📙 നോവൽ

Part 101 " അത്യാവിശ്യത്തിന് ഉള്ളത് മാത്രം എടുത്താൽ മതി മോളെ, പിന്നെ വേണ്ടത് എന്താന്ന് വെച്ചാൽ നിങ്ങൾ കല്യാണത്തിന് ശേഷം വന്ന് നോക്കി എടുത്തോ. ഇപ്പൊ തന്നെ സമയം മൂന്ന് കഴിഞ്ഞു, ഇനിയും നമ്മൾ ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ താലി എടുപ്പ് ചിലപ്പോൾ ഇന്ന് നടന്നെന്ന് വരില്ല. " : സമയം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് കണ്ടതും ഓരോന്ന് നോക്കുന്നവളോടായി അനില പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ലെച്ചു കയ്യിലിരുന്ന ബാസ്കറ്റിലേക്ക് നോക്കി. ആകെ ഇന്നർ വെയർസും പിന്നെ ഒരു മൂന്ന് ജോഡി വീട്ടിൽ ഇടാനുള്ളതും പിന്നെ ആകെ ഒരു രണ്ട് ജോഡി പുറത്തോട്ട് ഇടാനുമേ എടുത്തിട്ടുള്ളു. താലിയുടെ കാര്യം ആയത് കൊണ്ട് എതിർക്കാനും കഴിയില്ല. എതിർത്താൽ പിന്നെ ശ്രീയേട്ടൻ ഒറ്റക്ക് പോയി എടുത്തോളാം എന്ന് പറയും. അത് കൊണ്ട് അവൾ കയ്യിലിരുന്ന തുണി കൂടി ബാസ്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ട് കൊണ്ട് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ സമ്മതം എന്നാ പോലെ തലയാട്ടി. അവിടെ തന്നെയാണ് എല്ലാർക്കും ഉള്ള ബ്ലോസ് സ്റ്റിച്ച് ചെയ്യാനും കൊടുത്തത്. സാരീയോ അങ്ങനെ ആയതിന്റെ ചൊറുക്ക്‌ ലെച്ചു തീർത്തത് ബ്ലൗസിലായിരുന്നു. നല്ല ഹെവി വർക്ക്‌ വരുന്ന ഡിസൈൻ ആണ് അവൾ തയ്ക്കാനായി റഫറൻസ് കൊടുത്തത്. എല്ലാർക്കും ഉള്ള ഡ്രെസ്സിന്റെ ബില്ല് അടക്കുന്നത് ശ്രീ ആണെന്ന് കണ്ടതെ അവളുടെ മുഖം ഇരുണ്ട് പോയി. ഈ ഒരു കാരണം കൊണ്ട് തന്നെയാണ് എല്ലാരും കൂടി വരുന്നത് കേട്ടപ്പോഴേ അവൾക്ക് വലിയ താല്പര്യം തോന്നാനതും. അവിടുന്ന് നേരെ കഴിക്കാൻ കയറിട്ടാണ് അവർ സ്വർണ്ണക്കടയിലോട്ട് തിരിച്ചത്. താലി മാലയ്ക്ക് പുറമെ എൻഗേജ്മെന്റ് നടത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ രണ്ട് പേർക്കും ഉള്ള മോതിരവും എടുക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അര പവൻ വരുന്ന മോതിരം ആണ് രണ്ട് പേർക്കും എടുത്തത്. അതിന് ശേഷമാണ് താലി എടുക്കാനായി തിരിഞ്ഞത്. അവിടെയും അവൾക്ക് നിരാശയായിരുന്നു. താലി അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ എടുത്തെങ്കിലും മാല അവൾ സിമ്പിൾ നോക്കി എടുത്തെങ്കിലും അവർ എല്ലാവരും ഓരോ അഭിപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവളെ കൊണ്ട് വേറെ എടുപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം സന്ധ്യ അടുത്തിരുന്നു. ഇനി ഒന്നും എടുക്കാൻ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ സതീഷനും കുടുംബവും തിരികെ പോകാനായി ഇറങ്ങി. എല്ലാരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ പാദസരം വാങ്ങാനായി ഏട്ടനെയും കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നവളെ കൂടി കണ്ടതും ലെച്ചുവിന്റെ മുഖം നന്നേ കറുത്ത് പോയി. ഇനി ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലെന്ന പോലെ അവൾ ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. അവൾക്ക് പിന്നാലെയായി എല്ലാർക്കും യാത്ര പറഞ്ഞ് ബാക്കി ഉള്ളവരും കൂടി കയറിയതും സതീശൻ ഓട്ടോ എടുത്തു. " എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വാങ്ങി