📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട് _90 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അത്യാവശ്യം സൗകര്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊരു മുറിയാണത്. അതിന്റെ ഒത്ത നടുക്കിട്ട കിടക്കയിൽ തല കുനിച്ചിരിപ്പുണ്ട് അശോകൻ. അയാളങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നിട്ടിപ്പോൾ മണിക്കൂറുകൾ പിന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആരെന്നോ എന്തോന്നോ അറിയാത്ത ഒരാൾ. അയാളെ ഒരിടത്തും ഒരിക്കലും കണ്ട് പരിചയമില്ല. ടൗണിൽ നിന്നൊരു സുഹൃത് വിളിച്ചിട്ട് പോയതാണ്.. അത്യാവശ്യമായെന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അതിനി കാശിയെ കുറിച്ചെങ്ങാനുമാണോ എന്ന് കരുതിയിട്ടാണ് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചത് തന്നെ. ഫോണിൽ കൂടി പറയാൻ പറഞ്ഞിട്ടായാൾ പറഞ്ഞതുമില്ല. പെട്ടന്ന് വരാമെന്നു കരുതി തന്നെയാണ് പോയത്. തുളസിയെ ഒറ്റയ്ക്കു വിട്ടിട്ടങ്ങനെ പുറത്തൊന്നും പോകാൻ തോന്നത്ത വിധമൊരു മടി കലർന്നിട്ടുണ്ട് തന്റെ സ്വഭാവത്തിലെന്ന് അയാൾക്ക് തന്നെ തോന്നിയിരുന്നു. നാട്ടിലിറങ്ങിയാലുള്ള നാണകേടിന് പുറമെ.. അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് പേരാൽ കിട്ടിയ ചതി.. അവരിനി എത്രയൊക്കെ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞാലും.. തന്നോടവർ ചെയ്തത് അനീതി തന്നെയാണെന്ന് അയാൾക്കപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ട്. അവരോട് പൊറുക്കാനിപ്പോഴും മനസ്സ് പാകപെട്ടിട്ടില്ല.. വിളിച്ചു വരുത്തിയ ആൾക്ക് പറയാൻ ഒരു ബിസിനസ് ഡീലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ അതിന് പറ്റിയൊരു മാനസികവസ്ഥയിലല്ല ഞാൻ.. അതിനെ കുറിച്ചൊക്കെ പിന്നീട് സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞോഴിഞ്ഞു പോന്നതുമാണ്. പക്ഷെ കാറിനരികിൽ എത്തും മുന്നേ തന്നെ കൂട്ടിയിടിച്ച എതിരെ വന്ന ഏതോ ഒരാൾ. വീഴും മുന്നേ അയാൾ തന്നെ അടക്കി പിടിച്ചു. പിന്നേയൊരു ചിരിയോടെ തന്നേ നോക്കുന്നതും തനിക്ക് മുഖത്തെക്കെന്തോ ചേർക്കുന്നതുമാണ് അവസാനഓർമകൾ. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഈ മുറിയിലാണ്. കയ്യും കാലുമൊന്നും കെട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ വാതിലും ജനലുമൊക്കെ പുറത്തേക്ക് ഭദ്രമായി പൂട്ടിയിരിട്ടുണ്ട്. മുറിയിൽ കട്ടിലും കിടക്കയും കൂടാതെ ചുവരിൽ അത്യാവശ്യം വലിയൊരു ടീവിയും ഒരു മേശയും. മേശക്ക് പുറത്ത് ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും മൂടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. മൊത്തത്തിൽ ഒരു അപകടത്തിൽ ആണെന്നുള്ള തോന്നലൊന്നുമില്ല. പക്ഷെ ബന്ധനം എന്നും ബന്ധനം തന്നെയാണല്ലോ. അതയാൾക്ക് അന്നാദ്യമായി അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. എത്രയൊക്കെ അപകടം പിടിച്ച ആളുകളുമായി ബിസിനസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അന്നൊന്നും ഇത് പോലൊരു ചതിയിൽ പെട്ടിട്ടില്ല. അന്ന്.. അന്ന് തനിക്കൊപ്പം അവനുണ്ടായിരുന്നു. കാശി നാഥൻ. തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാത്തിനും മേലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിരന്തരം ഒരു കരുതൽ പോലെ ഉണ്ടാവും. അപകടത്തിൽ പെടാനുള്ള സാധ്യതകളെ പോലും അവന് മുൻകൂട്ടി അറിയാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു പോയ എത്രയെത്ര അപകടങ്ങൾ.. അവനുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇതും സംഭവിക്കില്ല. അതിൽ അയാൾക്കും സംശയമില്ല. പക്ഷെ അവനെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അന്നാ ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ തല കുനിച്ചു നിന്നതാണ് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു പതിയുന്നത്. ഇനിയെങ്ങനെ വന്നു പെട്ടാ ഈ കെണിയിൽ നന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകും എന്നറിയില്ല. ഇതിന് പിന്നിൽ ആരാണ്.. എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.. അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും തന്നെ അറിയില്ല. പക്ഷെ അയാൾക്കൊരു ഭയവും തോന്നിയില്ല എന്നതാണ് അത്ഭുതം. വീട്ടിൽ തന്റെ വിവരമൊന്നും അറിയാതെ വിഷമിക്കുന്ന തുളസിയെ കുറുചൊർക്കുമ്പോൾ മാത്രം ഉള്ളിലൊരു പിടപ്പാണ്. അതിനും അപ്പുറം അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ ഭയക്കാൻ മാത്രമൊന്നും ആ പിടിച്ചു കെട്ടലിനും സാധിച്ചിട്ടില്ല.. 💥💥 ഇത് വരെയും എല്ലാം സേഫാണ്.. " നിഗൂഢമായൊരു ചിരിയോടെ മഹേഷ്‌ സ്റ്റീഫനെ നോക്കി. "പക്ഷെ അത്... അത്രയങ്ങോട്ട് വിശ്വസിച്ചു നിൽക്കണ്ട.. എതിരെ ഉള്ളവൻ അശോകനാണ്. കാശ്ശിക്കിട്ട ചൂണ്ട ആണേലും.. കാശിയെ പോലെ.. അതുമല്ലങ്കിൽ കാശിയെക്കാൾ അപകടക്കാരിയാണ് നീ കളത്തിലിറക്കാൻ കാത്ത് വെച്ച ആ ഇര.. നിനക്കറിയില്ല അയാളെ ശെരിക്കും.." അത് പറയുമ്പോൾ പോലും സ്റ്റീഫന്റെ മുഖത്തൊരു ഭയമുണ്ട്. "എനിക്കറിയാം സ്റ്റീഫാ.. അതറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ് ഞാനീ കളിക്കിറങ്ങി തിരിച്ചത് തന്നെ.." മഹേഷ്‌ അവന്റെ കയ്യിലുള്ള മദ്യഗ്ലാസ് ഒന്ന് ഒന്ന് കറക്കി.. "അശോകനും കാശി നാഥനും.. രണ്ടിനെയും ഒറ്റയടിക്ക് തീർക്കും ഞാൻ. പിന്നെയെന്റെ കളികൾ അവളെ വെച്ചിട്ടാണ്.. കാർത്തിക അശോകനെ.. അല്ല.. കാർത്തിക കാശി നാഥനെ..." അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണിലെ ആ ദേഷ്യം... പക. അതിലേക്കാണ് സ്റ്റീഫന്റെ നോട്ടം മുഴുവനും. അയാൾക്കുള്ളിലും വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം നുരഞ്ഞു കയറുന്നുണ്ട്. "അശോകനൊരു സംശയം പോലും ഉണ്ടാക്കില്ല