📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

. #Government_of_UP

എട്ടു വയസ്സുകാരിയെ പീഡിപ്പിച്ച അധ്യാപകൻ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ തൂങ്ങി മരിച്ച നിലയിൽ . മരിക്കും മുൻപ് 'ഞാനാരെയും ഒന്നും ചെയ്തട്ടില്ല .. അവളെന്റെ മകളായിരുന്നു ' എന്ന് ചുവരിൽ 'കല്ല് കൊണ്ട് എഴുതിയിരുന്നു .. അന്നത്തെ പത്രവാർത്തകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം ആഘോഷമായി മാറി ... പെൺകുഞ്ഞിനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെത്തന്നെയാവണമെന്ന് അമ്മമാരും , ഇവനൊന്നും ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാവരുതെന്ന് അച്ഛൻമാരും , കുട്ടികളെ മക്കളെ പോലെ കാണാത്ത ഒരധ്യാപകനും ക്ലാസ്സ് മുറിയിലുണ്ടാവരുതെന്ന് ടീച്ചർമാരും പറഞ്ഞു ... അതൊരു തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു .... രണ്ട് ദിവസത്തെ അവധിക്കു ശേഷം മഴയോടു കൂടിയ ഒരു രാവിലെ , പ്രതീഷ് സാറ് പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കുളിലാണ് പ്രിയയെയും ചേർത്തത് .. ജനിക്കുമ്പോഴെ ബുദ്ധിക്ക് ചെറിയ പ്രശ്നമുണ്ടവൾക്ക് .. എങ്കിലും ചുറ്റുപാടുള്ളതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാനും അത് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് എത്തിക്കാനും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു ... അതു കൊണ്ടു ത്തന്നെ സാധാരണ സ്ക്കൂളിൽ അവളെ ചേർത്തി ..പ്രതീഷ് സാറിന്റെയും പ്രിയയുടെയും വീട് അടുത്താണ് .. ശനിയാഴ്ച പ്രിയയുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ജോലിക്ക് പോകുബോൾ അവളെ മാഷിന്റെ വീട്ടിലാക്കും ... കുഞ്ഞുനാൾ തൊട്ട് അങ്ങനെയാണ് ... സാറിന്റെ ഭാര്യയും അവളെ നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു രാവിലെ തൊട്ട് പ്രിയ സിനിമ കാണാൻ തുടങ്ങും ... സിനിമയിലെ പാട്ടും ഡാൻസുമെല്ലാം അവളെ അത്ര മാത്രം സ്വാധീനിക്കുകയും പലതും അതുപോലെ കാണിക്കുവാനും തുടങ്ങിയപ്പോൾ അതവളിൽ നല്ല മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി ... പതിയെ അവൾ ഓരോന്നും പഠിച്ചെടുത്തു ... സിനിമയിലെ പല രംഗങ്ങളിലും അവൾ കരയാനും ചിരിക്കാനും പ്രതികരിക്കാനും, ചിലതൊക്കെ അഭിനയിക്കാനും തുടങ്ങിയപ്പോൾ പ്രതീഷ് സാറ് അവളിലെ മാറ്റങ്ങളെ ആഴത്തിൽ നിരിക്ഷിക്കാൻ വീട്ടുകാരോടും പറഞ്ഞു ... പ്രതീഷ് സാറിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയകുട്ടിയായിരുന്നു അവൾ ... പറഞ്ഞ പോലെ അന്ന് തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു .. ശാരീരകമായും , മാനസികമായും ,ലൈംഗീകമായും പെൺകുട്ടികൾ നേരിടുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ കുറിച്ച് ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ വന്നതാണ് രണ്ട് സാറുമാർ ... അവർ നിരന്തരം അന്യർ കുട്ടികളെ തൊടാൻ പാടുന്നതും പാടാത്തതും ആയ സ്ഥലങ്ങൾ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു ... ചിത്രങ്ങൾ കാണിച്ചു .. നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി ... പെട്ടെന്നാണ് പ്രിയ എഴുന്നേറ്റു നിന്നത് .... എന്താ മോളെ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയണം എന്താ ഇങ്ങ് അടുത്ത് വന്ന് പറയു അവൾ പതിയെ ആ സാറുന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു .. എന്താ മോൾക്ക് പറയാനുള്ളത് എന്നെ ദേ ഇവിടീം ,, ഇവിടീം , അവിടീം ഒക്കെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് ആര് അത് സാറ് ചുറ്റുമുള്ളവർ ആകെ ഞെട്ടി ... ബാക്കി കുട്ടികളെ തിരിച്ച് ക്ലാസ്സി ലയച്ചു ... സാറുമാരും ടീച്ചറും കൂടി അവളെ ഒരു മുറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി.. പറ മോളെ ,, മോളെ ആരാ അങ്ങനെ ചെയ്തെ .. ഏറെ നേരം അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല .. പതിയെ പറഞ്ഞു പ്രതീഷ് സർ ,,, ടീച്ചറൊന്നു പകച്ചു ... സാറിനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല ... നല്ല അധ്യാപകൻ ... പക്ഷേ ഇന്നത്തെ കാലമല്ലെ ,,, സാറിന്റെ ആന്റിയില്ലെ വീട്ടിൽ? ആന്റി സാറ്റർഡേ റ്റാറ്റ പോയിരിക്കുന്നു .. അപ്പളാ .. ടീച്ഛർക്ക് മറുപടിയൊന്നും ഇല്ലാതായി ഇതൊന്നുമറിയാതെ പ്രതിഷ് സാറ് ക്ലാസ്സെടുക്കുകയാണ് .. ഫോൺ ചെയ്ത് പ്രിയയുടെ മാതാപിതാക്കളെ വരുത്തി .. മകളുടെ അത്തരം വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ അവരെ തളർത്തി .. മാഷിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും ഇതാരും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല .. പ്രിയ തന്റെ മൊഴിയിൽ ഒറച്ചു നിന്നു .. സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ച പ്രതിഷ് സാറിനെ എല്ലാവരും കടിച്ച് കീറാൻ നിന്നു .. കാര്യം മുഴുവനായി മനസ്സിലാകും മുൻപ് സാറിനെ കൊണ്ടുവാൻ പോലീസ് ജീപ്പ് എത്തി ,കരഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ സാറ് ജിപ്പിൽ കയറി യാത്രയായി ... സാറിന്റെ ഭാര്യ ആ വീട് വിട്ട് സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോയി .. പത്രങ്ങളിലും റ്റിവി യിലും വാർത്ത നിറഞ്ഞു നിന്നു .. അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞോ എന്നെക്കുറിച്ച് ,,, പ്രിയക്കുട്ടി അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ ? മാഷ് എല്ലാ പോലീസുകാരോടും ചോദിച്ചു ... ആ നിഷ്കളങ്കനായ മനുഷ്യനെ ആരും കണ്ടില്ല .. കേട്ടില്ല ... എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് ഉറപ്പായ അന്ന് അയാൾ ഉടുമുണ്ടിൽ തൂങ്ങി .... ഇനിയൊരു അറിവും അയാൾക്ക് ആർക്കും പകർന്ന് കൊടുക്കാനില്ല ... അയാളുടെ മരണത്തിൽ എല്ലാവരും ആശ്വസിക്കുബോൾ പ്രിയ പതുക്കെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു .. പ്രതീഷ് സാറ് എന്നാ വരാ എന്തിനാ ഇനി അയാള് ... അയാള് മോളെ എന്തൊക്കെ ചെയ്തു ... അയാള് ഇനി വരില്ല .. മോള് പേടിക്കണ്ട എനിക്ക് മാഷിനെ കാണണം .. അത് ഞാൻ പറ്റിക്കാൻ പറഞ്ഞതാ .. അമ്മേ .... പറ്റിക്കാനോ ഉം ... സിനിമേല് പാട്ട് പാടുന്ന പോലെ ഞാൻ പാടാറില്ലെ , ഡാൻസ് കളിക്കാറില്ലെ,,, അതുപോലെ കണ്ടതാ ഞാൻ ഈ സിനിമയും ... അങ്ങനെ ഞാൻ അഭിനയിച്ചതാ ... ഒരു നിമിഷം അമ്മയുടെ നെഞ്ച് ആളി .... ശരിയായിരിക്കാം .. പക്ഷേ .. ഒക്കെ തീർന്നില്ലെ .... അത്ര മാത്രം അവളെ നോക്കിയ , ശ്രദ്ധിച്ച അയാൾ അനാഥനായി അഗ്നികൾ ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ഏതോ ഒരു ശവപ്പറമ്പിൽ .... പതിയെ പ്രിയ റ്റി വി വെച്ചു .. ഏതോ സിനിമയിലെ ഏതോ പാട്ടിന് ഒത്ത് അവൾ അതുപോലെ ചുവട് വെച്ചു ......കണ്ണൂർകാരൻ 🥺🥺🥺🥺 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💑 സ്നേഹം

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6Aebz5M?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 84💞 വിവാഹസദ്യയ്ക്ക് ശേഷം ഹാളിലെ പരിപാടിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വധൂവരന്മാരോടൊപ്പം എല്ലാവരുമിറങ്ങി. ആയിയും സുനിതയും നേരത്തെ തന്നെ പോയിരുന്നു. വധുവിന്റെ ഗൃഹപ്രവേശ ചടങ്ങെല്ലാം കേരള രീതിയിൽ മതിയെന്ന് ആയി ആദ്യമേ തന്നെ നിഷ്കർഷിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരുമത് ശരി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു... ഹരിയണ്ണ ഏർപ്പാടാക്കിയ വധൂവരന്മാർക്ക് പോകാനുള്ള വണ്ടി ബൽക്കാറാണ് ഓടിച്ചത്. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ സുദിനം പകർന്ന ആനന്ദത്തിൻ അർണ്ണവകല്ലോലിനികൾ പ്രകടമായിരുന്നു.... "ദേവ് അളിയാ.... യാരാ നിന്റെ കല്യാണം ഇത് പോലെ നടക്കുമെന്നും അതിൽ ഇത് പോലെ ഉത്തരവാദിത്തമേറ്റി പങ്കു കൊള്ളാൻ പറ്റുമെന്നും ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചതല്ല. എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടമായെടാ നിങ്ങളുടെ വിവാഹ ചടങ്ങും രീതികളും"...വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ബൽക്കാർ പിന്നിലിരുന്ന രുദ്രനോടും ഗൗരിയോടും തന്റെ സന്തോഷം മറച്ചു വച്ചില്ല.... "ബല്ലൂ... നന്ദു ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങൾ വിവാഹിതരാകുവാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോഴും ഇത് പോലെയൊരു വലിയ ചടങ്ങാവുമെന്നോ ഒന്നും സ്വപനത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചില്ലെടാ..ഞങ്ങൾ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴൊക്കെ വിവാഹമെതെങ്കിലും രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വച്ചു നടക്കുന്നതൊക്കെയായിരുന്നു സംസാരിക്കാറ്. ഇങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങ് ചിന്തിക്കുവാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു അന്നൊക്കെ".... രുദ്രൻ അന്നത്തെക്കാലത്തെ അവസ്ഥയോർത്ത് കൊണ്ട് ബൽക്കാറിനോട് പറഞ്ഞു.... "യാരാ... നിന്റെ വിവാഹത്തോടെ നമ്മളൊന്ന് കൂടി ആഴത്തിൽ ബന്ധുക്കളായി അല്ലെ"...? ബൽക്കാർ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിയിട്ട് കൊണ്ട് രുദ്രനോട് തിരക്കി.. "അതേടാ... പാജിയും ബേബേയും ഇപ്പോൾ എന്റെ അമ്മായച്ഛനും അമ്മായമ്മയുമായി നീയളിയനും"... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... തുടർന്ന് രുദ്രനും ബൽക്കാറും തമ്മിൽ പലതും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരി ആനന്ദം കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരുവരുടെയും സംഭാഷണം ശ്രവിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു.... വൈകാതെ രുദ്രനെയും ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ബൽക്കാർ രുദ്രന്റെ ഫ്ലാറ്റിനു മുമ്പിലെത്തി. അപ്പിഴേക്കും അവരെ സ്വീകരിക്കുവാനായി എല്ലാവരും അവിടെയെത്തിയിരുന്നു.... നവവധൂവരുന്മാരെ വരന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്നു കൊണ്ട് ആയി ആശീർവദിച്ചു. നവവധുവിനെ നിലവിളക്ക് കൊടുത്ത് ആയി സ്വീകരിച്ചു. രുദ്രന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് അവന്റെ ഭാര്യയായി ഗൗരി വലതു കാൽ വച്ചു കയറി.... വൈകുന്നേരത്തെ റിസപ്ഷൻ പരിപാടികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പാജിയും ബേബേയും ബൽക്കാറും ഇഘത്പുരിയിൽ അവർ താമസിച്ച സ്റ്റേയിലേക്ക് മടങ്ങാനൊരുങ്ങി. പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരത്തോടെ അവർക്ക് മടങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു.... ഗൗരിയുടെയും രുദ്രന്റെയും അടുത്ത് വന്ന് യാത്ര പറയുമ്പോൾ ബേബേയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ബേബേയുടെ മിഴികളിൽ അശ്രുക്കളണിഞ്ഞത് കണ്ട ഗൗരിയ്ക്കും കരച്ചിലടക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ബേബേയുടെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളെ അരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ട് ബെബേയും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... കുറച്ച് ദിവസത്തെ മാത്രം പരിചയത്തിൽ ഗൗരിയ്ക്കും ബേബേയ്ക്കും ഇടയിൽ ജനിച്ച ആഴത്തിലുള്ള മാതൃപുത്രീ ബന്ധം മിക്കവരിലും അത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ചു.... പരസ്പരം പുണർന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെയടുത്തേക്ക് പാജി വന്ന് ബേബേയെ ഗൗരിയിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുത്തി അവളോട് തല്ക്കാലം വിട ചൊല്ലി ബെബേയേയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തങ്ങൾക്ക് പോകാനുള്ള കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു... ബേബേയും പാജിയും പോകുന്നതുംനോക്കി ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിന്ന ഗൗരിയുടെ ചുമലിൽ രുദ്രന്റെ കൈ അമർന്നു. അവൾ രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... രുദ്രൻ ഗൗരിയെ പുറത്ത് തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന പാജിയുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് ബേബേ അപ്പോഴും കണ്ണീർ വാർക്കുകയായിരുന്നു... "എന്റെ മോൾ"... ബേബേ വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "സ്വീറ്റി.... ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടാതെ...നമ്മുടെ മോളെ സുരക്ഷിതമായ കരങ്ങളിലല്ലേ നമ്മൾ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്".... പാജി ബേബേയുടെ ചുമലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു. പാജിയുടെ മിഴികളും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു... ദേവിന്റെയും നന്ദുമോളുടെയും വിവാഹത്തിൽ നന്ദു മോളുടെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ സ്ഥാനമെറ്റെടുത്ത് അത് നടത്തിക്കൊടുക്കുന്ന വേളയിൽ തങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാരായി മാറിയിരിക്കുന്നു....പാജി തന്റെ മിഴിനീരൊപ്പിക്കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു... ബാബിയും ബെബേയും തമ്മിലുള്ള വികാരപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടവരാരും ചിന്തിക്കില്ല അവർ അമ്മയും മകളുമല്ലെന്നു. ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് ചിലപ്പോൾ രക്തബന്ധങ്ങളെക്കാൾ ബലമായിരിക്കും. അത് അടിയുറച്ചതുമായിരിക്കും...കുറച്ച് മുമ്പും ഇപ്പോഴും നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വികാരനിർഭരമായ രംഗങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച കാറിന്റെ മുൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ബൽക്കാർ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചിന്തിച്ചു.... അവരെയും കൊണ്ട് വണ്ടി അവരുടെ സ്റ്റേയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കിണ്ടിരുന്നു.... ================================== റിസപ്ഷനു വന്നവരെയും മറ്റും യാത്രയയച്ചു എല്ലാ തിരക്കുകളോടും വിട വാങ്ങിയതിനു ശേഷം പൂക്കളും തോരണങ്ങളും തൂക്കി മണിയറയായൊരുക്കിയ തങ്ങളുടെ മുറിയിൽ രുദ്രൻ ഗൗരി വരുന്നതും കാത്ത് കൊണ്ട് ശയനീയത്തിൽ ഇരുന്നു... അല്പ സമയങ്ങൾക്ക് ശേഷം മുറിയുടെ വാതിലിന്റെ ഹാൻഡിൽ ഇളകുന്ന ശബ്ദം കേട്ട രുദ്രന്റെ ശ്രദ്ധയങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു.... നിമിഷങ്ങൾക്കകം വാതിൽ തുറന്ന് ഗൗരി അകത്തേക്ക് കയറി... അകത്തേക്ക് കയറിയ ഗൗരിയെ കണ്ട് അത്ഭുതപരതന്ത്രനായ രുദ്രൻ സ്വയമേവ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നവളെ സാകൂതം മിഴിയെറിഞ്ഞു.... തലയിൽ മുല്ലപ്പൂവ് ചൂടി വെളുത്ത സെറ്റ് സാരിയും ബ്ലൗസുമണിഞ്ഞു കൈയിൽ പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസുമായി നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയിൽ നിന്നും മിഴികളെടുക്കാതെ രുദ്രൻ നോക്കി നിന്നു.... ദുഗ്ദ്ധവർണ്ണവസനത്തിൽ ശുഭവസ്ത്രകളേബരയായി