ShareChat
click to see wallet page

ୱେବ୍ ସିରିଜ୍: ଅଭିମାନିନୀ Season 1 | Episode 6: ରକ୍ତ, ଲୁହ ଏବଂ ଶେଷ ସତ୍ୟ (Blood, Tears, and the Ultimate Truth) ନିର୍ଜନ ସମୁଦ୍ର କୂଳ (ରାତି ୯ଟା) (ଅନନ୍ୟା ରାଗିକି ଏକା ଏକା ବାଲିରେ ଚାଲୁଛନ୍ତି। ଚାରିଆଡ଼େ ଅନ୍ଧାର। କେବଳ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଶୁଣାଯାଉଛି। କିଛି ଦୂରରେ ୩-୪ ଜଣ ମଦ୍ୟପ ଯୁବକ ବସିଥିଲେ। ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଏକା ଦେଖି ସେମାନେ ପିଛା କଲେ।) ଗୁଣ୍ଡା ମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ - "ଆରେ ମ୍ୟାଡମ୍! ଏତେ ରାତିରେ ଏକା ଏକା କୁଆଡେ? ଆସନ୍ତୁ ଆମ ସାଙ୍ଗରେ..." (ଅନନ୍ୟା ଡରିଗଲେ କିନ୍ତୁ ସାହସ ସଞ୍ଚୟ କରି କହିଲେ—) ଅନନ୍ୟା: "ମୋ ରାସ୍ତାରୁ ହଟିଯାଅ, ନହେଲେ ଭଲ ହେବନି!" (ଜଣେ ଗୁଣ୍ଡା ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ହାତ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା। ଅନନ୍ୟା ଚିତ୍କାର କଲେ, "ଆରଭ!!" ହଠାତ୍ ଅନ୍ଧାର ଭିତରୁ କେହି ଜଣେ ଦୌଡ଼ି ଆସି ସେହି ଗୁଣ୍ଡାକୁ ଏକ ଶକ୍ତ ଗୋଇଠା ମାରିଲେ।) (ସେ ଆରଭ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ନିଆଁ ଜଳୁଥିଲା। ସେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ପିଟିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କ ହାତରୁ ରକ୍ତ ବାହାରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଅଟକି ନଥିଲେ।) ଆରଭ: (ଗର୍ଜନ କରି) "ମୋ ଅନନ୍ୟାକୁ ଛୁଇଁବାକୁ ସାହସ କେମିତି କଲ?" (ଗୁଣ୍ଡାମାନେ ପଳାଇଲେ। ଆରଭ ହାପୁଥିଲେ। ଅନନ୍ୟା ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ଆରଭଙ୍କ ରକ୍ତାକ୍ତ ହାତ ଧରି ପକାଇଲେ।) ଅନନ୍ୟା: "ଆପଣ ପାଗଳ ହେଇଗଲେଣି? ଏତେ ରକ୍ତ ବାହାରୁଛି!" ଆରଭ: (ଝାଟକା ମାରି ହାତ ଛଡ଼ାଇ) "ମୋର କିଛି ହେଇନି। ତମେ କାହିଁକି ଏକା ଆସିଲ? ଯଦି ତମର କିଛି ହୋଇଯାଇଥାନ୍ତା, ମୁଁ ବଞ୍ଚି ପାରି ନଥାନ୍ତି ଅନନ୍ୟା!" ହୋଟେଲ୍ ବାର୍ (ରାତି ୧୧ଟା) (ଘଟଣା ପରେ ଅନନ୍ୟା ରୁମ୍‌କୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ଆରଭ ବାର୍‌ରେ ବସି ଏକା ଏକା ମଦ ପିଉଛନ୍ତି। ଭୟ, ରାଗ ଏବଂ ଦୁଃଖ ତାଙ୍କୁ ଘାରିଛି।) ଆରଭ: (ନିଜକୁ ନିଜେ) "ମୁଁ ତାକୁ ରକ୍ଷା କଲି... କିନ୍ତୁ ସେ ରୋହନର। ମୋର ଆଉ କିଛି ଅଧିକାର ନାହିଁ।" (ଅତ୍ୟଧିକ ମଦ ପିଇ ସେ ଟଳମଳ ହୋଇ ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ରୁମ୍ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।) ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ରୁମ୍ ବାହାରେ (ଆରଭ କବାଟ ବାଡେଇଲେ। ଅନନ୍ୟା କବାଟ ଖୋଲିଲେ। ଆରଭଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ସେ ଚମକି ପଡ଼ିଲେ।) ଅନନ୍ୟା: "ଆରଭ? ଆପଣ ପିଇଛନ୍ତି?" ଆରଭ: (ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ବସିପଡ଼ି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ) "ମତେ କ୍ଷମା କରିଦିଅ ଅନନ୍ୟା... ପ୍ଲିଜ୍। ସେଦିନ ସେ ଫଟୋଗୁଡ଼ାକ ମିଛ ଥିଲା... ମୁଁ ଜାଣିବା ବେଳକୁ ବହୁତ ଡେରି ହୋଇଯାଇଥିଲା। ମୁଁ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜକୁ ଘୃଣା କରୁଛି। ମୁଁ ତମକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ... କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣେ ତମେ ରୋହନକୁ ଭଲ ପାଅ।" (ଅନନ୍ୟା ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲେ। ଆରଭଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଧାର ଧାର ହୋଇ ବୋହୁଥିଲା।) ଆରଭ: "ରୋହନ ଭଲ ପିଲା... ସେ ତମକୁ ଖୁସିରେ ରଖିବ। ମୁଁ ଚାଲିଯିବି ତମ ଜୀବନରୁ... ସବୁଦିନ ପାଇଁ।" (ଆରଭ ତଳେ ପଡ଼ିଯିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ ରୋହନ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଧରି ପକାଇଲା।) ସତ୍ୟର ଉନ୍ମୋଚନ ରୋହନ: "ଆବେ ଗଧ! ସମ୍ଭାଳ ନିଜକୁ।" (ରୋହନ ଆରଭଙ୍କୁ ସୋଫାରେ ବସାଇଲା) ଆରଭ: (ନିଶାରେ) "ରୋହନ... ତୁ ତାକୁ ନେଇଯା। ସେ ତୋର..." ରୋହନ: (ଜୋରରେ ହସି) "ଆରେ ଭାଇ, ମୁଁ ତୋ ପ୍ରେମିକାକୁ କାହିଁକି ନେବି? ମୋର ନିଜର ଗାର୍ଲଫ୍ରେଣ୍ଡ୍ ଅଛି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି।" (ଆରଭ ଏବଂ ଅନନ୍ୟା ଦୁହେଁ ଚମକି ରୋହନକୁ ଚାହିଁଲେ।) ରୋହନ: (ଆରଭଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶାଇ) "ଶୁଣ ମିଷ୍ଟର CEO, ମୁଁ ଅନନ୍ୟାର ପ୍ରେମିକ ନୁହେଁ। ମୁଁ କେବଳ ତାର ସାଙ୍ଗ। ଗତ ୫ ବର୍ଷ ହେଲା ସେ ପ୍ରତିଦିନ କେବଳ ତୋ ପାଇଁ କାନ୍ଦିଛି। ସେ ମତେ ଏଠାକୁ ଡାକିଥିଲା ତୋତେ ଜଳେଇବା ପାଇଁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁ ସତ କଥାଟା ସ୍ୱୀକାର କରିବୁ। ଆଉ ଦେଖ... ତୁ ସ୍ୱୀକାର କଲୁ।" (ଆରଭ ନିଶା ଛାଡ଼ିଗଲା ପରି ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ମୁଣ୍ଡ ଟେକି ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ। ଅନନ୍ୟା କାନ୍ଦୁଥିଲେ।) ଆରଭ: "ଅନନ୍ୟା... ଏ କଥା ସତ?" ଅନନ୍ୟା: (ଲୁହ ପୋଛି) "ହଁ ସତ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏବେ ବି ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ରାଗିଛି। ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।" (ରୋହନ ମୁଚୁକି ହସି ରୁମ୍‌ରୁ ବାହାରି ଗଲା ଏବଂ କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା।) #Manara_Katha #🥰Love... Dil se ! 💞 #💌ପ୍ରେମ ପତ୍ର #Happy_valentines_day

434 ने देखा