കരുതലിൻ തണലെന്നു കരുതി ഞാൻ വന്നൊരാ- കുടീരമെൻ തടവറയായ് മാറിയതെപ്പൊഴാണ്? "നീ എന്റേതു മാത്രമെ"ന്ന നിൻ മൊഴികളിൽ സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, വാശിയായിരുന്നു... ​ചോദ്യങ്ങളാൽ നീയെന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു, സംശയങ്ങൾ നിഴൽപോലെ കൂടെ നടന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നെന്റെ ആകാശത്തെ നീ തുള്ളിത്തുളളിയായ് കുടിച്ചു വറ്റിച്ചു! ​മുറിവേൽക്കുന്നതത്രയും എനിക്കാണെങ്കിലും നോവുന്നത് നിനക്കാണെന്ന നിൻ കള്ളം- അതൊരു പാശമായ് നീയെന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി, സ്നേഹമെന്ന വിഷത്താൽ എന്നെ മരവിപ്പിച്ചു. ​പൂവായ് പടരേണ്ട സ്നേഹവള്ളിയിലൊടുവിൽ മുള്ളുകൾ മാത്രമായ് അവശേഷിക്കുന്നു; നിന്റെയാ "സ്വാർത്ഥത"തൻ വേരുകൾ പടർന്ന്- എന്റെയാത്മാവു പോലുമിന്നഴുകിത്തുടങ്ങി #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