📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlR76y1Q?d=n&ui=v64j8rk&e1=cരണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ഉണ്ണിമോളുടെ ദുഃഖം കണ്ട് സഹിക്കാനാവാതെ സാവിത്രി, ആരോമലിനെ ശിവദയുടെ അരികിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു. മനുവിനോട് ചോദിച്ച്‌ ഒരു ദിവസത്തേക്ക് ശിവദയെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോരാനുള്ള അനുവാദം സാവിത്രി വാങ്ങിച്ചിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്ന് ജോലിസംബന്ധമായ എന്തോ കാര്യത്തിന് അയാൾക്ക് ഡൽഹിയിൽ വരെ അത്യാവശ്യമായി പോകേണ്ടതായി വന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവർക്ക് ബന്ധുവീടുകൾ സന്ദർശിക്കാനോ ഒന്നും ഇതുവരെയും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല... എന്തായാലും മനു അവിടെ ഇല്ലല്ലോ അതുകൊണ്ടാണ് ശിവദയെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചത് മനു സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉണ്ണിമോളോട് പറയാതെയാണ് ആരോമൽ ശിവദയെ കൊണ്ടുവരാനായി പോയത്. ഉണ്ണിമോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നേരത്ത് അമ്മ മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തുമാത്രം സന്തോഷമുണ്ടാകും അതുകൊണ്ട് അവളോട് പറയേണ്ടെന്ന് സാവിത്രി ആരോമലിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു ആ കുഞ്ഞു കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം നേരിട്ട് കാണണം. ആരോമൽ ബൈക്കുമായി ഇറങ്ങി.... അതേ... ഇന്ന് മോൾക്ക് അമ്മമ്മ ഒരു സമ്മാനം തരുന്നുണ്ട്, സാവിത്രി കുഞ്ഞിനോട് പറഞ്ഞു. ഉണ്ണിമോൾ പതിയെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... എന്ത് സമ്മാനമാ ...?? ഉണ്ണിമോൾ ചോദിച്ചു. അത് സർപ്രൈസ് ആണ്, ഇപ്പോൾ പറയാൻ പറ്റില്ല. ഉണ്ണിമോൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു. വാ... അമ്മമ്മ മോൾക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും തരാം. എനിക്ക് വേണ്ടാ... അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല, കുട്ടികൾ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. നാളെ സ്കൂളിൽ പോകാനുള്ളതല്ലേ. ഇപ്പോഴെത്ര ദിവസമായി മോളെ നീ സ്കൂളിൽ പോയിട്ട്. ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോണില്ല. അയ്യോ... അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. മോളെ കാണാതെ, മോളുടെ കൂട്ടുകാരും ടീച്ചർമാരും ഒക്കെ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരിക്കും. നാളെ, സ്കൂളിൽ അമ്മമ്മ കൊണ്ടാക്കാം കേട്ടോ. ആം....അവൾ തലയാട്ടി. ഉച്ചയായിട്ടും ആരോമലിനെ കണ്ടില്ല. സാവിത്രി ആരോമലിന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്കി. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ്. സാവിത്രി ശിവദയെ വിളിച്ചുനോക്കി. അവൻ ഇതുവരെയും വന്നില്ലല്ലോ അമ്മേ, ഞാൻ റെഡിയായി നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഒത്തിരി നേരമായി. അവനെ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണല്ലോ മോളെ... അവൻ പോന്നിട്ട് ഒത്തിരി സമയമായതാ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ വരുമായിരിക്കും. ഉണ്ണിമോൾ എന്തിയേ അമ്മേ...?? ഉണ്ണി മോളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല,നീ വരുന്ന കാര്യം. എന്റെ മോൾക്ക്, എന്നെ കാണാതെ ഭയങ്കര സങ്കടമായിരിക്കും അല്ലേ... ശിവദയുടെ ശബ്ദം ഇടറി ഹേയ്...അവൾക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല.... ഉം... എന്നാൽ നീ വച്ചോ, ബാക്കിയൊക്കെ ഇവിടേ വരുമ്പോൾ പറയാം. ശരി. സമയം അതിവേഗം കടന്നു പോയി. ശിവദ ആരോമൽ വരുന്നത് നോക്കി നോക്കിയിരുന്നു മടുത്തു. അവൾ വീണ്ടും അമ്മയെ വിളിച്ചു. അവൻ ഇതുവരെയും വന്നില്ലല്ലോ അമ്മേ ഫോൺ വിളിച്ചിട്ട് സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെയാണ്. ഇവനിത് എവിടെപ്പോയി?? സാവിത്രിയ്ക്ക് ആകെ ഭയമായി ഈശ്വരാ തന്റെ മകന് ഇനി എന്തെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയോ ആവോ... സാവിത്രി പെട്ടെന്ന് അയൽ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടുത്തെ മനോജ്, ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ ആണ്. സാവിത്രി അവനോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ശെടാ... ഇവനിതെവിടെ പോയി?? എന്തായാലും ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കട്ടെ... അയാൾ ആരെയൊക്കെയോ ഫോൺ വിളിച്ചു.. അതേ സാവിത്രിയമ്മേ...അവൻ വണ്ടിയും കൊണ്ട് പോകുന്നത് ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. അയ്യോ...