❤️🌍 “पृथ्वी सूर्याभोवती… माझं जग तुझ्याभोवती” ☀️ रोज सकाळ उगवते. सूर्य पूर्वेकडून हळूहळू वर येतो. आकाशाचा रंग बदलतो. शहर जागं होतं. पण त्याच्या मनात एक गोष्ट बदलत नाही — ती उणीव. तो खिडकीत उभा राहून सूर्योदय पाहतो आणि नकळत हसतो. कारण प्रत्येक नवीन किरण त्याला तिच्या चेहऱ्यावरच्या स्मिताची आठवण करून देतो. जसं सूर्य आकाश उजळवतो, तसं तिचं हसू त्याचा दिवस उजळवायचं. तो मोबाईल हातात घेतो. मेसेज टाईप करतो — “Good Morning… I miss you.” हे “मिसिंग” शब्दांत बसत नाही. ते फक्त जाणवतं. जसं वाऱ्याची झुळूक. ती दिसत नाही, पण स्पर्शून जाते. खिडकीतून आलेली हवा कानाजवळून सरकते. त्याला क्षणभर वाटतं — जणू ती त्याचं नाव हळूच म्हणाली. तो मनातच बोलतो — “आय होप तूही ही नवीन सकाळ एन्जॉय करत असशील. कारण तुझ्या चेहऱ्यावरचं हसू… तेच माझी मनःशांती आहे.” त्याच्यासाठी जगाचे नियम वेगळे झाले होते. लोक म्हणतात पृथ्वी सूर्याभोवती फिरते. पण त्याला जाणवत होतं — त्याचं जग तिच्या भोवती फिरतं. दिवस पुढे जातो. काम, जबाबदाऱ्या, धावपळ. मध्येच त्याला तिची आठवण येते. कधी एखाद्या गाण्याने, कधी एखाद्या कॉफीच्या वासाने, कधी फक्त शांततेने. त्याला माहित आहे — तीही तिच्या आयुष्यात लढते आहे. काही टेन्शन्स असतील, काही त्रास, काही वेदना. कधी कधी ती थकलेली असते. पण ती हार मानत नाही. एका संध्याकाळी तो तिला कॉल करतो. “सगळं ठीक आहे ना?” तो विचारतो. ती थोडी थकलेली आवाजात म्हणते, “हो… चाललंय.” तो शांतपणे म्हणतो, “लक्षात ठेव… हा फेज कायमचा नाही. एक दिवस तू मागे वळून पाहशील आणि स्वतःवर अभिमान वाटेल. परिस्थिती कशीही असली तरी… यू नेव्हर गेव्ह अप.” फोनच्या त्या टोकाला काही क्षण शांतता असते. मग हलकंसं “Thank you.” तो खिडकीतून आकाशाकडे पाहतो. सूर्य मावळत असतो. दिवस संपतो, पण त्याची भावना संपत नाही. प्रत्येक नवीन सकाळी तो पुन्हा तिच्यासाठी प्रार्थना करतो — तिचं हसू कायम राहो. तिचं मन शांत राहो. आणि तिला कधीही एकटं वाटू नये. कारण काही प्रेमं गाजावाजा करत नाहीत. ती रोजच्या सूर्योदयासारखी असतात — शांत, स्थिर, पण आयुष्य उजळवणारी. आणि तो दररोज स्वतःशीच म्हणतो — “पृथ्वी सूर्याभोवती फिरते असेल… पण माझं जग तुझ्या भोवती फिरतं.” ❤️ -Manuscript #🌹प्रेमरंग #🌹फक्त तुझ्यासाठी.. #😍Love रिलेशन #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #💑तुझी माझी जोडी