ഞാൻ.. ഇതെല്ലാം ഞാനാ ചെയ്തതെന്ന്. അതിനുള്ളതെല്ലാം അത്രയും ഭംഗിയായി തന്നെയാണ് ഇത് വരെയും ചെയ്തത്. ഇനി അങ്ങോട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ.." മഹേഷ്‌ സ്റ്റീഫനെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. "നാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി എത്ര അകലെ പോയാലും ഇവിടെ നടക്കുന്നത് കാശി നാഥൻ അറിയുന്നുണ്ടാവും. അതറിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവനു വിശ്വസമുള്ള ആരോ ഒരാളുണ്ട്.. ഉണ്ടാവും. മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചും അറിഞ്ഞില്ലേലും അശോകന്റെ വിവരങ്ങൾ അവനങ്ങനെ വിട്ട് കളയുമോ.. ഏഹ്." മഹേഷ്‌ ഒരു ചിരിയോടെ സ്റ്റീഫനെ നോക്കി അയാൾ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. "അവനെല്ലാം അറിയുന്നുണ്ട്. എനിക്കറിയാം അത്. അങ്ങനെ ഉള്ളവൻ അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അശോകൻ മിസ്സിംഗ്‌ ആണെന്നും അറിയും..അവനെ അറിയിക്കും.ഇന്ന്.. അല്ലെങ്കിൽ നാളെ. അതറിയുന്ന നിമിഷം.. അവനവിടെ പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും ഒളിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.. അതും ഉറപ്പാണ്. തീർച്ചയായും കാശി നാഥൻ തിരികെ വരും.. വന്നിരിക്കും. അതിനി അവന്റെ മരണത്തിലേക്കാണ് എന്ന് തോന്നിയാൽ പോലും അവൻ വരും. അവന്റെ കൂടെ അവളും.." മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകൾ വന്യമായി തിളങ്ങുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ വരുന്ന കാശി നാഥന് മുന്നിലേക്ക് പാതി ജീവനോടെ ഞാൻ അശോകനെ ഇട്ട് കൊടുക്കും. അയാളുടെ ജീവൻ വെച്ചിട്ട് വില പേശിയാൽ.. " അതും പറഞ്ഞിട്ടവൻ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. ഒഴിഞ്ഞ ആ മുറിക്കൂള്ളിൽ അവന്റെ ചിരിയങ്ങനെ ഉറക്കെ പ്രതിധ്വനിച്ചു... സ്റ്റീഫന് പോലും ഭയം തോന്നും വിധം.. 💥💥 ഫോണടികുന്നു.. " തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വലിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ തുറിച്ചു നോക്കുന്നവന് നേരെ നോക്കി കാർത്തു പറഞ്ഞു. "അവിടെ അടിക്കട്ടെ.. നീയൊന്ന് ചുമ്മാ അടങ്ങി ഇരിക്കെടി.." ആ കിടപ്പിൽ രസം പിടിച്ചു പോയവൻ വീണ്ടും അവളിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടക്കാൻ തന്നെ ഒരുങ്ങി. "അത്യാവശ്യം വല്ലതുമാണെങ്കിൽ മാത്രമല്ലേ കാശ്യേട്ട അതിലിപ്പോ ആരേലും വിളിക്കൂ.. ഒന്നെടുത്തു നോക്ക്.." അവൾ വീണ്ടും ആവിശ്യപ്പെട്ടു. "സമ്മതിക്കൂല..." അവളെ നോക്കി ഞൊടിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയി. കാർത്തു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി കിടന്നു.. ശിവയാണ്.. " അവളോടത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണവൻ ഫോൺ എടുത്തത്. അവളൊന്നു മൂളി കൊണ്ട് വീണ്ടും കിടന്നു. "പറയ്യ് ശിവ.." അവൾക്കരികിലേക്ക് തന്നെ പോകാനുള്ള തിടുക്കമുണ്ടായിരുന്നു കാശിയുടെ സ്വരത്തിന്. പക്ഷെ ഒന്ന് രണ്ടു വാക്കുകൾക്ക് ശേഷം.. അവനൊരു നിമിഷം സ്റ്റക്കായി പോയി. കാർത്തുവിന്റെ നേരെയാണ് ആദ്യം കാശിയുടെ നോട്ടം പാളിയത്. അവളും അവനെ തന്നെ നോക്കി കിടപ്പാണ്.. എന്തെന്ന് കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിച്ചവൾക്ക് നേരെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു കൊണ്ടവൻ വരുത്തി കൂട്ടിയ ചിരിയോടെ പുറത്തെ ബാൽക്കണിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി പോയി. അത് നോക്കി കൊണ്ടവൾ വീണ്ടും അവന്റെ തലയിണയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവൾക്കാ കിടപ്പിൽ തന്നെ അവനെ കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ഒരു ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് പാന്റ് മാത്രമാണവന്റെ വേഷം. കണ്ടിട്ടും മതിയാവാത്ത പോലെ അവളവനെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.. അപ്പോഴെല്ലാം ആ ചുണ്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയുണ്ട്. പ്രണയത്തിന്റെ നനുത്ത മധുരം നിറഞ്ഞ ചിരി. പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവന്റെ അങ്ങേയറ്റം ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞ മുഖം മാത്രം അവൾ കണ്ടില്ല. ശിവയോട് വളരെ വിശദമായിട്ട് തന്നെ കാശി കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. ശിവ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ.. ഇതൊക്കെ നടന്നിട്ടിത്രേം നേരമായിട്ടും നീ ഇത് ഇപ്പോഴാണോ എന്നോട് പറയുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു,കാർത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ കടിച്ചു പിടിച്ചു ഒച്ചയിട്ടവനോട് അത് പറഞ്ഞാലുണ്ടാവുന്ന അപകടങ്ങളെ കുറിച്ചൊക്കെ ശിവ പറഞ്ഞെങ്കിലും കാശി അതൊന്നും കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല. താൻ കൂടെ ഇല്ലാത്ത അവസരം തന്നെ അശോകേട്ടനെ കുടുക്കാൻ ശത്രുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചു.. അതായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. അശോകനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ അവന് വല്ലാത്തൊരു നോവ് തോന്നി. "എന്താ കാശി നിന്റെ തീരുമാനം.." എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ശേഷം.. ഓട്ടോരു ഹൃദയമിടിപോടെയാണ് ശിവ കാശ്ശിയോടത് ചോദിച്ചത്. അവന്റെ മറുപടി എന്താവും എന്നതിനെ കുറിച്ചൊരു ഊഹമുണ്ട്. പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ലാതിരുന്നെങ്കിലെന്നൊരു ആഗ്രഹവുമുണ്ടവന്. അത് അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ അപകടമോ അയാളുടെ ജീവനോ വിലയില്ലാഞ്ഞട്ടല്ല. പകരം കാശിനാഥനൊരു അപകടത്തിൽ പെടുന്നത് സഹിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്.. "ഞാൻ.. ഞാൻ വരും ശിവ.. അങ്ങനെ.. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും.. ആ മനുഷ്യനൊരു അപകടത്തിൽ ആണെന്നറിഞ്ഞും മാറി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയോ ഡാ.. എന്നെ ഞാനാക്കിയ ആളാണ്.. ആരും കൂടെ ഇല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലും എന്തിനും എനിക്കൊപ്പം ഉണ്ടായ ആളാണ്‌.. ഞാൻ... എനിക്ക് വന്നേ പറ്റൂ ശിവ..ഞാൻ വരും...' നീ വരരുതെന്ന് പറയാൻ ശിവക്ക് മുന്നിലൊരു കാരണം പോലും ബാക്കി വെക്കാതെ കാശി അവന്റെ തീരുമാനം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.. അവൻ വരുമെന്ന്.. അശോകനെ കണ്ട് പിടിക്കുമെന്ന്... ശിവയുടെ ഉള്ളൊന്ന് കിടുത്തു.. വരാൻ പോകുന്നതോർത്തിട്ട്... തുടരും.. ഓൻ വരട്ടെ..ന്ന്. കണ്ട് പിടിക്കട്ടെ..ന്ന്. അല്ലാതിപ്പോ ഞാനെന്ത് പറയാൻ. പറഞാൽ തന്നെ ആ പഹയനത് കേൾക്കൂല.. അപ്പൊ പിന്നെ പറഞ്ഞു വെറുതെ വില കളയേണ്ടല്ലോ.. ല്ലേ.."😆 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _33 ✍️ രചന - Aysha akbar ഏതാ ആ കുട്ടി..... അവന്റെ കാമുകി വല്ലോം ആണോ..... മുറിയിലെത്തിയ ഉടനെ കിച്ചുവത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ആനന്ദിയിലായിരുന്നു കവിയുടെ കണ്ണുകൾ..... പൊന്നാ.... നിന്നേ മുത്തശ്ശി വിളിച്ചിരുന്നു...... ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞ ആ പടം വരച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.... ചെല്ല്.... അപ്പോഴേക്കും അച്ചയോന്ന് കുളിക്കട്ടെ..... കവി പറഞ്ഞതും എന്തോ അവർ കാര്യമായി പറയാൻ നിൽക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും പടമെന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇറങ്ങി പോയിരുന്നു ആനന്ദി..... ആരാ എന്താ പറയുന്നതെന്ന് നോക്കി നടക്കുവാ.... പിന്നേ അതും മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് ഒരു നൂറു ചോദ്യം ചോദിക്കും..... ആനന്ദി പോയ വഴിയേ നോക്കി യൊരു ചിരിയോടെ കവിയത് പറയുമ്പോഴും കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് അടങ്ങാത്ത ആകാംഷ തന്നെയായിരുന്നു... ആണോടി.... കാമുകിയാണോ..... കിച്ചു വീണ്ടും അത് ചോദിച്ചതും കവിയൊന്നു. മുഖം കൂർപ്പിച്ചു...... അയ്യെടാ.... അനിയനെ കെട്ടിക്കാന്നിപ്പോ എന്താ ഒരു ഉത്സാഹം.... അത് കാമുകിയൊന്നുമല്ല..... ട്രൈനീന്ന് കിട്ടിയതാണത്രേ...... കവി അത് പറഞ്ഞതും ഞൊടിയിടയിൽ കിച്ചുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം മാഞ്ഞു.... ഒരു കാർ മേഘ പാളി അവനെ വന്ന് മൂടി...... അവനിങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്നതും അവന്റെ സന്തോഷം മാഞ്ഞതും എല്ലാം താൻ കാരണമാണെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നേ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തോരെരിച്ചിൽ തോന്നിയിരുന്നു.... ഇവന് മാത്രം ട്രൈനീന്നിങ്ങനെ ഓരോരുത്തരെ കിട്ടുന്നതെങ്ങനെയാണെന്നാ..... നെഞ്ചിലൊന്ന് തടവി കൊണ്ട് കിച്ചു ആരോടെന്നില്ലാതെ അത് പറയുമ്പോൾ കവി അവനു നേരെയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു.... അതിന് അവനൊരു പുന്നാര ഏട്ടനുണ്ടല്ലോ... ഇനി ഇതും എവിടെയെങ്കിലും പോയി പറ്റിയ അബദ്ധമാണോ യെന്ന് ആർക്കറിയാം..... കവി കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കിച്ചു വാകെ തറഞ്ഞു പോയി..... എന്താ കവി..... ഇത്ര വലിയൊരു കൊച്ചിനെ ഞാൻ....... പറയുന്നത് മുഴുവനാക്കാൻ കഴിയാതെ കണ്ണ് തുറിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് കിച്ചു... അല്ല നിങ്ങളായത് കൊണ്ട് പറയാൻ പറ്റില്ല..... അവളൊരു പുച്ഛത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കിച്ചു ഒന്ന് ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു.... അല്ലാ അവളെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല.... അവളായത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇടക്കും തലക്കും കുത്തി പറയുന്നതേയുള്ളൂ.. അന്ന് ആനന്ദി തന്റെ കുഞ്ഞാണെന്നെന്ന് അഭി പറഞ്ഞ ശേഷം താനായി തന്നേ അമ്മയോടും കവിയോടും എല്ലാം ഏറ്റ് പറഞ്ഞിരുന്നു...... വൈശാലി.... എനിക്ക് പറ്റിയ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റാണ്..... പ്രായത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ അല്ലെങ്കിൽ എടുത്ത് ചാട്ടത്തിൽ പറ്റിയ പ്പോയൊരു തെറ്റ്..... അന്നവൾ തന്നേ കാത്ത് നിൽക്കുന്നത് ആനന്ദിയെ കൊണ്ടാണെന്ന് തനിക്കറിയുമായിരുന്നില്ല..... അങ്ങനെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ എന്ത് വില കൊടുത്തും താനവളെ കൂടെ കൂട്ടുമായിരുന്നു...... ഓഫീസിലെ പണിക്കാരി പെണ്ണിനോട് തോന്നിയൊരു ഇഷ്ടം...... കൂടെ വരണം വിവാഹം കഴിക്കണം എന്ന് സ്ഥിരമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പ്രണയം എപ്പോഴോ നീരസത്തിന് വഴിമാറി.... അതോടൊപ്പം താൻ ചെറിയ പ്രായമാണ്..... വീട്ടിലേക്ക് അവളെ കൂട്ടി ചെന്നാലൂള്ള അവസ്ഥയെ വല്ലാതെ ഭയന്നു..... എല്ലാം പറഞ്ഞു നോക്കി.... അവളാണെങ്കിൽ ഉറച്ച വാശിയിലും.... അന്ന് കൂട്ടുകാരിലൊരാൾ പറഞ്ഞു തന്ന ബുദ്ധിയായിരുന്നു ഇത്..... ഒളിച്ചോടാമെന്ന് പറഞ്ഞവളെ വിളിച്ചു... ഞാൻ പോയില്ല..... കുറെ നേരം നിന്ന് മടുക്കുമ്പോൾ തിരികെ അവൾ പോകുമല്ലോ.... അന്ന് രാത്രി തന്നേ താൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.... നാളെ ഓഫീസിൽ വെച്ചു കണ്ടാൽ വീണ്ടും അവളിത് തന്നേ പറയുമെന്ന് തനിക്കറിയാം .... അത് കൊണ്ട് കുറച്ചു ഗ്യാപ്പെടുക്കാം.... അപ്പോഴേക്കും വീട്ടിലെല്ലാം ഒന്ന് പറഞ്ഞു ശെരിയാക്കുകയും ചെയ്യാമെന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി..... അങ്ങനെ യുള്ള ആ വരവിലാണ് അച്ഛന്റെ അപ്രതീക്ഷിത മരണം..... പിന്നെ അതിന്റെ തിരക്കുകളിൽ അവളെ മറന്നെന്നു പറയുന്നതാവും ശെരി.... അപ്പോഴും അവൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും തനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ...... ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നേ നെഞ്ച് പിളരുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പോയവന്..... എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും താനവളെ അന്വേഷിച് ചെന്നിരുന്നു.... അവൾ തിരികെ നാട്ടിലേക്ക് പോയി യെന്ന് മാത്രമാണറിഞ്ഞത്...... അപ്പോഴൊക്കെയും അവൾ താൻ കാരണം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേദന എത്രയായിരിക്കും.... അതും തന്റെ മോളെയും ചുമന്ന്.... ഓർക്കുമ്പോൾ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ വന്ന് നിന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പോയവന്...... അവൾ ചുരുങ്ങിയ വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടനുഭവിച്ച വേദനകൾ താൻ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കണമെന്നത് വിധിയായിരിക്കാം.... ഓരോ നിമിഷവും നീറ്റലോടെയാണ് കടന്ന് പോകുന്നത്.... അവളെ ഓർക്കാത്ത ഒരു ദിവസം കൂടിയില്ല.... മരിക്കും മുന്പേ ഒന്ന് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ ആ കാലിൽ വീണു മാപ്പ് പറയാമായിരുന്നു തനിക്ക്...... ഓർമകളിൽ തട്ടി അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി...... അൽപ നേരത്തേക്ക് ശ്വാസമൊന്നു വിലങ്ങി..... കവിയുടെ കാൽ പെരുമാറ്റം അറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നേ അവൻ പെട്ടെന്ന് കുളി മുറിയിലേക് കയറി കതകടച്ചിരുന്നു....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അഭി... മോളെ.... വരു..... കഴിക്കാം....... ദേവി ഉമ്മറത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് വിളിച്ചതും അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്നോന്നെഴുന്നേറ്റു...... ഇരുട്ട് നോക്കിയിരുന്നാ വിശപ്പ് മാറില്ല..... വാ...... തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന വളെ നോക്കി അവനത് പറഞ്ഞതും അവളും ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റു.... അവൻ നടക്കുന്നതിന് പിറകിലായി അവളും നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ തൊട്ട് പിറകിലേക്കെന്ന വണ്ണം അവളൊന്നു കയറി നിന്നു... അവന്റെ മുടിയിൽ നിന്നും വരുന്ന ഏതോ ഒരു ഷാമ്പു വിന്റെ മണമാണവൾക്ക് കിട്ടിയത്...... അവൾ കണ്ണുകളടച്ചോന്ന് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചതും കട്ടിള പ്പടിയിൽ തട്ടി തടഞ്ഞു അവന്റെ പുറത്ത് കൂടി അവൾ വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..... പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തി യിൽ അവനൊന്ന് ഞെട്ടി..... പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായത് കൊണ്ട് തന്നേ അവനല്പം മുന്നോട്ട് വേച്ചു പോയിരുന്നു..... ആ നിമിഷം അവളുടെ മുഖത്താകെ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു ..... ഈശ്വരാ.... എന്ത് ചെയ്താലും ഇങ്ങനെ യാണല്ലോ... ഇനി എന്തൊക്കെ കേൾക്കേണ്ടി വരുമോ ആവോ..... അവൻ പിറകിൽ നിൽക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞതും ഗൗരവമുള്ള ആ മുഖം കണ്ടൊരു ഭയം തോന്നിയെങ്കിൽ കൂടി അവൾ മുഖത്തൊരു ഗൗരവം തുന്നി വെച്ചു...... ഭൂമിയിലൂടെ അല്ലെ നടക്കുന്നത്..... ആകാശത്തു കൂടെയാണോ... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ മുഖമൊന്നു ചെരിച്ചു..... തട്ടി തടഞ്ഞു കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ നടക്കാതെ ശെരിക്ക് നടക്കാനറിയില്ലേ.... അവൻ ചോദിച്ച അതേ ഭാവത്തോടെ അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് നടക്കുമ്പോൾ ഇതെന്തൊരു സാധനമെന്ന വണ്ണം അവനവളെ നോക്കി നിന്നു..... കുറച്ചപ്പുറം പോയി അവൾ പിറകിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞതും തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് മുഖം വെട്ടിച്ചു ഓടി.... അത് കണ്ട പാടേ അവനും ഒരു ചിരി പൊട്ടിയിരുന്നു.... അഭി മേശയിലേക്കെത്തിയപ്പോൾ കാണുന്നത് കഴിക്കാനിരിക്കുന്ന കിച്ചുവിനെ യായിരുന്നു..... അവന്റെ മുഖമാകെ വരിഞ്ഞു മുറുകി.... കിച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പടർന്നത് വാത്സല്യമായിരുന്നെങ്കിൽ അഭിയുടെ കണ്ണുകളിൽ മറ്റെന്തെല്ലാമോ ഭാവങ്ങൾ മിഞ്ഞി മാഞ്ഞു....... അഭി...... അമ്മേ... എനിക്ക് കഴിക്കാനൊന്നും വേണ്ട.....ഞാനൊന്ന് പുറത്ത് പോകുകയാണ്..... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള കൂടിക്കാഴ്ച യുടേതെന്ന വണ്ണം കിച്ചു ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ അഭി അവനെ ശ്രദ്ധിക്കൂന്നില്ലെന്ന വണ്ണം ദേവിയോടായത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുട്ടിലൂടെ പുറത്തേക്കു നടക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദരായിരുന്നു..... എല്ലാവരുടെയും വിശപ്പ് കെട്ടെന്ന വണ്ണമൊരു വിങ്ങൽ അവിടെ ബാക്കിയായി..... അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നും നീലാംബരിക്കും എന്തൊക്കയോ മനസ്സിലായിരുന്നു..... അവൾ ഇരുട്ടിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നവനെ നോക്കി യങ്ങനെ നിന്നു........ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ പരാതിയും പരിഭവവും പറയാതെ തനിക്കൊപ്പം എല്ലാ കാര്യത്തിനും സപ്പോർട്ട് ആയി നിൽക്കുന്ന കിഷോറിന്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് വന്നതും വേണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "ചെറുപ്പം മുതൽ കിഷോറേട്ടനെ ഞാൻ എന്റെ വിനീതേട്ടനെ പോലെ കണ്ടത് കൊണ്ടാണ് എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് കിഷോറേട്ടനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റാത്തത്. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന കിഷോറേട്ടൻ കെട്ടിയ താലി ഊരി തന്ന് ഞാൻ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കില്ലായിരുന്നു. അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് സന്തോഷവും സമാധാനവും നൽകുക. ഇത്രയും വർഷം ഞാൻ സ്നേഹിച്ച ശ്രീയേട്ടനും കളിക്കൂട്ടുകാരിയായ മീരയും വളരെ വിദഗ്ദമായി എന്നെ ചതിച്ചു. അവരിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെയൊരു ചതി ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല. അതുകൊണ്ട് എന്നെങ്കിലും എനിക്കൊരു ലൈഫ് പാർട്ണർ ഇനി വേണമെന്ന് തോന്നിയാൽ അന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്ന ആളും ശ്രീയേട്ടനെ പോലെ ചതിക്കില്ലെന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്? ഒരു ഉറപ്പുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥാനത്തു കിഷോറേട്ടൻ ആണെങ്കിൽ കിഷോറേട്ടൻ എന്നെ ഒരിക്കലും സങ്കടപ്പെടുത്താൻ അവസരം ഒരുക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. ഇനി മുതൽ കിഷോറേട്ടനെ ഒരു സഹോദരനായി കാണാതെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തായും ജീവിത പങ്കാളിയുമായി കാണാൻ ശ്രമിക്കണം. ആ ശ്രമം വിജയിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല. ഇനിയൊരു പക്ഷേ വിജയിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിന് എത്ര കാലം വേണ്ടി വരുമെന്നും അറിയില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ ഇതിൽ വിജയിച്ചാൽ അന്നും കിഷോറേട്ടൻ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഉറപ്പായും കിഷോറേട്ടനെ ഈ വേണി ഭർത്താവായി കണ്ട് സ്നേഹിച്ചു സ്വീകരിക്കും. പക്ഷേ എന്റെ ഈ തീരുമാനം ആരോടും ഞാൻ പറയില്ല. എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ. എന്തായാലും എന്നെ ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ ചതിച്ച ശ്രീഹരിയെ ഓർത്ത് ഈ വേണി കരയുകയോ ജീവിതം ഹോമിച്ചു തീർക്കുകയോ ചെയ്യില്ല." മുന്നിലെ നിലകണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന തന്റെ പ്രതിബിംബം നോക്കിയാണ് വേണി ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞത്. ****** രാത്രി ശ്രീഹരി വന്ന് അരികിൽ കിടക്കുമ്പോ മീര അവനരികിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു. അതറിഞ്ഞപോൽ അവൾ ശ്രീഹരി കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു വച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വച്ച് കിടന്നു. "ഇങ്ങനെ കിടക്കാനുള്ള അവകാശമെങ്കിലും എനിക്ക് തരണം ശ്രീയേട്ടാ. ഞാൻ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ അല്ലേ." നിറ കണ്ണുകളോടെ മീര പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീഹരിക്ക് പിന്നെ എതിർക്കാനായില്ല. "എന്റെ തലയൊന്ന് തടവി തരോ ശ്രീയേട്ടാ. നെറ്റിയുടെ ഈ ഭാഗത്തൊക്കെ നല്ല വേദന തോന്നുന്നുണ്ട്." മീര കെഞ്ചുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ദീർഘമായി ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ശ്രീഹരി മെല്ലെ അവളുടെ ശിരസ്സിൽ വിരൽ കൊണ്ട് ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കരസ്പർശം നൽകുന്ന സുഖത്തിൽ മതി മറന്ന് മീര മെല്ലെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ദിവസങ്ങൾ ഓടി മാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. വേണിയുടെയും മീരയുടെയും പിജി യുടെ റിസൾട്ട്‌ വന്നു. രണ്ടാൾക്കും നല്ല മാർക്കുണ്ട്. മീരയ്ക്ക് തുടർന്ന് പഠിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലെന്നും ഏതെങ്കിലും ജോലി നോക്കാനാണ് ആഗ്രഹമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീഹരി അവളെ പി. എച്. ഡി എടുക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. നല്ല മാർക്കുള്ളത് കൊണ്ട് നന്നായി പഠിച്ച് ഒരു നിലയിലെത്താൻ അവൻ അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. മീരയ്ക്ക് അതിനോട് അത്ര വലിയ താല്പര്യം തോന്നിയില്ലെങ്കിലും ശ്രീഹരിയുടെ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിച്ചു കൊടുത്താൽ അവന് തന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുമല്ലോ എന്ന് കരുതി അവൾ ശ്രീഹരിയോട് പി എച് ഡി ചെയ്യാൻ തനിക്ക് സമ്മതമാണെന്ന് അറിയിച്ചു. മീരയുടെ സമ്മതം കിട്ടിയതും ശ്രീഹരി അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയം വേണി കോളേജ് ൽ കയറാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു. പിജി മൂന്നാം സെമെസ്റ്റർ ആയപ്പോൾ തന്നെ അവൾ നെറ്റ് എക്സാം എഴുതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ രണ്ടാമത്തെ തവണ വേണി പാസ്സ് ആയിരുന്നതിനാൽ അവൾക്കിനി കോളേജിലെ കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. അതുകൊണ്ട് വേണി ഇപ്പോ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. വാക്കൻസി ഉണ്ടായിരുന്ന കോളേജുകളിൽ അവൾ അപേക്ഷ അയച്ച് കാൾ ലെറ്ററിനായി കാത്തിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ കിഷോർ അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിൽ തന്നെ വാക്കൻസി