എന്റെ മോൻ പിന്നെയെവിടെ പോയി?? സാവിത്രി കരച്ചിലോടെ ചോദിച്ചു.. ചേച്ചി വിഷമിക്കാതിരിക്ക് ഞങ്ങളും കൂടെ അന്വേഷിക്കട്ടെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവിടെങ്ങും ആ വാർത്ത പടർന്നു. ആരോമലിനെ കാണുന്നില്ല... അവരുടെ അയൽവക്കത്ത് താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലെ ആണുങ്ങൾ ആരോമലിനെ തിരഞ്ഞിറങ്ങി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലും പരാതി കൊടുത്തു. ശിവദയും മനുവിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി ആ വീട്ടിലെത്തി. സാവിത്രി ഉണ്ണിമോളേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പൂമുഖത്തിരുപ്പുണ്ട്. കുറച്ച് അയൽക്കാരും കൂട്ടിനായി ഉണ്ട്. ശിവദയെ കണ്ടുണ്ണിമോൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മോളെ..... അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് തോളിൽ ചേർത്തു. അമ്മ വിഷമിക്കാതിരിക്ക്, അവനിപ്പോൾ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരും. പോലീസ് അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അമ്മ പേടിക്കാതിരിക്ക്, ആകുന്നത് പോലെയൊക്കെ ശിവദ അമ്മയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും സാവിത്രിയെ വിളിച്ചു... സാർ എന്റെ മകനെ കണ്ടുകിട്ടിയോ.?? ആരെങ്കിലും അവനെ അപകടപ്പെടുത്തിയതാണോ?? സാവിത്രി കരച്ചിലോടെ ചോദിച്ചു. ആഹ് നിങ്ങളുടെ മകൻ റസിയ എന്ന പെൺകുട്ടിയെയും കൊണ്ട് ഒളിച്ചോടിയതാണ്. അന്യമ.ത. ത്തിൽ പെട്ടവർ ആയതുകൊണ്ട് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ വീട്ടുകാർ സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് ഭയന്നിട്ടായിരിക്കും അവർ പോയത്... ഈശ്വരാ.... സാവിത്രി നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു... അവരെ ഒരുമിച്ച് കണ്ടവരുണ്ട്. ഫോൺ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടാണ് അവർ പോയിരിക്കുന്നത്. ഞങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്... സാവിത്രി ഫോൺ വച്ചു.. എന്താ...എന്താ അമ്മേ അവർ പറഞ്ഞത്??? ശിവദ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു ആ ന***. റി നമ്മളെയൊക്കെ പറ്റിച്ചു മോളെ, അവൻ ആ റസിയയേയും കൊണ്ട് നാടുവിട്ടതാണ്. ഏത് റസിയ?? നമ്മുടെ അൻസാർ ഇക്കയുടെ മോളില്ലേ അവൾ. അല്ലേലും ആ പെൺകുട്ടിയെ കാണുമ്പോൾ ഇവന്റെ ഒരു ഇളക്കം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചതായിരുന്നു. എന്നാലും ആ പെങ്കൊച്ചിനെയും കൊണ്ടവൻ പോകുമെന്ന് ഞാനൊട്ടും കരുതിയില്ല... ജോലിയും ജോലിയും ഇല്ലാതെ ഇവൻ ആ പെൺകൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് എങ്ങനെ ജീവിക്കുമെന്നാ... ആ ചെറുക്കൻ ഇതെന്തു ഭാവിച്ചാ ? അയൽവക്കത്തെ വിജയ ചോദിച്ചു. ആവോ....ആർക്കറിയാം. ഇനിയവൻ അവളെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ടെങ്ങാനും വരട്ടെ, മുട്ടുകാല് ത.ല്ലി യൊ. ടിക്കും ഞാനവന്റെ.... രാവിലെയവൻ ചേച്ചിയെ വിളിക്കാൻ ആണെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിറങ്ങിയതാണ്... സാവിത്രിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് ശിവദ ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാതെ നിന്നു.. അത്രനേരം സങ്കടത്തിലായിരുന്ന മുഖങ്ങളിലൊക്കെ ഒരുതരം ചിരി വിടർന്നു. ആളുകൾക്ക് പറഞ്ഞു രസിക്കാൻ ഒരു വിഷയം കിട്ടിയത് പോലെ, അയൽവക്കക്കാരൊക്കെ ചിരിയോടെ അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാലും ആ ചെറുക്കൻ ഇങ്ങനെയൊരു പണി ഒപ്പിക്കുമെന്ന് ആരും കരുതിയില്ല. പെണ്ണുങ്ങളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാത്ത ചെക്കനാ... ഇനിയിപ്പോ രണ്ട് വീട്ടുകാരും തമ്മിൽ ശത്രുത ആയിരിക്കും... ഇതുപോലെയുള്ള വാ. ണം പിടിച്ച മക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെയാണ്.. ഓരോരുത്തരും അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ കഥകൾ പ്രചരിപ്പിച്ചു. സാരമില്ല, പ്രായപൂർത്തിയായവരല്ലേ, അവർക്കിഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ജീവിക്കട്ടെ... മനുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും സാവിത്രിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഞങ്ങൾ എന്നാൽ ഇറങ്ങുവാ മോളെ നീ ഇന്ന് വരുന്നുണ്ടോ ?? അതോ ഇവിടെ നിൽക്കുകയാണോ?? മനുവിന്റെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഇന്നിവിടെ നിന്നിട്ട്, നാളെ വന്നേക്കാം അച്ഛാ... ശിവദ പറഞ്ഞു. അത് മതി മോളെ, നീയിവിടെ നിന്നോ, ഇന്നിപ്പോ അമ്മയും ഈ കുഞ്ഞും ഒറ്റക്കല്ലേ.... മനുവിന്റെ അമ്മയും പറഞ്ഞു. ശരിയമ്മേ.... അവർ പോകാൻ ഇറങ്ങി. കരഞ്ഞും പരിതപിച്ചും, ഒറ്റക്ക് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാവിത്രിയെ ശിവദ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാലും അവനീ പണി ചെയ്തല്ലോ മോളെ... സാവിത്രി മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞു... സാരമില്ലമ്മേ.... അവന് ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസായില്ലേ...ഇഷ്ട്ടം പോലെ ജീവിക്കട്ടെ... അവൾ ഉണ്ണി മോളെയും കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി... ഉണ്ണിമോളെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി അവളുടെ നെറ്റിയിലും, കവിളിലും കൈകളിലുമൊക്കെ ശിവദ ഉമ്മ വച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... രണ്ട് ദിവസം മോളെ കാണാതെ കഴിച്ചുകൂട്ടിയതെങ്ങനെയാണെന്ന് അവൾക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ... എന്തിനാ അമ്മേ എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോയത്??