📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _93 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അമ്മാ... വിളിയോടെ തന്നെ കാർത്തു തുളസിയെ നോക്കി. കാശി അവൾക്ക് മേലെയുള്ള പിടി അയച്ച നിമിഷം... കാറ്റ് പോലെ കാർത്തു തുളസിക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു ചെന്നു. നെഞ്ചുലഞ്ഞു പോകുന്ന ആ രൂപം. അതിന് മുന്നേ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു അവളാ നിമിഷം ഓർത്തത്. തുളസി അവളെ നോക്കാതെയാണ് നിൽക്കുന്നത്. കാർത്തു പക്ഷേ അവരിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയതുമില്ല. അമ്മേ.. സോറി.. " അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളാ പറഞ്ഞു തീർക്കും മുന്നേ അതി ശക്തമായി തന്നെ തുളസിയുടെ കൈകൾ കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തു പതിഞ്ഞു. കൂടി നിന്നവരെല്ലാം ഞെട്ടി പോയി. ഒരു വശത്തെക്ക് ചാഞ്ഞു പോയവൾ വീണു പോകും മുന്നേ കാശി അവളുടെ അരികിലേക്ക് കുതിച്ചെത്തി. അടി കൊണ്ട വേദനയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തായിരുന്നു. അങ്ങനൊന്നു അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പോയി. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾക്കത് കൊള്ളുമായിരുന്നില്ല. എനിക്ക്.. എനിക്ക് വേറെ വഴി... " കാർത്തു വീണ്ടും കരച്ചിലോടെ തന്നെ തുളസിക്ക് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി. ആഞ്ഞു കിട്ടിയ അടിയേക്കാൾ അവളെ അപ്പോൾ വേദനിപ്പിച്ചത് അമ്മയുടെ അവസ്ഥയായിരുന്നു. "ചേച്ചി... കാശി കാർത്തുവിനൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് പതിയെ വിളിക്കുമ്പോൾ.. തുളസി നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ അവനെ നോക്കി. കാർത്തുവിനെ അവരപ്പോഴും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും പരിഗണിച്ചതുമില്ല. "കാശി.. എടാ.. അശോകേട്ടനെ.." പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ തുളസി വീണ്ടും വിങ്ങി കരഞ്ഞു.. അതിനൊപ്പം കാർത്തുവും. "ഒന്നുല്ല.. ഒന്നുല്ല. ഞാനിങ്ങ് വന്നില്ലേ ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരും.. ഉറപ്പായും കൊണ്ട് വരും.." അമ്മയും മകളും ഒരുപോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. തുളസി കാശിയെ അടിച്ചോടിക്കും എന്ന് കരുതിയവർക്കുള്ള നെറുകയിൽ കിട്ടിയ അടി കൂടിയായിരുന്നു ആ കാഴ്ച്ച. ഇതെന്റെ ഭാര്യയും അവളുടെ അമ്മയും തമ്മിലുള്ള കേസാ.. നിങ്ങൾക്കിതിൽ റോളില്ല.. " അതിൽ അസംതൃപ്തി തോന്നിയ ആരൊക്കെയോ ശബ്ദമുയർത്തി കൊണ്ട് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് വന്നതും രൂക്ഷമായൊരു നോട്ടത്തോടെ കാശി അവരെ തടഞ്ഞു. അതോടെ അവരെല്ലാം അൽപ്പമൊന്നടങ്ങി. "കരയല്ലേ ചേച്ചി.. ഇത്രയും കാലം അശോകേട്ടനെ ഒരു പോറൽ പോലും ഏൽക്കാതെ കൊണ്ട് നടക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും അതിന് കഴിയും എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ചേച്ചിക്കെന്നേ വിശ്വാസമില്ലേ.." തുളസിയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സ്വരം അങ്ങേയറ്റം മൃദുവാണ്. തുളസി വിശ്വാസമാണെന്ന് തലയാട്ടി കൊണ്ടവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഇട നെഞ്ചിലൊരു വെട്ട് കൊണ്ടത് പോലെ കാശിക്കപ്പോൾ വേദനിച്ചു. അവരോട് ചെയ്യാവുന്നതിൽ വെച്ചേറ്റവും വലിയൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. വിശ്വാസവഞ്ചന തന്നെയായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ.. അശോകേട്ടൻ കൂടെയില്ലാത്ത തുളസിയുടെ നിസ്സഹായത. താൻ അദ്ദേഹത്തിനെ തിരികെ കണ്ട് പിടിക്കും എന്നുള്ള ആ വിശ്വാസം.. കാർത്തുവിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചത് പോലെ തന്നെ കാശി അവരെയും നെഞ്ചിൽ അടക്കി പിടിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ട്.." ചുറ്റുമുള്ളവരെ കൂടി നോക്കിയിട്ടാണ് കാശി അങ്ങനൊരു ആവിശ്യം പറഞ്ഞത്. "അകത്തേക്കിരിക്കാം.." തുളസി തന്നെയാണ് അവനിൽ നിന്നകന്ന് ആദ്യം അവരുടെ മുറിക്ക് നേരെ നടന്നതും. അവർക്ക് പിറകെ പിന്നെ ആരെയും നോക്കാതെ കാർത്തുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ കാശിയും കയറി ചെന്നു. ചാരിയ വാതിലിനപ്പുറം കേട്ട മുറു മുറുപ്പുകൾ അവൻ കാര്യമാക്കിയതുമില്ല.. "ചേച്ചി.. ഇവിടിരിക്ക്.." കാർത്തുവിനെ വിട്ട് കാശി തുളസിയെ കിടക്കയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. "നീ അടുക്കളയിൽ ചെന്നൊന്ന് നോക്കിക്കേ കാർത്തു.. ചേച്ചി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.." കാശി കാർത്തുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ഡാ.. മൂപ്പരെ ഒന്ന് കണ്ട് കിട്ടിയ മതി.." പറഞ്ഞതും വീണ്ടുമാ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "അതിനല്ലേ ഈ കാശി നാഥൻ ഇവിടിങ്ങനെ വടി പോലെ നിൽക്കുന്നെ.. ഇന്നത്തെ ദിവസം..എനിക്ക് താ ചേച്ചി.