📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _99 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഗർഭിണിയോ.. തലക്കടി കിട്ടിയ പോലെ സുഗന്ധി പകച്ചുനിന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചുന്തി.. ഗായത്രിയുടെയും അവസ്ഥ അത് തന്നെ.. വിങ്ങി വിറച്ചു കൊണ്ടവൾ കുറച്ചു മാറി കല്ലു മോളെ മടിയിൽ വെച്ച് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ നേരെ വീണു. അതോടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾക്കറിയില്ലെന്നോ..." ഡോക്ടർ വീണ്ടും പരിഹാസത്തോടെ സുഗന്ധിയെ നോക്കി. "അവൾക്കിപ്പോ..." ഗായത്രി വിക്കി കൊണ്ട് ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു. വന്നിട്ടിപ്പോ തന്നെ അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. കൊണ്ട് വന്നതേ ഭവ്യയെ ഐ സി യൂ വിലേക്ക് മാറ്റിയതാണ്. പിന്നെയൊരു വിവരവുമില്ല. "ക്രിട്ടികൽ സ്റ്റെജിൽ തന്നെയാണ്. തിരിച്ചു കിട്ടുമെന്ന് യാതൊരു ഉറപ്പും ഞങ്ങൾ പറയുന്നില്ല.. ഒന്നാമത്തെ ഇവിടെ എത്തുമ്പോൾ ലേറ്റാണ്.. വളരെ ലേറ്റ്.. ജീവന്റെ ചെറിയൊരു തുടിപ്പ് മാത്രം ബാക്കിയൊള്ളു. ആള് ക്യാരിയിങ് കൂടി ആയത് അൽപ്പം കൂടി റിസ്ക് തന്നെയാണ്. എന്തായാലും ഇതെരു കുഴപ്പം പിടിച്ച കേസാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു. ഞങ്ങൾ പോലീസിൽ ഇൻഫോം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. അതും ഞങ്ങളുടെ ഡ്യൂട്ടി തന്നെയാണ്. പ്രതേകിച്ചു ഒന്നും ഇപ്പൊ പറയാൻ കഴിയില്ല. ഞങ്ങളുട കഴിവിന്റെ പരമാവധി ഇപ്പൊ ശ്രമിച്ചു നോക്കും. പിന്നെയൊക്കെ ആ കുട്ടിയുടെ ഭാഗ്യം പോലെ.." അൽപ്പം പോലും അയവില്ലാതെ സുഗന്ധിയോടും ഗായത്രിയോടും കർശനമായി അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോക്ടർ അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറി പോകുമ്പോൾ.. വീണ്ടും ആ ടെൻഷനും ദേഷ്യമെല്ലാം ഗായത്രിയുടെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞു കൊണ്ട് സുഗന്ധി തന്റെ കഴിവ് കേട് മറച്ചു. അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു ആ ഡോക്ടറുടെ പരിഹാസം. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ തല കുനിച്ചു നിന്നു ഭവ്യക്കും മുന്നേ താനൊന്ന് മരിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നായിരുന്നു ഉള്ളു മുഴുവനും. അവളിനി തിരികെ വരാൻ യാതൊരു സാധ്യതയുമില്ല. പോരാത്തതിന് പോലീസ്..കേസ്. ഇതൊക്കെയും ഭയന്നത് തന്നെ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു. അവൾക്കതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്ത ഭയമായിരുന്നു. ഇനി ഇതിന്റെ പിറകെ എന്ത് നൂലാ മാല വന്നാലും അതെല്ലാം സുഗന്ധിയും വിഷ്ണുവും കൂടി തന്റെ തലയിലെക്കിട്ട് തരുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം. സുഗന്ധി നിർത്താതെ ചിലച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവളുടെ നോട്ടം വീണ്ടും അച്ഛനിരിക്കുന്നയിടത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു. എന്നെയൊന്നു രക്ഷിക്കുമോ എന്നൊരു ദയനീയ നോട്ടം. അൽപ്പനേരം കൂടി അങ്ങനെ ഇരുന്നെങ്കിലും പതിയെ കല്ലു മോളെ കൂടി കൈ പിടിച്ചിറക്കി കൊണ്ട് രാജ ശേഖർ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവർക്ക് നേരെ ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ഗായത്രി കൂടുതൽ ഭയത്തോടെ ചുവരിൽ ചാരി. ഇവർക്ക് മുന്നിൽ ഇനി വീണ്ടും തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ടയാൾ പോകുകയാണോ എന്നൊരു ഭയമായിരുന്നു അപ്പോൾ മുതൽ അവളിൽ. അന്നാ കാറിൽ കണ്ട നിമിഷം.. ആളറിയാതെ നിർത്തി പോയതാവും. അച്ഛൻ ഒരിക്കലും ഭവ്യയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കാൻ തനിക്കൊപ്പം വരില്ലെന്ന് ഉറപ്പോടെ തന്നെ പിന്നിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ... ഏറെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് കാർ റോഡിനോരം ചേർത്ത് വലിഞ്ഞു മുരുകിയ മുഖത്തോടെ ഇറങ്ങി വന്നു. അപ്പോൾ തൊട്ട്... ഭവ്യയെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത് വരെയും ഒരക്ഷരം കൊണ്ട് പോലും അയാൾ ഗായത്രിയോട് മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ കല്ലു മോളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ ഇരിപ്പ്. അച്ഛനെന്നാ നിലയിൽ അതവൾക്ക് നൽകിയ സുരക്ഷ.. അത് കുറച്ചൊന്നുമല്ല. ഗായത്രി അവളിൽ തന്നെ തന്നെയാണ് കണ്ടത്. ആ വിരൽ തുമ്പിൽ തൂങ്ങി നടന്നിരുന്നതോകെയും അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. "ഇതൊരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്.. മിണ്ടാതിരിക്കേണ്ടി വരും.. ഇവിടെ അങ്ങനെ ചില നിയമങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്..