ഉണ്ണിമോൾ ശിവദയോട് ചോദിച്ചു. അമ്മ ഇട്ടിട്ട് പോയില്ലല്ലോ... അമ്മ പോകുമ്പോൾ എന്നെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോകാമോ..??? ആ ചോദ്യം കേട്ടതും എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ശിവദ ആ പിഞ്ചു മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മനുവിന്റെ ആലോചന കൊണ്ടുവന്നത് അമ്മാവനാണ്. കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റെടുക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ലെന്നമ്മാവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ ആലോചന മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകണ്ടെന്ന് അമ്മാവനോട് താൻ പറഞ്ഞതാണ്. കുഞ്ഞിനെ കൂടി ഏറ്റെടുക്കുന്ന ആലോചന വല്ലതുമുണ്ടെങ്കിൽ നോക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല. മനു നല്ല പയ്യൻ ആണത്രേ... എനിക്കിപ്പോൾ ആരോഗ്യത്തിനൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ ഉണ്ണിമോളുടെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം, എന്ന് പറഞ്ഞമ്മ വാശി പിടിക്കുകയായിരുന്നു. പറയമ്മേ.... ഉണ്ണിമോളേം കൂടെ കൊണ്ടുപോകാമോ... കുഞ്ഞ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ശിവദ സങ്കടത്തോടെ അവളെ നോക്കി. 💚💚💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlRA7ZJa?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപ്രണയവർണ്ണം 🍂 പാർട്ട്‌ -5 പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞതും സ്കൂളിൽ നിന്ന് അന്ന തിടുക്കപ്പെട്ട് ഇറങ്ങി....... രാവിലെ ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കി വച്ച രണ്ട് ദോശ കഴിച്ചതാണ് ...... ഉച്ചക്ക് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങാമെന്ന് കരുതിയപ്പോൾ അടുത്ത് നടത്താൻ പോകുന്ന പരീക്ഷയുടെ ഒരു എക്സ്ട്രാ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു . ക്ലാസ്സിൽ കയറാതെ തരമില്ലല്ലോ . അതുകൊണ്ട് ഉച്ചക്ക് ഒന്നും കഴിക്കാനും പറ്റിയില്ല . അരമണിക്കൂർ ക്ലാസ്സ്‌ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എത്ര മണിക്കൂർ ആണ് ആ കരുണയില്ലാത്ത കണക്ക് സാർ അവിടെ പിടിച്ച് ഇരുത്തിയത് . വീട്ടിലേക്ക് നടക്കാൻ തന്നെ അര മണിക്കൂറോളം ഉണ്ട് . അവൾ അമർഷത്തോടെ ഓർത്തു . സ്കൂളിന്റെ വളവ് കഴിഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞതും പ്രൈവറ്റ് ബസ്സ് വരുന്നത് കണ്ടു . അവൾ പെട്ടന്ന് കൈ കാണിച്ചു . തിരിച്ച് കവലയിൽ ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് മെല്ലേ നടക്കാൻ തുടങ്ങി അവൾ ........... ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിയോട് അടുക്കുന്നുണ്ട് ..... വെയില് താഴുന്ന സമയമായിട്ടും നല്ല ചൂട് അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ....... ക്ഷീണം കൊണ്ട് അന്ന വല്ലാതെ തളർന്നു ..... ഒരു ജീവത്തില്ലാത്തപോലെ റോഡിന്റെ കയറ്റം കയറുമ്പോഴായിരുന്നു ഒരു ജീപ്പ് വന്ന് മുന്നിൽ ബ്രേക്കിട്ടത്...... പെട്ടന്നായതിനാൽ അവൾ പേടിച്ച് പോയിരുന്നു . ആ ജീപ്പും അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ആളെയും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു ...... ആഹാ ഇതാര് അന്ന മോളോ ???..... ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അവൻ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ........ ഞാനൊന്നു കാണാൻ ഇരിക്കുവായിരുന്നു അന്നയെ ........ അവൻ അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു ....... അന്ന വല്ലാതെ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി ........ അവൾ തിരിഞ്ഞ് ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി.. താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പരിസരത്തൊന്നും ആരുമില്ല. അന്നമോള് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കണേ മോളുടെ ചേട്ടനല്ലേ ഞാൻ ..... അവൻ അന്നയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് അവന്റെ തോളിൽ കൈ വയ്ക്കാൻ ആഞ്ഞതും അവൾ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി ...... ഭയം അവളുടെ കണ്ണുകളെ നിറച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു ........ ആഹാ അന്നമോള് കരയുവാണോ ....... ദേ .......ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ ...... അന്നമോൾക്കും കൂടി വേണ്ടിയാ ചേട്ടൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് ..... അത് അറിയോ ...... നമ്മൾ രണ്ടും ഒരേ ചോരയാ....... നമ്മുടെ അപ്പനെ കൊന്നവളാണ് സാറ അവളല്ലേ നമ്മുടെ ആരുമല്ലാത്തത് ..... അവന്റെ കണ്ണുകൾ കുറുകി ....... മോള് വാ വന്ന് വണ്ടിയിൽ കേറ്..... ചേട്ടന് മോളോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട് .... അവൻ അവളുടെ കൈതണ്ടയിൽ പിടുത്തമിട്ടു ..... അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു പോയി വിട് ......