വൈകുന്നേരത്തിനുള്ളിൽ അശോകേട്ടൻ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിലുണ്ടാവും. ഇതെന്റെ വാക്കാ..' അവർക്കടുത്തെക്കിരുന്നു കൊണ്ട് അവനാ കൈകൾ പിടിച്ചെടുത്തു അതിലേക്ക് കൈകൾ ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. നിനക്കറിയാമോ അപ്പോൾ.." ആ ഉറപ്പിലുള്ള വിശ്വാസം. അത് തുളസിയുടെ ചോദ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. "അറിയോ ന്ന് ചോദിച്ച. ഏറെക്കുറെ ഞാൻ ഊഹിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. കൊണ്ട് പോയ ആളെയും കൊണ്ട് പോയത് എന്തിനാണെന്നും ഒരു ഏകദേശധാരണയുമുണ്ട്.." അവനതേ ചിരിയോടെ തന്നെ പറയുമ്പോൾ പതിയെ തുളസിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. കാർത്തു പക്ഷേ ആശങ്കയോടെ അവനെ നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. "ഹാ.. നീ നോക്കി നിൽക്കാതെ ചെല്ലെന്റെ പെണ്ണേ.. കഴിക്കാൻ എടുത്തിട്ട് വാ.. നിന്റെ അമ്മ വളരെ വീക്കാണ്.." തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിനോട് കാശി വീണ്ടും പറഞ്ഞു. തുളസി അപ്പോഴും വാശി പോലെ അവളെ നോക്കുന്നില്ല. കാർത്തു കവിളൊന്നു തുടച്ചിട്ട് തലയാട്ടി വാതിലിന് നേരെ ചെന്നു. "പിന്നേയ്.. അവിടുള്ളവരു നമ്മള് പോയതിനെ കുറിച്ചും വന്നതിനെ കുറിച്ചും പലതും പറയും. അതും കേട്ട് അവിടെ കണ്ണ് നിറച്ചു നിൽക്കാതെ പെട്ടന്നിങ്ങോട്ട് വന്നേക്ക് ട്ടൊ.." വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങും മുന്നേ അവൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. കാർത്തു അതും തലയാട്ടി കൊണ്ട് സമ്മതിച്ചു ഇറങ്ങി പോയതും തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ഇരിക്കുന്ന തുളസിയെ അവനൊന്നു കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "സ്നേഹം തോന്നി പോണതൊക്കെ ഒരു തെറ്റാണോ ചേച്ചി.. അതേ അവളും ചെയ്തൊള്ളൂ.. കാശിനാഥനെ സ്നേഹിച്ചു പോയെന്നൊരു തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷ.. അതവൾക്ക് കൊടുക്കാതെ എനിക്ക് തന്നേക്കൂ.. ആ നെഞ്ചിൽ ഈ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം അത്രക്കുണ്ട്.. ഒട്ടും അവൾക്ക് ചേരാത്ത ഒരാളുമായി നിങ്ങളവളെ ചേർത്ത് വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ.. ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെ ഇത് മാത്രമായിരുന്നു വഴി.. കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു ഞാനും അവളും.. ഇത് അതിനുള്ള അവസരം പോലും തരാതെ.. പക്ഷേ.. എന്നോളം തന്നെ അവൾ നിങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. നിങ്ങളുടെ വേദന അവളുടേതും കൂടിയാണ്.. നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ അതെനിക്കറിയാം.." കാർത്തുവിന് വേണ്ടി തനിക്കു മുന്നിൽ വാദിക്കുന്നുണ്ടവൻ.. അവൾക്ക് കൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച വേദന... അതിനവന് തന്നേക്കണം എന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നുണ്ട്. അതിലവന്റെ സ്നേഹം തന്നെയാണ് മുന്നോട്ട് നിൽക്കുന്നതും.. ആ അവസ്ഥയിലും തുളസിക്കൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു. സ്നേഹിച്ചാൽ അവർക്ക് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ മനസ്സുള്ള കാശി നാഥനെ അവർക്കറിയാലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണല്ലോ അശോകനെ രക്ഷിക്കാൻ അവനെ കൊണ്ടാവും എന്ന് താൻ വിശ്വസിക്കുന്നതും.. താനും അവളും ഇവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നതിനു ശേഷമുള്ള ആ ദിവസങ്ങൾ. അതിനെ കുറിച്ചാണ് പിന്നെ കാശി തുളസിയോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയത് മുഴുവനും. അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ തന്നെ തുളസി വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവൻ മനസ്സിൽ രേഖപ്പെടുത്തി എടുക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴെല്ലാം അവന്റെ മുഖം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി.. അതിനിടയിലേക്കാണ് കാർത്തു കഴിക്കാനുള്ള എന്തോ ഒന്നുമായി കയറി വന്നത്. വീണ്ടും കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ആ കണ്ണുകൾ കാണെ കാശി അവളെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും കാർത്തു അവനെ നോക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചു. "എനിക്കൊന്നും കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല ഡാ.." തുളസി ദയനീയമായി കാശിയെ നോക്കി. "ഒരുപാടൊന്നും കഴിക്കണ്ട ചേച്ചി.. അശോകേട്ടൻ വരുമ്പോ ആളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ വേണ്ട ആരോഗ്യത്തിനുള്ള എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവർക്ക് പിന്നെയത് നിരസിക്കാനും തോന്നിയില്ല. !ദേ ഇവളും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.. രണ്ടാളും കൂടി കഴിക്ക്.. ഞാൻ ശിവയെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ..എന്റെ ഫോൺ അവന്റെ കയ്യിലാ..ഇനിയത് ആവിശ്യം വരും.. " അമ്മയെയും മകളെയും അവിടെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടിട്ട് അവനെഴുന്നേറ്റു. അവനറിയാം ഒന്ന് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്കിടയിലെ അകലം അൽപ്പം കുറയുമെന്ന്. "പിന്നേയ്.. ഇനിയും അതിനെ അടിക്കല്ലേ കേട്ടോ.. എനിക്ക്.. ഞാൻ.. " എന്തോ പറയാനുണ്ടായിട്ടും അവരോടത് പറയാൻ കഴിയാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നവൻ.. രണ്ട് പേരുടെയും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു.. അവന്റെയാ സ്നേഹം ഓർത്തു കൊണ്ട്.. 💥💥 വാതിൽ പാതി തുറന്നു കൊണ്ട് വിഷ്ണു അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഭവ്യ ഉറക്കത്തിലാണ്. അവനൊരു നിമിഷം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നിട്ട് അവളെ നോക്കി. കൈ നീട്ടി ആ കവിളിൽ തൊട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അപ്പോഴും നല്ല പനിയുണ്ട്. അതിന്റെ ഞരക്കത്തോടെ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുന്നവൾ.. വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തെ ചിരിക്ക് ക്രൂരതയേറി.. കയ്യിൽ പൊട്ടിച്ചെടുത്ത രണ്ടു മൂന്ന് ഗുളികകൾ ടേബിളിൽ വെച്ച് കൊണ്ടവൻ അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു. അവശതയോടെ തന്നെ ഭവ്യ കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "എഴുന്നേൽക്.. നല്ല പനിയുണ്ട് നിനക്ക്.. മരുന്നൊന്നും കഴിക്കാതെ ഇങ്ങനെ മൂടി പുതച്ചു കിടന്നാൽ പനി മാറില്ല.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. "പതിയെ.. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു.." ഭവ്യ ഞരക്കത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. "അതൊക്കെ ഈ ഗുളിക കഴിക്കുന്നതോടെ മാറിക്കോളും.. പിന്നെന്റെ മോൾക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാലോ.." വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ ഭവ്യക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീണ്ടു. അതിൽ അവൻ പൊട്ടിച്ചെടുത്ത ഗുളികയുമുണ്ട്. പാതി ബോധത്തിലാണ് അവൾ. എങ്ങനെയെങ്കിലും അതൊന്ന് കുടിച്ച് തീർത്താൽ കിടന്നുറങ്ങാമല്ലോ എന്നുള്ളതാണ് ആ മനസ്സിൽ. വിഷ്ണു തന്നെയാണ് വെള്ളവും എടുത്തു നീട്ടിയത്. അവശതയോടെ.. പതിയെ ആ ഗുളികകളിൽ ഓരോന്നും എടുത്തു കുടിക്കുന്നവളെ നോക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. വല്ലാതെ... തുടരും. പനി പോയി.. പണി വരുന്നുണ്ടോ അവറാച്ചോ 😳 ലവൻ എന്നെ നന്നാവാൻ സമ്മയിക്കൂല.. 😬 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ വാതിൽ തള്ളി തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും മീര നിലത്തേക്ക് ശർദിച്ചു. ആ ഒപ്പം അവൾ നിലത്തേക്ക് തളർന്നിരുന്നു പോയി. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ പിന്നാലെ എത്തിയ ശ്രീഹരി ഒരു നിമിഷം ബാത്‌റൂമിനുള്ളിലെ രംഗം കണ്ട് ഞെട്ടിതരിച്ചു. തലേ ദിവസം രാത്രി അവർ ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് പോയി കഴിച്ച ബിരിയാണി മൊത്തം ബാത്‌റൂമിലെ ഫ്ലോറിൽ ചിതറി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രി കഴിച്ച മുഴുവനും മീര ശർദിച്ചു. ശ്രീഹരി മെല്ലെ അവളുടെ പുറം ഉഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "എന്താ മീര നിനക്ക് പറ്റിയെ? ഇതുവരെ ഒരു കുഴപ്പോം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ. ഇന്നലെ കഴിച്ചത് വയറ്റിന് പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല." ചോദ്യവും ഉത്തരവും ശ്രീഹരി തന്നെ പറഞ്ഞു. "എനിക്കറിയില്ല ശ്രീയേട്ടാ... ഇത്രയും നേരം ഒരു അസ്വസ്ഥതയും തോന്നിയില്ല. രാത്രി ചെറിയൊരു തലവേദന മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മീരയുടെ ശബ്ദം കുഴഞ്ഞു പോയി. അത് പറഞ്ഞ് മുഴുവിക്കുമ്പോഴേക്കും അവൾ വീണ്ടും ശർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തവണ കുറച്ചു ബ്ലഡ് കൂടി വന്നു. ആ ഒപ്പം തലേന്ന് ഉച്ചക്ക് കഴിച്ച ചോറ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം ചോര കൂടി കണ്ടപ്പോൾ മീര ഭയന്ന് പോയി. ശ്രീഹരിയും അത് കണ്ട് ചെറുതായി പരിഭ്രമിച്ചു. "ശ്രീ.... ശ്രീയേട്ടാ... ചോ... ചോര..." മീരയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "തൊണ്ട പൊട്ടിയതാവും മീര. എന്നാലും ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ശർദ്ധിക്കുന്നെ... നമുക്ക് വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി കാണിച്ചു നോക്കാം. ഫുഡ് പോയ്സൺ ആയിട്ടുണ്ടാവും." ശ്രീഹരി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. "എനിക്ക് ദേഹമൊക്കെ വേദനിക്കുന്നു ശ്രീയേട്ടാ." മീര തൊണ്ടയിലും വയറ്റിലുമൊക്കെ അമർത്തി കൊണ്ട് വേദനയാൽ പുളഞ്ഞു. ശ്രീഹരി അവളുടെ പുറമൊക്കെ തിരുമി