സീമന്തരേഖയിൽ പീതകാവേരമണിഞ്ഞു ഇന്ദ്രധനുസ്സ് കണക്കെയുള്ള കുറുനിരഭ്രൂക്കളുമായി തുത്ഥമണിഞ്ഞ തിളങ്ങുന്ന സരസിജനയനങ്ങളിൽ എരിയുന്ന പ്രണയമയൂഖങ്ങളുമായി ലോഹിതവർണ്ണാധരങ്ങളിൽ കേസരപുഷ്പങ്ങൾ വിടർത്തി ഏഴു തിരിയിട്ട നിലവിളക്കിൻ ശ്രീത്വത്തോടെ കുസുമവദനയായി ശനൈശ്ചരം തന്റെയാടുത്തേക്ക് അടുക്കുന്ന ഗൗരിയെ രുദ്രൻ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി... അവന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായ് ഗൗരി തന്നെ വന്നിടിച്ചത് മുതലുള്ള ജീവിതയാത്രയിലെ രംഗങ്ങൾ കടന്നു പോയി. അന്നൊന്നും വിദൂരമായി ചിന്തിക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത ആദ്യരാത്രി രംഗങ്ങൾ കണ്മുന്നിൽ ദർശിച്ച രുദ്രന് താനൊരു സ്വപ്നം കാണുകയാണോയെന്ന് പോലും ചിന്ത വന്നു... രുദ്രന്റെ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെയുള്ള ഈക്ഷണങ്ങൾ ഗൗരിയുള്ളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആമോദത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു.... "ദേവേട്ടാ"... ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഗൗരി തന്നിൽ നിന്നും ദൃഷ്ടിയെടുക്കാതെ നിൽക്കുന്ന രുദ്രന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവനെ വിളിച്ചു... "നന്ദൂ".... ഗൗരിയുടെ വിളി രുദ്രനെ പൊടുന്നനെ ഓർമകളുടെ തേരിൽ നിന്നുമിറക്കി... ഗൗരിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ രുദ്രനോട് എന്താണെന്ന് തന്റെ നയനങ്ങളാൽ ചോദിച്ചു... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചുമൽ കുലുക്കി.... പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഗൗരി രുദ്രന്റെ നേരെ പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസ്സ് നീട്ടി. രുദ്രനത് വാങ്ങി ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് പകുതി കുടിച്ചു ഗൗരിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തോടെയത് വാങ്ങിക്കുടിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മനസ്സിൽ ഈ ചടങ്ങ് വരെയെത്താൻ തങ്ങൾ ജീവിതയാത്രയിൽ നേരിട്ട സമന്തദുഗ്ധത്തിൻ മുള്ളുകൾ നോവ് പടർത്തിയ വഴികളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. സാഫല്യത്തിൻ അലമാലകൾ നിറഞ്ഞ മനസോടെ ഗൗരി രുദ്രൻ കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി വന്ന പാൽ കുടിച്ചിറക്കി... "നന്ദൂ... ഈ സെറ്റ് സാരിയും എനിക്ക് ധരിക്കാനുള്ള മുണ്ടുമൊക്കെ താൻ കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ എന്തായിരുന്നു തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം"...? രുദ്രന്റെ ചോദ്യം പൊടുന്നനെയായിരുന്നു... പാല് കുടിച്ച ഗ്ലാസ്സ് ചുണ്ടിൽ നിന്നുമെടുത്ത് ഗൗരി രുദ്രനെയൊരു കുസൃതിയോടെ നോക്കി.... "അത് ചെറിയൊരു മിസ് അണ്ടർസ്റ്റാന്റിങ്"...ഗൗരി രുദ്രന് നേരെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... രുദ്രൻ അതെന്താണെന്ന് തിരക്കി... ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്ന് അവന്റെ കവിളിണകളിൽ തന്റെ കൈത്തലങ്ങളമർത്തി... "ദേവേട്ടാ... ദേവേട്ടനെന്നോട് നല്ല വെറുപ്പായിരിക്കുമെന്നറിയാമായിരുന്നു. ഇനി എന്റെ കഥകളൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ദേവേട്ടനെന്നെ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ അജ്മീറിൽ ദേവേട്ടന്റെ മാത്രമായി തീരുവാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. അതിന് വേണ്ടി എടുത്തതാ ഇതൊക്കെ എന്റെ പൊട്ട ബുദ്ധിയ്ക്ക്. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ അല്ലെ മനസ്സിലായത് ഈ കലിപ്പാനെന്നെയും മനസ്സിലിട്ട് കൊണ്ട് നടക്കുവാണെന്ന്"...രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരി മറുപടി നൽകി... "എടീ യക്ഷീ...നിന്നെ ഞാൻ"... രുദ്രൻ നീരസഭാവമണിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഗൗരിയെ നോക്കി അവളുടെ ഇരു ചെവികൾക്കും നേരെ കൈകളുയർത്തി... ഗൗരി പൊടുന്നനെ അവന്റെ കവിളിൽ നിന്നും കൈകളെടുത്തു ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി... ഗൗരിയുടെ പ്രതികരണത്തിൽ പൊടുന്നനെ നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തോടെ രുദ്രനവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി അമർത്തി ഗാഡമായ ആശ്ലേഷണത്തിലമർന്നു... അൽപനേരമങ്ങനെ നിന്നതിനു ശേഷം ഗൗരി തന്റെ മുഖമുയർത്തി രുദ്രനെ വിളിച്ചു. രുദ്രനെന്താണെന്നവളോട് തിരക്കി.... "ദേവേട്ടാ.... നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയിൽ എനിക്ക് സമ്മാനമൊന്നുമില്ലേ"....? പ്രണയസാഗരവീചികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന സരോരുഹനയനങ്ങളാൽ രുദ്രന് നേരെ ഈക്ഷണമെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു... "നന്ദൂ.... നിനക്ക് ഇന്ന് ലഭിച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള സമ്മാനമല്ലേ ഞാൻ അത് പോലെയെനിക്ക് നീയും"...