കഥ

256 Posts • 9M views
#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _ 52 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💐 എന്നിട്ട് നീയവനെ വെറുതെ വിട്ടോ ഡാ.. " ശിവ പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് കാശിയോട് ചോദിച്ചു. "അല്ലാതെ പിന്നെ അവനെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ എനിക്കെന്താ ഭ്രാന്തുണ്ടോ.." കാശിക്ക് അവനെക്കാൾ ദേഷ്യം. വിഷ്ണുവിന്റെ വരവിനെ കുറിച്ച് ശിവയോട് പറയുകയാണ് കാശി. വിഷ്ണു പറഞ്ഞിട്ട് പോയതെല്ലാം കേൾക്കുമ്പോൾ അവനിട്ടു രണ്ടു പൊട്ടിക്കാൻ പറ്റാത്ത ദേഷ്യമാണ് ശിവക്കും. ടൗണിൽ വാ. ഞാനും അങ്ങോട്ട്‌ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു തന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയവനെ അവിടെ കാണാഞ്ഞിട്ട് ശിവ വിളിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ കാശി വീട്ടിൽ തന്നെയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ആ പറച്ചിലിൽ തന്നെ എന്തോ വശപിശക് തോന്നിയ ശിവ പിന്നെ ഫോണിൽ കൂടി കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാതെ നേരെ കാശിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു. അവനൂഹിച്ചത് പോലെ തന്നെ.. ഉമ്മറത്തെ തൂണിൽ ചാരി ഈ ലോകത്തോട് മുഴുവനുംമുള്ള ദേഷ്യത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ഒരുവൻ. ശിവ എന്തെന്ന് ചോദിച്ചിട്ടും ആദ്യം ഒന്നുമില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് കാശി പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ ശിവയങ്ങനെ വിട്ട് കളയില്ലല്ലോ. അതിന് വേണ്ടിയല്ലല്ലോ കെട്ടത് പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി എന്ന മട്ടിലവൻ ഓടി പാഞ്ഞു വന്നതും. ഒടുവിൽ കാശി തോറ്റു പോയി.. വിഷ്ണുവിന്റെ കാര്യം കാശി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ആ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുറ്റത്തെ വയ്യാത്ത കുഞ്ഞിനേയും അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന ഗായത്രിയെയും അവളുടെ എളിയിൽ ഒട്ടും വയ്യാത്ത തളർന്നു തൂങ്ങിയ ആ കുഞ്ഞിനേയുമാണ് ശിവക്കോർമ്മ വന്നത്. "അതിനെ പറഞ്ഞിട്ടും തല്ലിയിട്ടും ഒന്നും യാതൊരു കാര്യവുമില്ല ശിവ.. എന്റെ പുന്നാര ഏട്ടൻ ആ സ്റ്റേജിൽ നിന്നൊക്കെ ഒരുപാട് ദൂരെയാണ്. ഇനിയിപ്പോ ചെയ്തു കൂട്ടിയതിനൊക്കെ കൊടുത്തേ തീരൂ എന്നാണെങ്കിൽ ആളെ അങ്ങ് കൊന്നു കളഞ്ഞേക്കണം. അതിൽ കുറഞ്ഞൊന്നും ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല. ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും ഇപ്പഴും ചെയ്യുന്നതും.. ഇനിയങ്ങോട്ട് ചെയ്യാൻ പോകുന്നതിനും അടക്കം ഉള്ള എന്റെ ഏട്ടന് ശിക്ഷ... അത് മരണത്തെക്കാൾ ഒട്ടും കുറയാൻ പാടില്ല.." കാശിയുടെ പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. "പിന്നെ... അവനെ പോലൊരു പേ പട്ടിയെ തല്ലി കൊന്നു ജയിലിൽ ചെന്ന അവിടെയും കയറ്റില്ല.. അത്രയും നിലവാരം കുറഞ്ഞ കേസ് അവിടെ സ്വീകരിക്കില്ല എന്ന് പറഞിട്ടവർ നിന്നെ മടക്കി വിടും. കാശിയുടെ കണ്ണിലെ ദേഷ്യം കണ്ടപ്പോൾ ശിവ പിന്നെയാ വിഷയത്തിൽ അത്രയും ശ്രദ്ധ കൊടുത്തില്ല. അത് വിട്ട് കളഞ്ഞു. "അത് വിട്.. എന്നിട്ട് നിന്നെ നിന്റെ അശോകേട്ടൻ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയത് എന്തിനായിരുന്നു അതിനെ കുറിച്ച് പറ." ശിവ ചോദിച്ചു. അതോടെ അത് വരെയുമുണ്ടായിരുന്ന കാശ്ശിയുടെ അസ്വസ്ഥത ഇരട്ടിയാവുകയും ചെയ്തു. "ഓഓഓ.. നമ്മളോടൊന്നും പറയരുതെന്ന് പറഞ്ഞോ നിന്റെ രാജാവ്.." അത് പറയാനുള്ള കാശിയുടെ വിഷമം കണ്ടിട്ട് ശിവയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "പോടാ.. അതൊന്നുമില്ല.. പറയാൻ മാത്രം. ഒന്നുമില്ല അത്ര തന്നെ.." കാശി അവനെ നോക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു. അതിനെ കുറിച്ചോർക്കാൻ തന്നെ അവനും തോന്നുന്നില്ല. "മോളെ നിനക്ക് കെട്ടിച്ചു തരാം എന്ന് പറയാനാണോ ഡാ.. നിന്റെയീ പരുങ്ങൽ കണ്ടിട്ട് എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു.." പക്ഷേ ശിവ അവനെ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല. "അയാളുടെ മോളെ... അങ്ങനെയൊന്നും കാണരുതെന്ന് പറയാൻ.. അയാൾക്ക് എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരു മരുമോനെ വേണമെന്ന് പറയാൻ.." ശിവ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഉത്തരമായിരുന്നു കാശി പറഞ്ഞത്. അതിന്റെയൊരു അമ്പരപ്പും അവനുണ്ട്. "കണ്ണും തള്ളി നോക്കണ്ട.. സത്യം തന്നെയാ പറഞ്ഞത്.അശോകേട്ടൻ പറഞ്ഞത് അറിയാഞ്ഞിട്ട് നിനക്കല്ലേ വല്ല്യ അസുഖം.. ഇപ്പോൾ സമാധാനമായല്ലോ. അല്ലേ.." ശിവയുടെ ഇരിപ്പ് കണ്ടിട്ട് കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "അല്ലേടാ.. അത്.. അശോകേട്ടൻ.. നിന്നോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ.." എന്തേയ്.. നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ.. " കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ കൂർത്തു.. "ഛെ.. അതല്ലടാ.. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. മൂപ്പർക്ക് നിന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ലേ.. അപ്പൊ ഞാൻ കരുതി.." ശിവ വല്ലായ്മയോടെ കാശിയെ നോക്കി. "നീ കരുതി അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ മകളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമെന്ന്. അല്ലേ..?" കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. ശിവ ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ മനസ്സിലാകാത്ത വിധമൊന്നു തലയാട്ടി. "ആ ഒരു കരുതൽ കൊണ്ടാവും നീയവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തതും.. പക്ഷേ.. എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ശിവ.. ഇത് ഇങ്ങനൊക്കെയെ വരൂ എന്ന്.. അത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ.. എനിക്കവളെ.." ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു വന്നത് സഡൻ ബ്രേക്ക്‌ പോലെ കാശി പിടിച്ചു നിർത്തി. "പക്ഷേ കാശി.. നിനക്കവളെ ഇഷ്ടമല്ലേ.. അതിനേക്കാൾ അവൾക്ക് നിന്നെയും.. പിന്നെയെങ്ങനെ.." "അതൊന്നും നമ്മളോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവേണ്ട ശിവ.. അശോകേട്ടൻ ഒന്ന് തീരുമാനിച്ചാൽ അത് നടത്തി എടുക്കേണ്ട വിധവും അതിനുള്ള വഴികളും മൂപ്പര് തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചു കൊള്ളും.. ഈ കളിയിൽ നമ്മളില്ല ശിവാ.. നമ്മളിവിടെ കാഴ്ചക്കാർ മാത്രമാണ്.. കല്യാണത്തിന് വിളിക്കും.. പോകും.. അത് പോലെ തിരിച്ചു പോരും.. അത്ര തന്നെ.." ശിവക്കോട്ടും മനസിലാവാത്തൊരു ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോൾ കാശിക്ക്. എന്തൊക്കെയോ അടക്കി പിടിച്ച അവന്റെ കണ്ണുകളും സംസാരവും. "പക്ഷേ കാശി കാർത്തു..." ശിവയെന്തോ പറയാൻ വന്നതായിരുന്നു പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചത് മുന്നിലിക്കുന്നവനിൽ അത് വേദന തീർക്കും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം. "ഇത്രയും പെട്ടന്ന് അയാൾ ഇങ്ങനെ പറയാൻ എന്താടാ.. കാരണം.?" "അതൊക്കെയുണ്ട്.. നല്ല സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയിട്ട് തന്നെ അയാളുടെ കയ്യിൽ തെളിവ് കിട്ടിയിട്ട് തന്നെയാ അശോകൻ കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അയാളുടെ കയ്യിലുള്ള തന്റെയും കാര്ത്തുവിന്റെയും ഫോട്ടോസിനെ പറ്റി കാശി ശിവയോട് പറഞ്ഞു. അത് കൂടി കേട്ടതോടെ ശിവയുടെ കണ്ണ് മിഴ്ഞ്ഞു പോയി. "എന്നാലുമെടാ.. ആരാവും ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തത്.. അതിന് മാത്രം അയാളോട് ശത്രുത..ആർക്കാ കാശി " "അതിന് ശത്രുത അയാളോടെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു.." കാശിക്ക് അപ്പോഴുമൊരു ചിരിയാണ്. "പിന്നെ കാർത്തുവിനോടോ.. "അതുമല്ല.. എന്നോട്.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കൊണ്ടത് പറഞ്ഞു കേട്ടതും ശിവ ഞെട്ടി പോയി. "നിന്നോടോ.. ആർക്ക്.. എന്തിന്..?" "അഹ്..എന്നോട് തന്നെ.. അശോകേട്ടന്റെ മോളെയും കെട്ടി അയാളുടെ സ്വത്തു സ്വന്തമാക്കുന്നതും മോഹിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഒരുവനില്ലേ.. അവനെന്നോട് ശത്രുതയാണ് ശിവ..തരത്തിൽ കിട്ടിയാൽ എന്നെ കൊന്നു കളയാൻ പാകത്തിനുള്ള ശത്രുത." തൂണിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കാശിക്കൊരു നിസംഗതാ ഭാവമാണ്. "മഹേഷിനോ.. അവനെന്തിനാടാ നിന്നോട്.. ഇപ്പോഴും അശോകേട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെ ആണല്ലോ അവൻ.. അയാൾക്ക് അവനെയും വലിയ കാര്യമാണല്ലോ.." ശിവക്ക് അതായിരുന്നു സംശയം. "അവനത് പോരാ ശിവ.. എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടണം.എങ്കിലേ അവന്റെ നെറികെട്ട കളികൾ നടക്കൂ.. അതിന് വേണ്ടിയാണ് അവൻ അശോകേട്ടന്റെ ശത്രുക്കളുടെ കൂടെ കൂടിയത് പോലും.." "അവനെ കുറിച്ച് നിനക്കെല്ലാം അറിയാവോ കാശി..?" "അറിയാം.. "എങ്കിൽ പിന്നെ നീ നിന്റെ അശോകേട്ടനോട് പറയെടാ.. അങ്ങേര് അവനെ കുറിച്ച് അറിയട്ടെ.." ശിവ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും കാശി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്. അതിന് വേണ്ടിയുള്ള തെളിവുകൾ ഞാൻ കളക്ടട് ചെയ്തു തുടങ്ങിയതുമാണ്. പക്ഷേ ഇനിയത് കൊണ്ട് കാര്യമുണ്ടാവില്ല.. അവൻ എനിക്ക് മുന്നേ അറിഞ്ഞു കളിച്ചു.." അത് പറയുമ്പോൾ കാശിക്ക് അൽപ്പം നിരാശയുണ്ടായിരുന്നു. "അതെന്താടാ.. അയാളത് അറിയണ്ടേ.." "അറിയേണ്ടത് തന്നെയാ.. ഞാനത് അറിയിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇനിയിപ്പോ ഞാനത് പറയുന്നത് അശോകേട്ടൻ വിശ്വസിക്കില്ല ശിവ.. എന്നോടുള്ള സംശയങ്ങൾ കൂടാനെ അത് ഉപകരിക്കു..ആ മനസ്സിലിപ്പോ കാശി ചതിച്ചു എന്ന് തന്നെയാണ്. പുറമെ അയാളത് ഭാവിച്ചിലേലു അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ആ ഫോട്ടോ കയ്യിൽ കിട്ടിയതിന്റെ കാരണം ചോദിക്കാൻ അയാളെന്നെ കൊണ്ട് പോകില്ല.. കാശിനാഥൻ അത് ചെയ്യില്ലെന്ന് അയാൾക്കൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായേനെ..അതുണ്ടായില്ല." ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ട് കാശി ശിവയെ നോക്കി. "ആഹ്.. നിനക്കത് തന്നെ വേണം. ഈ പറയപ്പെട്ട അശോകേട്ടനെ കരുതിയല്ലേ നീ ആ പെണ്ണിനെയും അതിന്റെ സ്നേഹത്തെയും കാണാതെ പോയത്. അതിന് നിന്നോട് എത്ര സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.." ശിവ ദേഷ്യത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവനതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. "പക്ഷേ കാശി നീ ഇതൊന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ പുന്നാര മോനെ വെറുതെ വിടരുത്. അശോകേട്ടന്റെ കാര്യം വിട്ടേക്ക് നീ. കൂടെ നടക്കുന്നവനെ മനസിലായില്ലേൽ അയാൾക്ക് അത് തന്നെ കിട്ടണം.. പക്ഷേ കാർത്തു.. അവളെ വിട്ട് കളയല്ലേ കാശി. മഹേഷിനെ പോലെ ഒരാൾ.. അവളത് അർഹിക്കുന്നില്ല ഡാ.. അവളെ ഓർത്തെങ്കിലും നീ.." ശിവയത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയ നിമിഷം തന്നെയാണ് കാശിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. തുളസി ചേച്ചി.. എന്നാ പേരതിൽ കണ്ടതും അവന്റെ നെഞ്ചോന്നാളി. ആരാടാ.. " അവന്റെയാ ഞെട്ടൽ കണ്ടതും ശിവ ചോദിച്ചു. കാശി ഒന്നും പറയാതെ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഫോൺ അവന് നേരെ തിരിച്ചു കൊടുത്തു. "എടുക്ക്.." വീണ്ടും അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ടെൻഷനോടെ ഇരിക്കുന്നവനോട് ശിവയാണ് പറഞ്ഞത്. നല്ലതൊന്നുമല്ല ആ വിളിക്ക് പിറകില്ലെന്ന് അതിന്റെ ആൻസർ ബട്ടൺ പ്രസ്സ് ചെയ്യുമ്പോഴും കാശിയുടെ മനസ്സിലുണ്ട്. "ഹലോ.." ആ ഒരു വിറയലോടെ തന്നെയാണ് കാശി ഹലോ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അനക്കമൊന്നുമില്ല. "പറയ്യ് തുളസി ചേച്ചി.. കാശ്യാണ്..." അവനൊന്നു കൂടി ആവിശ്യപ്പെട്ടു. "തുളസി ചേച്ചി അല്ലല്ലോ കാശി ചേട്ടാ.. ഇത് കാർത്തു ചേച്ചിയാണ്.." അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ മറുവശത്തു നിന്നും വന്നു ചേർന്ന ആ സ്വരം അവന്റെ ഹൃദയവും തുളച്ചു കയറി കൊണ്ടിറങ്ങി പോയി.. തുടരും.. കുറച്ചേ ഒള്ളു.. അതെനിക്കറിയാം.😆 അതല്ലാതെ എന്തേലും പറഞ്ഞിട്ട് പോകൂ.. സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
187 likes
25 comments 26 shares
ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ma7M050?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി പാർട്ട്‌ :53💚🌺 ഡോക്ടറുടെ കൺസൾട്ടിങ് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കാത്തത്ര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു നന്ദനും ഭാമയും. രണ്ടിടത്തും ലീവ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോ തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് വരാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞതിഥിയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ഇരുവരുടെയും ചിന്ത. 🌼🌼🌼🌼 വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ ഇരുവരും അത്രയും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു....... നന്ദൻ വീട്ടിലെത്തുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ കുറച്ച് മധുരപലഹാരങ്ങൾ കൂടി വാങ്ങിയിരുന്നു...... ദേവകിയമ്മ അന്ന് വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു ജോലികളൊക്കെ ഒതുക്കി ഒരു കപ്പ് കോഫിയുമായി ഡയിനിങ് ഹാളിലേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നന്ദന്റെയും ഭാമയുടേയും വരവ്....... അടുക്കളയിലെന്തോ എടുക്കാനായി വന്ന കാവ്യയും രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയിട്ട് തിരിച്ചു വന്നു നിൽക്കുന്ന നന്ദനേയും ഭാമയേയുമൊന്ന് നോക്കി........ എന്താ ഏട്ടാ പോയില്ലേ....... എന്തുപറ്റി തിരിച്ചുവന്നത് രണ്ടുപേരും? അവൾ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അരികിലേക്കെത്തി..... അപ്പൊത്തന്നെ ദേവകിയമ്മയും ഹാളിലേക്ക് വന്നിരുന്നു...... പോയില്ലേ മക്കളേ...... രണ്ട് പേരേയും നോക്കി അവർ ചോദിച്ചു.... രണ്ട് പേരും എങ്ങനെ യീ സന്തോഷവാർത്ത പറയുമെന്നറിയാതെ നിൽക്കുകയാണ്. മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുന്നുമുണ്ട്. അത്‌..... അമ്മേ...... ഭാമ തുടക്കമിട്ടു..... മറുപടി പറയാനുള്ള അവരുടെ തപ്പിതടയൽ കണ്ടതും കാവ്യയുമമ്മയും പരസ്പരം നോക്കി...... അതമ്മേ.... അങ്ങോട്ട് പോകുന്നവഴിക്ക് ഭാമക്കൊരു തലചുറ്റൽ പോലെ...... എന്നിട്ട്..... അത് കേട്ടതും ദേവകിയമ്മയുടേയും കാവ്യയുടേയും മുഖത്തൊരാധി പ്രകടമായി..... എന്നിട്ട്...... പെട്ടന്ന് തന്നെ അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെന്നു ഡോക്ടറേ കാണിച്ചു. അവർ ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റിനൊക്കെ എഴുതി തന്നു. ടെസ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു റിപ്പോർട് കിട്ടിയപ്പോ.... സന്തോഷിക്കാനുള്ള വകയുണ്ട്. അവൻ പറഞ്ഞു..... അത്‌ കേട്ടപ്പോ കാവ്യക്ക് പൂർണമായങ്ങോട്ട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ദേവകിയമ്മയ്ക്ക് ഏകദേശം പിടികിട്ടി. അമ്മയൊരു മുത്തശ്ശിയാകാൻ പോകുന്നു. നന്ദൻ കൈയിലിരുന്ന സ്വീറ്റ്സിന്റെ ബോക്സ്‌ തുറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... അത്‌ കേട്ടതും ഒരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന ഭാമക്കരികിലേക്ക് ദേവകിയമ്മയും കാവ്യയും വന്നു...... ഇരുവരുടേയും മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു...... ചേച്ചി..... സത്യാണോ ........ ഭാമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് കാവ്യാ ചോദിച്ചു... ദേവാകിയമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. നന്ദൻ മധുരം നിറഞ്ഞ ബോക്സ് അമ്മയുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ നീട്ടിയതും സന്തോഷം തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരതിൽ നിന്ന് കുറച്ചെടുത്ത് ഭാമയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി....... മഹി രാവിലത്തെ ഫിസിയോതെറാപ്പിയൊ ക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരുറക്കത്തിലായിരുന്നു. ഉണർന്നുടനെ കാവ്യയീ വാർത്തയവനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു. അവനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു....... കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു വേദന തങ്ങി. എപ്പോഴോ ഒരിക്കൽ ഒരച്ഛനാകാൻ തയ്യാറെടുത്തതായിരുന്നല്ലോ...... അവനൊന്നു ദീർഘ നിശ്വാസമുതിർത്തു. മഹിയുടെ മുഖം മാറിയതും അവന്റെ മനസ്സിലെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കികൊണ്ട് കാവ്യ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു...... പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഓരോ ദിവസങ്ങളും വരാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞഥിതിക്ക് വേണ്ടി കൂടി ആ വീടൊരുങ്ങി....... ഓരോ ദിവസവും സന്തോഷം മാത്രം....... പുതിയ പുതിയ വിഭവങ്ങളും രുചിക്കൂട്ടുകളു മൊരുക്കി ദേവകിയമ്മയും കാവ്യയും ഭാമയുടെ ഇടവും വലവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്ക് കാവ്യയുടെ അച്ഛനും കാണാൻ വന്നിരുന്നു...... 