാത്രം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തിയാൽ പോരെ ?     കൂട്ടത്തിൽ ഒരുത്തന്റെ ഈ കമന്റ് ഒന്നൂടെ ക്ലാസ്സിൽ ചിരി പടർന്നു.  പക്ഷെ ഈ പ്രാവശ്യം ചിരി അധികം നീണ്ടു നിന്നില്ല. കാരണം മിസ്സ് തൊട്ടടുത്തുള്ള കാരണം എപ്പോഴാ അടി കൊള്ളുക എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല  കമന്റ് അടിച്ചത് ആരാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ അവനൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാവരും ഇരിക്കാം ; "ഇവനാണ് മിസ്സ് കമന്റ് അടിച്ചത് " ക്ലാസ്സിലെ പഠിപ്പി കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളൊരുവനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു മാതൃകയായി.  ആഹാ നിയണോ. ?  എല്ലാവരും ഇരുന്നോ. നീ നേരെ പുറത്തേക്കു പൊയ്ക്കോ.  എന്നിട്ട് ആ വരാന്തയിൽ ചെന്ന് നിക്ക്   ടീച്ചർമാരെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിക്കുമ്പോ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കാം.. കേട്ടോ  എന്താ വിളിച്ചേ ഭദ്രകാളി അല്ലെ?  ഹ്മ്മ്.... അമർത്തി മൂളികൊണ്ട് മിസ്സ് അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി.  നേരെ പുറത്തേക്കു വിട്ടോ.  പുറത്ത് പോകാൻ കിട്ടിയ അവസരം എല്ലാ ഉഴപ്പൻമാരെയും പോലെ അവനും അത് ആസ്വദിച്ചു വരാന്തയിലേക്ക് നീങ്ങി.   ആഹാ.. അവനെന്താ സുഖം.. സ്വർഗം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ അല്ലെ  പുറത്തേക്കു പോകുന്നേ  ദേവിക എന്താ ലീവ്?  ആർക്കും അറിയില്ലേ ?  എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കികൊണ്ട് മിസ്സ് ചോദിച്ചു.  "ദേവികയുടെ വീട് പവിയുടെ വീടിനടുത്തണ് മിസ്സ്." ക്ലാസ്സിലെ അടുത്ത അശിരീരി ഉയർന്നതു എനിക്ക് നേരെയായിരുന്നു.  ആണോ പവി ?  നിന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള കുട്ടിയാണോ?  അതെ മിസ്സ്.,, എന്റെ വീടിന്റെ കുറച്ചു അപ്പുറത്തെ വീട്.  എന്നിട്ടാണോ ഞാനിവിടെ ഇത്ര നേരം തൊണ്ട പൊട്ടിച്ചു ചോദിച്ചത് നീ  കേൾക്കഞ്ഞത് ?  " ഒക്കെ കണക്കാ.. പ്ലസ് ടൂ കഴിയാറായി. അതുകൊണ്ട് ടീച്ചർമാരോടും ആരോടും പേടിയില്ലന്ന ഭാവം." വീടിന്റെ അടുത്തായിട്ടും നീ ഒന്ന് അനേഷിച്ചു നോക്കിയില്ലേ പവി ?  "അവര് തമ്മിൽ ലൈനാ ടീച്ചറെ"" കട്ട ചങ്കിന്റെ ലൈസെൻസ് ഇല്ലാത്ത നാവ് കാരണം ഞാനാകെ ചൂളി പോയി.  ഇത്തവണ ഞാൻ ഒഴികെ ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും കൂട്ടചിരിയിൽ മുഴുകി.  എനിക്ക് മാത്രം ചിരി വന്നില്ല  പകരം നല്ലപോലെ ചമ്മി.  പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം  പ്ലസ് ടൂ ആണ് പാസ്സ് ആയാൽ നിങ്ങൾക്ക് കൊള്ളാം.  കാമുകനും കാമുകിയും കളിച്ചു തോറ്റു തൊപ്പിയിട്ട് കാണാനുള്ള ഇടവരരുത്.  ആകെ നാണക്കേടയി. ആ ഒരു ദിവസം മുഴുവനും കുറച്ചു നാണക്കേട് കാരണം അധികം ആരോടും  സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും പോയില്ല.  ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു നടന്നിരുന്ന കളികൂട്ടുകാരായിരുന്നു ഞാനും ദേവൂട്ടിയും.  എന്നേക്കാൾ രണ്ടു വയസിനു ഇളയത് ആയിരുന്നു  ഒന്നിച്ചു സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കാലം മുതലുള്ള കൂട്ടുകെട്ട്.  ഞാൻ ആദ്യം പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസ്സായതിന് ശേഷം +1⃣⃣ പഠിക്കാൻ പോകാൻ അച്ഛൻ കുറെ നിർബന്ധിച്ചു.  പക്ഷെ ദേവൂട്ടിയും കൂടി പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഒരുമിച്ചു ഒരേ കോളേജിൽ പോകാനായിരുന്നു താല്പര്യം.  വെറുതെ നിന്റെ രണ്ടു വർഷം വെറുതെ കളയണോ മോനെ?  അച്ഛന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മൗനമായിരുന്നു എന്റെ  മറുപടി.  പക്ഷെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ  അച്ഛൻ ഒരിക്കലും എതിര് പറഞ്ഞില്ല.  എനിക്ക് 4⃣⃣ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും ഡിവോഴ്സ് ആയിരുന്നു.  എന്റെ നേരെ മൂത്തത് ചേച്ചി.  എന്നേക്കാൾ നാലു വയസ്സിനു മുകളിൽ.  കോടതിയിൽ വച്ച് ആരുടെ കൂടെ പോകാനാണ് ഇഷ്ട്ടമെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛനെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു.  അങ്ങനെ നാലാമത്തെ വയസ്സിൽ അമ്മയെയും ചേച്ചിയെയും വിട്ടു പിരിഞ്ഞു അച്ഛന്റെ കൂടെ ജീവിതം തുടങ്ങി.  ഒരു ദുശീലം പോലുമില്ലാത്ത അച്ഛനായിരുന്നു എന്റെ റോൾ മോഡൽ.  അച്ഛനെ കണ്ടു വളർന്നു.  അമ്മയുടെയും ചേച്ചിയുടെയും സാന്നിധ്യം ഇല്ലാതെ വളർന്ന എന്നോട് ഒരു പെൺകുട്ടി കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും പരിചരണവും എന്നിൽ എത്രമാത്രം സന്തോഷം നിറയുന്നുണ്ടെന്നു അച്ഛന് മനസിലാവും   അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ആ ഒരു തീരുമാനം അച്ഛൻ സന്തോഷപൂർവ്വം അംഗീകരിച്ചു.  ആ രണ്ടു വർഷം അച്ഛനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ പണിക്ക് പോയി കുറച്ചു കാശൊക്ക ഉണ്ടാക്കി  ദേവൂട്ടിയുടെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ഒരേ കോളേജിൽ ചേർന്നു  ഒരേ കോഴ്സ്, ഒരേ ക്ലാസ്സ്,  +1⃣⃣ൽ പഠിക്കുമ്പോ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു പെൺകുട്ടി എന്നോട് കാണിച്ച സൗഹൃദത്തിന്റെ പേരിൽ ആദ്യമായി ദേവൂട്ടി എന്നോട് വഴക്കിടാൻ തുടങ്ങി.  ആ പെൺകുട്ടിയോട് മിണ്ടുന്നതും അവളെ കുറിച്ച് പറയുന്നതും എല്ലാം വളരെ ദേഷ്യത്തോടെ മാത്രമേ ദേവൂട്ടി കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.  പലപ്പോഴും അനാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്കു വഴക്കിടാൻ തുടങ്ങി.  മിണ്ടാതെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി  ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു എന്നോട് പറയാതെ വേഗത്തിൽ നടന്നു പോയ ദേവൂട്ടിയെ പിടിച്ചു നിർത്തി ചോദിച്ചു  നിനക്ക് എന്തുപറ്റി എന്തിനാ എന്നോട് ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നതും മിണ്ടാതെ നടക്കുന്നതും?   നീ കാര്യം പറ ദേവൂട്ടി, എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ.  കാര്യം എന്താണെന്നു പവിയേട്ടന് കേൾക്കണോ?  ആ വേണം..  എന്നാ കേട്ടോളു.   പവിയേട്ടൻ അവരോടു മിണ്ടുന്നതും കൊഞ്ചികുഴയുന്നതും ഒന്നും എനിക്ക് ഒട്ടും പിടിക്കുന്നില്ല. മാത്രവുമല്ല നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്.  അതിന് ഞാൻ ആരോടും കൊഞ്ചികുഴഞ്ഞില്ലല്ലോ ദേവൂട്ടി,  അവര് ഇങ്ങോട്ട് ആയാലും മതിയല്ലോ  എന്തോന്ന്?  കുന്തം,,,  ഞാൻ പോണു. പവിയേട്ടൻ ആടിപാടി മെല്ലെ വാ.  മറ്റുള്ളവരോട് ഞാൻ കാണിച്ച അടുപ്പം കണ്ടപ്പോൾ  ദേവൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു.  അവിടെ മുതൽ ദേവൂട്ടിയിലെ ദേഷ്യവും പരിഭവങ്ങളും കാണാൻ മനഃപൂർവം ഓരോ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി തുടങ്ങി.  അപ്പോഴെല്ലാം അവളുടെ പിണക്കങ്ങളും മുഖം വീർപ്പിച്ചുള്ള നടത്തവും ശരിക്കും കളികൂട്ടുകാരി എന്നതിലുപരി അവളെ എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.  ഓരോ പിണക്കങ്ങൾക് ശേഷവും എന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു പറയും പവിയേട്ടൻ ദേവൂട്ടിയുടെയാണ് വേറെയാരും സ്നേഹിക്കണ്ട, അതിനു ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല  അവളുടെ ഓരോ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അങ്ങ് ആഴ്ന്നിറങ്ങി അത് പിന്നീട് അടക്കാനാവാത്ത സ്നേഹമായി, ആ സ്നേഹം പിന്നീട് അവളോടുള്ള പ്രണയമായി.  ചെറുപ്പം മുതൽ അച്ഛനായിരുന്നു എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്.  അമ്മയുടേയോ കൂടെപ്പിറപ്പിന്റെയോ സ്നേഹം അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.  ദേവൂട്ടിയുടെ സ്നേഹം എന്നെ ശരിക്കും എന്താ പറയാ അവളായിരുന്നു എന്റെ ലോകം.   അതെ ദേവൂട്ടിയെ ഞാൻ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി...  പവിയേട്ടൻ എന്റെയാണെന്ന് ഓരോരുത്തരോടും അവകാശത്തോടെ പറയുന്നത് കാണുമ്പോ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം ആയിരുന്നു എന്റയുള്ളിൽ.  ഞങ്ങളുടെ ഈ കുഞ്ഞി പ്രണയം ആദ്യം എന്റെ ചങ്ക് അറിഞ്ഞു.  അവൻ നല്ലവൻ ആയോണ്ട് അവന്റെ കുറച്ചു ചങ്കുകളും അറിഞ്ഞു.  പിന്നെ ക്ലാസ്സിൽ അറിഞ്ഞു. അവസാനം ഇപ്പൊ ദാ ടീച്ചറുടെ കാതുകളിൽ എത്തി.     ഇനി കോളേജ് മൊത്തം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങും മുൻപ് എങ്ങനേലും ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു കിട്ടി ഇവിടുന്നു പോകാൻ തിരക്കായിരുന്നു..  കാമുകി കാമുകൻ കളിച്ചു എക്സാം ഒന്നും പൊട്ടിയില്ല ദേവൂട്ടി നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങി പാസ്സായി.  ഞാനും പേരിനു പാസ്സായി. അതുകൊണ്ട് മിസ്സിന് മുന്നിൽ കുറച്ചു ഗമയിൽ തലപൊക്കി നടക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.  പ്ലസ് ടൂ ലൈഫ് കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് ഓടി രക്ഷപെട്ടു  നേരെ ചെന്ന് വേറൊരു കോളേജിൽ ചേർന്നു.  കോളേജ് എന്നുപറഞ്ഞാൽ അതാണ് കോളേജ്..  നല്ല കട്ട രാഷ്ട്രീയം ശരിക്കും പഠിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന സാറുംമാർക്ക് അവിടെ വലിയ റോൾ ഇല്ല.  ക്യാമ്പസ് ഭരിക്കുന്നത് പിള്ളാര് തന്നെ.  ഞാനും ദേവൂട്ടിയും വേറെ ബാച്ച് ആയിരുന്നു. എന്നാലും കോളേജിൽ പോകുന്നതും വരുന്നതും ഒരുമിച്ച്.  ദേവൂട്ടിക്കും കുറെ ഫ്രണ്ട്സിനെ കിട്ടി എനിക്കും കിട്ടി കുറെ ചങ്കുകളെ.  പക്ഷെ ഞങ്ങളെന്നും ഞങ്ങൾ തന്നെ. ആ സ്നേഹവും അങ്ങനെ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു.  "പുതിയ ഫ്രണ്ട്സ് ആയപ്പോ പവിയേട്ടനെ മറന്നില്ലല്ലോ ദേവൂട്ടി. " കളിയാക്കികൊണ്ട് ഞാൻ  ചോദിച്ചപ്പോൾ  ദേവൂട്ടി പവിയേട്ടന്റെ സ്വന്തം അല്ലെ  പവിയേട്ടന്  പകരമാകാൻ ആർകെങ്കിലും  കഴിയോ?  ഒരിക്കലും ഇല്ല..  ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ പെണ്ണെ. ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ മുഖം വീർപ്പിക്കണ്ട.  കോളേജിൽ ചേർന്നപ്പോൾ അച്ഛനെനിക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഒരുക്കി തന്നു.  ഒരു പുതിയ ബൈക്ക്.  അച്ഛനോട് ഇതുവരെയും ഒന്നും ഞാൻ  ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.  അതുകൊണ്ടായിരിക്കും കണ്ടറിഞ്ഞു തന്നെ എനിക്ക് ഇങ്ങനൊരു സമ്മാനം നൽകിയത്.  ബൈക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ അച്ഛനെ പുറകിൽ ഇരുത്തി കുറേ ദൂരം ചുറ്റി.  ഇടക്ക് ഞാൻ  സ്പീഡ് കൂട്ടുമ്പോൾ അച്ഛനെന്നെയൊന്നു മുറുകെ പിടിക്കും.  അച്ഛന് വേറെ ബൈക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും പുറകിലിരിക്കാൻ ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ട്.  അച്ഛനെയും പുറകിലിരുത്തി ആ നാട്ടിടവഴികളിലും റോഡുകളിലൂടെയും ഇങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.  എടാ മോനെ നീ വണ്ടിയൊന്നു ഒതുക്കി നിർത്തൂ.  അവിടുന്നോരോ ചായകുടിച്ചു പോവാം.  "ഇനി നിന്റെ ബൈക്കിന് പുറകിൽ  കാമുകിയായിരിക്കും അല്ലെടാ"   ആ വഴിയരികിലെ ചായക്കടയിലെ ആവി പറക്കുന്ന ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോ അച്ഛനെന്നെ ഇടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി പറഞ്ഞു.  ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ അച്ഛനെ നോക്കാതെ ഞാൻ ചിരിച്ചു..  ആ കുട്ടിയെ ഇരുത്തി സൂക്ഷിച്ചൊക്കെ പോണം കേട്ടോ?  കേട്ടു അച്ഛാ.. ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം  നിങ്ങളുടെ പഠിപ്പൊക്കെ കഴിയട്ടെ എല്ലാം നമ്മുക്ക് ശരിയാക്കാം. നിന്റെ ഏത് ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു താരനല്ലേ തന്തയുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ ഞാൻ ഇവിടെ.  അതുംകൂടി കേട്ടതോടെ എനിക്ക് ശരിക്കും ചമ്മലായി. വേഗം എഴുനേറ്റു ചായയുടെ പൈസ കൊടുത്തു.  എന്ന നമുക്ക് പോകാം അച്ഛാ.  മ്മ് പോകാം.  അച്ഛന്റെ വാക്കുകളെ അനുസരിച്ചു ദേവൂട്ടിയെ പുറകിലിരുത്തി കോളേജിൽ പോയിവരുന്നത് മെല്ലെയാക്കി.  ഒരുദിവസം ദേവൂനെ വിട്ടിൽ വിട്ട് എന്റെ വീട്ടിലേക് ചെന്നപ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛൻ ഇറങ്ങി വരുന്നു..  എന്നെ കണ്ടതും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്നമർത്തി മൂളികൊണ്ട് ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയി.  എന്നെ കണ്ടാൽ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ഇന്നാദ്യമായി എന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി  ആ നോട്ടത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് പോലെ തോന്നി.  തുടരും..  അച്ചു വെള്ളായണി  #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ഗെറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. അദ്ദേഹം വന്നത് എന്തിനാണാവോ? എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഉമ്മറത്തു അച്ഛനും നിൽപ്പുണ്ട്. ഇത്ര ആകാംഷയൊന്നും വേണ്ടെടാ മോനെ, നീ എന്താണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അച്ഛന് നന്നായി അറിയാം. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്നതിലുപരി ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾ ആണെന്ന് മോനറിയാലോ, നിങ്ങളിങ്ങനെ കോളേജിൽ പോകുന്നതും ബൈക്കിൽ പാറിപറന്നു നടക്കുന്നത് എല്ലാം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പരദൂഷണക്കാരുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അവരുടെ സ്വഭാവം അറിയാലോ. ആർക്കും നല്ലത് വരാനോ മറ്റുള്ളവരുടെ നല്ല കാര്യങ്ങളൊന്നും അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടില്ല. അത് ഇങ്ങനെ എരിവും പുളിയും ചേർത്ത് ദേവൂന്റെ അച്ഛന്റെ ചെവിയിലും എത്തി അത്രതന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് അനേഷിക്കാൻ വന്നതാണ്. നീ ടെൻഷൻ ആവൊന്നും വേണ്ട. വേലേം കൂലിയുമില്ലാതെ നാട്ടിൽ പരദൂഷണം പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവർ നടക്കട്ടെ. നീ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ. അച്ഛൻ ഇത്രയും കൂളായി എന്നെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയെങ്കിലും കുറച്ചു മറച്ചു വച്ചപ്പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. രാത്രിയിലെ അത്താഴത്തിനു ശേഷം ഞാൻ അച്ഛനോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അച്ഛാ... ഞങ്ങൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. ഒരുമിച്ചു ബൈക്കിൽ പോയതും വന്നതും ഇത്രയും വലിയ തെറ്റാണോ? നിങ്ങൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലടാ മോനെ. നാട്ടുകാർക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് കിട്ടിയാൽ മതിയല്ലോ. മോൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട "പിന്നെന്താ ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് പോയത്." ഇവനെകൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ : നിന്റെ ദേവൂട്ടിടെ അച്ഛൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതിനു മുൻപ് അവളോട് വിചാരണ നടത്തിയിരുന്നു. സ്വന്തം മോൾ ഒരു പയ്യന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ പോകുന്ന കാര്യം വിവരമില്ലാത്ത ചില നാട്ടുകാർ എരിവും പുളിയും ചേർത്ത് വിളമ്പിയപ്പോൾ ഏതൊരു അച്ഛനെയും പോലെ അവനും ദേഷ്യം സങ്കടം ഒക്കെ വന്നിരുന്നു. ദേഷ്യം കാരണം അവളെ കുറച്ചു തല്ലി. ആ കൊച്ച് അടികൊണ്ടു കുറെ കരഞ്ഞു. അങ്ങനെയാണ് ദേവൂട്ടി അച്ഛന്റെ ഈ പൊന്നുമോന്റെ പേര് പറഞ്ഞത്. """അതും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു അച്ഛനൊന്നു ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി "" "ചിരിക്കാതെ മുഴുവനും പറ അച്ഛാ." "ആ പറയുന്നു നിയൊന്നടങ്ങി നില്ല്" " എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞപ്പോഴാണ് മനസിലായത് മോളു പ്രേമിച്ചു ചുറ്റി നടന്നത് പഴയ കൂട്ടുകാരന്റെ മോന്റെ കൂടെയാണെന്ന്." സത്യം പറഞ്ഞാൽ അപ്പോഴാണ് അയാൾക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. കൂട്ടുകാരൻ വളർത്തിയ മകൻ ഒരിക്കലും മോശമായി പോകില്ലെന്ന് അവനറിയാം. അതാണ് അവൻ നമ്മുടെ വിട്ടിൽ വന്നു അച്ഛനെ കണ്ടത്. എന്തായാലും കുറച്ചു നാളുകൾക്കു ശേഷം പഴയ കൂട്ടുകാർ ഒന്നൊത്തുകൂടി. ഹഹഹ...... ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മക്കളുടെ പ്രണയവിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവച്ചു. ഹാ അങ്ങനേലും ഒന്ന് കൂടാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ സന്തോഷം :! അച്ഛനെന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപെടുത്തുകയാണ്.. എല്ലാം നിസ്സാര മുഖഭാവത്തോടെ സിമ്പിൾ ആയി പറയുന്നു , പോസിറ്റിവ് ആയി മാത്രം സംസാരിക്കുന്നു. "അച്ഛൻ എന്റെ ഭാഗ്യമാണ് ശരിക്കും.'" ഫ്രിഡ്ജിലെ പച്ചക്കറികളെടുത്തു അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുന്ന അച്ഛനെ നോക്കി നിന്നുകൊണ്ട് മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ടു. ആ... എടാ മോനെ.. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അച്ഛന്റെ വിളികേട്ട് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. നാളത്തേക്ക് വേണ്ട കറിക്കുള്ള പച്ചക്കറി അരിയുന്നതിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അടികൊണ്ടു കരയുമ്പോഴും നിന്റെ ദേവൂട്ടി പറഞ്ഞത് എന്താണെന്നോ / എനിക്ക് പവിയേട്ടനെ മതി പവിയേട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കൂന്ന്.. ദേവൂട്ടിക്ക് നിന്നെ ഇത്രയും ജീവനായിരുന്നോ ടാ? അതുപറയുമ്പോ അച്ഛന്റെ മുഖത്തു നാണത്തോടെ വന്ന ചിരി കണ്ടു ശരിക്കും എനിക്കും നാണം വന്നു. മകന്റെ പ്രണയത്തിനു ഇത്രയും പ്രൊമോഷൻ കൊടുക്കുന്ന തന്തയ്ക്കുള്ള അവാർഡ് അച്ഛന് കിട്ടുമോടാ? അടുക്കളയിൽ മുഴുവനും അച്ഛന്റെ ചിരി അങ്ങോട്ട് മുഴങ്ങി. ഹോ ഈ പ്രണയം വല്ലാത്തൊരു സംഭവം തന്നെ ആണല്ലേ മോനെ? നിന്നെയൊക്കെ പ്രേമിക്കാനും കാത്തിരിക്കാനും ദാ ഒരു പെൺകുട്ടി. ഹഹഹ.. അച്ഛനെയൊന്നും ആരും പ്രേമിച്ചിട്ടില്ലെടാ ഇതുവരെ. ഈ അച്ഛന്റെ ഒരു കാര്യം.. ഞാൻ കിടക്കാൻ പോകുന്നു. ആ മോനെ.. പിന്നെ നിനക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു ന്യൂസ് ഉണ്ട് കേട്ടോ. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛന് നിങ്ങളുടെ കാര്യം പൂർണ്ണ സമ്മതം. പോകും മുൻപ് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞതാണ് പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പ് കഴിയാൻ കുറച്ചൂടെ നാൾ ഉണ്ടല്ലോ. "സ്വന്തം മോൾ അവളുടെ പങ്കാളിയെ തിരഞ്ഞെടുകുന്നത് നല്ല കാര്യം തന്നെ പക്ഷെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ചെക്കന് ജോലീം കൂലി ഒക്കെ വേണം. ജോലിയൊക്കെയായി തന്റെ മോനെയും കൂട്ടി ഒരുദിവസം വീട്ടിലേക്ക് വാ അപ്പൊ ധൈര്യമായി മോളെ നിങ്ങൾക്ക് വിട്ടു തരാലോ " അതുകൊണ്ട് മോൻ പെട്ടന്ന് ജോലിയൊക്കെ ആയി നമ്മൾക്ക് അവിടെ ചെന്നു മാന്യമായി പെണ്ണ് ചോദിക്കാം... എന്താ പോരെ ? അച്ഛാ കോഴ്സ് കഴിയാൻ ഇനിയുമുണ്ട് ഒരു വർഷം ബാക്കി. ഞാനൊന്നു പുറത്ത് പോയാലോ അച്ഛാ? എങ്ങോട്ട് മുറ്റത്തെക്കൊ ? ഈ അച്ഛൻ... അതല്ല പറഞ്ഞത് പുറത്ത് എവിടേലും ജോലിക്ക്. ഗൾഫിലെക്കൊ മറ്റോ /""" അപ്പൊ മോന്റെ പഠിപ്പ് ? ""പഠിപ്പ് മതിയാക്കി പോകാം അച്ഛാ "" ഞാൻ തലതാഴ്ത്തി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അതുവേണോ ടാ.. ഒന്നൂടെ ആലോചിച്ചു നോക്കിട്ടു പോരെ. എന്റെ അച്ഛാ...,, "ഞാനിപ്പോൾ പുറത്ത് പോയാൽ അവിടെ രണ്ടു വർഷം.. " അതിൽ ഒരു വർഷം കൂടെ ദേവൂട്ടിടെ ക്ലാസ്സ് ഉണ്ടാകും അതുകഴിഞ്ഞു അവള് ചെറിയൊരു കോഴ്സ് വല്ലതും ചെയ്യട്ടെ ആറു മാസത്തേയോ ഒരു വർഷത്തെയോ അങ്ങനെ വല്ലതും. " അതുകഴിഞ്ഞു ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുന്നു ഞങ്ങളുടെ നിശ്ചയം കഴിച്ചിടാം. പിന്നെ സമയമാവുംമ്പോ കല്യാണം" അച്ഛന് ഒരുപാട് പരിചയക്കാർ ഉണ്ടല്ലോ പുറത്തൊക്കെ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഇത്രേം പറഞ്ഞു തീർത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോ അച്ഛൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു എന്റെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു. "ഇതിലിപ്പോ ഞാനാണോ അച്ഛൻ? നിയണോ അച്ഛൻ"? "പൊന്നുമോനെ നിനക്ക് ഇത്രേം കുരുട്ടു ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നുന്ന് ഈ അച്ഛന് വൈകിയാണ് മനസിലായത്. " "ഹോ എന്തൊരു പ്ലാനിങ്. നീയചന്റെ മോൻ തന്നെടാ " അല്ല അച്ഛൻ സീരിയസ് ആയിട്ടാണോ അതോ ആക്കിയത് ആണോ? മോനെന്തു തോന്നി ? ആക്കിയത് പോലെ തന്നെ തോന്നി. ആണോ എന്ന മോൻ ഇപ്പൊ ചെന്നു കിടക്കാൻ നോക്ക് ബാക്കി നാളെ ആലോചിക്കാം. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ മനസ്സ് മുഴുവനും ഓരോ ചിന്തകളായിരുന്നു. ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ എപ്പഴോ ഉറങ്ങി പോയി. പിറ്റേന്ന് കോളേജിൽ പോകാൻ ദേവൂട്ടി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല അവൾ. ബസ്സിൽ കേറിയാണ് കോളേജിൽ എത്തിയത്. കോളേജ് എത്തിയതും ആദ്യം തേടിയത് ദേവൂട്ടിയെയാണ്. ദേവൂട്ടി.... നീയെന്താ ഇന്ന് നേരെത്തെ ബസ്സിൽ കേറി വന്നോ ? അങ്ങനെ വരേണ്ടി വന്നു. അച്ഛൻ ഇന്നലെ പവിയേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ ? വന്നിരുന്നു എന്തേ? അപ്പൊ പവിയേട്ടൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ ലെ. "മ്മ് അറിഞ്ഞു." അച്ഛനോട് ഞാൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു. എനിക്ക് പവിയേട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചാൽ മതിയെന്ന്.. ആദ്യം കുറെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു എന്നാലും പിന്നീട് അച്ഛന് എതിർപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നു. "പക്ഷെ പവിയേട്ടൻ ജോലിയൊക്കെ ആയി സെറ്റിൽഡാവണം" വൈകീട്ട് ഞാനും വരുന്നു പവിയേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക്. അച്ഛനെയൊന്നു കാണാൻ, ഹഹഹ.. അതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലേ എന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വരവ് ഇപ്പഴേ വരണോ ? """ഒന്നു പോ അവിടുന്ന് "" ദേവൂട്ടിയുടെ വക ചെറിയൊരു നുള്ള് എന്റെ ഉള്ളം കയ്യിൽ കിട്ടി. ദേവൂട്ടി... ഞാൻ പുറത്ത് ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള ശ്രമമാണ്. നീ കോഴ്സ് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യണം. ലാസ്റ്റ് ഇയർ ഞാൻ ഉണ്ടാകില്ല ഇവിടെ. അച്ഛനോട് ആലോചിച്ചു തീരുമാനിച്ചതാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും ശരിയാവില്ല. അച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചു ഇട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല സ്വന്തമായി ജോലിയില്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു പ്രശ്നമാണ്. ദേവൂട്ടി ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം കേട്ടിരുന്നെയുള്ളൂ. നീയെന്താ ഒന്നും പറയാത്തത് ? അല്ല പവിയേട്ടാ. അത് പിന്നെ.... (എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ദേവൂട്ടി വിക്കി. ) എന്താ ദേവൂട്ടി .. എന്തിനാ ഒരു ഫോര്മാലിറ്റി? "പുറത്തേക്കു തന്നെ പോണോ പവിയേട്ടാ " നാട്ടിലെവിടേലും ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചാൽ പോരെ. ഞാൻ പോയിട്ട് വരും.. കാത്തിരിപ്പിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെതന്നെയാണ്.കാത്തിരിക്കാൻ നിയുള്ളപ്പോ എനിക്ക് തിരിച്ചു വരണ്ടേ. ദേവൂട്ടിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ തിരിച്ചു വരും.. എന്നിട്ട് നേരെ നിന്റെ വീട്ടിൽ കേറിവന്നു നിന്റെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തു നോക്കി എനിക്ക് ചോദിക്കണം "ഈ മോളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമോന്നു" ദേവൂട്ടി പറഞ്ഞതനുസരിച് വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് ചെന്നത്. ഒരേ നാട്ടുകാരായിട്ടും ഏറെക്കുറെ അയൽവാസികൾ ആണെങ്കിൽ പോലും ദേവൂട്ടി എന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കുന്നത് ആദ്യമായാണ് സ്വന്തം അച്ഛനോടെന്നപോലെ അവകാശത്തോടെ കുറെ സംസാരിക്കുന്നു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ. അച്ഛന്റെയും ദേവൂട്ടിയുടെയും സ്നേഹത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോ എന്തോ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി. ഭാവി അമ്മയപ്പന്റെ മുന്നിൽ നല്ല മരുമകളാവാൻ എല്ലാവിധ അഭിനയവും ദേവൂട്ടി തകർക്കുന്നുണ്ട്. അച്ഛനെ ഇത്രയും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ അടുത്തെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല അത്രമാത്രം അച്ഛൻ സന്തോഷിക്കുന്നു ദേവൂട്ടിയിലൂടെ.... അവളുടെ സംസാരത്തിലൂടെ. അതെല്ലാം കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു ഒതുക്കത്തിൽ ഞാൻ നിന്നു . കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പോണം... എന്റെ നാട് ഉപേക്ഷിച്ചു അച്ഛനെ വിട്ട്.. ദേവൂട്ടിയെ പിരിഞ് എനിക്ക് പോണം.. പോയി തിരിച്ചു വരാൻ.. തിരിച്ചു വരണം എനിക്ക്. സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ അച്ഛനോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ഈ ജന്മം മുഴുവനും. തുടരും.. #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. അങ്ങനെ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ റെക്കമെന്റിൽ ഗൾഫിൽ എനിക്കൊരു ജോലി റെഡിയായി. വിസ വന്നാൽ യാത്ര പെട്ടന്നായിരിക്കും. അതുവരെ സമയമുണ്ട് അച്ഛനോടും ദേവൂട്ടിയോടും കൂടെ ചിലവഴിക്കാൻ ആദ്യമായിട്ടാ സ്വന്തം നാടുവിട്ടു അന്യനാട്ടിലേക്ക്.. നാടുവിട്ടു പിരിയുന്നതിലല്ല കൂടുതൽ വിഷമം,. അച്ഛനെയും ദേവൂട്ടിയെയും പിരിയുന്നതാണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്.. മനസ്സിൽ വന്ന ആ സങ്കടം മുഴുവനും അച്ഛനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. അച്ഛനെന്നെ പതിവുപോലെ പോസിറ്റിവ് കാര്യങ്ങൾ മാത്രം പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു.. ഗൾഫിലേക്ക് പോകും മുൻപേ ഞാൻ മനസ്സ് മുഴുവനും സ്വപ്നം കണ്ടത് അവിടെ നിന്ന് രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു വരുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. അകലാൻ പോകുന്നത് കാരണമാണോ എന്തോ ദേവൂട്ടിയും ഞാനും കൂടുതൽ അടുത്തു. പവിയേട്ടൻ പോയി വാ, രണ്ടു വർഷം അല്ലെ അതൊക്കെ കണ്ണടച്ച് തുറക്കും മുൻപേ തീരുംലോ. ഒന്നുല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയല്ലേ പോകുന്നത്. നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ. ജോലിയൊക്കെ ആയി നാട്ടിൽ തിരിച്ചു വരണം., എന്നിട്ട് നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക് വായോ "അന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ നേരെ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് ചോദിക്കണം ഈ മോളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമോന്നു " അത്രയും പറഞ്ഞു ദേവൂട്ടി വാപൊത്തി ചിരിച്ചു.. കൂടെ ഞാനും.. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ആ വാർത്ത എന്റെ കാതുകളിലേക്ക് വന്നു. വീടും നാടും ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ഗൾഫിലേക്ക് തിരിക്കാൻ ദൂതുമായി എനിക്കുള്ള വിസയെത്തിയിരിക്കുന്നു. വിസ വന്നതോടെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പു കൂടി. അതുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു വിമ്മിഷ്ടം മനസ്സിൽ തോന്നുന്നു. എല്ലാരേയും ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവാസത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യം മനസ്സിനെ വല്ലാതെ പ്രയാസപ്പെടുത്തി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ അവസാന നിമിഷം എന്റെ മനസ്സ് ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു. മറ്റൊന്നും അല്ല. ഇവിടം വിട്ടുപോകാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ. എന്തൊക്കെയോ വിട്ട് പോകുന്നപോലെ. എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന് പറഞ്ഞു പോസിറ്റിവ് എനർജി തരുന്ന അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ എപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഈ വേർപാട് മനസ്സിനെ കുറച്ചു ശാന്തമാക്കി തീർക്കുന്നു ഇന്നാണ് എനിക്ക് പോകേണ്ട ദിവസം. എന്നെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടുവിടാൻ അച്ഛൻ ഏർപ്പാടാക്കിയ കാർ മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു.. അപ്പോഴൊക്കെയും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കുറച്ചു വേഗത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. മനസ്സിലൊരു കുന്നോളം സങ്കടം തോന്നിയിട്ടും അതെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി എന്നെ യാത്രയാകുന്ന അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതെ തുടച്ചു കാറിലേക് കേറുമ്പോഴും മനസ്സിലൊരു പിടച്ചിൽ തന്നെ.. അതെന്നെ വിട്ടു പോകുന്നില്ല.. ഓരോ നിമിഷവും അതിങ്ങനെ കൂടി കൂടി വരുന്നു. പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിനു പടിക്കൽ ദേവൂട്ടിയുടെ നിഴൽ കണ്ടത്. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു ഞാൻ മെല്ലെ ദേവൂട്ടിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ഉള്ളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച സങ്കടം ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി ദേവൂട്ടി എന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഇറ്റു വീണ ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ. ദേവൂട്ടിയുടെ പവിയേട്ടൻ പോയി വരാം. നമ്മളൊരുമിച്ചു കണ്ട സ്വപ്ങ്ങൾക്കു ചിറകുകൾ മുളയ്ക്കും അവ പാറി പറഞ്ഞു നടക്കും. തിരിച്ചു വരും ഞാൻ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന നിന്റെ അരികിലേക്ക്. ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ശക്തിയായി എന്റെ കൈകളിൽ വന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. "പവി." കാറിൽ നിന്ന് അച്ഛന്റെ ശബ്ദം. ദേവൂട്ടിക്ക് നിറഞ്ഞൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ചു ഞാൻ കാറിൽ കേറി.. കാർ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ മിററിലൂടെ ദേവൂട്ടിയുടെ രൂപം ചെറുതായി വരുന്നു. ഒടുവിലായി ആ രൂപം മാഞ്ഞു പോയി. സീറ്റിലേക് മെല്ലെ തലചായ്ച്ചു ഇരുന്നപ്പോൾ നെഞ്ചിലെ പിടച്ചിൽ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല കൈകളിലേക്ക് വീണ എന്റെ ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളെ നോക്കികൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവയെല്ലാം വറ്റി പോയിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഈ നിമിഷങ്ങൾ മതിയെനിക്ക് പ്രവാസ ജീവിതത്തെ തോൽപ്പിക്കാൻ. എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് അച്ഛന് തിരികെ പോകാൻ സമയമായി. ഇനി യാത്ര പറയേണ്ടത് അച്ഛനോടാണ്. അതെങ്ങനെ പറയുമെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല. അത്ര നേരം അടക്കി പിടിച്ച സങ്കടം മുഴുവനും അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു ഞാൻ. ഒന്നുമില്ലെടാ നീ ജോലിക്കല്ലേ പോകുന്നത് അല്ലാതെ എന്നന്നേക്കുമായുള്ള പോക്കല്ലലോ, ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ തിരിച്ചു വരുമല്ലോ എന്നിട്ടാണോ സങ്കടം മതിയാക്കേടാ കരച്ചിൽ. എത്തിയാൽ വിളിക്കണം. അപ്പോഴും തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു അച്ഛൻ തിരിച്ചു പോയി. ആ പോക്ക് കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് മായുന്നതുവരെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. അങ്ങനെ ഞാനും ഒരു പ്രവാസിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. പിന്നീട് അതൊക്കെ പൊരുത്തപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഒഴിവു ദിവസം നോക്കി അച്ഛനെ നാട്ടിലേക്കു വിളിക്കും കുറെ സംസാരിക്കും. ദേവൂട്ടിയെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ വാട്സ്ആപ്പ് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഫ്രീ ടൈം മുഴുവനും ചാറ്റിങ്. അകലെയാണെങ്കിലും ഒരു ഫോണിന്റെ അപ്പുറം എന്റെ പ്രിയപെട്ടവരുണ്ട്. ആ ഒരു ആശ്വാസത്തിൽ ആറു മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. "ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് പണിയാകും. എപ്പോഴും മൊബൈൽ നോക്കിയിരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല ട്ടോ " കമ്പനിയിലെ മലയാളി ചേട്ടന്റെ ചെറിയൊരു ഉപദേശം. അതിനെ അനുസരിച്ചു ഞാനും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ജോലിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. മാസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്ന് പോകുന്നു. ആറു മാസം ഒരു വർഷത്തിലേക്ക് കടന്ന് തുടങ്ങി.. പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ ഒരു വർഷം തികയുന്നു. നാട്ടിൽ ഇപ്പൊ ദേവൂട്ടിയുടെ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞു കാണും ലാസ്റ്റ് ഇയർ അല്ലെ. അവളും ആ കോളേജിനോട് വിടപറഞ്ഞു പോന്നു കാണും. ജോലി കൂടി കൂടി വരുന്ന കാരണം ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ചെറിയൊരു അകലം വന്നപോലെ ആയി. വാട്സ്ആപ്പ് ചാറ്റ് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി ഫോൺ വിളി കുറവ്. ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ. നല്ല മുട്ടൻ പണി തുടങ്ങി ഇവിടെ. ആദ്യത്തെ കുറച്ചു മാസം അധികം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇപ്പൊ സ്ഥിതി അങ്ങനെയല്ല. അച്ഛനെ വിളിക്കുന്നത് പോലും കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒഴിവു ദിവസം അച്ഛനെ വിളിക്കും. ദേവൂട്ടിയുമായുള്ള ചാറ്റ് ക്രമേണ കുറഞ്ഞു വരുന്നു. രണ്ടു പേർക്കിടയിലും ഒരു അകലം. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കുന്ന ടൈമിൽ അവള് ഓൺലൈൻ കാണില്ല. അവള് റിപ്ലൈ തരുന്ന ടൈമിൽ ഞാൻ ജോലിയിലും ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ശരിക്കും കുറഞ്ഞു. മാസങ്ങൾ കടന്ന് പോകുന്നത് വേഗത്തിലാണ്. എങ്ങനേലും ഒന്ന് നാട്ടിലെത്തിയാൽ മതി. ശരിക്കും മടുപ്പാണ് ഈ പ്രവാസ ജീവിതം. എന്തൊരു ഒറ്റപെടലാണ്. ദിവസങ്ങളെണ്ണി കാത്തിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ വാർത്ത ഇടിത്തീ പോലെ എന്റെ കാതിൽ വന്നു പതിച്ചത്. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു സ്ഥാപനത്തിലേക് ഇവിടുള്ള കുറെ ജോലിക്കാരെ അങ്ങോട്ട് ഷിഫ്റ്റ് ചെയുന്നു. ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ പേര് ഉണ്ടാകരുതെന്ന് മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. പക്ഷെ സംഭവിച്ചത് നേരെ വിപരീതമാണ്. നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര സ്വപ്നം കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്ന എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തീക്കനൽ കോരിയിട്ടതു പോലെയായി ആ ഒരു നിമിഷം. അങ്ങോട്ട് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്തു വിടുന്ന ജോലിക്കാർ ഒരു വർഷത്തേക്ക് അവിടെ നിർബന്ധമായും വർക്ക് ചെയ്യണം. ആയതിനാൽ തന്നെ പാസ്പോർട്ട് മറ്റും കമ്പനിയുടെ കീഴിലായി. ആദ്യത്തെ കമ്പനിയിലെ മാനേജർ മലയാളി ആയതുകൊണ്ട് എന്റെ വിഷമം മനസിലാകുമെന്ന് കരുതി അയാളുടെ കാലുപിടിച്ചു ഞാൻ കുറെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അയാൾ നിസ്സഹായനായിരുന്നു. "പവി ഒരു വർഷം കൂടെ സഹിച്ചേ പറ്റൂ. ഇതൊന്നും തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ഞങ്ങളല്ല " അയാളുടെ വാക്കുകൾ ശരിക്കും എന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ പാഴ് വക്കായി പോകുന്നെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. എന്തായാലും ഇനി ഒരു വർഷം കൂടെ സഹിച്ചേ പറ്റൂ. എന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛനും ദേവൂട്ടിയും..?? ഒഴിവു സമയം നോക്കി അച്ചനെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. "ഒരു വർഷം കൂടിയല്ലേ മോനെ ഇപ്പൊ നീ സമ്പാദിച്ച പണത്തിന്റെ കുറച്ചൂടെ ന് കൂടുതൽ സമ്പാദ്യം നിന്റെ കയ്യിൽ വരും. അത്യാവശ്യം നല്ല സാലറി ഒക്കെ കിട്ടുന്നില്ലേ. ഇപ്പൊ ഈ പ്രായത്തിൽ നിനക്ക് കുറെ സമ്പാദ്യം ഒക്കെ ആയാൽ ഭാവി കാര്യങ്ങൾ സേഫ് ആയി. ഒരു വർഷം അല്ലെ നീ ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു നിൽക്കെടാ മോനെ." എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞു അച്ഛന്റെ പറഞ്ഞു, അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന വിഷമം എങ്ങോട്ടോ ഒഴുകി പോയി. മനസ്സ് ആകെ ശാന്തമായി. ദേവൂട്ടിയെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയണമെന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ അവളെ ലൈനിൽ കിട്ടിയില്ല വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടും റിപ്ലൈ ഇല്ലായിരുന്നു.. അവളെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത വിഷമം മനസ്സിനെ കുറെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജോലിക്ക് ഇടയിൽ കിട്ടുന്ന സമയം മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയെ കിട്ടാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി. പക്ഷെ ഫലം കണ്ടില്ല. ഓരോ തവണ അച്ഛനെ വിളിച്ചു സംസാരിക്കുമ്പോഴും ദേവൂട്ടിയുടെ കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് കരുതും. പക്ഷെ എനിക്കെന്തോ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. അച്ഛനും അവളെ കുറിച്ചൊന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞതുമില്ല. ഈ ഒരു വർഷം കൂടി ഇവിടെ ഞാൻ കഴിഞ്ഞു കൂടണം. നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം കയറ്റി വച്ചതു പോലെ ഓരോ ദിവസവും ഞാനിവിടെ കഴിച്ചു കൂട്ടി. അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഒറ്റ ചിന്ത മാത്രം. എന്റെ ദേവൂട്ടി ? തുടരും.. ©കട്ടക്കലിപ്പൻ #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. ഈ പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ദിവസങ്ങളും ഓരോ യുഗങ്ങൾ പോലെയാണ് എനിക്ക് ഇപ്പൊ അനുഭവപെടുന്നതു. എന്തിനേറെ പറയുന്നു മണിക്കൂറുകൾ പോലും നീങ്ങുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല. ശരിക്കും വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലും മടുപ്പും ഈ ഏകാന്തതയും എന്നെ ഒരുപാട് തളർത്തുന്നു. അച്ഛനെ വിളിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലും ദേവൂട്ടിയെ ഞാൻ അനേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അച്ഛനും ആ വിഷയത്തിൽ നിന്നും മെല്ലെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന പോലെ എനിക്കും തോന്നി. "എന്തുകൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ എനിക്കുള്ള മറുപടി തരാത്തത് ? എന്തിനാണ് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് ഒന്നും എനിക്ക് മനസിലാവുന്നില്ല അച്ഛാ " 'ദേവൂട്ടി ക്ലാസ്സും വീടും ഒക്കെയായി നടക്കുന്നുണ്ട്. ' "നീ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കു, ലീവ് ആകുമ്പോൾ നാട്ടിലേക്കു വരാലോ ദേവൂട്ടി ഇവിടെ തന്നെ കാണും. നീ വേറൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട ജോലിയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കണം. " ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് മറ്റേതോ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന അവസ്ഥ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടുന്നു ചാടി രക്ഷപെടാൻ മനസ്സ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അത്രയും മടുപ്പ് തോന്നുന്നു. കിട്ടുന്ന സമയം മുഴുവനും ദേവൂട്ടിക്ക് വാട്സ്ആപ്പ്ൽ മെസ്സേജ് അയച്ചിടും ഇടയ്ക്ക് വിളിച്ചു നോക്കും., പക്ഷെ നിരാശ മാത്രം ബാക്കിയാകും. ഇത്രയും നാൾ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുംമ്പോഴും ഏക ആശ്വാസം അച്ഛന്റെ ഉപദേശങ്ങളും ദേവൂട്ടിയുടെ സ്നേഹവുമൊക്കെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പൊ. ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോ മനസ്സ് മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയായിരുന്നു. നാട്ടിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ട് പോരും മുൻപുള്ള നിമിഷങ്ങൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ എനിക്ക് മുൻപിൽ ചിരിയഭിനയിച്ചു നിന്ന ദേവൂട്ടിയുടെ മുഖം. കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചപ്പോൾ കയ്യിലെക്ക് വീണ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ. ആ നല്ല നല്ല ഓർമ്മകൾ കിടക്കാൻ നേരം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നു. ഫോണിലെ ഗാലറിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ദേവൂട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി കുറെ നേരം കിടന്നു. ശരിക്കും വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അവളെ.. മാസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്നു പോകുന്നു. ജോലിയിൽ മാത്രമായി എന്റെ ശ്രദ്ധ. കയ്യിൽ ഒരുപാട് പൈസ സമ്പാദ്യം വന്നു തുടങ്ങി. നാട്ടിലേക്കു പൈസ അയച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. അച്ഛന് അവിടെ പൈസയുടെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല. ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഞാൻ അടുത്തില്ല അതുമാത്രം. കിട്ടുന്ന പൈസ മുഴുവനും എന്റെ ബാങ്ക് ബാലൻസ് ആയി കേറി തുടങ്ങി. ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ ഒരു സമ്പാദ്യം ഉള്ളവനായതിൽ കുറച്ചു സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. പൈസ കയ്യിൽ വരുന്ന സന്തോഷം ഇല്ലാതാകുന്നത് നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു. അച്ഛൻ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്. പിന്നെ ദേവൂട്ടി. നാട്ടിൽ തന്നെ ജോലി നോക്കിയാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥ തന്നെ. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നു ഉറക്കം വരാതെ വീണ്ടും വാട്സ്ആപ്പ് എടുത്തു ദേവൂട്ടിയുടെ നമ്പറിലേക്ക് മെസ്സേജ് വിട്ടു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. മെസ്സേജ് ഒറ്റ ടിക്ക് മാത്രം വീണു. ഇനി നമ്പർ മാറ്റി കാണുമോ ? മാറ്റിയെങ്കിൽ തന്നെ എന്നോട് ദേവൂട്ടി മറച്ചു വയ്ക്കില്ല, വയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ല. ഓരോ ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ. രണ്ടും കല്പിച്ചു എന്റെ വാട്സ്ആപ്പ് ഡിലീറ്റ് ആകിയതിനു ശേഷം ഫോണിലെ സെക്കന്റ് സിമ്മിൽ വാട്സ്ആപ്പ് തുടങ്ങി. എന്നിട്ട് നേരെ ചെന്ന് ദേവൂട്ടിയുടെ കോൺടാക്ട് ആണ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തത്. എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവൂട്ടി ഓൺലൈനിൽ. പെട്ടന്ന് നെഞ്ചിലൊരു മിന്നൽ പോലെ തോന്നി. കയ്യും കാലും കുഴയുന്നു. കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ഫോണിലെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കണ്ണുകൾ തുടച്ചു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴും ആ ഓൺലൈൻ അങ്ങനെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. നാട്ടിലെ സമയം ഏകദേശം രാത്രി ഒരു മണി ഒന്നര ആയിക്കാണും. എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു വച്ചിട്ട് ഈ നേരത്ത് ദേവൂട്ടിയെ ഓൺലൈനിൽ കണ്ടത് എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.. കുറെ നേരം അത് നോക്കി ഇരുന്നു. മനസ്സ് ആകെ കൈവിട്ടു പോകുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ആകെയൊരു മരവിച്ച അവസ്ഥ പോലെ ആയി. ഭ്രാന്തു പോലെ ഞാനാ റൂമിൽ എന്തൊക്കെയോ കാണിച്ചു കൂട്ടി.. നിയന്ത്രണം വിട്ടുള്ള എന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ടു റൂമിലുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്റെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചുള്ള പ്രവർത്തികൾ കണ്ടപ്പോഴേ അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഏകദേശം മനസ്സിലായി. കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള ചേട്ടൻ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിച്ചു.. ദേവൂട്ടി... അവളെന്നെ ചതിക്കുവായിരുന്നോ. ഇല്ല ദേവൂട്ടി ഒരിക്കലും എന്നോട് അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. റൂമിലുള്ള ആ ചേട്ടനെ സ്വന്തം ചേട്ടനെപോലെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുമ്പോഴും മനസ്സ് മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയോടുള്ള വിശ്വാസം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന ദേവൂട്ടി ഒരിക്കലും എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോകില്ല. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി മാനേജർ എന്റെ സിറ്റുവേഷൻ റൂമിലുള്ളവർ. പറഞ്ഞറിഞ്ഞു എന്റെ ലീവിന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കെ എന്റ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ മാനേജർ എന്നോട് പരിഗണന കാണിച്ചു.. മൂന്നു വർഷം തികയാൻ കുറച്ചു ദിവസം ബാക്കിയായികൊണ്ട് എനിക്കുള്ള റിട്ടേൺ. എനിക്കിനി നാട്ടിലേക്കു തിരിക്കാം. പക്ഷെ നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം സഹിച്ചാണ് എന്റെ നാട്ടിലേക്കുള്ള എന്റെ ഈ യാത്ര. നാട്ടിൽ നിന്നും ഇങ്ങു വരുമ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന വേദനിയെക്കാൾ നൂറിരട്ടി വേദനയോടെ തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.. നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ എയർപോർട്ടിൽ വന്നു കാത്തു നിന്നു. മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോ സ്നേഹംകൊണ്ട് മുറുകെ കെട്ടിപുണർന്നു. മനസ്സിലെ നീറ്റൽ പുറമെ കാണിക്കാതെ അച്ഛനൊപ്പം വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.. എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് കാറിൽ പോകുമ്പോ അച്ഛനെന്നോട് അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല. എനിക്ക് മുൻപേ അച്ഛൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കാണും. സ്വന്തം മോളെപോലെ സ്നേഹിച്ച പെൺകുട്ടി, മകന്റെ ഹൃദയം കീറി മുറിച്ചു കടന്ന് കളഞ്ഞെന്ന്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും അച്ഛനെന്നെന്നോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാനും അതാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്തോ സംസാരിക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാത്ത പോലെ. കാറിലിരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛനെന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്റെ മൗനത്തിന്റെ അർത്ഥം അച്ഛന് ഊഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ അച്ഛൻ മനഃപൂർവം മൗനം പാലിച്ചു. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ ഗെറ്റ് തുറക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്. . ഗെറ്റ് തുറന്നു അച്ഛൻ വീട്ടിലേക് നടന്നു. പുറകെ കാറും മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി. കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് കാൽകുത്തിയപ്പോ എന്തെനില്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസം പോലെ തോന്നി. പ്രവാസ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മോചിതനായി നാട്ടിലെ മണ്ണിൽ ഞാൻ എത്തി നിൽകുന്നത് സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നു. അന്നൊരു ദിവസം മുഴുവനും വിട്ടിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടി. പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾ ഞാൻ നേരെ പോയത് എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ അടുത്തേക്കായിരുന്നു. ദേവൂട്ടിയെ കുറിച്ച് അനേഷിക്കാൻ. അവനിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞതൊന്നും എന്റെ മനസിനു ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവൂട്ടി കോളേജിലെ ലാസ്റ്റ് ഇയർ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രവാസം സ്വീകരിച്ചു. കോളേജിലെ കുറെ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് എല്ലാം ദേവൂട്ടിയിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ട്ടിച്ചു. ശരിക്കും ലാസ്റ്റ് ഇയർ മുതലായിരുന്നു ദേവൂട്ടി കോളേജ് ലൈഫ് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നത്. കോളേജിലെ സീനിയർ. ചുരുക്കം നാളുകൾകൊണ്ട് അവളെ കോളേജിലെ എല്ലാം ആയി മാറിയിരുന്നു. ദേവൂട്ടിയുടെ അടുത്ത് എന്റെ അസാന്നിധ്യം. പുതിയ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ എല്ലാം അവളെ പുതിയൊരു പെൺകുട്ടിയായി മാറ്റിയിരുന്നു. രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലേക്കു എത്തിപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞിലെനിക്ക്. മൂന്നാമത്തെ വർഷം മുതൽ സ്വന്തക്കാരോട് പോലും ഇടപെഴകാൻ കഴിയാതെ പോയി. ദേവൂട്ടിയോട് പോലും ശരിക്കും മിണ്ടാനോ കഴിയാത്ത വിധം അകന്നു പോയി. ആ ഒരു അവസരത്തിൽ ദേവൂട്ടിയുടെ മനസ്സ് മറ്റൊരാൾക്ക് കൈമാറി കഴിഞ്ഞു. ഇനി നീ പോകുന്നില്ലല്ലോ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാവില്ലേ ? കൂട്ടുകാരന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു. തിരിച്ചു വിട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ummarath എന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. ഉള്ളിലെ സങ്കടം അടക്കി പിടിച്ചു അച്ഛന് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് അറിയില്ല ദേവൂട്ടി എന്നോട് ??? എന്തിന്. എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു അവൾക്കു ? ഒന്നിനും എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല. നീയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിന്റെ ദേവൂട്ടി ?? എങ്ങനെയാട അവൾക് നിന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്യാൻ മനസ്സ് വന്നത് ? എന്റെ ഷോൾഡറിൽ കൈവച്ചു എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ മറുദിശയിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അച്ഛനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയോ ? ഉവ്വ് അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് മുൻപിൽ നിറയുന്നത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല ഒരിക്കലും. അമ്മയുടെ കുറവുകൾ പോലും എന്നെ അറിയിക്കാതെ ഇത്രയും വളർത്തി വലുതാക്കിയ ആ മനുഷ്യൻ എനിക്ക് അച്ഛനല്ല ദൈവമാണ്. "അവളെ എനിക്ക് വിധിച്ചിട്ടില്ല അച്ഛാ.അവൾ സുഗമായി ജീവിക്കട്ടെ ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ് " അച്ഛന്റെ കൈകൾ മെല്ലെ എടുത്തു മാറ്റി മനസ്സിലെ വേദന പുറമെ കാണിക്കാതെ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുൻപേ അടക്കി വച്ച കണ്ണുനീർ അണപൊട്ടിയിരുന്നു. അച്ഛന് മുന്നിൽ കരയാൻ കഴിയിലല്ലെനിക് മെല്ലെ വീടിനു ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു മുറ്റത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ ബൈക്കെടുത്തു പോകുമ്പോൾ നെഞ്ചിലൊരു പാറക്കല്ല് കയറ്റി വച്ചത് പോലൊരു വേദനയായിരുന്നു. നാട്ടിലെ വഴികളിലൂടെയും കോളേജിന്റെ പടിക്കലിലൂടെയും അച്ഛന്റെ വണ്ടിയോടിച്ചു പോകുമ്പോഴും നെഞ്ചിലൊരു നീറ്റലായിരുന്നു ഓരോ ഇടങ്ങൾ കാണുമ്പോ നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിൽ. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഓരോ സ്ഥലങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു. നീറുന്ന ഓർമ്മകൾ കണ്ണുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകി. മനസ്സിന്റെ നിയത്രണം തെറ്റി . *------*-------*-------*------* കവിളിൽ ഒരു കുഞ്ഞു നുള്ള് കൊള്ളുന്നത് അറിഞ്ഞാണ് മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത് തല ചെരിച്ചു സൈഡിലേക് നോക്കിയപ്പോൾ ആ കൊച്ച് സുന്ദരി അടുത്തിരിക്കുന്നു. ദേവൂട്ടി. "ആഹാ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞല്ലോ " ഇനിയൊന്നും ഇല്ല പേര് വെട്ടി വീട്ടിലേക് പോകാം. പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നോക്കിക്കോളൂ." ഡോക്ടർ ആയിരുന്നു അത്. തൊട്ടടുത്തു അച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു . അച്ഛനൊരു നിറഞ്ഞ ചിരി സമ്മാനിച്ചു ഞാൻ എഴെന്നേറ്റു. അടുത്തിരുന്ന ആ കൊച്ച് സുന്ദരിക്ക് ഒരു സ്നേഹ ചുംബനം കൊടുക്കണം തോന്നി. തിരിച്ചു എനിക്കും കിട്ടി ആ സുന്ദരി കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായൊരു ചുംബനം. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ആ കൊച്ചു തന്ന നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തിന്റെ സമ്മാനമായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അച്ചന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ കാണും അച്ഛനൊപ്പം അച്ഛന്റെ കൂടെ എന്നും. സ്നേഹത്തോടെ അച്ഛനെന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ശുഭം --------------*------------*--------------*--------- തുടക്കം മുതൽ കഥക്ക് സപ്പോർട്ട് തന്ന എല്ലാവരോടും സ്നേഹം 😍☺😊 അച്ചു വെള്ളായണി
4.1k views
4 hours ago
#