രുദ്രനവളുടെ മിഴികളിലേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... "ദേവേട്ടാ... അതല്ലാതെ ദേവേട്ടനെനിക്ക് തരുന്ന വേറൊരു സമ്മാനമില്ലേ. അതിനെ കുറിച്ചാണ് ചോദിച്ചത് "... ഗൗരി രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു... രുദ്രൻ ഗൗരി പറഞ്ഞതെന്താണെന്ന് പിടി കിട്ടാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലമർന്നു... "എന്റെ കലിപ്പാ... ദേവേട്ടന്റെ വരികളുടെ കാര്യമാണ് ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്"...ചിന്താകുലനായി നിൽക്കുന്ന രുദ്രനെ നോക്കി നെറ്റിയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ടവനോട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു... "നന്ദൂ... തന്റെ ഫോണെടുത്ത് നോക്ക്"...രുദ്രൻ ഗൗരിയെ നോക്കിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു... ഗൗരി ഉടനെ തന്നെ ടേബിളിൽ വച്ച തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആവേശത്തോടെ രുദ്രന്റെ മെസ്സേജ് നോക്കി... മെസ്സേജിലൂടെ കണ്ണോടിച്ച ഗൗരിയുടെ സരസിജ നയനങ്ങളൊന്ന് വിടർന്നു. അവളുടെ വദനത്തിൽ ആമോദത്തിൻ അംബുരാശി കല്ലോലങ്ങൾ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ മിഴികളിലേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രുദ്രന്റെ കൂടെയുള്ള അവളുടെ ചിത്രത്തിനു അടിക്കുറിപ്പായി രുദ്രന്റെ ഹൃദയഭിത്തിയിൽ നിന്നുമടർന്ന വാണീശകലങ്ങളെ ഗൗരി വീണ്ടും വീണ്ടും തന്റെ മനസിലെക്കാവഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... ""ഹരിതാഭ മാഞ്ഞു പോയ സൈരന്ധ്രി മലനിരകളെൻ മിഴികളെ ശോകഛവിയണിയിക്കുമ്പോഴും എന്നരികിലെ സരസിജനയനവദനയായെൻ ശ്രീദേവി പകർന്ന പ്രണയത്തിൻ നീഹാരകണങ്ങളെൻ അന്തരാത്മാവിനെ തുംഗലാരണ്യപൂരിതമാക്കി അനാരതം വസന്തകാലം നിറച്ചതൊരു വൃന്ദാവനമാക്കി മാറ്റി …."" ഫോണിലേക്കും രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്കും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഗൗരിയുടെ സമീപമെത്തിയ രുദ്രൻ പൊടുന്നനെ അവളെ തന്റെയിരുകൈകളാലും കോരിയെടുത്തു... രുദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ തന്റെ കൈകൾ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഗൗരിയവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയപുരസരം നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ പ്രണയാർദ്രമായ സംഭാഷണത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കവേ ഗൗരി രുദ്രന്റെ ഇരു കവിളിലും മാറി മാറി ചുംബനപ്പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു.... ഗൗരിയുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റാതെ രുദ്രനവളെയും കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.... കട്ടിലിനടുത്തെത്തിയ രുദ്രൻ പതിയെ ഗൗരിയെ കട്ടിലിലേക്കിട്ടു. ബെഡിലേക്ക് വീണ ഗൗരിയെ പ്രണയസാഗരവീചികളൊഴുകുന്ന മിഴികളോടെ ആപാദചൂഡം നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... കാലുകളിൽ നിന്നുമല്പം മാറിയ വെള്ളപ്പുടവയ്ക്ക് കീഴിലെ പ്രസൃതഭാഗങ്ങളും താൻ സമ്മാനിച്ച നേർത്ത പൊന്നിൻക്കൊലുസ്സുകൾ വശ്യചാരുതയോടെ മയങ്ങുന്ന പാദരക്തകോകനദങ്ങളും അതിലെ കറുപ്പ് ചായം തൂകിയ ഇളം മാകന്ദഫലങ്ങൾ കാണക്കെയുള്ള പാദാംഗുഷ്ഠങ്ങളും ഇളം ക്രമുകഫലങ്ങളെ പോലെയുള്ള പാദശാഖകളും ശ്രോണിയിൽ നിന്നും മാറിയൽപ്പം നഗ്നമായ പാൽവർണ്ണമാർന്ന തുന്ദത്തെയും രുദ്രൻ പ്രണയപുരസരം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു... ചിത്താകര്‍ഷകമായിളക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ആ രക്തകോകനദചരണങ്ങളിലെ പാദാംഗുഷ്ഠങ്ങളിലും പാദശാഖകളിലും രുദ്രൻ തന്റെയധരങ്ങളമർത്തി ജിഹ്വാൽ ലാളനകളർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... രുദ്രന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ പുളകിതയായ ഗൗരിയൊന്ന് ഇളകി ചിരിച്ചു. ഗൗരിയുടെ ചിരി രുദ്രനെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തനാക്കി മാറ്റിയപ്പോൾ അവൻ തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... അല്പനിമിഷങ്ങൾക്കകം വശ്യമനോഹരിയായി ശയനീയത്തിലൊരു കനകവിഗ്രഹത്തെ പോലെ ശയിക്കുന്ന ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് ശയനസ്ഥനായ രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് തന്റെ നോട്ടമെറിഞ്ഞു... മൃദുമന്ദസ്മേരവദനയായ അവളുടെ സരസീരുഹനയനങ്ങളിൽ നിന്നുമെരിയുന്ന പ്രണയകിരണങ്ങൾ തൈജസകീടങ്ങളായി തന്റെ മനോദർപ്പനത്തിൽ പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നിലെ അനന്യജനുണരുന്നത് രുദ്രനറിഞ്ഞു.. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6ja18K9?d=n&ui=v64j8rk&e1=c27 നോക്ക്..