അത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവർ ആക്ഷൻ എടുക്കും. അത് പിന്നെ പണിയാകും.." ഗൗരവത്തോടെ. അങ്ങേയറ്റം ഗൗരവത്തോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ.. അത് തനിക്ക് കൂടി രക്ഷ നേടി തരികയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് ഗായത്രി കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടയാളെ നോക്കി. "ഞാൻ.. കുഞ്ഞിന് കഴിക്കാൻ വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ട് വരാം.." വീണ്ടും ഗായത്രിയെ നോക്കാതെ.. എന്നാൽ അവളോടെന്ന പോലെ പറഞ്ഞിട്ടയാൾ കല്ലു മോളുടെ കൈ പിടിച്ചങ്‌ നടന്നു പോയി.. 💥💥 മോളെ... അശോകൻ ഭയത്തോടെ ആശങ്കയോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ മുന്നോട്ട് മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്നാ കാർത്തു അത് കേട്ടോ എന്ന് പോലും അയാൾക് സംശയമുണ്ട്. അത്രക്കും സ്പീഡിലാണ് അവളാ കാർ ഓടിക്കുന്നത്. പിൻ സീറ്റിൽ അശോകന്റെ മടിയിൽ തല വെച്ച് കണ്ണടച്ച് കിടപ്പുണ്ട് കാശി. "സൂക്ഷിച്ചു പോ മോളെ..." ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ കാറോടിക്കുന്ന മകളോട് അശോകൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അവൾ പക്ഷേ അവിടെ ഒന്നുമല്ല. ഒരു നിമിഷമെങ്കിൽ ഒരു നിമിഷം... നേരത്തേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി കിട്ടണം എന്ന് മാത്രമാണ് ഉള്ളിൽ. ബോധമില്ലാതെ കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കാശിയെ അവളും അശോകനും കൂടി വലിച്ചിഴച്ചെന്നാ പോലെ വല്ല വിധേനയും കാറിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ ഷോൾ വലിച്ചു കീറി അവന്റെ നെറ്റിയിൽ മുറുക്കി കെട്ടി വെച്ചിട്ടും നിലക്കാത്ത രക്തവാർച്ച.. അതവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. അത് അത്യാതികം അപകടമാണെന്ന് അവൾക്കാരും പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.. കരഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ വിളിച്ചും പറഞ്ഞും അവളെ ഓരോ നിമിഷവും കാണുമ്പോൾ.. മഹേഷ് പറഞ്ഞു തീർത്ത ഓരോ വാക്കും ഓർക്കുമ്പോൾ.. അപ്പോഴൊക്കെയും അശോകന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു നോവ് നിറയും.. കുറച്ചു നേരത്തെ പകപ്പിന് ശേഷം മാത്രം. അവളിലെ പ്രണയിനിക്കൊപ്പം തന്നെ ഡോക്ടർ കൂടി രംഗത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. ഏത് വിധേനയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കണം എന്നത് മാത്രമായി മാറി ചിന്ത. അസ്ഥികൾ ഒടിഞ്ഞു നുറുങ്ങി പോകുന്ന വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു അശോകന്. നിവർന്നു നേരെ നിൽക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല. പക്ഷേ എന്നിട്ടും.. കാർത്തുവിനൊപ്പം കാശിയെ പിടിച്ചുയർത്തി ആ കാറിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് എങ്ങനെയാണെന്ന് അയാൾക്കപ്പോഴും അറിയില്ല. ദൈവം കഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും ധൈര്യവും മനസ്സുറപ്പും വേണ്ടത് ഒരു ഡോക്ടർക്കാണ് പെണ്ണേ..നീയിങ്ങനെ തൊട്ടാ വാടി ആയാലോ.." ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണ് നിറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന് കാശി പറഞ്ഞതോർമ്മ വരും. അതോടെ വാശിയോടെ അവളാ നിറഞ്ഞു തുവൂവുന്ന കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കളയും.. അവന്റെ കയ്യിലെന്ന പോലെ വീണ്ടുമാ സ്റ്റിയറിങ്കിൽ കൈകൾ മുറുകും.. കാലുകൾ ആക്സിലേറ്ററിൽ അമരും.. പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ആദ്യം കണ്ട ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാർ ഓടിച്ചു കയറ്റി കൊണ്ടവൾ ചാടിയിറങ്ങി. അവളിലെ രൂപവും ഭാവവും കണ്ടിട്ടാണ് അവിടെ ഉള്ളവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം. എന്നാലോ.. അവളതോന്നും അറിയുന്നില്ല.. കാണുന്നില്ല. ആ ചിന്തയിൽ അതിനകത്തുള്ള അവനൊരുവൻ മാത്രമായിരുന്നു..