ഉണ്ടോന്ന് തിരക്കിയിരുന്നു. രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു ടീച്ചർ റിട്ടയർ ആവാൻ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞതും കിഷോർ ആ ഒഴിവ് വേണിക്കായി പറഞ്ഞു വച്ചു. മാനേജ്മെന്റ് കോളേജ് ആയത് കൊണ്ട് കോളേജ് അധികൃതർ ചോദിക്കുന്ന ക്യാഷ് അടച്ചാൽ കിഷോറിനെ പോലെ അവൾക്കും അവിടുത്തെ സ്ഥിര അധ്യാപികയാവാം. അവൻ അതിനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ആയിരുന്നു. എല്ലാം ശരിയായാൽ വേണിയെ ഒരു സർപ്രൈസ് പോലെ അതറിയിക്കണമെന്ന് കിഷോർ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. താൻ അവൾക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്‌തെന്ന് അറിയുമ്പോ വേണി ചിലപ്പോൾ തന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുമെന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്ന് പോകവേ മീര ശ്രീഹരിയിലേക്ക് അടുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അല്ലാതെ ശ്രീഹരിയായി തന്നിലേക്ക് വരണമെങ്കിൽ അതിനായി ഒരുപാട് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് മീര തന്നെ മുൻകൈ എടുക്കുന്നത്. അതിനാൽ അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്ത് തുടങ്ങി. എങ്കിലും ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം അവനോട് അടുത്തിടപഴകാതിരിക്കാനും മീര ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇതെല്ലാം ശ്രീഹരിയെ മീരയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ശ്രീഹരി അന്ന് വൈകുന്നേരം മീരയെയും കൂട്ടി ഒന്ന് ഔട്ടിങ് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് മാസം പിന്നിട്ടിട്ടും താൻ മീരയെ എവിടെയും കൂട്ടി പോയിട്ടില്ലെന്ന് അവനോർത്തു. പക്ഷേ അതിൽ അവൾ ഒരു പരാതിയും പറയാത്തത് കൊണ്ട് ശ്രീഹരിക്ക് തന്നെ അവളോട് ഒരു മനസ്സലിവ് തോന്നിയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് ഇന്ന് മീരയെ പുറത്ത് കൊണ്ട് പോകാൻ അവൻ പ്ലാൻ ചെയ്തത്. അതിനായി അവളോട് ഒരുങ്ങി ഇരിക്കാൻ പറയാനായി ശ്രീഹരി മീരയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. അവന്റെ കാൾ മീരയുടെ ഫോണിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ അനിയത്തിമാരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് മുറിയിൽ നിന്നും ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും. എഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോ ശ്രീഹരിയാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടതും അവളുടെ മനം തുടിച്ചു. "ഹലോ... ശ്രീയേട്ടാ..." സന്തോഷത്തോടെ മീര കാൾ എടുത്തു. "ആഹ്... മീര ഞാൻ വിളിച്ചത് നിന്നോട് റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറയാനായിരുന്നു. ഞാൻ വന്നിട്ട് നമുക്കൊന്ന് പുറത്ത് പോയിട്ട് വരാം. കല്യാണ ശേഷം നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് എവിടെയും പോയില്ലല്ലോ." ശ്രീഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും മനസ്സിലൊരു കുളിർമഴ പെയ്തത് പോലെയാണ് മീരയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത് . "ഞാൻ റെഡിയായി നിൽക്കാം ശ്രീയേട്ടാ. അനിയത്തിമാരെ കൂടി വിളിക്കട്ടെ." മീര വെറുതെ ചോദിച്ചതാണ് അത്. അവൾക്കും ആദ്യമായിട്ട് പുറത്ത് പോകുന്നത് കൊണ്ട് തങ്ങൾ മാത്രമായിട്ട് പോകാനായിരുന്നു ഇഷ്ടം. "വേണ്ട... വേണ്ട... നമ്മൾ മാത്രേ പോകുന്നുള്ളൂ. അവരെയും കൂട്ടി നമുക്ക് വേറൊരു ദിവസം പോകാം." ശ്രീഹരിയുടെ മറുപടി കേട്ടതും ആശ്വാസത്തോടെ അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത ശേഷം അവൾ ശ്രീഹരി റെഡിയായി നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം ശ്രീലതയെയും അനിയത്തിമാരെയും അറിയിച്ചു. അത് കേട്ടതോടെ ശ്രീക്കുട്ടിയും ശ്രീധന്യയും തങ്ങൾക്കും വരാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ശ്രീയേട്ടനോട് ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ ഏട്ടൻ വേണ്ടെന്നാ പറഞ്ഞേ. അതുകൊണ്ട് ശ്രീയേട്ടൻ വരുമ്പോ നിങ്ങൾ രണ്ടാളും നേരിട്ടൊന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്. നിങ്ങള് കെഞ്ചി ചോദിച്ച ചിലപ്പോ സമ്മതിച്ചേക്കാം. എനിക്ക് പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കാൻ മാത്രം അടുപ്പമില്ല നിങ്ങളുടെ ഏട്ടനുമായെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും വിരട്ടി സമ്മതിപ്പിക്കുമായിരുന്നു." നിരാശയോടെ മീര പറയുമ്പോ ശ്രീക്കുട്ടിക്കും ശ്രീധന്യയ്ക്കും സങ്കടായി. "ഞങ്ങളെന്നാ ഏട്ടൻ വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു നോക്കാം ചേച്ചി." ശ്രീക്കുട്ടി പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ പിള്ളേരെ. അവര് കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായിട്ട് പുറത്ത് പോകുന്നതല്ലേ. അതിനിടെ നിങ്ങള് വെറുതെ കട്ടുറുമ്പുകൾ ആയിട്ട് പോകണ്ട. ഇവിടെ നിന്റെ സ്കൂട്ടി ഇരിപ്പില്ലേ. നിങ്ങൾക് രണ്ടാൾക്കും പോകണമെന്നങ്കി ഇവരെ തനിച്ചു വിട്ടിട്ട് വേറെ എങ്ങോട്ടേലും പോയി വാ." ശ്രീലത പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ അതാണ് ശരിയെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി. അവരുടനെ തന്നെ കുളിച്ചു മാറി സ്കൂട്ടറും എടുത്തു ഒന്ന് കറങ്ങി വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പോയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. ശ്രീഹരി വരാനുള്ള സമയമടുത്തത് കൊണ്ട് അവൾ കുളിക്കാനായി പോയി. കുളി കഴിഞ്ഞ ശേഷം ബാത്ത് ടവലും ഉടുത്തു ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ മീര സാരി ഉടുക്കണോ ചുരിദാർ ഇടണോ അതോ ഫ്രോക് ഇടണോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ആകെ കൺഫ്യൂഷനായി. അലമാര തുറന്ന് വച്ച് അവൾ വസ്ത്രങ്ങളും നോക്കി നിന്നു. ആ സമയത്താണ് വാതിൽ തുറന്ന് ശ്രീഹരി അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്. പിന്നിൽ വാതിൽ തുറന്നടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് പിന്തിരിഞ്ഞ മീര ശ്രീഹരിയെ കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളെ ബാത്ത് ടവൽ മാത്രം ഉടുത്തു കണ്ട ശ്രീഹരിയും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് പകച്ചു പോയി. തുടരും

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR❤️ 20   കാർ നിർത്തി ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ബംഗ്ലാവ് പോലുള്ള വീട്ടിലേക്കവൾ ഓടി കയറി . കയ്യിലുള്ള ഹാൻഡ് ബാഗ് ആ വലിയ ഹാളിന്റെ ഒത്തനടുവിലേക്ക് ഒറ്റ ഏറ് . ഹാളിൽ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന മാർട്ടിനും ക്ലാരയും ഞെട്ടി സോഫയിൽ നിന്നും എണീറ്റു. മെർലിൻ ഹാളിലേക്ക് കടന്ന് സോഫയിൽ തളർന്നിരുന്നു.  " എന്ത് പറ്റി കുഞ്ഞാവേ ......" മെർലിനടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്ന് മാർട്ടിൻ ആശങ്കപ്പെട്ടു . ക്ലാരയും വേവലാതിയോടെ ഓടി വന്നു. " ചേട്ടായീ......................" കരഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ മാർട്ടിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. മാർട്ടിന്റെ ഹൃദയം വേദനിച്ചു, ഓർമ്മവച്ച കാലം മുതൽ തന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങളെ കരയാൻ ഇടവരാതെ കൊണ്ട് നടന്ന സഹോദരനാണവൻ . അവളാണീ നെഞ്ചിൽ വീണു അലച്ചു കരയുന്നത് . " പറ കുഞ്ഞാവേ എന്ത് പറ്റി ...."  " ചേട്ടായി , എനിക്ക് ഏഥനെ വേണം ......  ഏഥൻ എന്റേതാണ്...." അവൾ ആർത്തു കരഞ്ഞു. " അതിനാണോ എന്റെ കുഞ്ഞു ഇങ്ങനെ കിടന്നു കരയുന്നെ .... ഞാൻ ആദ്യമേ പറഞ്ഞതല്ലേ അവന്റെ വീട്ടിൽ നേരിട്ട് പോയി ചോദിക്കാമെന്ന് . നാളെ തന്നെ ഞാൻ പൊക്കോളാം ..  നീ ഒന്ന് സമാധാനപെട് ." അവളുടെ തലയിൽ തഴുകി മാർട്ടിൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തും നേടി കൊടുക്കാൻ മാർട്ടിനൊരു മടിയുമില്ല. അപ്പനും അമ്മയും നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ പിന്നെ അവളെ വളർത്തിയത് മാർട്ടിൻ ആണ് . 18 വയസിലാണ് മാർട്ടിന്റെ അമ്മച്ചി മെർലിനെ പ്രസവിക്കുന്നത്. അവൾക്ക് അവൻ ഒരു ഏട്ടൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല അപ്പൻ കൂടെ ആയിരുന്നു. അവളെ ഈ 28 വർഷം താഴത്തും തലയിലും വെക്കാതെയാണ് മാർട്ടിൻ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. "അതല്ല ചേട്ടായി.... ഒരുത്തി എഥനെ മയക്കി വച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവൾ കാരണം ഏഥൻ ഇന്നെന്നെ അടിക്കാൻ വരെ കയ്യോങ്ങി . "  അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ക്ലാരയും മാർട്ടിനും ഞെട്ടി മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. മാർട്ടിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യം ക്ലാര വ്യക്തമായി കണ്ടു. " എനെറെ കൊച്ചിനെ നോവിച്ചാൽ അവനേം അവളേം ഞാൻ വെറുതെ വിടാൻ പോകുന്നില്ല...." കോപത്തോടെ മാർട്ടിൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ കോപം കണ്ടതും മെർലിൻ ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു. അവൾക്കറിയാം ആരെ കൊന്നിട്ടായാലും അവളുടെ ചേട്ടായി അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തും നേടി കൊടുക്കുമെന്ന്. അവൾ കരച്ചിൽ നിർത്തി മാർട്ടിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി. കണ്ണുകൾ കൈ കൊണ്ട് അമർത്തി തുടച്ചു. " എഥനെ എനിക്ക് വേണം ചേട്ടായി... എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിനുള്ള ശിക്ഷ ഞാൻ തന്നെ അവനു കൊടുത്തോളം , പക്ഷെ അവൾ ഇനി ഏഥനെ തേടി വരാൻ പോലും ഭയക്കണം.... ആ ഒരുമ്പെട്ടോൾ എന്റെതിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലും തെറ്റാണെന്നു കാണിച്ചു കൊടുക്കണം. " പകയോടെ മെർലിൻ പറഞ്ഞു.   മാർട്ടിൻ ഒരാലോചനയോടെ ഇരുന്നു. " അവൾ എവിടെ ഉള്ളതാ .... പറ . ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ."  മെർലിൻ അഞ്ജുവിനെ കുറിച്ചവൾക്കറിയുന്നത് പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം കൂടെ സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ട് മാർട്ടിൻ പുറത്തേക്കു പോയി. അവനെന്തെങ്കിലും തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് മെർലിനറിയാമായിരുന്നു. അവൾ ഗൂഢമായൊന്നു ചിരിച്ചു. ക്ലാര അവൾക്കടുത്തേക്കിരുന്നു. മെർലിനെ  സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. " നാടകം നിർത്തി ഇനി സത്യം പറ എന്താ സംഭവം."  ക്ലാര പറയുന്നത് കേട്ട് മെർലിൻ നീട്ടി ചിരിച്ചു. ക്ലാരക്ക് അവളെ അറിയുന്ന പോലെ മറ്റാർക്കും അവളെ അറിയില്ലല്ലോ. ക്ലാര മാർട്ടിനെ കല്യാണം കഴിച്ചു വരുമ്പോൾ മെര്ലിന് പ്രായം 9 ആണ്. അന്ന് മുതൽ 19 കൊല്ലം ഒരു ചേച്ചിയായും അമ്മയായും കൂട്ടുകാരിയായും ക്ലാര അവൾക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. മെർലിൻ നടന്നത് മുഴുവൻ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ വിവരിച്ചു. ക്ലാര അന്തം വിട്ടിരുന്നു.  " ഇതിന്റെ കാരണം നീയാണ് കുഞ്ഞാവേ...." എല്ലാം കേട്ട് ക്ലാര പറഞ്ഞു. മെർലിൻ അവൾ പറഞ്ഞതു കേട്ട് സംശയത്തോടെ പുരികം ചുളിച്ചു. " കേട്ടിടത്തോളം ഏഥൻ ഒരു നിരാശ കാമുകനാണെന്നു തോനുന്നു. അപ്പോൾ അയാൾക്ക് അതിന്റെതായ ഫീലിങ്ങ്സ് ഒക്കെ കാണും. അവൾ ബുദ്ധി മതി ആണ് .  