ദേവകി, നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും പ്രായമായി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിന്..?? നമ്മുടെ സ്വത്തുക്കളെല്ലാം നമ്മുടെ ഏക മകൾക്കുള്ളതാണ്. നിനക്കറിയാമല്ലോ ടൗണിൽ തന്നെയുള്ള ആറ് നിലകളിലായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന എന്റെ ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പും, ഈ വീടും, കൂടാതെ എനിക്ക് തറവാട്ട് സ്വത്ത് വീതം വെച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയ നാല് ഏക്കർ സ്ഥലവും ഒക്കെ എന്റെ കാലശേഷം മകളായ നിതാരയ്ക്ക് മാത്രമാണ്. ദേവകിക്ക് വീതം കിട്ടിയ സ്ഥലത്തെ ആദായം മുഴുവനും ദേവകിയുടെ സഹോദരനല്ലേ എടുക്കുന്നത്. അതെ. ഇനിയിപ്പോൾ അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? അതൊരു ഗ്രാമ പ്രദേശമാണെങ്കിലും ആ സ്ഥലത്തിന് ഇന്ന് കോടികൾ വില കിട്ടും ദേവകി, നല്ല നിരപ്പുള്ള സ്ഥലമല്ലേ, അതും മെയിൻ വഴിയരുകിൽ. അത് പ്ലോട്ട് തിരിച്ച് കുറച്ചു വീടുകൾ പണിത് വിറ്റാൽ പോലും കോടികൾ കയ്യിലിരിക്കും. ദേവകി ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ പണത്തിനോടുള്ള ആർത്തിക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരു കുറവും ഇല്ലല്ലോ അവർ മനസ്സിൽ ഓർമ്മിച്ചു. 💚💚💚💚💚💚 യമുന ഡാനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ഡാനി....എത്ര ദിവസങ്ങളായി നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നിട്ട്. എനിക്ക് ചിലതൊക്കെ ചെയ്തു തീർക്കാനുണ്ട് എനിക്ക് പോകണം എങ്ങോട്ട്..?? ഡാനി ചോദിച്ചു. എനിക്ക് അയാളോട് പ്രതികാരം ചെയ്യണം. എന്തായാലും കുറച്ചുദിവസം കൂടി ചേച്ചി ക്ഷമിക്ക്,നമുക്ക് എന്തേലും ഒരു വഴി ഉണ്ടാക്കാം. ഉം... ഡാനി.. ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ഡാനി സത്യം പറയുമോ? എന്താ ചേച്ചി?? ഡാനിക്ക് നിതാരയയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് അല്ലേ?? അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? നിതാരയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഡാനിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങും, ഞാനത് പലവട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നിതാരയുടെ മനസ്സ് നിറയെ അവളുടെ നന്ദലാൽ ആണ്. അത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ ഈ മനസ്സ് നിറയെ നിതാരയല്ലേ ?? അല്ല.ഡാനി പറഞ്ഞു. എന്നോട് കള്ളം പറയേണ്ട എനിക്കറിയാം. അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ജീവനെയോർത്ത് ഡാനി ഇത്രയും പേടിക്കില്ല. അവളെ സഹായിക്കാനായി ജീവൻ പോലും പണയം വെച്ച് ഇങ്ങനെ കൂടെ നിൽക്കില്ല. ഡാനി തലകുനിച്ചു. തനിക്ക് ശരിക്കും നിതാരയെ ഇഷ്ടമാണോ?? അയാൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. അതെ, പക്ഷേ അത് വെറുമൊരു ഇഷ്ടമല്ല.തന്റെ ജീവനേക്കാൾ വലുത് തനിക്കിപ്പോൾ അവളാണ്. പക്ഷേ അതൊരിക്കലും അവൾ അറിയാൻ പാടില്ല. താനെന്നും അവളുടെ നല്ലൊരു സുഹൃത്ത് മാത്രമായിരിക്കും തന്നെപ്പോലെ ഒരുവനല്ല അവൾക്ക് വേണ്ടത്. സുന്ദരനായ, സമൂഹത്തിൽ നിലയും വിലയും ഉള്ള, ജോലിക്കാരനായ സമ്പന്നനായ ഒരുവനാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടത് ചേച്ചി.... നിതാരയുടെ ജീവൻ ആപത്തിലാണ്. എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് പോയേ പറ്റൂ.. അതുകൊണ്ട്, ചേച്ചിയും അമ്പാടിയും രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിരിക്കും. അത് കുഴപ്പമില്ല ഡാനി, നിതാരക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ല. അയാൾ പോകാൻ റെഡിയായി ഇറങ്ങി വന്നു. ചേച്ചി... ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടുപോയി . എന്താ...?? യമുന ചോദിച്ചു. എന്തെങ്കിലും കാരണവശാൽ ഞാൻ തിരികെ വന്നില്ലെങ്കിൽ. ചേച്ചി അമ്പാടിയെയും കൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ കുടുംബത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ പോകണം. ഡാനി എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത്?? അതെ ചേച്ചി, ഞാൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ അതിനർത്ഥം എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീർന്നു എന്നാണ്, ഞാൻ ശത്രുക്കളെ എല്ലാവരെയും അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടാണ് ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നും മടങ്ങിയത് എന്ന് കരുതണം. നിതാരയോടും പറയണം. ചേച്ചി സമാധാനമായി ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കണം. ഇനിയുള്ള കാലം തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ച് മകന് അഭിമാനമാകണം അപ്പോൾ ഡാനി തിരിച്ചു വന്നാലോ?യമുന ചോദിച്ചു. തിരിച്ചുവന്നാലും ഒരർത്ഥമേയുള്ളൂ, ഞാൻ ശത്രുക്കളെയെല്ലാം ഇല്ലാതാക്കി ഇനിയുള്ള കാലം ചേച്ചിക്ക് പേടിയില്ലാതെ സമാധാനമായി ജീവിക്കാംഎന്ന്. ഡാനി തിരികെ വന്നിട്ട്, ഈ ചേച്ചിക്ക് സമാധാനമായി ജീവിച്ചാൽ മതി മോനെ, എനിക്കും ഒരു കാര്യം ചെയ്യാനുണ്ട്.