📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ്.. 💐💐 🔻 പാർട്ട് _109 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ.. 💥 മിയാ.. പരിസരം പോലും മറന്നു കൊണ്ടുറക്കെ വിളിച്ചിട്ടാണ് കാർത്തു അവൾകരികിലേക്ക് ഓടി പാഞ്ഞു ചെന്നത്. മിയ അവൾക്കായി കൈ വിടർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുത്തു..രണ്ടും കൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു. അന്നത്തെയാ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ പിന്നെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ഇപ്രാവശ്യം മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്കായിരുന്നു പ്രശ്നം. അതും അത്യാവശ്യം വലിയ പ്രശ്നം. കാർത്തുവിന്റെ തിരോധാനത്തെ തുടർന്ന് അശോകന്റെ സംശയങ്ങൾ മിയക്ക് നേരെയും നീണ്ടിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മിയ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും.. അവൾക്കെന്തെക്കെയോ അറിയാമെന്നുള്ള ധാരണയിൽ ഉറച്ചു കൊണ്ട് അശോകൻ മിയയെ കാണാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതോടെ കാര്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമാവുകയാണ് ചെയ്തത്. അതും കാർത്തുവീനോടുള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ട് മിയയെയും അവളുടെ വീട്ടുകാരെയും പോലും അതിഷേപിച്ച പോലുള്ള ഒരു സംസാരം.. കാർത്തു പോയതിനെ കുറിച്ചൊന്നും തനിക്കറിയില്ലെന്നുള്ള വാദത്തിൽ തന്നെ മിയ ഉറച്ചു നിന്നതോടെ അശോകന് പിന്നെ അത് വിശ്വസിക്കുകയെ നിവൃത്തിയൊള്ളു. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന തെളിവുകളൊന്നും തന്നെ അശോകന്റെ കയ്യിലപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അതോടെ മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്ക് അതൊരു മോശമായി തോന്നി. മനഃപൂർവം അവരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു എന്നത് പോലായി അവരാ കാര്യങ്ങളെ ഗ്രഹിച്ചത്. സ്വന്തം മകൾ ഒളിച്ചോടി പോയതിനെ മിയയുടെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ നോക്കിയ അശോകന്റെ നിലപാടിനോടുള്ള അസംതൃപ്തിയിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ കടുത്ത ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തപ്പോൾ പെട്ടു പോയത് അവളാണ്. ഇനി കാർത്തികയോട് യാതൊരു വിധ അടുപ്പവും വേണ്ടന്ന് അവർ കർശനമായി പറയുമ്പോൾ അത് എതിർക്കാനും അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാനും കഴിയാതെ അവളതിനുള്ളിൽ കുരുങ്ങി പോയി. വീട്ടുകാരെയും തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും രൂക്ഷമായിട്ടാണ് അശോകൻ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നതും അവരോട് സംസാരിച്ചതും. എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അവളതിനെ ന്യായിക്കരിക്കാനും നിന്നില്ല. പക്ഷേ അത് പോലെ തന്നെയാണ് കാർത്തുവും ആയിട്ടുള്ള ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ്. വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് എന്നുള്ള അവകാശവാദതിനപ്പുറം അവരുടെ ഇടയിലെ ആത്മ ബന്ധം.. അതൊരിക്കലും... ആർക്ക് വേണ്ടിയും അറുത്തു മാറ്റാനും കഴിയില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരെ ഒന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തിരുത്തും മുന്നേ പ്രശ്നം പിന്നെയും വലുതാക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണ് മിയ കാർത്തുവിനെ കാണാനും ഫോൺ വിളിക്കാൻ കൂടിയും ശ്രമിക്കാതിരുന്നത്. "നിന്റെ ഹിറ്റ്ലർ ഡാഡിക്ക് എന്നോടിപ്പോഴും ദേഷ്യം ഉണ്ടാവോ ഡീ.." മിയ മറ്റാരും കേൾക്കാതെ ആ ഇറുകെ പുണർന്നു നിൽക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഇനിയിപ്പോ എല്ലാം നിന്റെ ഭാഗ്യം പോലിരിക്കും.." കാർത്തുവിന്റെ ചിരിക്കപ്പോൾ കള്ളത്തരം. "ഹോ.. എന്റെ കർത്താവെ..