📔 കഥ

അനിയത്തിയുടെ നിർബന്ധം ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് താൻ ഇന്ന് പിടിപ്പത് ജോലിയും മാറ്റിവെച്ചു അവരെ കാത്തു ഒന്നര മണിക്കൂറായി ഇവിടെയിരിക്കേണ്ടി വന്നത്. കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരുപ്പിനൊടുവിൽ അവരെത്തി. സാധാരണ ഒരു കോട്ടൻ സാരിയുടുത്തു നല്ല നീളൻമുടി പിന്നിയിട്ടു ചെറിയൊരു കറുത്ത പൊട്ടും വെച്ച് ഒരു സാധാരണ വീട്ടമ്മയുടെ രീതികൾ ഒക്കെ തന്നെ. ഇവർ ഒരു ഡിക്ടക്റ്റീവ് ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം. "അനുപമയല്ലേ ? കാത്തിരുന്നു മുഷിഞ്ഞോ ?" " ഹേയ് മുഷിച്ചിലൊന്നും ഉണ്ടായില്ല" - ഉള്ളിലുണ്ടായ നീരസം മറച്ചു വെച്ചു കൊണ്ടു മുഖത്തൊരു ചിരി പടർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഫോണിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിളിച്ചു സംസാരിച്ചപ്പോഴുള്ള അതേ ശബ്ദഗാംഭീര്യം. സൂസൻ അലക്സാണ്ടർ വർഗീസ് എന്ന അവരുടെ പേരു പോലെ തന്നെ ഗംഭീരമാർന്ന പ്രവർത്തികളും. "പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ മുഖം പറയാതെ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ കാത്തിരുപ്പ് ഒത്തിരി മുഷിപ്പിച്ചെന്ന്. അനുപമയെ ഞാൻ രാവിലെ വിളിച്ചിരുന്നു മീറ്റിംഗ് ടൈം മാറ്റം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് പറയാൻ, പക്ഷേ താൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തില്ല. എന്നിരുന്നാലും സോറി ഇത്രയും സമയം കാത്തിരുപ്പിച്ചതിന്." " ഹേയ് മാഡം അതൊന്നും സാരമില്ലന്നേ. " "അനിയത്തിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ അനുപമ വന്നത്. " "അതെ. വീട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ആലോചന. പക്ഷേ അവൾക്ക് അതു എല്ലാതരത്തിലും നന്നായി അന്വഷിച്ചതിന് ശേഷം മതിയെന്ന് തന്നെയാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്ന ആ ട്രാജഡി കുടുംബത്തെ മൊത്തം തളർത്തി; കൂടുതൽ അവളെ. അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ചേട്ടനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പൊരു റിലേഷൻ ഉണ്ടെന്നോ അതു ഒത്തിരി ഡീപ് ആണെന്നോ അവരുടെ കുടുംബം ഒരു സൂചനപോലും തന്നില്ല. ഒടുവിൽ രണ്ടു മാസം തികയും മുൻപ് അവർ ഒരുമിച്ചു ഫ്ലാറ്റെടുത്തു താമസമാക്കേണ്ടി വന്നു ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാൻ. എന്നിട്ടും ഉപാധികളൊന്നുമില്ലാതെ അവരെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു പോന്നപ്പോൾ സമൂഹം ചീത്തയാക്കിയത് എന്നെയാണ്. എന്റെ തോന്നിവാസം കൊണ്ടാണ് ആ ബന്ധം ഒഴിഞ്ഞതെന്ന് ആളുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുടുംബവും അദ്ധേഹവും മൗനം സമ്മതം നിലക്ക് അതിനെ അംഗീകരിച്ചു. ഇന്നും വിവാഹ മോചനത്തിനെ അംഗീകരിക്കാൻ സമൂഹത്തിനായിട്ടില്ല. എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച അഡ്വക്കേറ്റായാ സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചത് 'നീ നല്ലൊരു കുട്ടിയായിരുന്നല്ലോ എന്നിട്ടും ഡിവോഴ്സ് ..' എന്നാണ്." "അനുപമ താൻ പറയുന്നതു എനിക്ക് മനസിലാകും കാരണം ഇതുപോലെയൊരു സംഭവത്തിനു ഞാനും ഇരയാണ്. അതൊക്കെ പോട്ടേ, നമുക്ക് വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം. നിങ്ങൾ ഈ പയ്യനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. " "മാട്രിമോണിയൽ വഴി വന്ന ആലോചനയാണ്. എന്തുകൊണ്ടും കുടുംബത്തിന്‌ ചേർന്നൊരു ബന്ധം. പക്ഷേ തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ ചാടിയ പൂച്ചയുടെ ഓർമയിൽ... അവളുടെയൊപ്പം പഠിച്ച കുട്ടിയാണ് മാഡത്തിനെ പറ്റി പറഞ്ഞത്. വീട്ടിൽ പപ്പക്ക് താല്പര്യമില്ല ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യത്തിന്. വിവാഹശേഷം പയ്യന്റെ വീട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ..." " നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം മനസിലായി. നമ്മൾ രണ്ടുപേരുമല്ലാതെ ഈ കാര്യങ്ങൾ പുറത്തു പോവില്ല. ഞങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്ന കേസിൽ അതിന്റെതായ രഹസ്യസ്വഭാവം നിലനിർത്താറുണ്ട്." "ആ ഒരു കാര്യമാണ് ഞങ്ങളും കൂടുതൽ ഇമ്പോർട്ടൻസ് കൊടുക്കുന്നത്." " ആളുടെ ഡീറ്റൈൽസ് എല്ലാം കൊണ്ടുവന്നട്ടില്ലേ ? " "ഉണ്ട്. " "തന്നേക്കൂ." "ഒരു മാസത്തെയെങ്കിലും ടൈം എടുക്കും. ഞാൻ അനുപമയെ വിളിക്കാം. " "ശരി മാഡം." പിന്നീടുള്ള സമയം പോകുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. പപ്പയ്ക്കും അമ്മയ്ക്കും മനസിന് പിടിച്ച ബന്ധമാണ്. അവരുടെ അഭിപ്രായം അതു നെഗറ്റീവ് ആണെങ്കിൽ... വീട്ടിലുള്ളവർ അതിനെ എങ്ങനെ ഉൾക്കൊള്ളും. എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും? വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന്റെ പേരിൽ അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ പാടേ മറന്നു ഈ വിവാഹം നടന്നാൽ. മനസു പിടികിട്ടാത്ത പല ചോദ്യങ്ങളുടെ പിറകിലുമായി അലഞ്ഞു . ഒരു മാസം പിന്നീടും മുൻപ് ഒരു വൈകിട്ട് അവരെന്നെ വിളിച്ചു. സൂസൻ അലക്സാണ്ടർ എന്നു പേര് മൊബൈൽ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിച്ചു. അവർക്ക് പറയാനുള്ളത് എന്താവും. ...? അവരുടെ കാബിനിൽ എത്തുമ്പോൾ ഒരു പുഞ്ചിരി എനിക്ക് നേരെ പകർന്നു കൊണ്ടു അവർ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൈ കൊണ്ടു ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു എനിക്ക് നേരെ ഒരു ഫയൽ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അനുപമക്ക് പരിശോധിക്കാം." അതിൽ മോശമായത് ഒന്നും കണ്ടില്ല. ഈ ഒരു മാസത്തെ ടെൻഷനു പരിഹാരമായിരിക്കുന്നു. അറിയാതെ ഒരു നെടുവീർപ്പ് പുറത്തേക്ക് വന്നു. "അനുപമ ഞങ്ങളുടെ അന്വഷണത്തിൽ മോശമായി ഒന്നും തന്നെ കണ്ടില്ല. ആ ആലോചന തുടരുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. ബാക്കി നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം." "താങ്ക്യൂ മാഡം. തുടരാൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ തീരുമാനം. സത്യത്തിൽ മാഡത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ടിന് വേണ്ടിയാണ് ഇത്രയും കാത്തിരുന്നത്. " "പക്ഷേ അനുപമ നമ്മുടെ ഒക്കെ നിശ്ചയങ്ങൾക്കും തീരുമാനങ്ങൾക്കും അപ്പുറം വിധിയൊന്നുണ്ട്. വിവാഹശേഷം വരുന്ന കേസുകൾ ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കാറില്ല. ദൈവം യോചിപ്പിച്ചതിനെ നമ്മളായി മുറിക്കണ്ടല്ലോ?" "താൻ പാതി ദൈവം പാതി അതിൽ നമ്മുടെ പാതി പൂർത്തിയാക്കി. അത്രമാത്രം. ശരി മാഡം ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ " "ശരി. " വാതിൽ തുറന്നു ഇറങ്ങാൻ നേരം അവർ പതിയെ പുറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. " അനുപമ....നമ്മൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ആ പാതിയുടെ ഫീസ് അക്കൗണ്ട്സിൽ അടച്ചേക്കൂ... " കണ്ണിറുകിയൊരു ചിരിയും. ശരിയെന്നു തലയാട്ടി പുഞ്ചിരി പടർന്ന മുഖവും ശാന്തമായ മനസുമായി ഞാൻ അക്കൗണ്ട്സിലെക്ക് നടന്നു. Aparna Vijayan
963 views
4 hours ago
#

📔 കഥ

പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് മായ സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടറോട്‌ എല്ലാം പറഞ്ഞത് . അച്ഛൻ എന്നെ ... അവൾക്കു പറയാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു അവൾ വിങ്ങി പൊട്ടുകയായിരുന്നു മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അച്ഛൻ ഇന്നലെ എന്നെ ...... പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു കേസ് രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത പോലീസ് അപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു ഫ്ലാഷ് ന്യൂസ്..... "അധ്യാപകൻ മകളെ പീഡിപ്പിച്ചു" ഒരു ഇടത്തരം കുടുംബത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു മായ അച്ഛൻ സ്കൂൾ മാഷ് അതുകൊണ്ടു തന്നെ നാട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും സർവ സമ്മതൻ , 'പണ്ട് സംഭവിച്ച ഒരു അപകടത്തെ തുടർന്ന് തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ . കുറെ നേരം ഡോറിൽ മുട്ടിയിട്ടും ആരും തുറന്നില്ല അകത്തു എന്തൊക്കെയോ വീഴുന്ന ശബ്ദം ജനലിലൂടെ നോക്കിയ പോലീസ് കണ്ടത് കയറിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന മാഷിനെ ആണ് ഉടനെ വാതിൽ ചവിട്ടി പൊളിച്ചു അവർ മാഷിനെ താഴെ ഇറക്കി ജീവന്റെ ഒരു ചെറിയ തുടിപ്പ് ഉണ്ടായതു കൊണ്ട് അപ്പോൾ തന്നെ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു ടിവിയിലും പത്രങ്ങളിലും വാർത്തകൾ നിറഞ്ഞു മകളെ പീഡിപ്പിച്ചു അച്ഛൻ ആത്മഹത്യക്കു ശ്രമിച്ചു നാട്ടുകാർക്കൊന്നും ആ വാർത്ത വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കോടതിയും വിചാരണയും ആയി ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി ഒടുവിൽ കോടതി മൂന്നു വർഷത്തെ തടവിന് വിധിച്ചു... കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ആണ് മായ അഷറഫിനെ കാണുന്നതും പരിചയ പെടുന്നതും , പരിചയം പതുക്കെ പ്രണയമായ് വളർന്നു , രണ്ടു മതത്തിൽ പെട്ടവർ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കുടുംബം ആയതും കൊണ്ടും മായയുടെ വീട്ടുകാർ ആ ബന്ധത്തെ എതിർത്തു , അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു ദിവസം അച്ഛനുമായി മായ വഴക്കിട്ടു വേണ്ടി വന്നാൽ അവനെ ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് തന്നെ ഇല്ലാതാക്കും എന്ന ഭീഷണിയിൽ അവൾ നിസ്സഹായ ആയി എന്നാലും അവനുമായുള്ള ബന്ധം മായ തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം മുതൽ അവനെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവരവും ഇല്ലാതായി ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് അവന്റ വീട്ടിൽ അനേഷിച്ചപ്പോളും ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു പതുകെ അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ഭീഷണി അവനെ എന്നന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കിയെന്നു , അല്ലെന്ക്കിൽ ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിൽ ആയാലും അവൻ തന്നെ കാണാൻ വരും എന്ന് അവൾക്കറിയാം അത്ര മാത്രം അവൾ അവനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു പിന്നീട് അവളുടെ മനസ്സിൽ പ്രതികാരം ആയിരുന്നു എങ്ങനെയും തന്റെ മനസ്സിന്റെ വേദന അച്ഛനും അറിയണം , ആ മനസ്സ് നീറുന്നത് തനിക്കു കാണണം ഒടുവിൽ അച്ഛനെ നിയമത്തിനു മുൻപിൽ കുറ്റവാളിയാക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു നീണ്ട മൂന്നു വർഷത്തെ ജയിൽ ജീവിതം കഴിഞ്ഞു അയാൾ ഇന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്നു സ്വന്തം മനസ്സ് നോവുമ്പോൾ ഉള്ള അച്ഛന്റെ അവസ്‌ഥ കണ്ടു സന്തോഷിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു അതിനു വേണ്ടി രാവിലെ തന്നെ അവളും ജയിലിൽ എത്തി. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ മനസ്സിലെ പകയുടെ കനലുകൾ കെട്ടിരുന്നില്ല പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് അടുത്ത് വന്നു നിന്ന് അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടു അവൾ ഞെട്ടി മരിച്ചു എന്ന് കരുതിയ അച്ഛൻ കൊന്നു എന്ന് വിചാരിച്ച അഷറഫ് വിലങ്ങു അണിഞ്ഞ കൈകളും കുനിഞ്ഞ ശിരസുമായ് തന്റെ മുന്നിൽ അവൾക്കു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അഷറഫ് പെട്ടെന്ന് അവളെ കണ്ടു കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ പതിയെ ജയിലിനു ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു സർ എന്താ കേസ് അടുത്ത് നിന്ന പോലീസ് കാരനോട് അവൾ ചോദിച്ചു തീവ്രവാദ ബന്ധമുള്ള ആളാണ് അഷറഫ് ഇവിടെ നിന്നും പെൺ കുട്ടികളെ തീവ്രവാദികൾക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കൽ ആയിരുന്നു ജോലി മൂന്നു വർഷത്തോളം ആയി വിചാരണ തടവുകാരൻ ആയിരുന്നു ഇപ്പോൾ കോടതി പത്തു വർഷത്തേക്ക് തടവിന് വിധിച്ചു, കുറെ പെണ്ണുങ്ങളെ ഇതുപോലെ ഇവിടെ നിന്നും കടത്തിയിട്ടുണ്ട് തലയിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നു പോയപോലെ അവൾക്കു തോന്നി നല്ലവനായ തന്റെ അച്ഛനെ ദൈവമേ അവൾക്കു ഓർക്കുതോറും നെഞ്ച് ചുട്ടു പൊള്ളുകയായിരുന്നു , ഈ പാപം എല്ലാം ഞാൻ എങനെ കഴുകി കളയും അവൾ ജയിലിനുമുന്നിൽ തളർന്നിരുന്നു പെട്ടെന്ന് ജയിൽ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു , വളരെ ക്ഷീണിച്ച ഒരാൾ വേച്ചു വേച്ചു പുറത്തേക്കു വന്നു ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അവൾക്കു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അത്രയേറെ അയാൾ മാറി പോയിരുന്നു തന്റെ അച്ഛൻ താൻ കാരണം ജീവിതം തകർന്ന എല്ലാം നഷ്ടപെട്ട തന്റെ സ്വന്തം അച്ഛൻ , അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി ആ കാലിൽ പിടിച്ചു മാപ്പു ചോദിക്കണം എന്നിട്ട് ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നും തന്നെ എന്നന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതെ ആകണം കാരണം താൻ അത്രയും വെറുക്ക പെട്ടവൾ ആണ് അവൾ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ആ കാലിൽ പിടിച്ചു അവൾ പൊട്ടി കരഞ്ഞു അച്ഛാ മാപ്പു അച്ഛൻ എന്നെ കൊന്നോളൂ അതാണ് എനിക്ക് തരാവുന്ന ശിക്ഷ അയാൾ മെല്ലെ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു ഉയർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു മോൾ എന്തിനാ കരയുന്നേ മോൾക്ക് ദൈവം നല്ലതു വരുത്തും എന്നും പറഞ്ഞ മുന്നോട്ടു നടക്കാൻ പോയ അയാൾ തിരഞ്ഞു നിന്നിട്ടു ചോദിച്ചു "ആരാ എനിക്ക് മനസിലായില്ലല്ലോ" ഒടുവിൽ ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ എന്തോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് പൊട്ടി ചിരിച്ചു അയാൾ തെരുവിലേക്ക് നടന്നു
1.7k views
5 hours ago
#

📔 കഥ

full part വധു- ----------------------- 'ഇക്കൂ... ചായ... കൊണ്ട് പോടി അവളുടെ ഒരു ചായ.. നിന്നോട് ഞ്ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെ എൻറ്റെ നിഴൽ വട്ടത്തേക്ക് പോലും വന്നേക്കരുതെന്ന്.... ഉമ്മയുടെ ആത്മഹത്യ ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ ഞ്ഞാനെടുത്ത് വെച്ചൊരു ഭാരം.. അതാണെനിക്ക് നീ മേലിൽ എൻറ്റെ കൺമുന്നിൽ കണ്ട് പോകരുത്... ഇത്രേം പറഞ്ഞിട്ടും എൻറ്റെ ദേഷ്യം അടങ്ങിയിരുന്നില്ല... **************************** നസ്രിയ വീട്ടുകാർ എനിക്കായ് കണ്ട് വെച്ച പെൺകുട്ടി... അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചത് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ ആയിരുന്നില്ല.... ഇക്കാടെ മരണ ശേഷം ഉമ്മാടെ വയ്യായ്ക കൂടുതലായപ്പോഴാണ് അമ്മാവന്മാരുടേയും ഉമ്മാടേയും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി കല്ല്യാണം കഴിച്ചത്... ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സിൽ ഒരിക്കലും ഒരു ഭർത്താവാകേണ്ടി വരുമെന്ന് ഞ്ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല... അതെ എൻറ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഇക്കയുടെ മരണം കഴിഞ്ഞ് ആറ് മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും അതിൻറ്റെ ഷോക്കിൽ നിന്ന് മാറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... പോരാത്തതിന് ഇത്രേം ചെറുപ്രായത്തിൽ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതിൻറ്റെ ദേഷ്യവും.... കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ച ആയെങ്കിലും ഞ്ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഒരു തരത്തിരുളള ബന്ധങ്ങളും ഉണ്ടായില്ല... ശരീരം കൊണ്ടാണേലും.. മനസ്സ് കൊണ്ടാണങ്കിലും.... അതിനുളള ഏക കാരണക്കാരനും ഞ്ഞാൻ തന്നെയാണ്.... അവളെന്നെ അളവറ്റ് സ്നേഹിച്ചിട്ടും അവളിൽ ഞ്ഞാൻ കുറവുകൾ മാത്രമെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചിരിന്നൊളളൂ... ....... ഇക്കാടെ അപ്രതീക്ഷമായിട്ടുളള മരണം എന്നെ വേറൊരു ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടാണ് ചെന്നത്തിച്ചത്.... ഞ്ഞനേറെ സ്നേഹിച്ചത് എൻറ്റെ ഇക്കാനെ ആയിരുന്നു ഉമ്മയേക്കാൾ അധികം.... ചെറുപ്പത്തിൽ ഉപ്പ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയിട്ടും.... പത്താം ക്ലാസ്സ് പകുതിയാക്കി ഇക്ക വാർക്കപണിക്ക് പോയി തുടങ്ങി... ഇക്ക ഒരു തരത്തിലുളള വിഷമവും ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചില്ല.... എന്നെ പടിപ്പിച്ച് ഒരു ഡോക്ടർ ആക്കി... അങ്ങനെ എല്ലാം കൊണ്ടും...... വാട്ടർ ടാങ്കി വാർക്കാൻ കമ്പി കെട്ടുമ്പോൾ കാല് സ്ലിപ്പായാണ് ഇക്ക മരണപ്പെട്ടത് അതോട് കൂടി കുടംബത്തിലെ വിളക്ക് അണഞ്ഞു... പിന്നെ ഞ്ഞാനും രോഗിയായ ഉമ്മയും മാത്രം ബാക്കിയായി.... അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഉമ്മയുടെ മൂത്ത ആങ്ങള ഈ കല്ല്യാണത്തിലെക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിച്ചത്..... "വീട്ടിലൊരാൾ മരിച്ചതിൻറ്റെ ഷോക്ക് മാറിയില്ല എന്നതിന് പുറമെ ചെറുപ്പത്തിലെ എന്നെ മറ്റൊരു കുഴിയിലേക്ക് ചാടിച്ചു എന്നാണ് എൻറ്റെ മനസ്സിനെ ഞ്ഞാൻ പടിപ്പിച്ചത്.... ************************ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ വീണ്ടും എൻറ്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നത്.... എന്താ നീ വന്നെ...? കുറച്ച് കടുപ്പമാക്കിയാണ് ചോദിച്ചത്... കാലത്തെ പൊട്ടിത്തെറി കണ്ടിട്ടാകണം... കണ്ണൊക്കെ കണ്ണീരിനാൽ ചുവപ്പിച്ചിരുന്നു... ,ഇക്കൂന് ഇന്നെ ഇഷ്ടല്ലാലെ... ഇക്കൂൻറ്റെ സങ്കൽപ്പത്തിലെ ഒരാളല്ല ഞ്ഞാൻ അല്ലെ... ഇഷ്ടല്ലങ്കി ഞ്ഞാൻ ഇനി ഇക്കൂനെ ശല്ല്യം ചെയ്യൂല... ഞ്ഞാൻ നാളെ വാപ്പച്ചിയോട് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... അവൾ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ തേങ്ങികൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു... സെൻറ്റിമെൻസ് അടിച്ച് വീഴ്ത്താൻ നിങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ പണ്ടെ മിടുക്കികൾ ആണല്ലൊ... ശല്ല്യം...! എന്നും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് നേരെ വിട്ടു ഫ്രണ്ടിൻറ്റെ വീട്ടിലോട്ട്.... ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫാക്കാനും മറന്നില്ല... അന്ന് രാത്രി മുഴുവനും... പിറ്റേന്ന് പകലും അവൻറ്റെ ഷോപ്പിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങി വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക്... അപ്പോഴും മനസ്സാലെ ഞ്ഞാൻ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ മറന്നില്ല..... വീട്ടിലെത്തിയതും... ഓടിചെന്ന് റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് ഒന്നൂടെ മയങ്ങി എണീറ്റു... ബ്ത്രൂമിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ്.... മേശക്ക് മുകളിൽ ഒരു പേപ്പർ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്..... (തുടരും) വധു-2 ------------------- മേശക്ക് മുകളിലിരിക്കുന്ന പേപ്പർ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടങ്കിലും.... കാര്യമായ് അത് ഗൗനിക്കാതെ ബാത്രൂമിൽ പോയ് ഫ്രഷ് ആയി പുറത്തിറങ്ങി.... മേശയുടെ മുകളിൽ നിന്ന് പേപ്പർ എടുത്ത് നോക്കി... എൻറ്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല.... പോകാൻ നേരം അവളെഴുതി വെച്ചതാണ്... "ഡയറി ഞ്ഞാൻ വായിച്ചിരുന്നു... സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഉൾകൊളളാൻ കഴിയാത്തവൾ എന്നതിന് പുറമെ... മനസ്സ് കൊണ്ടും തൃപ്തി തരാത്തവളാണ് ഞ്ഞാൻ... ,ഞ്ഞാൻ പോകുന്നു,.. ഉമ്മയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.... സങ്കൽപ്പം കൊണ്ട് തികയാത്തവളാണെങ്കിലും ഞ്ഞാനും ഒരു പെണ്ണാണ് എനിക്ക് ഇക്കും എല്ലാമായിരുന്നു..." ഡയറിയൊക്കെ എപ്പോഴാണ് ഇവൾ കണ്ടത്... എന്നോട് ഞ്ഞാൻ തന്നെ സ്വയം ചോദിച്ചു.... വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നെ ഞ്ഞാനായിട്ടെഴുതിയ ഡയറി അലമാരയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് നോക്കി.... അതെ.. അതിൽ മുഴുവനും ഇക്കാനെ കുറിച്ചും എൻറ്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്ന് കയറാൻ പോകുന്ന പെണ്ണിനെ കുറിച്ചും വെക്തമായ ഒരു സങ്കൽപ്പം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു... :-എന്നോട് എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിച്ച്... സദാസമയവും എൻറ്റെ കൂടെ വേണം... ചിരിക്കുമ്പോൾ വിരിയുന്ന നുണക്കുഴികളും നാണം കൊണ്ട് കഥ പറയുന്ന എപ്പോഴും സുറുമയെഴുതിയ മാൻമിഴി പേടകളും ഉളള... ആരാരും കണാതെ എന്നെ... പിച്ചിയും നുളളിയും സുഖമുളള നോവ് തരുന്നവളാകണം എൻറ്റെ പെണ്ണ്..." അതായിരുന്നു എൻറ്റെ സങ്കൽപ്പം.... അതിലിടക്ക് അവളേയും ഞ്ഞാനൊന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... എൻറ്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെല്ലാം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നൊ.....? ഒരു പക്ഷെ ദേഷ്യം കൊണ്ടും വെറുപ്പ് കൊണ്ടും... നോക്കിയാൽ എങ്ങനെയാണ് അവളുടെ ഭംഗി എനിക്കാസ്വദിക്കാനാവുക.... എനിക്കെന്നല്ല ആർക്കും അതിനാവില്ല... മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകാൻ തുടങ്ങി... സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കുമപ്പുറം.... വേറെയുമുണ്ടായിരുന്ന ആ ഡയറി മുഴുവനും...... ഇക്കയുടെ മരണ ശേഷം.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു രണ്ട് ദിവസമായൊളളൂ... അതെ ഡയറിയുടെ മധ്യഭാഗത്തായ് ഞ്ഞാൻ ഇങ്ങനെ കുറിച്ചിരുന്നു... 'താലി...! ചിലർക്ക് അത് ബന്ധങ്ങളുടെ തുടക്കമാണ്... മറ്റു ചിലർക്ക് ബന്ധനങ്ങളുടേയും... ദേശ്യവും വെറുപ്പും കലർന്ന നിമിഷം ഞ്ഞാൻ കുത്തി കുറിച്ചത്... സ്നേഹത്തോടെയുളള അവളുടെ പെരുമാറ്റം എന്നിൽ അസ്വസ്ഥയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്... ഒരിക്കൽപോലും അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഞ്ഞാൻ കടന്ന് ചെന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു... ഒരു പക്ഷെ ഭാര്യവീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ടന്ന് ചോദിച്ചാൽ പോലും എനിക്ക് പ്രായസമായിരിക്കും... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.... പോകും മുന്നെ അവളെഴുതിയ കത്ത് ആ ഡയറിക്കുളളിൽ ഞ്ഞാൻ വെച്ചു.... വീണ്ടും ഒന്ന് കണ്ണടക്കാനായ് കിടന്നു..... തലയിൽ ഒരു കൈ വന്ന് തലോടിയപ്പോഴാണ് നോക്കിയത്.. ഉമ്മയാണ്... എന്താ ഉമ്മാ..! എടാ ഞ്ഞാൻ ഇബ്രായിനോട് വരാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (ഉമ്മാടെ താഴെയുളള ആങ്ങള)... ഞ്ഞാൻ അവൻറ്റെ കൂടെ പോകും... ശബ്നാനെ കണ്ടിട്ട് കുറെയായ്.. ശബ്ന ഉമ്മാടെ ആങ്ങളയുടെ വൈഫ് ആണ്... അവരുടെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഉമ്മ അവരെ കാണാൻ പോയിട്ടില്ലായിരുന്നു.... ഞ്ഞാൻ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിട്ടില്ല... ഇയ്യ് പൊറത്ത് നിന്ന് എന്തേലും കൈച്ചൊ... ശരി ഉമ്മാ... നസ്രിടെ ഇപ്പ ഇന്നലെ വന്നിരുന്നു... ചായ കുടിച്ചാൻ അന്നെ വിളിച്ചപ്പൊ കിട്ടില... ഇയ്യോടെയായിരുന്നു... പാവം കരഞ്ഞിട്ടാ പോയത് അതിന് വയ്യാന്ന് തോന്ന്ണ്....! ഈട്ത്തെ പണി മുയ്മനും ആ പാവാണ് ചെയ്യ്ണത്... ഉമ്മ ഇത്രേയും പറഞ്ഞപ്പോഴെക്കും ഉളളിലൊരു ആവലാതിയായിരുന്നു... അവൾ ഉമ്മാട് എല്ലാം പറഞ്ഞ് കാണുമൊ... ടാ ഇയ്യ് എന്താ ആലോയ്ക്കണ്... ഓളെ കെട്ടിയത് അൻറ്റെ ഭാഗ്യാന്ന് കൂട്ടിക്കൊ.... കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉമ്മയും പോയി... ആദ്യമായിട്ടാണ് ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റക്കാവുന്നത്.... വല്ലാത്തൊരു ശുന്യത.... പെട്ടന്ന് തന്നെ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങി കൃഷ്ണേട്ടൻറ്റെ കടയിലേക്ക് പോയ് ഒരു സർബ്ബത്തും പഴവും കഴിക്കുമ്പോഴാണ്.... കാറിൽ നിന്ന് ഒരു പർദ്ദയിട്ട യുവതി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.. കടയിലേക്ക് കയറി വന്നത്... "ക്രീം ബിസ്ക്കറ്റ് ഉണ്ടൊ"... എന്ന് ചോദിച്ചത് നേരെ നോക്കിയത് എൻറ്റെ മുഖത്തേക്കാണ്.... കണ്ട മാത്രയിൽ പരസ്പരം രണ്ട് പേരും ഒന്ന് ഞ്ഞെട്ടി......! *************************** (തുടരും) വധു-3 ---------------------------------- അതെ... ഇതവൾ തന്നെ 'ഷംല'.... കണ്ട ഉടനെ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ അവൾ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവളെ ഞ്ഞാൻ വിളിച്ചു... ഷംലാ....! നീ എന്താ ഇവിടെ.....? എന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്കാണ് കല്ല്യാണം കഴിച്ച് വിട്ടേക്കുന്നത് അജൂ... അതല്ല നീ എന്താ ഇവിടെ...? ഇവിടെയാണ് എൻറ്റെ വീട്.... അവളോട് സംസാരിച്ച മാത്രയിൽ തന്നെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും വർഷങ്ങളെ പിറകോട്ടാനയിച്ച് തുടങ്ങി..... ഒരു ബ്ലഡ് ഡൊനേഷന് പോയപ്പോൾ തുടങ്ങിയ പരിചയം പിന്നീട് എപ്പോഴൊ അത് പ്രണയത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു... ഒരാഴ്ചയുടെ ആയുസ്സ് മാത്രമാണ് ആ പ്രണയത്തിന് ഉണ്ടായിരന്നൊളളു എങ്കിലും തന്നെ അവളെ ഞ്ഞാൻ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.... ഒരുപക്ഷെ അവളെ കണ്ടമാത്രയിലാണ് ഞ്ഞാനെൻറ്റെ തൂലികക്ക് വർണ്ണം നൽകാൻ തുടങ്ങിയത്..... അവളെ കണ്ട് മാത്രം ഞ്ഞാനെഴുതിയതാണ് എൻറ്റെ വധുവിൻറ്റെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ..... "മാഷെ എന്താ ആലോചിച്ച് നിക്ക്ണത് ഞ്ഞാൻ പോട്ടെ.... പെട്ടന്നാണ് സ്ഥലകാല ബോധം ഞ്ഞാൻ വീണ്ടും തിരിച്ചെടുത്തത്.... ആ ശരി അങ്ങനെയാകട്ടെ.... ഇക്കയുടെ വിയോഗം എന്നതിലുപരി ഇവളുടെ അകൽച്ചയും കൊണ്ടാകണം നസ്രിയയെ എനിക്ക് ഒരു നോക്ക് കൊണ്ട് പോലും സ്നേഹിക്കാൻ സാധിക്കാതെ പോയത്.... പരസ്പര പ്രണയം തുടങ്ങിയതിന് ശേഷം ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്കെൻറ്റെ ഇക്കാനെ നഷ്ടമായത്.... ആ ദുഃഖത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കോളുകൾക്കും മെസ്സേജിനും എനിക്ക് റീപ്ലെ നൽകാൻ സാധിച്ചില്ല... അതിൻറ്റെ ദേഷ്യത്തിനാലാകണം... അവളുടെ മെസ്സേജ് ഇപ്രകാരമായത് "മണ്ണോടടിഞ്ഞ അസ്ഥിയുടെ പേരിൽ കരയുന്ന നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ്.... നിൻറ്റെ പ്രണയം വെറും കാപട്യം മാത്രം ഇനി എന്നെ കാണുവാനായ് ശ്രമിക്കരുത്.." ആ സന്ദേശം എന്നെ കൂടുതൽ തളർത്തുകയാണ് ചൈതത്..... പിന്നീട് ഇന്നാണ് അവളെ കാണുന്നത്..... അതിനിടക്ക് അവളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് പോലും അറിഞ്ഞത് ഇന്ന് കണ്ടത് കൊണ്ടാണ്..... വായനയിൽ മാത്രം മുഴുകിയിരുന്ന എന്നെ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും അവളായിരുന്നു... അത് കൊണ്ടാകണം സാഹിത്യം നിറഞ്ഞ അവളുടെ മെസ്സേജ് എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തനാക്കി മാറ്റിയത്... അതെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും എന്നെ വേട്ടയാടി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.... സർബ്ബത്തിൻറ്റെ കാശും കൊടുത്ത് പെട്ടന്ന് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി... കുറച്ച് നേരം ഫോണിൽ കളിക്കാമെന്ന് കരുതി ഫോണെടുത്തെങ്കിലും അതിന് സാധിക്കുന്നില്ല.... അടുക്കളയിൽ കയറി ചായ ഉണ്ടാക്കാമെന്ന് കരുതി നോക്കിയപ്പോൾ അടുക്കളയിലെ "അച്ചടക്കം" എന്നെ വല്ലാതെ നിരാശപ്പെടുത്തി... ഉമ്മയുടെയും അവളുടേയും കളിചിരിയൊ... പാത്രങ്ങളുടെ ബഹളങ്ങളൊ ഇല്ലാതെ അടുക്കള അന്തിയുറങ്ങുന്നു..... ആ നിശബ്ദത വീണ്ടുമെന്നെ നിരാശയിലേക്ക് പതിച്ചു.... അവളെ ഞ്ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നൊ... അറിയില്ല എനിക്ക്.... ഞ്ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എൻറ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.... കട്ടൻ വേഗമുണ്ടാക്കി കുടിച്ച് നോക്കി.... ഇല്ല എന്നും കുടിക്കുന്ന ചായയുടെ സുഖം കിട്ടുന്നില്ല... ഒരു പക്ഷെ മനസ്സിലെ വിഷമം കൊണ്ടാണൊ അതൊ... കൈപ്പുണ്ണ്യത്തിൻറ്റെ കുറവൊ...? എങ്ങനെയൊക്കെ പിടിച്ച് നിറുത്തിയിട്ടും സാഹചര്യം എൻറ്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.... ഉണ്ടാക്കിയ ചായ കുടിക്കാതെ വാഷ് ബേസിനിലേക്ക് ഒഴിച്ച് കപ്പും മുഖവും വാഷ് ചൈത് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നീങ്ങി... ഉമ്മാനെ വിളിച്ചു.... ഉമ്മാ...! എന്താ അജു ഈ നേരത്ത്.. ഇയ്യ് കിടന്നീലെ.. കിടക്കാൻ നോക്കാണ്.... ഇയ്യ് വല്ലതും കഴിച്ചൊ... ആ. ഉമ്മാ... നസ്രി എന്നാ വരാന്ന് വല്ലതും പറഞ്ഞിരുന്നൊ.... ഇല്ല... ഓൾക്ക് വയ്യാണ്ട് പോയതല്ലെ വയ്യായ്ക മാറീട്ട് വന്നാ മതിയെന്ന് ഞ്ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു... ബെഡ്റൂമിലും ഒരു ശൂന്യത തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു.... അവളുടെ കാലിലെ കൊലുസിൻറ്റെ കൊഞ്ചലില്ലാതെ ഒരു രാത്രി എന്നെ നിദ്രയിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിടുന്നില്ലങ്കിൽ അവളോടുളള വെറുപ്പിനൊപ്പം ഞ്ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നൊ..? കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസിട്ട് നടക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവളെ ഞ്ഞാൻ ശകാരിച്ചിരുന്നു... "നീയെന്താടി നാഗവല്ലിയൊ..? ഊരി കളഞ്ഞോണം ഈ കിടുതാപ്പ്... നാണം കെടുത്താനായ് ജനിച്ച ജന്മം'... പോകാൻ കിടന്നതിൻറ്റെ തലേന്ന് വരെ ഞ്ഞാൻ മാറ്റമില്ലാതെ ഈ വാക്കുകൾ കുത്തി നോവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും... ഇന്ന് അതിൻറ്റെ നിശബ്ദത ആവളെ നോവിച്ചതിനേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങായ് എൻറ്റെ ഹൃദയത്തെ കീറിമുറിക്കുന്നു.... അതെ... എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു..... കുത്ത് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ തോൽപ്പിച്ച് കരയിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും.... ഈ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിച്ചു... ഇക്കയുടെ മരണ ദിവസത്തേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് ഞ്ഞാൻ കരഞ്ഞിരിക്കുന്നു.... അതെ അവൾ എന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് തോൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.... ഉറങ്ങാൻ കിടന്നുവെങ്കിലും മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു...... ഇനിയുമെനിക്ക് വയ്യ... ഈ രാവൊന്ന് പുലർന്നങ്കിൽ..... ആലോചിച്ച് കിടന്ന് ഉറങ്ങിപോയത് അറിഞ്ഞില്ല... എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ സമയം പത്ത് മണി.... ഇന്നന്നെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോണം... ഹൃദയം കാതിനോട് നിശബ്ദമായ് മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ടെ ഇരുന്നു.... ഡയറി തുറന്ന് വീണ്ടും ഞ്ഞാൻ കുറിച്ചു.... 'പിന്നിട്ട വഴികൾ തെറ്റായ് പോയന്ന് ഒരു രാവ് കൊണ്ട് നീ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി.... ഇനിയുമെനിക്ക് വയ്യ.. ഒരു രാവിനാൽ നീ ഒരുക്കിയ മൗനത്തിൻ ചിതയിൽ വെന്തുരുകുവാൻ..." എഴുതി തീർത്തപ്പോഴേക്കും മിഴികൾ ഈറനണിഞ്ഞിരുന്നു..... വിവാഹത്തിൻറ്റെ അന്ന് പോന്നതാണ് ഭാര്യ വീട്ടിൽ നിന്ന്... വേഗം തന്നെ ഡ്രസ്സ് ചൈത് വീട് പൂട്ടി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചൈത് ഇറങ്ങി.... ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോഴും ചൈത് പോയ പാപം എന്നെ അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു... എന്തൊ...! ഒഴുകി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കണ്ണീരിനെ പിടിച്ച് നിറുത്താൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല... രണ്ട് മണിക്കൂർ ഡ്രൈവിങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് നസ്രിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തി.... വീടിന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി കളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്ന നസ്രിയുടെ മൂത്ത സഹോദരിയുടെ നാല് വയസ്സുകാരി ആയ്ഷ മോൾ കാർ കണ്ട് അന്തം വിട്ട് നിൽക്കുകയാണ്... പുറത്തിറയങ്ങതും അജു കുഞ്ഞുപ്പ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ടവൾ ഓടി വന്നു... ഒന്ന് രണ്ട് തവണയെ കണ്ടിട്ടുളളു എങ്കിലും പാവത്തിന് ഭയങ്കര ഓർമ്മ ശക്തിയാണ്..... ആയിശ ഉറക്കെ നസ്രിയുടെ ഉമ്മയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ഓടി.... ഉമ്മമ്മാ... ഉമ്മമ്മാ... അജു കുഞ്ഞുപ്പ് വന്ന്ക്കണ്... അവളുടെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും പുറത്തേക്ക് വന്നു.. "അസ്സലാമു അലൈക്കും"... കണ്ട മാത്രയിൽ സലാം ചൊല്ലി... "വഅലൈക്കും മുസ്സലാം"... വാ മോനേ... നസ്രീ ഇതാ അജു വന്നേക്ക്ണ്... ********************************* (തുടരും) വധു-(അവസാന ഭാഗം) ------------------------------------------- "നസ്രീ ഇതാ അജു വന്നേക്കുന്നു... വിളിച്ചെങ്കിലും അവളെ കണ്ടില്ല.... വീടിനകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴും മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല.... "ഇരിക്ക് അജൂ... ഉമ്മയാണ്... ഹാളിൽ ഇരുന്നു.. കൂടെ ഉപ്പയും... ആയിഷ മോൾ മടിയിലും സ്ഥാനം പിടച്ചു... തലേ ദിവസം ഉറങ്ങാത്തതിനാലും കരഞ്ഞതിനാലുമാകണം.... ആകെ ഒരു തളർച്ച് എന്നിൽ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ മനസ്സിൻറ്റെ കുറ്റബോധം കൊണ്ടുമാകാം..... ഞ്ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തേലുമെടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ്..... 'മോളെ കുഞ്ഞിമ്മ് എന്താ എടുക്കുന്നെ എന്ന് നോക്കിയെന്ന് പറഞ്ഞ് ആയിഷാനെ ഉപ്പ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞയച്ചു..... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും അതെ സ്പീഡിൽ വന്നിട്ട് ആയിഷ പറഞ്ഞു... "നസു കുഞ്ഞുമ്മ നിക്കരിച്ചാണ്.. (നിസകാരം).... "നസു".. അതെ ഇനി അവളോടൊത്തുളള നിമിഷങ്ങളിൽ ഞ്ഞാൻ അവളെ അങ്ങനെ തന്നെ വിളിക്കും..... കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും ചായയുമായ് ഉമ്മ വന്നു.... ചായ കുടിച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തും... മനസ്സ് മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ടെ ഇരുന്നു.... 'മാപ്പ് പറയണം സ്നേഹിക്കാൻ മറന്ന് പോയ കാലഘട്ടത്തിനോടും... ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് സ്നേഹമെന്തെന്ന് പടിപ്പിച്ച എൻറ്റെ നസുവിനോടും...'. ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് നേരമേറെയായിട്ടും... അവളെ പുറത്തേക്ക് കാണാനില്ല..... അവളുടെ നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം ഞ്ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.... ,ഒരുപക്ഷെ പെണ്ണ് കാണാൻ പോയാൽ ആദ്യമായ് സംസാരിക്കുന്ന രീതിയിലുളള ടെൻഷനും ഭയലും എന്നിലുടലെടുത്തു... മറ്റൊന്നും കൊണ്ടായിരുന്നില്ല അത്..' ഇന്നെ വരെ ചീത്ത വിളിക്കാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിന് വേണ്ടിയും അവളെ ഞ്ഞാൻ സമീപിക്കുകയൊ... മറ്റൊ ചൈതിരുന്നില്ല ആദ്യ രാത്രിയിൽ അവൾ വന്ന് കയറിയപ്പോഴേക്കും... ഞ്ഞാൻ പാതി ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു.." റൂമിൽ കയറി ഞ്ഞാൻ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.... "നസ്രിയാ".... ,മ്'.... "എങ്ങനെയാണ് സംസാരിക്കേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു... ." ഒരുപാട് ദിവസം ഒന്നിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും ഒരുപാട് അകലം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.... ഒരേ റൂമിലാണങ്കിൽ പോലും അവളെ താഴത്ത് കിടത്തിയും ഞ്ഞാൻ ബെഡിലുമാണ് കിടന്നിരുന്നത്.... പല രാത്രികളിലും കണ്ണീരൊലിച്ച് കിടന്നിരുന്ന അവളെ ഞ്ഞാൻ കണ്ടില്ലന്ന് നടിച്ചു.... പക്ഷെ ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു കാര്യം പോലും പുറത്ത് പോവാതെ അവൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.... അതെ.....! അവൾ തന്നെയാണ് ഉത്തമ ഭാര്യ..... ഞ്ഞാൻ തന്നെ കാണാൻ വേണ്ടിയാ വന്നത്.... 'മ്'... മൂളൽ മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി... കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല ... നിന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോവാൻ കൂടിയാണ്.... വാ നമുക്ക് പോവാം.... എങ്ങനെയൊക്കെയൊ ഞ്ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.... പരസ്പരം മുഖത്തോട് നോക്കിയാണ് നിന്നിരുന്നതെങ്കിലും ,നമുക്ക് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതും... കണ്ണീരിനെ എനിക്ക് പിടിച്ച് നിറുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.... 'നീ' എന്നോട് ക്ഷമിക്കടി.... നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഞ്ഞാനൊരുപാട് വൈകിപ്പോയ്... എന്ന് പറഞ്ഞ്... ഞ്ഞാനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്.... ഒരു പക്ഷെ ഒരു പരിഭവവും കാണിക്കാതെ.... ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെ പോലെ അവൾ എന്നെ ഇറുകെ പുണർന്നിരുന്നു.... ഒരിക്കൽപോലും.. ഒന്നിച്ചിരിക്കാത്ത ഞങ്ങൾ... ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഒന്നായ് പുണർന്ന് പോയ്..... അവളുടെ മുഖം ഞ്ഞാനെൻറ്റെ കൈകളിലാക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു പോവാം നമുക്ക്.... കഴിഞ്ഞ പോയ കാലത്തിൻറ്റെ ഓർമ്മകൾ ഇനിയെന്നെ വേട്ടയാടാതിരിക്കാൻ മരണം വരേയും നീയെൻറ്റെ കൂടെ വേണം.... മുറുകെ പുണർന്ന് കൊണ്ട് അവളെന്നോട് മൊഴിഞ്ഞു.... എനിക്ക് എൻറ്റെ ഇക്കൂനെ മനസ്സിലാകും മറ്റാരേക്കാളും... "പലരുടേയും സങ്കടങ്ങൾ മറക്കാൻ അവർ ധരിക്കുന്ന മുഖം മൂടിയല്ലെ ഇക്കൂസെ ദേഷ്യം.... എനിക്കത് മനസ്സിലാവും...".. ഇപ്പൊ എനിക്ക് നഷ്ടബോധം മാത്രമെ ഒളളൂ... കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ പോയതും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ സ്നേഹത്തെ ഓർത്ത്.... ചില ഏറ്റു പറച്ചിലുകൾക്ക് ശേഷം എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞ്ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.... ഇനിയൊരിക്കലും എൻറ്റെ പാതിയായ അവളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തില്ലന്ന പ്രതിഞ്ജയോട് കൂടെ...... വീട്ടിൽ വന്ന് കയറിയതും ഞ്ഞാനവളെ എടുത്ത് ഒന്ന് വട്ടം കറക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... എൻറ്റെ നസു മോൾ ഇക്കാക്ക് ഒരു ചായ ഇട്ട് തന്നെ... ഓടിപോയ്... നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ചായയുമായ് വന്നു കുടിച്ച ഉടനെ എൻറ്റെ ഉളളിൽ ഒരു കൊളളിയാൻ മിന്നി മറഞ്ഞു.... ഇത്രയും ദിവസം ഞ്ഞാൻ കുടിച്ച ചായ അവളുടെതായിരുന്നൊ.... എന്നും ഉമ്മ ഇടുന്ന ചായയാണന്ന് വെറുതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് പോയ്... അതിനെ പറ്റി ഞ്ഞൻ അവളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.... ആ തെറ്റ് തിരുത്താൻ ചായപാത്രം കഴുകി കൊണ്ടിരുന്ന അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നെറ്റിയിലൊരു ചുംബനം നൽകിയപ്പോൾ ഞ്ഞാൻ കണ്ടു... എൻറ്റെ സങ്കൽപ്പത്തിലെ പെണ്ണിനെ.... "ചിരിക്കുമ്പോൾ നുണക്കുഴിയുളള.... പെണ്ണിനെ.... അവളെ അതേ പടി കോരിയെടുത്തപ്പോൾ എന്തൊ ഒരു കുറച്ചിൽ പോലെ കാലിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കൊലുസ് കാണുന്നില്ല... ,ടീ, നിൻറ്റെ കൊലുസ് എവിടെ.... അത് ഞ്ഞാൻ ഇക്കൂന് ഇഷ്ടല്ലാന്ന് പറഞ്ഞപ്പൊ ഊരി വെച്ചു.... അവളെ എന്നിലേക്ക് ചർത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഞ്ഞാൻ പറഞ്ഞു.... ഇനി അത് ഇടാതെ നടന്നാലായിരിക്കും നിൻറ്റെ കാല് ഞ്ഞാനൊടിക്കാൻ പോകുന്നത്.... ആ കൊഞ്ചലുളള കൊലുസ് അവളുടെ കാലിൽ അണിയച്ചതിന് ശേഷം.... ഞ്ഞാനെൻറ്റെ ഡയറിയിൽ വീണ്ടും കുറിച്ചു..... "നമുക്കിടയിൽ ഇനി ഞ്ഞാനില്ല... നീയില്ല... 'നാം' മാത്രം.... മധ്യഭാഗത്തായ് എഴുതിയ... (താലി ചിലർക്ക് ബന്ധങ്ങളാണ്.... മറ്റു ചിലർക്ക് സ്നേഹത്താൽ നിർമിച്ച ബന്ധനവും) എന്ന് തിരുത്തി കൊണ്ട് തന്നെ....! ശുഭം....! ***********************, രചന:-മുബഷിർ കടങ്ങോട്
15.9k views
7 hours ago
#

📔 കഥ

വിനോദ് ഓഫീസിൽ ചെറിയ തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു.. പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യ്തത് നോക്കിയപ്പോൾ ഭാര്യ രേവതിയാണ്. അറ്റൻഡ് ചെയിതു.. "എന്താടി ചെറിയ തിരക്കിലാ ഞാൻ വിളികാം.." എന്ന് പറയുമ്പോഴേക്കും രേവതി അവിടുന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. "വിനുവേട്ടാ വേഗം വീട്ടിലേക്കു വാ.." പെട്ടന്ന് രേവതിയുടെ ശബ്‍ദം ഇടറിയിരുന്നു.. "വിനുവേട്ടാ വേഗം വരനെ.." എന്ന് പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ടായി. വിനോദ് അടുത്ത ക്യാബനിൽ ഇരിക്കുന്ന അരുണിനെ നോക്കി.. "ഡാ ഞാൻ ഒന്ന് വീട്ടിൽ പോകുവാ അവളാ വിളിച്ചേ എന്തോ അത്യാവശ്യമെന്ന പറഞ്ഞെ.." "എന്താടാ അമ്മക്ക് എന്തേലും.." എന്ന് അരുൺ ചോദിച്ചപ്പോൾ വിനു ന്റെ മനസ്സിൽ കൂടി ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി മറിഞ്ഞു. "ഒന്നും അറിയില്ലെടാ പോയി നോക്കട്ടെ.." എന്നും പറഞ്ഞു വിനോദ് ഓടി ഇറങ്ങി. "ഡാ എന്തേലും ഉണ്ടങ്കിൽ വിളിക്കാൻ.." എന്നും അരുൺ പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വിനു പുറത്തു എത്തിയിരുന്നു. കാർ ഡ്രൈവ് ചെയുമ്പോൾ മനസ് വേവലാതിപ്പെടുവായിരുന്നു. 'അമ്മ മാത്രം ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ. അമ്മക്ക് കുറച്ചു ഓർമ കുറവുണ്ട്. ആദ്യമൊക്കെ മക്കളെയും രേവതിയെയും മനസ്സിൽ ആകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ 'അമ്മ അവരെയും ഉപദ്രിവിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു മക്കളെ ഹോസ്റ്റലിൽ ആക്കിയിരിക്കുകയാണ്. പിന്നെയും രേവതി മാത്രമാണ് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു ചെല്ലുക . ബാക്കി എല്ലാരും തന്റെ മോനെ കൊല്ലാൻ വന്നവരാണ് എന്നാണ് അമ്മയുടെ കരുതൽ. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആര് അടുത്ത് ചെന്നാലും കൈയിൽ കിട്ടുന്നത് വെച്ചു ഉപദ്രവിക്കും. എന്താണ് സംവിച്ചത് എന്ന് ഓർത്തു വിനു വെന്തു. കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ രേവതിയും അന്ന് രാവിലെ വന്ന നഴ്‌സും പുറത്തു ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. നഴ്‌സിന്റെ തല മുറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് വിനു കണ്ടു. ചെറിയ ഒരു ടെന്ഷനോടെ വിനു പുറത്തേക് ഇറങ്ങി. ഈ നഴ്സിന്റെ ചീത്തയും കേക്കണ്ടി വരുമോ ? വിനു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "എന്റെ സാറെ എനിക്ക് വയ്യ തല്ലു കൊണ്ട് ചാവാൻ ഞാൻ പോകുവാ. സർ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞിട്ട് പോകാമെന്നു കരുതി ഇരുന്നതാ.." എന്നും പറഞ്ഞു നഴ്‌സ്‌ പുറത്തേക്കു നടന്നു. രേവതി വിനുനേ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിട്ട് ഉള്ളിലേക്കു പോയി. അകത്തേക്കു ചെന്നപ്പോൾ 'അമ്മ വടിയും പിടിച്ചു തല്ലാൻ റെഡിയായി നില്കുന്നു. "അമ്മേ.." എന്നു സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിട്ട് അമ്മാന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വടി വാങ്ങി കളഞ്ഞു.. "എന്താ അമ്മേ ഇത് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ..??" പയ്യെ അമ്മേനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കട്ടിലിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി. 'അമ്മ ഉറങ്ങി എന്ന് ഉറപ്പാക്കിട്ട് വിനു പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. രേവതി നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. വിനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ രേവതി ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.. "എന്താ വിനുവേട്ടൻറെ തീരുമാനം ഞാൻ കുറെ ആയി പറയുന്നു.. അമ്മനെ എവിടെയെങ്കിലും കൊണ്ടേ ആകാൻ അത് പറ്റൂല്ല.. വേണ്ട വിനുവേട്ടൻ മാത്രമല്ലലോ മക്കൾ ആയിട്ട് ഒരു ആങ്ങളെയും പെങ്ങളും ഉണ്ടല്ലോ അവരുടെ അടുത്തു കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ടേ ആകാൻ പറഞ്ഞാൽ അതും പറ്റൂല്ല.. അപ്പോ പറയും അവരു അമ്മേനെ നോക്കൂല്ലന്നു.. എനിക്കും ഉണ്ട് ജോലി അത് കളഞ്ഞു അമ്മനെ നോക്കി ഇവിടെ ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റൂല്ല.. ഞാൻ എന്റെ മക്കളെയും വിളിച്ചു എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നിന്നോളാം നിങ്ങൾ എന്താന്ന് വെച്ച ചെയ്യ്.." രേവതി ദേഷ്യത്തോടെ നിറകണ്ണുകളോടെ റൂമിലേക്കു ചെന്നു വാതിലടച്ചു. വിനു എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ അങ്ങനെ നിന്നു. എന്നിട്ട് അമ്മന്റെ റൂമിലേക്കു ചെന്നു അമ്മന്റെ അടുത്ത കട്ടിലിൽ കിടന്നു. അറിയാതെ ഉറങ്ങി പോയി. പിന്നെ എണീറ്റപ്പോൾ വൈകുന്നേരം നാല് മണിയായി. അമ്മന്റെ കട്ടിലിൽ നോക്കി 'അമ്മ നല്ല ഉറക്കമാണ്. രേവതി പോയി കാണും അതുപോലയല്ലേ പറഞ്ഞത്. അമ്മനെ കുറ്റം പറഞ്ഞപ്പോ അറിയാതെ കൈയും വെച്ചു പോയി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് അവളെ തല്ലുന്നത്. ഒരു കാപ്പി ഇടാമെന്നു കരുതി അടുക്കളയിലേക് ചെന്നപ്പോൾ രേവതി പാത്രം കഴുകുന്നു.. വിനുനേ കണ്ടു രേവതി ചോദിച്ചു.. "എന്ത് ഉറക്കാ എന്റെ വിനുവേട്ടാ ചോറും ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നോ...?" "നീ ഒരു കാപ്പി ഇട്. അല്ല നീ പോയില്ലായിരുന്നോ ഞാൻ കരുതി നീ വീട്ടിൽ എത്തി കാണുമെന്നു.." "ഓ.. ഞാൻ അങ്ങനെ പോകുമെന്ന് കരുതിയോ..?? എന്റെ ലോകമെന്നു പറയുന്നത് വിനുവേട്ടനും ഈ വീടുമല്ലേ അപ്പോ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പോകാ.. പോയ തന്നെ എനിക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാകുമോ..??" എന്നും പറഞ്ഞു കാപ്പി വിനുന്റെ നേരെ നീട്ടി. വിനന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ട്‌ അവൾ പറഞ്ഞു. "നമ്മുക്ക് മാറി മാറി ലീവ് എടുത്തു അമ്മനെ നോകാം വിനുവേട്ടാ. നമ്മുടെ അമ്മയല്ലേ.." എന്നും പറഞ്ഞു അവൾ വിനു ന്റെ ഞെഞ്ചത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു.. " തല്ലിയത് വേദനിച്ചോ നിനക്ക്..??" "മ്മ്.. ചെറുതായി.. സാരമില്ല വിനുവേട്ടാ.." "സോറി.." "ഛെ.. പോ വിനുവേട്ടാ.. സോറി പോലും.." വിനുന്റെ മുഖത്തു ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു... അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു ചേർത്ത് പിടിച്ചു... അപ്പോൾ വിനുന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പേമാരി പെയ്യത്തു ഇറങ്ങിയ സുഖമായിരുന്നു.. ഏതൊരു ആപത്തിലും തന്റെ പെണ്ണ് തന്നെ ഇട്ടു പോകൂല്ലന്നു ഉള്ള വിശ്വാസവും..
2.6k views
8 hours ago
#

📔 കഥ

കള്ളനും പോലീസും നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന കള്ളനാണ് ജപ്പാൻ മൂസ... ഇദ്ദേഹത്തിന് ജപ്പാൻ മൂസ എന്ന് പേര് വരാൻ ഒരു കാരണവുമുണ്ട്... ജപ്പാൻ നിർമ്മിത ഇലക്ട്രോണിക് സാധനങ്ങളും ജപ്പാൻ വാച്ചുകളും മാത്രമേ ഇദ്ദേഹം മോഷണം നടത്തുകയുള്ളൂ... അത് കൊണ്ടാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന് ജപ്പാൻ മൂസ എന്ന പേര് വരാൻ കാരണം ..... സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്നും മോഷണം നടത്തുന്ന ശീലം മൂസയ്ക് ഇല്ലാ... അതിനെ പറ്റി ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ മൂസ പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗുണ്ട്... എടാ മൂസയെ പറ്റി ഒരു ചുക്കും നിനക്ക് അറിയില്ല മൂസയ്ക് സ്വന്തം നാട് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ സ്വന്തം വീടാണ് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നും മോഷണം നടത്തി ജീവിക്കേണ്ട ഗതികേട് ഏതായാലും മൂസയ്ക് ഇല്ലാ എന്ന്.... അയൽ നാടുകളിൽ എന്തെങ്കിലും മോഷണം നടന്ന വാർത്ത കേട്ടാൽ മൂസ നാട് വിടും... കാരണം പോലീസ് ആദ്യം എത്തുക മൂസയെ അന്വേഷിച്ചാണ്.... മൂസ ഒരു മുങ്ങൽ മുങ്ങിയാൽ പിന്നെ നാലോ അഞ്ചോ മാസം കഴിഞ്ഞേ നാട്ടിൽ പൊങ്ങുകയുള്ളൂ.... മൂസ നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ നാട്ടുകാർക്ക് ആഘോഷമാണ് കാരണം നാട്ടിലെ എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും മൂസ മുൻ പന്തിയിൽ ഉണ്ടാവും... പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നകാര്യത്തിൽ മൂസ ഒരു പിടി മുന്നിലാണ്... നാട്ടിലെ ചെറിയ മക്കൾ മുതൽ പ്രായം ചെന്നവർ വരെ മൂസയുടെ കൂട്ടുകാരാണ്.... ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഗ്രാമത്തിലെ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിൽ വന്നിരിക്കും മൂസ...മൂസയുടെ തമാശ കേൾകാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആളുകൾ ചുറ്റും കൂടി നിൽക്കുന്നത് കാണാം... കോളേജിൽ പോയി വരുന്ന പെൺകുട്ടികൾക്ക് പിന്നാലെ വരുന്ന പൂവാലൻമാർ മൂസയെ കണ്ടാൽ ഓടി ഒളിക്കും...ഇല്ലെങ്കിൽ മൂസയുടെ തല്ല് കിട്ടും.... വിദ്യാർത്ഥികളെ കയറ്റാതേ ഏതെങ്കിലും ബസ്സ് പോയി എന്ന് മൂസ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഡ്രൈവറുടെ കാര്യം പറയണ്ടാ അവൻ പിന്നെ ആശുപത്രിയിൽ ആയിരിക്കും.... ആള് കള്ളനാണെങ്കിലും നാട്ടുകാർക്ക് മൂസ എന്നാൽ ജീവനാണ്.... നാട്ടുകാരുടെ രക്ഷകനാണ്.... ഏതെങ്കിലും കേസിൽ നാട്ടിലെ ആരെയെങ്കിലും പോലീസ് പിടികൂടി എന്നറിഞ്ഞാൽ.... മൂസ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഓടിയെത്തി അവനെ ഇറക്കി കൊണ്ട് വരും... പോലീസ് കാരുടെ ഇടയിലും മൂസ അറിയപ്പെടുന്ന ആളാണ്‌ പോലീസുകാർക്ക് പല ഉപകാരങ്ങളും മൂസയെ കൊണ്ട് ഉണ്ട്... കള്ള സാക്ഷി പറയാനും മറ്റും പലപ്പോളും മൂസയുടെ സഹായം അവർക്ക് വേണം... ഒരിക്കൽ എസ് ഐ... സുഗതൻ മൂസയോട് പറഞ്ഞു... എടാ എനിക്ക് ഒരു റോളക്സ് വാച്ച് വേണം എന്ന്.... അപ്പോൾ മൂസ പറഞ്ഞു .. സാറെ നാളെ രാവിലെ സാറിന്റെ മേശ പുറത്ത് റോളക്സ് വാച്ച് എത്തിയിരിക്കും.... ഇത് മൂസയാണ് പറയുന്നത് എന്ന്........ അന്ന് വൈകുന്നേരം മൂസ ബസ്സ് സ്റ്റാന്റിൽ പോയി നിന്നു റോളക്സ് വാച്ച് കെട്ടിയ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാൻ അവസാനം ഒരാളെ മൂസക്ക കണ്ടെത്തി അയാൾ കയറിയ ബസ്സിൽ അയാൾക് പിന്നാലെ മൂസക്കയും ബസ്സിൽ കയറി .. അയാൾ ഇറങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് മൂസക്കയും ഇറങ്ങി.... അയാൾക് സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിൽ അയാളുടെ പിന്നാലെ പോയിട്ട് വീട് മനസ്സിലാക്കി.... അന്ന് രാത്രിതന്നെ ഓപ്പറേഷൻ നടത്താനായി മൂസക്ക ആണ് വീട്ടിലെത്തി.... കുറേ സമയം തിരച്ചിൽ നടത്തി എങ്കിലും ആ വാച്ച് മാത്രം കിട്ടിയില്ല... ഏതായാലും ഒരു വഴിക്ക് വന്നതല്ലേ വെറും കയ്യോടെ മടങ്ങി പോവുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന് കരുതി...കണ്ണിൽ കണ്ട സ്വർണ്ണങ്ങൾ എല്ലാമെടുത്ത്.... പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന നേരത്താണ് നേരത്തെ കണ്ട ആ പ്രായം ചെന്ന ആൾ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത് വാച്ച് അദ്ദേഹം കയ്യിൽ കെട്ടിയിട്ടാണ് ഉറങ്ങുന്നത്..... മൂസക് സന്തോഷമായി... ബോധം പോവാൻ വേണ്ടി കയ്യിൽ കരുതിയ ക്ലോറോഫോം ഒരു തൂവാലയിൽ ഒഴിച്ചിട്ടു... അത് അദ്ദേഹത്തെ മണപ്പിച്ചു...ബോധം വരില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം... അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ വാച്ച് അഴിച്ചെടുത്തു..... ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്ന ആ പാവത്തിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ മൂസക്ക് സങ്കടമായി.... മൂസ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അഞ്ഞൂറ് രൂപ എടുത്ത്... അദേഹത്തിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടു കൊടുത്തു.... സ്വർണ്ണവും പോയി കയ്യിലെ വാച്ചും പോയി.... പാവം നേരം പുലർന്നാൽ ഇതൊക്കെ അറിയുമ്പോൾ അറ്റാക്ക് വരാതെ നിന്നാൽ മതി ജീവനേക്കാൾ വലുത് അല്ലാലോ സമ്പാദ്യം.... ജീവൻ പോയാൽ പോയത് തന്നെയാണ്... സമ്പാദ്യം... അതൊക്കെ പീന്നീടും ഉണ്ടാക്കാം.... മനസ്സ് കൊണ്ട് ചെയ്ത പ്രാവർത്തിയെ ന്യായീകരിച്ചു മൂസ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി..... പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വാച്ചും എടുത്ത് മൂസ്സ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ എസ് ഐ സുഗതൻന്റെ റൂമിന്റെ പുറത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അകത്ത് നിന്നും ഒരാളുടെ കരച്ചിൽ ആണ് കേൾക്കുന്നത് "സാറെ ഇത്രയും കാലം ഞാൻ കഷ്ടപെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ... മുതലാണ് ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് നഷ്ടപെട്ടത്.... കട്ട് പോകുന്നത് പേടിച്ചിട്ട്... ഞാൻ കയ്യിൽ നിന്നും അഴിക്കാറില്ല എന്റെ വാച്ച്.... അതും കള്ളൻമാർ കൊണ്ട് പോയി." 'നിങ്ങൾ സമാധാനമായി വീട്ടിലേക്ക് പോയികോളൂ..... ഞങ്ങൾ ശരിയായ അന്വേഷണം നടത്തും കള്ളൻമാരെ എത്രയും പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചിരിക്കും." അദ്ദേഹം എസ്. ഐ യുടെ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ മൂസ അയാളെ ദയനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി.... എസ് ഐ യുടെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറിയ മൂസ ട്രൌസർന്റെ കീശയിൽ നിന്നും റോളക്സ് വാച്ച് എടുത്ത് എസ്‌ഐയുടെ മേശ പുറത്ത് വെച്ച് ഒരു ഡയലോഗ് സുഗതൻ സാറെ ഞങ്ങൾ കള്ളൻമാർക്ക് ഒരു വാക്കേ ഉള്ളൂ... ഇന്നലെ നിങ്ങൾക് ഞാൻ ഉറപ്പ് തന്നതല്ലേ... വാച്ച് ഇന്ന് ഈ മേശപുറത്ത് എത്തിയിരിക്കും എന്ന് ഇതാണ് പറഞ്ഞത് കള്ളൻമാരിൽ നിന്നും പോലീസുകാർ ഒരുപാട് പഠിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന്.... മതി മതി സമ്മതിച്ചു.... പിന്നെ ഇപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് ഒരാൾ ഇറങ്ങി പോയില്ലേ അയാളുടെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നോ ഓപ്പറേഷൻ.... "അതേ... അയാളെ കണ്ടിട്ട് പാവം തോനുന്നു അല്ലേ.." "എന്ത് പാവം.... മക്കള് മൂന്നാലു പേര് ഗൾഫിലുണ്ട്... പൂത്ത പണവും ഉണ്ടാവും കിളവന്റെ കയ്യിൽ... കരച്ചിലൊക്കെ അഭിനയമാണ്... അഭിനയം.' "സുഗതൻ സാറെ കണ്ണിൽ ചോര ഇല്ലാതെ സംസാരിക്കരുത്..' "അയ്യോ.. വലിയ മാന്യൻ വന്നിരിക്കുന്നു ഒന്ന് പോടെയ്... സുഗതനെ ന്യായം പഠിപ്പിക്കാൻ ഒരു കുട്ടിയും വളർന്നിട്ടില്ല ഇനി ഒട്ട് വളരാനും പോണില്ല " "എന്നാൽ ശരി... എനിക്ക് പോയിട്ട് വേറെ പണിയുണ്ട്..." എന്നും പറഞ്ഞു... മൂസക്ക അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി..... വീട്ടിൽ എത്തിയ മൂസ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി... കട്ടിലിന്റെ അടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ആ സ്വർണ്ണങ്ങളും... എസ്‌ഐ യുടെ റൂമിൽ നിന്നും കേട്ട ആ പാവത്തിന്റെ കരച്ചിലും മനസ്സിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നു.... ഈ സ്വർണ്ണം വിറ്റാൽ എനിക്ക് ധാരാളം പൈസ കിട്ടും... ആ പാവത്തിന് ഈ സ്വർണ്ണങ്ങൾ തിരിച്ചു കിട്ടിയാലോ ജീവിതത്തിൽ അതൊരു സന്തോഷം തന്നെയായിരിക്കും അവർക്ക്... എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ... പൈസക്കാരുടെ വീടുകൾ ധാരാളം ഉണ്ട്... ആരോഗ്യം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം മതി ഏതായാലും... നാളെ രാത്രി ഈ സ്വർണ്ണങ്ങൾ അവർക്ക് തിരിച്ചു കൊടുക്കണം.... പിറ്റേന്ന് രാത്രി... മൂസ... ആ സ്വർണ്ണങ്ങൾ എടുത്ത്... ആ വീട്ടിലേക് പോയി.... അവിടെ എത്തിയ മൂസ ജനൽ അഴികൾക്കുള്ളിലൂടെ സ്വർണ്ണങ്ങൾ അകത്തേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു.... അതിന്റെ കൂടെ ഒരെഴുത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു അതിലേ വാചകങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ ആയിരുന്നു..... ഉപ്പാപ്പ അറിയാൻ ഞാൻ കള്ളൻ എഴുതുന്നത്.... നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും മോഷ്ടിച്ച സ്വർണ്ണങ്ങൾ മുഴുവനും... ഇവിടെ തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നു.... പിന്നെ ആ വാച്ച്... അധ്വാനിച്ചു ഗതി പിടിക്കാത്ത ഒരു പാവത്തിന് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു അതിനെ പറ്റി ഇനി അന്വേഷിച്ചു സമയം കളയണ്ടാ.... പിന്നെ ഒരപേക്ഷയുണ്ട് പ്രായമായ നിങ്ങളും ഭാര്യയും ഒറ്റയ്ക്ക് ആണ് താമസിക്കുന്നത്... കള്ളന്മാർ ഇനിയും വന്നേക്കാം...എന്നെ പോലെ ദയ ഉള്ള കള്ളന്മാർ ഉണ്ടാവണം എന്നില്ല സൂക്ഷിച്ചാൽ ദുഃഖികേണ്ടാ നിങ്ങൾക്ക് നന്മ നേരുന്നു..... എന്ന് കള്ളൻ (ഒപ്പ് ) ജപ്പാൻ മൂസക്ക ജൈത്രയാത്ര തുടരുകയാണ് മോഷണം നടത്തിയും പിടിച്ചു പറിച്ചും പാവങ്ങളെ സഹായിച്ചും... നാട്ടുകാരുടെ സ്നേഹവും ലാളനയും അനുഭവിച്ചു മുന്നേറി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു (അവസാനിച്ചു)
1.5k views
8 hours ago
#

📔 കഥ

⭐Star of the week⭐ ✍🏻Rena Fathima💞 *💞ഒരു* *പെങ്ങളുടെ* *അഹങ്കാരമാണ്* *അവളുടെ* *ആങ്ങള* .....💞 ______________________ " ആ...ഉമ്മാ ദേ ഈ ഇക്ക എന്നെ തല്ലാൻ വരണു...'' '' എൻ്റെ പുറം തല്ലിപ്പൊളിച്ചതും പോരാഞ്ഞ് കിടന്ന് ഒച്ചണ്ടാക്കുന്നോ മരയോന്തേ...'' '' മരയോന്ത് നിൻ്റെ കെട്ട്യോള്...'' '' ദേ..എൻ്റെ കെട്ട്യോളെ പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ...'' '' ഉമ്മാ....ദേ പിന്നേം എന്നെ തല്ലാൻ വരണ്...'' നിങ്ങക്കൊന്നും മനസ്സിലായി കാണില്ലല്ലോ....ഇവിടെ നിങ്ങള് ഇപ്പൊ കേട്ടത് എൻ്റേം എൻ്റെ മഹാനായ ഇക്കാൻ്റേം തല്ലുകൂടലാണ്.... ഞാൻ ഷാദിയ . എൻ്റെ വീട്ടുകാരെന്നെ ഷാദീന്ന് വിളിക്കും . എൻ്റെ ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും രണ്ട് മക്കളുണ്ട് . മൂത്തത് എൻ്റെ ഇക്ക ഷാഹിൽ . ഞാനും എൻ്റെ ഇക്കേം കുളക്കോഴികളാണ് . തമ്മിൽ കണ്ടാൽ കൊത്തുകൂടും . എവിടെന്നാണാവോ ഇങ്ങനെയൊരു സാധനം എൻ്റെ കാലനായി ജനിച്ചത്..... ആങ്ങളമാരെന്ന് പറഞ്ഞാ പെങ്ങന്മാരെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നവരാകണം . അല്ലാതെ എൻ്റെ ഇക്കാനെ പോലെ പെങ്ങന്മാരെ വർഗ്ഗ ശത്രുക്കളായി കാണുന്നവരാകരുത് . ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ടി.വി ചാനൽ വച്ചാ അതു വരെ ഫോണിൽ തോണ്ടികൊണ്ടിരുന്ന അവൻ അപ്പോ വരും.....ഫുട്ബോൾ വക്ക് , ക്രിക്കറ്റ് വക്ക് , അതുവക്ക് , ഇതുവക്ക് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്....ഇനി അഥവാ ഞാൻ വച്ചില്ലേലോ..എൻ്റെ പുറത്ത് ചെണ്ട കൊട്ട് നടത്തും അവൻ . അവസാനം ഉമ്മാടെ കയ്യീന്ന് ചീത്ത മുഴുവൻ എനിക്ക്....അവൻ പുണ്യാളൻ.... ഒരി ദിവസം ഞാൻ ടെറസ്സിൽ ചെടികൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്പോ താഴേന്ന് ചെവി പൊട്ടുന്ന തരത്തിൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചോണ്ടിരിക്കാ...ഷാദീ...ഷാദീന്ന്...ഇതെന്താപ്പോ സംഭവംന്നറിയാണ്ട് എൻ്റെ വീടിൻ്റെ പാലക്കാട് ചുരം പോലുള്ള സ്റ്റെപ്പ് ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഇതാണ്....ഇക്ക ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ടീപ്പോയിൻ്റെ മുകളിൽ കാലും കയറ്റി വച്ച് ഫോണിൽ കളിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നു . ഞാൻ ചെന്ന് എന്തിനാ വിളിച്ചേന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ അവൻ പറയാ ...ടീപ്പോയിൽ ഇരിക്കുന്ന വെള്ളം എടുത്തു കൊടുക്കാൻ...പകച്ചു പോയി എൻ്റെ ബാല്യം....ചില നേരങ്ങളിൽ അവൻ കിടക്കുന്ന റൂമിലെ ഫാൻ ഒാൺ ചെയ്യാൻ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ അവൻ വിളിച്ചു വരുത്താറുണ്ട്....ഇജ്ജാതി സാധനാ എൻ്റെ ഇക്ക...അപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് ഊഹിക്കാലോ എൻ്റെ അവസ്ഥ... എൻ്റെ സ്കൂളിൽ എനിക്കൊരു ചങ്ക് ഉണ്ട് . എെഷു ....എെഷൂന് ഇക്ക ഇല്ല...അവളാണ് മൂത്ത മകള്..അവൾക്ക് താഴെ ഒരനിയനും അനിയത്തീം ഉണ്ട് . ഞാൻ എൻ്റെ ഇക്കാൻ്റെ തല്ലുകൊള്ളിത്തരം മുഴുവൻ അവളോട് പറഞ്ഞാലും അവള് പറയും... ''നിൻ്റെ ഒരു ഭാഗ്യം... എനിക്ക് ഒരു ഇക്ക ഇല്ലാതെ പോയി...'' ''എൻ്റെ വീട്ടിലുണ്ടൊരു സാധനം..നിനക്ക് വേണോങ്കി നീ കൊണ്ടോയിക്കോ '' ''ആങ്ങളമാരുള്ള ഒട്ടുമിക്ക പെങ്ങന്മാരും പറയാ..നീ ഇപ്പോ പറഞ്ഞ അതെ ഡയലോഗ് ആയിരിക്കും...പക്ഷേ, ആങ്ങളമാരെ കിട്ടാൻ ഒരു ഭാഗ്യം വേണം , ആ ഭാഗ്യം എനിക്ക് ഇല്ലാതെ പോയി..ഇനിയെന്തായാലും ഈ ജന്മം അങ്ങനെയൊരു ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവില്ല...അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു ഇക്കാനെ കിട്ടാൻ നീ ദുആ ചെയ്യണം..'' '' എടീ....നിനക്ക് ഇക്ക ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാ അങ്ങനെ തോന്നുന്നേ...'' '' ഒരു പെങ്ങളുടെ അഹങ്കാരമാണ് അവളുടെ ആങ്ങള....ഞാനീ പറയുന്ന ഡയലോഗ് നീ ഒാർത്ത് വച്ചോ...എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം നിനക്കിതിൻ്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാകാതിരിക്കില്ല.....'' എെഷൂ....അവൾ അങ്ങനെയാണ് , ഇക്കാനെ അളവറ്റ് സ്നേഹിക്കുന്നവൾ...അവൾക്കൊരു ഇക്ക ഇല്ലാതെ പോയെങ്കിലും അവൾക്കൊരുപാട് കസിൻസ് ഉണ്ട് ; ബെസ്റ്റ് ഫ്രൻ്റ്സിനെ പോലുള്ള ചങ്ക് ബ്രോസ്...അതാണ് അവൾടെ ഏക ആശ്വാസം... ഞാൻ ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലാ പഠിക്കുന്നേ...ഇക്ക ബി.ടെക്ക് സെക്കൻ്റ് യേറും...ഒരു ദിവസം ഞാൻ ബസ്സ് കാത്ത് നിൽക്കുന്പോൾ മൂന്ന് ഡ്യൂക്ക് ബൈക്ക് എൻ്റെ മുന്പിലൂടെ കടന്നുപോയി . അതിൽ മുഖം പാതി ടവ്വൽ കൊണ്ട് മറച്ച് കുറച്ച് പേർ ഇരിക്കുന്നു . അവരുടെ കണ്ണ് കണ്ടാലറിയാം , എന്തോ ക്രിമിനൽസിൻ്റേതു പോലുള്ള നോട്ടം...അങ്ങനെ കുറച്ച് ദിവസം അവര് അതുപോലെ എന്നെ നോക്കിയിട്ട് കടന്നുപോയി... ഒരു ദിവസം ഞാൻ ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ബസ്സിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുൻപോഴാണ് ടവ്വൽ കൊണ്ട് പാതി മുഖം മറച്ച ആ മുഖം മൂടി ഗ്യാങ്ങ് എൻ്റെ പിന്നാലെ വന്നത് . ഇടവഴി ആയതു കൊണ്ട് ഒരൊറ്റ മനുഷ്യ കുഞ്ഞു പോലും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... അവര് എൻ്റെ മുന്പിൽ ഒരു തടസ്സം പോലെ വന്നു നിന്നു . എൻ്റെ തോളിൽ കെെ വച്ചു .  എൻ്റെ ഷാൾ വലിച്ചൂരി . ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ ഞാൻ പിറകോട്ട് ഒാടി . അവരെൻ്റെ പിറകെ വന്നു . പെട്ടെന്ന് ഞാൻ ആരുടേയോ മേൽ തട്ടി നിന്നു . അവരിൽ ആരെങ്കിലും ആകുമെന്ന് കരുതി ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചു . കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു തലോടൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു . ഞാൻ കണ്ണു തുറന്ന് ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . ഇക്ക....ഇക്കാനെ കണ്ട് അവരെല്ലാവരും ഒാടിപ്പോയിട്ടുണ്ട് . ഞാൻ ഇക്കാനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട്  കരഞ്ഞു . അവൻ ആ ഷാൾ എൻ്റെ തലയിൽ ഇട്ടു തന്നു . '' നീ കരയരുത്...നീ കരയുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ലെടീ...നീ പഴയതു പോലെ തന്നെ ആവണം..എനിക്ക് തല്ലുകൂടി വെറുപ്പിക്കാനും ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാനും ഒക്കെയുള്ള ഒരേയൊരു ആള് നീയാ....നിന്നെ എനിക്ക് വേണം...'' അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്  അവൻ എന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ച്കൊണ്ട് ആ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു . അപ്പോഴാണ് എെഷു എപ്പോഴും പറയാറുള്ളതിൻ്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്...'' ഒരു *പെങ്ങളുടെ* *അഹങ്കാരമാണ്* *അവളുടെ* *ആങ്ങള* ''
926 views
10 hours ago
#

