📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട് _90 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അത്യാവശ്യം സൗകര്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊരു മുറിയാണത്. അതിന്റെ ഒത്ത നടുക്കിട്ട കിടക്കയിൽ തല കുനിച്ചിരിപ്പുണ്ട് അശോകൻ. അയാളങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നിട്ടിപ്പോൾ മണിക്കൂറുകൾ പിന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആരെന്നോ എന്തോന്നോ അറിയാത്ത ഒരാൾ. അയാളെ ഒരിടത്തും ഒരിക്കലും കണ്ട് പരിചയമില്ല. ടൗണിൽ നിന്നൊരു സുഹൃത് വിളിച്ചിട്ട് പോയതാണ്.. അത്യാവശ്യമായെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിനി കാശിയെ കുറിച്ചെങ്ങാനുമാണോ എന്ന് കരുതിയിട്ടാണ് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത് തന്നെ. ഫോണിൽ കൂടി പറയാൻ പറഞ്ഞിട്ടായാൾ പറഞ്ഞതുമില്ല. പെട്ടന്ന് വരാമെന്നു കരുതി തന്നെയാണ് പോയത്. തുളസിയെ ഒറ്റയ്ക്കു വിട്ടിട്ടങ്ങനെ പുറത്തൊന്നും പോകാൻ തോന്നത്ത വിധമൊരു മടി കലർന്നിട്ടുണ്ട് തന്റെ സ്വഭാവത്തിലെന്ന് അയാൾക്ക് തന്നെ തോന്നിയിരുന്നു. നാട്ടിലിറങ്ങിയാലുള്ള നാണകേടിന് പുറമെ.. അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് പേരാൽ കിട്ടിയ ചതി.. അവരിനി എത്രയൊക്കെ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞാലും.. തന്നോടവർ ചെയ്തത് അനീതി തന്നെയാണെന്ന് അയാൾക്കപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ട്. അവരോട് പൊറുക്കാനിപ്പോഴും മനസ്സ് പാകപെട്ടിട്ടില്ല.. വിളിച്ചു വരുത്തിയ ആൾക്ക് പറയാൻ ഒരു ബിസിനസ് ഡീലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ അതിന് പറ്റിയൊരു മാനസികവസ്ഥയിലല്ല ഞാൻ.. അതിനെ കുറിച്ചൊക്കെ പിന്നീട് സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞോഴിഞ്ഞു പോന്നതുമാണ്. പക്ഷെ കാറിനരികിൽ എത്തും മുന്നേ തന്നെ കൂട്ടിയിടിച്ച എതിരെ വന്ന ഏതോ ഒരാൾ. വീഴും മുന്നേ അയാൾ തന്നെ അടക്കി പിടിച്ചു. പിന്നേയൊരു ചിരിയോടെ തന്നേ നോക്കുന്നതും തനിക്ക് മുഖത്തെക്കെന്തോ ചേർക്കുന്നതുമാണ് അവസാനഓർമകൾ. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഈ മുറിയിലാണ്. കയ്യും കാലുമൊന്നും കെട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ വാതിലും ജനലുമൊക്കെ പുറത്തേക്ക് ഭദ്രമായി പൂട്ടിയിരിട്ടുണ്ട്. മുറിയിൽ കട്ടിലും കിടക്കയും കൂടാതെ ചുവരിൽ അത്യാവശ്യം വലിയൊരു ടീവിയും ഒരു മേശയും. മേശക്ക് പുറത്ത് ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും മൂടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. മൊത്തത്തിൽ ഒരു അപകടത്തിൽ ആണെന്നുള്ള തോന്നലൊന്നുമില്ല. പക്ഷെ ബന്ധനം എന്നും ബന്ധനം തന്നെയാണല്ലോ. അതയാൾക്ക് അന്നാദ്യമായി അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. എത്രയൊക്കെ അപകടം പിടിച്ച ആളുകളുമായി ബിസിനസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അന്നൊന്നും ഇത് പോലൊരു ചതിയിൽ പെട്ടിട്ടില്ല. അന്ന്.. അന്ന് തനിക്കൊപ്പം അവനുണ്ടായിരുന്നു. കാശി നാഥൻ. തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാത്തിനും മേലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിരന്തരം ഒരു കരുതൽ പോലെ ഉണ്ടാവും. അപകടത്തിൽ പെടാനുള്ള സാധ്യതകളെ പോലും അവന് മുൻകൂട്ടി അറിയാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു പോയ എത്രയെത്ര അപകടങ്ങൾ.. അവനുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇതും സംഭവിക്കില്ല. അതിൽ അയാൾക്കും സംശയമില്ല. പക്ഷെ അവനെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അന്നാ ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ തല കുനിച്ചു നിന്നതാണ് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു പതിയുന്നത്. ഇനിയെങ്ങനെ വന്നു പെട്ടാ ഈ കെണിയിൽ നന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകും എന്നറിയില്ല. ഇതിന് പിന്നിൽ ആരാണ്.. എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.. അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും തന്നെ അറിയില്ല. പക്ഷെ അയാൾക്കൊരു ഭയവും തോന്നിയില്ല എന്നതാണ് അത്ഭുതം. വീട്ടിൽ തന്റെ വിവരമൊന്നും അറിയാതെ വിഷമിക്കുന്ന തുളസിയെ കുറുചൊർക്കുമ്പോൾ മാത്രം ഉള്ളിലൊരു പിടപ്പാണ്. അതിനും അപ്പുറം അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ ഭയക്കാൻ മാത്രമൊന്നും ആ പിടിച്ചു കെട്ടലിനും സാധിച്ചിട്ടില്ല.. 