തൊടരുത് എന്നെ ....... ഒരു ചേട്ടൻ വന്നിരിക്കുന്നു...... അവൾ ഭയം ഉള്ളിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ച് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു . ഞാനും നിങ്ങളുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല . എനിക്ക് സ്വന്തമെന്ന് പറയാൻ ഒരാളെ ഉള്ളൂ അതെന്റെ ചേച്ചിയാ ...... എന്നെയും എന്റെ ചേച്ചിയെയും ഉപദ്രവിക്കാൻ മാത്രം പഠിച്ച നിങ്ങൾ ഇന്നുമുതലാ എന്റെ ചേട്ടനായത് ......... പെട്ടന്ന് അവളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി .... ചീ.....നിർത്തെടി ....... കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് നെഗളിക്കല്ലേ ...... എനിക്കറിയാം എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളയിടത്ത് നിന്നെ കൊണ്ട് പോകാൻ ..... അവൻ അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിമുറുക്കി ...ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് അവളെ ആയത്തിൽ വലിച്ച് അടുപ്പിച്ചു ..... വിടെന്നെ ......... വിടാനാ പറഞ്ഞേ ......... അവളുടെ അലർച്ച ആ വഴിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു ...... വാടി ഇങ്ങോട്ട് ........ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി ....... പെട്ടന്നാണ് ഒരു ജീപ്പ് അവരുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ ഒരു ഇരപ്പോടെ നിർത്തിയത് ..... പെട്ടന്ന് ഇരുവരുടെയും ശ്രദ്ധ അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞു ...... വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ആളെ കണ്ടതും ഡേവിഡിന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു ........... അവളിൽ മുറുകിയിരുന്ന കൈ മെല്ലെ ഒന്ന് അയഞ്ഞു ...... നടുവഴിയിൽ വണ്ടി കൊണ്ട് ഇട്ടിരിക്കുന്നവന് രണ്ട് കൊടുക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ് അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച മുഴുവനായി കാണുന്നത് ........ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഇരു മുഖങ്ങളും അവന് പരിജയമുള്ളതുപോലെ തോന്നി ....... പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർത്തത്‌ പോലെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവനെ അവനൊന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ......... ഇവൻ .......ഇവനല്ലേ അന്ന് സാറയെ ....... ചേട്ടാ .....എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കോ ....പ്ലീസ് .... അന്ന നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കി കേണു ...... ആ നിമിഷം ഡേവിടിന്റെ അയഞ്ഞ കൈകൾ വീണ്ടും അവളിൽ മുറുകി ...... അവനിൽ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരി വിടർന്നു ....... ഓഹ് അപ്പോ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചതെല്ലാം ശെരിയാണ് ........ അവൻ സേവ്യറേയും അന്നയേയും നോക്കി പറഞ്ഞു . എന്റെ കൈക്ക് പണി ഉണ്ടാക്കാതെ ആ പെങ്കൊച്ചിനെ അങ്ങ് വിട്ടേക്കെടാ മോനേ ..... അത് പറയാൻ നീ ആരാടാ .....$%&& കേട്ടാൽ അറക്കുന്ന ചീത്ത വാക്ക് അന്നയുടെ മുഖം തിരിപ്പിച്ചു . സേവ്യർ ഷർട്ട്‌ന്റെ കൈ ഒന്നുതെറുത്തു വച്ച് കൈയിലെ സിൽവർ വള കൈതണ്ടയുടെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റി മുന്നിലേക്ക് വന്നു ...... അവൻ മുന്നിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടതും ഡേവിഡ് അന്നയുടെ കൈയിലെ പിടി വിട്ടു . ഇപ്പോ ഇവളുമ്മാരെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് നീയല്ലേ ....... നിന്നെ ഞാൻ വിശദമായി ഒന്ന് കാണാനിരിക്കുകയായിരുന്നു ...... അന്ന് നീ എനിക്ക് തന്ന ചിലതൊക്കെ തിരിച്ചു തരണ്ടേ .......... അവൻ മുന്നിലേക്ക് വന്ന് സേവിക്ക് നേരെ കൈ ഓങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും സേവി ആ കൈ തടുത്തു പിടിച്ചു ......... പൊന്ന് മോനേ .......ഇടിക്കുന്നേൽ നിന്റെ അടിനാഭി കലക്കുന്ന ഇടിയെ ഞാൻ ഇടിക്കു വെറുതെ ചോര തുപ്പാൻ നിൽക്കണ്ട ..... എന്തായാലും ഇവിടുന്ന് പോകുന്നതിനു മുന്നേ നിന്നെ നല്ല രീതിക്കൊന്നു കണ്ടിട്ടേ പോകൂ ..... പക്ഷേ ഇന്ന് വേണ്ടാ ..... അവൻ അന്നയെ നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത് ..... പക്ഷെ ഡേവിഡ് അത് കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല . സേവിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൻ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി ...... പെട്ടന്നുള്ള ആക്രമണത്തിൽ സേവി ഒന്ന് പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു പോയി ജീപ്പിന്റെ മുൻഭാഗത്തായി അവൻ വന്നിടിച്ചു നിന്നു. അന്ന നിന്ന് വിറക്കുന്നുണ്ട് ....... സേവി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി ...... വീണ്ടും മുന്നിലേക്ക്‌ അയാൻ വരുന്നവനെ കണ്ടതും അവന്റെ മുഖം നോക്കി സേവി ഇടിച്ചു ....... മൂക്കിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് അവൻ പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞുപോയി ...... മൂക്കിൽ നിന്നും കൈയിലേക്ക് രക്തം ചാടിയിറങ്ങി ....... ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ ഡേവിഡ് നിന്നു. ഡാ .......ഡേവിഡ് അലറി വിളിച്ചു ...... ഒന്ന് പോടാ .... നിന്നോട് തുടങ്ങിയപ്പോഴേ പറഞ്ഞതാ ഞാൻ മോളെ അന്നാ ......