📔 കഥ

*ദേവൂട്ടി* full part അച്ചു വെള്ളായണി ************** "നീയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിന്റെ ദേവൂട്ടി ?? എങ്ങനെയാട അവൾക് നിന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്യാൻ മനസ്സ് വന്നത് ? " ചെറിയ മയക്കത്തിലും ആ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ വിരലുകൾ എന്റെ. നെറ്റിയിലും തലമുടിയിലും തഴുകുന്നത് അറിഞ്ഞാണ് ഞാൻ മയക്കത്തിൽ കണ്ണ് തുറന്നത്. എന്റെ അരികിൽ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നു പാതി മയക്കം വിട്ടു കണ്ണ് തുറക്കും മുൻപേ നേഴ്സ് വന്നു അടുത്ത ഇൻജെക്ഷൻ കേറ്റി. "മയക്കം കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല കൈകളിലും കാലിലും നിസ്സാര മുറിവുകളുണ്ട്, അത് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, ഒന്നുറങ്ങി എണീറ്റാൽ പോകാം " പാതി മയക്കത്തിൽ ഡോക്ടർ അച്ഛനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഇൻജെക്ഷൻ ഡോസ് ഇച്ചിരി കൂടിപ്പോയിന്ന് തോന്നുന്നു.. കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു പോകുന്നു. എങ്കിലും ആ വാർഡിലെ ചെറിയ ചെറിയ അനക്കവും ഒച്ചയും അച്ഛന്റെയും ഡോക്ടറുടെ സംസാരവും എല്ലാം വെക്തമായി കേൾകാം. കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു പോകുന്നു. "ദേവൂട്ടി ഓടരുത് അവിടെ നിൽക്കൂ. " അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ആലസ്യത്തിലേക്ക് വീണുപോകുന്ന എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് അമർത്തി ചിമ്മി തുറന്നു പേര് കേട്ട സൈഡിലേക് നോക്കി. ഒരു അമ്മ അവരുടെ കുട്ടിയുടെ പുറകെ ഓടുകയാണ്. അഞ്ചു വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ളൊരു സുന്ദരി കുട്ടി. വാർഡിലുള്ള രോഗികളുടെയും അവരുടെ കൂടെ വന്നവരെയും അവിടെയുള്ള എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ആ കൊച്ചു സുന്ദരി ഓടി കളിക്കുകയാണ്. പലരും തങ്ങളുടെ വേദനകൾ മറന്നു ആ കുട്ടിയുടെ കുസൃതികളെ ആസ്വദിക്കുന്നു. പല അവസ്ഥകളിൽ ആ വാർഡിൽ കഴിയുന്നവരുടെ മുഖത്തെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ആ കൊച്ചു സുന്ദരിക്കുട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞു.. ദേവൂട്ടി...... മോളെ ദേവൂട്ടി....,, ഓരോ തവണയും ആ പേര് ഹാളിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാതുകളിലല്ല നെഞ്ചിലായിരുന്നു വന്നു പതിച്ചതു ആരതി ശിവൻ ... പ്രെസെന്റ് മിസ്സ്,,, അക്ഷയ് സോമൻ... പ്രെസെന്റ്.,,, ബിനിത പ്രെസെന്റ് മിസ്സ് ദേവിക.....,,, ദേവിക ? രണ്ടു പ്രാവശ്യം പേര് വിളിച്ചിട്ടും പ്രെസെന്റ് കേൾക്കാതെ ആയപ്പോൾ മിസ്സിന് ദേഷ്യം വന്നു ദേവിക പേര് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടില്ലേ? ക്ലാസ്സിൽ വർത്താനം പറഞ്ഞിരുന്നൽ നല്ലത് കിട്ടും എന്റെന്ന്. ദേവൂട്ടി വന്നിട്ടില്ല മിസ്സ്., അടുത്തിരുന്ന കുട്ടി എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു. വന്നിട്ടില്ലേ? എന്താ ദേവിക ഇടയ്ക്ക് ലീവ് പ്ലസ് ടൂ ആണെന്ന് അറിയില്ലേ. ഇങ്ങനെ ലീവ് ആയാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും ? ഈ കൊല്ലം പ്ലസ് ടൂ ജയിക്കാൻ ഉദ്ദേശമില്ലേ ? എക്സാം ഒക്കെ അടുത്ത് വരുന്ന കാര്യം ആർക്കും ഇനിയും മനസിലായില്ലന്നുണ്ടോ ? "രാവിലെ തന്നെ ഭദ്രകാളി കലിപ്പിലാണ്" ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ ആ കമന്റ് ഒരു നിമിഷത്തെക്ക് ക്ലാസ്സിൽ കൂട്ടചിരി പടർന്നു. "സൈലെൻസ് " മേശയിൽ അമർത്തി കൊട്ടി മിസ്സ് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. "ആരാടാ കമന്റ് അടിച്ചത് ? കലിപൂണ്ട മിസ്സ് ഇരിക്കുന്ന സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലേക്ക് വന്നു "കമന്റ് അടിച്ചത് ആരാണെന്നു പറയുന്നത് വരെ എല്ലാവരും എണീറ്റു നിൽക്കടാ അവിടെ." "വെറുതെ നിൽക്കണ്ട കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു കൈകൾ കൂടെ പൊക്കിക്കോ :; മിസ്സിന്റെ ശബ്ദം ഇച്ചിരി കടുപ്പം ആയിതുടങ്ങി ഒരാള് കമന്റ് അടിച്ചതിനു എന്തിനാ ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ എല്ലാരും എഴുന്നേൽക്കണം അവനെ മാത്രം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തിയാൽ പോരെ ? കൂട്ടത്തിൽ ഒരുത്തന്റെ ഈ കമന്റ് ഒന്നൂടെ ക്ലാസ്സിൽ ചിരി പടർന്നു. പക്ഷെ ഈ പ്രാവശ്യം ചിരി അധികം നീണ്ടു നിന്നില്ല. കാരണം മിസ്സ് തൊട്ടടുത്തുള്ള കാരണം എപ്പോഴാ അടി കൊള്ളുക എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല കമന്റ് അടിച്ചത് ആരാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ അവനൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാവരും ഇരിക്കാം ; "ഇവനാണ് മിസ്സ് കമന്റ് അടിച്ചത് " ക്ലാസ്സിലെ പഠിപ്പി കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളൊരുവനെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു മാതൃകയായി. ആഹാ നിയണോ. ? എല്ലാവരും ഇരുന്നോ. നീ നേരെ പുറത്തേക്കു പൊയ്ക്കോ. എന്നിട്ട് ആ വരാന്തയിൽ ചെന്ന് നിക്ക് ടീച്ചർമാരെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിക്കുമ്പോ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കാം.. കേട്ടോ എന്താ വിളിച്ചേ ഭദ്രകാളി അല്ലെ? ഹ്മ്മ്.... അമർത്തി മൂളികൊണ്ട് മിസ്സ് അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. നേരെ പുറത്തേക്കു വിട്ടോ. പുറത്ത് പോകാൻ കിട്ടിയ അവസരം എല്ലാ ഉഴപ്പൻമാരെയും പോലെ അവനും അത് ആസ്വദിച്ചു വരാന്തയിലേക്ക് നീങ്ങി. ആഹാ.. അവനെന്താ സുഖം.. സ്വർഗം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ അല്ലെ പുറത്തേക്കു പോകുന്നേ ദേവിക എന്താ ലീവ്? ആർക്കും അറിയില്ലേ ? എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കികൊണ്ട് മിസ്സ് ചോദിച്ചു. "ദേവികയുടെ വീട് പവിയുടെ വീടിനടുത്തണ് മിസ്സ്." ക്ലാസ്സിലെ അടുത്ത അശിരീരി ഉയർന്നതു എനിക്ക് നേരെയായിരുന്നു. ആണോ പവി ? നിന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള കുട്ടിയാണോ? അതെ മിസ്സ്.,, എന്റെ വീടിന്റെ കുറച്ചു അപ്പുറത്തെ വീട്. എന്നിട്ടാണോ ഞാനിവിടെ ഇത്ര നേരം തൊണ്ട പൊട്ടിച്ചു ചോദിച്ചത് നീ കേൾക്കഞ്ഞത് ? " ഒക്കെ കണക്കാ.. പ്ലസ് ടൂ കഴിയാറായി. അതുകൊണ്ട് ടീച്ചർമാരോടും ആരോടും പേടിയില്ലന്ന ഭാവം." വീടിന്റെ അടുത്തായിട്ടും നീ ഒന്ന് അനേഷിച്ചു നോക്കിയില്ലേ പവി ? "അവര് തമ്മിൽ ലൈനാ ടീച്ചറെ"" കട്ട ചങ്കിന്റെ ലൈസെൻസ് ഇല്ലാത്ത നാവ് കാരണം ഞാനാകെ ചൂളി പോയി. ഇത്തവണ ഞാൻ ഒഴികെ ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാവരും കൂട്ടചിരിയിൽ മുഴുകി. എനിക്ക് മാത്രം ചിരി വന്നില്ല പകരം നല്ലപോലെ ചമ്മി. പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം പ്ലസ് ടൂ ആണ് പാസ്സ് ആയാൽ നിങ്ങൾക്ക് കൊള്ളാം. കാമുകനും കാമുകിയും കളിച്ചു തോറ്റു തൊപ്പിയിട്ട് കാണാനുള്ള ഇടവരരുത്. ആകെ നാണക്കേടയി. ആ ഒരു ദിവസം മുഴുവനും കുറച്ചു നാണക്കേട് കാരണം അധികം ആരോടും സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും പോയില്ല. ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു നടന്നിരുന്ന കളികൂട്ടുകാരായിരുന്നു ഞാനും ദേവൂട്ടിയും. എന്നേക്കാൾ രണ്ടു വയസിനു ഇളയത് ആയിരുന്നു ഒന്നിച്ചു സ്കൂളിൽ പോകുന്ന കാലം മുതലുള്ള കൂട്ടുകെട്ട്. ഞാൻ ആദ്യം പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസ്സായതിന് ശേഷം +1 പഠിക്കാൻ പോകാൻ അച്ഛൻ കുറെ നിർബന്ധിച്ചു. പക്ഷെ ദേവൂട്ടിയും കൂടി പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും ഒരുമിച്ചു ഒരേ കോളേജിൽ പോകാനായിരുന്നു താല്പര്യം. വെറുതെ നിന്റെ രണ്ടു വർഷം വെറുതെ കളയണോ മോനെ? അച്ഛന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മൗനമായിരുന്നു എന്റെ മറുപടി. പക്ഷെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ അച്ഛൻ ഒരിക്കലും എതിര് പറഞ്ഞില്ല. എനിക്ക് 4 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും ഡിവോഴ്സ് ആയിരുന്നു. എന്റെ നേരെ മൂത്തത് ചേച്ചി. എന്നേക്കാൾ നാലു വയസ്സിനു മുകളിൽ. കോടതിയിൽ വച്ച് ആരുടെ കൂടെ പോകാനാണ് ഇഷ്ട്ടമെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛനെ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ നാലാമത്തെ വയസ്സിൽ അമ്മയെയും ചേച്ചിയെയും വിട്ടു പിരിഞ്ഞു അച്ഛന്റെ കൂടെ ജീവിതം തുടങ്ങി. ഒരു ദുശീലം പോലുമില്ലാത്ത അച്ഛനായിരുന്നു എന്റെ റോൾ മോഡൽ. അച്ഛനെ കണ്ടു വളർന്നു. അമ്മയുടെയും ചേച്ചിയുടെയും സാന്നിധ്യം ഇല്ലാതെ വളർന്ന എന്നോട് ഒരു പെൺകുട്ടി കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും പരിചരണവും എന്നിൽ എത്രമാത്രം സന്തോഷം നിറയുന്നുണ്ടെന്നു അച്ഛന് മനസിലാവും അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ആ ഒരു തീരുമാനം അച്ഛൻ സന്തോഷപൂർവ്വം അംഗീകരിച്ചു. ആ രണ്ടു വർഷം അച്ഛനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ പണിക്ക് പോയി കുറച്ചു കാശൊക്ക ഉണ്ടാക്കി ദേവൂട്ടിയുടെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ഒരേ കോളേജിൽ ചേർന്നു ഒരേ കോഴ്സ്, ഒരേ ക്ലാസ്സ്, +1ൽ പഠിക്കുമ്പോ ക്ലാസ്സിലെ ഒരു പെൺകുട്ടി എന്നോട് കാണിച്ച സൗഹൃദത്തിന്റെ പേരിൽ ആദ്യമായി ദേവൂട്ടി എന്നോട് വഴക്കിടാൻ തുടങ്ങി. ആ പെൺകുട്ടിയോട് മിണ്ടുന്നതും അവളെ കുറിച്ച് പറയുന്നതും എല്ലാം വളരെ ദേഷ്യത്തോടെ മാത്രമേ ദേവൂട്ടി കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. പലപ്പോഴും അനാവശ്യ കാര്യങ്ങൾക്കു വഴക്കിടാൻ തുടങ്ങി. മിണ്ടാതെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു എന്നോട് പറയാതെ വേഗത്തിൽ നടന്നു പോയ ദേവൂട്ടിയെ പിടിച്ചു നിർത്തി ചോദിച്ചു നിനക്ക് എന്തുപറ്റി എന്തിനാ എന്നോട് ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നതും മിണ്ടാതെ നടക്കുന്നതും? നീ കാര്യം പറ ദേവൂട്ടി, എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ. കാര്യം എന്താണെന്നു പവിയേട്ടന് കേൾക്കണോ? ആ വേണം.. എന്നാ കേട്ടോളു. പവിയേട്ടൻ അവരോടു മിണ്ടുന്നതും കൊഞ്ചികുഴയുന്നതും ഒന്നും എനിക്ക് ഒട്ടും പിടിക്കുന്നില്ല. മാത്രവുമല്ല നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. അതിന് ഞാൻ ആരോടും കൊഞ്ചികുഴഞ്ഞില്ലല്ലോ ദേവൂട്ടി, അവര് ഇങ്ങോട്ട് ആയാലും മതിയല്ലോ എന്തോന്ന്? കുന്തം,,, ഞാൻ പോണു. പവിയേട്ടൻ ആടിപാടി മെല്ലെ വാ. മറ്റുള്ളവരോട് ഞാൻ കാണിച്ച അടുപ്പം കണ്ടപ്പോൾ ദേവൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു. അവിടെ മുതൽ ദേവൂട്ടിയിലെ ദേഷ്യവും പരിഭവങ്ങളും കാണാൻ മനഃപൂർവം ഓരോ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി തുടങ്ങി. അപ്പോഴെല്ലാം അവളുടെ പിണക്കങ്ങളും മുഖം വീർപ്പിച്ചുള്ള നടത്തവും ശരിക്കും കളികൂട്ടുകാരി എന്നതിലുപരി അവളെ എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. ഓരോ പിണക്കങ്ങൾക് ശേഷവും എന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു പറയും പവിയേട്ടൻ ദേവൂട്ടിയുടെയാണ് വേറെയാരും സ്നേഹിക്കണ്ട, അതിനു ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല അവളുടെ ഓരോ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അങ്ങ് ആഴ്ന്നിറങ്ങി അത് പിന്നീട് അടക്കാനാവാത്ത സ്നേഹമായി, ആ സ്നേഹം പിന്നീട് അവളോടുള്ള പ്രണയമായി. ചെറുപ്പം മുതൽ അച്ഛനായിരുന്നു എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്. അമ്മയുടേയോ കൂടെപ്പിറപ്പിന്റെയോ സ്നേഹം അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവൂട്ടിയുടെ സ്നേഹം എന്നെ ശരിക്കും എന്താ പറയാ അവളായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. അതെ ദേവൂട്ടിയെ ഞാൻ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി... പവിയേട്ടൻ എന്റെയാണെന്ന് ഓരോരുത്തരോടും അവകാശത്തോടെ പറയുന്നത് കാണുമ്പോ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം ആയിരുന്നു എന്റയുള്ളിൽ. ഞങ്ങളുടെ ഈ കുഞ്ഞി പ്രണയം ആദ്യം എന്റെ ചങ്ക് അറിഞ്ഞു. അവൻ നല്ലവൻ ആയോണ്ട് അവന്റെ കുറച്ചു ചങ്കുകളും അറിഞ്ഞു. പിന്നെ ക്ലാസ്സിൽ അറിഞ്ഞു. അവസാനം ഇപ്പൊ ദാ ടീച്ചറുടെ കാതുകളിൽ എത്തി. ഇനി കോളേജ് മൊത്തം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങും മുൻപ് എങ്ങനേലും ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു കിട്ടി ഇവിടുന്നു പോകാൻ തിരക്കായിരുന്നു.. കാമുകി കാമുകൻ കളിച്ചു എക്സാം ഒന്നും പൊട്ടിയില്ല ദേവൂട്ടി നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങി പാസ്സായി. ഞാനും പേരിനു പാസ്സായി. അതുകൊണ്ട് മിസ്സിന് മുന്നിൽ കുറച്ചു ഗമയിൽ തലപൊക്കി നടക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. പ്ലസ് ടൂ ലൈഫ് കഴിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് ഓടി രക്ഷപെട്ടു നേരെ ചെന്ന് വേറൊരു കോളേജിൽ ചേർന്നു. കോളേജ് എന്നുപറഞ്ഞാൽ അതാണ് കോളേജ്.. നല്ല കട്ട രാഷ്ട്രീയം ശരിക്കും പഠിപ്പിക്കാൻ വരുന്ന സാറുംമാർക്ക് അവിടെ വലിയ റോൾ ഇല്ല. ക്യാമ്പസ് ഭരിക്കുന്നത് പിള്ളാര് തന്നെ. ഞാനും ദേവൂട്ടിയും വേറെ ബാച്ച് ആയിരുന്നു. എന്നാലും കോളേജിൽ പോകുന്നതും വരുന്നതും ഒരുമിച്ച്. ദേവൂട്ടിക്കും കുറെ ഫ്രണ്ട്സിനെ കിട്ടി എനിക്കും കിട്ടി കുറെ ചങ്കുകളെ. പക്ഷെ ഞങ്ങളെന്നും ഞങ്ങൾ തന്നെ. ആ സ്നേഹവും അങ്ങനെ തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. "പുതിയ ഫ്രണ്ട്സ് ആയപ്പോ പവിയേട്ടനെ മറന്നില്ലല്ലോ ദേവൂട്ടി. " കളിയാക്കികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവൂട്ടി പവിയേട്ടന്റെ സ്വന്തം അല്ലെ പവിയേട്ടന് പകരമാകാൻ ആർകെങ്കിലും കഴിയോ? ഒരിക്കലും ഇല്ല.. ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ പെണ്ണെ. ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ മുഖം വീർപ്പിക്കണ്ട. കോളേജിൽ ചേർന്നപ്പോൾ അച്ഛനെനിക്കൊരു സർപ്രൈസ് ഒരുക്കി തന്നു. ഒരു പുതിയ ബൈക്ക്. അച്ഛനോട് ഇതുവരെയും ഒന്നും ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും കണ്ടറിഞ്ഞു തന്നെ എനിക്ക് ഇങ്ങനൊരു സമ്മാനം നൽകിയത്. ബൈക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ അച്ഛനെ പുറകിൽ ഇരുത്തി കുറേ ദൂരം ചുറ്റി. ഇടക്ക് ഞാൻ സ്പീഡ് കൂട്ടുമ്പോൾ അച്ഛനെന്നെയൊന്നു മുറുകെ പിടിക്കും. അച്ഛന് വേറെ ബൈക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും പുറകിലിരിക്കാൻ ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ട്. അച്ഛനെയും പുറകിലിരുത്തി ആ നാട്ടിടവഴികളിലും റോഡുകളിലൂടെയും ഇങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. എടാ മോനെ നീ വണ്ടിയൊന്നു ഒതുക്കി നിർത്തൂ. അവിടുന്നോരോ ചായകുടിച്ചു പോവാം. "ഇനി നിന്റെ ബൈക്കിന് പുറകിൽ കാമുകിയായിരിക്കും അല്ലെടാ" ആ വഴിയരികിലെ ചായക്കടയിലെ ആവി പറക്കുന്ന ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോ അച്ഛനെന്നെ ഇടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി പറഞ്ഞു. ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ അച്ഛനെ നോക്കാതെ ഞാൻ ചിരിച്ചു.. ആ കുട്ടിയെ ഇരുത്തി സൂക്ഷിച്ചൊക്കെ പോണം കേട്ടോ? കേട്ടു അച്ഛാ.. ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം നിങ്ങളുടെ പഠിപ്പൊക്കെ കഴിയട്ടെ എല്ലാം നമ്മുക്ക് ശരിയാക്കാം. നിന്റെ ഏത് ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു താരനല്ലേ തന്തയുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ ഞാൻ ഇവിടെ. അതുംകൂടി കേട്ടതോടെ എനിക്ക് ശരിക്കും ചമ്മലായി. വേഗം എഴുനേറ്റു ചായയുടെ പൈസ കൊടുത്തു. എന്ന നമുക്ക് പോകാം അച്ഛാ. മ്മ് പോകാം. അച്ഛന്റെ വാക്കുകളെ അനുസരിച്ചു ദേവൂട്ടിയെ പുറകിലിരുത്തി കോളേജിൽ പോയിവരുന്നത് മെല്ലെയാക്കി. ഒരുദിവസം ദേവൂനെ വിട്ടിൽ വിട്ട് എന്റെ വീട്ടിലേക് ചെന്നപ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛൻ ഇറങ്ങി വരുന്നു.. എന്നെ കണ്ടതും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്നമർത്തി മൂളികൊണ്ട് ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയി. എന്നെ കണ്ടാൽ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ഇന്നാദ്യമായി എന്നെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി ആ നോട്ടത്തിൽ എന്തോ പന്തികേട് പോലെ തോന്നി. തുടരും.. അച്ചു വെള്ളായണി #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ഗെറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് വരെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. അദ്ദേഹം വന്നത് എന്തിനാണാവോ? എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഉമ്മറത്തു അച്ഛനും നിൽപ്പുണ്ട്. ഇത്ര ആകാംഷയൊന്നും വേണ്ടെടാ മോനെ, നീ എന്താണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അച്ഛന് നന്നായി അറിയാം. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്നതിലുപരി ഞങ്ങൾ സുഹൃത്തുക്കൾ ആണെന്ന് മോനറിയാലോ, നിങ്ങളിങ്ങനെ കോളേജിൽ പോകുന്നതും ബൈക്കിൽ പാറിപറന്നു നടക്കുന്നത് എല്ലാം നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പരദൂഷണക്കാരുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അവരുടെ സ്വഭാവം അറിയാലോ. ആർക്കും നല്ലത് വരാനോ മറ്റുള്ളവരുടെ നല്ല കാര്യങ്ങളൊന്നും അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടില്ല. അത് ഇങ്ങനെ എരിവും പുളിയും ചേർത്ത് ദേവൂന്റെ അച്ഛന്റെ ചെവിയിലും എത്തി അത്രതന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് അനേഷിക്കാൻ വന്നതാണ്. നീ ടെൻഷൻ ആവൊന്നും വേണ്ട. വേലേം കൂലിയുമില്ലാതെ നാട്ടിൽ പരദൂഷണം പറഞ്ഞു നടക്കുന്നവർ നടക്കട്ടെ. നീ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ. അച്ഛൻ ഇത്രയും കൂളായി എന്നെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയെങ്കിലും കുറച്ചു മറച്ചു വച്ചപ്പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. രാത്രിയിലെ അത്താഴത്തിനു ശേഷം ഞാൻ അച്ഛനോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അച്ഛാ... ഞങ്ങൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. ഒരുമിച്ചു ബൈക്കിൽ പോയതും വന്നതും ഇത്രയും വലിയ തെറ്റാണോ? നിങ്ങൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലടാ മോനെ. നാട്ടുകാർക്ക് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് കിട്ടിയാൽ മതിയല്ലോ. മോൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട "പിന്നെന്താ ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛൻ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് പോയത്." ഇവനെകൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ : നിന്റെ ദേവൂട്ടിടെ അച്ഛൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതിനു മുൻപ് അവളോട് വിചാരണ നടത്തിയിരുന്നു. സ്വന്തം മോൾ ഒരു പയ്യന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ പോകുന്ന കാര്യം വിവരമില്ലാത്ത ചില നാട്ടുകാർ എരിവും പുളിയും ചേർത്ത് വിളമ്പിയപ്പോൾ ഏതൊരു അച്ഛനെയും പോലെ അവനും ദേഷ്യം സങ്കടം ഒക്കെ വന്നിരുന്നു. ദേഷ്യം കാരണം അവളെ കുറച്ചു തല്ലി. ആ കൊച്ച് അടികൊണ്ടു കുറെ കരഞ്ഞു. അങ്ങനെയാണ് ദേവൂട്ടി അച്ഛന്റെ ഈ പൊന്നുമോന്റെ പേര് പറഞ്ഞത്. """അതും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു അച്ഛനൊന്നു ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി "" "ചിരിക്കാതെ മുഴുവനും പറ അച്ഛാ." "ആ പറയുന്നു നിയൊന്നടങ്ങി നില്ല്" " എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞപ്പോഴാണ് മനസിലായത് മോളു പ്രേമിച്ചു ചുറ്റി നടന്നത് പഴയ കൂട്ടുകാരന്റെ മോന്റെ കൂടെയാണെന്ന്." സത്യം പറഞ്ഞാൽ അപ്പോഴാണ് അയാൾക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. കൂട്ടുകാരൻ വളർത്തിയ മകൻ ഒരിക്കലും മോശമായി പോകില്ലെന്ന് അവനറിയാം. അതാണ് അവൻ നമ്മുടെ വിട്ടിൽ വന്നു അച്ഛനെ കണ്ടത്. എന്തായാലും കുറച്ചു നാളുകൾക്കു ശേഷം പഴയ കൂട്ടുകാർ ഒന്നൊത്തുകൂടി. ഹഹഹ...... ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ മക്കളുടെ പ്രണയവിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവച്ചു. ഹാ അങ്ങനേലും ഒന്ന് കൂടാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ സന്തോഷം :! അച്ഛനെന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപെടുത്തുകയാണ്.. എല്ലാം നിസ്സാര മുഖഭാവത്തോടെ സിമ്പിൾ ആയി പറയുന്നു , പോസിറ്റിവ് ആയി മാത്രം സംസാരിക്കുന്നു. "അച്ഛൻ എന്റെ ഭാഗ്യമാണ് ശരിക്കും.'" ഫ്രിഡ്ജിലെ പച്ചക്കറികളെടുത്തു അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുന്ന അച്ഛനെ നോക്കി നിന്നുകൊണ്ട് മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ടു. ആ... എടാ മോനെ.. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അച്ഛന്റെ വിളികേട്ട് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. നാളത്തേക്ക് വേണ്ട കറിക്കുള്ള പച്ചക്കറി അരിയുന്നതിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അടികൊണ്ടു കരയുമ്പോഴും നിന്റെ ദേവൂട്ടി പറഞ്ഞത് എന്താണെന്നോ / എനിക്ക് പവിയേട്ടനെ മതി പവിയേട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കൂന്ന്.. ദേവൂട്ടിക്ക് നിന്നെ ഇത്രയും ജീവനായിരുന്നോ ടാ? അതുപറയുമ്പോ അച്ഛന്റെ മുഖത്തു നാണത്തോടെ വന്ന ചിരി കണ്ടു ശരിക്കും എനിക്കും നാണം വന്നു. മകന്റെ പ്രണയത്തിനു ഇത്രയും പ്രൊമോഷൻ കൊടുക്കുന്ന തന്തയ്ക്കുള്ള അവാർഡ് അച്ഛന് കിട്ടുമോടാ? അടുക്കളയിൽ മുഴുവനും അച്ഛന്റെ ചിരി അങ്ങോട്ട് മുഴങ്ങി. ഹോ ഈ പ്രണയം വല്ലാത്തൊരു സംഭവം തന്നെ ആണല്ലേ മോനെ? നിന്നെയൊക്കെ പ്രേമിക്കാനും കാത്തിരിക്കാനും ദാ ഒരു പെൺകുട്ടി. ഹഹഹ.. അച്ഛനെയൊന്നും ആരും പ്രേമിച്ചിട്ടില്ലെടാ ഇതുവരെ. ഈ അച്ഛന്റെ ഒരു കാര്യം.. ഞാൻ കിടക്കാൻ പോകുന്നു. ആ മോനെ.. പിന്നെ നിനക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു ന്യൂസ് ഉണ്ട് കേട്ടോ. ദേവൂട്ടിയുടെ അച്ഛന് നിങ്ങളുടെ കാര്യം പൂർണ്ണ സമ്മതം. പോകും മുൻപ് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞതാണ് പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പ് കഴിയാൻ കുറച്ചൂടെ നാൾ ഉണ്ടല്ലോ. "സ്വന്തം മോൾ അവളുടെ പങ്കാളിയെ തിരഞ്ഞെടുകുന്നത് നല്ല കാര്യം തന്നെ പക്ഷെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ചെക്കന് ജോലീം കൂലി ഒക്കെ വേണം. ജോലിയൊക്കെയായി തന്റെ മോനെയും കൂട്ടി ഒരുദിവസം വീട്ടിലേക്ക് വാ അപ്പൊ ധൈര്യമായി മോളെ നിങ്ങൾക്ക് വിട്ടു തരാലോ " അതുകൊണ്ട് മോൻ പെട്ടന്ന് ജോലിയൊക്കെ ആയി നമ്മൾക്ക് അവിടെ ചെന്നു മാന്യമായി പെണ്ണ് ചോദിക്കാം... എന്താ പോരെ ? അച്ഛാ കോഴ്സ് കഴിയാൻ ഇനിയുമുണ്ട് ഒരു വർഷം ബാക്കി. ഞാനൊന്നു പുറത്ത് പോയാലോ അച്ഛാ? എങ്ങോട്ട് മുറ്റത്തെക്കൊ ? ഈ അച്ഛൻ... അതല്ല പറഞ്ഞത് പുറത്ത് എവിടേലും ജോലിക്ക്. ഗൾഫിലെക്കൊ മറ്റോ /""" അപ്പൊ മോന്റെ പഠിപ്പ് ? ""പഠിപ്പ് മതിയാക്കി പോകാം അച്ഛാ "" ഞാൻ തലതാഴ്ത്തി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അതുവേണോ ടാ.. ഒന്നൂടെ ആലോചിച്ചു നോക്കിട്ടു പോരെ. എന്റെ അച്ഛാ...,, "ഞാനിപ്പോൾ പുറത്ത് പോയാൽ അവിടെ രണ്ടു വർഷം.. " അതിൽ ഒരു വർഷം കൂടെ ദേവൂട്ടിടെ ക്ലാസ്സ് ഉണ്ടാകും അതുകഴിഞ്ഞു അവള് ചെറിയൊരു കോഴ്സ് വല്ലതും ചെയ്യട്ടെ ആറു മാസത്തേയോ ഒരു വർഷത്തെയോ അങ്ങനെ വല്ലതും. " അതുകഴിഞ്ഞു ഞാൻ നാട്ടിൽ വരുന്നു ഞങ്ങളുടെ നിശ്ചയം കഴിച്ചിടാം. പിന്നെ സമയമാവുംമ്പോ കല്യാണം" അച്ഛന് ഒരുപാട് പരിചയക്കാർ ഉണ്ടല്ലോ പുറത്തൊക്കെ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഇത്രേം പറഞ്ഞു തീർത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോ അച്ഛൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു എന്റെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു. "ഇതിലിപ്പോ ഞാനാണോ അച്ഛൻ? നിയണോ അച്ഛൻ"? "പൊന്നുമോനെ നിനക്ക് ഇത്രേം കുരുട്ടു ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നുന്ന് ഈ അച്ഛന് വൈകിയാണ് മനസിലായത്. " "ഹോ എന്തൊരു പ്ലാനിങ്. നീയചന്റെ മോൻ തന്നെടാ " അല്ല അച്ഛൻ സീരിയസ് ആയിട്ടാണോ അതോ ആക്കിയത് ആണോ? മോനെന്തു തോന്നി ? ആക്കിയത് പോലെ തന്നെ തോന്നി. ആണോ എന്ന മോൻ ഇപ്പൊ ചെന്നു കിടക്കാൻ നോക്ക് ബാക്കി നാളെ ആലോചിക്കാം. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ മനസ്സ് മുഴുവനും ഓരോ ചിന്തകളായിരുന്നു. ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ എപ്പഴോ ഉറങ്ങി പോയി. പിറ്റേന്ന് കോളേജിൽ പോകാൻ ദേവൂട്ടി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല അവൾ. ബസ്സിൽ കേറിയാണ് കോളേജിൽ എത്തിയത്. കോളേജ് എത്തിയതും ആദ്യം തേടിയത് ദേവൂട്ടിയെയാണ്. ദേവൂട്ടി.... നീയെന്താ ഇന്ന് നേരെത്തെ ബസ്സിൽ കേറി വന്നോ ? അങ്ങനെ വരേണ്ടി വന്നു. അച്ഛൻ ഇന്നലെ പവിയേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നോ ? വന്നിരുന്നു എന്തേ? അപ്പൊ പവിയേട്ടൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കാണുമല്ലോ ലെ. "മ്മ് അറിഞ്ഞു." അച്ഛനോട് ഞാൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു. എനിക്ക് പവിയേട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചാൽ മതിയെന്ന്.. ആദ്യം കുറെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു എന്നാലും പിന്നീട് അച്ഛന് എതിർപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നു. "പക്ഷെ പവിയേട്ടൻ ജോലിയൊക്കെ ആയി സെറ്റിൽഡാവണം" വൈകീട്ട് ഞാനും വരുന്നു പവിയേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക്. അച്ഛനെയൊന്നു കാണാൻ, ഹഹഹ.. അതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലേ എന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വരവ് ഇപ്പഴേ വരണോ ? """ഒന്നു പോ അവിടുന്ന് "" ദേവൂട്ടിയുടെ വക ചെറിയൊരു നുള്ള് എന്റെ ഉള്ളം കയ്യിൽ കിട്ടി. ദേവൂട്ടി... ഞാൻ പുറത്ത് ജോലിക്ക് പോകാനുള്ള ശ്രമമാണ്. നീ കോഴ്സ് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യണം. ലാസ്റ്റ് ഇയർ ഞാൻ ഉണ്ടാകില്ല ഇവിടെ. അച്ഛനോട് ആലോചിച്ചു തീരുമാനിച്ചതാണ് അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും ശരിയാവില്ല. അച്ഛൻ സമ്പാദിച്ചു ഇട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല സ്വന്തമായി ജോലിയില്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു പ്രശ്നമാണ്. ദേവൂട്ടി ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം കേട്ടിരുന്നെയുള്ളൂ. നീയെന്താ ഒന്നും പറയാത്തത് ? അല്ല പവിയേട്ടാ. അത് പിന്നെ.... (എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ ദേവൂട്ടി വിക്കി. ) എന്താ ദേവൂട്ടി .. എന്തിനാ ഒരു ഫോര്മാലിറ്റി? "പുറത്തേക്കു തന്നെ പോണോ പവിയേട്ടാ " നാട്ടിലെവിടേലും ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചാൽ പോരെ. ഞാൻ പോയിട്ട് വരും.. കാത്തിരിപ്പിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെതന്നെയാണ്.കാത്തിരിക്കാൻ നിയുള്ളപ്പോ എനിക്ക് തിരിച്ചു വരണ്ടേ. ദേവൂട്ടിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ തിരിച്ചു വരും.. എന്നിട്ട് നേരെ നിന്റെ വീട്ടിൽ കേറിവന്നു നിന്റെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തു നോക്കി എനിക്ക് ചോദിക്കണം "ഈ മോളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമോന്നു" ദേവൂട്ടി പറഞ്ഞതനുസരിച് വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് ചെന്നത്. ഒരേ നാട്ടുകാരായിട്ടും ഏറെക്കുറെ അയൽവാസികൾ ആണെങ്കിൽ പോലും ദേവൂട്ടി എന്റെ അച്ഛനോട് സംസാരിക്കുന്നത് ആദ്യമായാണ് സ്വന്തം അച്ഛനോടെന്നപോലെ അവകാശത്തോടെ കുറെ സംസാരിക്കുന്നു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ. അച്ഛന്റെയും ദേവൂട്ടിയുടെയും സ്നേഹത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോ എന്തോ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി. ഭാവി അമ്മയപ്പന്റെ മുന്നിൽ നല്ല മരുമകളാവാൻ എല്ലാവിധ അഭിനയവും ദേവൂട്ടി തകർക്കുന്നുണ്ട്. അച്ഛനെ ഇത്രയും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ അടുത്തെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല അത്രമാത്രം അച്ഛൻ സന്തോഷിക്കുന്നു ദേവൂട്ടിയിലൂടെ.... അവളുടെ സംസാരത്തിലൂടെ. അതെല്ലാം കണ്ടു ആസ്വദിച്ചു ഒതുക്കത്തിൽ ഞാൻ നിന്നു . കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പോണം... എന്റെ നാട് ഉപേക്ഷിച്ചു അച്ഛനെ വിട്ട്.. ദേവൂട്ടിയെ പിരിഞ് എനിക്ക് പോണം.. പോയി തിരിച്ചു വരാൻ.. തിരിച്ചു വരണം എനിക്ക്. സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ അച്ഛനോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ഈ ജന്മം മുഴുവനും. തുടരും.. #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. അങ്ങനെ അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ റെക്കമെന്റിൽ ഗൾഫിൽ എനിക്കൊരു ജോലി റെഡിയായി. വിസ വന്നാൽ യാത്ര പെട്ടന്നായിരിക്കും. അതുവരെ സമയമുണ്ട് അച്ഛനോടും ദേവൂട്ടിയോടും കൂടെ ചിലവഴിക്കാൻ ആദ്യമായിട്ടാ സ്വന്തം നാടുവിട്ടു അന്യനാട്ടിലേക്ക്.. നാടുവിട്ടു പിരിയുന്നതിലല്ല കൂടുതൽ വിഷമം,. അച്ഛനെയും ദേവൂട്ടിയെയും പിരിയുന്നതാണ് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്.. മനസ്സിൽ വന്ന ആ സങ്കടം മുഴുവനും അച്ഛനോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു. അച്ഛനെന്നെ പതിവുപോലെ പോസിറ്റിവ് കാര്യങ്ങൾ മാത്രം പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു.. ഗൾഫിലേക്ക് പോകും മുൻപേ ഞാൻ മനസ്സ് മുഴുവനും സ്വപ്നം കണ്ടത് അവിടെ നിന്ന് രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു വരുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. അകലാൻ പോകുന്നത് കാരണമാണോ എന്തോ ദേവൂട്ടിയും ഞാനും കൂടുതൽ അടുത്തു. പവിയേട്ടൻ പോയി വാ, രണ്ടു വർഷം അല്ലെ അതൊക്കെ കണ്ണടച്ച് തുറക്കും മുൻപേ തീരുംലോ. ഒന്നുല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയല്ലേ പോകുന്നത്. നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ. ജോലിയൊക്കെ ആയി നാട്ടിൽ തിരിച്ചു വരണം., എന്നിട്ട് നേരെ എന്റെ വീട്ടിലേക് വായോ "അന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ നേരെ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് ചോദിക്കണം ഈ മോളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമോന്നു " അത്രയും പറഞ്ഞു ദേവൂട്ടി വാപൊത്തി ചിരിച്ചു.. കൂടെ ഞാനും.. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ആ വാർത്ത എന്റെ കാതുകളിലേക്ക് വന്നു. വീടും നാടും ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ഗൾഫിലേക്ക് തിരിക്കാൻ ദൂതുമായി എനിക്കുള്ള വിസയെത്തിയിരിക്കുന്നു. വിസ വന്നതോടെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പു കൂടി. അതുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു വിമ്മിഷ്ടം മനസ്സിൽ തോന്നുന്നു. എല്ലാരേയും ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പ്രവാസത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യം മനസ്സിനെ വല്ലാതെ പ്രയാസപ്പെടുത്തി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ അവസാന നിമിഷം എന്റെ മനസ്സ് ഒന്ന് ഉലഞ്ഞു. മറ്റൊന്നും അല്ല. ഇവിടം വിട്ടുപോകാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ. എന്തൊക്കെയോ വിട്ട് പോകുന്നപോലെ. എല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന് പറഞ്ഞു പോസിറ്റിവ് എനർജി തരുന്ന അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ എപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഈ വേർപാട് മനസ്സിനെ കുറച്ചു ശാന്തമാക്കി തീർക്കുന്നു ഇന്നാണ് എനിക്ക് പോകേണ്ട ദിവസം. എന്നെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടുവിടാൻ അച്ഛൻ ഏർപ്പാടാക്കിയ കാർ മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു.. അപ്പോഴൊക്കെയും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കുറച്ചു വേഗത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. മനസ്സിലൊരു കുന്നോളം സങ്കടം തോന്നിയിട്ടും അതെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി എന്നെ യാത്രയാകുന്ന അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതെ തുടച്ചു കാറിലേക് കേറുമ്പോഴും മനസ്സിലൊരു പിടച്ചിൽ തന്നെ.. അതെന്നെ വിട്ടു പോകുന്നില്ല.. ഓരോ നിമിഷവും അതിങ്ങനെ കൂടി കൂടി വരുന്നു. പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗേറ്റിനു പടിക്കൽ ദേവൂട്ടിയുടെ നിഴൽ കണ്ടത്. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു ഞാൻ മെല്ലെ ദേവൂട്ടിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ഉള്ളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച സങ്കടം ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കി ദേവൂട്ടി എന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഇറ്റു വീണ ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ. ദേവൂട്ടിയുടെ പവിയേട്ടൻ പോയി വരാം. നമ്മളൊരുമിച്ചു കണ്ട സ്വപ്ങ്ങൾക്കു ചിറകുകൾ മുളയ്ക്കും അവ പാറി പറഞ്ഞു നടക്കും. തിരിച്ചു വരും ഞാൻ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന നിന്റെ അരികിലേക്ക്. ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ശക്തിയായി എന്റെ കൈകളിൽ വന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. "പവി." കാറിൽ നിന്ന് അച്ഛന്റെ ശബ്ദം. ദേവൂട്ടിക്ക് നിറഞ്ഞൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ചു ഞാൻ കാറിൽ കേറി.. കാർ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ മിററിലൂടെ ദേവൂട്ടിയുടെ രൂപം ചെറുതായി വരുന്നു. ഒടുവിലായി ആ രൂപം മാഞ്ഞു പോയി. സീറ്റിലേക് മെല്ലെ തലചായ്ച്ചു ഇരുന്നപ്പോൾ നെഞ്ചിലെ പിടച്ചിൽ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല കൈകളിലേക്ക് വീണ എന്റെ ദേവൂട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളെ നോക്കികൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവയെല്ലാം വറ്റി പോയിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഈ നിമിഷങ്ങൾ മതിയെനിക്ക് പ്രവാസ ജീവിതത്തെ തോൽപ്പിക്കാൻ. എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് അച്ഛന് തിരികെ പോകാൻ സമയമായി. ഇനി യാത്ര പറയേണ്ടത് അച്ഛനോടാണ്. അതെങ്ങനെ പറയുമെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല. അത്ര നേരം അടക്കി പിടിച്ച സങ്കടം മുഴുവനും അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു ഞാൻ. ഒന്നുമില്ലെടാ നീ ജോലിക്കല്ലേ പോകുന്നത് അല്ലാതെ എന്നന്നേക്കുമായുള്ള പോക്കല്ലലോ, ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ തിരിച്ചു വരുമല്ലോ എന്നിട്ടാണോ സങ്കടം മതിയാക്കേടാ കരച്ചിൽ. എത്തിയാൽ വിളിക്കണം. അപ്പോഴും തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു അച്ഛൻ തിരിച്ചു പോയി. ആ പോക്ക് കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് മായുന്നതുവരെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. അങ്ങനെ ഞാനും ഒരു പ്രവാസിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. പിന്നീട് അതൊക്കെ പൊരുത്തപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഒഴിവു ദിവസം നോക്കി അച്ഛനെ നാട്ടിലേക്കു വിളിക്കും കുറെ സംസാരിക്കും. ദേവൂട്ടിയെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ വാട്സ്ആപ്പ് ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഫ്രീ ടൈം മുഴുവനും ചാറ്റിങ്. അകലെയാണെങ്കിലും ഒരു ഫോണിന്റെ അപ്പുറം എന്റെ പ്രിയപെട്ടവരുണ്ട്. ആ ഒരു ആശ്വാസത്തിൽ ആറു മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. "ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് പണിയാകും. എപ്പോഴും മൊബൈൽ നോക്കിയിരുന്നാൽ ശരിയാവില്ല ട്ടോ " കമ്പനിയിലെ മലയാളി ചേട്ടന്റെ ചെറിയൊരു ഉപദേശം. അതിനെ അനുസരിച്ചു ഞാനും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ജോലിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. മാസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്ന് പോകുന്നു. ആറു മാസം ഒരു വർഷത്തിലേക്ക് കടന്ന് തുടങ്ങി.. പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ ഒരു വർഷം തികയുന്നു. നാട്ടിൽ ഇപ്പൊ ദേവൂട്ടിയുടെ കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞു കാണും ലാസ്റ്റ് ഇയർ അല്ലെ. അവളും ആ കോളേജിനോട് വിടപറഞ്ഞു പോന്നു കാണും. ജോലി കൂടി കൂടി വരുന്ന കാരണം ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ചെറിയൊരു അകലം വന്നപോലെ ആയി. വാട്സ്ആപ്പ് ചാറ്റ് കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി ഫോൺ വിളി കുറവ്. ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ. നല്ല മുട്ടൻ പണി തുടങ്ങി ഇവിടെ. ആദ്യത്തെ കുറച്ചു മാസം അധികം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയില്ല. പക്ഷെ ഇപ്പൊ സ്ഥിതി അങ്ങനെയല്ല. അച്ഛനെ വിളിക്കുന്നത് പോലും കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒഴിവു ദിവസം അച്ഛനെ വിളിക്കും. ദേവൂട്ടിയുമായുള്ള ചാറ്റ് ക്രമേണ കുറഞ്ഞു വരുന്നു. രണ്ടു പേർക്കിടയിലും ഒരു അകലം. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കുന്ന ടൈമിൽ അവള് ഓൺലൈൻ കാണില്ല. അവള് റിപ്ലൈ തരുന്ന ടൈമിൽ ഞാൻ ജോലിയിലും ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ശരിക്കും കുറഞ്ഞു. മാസങ്ങൾ കടന്ന് പോകുന്നത് വേഗത്തിലാണ്. എങ്ങനേലും ഒന്ന് നാട്ടിലെത്തിയാൽ മതി. ശരിക്കും മടുപ്പാണ് ഈ പ്രവാസ ജീവിതം. എന്തൊരു ഒറ്റപെടലാണ്. ദിവസങ്ങളെണ്ണി കാത്തിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ വാർത്ത ഇടിത്തീ പോലെ എന്റെ കാതിൽ വന്നു പതിച്ചത്. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ തന്നെ മറ്റൊരു സ്ഥാപനത്തിലേക് ഇവിടുള്ള കുറെ ജോലിക്കാരെ അങ്ങോട്ട് ഷിഫ്റ്റ് ചെയുന്നു. ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ പേര് ഉണ്ടാകരുതെന്ന് മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. പക്ഷെ സംഭവിച്ചത് നേരെ വിപരീതമാണ്. നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര സ്വപ്നം കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്ന എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തീക്കനൽ കോരിയിട്ടതു പോലെയായി ആ ഒരു നിമിഷം. അങ്ങോട്ട് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്തു വിടുന്ന ജോലിക്കാർ ഒരു വർഷത്തേക്ക് അവിടെ നിർബന്ധമായും വർക്ക് ചെയ്യണം. ആയതിനാൽ തന്നെ പാസ്പോർട്ട് മറ്റും കമ്പനിയുടെ കീഴിലായി. ആദ്യത്തെ കമ്പനിയിലെ മാനേജർ മലയാളി ആയതുകൊണ്ട് എന്റെ വിഷമം മനസിലാകുമെന്ന് കരുതി അയാളുടെ കാലുപിടിച്ചു ഞാൻ കുറെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അയാൾ നിസ്സഹായനായിരുന്നു. "പവി ഒരു വർഷം കൂടെ സഹിച്ചേ പറ്റൂ. ഇതൊന്നും തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ഞങ്ങളല്ല " അയാളുടെ വാക്കുകൾ ശരിക്കും എന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ പാഴ് വക്കായി പോകുന്നെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. എന്തായാലും ഇനി ഒരു വർഷം കൂടെ സഹിച്ചേ പറ്റൂ. എന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛനും ദേവൂട്ടിയും..?? ഒഴിവു സമയം നോക്കി അച്ചനെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. "ഒരു വർഷം കൂടിയല്ലേ മോനെ ഇപ്പൊ നീ സമ്പാദിച്ച പണത്തിന്റെ കുറച്ചൂടെ ന് കൂടുതൽ സമ്പാദ്യം നിന്റെ കയ്യിൽ വരും. അത്യാവശ്യം നല്ല സാലറി ഒക്കെ കിട്ടുന്നില്ലേ. ഇപ്പൊ ഈ പ്രായത്തിൽ നിനക്ക് കുറെ സമ്പാദ്യം ഒക്കെ ആയാൽ ഭാവി കാര്യങ്ങൾ സേഫ് ആയി. ഒരു വർഷം അല്ലെ നീ ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു നിൽക്കെടാ മോനെ." എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞു അച്ഛന്റെ പറഞ്ഞു, അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന വിഷമം എങ്ങോട്ടോ ഒഴുകി പോയി. മനസ്സ് ആകെ ശാന്തമായി. ദേവൂട്ടിയെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയണമെന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ അവളെ ലൈനിൽ കിട്ടിയില്ല വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടും റിപ്ലൈ ഇല്ലായിരുന്നു.. അവളെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത വിഷമം മനസ്സിനെ കുറെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജോലിക്ക് ഇടയിൽ കിട്ടുന്ന സമയം മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയെ കിട്ടാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി. പക്ഷെ ഫലം കണ്ടില്ല. ഓരോ തവണ അച്ഛനെ വിളിച്ചു സംസാരിക്കുമ്പോഴും ദേവൂട്ടിയുടെ കാര്യം ചോദിക്കണമെന്ന് കരുതും. പക്ഷെ എനിക്കെന്തോ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. അച്ഛനും അവളെ കുറിച്ചൊന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞതുമില്ല. ഈ ഒരു വർഷം കൂടി ഇവിടെ ഞാൻ കഴിഞ്ഞു കൂടണം. നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം കയറ്റി വച്ചതു പോലെ ഓരോ ദിവസവും ഞാനിവിടെ കഴിച്ചു കൂട്ടി. അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഒറ്റ ചിന്ത മാത്രം. എന്റെ ദേവൂട്ടി ? തുടരും.. #ദേവൂട്ടി തുടർന്ന്.. ഈ പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ദിവസങ്ങളും ഓരോ യുഗങ്ങൾ പോലെയാണ് എനിക്ക് ഇപ്പൊ അനുഭവപെടുന്നതു. എന്തിനേറെ പറയുന്നു മണിക്കൂറുകൾ പോലും നീങ്ങുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല. ശരിക്കും വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലും മടുപ്പും ഈ ഏകാന്തതയും എന്നെ ഒരുപാട് തളർത്തുന്നു. അച്ഛനെ വിളിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിലും ദേവൂട്ടിയെ ഞാൻ അനേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അച്ഛനും ആ വിഷയത്തിൽ നിന്നും മെല്ലെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്ന പോലെ എനിക്കും തോന്നി. "എന്തുകൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ എനിക്കുള്ള മറുപടി തരാത്തത് ? എന്തിനാണ് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് ഒന്നും എനിക്ക് മനസിലാവുന്നില്ല അച്ഛാ " 'ദേവൂട്ടി ക്ലാസ്സും വീടും ഒക്കെയായി നടക്കുന്നുണ്ട്. ' "നീ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കു, ലീവ് ആകുമ്പോൾ നാട്ടിലേക്കു വരാലോ ദേവൂട്ടി ഇവിടെ തന്നെ കാണും. നീ വേറൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട ജോലിയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കണം. " ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് മറ്റേതോ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന അവസ്ഥ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടുന്നു ചാടി രക്ഷപെടാൻ മനസ്സ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അത്രയും മടുപ്പ് തോന്നുന്നു. കിട്ടുന്ന സമയം മുഴുവനും ദേവൂട്ടിക്ക് വാട്സ്ആപ്പ്ൽ മെസ്സേജ് അയച്ചിടും ഇടയ്ക്ക് വിളിച്ചു നോക്കും., പക്ഷെ നിരാശ മാത്രം ബാക്കിയാകും. ഇത്രയും നാൾ ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യുംമ്പോഴും ഏക ആശ്വാസം അച്ഛന്റെ ഉപദേശങ്ങളും ദേവൂട്ടിയുടെ സ്നേഹവുമൊക്കെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പൊ. ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോ മനസ്സ് മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയായിരുന്നു. നാട്ടിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ട് പോരും മുൻപുള്ള നിമിഷങ്ങൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ എനിക്ക് മുൻപിൽ ചിരിയഭിനയിച്ചു നിന്ന ദേവൂട്ടിയുടെ മുഖം. കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചപ്പോൾ കയ്യിലെക്ക് വീണ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ. ആ നല്ല നല്ല ഓർമ്മകൾ കിടക്കാൻ നേരം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നു. ഫോണിലെ ഗാലറിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ദേവൂട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി കുറെ നേരം കിടന്നു. ശരിക്കും വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അവളെ.. മാസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്നു പോകുന്നു. ജോലിയിൽ മാത്രമായി എന്റെ ശ്രദ്ധ. കയ്യിൽ ഒരുപാട് പൈസ സമ്പാദ്യം വന്നു തുടങ്ങി. നാട്ടിലേക്കു പൈസ അയച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. അച്ഛന് അവിടെ പൈസയുടെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല. ആകെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഞാൻ അടുത്തില്ല അതുമാത്രം. കിട്ടുന്ന പൈസ മുഴുവനും എന്റെ ബാങ്ക് ബാലൻസ് ആയി കേറി തുടങ്ങി. ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ ഒരു സമ്പാദ്യം ഉള്ളവനായതിൽ കുറച്ചു സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. പൈസ കയ്യിൽ വരുന്ന സന്തോഷം ഇല്ലാതാകുന്നത് നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു. അച്ഛൻ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്. പിന്നെ ദേവൂട്ടി. നാട്ടിൽ തന്നെ ജോലി നോക്കിയാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥ തന്നെ. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടന്നു ഉറക്കം വരാതെ വീണ്ടും വാട്സ്ആപ്പ് എടുത്തു ദേവൂട്ടിയുടെ നമ്പറിലേക്ക് മെസ്സേജ് വിട്ടു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. മെസ്സേജ് ഒറ്റ ടിക്ക് മാത്രം വീണു. ഇനി നമ്പർ മാറ്റി കാണുമോ ? മാറ്റിയെങ്കിൽ തന്നെ എന്നോട് ദേവൂട്ടി മറച്ചു വയ്ക്കില്ല, വയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ല. ഓരോ ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ. രണ്ടും കല്പിച്ചു എന്റെ വാട്സ്ആപ്പ് ഡിലീറ്റ് ആകിയതിനു ശേഷം ഫോണിലെ സെക്കന്റ് സിമ്മിൽ വാട്സ്ആപ്പ് തുടങ്ങി. എന്നിട്ട് നേരെ ചെന്ന് ദേവൂട്ടിയുടെ കോൺടാക്ട് ആണ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തത്. എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവൂട്ടി ഓൺലൈനിൽ. പെട്ടന്ന് നെഞ്ചിലൊരു മിന്നൽ പോലെ തോന്നി. കയ്യും കാലും കുഴയുന്നു. കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ഫോണിലെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല കണ്ണുകൾ തുടച്ചു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴും ആ ഓൺലൈൻ അങ്ങനെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. നാട്ടിലെ സമയം ഏകദേശം രാത്രി ഒരു മണി ഒന്നര ആയിക്കാണും. എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു വച്ചിട്ട് ഈ നേരത്ത് ദേവൂട്ടിയെ ഓൺലൈനിൽ കണ്ടത് എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.. കുറെ നേരം അത് നോക്കി ഇരുന്നു. മനസ്സ് ആകെ കൈവിട്ടു പോകുന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ആകെയൊരു മരവിച്ച അവസ്ഥ പോലെ ആയി. ഭ്രാന്തു പോലെ ഞാനാ റൂമിൽ എന്തൊക്കെയോ കാണിച്ചു കൂട്ടി.. നിയന്ത്രണം വിട്ടുള്ള എന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ടു റൂമിലുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്റെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചുള്ള പ്രവർത്തികൾ കണ്ടപ്പോഴേ അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഏകദേശം മനസ്സിലായി. കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രായമുള്ള ചേട്ടൻ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിച്ചു.. ദേവൂട്ടി... അവളെന്നെ ചതിക്കുവായിരുന്നോ. ഇല്ല ദേവൂട്ടി ഒരിക്കലും എന്നോട് അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. റൂമിലുള്ള ആ ചേട്ടനെ സ്വന്തം ചേട്ടനെപോലെ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുമ്പോഴും മനസ്സ് മുഴുവനും ദേവൂട്ടിയോടുള്ള വിശ്വാസം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന ദേവൂട്ടി ഒരിക്കലും എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോകില്ല. ഞങ്ങളുടെ കമ്പനി മാനേജർ എന്റെ സിറ്റുവേഷൻ റൂമിലുള്ളവർ. പറഞ്ഞറിഞ്ഞു എന്റെ ലീവിന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കെ എന്റ അവസ്ഥ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ മാനേജർ എന്നോട് പരിഗണന കാണിച്ചു.. മൂന്നു വർഷം തികയാൻ കുറച്ചു ദിവസം ബാക്കിയായികൊണ്ട് എനിക്കുള്ള റിട്ടേൺ. എനിക്കിനി നാട്ടിലേക്കു തിരിക്കാം. പക്ഷെ നെഞ്ചിലൊരു ഭാരം സഹിച്ചാണ് എന്റെ നാട്ടിലേക്കുള്ള എന്റെ ഈ യാത്ര. നാട്ടിൽ നിന്നും ഇങ്ങു വരുമ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന വേദനിയെക്കാൾ നൂറിരട്ടി വേദനയോടെ തിരിച്ചു നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.. നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ എയർപോർട്ടിൽ വന്നു കാത്തു നിന്നു. മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോ സ്നേഹംകൊണ്ട് മുറുകെ കെട്ടിപുണർന്നു. മനസ്സിലെ നീറ്റൽ പുറമെ കാണിക്കാതെ അച്ഛനൊപ്പം വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു.. എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് കാറിൽ പോകുമ്പോ അച്ഛനെന്നോട് അധികം സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല. എനിക്ക് മുൻപേ അച്ഛൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു കാണും. സ്വന്തം മോളെപോലെ സ്നേഹിച്ച പെൺകുട്ടി, മകന്റെ ഹൃദയം കീറി മുറിച്ചു കടന്ന് കളഞ്ഞെന്ന്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും അച്ഛനെന്നെന്നോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാനും അതാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്തോ സംസാരിക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാത്ത പോലെ. കാറിലിരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛനെന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. എന്റെ മൗനത്തിന്റെ അർത്ഥം അച്ഛന് ഊഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ അച്ഛൻ മനഃപൂർവം മൗനം പാലിച്ചു. കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ ഗെറ്റ് തുറക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്. . ഗെറ്റ് തുറന്നു അച്ഛൻ വീട്ടിലേക് നടന്നു. പുറകെ കാറും മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി. കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് കാൽകുത്തിയപ്പോ എന്തെനില്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസം പോലെ തോന്നി. പ്രവാസ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും മോചിതനായി നാട്ടിലെ മണ്ണിൽ ഞാൻ എത്തി നിൽകുന്നത് സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നു. അന്നൊരു ദിവസം മുഴുവനും വിട്ടിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടി. പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾ ഞാൻ നേരെ പോയത് എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ അടുത്തേക്കായിരുന്നു. ദേവൂട്ടിയെ കുറിച്ച് അനേഷിക്കാൻ. അവനിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞതൊന്നും എന്റെ മനസിനു ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേവൂട്ടി കോളേജിലെ ലാസ്റ്റ് ഇയർ ആകുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രവാസം സ്വീകരിച്ചു. കോളേജിലെ കുറെ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് എല്ലാം ദേവൂട്ടിയിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ട്ടിച്ചു. ശരിക്കും ലാസ്റ്റ് ഇയർ മുതലായിരുന്നു ദേവൂട്ടി കോളേജ് ലൈഫ് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നത്. കോളേജിലെ സീനിയർ. ചുരുക്കം നാളുകൾകൊണ്ട് അവളെ കോളേജിലെ എല്ലാം ആയി മാറിയിരുന്നു. ദേവൂട്ടിയുടെ അടുത്ത് എന്റെ അസാന്നിധ്യം. പുതിയ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ എല്ലാം അവളെ പുതിയൊരു പെൺകുട്ടിയായി മാറ്റിയിരുന്നു. രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നാട്ടിലേക്കു എത്തിപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞിലെനിക്ക്. മൂന്നാമത്തെ വർഷം മുതൽ സ്വന്തക്കാരോട് പോലും ഇടപെഴകാൻ കഴിയാതെ പോയി. ദേവൂട്ടിയോട് പോലും ശരിക്കും മിണ്ടാനോ കഴിയാത്ത വിധം അകന്നു പോയി. ആ ഒരു അവസരത്തിൽ ദേവൂട്ടിയുടെ മനസ്സ് മറ്റൊരാൾക്ക് കൈമാറി കഴിഞ്ഞു. ഇനി നീ പോകുന്നില്ലല്ലോ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാവില്ലേ ? കൂട്ടുകാരന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു. തിരിച്ചു വിട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ummarath എന്റെ വരവ് കാത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. ഉള്ളിലെ സങ്കടം അടക്കി പിടിച്ചു അച്ഛന് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് അറിയില്ല ദേവൂട്ടി എന്നോട് ??? എന്തിന്. എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു അവൾക്കു ? ഒന്നിനും എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല. നീയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്ന നിന്റെ ദേവൂട്ടി ?? എങ്ങനെയാട അവൾക് നിന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്യാൻ മനസ്സ് വന്നത് ? എന്റെ ഷോൾഡറിൽ കൈവച്ചു എന്റെ മുഖത്തു നോക്കാതെ മറുദിശയിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അച്ഛനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയോ ? ഉവ്വ് അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് മുൻപിൽ നിറയുന്നത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല ഒരിക്കലും. അമ്മയുടെ കുറവുകൾ പോലും എന്നെ അറിയിക്കാതെ ഇത്രയും വളർത്തി വലുതാക്കിയ ആ മനുഷ്യൻ എനിക്ക് അച്ഛനല്ല ദൈവമാണ്. "അവളെ എനിക്ക് വിധിച്ചിട്ടില്ല അച്ഛാ.അവൾ സുഗമായി ജീവിക്കട്ടെ ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ് " അച്ഛന്റെ കൈകൾ മെല്ലെ എടുത്തു മാറ്റി മനസ്സിലെ വേദന പുറമെ കാണിക്കാതെ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാനത് പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കും മുൻപേ അടക്കി വച്ച കണ്ണുനീർ അണപൊട്ടിയിരുന്നു. അച്ഛന് മുന്നിൽ കരയാൻ കഴിയിലല്ലെനിക് മെല്ലെ വീടിനു ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു മുറ്റത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ ബൈക്കെടുത്തു പോകുമ്പോൾ നെഞ്ചിലൊരു പാറക്കല്ല് കയറ്റി വച്ചത് പോലൊരു വേദനയായിരുന്നു. നാട്ടിലെ വഴികളിലൂടെയും കോളേജിന്റെ പടിക്കലിലൂടെയും അച്ഛന്റെ വണ്ടിയോടിച്ചു പോകുമ്പോഴും നെഞ്ചിലൊരു നീറ്റലായിരുന്നു ഓരോ ഇടങ്ങൾ കാണുമ്പോ നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിൽ. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഓരോ സ്ഥലങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു. നീറുന്ന ഓർമ്മകൾ കണ്ണുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകി. മനസ്സിന്റെ നിയത്രണം തെറ്റി . *------*-------*-------*------* കവിളിൽ ഒരു കുഞ്ഞു നുള്ള് കൊള്ളുന്നത് അറിഞ്ഞാണ് മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത് തല ചെരിച്ചു സൈഡിലേക് നോക്കിയപ്പോൾ ആ കൊച്ച് സുന്ദരി അടുത്തിരിക്കുന്നു. ദേവൂട്ടി. "ആഹാ ഉറക്കം കഴിഞ്ഞല്ലോ " ഇനിയൊന്നും ഇല്ല പേര് വെട്ടി വീട്ടിലേക് പോകാം. പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നോക്കിക്കോളൂ." ഡോക്ടർ ആയിരുന്നു അത്. തൊട്ടടുത്തു അച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു . അച്ഛനൊരു നിറഞ്ഞ ചിരി സമ്മാനിച്ചു ഞാൻ എഴെന്നേറ്റു. അടുത്തിരുന്ന ആ കൊച്ച് സുന്ദരിക്ക് ഒരു സ്നേഹ ചുംബനം കൊടുക്കണം തോന്നി. തിരിച്ചു എനിക്കും കിട്ടി ആ സുന്ദരി കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായൊരു ചുംബനം. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ആ കൊച്ചു തന്ന നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തിന്റെ സമ്മാനമായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അച്ചന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ കാണും അച്ഛനൊപ്പം അച്ഛന്റെ കൂടെ എന്നും. സ്നേഹത്തോടെ അച്ഛനെന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ശുഭം --------------*------------*--------------*--------- തുടക്കം മുതൽ കഥക്ക് സപ്പോർട്ട് തന്ന എല്ലാവരോടും സ്നേഹം 😍☺😊 അച്ചു വെള്ളായണി
4.7k views
10 hours ago
#

📔 കഥ

#ആദ്യരാത്രി ആദ്യരാത്രിയുടെ ആലസ്യത്തിൽ മിഴികളടച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയപ്പഴണവൾ ഇറങ്ങിപ്പോയത്... ഞാൻ താലി ചാർത്തി സ്വന്തമാക്കിയെന്ന് കരുതിയവൾ അവളുടെ കാമുകനോടൊപ്പം സ്ഥലം വിട്ടത്.... പതിവിലധികം താമസിച്ചു ഉറക്കമുണർന്ന ഞാനാദ്യം തപ്പിയതെന്റെ ഭാര്യയെ ആയിരുന്നു..... അവളെ കാണാഞ്ഞ് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് ഞാൻ അമ്മയോട് വരെ തിരക്കിയട്ടും നോ രക്ഷ... "ഒളിച്ചോടിപ്പോയവളെ എവിടെ കിട്ടാൻ..... " മോനെ നീ അവളുടെ വീട്ടിലൊന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്ക്.... അമ്മ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായതോടെ ഞാൻ മൊബൈലിൽ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു... "അതെ..ഇതു ഞാനാണ് വൈഗയുടെ ഭർത്താവ്.. മീൻസ് നിങ്ങളുടെ മരുമകൻ.അവൾ അവിടെങ്ങാനും വന്നാ..." "ആരാ മോനെ.... " വൈഗ എന്റെ ഭാര്യ..അല്ലാതാരാ.... "ങേ,അതിനു അവളവിടെ അല്ലെ... " ഇവിടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിച്ചു തിരക്കണമായിരുന്നൊ?.... മറു ചോദ്യമെറിഞ്ഞതും അപ്പുറം ഫോൺ ഡിസ്ക്കണക്റ്റായി..... "അവൾ അവിടെയും ചെന്നട്ടില്ല..ഉറപ്പ് കാമുകനുമായി മുങ്ങിയത് തന്നെ... " ഈശ്വരാ,എന്റെയൊരു തലവിധി.പെണ്ണ് നേരം വെളുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് കളളക്കാമുകനുമായി നാട് വിട്ടെന്നറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. ഓരോന്നും പരിഹരിക്കാൻ കാത്തിരിക്കയാണ്.... "ദൈവമെ എന്തൊരു പരീക്ഷണം.. എനിക്കൊരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.... " ഹും തൊലിവെളുപ്പുളളവളെ നോക്കിപ്പോയതല്ലെ അവനിതുതന്നെ വരണം.... പലരും പരിഹസിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി... അവളുടെ വീട്ടുകാർ വന്നപ്പോൾ ദേഷ്യം മുഴുവനും ഞാൻ അവർക്ക് മുമ്പിൽ തീർത്തു... "ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കല്യാണത്തിനു മകളെ നിർനന്ധിപ്പിച്ചു കെട്ടിച്ചിട്ട് അന്യയൊരുത്തന്റെ ജീവിതം തകർത്തപ്പോൾ തൃപ്തിയായല്ലൊ ല്ലെ.... എന്റെ പരിഹാസം അവരുടെ നെഞ്ചിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.... " മകളെ നേരെചൊവ്വേ വളർത്തണമായിരുന്നു.അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ദുഖിക്കിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു.വിത്തു ഗുണം പത്തു ഗുണം.... അഭിമാനത്തിനു ക്ഷതമേറ്റെങ്കിലും അവർ തല കുനിച്ചിരുന്നു... "മോനെ എന്റെ മകളെ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ന്റെ കുട്ടി ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല.അവളുടെ ഇഷ്ടം നോക്കി തന്നെയാണ് ഈ വിവാഹം നടന്നതും.... മിനിറ്റുകൾ മണിക്കൂർ ആയി വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. മൊബൈലിൽ വിളിച്ചിട്ട് out off coverage area എന്ന മറുപടിയും...ഒടുവിൽ എല്ലാവരും കൂടി തീരുമാനം എടുത്തു.. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പരാതി നൽകാൻ.... എല്ലാവരും സർവ്വ പടയുമായി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങീതും ദാ ഓട്ടോയിൽ വന്നിറങ്ങുന്നു പുതുപ്പെണ്ണ്...എല്ലാവരും അവളെക്കണ്ട് വായും പൊളിച്ച് നിന്നതും പുതുപ്പെണ്ണ് പതിയെ അവരുടെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നതും എന്റെ സർവ്വ നിയന്ത്രണവും വിട്ടു... " എന്താടി കാമുകൻ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചോ.... "പ് ഫാ...." എന്റെ പരിഹാസത്തിനു മറുപടിയായൊരു ആട്ടായിരുന്നു.... പകച്ചു പോയി ഞാനും എന്റെ ബാല്യവും കൂടെയുള്ളവരും... "അതു പിന്നെ മോളെവിടായിരുന്നു അതിരാവിലെ മുതൽ..നിന്നെ കാണാഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പരക്കം പായുകയായിരുന്നു.... " അതു പിന്നെ ഞാൻ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ലിസി ഡോക്ടറുടെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു... ആളൊരു ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ് ആണ്... "ന്റെ ദേവി...ഇവൾക്കിനി വല്ല ഗർഭവും ആയിരുന്നാ..... എന്റെ ഇടനെഞ്ച് പൊട്ടി തകർന്നു..... " ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്....ഡോക്ടർ... സമനില തെറ്റിയതു പോലെ ഞാൻ പിറുപിറുത്തു.... "ദേ...നിങ്ങൾക്ക് ന്താ മനുഷ്യാ.... " സത്യം പറയെടീ ദ്രോഹി.... "ഞാൻ പറയുവെ..നാണക്കേട് നിങ്ങൾക്ക് ആയിരിക്കും... " ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് നാണക്കേട്... "അതെ...ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് ആണെന്ന് കരുതി ആക്രാന്തം കാട്ടരുതായിരുന്നു.ഹും ഡോക്ടർ ആണ് പോലും.,.അതുകാരണം എനിക്ക് ഭയങ്കര വേദനയും നീറ്റലല്ലുമായിരുന്നു.അതുകൊണ്ട് രാവിലെ തന്നെ അവളെ കാണാൻ പോയത്.... തലകുനിച്ച് ജാള്യതയോടെ അവളതു പറയുമ്പോഴേക്കും ചമ്മിയടപ്പ് തെറിച്ച ഞാൻ കണ്ണിൽ കണ്ടവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു..... " ഛെ, ആക്രാന്തം വരുത്തിയൊരു വിനയെ...ഈ നാണക്കേട് മാറ്റാൻ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമൊ ന്തൊ..... വാസുകി വസു
3.1k views
10 hours ago
#

📔 കഥ

#പ്രവാസിയുടെ_വിധവ ==================== തുണി അലക്കുകയായിരുന്ന അവൾ ഫോൺ റിങ് കേട്ട് ഓടി വന്നു ഇക്ക വിളിക്കുന്ന സമയം ആയിട്ടുണ്ട് ഇക്കയായിരിക്കും എന്നു മനസിൽ ഓർത്തവൾ കൈ ഉടുത്തിരുന്ന മാക്സിയിൽ തുടച്ച് വേഗം അകത്തേക്ക് ഓടി.. ഫോൺ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ അത് ഇക്കയുടെ ഏട്ടന്റെ നമ്പർ .. പതിവില്ലാതെ കാക്കു എന്താ വിളിക്കുന്നത് എന്നോർത്ത് അവൾ ഫോൺ എടുത്തു. " ഹെലോ... ഫെമി ഇത് ഞാനാ മുജിക്ക.. " " ആ എന്താ ഇക്കാ പറയി.. ' " നോക്ക് നിനക്ക് ബാബു വിളിച്ചിരുന്നോ... ? " ആ.. ഇക്ക ഇന്നലെ രാത്രി വിളിച്ചിരുന്നു... ഇനി വിളിക്കുന്ന സമയം ആയിട്ടുണ്ട് ഇപ്പൊ വിളിക്കും എന്താ.. ഇക്കക്ക് എന്തേലും പറയാനുണ്ടോ.. " " ഹേയ് ഇല്ല ഫെമിയേ.. ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോ ഓൻ എന്തേലും പറഞ്ഞിരുന്നോ നിന്നോട്... " ആ എനിക്കും മോനും പോവാനുള ടിക്കറ്റ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്.. അടുത്ത മാസം പത്താം തിയ്യതി ഇവിടുന്ന് കയറാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഇക്കക്ക് ചെറുതായിട്ട് പനിയുണ്ട് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാന്ന് പറഞ്ഞു.. " " ആ എന്ന ശരി നീ എപ്പോഴാ ഇവിടേക്ക് വരുന്നത് പറ്റാണെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ പോര് ഉമ്മാക്ക് സുഖല്ല... ശരി ഞാൻ.വെക്കാണ് " ഫോൺ വെച്ചതിന് ശേഷം അവൾ ഒറ്റക്ക് പറഞ്ഞു.. ഇന്നലെ ഞാൻ അവിടുന്ന് ഒന്ന് പോന്നത് രണ്ടു ദിവസമെങ്കിലും ഒന്ന് വെറുതെ ഇരിക്കണം എന്ന് കരുതി.. അപ്പോഴേക്കും ഇതാ ചെല്ലാൻ പറയുന്നു വല്ലാത്ത കഷ്ടം തന്നെയാണ് ഇത്.... അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ ജിദ്ദയിലുള്ള അവളുടെ ഇക്കക്ക് മിസ്സ് കാൾ അടിച്ചു.. വിളിക്കുന്ന നേരം ആയിട്ടും വിളി ഒന്നും കാണുന്നില്ല.. അവൾ വാട്സാപ്പിലും വോയ്സ് വിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ഉമ്മയുടെ പൊട്ടി കരച്ചിൽ കേട്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടി.. " ഉമ്മാ.. എന്താ.. എന്താ ഇങ്ങക്ക് പറ്റിയത് എന്തിനാ ഇങ്ങള് ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്.. അടുത്ത് നിക്കുന്ന ഉപ്പയോടും അവളീ ചോദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു.. ഉപ്പയും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അവസാനം "രണ്ടും കൂടി വഴക്ക് കൂടി കാണും അല്ലെ ' എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ റൂം വിട്ടിറങ്ങി.. അവൾ പോയന്ന് ഉറപ്പാക്കി അവളുടെ ഉപ്പ പോയി വാതിലടച്ചു.. എന്നിട്ട് കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന അവളുടെ ഉമ്മയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരിന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഡീ.. നീ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ... അവളെ ഇപ്പൊ അറിയിക്കല്ലേ.. ഇത് ഉറപ്പായിട്ടില്ല.. അവന്റെ ഉപ്പാന്റെ അനിയൻ അവിടേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്.. അവര് ചെന്നിട്ടേ.. കേട്ടത് സത്യമാണോ എന്ന് പറയാൻ പറ്റൂ... ' പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു അയാൾ ചെറിയ ഒരു വിറയലോടെ ഫോൺ എടുത്തു.. " ഇക്കാ... കേട്ടത് ശരിയാണ് ബാബു പോയി.. ഇന്നലെ പനി ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ... റൂമിലുള്ളവർ നിർബന്ധിച്ച് ഹോസ്പിറ്റലിലും കൊണ്ട് പോയി.. ഇന്നലെ രാത്രി മരുന്ന് കഴിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതാണ്.. രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ മിണ്ടിയില്ലത്രേ.. സൈലന്റ് അറ്റാക്ക് ആണെന്നാണ് പറയുന്നത്.. " മറുപടി കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ അയാളുടെ ഫോൺ കയ്യിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു... ജീവിതം തുടങ്ങും മുമ്പേ മോളെ വിട്ട് പോയ മരുമോനെയോർത്ത് അയാൾ ഇരുന്ന് വിതുമ്പി.. ഇത് എങ്ങനെ അവളെ അറിയിക്കും എന്ന ചിന്ത അയാളെ വല്ലാതെ പേടി പെടുത്തി.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വെറും നാലു മാസം മാത്രമേ അവർ ഒന്നിച്ച് കഴിഞ്ഞോള്ളൂ... അവൾക്ക് വയറ്റിലായി രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീടുപണിന്റെ കാര്യം പറഞ് അവൻ വീണ്ടും പോയി.. ഇപ്പോ മൂന്ന് വർഷമായി വീട് പണി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു അവളെ മോനെയും അവിടെ ഒന്ന് കാണിച്ചിട്ട് ഒരുമിച്ച് എല്ലാം നിർത്തി പോരണം എന്നും പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുമ്പോഴാ ഇങ്ങനെ ഒരു ദുരന്തം സംഭവിച്ചത്... അയാൾ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവളെ എങ്ങനേലും അവന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിക്കണം എന്നായി അയാൾക്ക്.. അവന്റെ വിളിക്കും ചെവിയോർത്ത് ഫോണും പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്ന അവളോട് അയാൾ പറഞ്ഞു.. " ഫെമി.. ഞമ്മക്ക് കിഴിശ്ശേരി ഒന്ന് പോകാ അവിടെ ഉമ്മക്ക് പനി ആണെന്ന് പറഞ്ഞ്.. നമ്മക്ക് ഒന്ന് കണ്ട് വരാം.. " ഇത് കേട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " ആ ഉപ്പാ ഞാ ഇത് ഇങ്ങളോട് പറയാൻ നിക്കായിരുന്നു.. കാക്ക നേരത്തെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഇത് പറഞ്ഞിരുന്നു.. അപ്പൊ വിചാരിച്ചതാ.. ബാബുക്കന്റെ വിളി കഴിഞ്ഞിട്ട് നമ്മക്ക് അവിടെ വരെ ഒന്ന് പോവണം എന്ന്.. " " ഇനി നീ ബാബു വിളിക്കാൻ ഒന്നും നിക്കണ്ട വേഗം പോയി ഡ്രസ് ചെയ്യ്. " അതുപ്പാ ഇക്കാനോട് പറയാതെ എങ്ങനെ പോകാ.. ചോദിച്ചിട്ട് പോയാൽ പോരെ.. " ഓന്റെ ഉമ്മാനെ കാണാൻ അല്ലെ പോവുന്നത് അല്ലാതെ വേറെ എവിടേക്കും അല്ലല്ലോ... ഇജ്ജ് വേഗം ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിക്കേ.. " ഇതും പറഞ്ഞ് അയാൾ അവിടെ നിന്ന് ഇറങി.. അല്ലേൽ അയാളിൽ ഊർന്നിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ അവൾ കാണുമായിരുന്നു.. പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ഉമ്മ വന്ന് കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.. " ഇപ്പോൾ തന്നെ പോരാൻ അല്ലേ... കുട്ടിനെ കൊണ്ട് പോവേണ്ട.. " അത് കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി അവൾ കുട്ടിനെ ഉമ്മാന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു.. " അത് അല്ലേലും ശരിയാ.. ഇവൻ അവന്റെ ഉമ്മൂമ്മയെ കണ്ടാൽ പിന്നെ ഇങ്ങട്ട് തിരിച്ച് പോരൂല്ല.. " അങ്ങനെ അവർ ബൈക്കിൽ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.. പോകുന്ന വഴി ഒക്കെയും ഇക്ക എന്താ ഇത്ര നേരായിട്ടും വിളിക്കാത്തത് എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവൾക്ക്... പനി കുറവുണ്ടോ ആവോ.. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയോ ആവോ എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.. അവന്റെ വീട് എത്താറാവും തോറും അവളുടെ ഉപ്പാന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി കൊണ്ടിരുന്നു.. അവിടെയുള്ള ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടാൽ അവൾ ആകെ പേടിക്കും.. അങ്ങനെ ഓരോ ചിന്തകൾ അയാളെയും അലട്ടി.. വീടിന്റെ അടുത്ത് എത്താൻ നേരം അവളുടെ ഫോണിൽ വാട്സ്ആപ് മെസ്സേജ്ന്റെ റിങ് കേട്ടു.. " ആ ..ബാബുക്കയാവും എന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് വാട്സ്ആപ് തുറന്നു നോക്കി.. അവളുടെ പഴയ സ്കൂൾ സുഹൃത്തുക്കളുള്ള ഗ്രൂപ്പിൽ വന്ന മെസ്സേജ് കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി.. " അവളുടെ ഇക്കായുടെ ഫോട്ടോ അതിന് താഴെയായി ' നവാസ് ബാബു (30) ജിദ്ധയിൽ വെച്ച് മരണപ്പെട്ടു.. ആദരാഞ്ജലികൾ' ഇതവൾ വായിച്ച് തീർന്നപ്പോഴേക്കും ബൈക്ക് അവന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് എത്തിയിരുന്നു.. അവിടെ തടിച്ച് കൂടിയ ആളുകൾക്കിടയിലൂടെ മരവിച്ച് അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു കയറി.. അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ ഉമ്മ ഓടി വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് ആർത്തലച്ച് കരഞ്ഞു.. അവളും പരിസരം മറന്ന് കൂക്കി വിളിച്ച് കരഞ്ഞു.. ആരൊക്കെയോ കൂടി അവളെ റൂമിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി.. ആ റൂമിലെ മണിയറയുടെ അലങ്കാരങ്ങളൊന്നും എടുത്ത് കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല... പലവട്ടം അത് എടുത്ത് കളയും എന്നും പറയുമ്പോഴും അവൻ പറയും " അത് വേണ്ട... നമുക്ക് വന്നിട്ട് ഒരു ആദ്യരാത്രിക്കൂടി ആഘോഷിക്കാനുള്ളതാണ്.. " ഇതെല്ലാം ഓർത്ത് അവൾ ആർത്തലച്ച് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. കണ്ടു നിക്കുന്നവരുടെ നെഞ്ചു പൊട്ടും വിതമായിരുന്നു ആ കരച്ചിൽ.. തളർന്ന് കിടക്കുന്ന അവളുടെ അരികിലേക്ക് അവന്റെ ഇക്കയും അവളുടെ ഇക്കായും വന്നു എന്നിട്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു.. " ഫെമി... ബാബുവിനെ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് ഇങ്ങട്ട് കൊണ്ട് വരണോ അതോ അവിടെ മറവ് ചെയ്യണോ.. നീ പറ നീ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം.. എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്.. " കുറച്ച് നേരം തല താഴ്‌ത്തി ഇരുന്നതിന് ശേഷം ഊർന്നിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ രണ്ടും കൈ കൊണ്ടും ശക്തിയായി തുടച്ച് ഉറച്ച സ്വരത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. " ന്റെ ഇക്കയെ പരിശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട മക്കത്തെ മണ്ണിൽ മറവ് ചെയ്യുമെങ്കിൽ അവിടെ മറവ് ചെയ്താൽ മതി ഇവിടേക്ക് കൊണ്ട് വരണ്ട.. അല്ല ഇപ്പൊ ഇക്കയുള്ള ജിദ്ധയിലാണ് മറവ് ചെയ്യുകയെങ്കിൽ എനിക്ക് കാണാൻ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ട് വരണം.. ഇവിടെയും അവിടെയും മറവ് ചെയ്യുന്നത് ഒരുപോലെ തന്നെയാണ്. " അവളുടെ ഈ ഉറച്ച തീരുമാനം എല്ലാവരെയും അതിശയപ്പെടുത്തി.... ഗൾഫിലേക്കും നാട്ടിലേക്കുമുള്ള കുറെ ഫോൺ വിളികൾക്ക് ശേഷം അവന്റെ മയ്യിത്ത് മക്കയിൽ മറവ് ചെയ്യാമെന്ന് അവന്റെ ഖഫീൽ ഉറപ്പ് നൽകി.. ഇത് അവളെ അറിയിച്ചപ്പോൾ " അൽ ഹംദുലില്ലാഹ് " എന്നും പറഞ് ഒരു പുഞ്ചിരിയാണുണ്ടായത് ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അവസാനമായി ഒരു നോക്ക് കാണാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന അടങ്ങാത്ത സങ്കടം അവൾ കുഴിച്ച് മൂടിയിരുന്നു.. എന്നും അവന്റെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന കുസൃതിക്കാണിക്കുന്ന മുഖം മാത്രം മതിയായിരുന്നു ജീവിതക്കാലം മുഴുക്കയും അവൾക്കോർക്കാൻ.. പിറ്റേ ദിവസം അവനെ മക്കത്തെ മണ്ണിൽ മറമാടി.. ഇവിടെ അവളെ കുളിപ്പിച്ച് വെള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ചു... ജീവിതം തുടങ്ങും മുമ്പേ വിധവയായ അവളെ കാണുമ്പോൾ ആരുടെയും ഖൽബ് ഒന്ന് പിടക്കും... വെറും നാല് മാസം ഒരുമിച്ച് കഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം അവന്റെ ആ ഭാര്യ തന്നെയാണ്.. ഇന്നവൾ അവളുടെ ഇദ്ദാ കാലം കഴിയാനുള്ള കാത്തിരിപ്പിലാണ്.. വേറെ ഒന്നിനും അല്ല.. തന്റെ പ്രിയതമനെ മറവ് ചെയ്ത ആ പുണ്യഭൂമി ഒന്ന് കാണാൻ അവിടെ ചെന്ന് അവളുടെ പ്രാണനായ ഇക്കയോട് സലാം പറയാൻ.. ..
848 views
19 hours ago
#

