" പഠിക്കാനൊന്നും ഇല്ലേ രണ്ടിനും....? '"ഏത് സമയത്തും മൊബൈൽ തോണ്ടി ഇരുന്നോ...? #📔 കഥ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഉമ്മയുടെ ശകാരം അവരുടെ ചെവികളിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി... ഉമ്മ....ഒന്ന് മിണ്ടതെ നിൽക്കുന്നുടോ...? ഉമ്മ കുറച്ച് സമാധാനം തരി... മൊബൈൽ ഇപ്പൊ എടുത്തു വെക്കാം...! വാതിൽ പടിയിൽ വന്നു ഉമ്മ ഒന്നുകൂടി കനപ്പിച്ചു...... പറഞ്ഞു... " പാതിരാത്രി വരെ ഫോണിൽ.... എന്നിട്ട് സൂര്യൻ ഉദിച്ചിട്ടും മൂടി പുതച്ചു ഉറങ്ങാ.... മര്യാദക്ക് എണീച്ചു പഠിച്ചോ...? " ഉമ്മ കുറച്ച് നേരം കൂടി ഉറങ്ങട്ടെ....കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പഠിച്ചോളാ..! അങ്ങനെ വയക്കുണ്ടക്കി....നാളുകൾ മുന്നോട്ട് പോയത് ആരും അറഞ്ഞിരുന്നില്ല.... ഉമ്മ മരിച്ചു മൂന്നാം ദിവസമാണ് ഞാനെന്ന പത്താം ക്ലാസുകാരൻ മുറി വിട്ടു പുറത്തിറങ്ങിയത്.. വീട്ടിൽ ബാപ്പയും.... അനിയത്തിയും മാത്രം... എങ്ങും നിശബ്ദത താളം കെട്ടി നിന്നു..... വിശന്നു വലഞ്ഞ ഞാൻനേരെ ചെന്നത്.... അടുക്കളയിലേക്കായിരുന്നു.... അടുക്കളയും അപ്പോൾ നിശബ്ദതമായിരുന്നു പത്രങ്ങൾ മൗനത്തിലാണ്..... ഉമ്മയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ ഓടി കളിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞി പൂച്ചയും നിശബ്ദതമായി ഒരു മൂലയിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുന്നുണ്ട്.... ഉപ്പില്ല എരിവില്ല മധുരമില്ല എന്നൊക്കെ പറയുന്നതല്ലാതെ ഉമ്മയെ ഒന്ന് പ്രശംസിപ്പിക്കാനോ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ഞങ്ങൾ ആരും തന്നെ മുതിർന്നിരുന്നില്ല..... ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അവസാനത്തെ അത്താഴവും ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടായിരുന്നു ഉമ്മ പള്ളിക്കട്ടിലെ അവകാശം തേടി പോയത്..... ചൂടോടെ ഉമ്മ തന്നിരുന്ന ചോറും കറിയും രുചി കുറഞ്ഞു തൊണ്ടയിൽ നിന്നെറങ്ങാതെ പാട് പെട്ടിരുന്നു ഇന്നത്തെ ആ ചോറിനും കറിക്കും പതിവിലും രുചിയുള്ള പോലെ തോന്നി..... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു പത്രങ്ങൾ കഴുകി റകിലേക് വെക്കുമ്പോൾ അരികിലായി അടച്ചു വെച്ച കടുക് പത്രം കണ്ട് ഉള്ളൊന്നു പിടച്ചു..... ബാപ്പയറിയാതെ എനിക്കും അനിയത്തിക്കും തന്നിരുന്ന ചില്ലറ തുട്ടുകൾ കടുക് പാത്രത്തിൽ അപ്പോഴും... ഉമ്മയുടെ വിയോഗമറിയാതെ തണുത്തു മരവിച്ചു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... ഇസ്തിരി ഇടാത്ത ഷിർട്ടുമിട്ടു ബാപ്പ അന്നാദ്യമായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. ആവി പറക്കുന്ന കട്ടൻ ചായ കുടിച്ചിരുന്ന ബാപ്പ അന്നാദ്യമായി തണുത്ത ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ.... ഉമ്മയുടെ ഓർമ്മകളിൽ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൊണ്ടയിൽ നിന്നെറങ്ങാതെ പാടുപെടുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.... കഴുകാനിട്ടിരുന്ന രണ്ടു മൂന്നു മാക്സികൾക്കിടയിലും ഞങ്ങളുടെ യൂണിഫോമുകൾ അഴയിൽ പാറിപറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഇടാൻ ഇനി ഉമ്മ വരില്ലെന്നറിയാമെങ്കിലും.... മാക്സി നല്ല പോലെ കഴുകി ഉണക്കാനിട്ടു... ഉമ്മ ചെയ്യുന്ന ഓരോന്നും ചെയ്തു തീർക്കുമ്പോൾ തല്ലാനും ഇടിക്കാനും മാത്രം എന്റെ അടുത്തേക് വന്നിരുന്ന അനിയത്തി അന്നാദ്യമായി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു.. ഉപ്പു കുറഞ്ഞതും കൂടിയതും.... മധുരം കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ..... കറികളും ചായയുമൊക്കെ പിന്നീട് പലപ്പോഴും അടുക്കളയിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞെങ്കിലും... അവയ്ക്കൊന്നിനും ഞങ്ങളുടെ ഉമ്മയുടെ മണവും സ്വാദുമില്ലായിരുന്നു.... എന്നെന്നും കൂടെ ഉമ്മമാർ ഇല്ലങ്കിൽ ഉമ്മ എന്നു വിളിച്ചു വീട്ടിലേക്കു കയറാൻ ഭാഗ്യമില്ലെങ്കിൽ അന്ന് നമ്മൾ എന്നെന്നും തനിച്ചാവും..... ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഉമ്മയെ ഓർത്ത് ഉള്ളു കരഞ്ഞു തീർക്കും......