ഇത്രേം തിളക്കത്തിൽ നിന്നെയൊന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടല്ലോ.. എനിക്കിനി ചത്താലും വേണ്ടില്ല..." മിയ ചിരിയോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. "പിന്നെ.. നിന്നെ ഞാനിപ്പോ ചാവാൻ വിടുന്നുണ്ട്.." കാർത്തു അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി. "ഇനിയെങ്കിലും ഞങ്ങളെ കൂടി കുറച്ചു മൈന്റ് ചെയ്യാ ട്ടാ.." അവരതേ നിൽപ്പിൽ തന്നെ ചിരിച്ചും കളിച്ചും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് കാശി അൽപ്പമുറക്കെ തന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രണ്ടാളും അവരുടെ കാര്യം ഓർത്തത് തന്നെ.. "ആരൊക്കെയാ ഗസ്റ്റ്‌.. അല്ല.. നിന്റെ കെട്ട്യോന്റെ കൈ ക്കെന്ത് പറ്റി..." ശിവയുടെ കുടുംബത്തെയൊക്കെ മിയ അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. അതിനിടയിൽ തന്നെ കാശിയുടെ തലയിലെ കെട്ടും കയ്യിലെ കെട്ടും. അവൾ കാർത്തുവിനെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. "സത്യം പറയെടി.. നീയാ ചെക്കനെ എടുത്തിട്ട് പെരുമാറിയോ?" കാർത്തുവിന് ചിരി വന്നു. "അതൊക്കെ വല്ല്യ കഥയാ.. ഞാൻ സൗകര്യം പോലെ പറഞ്ഞു തരുന്നുണ്ട്..." കാർത്തു ഉറപ്പ് കൊടുത്തതും മിയ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മിയയുടെ ആശങ്കകളെ അസ്ഥാനത്താക്കി വളരെ നന്നായി തന്നെ അശോകനും തുളസിയും അവളെ സ്വീകരിച്ചു.. സത്കരിച്ചു. "അന്നത്തെയാ ടെൻഷനിൽ പറ്റി പോയതാണ് മോളെ.. അത് കഴിഞ്ഞു മോളുടെ വീട് വരെയും വരണമെന്നും അന്ന് നടന്നതിനോക്കെ ഒരു ക്ഷമ പറയണമെന്നുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന് പറ്റിയൊരു സാഹചര്യത്തിലൊന്നും ആയിരുന്നില്ല പിന്നെ.. എന്തായാലും ഞാൻ ഒരൂസം വരുന്നുണ്ട്.." ആത്മാർത്ഥമായിട്ട് തന്നെയാണ് അശോകൻ പറയുന്നതെന്ന് അയാളുടെ മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് കാർത്തുവിന് ഒരാശ്വാസം തോന്നിയത്. അവൾക്ക് മാത്രമല്ല.. കാശിക്കും. അവൾ തനിക്കൊരു ഹെല്പ് ചെയ്തു.. തന്റെ ജീവനും ജീവിതവും തിരിച്ചു കിട്ടാൻ പാകത്തിന് ഒരു സഹായം.. അവൾ സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. അവനത് ഓർക്കാൻ കൂടിയപ്പോൾ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ അവൾക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടോ സങ്കടമോ ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അവനും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ യാതൊരു മുൻപരിചയവും ഇല്ലാത്ത പോലാണ് അവൻ അവളോട് മിണ്ടിയതൊക്കെ. അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് തന്നെ മിയയും അവനൊപ്പം അതിന് സഹകരിച്ചു നിന്ന് കൊടുത്തു.. അവരുടെ ആ അഭിനയങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ കാർത്തുവിനു ചിരി വരുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും കാശി കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. മിയയുടെ നന്മ കരുതി തന്റെ അച്ഛന് ഇനിയും മിയയോട് ഒരു നീരസമൊന്നും തോന്നാത്തിരിക്കാൻ വേണ്ടി അവളും ഒന്നും അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ല. കാർത്തുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി മിയയുടെ ഹെല്പ്പിനെ കുറിച്ച് കാശി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ശിവക്കും ആളെ പിടി കിട്ടി. ആദ്യമായയിട്ടമാണ് അവൻ അവളെ കാണുന്നത്. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആ പരിചയമില്ലായ്മ അവനൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കാശിയുടെ ഫ്രണ്ട്.. അതും കാർത്തു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു അറിവിൽ അവർ തമ്മിലുള്ള കൂട്ട് വളരെ നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ പരിഗണന വെച്ചിട്ട് തന്നെയാണ് മിയ അവനോട് മിണ്ടുന്നതെല്ലാം. അറിയാത്തവരോട് പോലും അങ്ങോട്ട് ഇടിച്ചു കയറി സൗഹൃദമുണ്ടാക്കാൻ മിടുക്കിയായ മിയ എത്ര പെട്ടന്നാണ് അമ്മുവുമായി കൂട്ടായത്. ശിവയുടെ അമ്മയെ വരെയും അവൾ സംസാരിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു. ആശ്ചര്യത്തോടെയാണ് ശിവ അവളെ നോക്കുന്നത്.. വേഗം തിരിച്ചു പോകാൻ വന്നവർ പിന്നെ അന്നവിടെ നിന്നും പോകാനിറങ്ങുന്നത് ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ്.. "ഭവ്യയെ രാജനങ്കിൾ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിട്ടുണ്ട് ശിവ.. എനിക്കൊന്ന് പോയ്‌ കാണണം എന്നുണ്ട്.. നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഒന്നിറങ്.." അവർ പോകാനിറങ്ങിയിട്ടാണ് കാശിയത് പറഞ്ഞത്. വിവരങ്ങളെല്ലാം ഗായത്രി അപ്പപ്പോൾ അവനെ അറിയിക്കുന്നുണ്ട്. പോലീസ് പിന്നെയും അവളെ തേടി ചെന്നതും ചോദ്യം ചെയ്തതും ഭവ്യ കേസിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിൽക്കാൻ തീരുമാനം എടുത്തതുമെല്ലാം ഗായത്രിയും പിന്നെ കാശിയും കൂടെയുണ്ടന്നുള്ള ധൈര്യത്തിൽ തന്നെയാണ്.. "എങ്കിൽ നമ്മുക്കിങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോയാലോ.. എനിക്കും ആ കുട്ടിയെ ഒന്ന് കാണണം ന്നുണ്ട്." ശിവയുടെ അമ്മ കൂടി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത് വേണമോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. ഈ കാര്യത്തിൽ അവൻ പറയുന്നതാണ് തീരുമാനം എന്നാ പോലെയാണ് കാശിയുടെ നിൽപ്പ്. എങ്കിൽ നമ്മുക്ക് എല്ലാർക്കും കൂടി പോയാലോ.. " കാർത്തു കൂടി ചോദിച്ചു. മിയ പിറ്റേന്നാണ് തിരിച്ചു പോകുന്നത്. എങ്കിൽ അവൾ കൂടി പോരട്ടെ എന്ന് അമ്മുവും പറഞ്ഞതോടെ ശിവ കാശ്ശിയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സിനൊരു തൃപ്തി പോരായിരുന്നു. കാശിക്കത് മനസ്സിലായി. എത്രയൊക്കെ വേണ്ടന്ന് വെച്ചാലും അന്നാ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് അവൻ അനുഭവിച്ചത്.. അത്‌ അത്രയും പെട്ടന്നൊന്നും ശിവക്ക് മറന്നു കളയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവനും ഉറപ്പായിരുന്നു. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലങ്കിൽ കൂടിയും അതിനൊരു കാരണകാരനായി എന്നോർക്കുമ്പോൾ കാശിക്കും കടുത്ത മനസ്താപമുണ്ട്. താനായിട്ട് തന്നെ അതിനൊരു പരിഹാരം കാണുമെന്നും അവനുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. എന്തായാലും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവർ പോകാനിറങ്ങി.. എല്ലാർക്കും കൂടി പോകേണ്ടതല്ലേ.. അവിടെയുള്ള വല്ല്യ കാർ എടുത്തിട്ട് പോകാൻ അശോകൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അത് തന്നെ മതിയെന്ന് ശിവ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാശിയും അത് അംഗീകരിച്ചു. "രണ്ടാളും ഓസ്‌ക്കാറിനോരു അപേക്ഷ കൊടുത്തിട്ടേക്കൂ കേട്ടോ.. എന്തൊരു ഒടുക്കത്തെ അഭിനയമായിരുന്നു.." വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതേ കാർത്തു കാശിയെയും മിയയെയും കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അല്ലാതെ പിന്നെ.. നിന്റെ അച്ഛനോരു പൊടിക്ക് അടങ്ങിയെന്ന് കരുതി.. അങ്ങേര് ഇപ്പോഴും ഹിറ്റ്‌ലർ തന്നെയാടി.