അവനില്ലാതെ വയ്യെന്നുള്ള ഭയമായിരുന്നു.. 💥💥 കാര്യങ്ങൾ താൻ വിചാരിച്ചത് പോലെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നുണ്ട് എന്നുള്ള തൃപ്തിയോടെയാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ കാർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നു നിർത്തിയത്. ഉത്സാഹത്തോടെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ ചെന്നവൻ.. അങ്ങോട്ട് കയറും മുന്നേ മുഖത്ത് അതി കഠിനമായ വേദനയുള്ളത് പോലെ.. "ഭവ്യയുടെ..." ഡോക്ടർ അവനെ നോക്കി. "ഏട്ടൻ.." അവന്റെ വാക്കുകൾ പോലും ഇടറി പോയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ പേരും ജോലിയുമെല്ലാം ഡോക്ടർ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. "ഭവ്യയും താനും തമ്മിലെങ്ങനെ..?" ഒരു തുടക്കത്തിന് വേണ്ടി എന്നത് പോലെ ഡോക്ടർ ചോദിച്ചു. ഉത്തരങ്ങളെല്ലാം മുൻകൂട്ടി കണ്ട് വെച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ യാതൊരു പതർച്ചയുമില്ലാതെ അവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ അനിയത്തിയെ കുറിച്ച് വാചാലയായി. "അവൾക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്.." മരിച്ചു പോയെന്ന് തന്നെയല്ലുറപ്പിച്ചു കൊണ്ടുള്ള അവന്റെ ആ ചോദ്യം. "അതികഠിനമായ ഏതോ മരുന്നിന്റെ ഡോസ്. അതും ഒരാളുടെ ജീവന് ഭീക്ഷണി ആവുന്നതിലും എത്രയോ ഇരട്ടി.. ആളുടെ ജീവൻ തിരികെ കിട്ടിയ അത് ഭാഗ്യം. അത്രയുമേ ഇപ്പൊ പറയാനൊള്ളൂ.. അഥവാ ഇനി എണീറ്റാൽ തന്നെയും.. പഴയ പോലൊരു ലൈഫ്. അതൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്." ഡോക്ടർ തുറന്നു പറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ ആഹ്ലാദത്തെ അടക്കി പിടിക്കാൻ വിഷ്ണു ഭയങ്കരമായി ശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷേ.. അതിനേക്കാൾ പ്രശ്നം.. ആ കുട്ടി പ്രഗ്നന്റാണ് " ഡോക്ടർ അത് പറയുമ്പോൾ വിഷ്ണു അയാളെ ഞെട്ടി കൊണ്ട് നോക്കി. "അത്... അത്.." അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും നേരിയ സംശയം പോലുമില്ലാത്ത അവൻ ശെരിക്കും പകച്ചുപോയി. ബിബിന്റെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിലേക്കോടി എത്തി.. "എന്തായാലും ഇതങ്ങനെ വെറുമൊരു കേസല്ല. എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളത് പോലെ ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞങ്ങളിത് പോലീസിൽ ഇൻഫോം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.അവരിപ്പോ വന്നേക്കും.." ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ. അതിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. അതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണെന്ന് അപ്പഴവൻ അറിഞ്ഞതുമില്ല.. 💥💥 അവൻ.. അവനെവിടെ.. " ഓടി കിതച്ചു വന്ന ശിവ കാർത്തുവിനെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടാ ഐ സി യൂ വിന്റെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി.. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഭാവം.. ശിവ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി. ഡോക്ടർ.. എന്താ പറഞ്ഞത് കുഞ്ഞാറ്റെ .' ആ മനസ്സറിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവൾക്കരികിലേക്കിരുന്നു. "ഒന്നും.. ഒന്നും പറയാൻ ആയില്ലെന്ന്.. രക്തം കുറെ പോയിട്ടുണ്ട്.. പിന്നെ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവും.." അടഞ്ഞത് പോലുള്ള ആ സ്വരം. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുക്കുന്നു. "അവനൊന്നും വരില്ല... ഒന്നും.." അവൾക്കൊപ്പം ധൈര്യം കൊടുക്കുന്ന പോലെ അവൻ അവനെ കൂടി ആശ്വാസിപ്പിക്കുകയാണ്.. "അശോകേട്ടൻ..." അവനവളെ നോക്കി. റൂം നമ്പർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തവൾ വീണ്ടും അതേ ഇരുപ്പ് തന്നെയാണ്. ആളെ അവിടെ തന്നെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. തുളസിയും പിന്നെ ബന്ധുക്കൾ ആരൊക്കെയോ ആ അരികിലുണ്ട്. കാർത്തു മാത്രം വന്നത് മുതൽ.. കാശിയെ അകത്തേക്ക് കയറ്റിയത് മുതൽ അവിടെ നിന്നൊന്ന് മാറിയിട്ട് പോലുമില്ല. കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവളുടെ നോട്ടം അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ വാതിലിനു നേരെയാണ്. ശിവക്ക് പിന്നൊന്നും പറയാനും തോന്നുന്നില്ല.. അത്രയും തകർന്ന് കൊണ്ടുള്ള...ആ ഇരുപ്പ്. അതിനി നേരെയാവാൻ അവനെ കാണണം. അവനൊന്നു മിണ്ടണം.. അവരുടെ പ്രണയം വീണ്ടും പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കണം.. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ശിവ എഴുന്നേറ്റു.. തുടരും.. തിരക്കെന്ന് പറയുമ്പോ... അതെങ്ങനെ പറയണം ന്ന് പോലും എനിക്കറിയുന്നില്ല. അത്രയും പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയിലാണ് ഞാൻ.🥴 അതിനിടയിൽ എഴുതി ഉണ്ടാക്കിയതാ. എത്രത്തോളം നന്നായി എന്നറിയില്ല.. രണ്ടൂസം കൂടിയൊന്ന് ക്ഷമിക്കണെ 🥰 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif❣️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

Part 74 " ഇല്ല മാഷേ... ഇനിയും വയ്യ അങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ. ഇപ്പൊ താൽക്കാലികം ആയിട്ട് മുരളീധരൻ മുതലാളിയുടെ കീഴിൽ ആണ്, എന്തെങ്കിലും ചെറിയ ചെറിയ ആവിശ്യം വരുമ്പോൾ മുതലാളി വിളിക്കും അപ്പൊ എന്തെങ്കിലും കൂലി ആയിട്ട് തരും ഇപ്പൊ അങ്ങന കഴിഞ്ഞ് പോന്നേ. ജോലി സ്ഥിരം ആയില്ല മില്ലിലോ മറ്റോ ഒഴിവ് വന്ന മുതലാളി തരപ്പെടുത്തി തരാം എന്ന പറഞ്ഞെ. " : കണ്ണൻ അദ്ദേഹത്തെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എന്നാൽ തീർത്തും വിശ്വാസയോജ്യമായി കാര്യം കേട്ടത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണോന്ന് വിടർന്നു. ഒപ്പം ഇത് വരെ പുകഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരുന്ന മനസ്സിൽ മഞ്ഞ് വീണ സുഖവും അദ്ദേഹം അനുഭവപ്പെട്ടു. കാരണം ഗൗരി അദ്ദേഹത്തിന് അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആണ് ആ അവളുടെ ജീവിതം അദ്ദേഹത്തെ  ഈ കുറഞ്ഞ നിമിഷം കൊണ്ട് അത്രയും ആശങ്കയിൽ ആഴ്ത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ കണ്ണൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായ ആശ്വാസം ചെറുതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. " അതെന്തായാലും നന്നായി ഇത്രയും നേരം ഈ ഒരു ആശങ്ക ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വീർപ്പ് മുട്ടുവായിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഗൗരി എനിക്ക് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി എന്നതിന് ഉപരി ഈ ആരും ഇല്ലാത്തവൻ എല്ലാം ആണ്. ഇന്നലെ നിങ്ങളുടെ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ മുതലുള്ള പിടപ്പാണ് ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴാ മനസ്സിന് കുറച്ചെങ്കിലും ആശ്വാസം ആയത്. പിന്നെ ജോലിയെ കുറിച്ച് ഇനി പേടിക്കണ്ട മുതലാളിയും ആളൊരു നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ ആണ്, സഹായം ചോദിച്ച് വരുന്നവരെ ആരെയും വെറും കൈയ്യോടെ അദ്ദേഹം മടക്കി അയക്കാറില്ല. ഇവിടെ മഹാദേവന്റെ അമ്പലം ഇല്ലേ, അവിടെ വലിയ ഉത്സവം ആണ് ഈ നാട് ഒട്ടാകെ ജാതിമത ഭേദം ഇല്ലാതെ ആഘോഷിക്കുന്ന ഉത്സവം, പൂജയും മറ്റുമായി അഞ്ചു ദിവസം നീണ്ട് നിൽക്കുന്ന ഉത്സവം. ആ ചിലവിന്റെ ഒക്കെ നേർ പകുതി സ്പോൺസർ മുതലാളി തന്നെയാ. ഉത്സവത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം ആണ് നൃത്തവും, സംഗീതവും, വെസ്റ്റേൺ ഡാൻസും പാട്ടും മറ്റും അത് മൊത്തം സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് മുതലാളി തന്നെയാ. അവർക്ക് വേണ്ടുന്ന കോസ്റ്റുമും മറ്റും എല്ലാം അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നതും. അത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് ഗൗരിക്ക് ഉത്സവത്തിന് നൃത്തം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്. നൃത്തതിന് വേണ്ടുന്ന അവളുടെ ചിലവ് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം എന്ന് പറഞ്ഞാലും സരസ്വതി സമ്മതിക്കില്ല ഇത് പിന്നെ മുതലാളിയെ പിണക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ സമ്മതം മൂളുന്നു എന്ന് മാത്രം. " : അദ്ദേഹം ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. എല്ലാം വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട് നിൽകുവായിരുന്നു കണ്ണൻ. ഒക്കെ കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ പിരുകം ഒരു സംശയത്തോടെ ചുളിഞ്ഞു. " ഇപ്പോഴും സംസാരം ആണോ രണ്ട് പേരും, മതി സംസാരിച്ചത് രണ്ട് പേരും വാ ഇനി കഴിച്ചിട്ട് ആവാം ബാക്കി ഒക്കെ ഞാൻ എല്ലാം വെച്ചിട്ടുണ്ട് " : ഗൗരി അവരുടെ രണ്ട് പേരുടെയും അടുത്തേക്ക് വന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവർ സംസാരം അവിടെ നിർത്തി അവൾക്ക് ഒപ്പം നടന്നു. മുന്നിൽ സംസാരിച്ച് പോകുന്നവരിൽ ആണ് കണ്ണന്റെ നോട്ടം എങ്കിലും അവന്റെ ചിന്ത മറ്റ് എവിടെയോ ആയിരുന്നു. ഒപ്പം ' എന്തിന്...? ' എന്നൊരു ചോദ്യവും അവന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. ********** " മോളെ നീയും കൂടി ഇരിക്ക് എല്ലാം ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ. " : മാഷ് തനിക്കും കണ്ണനും വിളമ്പി തന്നിട്ട് മാറി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരം ആണ് കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നവനെ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്. ഒപ്പം അവന്റെ നോട്ടം മാറി നിൽക്കുന്നവളിലേക്കും എത്തി. അവിടെ നിന്ന് പരുങ്ങുന്നവളെ കണ്ടതും അവനും ഒപ്പം ഇരുന്ന് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും നിന്ന് പരുങ്ങുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ അവളെ കണ്ണ് ചുരുക്കി നോക്കി. പരുങ്ങലോടെ ഇടക്ക് ഇടക്ക് നോട്ടം തന്റെ കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന കയ്യിലേക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് അവന് കാര്യം മനസ്സിലായത്. മാഷ് ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ തനിക്ക് അവൾ അല്ലെ ഭക്ഷണം വാരി തരുന്നത്, ഇപ്പൊ മാഷ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ തന്റെ മറുപടിക്കായി ഉള്ള പരുങ്ങലാണ് അവന് മനസ്സിലായി. " ഒരു സ്പൂൺ എടുത്തിട്ട് വാ, എന്നിട്ട് ഇരിക്ക് എല്ലാർക്കും ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കാം " : കണ്ണൻ അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിനൊന്ന് തലയാട്ടി കൊണ്ട് സ്പൂൺ എടുക്കാനായി അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവൾ പോയെന്ന് കണ്ടതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. മാഷിനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മറന്നില്ലല്ലോ എന്നും അവൻ ഒരു തമാശ പോലെ ഓർത്തു. ************************************* " ചേച്ചി ദാ ഈ കുട്ടിയെ അറിയുമോ...? നൃത്തം ഒക്കെ ചെയ്യുന്നതാണ് " : മനു കയ്യിലെ ഫോൺ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീയിക്ക് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് തിരക്കി. പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഒകെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ പോലും പോകാതെ ഗൗരി കാണുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ അവളുടെ നാട്ടിലേക്ക് എത്തിയതാണ് വരുണും കൂട്ടരും. ഇന്നലെ രാത്രിയോടെ ആയി അവർ ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ. രാത്രി ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ടൗണിൽ ഒരു ഹോട്ടലിൽ തങ്ങിയിട്ട് രാവിലെ ഗൗരിയെ അന്വേഷിച്ച് ഇറങ്ങിയതാണ് നാല് പേരും എന്നാൽ ഇവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഉച്ച ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് അമ്പലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതാണ് അവിടെ ആരോടെങ്കിലും അവളെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചാൽ വിവരം കിട്ടാതെ ഇരിക്കില്ല എന്ന് മനുവാണ് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞതേ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അമ്പല