ഇങ്ങു വാ ...... അവൻ വിളിച്ചതും ഡേവിഡിനെ പേടിയോടെ നോക്കി അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു . അവൻ അവളെ ജീപ്പിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന് മുൻ സീറ്റിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി . സുരക്ഷിതമായി ചേച്ചിയുടെ കൈയിൽ എത്തിച്ചേക്കാം ഞാൻ ..... ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി അവൻ പറഞ്ഞു ....... അവൾക്ക് അപ്പോഴും സമാധാനം വീണിരുന്നില്ല . തിരിഞ്ഞ് ഡേവിഡിനെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ ഇപ്പോഴും മൂക്കിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ചാടുന്ന രക്തത്തെ തടയുകയാണ് ..... അവനെ ഒന്ന് പുച്ഛ ഭാവത്തോടെ നോക്കി സേവി ജീപ്പിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് വന്നിരുന്നു ..... ജീപ്പ് അവൻ പിന്നിലേക്ക് എടുത്ത് വളച്ചു ... നേരെ പോയത് ബെന്നിച്ചന്റെ കടയിലേക്കാണ് ...... പോകുന്ന വഴിയിലൊന്നും അന്നയോട് അവൻ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല . അവളായി ഒന്നും പറഞ്ഞുമില്ല . ബെന്നിയുടെ കട എത്തിയപ്പോഴും അവൾ മറ്റേതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു . അന്നാ ...... അവൻ വിളിച്ചതും അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു .... ഇറങ്ങ് ...... അവൾ ഇറങ്ങിയതും സേവി അവളെ ബെന്നിയുടെ കടയിലേക്ക് കൂട്ടി ........ ബെന്നിച്ചാ ........രണ്ട് ചായ ..... അവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ..... സേവിയുടെ ശബ്ദം പുറത്തുനിന്നു കേട്ടതും ബെന്നി പുറത്തേക്കു വന്നു നോക്കി ...... സേവിയുടെ കൂടെ സ്കൂൾ യൂണിഫോം ഇട്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടതും ബെന്നി മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു . അന്ന തോളിൽ കിടന്ന ബാഗ് ഊരി മുന്നിലായി വച്ച് രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് ബാഗിനെ പുണർന്നു പിടിച്ചു . അന്നയുടെ മുഖം കണ്ടതും ബെന്നി അവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി ..... ബെന്നിച്ച എനിക്കും അന്നക്കൊച്ചിനും ഓരോ ചായ വീതം പറയുവോ ....... ബെന്നി അകത്തേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി രണ്ട് ചായ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം സേവിക്ക് അരികിൽ വന്നിരുന്നു . സേവി ......എന്നാടാ പറ്റിയെ ......ഈ കൊച്ച് സാറയുടെ അനിയത്തി അല്ലേ .... ഇത് എന്താ ഇങ്ങനെ പേടിച്ച് ഇരിക്കണേ .... അവൻ ഇച്ചായന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കുറച്ച് മുന്നേ ഉണ്ടായകാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു . ബെന്നി അന്നയെ നോക്കി ..... അന്നമോളെ ....... അവന്റെ അരുമയായ വിളിയിൽ അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി ..... മോള് പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ ....... ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് ..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ..... പേടിയാ ബന്നിച്ചാ ....... എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാ ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും ജീവിക്കുന്നത് ...... ആരോടും ഒരു പരാതിയും പറയാതെ ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ഉണ്ടാക്കാതെ ..... എന്നിട്ടും .......എന്നിട്ടും ..... അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി ........ ഒന്ന് കരുതലോടെ അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കഴിയാതെ ഇരുവരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ..... അയാൾക്ക് ഇനി ഞങ്ങളുടെ വീടും സ്ഥലവും അമ്മയുടെ പേരിലുള്ളതും കൂടി വേണം.... അതിന് വേണ്ടിയാ ഇപ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ ഇങ്ങനെ ........ എല്ലാം കൊടുത്താൽ ഞങ്ങൾ എവിടെ പോകും ????? തെരുവിലേക്ക് ഇറങ്ങണ്ടേ...... അവൾ ദൂരേക്ക്‌ മിഴി പായിച്ചു ....... ഈ ചേട്ടൻ വന്നില്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ അയാളിന്ന് എന്നോട് എങ്ങനെ പെരുമാറുമെന്ന് പറയാൻ തന്നെ കഴിയില്ല എനിക്ക് ..... സേവിയെ അവൾ നന്ദിയോടെ നോക്കി ....... അവനെ കർത്താവാ മോളെ അവിടെ എത്തിച്ചത് ..... ബെന്നി അവളോട് പറഞ്ഞു . എന്നെപ്പോലെ തന്നെ സേവിച്ചായാന്ന് വിളിച്ചോ കേട്ടോ മോള് ഇവനെ ..... അവൾ ഒന്ന് തലയാട്ടി .......... സേവി മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചു. വളരെ കുറച്ച് നേരം കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടപ്പിച്ച് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമിരുന്ന് അവളുടെ സങ്കടം മാറ്റിയെടുത്തു അവർ .... വൈകുന്നേരം സാറ വന്ന് ബസ്സ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ കടയുടെ മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇരുവരും . അവൾ അലക്ഷ്യമായി ഒന്ന് കടയിലേക്ക് നോക്കി മുന്നോട്ട് ചുവട്യ്ക്കാൻ ആഞ്ഞതും അന്നയെ കണ്ട് അവളൊന്ന് നിന്നു. സ്കൂൾ യൂണിഫോമിൽ നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ടതും അവൾ ആധിയോടെ മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു ...... തുടരും ...💜 ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കണേ ..... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mXEWjeX?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം.. 37 ********** ഉറക്കം വരാതെയവൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.. ******* ജൂബിയുടെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള പള്ളിയിൽ വെച്ച് രാവിലെ പത്തുമണിക്ക് ഫാസിലും ജൂബിമായുള്ള നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു. നിക്കാഹിനു കൂടെ വന്നവരൊക്കെ ഫുഡ്‌ കഴിച്ചു മടങ്ങി...ഫാസിൽ മാത്രം അവിടെ നിന്നു.. അവൻ കൊണ്ടുവന്ന ചുരിദാർ അണിഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ റൂമിനു വെളിയിൽ ഇറങ്ങി കരഞ്..കരഞ്ഞവളുടെ കൺപോളകൾ വീർത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഫാസിൽ കൊണ്ട് വന്ന മഹർ ആരുടെയൊക്കെയോ നിർബന്ധപ്രകാരം അവൻ തന്നെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞു...ജുബി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ കഴിയാതെ...തലകുനിച്ചു നിന്നു.... പിന്നീട്.... മിഴിനീരാലെ ഉമ്മയെയും, ജാസിത്തയെയും കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ടവൾ യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങി.. ജുബി...മോളെ.. നാളെ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരുമ്പോ..റിഫ മോളെയും കൊണ്ട് വരാം... ഇപ്പോ..നിങ്ങൾ പൊക്കോ... അത്‌ വേണ്ട ഉമ്മാ.. അവളിപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്നോട്ടെ. ഫാസിൽ ജൂബിയുടെ ഉമ്മയോടായി പറഞ്ഞു... ഫാസിലെ അത്‌.. അവൾക്ക് ഉറക്കമൊന്നും ശെരിയായിട്ടില്ല അതുകൊണ്ട് കുറുമ്പ് തന്നെയാവും ഇന്നൊരു ദിവസം മുഴുവനും..ഭയങ്കര വാശിക്കാരിയാ..അവൾ.. മക്കൾ ഇറങ്ങിക്കോ.. ഞങ്ങൾ നാളെ അവളെയും കൊണ്ട് വരാം... ജുബി തിരിഞ് ഉമ്മയുടെ ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു കൊണ്ട്....ഒന്നുകുടെ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി... അവളുടെ കാഴ്ച്ച മറക്കും വിധം മിഴിനീർ കവിളിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു. മുജീബ്ക്ക അവളുടെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് ഫാസിലിന്റെ കൂടെ കാറിൽ ഇരുത്തി കൊടുത്തു.. പടച്ചവനെ ഈ ഒരു പ്രായം ആയപ്പോഴേക്കും എന്റെ കുട്ടി ഒത്തിരി മനോവേദന സഹിച്ചു.. ഇനിയും അവളെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ..എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം പുറത്തുകാണിക്കാതെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുമായി യാത്രയാക്കി അവളെ..മുജീബ്ക്ക. ****** ഫാസിൽ ഡ്രൈവിങ്ങിന്റെ ഇടയിൽ ഇടക്കിടക്ക് അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. തലത്താഴ്ത്തി സങ്കടത്തോടെയിരിക്കുന്ന ജൂബിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവനും വിഷമം വന്നു എങ്കിലും അവനത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല... അവന്റെ കൈകൾ വിറച്ച് കൊണ്ടാണെങ്കിലും അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് നീണ്ടു.. പതിയെ അവന്റെ കൈ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർന്നതും പെട്ടന്നവൾ കൈ വലിച്ചുകൊണ്ട് ഡോറിന്റെ സൈഡിലേക്ക് ഒന്നുടെ നീങ്ങിയിരുന്നു.. ഛേ... " വേണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെയൊന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാ കയ്യിൽ പതുക്കെ തൊട്ടത്. ഫാസിലെ എന്നോട് ക്ഷെമിക്ക് അറിയാതെ എടുത്തുപോയതാ..എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അനിയൻ ആണെന്നുള്ള ഓർമയിൽ അവൾ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു. ജുബി...സങ്കടങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചു കൊണ്ട് എന്നെയൊന്നു നോക്ക്.... നിനക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലും നോവിന്റെ മഴ ആർത്തുപെയ്യുന്നുണ്ട്. നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാതെ മാറിനിന്നാൽ അതിന്റെ ശക്തികൂടുകയേ ഒള്ളു. ഫാസിലെ ഞാൻ മാറിനിൽക്കുന്നത് ഇഷ്ടകേടുകൊണ്ടല്ല നിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഫാരിസ്ക്കയെ പോലെ തോന്നുന്നു... ആ... മുഖം പിടുത്തവും... കാർ ഓടിക്കുന്നതിന്റെ ശൈലിയും....എല്ലാം.. പുറത്തൊന്നും ഉരിയാടാതെ രണ്ട് പേരുടെയും മനസുകൾ തമ്മിൽ... സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. ടോ...ജുബി... എന്തൊങ്കിലുമൊക്കെ ഒന്ന് പറ.... നമ്മളിപ്പോൾ പഴയ ഫാസിലും കുഞ്ഞിത്തയുമല്ല... ഇന്ന് മുതൽ നമ്മൾ പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങുന്ന ഭാര്യയും ഭർത്താവുമാ.. നമ്മൾ രണ്ട് പേരും ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു കാര്യമാണ് ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചത്. അതിൽ എനിക്ക് സങ്കടമൊന്നുമില്ല.. ഞാൻ സന്തോഷവാനാ.. എല്ലാം..