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് കയറി തല വെച്ച് കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വട്ടൊന്നുമില്ല.. അല്ലേ കാശ്യേട്ട.." മിയ കാശിയെ കൂട്ടി കൊണ്ടാണ് കാർത്തുവിനുള്ള മറുപടി കൊടുത്തത്.. "പിന്നല്ല... കാശി ചിരിയോടെ തന്നെ അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു.. അപ്പോൾ പിന്നെ അതെന്തായിരുന്നു എന്നറിയണം ശിവയുടെ അമ്മയ്ക്കും അമ്മുന്നും. ഒടുവിൽ കാർത്തു തന്നെ കാര്യം വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്നൊരു ഭാവത്തിലാണ് മിയയുടെ ഇരിപ്പ്.. കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം.. ശിവ ഇടയ്ക്കിടെ മിററിൽ കൂടി അവളെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവന് വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി തുടങ്ങി.. ആ ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സംസാരം.. കുറുമ്പോളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടങ്ങൾ. അതിനേക്കാൾ... പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ കളഞ്ഞും കൂടെ നിൽക്കാനുള്ള അവളുടെ മനസ്സ്.. "എന്നാലും എന്റെ മോളെ.. അശോകനെ പോലെ ഒരാളോട്.. അതും ആ വീട്ടിൽ നിന്നു കൊണ്ട്.. സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു നിന്നെ ഞാൻ.. എവിടുന്ന് കിട്ടി ഇത്രയും ധൈര്യം.അതും അശോകൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാ.. എനിക്ക് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ കൈയ്യും കാലും വിറക്കുന്നു.." സുജാത ആ വിറയൽ അപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നത് പോലൊരു മുഖഭാവത്തിൽ പറയുമ്പോൾ മിയ അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.. 'അതിപ്പോ.. അങ്ങനൊക്കെ ചോദിച്ചാ എന്താ പറയാ.. ഒന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..കാശിനാഥന് കാർത്തു ഇല്ലാതെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയും..പക്ഷേ എനിക്കറിയാവുന്ന കാർത്തുവിന് കാശി നാഥൻ ഇല്ലാതെ.. ആ ആളോട് ചേരാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ അവളുടെ ഉള്ള് പിടയുന്നത്.. എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ അവൾക്ക് കാശ്യേട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം.. അതൊന്നു സെറ്റാവാൻ.. മഹേഷിനെ പോലൊരു ക്രിമിനൽ ഇവളേ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ ഞാൻ.. ഇവള്. ഇവളെന്റെ കൂട്ടുകാരി അല്ലേ..വേറൊന്നും ഓർത്തില്ലമ്മേ ഞാൻ.." അത്രമേൽ സ്നേഹത്തോടെ.. തന്റെ അമ്മയുടെ തോളിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നവളെ കാണുമ്പോൾ ശിവയുടെ ഉള്ളിലും വല്ലാത്തൊരു നിർവൃതി നിറയുന്നുണ്ട്. അവനന്നോളം അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വിധമൊരു കുളിര്.. വീണ്ടും അവരെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്.. ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷേ ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ഒട്ടും അനുസരണയില്ലാത്ത വിധം മിയയെ തേടി പോകുന്നു.. ഇടയിൽ എപ്പഴോ അവളുമാ നോട്ടത്തിൽ കുരുങ്ങി.. നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവൾതന്നെ നോട്ടം പിന്മാറ്റിയെങ്കിലും പിന്നെ ശിവയെ പോലെ തന്നെ.. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്കും ഒട്ടും അനുസരണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... തുടരും.. ന്നാലും ഒരാള് വരുന്നു ന്ന് കേട്ടപ്പോ ന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങള് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത്.. അയ്യേ.. മോശം.. മോശം.. മോ..... ശം 😁 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