യമുന പറഞ്ഞു. എന്താ...?? ഈ പാവം ചെറുക്കനെ നിതാരയെ ഏൽപ്പിക്കണം, പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോണം എന്ന് പറയണം. ഡാനി ഒരു നിമിഷം യമുന ചേച്ചിയെ നോക്കി നിന്നു എന്നിട്ട് ഇടവഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വേഗത്തിൽ നടന്നു. താഴെ വണ്ടി കിടപ്പുണ്ട് എത്രയും വേഗം പോകണം ഇനി നിതാരയെ വളരെയധികം സൂക്ഷിക്കണം അവരുടെഅടുത്ത നീക്കം നിതാര ആയിരിക്കുമെന്ന് തന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു. തന്റെ കണ്ണ് എപ്പോഴും അവളിലുണ്ടായിരിക്കണം. 💚💚💚💚💚 ദേവകിയെ വിശ്വനാഥൻ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദേവകിക്ക് ഓഹരി കിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് വീട് പണിത് വിൽക്കാം വിൽക്കാം എന്നാണ് അയാൾ പറയുന്നത്. ദേവകി സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ട്തന്നെ വിശ്വനാഥൻ എപ്പോഴും അവരെ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ ദേവകി രണ്ടേക്കർ സ്ഥലത്ത് നിന്നും, 50 സെന്റ് സ്ഥലം തിരിച്ചെടുത്ത് അവിടെ വീട് വച്ചോളൂ എന്ന് സമ്മതിച്ചു. സമ്മതം കിട്ടിയതോടെ അയാൾ തറവലിച്ച് വീടുപണി തുടങ്ങി വീടിന്റെ വാർക്ക കഴിഞ്ഞ അന്ന് അയാൾ വീണ്ടും ദേവകിയുടെ അടുത്തെത്തി എനിക്ക് പണത്തിന് ഇപ്പോൾ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്, നിന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ നല്ലൊരു തുക കാണുമല്ലോ, കടമായിട്ട് കുറച്ചു പണം തന്നാൽ മതി, ഞാൻ അഞ്ചാറു മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ തിരിച്ചു തരാം. വിശ്വനാഥൻ ദേവകിയോട് പറഞ്ഞു. ഇല്ല. എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ കിടക്കുന്ന പണമെടുക്കാൻ നിർവാഹമില്ല എത്രയോ വർഷങ്ങൾ വിദേശത്ത് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണ് ഞാനാ പണം ഉണ്ടാക്കിയത്. അതിൽ നിന്നും ഒരു രൂപ പോലും എടുക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. കടമായിട്ട് മതി. ഞാനത് തിരിച്ചു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. ആ പണമെടുത്ത് കടമായിട്ട് തരാനുള്ള വിശാലമനസ്കതയൊന്നും എനിക്കില്ല, അതിന്റെ പേരിൽ ഇനി എന്നോട് പിണക്കം ഉണ്ടായാലും ശരി, ഞാനത് കാര്യമാക്കില്ല. എനിക്കൊരു വയ്യാത്ത അവസ്ഥ വന്നപ്പോൾ ഓടിവന്നത് എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കാരണമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി, അങ്ങനെയല്ലെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. എന്താ രണ്ടാളും കൂടെ ഒരു സംസാരം??നിതാരാ അങ്ങോട്ട് വന്നു. അല്ല മോളെ അച്ഛൻ ചോദിക്കുകയായിരുന്നു അമ്മയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ കിടക്കുന്ന പണം അച്ഛനൊന്നു മറിക്കാൻ തരുമോ എന്ന് . പക്ഷേ അമ്മക്ക് താൽപര്യമില്ല. അമ്മയ്ക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ നിർബന്ധിക്കണ്ടച്ഛാ, അമ്മ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ട് സമ്പാദിച്ചതല്ലേ. ശരി. മോൾ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ഞാൻ കേൾക്കും. അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും, അയാളുടെ ഉള്ളിൽ അവരോട് അല്പം നീരസം തോന്നിയിരുന്നു. പണം കഴിഞ്ഞുള്ള ബന്ധങ്ങളെ തനിക്ക് ഭൂമിയിലുള്ളൂ... അയാൾ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയി നിന്റെ അച്ഛന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല. ദേവകി പറഞ്ഞു. അതെന്താ അമ്മ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്??. ആഹ് നിനക്കറിയില്ലലോ പഴയ സ്വഭാവം. എന്ത് സ്വഭാവം ? പറയാം. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഞാനിവിടെ വരുമ്പോൾ ഒരു കുഞ്ഞു വീടായിരുന്നു ഇവിടെ. ഒരു സൗകര്യങ്ങളും ഇല്ല. എല്ലാവരും എത്ര പറഞ്ഞിട്ടാണെന്നോ ഒരു വീട് പണിയാൻ നിന്റെ അച്ഛൻ കൂട്ടാക്കിയത്. നിതാര അമ്മ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. വീട് പണിതതല്ലാതെ നിന്റെ അച്ഛൻ ഈ വീട്ടിലേക്ക് ഫർണിച്ചർ ഒന്നും വാങ്ങിയില്ല. പഴയ വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ഡസ്കും പിന്നെ പുഴുക്കുത്ത് വീണ ഒരു മേശയും, ഒരു കട്ടിലും മാത്രമേ ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഫർണിച്ചർ ആയി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..