ୱେବ୍ ସିରିଜ୍: ଅଭିମାନିନୀ Season 1 | Episode 5: ଈର୍ଷାର ନିଆଁ ଓ ମିଠା ଅଭିନୟ (The Fire of Jealousy and Sweet Acting) ହନିମୁନ୍ ସୁଇଟ୍ (ସକାଳ ୮ଟା) (ଅନନ୍ୟା ରୋହନକୁ ଦେଖି ଖୁସିରେ ଆଗେଇ ଗଲେ। ଆରଭ କବାଟ ପାଖରେ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି।) ଅନନ୍ୟା: "ରୋହନ! ତମେ ଏତେ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚିଗଲ? ଆସ ଭିତରକୁ ଆସ।" (ରୋହନ ଭିତରକୁ ଆସି ଅନନ୍ୟାଙ୍କ କପାଳ ଛୁଇଁଦେଲା।) ରୋହନ: "ତୋ ଫୋନ୍ ଲାଗୁନଥିଲା, ମୁଁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲି। ଏବେ ଦେହ କେମିତି ଅଛି?" ଅନନ୍ୟା: (ଆରଭଙ୍କୁ କଣେଇ ଚାହିଁ) "ତମେ ଆସିଗଲଣି ଯେତେବେଳେ, ମୁଁ ଏକଦମ୍ ଠିକ୍ ହୋଇଯିବି। ଆରଭ ସାର୍, ଭେଟନ୍ତୁ ରୋହନଙ୍କୁ... ମୋର ବେଷ୍ଟ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍ ଏବଂ... ମୋ ଲାଇଫ୍ ଲାଇନ୍ (Lifeline)।" (‘ଲାଇଫ୍ ଲାଇନ୍’ ଶବ୍ଦଟା ଆରଭଙ୍କ କାନରେ ଗରମ ତେଲ ପଡ଼ିଲା ପରି ଲାଗିଲା। ସେ ରୋହନ ଆଡ଼କୁ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଆଖିରେ ନିଆଁ ଥିଲା।) ଆରଭ: "ହାଲୋ ରୋହନ। ମୁଁ ଆରଭ ମହାପାତ୍ର, ଅନନ୍ୟାର ବସ୍।" (ସେ 'ବସ୍' ଶବ୍ଦ ଉପରେ ଜୋର ଦେଇ କହିଲେ) ରୋହନ: (ହସି ହସି ହାତ ମିଳାଇ) "ଓହୋ! ତେବେ ଆପଣ ସେହି 'ଖଡୁସ୍ ବସ୍' ଯାହା ବିଷୟରେ ଅନନ୍ୟା ସବୁବେଳେ କହୁଥାଏ?" (ଆରଭ ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଘୁରିକି ଚାହିଁଲେ। ଅନନ୍ୟା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ହେବାର ଅଭିନୟ କରି କାନ୍ଧ ଟେକିଦେଲେ।) ହୋଟେଲ୍ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ (ସକାଳ ଜଳଖିଆ) (ତିନିଜଣ ଏକାଠି ବସିଛନ୍ତି। ଆରଭ ଏବଂ ରୋହନ ମଝିରେ ଅନନ୍ୟା ବସିଛନ୍ତି। ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ (Cold War) ଚାଲିଛି।) ଆରଭ: (ୱେଟରକୁ ଡାକି) "ଗୋଟିଏ ସାଣ୍ଡୱିଚ୍, ବିନା ଚିଜ୍ (Cheese) ରେ, ଆଉ ବ୍ଲାକ୍ କଫି। ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ଏୟା ହିଁ ଆଣ। ସେ ହେଭି ବ୍ରେକଫାଷ୍ଟ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତିନି।" ଅନନ୍ୟା: "ନା, ଆଜି ମୋର ମୁଡ୍ ବଦଳି ଯାଇଛି।" (ରୋହନ ଆଡ଼କୁ ବୁଲି ପଡ଼ି) "ରୋହନ, ତମେ କଣ ଖାଇବ? ମସଲା ଦୋସା? ମୋ ପାଇଁ ବି ସେୟା ଅର୍ଡର କର, ଆମେ ସେୟାର (Share) କରି ଖାଇବା।" ରୋହନ: "ସିଓର୍ (Sure)! ତୋତେ ତ ମୋ ହାତରୁ ଖାଇବାକୁ ଭଲ ଲାଗେ।" (ଆରଭ ନିଜ କଣ୍ଟା ଚାମଚକୁ ଜୋରରେ ପ୍ଲେଟ୍ ଉପରେ ବାଡ଼େଇଲେ। ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଦୁହେଁ ଚାହିଁଲେ।) ଆରଭ: "ସରି, ହାତରୁ ଖସିଗଲା। ଅନନ୍ୟା, ତୁମର ମେଡିସିନ୍ ଖାଇବାର ଅଛି, ତେଲିଆ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଠିକ୍ ହେବନି।" ଅନନ୍ୟା: "ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁନି ସାର୍, ରୋହନ ଅଛି ତ, ସେ ମୋର ବହୁତ ଭଲ ଧ୍ୟାନ ରଖେ।" ସାଇଟ୍ ଭିଜିଟ୍ (Site Visit) - ସମୁଦ୍ର କୂଳ (ନୂଆ ରିସର୍ଟ ଯେଉଁଠି ତିଆରି ହେବ, ସେ ଜାଗାଟା ବାଲିମୟ ଏବଂ ଟିକେ ଖାଲଢିପ।) ଆରଭ: "ଅନନ୍ୟା, ଏଠି ବାଲି ଅଛି, ତମେ ପଡ଼ିଯାଇ ପାର। ମୋ ହାତ ଧର।" (ଆରଭ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ) ଅନନ୍ୟା: (ଆରଭଙ୍କ ହାତକୁ ଅଣଦେଖା କରି) "ରୋହନ! ମୋ ସ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍ ବାଲିରେ ପଶି ଯାଉଛି। ଟିକେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ?" ରୋହନ: "ଆରେ, ତୁ କହିଲେ ମୁଁ ତୋତେ କୋଳେଇ ନେବି।" (ରୋହନ ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ଅଣ୍ଟାରେ ହାତ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଚାଲିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲା। ଆରଭ ଏ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ସିଧା ଯାଇ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଝିରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଗଲେ।) ଆରଭ: "ମିଷ୍ଟର ରୋହନ, ଏହା ଏକ ଅଫିସିଆଲ୍ ସାଇଟ୍। ବାହାର ଲୋକଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଲାଉଡ୍ (Allowed) ନାହିଁ। ଆପଣ ଦୟାକରି କାର୍ ପାଖରେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ରୋହନ: "କିନ୍ତୁ ଅନନ୍ୟା..." ଆରଭ: (ଚିତ୍କାର କରି) "ମୁଁ କହିଲି ନା! ଏବେ ଅନନ୍ୟା କେବଳ ମୋର ଏମ୍ପ୍ଲୟୀ। ଯାଅ ଏଠୁ!" (ରୋହନ ଅନନ୍ୟାଙ୍କୁ ଇସାରା କରି ହସି ହସି ଚାଲିଗଲା। ଅନନ୍ୟା ଆରଭଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୁଲିଲେ।) ଅନନ୍ୟା: "ଆପଣ ତାଙ୍କ ସହ ଏମିତି କାହିଁକି ବ୍ୟବହାର କଲେ? ସେ ମୋର..." ଆରଭ: (ଅନନ୍ୟାଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଟାଣି ଆଣିଲେ) "କିଏ ସେ? କାହିଁକି ତାକୁ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛ? ତମେ କଣ ଭୁଲିଯାଇଛ ଆମ ଭିତରେ କଣ ଥିଲା?" ଅନନ୍ୟା: (ଆରଭଙ୍କ ଆଖିରେ ଆଖି ମିଶାଇ) "ଥିଲା... ଆରଭ। ଅତୀତ କାଳ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋ ଜୀବନରେ ଅନ୍ୟ କେହି ଅଛନ୍ତି। ଆଉ ଆପଣଙ୍କର କୌଣସି ଅଧିକାର ନାହିଁ ମୋ ଉପରେ ରାଗିବା ପାଇଁ।" (ଅନନ୍ୟା ଝଟକା ମାରି ନିଜକୁ ମୁକୁଳାଇ ନେଲେ ଏବଂ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଆରଭ ସେଇଠି ବସି ପଡ଼ିଲେ, ବାଲି ଉପରେ।) #Manara_Katha #💌ପ୍ରେମ ପତ୍ର #🥰Love... Dil se ! 💞