#बचपन कि यादे 🤗☺️ #हरवलेले लहानपन #लहानपण देगादेवा #लहानपण देगा देवा मुंगी साखरेचा रवा🙂 #😎आपला स्टेट्स ९० च्या दशकातील मुलांचे बालपण हे खऱ्या अर्थाने मैदानी खेळ आणि निखळ आनंदाने समृद्ध होते. आजच्या स्मार्टफोन आणि इंटरनेटच्या युगात हरवलेला तो काळ खरोखरच सुवर्णकाळ होता. त्याकाळी शाळा सुटली की दप्तर फेकून मुले गल्लीत किंवा मैदानात धाव घेत असत. 'लगोरी' हा त्या काळातील सर्वात लोकप्रिय खेळ होता, जिथे सात दगड रचून ते बॉलने पाडणे आणि प्रतिस्पर्धी संघाने चेंडू मारण्यापूर्वी ते पुन्हा रचणे यात एक वेगळाच थरार असायचा. 'विट्टी-दांडू' आणि 'गोट्या' या खेळांनी मुलांमध्ये एकाग्रता आणि अचूक नेमबाजीचे कौशल्य विकसित केले होते. दुपारच्या वेळी 'लपंडाव' किंवा 'शिवणापाणी' खेळताना लपण्यासाठी शोधलेल्या जागा आणि 'राज्य' आल्यावर मित्रांना शोधण्याची धडपड आजही आठवली की चेहऱ्यावर हसू येते. मुलींमध्ये 'सागरगोटे', 'काचपाणी' आणि 'लंगडी' हे खेळ अत्यंत प्रिय होते. पावसाळ्यात कागदी होड्या सोडणे असो किंवा उन्हाळ्यात 'भोवरा' फिरवण्याची स्पर्धा, प्रत्येक ऋतूचा एक वेगळा खेळ असायचा. या खेळांमुळे केवळ शारीरिक व्यायामच होत नव्हता, तर मुलांमध्ये सांघिक भावना, नेतृत्वगुण आणि संकटावर मात करण्याची वृत्ती निर्माण होत असे. ९० च्या दशकातील हे खेळ म्हणजे केवळ मनोरंजन नसून, निस्वार्थ मैत्री आणि मातीशी जोडले गेलेले एक घट्ट नाते होते, ज्याची जागा आजचा कोणताही व्हिडिओ गेम घेऊ शकत नाही.