📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _ 82 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "മകൾക്കങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ടന്നറിഞ്ഞ.. അതല്ലേ അശോക ആദ്യം നമ്മള് പരിഗണിക്കേണ്ടത്. ഇതിപ്പോ നീ ചെയ്‍തത് എന്താ.. ഇത്രേം ബുദ്ധിയില്ലാതായോ നിനക്ക്. ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികളല്ലേ. അവർക്ക് നമ്മളെക്കാൾ വാശിയും ദേഷ്യവുമൊക്കെ കൊറച്ചു കൂടുതൽ കാണും. ഇതിപ്പോ നിന്റെ ഭാഗത്ത് തന്നെയാണ് തെറ്റ്.." കൂട്ടത്തിൽ തല മൂത്ത ഏതോ കാർണോരുടെ ആ വാക്കുകൾ. അശോകൻ പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ സഹിച്ചു ക്ഷമിച്ചു നിൽപ്പാണ്. കാര്യങ്ങൾ അയാളുടെ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. തന്റെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് കാർത്തുവിനെയും കാശിയെയും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റുമെന്നും ആരെങ്കിലും അറിയുന്നതിന് മുന്നേ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ ആ കല്യാണം നടത്താമെന്നുമൊക്കെയുള്ള അയാളിലെ വിശ്വാസം. അതാണിപ്പോൾ അപ്പാടെ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നത്. അവരെ കാണാനില്ലെന്നറിഞ്ഞത് മുതൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പത്തു മണിയോടെയായിട്ടും അന്വേഷണം എങ്ങും എത്താതെ പോയതോടെ എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. കാർത്തു.. അശോകന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അയാളുടെ വിശ്വാസ്ഥനായവനൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയെന്ന് തന്നെ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. എല്ലായിടത്തെയും പോലെ തന്നെ ആളുകൾ ചേരി തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒരു ഭാഗം അശോകനെയും അയാൾ മകളെ സേഫ് ആക്കാൻ നോക്കിയതാണ് എന്നുമൊക്കെ പറയുമ്പോൾ മറുഭാഗം കാർത്തുവിനും കാശ്ശിക്കും ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇഷ്ടമില്ലാത്തൊരു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കേണ്ടി വരുന്നതിനെ കുറിച്ച് അപലപിച്ചു. അവരുടെ തീരുമാനം തന്നെയാണ് ശെരിയെന്ന് വാദിച്ചു.. അതിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. മൊത്തത്തിൽ പോയവരെ കുറിച്ചൊരു അറിവും ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടിയും അഭിപ്രായത്തിനും കുറ്റപ്പെടുത്തലിനും യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ല. ഇത്രയൊക്കെ നടന്നിട്ടും മഹേഷിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കാര്യമായ സഹകരണമൊന്നും ഇല്ലെന്നാണ് അശോകന്റെ അപ്പോഴുള്ള മറ്റൊരു പ്രശ്നം. അവന്റെ രീതിയിൽ അവൻ അന്വേഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അശോകനെ അറിയിക്കുന്നില്ല. അയാളോട് ഒന്നും ചോദിക്കുന്നുമില്ല. നടന്നു കഴിഞ്ഞ പ്രതിസന്ധിയെകാളും അയാളെ അപ്പോൾ വേവലാതി പ്പെടുത്തിയത് അവന്റെയാ നിസ്സഹകരണം തന്നെയാണ്. കാശിയെ ജാമ്യത്തിലിറക്കിയത് അശോകൻ തന്നെയാണ് എന്നുള്ള രീതിയിലാണ് അവന്റെ സംസാരങ്ങളൊക്കെയും. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ അയാൾക്ക് പിന്നെ കിട്ടിയതുമില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണ് അയാൾ.. 💥💥 കണ്ണ് തുറന്ന ആദ്യമുള്ള കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളിൽ കാർത്തുവിന് സ്ഥലകാലബോധം ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ചെല്ലാം മനസ്സിലേക്കിരച്ചു കയറി വന്നപ്പോൾ അവളൊന്ന് വെട്ടി വിറച്ചു പോയി. അമ്പരപ്പോടെ ചുറ്റും നോക്കി. തികച്ചും അപരിചിതമായൊരിടം. എങ്കിലും ഉള്ളിലെ ആക്നിയെ പോലും ആറ്റി തണുപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് ഉയിരിൽ പടർന്നു കയറുന്നൊരു തണുപ്പുണ്ടവിടം മുഴുവനും. വെളുത്ത ഷീറ്റ് വിരിച്ച കിടക്കയിൽ.. തനിക്കരികിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നവൻ. പൊള്ളിയത് പോലെ അവളൊന്നകന്നിരുന്നു. അവിടെ എപ്പോ എത്തിയെന്നോ എങ്ങനെ എത്തിയെന്നതിനെ കുറിച്ചോ യാതൊരു അറിവുമില്ല. കാശി ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉറങ്ങിയത് മാത്രം ഓർമയിലുണ്ട്. തനിക്കിരിൽ കിടന്നവനെ നോക്കിയിരിക്കെ തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു വേള തന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി ആടുന്ന താലിയിലും വന്നു പതിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയതൊന്നും സ്വപ്നമല്ലെന്നറിയുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ആശ്വാസം. അത് ചില്ലറയൊന്നുമല്ല. ആ തണുപ്പിലും ഷർട്ടൊന്നുമില്ലാതെ ഇന്നർ ബനിയനും ജീൻസും മാത്രമാണ് അവന്റെ വേഷം. അവനെ പോലെ തന്നെ അനുസരണ ഒട്ടുമില്ലാത്ത മുടി ഇഴകൾ മുഖത്തിന്റെ പാതിയും മറഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ അവൾക്കവനിൽ നിന്നും കണ്ണ് മാറ്റാൻ തോന്നിയതുമില്ല. പ്രണയം എന്തെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ തന്നെ മോഹിപ്പിച്ചവൻ. ഇഷ്ടം പറഞ്ഞപ്പോഴെല്ലാം തനിക്കു മുന്നിൽ നിന്നും അകന്നു പോകാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാരണങ്ങൾ നിരത്തിയവൻ. പ്രണയം പറഞ്ഞു ചെന്ന തന്നേക്കാൾ അവന് മുന്നിലൊരു ജീവിതമാർഗം തുറന്നു കൊടുത്ത തന്റെ അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും