#🙏ଜୟ ମା ଦୁର୍ଗା #🙏🏼ଜୟ ମା ଦୁର୍ଗା 🙏🏼 #ଜୟ ମା ଦୁର୍ଗା 🌺🔱🙏 ଜୟ ଜୟ ଦୁର୍ଗା ମାଗୋ ସଙ୍କଟ ତାରିଣୀ । ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ ନାଶକରି ରଖିଲ ଧରଣୀ ।। ଦେବତାଙ୍କୁ ରଖିଣ ଯେ ଭକ୍ଷିଲ ଅସୁର । ଭକ୍ଷକ ଭକ୍ଷିଣୀ ନାମ ଅଟେ ଯେ ତୁମ୍ଭର ।। ସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମ କୀଟ ଆଦି ଚାରିଖାନୀ । ତୁମ୍ଭର ଅଙ୍ଗରୁ ଜାତ ହେଲେ ରୂପ ଘେନି ।। ତେଣୁକରି ତୋର ନାମ ଅଟଇ ଅରୂପା । ପାଇଲୁ ପରମ ଗତି ଜପିଣ ଅଜପା ।। ପ୍ରଥମରେ ଦୁର୍ଗାଦେବୀ ଦ୍ବିତୀୟରେ ଉମା । ଅନନ୍ତ ନାମ ତୋହର ଅପାର ମହିମା ।। ସନ୍ଥଜନମାନଙ୍କୁ ଯେ ତୋହର ସଦୟେ । ଯେସନେ ବାଳୁତ ପୁତ୍ର ଗର୍ଭ ଧରି ମାଏ ।। ତୃତୀୟେ କାତ୍ୟାୟନୀ ଚତୁର୍ଥେ ନାରାୟଣୀ । ପଞ୍ଚମେ ହୋଇଲୁ ମାଗୋ ଶିବର ଘରଣୀ ।। ଷଷ୍ଠରେ କୌମାରୀ ନାମ ସପ୍ତମେ କାଳିକା । ଅଷ୍ଟମରେ ଜୟଚଣ୍ଡୀ ନବମେ ଅମ୍ବିକା ।। ଦଶମେ ବ୍ରହ୍ମାୟଣୀ ଏକାଦଶରେ ପାର୍ବତୀ । ଦ୍ବାଦଶରେ ଯୋଗ୍ନି ତ୍ରୟୋଦଶେ ଭଗବତୀ ।। ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶେ ତ୍ରିପୁରା ପଞ୍ଚଦଶରେ ମଙ୍ଗଳା । ଷୋଡ଼ଶେ କୁମାରୀ ତୁ ସୁରୂପେ ଅବଳା ।। ସତ୍ଯ ସପ୍ତଦଶ ଅଷ୍ଟାଦଶରେ ବଗଲା । ସହସ୍ରେକ ନାମ ତୋର ଅଟେ ମହାମାୟୀ ।। ଦେବଗଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରେ ଥିଲେ ପରା ଦେଇ । ଏଥୁଅନ୍ତେ ସ୍ତୁତି ଯେ କରନ୍ତି ରାମରାୟ ।। ଜୟ ତୁ ଦୁର୍ଗା ମାଗୋ ଅନାଦି ଶୁଭକାୟ । ନମସ୍ତେ କାତ୍ୟାୟନୀ ଅନାଦୀ ମାହେଶ୍ଵରୀ ।। ସତ୍ୟଯୁଗରେ ମହିଷାସୁର ଦର୍ପହାରି । କାଳି ଯେ କରାଳି ମାଗୋ ଅଟୁ ବିକରାଳୀ।। ଶିରରେ ସିନ୍ଦୁର ମାଗୋ ହସ୍ତେ ଜପାମାଳି । ହରଙ୍କ ଘରଣୀ ମାଗୋ କୈଳାସ ମଣ୍ଡଣୀ ।। ବିନ୍ଧ୍ୟଗିରି ବାସିନୀ ଦୂରିତ ନିବାରଣୀ । ଅନନ୍ତ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅସୁର ମାଇଲୁ ।। ଚଉଦ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାମାୟୀ ବୋଲାଇଲୁ । ସୁରାପାନରେ ଯେ ତୁମ୍ଭେ ହୋଇ ମତଭୋଳ ।। ରଣରଙ୍ଗ ସ୍ଥଳେ ମାଗୋ କ୍ରିଡ଼ା ଗତି ତୋର । ଅଯୋଧ୍ୟା ରାଜନ ଦଶରତ ନରପତି । ତାହାର ତନୟ ମୁଁ ଗୋ ଅଟେ ଦାଶରଥୀ ।। ରାଜ୍ୟ ତେଜି ମୁହିଁ ମାଗୋ ହୋଇ ବନବାସୀ । ବଇଦେହୀ ହରାଇଣ ହୋଇଲି ଝିଙ୍ଗାସୀ ।। ସାଗରକୁ ବାନ୍ଧିଲି ମୁଁ ରକ୍ଷବଳ ଘେନି । ସୁବଳୟାରେ ରହିଲି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଲଙ୍କା ଜିଣି ।। କିସ୍କିନ୍ଦା ରାଜନ ଯେ ମୋହର ଦୁଃଖ ଦେଖି । ଋକ୍ଷବଳ ଘେନି ମାଗୋ ସାହା ହେଲେ ଆସି ।। ନାଗଫାଶ ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଅଛି ମୁହିଁ । ଏଥୁ ତ୍ରାହିକର ମୋତେ ଦେବୀ ମହାମାୟୀ ।। ଦେବତାମାନେ ଖଟନ୍ତି ଯାର ଭୃତ୍ୟପଣେ । ମୁଁ କିସ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ବଳବୀର୍ଯ୍ୟ ହୀନେ ।। ନର ବାନରକୁ ମାଗୋ ସଙ୍ଗତରେ ଘେନି । ନଜାଣିଲା ଯୁଦ୍ଧ ମାଗୋ ଆରମ୍ଭିଲି ଆଣି ।। ତୋତେ ସୁମରଣା ଯେ କରଇ ଶଚୀପତି । ସ୍ଵର୍ଗପୁର ସମ୍ପଦେ ଗୋ ସୁଖେ ବିଳସନ୍ତି ।। ତୋତେ ସୁମରଣା ମାଗୋ କରନ୍ତି କୁବେର । ଧନପତି ପଣେ ମାଗୋ ବିଖ୍ୟାତ ସଂସାର ।। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପୁରେ ମାଗୋ ନାମ ସରସ୍ବତୀ । ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଘରେ ମାଗୋ ବୋଲାଉ ପାର୍ବତୀ ।। ଏକ ହସ୍ତେ ଖର୍ପର ମା ’ ଅନ୍ୟ ହସ୍ତେ ଖଣ୍ଡା । ଅନର୍ଗଳ ତେଜ ମାଗୋ ସିଦ୍ଧି ପରଚଣ୍ଡା ।। ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ତୋର ଭୂଷଣ ଶରୀର । ବାହୁରେ ତାଡ଼ ତୋହର ଚରଣେ ନୁପୁର ।। ଏମନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ରୂପକୁ ଧରିଣ ଗିରିଜା । ବିଷ୍ଣୁରୂପେ ମୋହିଲୁ ସମସ୍ତ ଜନପ୍ରଜା ।। ସଙ୍କଟ ତାରିଣୀ ମାତ ଉଦ୍ଧାରିବ ମୋତେ । ବିପତ୍ତି କାଳରେ ମାତ ଡ଼ାକୁଅଛି ତୋତେ ।। ଅଗମ୍ୟାଗଡ଼ର ନାମ ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ । ଅମର ବର ପାଇଛି ବିଶ୍ରବାର ସୁତ ।। ଅଠର ଗଣ୍ଡା କୁମର ତେରଶହ ନାତି । ପାଞ୍ଚଶତ କୋଟିବଳ ଅସଂଖ୍ୟଅଟନ୍ତି ।। ଚଉଦ ଭୁବନ ମଧ୍ୟେ ଅଟେ ନୃପବର । କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପରେ ଅଟେ ବୀରବର ।। ନର ଯେ ବାନର ମାଗୋ ତାର ଭକ୍ଷପାନ । କି ବୁଦ୍ଧି କରିବି ମାଗୋ ବଳବପୁହୀନ ।। ଏମନ୍ତ ଅନେକ ସ୍ତୁତିକଲେ ଦାଶରଥି । ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଲେ ତାଙ୍କୁ ମା ଦୁର୍ଗା ପାର୍ବତୀ ।। ଶ୍ରୀରାମ ସମୀପରେ ବିଜେକଲେ ଯାଇ । ସିଂହର ପୃଷ୍ଠରେ ଚଢ଼ି ଡ଼ମ୍ବରୁ ବଜାଇ ।। କିମ୍ପାଇଁରେ ବାଳବତ୍ସ ଚିନ୍ତାକଲୁ ମୋତେ । କିବା ତୋର ଅଭିଳାଷ କୁହ ମୋ ଅଗ୍ରତେ ।। ଚେତିଣ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ବୋଲୁଛନ୍ତି ବାଣୀ । ଶୁଣ ଗୋ ମାତ ହିମବନ୍ତର ଦୁଲ୍ଲଣୀ ।। ଜଗତରେ ମୋର ଦୁଃଖ କଳନା ନଯାଇ । ମୋହଠାରୁ ଦୁଃଖୀ ମାଗୋ ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ ।। ରାଜପୁତ୍ର ହୋଇ ମାଗୋ ବନବାସ କଲି । କନ୍ଦମୂଳ ଫଳେ ମୁହିଁ ଉଦର ପୋଷିଲି ।। ତୀରଣ ଶଯ୍ୟରେ ମୁହିଁ କାଟୁଥିଲି ଦିନ । ପୁଣି ହିଁ ବିଧାତା ଆଣି ଦେଲା ଏ କଷଣ ।। ଅରଣ୍ୟ ଶୁଣିଲି ମାଗୋ ପିତା ଗଲେ ନାଶ । ନିକ୍ଷତ୍ରୀ ହୋଇଲା ମୋର ଅଯୋଧ୍ୟା ପ୍ରଦେଶ ।। ଭରତ ରାଜ୍ୟରେ ମାଗୋ ନୃପତି ନୋହିଲା । ମୋତେ ଦେବ ବୋଲି ଭାବି ବନକୁ ଅଇଲା ।। ପିତା ସତ୍ୟ ପାଳି ମୁହିଁ ରାଜ୍ୟକୁ ନଗଲି । ଗୋଦାବରୀ ନଦୀତଟେ ବାସ କରିଥିଲି ।। ଏମନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ମୁହିଁ ବଞ୍ଚିଗଲି ଦିନ । ସୂର୍ପଣଖାର ଆଦେଶେ ପ୍ରବେଶି ରାବଣ ।। ମାୟାବି ଦୈତ୍ୟ କୁରଙ୍ଗୀ ରୂପକୁ ଦେଖାଇ । ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜଡ଼ିତ ତାର ହୋଇଥିଲା ଦେହୀ ।। ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରେ ସୀତା ବୋଲେ କୁରଙ୍ଗୀକୁ ଆଣ । ତତକ୍ଷଣେ ଗଲି ମାଗୋ ଧରି ଧନୁର୍ବାଣ ।। ଏଣୁ ବାଣ ବିନ୍ଧନ୍ତେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଡ଼ାକ ଦେଲା । ଏକାକୀ ଦେଖି ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଯେ ନେଲା ।। ଜଟାୟୁ ଓ ହନୁମାନ ବାରତା ଯେ ଦେଲେ । ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତମାନ ମୋତେ ସେ କହିଲେ ।। ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ନାମେ ତାର ଅଟଇ କୁମର । ସ୍ଵର୍ଗପୁରେ ପଶିଣଜିଣିଲା ବଜ୍ରଧର ।। ଦେବ ଦଳନ ରଥରେ ଚଢ଼ି ତିନିପୁରୀ । ସେ ମୋତେ ପେଶିଲା ମାଗୋ ନାଗଫାଶ ଶର ।। ନାଗଙ୍କର ଜ୍ବାଳା ମାଗୋ ସହି ନପାରିଲି । ତେଣୁକରି ମୁହିଁ ମାଗୋ ତୋତେ ଆଶ୍ରାକଲି ।। ଏ ଘୋର ଦୁସ୍ତରୁ ମାଗୋ ପାରିକର ମୋତେ । ଏବେ ଗୋ ତୁମ୍ଭର ଯଶ ରହିବ ଜଗତେ ।। ଆତଙ୍କ ନାଶିନୀ ବାରେ ମୋତେ ଦୟାକର । ଏହି ବର ଆଜ୍ଞା ହେଉ ଶ୍ରୀମୁଖେ ତୁମ୍ଭର ।। ରାବଣକୁ ମାରିଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଘେନି ଯିବି । ଅଯୋଧ୍ୟା ରାଜ୍ୟରେ ଯାଇ ଅଭିଷେକ ହେବି ।। ଏହାଶୁଣି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଲେ ମହାମାୟୀ । ଅସ୍ତୁବୋଲି ମହାମାୟୀ ରାମେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ ।। ଗରୁଡ଼କୁ ମନେ ମନେ ସୁମରିଲେ ରାମ । ରମ୍ୟକ ଦ୍ବୀପରୁ ଜାଣି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବାହନ ।। ଗରୁଡ଼ ଗମନ୍ତେ ନାଗମାନେ ପଳାଇଲେ । ଶ୍ରୀରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବେନି ବନ୍ଧନୁ ଫିଟିଲେ ।। ତୁମ୍ଭର ଚରଣେ ମାଗୋ ଥାଉ ମୋର ଚିତ୍ତ । କହେ ଦୀନ ବଳରାମ ଭକ୍ତ ଆଦିମାତ ।।