📔 കഥ

കറുപ്പ് ****** ഇക്കഴിഞ്ഞ ഓണാവധി കാലത്താണ് ആദ്യമായി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ തനിച്ചായത്. ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വിഷമം ശരിക്കും അനുഭവിച്ചത്. ഭയം എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ ഉൾക്കൊണ്ടത്. അച്ഛനും അമ്മയും ഏട്ടനും ഏടത്തിയും കുട്ടികളുമൊക്കെയായി ആൾ ബഹളമയമായിരുന്ന എന്റെ വീട് അൾസഞ്ചാരമില്ലാതെ ആളനക്കമേതുമില്ലാതെ മരിച്ചു മരവിച്ചു കിടന്നത്. 'അമ്മ വീട്ടിലെ മുത്തശ്ശി വയ്യാണ്ടായതും കിടപ്പിലായതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അതിനെ തുടർന്നാണ് ഇത്തവണത്തെ ഓണക്കാലം എന്തുകൊണ്ട് മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പം അമ്മവീട്ടിലായിക്കൂടാ എന്ന വമ്പൻ ബുദ്ധി ഏട്ടന്റെ മണ്ടയിൽ തെളിയുന്നത്. അമ്മയും ഏടത്തിയും അപ്പോൾ തന്നെ കയ്യടിച്ചു പാസ്സാക്കിയ ഈ അഭിപ്രായത്തോട് സമ്മതം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അമ്മയ്ക്കു അത്യാവശ്യം നന്നായി തന്നെ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തേണ്ടി വന്നു. എന്നാൽ കൂടിയും അവസാനം ഓണക്കാലം 'അമ്മ വീട്ടിൽ തന്നെ എന്ന കാര്യം തീരുമാനമായി. മുത്തശ്ശിക്കൊപ്പമുള്ള ഓണക്കാലം അടിച്ചുപൊളിക്കാനായി കൊതിയോടെ പെട്ടിയും കെട്ടി കാത്തിരുന്ന എന്റെ തലയിലൊരു ഇടിത്തീയായി ആ പ്രശ്നം വന്നെത്തി. ഒരു സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകയായ എന്റെ ഉള്ളിലുറങ്ങികിടന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയുടെ മനസിനെ ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചൊരു പ്രശ്നം. ലോയേഴ്സ് ബീയോണ്ട് ബോർഡർ (LBB) എന്ന സംഘടനയുടെ മീറ്റിംഗ് അനൗൺസ് ചെയ്തു. എന്റെ നാട്ടിൽ തന്നെ. അതിന്റെ കോഡിനേറ്റർ എന്ന നിലയിൽ മീറ്റിംഗ് e സ്വന്തം നാട്ടിലെന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് എനിക്ക് അതിൽ നിന്ന് ഒഴിവാകാൻ പറ്റാതെയായി. ഞാനില്ലാതെ അമ്മവീട്ടിലേക്കില്ലെന്നു തീർച്ച പറഞ്ഞ അച്ഛനെയും ഏട്ടനേയും രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഞാൻ അവിടേക്കെത്തിക്കോളാമെന്നും എന്നിട്ടു ഓണാഘോഷം തകർക്കാമെന്നും വാക്ക് നൽകി ആ ഒരു പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനും എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച പുലർച്ചെ എണീറ്റ് അവരെയൊക്കെ കുത്തിപ്പൊക്കി തയ്യാറാക്കി റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെന്നാക്കിയതും ഇതേ ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു. അവരെയും കൂടെ എന്റെ മനസ്സിനെയും പേറി ട്രെയിൻ നീങ്ങുന്നത് നോക്കി നിന്നപോളാണ് എന്റെ ഓർമയിൽ ആദ്യമായി ന്റെ ഉള്ളൊന്നു തേങ്ങുന്നത്. തിരികെ വീട്ടിലേക്കു ചെന്ന് കയറിയപ്പോൾ വിലപെട്ടതെന്തോ കൈവിട്ടുപോയെ കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഞാൻ തേങ്ങി കരഞ്ഞുപോയി. എന്റെ വീട്ടിലപ്പോൾ അനുഭവപ്പെട്ട ആ ഏകാന്തത എന്നെ വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് രക്ഷകിട്ടാനായിട്ടാണ് ഞാൻ ടീവിയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചത്. ചാനലുകളിൽ നിന്ന് ചാനലുകളിലേക്കുള്ള സഞ്ചാരത്തിനിടെ എപ്പോളോ ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു പോയി. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റതിനാലാവണം ഉറക്കം അതിശക്തമായി തന്നെ എന്നെ കീഴടക്കിയിരുന്നു, അഗാധമായ ഉറക്കത്തിലേക്കു ഞാൻ യാത്രയായി. പെട്ടെന്നെന്തോ ശബ്ദം കേട്ടെന്ന പോലെ ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു. ഹാളിലെ ക്ലോക്കിൽ സമയമപോൾ പന്ത്രണ്ടു അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉറക്കത്തിന്റെ ശക്തികൊണ്ട് സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുക്കാൻ എനിക്ക് അല്പസമയംവേണ്ടി വന്നു. ഫോൺ തപ്പിയെടുത്തു അച്ഛനെ വിളിച്ചു. അവര്പോലും ട്രെയ്‌നിലായിരുന്നു. കോട്ടയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ടി വി ഓഫായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഓർമയിൽ ഞാൻ ടി വി ഓഫ് ചെയ്തിട്ടില്ല. പിന്നെ ഇതെങ്ങനെ....???? കുറെ ആലോചിച്ചു നോക്കി...ഇല്ല... ഓര്മ കിട്ടുന്നില്ല.. ഇടക്കെപ്പോളെങ്കിലും കറന്റ് പോയതോ മറ്റോ ആവുമെന്ന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. ആദ്യം അടുക്കളയിൽ തന്നെയാണ് പരതി..ഒന്നുമില്ല... കഴിക്കണമെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കുക തന്നെ വേണം. എന്നാൽ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയിട്ടു പാചക പരീക്ഷണമെന്ന് കരുതി എന്റെ റൂമിലേക്ക് കയറി ഞാൻ. കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം സൗന്ദര്യം നോക്കി നിന്നു. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ പോലെ തോന്നിയത്. ഞാൻ അല്ലാതെ മറ്റാരോ കൂടി അവിടെ ആ മുറിയിൽ ഉള്ളതുപോലെ. തിരിഞ്ഞു നോക്കി.... ആരുമില്ല... ഒരു കാര്യവുമില്ല എങ്കിലും വെറുതെ റൂമൊന്നു പരതി. അപ്പോളാണ് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ ആ കാര്യം പെട്ടത്. നിലത്തു എന്തോ ഒരു കറുത്ത പൊടി കിടക്കുന്നു. അതിലിപ്പോ എന്തിരിക്കുന്നു എന്നല്ലേ... റൂമിന്റെ വാതിലിൽ നിന്നു ബാത്റൂമിലേക്കു ഒരു നേർ രേഖയിലെന്ന പോലെ ആരോ നുള്ളിയിട്ടതുപോലെയാണ് ആ പൊടി കിടന്നിരുന്നത്. തൊട്ടും മണത്തുമൊക്കെ നടത്തിയ പരിശോധനയിൽ നിന്നു അത് സുറുമയാണ് എന്ന സത്യം ഞാൻ കണ്ടെത്തി. സുറുമ ഇടയ്ക്കു കണ്ണിലെഴുതുന്ന ഒരു ശീലക്കാരിയായതിനാൽ കുട്ടികൾ എടുത്തു കളിച്ചപ്പോൾ വീണതാകാം എന്ന് സമാശ്വസിച്ചു കുട്ടികളെയും ചീത്തപറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ ചൂലെടുത്തു വന്നു എന്റെ മുറി വൃത്തിയായി അടിച്ചു വാരിയിട്ടു. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു അടുക്കളയിൽ കയറി രണ്ടു മുട്ട എടുത്തു ഓംലറ്റ് ഉണ്ടാക്കി ബ്രെഡും ചായുമൊക്കെ വെച്ച് എന്റെ ബ്രഞ്ച് ഞാൻ അടിപൊളിയാക്കി. കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ബോസ്സിന്റെ കാൾ വന്നു, നാളത്തെ മീറ്റിംഗിന് കിഉറച്ചു അറേഞ്ച്മെൻറ്സ് ചെയ്യാനുണ്ടെന്നും അത്യാവശ്യമായി എത്തണമെന്നും പറഞ്ഞു. മനസ്സാൽ ബോസ്സിനെയും ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. പത്രമൊക്കെ കഴുകി കിച്ചനും വൃത്തിയാക്കി റെഡിയാകാനായി റൂമിലേക്ക് പോയ ഞാൻ നടുങ്ങി തരിച്ചു നിന്നു പോയി.ഞാൻ അല്പം മുൻപ് വൃത്തിയാക്കിയിട്ട മുറി... നിലത്തു മുൻപ് ഞാൻ കണ്ടത് പോലെ തന്നെ സുറുമ വീണു കിടക്കുന്നു.. വാതിലിൽ നിന്നു ബാത്റൂമിലേക്കു ഒരു നേർരേഖ പോലെ...... എന്റെ ശരീരമാകെ ഒരു തരം വിറയൽ പടർന്നു കയറി... ശ്വാസം എടുക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു... ഞാൻ അല്ലാതെ മറ്റാരും ആ വീട്ടിലില്ല എന്നത് പരമ സത്യം ..എന്നിട്ടും ഇതെങ്ങനെ.... വീണ്ടും കട്ടിലിനടിയിലും മറ്റു റൂമിലുമൊക്കെ ഞാൻ പരതി...ആരുമില്ല.. ആളനക്കം പോയിട്ട് ഒരു പല്ലികുഞ്ഞിനെ പോലും കാണാനില്ല...പിന്നെ എങ്ങനെ.... ഒരു പരീക്ഷണം കൂടി ആവാം എന്ന് കരുതി..വീണ്ടും ചൂലെടുത്തു അടിച്ചു വരുക മാത്രമല്ല മുറി തുടക്കുകയും ചെയ്തു. എങ്ങനെയെക്കൊയോ ധൃതിയിൽ തയ്യാറായ ഞാൻ വീട് വിട്ടിറങ്ങി... ഒരിത്തിരി ആത്മവിശ്വാസവും ധൈര്യവും എനിക്കുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു സ്വയം അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് ഇതേക്കുറിച്ചു ആരോടും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. ജോലി തിരക്ക് തലക്കു പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അതേക്കുറിച്ചു മറക്കുകയും ചെയ്തു. പുറത്തു നിന്നു അത്താഴവും കഴിചു രാത്രിയോടെ ഞാൻ മടങ്ങിയെത്തി. ആരുമില്ലാതെ വീട്ടിലേക്കു കയറാൻ ഉള്ളിൽ നല്ല ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നൊരു രാത്രി മതി നാളെ മുതൽ മീറ്റിംഗ് നടക്കുന്ന ഹോട്ടലിൽ തന്നെ കൂടാം, അവിടുന്ന് നേരെ അമ്മവീട്ടിലേക്കും പോകാം അതൊക്കെയായിരുന്നു പ്ലാൻ. വീടെത്തിയപ്പോൾ മുതൽ ഇരുട്ടിലായി വീട്ടിൽ എന്റെ മുറിയിൽ മാത്രം ലൈറ്റ് കിടക്കുന്നു. അതിൽ പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല..മുറിയിലെ ലൈറ്റ് കെടുത്തതിന് എപ്പോളും അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ചീത്ത കേൾക്കുന്ന എനിക്ക് അത് കണ്ടു പേടി തോന്നിയില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഇത് കാണാൻ ഇപ്പോ അച്ഛയും അമ്മയും ഇല്ലാഞ്ഞത് നന്നായി എന്ന ആശ്വാസം തോന്നുകയും ചെയ്തു. വീട്ടിലേക്കു കേറി... സൂന്യമായ വീടിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു നിക്കാൻ വയ്യ..ടി വി ഓൺ ചെയ്തു വെച്ച്...അമ്മയെ വിളിച്ചു....അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സൊന്നു തണുത്തു.. യാത്രാക്ഷീണം കാരണം അവരൊക്കെ ഉറങ്ങാൻ പോവുകയാണ്...സംസാരിച്ചു ഫോൺ വെച്ച് റൂമിലേക്ക് പോയി...ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവുക ഉറങ്ങുക അതാണ് ലക്‌ഷ്യം ... റൂമിലേക്ക് കയറി..ഇല്ല....സുറുമയുമില്ല ഒന്നുമില്ല... ഞാൻ അടിച്ചു തുടച്ചിട്ട മുറി വൃത്തിയായി തന്നെ കിടപ്പുണ്ട്... ശരിക്കും സമാധാനമായി...അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഒരു മൂളിപ്പാട്ടോടു കൂടി കുളിയൊക്കെ പാസ്സാക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ഞാൻ സ്തബ്ധയായി പോയി... വീണ്ടും അതേ സുറുമ തുള്ളികൾ......വാതിലിനു നേരെ.... എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നതു പോലെ തോന്നി എനിക്ക്. തൊണ്ടയാകെ വരണ്ടുണങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ കാൽവിരലുകളിൽ നിന്നു തലച്ചോറിലേക്ക് ഒരു തരം വിറയൽ പടർന്നു കയറിയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു... ഒച്ച പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല..പകരം കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കണ്ണീരൊഴുകുന്നുണ്ട്... മുറിയുടെ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു ഞാൻ ഓടി... നേരെ അച്ഛന്റെ മുറിയിൽ കയറി ഞാൻ കതകടച്ചു. ശരവേഗത്തിൽ അച്ഛന്റെ കമ്പിളിപുതപ്പിനടിയിലേക്കു ഞാൻ ചൂഴ്ന്നു കയറി... അമ്മയുടെ തലയിണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി അച്ഛന്റെ പുതപ്പും പുതച്ചു അച്ഛന്റെ തലയണ കെട്ടിപ്പിച്ചു കിടന്നപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ ഒരു സുരക്ഷ അനുഭവപെട്ടു.. എന്നിട്ടും 'അമ്മ വീട്ടിലേക്കു അവർക്കു പോകാൻ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തെ ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ശപിച്ചു... ഏട്ടനെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ചീത്ത പറഞ്ഞു... ഈ സമയത്തു കൃത്യമായി മീറ്റിംഗ് വെക്കാൻ തോന്നിയ സംഘടനയെ ബോംബിട്ടു കൊല്ലാൻ എനിക്ക് തോന്നി...എന്റെ വീട്ടിൽ ഈ സമയം എല്ലാവരുമുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി..പ്രാർത്ഥിച്ചു പോയി..അപ്പോളൊക്കേയും എന്റെ വീട്ടിൽ ...ആ മുറിയിൽ ഒരു അദൃശ്യസാനിധ്യം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ആരോ എന്നോട് എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കും പോലെ.... നേരം പെട്ടെന്ന് പുലർന്നിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു ഞാൻ കിടന്നു..എപ്പോളോ ഉറങ്ങി പോയി.. വെയിൽ വന്നു കണ്ണിൽ തട്ടിയപ്പോളാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്... കുറച്ചു സമയം കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു ഞാൻ മനസ്സിനെ ഒന്ന് പാകപ്പെടുത്തി... വാതിൽ തുറന്നു മുറിക്കു പുറത്തേക്കിറങ്ങി..ചുറ്റിനും ഒന്ന് കാണൂടിച്ചു..ഇല്ല...എല്ലാം സാധാരണ പോലെ തന്നെ... അടുക്കളയിൽ കയറി ഒരു ചായയിട്ടു...പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കൊള്ളിയാൻ എന്റെ ഉള്ളിൽ മിന്നിയത്.. ഹാളിലേക്കു ഓടി വന്നു നോക്കി... അതേ ഇപ്പോളും ടി വി ഓഫായി കിടക്കുന്നു... ടി വി മാത്രമല്ല... സ്വയം ധൈര്യം പകരം ഞാൻ ഓൺ ആക്കി വെച്ച എല്ലാ ലൈറ്റുകളും ഓഫ് ആണ്... പേടിച്ചോടിയ ഞാൻ അതൊന്നും ഓഫ് ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നത് പകൽ പോലെ എനിക്ക് വ്യക്തവുമാണ്... തലക്കു കയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു പോയി ഞാൻ... ഒറ്റക്കായി പോയപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രാന്താവുകയാണോ എന്ന് പോലും ആലോചിച്ചു പോയി ഞാൻ... ആരോടാ ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പറയുക....ഞാൻ ജനിച്ചു വളർന്ന വീടാണിത്..ഇത്രകാലവും അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നും തന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടില്ല... പിന്നെ ഇതൊക്കെ എന്ത്....???? ചായ..... അടുപ്പത്തു വെച്ച ചായ അപ്പോളാണ് എന്റെ ഓർമയിലേക്ക് എത്തിയത്...ഉടനെ അടുക്കളയിലേക്കു ഓടി... അപ്പോളുണ്ട് ഗ്യാസ് സ്റ്റവ്ഓഫായിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് തല ചുറ്റുന്നതായി തോന്നി....ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ ഞാനൊരു ഭ്രാന്തിയായി മാറിയേക്കും... മീറ്റിംഗിന് പോകാം...അവിടെ തന്നെ താമസിക്കാനുള്ളു..അച്ഛനും അമ്മയും വരാതെ ഇനി ഇങ്ങോട്ടേക്കില്ല... ഉറപ്പിച്ചു എന്റെ മുറിയിലേക്കു പോകാനായി ഞാൻ പടികയറാൻ തുടങ്ങി.... ഇത് വരെ എന്റെ മുറിയിൽ മാത്രം ഞാൻ കണ്ട സുറുമ തുള്ളികൾ പടിയിലും വീണു കിടക്കുന്നുണ്ട്... ഒരു നേർരേഖ പോലെ കുളിമുറിയിലേക്ക് നീണ്ടു കിടക്കുന്നു... അലറി കരയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളു.... ഞാൻ ഒരിക്കലും കരഞ്ഞിട്ടില്ലത്ര അത്ര ഉച്ചത്തിൽ അലറി കരഞ്ഞു..കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്റെ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന പെട്ടിയുമെടുത്തു ഞാൻ മുറിയുടെ വാതിലും വലിച്ചടച്ചു പുറത്തിറങ്ങി...വീടിന്റെ മെയിൻ സ്വിച്ച് ഓഫാക്കി വീടും പൂട്ടി ഞാൻ കാറിൽ കയറി... കുളിച്ചിട്ടുമില്ല ഒന്നുമില്ല... കാർ തിരിച്ചു പുറത്തിറക്കി ഗേറ്റ് അടക്കാനിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ വെറുതെ എന്റെ മുറിയുടെ ജനാലയിലേക്കു നോക്കി... ആരോ..., അല്ല ഒരു നിഴൽ അവിടെ നിന്നു എന്നെ നോക്കുന്നപോലെ.... രണ്ടു ദിവസത്തെ മീറ്റിങ് എങ്ങനെയൊക്കെയോ തീർത്തു ഞാൻ 'അമ്മ വീട്ടിലേക്കു പോയി...അച്ഛനെ കണ്ടയുടനെ ഓടി ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കുറെ കരഞ്ഞു... അമ്മയോട് വിതുമ്പികൊണ്ടു ഞാൻ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും അവരൊന്നും തന്നെ വിശ്വസിച്ചില്ലെന്നു മാത്രമല്ല..ഞാൻ മടി പിടിച്ചു വെറുതെ കിടന്നുറങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ട സ്വപ്നമായിരിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു കളിയാക്കുകയും ചെയ്തു.... അവരേയൊരിക്കലൂം വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായില്ല... ഓണാവധി കഴിഞ്ഞു തിരികെ വീട്ടിൽ വന്നു .... എന്നാൽ അസ്വാഭാവികമായി യാതൊന്നും തന്നെ ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല. ഞാൻ തിളക്കാൻ വെച്ച ചായ പത്രം അടുപ്പിനു മുകളിൽ ഉറുമ്പു കേറി നാശമായികിടക്കുന്നതൊഴിച്ചാൽ വീട് മുഴുവൻ വൃത്തിയായി തന്നെ കിടക്കുന്നു....ഓടി നടന്നു മുഴുവൻ നോക്കി...ഒന്നുമില്ല. എല്ലാം സർവ സാധാരണമായി തന്നെ സുറുമയുമില്ല ഒന്നുമില്ല.... ഇപ്പോളും ഞാൻ അതേ വീട്ടിലാണ്... പക്ഷെ അന്ന് കണ്ട സുറുമ തുള്ളികൾ പിന്നീട് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.... ഒരിക്കലും.... അന്ന് ഞാൻ കണ്ടതും അനുഭവ്ച്ചതും ഇന്നും ന്റെ ഓർമ്മയിൽ വ്യക്തമായികിടപ്പുണ്ട്... പക്ഷെ ആ സംഭവത്തിന് പിന്നിലെന്ത് എന്നത് അജ്ഞാതം.... ആരോ അന്ന് മുഴുവൻ എനിക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു...ആര്....? അറിയില്ല...എന്തിനു അന്ന് മുഴുവൻ അദൃശ്യമായി എനിക്ക് കാവൽ നിന്നു...? അറിയില്ല...എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതെ.... എന്തിനു എനിക്ക് കൂട്ട് നിന്നു..... അറിയില്ല.... ഇന്നും അതിന്റെ ഉത്തരം രഹസ്യമായി തന്നെ തുടരുന്നു ....! ✍️ മുഫീദ 🌟 Shared Story 🌟
1.4k views
20 hours ago
#

📔 കഥ

*തേപ്പുകാരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്* Full Part ************************ ഏട്ടന്റെ പെണ്ണു കാണലാണു.. അതിരാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ഞാൻ ഒരുക്കം തുടങ്ങി.. തേച്ചുരച്ച് ഒരു തരം കുളി..ലക്സിന്റെ സോപ്പൊരെണ്ണം മുഴുക്കെ തീർന്നു.. ചങ്ങായി ഗൾഫീന്ന് പോരുമ്പൊ കൊണ്ടു വന്ന സെന്റൊക്കെ മേലാകെ പൂശി..പോരാത്തെയ്നു പെങ്ങളെ കുട്ടിക്ക് വാങ്ങിയ കുട്ടിക്കൂറ പൌഡറും തീർത്തു.. കണ്ണാടി നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു.. ഹയ്വാ..ചതിക്കാന്ത ചന്തൂലെ സലിം കുമാറിന്റെ സൈം ലുക്ക്.. കണ്ണാടിയാണത്രെ കണ്ണാടി.. "ഡാ..അത് കണ്ണാടീടെ കൊയപ്പല്ല..എത്ര ഒരുങ്ങിയാലും അതിൽ നിന്റെ മോന്തയല്ലെ വരുള്ളൂ.." തടിച്ചി പെങ്ങടെ വക പിറകീന്ന് ട്രോൾ.. "ഓഹ്..ഇവ്ടെ ഉണ്ടാരുന്നൊ..കണ്ടില്ലേനു..എന്റെ വായീന്ന് കേക്കെണ്ടെങ്കിൽ ഓടിക്കൊ തടിച്ചീീ " ഓൾടെ വളിപ്പ് കേട്ട് ചളിപ്പടിച്ച എന്റെ കലിപ്പിളകുമ്പോൾക്ക് പെങ്ങളു സ്ഥലം വിട്ടു.. വാച്ചിൽ ടൈം നോക്കുമ്പൊ ഒമ്പത് മണി.. പത്തു മണിക്കാണു കണിയാൻ ടൈം തന്നേക്കണത്.. ഞാൻ വേഗത്തിൽ വരാന്തയിൽക് കീഞ്ഞ് പാഞ്ഞു.. "അമ്മേ..ഞാൻ റെഡി.." എന്റെ കോലം കണ്ട അമ്മയൊന്ന് ഞെട്ടി.. "അല്ലെടാ..ഇതിപ്പൊ നിന്റെ പെണ്ണുകാണലാണൊ.." സംഭവം ആക്കീതാ.. കെട്ടാൻ പോന്ന ഏട്ടൻ തെണ്ടി ഇനീം കിടക്കപ്പായീന്ന് എണീറ്റില്ല..അപ്പൊഴാ ഞാനൊരുത്തൻ.. "എന്റെ അമ്മേ..ഏട്ടനെവിടെ..രാഹു ഇപ്പൊ കഴിയും.." "രാഹുവൊ?..അതാരാ.." "അതേയ്..കാലം..രാഹു കാലം.." "ഉം ഉം..ഓവറാക്കണ്ട ട്ടാ..രാജാവിനേക്കാൾ വല്ല്യ രാജ്യഭക്തി.." ഇനീം മിണ്ടിയാൽ അച്ചന്റെ വായീന്നും കേക്കും ബാക്കി..മൌനം വിദ്വാനു ഭൂഷണം.. കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ഏട്ടൻ വന്നു.. എന്നെക്കാൾ മൂന്നു വയസ്സ് മൂപ്പാണു..എന്നാ ഒരു ഗ്ലാമറാ..തെണ്ടി.. അങ്ങനെ നമ്മൾ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽക് പുറപ്പെട്ടു.. അവിടെ മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങീതും കെളവന്മാരു കാർന്നോന്മാർ മോന്തയ്ക്ക് ചിരീം ഫിറ്റെയ്ത് വീട്ടിൽക് ക്ഷണിച്ചു.. അങ്ങനെ നിരത്തി വെച്ച ലഡൂം,ജിലേബീം ഉണ്ണിയപ്പോക്കെ കണ്ട് വായിൽ നിറയെ കപ്പലോടിക്കാനുള്ള വെള്ളോം.. അമ്മയുടെ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം.. ഞാൻ ആത്മസംയമനം പാലിച്ചു യഷ ശരീരനായ് വിജ്രംബിച്ചു നിന്നു..( 👆ഇതൊക്കെ ഒള്ളതാണൊ..ആവൊ).. ഏട്ടനാണേൽ അങ്ങ് ദൃതംഗ പുളകിതനായ് നിക്കുവാ.. അല്ലേലും പാൽപ്പായസം കുടിക്കാൻ പോണോർക്ക് എന്തൂട്ട്നാ കോപ്പിലെ പരിപ്പു വടേം ചായേം.. "എന്നാ പിന്നെ പെണ്ണിനെ വിളിക്കാം..ലെ.." കൊണോസ്പൻ കാർന്നോർടെ ചോദ്യം.. ആകട്ടേന്ന് നമ്മളും.. സമ്മതം കിട്ടീതും പെണ്ണ് ദാണ്ടെ സാരിത്തലപ്പോണ്ട് മോന്തേം മറച്ചു പിടിച്ചൊരു വരവാണു.. നടപ്പിനിടയിൽ പെങ്ങൾടെ ഭാഗത്തോട്ട് ചന്തിയിട്ട് രണ്ടു കുലുക്കോം,ചന്തീമേ മുട്ടണ മുടിയാട്ടി രണ്ട് നടത്തോം.. അതെന്തിനാന്നൊ..ബാ..പറഞ്ഞെരാാ.. പെണ്ണുകാണലിനു മാർക്കിടേണ്ടത് ആരാന്നാ..ഇമ്മടെ പെങ്ങൾ.. ഓൾക്ക് പിടിച്ചില്ലേൽ ലഡൂം ജിലേബീം നഷ്ടം തന്നെ.. ആ ഒരൊറ്റ കുലുക്കലോണ്ട് പെങ്ങടെ മോന്ത തെളിഞ്ഞു.. "എന്താ കുട്ടീ..മുഖത്തൂന്ന് സാരിയങ്ങട് മാറ്റൂ..ചെക്കൻ കാണട്ടെന്നെ.." പതിയെ പെണ്ണ് മോന്ത കാട്ടി.. ഞാൻ ഞെട്ടി.. എന്റെ ഞെട്ടൽ കണ്ട് ഓളും ഞെട്ടി.. എന്തിനാ ഞെട്ടിയെ..എന്തിനാ ഞെട്ടിയേന്ന്.. പെണ്ണാരാന്നറിയൊ ഇങ്ങക്ക്.. പണ്ട് പ്ലസ്ടൂനു പഠിക്കുമ്പൊ ഞാൻ തേച്ചൊട്ടിച്ച് പണ്ടാറടക്കിയ ലാവണ്യ.. ഈശ്വരാാ..അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ ഈ യാത്രയങ്ങട് ഒഴിവാക്കായിരുന്നു.. എറങ്ങി ഓടാന്ന് വെച്ചാൽ പേരിനൊരു കണ്ടം പോലും ഇല്ല.. ചേട്ടനും അമ്മയ്ക്കുവൊക്കെ ഏതാണ്ട് ബോധിച്ച മട്ടാണു..ഇനീപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.. തിരികെ പോരും വഴി ഞാൻ മെല്ലെയൊന്നെറിഞ്ഞോക്കി.. "പെണ്ണ് പോരാ..ല്ലെ.." പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല..അമ്മേം പെങ്ങളും ചാടി വീണു.. "എന്ത് പോരാന്ന്..ഒന്നാന്തരം കൊച്ച്..നല്ല തറവാട്ടുകാരും..ഇതങ്ങ് ഒറപ്പിക്കാം.." തീർന്നു..ഞാൻ തീർന്നു.. അന്നൊക്കെ മെലിഞ്ഞ് നരന്തു പോലെ ഇരുന്ന പെണ്ണാാ..ഇതിപ്പൊ ഇങ്ങനെ സൈസാകൂന്നും,ഇമ്മടെ പെരടീൽക്ക് വീഴൂന്നും ആരറിഞ്ഞു.. ഗോഡെ..പണിഞ്ഞതാാ..ല്ലെ,,ഉം.. ഇനീപ്പൊ മുടക്കണത് പന്തിയല്ല..സംഗതി നടക്കട്ടെ..കല്ല്യാണം കഴിയുമ്പൊ എവിടേം നാടു നീങ്ങാം.. ഏട്ടനാണേൽ അന്തം വിട്ട് സ്വപ്നം കാണുവാ..പാവം..കണ്ടോട്ടെ.. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച പ്രകാരം കല്ല്യാണോം നടന്നു,ഓളെന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മേം ആയി.. കാലം കൊറേ കയ്ഞ്ഞു.. ഞാനിങ്ങനെ ഓൾടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ ഒളിച്ചും പാത്തും നടന്നു.. ഒരു കൊല്ലം നെറച്ചായില്ല..ഓളു പെറ്റു.. പെറ്റൂന്ന് മാത്രല്ല പെറ്റിട്ടത് രണ്ടു കുട്ട്യോളെ.. പേറും കയിഞ്ഞ് പിള്ളാരേം തൂക്കി ഓളു പിന്നേം വന്നു വീട്ടിൽക്.. വരുന്ന വരവിൽ എന്നെ നോക്കി ആക്കിയൊരു ചിരീം.. ആ ചിരിയിൽ നിക്ക് മനസ്സിലായി..ഓളൊന്നും മറന്നിട്ടില്ലാന്ന്.. ഞാൻ മനസ്സാൽ പറഞ്ഞു.. ഒറ്റപ്പേറിൽ രണ്ട് ട്രോഫീം കൊണ്ട് നീ പക പോക്കുകയാണല്ലേ...😒.. അപ്പൊ പറഞ്ഞു വരുന്നത്,തേച്ച കുട്ട്യോൾടെ വീടും അഡ്രസും കൃത്യമായി ഓർക്കുക..മിനിമം ഓൾടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂന്ന് അറിയണ വരെ എങ്കിലും.. ഇല്ലേൽ ചിലപ്പൊ പണി പാലും വെള്ളത്തിൽ കിട്ടും..ദാണ്ടെ,ഇത് പോലെ..😎 *ശുഭം* *സോളോ-മാൻ*
6.3k views
21 hours ago
#

📔 കഥ

full part😎 മോനെ ഹരി...ലെച്ചു മോൾക്ക് വിശേഷം ഉണ്ടെന്നുള്ള അമ്മയുടെ ഫോൺ കാൾ വന്നതിനു ശേഷം എനിക്ക് കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കേറുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നിയത്.. കേട്ടത് സത്യം ആണോ എന്നറിയാൻ പല ആവർത്തി അമ്മയോട് വീണ്ടും വീണ്ടും ഇക്കാര്യം ചോദിച്ചെങ്കിലും...നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലേ...നീയൊരു അച്ഛൻ ആകാൻ പോവാണെന്നു അമ്മ സത്യം പറഞ്ഞതാ എന്ന്‌ പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തിരുന്നു... വളരെ കുറച്ചു നാളുകളെ ആയിട്ടുള്ളു എന്റെയും ലെച്ചുവിന്റെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട്....ഐടി കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന എനിക്ക് വകേലെ അമ്മാവൻ വഴിയാണ് ഈ ആലോചന കൊണ്ടു വന്നത്.. തരക്കേടില്ലാത്ത കുടുംബവും...ഫോട്ടോ കണ്ടു ലെച്ചുവിനെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമായതും കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പെണ്ണ് കാണാൻ അങ്ങോട്ട് പോയതും.... കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഉറപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചെറുക്കനും പെണ്ണിനും എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടോ എന്ന്‌ അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ...കുറച്ചു ഗൗരവക്കാരൻ ആയ ഞാൻ എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാൻ ഇല്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ....ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേർക്ക് എന്ത് സംസാരിക്കാൻ ആ ഉള്ളത്..ചെറുക്കന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും മുഖം തന്നെ കണ്ടാൽ അറിയില്ലേ അവർക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ട്ടമായെന്നു..ബാക്കി നമ്മൾ തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞത് ലെച്ചുവിന്റെ അച്ഛൻ തന്നെ ആയിരുന്നു... ഒടുവിൽ ലെച്ചുവിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ നേരം അവളുടെ മുഖത്തെ ദയനീയ നോട്ടം കണ്ടിട്ട്...അവൾക്കു എന്നേ ഇഷ്ട്ടമായില്ലേ അച്ഛാ...ലെച്ചുവിന്റെ മുഖത്തൊരു സങ്കടം പോലെ ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്...അത് പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നതിന്റെ ടെൻഷൻ ആയിരിക്കും എന്നാണ് അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്... ജോലിയുടെ തിരക്കും...കമ്പനി ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇടയ്ക്കൊക്കെ മറ്റു വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലും പോകേണ്ടിയിരുന്നത് കൊണ്ട് ലെച്ചുവിന്റെ വീട്ടുകാർ ആണ് കല്യാണം പെട്ടെന്ന് നടത്തണം എന്ന്‌ പറഞ്ഞു ധൃതി കൂട്ടിയത്.. കുറച്ചു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയമ്മേ വിവാഹം എന്ന്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ..എനിക്ക് ഈ മാസം കൂടിയേ ലീവ് ഉള്ളു..പിന്നേ ദുബായിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണം. അത് കൊണ്ട് കല്യാണവും ഈ മാസം തന്നെ നടത്തണം എന്ന്‌ മറുപടി തന്നത് ചേച്ചി ആയിരുന്നു.. ഒടുവിൽ വീട്ടുകാരുടെ ആഗ്രഹത്തിന് വഴങ്ങി കല്യാണം കെങ്കേമമായി തന്നെയാണ് നടത്തിയതും.. ആദ്യ രാത്രി റൂമിലേക്കു കയറി ചെന്ന ഞാൻ കണ്ടത് കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്ന ലെച്ചുവിനെയാണ്...കല്യാണതിന്റെ ക്ഷീണം ഉണ്ടാകും എന്ന്‌ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ലെച്ചുവിനെ ഞാൻ വിളിച്ചു ഉണർത്താതിരുന്നതും... ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോകുമ്പോഴും ലെച്ചുവിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നം ഉള്ളതായിട്ട് എനിക്ക് എപ്പോഴൊക്കെയോ തോന്നിയിരുന്നു...അത് ഒരു പക്ഷെ ജോലിയുടെ തിരക്ക് കാരണം മറ്റൊരു കാര്യത്തിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് തോന്നിയതാകും എന്ന്‌ കരുതി ഞാൻ സമാധാനിച്ചു... കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആഴ്ച ഒന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും ലെച്ചുവിന്റെ ശരീത്തിൽ തൊടാൻ പോലും അവളെന്നെ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല...ഞാൻ അതിനു ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ലെച്ചു സ്വയം ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത് കണ്ടു എനിക്ക് വിഷമം തോന്നിയിരുന്നു.. സങ്കടം പിന്നീട് ദേഷ്യമായി എന്നിൽ മാറിയത് കൊണ്ടാണ് വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം..ലെച്ചു എന്റെ ഭാര്യ ആണെന്നുള്ള സ്ഥാനം പോലും മറന്നു...അവളെ ഞാൻ കയറിപ്പിടിച്ചത്... അന്നെന്നെ തള്ളിയിട്ടു ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പോലെ അലറിയ ലെച്ചുവിനെ കണ്ടു പേടിച്ചു ഞാൻ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി... പിന്നീട് അവളോട്‌ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാനോ...അവൾ സംസാരിക്കാൻ വരുമ്പോൾ അത് കണ്ടില്ലെന്നു കൂട്ടാക്കാതെ സ്വയം ഒഴിഞ്ഞു പോവുകയാണ് ഞാൻ ചെയ്തത്... അങ്ങനെ കുടുംബ ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോഴാണ് ലെച്ചുവിന് വിശേഷം ഉണ്ടെന്നുള്ള വാർത്ത അമ്മ വിളിച്ചു പറയുന്നത്.... ലീവെടുത്തു..കാർ ഓടിച്ചു വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോഴും മനസ്സിൽ മുഴുവൻ എനിക്ക് ലെച്ചുവിനോട് ദേഷ്യവും വെറുപ്പും ആയിരുന്നു.. ചേച്ചിയെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടു 4 കൊല്ലം ആയിട്ടും അവർക്കൊരു കുഞ്ഞിക്കാല് കാണാൻ ഭാഗ്യം ഇല്ലേ എന്ന്‌ പരസ്പരം സങ്കടം പറയുന്ന അച്ഛനോടും അമ്മയോടും...ലെച്ചുവിന്റെ വയറ്റിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞു എന്റെ അല്ല എന്ന്‌ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയുമെന്ന് ആലോചിച്ചു എനിക്കിപ്പോ പ്രാന്ത് പിടിക്കും എന്ന്‌ വരെ എനിക്ക് തോന്നി പോയി വീട്ടിൽ ചെന്നു കേറിയപ്പോ അച്ഛനും അമ്മയും വീട്ടിൽ ഇല്ലായിരുന്നത് കൊണ്ടാണ്...ലെച്ചു എന്ന്‌ ഞാൻ ചെന്ന ഉടനെ അലറി വിളിച്ചത്.... പേടിച്ചു വിറച്ച മുഖത്തോടെ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന അവളുടെ മുഖത്തു.. പിഴച്ചവളെ എന്ന്‌ വിളിച്ചു.. മാറി മാറി അടിച്ചു ഞാൻ എന്റെ ദേഷ്യം തീർക്കുകയായിരുന്നു... തല്ലല്ലേ ഹരിയേട്ടാ എന്ന്‌ പറഞ്ഞവൾ നിലവിളിച്ചപ്പോൾ...പിഴച്ച പെണ്ണിന് കേറി കിടക്കാൻ ഉള്ളതല്ല എന്റെ വീട് എന്ന്‌ പറഞ്ഞു...കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ സാധനങ്ങളും ഡ്രെസ്സുകളുമായി അപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ ലെച്ചുവിന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി... എന്റെ മുഖത്തുള്ള ദേഷ്യവും...ദേവൂന്റെ കവിൾ രണ്ടും അടി കൊണ്ട് ചുവന്നു കിടക്കുന്നതും കൂടി കണ്ടിട്ടാകണം....ഒരു അക്ഷരം പോലും പറയാതെ...കുറ്റം ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തു ആണെന്നുള്ള രീതിയിൽ അവളുടെ അച്ഛൻ തല താഴ്ത്തി നിന്നതും.. കുറച്ചു ദിവസം ലെച്ചുനെ ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി...എന്ന്‌ മാത്രം അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞു..സാവകാശം സത്യങ്ങൾ അവരെ അറിയിക്കാം എന്ന്‌ കരുതി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു... ഒരു അറ്റാക്ക് കഴിഞ്ഞ അച്ഛന്...എല്ലാവരും കൂടി എനിക്ക് കണ്ടു പിടിച്ച പെണ്ണ് ഒരു പിഴച്ചവൾ ആയിരുന്നു എന്ന്‌ അറിയുമ്പോൾ...അച്ഛൻ അത് എങ്ങനെ തരണം ചെയ്യും എന്നാലോചിച്ചു എനിക്ക് ഉറക്കം പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.. എന്തായാലും മറ്റൊരുത്തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കുന്നവളെ എനിക്കിനി വേണ്ടാ എന്ന്‌ തീരുമാനിച്ചത് കൊണ്ടാണ്...ബന്ധം പിരിയാൻ വേണ്ടി വക്കീലിനെ ഞാൻ സമീപിച്ചത്... ഇക്കാര്യങ്ങൾ മറ്റാരോടു പോലും പറയാത്തത് കൊണ്ടും...ലെച്ചു മോളെ കാണാൻ കൊതി ആകുന്നു...നീ അവളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാടാ എന്നുള്ള അമ്മയുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൂടി കേട്ടപ്പോൾ....ജോലിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു നാൾ ലീവെടുത്തു മാറി നിന്നില്ലെങ്കിൽ ജീവിതം കൈ വിട്ടു പോകുമെന്ന് വരെ എനിക്ക് തോന്നി മനസ്സ് മരിച്ചു...ശരീരം മാത്രമായി ഓരോ ദിവസവും ഓരോ യുഗങ്ങൾ പോലെ തള്ളി നീക്കുമ്പോൾ ആണ് എന്നേ കാണാൻ ലെച്ചുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി ശ്രുതി വരുന്നത്... പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോൾ ലെച്ചുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ് എന്ന്‌ പരിചയപ്പെടുത്തിയത് ഓർമ്മയിൽ അവശേഷിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ എനിക്കവളെ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റിയതും. കൂട്ടുകാരിയുടെ ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കാൻ വന്നതാണോ...എന്നാൽ തന്ത ഇല്ലാതെ വളരുന്ന കൊച്ചിന് തല്ക്കാലം അച്ഛനാകാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞതിന് ശ്രുതി എന്റെ നേരെ നോക്കി ചിരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.. നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ഒക്കെ ശരിയാണ്..അവളുടെ ഉദരത്തിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛൻ നിങ്ങൾ അല്ല...അത് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു...പക്ഷെ പൂർണമായി അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനു മുൻപ് നിങ്ങൾ സത്യം അറിയണം എന്ന്‌ ശ്രുതി പറഞ്ഞപ്പോൾ മുഖം ചുളിച്ചു ഞാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.. കോളേജിൽ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മറ്റൊരാളുമായി പ്രേമത്തിൽ ആയിരുന്നു ലെച്ചു..അവന്റെ സ്നേഹം ആത്മാർത്ഥത ഉള്ളതാണെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു...അല്ല..അങ്ങനെ എന്ന്‌ അവൻ വിശ്വസിപ്പിച്ചു എന്ന്‌ പറയുന്നതാകും കൂടുതൽ ശരി... അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പരിചയപ്പെടുത്തി തരാം എന്നുള്ള അവന്റെ വാക്ക് വിശ്വസിച്ചു വീട്ടിൽ ചെന്ന അവളെ ബലമായി അവൻ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു....എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്ന്‌ വാക്ക് കൊടുത്ത അവനെ പിന്നീട് ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല... നടന്ന കാര്യങ്ങൾ വീട്ടുകാരോട് പറയുന്നതാകും കൂടുതൽ ശരി...അവർ അവനെ കണ്ടു പിടിക്കും എന്നുള്ള എന്റെ നിർബന്ധം കാരണമാണ് ലെച്ചു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വീട്ടിൽ തുറന്നു പറഞ്ഞതും... പക്ഷെ ഞങ്ങൾ സംഭവിച്ചത് പോലെ ആയിരുന്നില്ല കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് നടന്നതും...അവനെ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇവളുടെ വിവാഹം നടത്തുക ആണ് നല്ലതെന്നു തീരുമാനിച്ചത് അവളുടെ വീട്ടുകാർ ആയിരുന്നു...അതിനു ബലിയാടായത് നിങ്ങളും... മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞു ഒരു മുഴം കയറിൽ ജീവൻ ഇല്ലാതാക്കാൻ തീരുമാനിച്ച അവളെ...പെണ്ണ് കാണാൻ വരുമ്പോൾ നമുക്കെല്ലാം ചെറുക്കനോട് തുറന്നു പറയാം എന്ന്‌ ഞാനാണ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചത്...പക്ഷെ അപ്പൊഴും വിലങ്ങു തടിയായത് അവളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നെ ആയിരുന്നു.. ഒടുവിൽ നിങ്ങളുടെ നമ്പർ എങ്ങനേലും കണ്ടു പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ വിളിക്കും എന്ന്‌ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ്...ചെറുക്കന് പെണ്ണിനെ ഇഷ്ട്ടായി...ഇനി നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചു ഈ വിവാഹം മുടക്കിയാൽ പിന്നീട് ജീവനോടെ കാണില്ല എന്ന്‌ ലെച്ചുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്..പേടിച്ചിട്ട് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് പിന്നേ ഒന്നും തുറന്നു പറയാതിരുന്നത്... ഞാൻ മരിച്ചാൽ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരും..ആ മനുഷ്യനെ ചതിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞു പൊട്ടി കരഞ്ഞ ലെച്ചുവിനെ...അയാൾ നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ ആണ്...കല്യാണം കഴിഞ്ഞു സാവകാശം നീ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ മതി എന്നുള്ള എന്റെ നിർബന്ധം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അവൾ ഒടുക്കം അതിനു സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.. പക്ഷെ ഉദരത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞു വളരുന്നുണ്ട് എന്ന കാര്യം പോലും അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല... വീട് കഴിഞ്ഞാൽ ജോലി..ജോലി കഴിഞ്ഞാൽ വീട് എന്ന്‌ പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന നിങ്ങളോട് ഇക്കാര്യം തുറന്നു പറയാൻ ഒരു അവസരത്തിന് വേണ്ടി അവൾ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു... എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ ചെയ്തതോ...ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തെ തോന്നലിൽ പത്തു മിനിറ്റ് പോലും അവളോട്‌ സംസാരിക്കാത്ത നിങ്ങൾ ബലം ഉപയോഗിച്ച് അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ നോക്കി..പഴയ ഓർമ്മ മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നത് കൊണ്ടാണ് അവൾ അന്ന് അലറി കരഞ്ഞതും... പെണ്ണിന്റെ ശരീരം കീഴടക്കുന്നവൻ അല്ല...മനസ്സ് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ആണെന്ന് ശ്രുതി പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോഴേക്കും എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകിയിരുന്നു... ജോലിയിൽ കാണിക്കുന്ന ആത്മാർത്ഥത ഒരു നിമിഷം സ്വന്തം കുടുംബ ജീവിതത്തിൽ കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...അവളോട്‌ കുറച്ചു നേരം എങ്കിലും സംസാരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...ഒരു പക്ഷെ ഇന്നവൾ നിങ്ങളോട് കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു... പൂർണമായും അവളെ വെറുക്കുന്നതിനു മുൻപ് സത്യം പറയണം എന്ന്‌ തോന്നി....നിങ്ങൾ കരുതുന്നത് പോലെ അവൾ ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ ചതിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞു ശ്രുതി നടന്നകലുന്ന കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികളിൽ മൂടി പോയിരുന്നു... ശ്രുതിയുടെ ഓരോ വാക്കുകളും കത്തി കുത്തി ഇറക്കുന്നത് പോലെയാണ് എന്റെ നെഞ്ചിൽ താഴ്ന്നു ഇറങ്ങിയത്...പൂർണമായും അവളുടെ മനസ്സ് അറിയാതെ...ഒരു നിമിഷത്തിൽ തോന്നുന്ന വികാരത്തിന്റെ പേരിൽ അവളെ കടന്നു പിടിച്ചതിൽ തെറ്റു എന്റെ ഭാഗത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന്‌ ഞാനും മനസ്സിലാക്കണമായിരുന്നു... ഒരു പക്ഷെ നടന്നത് മുഴുവൻ തുറന്നു പറയാൻ വേണ്ടിയിട്ടായിരിക്കും..ഞാൻ ശരീരം മോഹിച്ചു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഒക്കെ അവൾ എന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി പോയതും... അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പോലും എന്നോട് ദ്രോഹം ചെയ്യാത്ത ലെച്ചുവിനെ പിഴച്ചവൾ എന്ന്‌ വിളിച്ചതിൽ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നിയിരുന്നു.. അവളെ കാണണം..ക്ഷമ ചോദിക്കണം എന്ന്‌ മനസ്സ് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ലെച്ചുവിന്റെ വീട്ടിലേക്കു ഞാൻ പോയതും... അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെന്ന ഞാൻ മറ്റാരോടു പോലും ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ...എന്റെ കണ്ണുകൾ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞത് എന്റെ ലെച്ചുവിനെ ആയിരുന്നു.. ഒടുവിൽ റൂമിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ഇരുന്ന ലെച്ചുവിന്റെ കാലുകളിൽ ഞാൻ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു... എന്റെ അടികൊണ്ട് പൊട്ടിയ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ...കരച്ചിൽ വന്നു പതിയെ വിറ കൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എനിക്ക് നിന്നെ വേണം...എന്റെ ജീവിത അവസാനം വരെയും എന്ന്‌ പറഞ്ഞു...ലെച്ചുവിന്റെ സമ്മതത്തിനു പോലും കാത്തു നിക്കാതെ അവളെയും കൊണ്ട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു യാത്ര തിരിച്ചു... ലെച്ചുവിനെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് മതി മറക്കുന്ന അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഇടയിലേക്ക് അവൾ ആ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കും...അത് എന്റെ സ്വന്തം ചോര തന്നെയാണ് എന്ന്‌ വിശ്വസിച്ചു ഇനിയുള്ള കാലം എനിക്കെന്റെ ലെച്ചുവിന്റെയും കുഞ്ഞിന്റെയും കൂടെ സന്തോഷമായി ജീവിക്കണം...
3.3k views
21 hours ago
#

