#📙 നോവൽ പാർട്ട്‌. 20✍️ കുഞ്ഞാമി വീണ്ടും മോളെ കാണാനായി യാത്രതിരിച്ചു ഉള്ളിലെ പ്രാർത്ഥനകളും ആയാണ് ഈ യാത്ര മനസ്സിൽ ഒരേ ചോദ്യം എന്തായിരിക്കും എന്റെ മോളിന്റെ ജീവിതം എന്റെ പൊന്നുമോൾ... മോൾ... കല്യാണശേഷം ഒരാഴ്ച പോലും പിന്നീടാതെയാണ് ഭർത്താവിന്റെ അതിരുകൾ മനസ്സിലാക്കിയത്. ഓരോ ദിവസവും ഗുളികയുടെ നിഴലിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവ്. ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു." ഇത് ഗ്യാസിന്റെ ഗുളികയാണ്." പക്ഷേ ആ ഗുളിക രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഓരോ ഇടവേളകളിലും ആവർത്തിച്ചു വരുമ്പോൾ അവളിൽ വിഷമം വിതരമാവുകയായിരുന്നു. ഒരു രാത്രി പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞിട്ടും ഭർത്താവ് വീട്ടിലെത്തിയില്ല അതിനിടയിൽ വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം വണ്ടിയിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേർ ഭർത്താവിനെ താങ്ങി ഇറക്കുന്നു ചോരയിൽ കുളിച്ച് നിലയിൽ വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും. മോൾ ഓടിപ്പോയി. എന്താണ് സംഭവിച്ചത് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ ആരും മറുപടി പറയുന്നില്ല. ഒരു ശബ്ദം മാത്രം.. നീ ഒച്ച വയ്ക്കല്ലേ ആളുകൾ അറിയും മോൾ ഭർത്താവിനോട് മൊഴിയുന്നു എന്റെ ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ ഞാൻ എന്താണ് ഇതൊക്കെ കാണുന്നത് എന്തിനാണ്. നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇത്രയധികം ഒളിപ്പിച്ചത്. കല്യാണത്തിന്റെ മുമ്പ് പറയാമായിരുന്നില്ലേ. എന്തിനാണ് എന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്തത് രോഗം മാത്രമാണെങ്കിൽ ഞാൻ സഹിക്കും പക്ഷേ വേണ്ടാത്ത വൃത്തികേട് കാട്ടി വന്നാൽ ഞാൻ സഹിക്കില്ല ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല... ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പുറത്തുനിന്ന് ഒരു വിളി... " മോളെ..." ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം. വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞാമിയുടെ മുഖം കണ്ടു. കണ്ണുകളിൽ വാടൽ ചിറകറ്റിയ ഒരു കനൽ ചിരി ഒന്നും ചോദിക്കാതെ അവളെ കാത്തു നിന്നു... മോൾ മനസ്സിലാക്കി - ഉമ്മയെ വഞ്ചിക്കാൻ ആവില്ല. ഉമ്മയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് നുണയെ മറക്കാനാവില്ല. " എന്താ മോൻ ഇന്ന് ജോലിക്ക് പോയില്ലേ.? കുഞ്ഞാമി മോളോട് ചോദിച്ചു. " ഇല്ല ഉമ്മ ഒന്ന് വീണതാണ്. അത്ര വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. " അടുത്ത നിമിഷം മോൾ.ചായ എടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നിൽ ശബ്ദം. മോളെ ഞാൻ ചില കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അതെല്ലാം സത്യമാണോ.? മോൾ വിറച്ചു കയ്യിന്ന് തളർച്ച കയ്യിലിരുന്ന ചായ പാത്രം വിറക്കുണ്ട്... " എന്താണ് ഉമ്മ... ആരാണ് പറഞ്ഞത്... എനിക്ക് സുഖമാണ് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. " നീ വെറുതെ പറയുകയാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. എന്റെ മോൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല ഉമ്മാന്റെ മോൾ സത്യം പറയണം... തുടർന്ന് മോൾ ഉമ്മയോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയേണ്ടി വന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ. ഉമ്മ അവർക്ക് രോഗമാണെങ്കിലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല പക്ഷേ വേണ്ടാത്ത സ്വഭാവമുണ്ട് അത് മാറിക്കിട്ടിയാൽ മതി... ഞാനിത് കണ്ടാ അന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ തീരുമാനിച്ചത് ആയിരുന്നു പക്ഷേ ഉപ്പയുടെ മുഖം അനിയത്തിമാരുടെ മുഖം എന്റെ ഉമ്മാന്റെ മുഖം എല്ലാം കണ്ടു എനിക്ക് ഇവിടെ പിടിച്ചുനിൽക്കണം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി അവർ ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ നേരാവും ഉമ്മ വിഷമിക്കേണ്ട... ഞാൻ ഇവിടം ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടേക്ക് വന്നാൽ എന്റെ അനിയത്തിമാർ ഇരിക്കേണ്ട അവസ്ഥ വരും അത് എനിക്ക് സഹിക്കില്ല... ഉമ്മയും ഉപ്പയും കഷ്ടപ്പെടും... എല്ലാം കുഞ്ഞാമിയുടെ നെഞ്ച് തകർത്തു പക്ഷേ കണ്ണുനീർ പതിച്ചില്ല മനസ്സിൽ മാത്രം കരഞ്ഞു... കുഞ്ഞാമിയുടെ മനസ്സിൽ ചിതറിയത് ഒരിക്കലും വാക്കുകൾ ഒട്ടിച്ചാലും മരുന്നാവാത്ത വേദന. കുഞ്ഞാമി തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മുഖം താഴ്ത്തിയ നിലയിൽ പുറകിലെ അടുപ്പം പോലെ വേദന കണ്ണുനിറഞ്ഞില്ല പക്ഷേ ഉള്ളിൽ മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു... മാസങ്ങളും ദിവസങ്ങളും കഴിഞ്ഞു മോളുടെ സഹനം അതിന്റെ അതിരുകളിലേക്ക് എത്തി അതിനിടയിൽ ആ വാർത്ത.. " മോൾക്ക് വിശേഷം ഉണ്ട് എന്ന് സന്തോഷവാർത്ത " കുഞ്ഞാമിയുടെ കാതിലേക്ക് അതൊരു സ്വപ്നവാക്ക് ആയിരുന്നു പിറവി പിറന്ന ആഗോളത്തിൽ ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ. മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ. മോളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരുന്ന ചടങ്ങ് മനോഹരമായി കുഞ്ഞാമി നടത്തി. റബ്ബേ....ഒരു പൊന്നു മോനെ എന്റെ മോൾക്ക് നൽകണേ എന്റെ ജീവിതം പോലെ ആകരുത് ആ രാത്രി കുഞ്ഞാമി. പാതിരാ രാത്രി ഇരുകൈകൾ ഉയർത്തി റബ്ബിലേക്ക്.... തുടരും. 🌹✍️