💥💥 ഇത് വരെയും എല്ലാം സേഫാണ്.. " നിഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെ മഹേഷ്‌ സ്റ്റീഫനെ നോക്കി. "പക്ഷെ അത്... അത്രയങ്ങോട്ട് വിശ്വസിച്ചു നിൽക്കണ്ട.. എതിരെ ഉള്ളവൻ അശോകനാണ്. കാശ്ശിക്കിട്ട ചൂണ്ട ആണേലും.. കാശിയെ പോലെ.. അതുമല്ലങ്കിൽ കാശിയെക്കാൾ അപകടക്കാരിയാണ് നീ കളത്തിലിറക്കാൻ കാത്ത് വെച്ച ആ ഇര.. നിനക്കറിയില്ല അയാളെ ശെരിക്കും.." അത് പറയുമ്പോൾ പോലും സ്റ്റീഫന്റെ മുഖത്തൊരു ഭയമുണ്ട്. "എനിക്കറിയാം സ്റ്റീഫാ.. അതറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ് ഞാനീ കളിക്കിറങ്ങി തിരിച്ചത് തന്നെ.." മഹേഷ്‌ അവന്റെ കയ്യിലുള്ള മദ്യഗ്ലാസ് ഒന്ന് ഒന്ന് കറക്കി.. "അശോകനും കാശി നാഥനും.. രണ്ടിനെയും ഒറ്റയടിക്ക് തീർക്കും ഞാൻ. പിന്നെയെന്റെ കളികൾ അവളെ വെച്ചിട്ടാണ്.. കാർത്തിക അശോകനെ.. അല്ല.. കാർത്തിക കാശി നാഥനെ..." അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിലെ ആ ദേഷ്യം... പക. അതിലേക്കാണ് സ്റ്റീഫന്റെ നോട്ടം മുഴുവനും. അയാൾക്കുള്ളിലും വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം നുരഞ്ഞു കയറുന്നുണ്ട്. "അശോകനൊരു സംശയം പോലും ഉണ്ടാക്കില്ല ഞാൻ.. ഇതെല്ലാം ഞാനാ ചെയ്തതെന്ന്. അതിനുള്ളതെല്ലാം അത്രയും ഭംഗിയായി തന്നെയാണ് ഇത് വരെയും ചെയ്തത്. ഇനി അങ്ങോട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ.." മഹേഷ്‌ സ്റ്റീഫനെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. "നാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി എത്ര അകലെ പോയാലും ഇവിടെ നടക്കുന്നത് കാശി നാഥൻ അറിയുന്നുണ്ടാവും. അതറിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവനു വിശ്വസമുള്ള ആരോ ഒരാളുണ്ട്.. ഉണ്ടാവും. മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചും അറിഞ്ഞില്ലേലും അശോകന്റെ വിവരങ്ങൾ അവനങ്ങനെ വിട്ട് കളയുമോ.. ഏഹ്." മഹേഷ്‌ ഒരു ചിരിയോടെ സ്റ്റീഫനെ നോക്കി അയാൾ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. "അവനെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട്. എനിക്കറിയാം അത്. അങ്ങനെ ഉള്ളവൻ അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അശോകൻ മിസ്സിംഗ്‌ ആണെന്നും അറിയും..അവനെ അറിയിക്കും.ഇന്ന്.. അല്ലെങ്കിൽ നാളെ. അതറിയുന്ന നിമിഷം.. അവനവിടെ പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും ഒളിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.. അതും ഉറപ്പാണ്. തീർച്ചയായും കാശി നാഥൻ തിരികെ വരും.. വന്നിരിക്കും. അതിനി അവന്റെ മരണത്തിലേക്കാണ് എന്ന് തോന്നിയാൽ പോലും അവൻ വരും. അവന്റെ കൂടെ അവളും.." മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകൾ വന്യമായി തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ വരുന്ന കാശി നാഥന് മുന്നിലേക്ക് പാതി ജീവനോടെ ഞാൻ അശോകനെ ഇട്ട് കൊടുക്കും. അയാളുടെ ജീവൻ വെച്ചിട്ട് വില പേശിയാൽ.. " അതും പറഞ്ഞിട്ടവൻ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. ഒഴിഞ്ഞ ആ മുറിക്കൂള്ളിൽ അവന്റെ ചിരിയങ്ങനെ ഉറക്കെ പ്രതിധ്വനിച്ചു... സ്റ്റീഫന് പോലും ഭയം തോന്നും വിധം.. 💥💥 ഫോണടികുന്നു.. " തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വലിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ തുറിച്ചു നോക്കുന്നവന് നേരെ നോക്കി കാർത്തു പറഞ്ഞു. "അവിടെ അടിക്കട്ടെ.. നീയൊന്ന് ചുമ്മാ അടങ്ങി ഇരിക്കെടി.." ആ കിടപ്പിൽ രസം പിടിച്ചു പോയവൻ വീണ്ടും അവളിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടക്കാൻ തന്നെ ഒരുങ്ങി. "അത്യാവശ്യം വല്ലതുമാണെങ്കിൽ മാത്രമല്ലേ കാശ്യേട്ട അതിലിപ്പോ ആരേലും വിളിക്കൂ.. ഒന്നെടുത്തു നോക്ക്.." അവൾ വീണ്ടും ആവിശ്യപ്പെട്ടു. "സമ്മതിക്കൂല..." അവളെ നോക്കി ഞൊടിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയി. കാർത്തു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി കിടന്നു.. ശിവയാണ്.. " അവളോടത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണവൻ ഫോൺ എടുത്തത്. അവളൊന്നു മൂളി കൊണ്ട് വീണ്ടും കിടന്നു. "പറയ്യ് ശിവ.." അവൾക്കരികിലേക്ക് തന്നെ പോകാനുള്ള തിടുക്കമുണ്ടായിരുന്നു കാശിയുടെ സ്വരത്തിന്. പക്ഷെ ഒന്ന് രണ്ടു വാക്കുകൾക്ക് ശേഷം.. അവനൊരു നിമിഷം സ്റ്റക്കായി പോയി. കാർത്തുവിന്റെ നേരെയാണ് ആദ്യം കാശിയുടെ നോട്ടം പാളിയത്. അവളും അവനെ തന്നെ നോക്കി കിടപ്പാണ്.. എന്തെന്ന് കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിച്ചവൾക്ക് നേരെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു കൊണ്ടവൻ വരുത്തി കൂട്ടിയ ചിരിയോടെ പുറത്തെ ബാൽക്കണിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി പോയി. അത് നോക്കി കൊണ്ടവൾ വീണ്ടും അവന്റെ തലയിണയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവൾക്കാ കിടപ്പിൽ തന്നെ അവനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ഒരു ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് പാന്റ് മാത്രമാണവന്റെ വേഷം. കണ്ടിട്ടും മതിയാവാത്ത പോലെ അവളവനെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.. അപ്പോഴെല്ലാം ആ ചുണ്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയുണ്ട്. പ്രണയത്തിന്റെ നനുത്ത മധുരം നിറഞ്ഞ ചിരി. പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവന്റെ അങ്ങേയറ്റം ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ മുഖം മാത്രം അവൾ കണ്ടില്ല. ശിവയോട് വളരെ വിശദമായിട്ട് തന്നെ കാശി കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ശിവ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ.. ഇതൊക്കെ നടന്നിട്ടിത്രേം നേരമായിട്ടും നീ ഇത് ഇപ്പോഴാണോ എന്നോട് പറയുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു,കാർത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ കടിച്ചു പിടിച്ചു ഒച്ചയിട്ടവനോട് അത് പറഞ്ഞാലുണ്ടാവുന്ന അപകടങ്ങളെ കുറിച്ചൊക്കെ ശിവ പറഞ്ഞെങ്കിലും കാശി അതൊന്നും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല. താൻ കൂടെ ഇല്ലാത്ത അവസരം തന്നെ അശോകേട്ടനെ കുടുക്കാൻ ശത്രുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചു.. അതായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. അശോകനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ അവന് വല്ലാത്തൊരു നോവ് തോന്നി. "എന്താ കാശി നിന്റെ തീരുമാനം.." എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ശേഷം.. ഓട്ടോരു ഹൃദയമിടിപോടെയാണ് ശിവ കാശ്ശിയോടത് ചോദിച്ചത്. അവന്റെ മറുപടി എന്താവും എന്നതിനെ കുറിച്ചൊരു ഊഹമുണ്ട്. പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ലാതിരുന്നെങ്കിലെന്നൊരു ആഗ്രഹവുമുണ്ടവന്. അത് അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ അപകടമോ അയാളുടെ ജീവനോ വിലയില്ലാഞ്ഞട്ടല്ല. പകരം കാശിനാഥനൊരു അപകടത്തിൽ പെടുന്നത് സഹിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്.. "ഞാൻ.. ഞാൻ വരും ശിവ.. അങ്ങനെ.. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും.. ആ മനുഷ്യനൊരു അപകടത്തിൽ ആണെന്നറിഞ്ഞും മാറി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയോ ഡാ.. എന്നെ ഞാനാക്കിയ ആളാണ്.. ആരും കൂടെ ഇല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലും എന്തിനും എനിക്കൊപ്പം ഉണ്ടായ ആളാണ്‌.. ഞാൻ... എനിക്ക് വന്നേ പറ്റൂ ശിവ..ഞാൻ വരും...' നീ വരരുതെന്ന് പറയാൻ ശിവക്ക് മുന്നിലൊരു കാരണം പോലും ബാക്കി വെക്കാതെ കാശി അവന്റെ തീരുമാനം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.. അവൻ വരുമെന്ന്.. അശോകനെ കണ്ട് പിടിക്കുമെന്ന്... ശിവയുടെ ഉള്ളൊന്ന് കിടുത്തു.. വരാൻ പോകുന്നതോർത്തിട്ട്... തുടരും.. ഓൻ വരട്ടെ..ന്ന്. കണ്ട് പിടിക്കട്ടെ..ന്ന്. അല്ലാതിപ്പോ ഞാനെന്ത് പറയാൻ. പറഞാൽ തന്നെ ആ പഹയനത് കേൾക്കൂല.. അപ്പൊ പിന്നെ പറഞ്ഞു വെറുതെ വില കളയേണ്ടല്ലോ.. ല്ലേ.."😆 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _33 ✍️ രചന - Aysha akbar ഏതാ ആ കുട്ടി..... അവന്റെ കാമുകി വല്ലോം ആണോ..... മുറിയിലെത്തിയ ഉടനെ കിച്ചുവത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ആനന്ദിയിലായിരുന്നു കവിയുടെ കണ്ണുകൾ..... പൊന്നാ.... നിന്നേ മുത്തശ്ശി വിളിച്ചിരുന്നു...... ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞ ആ പടം വരച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.... ചെല്ല്.... അപ്പോഴേക്കും അച്ചയോന്ന് കുളിക്കട്ടെ..... കവി പറഞ്ഞതും എന്തോ അവർ കാര്യമായി പറയാൻ നിൽക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും പടമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇറങ്ങി പോയിരുന്നു ആനന്ദി..... ആരാ എന്താ പറയുന്നതെന്ന് നോക്കി നടക്കുവാ.... പിന്നേ അതും മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് ഒരു നൂറു ചോദ്യം ചോദിക്കും..... ആനന്ദി പോയ വഴിയേ നോക്കി യൊരു ചിരിയോടെ കവിയത് പറയുമ്പോഴും കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് അടങ്ങാത്ത ആകാംഷ തന്നെയായിരുന്നു... ആണോടി.... കാമുകിയാണോ..... കിച്ചു വീണ്ടും അത് ചോദിച്ചതും കവിയൊന്നു. മുഖം കൂർപ്പിച്ചു...... അയ്യെടാ.... അനിയനെ കെട്ടിക്കാന്നിപ്പോ എന്താ ഒരു ഉത്സാഹം.... അത് കാമുകിയൊന്നുമല്ല..... ട്രൈനീന്ന് കിട്ടിയതാണത്രേ...... കവി അത് പറഞ്ഞതും ഞൊടിയിടയിൽ കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം മാഞ്ഞു.... ഒരു കാർ മേഘ പാളി അവനെ വന്ന് മൂടി...... അവനിങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്നതും അവന്റെ സന്തോഷം മാഞ്ഞതും എല്ലാം താൻ കാരണമാണെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തോരെരിച്ചിൽ തോന്നിയിരുന്നു.... ഇവന് മാത്രം ട്രൈനീന്നിങ്ങനെ ഓരോരുത്തരെ കിട്ടുന്നതെങ്ങനെയാണെന്നാ..... നെഞ്ചിലൊന്ന് തടവി കൊണ്ട് കിച്ചു ആരോടെന്നില്ലാതെ അത് പറയുമ്പോൾ കവി അവനു നേരെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു.... അതിന് അവനൊരു പുന്നാര ഏട്ടനുണ്ടല്ലോ... ഇനി ഇതും എവിടെയെങ്കിലും പോയി പറ്റിയ അബദ്ധമാണോ യെന്ന് ആർക്കറിയാം..... കവി കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കിച്ചു വാകെ തറഞ്ഞു പോയി..... എന്താ കവി..... ഇത്ര വലിയൊരു കൊച്ചിനെ ഞാൻ....... പറയുന്നത് മുഴുവനാക്കാൻ കഴിയാതെ കണ്ണ് തുറിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് കിച്ചു... അല്ല നിങ്ങളായത് കൊണ്ട് പറയാൻ പറ്റില്ല..... അവളൊരു പുച്ഛത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കിച്ചു ഒന്ന് ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു.... അല്ലാ അവളെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല.... അവളായത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇടക്കും തലക്കും കുത്തി പറയുന്നതേയുള്ളൂ.. അന്ന് ആനന്ദി തന്റെ കുഞ്ഞാണെന്നെന്ന് അഭി പറഞ്ഞ ശേഷം താനായി തന്നേ അമ്മയോടും കവിയോടും എല്ലാം ഏറ്റ് പറഞ്ഞിരുന്നു...... വൈശാലി.... എനിക്ക് പറ്റിയ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാണ്..... പ്രായത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ അല്ലെങ്കിൽ എടുത്ത് ചാട്ടത്തിൽ പറ്റിയ പ്പോയൊരു തെറ്റ്..... അന്നവൾ തന്നേ കാത്ത് നിൽക്കുന്നത് ആനന്ദിയെ കൊണ്ടാണെന്ന് തനിക്കറിയുമായിരുന്നില്ല..... അങ്ങനെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ എന്ത് വില കൊടുത്തും താനവളെ കൂടെ കൂട്ടുമായിരുന്നു...... ഓഫീസിലെ പണിക്കാരി പെണ്ണിനോട് തോന്നിയൊരു ഇഷ്ടം...... കൂടെ വരണം വിവാഹം കഴിക്കണം എന്ന് സ്ഥിരമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പ്രണയം എപ്പോഴോ നീരസത്തിന് വഴിമാറി.... അതോടൊപ്പം താൻ ചെറിയ പ്രായമാണ്..... വീട്ടിലേക്ക് അവളെ കൂട്ടി ചെന്നാലൂള്ള അവസ്ഥയെ വല്ലാതെ ഭയന്നു..... എല്ലാം പറഞ്ഞു നോക്കി.... അവളാണെങ്കിൽ ഉറച്ച വാശിയിലും.... അന്ന് കൂട്ടുകാരിലൊരാൾ പറഞ്ഞു തന്ന ബുദ്ധിയായിരുന്നു ഇത്..... ഒളിച്ചോടാമെന്ന് പറഞ്ഞവളെ വിളിച്ചു... ഞാൻ പോയില്ല..... കുറെ നേരം നിന്ന് മടുക്കുമ്പോൾ തിരികെ അവൾ പോകുമല്ലോ.... അന്ന് രാത്രി തന്നേ താൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.... നാളെ ഓഫീസിൽ വെച്ചു കണ്ടാൽ വീണ്ടും അവളിത് തന്നേ പറയുമെന്ന് തനിക്കറിയാം .... അത് കൊണ്ട് കുറച്ചു ഗ്യാപ്പെടുക്കാം.... അപ്പോഴേക്കും വീട്ടിലെല്ലാം ഒന്ന് പറഞ്ഞു ശെരിയാക്കുകയും ചെയ്യാമെന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി..... അങ്ങനെ യുള്ള ആ വരവിലാണ് അച്ഛന്റെ അപ്രതീക്ഷിത മരണം..... പിന്നെ അതിന്റെ തിരക്കുകളിൽ അവളെ മറന്നെന്നു പറയുന്നതാവും ശെരി.... അപ്പോഴും അവൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും തനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ...... ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നേ നെഞ്ച് പിളരുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പോയവന്..... എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും താനവളെ അന്വേഷിച് ചെന്നിരുന്നു.... അവൾ തിരികെ നാട്ടിലേക്ക് പോയി യെന്ന് മാത്രമാണറിഞ്ഞത്...... അപ്പോഴൊക്കെയും അവൾ താൻ കാരണം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേദന എത്രയായിരിക്കും.... അതും തന്റെ മോളെയും ചുമന്ന്.... ഓർക്കുമ്പോൾ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ വന്ന് നിന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പോയവന്...... അവൾ ചുരുങ്ങിയ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടനുഭവിച്ച വേദനകൾ താൻ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കണമെന്നത് വിധിയായിരിക്കാം.... ഓരോ നിമിഷവും നീറ്റലോടെയാണ് കടന്ന് പോകുന്നത്.... അവളെ ഓർക്കാത്ത ഒരു ദിവസം കൂടിയില്ല.... മരിക്കും മുന്പേ ഒന്ന് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ആ കാലിൽ വീണു മാപ്പ് പറയാമായിരുന്നു തനിക്ക്...... ഓർമകളിൽ തട്ടി അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി...... അൽപ നേരത്തേക്ക് ശ്വാസമൊന്നു വിലങ്ങി..... കവിയുടെ കാൽ പെരുമാറ്റം അറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നേ അവൻ പെട്ടെന്ന് കുളി മുറിയിലേക് കയറി കതകടച്ചിരുന്നു....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അഭി... മോളെ.... വരു..... കഴിക്കാം....... ദേവി ഉമ്മറത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് വിളിച്ചതും അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്നോന്നെഴുന്നേറ്റു...... ഇരുട്ട് നോക്കിയിരുന്നാ വിശപ്പ് മാറില്ല..... വാ...... തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന വളെ നോക്കി അവനത് പറഞ്ഞതും അവളും ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റു.... അവൻ നടക്കുന്നതിന് പിറകിലായി അവളും നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ തൊട്ട് പിറകിലേക്കെന്ന വണ്ണം അവളൊന്നു കയറി നിന്നു... അവന്റെ മുടിയിൽ നിന്നും വരുന്ന ഏതോ ഒരു ഷാമ്പു വിന്റെ മണമാണവൾക്ക് കിട്ടിയത്...... അവൾ കണ്ണുകളടച്ചോന്ന് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചതും കട്ടിള പ്പടിയിൽ തട്ടി തടഞ്ഞു അവന്റെ പുറത്ത് കൂടി അവൾ വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..... പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തി യിൽ അവനൊന്ന് ഞെട്ടി..... പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായത് കൊണ്ട് തന്നേ അവനല്പം മുന്നോട്ട് വേച്ചു പോയിരുന്നു..... ആ നിമിഷം അവളുടെ മുഖത്താകെ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു ..... ഈശ്വരാ.... എന്ത് ചെയ്താലും ഇങ്ങനെ യാണല്ലോ... ഇനി എന്തൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരുമോ ആവോ..... അവൻ പിറകിൽ നിൽക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞതും ഗൗരവമുള്ള ആ മുഖം കണ്ടൊരു ഭയം തോന്നിയെങ്കിൽ കൂടി അവൾ മുഖത്തൊരു ഗൗരവം തുന്നി വെച്ചു...... ഭൂമിയിലൂടെ അല്ലെ നടക്കുന്നത്..... ആകാശത്തു കൂടെയാണോ... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ മുഖമൊന്നു ചെരിച്ചു..... തട്ടി തടഞ്ഞു കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ നടക്കാതെ ശെരിക്ക് നടക്കാനറിയില്ലേ.... അവൻ ചോദിച്ച അതേ ഭാവത്തോടെ അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് നടക്കുമ്പോൾ ഇതെന്തൊരു സാധനമെന്ന വണ്ണം അവനവളെ നോക്കി നിന്നു..... കുറച്ചപ്പുറം പോയി അവൾ പിറകിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞതും തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു ഓടി.... അത് കണ്ട പാടേ അവനും ഒരു ചിരി പൊട്ടിയിരുന്നു.... അഭി മേശയിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ കാണുന്നത് കഴിക്കാനിരിക്കുന്ന കിച്ചുവിനെ യായിരുന്നു..... അവന്റെ മുഖമാകെ വരിഞ്ഞു മുറുകി.... കിച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പടർന്നത് വാത്സല്യമായിരുന്നെങ്കിൽ അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ മറ്റെന്തെല്ലാമോ ഭാവങ്ങൾ മിഞ്ഞി മാഞ്ഞു....... അഭി...... അമ്മേ... എനിക്ക് കഴിക്കാനൊന്നും വേണ്ട.....