മണ്ണാർശാല ശ്രീ നാഗരാജാ ക്ഷേത്രം #മണ്ണാറാശാല നാഗരാജാവ് #നാഗദൈവങ്ങൾ🙏നാഗരാജാവ് #🙏നാഗരാജാവ് #കാവൽ നാഗം. #📔 കഥ

ഇരുവർ ഭാഗം 5 പിന്നീടുള്ള രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ സന്തോഷകരമായി തന്നെ കടന്നുപോയി. കുറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ബദ്രിനാഥും,അച്ഛനും അമ്മയും തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായത് പോലെ ലയനക്ക് തോന്നി. വീട് വിട്ടുപോന്നതിനുള്ള ദുഃഖമൊന്നും ലയനയെ തെല്ലും അലട്ടിയില്ല. തന്റെ വീട്ടിലുള്ള അതേ സ്വാതന്ത്ര്യവും സന്തോഷവും തനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. അത് തന്റെ ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്.... നാളെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണമെന്ന് വിളിച്ചറിയിച്ചിട്ടുണ്ട് രാവിലെ തന്നെ പോകണം. നാളെ ഒരു ദിവസം അവിടെ നിന്നിട്ട്, മറ്റന്നാൾ തിരികെ ഇങ്ങോട്ട് പോരണമെന്നാണ് വിചാരിക്കുന്നത്. അതുകഴിഞ്ഞിട്ട് രണ്ടാൾക്കും ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങണം. വിവാഹം പ്രമാണിച്ച് ഒരാഴ്ചത്തെ ലീവ് എടുത്തിരിക്കുന്നതാണ്. ഒരോ നിമിഷവും തന്നെ പ്രണയത്തിലാഴ്ത്തുന്ന ബദ്രിയോട് അവൾക്ക് ഏറെ സ്നേഹമാണ്. അയാൾക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. അല്ലെങ്കിലും ആദ്യമായി തന്നെ പൂർണമായി അറിയുന്ന പങ്കാളിയെ ഏതു മനുഷ്യർക്കാണ് സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാനാവുക. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ബദ്രിയും ലയനയും കൂടി ലയനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. മഹേഷും, കാർത്തികയും അവർ വരുന്നതും കാത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണ്. മഹിമ ജോലിക്ക് പോകാനായി റെഡിയായി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു... ലയനയും ബദ്രിയും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.. ആഹ്... മക്കളെ കയറിവാ.... മഹേഷ് പറഞ്ഞു, അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. ഹാളിലിരുന്ന് വിശേഷങ്ങൾ പരസ്പരം പങ്കു വയ്ക്കുന്ന അവരുടെ അരികിലേക്ക് മഹിമ വന്നു. ബദ്രിനാഥ് അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളും തിരികെ ഒരു പുഞ്ചിരി അയാൾക്ക് നൽകി. മഹിമ ലയനയെ നോക്കുകയായിരുന്നു. രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത മാറ്റം സംഭവിച്ചത് പോലെ, മഹിമക്ക് തോന്നി. മുഖത്തൊക്കെ ഒരു തരം തുടിപ്പും മിനുപ്പും. സ്നേഹിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പെണ്ണിന് ഇത്രയേറെ മാറ്റം സംഭവിക്കുമോ എന്നവൾക്കത്ഭുതം തോന്നി. ഭക്ഷണം എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ മറക്കരുത് കേട്ടോ. കാർത്തിക മഹിമയോട് പറഞ്ഞു. ശരി. മഹിമ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി, അമ്മ എടുത്തുവച്ചിരിക്കുന്ന ലഞ്ച് ബോക്സ് ബാഗിലേക്ക് വച്ചു. ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്... മഹിമ പറഞ്ഞു.. ലയന അവളെ നോക്കിയത് പോലുമില്ല. അവൾ അതിവേഗം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. സ്കൂട്ടിയിൽ കയറി. അവർ വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലെ. എത്രയും വേഗം തനിക്ക് ഓഫീസിൽ പോയാൽ മതി. മഹിമ ഓർത്തു. അവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ താനൊരു തെറ്റുകാരി ആണെന്നുള്ള തോന്നൽ ഉണ്ടാകുന്നു. അല്ലെങ്കിലും താനാണ് അങ്ങനെയൊരു ചതി ചെയ്തതെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുകയല്ലേ, എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും സത്യം ആരും വിശ്വസിക്കുന്നതുമില്ല. ഇനിയൊരു പക്ഷേ അത് സത്യമായിരുന്നോ എന്ന് തനിക്കൊരു സംശയമുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ ആ പെൺകുട്ടിയെ ബദ്രിനാഥ്‌ ചതിച്ചതാണെങ്കിലോ...?? ലയന തന്നെയൊന്ന് നോക്കിയതുപോലുമില്ലല്ലോ. മഹിമ സങ്കടത്തോടെ ഓർത്തു. നീ എന്താ മോളെ, മഹിമയോട് മിണ്ടാത്തത്?? കാർത്തിക ലയനയോട് ചോദിച്ചു. മിണ്ടണമെന്ന് വിചാരിച്ചാ അമ്മേ വന്നത്, പക്ഷേ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ മിണ്ടാൻ തോന്നിയില്ല. അന്ന് എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽവെച്ച് എന്റെ ബദ്രിയെ നാണംകെടുത്തിയില്ലേ, എനിക്കത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നുകയാണ്. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു മക്കളെ ഇനി അതൊന്നും മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണ്ട. ഉം... കാർത്തിക അവർക്ക് കഴിക്കാൻ കൊടുത്തു. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ലയന വായതോരാതെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളോരോന്നായി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മകൾ ഏറെ സന്തോഷവതിയാണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ മഹേഷിനും കാർത്തികക്കും ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. എക്കാലവും ഇതുപോലെ സന്തോഷമായിരിക്കട്ടെ..... അവർ വരുന്നത് പ്രമാണിച്ച് ചിക്കനും മീനും ഒക്കെരാവിലേ തന്നെ മഹേഷ്‌ വാങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഉച്ചക്കത്തേക്ക് വേണ്ടി, അത് വൃത്തിയാക്കി കറിയാക്കാനുള്ള തിരക്കിലാണ് കാർത്തിക. അടുക്കളയിലായിരുന്ന അമ്മയുടെ അരികിലേക്ക് ലയന വന്നു. ഞാൻ കൂടണോ അമ്മേ?? നീ ആ ഉള്ളിയെടുത്ത് തൊലിയൊന്നു കളഞ്ഞു വച്ചേ...കാർത്തിക പറഞ്ഞു ലയന ഉള്ളിയുടെ തോല് കളയാൻ തുടങ്ങി. എന്നാലും അമ്മേ...ഈ മഹിമക്ക് ശരിക്കും എന്താ പറ്റിയത്?? എനിക്കെന്തു മാത്രം സങ്കടമായി എന്ന് അമ്മക്കറിയാമോ. ഇവൾ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാൽ നമ്മളെന്ത് ചെയ്യും അമ്മേ...?? അങ്ങനെയൊരബദ്ധം അവൾക്ക് പറ്റിപ്പോയി, എന്നുവച്ച് ഇനി അത് പറഞ്ഞ് അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട. അവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹക്കൂടുതൽ കൊണ്ടല്ലേ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്. ബദ്രിനാഥന്റെ വീട്ടുകാർ പാവം ആയതുകൊണ്ട് മാത്രം എന്നെ അതൊന്നും പറഞ്ഞു വേദനിപ്പിച്ചില്ല. വേറെ വല്ലവരും ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ജീവിതാവസാനം വരെ ഞാൻ കുത്തുവാക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടിവന്നേനെ.. ബദ്രിനാഥ് ആളെങ്ങനെ, പാവം തന്നെയല്ലേ?? അതെന്ത് ചോദ്യമാ അമ്മേ... ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല മനുഷ്യനാണ് എന്റെ ഭർത്താവ്. അദ്ദേഹത്തെ പങ്കാളിയായി കിട്ടിയത് തന്നെ എന്റെ മഹാഭാഗ്യം. അവിടത്തെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണെങ്കിലും വളരെ പാവങ്ങളാണ്. എന്നോട് നല്ല സ്നേഹമാണ്. നീയും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കണം അവനോട് സ്നേഹവും ബഹുമാനവും എപ്പോഴും ഉണ്ടാകണം. ഉം.... പിന്നെ മോളെ മഹിമ വരുമ്പോൾ നീ പിണക്കം കാണിക്കേണ്ട കേട്ടോ. ഇല്ലമ്മേ ഞാനവളോട് മിണ്ടിക്കോളാം... അങ്ങനെ തന്നെ വേണം. നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും പിരിയരുത്. ഇല്ലമ്മേ.... ബദ്രിനാഥ് ധാരാളം സംസാരിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ അയാളോട് പെട്ടെന്ന് ഒരു അടുപ്പവും,ഇഷ്ടവുമൊക്കെ തോന്നും.. മഹിമ അന്ന് വൈകുന്നേരം ഓഫീസിൽ നിന്നും താമസിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയത്. വീട്ടിൽ അവരുള്ളതുകൊണ്ട്, അവരെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരുതരം ബുദ്ധിമുട്ട് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. പോരും വഴി ലയനക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമുള്ള നാരങ്ങ മിഠായി വാങ്ങി ഇരട്ടകൾ ആണെങ്കിലും ഇഷ്ടങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ രണ്ടാളും രണ്ട് തരത്തിലാണ്. തനിക്ക് നാരങ്ങ മിഠായി തീരെ ഇഷ്ടമില്ല. നാരങ്ങ മിട്ടായി എന്നല്ല ഒരു മിഠായിയും ഇഷ്ടമല്ല. മധുരത്തിനോട് പൊതുവേ പ്രിയം കുറവാണ്, ചായ കുടിക്കുന്നത് പോലും മധുരമിട്ടല്ല... എന്നാൽ ലയന നേരെ തിരിച്ചാണ്. അവൾക്ക് മധുരം നല്ല ഇഷ്ടമാണ്. വെറുതെ അടുക്കളയിൽ പോയി പഞ്ചസാര വാരി വായിൽ ഇടുന്നവളാണ് അവൾ. ചുവപ്പും ഓറഞ്ചും കളറുള്ള നാരങ്ങാ മിഠായി പത്തെണ്ണം വാങ്ങിച്ചിരുന്നു അവൾ വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും പൂമുഖത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട് വീട്ടിൽ വരുന്നവരോട് ഇഷ്ടക്കേട് കാണിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം അവൾ ബദ്രിനാഥിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അയാളും ഒരു ചിരി അവൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു. അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി. ബാഗ് ടേബിളിൽ വച്ചിട്ട് അവൾ കുളിക്കാനായി കയറി. കുളിച്ചു വസ്ത്രം മാറ്റി ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ ലയന മുറിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ പിണക്കം മാറിയോ ??മഹിമ ചോദിച്ചു. മുഴുവനും മാറിയിട്ടൊന്നുമില്ല, എങ്കിലും സാരമില്ല.ലയന മെല്ലെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. നീ എനിക്ക് വേണ്ടി മേടിച്ചതാണല്ലേ നാരങ്ങ മിഠായി?? ലയന ചോദിച്ചു. അല്ലല്ലോ... ഓഹ് പിന്നെ, ഞാനല്ലാതെ വേറെ ഇവിടെ ആരാന്ന് അറിഞ്ഞില്ല നാരങ്ങാ മിഠായി തിന്നുന്നത്.. എനിക്കറിയാം നീ എന്നെ കരുതി വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് വന്നതാണെന്ന്.. നിന്നോട് ആരു പറഞ്ഞു എന്റെ ബാഗ് തുറക്കാൻ ??മഹിമ ചോദിച്ചു. നിന്റെ ബാഗ് തുറക്കാൻ ഞാൻ ഇനി ആരുടെയാ അനുവാദം മേടിക്കേണ്ടത്.?? ലയന ഒരു നാരങ്ങ മിഠായി എടുത്തു വായിൽ ഇട്ടു... വാ....