കൊടുത്തു. അതിനിടെ മീര പിന്നെയും ശർദിച്ചു. ഇത്തവണ മഞ്ഞ കളറിലുള്ള വെള്ളമാണ് പോയത്. "നിന്റെ വയറ്റിലുള്ള എല്ലാം പോയെന്നാ തോന്നണേ. കണ്ടില്ലേ മഞ്ഞ വെള്ളം വന്നത്. ഇനി ശർദ്ധി നിന്നോളും." ശ്രീഹരി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. എന്തായാലും അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെത്തന്നെ സംഭവിച്ചു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോ ശർദ്ധി നിന്നു. അത് കണ്ട് ശ്രീഹരി മെല്ലെ മീരയെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ദേഹമൊക്കെ കഴുകി കൊടുത്ത ശേഷം കട്ടിലിൽ കൊണ്ട് വന്ന് കിടത്തി. അത് കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഉടനെ തന്നെ ബാത്രൂം ക്‌ളീൻ ചെയ്തു. "നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണിച്ചു വരാം മീര. ഫുഡ് പോയ്സൺ ആണെങ്കിൽ ചിലപ്പോ ഇനി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചാലും ശർദ്ധി വന്നേക്കാം. പിന്നെ പനിക്കാനും സാധ്യത ഉണ്ട്." "മ്മ്മ്... പോവാം... എനിക്ക് എണീറ്റ് ഇരിക്കാനൊന്നും വയ്യ ശ്രീയേട്ടാ. ഏതെങ്കിലും പാന്റും ടോപ്പും അലമാരയിൽ നിന്നെടുത്തു ഒന്ന് ഇട്ട് തരോ." തല ഉയർത്താൻ പോലും ശക്തി ഇല്ലാതെ മീര കിടന്നു. "അതൊക്കെ ഞാൻ ഇട്ട് തന്നോളാം. നീ കിടന്നോ." "ഇന്നലെ നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ഒരേ ആഹാരം തന്നെയല്ലേ കഴിച്ചത്. പിന്നെ എനിക്ക് മാത്രം എന്താ ഫുഡ് പോയ്സൺ വന്നത്." കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മീര പറഞ്ഞു "അതിപ്പോ എല്ലാവർക്കും ഒരേപോലെ ആവില്ലല്ലോ." പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീഹരി അലമാര തുറന്ന് മീരയ്ക്കുള്ള ഡ്രസ്സ് തിരയാൻ തുടങ്ങി. അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഇത്തിരി ലൂസ് ഉള്ള ഒരു ടോപ്പും പ്ലാസോ പാന്റും അവൻ അവൾക്ക് ഇട്ട് കൊടുക്കാനായി എടുത്തു. കൂടെ ഇന്നേഴ്സും. പാതി മയക്കത്തിൽ എന്നോണം കിടന്ന മീരയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ തന്നെ ശ്രീഹരി വസ്ത്രം ധരിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം ശ്രീഹരി പല്ല് തേച്ച് ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് മേല് കഴുകി ഡ്രസ്സ്‌ മാറി. "മീര... ഞാൻ സ്വരൂപിന്റെ കാർ എടുത്തിട്ട് വരാം. ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നെ ബൈക്കിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അതുവരെ നീ കിടന്നോ. നിനക്ക് ഒരു ഇഞ്ചി ചായ ഇട്ട് കൊണ്ട് തരാൻ ഞാൻ അമ്മയോട് പറയാം." അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. "എനിക്കൊന്നും വേണോന്നില്ല ശ്രീയേട്ടാ..." മീര ഞരങ്ങി. "അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ഒന്നും കുടിക്കാതെ ഇരുന്നാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പിടിച്ചു അഡ്മിറ്റ്‌ ആക്കും." ", എന്തെങ്കിലും കുടിച്ച ഞാൻ ചിലപ്പോ വീണ്ടും ശർദ്ധിക്കും. "അത് സാരമില്ല... നമ്മൾ എന്തായാലും ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുവല്ലേ. അവളെ ശിരസ്സിൽ തഴുകിയിട്ട് ശ്രീഹരി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. "അമ്മേ... മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ശർദ്ധി. അമ്മ അവൾക്ക് കുറച്ച് ഇഞ്ചി ചായ ഇട്ട് കൊടുക്ക്. അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ സ്വരൂപിന്റെ കാർ എടുത്തു വരാം. അടുക്കളയിൽ വന്ന് ശ്രീലതയോട് പറഞ്ഞിട്ട് ശ്രീഹരി ഉമ്മറത്തേക്ക് പോയി. "അതെന്താ ഹരി മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ശർദ്ധി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ മാത്രം ഉണ്ടോ? ശ്രീലത മകന് പിന്നാലെ വന്നു. "ഇന്നലെ കഴിച്ചതൊക്കെ നല്ലോണം ശർദിച്ചു. പിന്നെ കുറേ മഞ്ഞ വെള്ളം. ഫുഡ് പോയിസൻ ആയോന്ന് സംശയം ഉണ്ട്. എന്തായാലും ഒന്ന് കാണിച്ചേക്കാന്ന് കരുതി. അമ്മയുടെ മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ അവൻ അപ്പോൾ തന്നെ ബൈക്കും എടുത്തു പോയി. ശ്രീലത ഉടനെ മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് നോക്കി. ബെഡിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ച് കിടക്കുന്നവളെ അലിവോടെ നോക്കി അവർ. "നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടോ മോളേ." ശ്രീലത അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തടവി. "മ്മ്മ്... ഉണ്ട്." "കുറേ ശർദ്ധിച്ചോ?" "ആഹ്..." മീരയ്ക്ക് സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. "മോള് കിടന്നോ. ഞാൻ പോയി കുറച്ച് ഇഞ്ചി ചായ ഇട്ട് കൊണ്ട് വരാം." ഒന്നൂടെ ഒന്ന് മീരയുടെ നെറ്റിയിൽ തഴുകിയിട്ട് ശ്രീലത അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോ ആവി പറക്കുന്ന ഇഞ്ചി ചതച്ചിട്ട ചായയുമായി ശ്രീലത അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നു. അവർ തന്നെ അവളെ മെല്ലെ കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിൽ ചാരി ഇരുത്തി ചായ കുടിപ്പിച്ചു. അത് ഒരു ഗ്ലാസ്‌ കുടിച്ചപ്പോ തന്നെ മീരയ്ക്ക് നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോ ശ്രീഹരി കൂട്ടുകാരന്റെ നാനോ കാറുമായി വന്നു. ആ കാർ ചെറുതായത് കൊണ്ട് വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ പറ്റും. "ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട് മീര. ക്ഷീണം കുറഞ്ഞോ?" എഴുന്നേറ്റ് ഇരിക്കുന്ന മീരയെ കണ്ട് ശ്രീഹരി ചോദിച്ചു. "ഇഞ്ചി ചായ കുടിച്ചപ്പോ നല്ല ഭേദണ്ട് ഹരി. " ശ്രീലതയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. "എന്തായാലും ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാണിച്ചേക്കാം." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. "ഇനിയിപ്പോ മോൾക്ക് വിശേഷം ഉണ്ടായിട്ട് വന്ന ശർദ്ധി ആണോ. പെണ്ണുങ്ങൾ ഗർഭിണി ആയാലും ശരീരം കാണിക്കുന്ന ലക്ഷണം ഇതൊക്കെ തന്നെയാ. അതുകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുമ്പോ അതൂടി ഒന്ന് നോക്കിയേക്ക്. എന്റെ സംശയം അതാവുന്ന." ശ്രീലത വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മീരയുടെ മുഖം മങ്ങി. ശ്രീഹരിയുടേം അവസ്ഥ അതായിരുന്നു. "ഏയ്‌... ഇത് അതൊന്നും അല്ലമേ. " ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു . "അത് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം. ഇക്കാര്യത്തിൽ നിന്നെക്കാൾ വിവരം എനിക്കുണ്ട് ഹരി. അതുകൊണ്ട് വെറുതെ ഒന്ന് ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത് നോക്കുന്നത് കൊണ്ട് കുഴപ്പൊന്നൂല്ലല്ലോ. ഇനിയിപ്പോ വിശേഷം ഇല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാക്കണം. രണ്ടാൾക്കും അതിനുള്ള പ്രായം ആയല്ലോ നിനക്ക് ജോലിയും ഉണ്ട്. പിന്നെ ന്ത്‌ പേടിക്കാന." "അമ്മ ഇവിടെ ഓരോന്നു ഊഹിച്ചിരിക്ക്. ഞാൻ ഇവളെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചു വരാം. വാ മീര." ശ്രീഹരി അവളെ മെല്ലെ കാറിന് അടുത്തേക്ക് നടത്തിച്ചു. അവർ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന ശ്രീലത നല്ല വാർത്ത കേൾക്കാൻ കഴിയണേ എന്ന് നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്ന വഴി പിന്നേം മീര ശർദിച്ചു. കുടിച്ച ചായ മുഴുവനും അതുപോലെ പുറത്ത് പോയി. അത് കാരണം ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തുമ്പോ മീര അർദ്ധ ബോധവസ്‌ഥയിലായി പോയി. അതുകൊണ്ട് മീരയെ ശ്രീഹരി കാറിൽ നിന്നും എടുത്തോണ്ട് ആണ് കാഷ്വലിറ്റിയിലേക്ക് പോയത്. ഡോക്ടർ പരിശോധനയ്ക്ക് വന്നപ്പോ ശ്രീഹരി തലേന്ന് കഴിച്ച ഭക്ഷണവും ഫുഡ്‌ പോയ്സൺ ആയത് ആണോന്ന് സംശയം ഉണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. "വൈഫ്‌ ക്യാരിഗ് ആണോ?" എല്ലാം കേട്ടിട്ട് ഡോക്ടർ ആദ്യം ചോദിച്ചത് അതാണ്. ",അല്ല ഡോക്ടർ." "ഒക്കെ... ലാസ്റ്റ് പീരിയഡ്സ് എന്നായിരുന്നു." ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു. "അത് വൈഫിനെ അറിയൂ." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. മീര പാതി മയക്കത്തിൽ ആയത് കൊണ്ട് അത് അവളോട് ചോദിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. "ആൾ പ്രെഗ്നന്റ് ഒന്നുമല്ലെങ്കി മറ്റെന്തെങ്കിലും ഇഷ്യൂ കൊണ്ടും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാം. എന്തായാലും കുറച്ചു ബ്ലഡ് ടെസ്റ്റും യൂറിൻ ടെസ്റ്റും ഒക്കെ ഞാൻ എഴുതുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ റിസൾട്ട്‌ വന്നിട്ട് നമുക്ക് നോക്കാം. ഇപ്പോ തത്കാലം ഡ്രിപ് ഇട്ട് കിടത്താം." പറഞ്ഞിട്ട് ഡോക്ടർ അടുത്ത രോഗിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അധികം വൈകാതെ മീരയും ബ്ലഡും യൂറിനുമൊക്കെ ടെസ്റ്റിന് കൊടുത്തു വിട്ടു. തുടരും

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️26 മെർലിൻ കമഴ്ന്നു കിടന്ന് പില്ലോയിൽ മുഖം ചരിച്ചു വച്ചു. " may i join with you ഏഥൻ ? " ഹസ്‌കി വോയ്‌സിൽ മെർലിൻ ചോദിച്ചു. " are you mad merlin? " തിരിച്ചാ ചോദ്യമായിരുന്നു ഏഥൻറെ മറുപടി. " come on ഏഥൻ ..... ഈ പ്രഹസനങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്ക് , let live this moment ......" " ക്ഷമയെ പരീക്ഷിക്കരുത് മെർലിൻ. ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് ഒക്കെ താൻ മറന്നു പോയതാണോ അതോ മറന്നതായി അഭിനയിക്കുന്നതാണോ? " അൽപ്പം കടുപ്പിച്ച സ്വരത്തിൽ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " മറന്നതും അല്ല അഭിനയിക്കുന്നതും അല്ല. i dont care ." മെർലിൻ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. " തനിക്ക് ഈ self respect എന്താണെന്ന് അറിയില്ലേ മെർലിൻ. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാകുന്നില്ല , എന്റെ കൂടെ രണ്ടു വർഷമായി വർക്ക് ചെയ്യുന്ന മെർലിന് ഇത്രയും stupid ആയൊരു ഫേസ് ഉണ്ടെന്ന്..... " ഏഥൻറെ സ്വരത്തിൽ നിരാശ കലർന്നിരുന്നു. മെർലിൻ പല്ലു ഞെരിച്ചു കിടന്നിടത്തു നിന്ന് എണീറ്റിരുന്നു. എന്തോ പറയാനാഞ്ഞതും ഫോൺ കട്ട് ആയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. മെർലിൻ ദേഷ്യത്തോടെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ബെഡിലേക്കെറിഞ്ഞു. " ശെയ്..... defenitly i will punish you eadhan ........ " ദേഷ്യം അടക്കാനാവാതെ മെർലിൻ പിറുപിറുത്തു. ******* അത്യാധുനിക രീതിയിൽ പണികഴിപ്പിച്ച ആ വലിയ വീടിന്റെ ബാല്കണിയിൽ നിന്നും നിരാശ തളം കെട്ടിയ മുഖത്തോടെ ഏഥൻ റൂമിലേക്ക് കയറി. ആ റൂം ഒരു ആഡംബര ഹോട്ടൽ റൂം പോലെ അതിമനോഹരമായിരുന്നു. aesthetic കളർ കോമ്പിനേഷൻ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു ചെയ്ത ഇന്റീരിയറും , റൂം ഡെക്കറേഷൻസും പെയിന്റിങ്‌സും റൂമിനെ വളരെ റിഫ്രഷിങ് ആക്കി തോന്നിപ്പിച്ചു. റൂമിൽ നേരിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം തെളിഞ്ഞു നിന്നു. പ്ലെയിൻ ആഷ് ആൻഡ് വൈറ്റ് കോമ്പിനേഷനിൽ മനോഹരമായി വിരിച്ചിട്ട വിശാലമായ ബെഡിലേക്ക് ഫോൺ വെച്ച് കൊണ്ട് ഏഥൻ ബാത്രൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. വർക്ക് ഔട്ട് കഴിഞ്ഞു നന്നായി വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നവൻ. ചുമരിനു അറ്റത്തായി ആഷ് കളർ കർട്ടൻ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഏഥൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു.അത് ഒരു കോറിഡോർ പോലെയായിരുന്നു. വലതു വശത്തായി വലിയൊരു ഗ്ലാസ് വാർഡോബ് . മുകളിലെ തട്ടിലായി പല നിറത്തിലുള്ള ഫോർമൽ ആൻഡ് ക്യാഷുൾ ഷർട്ടുകൾ വൃത്തിയിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നു. അടിയിലായി പല തരം ഷൂ , ചെരുപ്പുകൾ അങ്ങനെ പലതും. അപ്പുറത്തായി പലതരം സ്കിൻ കെയർ ആൻഡ് ഹെയർ കെയർ പ്രോഡക്ടസുകൾ. വാർഡോബിനു നടുവിലായി വലിയൊരു aesthetic mirror . കോറിഡോറിന്റെ ഇടതു വശത്തായുള്ള വാതിൽ തുറന്ന് ഏഥൻ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. അതിവിശാലമായ luxury bathroom . ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ ഗ്ലാസ്സുകൊണ്ടു മറച്ച ഷവർ സ്പേസിലേക്ക് കയറി വസ്ത്രങ്ങളൂരി ഏഥൻ കുളിച്ചു. നല്ലൊരു കുളി കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി വാർഡോബിൽ നിന്നും ഒരു ടീഷർട്ടും ട്രൗസറും ധരിച്ചു ബെഡിൽ കിടന്ന ഫോൺ എടുത്തു വീണ്ടും ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ചെന്നു. ബാൽക്കണിയിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന മരത്തിൽ പണിത വലിയ ആട്ടുകട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. മനസ്സിനൊരു സുഖം ഇല്ലാത്തതു പോലെ ഏഥനു തോന്നി. തലേ ദിവസത്തിന്റെ നല്ല ഓർമ്മകളുടെ ഹാങ്ങോവറിലായിരുന്ന എഥന് , മെർലിന്റെ കാൾ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇത്രത്തോളം തരം താഴ്ന്ന രീതിയിൽ ഒക്കെ മെർലിൻ സംസാരിക്കുമെന്ന് ഏഥനു വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അഞ്ജുവിനെ മോശമാക്കി സംസാരിച്ചപ്പോൾ പോലും അഞ്ജുവിനെ കിസ് ചെയുന്ന തന്നെ കണ്ടതിന്റെ ഷോക്ക് ആയിരിക്കാമെന്നാണ് ചിന്തിച്ചത്. ഇത് പക്ഷെ , മറ്റൊരാൾ തന്റെ മനസിലും ജീവിതത്തിലും ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുന്നവളോട് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നിയവന്. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഏഥൻ ഫോൺ എടുത്തു സമയം നോക്കി 10 അര ആയി തുടങ്ങുന്നു...... ഗാലറിയിൽ പോയി മുന്നേ എപ്പോഴോ ഡൌൺലോഡ് ചെയ്തിട്ട ഒരു സിനിമ എടുത്തു. കുറച്ചു നേരം സിനിമ നോക്കി കിടന്നെങ്കിലും ഒരു കോൺസെൻട്രേഷൻ കിട്ടുന്നില്ല. ഏഥൻ സിനിമ നിർത്തി ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്തു . കണ്ണിനു കുറുകെ ഒരു കയ്യെടുത്തു വച്ച് കിടന്നു. കണ്ണടച്ച് കിടന്നതും ഓർമകളിൽ തന്നെ ആരാധനയോടെ നോക്കുന്ന ആ മിഴികൾ ഓടി വന്നു. ഏഥൻ അറിയാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു. " എന്ത് കൊണ്ടായിരിക്കും അവൾ എന്റേതാണെന്ന് കണ്ട നിമിഷം മുതൽ തോന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്? അന്ന് ആ റെസ്റ്റോറന്റിൽ വച്ച് അവളെ കണ്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഉറപ്പായും മെർലിന് ഒരു ചാൻസ് കൊടുത്തേനെ. അവളെ കണ്ടത് മുതൽ പ്രണയം , കാമം, വാത്സല്യം, തുടങ്ങി എല്ലാ വികാരങ്ങളും മാറി മറിഞ്ഞു വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എത്ര നിയന്ത്രിക്കാൻ നോക്കിയാലും പറ്റുന്നില്ല...... എനിക്ക് വേണ്ടി പിറന്നവളാണെന്നു ഹൃദയം മുറവിളി കൂട്ടി കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു....." സ്വയം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഫോൺ എടുത്ത് കോണ്ടാക്ടിൽ " Baby Girl🤍 " എന്ന് സെർച്ച് ചെയ്തു. തെളിഞ്ഞു വന്ന നമ്പർ നോക്കി അവനൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. കാൾ അമർത്തി. ഹോസ്റ്റലിൽ ആക്കി തന്നയുടനേ സിറി തിരിച്ചു പോയി. മഴ മാറി തിരിച്ചു വരും വഴി സിറിയോട് ഏഥനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് ഓർത്തതാണ് . പക്ഷെ എന്തോ ഒന്ന് പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്ത് പറയാനാണ്. രണ്ടാഴ്ച മുന്നേ മാത്രം കണ്ടൊരു മനുഷ്യൻ ഹൃദയത്തിൽ വേരുറച്ചു പോയെന്നോ... കേട്ടാൽ അവൻ കളിയാക്കി എയറിൽ കയറ്റും. അതിലും നല്ലത് ഞായറാഴ്ചത്തെ ഔട്ടിങ് കഴിഞ്ഞു പരസ്പരം സംസാരിക്കാനുള്ളതൊക്കെ സംസാരിച്ചു എല്ലാത്തിനും ഒരു ക്ലാരിറ്റി വരുത്തിയിട്ട് സിറിയോട് പറയാം . ചെറുതായി മഴ നനഞ്ഞതു കൊണ്ട് തന്നെ റൂമിലെത്തി വിസ്തരിച്ചു ഒരു കുളി പാസാക്കി , എന്നിട്ട് ആദ്യം മീരയെ വിളിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾക്കും വ്യക്തമായ മറുപടി കൊടുക്കാനായില്ലെങ്കിലും കൺവീനസ് ആകുന്ന മറുപടി തന്നെ കൊടുത്തു. എങ്കിലും പെണ്ണിന് പിന്നേം പിന്നേം സംശയങ്ങളാണ്. അഞ്ജുവിനേ...... ചുറ്റും നടക്കുന്നതൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ല പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് മറ്റൊരാളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുന്നത് . മീരയുടെ കാൾ കഴിഞ്ഞു നേരെ ഐഷുവിനെ വിളിച്ചു . ട്രിപ്പ് പോയി തളർന്നു പോയിട്ടുണ്ട് ഐഷു. എന്നിട്ടും തനിക്ക് പറയാനുള്ളതെല്ലാം കേട്ടിരുന്നു. ഇനി നിൻെറ ഡോക്ടറെ സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നോ എന്നും പറഞ്ഞു ഒരു താങ്ങും കൂടെ തന്നിട്ടാണ് ആ കുരിപ്പ് കാൾ അവസാനിപ്പിച്ചത്. ഈറൻ മുടി ബെഡിനു വെളിയിലേക്കിട്ടു പില്ലോയിൽ തല വച്ച് അഞ്ചു കിടന്നു. ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട് , പക്ഷെ തോന്നുന്നില്ല. എന്തൊക്കെയോ ഒരു നെഗറ്റീവ് ഫീൽ. മൊത്തത്തിൽ മനസ്സ് നല്ല ഡിസ്റ്റർബേഡ് ആയ പോലെ. വീട്ടിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും വിളിച്ചിട്ട് നാലു ദിവസമായി. ചത്തോ ജീവനോടെ ഉണ്ടോന്ന് പോലും ആർക്കും അറിയണ്ട . ചിലപ്പോൾ കഴിഞ്ഞ സൺ‌ഡേ നടന്നതെല്ലാം മഹേഷ് പോയി പറഞ്ഞു കാണും. പറയട്ടെ... രണ്ടു കിട്ടിയത് എല്ലാവരും അറിയട്ടെ.. അല്ല പിന്നെ. ഇന്ന് കണ്ട മാർട്ടിന്റെ കാർ മറ്റൊരു നെഗറ്റീവ്. എന്നാലും എന്തിനായിരിക്കും അയാൾ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്തത്...... ആവോ ..... ആർക്കറിയാം.... ഞാൻ എന്തായാലും അയാളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പോയിട്ടില്ല............ സത്യത്തിൽ എന്റെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ എന്തൊരു മുടിഞ്ഞ ലുക്ക് ആണല്ലേ..... a perfect man ...... ഒരു 6 അടി പൊക്കമെങ്കിലും കാണും. കെട്ടിപിടിപ്പിക്കുമ്പോ ആളുടെ കഴുത്തിൽ അല്ലെ എന്റെ മുഖം വരുന്നത്. ട്രിം ചെയ്ത താടിയും മീശയും ആയതു കൊണ്ട് ആ പെർഫെക്റ്റ് jawline എടുത്തു കാണാം. വെട്ടി ഒതുക്കിയ തിക്ക് ഹെയറും, ചെറിയ കണ്ണും. പക്കാ ജിം ബോഡിയും .... ന്റെ കൃഷ്‌ണ..... അയാളെ ഏതേലും അച്ചിലിട്ട് എങ്ങാനും വാർത്തതാണോ? എന്തൊരു ഭംഗിയാ..... ഓടി ചെന്ന് ആ ശരീരത്തിൽ എവിടേലും ഒളിച്ചിരിക്കാൻ തോന്നി പോവും. ഏതൊക്കെയോ വഴി ചിന്തകളെ ഒഴുക്കി വിട്ട് അവസാനം ഏഥനെ കുറിച്ചോർത്തു കിടക്കെ ചെറിയൊരു ആലസ്യത്തോടെ അവളിൽ ഉറക്കം വന്നു തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് ആ ഉറക്കത്തെ തടസപ്പെടുത്തി അഞ്ജുവിന്റെ ഫോൺ ഉറക്കെ ശബ്‌ദിച്ചു. ഞെട്ടലോടെയവൾ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. "MY DOCTOR❤️" സ്വപ്‌നം കാണുകയാണോ എന്നോർത്തു അവൾ കണ്ണുകൾ രണ്ടും തിരുമ്മി ഒന്ന് കൂടി ഫോണിലേക്ക് നോക്കി,. സ്വപനമല്ല , സത്യം.................. തേടി വന്ന ഉറക്കത്തിന്റെ ഒരു നിഴൽ പോലും ഇല്ലാത്തവിധം അതെങ്ങോട്ടേക്കോ ഓടി പോയി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ കാൾ എടുത്തു. ഫോൺ പതുക്കെ ചെവിയോട് ചേർത്തു വച്ചു. " baby girl..........." പൗരുഷം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ആർദ്രമായവൻ വിളിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ ദേഹം കുളിരുകോരി. " can you hear me baby girl ? " അവൾ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെന്നു കണ്ടതും ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " എന്താ വിളിച്ചേ....? " അഞ്ജുവിൽ നിന്നും നേർത്തൊരു ശബ്‌ദം. " baby girl...." കൊലുന്നനെ ചിരിക്കുന്ന അഞ്ജുവിന്റെ ശബ്‌ദം അവനു കേൾക്കാമായിരുന്നു. " cringe ആയി പോയോ? " " എല്ലാം cringe ആണ് ഡോക്ടറെ.....