📔 കഥ

ഏട്ടത്തിയമ്മ ********************* രചന മുഹമ്മദ്‌ റാഫി 🖋 @🔥🔥Mr താടിക്കാരൻ🔥🔥 ഏട്ടാ.... ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നുമോ ? ഇല്ല ചോദിച്ചോ - നിങ്ങളെ ഏട്ടത്തിയമ്മയില്ലേ അവരെ ഈ കളി എനിക്കി ഒട്ടും പിടിക്കുന്നില്ല ട്ടോ " അതിന് കാരണം എന്താ ? അത് അവർക്ക് ഏട്ടന്റെ കാര്യത്തിൽ ഭയങ്കര അധികാരം ആണ് ഇവിടെ ഞാനില്ലേ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയായിട്ട് പിന്നെ എന്തിനാ അവർ ഇത്ര അധികാരം കാണിക്കുന്നത് " അത് നിനക്ക് അസൂയകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാ " ഓഹോ... അപ്പോ കുറ്റം എനിക്കി ആയോ ? പിന്നെ അല്ലാതെ.. ... അവർ എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മ മാത്രം അല്ല എന്റെ അമ്മയുകൂടി ആണ് അപ്പോൾ പിന്നെ അധികാരം കാണിച്ചേന്നെക്കെ വരും എന്റെ മോള് അത് എല്ലാം കണ്ണ് അടച്ച് സഹിച്ചോ ട്ടോ " പിന്നെ... എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയോട് പോര് എടുക്കാൻ വല്ല തീരുമാനവും ഉണ്ടങ്കിൽ അത് ഇപ്പോ തന്നെ മനസ്സിൽ നിന്ന് കളഞ്ഞേക്ക് ട്ടോ " ഓ..... ഒരു ഏട്ടത്തിയമ്മ കാണിച്ചു തരാം ഞാൻ " എന്താ മോളെ നിന്റെ മുഖം വല്ലാതെ ? ഒന്നും ഇല്ല ' കുറച്ച് സമാധാനം തരുമോ ? എന്താ മോളെ നീ ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ " ഓ... തുടങ്ങി ഒന്ന് പോയി തരാമോ ഈ റൂമിൽ നിന്ന് ' ഹരി മോളെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ? പറഞ്ഞാൽ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് എന്താ ഹരി എന്റെ ഭർത്താവ് ആണ് " അത് മോള് പറയാതെ തന്നെ ഏട്ടത്തിക്കി അറിയാലോ ' എന്നാ പിന്നെ ഹരി പറഞ്ഞോ... ഹരി പറഞ്ഞോ എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നാലെ വരണ്ട മനസ്സിലായോ ? പിന്നെ....വേറെ ഒരു കാര്യം എന്താ മോളെ... ഹരി ഇപ്പോൾ എന്റെ ഭർത്താവ് ആണ് ഏട്ടന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരുപാട് അധികാരം ഒന്നും നിങ്ങൾ കാണിക്കണ്ട അത് എനിക്കി ഇഷ്ട്ടമല്ല " മോളെ ഞാൻ.. അവൻ എനിക്കി എന്റെ സ്വന്തം മകനാ അവൻ കഴിഞ്ഞേ എനിക്കി എന്റെ മക്കൾ പോലും ഉള്ളു " . ഞാൻ ഇവിടെ വരുമ്പോൾ അവന് വെറും നാല് വയസ്സ് ആണ് അമ്മയും അച്ഛനും ഇല്ലാത്ത കുറവ് അന്ന് മുതൽ ഞാനവനെ അറിയിച്ചിട്ടില്ല ! ഉണ്ണാനു ഉറങ്ങാനും ഞാൻ വേണമായിരുന്നു അവന് " അവനെ ഓർത്ത് ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോലും ഒരുദിവസം പോയി നിക്കാറില്ല " അവനു അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു എന്നെ കാണാതെ ഉറക്കം വരില്ലായിരുന്നു അവന്റെ ഏട്ടനെകാൾ സ്നേഹം ആയിരുന്നു എന്നോട് ആ സ്നേഹം ഇന്നും എന്റെ മോന് എന്നോട് ഉണ്ട് " പിന്നെ എങ്ങനെയാ മോളെ ഞാൻ അവന്റെ കാര്യത്തിൽ അധികാരം കാണിക്കാതെ നിൽക്കുന്നത് ? അതെക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ? ഇനി അങ്ങോട്ടുള്ള കാര്യമാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇതുവരെയും നിങ്ങൾ എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്കി അറിയണ്ട ഇനി പഴയ അധികാരം എന്റെ ഏട്ടനിൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ട മനസ്സിലായോ " മോളെ.... ഇങ്ങനെയൊന്നു പറയല്ലേ നിന്നെയും ഞാൻ എന്റെ മോളെ പോലെയാണ് കണ്ടത് " നിങ്ങൾ എങ്ങിനെ കണ്ടാലും എനിക്കി പ്രശ്നമില്ല പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറന്നു പോവണ്ട " ഡീ....ചാരു.... എന്താ ഏട്ടാ..? ഏട്ടത്തി എവിടെ പോയി ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ ആാാ എനിക്കി അറിയില്ല ഏട്ടന് ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കട്ടെ " നിക്ക് ആയിട്ടില്ല " ഏട്ടൻ ഇത് ആരെയാ ഈ തിരയുന്നത് ? നിന്റെ അച്ഛനെ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ പോടീ " ഏട്ടത്തി.... എന്താ ഇവിടെ വന്ന് കിടക്കുന്നത് ? ഹേയ് ഒന്നും ഇല്ല മോനേ എന്തുപറ്റി ഈ മുഖം വല്ലാതെ " ഹേയ് ഏട്ടത്തിക്കി ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല പിന്നെ എന്താ ഈ മുഖം ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും വയ്യായ ഉണ്ടോ ? അത് ചെറിയൊരു തലവേദന " അയ്യോ എന്നാ നമ്മുക്ക് ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോയാലോ ? അതൊന്നും വേണ്ട മോനേ ഇത്തിരിനേരം കിടന്നാൽ മാറിക്കോളും " ഞാൻ ബാം ഇട്ട്‌ തരാം " വേണ്ട മോനേ മോൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കി " ദെ അവള് കുറെ നേരമായി നിന്നെ വിളിക്കുന്നു മോൻ പോയി കഴിക്കി " ഏട്ടത്തി കഴിച്ചില്ലല്ലോ ? ഞാൻ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു കഴിച്ചോളാം മക്കൾ പോയി കഴിക്കി " വേണ്ട നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് കഴിക്കാ ഏട്ടത്തി വാ ഏട്ടാ....... എത്ര നേരമായി ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെച്ചിട്ട് അവിടെ എന്ത് ചെയ്യുവാ ഒന്ന് പെട്ടന്ന് വാ ' നീ കഴിച്ചോ ഞാൻ പിന്നെ കഴിച്ചോളാം " മോനേ വെറുതെ അവളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കണ്ട മോൻ പോയി കഴിക്കി " ഇല്ല . ഏട്ടത്തി വരാതെ ഞാൻ കഴിക്കില്ല " ശോ... എന്റെ മോൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വാശി പിടിക്കുന്നത് " ഇപ്പോ എന്റെ കൂടെ കഴിച്ചില്ലങ്കിൽ ഏട്ടത്തി പിന്നെ കഴിക്കില്ല അത് എനിക്കി നന്നായി അറിയാം " വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാ ഇല്ലങ്കിൽ ഞാനും ഇപ്പോ ഇവിടെ കിടക്കും " അയ്യോ.. വേണ്ട ഞാൻ വരാം " ആാ അങ്ങിനെ വഴിക്കി വാ " ഡീ..ഏട്ടത്തിക്കി വിളമ്പികൊടുക്ക് വേണ്ട മോനേ ഞാൻ എടുത്ത് കഴിച്ചോളാം " ഇങ്ങ് ത്താ ഞാൻ ഇട്ട്‌ തരാം " എന്റെ മോനേ ഏട്ടത്തിക്കി ഇത്ര ഒന്നും വേണ്ട മോൻ നിർബന്ധിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ആണ് ഇവിടെ വന്ന് ഇരുന്നത് " മ്മ് പെട്ടന്ന് കഴിക്കി " ഡീ... നീ ഇരിക്കുന്നില്ലേ ? വേണ്ട.... ഞാൻ കഴിച്ചില്ലങ്കിലും കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളെ ഏട്ടത്തിയമ്മ കഴിച്ചാൽ മതിയല്ലോ " വേണേൽ അവിടെ ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ നോക്കടി " മോളെ.... മോള് ഇരിക്കി ഏട്ടത്തി എടുത്ത് തരാം" അയ്യോ....നിങ്ങളെ സപ്പോർട്ട് വേണ്ട അവിടെ ഇരുന്ന് കേറ്റാൻ നോക്കി " ഡീ.... നീ ആരോടാ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതന്ന് നിനക്ക് അറിയോ " ഞാൻ പുറത്ത് പോയപ്പോൾ നീ എന്റെ ഏട്ടത്തിയോട് എന്തോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അതാണ് ആ പാവം ഇങ്ങനെ ! ആ ഞാൻ പറഞ്ഞു " എനിക്കി ഇഷ്ട്ടമില്ല അവർ ഏട്ടനോട് കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിക്കുന്നത് - നീ എക്കെ മനുഷ്യൻ തന്നെയാണോടി " ഇഷ്ട്ടമില്ല പോലും " എന്ത് അറിയാം നിനക്ക് എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയെ പറ്റി ! നീ ഇപ്പോ ഇവിടെ വന്ന് കയറിട്ട് വെറും ഒരു ആഴ്ച ആയിട്ടെയുള്ളു " അതുകൊണ്ട് ഞാനും എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ആഴം നിനക്ക് അറിയില്ല " നാലാം വയസ്സിൽ അമ്മയും അച്ഛനും നഷ്ട്ടമായാതാണ് എനിക്കി " അന്ന് മുതൽ ഇന്നുവരെ എന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്റെ കൂടെയുണ്ട് ഒരു ദിവസം പോലും വീട്ടിൽ പോയി നിൽക്കാറില്ല കാരണം ഞാൻ എങ്ങോട്ടു പോവില്ല അതുകൊണ്ട് എന്നെ തനിച്ചാക്കി ഏട്ടത്തി എങ്ങോട്ടു പോവാറില്ല ഏട്ടൻ പോയിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞാലും മോന് ഇവിടെ ഒറ്റക്ക് ആയി പോവുന്നു പറഞ്ഞ് പോവാതെ എനിക്കി കൂട്ടായി ഇവിടെ ഇരിക്കും " ഒരു ചെറിയ പനി വന്നാലോ തലവേദന വന്നാലോ എന്റെ അരികിൽ നിന്ന് മാറാതെ എനിക്കി കൂട്ടിരിക്കും സ്വന്തം മക്കളോടും പോലും ഇല്ലടി ഈ സ്നേഹം അത്ര സ്നേഹം ആണ് എന്നോട് ഇത് എനിക്കി ഏട്ടത്തി മാത്രം അല്ല എന്റെ അമ്മയുകൂടിയാണ് സ്നേഹം എന്താണന്ന് അറിയാത്ത നിന്നോടോന്നു പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല " പിന്നെ മോള് ഒരു കാര്യം ഓർത്തോ എന്നെയും എന്റെ ഏട്ടത്തിയെയു തെറ്റിക്കാൻ വല്ല പരുപാടിയുമുണ്ടങ്കിൽ അത് മനസ്സിൽ വെച്ചോ ഈശ്വരൻ പോലും " വിചാരിച്ചാൽ നടക്കില്ല ഞങ്ങളെ തെറ്റിക്കാൻ മോനേ മതി അവള് കൊച്ച് കുട്ടിയല്ലേ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയതാ " പിന്നെ കൊച്ച് കുട്ടി " ഏട്ടത്തി.....എന്താ മോനേ.... എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ ഏട്ടത്തിക്കി " എന്തിനാ എന്റെ മോനോട് ദേഷ്യം ഏട്ടത്തിക്കി ! എന്റെ ഏട്ടത്തിയെ അവൾ ഒത്തിരി വേദനിപ്പിച്ചില്ലേ അവൾ കാരണം ഈ കണ്ണ് നിറഞ്ഞില്ലേ " അതൊന്നും സാരമില്ല അവൾ കൊച്ച് കുട്ടിയല്ലേ മോനോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് അവൾ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് നിന്റെ സ്നേഹം വേറെ ഒരാൾക്കു കൊടുക്കുന്നത് അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടമില്ല അത് ഞാനായാൽ പോലും മോന് അവളോട്‌ ദേഷ്യം കാണിക്കരുത് എല്ലാം സമാധാനത്തിൽ അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്താൽ മതി " ഏട്ടാ...... ഒന്ന് ഓടി വാ അയ്യോ.... ഏട്ടാ..... ഒന്ന് വേഗം വാ ! അയ്യോ എന്താ ചാരു ഏട്ടാ ഞാൻ ഇവിടെ കാല് തെന്നി വീണു പോയി എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഏട്ടാ " ഏട്ടത്തി....ഒന്ന് വേഗം വാ " ഈശ്വരാ മോളെ എന്താ പറ്റിയത് " അയ്യോ... ഇവിടേക്ക് ഇരിക്കി ഏട്ടത്തി വെള്ളംകൊണ്ട് നന്നായി കഴുകി തരാം " മോനേ.. അവിടെ കുഴമ്പ് ഉണ്ട്‌ അത് ഒന്ന് എടുത്തേ സാരമില്ല ഇപ്പോ മാറിക്കോളും ഏട്ടത്തി കുഴമ്പ് ഇട്ട് തരാം " അവളെ കാലിൽ കുഴമ്പ് ഇട്ട് തടവി കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണീർതുള്ളികൾ ഏട്ടത്തിയുടെ കൈയിലേക്ക് വീണ് മോളെ നന്നായി വേദനയുണ്ടോ ? അതിന് മറുപടിയായി ഏട്ടത്തിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു ! അയ്യേ എന്താ ഇത് കൊച്ച് കുട്ടികളെ പോലെ " സോറി ഏട്ടത്തി മാപ്പ്‌ എന്റെ ഏട്ടത്തിയെ ഒത്തിരി വേദനിപ്പിച്ചതിന് നീയും എന്റെ മോള് അല്ലേ ഇങ്ങനെ മാപ്പ് ഒന്നും ചോദിക്കാൻ മാത്രം തെറ്റ് ഒന്നും എന്റെ മോള് ചെയ്തില്ലല്ലോ " ഒരു തെറ്റ് എക്കെ ആർക്കും പറ്റും അതൊന്നും സാരമില്ല " നീയും അവനു എനിക്കി എന്റെ മക്കളാണ് അത് മരണവരെയും അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരിക്കും " ഒരു ഏട്ടത്തിയായിട്ടല്ല അമ്മയായി എന്നു കൂടെ ഉണ്ടാകും അതുപോലെ നിങ്ങളും ഏട്ടത്തിയുടെ മരണം വരെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം " തിരിച്ചറിവ് എപ്പോഴും നല്ലതാ ചാരുനെ പോലെ എന്ന് .സ്‌നേഹത്തോടെ മുഹമ്മദ് റാഫി
1.7k views
21 hours ago
#

📔 കഥ

*തേപ്പുകാരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക്* ************************ ഏട്ടന്റെ പെണ്ണു കാണലാണു.. അതിരാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ഞാൻ ഒരുക്കം തുടങ്ങി.. തേച്ചുരച്ച് ഒരു തരം കുളി..ലക്സിന്റെ സോപ്പൊരെണ്ണം മുഴുക്കെ തീർന്നു.. ചങ്ങായി ഗൾഫീന്ന് പോരുമ്പൊ കൊണ്ടു വന്ന സെന്റൊക്കെ മേലാകെ പൂശി..പോരാത്തെയ്നു പെങ്ങളെ കുട്ടിക്ക് വാങ്ങിയ കുട്ടിക്കൂറ പൌഡറും തീർത്തു.. കണ്ണാടി നോക്കി ഒന്ന് ഇളിച്ചു.. ഹയ്വാ..ചതിക്കാന്ത ചന്തൂലെ സലിം കുമാറിന്റെ സൈം ലുക്ക്.. കണ്ണാടിയാണത്രെ കണ്ണാടി.. "ഡാ..അത് കണ്ണാടീടെ കൊയപ്പല്ല..എത്ര ഒരുങ്ങിയാലും അതിൽ നിന്റെ മോന്തയല്ലെ വരുള്ളൂ.." തടിച്ചി പെങ്ങടെ വക പിറകീന്ന് ട്രോൾ.. "ഓഹ്..ഇവ്ടെ ഉണ്ടാരുന്നൊ..കണ്ടില്ലേനു..എന്റെ വായീന്ന് കേക്കെണ്ടെങ്കിൽ ഓടിക്കൊ തടിച്ചീീ " ഓൾടെ വളിപ്പ് കേട്ട് ചളിപ്പടിച്ച എന്റെ കലിപ്പിളകുമ്പോൾക്ക് പെങ്ങളു സ്ഥലം വിട്ടു.. വാച്ചിൽ ടൈം നോക്കുമ്പൊ ഒമ്പത് മണി.. പത്തു മണിക്കാണു കണിയാൻ ടൈം തന്നേക്കണത്.. ഞാൻ വേഗത്തിൽ വരാന്തയിൽക് കീഞ്ഞ് പാഞ്ഞു.. "അമ്മേ..ഞാൻ റെഡി.." എന്റെ കോലം കണ്ട അമ്മയൊന്ന് ഞെട്ടി.. "അല്ലെടാ..ഇതിപ്പൊ നിന്റെ പെണ്ണുകാണലാണൊ.." സംഭവം ആക്കീതാ.. കെട്ടാൻ പോന്ന ഏട്ടൻ തെണ്ടി ഇനീം കിടക്കപ്പായീന്ന് എണീറ്റില്ല..അപ്പൊഴാ ഞാനൊരുത്തൻ.. "എന്റെ അമ്മേ..ഏട്ടനെവിടെ..രാഹു ഇപ്പൊ കഴിയും.." "രാഹുവൊ?..അതാരാ.." "അതേയ്..കാലം..രാഹു കാലം.." "ഉം ഉം..ഓവറാക്കണ്ട ട്ടാ..രാജാവിനേക്കാൾ വല്ല്യ രാജ്യഭക്തി.." ഇനീം മിണ്ടിയാൽ അച്ചന്റെ വായീന്നും കേക്കും ബാക്കി..മൌനം വിദ്വാനു ഭൂഷണം.. കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ഏട്ടൻ വന്നു.. എന്നെക്കാൾ മൂന്നു വയസ്സ് മൂപ്പാണു..എന്നാ ഒരു ഗ്ലാമറാ..തെണ്ടി.. അങ്ങനെ നമ്മൾ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽക് പുറപ്പെട്ടു.. അവിടെ മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങീതും കെളവന്മാരു കാർന്നോന്മാർ മോന്തയ്ക്ക് ചിരീം ഫിറ്റെയ്ത് വീട്ടിൽക് ക്ഷണിച്ചു.. അങ്ങനെ നിരത്തി വെച്ച ലഡൂം,ജിലേബീം ഉണ്ണിയപ്പോക്കെ കണ്ട് വായിൽ നിറയെ കപ്പലോടിക്കാനുള്ള വെള്ളോം.. അമ്മയുടെ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം.. ഞാൻ ആത്മസംയമനം പാലിച്ചു യഷ ശരീരനായ് വിജ്രംബിച്ചു നിന്നു..( 👆ഇതൊക്കെ ഒള്ളതാണൊ..ആവൊ).. ഏട്ടനാണേൽ അങ്ങ് ദൃതംഗ പുളകിതനായ് നിക്കുവാ.. അല്ലേലും പാൽപ്പായസം കുടിക്കാൻ പോണോർക്ക് എന്തൂട്ട്നാ കോപ്പിലെ പരിപ്പു വടേം ചായേം.. "എന്നാ പിന്നെ പെണ്ണിനെ വിളിക്കാം..ലെ.." കൊണോസ്പൻ കാർന്നോർടെ ചോദ്യം.. ആകട്ടേന്ന് നമ്മളും.. സമ്മതം കിട്ടീതും പെണ്ണ് ദാണ്ടെ സാരിത്തലപ്പോണ്ട് മോന്തേം മറച്ചു പിടിച്ചൊരു വരവാണു.. നടപ്പിനിടയിൽ പെങ്ങൾടെ ഭാഗത്തോട്ട് ചന്തിയിട്ട് രണ്ടു കുലുക്കോം,ചന്തീമേ മുട്ടണ മുടിയാട്ടി രണ്ട് നടത്തോം.. അതെന്തിനാന്നൊ..ബാ..പറഞ്ഞെരാാ.. പെണ്ണുകാണലിനു മാർക്കിടേണ്ടത് ആരാന്നാ..ഇമ്മടെ പെങ്ങൾ.. ഓൾക്ക് പിടിച്ചില്ലേൽ ലഡൂം ജിലേബീം നഷ്ടം തന്നെ.. ആ ഒരൊറ്റ കുലുക്കലോണ്ട് പെങ്ങടെ മോന്ത തെളിഞ്ഞു.. "എന്താ കുട്ടീ..മുഖത്തൂന്ന് സാരിയങ്ങട് മാറ്റൂ..ചെക്കൻ കാണട്ടെന്നെ.." പതിയെ പെണ്ണ് മോന്ത കാട്ടി.. ഞാൻ ഞെട്ടി.. എന്റെ ഞെട്ടൽ കണ്ട് ഓളും ഞെട്ടി.. എന്തിനാ ഞെട്ടിയെ..എന്തിനാ ഞെട്ടിയേന്ന്.. പെണ്ണാരാന്നറിയൊ ഇങ്ങക്ക്.. പണ്ട് പ്ലസ്ടൂനു പഠിക്കുമ്പൊ ഞാൻ തേച്ചൊട്ടിച്ച് പണ്ടാറടക്കിയ ലാവണ്യ.. ഈശ്വരാാ..അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ ഈ യാത്രയങ്ങട് ഒഴിവാക്കായിരുന്നു.. ചേട്ടനും അമ്മയ്ക്കുവൊക്കെ ഏതാണ്ട് ബോധിച്ച മട്ടാണു..ഇനീപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.. തിരികെ പോരും വഴി ഞാൻ മെല്ലെയൊന്നെറിഞ്ഞോക്കി.. "പെണ്ണ് പോരാ..ല്ലെ.." പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല..അമ്മേം പെങ്ങളും ചാടി വീണു.. "എന്ത് പോരാന്ന്..ഒന്നാന്തരം കൊച്ച്..നല്ല തറവാട്ടുകാരും..ഇതങ്ങ് ഒറപ്പിക്കാം.." തീർന്നു..ഞാൻ തീർന്നു.. അന്നൊക്കെ മെലിഞ്ഞ് നരന്തു പോലെ ഇരുന്ന പെണ്ണാാ..ഇതിപ്പൊ ഇങ്ങനെ സൈസാകൂന്നും,ഇമ്മടെ പെരടീൽക്ക് വീഴൂന്നും ആരറിഞ്ഞു.. ഗോഡെ..പണിഞ്ഞതാാ..ല്ലെ,,ഉം.. ഇനീപ്പൊ മുടക്കണത് പന്തിയല്ല..സംഗതി നടക്കട്ടെ..കല്ല്യാണം കഴിയുമ്പൊ എവിടേം നാടു നീങ്ങാം.. ഏട്ടനാണേൽ അന്തം വിട്ട് സ്വപ്നം കാണുവാ..പാവം..കണ്ടോട്ടെ.. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച പ്രകാരം കല്ല്യാണോം നടന്നു,ഓളെന്റെ ഏട്ടത്തിയമ്മേം ആയി.. കാലം കൊറേ കയ്ഞ്ഞു.. ഞാനിങ്ങനെ ഓൾടെ കണ്ണിൽ പെടാതെ ഒളിച്ചും പാത്തും നടന്നു.. ഒരു കൊല്ലം നെറച്ചായില്ല..ഓളു പെറ്റു.. പെറ്റൂന്ന് മാത്രല്ല പെറ്റിട്ടത് രണ്ടു കുട്ട്യോളെ.. പേറും കയിഞ്ഞ് പിള്ളാരേം തൂക്കി ഓളു പിന്നേം വന്നു വീട്ടിൽക്.. വരുന്ന വരവിൽ എന്നെ നോക്കി ആക്കിയൊരു ചിരീം.. ആ ചിരിയിൽ നിക്ക് മനസ്സിലായി..ഓളൊന്നും മറന്നിട്ടില്ലാന്ന്.. ഞാൻ മനസ്സാൽ പറഞ്ഞു.. ഒറ്റപ്പേറിൽ രണ്ട് ട്രോഫീം കൊണ്ട് നീ പക പോക്കുകയാണല്ലേ...😒.. അപ്പൊ പറഞ്ഞു വരുന്നത്,തേച്ച കുട്ട്യോൾടെ വീടും അഡ്രസും കൃത്യമായി ഓർക്കുക..മിനിമം ഓൾടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞൂന്ന് അറിയണ വരെ എങ്കിലും.. ഇല്ലേൽ ചിലപ്പൊ പണി പാലും വെള്ളത്തിൽ കിട്ടും..ദാണ്ടെ,ഇത് പോലെ..😎 *ശുഭം*
2.5k views
21 hours ago
#

📔 കഥ

#നിലാവ്. തൊട്ടുടുത്ത മുറിയിൽ ഒരിക്കലും പങ്കു വെക്കാൻ ഒരു പെണ്ണും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത സ്വന്തം പുരുഷൻ വേറെയൊരു പെണ്ണുമായി മണിയറയിൽ മധു നുകരുമ്പോൾ കണ്ണീർ തുടച്ചു കരച്ചിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു തേങ്ങി അവൾ. പുതുപെണ്ണ് അവളുടെ ഇക്കയുടെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിക്കും. അവളെ ഇക്ക ചേർത്ത് പിടിക്കും. ഉടയാടകളില്ലാതെ അവർ കെട്ടിപുണരും.ഇക്ക അവളിലും പുതുപെണ്ണ് ഇക്കയിലും ഒന്നായി തീരാൻ മത്സരിക്കും. "പടച്ചോനെ !!! ഇന്നലെ വരെ എന്റെ ഇക്കയുടെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചു ഉറങ്ങിയതല്ലെ ഞാൻ.ഇന്ന്‌ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. ഈ പുതപ്പിലും വിരിയിലും എന്റെ ഇക്കയുടെ മണമുണ്ട്. എന്തിനാ റബ്ബേ ഇങ്ങനെയൊരു പരിക്ഷണം എന്റെ തലയിൽ വിധിയായി വരച്ചു വെച്ചത്..?" സമ്മതം ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇക്കയോട് പറ്റില്ല.. എന്റെ ഇക്കയെ ആർക്കും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല, പങ്ക് വെക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്നൊക്ക മനസ്സ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിന്നിട്ടും സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. പത്തു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടാവത്തതിൽ ഇക്കയെക്കാൾ സങ്കടം ഷഹനാക്കുണ്ട്.കാരണങ്ങളോ പ്രശ്നങ്ങളോ കണ്ടെത്താൻ ഡോക്ടർമാർക്ക് ആയില്ല. പ്രതിക്ഷയോടെ ഞങ്ങൾ കാത്തിരുന്നതാണ്. കുത്ത് വാക്കും കുറ്റപ്പെടുത്തലും പരിഹാസവും ചുറ്റും നിന്നവരിൽ നിന്നും കേട്ടു മടുത്ത നേരത്ത്‌ ഇങ്ങനെ ഒരു നിർദേശം വെച്ചത് ഇക്കയുടെ ഉമ്മയാണ്. "ഹാഷിം വേറെയൊരു നിക്കാഹ് കൂടി കഴിക്കുക." ഉമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഷഹനയുടെ തല കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നി. കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്ന പോലെ. വീഴാതിരിക്കാൻ വാതിലിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ഇക്ക വല്ലതും പറയുന്നതിന് മുൻപേ ഷഹന ബെഡ് റൂമിലേക്ക് ഓടി. "മോളെ എന്റെ പെണ്ണ് നീയാണ്. വേറെയൊരു പെണ്ണ് വേണ്ട. മക്കൾ ഇല്ലങ്കിൽ വേണ്ട. വിധിയെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കാം. " ഇക്കാടെ കണ്ണ് നിറയുന്നുണ്ട്. അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കൈ കൊണ്ട് ചുറ്റി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുടിയിൽ തലോടി. "വേണം ഇക്കാ.. ഇക്ക..വേറെ... " അവൾക്കു പറഞ്ഞ് തീർക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഷഹന ഇക്കയെ മുറുകെപിടിച്ചു കരഞ്ഞു. ആ കരച്ചിൽ വിട്ട് കൊടുക്കാനുള്ള അവളുടെ വേദനയായി മുറിയിൽ പെയ്തു. ഉമ്മ വീണ്ടും വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ഷഹന ഇക്കയെ പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിച്ചു. സമ്മതിച്ചില്ലങ്കിൽ മരിക്കും വരെ പഴി കേൾക്കേണ്ടി വരും. "ഞാൻ സമ്മതിക്കാം. പക്ഷെ എപ്പോഴും നീ കൂടെ വേണം. നീ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഉണ്ടോ ഷാഹി. " "ഉണ്ടാവും എന്നും എന്റെ ഇക്കയുടെ ഒപ്പം . അല്ലെങ്കിലും ഷാഹി ഈ ഇക്കയെ വിട്ട് എവിടെ പോകാൻ. എന്റെ ഇക്കയല്ലേ എന്റെ ലോകം. " കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. നോവ് നീറി കനലുകൾ എരിയുന്ന മനസ്സിന്റെ മുൻപിൽ ഉറക്കം അടുക്കില്ല.കുറച്ച് നേരം ജനൽ തുറന്നിട്ട്‌ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നിലാവിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന രാത്രി. ഇക്കാക്ക് വേണ്ടി ഉദിച്ചു ഈ പതിനാലാം നിലാവ് ഇക്ക കാണുന്നില്ലായിരിക്കും. "നീയും ഞാനും ഒറ്റക്കായല്ലൊ നിലാവേ.. " കസേരയിൽ വന്നിരുന്നു. ഗ്ലാസിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചു. വെള്ളം നിറഞ്ഞു മേശയുടെ മുകിളിലൂടെ താഴെക്ക് ഒലിച്ചു. കുറച്ചു കുടിച്ചു വീണ്ടും കിടന്നു. മരിച്ചാലോ....? ഇക്ക വേറെ ഒരു പെണ്ണിനെ നിക്കാഹ് ചെയ്ത നേരത്ത്‌ ഷാഹി പാതി മരിച്ചു. ജീവനെ പകുത്തു മാറ്റിയ നോവിലും പുഞ്ചിരിച്ചു. പൊരുത്തപെടാനാവാതെ നെഞ്ചിലെ നോവ് തിരമാലകളായി ആർത്തിരുമ്പുന്നു. കണ്ണ് കാണാത്ത കൂരിരുട്ടിൽ ഇടിയും മിന്നലുമായി പേമാരിയായി പെയ്ത രാത്രി മഴയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടപോയ ഷഹന. കറങ്ങി തിരിയുന്ന ഫാനിൽ കെട്ടിയ ഷാളിൽ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു കൈകൾ തുടയിൽ അമർത്തി ജീവനറ്റ് തൂങ്ങിയാടുന്ന അവളെ അവൾ മനസ്സിൽ കണ്ടു. കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റു. കഴിഞ്ഞ വിവാഹ വാർഷികത്തിനു ഇക്ക വാങ്ങി തന്ന പിങ്ക് ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ എടുത്ത് കട്ടിലിൽ ഇട്ടു. അലമാരയിൽ നിന്നും ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്ത് അവൾ എഴുതി വെച്ചു. "ഇക്കാ... എന്റെ ഇക്കാനെ പങ്ക് വെക്കാനുള്ള ക്ഷമയൊന്നും എനിക്ക് ഇല്ലാ. പിരികയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല. ജീവൻ ഉണ്ടങ്കിലേ സങ്കടം ഉള്ളു. ഇക്കാടെ ഷാഹി പോട്ടെ. പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കാൻ കഴിയില്ലെനിക്ക്. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്. എന്റെ ഇക്കയാണ്. എന്റെ മാത്രം. " പേപ്പർ മടക്കി,കുടിച്ചു ബാക്കിയാക്കി വെച്ച ഗ്ലാസ്സ് അതിന് മുകളിൽ വെച്ചു. കട്ടിലിൽ കസേര ഇട്ട് കയറി നിന്ന് ഷാൾ ഫാനിൽ കെട്ടി. ജനലിന്റെ ചില്ലിലൂടെ അവളുടെ കൂട്ടിനായി അരികിൽ എന്ന പോലെ നിലാവെളിച്ചം മുറിയിൽ. ഷാൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ കുടുക്കിലേക്ക് തല കടത്തി കുടുക്ക് മുറുക്കി,കസേര കാല് കൊണ്ട് തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു. ഷാൾ കഴുത്തിൽ മുറികിയപ്പോൾ ഷഹന പിടഞ്ഞു. കാലുകൾ കുടഞ്ഞു. മരണ വേദനയിൽ കാലിന്റെ കുടച്ചിൽ വേഗത്തിലായി. കാല് അടുത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്ന ഇക്കയുടെ മേൽ കൊണ്ട്. ഉറക്കത്തിൽ ചവിട്ട് കൊണ്ട് ഹാഷിം ഞെട്ടി ഉണർന്നു. "ഇക്കാ... ഇക്ക എന്റെയാണ്. എന്റെ ഇക്കയെ ആർക്കും വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ . " ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണർന്ന ഇക്ക അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു. "എന്താ ഷാഹി.. " ഷാഹി കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അവൾ കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളുമായി അവൾ ഉണർന്നു. "ഞാനൊരു സ്വപ്നം കണ്ടതാ.... " "നീ എന്നെ ചവിട്ടുന്നതാണോ കണ്ടത്. " "അല്ല ഇക്കാ.. ഇങ്ങളെ ഉമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇക്കാ വേറെ പെണ്ണിനെ കെട്ടോ...? " "നിനക്ക് വട്ടാണ്... കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നിന്റെ ചവിട്ട് കൊണ്ട് ഉറക്കവും നടുവും പോയി.. എന്നിട്ട് വേണം അതിന്റെ കൂടെ ചവിട്ട് കൊളളാൻ. നീ ഉറങ്ങു ഷാഹി. " പറഞ്ഞതിനൊപ്പം ചിരി വന്നുപോയ ഹാഷിമിന്റെ ചിരിയിൽ ഷഹനയും ചിരിച്ചു. ഷാഹി അവളുടെ ഇക്കയുടെ കൈ തണ്ടയിൽ തല വെച്ച് മുഖം നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വെച്ച് കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു. ഒരു കൈ കൊണ്ട് ഇക്ക അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി. "എന്റെ ഷാഹി... എനിക്ക് നീ മതി. മക്കളെ പടച്ചോൻ തരും... നമ്മുക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് സമയമുണ്ട് മുത്തേ. " "ഉം...ഈ പഞ്ചാര ഇക്കയെ എങ്ങിനെയാ വേറെയൊരു പെണ്ണിന് ഞാൻ വിട്ട് കൊടുക്കുക. " അവർ രണ്ട് പേരും ഉറങ്ങി. വീണ്ടും കണ്ട സ്വപ്നത്തിൽ വിരുന്ന് വന്നത് മോണ കാട്ടി കൊഞ്ചി ചിരിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞി പാത്തു.
4.2k views
22 hours ago
#

📔 കഥ

ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ചൊരു പെണ്ണുകാണൽ☺ ---------------------------- കുറെ കാലം മുമ്പ്,അതായത് ഈ നമ്മള് ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ പഠിക്കണ സമയം.. ഈ നമ്മളെന്ന് എപ്പോഴും പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നാൽ ഇങ്ങള് വിചാരിക്കൂല്ലേ ദാരാപ്പോ ദിതെന്ന്. നമ്മള് ആലിയ ഹാഷിം. ഇനി ചോയ്ക്കല്ലും നമ്മള് ആരാന്നു,ഒറ്റതവണയേ പറയോള്ളൂ. അപ്പോ നമ്മള് പറഞ്ഞു വന്നത്... ആ... ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ... ട്യൂഷനു പോയാൽ അവധി കാണില്ല എന്നൊരു ഒറ്റ കാരണത്താൽ സ്വയം പഠിച്ചോളാമെന്നു വീട്ടുകാർക് വാക്കും കൊടുത്ത് ശനിയും ഞായറുമൊക്കെ വീട്ടിലിരുന്നു പൊളിച്ചടുക്കണ സമയം. അത് പോലൊരു ഞായർ.. ഉമ്മ ബന്ധുവിന്റെ കല്യാണത്തിനും അനിയൻ കൂട്ടുകാരോടോത്ത്‌ കറങ്ങാനും പോയി.. മ്മള് വീട്ടിൽ തനിച്ചായി. വേറൊരു പണിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും കുളിയും തേവാരവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോ മ്മക്ക് ഒരു മോഹം. ഉമ്മാന്റെ വീടിനുള്ളിലെ ലോക്കർ ഒന്ന് പരിശോധിച്ചാലൊന്നു....!ഹി ഹി... ഇങ്ങള് വിചാരിക്കും ഇതെന്താപ്പ കഥ എന്ന്. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ലോക്കർ സ്റ്റോർ റൂമിലെ പാത്രങ്ങൾ ആണേ. കെട്ടിച്ചു വിടാനുള്ള പ്രായം ആയീന്നുള്ള വിചാരം ഉമ്മാക് മാത്രം ഉള്ളത് കൊണ്ടും(മ്മള് കുഞ്ഞല്ലേ ) സ്വന്തം വീട്ടില ബേക്കറി ഐറ്റംസ് കട്ട് തിന്നുന്നത് ഒരു കുറ്റമായി ഇന്ത്യൻ നിയമങ്ങൾ കണക്കാക്കത്തത് കൊണ്ടും വീട്ടിൽ എത്തുന്ന പലഹാരങ്ങൾ ഒക്കെ ഇത് പോലെ ഏതേലും പാത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടിയിരിക്കാറാണ് പതിവ്. (ഇല്ലേൽ വിരുന്നുകാരു വരുമ്പോ ഉമ്മ നാണം കെടും). അങ്ങനെ തപ്പി തപ്പി ഒടുവിൽ കിട്ടിയ അരക്കവർ കാ വറ്റലും ഒരു കട്ടനുമൊക്കെ ഇട്ട് വിശാലമായി കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ കാളിങ് ബെൽ കേക്കണ് . പണി പാളിയോ എന്നും ചിന്തിച്ചു വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു ഉമ്മയും ബാപ്പയും. കണ്ടിട്ടുണ്ട് എവിടെയൊക്കെ വെച്ച്..,അതോണ്ട് തന്നെ കേറിയിരിക്കാൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കണേലും എന്റെ നെഞ്ചിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടണ ഇങ്ങളാരേലും അറിഞ്ഞോ..ഇല്ലല്ലോല്ലേ?? ഇവർക്കു ഒരു പത്തുമിനുട്ട് നേരത്തെ വന്നൂടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്കോടി. ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ട് സ്റ്റോർ റൂം മൊത്തം അരിച്ചു.. ഇല്ല ഇനി കൊടുക്കാനായിട്ട് ഒന്നുമില്ല. ചായ എങ്കിൽ ചായ എന്നും പറഞ്ഞു ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നപ്പോൾ ഇടിവെട്ട് ഏറ്റവനെ പാമ്പ് കടിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ പാലും ഇല്ല. ഇതൊക്കെ വാങ്ങാൻ കുറച്ചു ദൂരം പോണം. അന്നേരം സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സൂക്ഷിക്കണഫയലിൽ പൂപ്പൽ അടിച്ചു വെറുതെ ഇരിക്കണ എന്റെ ലൈസെൻസിനെ വെറുതെയെങ്കിലും ഓർത്ത് പോയി. പേടിയായത് കൊണ്ടല്ല; വെറുതെ മറ്റുള്ളോർക്ക് പണിയുണ്ടാക്കണ്ട എന്ന് വെച്ചിട്ടാണ് വണ്ടിയോടിക്കാത്തതെന്ന് എനിക്കും ഇപ്പൊ നിങ്ങൾക്കും മാത്രമറിയുന്ന നഗ്നസത്യം. ഇനിയിങ്ങളായിട്ടാരോടും പറയാൻ നിക്കണ്ടാട്ടോ..! വന്നിരിക്കുന്നവരോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണു ഞാനീക്കിടന്നു വെപ്രാളപ്പെടുന്നേന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിൽ തെറ്റ്;നിങ്ങളെ മാത്രം തെറ്റ്. വിരുന്നുകാരു വന്നിട്ട് ഒന്നും കൊടുത്തില്ലെന്നറിഞ്ഞാൽ എന്റെ പ്രായം നോക്കാതുമ്മച്ചി അറഞ്ചം പുറഞ്ചം തല്ലും. ആർത്തിയോടെ അടിച്ചിറക്കിയ കാ വറ്റൽ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ അവസ്ഥ പോലായി എന്റെ കാര്യം. ഞാനിങ്ങനെ കലപില ഇങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോ ഇങ്ങള് വിചാരിക്കും വന്നോര് പോയീന്ന്. ഇല്ലാട്ടോ ആ ഉമ്മ എന്റടുത്ത് വന്നു കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോയ്ക്കുവാണു. അറിയോ..ഉമ്മയെവിടെ പോയി എന്നൊക്കെ? കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ. പാവം ഉമ്മയാ നല്ല സ്നേഹം എന്നൊക്കെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. പാലില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ആദ്യം ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും കട്ടൻ ഇടാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ സമ്മതിച്ചു. അവർക്കൊപ്പം ഒരാളൂടി ഉണ്ട് ഒരു ഫോൺ വന്നിട്ടു വന്ന വഴിയിൽ നിൽക്കുവാ , അവർക്കൂടി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ആരാ പുതിയ അവതാരം എന്നോർത്ത് ഇടവഴിയിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ അന്തം വിട്ടു അഞ്ചാറു കൊല്ലം മുമ്പുള്ളൊരു ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലോട്ട് ഓടി. ഇങ്ങളും വാ. ... ഞാനൊറ്റക്ക് പോയാ ഒരു രസം കാണൂല്ല. അന്ന് ഈ ഞാൻ സ്കൂളിൽ പഠിക്കണ കാലം. കവലയിൽ ബസിറങ്ങിയിട്ട് വീട്ടിലെത്താൻ നടക്കണമെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നടന്നു വരുമ്പോ "ഓനിനി എന്നെക്കാത്ത് നിക്കണതാണോ അതോ ഞാൻ ഓൻ വരണ വഴിയിൽ എന്നും വായിനോക്കണോണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല".എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങൾ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേങ്കിൽ എന്റെ ഖൽബ് കവർന്നത് ഓന്റെ ചിരിയാണ്. ഒതുങ്ങിയതെങ്കിലും ആ നീണ്ട കൊന്ത്രം പല്ല് വച്ചുള്ള ചിരി. ചിരി മാത്രേ ഇങ്ങനെ നീണ്ട് പോയുള്ളു എന്നത് വേറൊരു സത്യം. പിന്നെ കുറേക്കാലം എവിടായിരുന്നോ എന്തോ. ..ദാ ഇപ്പഴാണ് ഞാൻ കാണണത്. നിങ്ങളിവിടെ നിക്ക്. ഞാൻ ഈ കട്ടനൊന്നു കൊടുത്തോട്ട്. ദാ കണ്ടാ ഇങ്ങള് കണ്ടാ വീണ്ടും ആ കോന്ത്രാം പല്ല് വെച്ചുള്ള ചിരി. പോകാൻ നേരം വാപ്പാടെ നമ്പറും വാങ്ങിയിട്ടാണ് അന്ന് അവര് പോയത്. രണ്ടൂസം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ അറിയണേ മോൻ പറഞ്ഞ പെണ്ണിനെ വെറുതെ ഒന്ന് കാണാനാ അവര് വന്നതെന്ന്.കുറെ കാലം കാണാത്തത് ഓൻ പ്രവാസത്തിന്റെ രുചിയറിയാൻ പറന്നതാണെന്നും പിന്നീടറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ ഒരു നാണവും വെപ്രാളവുമില്ലാതെ ഇല്ലാതെ ഞാനും, ഒരു ചായയും ഉണ്ണിയപ്പവും പോലും കിട്ടാതെ കട്ടനിലൊതുക്കി വെറും ശശിയായി ഓനും ആഘോഷിച്ചു. മനസ്സിലായില്ലേ...പിറ്റേ ഞായറാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞയാഴ്ചത്തെ പലിശയും കൂടി ചേർത്ത് നാല്കൂട്ടം പലഹാരങ്ങളോടെയുള്ള ഔദ്യോഗിക പെണ്ണ് കാണലോട്കൂടി ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ വീട്ടുകാർ ചേര്‍ന്ന് അവസാനത്തെയുമാക്കി സൂർത്തുക്കളെ... ഇനിയും മനസിലാവാത്തവർക്കായി ."എന്നെ ഓനെ കൊണ്ട്തന്നെ കെട്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെന്നു". അങ്ങനെ ആലിയ ഹാഷിം എന്ന ഞാൻ പേരിലും സ്വഭാവത്തിലും വലിയ മാറ്റമൊന്നുമില്ലാതെ ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ ആലിയ ഹിഷാമായി.ഹിഷാം....കൊന്ത്രം പല്ലുള്ള എന്റെ രാജകുമാരൻ. ഓനെ കളിയാക്കിയപ്പോ ഇങ്ങക്കാർക്കേലും സങ്കടം വന്നോ. ?വിഷമിക്കണ്ടാട്ടോ ഈ ആലിയാക്കുമുണ്ട് അത് പോലെ രണ്ട് പല്ലുകൾ...മ്മള് രണ്ടൂടി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു പൊയ്ക്കൊളാം.അപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത്. ..ആ... കട്ടനിലൊതുക്കിയ പെണ്ണ് കാണൽ.... ഇടയ്ക്ക് ചട്ടീം കലോം പോലെ തട്ടണേം മുട്ടണേം സമയത്ത് ഓനെടുത്തിടും. ...അപ്പൊ മ്മക്കൊന്നും പറയാനും പറ്റില്ല. അല്ലാ ഇങ്ങള് തന്നെ പറ അരമണിക്കൂർ മുന്നേ വരാത്തത് അവര കുറ്റമല്ലേ....അയിന് ഈ നിഷ്കളങ്കയായ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാവോ..?പാവല്ലേ ഞാൻ....വെറും പ്യാവം.....!
2.3k views
22 hours ago
#