പരിസരത്ത് ഒന്നും ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പോയിട്ട് പിന്നെ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും വരുൺ അതിന് ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു. ഇന്ന് തന്നെ ഇതിനൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് മാത്രമേ ഇവിടുന്ന് തിരിക്കുന്നുള്ളു എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോഴാണ് അമ്പലപരിസരത്ത് തന്നെയുള്ള വീട്ടിലേക്ക് ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് കേറുന്നത് അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. വേഷത്തിൽ നിന്ന് അത് ഒരു നഴ്‌സ്‌ ആണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി അങ്ങനെ അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നതാണ് അവർ നാല് പേരും. " ഇത് ഗൗരി അല്ലെ...? " : അവർ ഫോണിൽ കാണുന്ന ഫോട്ടോയിൽ ഒന്ന് നോക്കി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ചെറുപ്പകാരോട് ചോദിച്ചു. " ഹാ അതേ നിങ്ങൾക്ക് അറിയുമോ ഗൗരിയെ....? ഇവളുടെ വീട് എവിടാ എന്ന് ഒന്ന് പറഞ്ഞ് തരുമോ...? " : നഴ്സിന്റെ മറുപടി കേട്ടതും മനു അതിനുള്ള മറുപടി കൊടുക്കുന്നതിന് മുന്നേ വരുൺ തിരക്കി. " പിന്നെ അറിയുമോ എന്നോ ഗൗരി അല്ലെ ഇപ്പൊ ഈ നാട്ടിലെ താരം. അല്ല നിങ്ങൾ ഒക്കെ ആരാ മുൻപ് ഇവിടെ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ...? " : ആദ്യം ഒരു പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞ് പിന്നെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ചെറുപ്പകാരെ അടിമുടി നോക്കി കൊണ്ട് അവർ തിരക്കി. " ഞങ്ങൾ.... ഞങ്ങൾ കുറച്ച് ദൂരെന്ന. ഗൗരിയെ ഒന്ന് കാണാൻ ആയി വന്നതാ ഒരു പ്രോഗ്രാമിന് വേണ്ടി ആയിരുന്നു. ഗൗരി നന്നായി നൃത്തം ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന കുട്ടി അല്ലെ. " : എന്ത് പറയും എന്ന് അറിയാതെ നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ട് ഒന്ന് പരുങ്ങി കൊണ്ട് സച്ചു അവർക്കുള്ള മറുപടി നൽകി. " ഓ അവളെ ആട്ടത്തിന് വിളിക്കാൻ വന്നെയാണോ... ഇനി അതിന്റെ കുറവേ ഉള്ളു. അയ്യോ ഇനി അത് നടക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല പിള്ളേരെ " : ആദ്യം സ്വയം പുച്ഛത്തോടെ പിറുപിറുത്ത് പിന്നെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവർക്കുള്ള മറുപടി നൽകി. ഗൗരി നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സച്ചുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടിട്ട് അവർക്ക് വലിയ സംശയം ഒന്നും തോന്നിയില്ല. " അയ്യോ അതെന്താ... ആ കുട്ടിയുടെ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശനം ഉണ്ടോ...? ചേച്ചിക്ക് ആ കുട്ടിയുടെ വീട് അറിയാമെങ്കിൽ പറഞ്ഞ് ഒന്ന് തരുമോ ഞങ്ങൾ പോയി സംസാരിക്കാം " : കാര്യം പറയാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ മനു അങ്ങനെ ചോദിച്ചു. " ഏയ്യ് അതൊന്നും അല്ല, രണ്ട് ആഴ്ച മുൻപാണ് അവളുടെ കല്യാൺ കഴിഞ്ഞത് " : അവർ നാല് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവരുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേട്ട് ആകെ ഞെട്ടി നില്കുവാണ് അവർ നാല് പേരും. അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ഈ നിമിഷം വരെ അവർ പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. സ്വഭാവികമായി മറ്റ് മൂന്ന് പേരുടെയും നോട്ടം വരുണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവിടെ ഇപ്പോഴും കേട്ട കാര്യം ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിയാതെ നിൽക്കുവാണ്. " കൂടാതെ ആ പെണ്ണിന്റെ വയറ്റിലുമുണ്ട് " : അവർ ഒരു ഒഴുക്കാൻ മട്ടിൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞു. " ഇത്ര പെട്ടെന്നൊ...? " : ഡെറിക്ക് ആണ് അത് ചോദിച്ചത്, അല്ല അവർ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വന്നതാണ്. ചോദിച്ച് കഴിഞ്ഞാണ് അവൻ ബോധം വന്നത് അവൻ നാക്ക് കടിച്ച് ബാക്കി ഉള്ളവരെ ഒന്ന് നോക്കി. മനുവും സച്ചുവും അവനെ നോക്കി പല്ല് കടിച്ചപ്പോൾ വരുൺ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചത് പോലും