കടപ്പാടും സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മാറി പോകാൻ ശ്രമിച്ചവൻ. ഉള്ളിലെ അവനോടുള്ള പ്രണയവും മോഹവും എത്രയൊക്കെ.. എങ്ങനെയൊക്കെ അറിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അതിന് നേരെയൊക്കെ സ്വന്തം കണ്ണും മനസ്സും അടച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് സ്വയം ഇരുട്ടാക്കി മാറ്റിയവൻ. ഇവനെ ഓർത്തു കൊണ്ട് താൻ വേദനിച്ചതിനൊരു കണക്കുമില്ല. ഉള്ളിലെ ആളുന്ന പ്രണയത്തിനോളം തന്നെ ഇവനെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നതിനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടെത്ര ഭയന്നിരുന്നു.! ഏറ്റവുമൊടുവിൽ, മഹേഷിന്റെ കൈ കൊണ്ട് കെട്ടുന്ന താലിയിൽ തന്റെ ജീവനോടുങ്ങുമെന്ന് കരുതിയിടത് നിന്നും തനിക്ക് ജീവനായവൻ തന്നെ താലി കെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചൊടികളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തിങ്ങി. സ്നേഹം നിറഞ്ഞ.. സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊരു ചിരി. പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ നല്ല സങ്കടമുണ്ട്. വിളിച്ചു കൂട്ടിയ ആളുകൾക്ക് മുന്നിലവർ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരുടെ അപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ. അത് നോവ് തന്നെയാണ്. അതിൽ കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ അങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് അവരെ എത്തിക്കാതിരിക്കാൻ താൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നല്ലോ. കാശിനാഥനില്ലാത്തൊരു ജീവിതം വയ്യെന്ന് ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ.. എങ്ങനെയെല്ലാം അവരെ അറിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്. പക്ഷെ അവർക്കപ്പോൾ മഹേഷ്‌ മാത്രമായിരുന്നു വലുത്. അവന്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു സേഫ് എന്ന് പറഞ്ഞതും. സ്വന്തം മകളായ തന്നെ പോലും കാശിയുടെ കാര്യം വന്നതിൽ പിന്നെ അവരോട്ടും വിശ്വാസിച്ചിട്ടില്ല. അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാത്തിനും ഒരു മഹേഷ്‌. അന്നത്തെ തന്റെയാ മാനസികവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ കാർത്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു. കാശിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്വസ്തമായുള്ള ഉറക്കത്തിലാണ്. വിളിച്ചുണർത്താനും തോന്നാതെ അവനെ ഉണർത്താതെ തന്നെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. കൊണ്ട് വന്ന ബാഗ് തിരഞ്ഞപ്പോൾ അതാ മുറിയിൽ തന്നെയുള്ള ചെറിയൊരു മേശയുടെ മുകളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചത് കണ്ടു. അവളതിൽ നിന്നും ഇട്ട് മാറാനുള്ളതുമായി മുറിയിൽ നിന്നും തന്നെ തുറക്കാവുന്ന ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഫ്രെഷായി കൊണ്ടവൾ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ കിടക്കയിൽ അവനില്ല. ആശങ്കയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചത് മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്നും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത് കൊണ്ടാണ്. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുഖമൊന്നു കൂടി തുടച്ചിട്ട് അവൾ ജനൽ കർട്ടനൊന്ന് മാറ്റി നോക്കി. ഹൃദയഹാരിയാണവിടുത്തെ പുറം കാഴ്ചകൾ. നന്നായി വെയിൽ പരന്നിട്ടുണ്ട്. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട... പുറത്തെ ബാൽകണിയിലേക്ക് മുറിയിൽ നിന്ന് തന്നെ മറ്റൊരു വാതിൽ കൂടി കണ്ടതും കാർത്തു അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട കാഴ്ചകളെക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ട് അവിടെ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.. മനസ്സിൽ അരിച്ചു കയറുന്ന സമാധാനത്തോടെ അവളവിടെ നിന്നും ആ കാഴ്ചകൾ ഓരോന്നും ഒപ്പിയെടുത്തു. അങ്ങോട്ടെത്തി പെടുമ്പോൾ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷന്റ നേർത്തൊരംശം പോലും അവളിലപ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. 💥💥 കയ്യിലൊരു ബാഗുമായിട്ടാണ് കാശി തിരികെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് തിരിയുമ്പോൾ തന്നെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു പുറത്തെ ബാൽകണിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ.. അവൾക്കരികിലേക്ക് നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും.. പിന്നെ കൊണ്ട് വന്ന ആ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ലുങ്കിയും ടീ ഷർട്ടും തോർത്തും കൊണ്ട് ബാത്റൂമിന് നേരെയാണ് നടന്നത്. കാർത്തുവിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവൻ കുളിച്ചിറങ്ങി. അവളപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്. മുടിയൊന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് കൊതി മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി കൊണ്ടവൻ അവൾക്കെതിരെ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളറിഞ്ഞത്. വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോക്കി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ. അതും അവൾക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളൊരു ചിരിയോടെ. കാർത്തു ആ നോട്ടം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ അവനെ നോക്കാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞു പോകാൻ തുനിഞ്ഞേങ്കിലും അതിനും മുന്നേ അങ്ങനൊരു നീക്കം മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ കാശി അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവനടുത്തേക്ക് തന്നെ നീക്കി നിർത്തി.. "ഇഷ്ടമായോ ഇവിടൊക്കെ.." സ്വകാര്യം പോലെ.. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി കൊണ്ടവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു. മ്മ്.. ഇതെവിടാന്നറിയോ.. " ഇല്ല.. എങ്ങനെ ഈ മുറിയിലെത്തി എന്നറിയാമോ മ്മ്ഹ്ഹ്.. ഇല്ല.. അറിയണ്ടേ.. പറയാ ന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.. അവളും നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനോടായി പറഞ്ഞു. "അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ.. ഇപ്പൊ നിന്റെ ടെൻഷനെല്ലാം പോയോ. വിറയലൊന്നുമില്ലല്ലോ.." അതിപ്പോ കാശ്യേട്ടനും ഹാപ്പിയാണല്ലോ..? അത് നീ കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാ.. ആണോ.. എന്നിട്ടങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നല്ലോ ആദ്യം പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്നിരുന്നേ.. പെട്ടന്നിങ്ങനൊക്കെ മാറ്റം വരുമോ മനുഷ്യന്.." ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ അവളവനെ ഒളി കണ്ണിട്ട് നോക്കി. "ഉവ്വാ.. അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെയാണല്ലോ നീ. അതും എന്റെ ഭാര്യയായിട്ട് തന്നെ.. അപ്പൊ അന്ന് കുറച്ചു സ്നേഹം കൂടി കാണിച്ചിരുന്നേൽ...ഇപ്പൊ.." അത് പറഞ്ഞിട്ടവനുമൊരു കള്ളത്തരം. "ചുമ്മാ ജാഡയിട്ട്... നല്ല കുറെ സമയം കളഞ്ഞിട്ടിപ്പോ ന്യായം പറയുന്നോ.." കാർത്തു ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. "അന്നതായിരുന്നു പെണ്ണേ ന്യായം.. ഇന്നിതും." അവനവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അതിനവളൊന്നും ഉത്തരം പറഞ്ഞതുമില്ല. "നാട്ടിലിപ്പോ നിന്റച്ഛനും മഹേഷും കൂടി അരിച്ചു പൊറുക്കി കാണും.." അവനൊന്നവളെ നോക്കി.. കാർത്തു കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു. അവനും. അശോകേട്ടൻ നാട്ടിൽ തല താഴ്ന്നു നിൽക്കേണ്ട ഒരവസ്‌ഥക്ക് താനും കാരണമാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവനും വല്ലാത്തൊരു സങ്കടമുണ്ട്. "നമ്മളിങ്ങോട്ട് വന്നത് ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ.. കാശ്യേട്ടന് മുൻപ് അറിയാമായിരുന്ന സ്ഥലമാണോ ഇത്..?" "ഏയ്... വണ്ടിയിൽ ഇങ്ങോട്ട് ട്രിപ്പ്‌ ഒരുപാട് തവണ വന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. പക്ഷെ ഈ ഇടം ആദ്യമായാ അറിയുന്നത്..കാണുന്നതും." "അപ്പൊ പിന്നെ ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ..." കാർത്തു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "ആളെ പറഞ്ഞാൽ നീ അറിയും.. നിനക്കൊരുപാട് അടുത്തറിയാവുന്ന വേണ്ടപ്പെട്ട ആളാണ്‌ എന്നെയിങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത്..കൂടെ നിന്നെയും പൊക്കി കൊണ്ട് വരാൻ സൗകര്യം ചെയ്ത് തന്നതും.." അവനൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു... തുടരും... ന്നാലും അത് ആരായിരിക്കും ന്നാ ഇനിക്ക്.. 🫣 ആരായാലും അശോകൻ കണ്ടു പിടിക്കാതെ നോക്കിയ ആൾക്ക് കൊള്ളാം. പിന്നേയ്.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ ഇടാതിരിക്കല്ലേ കേട്ടോ.. ഞാനിപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാ എനിക്കിത്രേം തിരക്ക് പിടിച്ച ഈ ടൈമിൽ പോലും ഇത് എഴുതിയിടുന്നത്.. സ്നേഹത്തോടെ jif 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

Part 66 എന്നാൽ കണ്ണൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് അവനെ തന്നെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ് ഗൗരി. എന്ത് ക്ഷമയോടെയും കാര്യമായിട്ടും ആണ് എനിക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി തരുന്നേ എന്ന് അവൾ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. " അപ്പൊ... അപ്പൊ എന്നെ ഇനിയും നൃത്തം ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കുമോ....? " : ഉള്ളിൽ കുതിച്ച് ഉയരുന്ന സന്തോഷത്തോടെ അവൾ തിരക്കി. ഇത്രെയും നേരം അവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ അവൾ കേട്ട് പലതും ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കുകയും ചെയ്തെങ്കിലും അവൾക്ക് അറിയേണ്ടത് അതാണ്. കണ്ണനും നോക്കി കാണുക ആയിരുന്നു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളുടെ മുഖത്തെ പ്രദീക്ഷയും സന്തോഷവും ഒക്കെ. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാം ആ മുഖത്ത് ആകെ സങ്കടവും, പേടിയും, ഭയവും, വെപ്രാളംവും മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ആ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്ന് ഇരിക്കുന്നു. അത് കണ്ണെടുക്കാതെ അവൻ നോക്കി ഇരുന്നു ഏറെ നേരം. സന്തോഷത്തിന്റെ ആണോ പ്രദീക്ഷയുടെ ആണോ എന്ന് അറിയില്ല ആ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. ചുണ്ടിൽ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മാത്രം കാണുന്നൊരു ഇളം ചിരിയും. " ക.... കണ്ണേട്ടാ " : താൻ ചോദിച്ചിട്ടും മറുപടി ഒന്നും തരാതെ ആലോചിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളുടെ ചിരിക്ക് പതിയെ മങ്ങൽ ഏൽക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഏഹ്ഹ് ഹാ ഞാൻ എന്തോ ഓർത്ത്.... ഹാ എന്താ ചോദിച്ചേ ഇനിയും നൃത്തം ചെയ്യുന്ന കാര്യം അല്ലെ. ഗൗരി നന്ദക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടോ ഇനിയും നൃത്തം ചെയ്യാൻ...? " : അവൻ സ്വാബോധം വീണ്ടെടുത്ത് കൊണ്ട് തിരക്കി. " ആഗ്രഹം ഉണ്ടോന്നോ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം തന്നെ അറിയപ്പെടുന്നൊരു നർത്തകി ആകണം എന്നാണ് " : നഷ്ടപ്പെട്ട ഉത്സാഹം വീണ്ടും തിരിച്ചെടുത്ത് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " പിന്നെ എന്തിനാ എന്നോട് അനുവാദം ചോദിക്കുന്നെ...? " : കണ്ണൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോട്ടം പതിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് തിരക്കി. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിലാകാതെ ഗൗരി അവനെ സംശയത്തോടെ തിരക്കി. " നമ്മൾക്ക് ശെരി എന്ന് തോന്നുന്നത്, അത് ആർക്കും ഒരു ദോഷം വരില്ല എന്ന് ഉറപ്പുള്ള കാര്യം ആണെങ്കിൽ അത് ചെയ്യാൻ മറ്റൊരാളുടെ അനുവാദത്തിനായി കാത്ത് നിൽക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല. ഇനി ഇത് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് വല്ല സംശയവും ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും മറ്റൊരാളുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കാം എന്ന് അല്ലാതെ അനുവാദം വാങ്ങേണ്ട. അതിനി എന്നോട് ആണെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെ. പിന്നെ എന്ത് കാര്യം ആണെങ്കിലും എന്നോട് കൂടി പറഞ്ഞിട്ട് ആണ് ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം ആകും എന്ന് വെച്ച് അനുവാദം ചോദിക്കണം എന്ന് അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞെ എന്ത് കാര്യം ആണെങ്കിലും ഒന്ന് പറയാം അത്ര തന്നെ. നാളെ മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞിട്ട് സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ കാര്യം അറിയുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ മറ്റാരേക്കാളും ആദ്യം ഞാൻ അറിയുന്നത്. പിന്നെ നൃതത്തിന്റെ കാര്യം ഗൗരി നന്ദക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്തോ എന്തിനും ഒപ്പം ഞാനും ഉണ്ടാകും. എന്ത് ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും പറഞ്ഞ മതി ഞാൻ കാണും കൂടെ എന്നും എപ്പോഴും." : ചിരിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണ് നിറച്ച് നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ട് അവൻ ഉള്ളിൽ തൊട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഗൗരിക്ക് ഉള്ളിൽ നിർവചിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഭാവം നിറഞ്ഞു. അവൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചത് കൊണ്ട് ആണോ അതോ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആണോ അതും അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളിലെ ഭാര്യക്ക് നൽകിയ ഉറപ്പാണോ എന്നൊന്നും വേർതിരിച്ച് എടുക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. വീട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ തന്റെ നൃത്തം കണ്ട് ' സതീശന്റെ മകൾ, സതീശന്റെ മകൾ ' എന്നെല്ലാം ഉള്ള നാട്ടുകാരുടെ പുകഴ്ത്തൽ നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് മാത്രം ആണ് അച്ഛൻ താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും തന്നെ ഇതിന് വിടുന്നത്. താൻ പ്രോഗ്രാം ചെയ്ത് കിട്ടുന്ന അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ച് കിട്ടുന്ന കാശോ ഓർത്ത് മാത്രം ആണ് ലെച്ചു ചേച്ചി എതിർത്തിട്ടും ചെറിയമ്മ സമ്മതിച്ചത്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഇതാ ഒരുവൻ ഒന്നും പ്രദീക്ഷിക്കാതെ എന്റെ ആഗ്രഹം മാത്രം മുന്നിൽ കണ്ട് കൂടെ നിൽക്കാൻ മനസ്സ് കാണിക്കുന്നു. കാലങ്ങൾ ആയി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു പരിഗണന ഈ ഒരുവനിൽ നിന്ന് അനുഭവിച്ച് അറിഞ്ഞത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. അവൾക്ക് എന്ത് പറയണം എന്നോ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം എന്നോ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത് പോലെ നോക്കി നിന്നു അവൾ. " എന്തിനാ കരയുന്നെ ഞാൻ തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ചെയ്തോ എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആണോ എങ്കിൽ വേണ്ട " : അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് ഇപ്പോഴൊന്നും മാറില്ല എന്ന് തോന്നിയതും അവൻ വിഷയം മാറ്റാൻ എന്ന വിധം പറഞ്ഞു. " ഇല്ലില്ല ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്ത് പോയി. ഇനി കരയൂല " : അവൾ അതും പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുഖം ഒക്കെ അമർത്തി തുടച്ചു. " ഹ്മ്മ് പിന്നെ എനിക്ക് ഈ നൃത്തതെ കുറിച്ചോ.. ഗൗരി നന്ദ എന്തൊക്കെ പരുപാടി ആണ് ചെയ്യുന്നതെന്നോ ഒന്നും അറിയില്ല... അതൊക്കെ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് തന്ന കൊള്ളരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ താൻ നാളെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു നർത്തകി