📔 കഥ

🌶ദേവീ പ്രസാദം🌶 Full part @🔥🔥കട്ടക്കലിപ്പൻ🔥🔥 ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിനു മുമ്പിൽ കണ്ണടച്ചു കൈ കൂപ്പി തൊഴുതു നിൽകുന്ന രൂപത്തെ കണ്ടപ്പോൾ മൻസൂർ ഉറക്കെ വിളിച്ചു... ''ദേവൂ... ദേവൂട്ടി...'' ''ഡാ... മൻസൂർ... എന്തുപറ്റി... ഡാ... എഴുന്നേൽക്കു...'' മൻസൂർ ചാടി എഴുന്നേറ്റു..... ചുറ്റും നോക്കി.... എവിടെ...? എവിടെ? ''എന്താ നീ തിരയുന്നത്?'' ''എന്താടാ നിനക്കു പറ്റിയത് നീയെന്തുഭ്രാന്താ വിളിച്ചു പറയുന്നേ? നീ ആകെ വിയർത്ത് പോയല്ലോ എന്തുപറ്റിയെടാ...'' റൂമിൽ ഉള്ളവരിൽ ചിലർ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ... താൻ ബാച്ചിലർ റൂമിന്റെ കട്ടിലിൽ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് പെട്ടന്ന് മൻസൂറിനു സ്ഥകാലബോധമുണ്ടാക്കി... ''ഇതു അവന്റെ സ്ഥിരം പരിപാടിയല്ലേ'' എന്ന് പറഞ്ഞു മറ്റുള്ളവർ ചിരിക്കുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോൾ... ''ഒന്നുമില്ല ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടതാ...'' കിതച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു... ''ഓ... നിനക്കിതു നിർത്താറായില്ലെടാ..... അവനും അവന്റെ ഒരു ദേവുട്ടിയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഉറക്കം കളഞ്ഞിട്ടാ അവന്റെയൊരു സ്വപ്നം കാണൽ...'' കൂട്ടത്തിൽ മുൻശുണ്ഠിയുള്ളയാൾ പിറുപിറുത്തു... ''സാരമില്ലടാ നീ കിടന്നോള്ളു...'' സ്നേഹത്തോടെയുള്ള അനൂപിന്റെ വാക്കുകൾ അവനു തെല്ലൊരു ആശ്വാസം നല്കിയെങ്കിലും... പിന്നീട് അവനു ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... നാലുപേർക്ക് കഷ്ടിച്ചു കിടക്കാൻ പറ്റുന്ന ആ ചെറിയ റൂമിൽ എട്ടുപേർ കിടക്കുന്നത് തന്നെ അത്രയും ബുദ്ധിമുട്ടിയാണ്... അതിനിടയിൽ വർഷങ്ങളോളമായി ഉറക്കത്തിലുള്ള തന്റെ സ്ഥിരം കരച്ചിലും, പറച്ചിലും ഇവരെയെല്ലാം വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടികുന്നുണ്ടെന്നു അവനറിയാം.... മനപൂർവം താൻ ചെയ്യുന്നതല്ലെങ്കിലും ഇതിന് ഒരു അവസാനം വേണമെന്ന് അവൻ നിശ്ചയിച്ചു....... ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ അവൻ റൂമിനു പുറത്തിറങ്ങി ചുമരിനോട് ചാരിയിരുന്നു. പുറത്ത് നല്ല തണുപ്പാണെങ്കിലും, മൻസൂറിന്റെ ഉള്ളം ചുട്ടുപൊള്ളുകയായിരുന്നു താൻ കണ്ട സ്വപ്നത്തെ അവൻ ഓർത്തെടുത്തു. സ്വപ്നത്തിലെ ആ രൂപം അവന്റെ ഓർമ്മകളെ പത്തു വർഷം പിന്നിലേക്ക് നടത്തി... ഒരൊറ്റ പറമ്പിലുള്ള രണ്ടു വീടുകൾ..... മതത്തിന്റെയും, ജാതിയുടെയും, അതിർ വരമ്പുകളില്ലാതെ, ഒരു മതിൽകെട്ടുകൊണ്ട് പോലും വേർതിരിക്കാതെ ഒരേ മനസോടെ ഒരു കുടുംബമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന തന്റെയും, നാരായണൻചേട്ടന്റെയും വീട് മൻസൂറിന്റെ ഓർമകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കൂട്ടുകാരായിരുന്ന ഉപ്പക്കും, നാരായണൻ ചേട്ടനും, വേർപിരിയാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട്, രണ്ടുപേർക്കും കുടുംബമായപ്പോൾ അടുത്തടുത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ വീടുവെച്ചു ജീവിതമാരംഭിച്ചു. വീട് രണ്ടാണെങ്കിലും കുടുംബം ഒന്നായിരുന്നു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചാണ് അവർ നടത്തിയിരുന്നത്. ഉപ്പയും ഉമ്മയും,ഞാനും, രണ്ടനിയത്തിമാരും അടങ്ങുന്നതാണ് എന്റെ കുടുംബമെങ്കിൽ, ദേവികയും, വേദികയുമായി, രണ്ടു പെണ്കുട്ടികൾ, മാത്രമാണ് നാരായണേട്ടനുള്ളത്. ഞാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഒരു ആണ്കുട്ടി ഇല്ലായെന്ന വിഷമം ഒരിക്കലും അവർക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. നമ്മൾ ഒന്നല്ലേടാ പിന്നെയെന്തിനാ നമുക്ക് രണ്ടാണ്മക്കൾ ഇവൻ എന്റെയും കൂടെ മോനല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ ചേർത്തുനിറുത്തുമ്പോൾ ഒരു യഥാർത്ഥ അച്ഛന്റെ വാത്സല്യം ആ വാക്കുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഭാര്യമാരിലും, മക്കളിലും തങ്ങളുടെ സ്നേഹബന്ധം അതുപോലെ നിലനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞതിൽ, ഉപ്പയും നാരായണേട്ടനും അഭിമാനം കൊണ്ടു. രണ്ട് കുടുംബങ്ങൾക്കും കൂടി ആകെയുള്ള ആൺതരി ആയതുകൊണ്ടാണ് ദൂരെ എവിടെയും ജോലിക്ക് അയക്കാതെ ഉപ്പയുടെ ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യം തന്നെ ഏൽപ്പിച്ചത്. ഒരേ പാത്രത്തിൽ ഉണ്ടും, ഒന്നിച്ചുറങ്ങിയും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ആ കുടുംബങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോന്നു. വിശേഷപെട്ട ദിവസങ്ങൾക്ക്‌ പുറത്ത് പോകുന്നതും വരുന്നതും എല്ലാം ഒന്നിച്ചുതന്നെയായിരുന്നു. വീട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരമായിരുന്നു ദേവി ക്ഷേത്രം..... ദേവൂട്ടിയാണേൽ തികഞ്ഞ ദൈവ സ്നേഹിയും, ആ ദൈവസ്നേഹം എപ്പോളും പാരയാവുന്നത് തനിക്കു മാത്രമാണെന്നവനോർത്തു. അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ അവർ തയ്യാറാകുമ്പോളേക്കും ഉമ്മ തുടങ്ങും മൻസൂർ എന്ന വിളി. രണ്ടു പെണ്കുട്ടികളെ തനിച്ചു പറഞ്ഞയിച്ചിട്ടു നീ അവരുടെ ഇക്കയാണെന്നും പറഞ്ഞു ഇവിടെയിരിന്നോ. ബാക്കി പുരാണം കേൾക്കുന്നതിന് മുമ്പേ താൻ റോഡിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും, ഹിറ്റ്‌ലറിലെ മാധവൻ കുട്ടിയെ പോലെ താൻ പുറകിലും അവർ പിന്നിലുമായി നടക്കും... കലപിലാ സംസാരിച്ചു മറ്റുളളവരെ ഇരുത്തികളയുന്ന സ്വഭാവമാണു വേദികയെങ്കിൽ, അതികമാരോടും മിണ്ടാത്ത പ്രകൃതമാണ് ദേവൂട്ടിക്ക്.എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ തന്നെ പിശുക്കി മാത്രം മറുപടി നൽകുകയാണ് പതിവ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മിണ്ടാപൂച്ച എന്ന വിളിപ്പേരുകിട്ടി അവൾക്ക്. നടന്നു നടന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. അവർ അമ്പലത്തിൽ കയറിയപ്പോൾ ഒരു സഹോദരന്റെ സ്ഥാനത്ത് കാവലായി അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് താൻ പുറത്തു നിൽക്കും അതാണ് എന്നും പതിവ്‌. ഒരു നേരം മാത്രം അമ്പലത്തിൽ പോയിരുന്ന ദേവു ഭക്തിമൂത്ത് അത് രണ്ടു നേരമാക്കിയപ്പോൾ കൂട്ടുകാരോടൊത്തുള്ള സായാഹനം പലപ്പോഴും അവന് നഷ്ട്ടമായി. എന്നിരുന്നാലും ദേവൂട്ടിയുമൊത്തുള്ള ക്ഷേത്ര ദർശനം അവനു വളരെ ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു. ഒരുദിവസം അനിയത്തി സുഹറയും, അവരോടൊപ്പം അമ്പലത്തിൽ വന്നു. ഇളം നീല കളറിലുള്ള ദാവണി ചുറ്റി എന്നത്തേക്കാളും സുന്ദരിയായി വരുന്ന ദേവൂനെ അവൻ അതിശയത്തോടെ നോക്കി. കോവിലെ വിഗ്രഹത്തിനു മുമ്പിൽ കൈകൂപ്പി കണ്ണടച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ രൂപം കണ്ടാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദേവിയാണെന്നു തോന്നിപ്പിക്കും. അത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയായിരുന്നു അവൾ, ഇടതൂർന്ന് കാൽമുട്ട് വരെ നീളത്തിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ കാർകൂന്തൽ അവൾക്ക് ഇരട്ടി സൗന്ദര്യമായിരുന്നു. അവൻ അറിയാതെ ആ ദേവീ രൂപം അവന്റെയുള്ളിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. എന്നും കാണുന്ന ദേവൂട്ടിയേക്കാൾ അന്നവനു അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേകത തോന്നി. തൊഴുതു പുറത്തിറങ്ങിയ അവൾ നേരെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഇമവെട്ടാതെ അവൻ നോക്കി നിന്നു. ചൂണ്ടു വിരൽകൊണ്ട് അൽപ്പം ചന്ദനമെടുത്തു ദേവി അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊടീക്കുമ്പോൾ വേദിക പറഞ്ഞു. ''ഇന്ന് വിഷുവാണ്'' ''ഇക്കാക്കല്ലേ വിഷു'' എന്നുപറഞ്ഞു സുഹ്‌റയും വേദികയും ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ദേവൂട്ടിയെ മാത്രം ശ്രദ്ധി ക്കുകയായിരുന്നു , നിറയെ പീലികളുള്ള അവളുടെ വലിയ കൺതടത്തിലും, പാതി പല്ലു പുറത്തുകാട്ടി തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങളിലും അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. മുമ്പെങ്ങും താൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തിളക്കം അവനാ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടു. ഇവൾ നിന്റേതു മാത്രമാണെന്ന് ആരോ മനസ്സിൽ മന്ത്രിക്കുന്നതായി അവനു തോന്നി. ഇക്കാക്കിതെന്തു പറ്റി വാ പോകാമെന്നും പറഞ്ഞു സുഹ്‌റ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി. അല്ലാഹ് ഞാൻ എന്താ ഈ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത്, ഇന്നേവരെ എനിക്ക് ഇങ്ങനൊരു തോന്നൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല പിന്നെ ഇപ്പോൾ... പാടില്ല എന്റെ മനസ്സിൽ ഇങ്ങിനെ ഒരു ചിന്ത വരാൻ പാടില്ല ഇങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത എന്റെ മനസിലുണ്ടെന്ന് അവളറിഞ്ഞാൽ... തന്റെ സ്വന്തം അനിയത്തിയേ പോലെ കാണുന്നവളാണ് അവൾ തന്നെപ്പറ്റി എന്തുകരുതും, അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു നടന്നതുകൊണ്ട് വീടെത്തിയത് അവരറിഞ്ഞില്ല. എല്ലാവരും കൂടെ നാരായനണേട്ടന്റെ ഉമ്മറത്തിരിരുന്നു വലിയ ചർച്ചയിലാണ്. അനിയത്തി സുഹറയുടെ കല്യാണമാവും വിഷയം എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട്, അവൻ നേരെ വീട്ടിൽ കയറി, ചിന്തകൾ കാടുകയറുമ്പോൾ താൻ പതിവുപോലെ ചെയ്യുന്ന ചിത്രംവര ആരംഭിച്ചു. മനസ്സിലെ മോശമായ ചിന്തകളെ മാറ്റി നിർത്താൻ പലപ്പോഴുമായി അവൻ വരച്ചുവെച്ച ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു മുറിക്കുള്ളിൽ. പലപ്രാവശ്യം ശ്രമിച്ചിട്ടും പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്ത ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചിത്രത്തിനു മുമ്പിൽ അവൻ മൗനമായി നിന്നു എന്തുകൊണ്ടാണ് എനിക്കിതു മുഴുവനാക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്ന അവന്റെ ചിന്തയെ ഒരു കാൽപെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്തി.... അവൻ നോക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിനു മുമ്പിൽ തനിക്ക് വരച്ചു പൂർത്തിയാകേണ്ട ആ ചിത്രം ഇളം നീല ദാവണി ചുറ്റി തന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു ഒരു നിമിഷം അവൻ പകച്ചു പോയി തന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ ദേവി ഇവിടെ എത്തിച്ചതാവുമോ ഇവളെ... എന്തുപറയണം അവളോട് എന്നറിയാതെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു വാതിൽ പതിയെ കുറ്റിയിട്ടു അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു എന്താണിവൾ കാണിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാതെ ശില പോലെ നിൽക്കുന്ന അവനെ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ട് കെട്ടിപിടിച്ചു അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ചവൾ പൊട്ടികരയാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുപോയ അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളെ അടർത്തിമാറ്റി... എന്തുപറ്റി ദേവൂ നീ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? എന്താ കാര്യം പറയൂ അവൻ ദേവൂട്ടിയോട് ചോതിച്ചു. വിങ്ങിപ്പൊട്ടികൊണ്ട് ദേവു പറഞ്ഞു. ഇക്കയോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, പിന്നെ ഈ ദേവൂട്ടി ജീവിചിരിക്കില്ല.... ഉമ്മയും ഉപ്പയും അച്ഛനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു സുഹറാടെ കൂടെ ഇക്കാകും ഒരുപെണ്ണു കൊണ്ടുവരണം എന്ന്. എനിക്കറിയാം ഈ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ഈ ദേവൂട്ടിയോടുള്ള സ്നേഹമാണെന്ന്, ഈ ദേവൂട്ടിക്കും അങ്ങിനെ തന്നെ എന്റെ ഇക്ക മാത്രമേ ഈ മനസ്സിൽ ഉള്ളു... ആദ്യം ഇക്ക പറയാൻ വേണ്ടിയാ ദേവു കാത്തിരുന്നത്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ ഓർത്തു ഒരിക്കലും ഇക്ക എന്നോടത് പറയില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്റെ മനസ്സ് ഇനിയും ഞാൻ തുറക്കാതെ ഇരുന്നാൽ സ്നേഹനിധിയായ എന്റെ ഇക്കയെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടും, എനിക്കതിനു വയ്യ. ഈ ദേവിയുടെ ലോകം അത് ഇക്കയാണ്. ഇക്ക കൂടെയില്ലാത്ത ഒരു നിമിഷത്തെ പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ. എല്ലാവരിൽ നിന്നും തനിച്ചു കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാ അമ്പലത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ പേടിയാണ് ഇക്കയെ കൂടെ അയക്കാൻ ഉമ്മയെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചത്. ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നുമറിയാത്തവനെ പോലെ ഇക്ക നടക്കുന്നത് നമ്മുടെ കുടുംബത്തിനെ ഓർത്തിട്ടാണെങ്കിൽ ഒന്നോർത്തോ ഇക്ക ഇല്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം ദേവൂട്ടിക്ക് വേണ്ട... കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇത്രയും പറഞ്ഞവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ഞ്ഞു. താൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച, ആ വാക്കുകൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന തന്റെ ദേവീരൂപവും, നെഞ്ചോട് പറ്റികിടക്കുന്ന അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചവൻ നിന്നു. അവർ രണ്ടുപേരും മതിമറന്നു ചേർന്ന ആ പ്രണയ നിമിഷത്തെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ടു സുഹ്റയുടെ 'ഇക്കാ' എന്ന വിളി അവൻറെ കാതുകളിൽ വന്നുവീണു. തന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്നുകിടക്കുന്ന ദേവൂനെ അടർത്തിമാറ്റി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു വൈകുന്നേരം അമ്പലത്തിൽ പോകുമ്പോൾ കാണാം നീ വേഗം പോകു എന്ന്... സുഹ്റ വരുന്നത് തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ദേവു വേഗത്തിൽ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടി... ഇക്ക ഇവിടെ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിരുന്നോ... ഒരു പെണ്ണുവന്നു കയറിയാൽ പിന്നെ ഇതിനൊന്നും നേരം കാണില്ല... കളിയാക്കിയുള്ള അവളുടെ സംസാരത്തിൽ അവനു പുതുമയൊന്നും തോന്നിയില്ല. നീ ഒന്നു പോ സുഹ്‌റ ഞാൻ ഇത് വരച്ചു പൂർത്തിയാക്കട്ടെ.... ഓ... ഇക്കാക്കിതെന്തു പറ്റി സാധാരണ കല്യാണ കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ ചാടിക്കയറി അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയുന്നയാളാ.. ഇതിപ്പോ... ഹോ... എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്റെ കാര്യം ശരിയായല്ലോ അതുമതി അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി.. എത്രയും പെട്ടെന്ന്‌ വൈകുന്നേരമാവാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് മൻസൂർ അക്ഷമനായി നടന്നു. വേദികയെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കണം ദേവൂട്ടിയോട് തനിച്ചു സംസാരിക്കണം... എന്നെല്ലാം ഓർത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ... നീ ഇവിടെ എന്തൊരുക്കുകയാ മോനെ എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.. വിഷുവായിട്ട് നീ ഇവിടെ ചടഞ്ഞു കൂടി കിടക്കുകയാണോടാ എല്ലാവരും കൂടെ ജാനമ്മയുടെ തറവാട്ടിലേക്ക്‌ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞത് നീ മറന്നോ? ഇന്ന് നമുക്കുള്ള ഉച്ച ഭക്ഷണം അവിടെയാണ്.. ഓ.... ഞാനതു മറന്നുമ്മാ.. ഇപ്പോൾ റെഡിയാകാം... അവൻ വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ ചാടിയെണീറ്റു. ദേവൂട്ടിയെ തനിച്ചു കിട്ടാൻ അവളുടെ അമ്മമ്മയുടെ വീടിനേക്കാൾ നല്ലൊരു ഇടം വേറേ ഇല്ലെന്ന് അവനറിയാം... ഇതിനു മുമ്പ് കുറെ പോയിട്ടുണ്ട് അവനവിടെ. പഴയ തലമുറ ഒന്നിച്ചാൽ പിന്നെ തങ്ങൾക്ക്‌ അവിടെ അധികം റോൾ ഉണ്ടാവാറില്ല എന്നവനോർത്തു... വണ്ടിയിൽ കയറാൻ നേരം ഒളികണ്ണിട്ടുള്ള ദേവൂട്ടിയുടെ നോട്ടം തന്നെ പോലെ അവളും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് അവനു മനസ്സിലായി... വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു കാർണവന്മാർ ഒരു മൂലയിൽ ഇടം പിടിച്ചപ്പോൾ, നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കിടാൻ പെണ്ണുങ്ങൾ അടുക്കളകോലായും തിരഞ്ഞെടുത്തു. തൊടിയും പറമ്പുകളുമായി ഒരുപാടു സ്ഥലങ്ങളുള്ള ആ വലിയ തറവാടിന്റെ പലയിടങ്ങൾ കുട്ടികൾ കയ്യടക്കിയപ്പോൾ പിന്നെ അവശേഷിച്ചത് താനും ദേവൂട്ടിയും ആയിരുന്നു. ആ അവസരത്തിനായി കാത്തിരുന്ന പോലെ അധികമാരും പെട്ടന്നു കടന്നു വാരാത്ത നിറയെ ചവിട്ടുപടികൾ കൊണ്ട് പടുത്തുയർത്തിയ ആ കുളക്കടവിലേക്ക് അവർ പോയി.. പരസ്പരം പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെന്നു തമ്മിൽ അറിയാതിരുന്ന തങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ, പ്രണയം തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനു ശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച.. പരസ്പ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന ആ നിമിഷത്തെ മാറ്റി നിറുത്തി അവൻ ദേവൂട്ടിയോട് സംസാരിച്ചു, ഒരുപാട് ഉപദേശിച്ചു. ഇത്രയ്ക്കു അടുപ്പമുള്ള തങ്ങളുടെ കുടുംബം ഒരു വശത്ത്, ഒരിക്കലും പരസ്പരം പിരിയാൻ കഴിയാത്ത രണ്ടു മനസ്സുകൾ മറുവശത്ത്... എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും, സംസാരിച്ചിട്ടും, ഇനിയൊരിക്കലും പരസ്പരം പിരിയാൻ കഴിയില്ലെന്ന രീതിയിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ മാറിയെന്ന് ഇരുവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇത്രയും കാലം മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച സ്നേഹം മുഴുവനും അവർ പരസ്പരം കൈമാറി. 'നീ എന്റേതു മാത്രമാണ്' എന്ത്‌വന്നാലും നിന്നെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ ദേവൂനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു ഇണക്കുരിവികളെ പോലെ അവർ കെട്ടിപുണർന്നു. അന്നേവരെ മനസ്സിൽ ഒളിച്ചുവെച്ച മോഹങ്ങളും, സ്വപ്നങ്ങളും പരസ്പരം കൈമാറികൊണ്ട് പരിസരം മറന്നവരങ്ങിനെ നിന്നു. ജാനുവുമായി വരുമ്പോളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു കുളിക്കാറുള്ള ആ കുളം ഒന്നുകൂടെ കാണാൻ ഐഷുമ്മ അവിടേക്ക് കടന്നു വന്നു... തന്റെ മകന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന ദേവൂനെയും, അവളെ തന്റെ കരവലയത്തിനുള്ളിലാക്കി നിൽക്കുന്ന മൻസൂറിനേയും കണ്ട ഐഷുമ്മ കോപാകുലയായി, എന്നിരുന്നാലും ബുദ്ധിമതിയായ അവർ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പതിയെ അവിടെ നിന്നും പോയി... ... ഇവിടേക്ക് വന്നാൽ പോകാൻ മടി കാണിക്കുന്ന ഇവൾക്കിതെന്തുപറ്റി നേരത്തെ പോകാൻ വശിപിടിക്കുന്നു മജീദ് നാരായണൻകുട്ടിയോടാ യി പറഞ്ഞു. പെണ്ണുങ്ങൾ അല്ലെ അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം കാണും നമ്മുക്ക് പോയേക്കാം മജീദേ... അപ്പോളേക്കും മൻസൂറും, ദേവിയും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു... അവർ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. തറവാട്ടിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന സന്തോഷം ഇപ്പോൾ ഇല്ലാലോ ഐഷുമ്മ... നിങ്ങൾക്കിതെന്തു പറ്റിയെന്നു ജാനു ചോദിച്ചപ്പോൾ ശരീരത്തിനു ഒരു അസ്വാസ്ഥ്യം ആണെന്ന് പറഞ്ഞു അവർ ഒഴിഞ്ഞുമാറി... വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് മനസ്സിലേറ്റ ആ അസ്വസ്ഥത തന്റെ ഭർത്താവിനു മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവർ അടിമുടി വിറക്കുകയായിരുന്നു.... മിണ്ടാപൂച്ച പോലെയിരുന്ന കുട്ടിയാ എന്നിട്ടവൾ, അവർക്ക് ദേഷ്യം അടക്കാനായില്ല. "കാക്കയ്ക്കു തൻ കുഞ്ഞു പൊൻകുഞ്ഞ്" എന്നാണല്ലോ അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത്രയും കാലം അവർക്കിടയിൽ ഇല്ലാത്ത ജാതിയും, മതവും, പെട്ടെന്ന് മുളച്ചുപൊന്തി അത് അവരുടെ മനസുകളിൽ വിഷവിത്തുപാകി.... രണ്ടുപേരുടെയും സ്വാർത്ഥ തീരുമാനം രായ്ക്കുരാമാനം ആരുമറിയതെ ആ രാത്രി തന്നെ മൻസൂറിനെ അകലെയുള്ള ഉമ്മയുടെ ബന്ധുവീട്ടിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് ഈ പ്രവാസലോകത്തേക്കും എത്തിച്ചു. ആരെയും കാണാൻ അനുവദിക്കാതെ യാത്രയാക്കുമ്പോൾ ഉപ്പ അവനോടായി പറഞ്ഞു ഇനി ഞാൻ പറയുമ്പോൾ മാത്രം നീ നാട്ടിലേക്ക് വന്നാൽ മതിയെന്ന്. കാര്യമായ എന്തോ ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ട് അവൻ മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. .... മൻസൂറിനെ നാടുകടത്തിയ കാര്യം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ ദേവൂട്ടിക്കും, അവരുടെ കുടുംബത്തിനും അധിക ദിവസം വേണ്ടി വന്നില്ല. നാടുമായി ഒരു ബന്ധമില്ലാത്ത ഈ പ്രവാസലോകത്തേ ജീവിതതിനിടയിൽ നാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന ആരോ പറഞ്ഞു അവൻ അറിഞ്ഞു... ജാതി മതങ്ങൾക്ക്‌ ജീവിതത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ലായെന്നു സ്നേഹം കൊണ്ട് തെളിയിച്ച ആ രണ്ടു കുടുംബങ്ങൾ, ജാതിമത വേലിക്കെട്ടുകൾ കൊണ്ട് രണ്ടായി തീർന്ന കഥ ... അവൻ ഒന്നും അന്വേഷിക്കാതെ തന്നെ ആ വാർത്തയും അവനെ തേടിയെത്തി ഒരു ഭാര്യയും കുട്ടിയുമുള്ള ഒരാൾക്ക് തന്റെ ദേവൂനെ അവർ വിറ്റതും, അവർ അവിടെ നിന്നും താമസം മാറിപോയതുമെല്ലാം... നീണ്ട പത്തുവർഷത്തെ പ്രവാസത്തിലും മുടങ്ങാതെ എല്ലാ രാത്രികളിലും, ഇളം നീല കളർ ദാവണി ചുറ്റി, ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് ഒരായുഷ് കാലത്തെ സ്നേഹം പകുത്തുതന്ന തന്റെ ദേവൂട്ടിയുടെ ഓർമകൾ, അവളോടുള്ള തന്റെ ദിവ്യമായ പ്രണയം ഇപ്പോളും മനസ്സിലുണ്ടെന്നു ഓർമപ്പെടുത്താനായി സ്വപ്നത്തിലൂടെ അരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അന്നാദ്യമായി അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു ഒരുവട്ടം കൂടെ അവളെയൊന്നുകാണാൻ..... സുബഹി ബാങ്കിന്റെ ഈരോലികൾ അയാളെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തി... നാട്ടിലേക്കു പോകാനുള്ള എല്ലാ തയാറെടുപ്പുകളും നടത്തിക്കൊണ്ടയാൾ പ്രവസലോകത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞു.... ഇതേ സമയം ദേവൂട്ടിയും ഒരു യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു... പത്തു വർഷത്തെ ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും തന്നോടൊത്ത് ഒന്നിച്ചു ജീവികാത്ത അവളുടെ ഭർത്താവിനോട് അവൾ മനസ്സു കൊണ്ട് ഒരായിരം ആവർത്തി നന്ദി പറഞ്ഞു. കാരണം അയാൾ വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് അവളോട്‌ കാര്യങ്ങളെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ആരുമില്ലാത്ത തന്റെ അമ്മയെ സ്ഥിരമായി നോക്കാൻ പരിഷ്ക്കാരിയായി വളർന്ന അയാളുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് കഴിയില്ല എന്നും, ഒരു രണ്ടാം വിവാഹം കഴിച്ചുകൊണ്ടു വരുന്നയാളെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് നിറുത്തി നമുക്ക് വിദേശത്തെക്ക് പോകാം എന്നുമുള്ള ഭാര്യയുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങിയാണ് താൻ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതെന്നും, ജീവിക്കാനുള്ള എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും നൽകുന്നതോടൊപ്പം അമ്മയുടെ മരണശേഷം വിവാഹ മോചനം വേണ്ടി വരുമെന്ന കരാറിൽ ആണ് ആ വിവാഹം നടന്നത്... ആ വിവാഹത്തോടെ അവൾ രക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു. ദേവൂന് ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലവും ആ വീടായിരുന്നു. മൻസൂറുമായുള്ള ബന്ധം പറഞ്ഞു അത്രമേൽ പീഡനം അവൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും കിട്ടിയ ഈ മോചനത്തെ അവൾക്ക് സ്വർഗ്ഗ തുല്യമായിരുന്നു. മൻസൂർ തന്നെ തേടി വരുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ, ആരുടെയും കുത്തുവാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ അവൾ അവിടെ കഴിഞ്ഞു. മൻസൂറിന്റെ ഓർമ്മകളുമായുള്ള ഈ കാത്തിരിപ്പിന് പത്തുവർഷത്തെ സമയമെടുത്തപ്പോൾ, ഇനി ഒരിക്കലും മൻസൂർ വരില്ലായെന്നവളോർത്തു പ്രതീക്ഷക്ക്‌ വകവെക്കുന്ന ഒന്നും ആ പത്തു വർഷത്തിനിടയിൽ നടന്നിട്ടില്ലായെന്നു നിരാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, അമ്മയുടെ മരണശേഷം അയാൾ ഒപ്പിട്ടു നൽകിയ ഡിവോഴ്‌സ് നോട്ടീസുമായി അയാളുടെ സമ്മത പ്രകാരം അവൾ ഒരു യാത്രക്കൊരുങ്ങി... ...... നാട്ടിലെത്തിയ മൻസൂർ ആദ്യം പോയത്‌ തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ തരപ്പെടുത്തി കൊടുത്ത വാടക വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. .. മനസ്സും, ശരീരവും യാത്ര ചെയ്തു ക്ഷീണിച്ചതിനാൽ അവൻ അല്പമൊന്നു വിശ്രമിച്ചു. പഴയ കാല ഓർമകൾ അയാളെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. അൽപ സമയത്തെ വിശ്രമത്തിനു ശേഷം അയാൾ എഴുനേറ്റു ഇത്രയും കാലം താൻ വരച്ചു പൂർത്തിയാക്കാത്ത ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചിത്രത്തെ ദേവൂട്ടിയെ ഉൾപ്പെടുത്തി അയാൾ പൂർത്തീകരിച്ചു... സന്ധ്യയോടടുത്ത സമയത്ത് അയാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. തന്റെ ദേവിയോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷവും, അവൾക്കും അതേ ഇഷ്ട്ടം തന്നോട് ഉണ്ടെന്ന് കണ്ണുകളിലൂടെ പറഞ്ഞ ആ ദേവീക്ഷേത്രത്തിന്റെ തിരുമുറ്റത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി അയാൾ നടന്നു നീങ്ങി. ഓരോ കാലടി മുന്നോട്ടു വെക്കുമ്പോളും ദേവുട്ടിയുമായി കോവിലിൽ പോകാറുള്ള ആ ദിവസങ്ങളെ അയാൾ ഓർത്തു മിണ്ടാപൂച്ചയായ എന്റെ ദേവിക്ക് എന്നോടിങ്ങനെ ഒരിഷ്ട്ടം തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവളനുഭവിച്ച പ്രയാസങ്ങൾ അയാളെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കുത്തിനോവിച്ചു... ക്ഷേത്രത്തിനു മുമ്പിലെത്തിയ അയാൾ പുറത്തു നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം ആ ദേവീവിഗ്രഹത്തിന് മുമ്പിൽ കണ്ണടച്ചു നിശബ്ദനായി നിന്നു. ഒരു പ്രവശ്യമെങ്കിലും ദേവൂട്ടിയെ കാണാൻ കഴിയണേ എന്നയാൾ ഉള്ളുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. തന്റെ മുമ്പിലുള്ള ദേവീ വിഗ്രഹത്തിന് തന്റെ ദേവൂട്ടിയുടെ അതേ രൂപമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. ഉള്ളിലെ നീറ്റൽ കണ്ണീർ തുള്ളികളായി പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അയാൾ കണ്ണു തുറന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും സ്വപ്നം കാണുകയാണോ... കണ്ണുത്തിരുമ്മികൊണ്ടു അയാൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി അതേ നേരിയ ഇരുട്ടിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അയാൾ കണ്ടു നടന്നു കൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് വരുന്ന ആ രൂപത്തെ. സ്വപ്നത്തിൽ താൻ കണ്ട ഇളംനീല വേഷമണിഞ്ഞ അതേ രൂപം. അത് ദേവീ വിഗ്രഹമായിരുന്നില്ല എന്നയാളറിഞ്ഞു... പത്തുവർഷത്തോളമായി എല്ലാ പവിത്രതയോടു കൂടിയും തനിക്കായി ശ്രീകോവിൽ ദേവി കാത്തുവെച്ച മൻസൂറിന്റെ സ്വന്തം ദേവൂട്ടിയായിരുന്നു അത്‌... .... ഇനിയൊരിക്കലും മൻസൂറിനെ കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന വിചാരം മനസ്സിനെ കീഴടക്കിയപ്പോൾ, ഇനിയുള്ള കാലം ആരോരും സഹായിക്കാനില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട അമ്മമാരെ നോക്കി ശിഷ്ടകാലം കഴിച്ചു കൂട്ടാൻ തീരുമാനമെടുത്തുകൊണ്ട് അതിനു മുൻപായി താൻ നിത്യവും പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്ന ശ്രീകോവിൽ വന്നു അവസാനമായി തൊഴുതു മടങ്ങുകയായിരുന്ന ദേവിയുടെ കാതുകളിൽ ആ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു... ദേവീ...... ദേവൂട്ടി....... തനിക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ആ ശബ്‌ദം കേട്ടിടത്തേക്ക് ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ അവൾ പരിസരം മറന്നു കരഞ്ഞു വിളിച്ചു. 'ഇക്കാ'.......... അമ്പലമുറ്റമാണെന്നറിയാതെ ഓടിച്ചെന്നു അവനെ വാരിപുണർന്നപ്പോൾ, പത്തുവർഷത്തെ തന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് ദേവി നൽകിയ വരദാനത്തെ, ഒരു പൊട്ടികരച്ചിലോടെ തന്നിലേക്ക് മൻസൂർ ചേർത്തു നിറുത്തി. ആ കൂടി കാഴ്ച ആഗ്രഹിച്ചിട്ടെന്ന പോലെ ആൽത്തറയിലെ താമസക്കാരായ പറവകൾ കലപില ശബ്ദത്തോടെ അവർക്ക് അനുഗ്രഹം ചൊരിഞ്ഞു. ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹമെന്നപോലെ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ്‌ അവരെ തലോടി കൊണ്ട് കടന്നുപോയി.. അല്പനേരത്തേക്ക് സ്വയം മറന്നുനിന്നുപോയവർ..... ഒരു ജാതിയുടെയും മതത്തിന്റെയും, കുടുംബത്തിന്റെയും അതിർത്തികളില്ലാത്ത ഞങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ ആരുമില്ലാത്ത ദൂരേ എവിടേകെങ്കിലും ഞാൻ ദേവൂട്ടിയെ കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന് ശ്രീകോവിലേക്ക് നോക്കി യാത്ര പറഞ്ഞ്, ദേവൂട്ടിയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുട്ടിനെ വകവെക്കാതെ മൻസൂർ നടന്നു നീങ്ങി......... *ശുഭം* രചന: *സാബിറ ഫൈസൽ*
8k views
23 hours ago
#

📔 കഥ

full part ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ചൊരു പെണ്ണുകാണൽ☺ ---------------------------- കുറെ കാലം മുമ്പ്,അതായത് ഈ നമ്മള് ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ പഠിക്കണ സമയം.. ഈ നമ്മളെന്ന് എപ്പോഴും പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നാൽ ഇങ്ങള് വിചാരിക്കൂല്ലേ ദാരാപ്പോ ദിതെന്ന്. നമ്മള് ആലിയ ഹാഷിം. ഇനി ചോയ്ക്കല്ലും നമ്മള് ആരാന്നു,ഒറ്റതവണയേ പറയോള്ളൂ. അപ്പോ നമ്മള് പറഞ്ഞു വന്നത്... ആ... ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയർ... ട്യൂഷനു പോയാൽ അവധി കാണില്ല എന്നൊരു ഒറ്റ കാരണത്താൽ സ്വയം പഠിച്ചോളാമെന്നു വീട്ടുകാർക് വാക്കും കൊടുത്ത് ശനിയും ഞായറുമൊക്കെ വീട്ടിലിരുന്നു പൊളിച്ചടുക്കണ സമയം. അത് പോലൊരു ഞായർ.. ഉമ്മ ബന്ധുവിന്റെ കല്യാണത്തിനും അനിയൻ കൂട്ടുകാരോടോത്ത്‌ കറങ്ങാനും പോയി.. മ്മള് വീട്ടിൽ തനിച്ചായി. വേറൊരു പണിയും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും കുളിയും തേവാരവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോ മ്മക്ക് ഒരു മോഹം. ഉമ്മാന്റെ വീടിനുള്ളിലെ ലോക്കർ ഒന്ന് പരിശോധിച്ചാലൊന്നു....!ഹി ഹി... ഇങ്ങള് വിചാരിക്കും ഇതെന്താപ്പ കഥ എന്ന്. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ലോക്കർ സ്റ്റോർ റൂമിലെ പാത്രങ്ങൾ ആണേ. കെട്ടിച്ചു വിടാനുള്ള പ്രായം ആയീന്നുള്ള വിചാരം ഉമ്മാക് മാത്രം ഉള്ളത് കൊണ്ടും(മ്മള് കുഞ്ഞല്ലേ ) സ്വന്തം വീട്ടില ബേക്കറി ഐറ്റംസ് കട്ട് തിന്നുന്നത് ഒരു കുറ്റമായി ഇന്ത്യൻ നിയമങ്ങൾ കണക്കാക്കത്തത് കൊണ്ടും വീട്ടിൽ എത്തുന്ന പലഹാരങ്ങൾ ഒക്കെ ഇത് പോലെ ഏതേലും പാത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടിയിരിക്കാറാണ് പതിവ്. (ഇല്ലേൽ വിരുന്നുകാരു വരുമ്പോ ഉമ്മ നാണം കെടും). അങ്ങനെ തപ്പി തപ്പി ഒടുവിൽ കിട്ടിയ അരക്കവർ കാ വറ്റലും ഒരു കട്ടനുമൊക്കെ ഇട്ട് വിശാലമായി കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ കാളിങ് ബെൽ കേക്കണ് . പണി പാളിയോ എന്നും ചിന്തിച്ചു വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഒരു ഉമ്മയും ബാപ്പയും. കണ്ടിട്ടുണ്ട് എവിടെയൊക്കെ വെച്ച്..,അതോണ്ട് തന്നെ കേറിയിരിക്കാൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. ചിരിച്ചോണ്ട് നിക്കണേലും എന്റെ നെഞ്ചിൽ പെരുമ്പറ കൊട്ടണ ഇങ്ങളാരേലും അറിഞ്ഞോ..ഇല്ലല്ലോല്ലേ?? ഇവർക്കു ഒരു പത്തുമിനുട്ട് നേരത്തെ വന്നൂടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്കോടി. ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ട് സ്റ്റോർ റൂം മൊത്തം അരിച്ചു.. ഇല്ല ഇനി കൊടുക്കാനായിട്ട് ഒന്നുമില്ല. ചായ എങ്കിൽ ചായ എന്നും പറഞ്ഞു ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നപ്പോൾ ഇടിവെട്ട് ഏറ്റവനെ പാമ്പ് കടിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞപോലെ പാലും ഇല്ല. ഇതൊക്കെ വാങ്ങാൻ കുറച്ചു ദൂരം പോണം. അന്നേരം സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സൂക്ഷിക്കണഫയലിൽ പൂപ്പൽ അടിച്ചു വെറുതെ ഇരിക്കണ എന്റെ ലൈസെൻസിനെ വെറുതെയെങ്കിലും ഓർത്ത് പോയി. പേടിയായത് കൊണ്ടല്ല; വെറുതെ മറ്റുള്ളോർക്ക് പണിയുണ്ടാക്കണ്ട എന്ന് വെച്ചിട്ടാണ് വണ്ടിയോടിക്കാത്തതെന്ന് എനിക്കും ഇപ്പൊ നിങ്ങൾക്കും മാത്രമറിയുന്ന നഗ്നസത്യം. ഇനിയിങ്ങളായിട്ടാരോടും പറയാൻ നിക്കണ്ടാട്ടോ..! വന്നിരിക്കുന്നവരോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണു ഞാനീക്കിടന്നു വെപ്രാളപ്പെടുന്നേന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിൽ തെറ്റ്;നിങ്ങളെ മാത്രം തെറ്റ്. വിരുന്നുകാരു വന്നിട്ട് ഒന്നും കൊടുത്തില്ലെന്നറിഞ്ഞാൽ എന്റെ പ്രായം നോക്കാതുമ്മച്ചി അറഞ്ചം പുറഞ്ചം തല്ലും. ആർത്തിയോടെ അടിച്ചിറക്കിയ കാ വറ്റൽ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ അവസ്ഥ പോലായി എന്റെ കാര്യം. ഞാനിങ്ങനെ കലപില ഇങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോ ഇങ്ങള് വിചാരിക്കും വന്നോര് പോയീന്ന്. ഇല്ലാട്ടോ ആ ഉമ്മ എന്റടുത്ത് വന്നു കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോയ്ക്കുവാണു. അറിയോ..ഉമ്മയെവിടെ പോയി എന്നൊക്കെ? കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ. പാവം ഉമ്മയാ നല്ല സ്നേഹം എന്നൊക്കെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. പാലില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ആദ്യം ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും കട്ടൻ ഇടാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ സമ്മതിച്ചു. അവർക്കൊപ്പം ഒരാളൂടി ഉണ്ട് ഒരു ഫോൺ വന്നിട്ടു വന്ന വഴിയിൽ നിൽക്കുവാ , അവർക്കൂടി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ആരാ പുതിയ അവതാരം എന്നോർത്ത് ഇടവഴിയിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ അന്തം വിട്ടു അഞ്ചാറു കൊല്ലം മുമ്പുള്ളൊരു ഫ്ലാഷ് ബാക്കിലോട്ട് ഓടി. ഇങ്ങളും വാ. ... ഞാനൊറ്റക്ക് പോയാ ഒരു രസം കാണൂല്ല. അന്ന് ഈ ഞാൻ സ്കൂളിൽ പഠിക്കണ കാലം. കവലയിൽ ബസിറങ്ങിയിട്ട് വീട്ടിലെത്താൻ നടക്കണമെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നടന്നു വരുമ്പോ "ഓനിനി എന്നെക്കാത്ത് നിക്കണതാണോ അതോ ഞാൻ ഓൻ വരണ വഴിയിൽ എന്നും വായിനോക്കണോണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല".എല്ലാ ദിവസവും ഞങ്ങൾ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേങ്കിൽ എന്റെ ഖൽബ് കവർന്നത് ഓന്റെ ചിരിയാണ്. ഒതുങ്ങിയതെങ്കിലും ആ നീണ്ട കൊന്ത്രം പല്ല് വച്ചുള്ള ചിരി. ചിരി മാത്രേ ഇങ്ങനെ നീണ്ട് പോയുള്ളു എന്നത് വേറൊരു സത്യം. പിന്നെ കുറേക്കാലം എവിടായിരുന്നോ എന്തോ. ..ദാ ഇപ്പഴാണ് ഞാൻ കാണണത്. നിങ്ങളിവിടെ നിക്ക്. ഞാൻ ഈ കട്ടനൊന്നു കൊടുത്തോട്ട്. ദാ കണ്ടാ ഇങ്ങള് കണ്ടാ വീണ്ടും ആ കോന്ത്രാം പല്ല് വെച്ചുള്ള ചിരി. പോകാൻ നേരം വാപ്പാടെ നമ്പറും വാങ്ങിയിട്ടാണ് അന്ന് അവര് പോയത്. രണ്ടൂസം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ അറിയണേ മോൻ പറഞ്ഞ പെണ്ണിനെ വെറുതെ ഒന്ന് കാണാനാ അവര് വന്നതെന്ന്.കുറെ കാലം കാണാത്തത് ഓൻ പ്രവാസത്തിന്റെ രുചിയറിയാൻ പറന്നതാണെന്നും പിന്നീടറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ ഒരു നാണവും വെപ്രാളവുമില്ലാതെ ഇല്ലാതെ ഞാനും, ഒരു ചായയും ഉണ്ണിയപ്പവും പോലും കിട്ടാതെ കട്ടനിലൊതുക്കി വെറും ശശിയായി ഓനും ആഘോഷിച്ചു. മനസ്സിലായില്ലേ...പിറ്റേ ഞായറാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞയാഴ്ചത്തെ പലിശയും കൂടി ചേർത്ത് നാല്കൂട്ടം പലഹാരങ്ങളോടെയുള്ള ഔദ്യോഗിക പെണ്ണ് കാണലോട്കൂടി ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ വീട്ടുകാർ ചേര്‍ന്ന് അവസാനത്തെയുമാക്കി സൂർത്തുക്കളെ... ഇനിയും മനസിലാവാത്തവർക്കായി ."എന്നെ ഓനെ കൊണ്ട്തന്നെ കെട്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചെന്നു". അങ്ങനെ ആലിയ ഹാഷിം എന്ന ഞാൻ പേരിലും സ്വഭാവത്തിലും വലിയ മാറ്റമൊന്നുമില്ലാതെ ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ ആലിയ ഹിഷാമായി.ഹിഷാം....കൊന്ത്രം പല്ലുള്ള എന്റെ രാജകുമാരൻ. ഓനെ കളിയാക്കിയപ്പോ ഇങ്ങക്കാർക്കേലും സങ്കടം വന്നോ. ?വിഷമിക്കണ്ടാട്ടോ ഈ ആലിയാക്കുമുണ്ട് അത് പോലെ രണ്ട് പല്ലുകൾ...മ്മള് രണ്ടൂടി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു പൊയ്ക്കൊളാം.അപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത്. ..ആ... കട്ടനിലൊതുക്കിയ പെണ്ണ് കാണൽ.... ഇടയ്ക്ക് ചട്ടീം കലോം പോലെ തട്ടണേം മുട്ടണേം സമയത്ത് ഓനെടുത്തിടും. ...അപ്പൊ മ്മക്കൊന്നും പറയാനും പറ്റില്ല. അല്ലാ ഇങ്ങള് തന്നെ പറ അരമണിക്കൂർ മുന്നേ വരാത്തത് അവര കുറ്റമല്ലേ....അയിന് ഈ നിഷ്കളങ്കയായ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാവോ..?പാവല്ലേ ഞാൻ....വെറും പ്യാവം.....! ബിസ്മിതസ്നീം ---------------------------- പ്രിയവായനക്കാരോട് കുറേ നാളത്തെ ഇടവേളക്കു ശേഷമുള്ള എഴുത്താണ്. ഒരുപാട് തെറ്റുകളുണ്ടാകും. ക്ഷമിക്കുകയും ഒപ്പം പോരായ്മകളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുമല്ലോ...!
3.3k views
23 hours ago
#

📔 കഥ

ചെറുകഥ  *എന്റെ തെമ്മാടി* *ᎪᎷᎡͲᎻᎪ ᏞᎪᏦՏᎻᎷᏆ* 🅘ᴛʜᴀʟᴜᴋᴀʟ 🅞ɴʟɪɴᴇ 🅢ᴛᴏʀɪᴇ🅢 എന്റെ തെമ്മാടി --------------------------------- ഒരു തെമ്മാടി ചെക്കന്റെ പെണ്ണാവണം. എപ്പോഴും ദേഷ്യപ്പെടുന്ന പെണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിൽ നോക്കാതെ കണ്ണിൽ നോക്കുന്നവന്റെ പെണ്ണ്. കല്ല്യാണപ്പന്തലിലും അൽപ്പം കലിപ്പിട്ട് നിൽക്കുന്ന അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി മനസിലെ പേടിമറച്ച് ചെറുതായൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കണം. കല്ല്യാണപ്പന്തലിൽ നിന്ന് പ്രിയപ്പെട്ടവരെ വിട്ട് കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് അവനൊപ്പം പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഇനി എനിക്കെല്ലാം അവനാണെന്ന് ആ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ആശ്വസിക്കണം. അവന്റെ ഇല്ലായ്മകളിലേക്ക് വലതുകാൽ വെച്ച് കയറുമ്പോൾ ഇതാണെന്റെ ലോകമെന്ന് മനസിലുറപ്പിക്കണം. അവൻ്റെ വീടിൻ്റെ മകളാകണം. എപ്പോഴും വാ തോരാതെ സംസാരിച്ച് അവന്റെ സ്വര്യൈം കെടുത്തുന്ന വായാടിപെണ്ണാവണം. ഇടയ്ക്ക് ഓരോ കുറുമ്പുകാട്ടി അവന്റെ കൈയുടെ ചൂടറിയണം. ആ അടിയുടെ വേദന അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി മറക്കണം. അവന്റെ പെണ്ണാണെന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ ആ കൈ പിടിച്ച് നടക്കണം. എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു വാലന്റസ് ഡേയുടെയും അകമ്പടി അവൻ തേടരുത്. എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഒരു പഞ്ചാരവാക്കും അവൻ പറയരുത്. എന്നെ നോക്കി എപ്പോഴും ദേഷ്യപ്പെടുന്ന ആ മുഖത്ത് നിന്നും പ്രേമവും സാന്ത്വനവും കരുതലും എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കണം. വല്ലപ്പോഴും കൈയ്യിൽ വെച്ച് തരുന്ന മിഠായി പൊതിയിലൂടെ അവന്റെ മകളാകണം. അവൻ അൽപ്പം കള്ള് കുടിച്ച് എത്തുമ്പോൾ അവനെ ശാസിക്കുന്ന അമ്മയാവണം. അവൻ്റെ ചുണ്ടിലെരിയുന്ന സിഗറ്റ് വാശിയോടെ പിടിച്ചു വാങ്ങി കുത്തിക്കെടുത്തുന്ന കുറുമ്പിയാകണം. അവന്റെ കളി ചിരികൾക്കൊപ്പം നിൽക്കുന്ന പെങ്ങളാവണം. ഒരോ നിമിഷവും അവന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാകണം. അവനിലേൽക്കുന്ന മുറിവുകൾ എന്നെയും നോവിക്കണം. അവന്റെ സന്തോഷങ്ങളിൽ എന്റെ മനസും നിറയണം. സങ്കടങ്ങളിൽ ആശ്വാസമാകണം. അവന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകണം. ബുള്ളറ്റും താടിയും ബാങ്ക് ബാലൻസും വാട്ട്സപ്പ് സ്റ്റാറ്റസുമല്ല പ്രണയമെന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് നിന്ന് പറയണം. ഒടുവിൽ അവനൊപ്പം എരിഞ്ഞടങ്ങണം. പിന്നെയും അവൻ്റെ പാതിയായി പുനർജനിക്കണം. By, അമൃത ലക്ഷ്മി
2.1k views
23 hours ago
#

📔 കഥ

❤ഏട്ടൻ❤ °•꧁.🔥 FULL PART🔥. ꧂°•. ✍കിച്ചു ....................... അമ്മ എത്ര പറഞ്ഞാലും അവനെ എനിക്ക് ഏട്ടനെന്നു വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല.4 വയസിന്റെ വ്യത്യാസമല്ലേ ഉള്ളു. എന്നും അവനുമായി തല്ലുണ്ടാക്കി കഴിയുമ്പോൾ, അവൻ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഇറങ്ങി പോകും. അപ്പോൾ അമ്മയുടെ സ്ഥിരം ഉപദേശമാണ്, മോളെ നിനക്കവനെ ചേട്ടന്നു വിളിച്ചൂടെ, എന്തിനാ അവനെ വേദനിപ്പിക്കണേ, അവന്റെ ഒരു ആഗ്രഹമല്ലേ. പിന്നെ ഒരു ചേട്ടൻ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല. ആളുകൾ കേട്ടാൽ എന്തു പറയും, അവനല്ലേ അതിന്റെ കുറച്ചിൽ, ദേ, അമ്മേ അല്ലെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് അവനോടാണ് സ്നേഹം കൂടുതൽ, എപ്പോ നോക്കിയാലും അവന്റെ ഭാഗം പറയാനെ നേരൊള്ളു. എന്നെ എന്ത വെല്ല തവിടും കൊടുത്ത് വാങ്ങിയതാണോ, ?അതോ, അവൻ പറയും പോലെ ഇഷ്ടികകളത്തിൽ നിന്നും കളഞ്ഞുകിട്ടിയതാണോ? അവനുമായി വഴക്കിട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ ബാക്കി അമ്മയുമായി തീർക്കും, പോരാത്തതിന് അത്താഴം കഴിക്കാതെ നേരത്തെ പുതപ്പിനടിയിൽ കയറും. മൂന്ന് നാല് തവണ അമ്മ വന്നു വിളിക്കും, ഞാൻ മനപൂർവ്വം മിണ്ടാതെ വിശപ്പും സഹിച്ചു കിടക്കും. വാശിയുടെ കാര്യത്തിൽ വിശപ്പല്ല എന്തൊക്ക വന്നാലും എന്റെ വാശി ജയിക്കണം. അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്നും അവൻ വിളിച്ചു കൂവും. അമ്മേ, മാളുന്റെ മീൻ വറുത്തത് ഞാൻ എടുത്തോട്ടെ, അവൾക്ക് വേണ്ടല്ലോ ?. അങ്ങനെ നമുക്കുള്ളത് വേറാർക്കും ദാനം ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാത്തതിനാലും ,വയറു കത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും തൽക്കാലം ഞാൻ ഒരു മടിയും കൂടാതെ കഴിക്കും. ഇതൊരു പതിവായിരുന്നു. പക്ഷേ. എപ്പോഴെക്കയോ ചെറിയ പിണക്കങ്ങളിൽ നിന്നും അവനിനേക്കുള്ള ശത്രുത വർദ്ധിച്ചു. എന്റെ എല്ലാ സ്വാതന്ത്രങ്ങളും ബലമായി തടഞ്ഞുവെക്കുക അവന്റെ വിനോദമായി എനിക്ക് തോന്നി. കല്ല്യാണം ആയാലും ഓണാമായാലും വസ്ത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിന് വരെ വിലക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീൻസും, ബനിയനും, ലെഗിൻസും എടുക്കാൻ നേരം തുണി കടയിൽ നിന്നും അമ്മയെ കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിക്കും. എന്താ അമ്മേ,ഞാനിതൊക്കെ ഇട്ടാൽ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോഴും അവനത് കേട്ട ഭാവം നടിക്കില്ല. എല്ലാം സഹിച്ച് കഴിയുമ്പോഴായിരുന്നു, താഴ്ന്ന ജാതിയിലെ പയ്യനെ പ്രണയിച്ചതറിഞ്ഞ് വീട്ടിലാകെ, പുകിലായി ,അമ്മക്ക് നേരത്തെ സൂചന കൊടുത്തതു കൊണ്ട് അമ്മ മാത്രം മൗനമായി നിന്നു. അവനും അച്ഛനും ശക്തമായി എതിർത്തു. കൂടുതലും എതിർത്തത് അവനായിരുന്നു.എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ തല്ലി കെടുത്തി കൊണ്ട് തീർത്തു പറഞ്ഞു. എന്റെ ജീവനുള്ളിടത്തോളം ഇത് നടക്കില്ലന്ന് കാര്യം നടക്കാൻ ആരോടും മിണ്ടാതെയും പറയാതെയും ഏഴ് ദിവസങ്ങൾ ഭക്ഷണം പോലും ഉപേക്ഷിച്ചു ,ജോലിക്ക് പോയി വന്നാൽ മുറിയടച്ച് ഇരിക്കും'. അന്ന് അമ്മ വന്നു കുറെ നേരം അടുത്തിരുന്നു. വിഷമത്തോടെ ആണെങ്കിലും വിവാഹത്തിന് അച്ഛൻ അനുമതി നൽകിയെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കെട്ടി പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു,. പിന്നെ അമ്മയുടെ കൈയ്യിൽ നിന്നും ഒരു ഉരുള ചോറുവാങ്ങി കഴിച്ചു. പിന്നെ എല്ലാം വേഗത്തിലായിരുന്നു. കല്ല്യാണത്തിന് ഇനി രണ്ട് ദിവസം .തലേ ദിവസത്തേക്ക് അവൻ വാങ്ങിയ ചുരിദാർ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലന്നും പറഞ്ഞു കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ അവൻ പുറത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടു കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ കേൾക്കാനായി പറഞ്ഞു ' എനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം ഞാൻ വാങ്ങിട്ടുണ്ട്‌ ആരും അതിന് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടണ്ട. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ഇടപെട്ടു. വേണ്ടായിരുന്നു മോളെ ചേട്ടാന്നു വിളിച്ചില്ലങ്കിലും ഇങ്ങനെ പറയണ്ടായിരുന്നു. ഉമിനീര് കുടിച്ചിറക്കിയ നിന്നെ അവൻ പഠിപ്പിച്ച് ജോലിക്കാരി ആക്കിയത്. ഒരു കാലത്ത് അവൻ വാങ്ങി തന്ന വില കുറഞ്ഞ വസ്തങ്ങളെ നിനക്ക് ഇട്ടു മാറാൻ ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളു. ഓ, എന്റെ കൈയ്യിലെ പൈസക്ക് വില കൂടിയ ജീൻസും ടോപ്പും വാങ്ങിയതാണോ കുറ്റം? അല്ല മോളെ, കുറച്ച് മുമ്പ് വിലകുറഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞു വലിച്ചെറിഞ്ഞ ചുരിദാറിന്റെ നാലിൽ ഒന്ന് വിലയുള്ള ഒരു ഷർട്ടെങ്കിലും അവനിട്ട് നടക്കുന്നത് നീ കണ്ടട്ടുണ്ടോ? ഓ, പിന്നെ പിശുക്കുകാട്ടി കൂട്ടിവെച്ച് എന്നെ കെട്ടിച്ചയക്കാനൊന്നും അല്ലല്ലോ? വേണ്ടാഞ്ഞിട്ടല്ലേ .എനിക്കുള്ളത് അച്ഛൻ കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട് . നിന്റെ അച്ഛൻ കള്ളുകുടിച്ച് നശിപ്പിച്ച കാശുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നു നമ്മൾ കൊട്ടാരത്തിൽ കഴിയേണ്ടവരാണ്. അച്ഛൻ കരുതി വെച്ചട്ടുണ്ട് പോലും, ഉവ്വാ കുറെ കടങ്ങൾ മാത്രം. അവന് വീട്ടാനുള്ള കടങ്ങൾ . ഉമിനീര് കുടിച്ചിറക്കിയും പിശുക്കി പിടിച്ചും ഉണ്ടാക്കിയത് തന്നെയാ നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണങ്ങൾ, നിറക്കണ്ണുകളോടെ അമ്മ പറയുമ്പോൾ പുറത്ത് എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവൻ ഓടി നടക്കുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ അമ്മയെ വിളിക്കുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുകി. ഒരാഴ്ച നിരാഹാരത്തിന്റെ ഫലമല്ല എന്റെ ഈ സന്തോഷം, ഞാൻ പട്ടിണി കിടന്ന പോലെ അവനും ഊണും ഉറക്കവും ഇല്ലായിരുന്നു. ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിഷമിച്ചു നടന്നത് അവനും അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ആയിരുന്നു, അവനാണ് അച്ഛനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി വിവാഹത്തിന് സമ്മതിപ്പിച്ചത്,എന്നു അമ്മ പറയുമ്പോഴും ഞാൻ മനസ്സിൽ മാപ്പിരക്കുകയായിരുന
3k views
1 days ago
#