ഇല്ല. " അയ്യോ അത് പെട്ടെന്ന് ഒന്നും അല്ല രണ്ടും മുടിഞ്ഞ പ്രേമം ആയിരുന്നു അത്രേ എന്നിട്ട് വയറ്റിലായപ്പോ അവളുടെ തന്തയെ ആ ചെറുക്കൻ വന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി വിവാഹം കഴിപ്പിച്ച് കൊടുത്തതാ. അവൻ ആണെങ്കിലോ തല്ലും പിടിയും പോലീസ് കേസും ഒക്കെ ആയി നടക്കുന്നവൻ ചുരുക്കി പറഞ്ഞ ഒരു ഗുണ്ട. ഈ നാട്ടിലെ ഒന്നും അല്ല എവിടുന്നോ വലിഞ്ഞ് കയറി വന്നതാ. ആ പെണ്ണ് ആണെങ്കിലോ പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി ഇരുന്നെയല്ലേ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ കാലം ഉടക്കും എന്ന്. " : അത്രയും പറഞ്ഞ് മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് നഴ്‌സ്‌ വീണ്ടും അവർക്ക് മുന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " അതുണ്ടല്ലോ, ആ പെണ്ണ് പണ്ടേ ശെരി അല്ലത്രേ സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് പടുത്തം ഒക്കെ അങ്ങ് ടൗണിൽ ആയിരുന്നു. അവിടെ ഏതൊക്കെയോ ചെറുക്കന്മാരും ഒക്കെ ആയിട്ട് പ്രേമവും കറക്കവും ഒക്കെ ആയിരുന്നു അത്രേ. രാവിലെ ഇവിടുന്ന് ഒരുങ്ങി കെട്ടി പൊക്കി ആര് അറിഞ്ഞു വല്ലവനും ആയിട്ട് കറങ്ങാൻ ആയിരുന്നു ഇങ്ങനെ പോകുന്നെ എന്ന്. അങ്ങനെ ഇത് അവളുടെ തന്ത അറിഞ്ഞിട്ട പടുത്തം നിർത്തി വീട്ടിൽ ഇരുത്തിച്ചത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എന്തായി ഈ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കി ഈ നാടിന് പേര് ദോഷം ഉണ്ടാക്കി. " : അവർ ഒരു അവക്ഞ്ഞതയോടെ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ കേട്ട കാര്യങ്ങളുടെ നടുക്കത്തിൽ നിൽക്കുവാണ് അവർ നാല് പേരും. ഇങ്ങനെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല ഇവിടേക്ക് വരുന്നത് വരെ അവർ പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. ഒപ്പം ഇത് പോലെ ഒരു നാട്ടിൽ വളർന്നിട്ടില്ല അത് പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടി ആയിരിക്കും ഗൗരി എന്ന് അവർക്ക് ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. " വളരെ നന്ദി ചേച്ചി ഞങ്ങൾ എന്ന പോട്ടെ " : ഇനിയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ മനു അതും പറഞ്ഞ് വരുണിനെയും വലിച്ച് കൊണ്ട് കാറിൽ കയറി. ബാക്കി രണ്ട് പേരും അവർക്ക് പിന്നാലെ വന്ന് കാറിൽ കയറിയതും പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ വരുണിനെ ഒരിക്കൽ കൂടി ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തു. കാർ മുന്നോട്ട് കുത്തിക്കുമ്പോഴും കാറിൽ നിശബ്ദത മാത്രം തളം കെട്ടി. ഇതേ സമയം കവലയിൽ നിന്ന് ആ കാർ മറികടന്ന് പോയതും കടയിലേക്ക് മറഞ്ഞ് നിന്ന കണ്ണൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ ദൃഷ്ടി അപ്പോഴും ദൂരെ മറഞ്ഞ് പോകുന്ന ആ കാറിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒപ്പം ' അവർ എന്താ ഇവിടെ... ഇനി തന്നെ അന്വേഷിച്ച് വന്നത് ആയിരിക്കുമോ 'എന്ന സംശയവും അവനിൽ നിഴലടിച്ചു. തുടരും......... കുറച്ച് ലേറ്റ് ആയി എന്ന് അറിയാം 🫣 ഇത്തിരി തിരക്ക് ആയി പോയി അതാട്ടോ... #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love

ചില ബന്ധങ്ങൾ... വിധി എഴുതുന്നതാണ്. ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചമായാണ് വരുന്നത്. ചിലർ ഇരുട്ടായും... പക്ഷേ ചിലർ നിഴലായി വരും. അവരുടെ വരവ് ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുമോ... അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതം തന്നെ തകർത്തുകളയുമോ... അത് സമയം മാത്രമേ പറയൂ. പണത്തിനായി തുടങ്ങിയ ഒരു ബന്ധം... പ്രണയമായി മാറുമോ? അതോ എല്ലാവരുടെയും ജീവിതം ചാരമാക്കുമോ? "നിഴലായി വന്നവൾ" വിധി എഴുതിയ ഒരു അപൂർവ പ്രണയം... 🤎 നിഴലായി വന്നവൾ വിധി എഴുതിയ ഒരു അപൂർവ പ്രണയം... 