#📰தமிழக அப்டேட்🗞️ #📺அரசியல் 360🔴 #🎙️அரசியல் தர்பார் #🔶பாஜக #🧓பிரதமர் மோடி இந்தியாவில் வணிக ரீதியாகப் பயிரிட அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரே GMO பயிர் 'BT பருத்தி' மட்டுமே ஆகும். சோயாபீன், கடுகு அல்லது கத்தரிக்காய் போன்ற எந்தவொரு உணவுப் பயிர்களையும் இந்தியாவில் மரபணு மாற்றம் செய்து பயிரிட மத்திய அரசு இதுவரை முழுமையான அனுமதி வழங்கவில்லை. இதுவரை நிலவி வந்த கொள்கையின்படி, மரபணு மாற்றப்பட்ட சோயாபீன்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட எண்ணெய் மட்டுமே சுத்திகரிப்பு முறையில் புரதங்கள் நீக்கப்படுவதாகக் கருதப்பட்டு இறக்குமதிக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது. கால்நடைத் தீவனத்திற்காக மட்டும் தட்டுப்பாடு காலங்களில் சோயா மீள் இறக்குமதிக்குத் தற்காலிக அனுமதி வழங்கப்பட்டதுடன், FSSAI விதிகளின்படி 24 வகையான விவசாயப் பொருட்களுக்கு "GMO அல்லாதவை" என்ற சான்றிதழும் கட்டாயமாக்கப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், 2026-ல் அறிவிக்கப்பட்ட இந்தியா-அமெரிக்க வர்த்தக ஒப்பந்தங்களின்படி, இந்திய விவசாயிகளின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு அமெரிக்காவின் GMO சோயாபீனைத் தவிர்த்து வந்த பழைய நிலைப்பாட்டில் இப்போது ஒரு முக்கியமான முரண்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. படத்திலுள்ள வெள்ளை மாளிகை வெளியிட்டுள்ள புதிய வர்த்தக ஒப்பந்த அறிக்கையின்படி, சோயாபீன் போன்றவற்றுக்கு இந்தியா இனி வரி விதிக்காது என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதுவரை GMO சோயாபீனை நேரடியாக இறக்குமதி செய்வதில் பிடிவாதமாக இருந்த இந்தியா, இப்போது "வரி கிடையாது" (Zero Tariff) என்று அறிவித்திருப்பது, அமெரிக்க சோயாபீன் இந்தியச் சந்தைக்குள் தடையின்றி வருவதற்கான கதவைத் திறந்துவிட்டுள்ளது. அமெரிக்காவில் 90% சோயாபீன் GMO என்பதால், இந்த வரி விலக்கு என்பது மறைமுகமாக மரபணு மாற்றப்பட்ட பயிர்கள் உள்ளே வருவதை அனுமதிப்பதாகவே அமையும். வரி இல்லாத அமெரிக்க சோயாபீன் மலிவாகக் கிடைக்கும் போது, மத்திய பிரதேசம் மற்றும் மகாராஷ்டிரா மாநிலங்களைச் சேர்ந்த இந்திய சோயாபீன் விவசாயிகள் பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்திக்க நேரிடும். அமெரிக்காவின் மானியம் அளிக்கப்பட்ட மலிவான சோயாபீன்கள் உள்ளே நுழைந்தால், இந்திய விவசாயிகள் விளைவிக்கும் பயிர்களுக்குக் குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலை (MSP) கூட கிடைக்காது என்பது பெரும் கவலையாக உருவெடுத்துள்ளது. நமது ஜவுளிப் பொருட்களுக்கு அமெரிக்கா 18% வரி விதிக்கும்போது, நாம் ஏன் அவர்களின் சோயாபீனுக்கு 0% வரி அளிக்க வேண்டும் என்ற கேள்வியும், இந்தியாவின் நீண்டகால GMO எதிர்ப்பு நிலைப்பாடு இதனால் கேள்விக்குள்ளாவதும் விவாதமாகியுள்ளது. இந்த அழுத்தத்திற்குப் பின்னால் உலகளாவிய வர்த்தக அரசியலும் உள்ளது. அமெரிக்க சோயாபீன்களின் மிகப்பெரிய வாங்குபவராக இருந்த சீனா, வர்த்தகப் போர் காரணமாகப் பிரேசிலிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டதால், தேங்கியுள்ள தனது கையிருப்புகளை விற்க அமெரிக்காவுக்கு இந்தியா போன்ற ஒரு மிகப்பெரிய சந்தை அவசரமாகத் தேவைப்படுகிறது. மேலும், இந்தியா ரஷ்யாவிடமிருந்து கச்சா எண்ணெய் வாங்குவதைக் குறைத்து அமெரிக்காவிடம் வாங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன், இந்தியப் பொருட்கள் மீதான வரியை அமெரிக்கா 50%-லிருந்து 18%-ஆகக் குறைத்ததற்குக் கைமாறாகவே சோயாபீனுக்கு இந்த வழிவிடப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது. இந்த இறக்குமதியால் ஏற்படும் மிகப்பெரிய ஆபத்து 'மரபணு மாசுபாடு' ஆகும். விநியோகச் சங்கிலியில் இருந்து தப்பும் ஒரு சில GMO விதைகள் இந்திய வயல்களில் தற்செயலாக விழுந்து முளைத்தாலும், அவை குறுக்கு மகரந்தச் சேர்க்கை மூலம் நமது பாரம்பரிய சோயாபீன் ரகங்களுடன் கலந்துவிடும். சோயாபீன் தன்-மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யும் பயிர் என்றாலும், பூச்சிகள் மூலம் பரவும் மகரந்தம் இந்திய ரகங்களின் மரபணு அமைப்பையே மாற்றிவிடும். மேலும், அமெரிக்க GMO சோயாபீன்கள் 'கிளைபோசேட்' போன்ற வீரியமிக்க களைக்கொல்லிகளைத் தாங்கும் திறன் கொண்டவை என்பதால், அந்த மரபணுக்கள் இந்தியப் பயிர்களில் கலக்கும்போது விவசாயிகள் அதிக ரசாயனங்களைப் பயன்படுத்தத் தூண்டப்படுவார்கள். இது மண்ணின் நுண்ணுயிரிகளை அழித்து நிலத்தைப் பாலைவனமாக்கும். இந்தியா தற்போது ஐரோப்பா மற்றும் ஜப்பான் நாடுகளுக்கு "Non-GMO" சோயாபீன்களை ஏற்றுமதி செய்து ஈட்டும் லாபமும் இதனால் பறிபோகும் அபாயம் உள்ளது. சர்வதேச சந்தையில் இந்திய சோயாபீன் மீதான நம்பகத்தன்மை குறைந்தால் நமது ஏற்றுமதி முடங்கும். உணவுப் பாதுகாப்பு என்பது வெறும் வயிற்றுப்பசி தொடர்பானது மட்டுமல்ல; அது நமது மண்ணின் விதைகளைப் பாதுகாப்பதும் கூட. ஒருமுறை நமது இயற்கை ரகங்கள் மரபணு மாற்றத்தால் அழிந்துவிட்டால், மீண்டும் அதை ஒருபோதும் மீட்டெடுக்க முடியாது என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.