📔 കഥ

നന്ദ **** ആശുപത്രി വരാന്തയുടെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തിലാണ് ഇടനാഴിയിൽ തളർന്നുറങ്ങുന്ന നന്ദയെ യദു ആദ്യമായി കാണുന്നത് . അവളുടെ കവിളുകളിൽ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിരുന്നു . തന്റെ കയ്യിലെ ഫ്ലാസ്ക് താഴെ വെച്ച് യദു അവൾക്കടുത്ത് ഇരുന്നു . അവരെ കടന്നു നഴ്സുമാരും അറ്റെൻഡർമാരും ഓപ്പറേഷൻ തീയേറ്ററിലേക്ക് വന്നും പോയും ഇരുന്നു . "ആരാണ് അകത്ത് ? " യദു ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു . "ന്റെ ഹസ്ബൻഡാണ് " അവളുടെ ശബ്ദം മുറിഞ്ഞു . യദു പിന്നീടൊന്നും ചോദിച്ചില്ല . പരസപരം പേര് പോലും ചോദിക്കാതെ അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ യദു അവൾക്കരികിലിരുന്നു . ഓർമകളുടെ നീറ്റലിൽ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന അവളുടെ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ തന്റെ തൂവാലയിൽ ഒപ്പിയെടുത്തു . പുലർച്ചെ യദു അവൾക്ക് ചായയും ഇഡലിയും വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്നു . അവളൊരു ചെറിയ മയക്കത്തിൽ പെട്ടിരുന്നു . അയാൾ മെല്ലെയവളുടെ മുടി പിന്നിലേക്കൊതുക്കിയതും അവൾ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു "സോറി " യദു പിന്നിലേക്ക് മാറി . "നിങ്ങൾ ഇതുവരെയും പോയില്ലേ .. ? " അവൾ സ്വയം തന്റെ മുടി പിന്നിലേക്കൊതുക്കി കെട്ടി . "പോകണമെന്നൊക്കെയുണ്ട് , പക്ഷെ ഈ വരാന്തയിൽ നിന്ന് മുറിയിലേക്കല്ലാതെ ഈ ആശുപത്രിയുടെ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ എനിക്കനുവാദമില്ല . ആശുപത്രിക്കിടക്കയോട് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും മടുത്തു .ഇപ്പോൾ എന്നെയവർ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാകും . " "നിങ്ങൾ .." നന്ദ സംശയത്തോടെ യദുവിനെ നോക്കി . "ക്യാൻസറാണത്രേ നിക്ക് ,ആയുസ്സ് അധികമില്ലായെന്നിവർ പറയുന്നു . " യദു തന്റെ ഫ്ലാസ്കിൽ മുറുകെ പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റു . "എല്ലാവർക്കും അവരവരുടേതായ വിഷമങ്ങളുണ്ട് .അത്രെയേ ഞാൻ കരുതുന്നുള്ളൂ . തന്റെ ഹസ്ബന്റിന് എന്ത് പറ്റിയതാണ് ? " യദു തുടങ്ങിവച്ച വരികൾ മുഴുമിപ്പിച്ചു . "ആക്സിഡന്റ് , ഒരു പാർട്ടി കഴിഞ്ഞു വരായിരുന്നു . " നന്ദ തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു . "നന്നായി കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവും ല്ലേ ! എന്തായാലും അങ്ങേര് ഭാഗ്യവാനാണ് ,തനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടല്ലോ . ഞാൻ ഇവിടെയെത്തിയിട്ട് ഒരു മാസമാവുന്നു .വല്ലപ്പോഴും ചികിത്സയെ അന്വേഷിച്ചെത്തുന്ന സ്കൈപ്പ് കോളുകൾ മാത്രമായിട്ട് .. അപ്പോഴൊക്കെ തോന്നും കാത്തുനിൽക്കാതെ മരണത്തെ കേറിയങ്ങു അറ്റാക്ക് ചെയ്താലോ ന്നു ..കുറച്ച ഉറക്കഗുളികകളോ , കൈത്തണ്ടയിലെ ഞരമ്പിന്റെ വഴി പുനർനിർണയിച്ചോ മറ്റോ അങ്ങ് തീർത്തുകൊടുത്താലോ ന്ന് .. " യദു അതിനുള്ള മറുപടി കേൾക്കാതെ അവിടെ നിന്നെഴുന്നേറ്റു നടന്നു . അതിനു ശേഷം എല്ലാ ദിവസവും കാലത്തും വൈകുന്നേരവും യദു ഐ സി യു വിന്റെ മുന്നിലെത്തും . കുറച്ചു നേരം നന്ദയുടെ കൂടെയിരിക്കും .വായിച്ച പുസ്തകങ്ങളെ പറ്റിയോ കണ്ട സിനിമകളെ പറ്റിയോ വാചാലനാകും . നന്ദ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അതെല്ലാം കേട്ടിരിക്കും . "തനിക്ക് പുസ്തകങ്ങളും സിനിമയും ഇഷ്ടമല്ലേ ? " യദു അവളുടെ നിസ്സംഗഭാവം കണ്ടൊരു ദിവസം ചോദിച്ചു . " എന്തെങ്കിലും വായിച്ചിട്ട് മൂന്നു കൊല്ലമാവുന്നു . സിനിമകളും കാണാറില്ല . " "അതെന്താ ? അതിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലേ ? " യദു നന്ദയുടെ ഉത്തരത്തിനു വേണ്ടി ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. "രാജിന് അതൊന്നും താല്പര്യമില്ല . അതെല്ലാം സമയം കളയുന്ന അനാവശ്യകാര്യങ്ങളാണെന്നാണ് പറയാറ് .. " നന്ദ അലക്ഷ്യമായി പറഞ്ഞു . "തനിക്കോ .. ? " "അതൊക്കെ വേണമെന്ന് എനിക്കും തോന്നാറില്ല . അല്ലെങ്കിലും വായിച്ചിട്ടും സിനിമ കണ്ടിട്ടും നമ്മൾ എന്ത് നേടാനാണ് , രാജ് എപ്പോഴുമങ്ങനെയാണ് ചോദിക്കുക .. " അപ്പോഴേക്കും നന്ദയോട് ഏതോ മരുന്ന് വാങ്ങാനാവശ്യപ്പെട്ട് സിസ്റ്റർ ഐ സി യു വിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു . അവൾ മരുന്നിന്റെ സ്ലിപ്പുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു . " നന്ദ സുകുമാരൻ അല്ലേ അത് ? " പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് യദു തിരിഞ്ഞു . തന്റെ തൊട്ടടുത്ത റൂമിലെ സന്ദീപാണ് . തന്നെ പോലെ മരണത്തെ കാത്തുകിടക്കുന്നവൻ . വായനയും പാട്ടുകളും അവനു ഭ്രാന്താണ് . അത്രയും ആർത്തിയോടെയാണ് ഓരോ പുസ്തകവും അവൻ വായിച്ചു തീർക്കാറു . ചെവിയിൽ ഹെഡ് സെറ്റില്ലാതെ അവനെ ആരും കണ്ടിട്ടുമുണ്ടാവില്ല . ഗസലുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അവൻ മറ്റൊരു ലോകത്തായിരിക്കും . "നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം ? " യദു ആകാംക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി . "എന്റെ സീനിയറായിരുന്നു . മാധവിക്കുട്ടി എന്നാ കോളേജില് എല്ലാവരും വിളിക്കാറ് . അത്രയും ആളുകളെ അടുപ്പിച്ചുപ്പിടിക്കുന്ന എഴുത്താണവരുടെ .. കോളേജിൽ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ നടത്തിയതും , മ്യൂസിക് ക്ലബിൽ എന്നും പരിപാടികൾ ഓർഗനൈസ് ചെയ്തതും നന്ദ ആർട്സ് സെക്രട്ടറി ആയിരുന്ന ടൈമിലാ .. ഞാനൊക്കെ അന്ന് ഇവരുടെ വലിയ ഫാനായിരുന്നു . സീനിയറായിട്ട് പോലും പോയി പ്രൊപ്പോസ് ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . ഒക്കെ ഓരോ സമയം ... " ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ആശുപത്രിയുടെ മുന്നിലുള്ള ചെറിയ പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ അരികിലെ ചെറിയ തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന നന്ദയെ കണ്ട് യദു നടത്തം പതുക്കെയാക്കി . നന്ദ എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നു അവളുടെ മുഖം പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട് . കണ്ണിനു ചുറ്റും കറുപ്പ് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു . ഇത്രയും ദിവസത്തെ ആശുപത്രി അലച്ചിൽ അവളെ ആദ്യത്തെ ദിവസം കണ്ടതിൽ നിന്നും ക്ഷീണിതയാക്കിയെന്നു തോന്നുന്നു . യദു അവളുടെ അടുത്ത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചെന്നിരുന്നു . അവൻ തന്റെ കയ്യിലുള്ള പുസ്തകം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി വെച്ചു . "വായിച്ചപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിലേക്ക് വളരെയാഴത്തിൽ പടർന്നുകയറിയ ഒരു പുസ്തകമാണ് .. തനിക്കിത് തരണമെന്ന് തോന്നി . " നന്ദ ആ പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്തു . "എം ടി യുടെ മഞ്ഞു .. വായിക്കുംതോറും പിടിമുറുക്കുന്ന പുസ്തകം തന്നെയാണ് . "മരണം ഒരു രംഗബോധമില്ലാത്ത കോമാളി" തന്നെയാണ് . " യദു ഉറക്കെ ചിരിച്ചു . "നമ്മളെല്ലാം ഓരോന്ന് കാത്തിരിക്കുന്നവരല്ലേ നന്ദ . നടക്കാൻ സീറോ ചാൻസുള്ള പലതിനെയും ഇന്നു നടക്കും നാളെ നടക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു കാത്തിരിക്കുമ്പോ നമ്മളനുഭവിക്കുന്നൊരു സുഖമുണ്ട് . അങ്ങനെയൊന്നില്ല എന്ന് സമ്മതിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതെയതെന്നെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചു ജീവിക്കാൻ നമ്മള് റെഡിയാവണതും അതുകൊണ്ടാണ് . " "യദു വിനു മരിക്കാൻ മടിയാവുന്നുണ്ടല്ലേ ..! ആരെങ്കിലും വന്നെന്നെ കൊന്നുതരുന്നത് പലപ്പോഴും ഞാൻ സ്വപ്നം കാണാറുണ്ട് . യദുവിന്റെ സ്ഥാനത്തു ഞാനായിരുന്നെങ്കിൽ .. " നന്ദ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . "എനിക്കും മരിക്കണമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസം വരെ . ഓരോ ദിവസവും ഞാനെഴുന്നേൽക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് . പക്ഷേ ഇപ്പോഴെന്തോ ജീവിക്കാൻ തോന്നുന്നു . ഓരോ രാത്രിയും ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ഞാനാലോചിക്കുന്നത് പിറ്റേന്ന് നന്ദയോടെന്തു സംസാരിക്കുമെന്നാണ് . " അത്രയും പറഞ്ഞു തീർന്നതും യദു നിശബ്ദനായി . നന്ദയെ നോക്കാനാകാതെ അവൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി . കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് അവരിരുവരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല . "അതിനുമാത്രം നമ്മുടെയിടയിൽ എന്താണെന്നു എനിക്കറിയില്ല . നന്ദ വിവാഹിതയാണെന്നും ഞാൻ മരിക്കാനുള്ള ദിവസങ്ങൾ എണ്ണിതീർച്ചപ്പെടുത്തിയവനാണെന്നും എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം . " യദു അവിടെ നിന്നെഴുന്നേറ്റു . " നമുക്ക് പിന്നെ കാണാം നന്ദ . " " ഇല്ല, യദു .. നമ്മളിലിനി കാണില്ല . " നന്ദയും അവിടെ നിന്നെഴുന്നേറ്റു . "ചില കാത്തിരുപ്പുകളാണ് ജീവിതം . നാളെയും ഞാനിവിടെ നിനക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുപ്പുണ്ടാകും . " യദു അതിനുള്ള ഉത്തരം കാക്കാതെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു . ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- യദു പതിവിലും നേരെത്തെ നന്ദയെ തിരഞ്ഞു റൂമിൽ നിന്ന് ആശുപത്രി കോറിഡോറിലേക്ക് ഇറങ്ങി . കാത്തിരിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞയിടത്തു അക്ഷമനായി കാത്തിരുന്നെങ്കിലും നന്ദ എത്തിയില്ല . യദു നന്ദയുടെ ഹസ്ബന്റിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തെത്തി . അതുവഴി സിസ്റ്റർ പാസ് ചെയ്തപ്പോൾ യദുവിനെ കണ്ടു ഒരുനിമിഷം നിന്നു . "ആ കുട്ടി പറഞ്ഞില്ലേ , അവര് ഇന്നലേ വൈകുന്നേരം പോയി . അവരുടെ ഹസ്ബന്റിനു വിദേശത്തു ചികിൽസിക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ശരിയായിട്ടുണ്ടെന്നു .. " യദു വേച്ചു പിന്നിലേക്ക് മാറി . ബന്ധങ്ങളുടെ കണ്ണുപൊത്തിക്കളിയിൽ താൻ വീണ്ടും തോറ്റിരിക്കുന്നു . തിരിച്ചു റിസപ്ഷന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ , കൗണ്ടറിലിരിക്കുന്ന ദിവ്യ യദുവിനെ വിളിച്ചു . "ഇപ്പോ ഞങ്ങളിവിടെ കുറച്ചുപേരുണ്ടെന്നു ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലാലോ .. " യദു മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . "ഇതാ .. ഇത് ആ കുട്ടി ഡിസ്ചാർജ് ആവും നേരം തന്നെ ഏൽപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണ് . " അവർ ഒരു പൊതിയെടുത്തു യദുവിന്‌ നേരെ നീട്ടി . ആശുപത്രി വരാന്തയിലെ ചെയറിൽ ഇരുന്നു യദു അത് തുറന്നു . താനിന്നലേ സമ്മാനിച്ച " മഞ്ഞു " നന്ദ തിരിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു . യദു ആ പുസ്തകം ഇരിക്കുന്ന ചെയറിൽ തന്നെ വെച്ച്‌ എഴുന്നേറ്റു . താൻ ഓരോ നിമിഷവും തോറ്റുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നു യദുവിന് തോന്നി . അവൻ മൊബൈലിലെ കലണ്ടർ തുറന്നു . ഡോക്ടർമാരുടെ ഭാഷയിൽ തനിക്കിനി പരമാവധി മുപ്പത് ദിവസം കൂടെ ജീവിക്കാം . "യദു .." ദിവ്യയുടെ വിളിയിൽ യദു തിരിഞ്ഞുനോക്കി . "താൻ ഈ പുസ്തകം വരാന്തയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകരുത് . നന്ദ ഇത് എന്നെ ഏൽപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തു എന്തോ ഒരു പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞിരുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു . അടുത്തിരിക്കുന്ന രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ മാത്രമേ അടുപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ എന്നില്ലാലോ .. " അവൾ യദുവിന്റെ കയ്യിൽ പുസ്തകം തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു റിസെപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു . യദു വെറുതെ പുസ്തകം ഉള്ളിലേക്ക് മറിച്ചു . .ആദ്യത്തെ താളിൽ കറുപ്പ് ചായപ്പെൻസിൽ കൊണ്ട് നന്ദ കുനുകുനാ എഴുതിയിരിക്കുന്നു . "യദു , നിങ്ങളെ പറ്റി ഞാനൊന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല . എന്നെ പറ്റി നിങ്ങളും . തീർത്തും അവിചാരിതമായാണ് നമ്മൾ നമ്മളിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെട്ടത്‌ . ഒരാളെ പരിചയപ്പെടുകയെന്നാൽ അയാളുടെ സാഹചര്യങ്ങളും ,ജീവിതവും അറിയുകയെന്നാണെങ്കിൽ നമ്മളിനിയും പരിചയപ്പെട്ടിട്ടില്ല . പക്ഷേ ,എനിക്ക് നിന്നെയും നിനക്ക് എന്നെയും അറിയാം . പുസ്തകങ്ങളുടെയും സിനിമകളുടെയും ലോകവുമായി നടന്ന ഇരുപത്തിയൊന്നുകാരിയെ കെട്ടിയിട്ടത് എന്തിനും ഏതിനും ലാഭവും ബിസിനസ്സും മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന കോർപ്പറേറ് ലോകത്തിലേക്കായിരുന്നു . രാജിന് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ബിസിനെസ്സുകളിലെ ലാഭം കുറഞ്ഞ ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം . പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളോട് സമരസപ്പെട്ടു വരുമ്പോഴാണ് , പൊരുത്തപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് വീണ്ടും ഞാനായിരുന്നെന്നു ഓർമിപ്പിച്ചു നിന്നെ ഞാൻ കാണുന്നത് . ഇനിയും ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നാൽ പഴയ എന്നിലേക്ക് ഞാൻ തിരിച്ചുപ്പോയെന്നു വരും . " മഞ്ഞു " വിമല ടീച്ചറുടെ കാത്തിരിപ്പാണ് . ഞാനത് നിന്നെ തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നു . ഒരിക്കലും സാധ്യതയില്ലാത്ത മറ്റൊരു കണ്ടുമുട്ടലിന്റെ പ്രതീക്ഷകളെനിക്കില്ല . എങ്കിലും അങ്ങനെയൊന്നു സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴുള്ള എന്റെ ചങ്ങലക്കുരുക്കുകളിൽ നിൽക്കുമ്പോഴായിരിക്കരുത് അതെന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കും . നന്ദ . " പുറത്തു മഴ ചാറി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . റോഡ് സൈഡുകളിൽ നിന്നെല്ലാവരും ആശുപത്രി വരാന്തകളിലേക്ക് കയറി നിൽക്കുന്നു . പക്ഷേ കനത്ത ഇടിവെട്ടോട് കൂടിയൊരു വലിയ മഴ യദുവിന്റെ മനസ്സിലന്നേരം പെയ്തുതോർന്നിരുന്നു . "നന്ദ .. നിന്നെ കാത്ത് ഞാനിരിക്കുന്നു . അല്ല ,ഈ വലിയ ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരരികിലിരിക്കുന്ന നിന്റെ കൂടെ ഞാനിരിക്കുന്നു . എന്റെയുള്ളിലെ ശ്വാസം നിന്റെയരികിലേക്ക് അഴിച്ചുവിടുന്നു ." അങ്ങ് ദൂരെ മഞ്ഞുപെയ്യുന്ന ദേശത്തിൽ നന്ദയുടെ കണ്ണ് മെല്ലെ തുടിച്ചു . " ശിശിരത്തിലും ചിലയിലകൾ കൊഴിയാൻ മടിച്ചു മരങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കാറുണ്ട് , ഞാനും നീയുമെന്നപ്പോലെ ! " ✍️ നന്ദ 🌟 Shared Story 🌟
1.2k views
1 days ago
#

📔 കഥ

പൊരുത്തം *********** "ഉമ്മീ ഉപ്പച്ചിയെവിടെ...' അപ്പുറത്ത് ഉണ്ടല്ലോ...' എന്താ മോളേ കാര്യം "ഉമ്മി ഇങ്ങു വാ.... എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്... ഉമ്മറത്തു ഇരിക്കുന്ന ഉപ്പയുടെ അടുത്തെത്തി .. ഉപ്പച്ചീ.. . ങ്ങളും കൂടി കേൾക്കാനുള്ളതാണ്... വരൂ . "'എന്താ അനു കാര്യം... എന്തിനാ ഒരു മുഖവുര..പറ.. "'ആകെ സങ്കടം മുഖത്തു തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടല്ലോ .. "'ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് നിങ്ങൾക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നരുത്... എന്റെ കൂടെ നിൽക്കണം. നീ കാര്യം പറ അനു... "'അത്.. "'ഈ വിവാഹം നമുക്ക് വേണ്ട ഉമ്മീ .. എനിക്ക് ഇനി അഭിനയിക്കാൻ വയ്യ "'.. "നീ എന്താ ഈ പറയുന്നേ...' തലയ്ക്കു വെളിവില്ലേ...' നിനക്ക് നിശ്ചയിച്ചു ഉറപ്പിച്ച വിവാഹം വേണ്ടെന്നു വെക്കാൻ ഇതെന്താ കുട്ടിക്കളി ആണോ... നീ തമാശ കളിക്കല്ലേ മോളേ... ഉമ്മീടെ ടെ ശബ്ദം ഇടറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "'തമാശ അല്ല...' ആലോചിച്ചു എടുത്ത തീരുമാനം ആണ്. വയ്യ ഉമ്മീ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ. ഒരുപാട് ആയി ഇപ്പോൾ തന്നെ. എന്റെ കണ്ണീരു കാണാൻ ആണോ നിങ്ങൾക്കു ആഗ്രഹം .. " പറഞ്ഞു മുഴുവൻ ആകുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "'ന്റെ കുട്ടിക്ക് എന്താ പറ്റിയത്... എന്താ നിനക്ക് ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ എന്നോട് പറ.... "'ഞാൻ എല്ലാം പറയാം ഉമ്മീ എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചോളു... അനു പറയാൻ ഒരുങ്ങിയതും ഫോൺ... "'ഇക്ക "' ഫോൺ എടുക്കാൻ അവൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.. ഉമ്മിയെ ഏല്പിച്ചു "'ഉമ്മ സംസാരിക്കൂ... ഫോൺ എടുത്തതും. !'നീ എവടെ പോയി കിടക്കുവാ... എത്ര നേരമായി ബെല്ലടിക്കുന്നു.. വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നീ കച്ച കേട്ടി ഇറങ്ങിയിരിക്കാണോ. എന്ത് മലമറിക്കുന്ന നിനക്ക് അവിടെ.. വല്ലാത്ത ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു ആ ശബ്ദത്തിൽ... "മോനെ ഇത് അനുവല്ല "" ഉമ്മിയായിരുന്നോ ... അവൾ എവിടെ ഉമ്മീ ., "'മോനെ അവൾ ഇവിടെ കിടന്നു കരയുന്നു...എന്താ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പ്രശ്നം... "'ഒന്നുല്ല്യ ....' അത് ഒരു സൗന്ദര്യ പിണക്കം ആണ്. അത് കാര്യമാക്കണ്ട... 'ഉമ്മ ഫോൺ കൊടുക്കൂ.. "'മോനേ...' അവൾ ഫോൺ എടുക്കാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. "എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് നീ എങ്കിലും പറ.. "'അത്... അവളുടെ രണ്ടു ഫോട്ടോ ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പിൽ കണ്ടു. അത് നീക്കം ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞതിന് ആണ് ഈ പുകില്. "'ഉമ്മീ ...' എന്റെ ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യം മറ്റുള്ളവർക്ക് കാഴ്ച വസ്തു ആകുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല... അവൾ എനിക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ്... 'എന്റെ ലോകം ചെറുതാണ് അവൾ അവിടെ ഒതുങ്ങണം എനിക്ക് അതാണ് ഇഷ്ടം.. അതും പറഞ്ഞു അവൻ ഫോൺ വെച്ചു... എല്ലാം കേട്ട് നിന്ന ഉമ്മ അവളുടെ നേരെ കയർത്തു.. "'നാണമില്ലല്ലോ ഈ ചെറിയൊരു പ്രശ്നത്തിന് പിരിയണം എന്ന് പറയാൻ... ' നീ എന്തറിഞ്ഞിട്ട് ആണ്. അവനെ പോലെ ഒരു ചെറുക്കൻ നിന്റെ ഭാഗ്യമാണ്. നിന്റെ എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും അവൻ സാധിച്ചു തരുന്നുണ്ട്.. പണത്തിനു പണം. ഫോൺ. വസ്ത്രം. അങ്ങനെ എല്ലാം. അവനു ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നീ ചെയ്യാൻ പോയിട്ടല്ലേ... മേലിൽ അവന്റെ കുറ്റോം പറഞ്ഞു എന്റെ അടുത്ത് വന്നേക്കരുത്... "ഉമ്മീ... ' ഞാൻ.... ഞാനൊന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ... ഒരു അവസരം പോലും കൊടുക്കാതെ ഉമ്മ തുടർന്നു... പെണ്ണ് ആയാൽ എപ്പോഴും ഒതുങ്ങി ജീവിക്കണം. തമാശയിൽ കൂടി പോലും നീ പറയാൻ പാടില്ലാത്ത വാക്കുകൾ ആണ് പറഞ്ഞത്... ഭർത്താവിന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ പുറത്തു കടക്കുന്ന ഭാര്യ അവളുടെ നടത്തത്തിലെ ഓരോ അടിയിലും മലക്കുകൾ (മാലാഖ )അവളെ ശപിക്കും എന്നാ... മാത്രമല്ല.. ദൈവത്തിന്റെ ശാപം ഇറങ്ങുന്ന സമയം ആണ് വിവാഹ മോചനം. എന്നേക്കാൾ അറിവില്ലേ നിനക്ക്... വീണ്ടും വീണ്ടും ഉമ്മി ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "'നീ ഒരു പെണ്ണാണ്... "' കുഴപ്പം എന്നും പെണ്ണിനാണ്... എതിർത്തു പറഞ്ഞാൽ അഹങ്കാരം പ്രസവിക്കാത്തവൾ മച്ചി അങ്ങനെ ഒരുപാട് പേരുകൾ.... "നീ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ.. ? ഭർത്താവ് ആയി ഇനിയും അംഗീകരിചില്ലേ... ? അതോ ഇനി മറ്റാരെങ്കിലും ഉണ്ടോ നിന്റെ മനസ്സിൽ.. ? ചോദ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് നിരത്തി.. എല്ലാം കേട്ടിരുന്ന ഉപ്പ ഉമ്മിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അതോടെ ഉമ്മ നിശബ്ദയായി.. "'അവൾക്കു പറയാനുള്ളത് ഒന്ന് കേട്ടിട്ടു പോരേ. ' നിന്റെ സാരോപദേശം.. "'മോള് പറ "' "ഉപ്പാ... ' 'ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടു ധ്രുവങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആളുകളാണ്...' ഇക്കാന്റെ സങ്കൽപങ്ങൾക്ക് ഒത്തുള്ള ഒരു ഭാര്യ ആകാൻ എനിക്ക് ഈ ജന്മം സാധിക്കില്ല. ഫോട്ടോ വെച്ചത് വഴക്കിനു ഒരു ചെറിയ കാരണം. മാത്രമാണ് . "'ഇത്രയൊക്കെ പറയാൻ മാത്രം എന്താ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ "' വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചിട്ടു മാസങ്ങൾ അല്ലെ ആയുള്ളൂ.. "'അതെ.. അവൾ തുടർന്നു... നാളിതുവരെ എനിക്ക് വന്ന മാറ്റങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചോ ഉമ്മീ .. കളിച്ചും ചിരിച്ചും നടന്നിരുന്ന ഞാൻ ഇപ്പൊ മനസ്സ് തുറന്നു ചിരിക്കാറില്ല. എന്റെ കണ്ണീരു കാണുന്നത് തലയണ മാത്രമാണ്. "ഉറക്കെ ചിരിക്കരുത് എന്നാണ് ഇക്കാന്റെ കല്പന..' 'എന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിൽ വന്ന മാറ്റം കണ്ടിരുന്നോ..? എന്റെ ഇഷ്ട നിറങ്ങൾ ഏതാണെന്നു കൂടി ഞാൻ മറന്നു.. 'ഞാൻ ഏതു വസ്ത്രം ധരിക്കണം എന്നും ഏതു ചെരുപ്പ് ധരിക്കണം എന്നും എങ്ങനെ കഴിക്കണം. എങ്ങിനെ ഇരിക്കണം. എങ്ങിനെ കിടക്കണം തുടങ്ങി എന്റെ എല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത് ഇക്കയാണ് . മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിക്കാനും .. ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാനും ആൺ സുഹൃത്തുക്കളോട് സംസാരിക്കാനും എനിക്ക് പേടിയാണ്. ചുറ്റും ഇക്കാന്റെ കണ്ണുകളാണ്..." എന്നും എപ്പോഴും കുറ്റങ്ങൾ മാത്രം. എന്റെ ശരികൾ എപ്പോഴും ഇക്കാന്റെ മനസ്സിൽ തെറ്റുകളാണ്. എന്റെ ലോകം ചുരുങ്ങുകയാണ്. എന്റെ ലോകം ഒരുപാട് മാറിപ്പോയി. ഒരു നല്ല വാക്ക് കേൾക്കാൻ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഇഷ്ടങ്ങളും എല്ലാം മാറി... അല്ല ഞാൻ മാറ്റി എന്ന് വേണം പറയാൻ ഞാൻ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല... കളിപ്പാവ ആകാൻ എനിക്ക് കഴിയാത്തതു കൊണ്ടാണ്. "ഇക്കനോട് എനിക്ക് ഏറെ കടപ്പാടുണ്ട്...' എന്റെ ന്യൂനത കുറെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു തന്നതിന്. "ഇനി വയ്യ ഉമ്മീ ....' നിറങ്ങൾ ഇല്ലാതെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ കാണാൻ. എനിക്ക് ഞാൻ ആയിട്ട് ജീവിച്ചാൽ മതി. എത്രയാന്നു വെച്ചാ ഈ അഭിനയം... നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞിട്ടല്ല.. കുടുംബ ജീവിതത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച അത്യാവശ്യം ആണ്. 'പക്ഷെ.. ' ഇങ്ങനെ അടിച്ചു ഏൽപ്പിച്ചാൽ ഏതു പെണ്ണിനാണ് അത് സഹിക്കാൻ കഴിയുക.. സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ മാറ്റിവെച്ചിരുന്നു ഞാൻ ഒരു പെണ്ണാണെന്നും.. നിശ്ചയിച്ചു ഉറപ്പിച്ച വിവാഹം വേണ്ടാന്ന് വെച്ചാൽ എനിക്ക് സമൂഹം അഹങ്കാരി എന്നും. തന്നിഷ്ടകാരി എന്ന് ഓമന പേര് ഇടുമെന്നും അറിയാം.. 'ഒരു നല്ല ജീവിതം എനിക്ക് ഉണ്ടാകുമോ എന്നറിയില്ല...' എനിക്ക് ആരുടെ മുന്നിലും വിശദീകരണം കൊടുക്കേണ്ട. നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അല്ലാതെ..' "ആരും എന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ...' എന്നെ ഞാനാക്കിയതും സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചതും നിങ്ങളാണ്. എനിക്കൊരു ജീവിതം ഇല്ലെങ്കിൽ അതിനു വിധിയെയോ ദൈവത്തെയോ പ്പഴിക്കില്ല. ഉപ്പച്ചിയുടെ മോളായി കഴിഞ്ഞോളാം ഞാൻ. നിങ്ങൾക്കൊരു ഭാരം ആകില്ലെങ്കിൽ. "മോളെ...' പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഉപ്പയുടെ മാറത്തേക്കു വീഴലും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... കലങ്ങിയ അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി ഉപ്പച്ചി പറഞ്ഞു. " എന്റെ മോൾക്ക്‌ നല്ലൊരു നാളെ ഉണ്ടാകും..' നമുക്ക് അതിനു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാം... "" ,***** സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് കടിഞ്ഞാൺ ഇട്ട് നിറമില്ലാത്ത ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവർക് വേണ്ടി സമർപ്പിക്കുന്നു *ശുഭം *
1.5k views
1 days ago
#

📔 കഥ

ഞാൻ മാലയിൽ നിന്നും താലി മാറ്റി ഒരു മഞ്ഞച്ചരടിലേക്കു കോർത്തിടുമ്പോൾ ചന്ദ്രേട്ടന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നപ്പോ പോലും പിടിച്ചു നിന്ന ആളാ... പക്ഷെ ഇപ്പൊ.. "സുമേ നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീവിതം തെറ്റായി പോയി എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? താലിമാല പോലും... " "അങ്ങനെ എനിക്ക് തോന്നിയതായിട്ടു ചന്ദ്രേട്ടൻ കരുതുന്നുന്നുണ്ടോ, പിന്നെ ഫീസ് കൊടുക്കാതെ മോളെ ക്ലാസ്സിനു പുറത്താക്കിന്നു ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോ...തല്ക്കാലം ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ.. മോളാണെങ്കിൽ നമ്മളെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ടാന്നു കരുതിയാവും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്നാലും പത്താം ക്ലാസ്സല്ലേ, ക്ലാസ്സ്‌ പോയാ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ, പിന്നെ വാടകയും കൊടുക്കേണ്ട സമയമായി... "മ്മ് "ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി ചന്ദ്രേട്ടൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.. എന്നാലും കരയുകയാണെന്നു അമർത്തിപിടിച്ച തേങ്ങലുകളിൽ നിന്നും വ്യക്തമാകുന്നുണ്ട്... * * * * * * * ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ആലോചന വന്നപ്പോ അച്ഛന് വേറൊന്നും നോക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.. അത്രയ്ക്ക് കുടുംബസ്നേഹിയാണ് അതുകൊണ്ട്തന്നെ എന്നെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്നു അച്ഛന് അറിയാരുന്നു.. അത് ശരിയായിരുന്നു പെണ്മക്കള് മാത്രമുള്ള എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒരു മോനായിരുന്നു.. അനിയത്തിമാരുടെ കല്യാണത്തിനോ വീട്ടിലെ മറ്റു വിശേഷങ്ങൾക്കോ ഏട്ടൻ അച്ഛനെ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിയിച്ചിട്ടില്ല.. ചന്ദ്രേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളും ചന്ദ്രേട്ടനായിരുന്നു നോക്കിയത് അവിടെ അച്ഛനില്ലാത്തതിന്റെ കുറവൊന്നും അനിയത്തിമാരെയും അനിയനെയും അറിയിച്ചിട്ടില്ല.. ആകെയുള്ള വീട് പണയം വച്ചും, എന്റെ കുറച്ചു സ്വർണം വിറ്റും രണ്ടു പെങ്ങമ്മാരുടെയും കല്യാണം ആർഭാടമായി നടത്തി.. അനിയൻ ഏറ്റവും ഇളയതായിരുന്നു അവനെ പഠിപ്പിച്ചു... അവനിപ്പോ ബാങ്ക് മാനേജർ ആയി.. അതുകൂടാതെ പെങ്ങമ്മാരുടെ ആദ്യത്തെ പ്രസവം...അവരുടെ വീടെടുക്കൽ.. ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരുത്തിയില്ല, കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടാലും മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ അമ്മയുടെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും തല താണുപോകരുതെന്നു ചന്ദ്രേട്ടന് നിര്ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.. അതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടായി.. അവര് ഏട്ടന്റെ ജീവനായിരുന്നെങ്കിലും പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വച്ചതു ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളായിരുന്നു.. അതിനു അവരോ ഞാനോ പരിഭവം കാണിച്ചിട്ടുമില്ല.... അതിനിടയിൽ അമ്മ മരിച്ചു അന്നും എല്ലാരേം ചേർത്തുപിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും, എല്ലാത്തിനും ഓടി നടന്നതും ഏട്ടൻ തന്നെ... അനിയന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അവനു വേറെ വീട് വയ്ക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്, ദൂരെയൊന്നും പോവേണ്ടെന്നു കരുതി വീടിനോടു ചേർന്നുള്ള പതിനഞ്ചു സെന്റ് സ്ഥലം അവന്റെ പേരിൽ എഴുതി കൊടുത്തത്... അതായിരുന്നു കുടുംബത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ തുടക്കം... പെങ്ങമാരോട് ആലോചിക്കാതെ കൊടുത്തതിനു അവര് വീട്ടിൽ വന്നു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി അവസാനം ആ പതിനഞ്ചു സെന്റിലെ തെങ്ങിന്റെയും പ്ലാവിന്റെയും ആദായം ചന്ദ്രേട്ടനും ഞാനും തനിച്ചു തിന്നതിന്റെ കണക്കും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോ ഏട്ടൻ ശരിക്കും തകർന്നുപോയി.. ഒടുവിൽ ഉള്ള വീടും സ്ഥലവും പെങ്ങമ്മാർക്ക് വീതിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് ഞങ്ങളുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ചന്ദ്രേട്ടൻ അവിടിന്നിറങ്ങി... തിരികെ അടക്കാനുള്ള ലോണിന്റെ കടലാസും, ഡ്രെസ്സും മാത്രം എടുത്തിറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ ഇളയ പെങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് തടഞ്ഞു നിർത്തി ബാഗ് മുഴുവൻ വലിച്ചിട്ടു പരിശോധിച്ചു, മരിച്ചുപോയ അമ്മയുടെ വിലപിടിപ്പുള്ള എന്തെങ്കിലും എടുത്തിട്ടുണ്ടോന്നു... കുറച്ചു ദൂരെ മാറി ഒരു വാടക വീടെടുത്തു...ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിക്കണം.. മക്കളെ ആരും ഇറക്കി വിടാത്ത സ്വന്തം വീട് ഉണ്ടാക്കണം എന്നൊക്കെ സ്വപനം കാണുന്നതിനിടയിലാണ് പെട്ടെന്നൊരു നെഞ്ചു വേദന വന്നു ഏട്ടനെ ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത്... ഒരു മൈനർ അറ്റാക്ക്.. പെങ്ങമ്മാരേയും അനിയനെയും കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ആരും വന്നില്ല ഒടുക്കം ബാക്കിയുള്ള ഉള്ള സ്വര്ണമെല്ലാം വിറ്റും, എന്റെ അച്ഛന്റെ സഹായത്തോടും കൂടി ആശുപത്രി ചിലവും മറ്റും നടത്തി രോഗം ഭേദമായി ആശുപത്രി വിട്ടു...പക്ഷെ ഡോക്റ്ററുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ചന്ദ്രേട്ടന് കുറെ നാളത്തെ റസ്റ്റ്‌ വേണമായിരുന്നു.. അതോടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും താളം തെറ്റി.. അവസാനം താലിമാല വിൽക്കുന്നിടം വരെയായി കാര്യങ്ങൾ... ഞാൻ ഒരു ജോലിക്ക് ശ്രമിക്കട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു... ഞാൻ തോറ്റുപോയല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞു.. പിന്നെ ജോലിയുടെ കാര്യം ചോദിക്കനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കില്ലായിരുന്നു....ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്നും കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിതം കെട്ടിപ്പൊക്കിയ മനുഷ്യനാരുന്നു...പക്ഷെ അതിന്റെ അടിത്തറ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു... ആ സ്നേഹത്തിനു വിള്ളല് വീണപ്പോഴാണ് ഏട്ടൻ തളർന്നുപോയത് ... * * * * * * * * "ചന്ദ്രേട്ടാ.. ചന്ദ്രേട്ടാ... ആരും ഇല്ലേ ഇവിടെ... " ഗോപിയേട്ടനോ കയറി ഇരിക്കൂ, ഞാൻ ഏട്ടനെ വിളിക്കാം, എന്താ വിശേഷിച്ചു... കഴിഞ്ഞ മാസം എന്റെ കഷ്ടപ്പാട് കേട്ടിട്ട് ഇവിടത്തെ ആള് മൂന്നു ലോട്ടറി ടിക്കറ്റ് എടുത്തിരുന്നു... അതിലൊന്നിനാ മോളെ ഒന്നാം സമ്മാനം.. ക്രിസ്മസ് ബമ്പർ... ആറു കോടിയാ... ചന്ദ്രനും രക്ഷപെട്ടു കൂടെ ഞാനും... ദൈവമേ.... ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണോന്നു ഒന്ന് നുള്ളി നോക്കി, അല്ല സത്യം തന്നെ... നാളുകൾക്കു ശേഷം മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരിയുമായി ചന്ദ്രേട്ടനും,കൈയിൽ ചുരുട്ടിപിടിച്ച ടിക്കറ്റും.. ആര് തോല്പിച്ചാലും ദൈവം തോൽപ്പിക്കില്ല എന്ന് ഞാൻ പറയാറില്ലേ എന്നും ചോദിച്ച് ചന്ദ്രേട്ടനെന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു... വിൽക്കാൻ വേണ്ടി എടുത്തു വച്ച മാലയിൽ താലികോർത്തു ദൈവത്തിന് മുന്നിൽ വച്ച് വീണ്ടും എന്റെ കഴുത്തിൽ ഇട്ടു തന്നു... എന്നിട്ടെന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു പെണ്ണെ ഇനി നിനക്കും മക്കൾക്കും വേണ്ടി എനിക്കൊന്നു ജീവിക്കണമെന്ന്.....
3.5k views
1 days ago
#

📔 കഥ

°•꧁.🔥 FULL PART🔥. ꧂°•. എടീ മാളൂട്ടി നീ എന്താ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ എടുക്കാഞ്ഞേ ... നീ വിളിക്കുമ്പോൾ ഫോൺ എടുക്കാൻ ഞാൻ നിന്റെ ആരാ.... എന്താടി മാളു നീ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ... ഞാൻ ഇനി ഇങ്ങനെയാ... നീ പോടാ... നീ പോയി നിന്റെ ഫ്രണ്ട് അമ്മുവിനോട് മിണ്ട്.... നിനക്ക് അവൾ ആണല്ലോ വലുത്... ഞാൻ നിന്റെ ആരും അല്ലല്ലോ.... എന്താ മാളു... നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി... അവൾ എന്റെ Best ഫ്രണ്ട് അല്ലെ... നിനക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ... പിന്നെ എന്താ കുഴപ്പം... കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലന്നേ... നീ പോയി അവളോട് മിണ്ടിക്കോ... എന്നോട് മിണ്ടാൻ വരണ്ടാ.... നീ കാര്യം മാളൂട്ടി ... ഞാൻ അതിന് നിന്നോട് എന്താ തെറ്റ് ചെയ്തേ... ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടാൻ... നീ ഒന്നും ചെയ്തില്ലടാ... എനിക്കാണ് തെറ്റ് പറ്റിയത്... ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിച്ചത് തെറ്റ് ആയി പോയി... നീ എന്നെ ഒരിക്കലും ചതിക്കില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചത് തെറ്റ് ആയി പോയി... ഞാൻ അറിയാത്ത ഒരു കാര്യവും നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇല്ലാ എന്ന് കരുതിയതും തെറ്റ് ആയി പോയി... എടി മാളുട്ടി നീ ഇത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ... എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.... നിനക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവില്ലടാ... ഞാൻ ഇന്നലെ എത്ര നേരം നിന്നെ നോക്കി ബീച്ചിൽ ഇരുന്നു... നീ അവിടെ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നത്... നിന്നെ എത്ര പ്രാവശ്യം ഫോൺ വിളിച്ചു... അപ്പോഴൊന്നും നിനക്ക് ഫോൺ എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ലല്ലോ... കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീ ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു... നീ അമ്മുവിന്റെ കൂടെ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞ്... നിന്നേയും കാത്ത് അവിടെ ഇരുന്ന ഞാൻ പൊട്ടത്തി ആയില്ലേ... നിനക്ക് അമ്മു തന്നെയാ നല്ലത്... ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു തന്നേക്കാം... എടി മാളു നീ കാര്യം എന്താണ് എന്ന് അറിയാതെ വെറുതെ ഓരോന്ന് വിളിച്ചു പറയരുത് ... നീ ഒന്നും പറയണ്ടാ... എനിക്കൊന്നും കേൾക്കുകയും വേണ്ടാ... കെട്ടടത്തോണം മതിയായി... മാളു നീ ഇത് കേട്ടിട്ട് പോയ മതി... മാളു അമ്മുവിന്റെ അച്ഛന് സുഖമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മു വിളിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു...നീ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരുന്നു... അതാ ഫോൺ എടുക്കാഞ്ഞേ... ഇനി നീ പൊയ്ക്കോ... ഏട്ടാ... വേണ്ടാ അമ്മു നീ പൊയ്ക്കോ... ഒരു കാര്യത്തിന് പിണങ്ങാൻ വന്നേക്കാ... ഏട്ടനോട് അല്ലാതെ വേറെ ആരോടാ എനിക്ക് തല്ല് കൂടി പിണങ്ങാൻ ആരാ ഉള്ളത്.... ഏട്ടാ എങ്ങനെ ഉണ്ട് അമ്മുവിന്റെ അച്ഛന്... ഇപ്പൊ കുഴപ്പമില്ല മാളു... എന്താ പറ്റിയത് ഏട്ടാ... മാളു അവളുടെ അച്ഛന് വയറുവേദന വന്നതാ... ആ ഇപ്പോ എവിടാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണോ അമ്മു... അതെ മാളു... എന്ന നമ്മുക്കൊരുമിച്ച് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം...ആ പോവാം മാളു... മാളു നിന്റെ പിണക്കമൊക്കെ മാറിയോ... മാറിയല്ലോ ഏട്ടാ... ഞാൻ ഏട്ടന്റെ മാളൂട്ടി അല്ലേ... ഏട്ടന്റെ മാത്രം മാളൂട്ടി... അല്ല നീ എന്റെ മാളൂട്ടി അല്ല... എന്റെ മാളൂട്ടി എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊന്നും വർത്താനം പറയില്ല... എന്റെ പൊന്നോ അപ്പോഴും പിണങ്ങിയോ ഏട്ടൻ... ഞാൻ ഒന്ന് ഏട്ടനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കൻ പറഞ്ഞതല്ലേ... എനിക്ക് അറിഞുടെ എന്റെ ഏട്ടനെ... എന്റെ ഏട്ടൻ പാവമല്ലേ... ആ മനസ്സിൽ ഞാൻ അല്ലാതെ വേറെ ഒരാളും ഇല്ലാ എന്ന് എനിക്കറിയാം... മാളു മതി സോപ്പ് ഇട്ടത്... ബാക്കി നമ്മുക്ക് നാളെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ സംസാരിക്കാം... ഇപ്പൊ നീ ഫോൺ വെച്ചിട്ട് നിന്റെ അമ്മയേ ഒന്ന് സഹായിക്ക് ... ശെരി സാറേ... ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാം ഏട്ടാ... ഒക്കെ മാളു... നീ ഫ്രീ ആവുമ്പോൾ വിളി... ശെരി ഏട്ടാ...
7.7k views
1 days ago
#

📔 കഥ

The Last Night കഥ full part *https://sharechat.com/profile/sufaidsufu* 💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖 ഇന്നും നേരത്തെ ആണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും പുറത്തേക്കുള്ള ലൈറ്റ് ഓഫായത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ.. ഇന്നത്തെ ദിവസവും വളരെ വൈകിയാണ് വീട്ടിലെത്തിയെതെന്ന് എനിക്കി ഏറെക്കുറേ ബോധ്യമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ആരുമറിയാതെ , കൂടുതൽ ശബ്ദമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ , ബൈക്ക് ഞാൻ പോർച്ചിലേക്ക് തള്ളിക്കേറ്റി . ഒപ്പം കോലായിലേക്ക് ഒരു പൂച്ചയേ പോലെ പതിയെ കേറിയടുത്ത ഞാൻ , വാതിലിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തള്ളി നോക്കി !! ഭാഗ്യം വാതിൽ അവൾ ലോക്ക് ചെയ്യാത്തതു കൊണ്ട് ഇന്ന് മുറ്റത്തു കിടക്കേണ്ടി വന്നില്ല ! എങ്കിലും ഇനി ഒട്ടും താമസമുണ്ടാവില്ല ഇങ്ങനെ പോയാൽ ചിലപ്പോ കിടക്കേണ്ടിയും വരും.. ഹ്.. മ് !! " നേരെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറിച്ചെന്നെങ്കിലും അവളെ മുറിക്കാത്തെങ്ങും കണ്ടില്ല. ചുറ്റിലുമൊന്ന് നോക്കി തിരിയുമ്പോഴേക്കും പിറകിൽ വാതിലിനു ലോക്ക് വീണിരുന്നു. " ആനി ..!! " പിന്നെ തലയിണ കൊണ്ടോ മറ്റെന്തോ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടോ ഉള്ള നല്ല ഒന്നാന്തരം ഭ്രാന്തനടിയായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് വാ തുറന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും , ഒരു വാക്കു പോലും മിണ്ടാതെ അവൾ ചാടി വീണു മെത്തയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി കമഴ്ന്നു കിടന്നു.. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ മെല്ലെ ഞാൻ അവളുടെ കാലിനടുത്തേക്ക് ഒരബദ്ധത്തിൽ പോയതേ ഓർമയുള്ളൂ.. അത്യാവശ്യം ബലത്തിൽ കാലുമടക്കി നിവർത്തിയാഞ്ഞു വയറ്റത്തൊരു തൊഴിയും തന്ന് അവൾ മുഖം മറച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. " ഹൊ..ഇന്നിപ്പോ ഞാനിവിടെ തന്നെ കിടന്നു പോകുമല്ലോ ആനീ.? " ശ്വാസമാഞ്ഞു കഴിച്ച് വയറിനെ മുറുകിയ വേദനയിൽ ഞാനവളോട് ചോദിച്ചു ! "ഹാ... ഇന്ന് നിങ്ങൾ താഴെത്തന്നെ കിടന്നോ.. അതാ ഇനി നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത്.. അല്ലെങ്കി ഇനിയും തൊഴിക്കും ഞാൻ അങ്ങട് മാറിനിൽക്ക് മനുഷ്യാ..! അതോടെ ഒന്നെനിക്കി മനസ്സിലായി ഞാനിന്ന് ഈ തറയിൽ തന്നെ കിടക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് , ഉറപ്പായതെന്തെന്നാൽ അവളെന്നെ ആ നിമിഷം അവളുടെ അടുത്തു നിന്നും തള്ളിമാറ്റി !! നമുക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കാൻ പാറ്റോ.. ഞാൻ വീണ്ടും പതിയെ അവളോടടുത്ത് ബെഡ്‌ഡിൽ കയറി ഇരുന്നു , പെട്ടന്ന് കിടന്നിടത്തൂന്ന് എഴുന്നേറ്റു അവളൊരൊറ്റ നിൽപ്പ്..! "നിങ്ങളിന്നെന്നോടെന്താ മനുഷ്യാ.. രാവിലെ ഇവിടുന്നു പോകുമ്പോൾ പറഞ്ഞതെന്നോർമ്മയുണ്ടോ.? "ഇല്ല ഓർമ്മയില്ല" "എന്നാലേ... മുഖത്തേക്ക് നോക്ക് മനുഷ്യാ... എനിക്കി ഒരു ഓർമ്മക്കുറവും ഇല്ല നിങ്ങള് വൈകിട്ട് വന്നാ ഇന്ന് സിനിമയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകാമെന്നും പുറത്തെവിടെന്നേലും ഫുഡ് കഴിക്കാമെന്നും , ഇതൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ട് ആരും അറിയാതെ രാത്രി നമുക്ക് വയനാട് കയറാമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വീരവാദം വിട്ടത് ആരായിരുന്നു..? അതുകൊണ്ട് ഞാനിന്നു നമുക്ക് കഴിക്കാൻ ഇവിടെ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല.. എന്നിട്ടിപ്പൊ വെറുതേ ആളെ കൊതിപ്പിച്ചിട്ട് ഒന്നും ഓർമ്മയില്ലാന്ന് പോലും.." "ഹയ്യോ... ഞാനതു മറന്നു പോയല്ലോ ആനി.. നീ ഒന്ന് ക്ഷമിക്കി മുത്തേ..."ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു തുടുത്ത അവളുടെ കവിളിൽ ഒന്നു കിള്ളി നോക്കാൻ വേണ്ടി അടുത്തതും അവളതാ മറ്റെന്തോ കൊണ്ട് എറിയാനൊരുങ്ങുന്നു. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല കിട്ടിയ കടിയും കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്കു ഓടിച്ചാടിക്കയറി വാതിലടച്ചു..!! കുളി കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോളവൾ നേരത്തെ കടിച്ച പാട് മുഖത്ത് അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. പല്ലും കടിച്ച് അതും തടവി അവളെ നോക്കിയപ്പോ , അവളങ്ങനെ തന്നെ ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന് കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. "അതേ... ഈ സമയത്ത് ഇനി സിനിമയൊന്നും കാണാൻ കഴിയത്തില്ല പക്ഷേ... കാണാൻ വയനാട് അതവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും.! പിന്നെ ഫുഡ്..! അത് നിന്റെ താല്പര്യം പോലെ പോകുമ്പോഴോ വരുമ്പോഴോ കഴിക്കാം. ആദ്യം മാറ്റേണ്ടത് നിന്റെ ഈ ദേഷ്യമാണ് അതൊന്നു മാറുമായിരുന്നെങ്കിൽ നമുക്കൊന്നവിടം വരേ ആരുമറിയാതെ പോയിട്ടു വരാം.. എന്താ.. നീ തയ്യാറല്ലേ.? ആണെങ്കിൽ പോവാം ഇല്ലെങ്കിൽ ഭാവം മാറ്റെണ്ട അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നോട്ടെ.. എനിക്കെന്താ..?" കുറച്ചു കലിപ്പ് നിറഞ്ഞ ഭാവത്തിലും സ്വരത്തിലും ഞാൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു നിർത്തി . "ശെരിക്കും..!!" ഇരുട്ടത്ത് ബൾബ് പ്രകാശിച്ച പോലെ അവളുടെ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളും , പല്ലിളിച്ചു കാട്ടിയ അളിഞ്ഞ ചിരിയും, മൊത്തത്തിൽ ഒരു സന്ദോഷത്തിന്റെ ഭാവമാറ്റവും കണ്ടപ്പഴേ മനസ്സിലായി അൽപ്പം ദേഷ്യം കാണിക്കുമെങ്കിലും ഇതൊക്കെ ഇവളുമാരുടെ അടവാണെന്ന് കാര്യം സാധിക്കാനുള്ള ഒടുക്കത്തെ അടവ് "എങ്കിൽ വന്നപ്പൊ പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ നിങ്ങക്കിത്" "ഹാ... വായ് തുറക്കാൻ നേരം കിട്ടീട്ടു വേണ്ടേ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയാൻ പിന്നെയാ വന്നപ്പൊ..! നിന്ന് ചിണുങ്ങാതെ പോയി ഡ്രെസ്സ് മാറ്റടി ..!! തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങവേ.. അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളിൽ ബലമായി പിണഞ്ഞിരുന്നു. ആഞ്ഞൊരുവലിയിൽ അവളെന്നെ മാറോടണച്ച് കൈ കൊണ്ടവൾ പതിയെ മുടിയിൽ വിരലോടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ അധരങ്ങൾ സ്നേഹത്താൽ എന്നധരങ്ങളെ ഗാഢമായി പുണരുന്നാനിമിഷം എന്റെ ശ്വാസം അല്പമൊന്ന് നിലച്ചു. നെഞ്ച് പട പടാ മിടിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ രണ്ടും പതിയെ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. അവളെനിക്കി തരുന്ന ആദ്യത്തെ ചുംബനം..!!! "കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇന്നേക് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു എന്നിട്ട് ഇന്നാദ്യമായിട്ടാ... അതും ഈ രാത്രി തന്നെ ഇവൾക്ക് വയനാട് കയറണമെന്ന വാശി. ചെറിയൊരു മറവി കാരണം അവളുടെ വായിക്കാത്തുള്ളതും കേട്ട് പോരാത്തതിന് തൊഴിയും കൊണ്ട്...ഹ്..മ് ഓരോന്നും പറഞ്ഞു ആഗ്രഹം കൊടുത്തിട്ട് നമ്മൾ മറന്നു പോയാലും ഇവള്മാര് ചിലരൊക്കെ അതൊന്നും അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും മറക്കില്ല കേട്ടോ.. ഇനി എന്തൊക്കെ തന്നെ ആയാലും നമ്മള് ഇതൊക്കെ സാധിച്ചു കൊടുക്കുമെന്ന് ഇവർക്ക് നല്ല പോലെ അറിയാം , അതാണ് ഇവർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്ത് കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത് തന്നെ..!! "ആനീ.. നീയാ ജാക്കറ്റ് എടുത്തോ.. ആവശ്യം വരും." "വേണ്ട അതിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടാവുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ലാ..." " ഓഹോ.. എന്നാലേ ഞാനൊരെണ്ണം എടുക്കുവാ നിനക്കാവശ്യം ഇല്ലേലും എനിക്കാവശ്യമുണ്ട് വഴിയേ നിനക്കത് മനസ്സിലായിക്കോളും.. കഷ്ട്ടിച്ചു ശബ്ദമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ മുറിയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി , പതുക്കെ ബൈക്ക് കുറച്ചു ദൂരം വരെ തള്ളിയതിനു ശേഷം അതിൽ കയറി ഇരുന്നു സ്റ്റാർട്ടാക്കിയതും , പിന്നെ എന്നേം അവളേം കൊണ്ട് ബൈക്ക് വളരെ ആവേശത്തോടെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു. "ഏട്ടാ...നമുക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം അതായിരിക്കും ബെസ്റ്റ് ഇപ്പൊ ആയാൽ ഞാൻ വെറുതേ വാളുവെച്ചു അലമ്പാക്കും അതുറപ്പാ അതുകൊണ്ടാ.." മറുത്തൊന്നും പറയാതെ മറുപടിയായി ഞാനൊന്നു മൂളി. ചുരത്തിനു മുകളിലെ നേരിയ മഴച്ചാറലിൽ നനഞ്ഞെങ്കിലും ബൈക്ക്‌ ഒരു ചായക്കടയുടെ അടുത്തു നിർത്തി അവിടെ ഇറങ്ങി രണ്ടു ചായ പറയുമ്പോൾ വഴിയോരത്ത് മാറി നിന്ന അവൾ തണുത്ത് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു"കാഴ്‍ചയിക്കി പാവം തോന്നുമെങ്കിലും അവളെന്നോടി്ത മൊഴിയുന്നതിനു മുന്നേ നേരത്തെ ഞാനവളോട് പറഞ്ഞിരുന്നെന്ങ്കിൽ അത് വളരെ നന്നായിരുന്നേനെ.." മനസ്സിലോരോന്നും ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി അവളെ നോക്കുന്നതിനൊപ്പം മറ്റു പലരും ഞങ്ങളെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളതൊന്നും അറിയാതെ ചായയും കുടിച്ചു അവിടെത്തന്നെ നിപ്പായിരുന്നു .. °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° രാത്രി..!! പോരാത്തതിന് മഴ , കൂടെ ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണ് ഇത്രെയും തന്നെ മതിയല്ലോ ആൾക്കാർക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ, ഒരുകൂട്ടം പേരാണെങ്കിൽ അവളെ തന്നെ അടിമുടി കണ്ണെടുക്കാതെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ടേ നിന്നു , ഒരുമാതിരി ആദ്യമായിട്ട് പെണ്ണുങ്ങളെ കാണുന്നത്‌ പോലെ.. എന്നാൽ കഴിയുന്ന മറുത്തൊരു തുറിച്ചു നോട്ടത്തിലൂടെ ഞാനവരെ തന്നെ നോക്കി, ചായയുടെ കാശും കൊടുത്ത് അവളോട് കയറാനും പറഞ്ഞ്, കാതടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും വണ്ടി അവിടെ നിന്നും സ്റ്റാർട്ടാക്കി ഞങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് ശരവേഗം കുതിച്ചു പാഞ്ഞു. നേർത്ത മഴപ്പാളികളെ വെല്ലുവിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന നേരമത്രയും ഇടുപ്പിലൂടെ അവളെന്നെ പിടിച്ചിരുന്നുവെന്നല്ലാതെ.. ആ നിമിഷമൊന്നും കൂടുതലായി അവളെന്നോടൊന്നും തന്നെ മിണ്ടിയതേ ഇല്ല ! പിറകിലിരുന്നവളുടെ തുമ്മലും ചീറ്റലും കൊണ്ട് വണ്ടി നിന്നത് എട്ടാം ചുരത്തിനു മുകളിലായിരുന്നു. "ഡീ.. നിനക്കെന്താ.. നിന്റെ ആരെങ്കിലും ചത്തോ..?" പിന്തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളെ പിന്നിൽ നിന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട്. "ഇത്രയും ദൂരം ഈ രാത്രിയിൽ ഇക്കണ്ട മഴയൊക്കെ കൊണ്ട് വന്നിട്ട് നിന്റെ മുഖത്ത് എന്താടീ ഒരു ശോകം..? നല്ല ആവേശമായിരുന്നല്ലോ വീട്ടിന്ന് ഇപ്പൊ എന്താടി.. നിന്റെ മോന്ത ഇങ്ങനെ വാടി നിൽക്കുന്നത് കാണാൻ വേണ്ടി ആയിരുന്നോ ഇങ്ങോട്ടേക്ക കെട്ടിയെടുക്കാൻ വാശി പിടിച്ചത് "അതൊന്നും അല്ല ഏട്ടാ.. എനിക്കീ..അല്ലേൽ വേണ്ട" "ഹ..പറയെടോ.." "ഹ്..മ്... പറയാം ഏട്ടാ ഓരോ സ്ത്രീക്കും സ്വന്തമെന്ന് പറയാനും , ലാളിക്കാനും ,ചേർത്തു കൊണ്ടു നടക്കാനും അവർക്ക് അവരുടേതായ ഒരു വലിയ ആഗ്രഹം ഉണ്ടാവാറുണ്ട് സന്ദോഷത്തിന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു ലോകം ജീവിതത്തിൽ ഇന്നോളം കിട്ടാവുന്നതിലേക്കും വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം , ആ ഒരു ലൈഫ്... അത് എത്ര മനോഹരമായിരിക്കും അല്ലേ..? പലരിലും ഞാനത്‌ കണ്ടിട്ടുണ്ട് അപ്പൊ മുതൽ ഞാൻ വളരെ അസ്വസ്ഥതയാണ് അവരിലെ ആ സന്തോഷം എന്നിലേക്കെന്നാ എന്ന ധാരണയിൽ കുതിർന്ന ഒരു മന്ദത എന്നോടൊപ്പമെന്നും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.. "ആഹാ...ഇത്രേയുള്ളോ ഇതിനാണോ നീ മുഖം വീർപ്പിച്ചിങ്ങനെ നിൽക്കുന്നെ എല്ലാത്തിനും അതിന്റെതായ സമയമുണ്ടഡോ ആനീ.. താനിപ്പോ മറ്റൊന്നും കരുതി ബേജാറാവണ്ട നോക്കിയേ..ഇപ്പൊ നമുക്ക് സമയം വളരേ കുറവാ പുലരും മുൻപ് വീട്ടിലെത്താനുള്ളതാ നീ മറന്നോ..? ഒൻമ്പതാം വളവിലേ കാറ്റിനേയും തണുപ്പിനേയും സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെന്നെ പിന്നിലിരുന്ന് മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു. നേരിയ മൂടൽ മഞ്ഞിനുള്ളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോളും അവളുടെ പിടിമുറുക്കം എന്നിൽ നിന്നും അയഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. "ആനി ഇറങ്ങ് നീയെന്താ ഉറങ്ങാണോ..?" ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിറുത്തി ഇപ്പുറത്ത് വന്നു നിന്നു കൊണ്ട് ദൂരെ കാഴ്ചകൾ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ തണുത്ത കൈകൾ എന്നെ ബലമായി പിണഞ്ഞിരുന്നു. മഴ കൊണ്ടു വന്ന കോട കൊണ്ടും കാഴ്ചകൾ എല്ലാം തന്നെ രാത്രി ആയത് മൂലം കൂടുതലായി ഒന്നും തന്നെ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. അതിന്റെ ഒരു പരിഭവം അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു ! കോടമഞ്ഞു മൂടിയത് കൊണ്ട് പരിസരമൊന്നും വ്യക്തമല്ല. ദൂരെ ഇറക്കം ഇറങ്ങുന്നതും കയറിവരുന്നതുമായ വാഹനങ്ങളുടെ നേരിയ വെളിച്ചം ഒരു നേർത്ത മങ്ങലിൽ കാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് റോഡരികിൽ ഇരുന്നതും തോളത്തു തലചായിച്ഛ് അവളെന്റെ അടുത്തേക് ചേർന്നിരുന്നു ! അവളോടടുത്തിരിക്കുന്ന ആ ഓരോ നിമിഷവും അവൾ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവളുടേതായ ആഗ്രഹങ്ങളും, താല്പര്യങ്ങളും,സങ്കടങ്ങളും ,സങ്കൽപ്പങ്ങളും എല്ലാം ചെറിയ ആവേശത്തോടെയും വിശമത്തോടെയും അവൾ വിവരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. " പോവാം.. സമയം ഒരുപാടായെന്നു തോന്നുന്നു.".കവിളത്തൊരു മുത്തം തന്നവൾ എണീറ്റു നിന്നു കൊണ്ട് എന്നോടായി പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നുവെങ്കിലും ആനി അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും അകഴ്ത്തിയിരുന്നു.. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി തിരിക്കുമ്പോൾ നേരിയ മഴത്തുള്ളികൾ എന്റെ കണ്ണിലേക്കുപാറിയതും എതിരെ നിന്നും വാഹനങ്ങൾ അതിവേഗത്തിൽ എന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോൾ , ഭയങ്കര ശബ്ദത്തോടെ ഒരു കാർ അവിടെ നിന്നും ഉടൻ തന്നെ പെട്ടന്നാ മഞ്ഞിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയതിനൊപ്പം മറ്റുവാഹനങ്ങൾ അതിനു പുറകേ ഓരോന്നോരോന്നായി ഇടിച്ചു കേറി വന്നതെല്ലാം നിമിഷനേരങ്ങൾ കൊണ്ടു മാത്രമായിരുന്നു. "ആനീ... നീയെവിടെഡോ..? ആനി..!! വാ കയറ് പോവാം മഴ പൊടിയുന്നുണ്ട്.." അവള് നിന്നിടത്തേക്ക് ഒതുക്കുന്നകൂട്ടത്തിൽ മൂടൽ മഞ്ഞിനുള്ളിൽ എന