💗 «⚠️ ശ്രദ്ധിക്കുക: ഈ കഥയും ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും സംഭവങ്ങളും തികച്ചും സാങ്കൽപ്പികമാണ്.» "വിഷ്ണു... നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇതിന് എനിക്ക് താൽപര്യമില്ല." തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന ഫയലിൽ നിന്ന് കണ്ണുയർത്തി ശരത്ചന്ദ്രൻ ശാന്തമായെങ്കിലും ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സായി. എന്റെ മകൾ മീനാക്ഷിക്ക് പതിനാല് വയസ്സും. ഈ പ്രായത്തിൽ ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ എന്നെ കിട്ടില്ല. മീനാക്ഷിക്ക് ഒരു അമ്മ വേണമെന്നത് ശരിയാണ്... പക്ഷേ അതിനുവേണ്ടി മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം ബലിയിടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല." കമ്പനിയിലെ പ്രോജക്ട് മാനേജറായ വിഷ്ണു ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "സർ... നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് എനിക്കറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഈ ആലോചന കൊണ്ടുവന്നത്. എന്റെ അനിയത്തി വൃന്ദയ്ക്ക് നിങ്ങളെയും മീനാക്ഷി മോളെയും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. അവൾക്ക് ഈ വിവാഹത്തിന് പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. നിങ്ങളെപ്പോലെ അവളെ സുരക്ഷിതമായി നോക്കുന്ന ഒരാളെ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല." ശരത്ചന്ദ്രൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭാര്യ മരിച്ചശേഷം തന്റെ ലോകം മീനാക്ഷി മാത്രമായിരുന്നു. മകളുടെ ഒറ്റപ്പെടൽ പല രാത്രികളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിരുന്നു. അൽപനേരത്തെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ട് പറയാം." --- അന്ന് വൈകുന്നേരം... വീട്ടിലെത്തിയ വിഷ്ണു വൃന്ദയോട് ആ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. "എന്താ വിഷ്ണുവേട്ടാ? നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സുള്ള, ഒരു മകളുടെ അച്ഛനായ ഒരാളെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കണോ? എനിക്ക് പറ്റില്ല." വൃന്ദയുടെ ശബ്ദത്തിൽ എതിർപ്പ് വ്യക്തമായിരുന്നു. വിഷ്ണു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. "നീ ശരത്ചന്ദ്രന്റെ പ്രായം മാത്രം നോക്കണ്ട. അയാൾ കോടികളുടെ ആസ്തിയുള്ള ആളാണ്. വലിയ കൺസ്ട്രക്ഷൻ ഗ്രൂപ്പ്... ആഡംബര ജീവിതം... നീ ആ വീട്ടിലേക്ക് കയറിയാൽ പിന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ രാജ്ഞിയെപ്പോലെ ജീവിക്കാം." ആ വാക്കുകൾ വൃന്ദയുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞത് പ്രണയമല്ല... കോടികളുടെ തിളക്കമായിരുന്നു. "പക്ഷേ... അദ്ദേഹത്തിന് സമ്മതമാകുമോ?" "അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. നീ എന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി വന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയായി അഭിനയിച്ചാൽ മതി. ബാക്കി ഞാൻ കൈകാര്യം ചെയ്യും." അവസാനം... വൃന്ദ പതിയെ തലയാട്ടി. --- പിറ്റേദിവസം... വിഷ്ണുവിനൊപ്പം വൃന്ദ ശരത്ചന്ദ്രന്റെ ഓഫീസിലെത്തി. തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന അവളെ ശരത്ചന്ദ്രൻ നിശ്ശബ്ദമായി നിരീക്ഷിച്ചു. പതിയെ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ മുന്നിലെത്തി. "വൃന്ദ..." ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. "വിഷ്ണു പറഞ്ഞിട്ടാണ് നീ ഇവിടെ വന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം." ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയ ശേഷം അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "എന്റെ പ്രായവും സാഹചര്യവും നിനക്കറിയാം. എന്നിട്ടും ഈ വിവാഹത്തിന് നിനക്ക് പൂർണ്ണ സമ്മതമാണോ?" അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്ത് ഉറച്ചുനിന്നു. "അതോ... വിഷ്ണു നിന്നെ നിർബന്ധിച്ചതാണോ?" ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ വൃന്ദയുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഓരോ നിമിഷവും കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാരണം... വൃന്ദ പറയാൻ പോകുന്ന ഒരു കള്ളം... അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സത്യം... അത് മൂന്ന് ജീവിതങ്ങളുടെ വിധി മാറ്റിമറിക്കാൻ പോവുകയായിരുന്നു. വൃന്ദയുടെ മറുപടി എന്തായിരിക്കും...? #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ തുടരും...