ഞാനൊന്ന് പുറത്ത് പോകുകയാണ്..... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച യുടേതെന്ന വണ്ണം കിച്ചു ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ അഭി അവനെ ശ്രദ്ധിക്കൂന്നില്ലെന്ന വണ്ണം ദേവിയോടായത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുട്ടിലൂടെ പുറത്തേക്കു നടക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദരായിരുന്നു..... എല്ലാവരുടെയും വിശപ്പ് കെട്ടെന്ന വണ്ണമൊരു വിങ്ങൽ അവിടെ ബാക്കിയായി..... അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നും നീലാംബരിക്കും എന്തൊക്കയോ മനസ്സിലായിരുന്നു..... അവൾ ഇരുട്ടിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നവനെ നോക്കി യങ്ങനെ നിന്നു........ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ🐺 Part-7 ✍️ Aami അകത്തേക്ക് പോയ ശിശിര അവിടെ കണ്ട കാര്യം വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ നിന്നു. "സാർ എന്താ ഇത്". ദേഹം മുഴുവൻ രക്തത്തിൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന കാർത്തിക്കിനെ കണ്ട് ശിശിര ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവന് ഞാൻ കൊടുത്ത ചെറിയ ശിക്ഷ. ഞാൻ നിന്നെ എന്തിനാണ് ഇവിടേയ്ക്ക് കൊണ്ട് വന്നത് എന്ന് അറിയാമോ നിലാ. "ഇല്ല എന്ന് അവൾ അറിയാതെ തല അനക്കി". "ഇവന് ഞാൻ കൊടുത്തത് ഒന്നും ഒന്നുമല്ല അവ ൻ നിന്റെ അദ്ദേഹത്തല്ലേ കൈ വെച്ചത് അതിന് നീ ആണ് ശിക്ഷ കൊടുക്കേണ്ടത് നിലാ". "സാർ ഞാനോ". "ഞാൻ എന്ത് ശിക്ഷകൊടുക്കാന". "ഇത് പിടിക്ക് ". ഡേവിഡ് അവന്റെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഗൺ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. "നീ അവനെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്യണം". "ഇനി ഇവൻ നിന്നെ തൊടാൻ ഭയക്കണം". "സാർ എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല". അവൻ ഒര് പ്രേത്യേക രീതിൽ നോക്കി കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു പുറകിലൂടെ ചെന്ന് അവളെ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി അവളുടെ കൈ ബലമായി ഗൺ വെച്ച് കൊടുത്തു. "ഒന്ന് ഓർത്ത് നോക്ക് നിലാ ഇവൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം വിഷമിപ്പിച്ചു എന്ന് ഇന്നലെ അവൻ നിന്നെ ടോർചർ ചെയ്ത് ഓർത്ത് നോക്ക്"."നാളെ അവൻ നിന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ഭയക്കണം". അവളുടെ കാതോരം അവൻ പറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് trigger അമർത്തി. "ആ"........... അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വെടിയുണ്ടകൾ തറച്ചു കയറിയതും അടുത്ത് നിന്ന ശിശിരയുടെ മുഖത്തേക്ക് രക്തം തെറിച്ചു. ശിശിരക്ക് ശരീരം വിറക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾ ഒര് തൂവൽ പോലെ താഴേക്ക് പതിച്ചു. --------------------------------------------- 📱"ഹലോ". 📱"ഡേവി മുത്തശ്ശിയാ സംസാരിക്കുന്നത്". 📱"ഹ പറ മുത്തശ്ശി". 📱"എത്ര നാളായി ഡേവി നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ട്. നിനക്ക് സുഖമാണോ". 📱" ഹ സുഖം". 📱"ഡേവി നീ തറവാട്ടിലേക്ക് എപ്പോഴാ വരുന്നത്". "എത്ര നാളായി കുട്ടി ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് മുത്തശ്ശിക്ക് തീരെ വയ്യ എനിക്കും മുത്തശ്ശനും മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് നിന്റെ വിവാഹം കണ്ടാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്". "നീയാ അടുത്ത ഇളമുറ തമ്പുരാൻ അതിന്റെ ചടങ്ങ് ഒക്കെ ഉണ്ട് ഡേവി എത്രയും വേഗം തറവാട്ടിൽ എത്തണം". 📱"മുത്തശ്ശി എനിക്ക് ആ തറവാടിനോട് ഒര് താല്പര്യവും ഇല്ല". 📱"എന്നോടും നിന്റെ മുത്തശ്ശനോടും കുറച്ചെങ്കിലും ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇത് ഒക്കെ നീ നോക്കി നടത്തണം". "അതിന് കുറച്ച് ചടങ്ങുകൾ ഉണ്ട് എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇവിടേയ്ക്ക് വാ". 📱"വരാം മുത്തശ്ശി". ------------------------------------------------ തലക്ക് ഭാരം തോന്നിയാണ് ശിശിര കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്. കറങ്ങുന്ന ഫാൻ കണ്ട് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. അവൾ അവളുടെ ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. "എട്ട് മണിയോ എന്റെ ഈശ്വരാ രാവിലെ സാർ വിളിച്ചപ്പോൾ പോയതല്ലേ"."