നിനക്ക് ചായ തരാം, ലയന മഹിമയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. നിന്റെ ജീവിതമൊക്കെ എങ്ങനെ പോകുന്നു?? മഹിമ ചോദിച്ചു എന്റെ പൊന്നുമോളെ നിന്റെ വാക്കും കേട്ട് ഞാനിപ്പോൾ വിവാഹം കഴിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത് നഷ്ടമായി പോയേനെയെന്നറിയാമോ, എന്നെ അത്രക്കും ജീവനാ ബദ്രിക്ക്, ബദ്രിക്ക് മാത്രമല്ല, അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും എന്നെ എന്തിഷ്ടമാണെന്നറിയാമോ? അങ്ങനെയൊരു വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെല്ലാൻ കഴിഞ്ഞതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യമെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ തോന്നുന്നു. സന്തോഷകരമായ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനകൾ ലയന സഹോദരിയുടെ മുൻപിൽ തുറന്നിട്ടു. മഹിമ കൗതുകത്തോടെ ഓരോന്നും കേൾക്കുകയായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിലും ലയന സന്തോഷമായിരിക്കുന്നതാണ് തനിക്കെപ്പോഴും ഇഷ്ടം. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അവർ തിരികെ പോകാൻ ഇറങ്ങി. നാളെ മുതൽ ജോലിക്ക് കയറണം അതുകൊണ്ടാ ഇപ്പോൾ പോകുന്നത്. ലയന വിഷമത്തോടെ മഹിമയോട് പറഞ്ഞു ശരി പോയിട്ട് വാ... അവർ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ഹൊ... നിങ്ങൾ അങ്ങ് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഈ വീടങ്ങ് തീർത്തും ഉറങ്ങിയത് പോലെയായിരുന്നു.. ബദ്രിയുടെ അമ്മ ജാനകി പറഞ്ഞു. അത് ശരിയാ...സഹദേവനും പറഞ്ഞു. മക്കള് വാ... അമ്മ ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ വരാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതുവരെ കഴിച്ചില്ലേ?? ലയന ചോദിച്ചു. ഇല്ല. അതെന്തിനാ ഞങ്ങളെ നോക്കിയിരുന്നത് കഴിക്കാൻ മേലായിരുന്നോ...എന്നാൽ വരൂ കഴിക്കാം. അയ്യോ... എന്റെ വയറ്റിൽ ഇടമില്ല. ബദ്രി പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറയല്ലേ ബദ്രി, അച്ഛനും അമ്മയും നമ്മൾ വരാൻ വേണ്ടി നോക്കിയിരുന്നതല്ലേ, ഒരിത്തിരിയെങ്കിലും നമുക്ക് കഴിക്കാം.ലയന പറഞ്ഞു. അവർ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു. 💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐 പിറ്റേന്ന് ലയന രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പുറപ്പെടാനായി ഇറങ്ങി. മോൾ എപ്പോഴാ വരിക ?? ജാനകി ചോദിച്ചു. അഞ്ചുമണി കഴിയും അമ്മേ.. മോളെ, ഞാനും അച്ഛനും കൂടെ വൈകുന്നേരം ഒന്ന് പുറത്ത് പോകും കേട്ടോ. വീടിന്റെ താക്കോൽ ദാ ഈ ചെടിച്ചട്ടിയുടെ കീഴിൽ വച്ചേക്കാം. ശരി അമ്മേ... അവൾ സ്കൂട്ടറിൽ കയറി. മോളെ ലഞ്ച് എടുത്തോ.?? ആം എടുത്തമ്മേ.... അവൾ സ്കൂട്ടർ റോഡിലേക്കിറക്കി. ഒരാഴ്ച്ച ലീവ് കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസിൽ പോകുന്നതാണ്. ഇന്ന് കൂട്ടുകാർ കളിയാക്കും അതുറപ്പാണ്. അവൾ ചിരിയോടെ ഓഫിസിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. ഓഹ്...പുതുപ്പെണ്ണുവന്നോ....?? അവൾ ചെന്നതും അവർ വട്ടം കൂടി. 💐💐💐💐💐 വൈകുന്നേരം ഓഫിസിൽ നിന്നും പോരും വഴി എല്ലാവർക്കും ഓരോ പഫ്സും വാങ്ങിക്കൊണ്ടാണ് ലയന വന്നത്. സ്കൂട്ടർ പോർച്ചിൽ ഒതുക്കി ഇട്ടിട്ട്, അവൾ താക്കോൽ എടുത്ത് വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി വാതിൽ അകത്തുനിന്നും അടച്ചു. കല്യാണം നടന്ന വീടാണ്.ആഭരണങ്ങൾ ഒക്കെയിരുപ്പുണ്ട്. വാതിൽ അടച്ചിട്ടേക്കാം അവർ വരുമ്പോൾ തുറന്നാൽ മതിയല്ലോ. അവൾ മുറിയിൽ ചെന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി കുളിച്ച്, അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ചായ തിളപ്പിച്ച്‌ ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് എടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് കാർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ വാതിൽ തുറന്നു. ബദ്രിയും അച്ഛനും അമ്മയും സിറ്റ്ഔട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണ്... അവർ അകത്തേക്ക് കയറിയതും അവരുടെ മുഖം മാറി. 💚💚💚💚💚 തുടരും. #📔 കഥ