പടച്ചറബ്ബിന്റെ തീരുമാനമല്ലേ പിന്നേ... റിഫമോളെകൊണ്ട് നാളെമുതൽ എന്നെ ഉപ്പായെന്ന് വിളിപ്പിക്കണം ഇന്ന് മുതൽ അവളെന്റെ മൂത്തമകളാണ്.. അവൾക്കിപ്പോ..ഒന്നും അറിയാനുള്ള പ്രായം ആയിട്ടില്ലല്ലോ... അവളൊന്നും അറിയുകയും വേണ്ട....കുറച്ചു കഴിയട്ടെ അവൾ വലിയ കുട്ടിയായി തുടങ്ങുമ്പോൾ... സാവധാനം പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം കാര്യങ്ങൾ അങ്ങിനെയല്ലെ നല്ലത്. എന്താ..തന്റെ അഭിപ്രായം അങ്ങിനെ പോരെ.. ജുബി... ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതിരിക്കാതെ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിനുള്ള മറുപടിയെങ്കിലും'ത്താടോ. അവൾ തലഉയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കിയെന്നെല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... ഓക്കേ....തനിക്ക് ഞാൻ മിണ്ടുന്നത് ഒന്നും ഇഷ്ടപെടുന്നില്ലന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാനിനി ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. സോറി...അവൻ പിന്നേ ഒന്നും പറയാതെ ഡ്രൈവിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു. എനിക്ക് ഇഷ്ടപെടാത്തത് കൊണ്ടല്ല ഫാസിലെ... നിനക്ക് മറുപടി തരാത്തെ... എന്റെ തൊണ്ടയിൽ സങ്കടം വന്നടഞ്ഞു നിൽക്കുവാ.. ഒന്ന് മിണ്ടിപ്പോയാൽ ചിലപ്പോ അവിടെ ഒരു പൊട്ടികരച്ചിൽ രൂപപെടും എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല... എന്നെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്ക്... അവൾ ഉള്ളുകൊണ്ട് കേണു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇവളെ ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ ശെരിയാവില്ല ഇവളെയൊന്ന് മാറ്റിയെടുക്കണം... അതിനിപ്പോ എന്താ ഒരു വഴി.. അഹ്... രണ്ട് വരി പാട്ട് മൂളാം.. "സുറുമ എഴുതിയ മിഴികളിൽ കിനാവ് കാണും പെണ്ണെ... എന്റെ പ്രാണനായി ജീവന്റെ പാതിയായി എന്നിലേക്കെന്ന് വരും...നീ.... നിൻ ചുണ്ടിൽ വിരിയും മധുരപുഞ്ചിരി എൻ ഇടനെഞ്ചിലായി മുഹബത്തിൻ മോഹങ്ങൾ തീർക്കുന്നു. നീയെൻ ചാരെ എത്തുന്നേരം പ്രണയം കൊണ്ടെഴുതിയ കവിതയായി മാറും ഞാൻ എന്നിലായ് വിരിയും നിൻ ചിത്രങ്ങളിൽ മുഹബത്തിൻ പൂക്കൾ വാരി വിതറാം ഞാൻ ജൂബിനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ടവൻ പാട്ട് മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു... എടൊ...താനെന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...എനിക്കൊരു പാട്ട് മൂളാനും പാടില്ലേ... അതിന് ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലൊ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ...ജുബി മറുപടി നൽകി... ഹാവു.. അപ്പോ തനിക്ക് മിണ്ടാൻ അറിയാം... ഫാസിലെ....നീയെന്റെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കണം.. എഡോ..ജുബി...അതെ അവസ്ഥ എനിക്കുമുണ്ട്. ഞാൻ എന്താ മനുഷ്യൻ അല്ലേ. എന്ന് കരുതി ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് നമ്മുടെ സന്തോഷം ഇല്ലാതാക്കണോ.. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ ഓർത്ത് ഇരുന്നാൽ തനിക്കെന്നും കരയാനെ നേരം കാണു.. അതൊക്കെ നിന്റെ സന്തോഷത്തെ തല്ലിക്കെടുത്തുമെന്നല്ലാതെ വേറെന്താ..അതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്നത്... നീ...തന്നെ പറ. ഫാസിലെ..അത്‌... എല്ലാം ശെരിയാവുടോ. ത്താൻ '..വെറുതെ ഓരോന്നോർത്തു വിഷമിക്കാതെ... വണ്ടി ഒരു സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി അവളുടെ കരങ്ങളിൽ അവന്റെ കൈകോർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ടവൻ മൊഴിഞ്ഞു... ദെ... നോക്ക്.. പഴയതൊന്നും ഓർക്കണ്ട എന്നല്ല...എന്റെ ഇക്കാനെ മറക്കണമെന്നും അല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്....നമ്മുടെ സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങളിൽ... അവയൊന്നും നീ ഓർക്കരുത്. അവിടെ നമ്മൾ മാത്രം മതി. മനസ്സിലായോ എന്റെ പൊന്നിന്. കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ടവൻ അവളോടായി പറഞ്ഞു.. സങ്കടത്തോടെയാണേലും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് തനിക്ക് മനസ്സിലായോ.. ആയെങ്കിൽ ദാ... ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങിയിരി എന്റെ അരികിലോട്ട്.. പേടിയോടെയും നാണത്തോടെയും അവൾ നിന്ന് പരുങ്ങി... വാ...പൊന്നേ..അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അരികിലേക്കായി അവളെ ക്ഷെണിച്ചു... മുഖത്ത് ചെറിയ അമ്പരപ്പുണ്ടങ്കിലും അവന്റെ അരികിലേക്കവൾ നീങ്ങിയിരുന്നു... എന്നോട് അകൽച്ചകാണിക്കാതെ എല്ലാകാര്യത്തിലുമിനി ഇങ്ങനെ വേണം... ഇനി നമുക്ക് പോകാം.. അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി... അവൻ വീണ്ടും ഡ്രൈവിങ്ങിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.... റബ്ബേ...ഇങ്ങനെ അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സ് പെടപെടക്കുണു അപ്പോ ഇന്ന് രാത്രിയായാലുള്ള അവസ്ഥ അലോയ്ക്കുമ്പോ... തലചുറ്റുന്നത് പോലെ.. എന്താടോ 'ത്താൻ അലോയ്ക്കുന്നത്..? ഹേയ് ഒന്നുമില്ല.. എന്താടോ തന്റെ മുഖമിങ്ങനെ വിളറി വെളുത്തിരിക്കുന്നത്. നമ്മൾ ആദ്യമായിട്ട് കാണുന്നത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ പരിചയക്കാരല്ലേ ഒരു വീട്ടിൽ രണ്ട് വർഷത്തോളം സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞവർ.... അവനത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ മനസ്സ് അവളെ പഴയ ഓർമയിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോയി.. ****** ഇക്കാ.... ഞാനിനി എവിടെ കിടക്കും ഇന്ന് മുതൽ നിന്റെ കൂടെ ആളായി....