എത്രയും നേരം കിടന്ന് ഉറങ്ങിയോ". അവിടെ നടന്നത് ഓർക്കവേ അവളുടെ കൈയ്യും കാലും വിറക്കൻ തുടങ്ങി. അവൾ പതിയെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് അർജുനെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. 📱"ഹലോ". 📱"അർജുൻ നീ എവിടെയാ ". 📱"എനിക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് കാണണമായിരുന്നു". 📱"ഓക്കേ ഇപ്പോൾ വരാം". അതും പറഞ്ഞ് അർജുൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. പട്ടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. 📱ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞില്ല അപ്പോഴേക്കും നീ എങ്ങോട്ടാ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തിട്ട് പോയത്. 📱"ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്ക് " "ടാ നീ എന്താ ഇവിടെ " "ഇത് എന്റെയും കൂടി വിടാ". "ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഇവിടെ എത്തിയത്". "ഞാൻ വരുബോൾ നീ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്നതാണ് കാണുന്നത്. നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് ഇച്ചായനാ". "ഇച്ചായനോ". "അതെ ഡേവിഡ് എബ്രഹാം എന്റെ ഇച്ചായനാ". "എന്താ"..... "ഡേവിഡ് സാർ നിന്റെ ഇച്ചായൻ ആണെന്നോ". "അത് സാർ ആയിരുന്നോ ". "ടാ എന്നെ ഒന്ന് വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുമോ" "Ok". എങ്ങോട്ടാ. ഡേവിഡിന്റെ കട്ടിയുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് രണ്ടുപേരും അവനെ നോക്കി. "ഇച്ചായൻ ഞാൻ ഇവളെ ഒന്ന് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തിട്ട് വരാം". "നീയാണോ ഇവളെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത്". "ഇച്ചായ അത്". "അജു നീ അകത്തേക്ക് പൊക്കോ". "ഇച്ചായ". "പോകാൻ അല്ലേ പറഞ്ഞത്". "നീ എങ്ങോട്ടാ". അർജുൻ പോയപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് പോകാൻ നിന്ന ശിശിരയെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് ഡേവിഡ് ചോദിച്ചു. "അത്"... "ഞാൻ".... ഡേവിഡ് കൈരണ്ടും കെട്ടി അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു അവളുടെ മുഖത്തെ വെപ്രാളം കണ്ണുകൾ പിടക്കുന്നതും അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിയിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവന്റെ റൂം എത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ കൈവിട്ടു. ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു. "സാർ എന്തിനാ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്യ്തത്". "ഞാൻ പോകുവാ". "എവിടേക്ക് " മുന്നോട്ട് പോകാൻ നിന്ന ശിശിരയുടെ കൈപിടിച്ച് അവന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ പിടിച്ച് നിർത്തി. എങ്ങോട്ടാ. ഞാനാണ് നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് എങ്കിൽ. ഞാൻ വിചാരിക്കും നീ ഇവിടുന്ന് ഇപ്പൊ പുറത്ത് പോകണം എന്ന്. "സാറിന് എന്താ. സാർ എന്തിന കാർത്തിക്കിനെ അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തത്". "അവനെ കണ്ടപ്പോൾ വെറുതെ എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നി ചെയ്യണം എന്ന്". ശിശിര ഒന്നും മിണ്ടില്ല. "ഞങ്ങൾ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങളുടെ തറവാട്ടിൽ പോകുവാ അതിന് ശേഷം തനിക്ക് തന്റെ വീട്ടിൽ പോകാം ". "അർജുൻ വരുന്നുണ്ടോ".അവൾ ചോദിച്ചു. "അർജുൻ, ആകാശ്, പിന്നെ അർജുന്റെ ഒര് ഫ്രണ്ട് ഉണ്ടല്ലോ ആ പൂജ അവളും വരുന്നുണ്ട്". ശിശിരയുടെ മുഖം വാടി. "എന്നോട് അവർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല". അവൾ ഓർത്തു ശിശിരയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "നിലാ ഇന്ന് ഇവിടെ താമസിച്ചോ. ഞങ്ങൾ പോയതിന് ശേഷം തനിക്ക് തന്റെ വീട്ടിൽ പോകാം". അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്ന് പോയി. ------------------------------------------------- 12:50 ഡോർ മുട്ടുന്നത് കേട്ടാണ് ഡേവിഡ് കതക് തുറന്നത്. "ഇച്ചായ ശിശിരയെ കാണുന്നില്ല അവൾ കുറച്ച് മുൻപ് കാൾ ചെയ്തായിരുന്നു ഞാൻ വേറൊരു കാളിൽ ആയിരുന്നു". "കാൾ കഴിഞ്ഞ് അവളെ വിളിച്ചിട്ട് കാൾ എടുക്കുന്നില്ല അവളുടെ റൂമിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അവളെ കാണുന്നില്ല". "എപ്പോഴാ അവൾ നിനക്ക് കാൾ ചെയ്യ്തത്". "കുറച്ച് മുൻപ് ഇച്ചായ". "Cctv ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യ് ഞാൻ പുറത്ത് നോക്കിട്ട് വരാം". ഡേവിഡ് വേഗം വണ്ടിയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി. ---------------------------------------------------- ശിശിര എന്തോ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് ശിശിര ബെഡിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി ആദ്യമായിട്ടാണ് അവൾ ആ വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ലാതെ താമസിക്കുന്നത്. അതും രാത്രിയിൽ അവൾ പതിയെ റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഡോർ പൊളിച്ച് കൈയ്യിൽ ഒര് ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് മായി നിൽക്കുന്ന ഡേവിഡിനെ കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. "സാർ എന്താ കാണി". അവൾ അത് പറഞ്ഞ് തീരും മുൻപ് അവന്റെ കൈ ശക്തിയിൽ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു. "ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ രാത്രി ഇവിടെക്ക് വരരുത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടോ". അടികൊണ്ട കവിളിൽ അവൾ അറിയാതെ കൈ വെച്ചു പോയി അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കവിളിലേക്ക് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. "കാർത്തിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. നീ എവിടെ സേഫ് അല്ലാത്തത് കൊണ്ട അവിടെ താമസിക്കാൻ പറഞ്ഞത്"."അത് എങ്ങനാ അനുസരണ ഉണ്ടെങ്കിൽ അല്ലേ". ദേഷ്യം അടങ്ങാതെ ഡേവിഡ് അവളുടെ കവിളിൽ കുത്തി പിടിച്ച് പുറകിലേക്ക് തള്ളി അവൾ തറയിലേക്ക് വീണു. ഡേവിഡ് ശിശിരയുടെ കൈ പിടിച്ച് എഴുന്നേലോപ്പിച്ചു. അവളെയും കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. "എന്നെ വീട് ഞാൻ വരുന്നില്ല".ശിശിര കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിലാ എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത് വാശി കാണിച്ച് ഇവിടെ നിൽക്കാനാണ് ഭാവമെങ്കിൽ എനിക്ക് ബലംപ്രയോഗിച്ച് കൊണ്ട് പോകേണ്ടി വരും അത് നിനക്ക് നല്ലതിനല്ല. ---------------------------------------------- ഡേവിഡിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്ത്‌ കാർ വന്ന് നിന്നതും ശിശിര കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി അകത്തേക്ക് പോയി. "ഇച്ചായ അവൾക്ക് എന്താ പറ്റിയത് അവൾ എന്തിനാ കരയുന്നത്". കരഞ്ഞിട്ട് അകത്തേക്ക് ഓടി പോയ നിലായെ കണ്ട് അർജുൻ ചോദിച്ചു. അർജുനെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ഡേവിഡ് അകത്തേക്ക് പോയി. ശിശിരയുടെ റൂമിന് അടുത്ത് കൂടി പോയ അർജുൻ അവൾ കരയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവളുടെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി. "ശിശിര നീ എന്തിനാ കരയുന്നത്". "നീ എന്നോട് മിണ്ടണ്ടാ. നിനക്ക് ഞാൻ ആരും അല്ലല്ലോ. നീ തറവാട്ടിൽ പോകുന്ന കാര്യം എന്താ എന്നോട് പറയാതിരുന്നത്". "ഞാൻ നിനക്ക് ആരും അല്ലല്ലോ". "ഹേയ് ശിശിര അത് പറയാനാ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത് നിന്നോട് പറയാതെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ"."നമ്മൾ മൂന്ന് പേർക്ക് ഇടയിലും ഇന്നേവരെ എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം മറച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ടോ ". "പറയാൻ വൈകിയാലും എല്ലം ഷെയർ ചെയ്യില്ലേ". "എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട ഇറങ്ങി പൊക്കോ". അവൾ അവളുടെ കാൽമുട്ടിൽ മുഖം വെച്ച്. ------------------------------------------------ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് ശിശിര ഫോൺ എടുത്ത് ഡിസ്പ്ലേയിലേക്ക് നോക്കി. ട്രൂറ്ക്കാളേറിൽ ഡേവിഡ് എബ്രഹാം എന്ന് പേര് കണ്ടതും അവളുടെ കൈ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ പെട്ടന്ന് കാൾ ഓൺ ആക്കി 📱"ഹലോ" 📱'നിലാ നീ എന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ വാ ". അത് പറഞ്ഞ് അവൻ അവളുടെ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു. തുടരും....... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