കൊണ്ട് പോകാം സതീഷേട്ടാ, ഇനി എന്തായാലും അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഒന്നും വെക്കണ്ടല്ലോ " : സരസ്വതി അയാളെ ഓർമിപ്പിച്ചു. അതിന് അയാൾ സമ്മതം എന്നാ പോലെ തലയാട്ടി. " നല്ല കുടുംബം ആണല്ലേ എല്ലാവർക്കും നല്ല സ്നേഹവും സഹകരണവുമുണ്ട്. " : ലത എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു. " അത് ഞാൻ പറയാൻ വന്നതാ, എല്ലാവർക്കും എന്ത് സ്നേഹമാണെന്നോ. ലെച്ചുവിനെയും നല്ല കാര്യമാണ് അവർക്ക്. വലിയ ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു അഹങ്കാരവും ശ്രീ മോന് ഇല്ലന്നെ എന്ത് കാര്യമായിട്ട നമ്മളോട് ഒക്കെ പെരുമാറുന്നത്. " : സരസ്വതി ഒരു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അത് ശെരിയാ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാശ് കൊടുത്തത് പോലും അവനാണ്, ഞാൻ ആകുന്നതും പറഞ്ഞതാ  വേണ്ട എന്ന് എവിടുന്ന് കേൾക്കണ്ടേ. അവനെ സ്വന്തം മകനായി കണ്ടാൽ മതി എന്നാ അവൻ പറഞ്ഞെ " : സതീഷനും ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും ലെച്ചു എല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ തന്നെ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം സതീശൻ പറഞ്ഞത് കൂടി കേട്ടതും അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ അങ്ങ് ഇരുണ്ട് പോയി. വീട് എത്തുന്നത് വരെ പിന്നെയും പലതും അവർക്ക് ഇടയിൽ ചർച്ച ആയെങ്കിലും ലെച്ചു അതിലൊന്നും ശ്രദ്ധ കൊടുത്തില്ല. " ലെച്ചു ഇങ്ങ് വന്നേ. എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട് പിന്നെ കിടക്കാം " : കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കിടക്കാനായി മുകളിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ ലെച്ചുവിനെ ലത വിളിച്ചു. " എന്താ അമ്മേ എന്താ കാര്യം...? " : കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ കിടക്കാൻ മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ സരസ്വതി മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ലതയോട് ചോദിച്ചു. സതീശൻ അപ്പോഴേക്കും കിടക്കാനായി മുറിയിലേക്ക് പോയിരുന്നു. " ഓഹ് അത് ഇപ്പൊ പ്രെതേകിച്ച് ഒന്നും ഇല്ല എന്റെ സരസ്വതി, കല്യാണം ഇങ്ങ് എത്തിയില്ലേ അപ്പൊ ഇവൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് കൊടുക്കാം എന്ന് കരുതി. നീ വെറുതെ ഉറക്കം കളയാൻ നിൽക്കണ്ട പോയി കിടന്നോ. ലെച്ചു മോള് വാ " : ലത നിസ്സാരം മട്ടിൽ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതി ഒരു ചിരിയോടെ ലെച്ചുവിനെ ഒന്ന് തഴുകി കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറി കതകടച്ചു. ലെച്ചു അതൊന്ന് നോക്കി വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ലതയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. " ആ കതക് അങ്ങോട്ട് ചാരി വെച്ചിട്ട് ഇവിടെ വന്ന് ഇരിക്ക് ലെച്ചുവെ " : മുറിയിലേക്ക് കയറിയിട്ടും വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ അവിടെ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും ലത പറഞ്ഞു. " ഇനി പറ എന്റെ മോളുടെ മുഖത്തെന്താ ഒരു വാട്ടം " : തനിക്ക് അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവളുടെ തലയിൽ തഴുകി കൊണ്ട് ലത സൗമ്യമായി തിരക്കി. അത് കേട്ടതും ലെച്ചു മെല്ലെ തല ഉയർത്തി അവരെ നോക്കി. ഇതൊക്കെ അവർ ശ്രദ്ധിച്ചായിരുന്നോ എന്നാ ഭാവത്തിൽ. " നിന്റെ അമ്മയെക്കാളും നിന്നെ നോക്കിയത് ഞാൻ അല്ലെ ആ എനിക്ക് മനസിലാകും നിന്റെ മുഖം ഒന്ന് മാറിയാൽ. ഹ്മ്മ് ഇനി പറ എന്താ ഈ മുഖത്തിന് ഒരു വാട്ടം " : ലത ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. " അത് അമ്മാമ്മയും കണ്ടതല്ലേ, എനിക്ക് ചുമപ്പ് വേണ്ട എന്ന് ആദ്യമേ പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ എന്നിട്ട് കണ്ടില്ലേ അവസാനം എന്നെ കൊണ്ട് അത് തന്നെ എല്ലാരും കൂടി അങ്ങ് എടുപ്പിച്ചു. അവർക്ക് കൂട്ടായിട്ട് നിങ്ങളും. എനിക്ക് അറിയാം ചുമപ്പ് എനിക്ക് ചേരും എന്ന് പക്ഷെ ചുമപ്പ് ഒക്കെ ഔട്ട്‌ ആയതാ അതല്ലേ ഞാൻ അത് വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്. നിങ്ങൾ എങ്കിലും ഒന്ന് എതിർത്തായിരുന്നു എങ്കിൽ എനിക്ക് അത് എടുക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു ഇതിപ്പോ എല്ലാരും കൂടി ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ മാത്രം എതിർത്താൽ എങ്ങന അതാ പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും പറയാഞ്ഞത്. അല്ലാതെ എനിക്ക് അത് ഇഷ്ടമായിട്ട് അല്ല. അതെ പോലെ തന്നെ താലി മാലയുടെ കാര്യവും, വലിയ ആനപ്പട്ടം പോലെ കിടക്കുന്നതിന്റെ ട്രെൻഡ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോ എല്ലാവരും സിമ്പിൾ ആയിട്ടുള്ള മാലയാ താലി മാല ആയിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നത് അവിടെയും നിങ്ങൾ എല്ലാരും കേറി ഇടപ്പെട്ട് അതും ഒരു വഴിക്ക് ആക്കി. എനിക്ക് എല്ലാം കൂടി ഓർത്തിട്ട് ആകെ ദേഷ്യം വരുവാണ്. " : ലെച്ചു ഒരു അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ശെരിയാ നീ പറയുന്ന ട്രെൻഡും കുന്തവും ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല പക്ഷെ പണത്തിന്റെ വില അറിയാം. നീ സാരിയുടെ നിറം നോക്കി പോയപ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ വിട്ട് പോയ ഒന്നുണ്ട് സാരിയുടെ വില, നീ നോക്കി എടുത്ത എല്ലാത്തിനേക്കാളും ഒക്കെ എത്ര വിലയുണ്ട് ഈ സാരീ എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ. ആയിരമോ പതിനായിരമോ അല്ല ഇരുപത്തി അയ്യായിരം രൂപയാ അവർ നിനക്ക് എടുത്ത് തന്ന സാരിക്ക്. കറക്റ്റ് കണക്ക് ആയിട്ട് പറയാനാണ് എങ്കിൽ ഇരുപത്തി അയായിരത്തി എഴുന്നൂർ രൂപ വരും ആ സാരിക്ക് " : അവർ ഒരു അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. " എന്താ....? എന്താ പറഞ്ഞെ....? ഇരുപത്തി അയ്യായിരം രൂപയെന്നോ....? എന്നിട്ട് ഞാൻ... ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലല്ലോ. അമ്മാമ്മ ചുമ്മാ പറയുന്നതല്ലേ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി " : ലെച്ചു കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ചോദിച്ചു. " നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചുമ്മാതെ എന്തെങ്കിലും പറയേണ്ട കാര്യം എനിക്കുണ്ടോ. നീ എടുക്കന്നതിന്റെ ഉൾപ്പടെ എല്ലാത്തിന്റെയും വില ഞാനും സരസ്വതിയും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ആരെങ്കിലും ഒരു എതിർപ്പ് കാട്ടിയിരുന്നു എങ്കിൽ നീ ഈ സാരീ വേണ്ട എന്ന് വെക്കും എന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട ഞങ്ങളും ഇത് എടുക്കാൻ നിന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. അതുമല്ല എല്ലാരും സമ്മതിച്ചതിന് ശേഷമാണ് അവർ ഈ വില കാണുന്നത് എങ്കിൽ പിന്നെ അവർ ഇത് വേണ്ട എന്ന് വെക്കില്ലോ അതും കൂടി കരുതിയിട്ട ഞങ്ങൾ ഒപ്പം നിന്നത്. പിന്നെ താലിമാലയുടെ കാര്യം, ആ കാര്യത്തിൽ നീ ഒരു മണ്ടി ആണെന്നെ ഞാൻ പറയു. നീ പറയുന്ന ഈ പാഷൻ ഒക്കെ നോക്കി എടുക്കാൻ നിന്നാലേ ഒന്നോ രണ്ടോ പവനെ കാണു, പക്ഷെ ഇത് ഇപ്പൊ ചുളുവിൽ നിനക്ക് കിട്ടിയത് ഒന്നും രണ്ടും അല്ല നാല് പവനാണ്.... നാല് പവൻ. ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണം വാങ്ങി എടുക്കാൻ കാണിച്ച മിടുക്ക് എന്തേ ഇവിടെ ഇല്ലാതെ പോയി നിനക്ക്. അങ്ങനെ കാട്ടിയിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ നാല് പവന് പകരം അഞ്ചോ ആറോ പവൻ കഴുത്തിൽ കിടന്നേനെ. ഹാ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല നിന്റെ ബുദ്ധിമോശം. മാത്രവുമല്ല നാളെ കല്യാണത്തിന് വരുന്നവർ കരുതും നിന്റെ ചെറുക്കന് നിനക്ക് നല്ലൊരു താലി മാല വാങ്ങി തരാൻ ഉള്ള ഗതി പോലും ഇല്ല എന്ന്. ഈ വരുന്നവർ എല്ലാം നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ഒന്നും അല്ല വരുന്നത് ഇത് പോലെ പെണ്ണിന്റെ ദേഹത്ത് കിടക്കുന്നതിന്റെയും ചെറുക്കൻ പെണ്ണിന് കൊടുത്തതിന്റെയും അളവ് എടുക്കാൻ തന്നെയാണ്. അപ്പൊ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പോലെ നൂൽ പോലെ ഒരെണ്ണം ഇടാൻ നിന്നാൽ അപ്പൊക്കെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്റ്റൈൽ ആണെന്ന് ഒന്നും ആരും കരുതില്ല മറിച്ച് ശ്രീമോനെയെ എല്ലാരും വിലയിരുത്തി. ഇനി നിനക്ക് അത് പോലെ കട്ടി ഇല്ലാത്തത് വേണം എന്ന് അത്ര നിർബന്ധം ആണെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് മോനോട് പതിയെ തഞ്ചത്തിൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞ് കാര്യം സാധിച്ചാൽ മതി. " : ലത ലെച്ചുവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയും കാര്യം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിയും കൊടുത്തു. എല്ലാം കേട്ടതും ലെച്ചുവിന്റെ മുഖം ചെറുതായി വിടർന്നു. ഇപ്പോഴത്തെ ഓരോ ട്രെന്ഡുകൾക്ക് പിറകെ പോയ കൂട്ടത്തിൽ അവൾ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല എന്ന് വേണം പറയാൻ. തനിക്ക് വിട്ട് പോയെങ്കിലും അമ്മയും അമ്മാമ്മയും അത് ശ്രദ്ധിച്ച് വേണ്ടുന്ന കാര്യം ചെയ്തല്ലോ എന്നാ ആശ്വാസവും അവളിൽ നിറഞ്ഞു. " ഇത് മാത്രമായിരുന്നോ കാര്യം അതോ വേറെ എന്തെങ്കിലും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നോ ഈ മുഖം കടുത്തതിന് പിന്നിൽ " : ലത അവളെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " അല്ല ഇത് മാത്രമല്ല, എന്തൊരു കുടുംബമാ അത് ഒരാളെ എങ്ങനെ ഊറ്റി പിഴിയാം എന്ന് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന കൊറേ എണ്ണം. എല്ലാരും കൂടി വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴേ എനിക്ക് വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞതാണ്. അവർക്ക് എല്ലാർക്കും എടുത്ത ഉടുതുണി മുതൽ അവർ ഒക്കെ കഴിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാശ് വരെ കൊടുത്തത് ശ്രീയേട്ടാനാണ്, നമ്മൾ അതിഥികൾ ആണെന്ന് പറയാം അത് പോലെ ആണോ അവരൊക്കെ. പിന്നെ അനിയത്തി എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരുത്തി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്തിനും ഏതിനും ശ്രീയേട്ടനെ തന്നെ പിടിച്ച് വെച്ചിരിക്കുവാ. ഇപ്പൊ നമ്മൾ ഇറങ്ങാൻ നേരത്ത് തന്നെ കണ്ടില്ലേ പാദസരം വേണം എന്നും പറഞ്ഞ് ശ്രീയേട്ടനെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് പോയത്. ചെറുതായാലും വലുത് ആയാലും സ്വർണ്ണത്തിന് ഒക്കെ ഇപ്പൊ എന്ത് വിലയ. എല്ലാത്തിനും ശ്രീയേട്ടനെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ എല്ലാരേയും തലയിൽ കയറ്റി വെച്ച് നടക്കുവാ. ഞാൻ എന്തായാലും ശ്രീയേട്ടനെ വിളിച്ച് നല്ലത് പറയുന്നുണ്ട് ഇപ്പോഴേ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ശെരിയാകില്ല, ഇനിയും കല്യാണത്തിന് ഒരാഴ്ച ബാക്കിയുണ്ട് ഇങ്ങനെയാ പോക്ക് എങ്കിൽ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ ശ്രീയേട്ടന്റെ പോക്കറ്റും കാലിയാകും. പിന്നെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കാനാവോ... " : ലെച്ചു ഇഷ്ടക്കേട് മറച്ച് വെക്കാതെ പറഞ്ഞു. " ഇതിലിപ്പോ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, എല്ലാം നിന്റെ മിടുക്ക് പോലെ ഇരിക്കും. ഇപ്പൊ നീ എന്തായാലും വിളിച്ച് ശ്രീ മോന് ഒരു മുഷിച്ചൽ ഉണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കണ്ട, പ്രേമിക്കുന്ന കാലത്തെ പോലെ അല്ല ഇനിയുള്ള ജീവിതം ഇപ്പോഴേ ഒരു കണ്ണ് കടി ഉണ്ടാക്കി വെക്കേണ്ട. ആദ്യം ഈ കല്യാണം ഒന്ന് കഴിയട്ടെ. പിന്നെ പതുക്കെ നിന്റെ മിടുക്ക് കൊണ്ട് അവനെ നിന്റെ വരുതിയിൽ നിർത്തിയാൽ മതി. രേവതിയും മോളും മാത്രമാണ് ആണ് ജീവിതം എന്നും പറഞ്ഞ് നടന്ന സതീശന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മനോഭാവം നിനക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ അത്രെയേ ഉള്ളു ഈ ആണുങ്ങൾ ഒക്കെ. ആദ്യം ഈ കല്യാണം ഒന്ന് കഴിയട്ടെ എന്നിട്ട് ബാക്കി നോക്കാം എന്തിനും നിനക്ക് ഒപ്പം ഈ അമ്മാമ്മ കാണും. " : ഉള്ളിൽ അത്രയും ദുഷിപ്പ് നിറച്ച് കൊണ്ട് ലത പറഞ്ഞു. ************************************* " so you mean, നാളെയാണ് നമ്മുടെ end game എന്നാണോ...? " : unknown " ഹ്മ്മ്ഹമ്മ് no, ഇത് അവർ എനിക്ക് നൽകുന്ന ആദ്യത്തെ പരീക്ഷണമാണ് and most importantly ഇതിൽ വിജയിച്ചാൽ മാത്രമേ നമ്മുടെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഉള്ള ആദ്യ പടി പോലും ചവിട്ടാൻ നമ്മളെ കൊണ്ട് കഴിയു. " : കണ്ണൻ ഉള്ളിൽ പലതും കണക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് അത്രയും ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു. തുടരും....... #💞 പ്രണയകഥകൾ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #📙 നോവൽ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