ആകുമ്പോൾ തന്റെ ഭർത്താവിന് ഇതിനെ കുറിച്ച് വലിയ അറിവ് ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് പറയുന്നത് മോശം അല്ലെ " : അവളിൽ ഇനിയും എന്തെങ്കിലും സങ്കടം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് പാടെ മാറാനായി അവൻ കളിയോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവളും ഒന്ന് ചിരിച്ച് പോയി. മനസ്സ് തുറന്ന് ഒരു ചിരി. ഇടക്ക് എപ്പോഴോ നഷ്ടമായ ആത്മവിശ്വാസവും ധൈര്യവും പൂർവ്വ അധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ച് വന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. ഒപ്പം ഏതൊരു അവസ്ഥയിലും തനിക്ക് താങ്ങായി കൂട്ടിന് ഒരുവനും ഉണ്ട് എന്നൊരു വിശ്വാസവും അവളിൽ ഉണർന്നു. " ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എന്നെ നൃതത്തിലേക്ക് ചുവട് വെപ്പിച്ചത് അമ്മേയാണെന്ന് പക്ഷെ എന്റെ ബാക്കി പഠനം ഒക്കെ രാഘവൻ മാഷ് എന്ന എന്റെ ഉണ്ണി മാഷിന്റെ കീഴിൽ ആയിരുന്നു. മാഷാണ് എന്റെ അരങ്ങേറ്റം ഒക്കെ ചെയ്യിപ്പിച്ചത്. പിന്നെ അമ്പലത്തിൽ ഒക്കെ ഓരോ പരുപാടി വരുമ്പോൾ മാഷ് പ്രോഗ്രാം ചെയ്യാൻ ഓരോ അവസരങ്ങൾ വാങ്ങി തരും. അത് കണ്ട് ഇവിടെ ഒക്കെ ഉള്ള പല ചേച്ചിമാരും അമ്മമാരും പിന്നെ അമ്മയെ അറിയുന്ന പലരും അവരുടെ മക്കളെ നൃത്തം പഠിക്കാൻ എന്റെ കീഴിൽ പറഞ്ഞ് വിട്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു പന്ത്രണ്ട് കുട്ടികൾ ഉണ്ട് എനിക്ക്. ഇവരെ ഒക്കെ മുൻപ് അമ്മ പഠിപ്പിച്ചത് പോലെ അമ്പലത്തിന്റെ സ്റ്റേജിൽ തന്നെയാണ് ഞാനും പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ആഴ്ചയിൽ അഞ്ചു ദിവസവും വൈകിട്ട് ക്ലാസ്സ്‌ കാണും പിന്നെ ശനിയാഴ്ച രാവിലെയും ഞായറാഴ്ച പിന്നെ അവധി ആണ്. ഇതിനൊക്കെ പുറമെ അമ്പലത്തിലെ പരുപാടി കാണാൻ വരുന്ന മറ്റ് കരക്കാരും എന്തെങ്കിലും പ്രോഗ്രാം ഒക്കെ തനിക്ക് തരും. ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് ഞാൻ എന്റെ കലയെ മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ എത്തിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഡിഗ്രി ഒക്കെ ഉണ്ട് പക്ഷെ അതിന്റെ കോളേജ് ഒന്നും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പിന്നെ വീട്ടിലും ചെറിയമ്മയും ചേച്ചിയും ഒക്കെ അത് എടുക്കുന്നതിനോട് എതിർപ്പ് ആയിരുന്നു അതാ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് മലയാളം എടുത്തേ. " : അവനോട് പറയാനുള്ള ആവേശത്തിൽ ചെയ്ത പണി ഒക്കെ പാതിക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾ തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു. " ആഹാ അപ്പൊ ഡിഗ്രി ഒക്കെ ഉണ്ടോ...? " : എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് അവന് ചോദിക്കാൻ ഉള്ളത് അതായിരുന്നു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് പറഞ്ഞ് പോയത് അവൾ ഓർക്കുന്നത്. അവൾ ഒരു വല്ലയിമയോടെ അവനെ നോക്കി. അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നവൻ പെട്ടന്ന് മാറിയ അവളുടെ ഭാവം കാണുകയും ചെയ്തു. " എന്തേ...? " : ഗൗരി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവന് കണ്ണോന്ന് ചുരുക്കി കൊണ്ട് തിരക്കി. വീണ്ടും ചോദ്യം വന്നതും ഇനി ഒന്നും മറച്ച് വെക്കാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ താൻ കോളേജിൽ ചേർന്നതും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായതും അല്ല ഉണ്ടാക്കിയതും പഠിപ്പ് നിർത്തിച്ചതും ഒക്കെ അവനോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞതും അവൻ അറിയാതെ തന്നെ പല്ല് കടിച്ച് പോയി. എല്ലാം കൂടി കേട്ടിട്ട് അവന് ക്ഷമ നശിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഒക്കെ ഓർത്ത് കണ്ണ് ഇറുക്കി അടച്ച് ഇരുന്നു അവൻ. സമയം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് അനുസരിച്ച് ഉള്ളിലെ ദേഷ്യത്തെ ഷമിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു അവൻ ഒപ്പം എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനങ്ങളും എടുത്തു. " സ... സത്യം ആയിട്ടും എനിക്ക്... എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാം കള്ള കഥയ " : എല്ലാം കേട്ട് തന്നെ അവനും അവിശ്വസിച്ചോ അത് കൊണ്ട് ആണോ ഒന്നും പറയാതെ എന്ന തോന്നലിൽ ഗൗരി ചെറിയ ഇടർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു. അല്പം മുൻപ് വരെ അവളിൽ നിറഞ്ഞ നിന്ന സന്തോഷവും ആവേശവും ഒക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. കണ്ണേട്ടനും എല്ലാരേയും പോലെ തന്നെ അവിശ്വസിക്കുമോ എന്ന് പേടിയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് വരാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ സ്വരത്തിലെ മാറ്റം അറിഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണ് വലിച്ച് തുറന്ന് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. അവിടെ കണ്ണീരോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ നെറ്റി ഒന്ന് തടവി. പിന്നെ ഒരു ദീർക്കശ്വാസം വിട്ട് കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റ് മുറം സ്ലാബിൻ മുകളിൽ വെച്ച് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവൻ ഇരുന്ന കസേരയിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി. ഒപ്പം അവൾക്ക് ചുവട്ടിൽ മുട്ട് കുത്തി അവനും നിന്നു. " എന്തിനാ ഇപ്പൊ കരയുന്നെ...? ഹ്മ്മ്....? ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ...? അതോ എന്തെങ്കിലും പറയും എന്ന് പേടിച്ചിട്ട് ആണോ....? " : അവൾ ഇടർച്ചയോടെ പറഞ്ഞത് ഓർത്ത് എടുത്ത് കൊണ്ട് അവൻ സൗമ്യമായി തിരക്കി. എന്തിനും ഏതിനും ഉള്ള അവളുടെ കരച്ചിൽ അവൻ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് എങ്കിലും അവൾ വളർന്ന് വന്ന സാഹചര്യവും ചുറ്റുപാടും ഒക്കെ ഓർമ വന്നതും അവൻ ദേഷ്യം ഒക്കെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് അല്ല എന്ന പോലെ അവൾ തലയാട്ടി. " പിന്നെ....? " : കണ്ണൻ നെറ്റി ചുളിച്ച് കൊണ്ട് തിരക്കി. " അത്... അത് പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കെ... കേട്ടിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ.... ഞാൻ കരുതി കണ്ണേട്ടനും എന്നെ സംശയിച്ചു എന്ന്.. " : നന്നേ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. അതും കൂടി കേട്ടതും വീണ്ടും കണ്ണന്റെ ദേഷ്യം അങ്ങ് ഉച്ചിയിൽ എത്തി. അതിന്റെ അന്തര ഫലം എന്ന വണ്ണം അവൻ ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണ് ഇറുക്കി അടച്ചു. തുടരും........ എന്താല്ലേ പെണ്ണിന് ഏത് നേരവും അങ്ങ് കരച്ചിലാ. കണ്ണന്റെ കലിപ്പ് mode ഓൺ ആക്കിയാലോ 🫣😁 #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #പ്രണയം 🥰 #കഥ #lovestory

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlBJe6KX?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം ❣️ 5 വീഴ്ചയിൽ ഒന്ന് പതറി പോയെങ്കിലും താഴേക്ക് നിലം പതിക്കും മുൻപ് ആരുടെയോ കൈകളിൽ അവൾ ഭദ്രമായിരുന്നു. കുതറി മാറി പിന്നിലേക്ക് മാറിയതും ഫോണിൽ മിഴികൾ നട്ട് തന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കരങ്ങളുടെ ഉടമയെ കണ്ടു അവൾ ഒന്ന് അമ്പരന്നു. "ഹരി..." നാവിൽ നിന്നും അറിയാതെ തന്നെ ആ പേര് വീണു പോയിരുന്നു. താൻ അയച്ച മെസ്സേജ് തനിക്ക് നേരെ നീട്ടിയതും അവൾ അല്പം ഭയന്നു. "ഹരി." എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോകുമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.എങ്കിലും ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് അവനോട് സംസാരിക്കാൻ മുതിർന്ന അവൾക്ക് നേരെ കൈ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ അവളെ നിശബ്ദയാക്കിയിരുന്നു അവൻ. "ഹരിക്ക് പ്രണയിക്കാൻ അറിയില്ലെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തന്നതിന് നന്ദി ഉണ്ട്. അല്ലെങ്കിലും പണമോ പ്രതാപമോ മാത്രം ഉണ്ടായിട്ട് കാര്യം ഇല്ലല്ലോ. പെണ്ണിന്റെ ഉള്ളിൽ സ്ഥാനം കിട്ടാൻ മാത്രം യോഗ്യത കൂടി വേണം. നിനക്ക് ഞാൻ നൽകിയ സ്നേഹം വെറുതെ ആയിരുന്നു. ആ സ്നേഹത്തിൽ ഒരിക്കലും ആത്മാർത്ഥ പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അല്ലെ അനു. " അവന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ കേട്ടതും കുറ്റബോധം കൊണ്ട് അനുവിന്റെ തല കുനിഞ്ഞു. " നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ അർഹനല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കി തരുവാൻ വേണ്ടിയാരുന്നോ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ അവോയ്ഡ് ചെയ്തേ. ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലെടി. അറിഞ്ഞിരുന്നേൽ ഒരു ശല്യത്തിനും ഞാൻ വരില്ലായിരുന്നു. നീ എന്റെ ആണെന്ന അഹങ്കാരം കൊണ്ട് നീ അവഗണിച്ചപ്പോൾ ചെറിയ രീതിയിൽ തിരിച്ചും അവോയ്ഡ് ചെയ്തു. അത് എന്ത് കൊണ്ടും നന്നായി അല്ലെ. ഇപ്പൊ ജോബ് റിസൈൻ ചെയ്യാൻ ആ കാരണം പറയാലോ. സാരമില്ല. നീ നന്നായി ജീവിക്കണം. ഹരിക്ക് ഒരിക്കലും നിന്നെ വിധിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ പെണ്ണ് എന്ന അവകാശം ഇനി ഹരി ഉന്നയിക്കില്ല. " "ഹരി... ഞാൻ.." "നിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ ഒന്നറിയാം. എന്നിൽ നിന്നും ഒരു മോചനം നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ജോബ് റിസൈൻ ചെയ്തു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആദ്യം പോയത് വീട്ടിൽ ആണ്. അവിടെ നിന്നും നീ ഒഴിഞ്ഞു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഇവിടേക്ക് വന്നത്. ഇത്തവണ നീ ട്രെയിനിൽ തന്നെ മടങ്ങുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. കാരണം ശല്യം ആയി ഞാൻ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ വരുമെന്ന് നിനക്ക് അറിയാം. ഫോണിലേക്ക് നിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നതും നിന്റെ തൊട്ടരികിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് ഒന്ന് സംസാരിച്ച ശേഷം നീ മടങ്ങിയാൽ മതിയെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത് . ഇനി ഹരിക്ക് കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ല. അനുവിന് ഹരിയെ വേണ്ടെങ്കിൽ ഹരിക്കും.. അനുവിനെ വേണ്ട." അവസാനം പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ പതർച്ച അനു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. "ഹരി.. നീ എന്നെ വെറുത്തോളൂ. എന്നാലും പ്രശ്നമില്ല. പക്ഷെ എന്റെ ഹരി ഒരിക്കലും വിഷമിക്കരുത്. നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ടു പോകണം. ഇതിന്റെ പേരിൽ ഒരു..." "വിരഹ ദുഃഖം പേറി ഹരി തളർന്നു പോകുമെന്ന് കരുതിയോ.?" "ഏഹ്.. ഇല്ല ഹരി. പക്ഷെ പറയാൻ ഉള്ളത് ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്നെ ഉള്ളു. ഒരിക്കലും അനുവിന് ഹരി യോജിക്കില്ല. കാരണം നമ്മൾ രണ്ടും രണ്ടാണ്. പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ആയാലും എന്തിനാണെങ്കിൽ പോലും എന്നേക്കാൾ മികച്ചത് നീ ആണ് ഹരി. അത് പ്രണയിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കണമായിരുന്നു. ഇനി നിന്നെ പിരിഞ്ഞു പോകാൻ ചിലപ്പോൾ പ്രയാസം ആകും. ഞാൻ മടങ്ങുന്നു." ബാഗും എടുത്തു പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്ന അനുവിനെ തിരികെ വിളിക്കാൻ മനസ്സ് വെമ്പുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പോലും തട്ടി പറിച്ചെടുക്കേണ്ടതോ വില കൊടുത്തു വാങ്ങേണ്ടതോ അല്ലല്ലോ പ്രണയം എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ട്രെയിൻ പോയതിനാൽ അവൾ നേരെ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് പോയിരുന്നു. കുറെ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം ബസ് വന്നതും അവൾ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നു. ചെന്നൈയിലെ അവസാനയാത്ര ആയിരുന്നു അത്. മടങ്ങി പോകുന്ന വഴിക്ക് ആയിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ക്രൂരമായ ദിവസം അതായിരുന്നു എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കിയത്. നാട്ടിൽ എത്തി സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ടാക്സി പിടിക്കാൻ ആയി ഇറങ്ങിയത് മാത്രം അവൾക്ക് ഓർമ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹരിയുടെ ചിന്തകൾ അത്രത്തോളം അലട്ടിയതിനാൽ താൻ എവിടെ ആണെന്ന ശ്രദ്ധ പോലും അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം ഇന്നും അവൾക്ക് ഓർമ ഉണ്ട്. നഷ്ടങ്ങളെ എല്ലാം അന്ന് മുതൽ അവൾ ഉൾകൊള്ളാൻ പഠിച്ചു. എങ്കിലും ഓർമയിൽ ഹരി ഉണ്ടായിരുന്നു. മടങ്ങി വന്നത് മുതൽ മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടിട്ടു പോലും ഹരി അവളെ യാതൊരു തരത്തിലും ശല്യം ചെയ്തിരുന്നില്ല. തന്നെ അവൻ മറന്നു എന്ന് തന്നെ അവളും കരുതി. മറവിക്ക് നൽകി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഹരിയുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ചു ഒരു നൂറ് തവണ അവളെ വിളിക്കേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒന്ന് മിണ്ടാതെ കാണാതെ നിൽക്കാൻ അവനു കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് കാരണം ഹരി എന്നെന്നേക്കുമായി അനുവിനെ മറന്നിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് . കുറവുകൾ ഓർത്തു സങ്കടപെട്ടാൽ ഒരിക്കലും ജീവിക്കാൻ ഒരാൾക്കും കഴിയില്ലല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ജോബ് റിസൈൻ ചെയ്തത് ഒരു തരത്തിൽ തെറ്റായി പോയി എന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു അനു. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു ഇനി എന്തെന്ന ചോദ്യം അവളിൽ അവശേഷിച്ചു. അങ്ങനെ ആണ് ഫ്രണ്ട് വഴി അടുത്തുള്ള കമ്പനിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചത്. തന്റെ അവസ്ഥ ഇതായത് കൊണ്ട് തന്നെ വർക്ക്‌ ഫ്രം ഹോം ആയിരുന്നു എംഡി നിർദേശിച്ചത്.റൂമിൽ ഒരിത്തിരി നേരം ഇരുന്നാൽ മടുപ്പ് ആകുമെങ്കിൽ പോലും ആ മുറിയെ ആയിരുന്നു അവൾ അവളുടെ ലോകമായി കണ്ടു തുടങ്ങിയത്. ഒഴിവ് സമയങ്ങളിൽ വായന ശീലമാക്കി. അങ്ങനെ വായനയിലൂടെ വീണ്ടും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ആക്റ്റീവ് ആയി തുടങ്ങി. അങ്ങനെ നിനച്ചിരിക്കെ അവളുടെ ലൈഫിലേക്ക് വന്നതാണ് ദേവ്. ദേവിന് അനു പ്രിയപെട്ടവൾ ആണ്. അനുവിനും തിരിച്ചു അങ്ങനെ തന്നെ. രണ്ടാളുടെയും സൗഹൃദം അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ പരസ്പരം കാണാതെ സംസാരിക്കാതെ വെറുമൊരു ചാറ്റിലൂടെ മാത്രം ബന്ധം മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നു. ഇരുവരും കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ പോലും ദേവിനെ പരിചയപ്പെട്ടതിൽ അവന്റെ സംസാരത്തിലൂടെ തന്നെ ഒരു രൂപം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവിനും അങ്ങനെ തന്നെ. "ദേവാ.. നിനക്ക് എന്നെ കാണണമെന്നില്ലേ.? നിനക്ക് ആ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ ഒന്ന് മാറ്റിക്കൂടെ. ഞാനും എന്റെ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ മാറ്റാം. നിന്നെ ഈ ഒരു വർഷം കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വസമാണ് ദേവാ." അനുവിന് അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഒന്ന് പറഞ്ഞു പോയതാണ്. എങ്കിലും ദേവിന് അത് താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. "മാഷേ. ഇന്നത്തെ കാലത്തു ആരെയും ആരും വിശ്വസിക്കില്ല. കാരണം അത്രത്തോളം ലോകം നശിച്ചിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ പരിചയപെട്ടവർ ആണ് നമ്മൾ. ആ എന്നെ നീ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും.? ഞാൻ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ സേവ് ചെയ്യുന്ന മുഖം അത് എന്റെ തന്നെ ആണെന്ന് നീ എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കും. നിനക്ക് തന്നെ അറിയാലോ എത്രെയോ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ചതിവ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും വിശ്വസിക്കാവുന്നവർ ഉണ്ട് കേട്ടോ. പക്ഷെ എന്റെ ആഗ്രഹം നമുക്ക് നേരിൽ കാണണമെന്നാണ്." "ദേവാ നേരിൽ കാണാനായി ഇറങ്ങി തിരിച്ചു ചതിവ് പറ്റിയവരും ഉണ്ട്. അത് നീ മറന്നു." "അത് ഞാൻ മറന്നു. നമുക്ക് നമ്മളാൽ തീർത്തൊരു മുഖം ഇല്ലേ മാഷേ. അത് മതി. കാണാൻ രണ്ടാൾക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ട്. എങ്കിലും പറയട്ടെ തത്കാലം വേണ്ട. നീ പറഞ്ഞില്ലേ നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ എന്റെ വിവാഹം ക്ഷണിച്ചാൽ വരുമെന്ന്. അപ്പൊ എന്റെ വിവാഹത്തിന് ഞാൻ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ മറക്കാതെ തലേന്ന് തന്നെ ഇങ്ങു എത്തിയാൽ മതി എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ. ധൈര്യത്തിന് വേണേൽ ആരെയും കൂട്ടികൊണ്ട് വരാം. അല്ല ദേവ് നല്ലവൻ ആണെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല. അത് പറയേണ്ടത് എനിക്ക് ചുറ്റും ഉള്ളവർ ആണ് മാഷേ." ദേവിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരം തന്നെ ആണ് അവനിൽ അനുവിന് ആകർഷണം തോന്നാൻ കാരണവും. ഒരിക്കലും പ്രണയം അല്ല മറ്റൊരു ആത്മാർത്ഥമായ ബന്ധം ആയിരുന്നു ഇരുവരുടേത്.തന്റെ അവസ്ഥ മാത്രം ദേവിനോട് അനു പങ്ക് വെച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു സഹതാപം അത് അവൾ ഒട്ടും ആരിൽ നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. "എന്റെ ദേവ് നല്ലവൻ ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായതാണ്. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞ. പോലെ തന്നെ നടക്കട്ടെ. അങ്ങനെ നമുക്ക് കാണാം. " "എടൊ ജോബ് ശരി ആകുന്നത് വരെ വെറുതെ ഒന്ന് ആക്റ്റീവ് ആകാൻ വേണ്ടി വായനയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടും താത്കാലികമായി തുടങ്ങിയതാണ് ഈ അക്കൗണ്ട്. എന്റെ പേർസണൽ അകൗണ്ടിൽ എന്റെ പിക് ഒക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ അത് ഞാൻ ഇപ്പൊ കാട്ടി തരില്ല. because നമ്മൾ ഒന്ന് നേരിൽ കാണുന്നത് വരെ ഇങ്ങനെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ വ്യക്തികൾ ആയി തന്നെ പോകാം." "ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ ആണ് ദേവാ." പിന്നീട് ആ ഒരു ആവശ്യവുമായി അനു ദേവിനെ സമീപിച്ചിട്ടില്ലാ. ഹരിയുടെ വിവരം ദേവിന് അറിയാം. അവനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യവും ദേവിന് അറിയാം. ഒരിക്കലും അതിന്റെ പേരിൽ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടുമില്ല ദേവ്. കാരണം അവളുടെ മാനസികാവസ്ഥ നന്നായി ദേവ് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവനൊപ്പം പോയി ജീവിക്കണം എന്നതിന് പകരം ഭാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വീണ്ടും ഹരി അവളിൽ വന്നു ചേരട്ടെ എന്ന മറുപടി ആണ് ദേവ് അവൾക്ക് നൽകിയത്. ആ തീരുമാനം തന്നെ ആയിരുന്നു അനുവിനും. ഹരിയെ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ പോലും അനു പറഞ്ഞു ഹരിയെ നന്നായി അഭിക്കും ദേവകിക്കും അറിയാം. ഇരു വീട്ടുകാരും വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നേരിട്ട് കണ്ടു പെണ്ണ് ചോദിക്കാൻ വരണമെന്നത് ഹരിയുടെ വാശി ആയിരുന്നു. അതിനാണ് ദേവകി കാത്തിരുന്നത്. എന്നാൽ ആക്‌സിഡന്റ് ആയി വന്ന മകളെ പിന്നീട് കോൺടാക്ട് ചെയ്യാത്ത ഹരിയെ ദേവകിയും അഭിയും വെറുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. താൻ തന്നെ അവനെ അകറ്റിയതാണെന്ന് എത്ര തവണ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞിട്ടും അഭിയും ദേവകിയും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. ഹരിയോട് ഉള്ളപ്രണയം മൂലം അവനെ ന്യായികരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന വാദം ആയിരുന്നു ഇരുവർക്കും. താൻ കാരണം അവനെ ഏവരും പഴി പറയുമ്പോൾ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് അനുവിന്റെ ഉള്ളു നീറുകയായിരുന്നു. ഹരിയേക്കാൾ മികച്ച ബന്ധം അനുവിനു കിട്ടണമെന്ന വാശിയിൽ ആണ് അഭിയും ദേവകിയും. ഒരു പരിഹാരം എന്ന പോൽ ദേവിനോട് ചോദിക്കാൻ ആണ് അന്ന് അനു മെസ്സേജ് അയച്ചത്. അന്ന് മുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ ആ മെസ്സേജ് അവൻ സീൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം, വാട്സ്ആപ്പ് ഒന്നിലും അവന്റെ വിവരമില്ല. നിവൃത്തി ഇല്ലാതെ ആദ്യമായി ആ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും ആ നമ്പർ നിലവിൽ ഇല്ലെന്ന മറുപടി. അവൻ എവിടെ എന്ന ആശങ്ക ഇപ്പോഴും അനുവിന് ഉണ്ട്. ഒരിക്കലും അവൻ ഒരു ഫ്രോഡ് അല്ല. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ തന്നെ ഭയക്കാൻ മാത്രം താൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടുമില്ല. ഫ്രണ്ട് എന്ന നിലയിൽ ഒൺലി മെസ്സേജ് മാത്രം ആണ് അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവന്റെ അസാന്നിധ്യം കൂടി താങ്ങുവാൻ അനുവിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വീണ്ടും ശോകമായി തുടങ്ങി അവളുടെ ജീവിതം. തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ അവൾ അസസ്ഥയായിരുന്നു. ഇന്നും അവൾ അവനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. അവന്റെ വിവാഹത്തിനു ക്ഷണിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ....... ദേവിന് അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ അങ്ങനെ മറക്കാൻ കഴിയോ..? ആ ഒരു പ്രതീക്ഷയിൽ ആണ് അനു അവന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും മനസ്സിന് ബലം കൊടുത്തു പിടിച്ചു നിന്നത്. (തുടരും ). കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