🌼🌼🌼 സഞ്ചുവിന്റെ വിവാഹം അടുക്കാറായിട്ടുണ്ട് അതിന്റെ കൂടി തിരക്കിലാണിപ്പോ..... വിവാഹത്തിന് ഡ്രെസ്സെടുക്കാൻ പോകാൻ എല്ലാവരെയും ക്ഷണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭാമയും ദേവകിയമ്മയുമൊഴിച്ച് എല്ലാവരും പോകുന്നുണ്ട്. കാവ്യാ...... ഈ തണുപ്പത്ത് കുളിക്കണോ ഞാൻ...... അവളെ നോക്കി അവൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു കുളിക്കണം..... ഒരു മയവുമില്ലാതവൾ പറഞ്ഞു. ശേഷം കബോഡിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനുമവൾക്കും ഇടാനാവശ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് വച്ചു. രാവിലെ തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഞാൻ വരണോ ഞാൻ കുളിക്കണോ എന്നൊക്കെ...... വലിയ മടി ഇല്ലെങ്കിലും ചെറിയ ചെറിയ മടി ആൾക്കുണ്ട്. അത്‌ കാവ്യക്കറിയാം. കുറച്ച് ദൂരെയുള്ള കടയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.... പുറത്തൊക്കെ പോവുകയും വരുകയുമൊക്കെ ചെയ്യാമെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവൻ വേണമെന്ന് അവൾ നിർബന്ധിക്കുന്നത്. ഞാൻ വന്നാ എന്നെയും വീലചെയറിൽ തള്ളി നീ നടക്കണം കാവ്യാ...... ടൈം എടുക്കും ഒത്തിരി...... മഹിയേട്ടനെ വീലചെയറിൽ തള്ളി നടക്കാൻ എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല ഒരു നാണക്കേടുമില്ല. പല്ലവിയും സഞ്ചുവും എടുത്ത് പറഞ്ഞതാ കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ മഹിയേട്ടനേം കൊണ്ട് വരണം ന്ന് . നന്ദേട്ടനും പറഞ്ഞു. മര്യാദക്ക് കുളിക്കാനിരുന്നേ...... അവന്റെ മുടിയിലേക്ക് കുറച്ച് ഓയിലൊ യൊഴിച്ച് ഒന്ന് മസാജ് ചെയ്ത് അവൾ വീൽചെയർ ഉരുട്ടി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി....... ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോ അവൻ ഫ്രഷായിക്കഴിഞ്ഞു..... അവൾ അവന്റെ വീൽചെയർ ഉരുട്ടി പുറത്തേക്കിറക്കി...... ദേ.....കാവ്യാ..... എന്റെ മുടി തോർന്നിട്ടില്ല ഒന്നൂടി തുടച്ച് തന്നേ........ മുടിയിലെ കുഞ്ഞ് നനവിനെകാണിച്ചുകൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ നന്നായി തുടച്ചതാണല്ലോ....... ഏയ്യ് വെള്ളം പോയിട്ടില്ല..... പറയുന്നതിനിടയിൽ ഒന്ന് തുമ്മുകകൂടി ചെയ്തവൻ. കാവ്യ ഉടനെ തന്നെ വിരിച്ചിട്ട ടൗവൽ എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു. അവടുത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവൻ വീൽചെയറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളെ വയറിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തല തോർത്തി കൊടുക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും അവൻ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവൾ ഒന്നുകൂടി തോർത്തി തുടങ്ങിയതും അവൻ അവളുടെ വയറിലേക്ക് മുഖം ചരിച്ചിരുന്നു ......... കാവ്യ അറിയതൊന്ന് പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും നടന്നില്ല അവൻ മുറുകി ചുറ്റി പ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..... മഹിയേട്ടാ........ ഹ്മ്മ്മ്...... ചേർന്നിരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മൂളി.... ക്.... കഴിഞ്ഞു..... പ്ലീസ്......