നമ്മൾ പുറത്ത് അയ്യട...നീയെന്താട കൊച്ച് കുഞ്ഞോ...മറ്റോ ആന്നോ ഹാളിൽ എവിടേലും പോയി ചുരുണ്ട് കിടക്കടാ.,.. ഇനിയിപ്പോ അങ്ങിനെയൊക്കെ അല്ലേ പറ്റു അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ കൂടെകിടക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ഇവന് വട്ടാ നീവാടി... ജൂബിയേയും വിളിച്ചുകൊണ്ടു ഫാരിസ് റൂമിലേക്ക് കടന്നു പാവം... ഇതുവരെ ഞങ്ങളൊരുമിച്ച കിടന്നിരുന്നത്... അതിന്റെ രോക്ഷമാ..ആമുഖത്തു.. വയസ്സ് പതിനാറായി എങ്കിലും ഇപ്പോഴും കളിമട്ടാ... അതിനൊക്കെ മറുപടിയായി അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. ഡോ.... ത്താൻ' ഇവിടെ ഒന്നും അല്ലേ... ഞാനിപ്പോ പറഞ്ഞത് വല്ലതും കേട്ടോ...നീ.. ഫാസിലിന്റെ വിളിയിൽ അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി... എന്താ...പറഞ്ഞത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല... മഹ്... ഇനി കേൾക്കണ്ടഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ അരികിലുണ്ടാവുമ്പോ മനസ്സ് വേറെ എവിടേക്കും കൊണ്ടുപോകേണ്ടന്ന് മ്... അവളൊന്നു മൂളി.. അത്‌.. പിന്നേ...അവൾ ഫാസിലിനെ നോക്കി. അന്നത്തെ പതിനഞ്ചു വയസ്സുക്കാരൻ ഇന്നിതാ എന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ ഭർത്താവായി...ജീവിതമെന്ന കളിയരങ്ങിൽ... മാറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഓരോരോ..വേഷങ്ങൾ... അവളൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. ജുബി... വീടെത്തി. കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒന്നും വേണ്ട ബിസ്മി ചൊല്ലി വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ധൈര്യത്തിൽ ഓരോ ചുവടും വെച്ചോ...പിന്നേ അവിടെ പലരുടെയും മുഖത്ത് പലഭാവങ്ങളും തെളിയും നീയതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാനെ പോവണ്ട... മസ്സിലേക്ക് പഴയ ഓർമ്മകൾ കൊണ്ട് വരികയും വേണ്ട... അപ്പോ ശെരി ഇറങ്ങിക്കോ. മ്... എന്ന് മൂളിയവൾ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി... അവരെ കണ്ടതും റഹ്മത്ത അവളെ സ്വീകരിക്കാൻ കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.... കൂടെ ഫാസിലിന്റെ ഒന്നോ രണ്ടോ കൂട്ടുക്കാർ ക്യാമറയുമായി എത്തി. ഡാ... രണ്ടുപേരും കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ച് വാ... ജുബി അവർ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ...അവർ നമ്മളെ വെറുതേ വിടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല... പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജൂബിയെ നോക്കി ഫാസിൽ പറഞ്ഞു. അവർക്ക്...അതിലൊന്നും തൃപ്തി വന്നില്ല...അവർ പറയുന്ന ഓരോ പോസിലും മനസ്സില്ലമനസ്സോടെ ജുബി നിന്ന് കൊടുത്തു...അവളുടെ മുഖഭവം കണ്ടപ്പോൾ ഫാസിലിനു കാര്യം മനസിലായി... ഇനിമതിയടാ...ബാക്കി പിന്നെയാവാം...അവൾക്ക് സുഖമില്ല തലവേദനയൊക്കെയാ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.... ഡാ.... ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലേ ഉണ്ടാവു...കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞു ആൽബം എടുത്ത് നോക്കുമ്പോ കുറ്റബോധം വരാൻ പാടില്ല രണ്ട് പേർക്കും.. അത്‌ പിന്നേ...അവൾക്ക് ഇതിലൊന്നും വലിയ താല്പര്യം ഇല്ല അതാ...അവൻ പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ കൂട്ടുക്കാരോട് പറഞ്ഞു. ശെടാ....മാറിക്കെ.. ഞാൻ പറയാം അവളോട്.. ജുബി ഞാൻ പറയുന്നതിൽ ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്...അവന്റെ കൂട്ടുക്കാരൻ സമീർ അവളോട് പറഞ്ഞു... എന്താ എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ ഫാസിലിന്റെ കൂട്ടുക്കാരനെ നോക്കി... നിന്റെ വിവാഹം രണ്ടണ്ണം കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് നിനക്ക് ഇതിലൊന്നും വലിയ താല്പര്യമൊന്നുംകാണില്ല പക്ഷെ...ഇവന്റെ ആദ്യത്തെ വിവാഹമാണ് അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യടോ.. ത്താൻ ' ഇന്ന് എടുക്കേണ്ട ഫോട്ടോസ് ഇന്ന് തന്നെഎടുക്കണം പിന്നേ ഈ ഭംഗി കിട്ടില്ല അതാ പറയുന്നത്.. അവന്റെ വാക്കുകളിൽ അവളുടെ മുഖം വാടി. ഫാസിലും അവളെയൊന്ന് നോക്കി...അവളുടെ കൺകോണിൽ ഉരുണ്ടുകൂടിയ മിഴിമുത്തുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവനിൽ സഹതാപം നിറഞ്ഞു... എടാ...വേണ്ട.. ബാക്കിയിനി പിന്നെയാവാം അവളുടെ മനസ്സൊക്കെയൊന്ന് ഒക്കെ ആവട്ടെ..... അവൻ അവളുടെ കരങ്ങളിൽ മുറുകെ പിടിച്ച്കൊണ്ട് അലങ്കാരങ്ങളാൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന പന്തലിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ചുറ്റും നോക്കിനിൽക്കുന്നവരുടെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ. (തുടരും ) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