அந்தப் பழைய காலை பொழுது அதிகாலைப் பொழுதொன்றில் - என் அடுக்களைச் சன்னல் ஓரம், "சுபிக்... சுபிக்..." எனச் சத்தமிட்டு தூக்கம் கலைத்த தேவதைகள்! தானியப் பருக்கையைத் தட்டிச் செல்ல தாய்மை உணர்வோடு சண்டையிட்டு, முற்றத்து மணலில் குளித்து மகிழ்ந்த முத்துச் சிட்டுகளே... எங்கே போனீர்கள்? வைக்கோல் நாரினை அலகில் சுமந்து வீட்டுக் கூரையில் கூடு கட்டி, கண்ணாடி முன்னின்று தன்னையே கொத்தி காதல் புரியும் சிறு உயிரே! பெண் குருவி முட்டையிட - ஆண் குருவி காவல் காக்கும் அந்த நேசம், இன்று சிமெண்ட் காடுகளில் சிதைந்து போனது ஏனோ? கைபேசிக் கோபுரங்கள் கதிர்வீச்சை உமிழ, உன் மெல்லிய இதயம் தாங்கவில்லை! வயல்வெளி எங்கும் நஞ்சு தெளிக்க, உன் உணவுக் கிண்ணம் காலியானது! மண்ணின் வாசம் மறைந்து - இன்று கான்கிரீட் காடுகள் முளைத்ததால், கூடு கட்ட இடமின்றி - நீ நாடோடியாய் அலைகிறாய்! சங்கிலித் தொடரின் ஒரு கண்ணி நீ... நீ அழிந்தால் - இங்கு பூச்சிகளின் படையெடுப்பு அதிகமாகும்! இயற்கையின் சமநிலை குலையும்போது, மனிதனின் வாழ்வும் கேள்விக்குறியாகும்! உன் சிறு அலகு கொத்தும் தானியம் - வெறும் உணவல்ல, அது இந்த மண்ணின் உயிர்நாடி! இன்னும் காலம் கடந்துவிடவில்லை! நம் வீட்டு பால்கனியில் ஒரு சிறு கிண்ணம்... அதில் கொஞ்சம் தண்ணீரும், சிறு தானியமும்! மரங்களை நடுவோம்... செயற்கை கூடுகளை சுவர்களில் தொங்கவிடுவோம்! உன் மெல்லிய சிறகடிப்பின் சத்தம் - மீண்டும் நம் வீடுகளில் ஒலிக்கட்டும்! சிட்டுக்குருவியே... நீ வெறும் பறவையல்ல, எங்கள் மழலைக்காலத்தின் முதல் சிநேகிதி! உன்னை அழிவிலிருந்து காப்பது - இந்த பூமியை அழிவிலிருந்து காப்பதற்குச் சமம்! இன்றே உறுதி ஏற்போம்... சிட்டுகள் மீண்டும் சிறகடிக்க வழி செய்வோம்! உலக சிட்டுக்குருவிகள் தினம்... #💪ஊக்குவிக்கும் கதைகள் #😅ஈத் மீம்ஸ் கலாட்டா😄 #🌙ஈத் ஸ்டேட்டஸ்💐 #🔥 கோடை வெயில் மீம்ஸ் 😂 #🌙ஈத் முபாரக்🤲