പ്ലീസ്......... കുറച്ച് നേരം കൂടി..... അല്ലേൽ ഞാൻ ഇനിയും തുമ്മും. ആഹാ..... അപ്പോ അടവാണല്ലേ...... അവൾ ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞതും നേരത്തേ നനഞ്ഞ അവളുടെ സാരിയുടെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് വീണ്ടുമവൻ മുഖം ചേർത്തു. വെള്ളം നനഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ ആലില വയറിനോട് ചേർന്നൊട്ടി യാണാ സാരി കിടന്നിരുന്നത്..... അവൻ കണ്ണുതുറന്നൊന്നു നോക്കി....... ഇങ്ങനെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കാൻ ഒത്തിരി ഇഷ്ടാണ്...... ഇന്നെന്തോ ആ ആഗ്രഹം കൂടി കൂടി വരുന്നപോലെ..... അവൾ കൈയുയർത്തി തന്റെ തലതുടക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ആ സാരി മെല്ലെ മെല്ലെ നീങ്ങുന്നുണ്ട്..... അതവൻ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സാരിയുടെ മറ നന്നായൊന്നു നീങ്ങിയതും ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹത്തേ അടക്കാനാകാതെ അവനാ വയറിൽ അമർത്തി ഒന്ന് ചുംബിച്ചുപോയി. മഹിയുടെയാ പ്രവർത്തി കാവ്യയുടെ കൈകൾ നിശ്ചലമാക്കിക്കളഞ്ഞു കാൽ കുത്തിയവളൊന്ന് ഉയർന്നുപൊങ്ങി പ്പോയി..... മഹ്..... മഹിയേട്ടാ........ എന്ത് സോഫ്റ്റാണ് കാവ്യാ....... മുഖമുയർത്തി ഒരു കള്ളച്ചിരി യോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. കാവ്യ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ കൈക്കുള്ളിൽ നിന്നും അടർന്നുമറി...... ഇച്ചിരി കൂടുന്നുണ്ട്....... അവൾ കൃത്രിമ ഗൗരവം കാട്ടി പറഞ്ഞതും അവനൊന്നു കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. കൊതി കൊണ്ടാ...... വീണ്ടും അതേ ചിരി..... പറയാൻ വന്നതെന്തോ പറയാതെ കാവ്യ ടൗവലെടുത്ത് ബാത്‌റൂമിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിലുമൊരു നാണത്തിൽ കുതിർന്ന ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.... മഹി മെല്ലെ മുടിയൊന്ന് കൈകൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് കോതി....... നേരത്തത്തെ ഓർമ്മയിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു പോയി..... ആ നിമിഷം തന്നെയാണ് ഡോറിലൊരു തട്ട് കേട്ടത്..... ഏട്ടാ.... ഞാനാ..... നന്ദൻ പുറത്ത് നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..... ആഹ്ഹ്ഹ്.... അകത്തേക്ക് വാടാ...... ഏഹ് നിങ്ങളിതുവരെ ഒരുങ്ങിയില്ലേ..... അകത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു..... ഒരുങ്ങാൻ തുടങ്ങുവാടാ..... മ്മ്മ്....... കാവ്യയെവിടെ.... അവൾ കുളിക്കാൻ കയറി...... ആഹ്ഹ് എന്നാപ്പിന്നെ ഏട്ടനെ ഒരുങ്ങാൻ ഞാൻ ഹെൽപ് ചെയ്യാം..... അവൻ നന്ദന്റ ഡ്രെസ്സ് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എടുത്ത് അവന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു.... മ്മ്മ്..... മഹി മൂളിക്കൊണ്ട് കണ്ണാടിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു..... ശേഷം കൈകൊണ്ട് മുടി ഒന്നുകൂടി പിന്നിലേക്ക് കോതി...... അറിയാതൊരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വന്നുപോയി...... എന്താണ് ഒരു ചിരിയൊക്കെ...... അവന്റെ ചിരികണ്ട് നന്ദൻ ചോദിച്ചു പോയി..... ഒന്നൂല്ലടാ..... ഹ്മ്മ്...... വിശ്വസിച്ചു....നന്ദൻ തലയാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. തുടരും 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ
53 likes
4 comments 14 shares