അത് സ്വയം അനുഭവിക്കപ്പെടും വരെ...." . അത് പറയുമ്പോൾ അഞ്ജുവിന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു തക്കാളി പോലെ ആയി മാറിയിരുന്നു . " do you like it ? " "hmm......... it's cute ..." ജാള്യത മറച്ചു അഞ്ചു പറഞ്ഞു. " yes , you are so cute "  " just stop this flirting " വലതു കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി നാണത്തോടവൾ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു... അവൾക്കുള്ളിലെ തിളച്ചു മറിയുന്ന ചൂടിലേക്ക് ആലിപ്പഴം പോലെയത് വീണ് കുളിർന്നു. അഞ്ചു ചെറുതായൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു. " ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ? " ഏഥൻ ചോദിച്ചു . " കഴിച്ചു." " മരുന്നോ?" " അതും കഴിച്ചു...." " good girl ............" പുഞ്ചിരിയോടെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു. " അവിടെയോ ....? " അഞ്ചു പതുക്കെ ചോദിച്ചു, അവൾക്കുള്ളിലെ വെപ്രാളം പരമാവധി അവൾ അടക്കി നിർത്തി. " എവിടെ? " കുസൃതിയോടെ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അഞ്ചു നഖം കടിച്ചു. " അല്ല... ഡോക്ടർ കഴിച്ചോന്ന്? " " ഇല്ലെന്നേ..... ഇപ്പൊ വർക്ഔട്ട് കഴിഞ്ഞു കുളിച്ചു വന്നുള്ളൂ. കഴിക്കണം..." " ഈ നേരത്താണോ വർക്ഔട്ട് ? " സംശയത്തോടെ പുരികം ചുളിച്ചവൾ ചോദിച്ചു. " മിക്കവാറും രാവിലെ ആയിരിക്കും. രാവിലെ ടൈം കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ രാത്രി. എപ്പോഴായാലും വേണ്ടിയില്ല , ദിവസവും വർക്ഔട്ട് ചെയ്യും അതൊരു ശീലമാണ്...." "ഹ്മ്മ്....." നമ്പർ എവിടുന്ന് കിട്ടി എന്ന് ചോദിക്കാൻ തുനിഞെങ്കിലും ചോദിച്ചില്ല. കാരണം അവൾ ഊഹിച്ചെടുത്തു. രോഗിയുടെ നമ്പർ കിട്ടാൻ ഡോക്ടർക്ക് വല്യ ബുദ്ധിമുട്ട് കാണില്ലല്ലോ..... " ഉറങ്ങാനായില്ലേ..?" ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " കിടക്കുകയായിരുന്നു...." " എങ്കിൽ ഇനി ഉറങ്ങിക്കോ..... " ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അഞ്ജുവിനു വല്ലാത്ത നിരാശ പോലെ. " ഇത് പറയാനാണോ വിളിച്ചത്..." ആ നിരാശയോടെ തന്നെയവൾ ചോദിച്ചു. " അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ...... മനസിനൊട്ടും സമാധാനമില്ലായിരുന്നു . ആ നേരം ഈ ശബ്‍ദം കേട്ടാൽ കുറച്ചു ആശ്വാസമായിരിക്കും എന്ന് തോന്നി. അതാണ് രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു വിളിച്ചു നോക്കിയത്." ഏഥൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. " എന്നിട്ടിപ്പോ സമാധാനം കിട്ടിയോ? " " കിട്ടിയെന്നു തോനുന്നു...." ആട്ടുകട്ടിലിൽ എണീറ്റിരുന്ന് ബാൽക്കണിയിലൂടെ പുറത്തു കാണുന്ന ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഏഥൻ പറഞ്ഞു. " എന്തായിരുന്നു ആ സമാധാനകേട്? " അഞ്ജുവിന്റെ സംശയം കേട്ടതും ഏഥൻ നാവു കടിച്ചു. മെർലിൻ കുളിക്കാൻ കൂടെ പോരട്ടേന്ന് ചോദിച്ചിട്ടാണെന്ന് ഈ കുഞ്ഞി പെണ്ണിനോട് എങ്ങനെ പറയും എന്നോർത്ത് ഏഥനു ചെറിയൊരു ടെൻഷൻ തോന്നി . " അതിപ്പോ ..... കള്ളം പറയാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ ബേബി ....." നിസ്സഹായതയോടെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു. അഞ്ചു അന്തംവിട്ടിരുന്നു, ഏഥൻ മെർലിൻ വിളിച്ച കാര്യം അഞ്ജുവിനോട് വിശദമായി തന്നെ പറഞ്ഞു. കാലിനടിയിൽ നിന്നും എന്തോ പുകഞ്ഞു പൊങ്ങും പോലവൾക് തോന്നി. പ്രിയപെട്ടതിനെ തട്ടിയെടുക്കാൻ നോക്കുന്ന രാക്ഷസിയെ പോലെ ആയിരുന്നു അഞ്ജുവിന്റെ മനസ്സിലപ്പോൾ മെർലിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നത്. അവൾ പല്ലിറുമ്മി . "ദേ.... മനുഷ്യ....ഇത്രേം കാലം നിങ്ങൾ എങ്ങനെയോ ആയിരുന്നോട്ടെ ഇനി അങ്ങോട്ട് കണ്ട പെണുങ്ങൾ ഒലിപ്പിച്ചു വന്നാൽ അതും കേട്ടോണ്ട് നിന്നേക്കരുത്. ഈ പ്രോപ്പർട്ടിക്ക് ഓണർ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞേക്ക്.....പിന്നെ , പറഞ്ഞിട്ടും മനസിലാവാത്ത ആ മാഡത്തിനെ ഞാൻ ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ച് കിടത്തുന്നുണ്ട്...." അഞ്ജുവിന്റെ സംസാരത്തിൽ ഏഥൻ ഞെട്ടി കണ്ണുമിഴിച്ചിരുന്നു. ഇത്രയും നേരം അത്രത്തോളം പതുക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്ന പെണ്ണാണീ  പറയുന്നതെന്ന് ഏഥനു വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം തോന്നി. അൽപ്പ നേരം കഴിഞ്ഞതും ഏഥന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അപ്പോഴും അഞ്ചു എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " baby girl............." ഏഥൻ ആ കുറുമ്പിയെ അടക്കാനുള്ള അടവെടുത്തു. ആ വിളി കേട്ടതും അഞ്ജുവിന്റെ ശബ്‌ദം നിലച്ചു. "i'm all yours baby girl, only yours ............" പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ സ്വകാര്യ പോലെയവൻ പറഞ്ഞു. അഞ്ജുവിന്റെ ദേഹം കുളിർന്നു പോയി. " i know , without any reason you are mine eadhan ... only mine......" അവരറിയുന്നില്ലല്ലോ ഇനി പിരിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ പോലും പറ്റാത്ത വിധം കൂടി ചേരാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ് തങ്ങൾ രണ്ടു പേരുമെന്ന്,.......... തുടരും............. അത്യാവശ്യം cringe വാരി എറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്....😁😁😁😁 എന്നെ തപ്പണ്ട ഞാൻ നാട് വിട്ടു.😉