അന്ന് നീ ജനിച്ചിട്ടില്ല ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം പറഞ്ഞു എന്തെങ്കിലും ഫർണിച്ചർ ഒക്കെ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വാങ്ങിക്കാമെന്ന് നിന്റെ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അന്ന് വിറകടുപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഗ്യാസ് അടുപ്പ് എടുത്ത് തരാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നിന്റെ അച്ഛൻ അതുപോലും എടുത്തു തന്നില്ല. പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു മടുത്ത്, ഞാൻ തന്നെയാണ് ഗ്യാസ് എടുത്തത്. പിന്നെ ഞാൻ ചിട്ടിപ്പിടിച്ചും സാലറി കിട്ടുന്നതൊക്കെ കൂട്ടിവെച്ചും ഓരോരോ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിച്ചു. അത്രയും പിശുക്കൻ ആയിരുന്നോ അച്ഛൻ. നിതാര അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു. ആണോന്ന് ! പല കാര്യങ്ങളും നിനക്കറിയില്ല. എന്താ എനിക്ക് അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ നിതാരാ കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു നിന്നെ പ്രഗ്നന്റ് ആയിരുന്ന സമയത്ത് വയറിനൊക്കെ വലിപ്പം വച്ചത് കൊണ്ട് ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രസ്സ് ഒന്നും എനിക്ക് പാകം ആകില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് രണ്ടുമൂന്നു ജോലി ഡ്രസ്സ് വാങ്ങിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ ഒരുപാട് വഴക്ക് പറഞ്ഞു. എന്റെ സാലറി കൊണ്ട് വാങ്ങാനും സമ്മതിച്ചില്ല. ഉള്ള ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ കുത്തഴിച്ചാൽ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാമല്ലോ, ഡെലിവറി കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും വയറൊക്കെ കുറയും അപ്പോൾ അന്നേരം ഇപ്പോൾ വാങ്ങുന്ന ഡ്രസ്സ് വെറുതെ പാഴായി പോകും എന്ന് പറഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് വാങ്ങി തരില്ലായിരുന്നു.. ഞാൻ സാലറി കിട്ടുന്നതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച് ഫർണിച്ചറുകൾ ഒക്കെ വാങ്ങിച്ചതുകൊണ്ടാവാം. പിന്നീട് എനിക്ക് കിട്ടുന്ന സാലറി ഒക്കെ നിന്റെ അച്ഛൻ വാങ്ങി വയ്ക്കും പിന്നീട് നീ ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞിട്ട് നിന്റെ ഇരുപത്തിയെട്ട് കെട്ടിന് നിന്റെ അരയിൽ പൊന്നരഞ്ഞാണം കെട്ടണമെന്ന് എനിക്ക് വലിയ മോഹമായിരുന്നു. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും ചേർന്ന് രണ്ട് പവന്റെ മാല വാങ്ങി തന്നിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്റെ അരയിൽ കെട്ടാനായി അരഞ്ഞാണം മേടിക്കേണ്ടത് കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛന്റെ കടമയല്ലേ?? ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം പറഞ്ഞു കുഞ്ഞിനരഞ്ഞാണം മേടിക്കണമെന്ന്, പക്ഷേ അദ്ദേഹം വാങ്ങിയില്ല ഇരുപത്തിയെട്ട് കെട്ടിന് വെറും കറുത്ത ചരടാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്റെ അരയിൽ കെട്ടിയത്. ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞായതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കളെ ഒന്നും വിളിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ട് മാത്രം നിന്റെ പിശുക്കനായ അച്ഛൻ ബന്ധുക്കളെ വിളിച്ചു. അവരുടെയൊക്കെ മുൻപിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി. ആദ്യം പിറന്ന കുഞ്ഞിന് ഒരു അരഞ്ഞാണം പോലും വാങ്ങിച്ചു കെട്ടാൻ നിന്റെ കെട്ടിയോനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന് ബന്ധുക്കളൊക്കെ കുറ്റം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഞാൻ എല്ലാം മനസ്സിൽ അടക്കി പിടിച്ചു. കാരണം എന്റെ മകൾക്ക് അവളുടെ അച്ഛനെ വേണമായിരുന്നു. പക്ഷേ പിന്നീടും പിശുക്കിന് ഒട്ടും കുറവുണ്ടാകാതെ ഞങ്ങൾ പലപ്പോഴും വഴക്കിലേക്ക് എത്തി. അങ്ങനെയാണ് നിന്റെ അച്ഛന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ ഇറങ്ങിയത്. പിരിഞ്ഞിട്ട് ഇത്രയേറെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ അച്ഛൻ എനിക്ക് വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിൽ എന്നെ കാണാൻ വരികയും, എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോരുകയും ഒക്കെ ചെയ്തപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചു, പിശുക്ക് ഒക്കെ പോയി, എന്നോട് ഇപ്പോഴും സ്നേഹമുണ്ട് എന്നൊക്കെ. പക്ഷേ പണത്തിനോടുള്ള ആർത്തിക്ക് ഒരു കുറവും വന്നിട്ടില്ല. എല്ലാം കേട്ട് നിതാര തരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. മുൻപൊക്കെ തനിക്ക് ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങളെല്ലാം വിദേശത്ത് നിന്നും വരുമ്പോൾ അമ്മ വാങ്ങി തന്നിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒന്നിനും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അച്ഛന്റെ പിശുക്കിനെകുറിച്ച് തനിക്ക് അത്രയും ആഴത്തിൽ മനസ്സിലായില്ലായിരുന്നു. തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തൊക്കെ അച്ഛൻ എപ്പോഴും ബിസിനസ് തിരക്കുകളിലുമായിരുന്നു.. എന്നാലും പണത്തിനോട് ഇത്രയുമാർത്തിയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നോ തന്റെ അച്ഛൻ?? അവൾ ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു. 💜💜💜💜💜💜 തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