ആണിന്റെ വീക്നെസ് എന്താണെന്നു അവൾക്കു നന്നായറിയാം. അതിൽ കേറി പിടിച്ചു അവളങ്ങു കേറി കൊളുത്തി. നീ ആണെങ്കിലോ അവന്റെ പിന്നാലെ ഇഷ്ട്ടമെന്നും പറഞ്ഞു വെറുതെ നടപ്പാണ് ."  " ഞാൻ പിന്നെ എന്തോ വേണമെന്നാ ചേട്ടത്തി പറഞ്ഞു വരുന്നേ..." ആശയ കുഴപ്പത്തോടെ മെർലിൻ ചോദിച്ചു. " അവളുടെ കാര്യം നിന്റെ ചേട്ടായി നോക്കിക്കോളും. പിന്നെ അവന്റെ കാര്യം, നീ  ഒരു ഡോക്ടർ അല്ലെ അവനു വേണ്ടതെന്താണെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു തരണ്ടല്ലോ... വേണ്ടത് വേണ്ടതുപോലെ കൊടുക്കാൻ നോക്ക്. പിന്നെ നീ വരച്ച വരയിൽ നിന്നും അവൻ ചലിക്കില്ല.."   മെർലിൻ ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു. പിന്നവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഗൂഢമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.  " നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ അടിമയാക്കും ഏഥൻ.... എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ ഞാൻ അപമാനിക്കപെട്ടതിനു ഞാൻനിന്റെ സ്നേഹം തട്ടിയെടുത്തു കൊണ്ട് പ്രതികാരം വീട്ടിയിരിക്കും .....ഒരുത്തിക്കും വിട്ടു കൊടുക്കില്ല ഞാൻ." മെർലിൻ സ്വയം പറഞ്ഞു. ക്ലാര അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. ********************** ഏഥൻ അഞ്ജുവിനെ ഹോസ്റ്റലിലാക്കി നേരെ പോയത് നവീന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ആയിരുന്നു . പാർക്കിങ്ങിലുള്ള നവീന്റെ കാറിനടുത്തായി കാർ പാർക്ക് ചെയ്തവൻ കാളിങ് ബെൽ അമർത്തി. വാതിൽ തുറന്നു  ലൂസ് ഫുൾ സ്ലീവ് കുർത്തിയും പലാസോ പാന്റും ധരിച്ചൊരു സ്ത്രീ ഇറങ്ങി വന്നു. " ആരാ ഇത്? ഏഥൻ തമ്പുരാനോ .... അടിയന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയൊക്കെ അങ്ങേക്ക് ഓർമയുണ്ടായിരുന്നോ ? " അവനു മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി തല കുനിച്ചു നാടകീയമായവൾ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ ഓടി ചെന്നവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ കൈ ഇട്ടു പിടിച്ചു. " മറന്നു പോയിരുന്നെടി നീലി ....  പിന്നെ വഴിയിലുള്ളവരോടൊക്കെ ചോദിച്ചു ചോദിച്ചു വന്നതാണ് ഞാൻ " കഴുത്തിൽ ഇട്ട കൈ മുറുകി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. " ആ...... വിടെടാ വേദനിക്കുന്നു.... " അവന്റെ കയ്യിൽ അടിച്ചു കൊണ്ടവൾ കുതറി . ഏഥൻ ചിരിയോടെ അവളെ മോചിപ്പിച്ചു. " തെണ്ടി... ഇപ്പൊ കൊന്നേനെ " അവളവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. " പോടി നീലി പെണ്ണെ ...." ഏഥൻ പുച്ഛിച്ചു  " നീലി നിന്റെ പെണ്ണുമ്പുള്ള , എന്റെ പേര് നീലിമ എന്നാണ് ;" അവന്റെ വയറിൽ അമർത്തി ഇടിച്ചു നീലിമ പറഞ്ഞു. ഏഥൻ വയർ അമർത്തി അവളെ നോക്കി പല്ലു കടിച്ചു. രണ്ടു പേരും ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു.  " നവീൻ എവിടെടി? " വീടിനകം മുഴുവൻ നോക്കി ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " നവീനും മോളും കൂടെ പുറകിലുള്ള അടുക്കള തോട്ടത്തിലുണ്ട് ..... ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വന്നയുടനെ ഡ്രസ്സ് മാറി അങ്ങോട്ട് പോയതാണ്..."  ഏഥൻ ഹാളിലുള്ള സോഫയിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.  " നീ എപ്പോൾ എത്തി ? "  " ധാ വന്നു കേറിയൊള്ളു..... നിന്നെപ്പോലെ പ്രൈവറ് ഡോക്ടർ അല്ലല്ലോ ഞാൻ .... കഴിവുള്ളത് കൊണ്ട് ഗവൺമെന്റിൽ കയറി. നിന്നെപോലൊന്നും തോന്നിയ നേരത്തല്ല ഞാൻ കേറി വരുന്നത്. എനിക്ക് എല്ലാം കറക്റ്റ് ടൈം ആണ്." ഡ്രെസ്സിന്റെ ഷോൾഡർ പൊക്കി അഭിമാനത്തോടെ നീലിമ പറഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രഹസനം കണ്ടു ഏഥൻ ആവോളം പുച്ഛം വാരി എറിഞ്ഞു. " ആരാ നീലു അവിടെ....." മോളുടെ കയ്യും പിടിച്ചു നവീൻ അകത്തു നിന്ന് വന്നു. മുണ്ടും ടീഷർട്ടും ആണ് വേഷം. കയ്യും കാലും മുഖവും കഴുകിയതിന്റെ നനവ് കാണാം ശരീരത്തിൽ . " സാക്ഷാൽ ഏഥൻ മില്ലർ.... ഇംഗ്ലണ്ട് മഹാരാജാവ് ..." നീലിമ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. നവീൻ ചിരിയോടെ അവർക്കടുത്തേക്കു വന്നു. നീലിമയും നവീനും ഏഥനും മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതാണ് .നീലിമ oncologist ആണ്. നവീൻ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഏഥൻറെ ഏറ്റവും അടുത്ത സൗഹൃദമാണ് നീലിമ. അവനു ആകെയുള്ള പെൺ സൗഹൃദവും അവളാണ്. പഠന കാലം തൊട്ടുള്ള പ്രണയമായിരുന്നു ഇരുവർക്കിടയിലും. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു 3 വർഷം കുഞ്ഞുങ്ങളില്ലാതിരുന്നവർക്ക് ഏഥൻറെ ചികിത്സയിലാണ് ഒരു മോളെ കിട്ടിയത്. സൗഹൃദത്തിനൊപ്പം ആ ഒരു കടപ്പാട് കൂടെ അവർക്കു എഥനോടുണ്ട് . പക്ഷെ വയസിത്ര ആയിട്ടും തമ്മിൽ കണ്ടാൽ കീരിയും പാമ്പുമാണ് നീലിമയും ഏഥനും ...... അവരുടെ കളിചിരികൾ നവീനെ ഒരുപാടു സന്തോഷിപ്പിക്കാറുണ്ട് .  ഏഥൻ അത്രത്തോളം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കാറുള്ള ചുരുക്കം ഇടങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്. ഏഥൻ എണീറ്റ് പോയി മോളെ വാരിയെടുത്തു. നവീന്റെ നാലുവയസുകാരി നവമി. പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊരു ചോക്ലേറ്റ് എടുത്ത് മോൾക്ക് കൊടുത്തു.  " താങ്ക്സ് അങ്കിൾ ...." കുഞ്ഞി പല്ലു കാണിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നവമി പറഞ്ഞു. " അപ്പടി അഴുക്കാണ് അവളുടെ ദേഹത്തു ..... " നീലിമ പറഞ്ഞു. " അത് സാരമില്ല അല്ലെടി കാന്താരി.... " മോൾക്ക് ചോക്ലേറ്റ് പൊളിച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഏഥൻ പറഞ്ഞു. നീലിമ മോളെ കുളിപ്പിക്കാനായി ജോലിക്കാരിയെ വിളിച്ചു.അവർക്കുള്ള ചായയും പലഹാരങ്ങളും ടീടേബിളിൽ കൊണ്ട് വച്ച് അവർ ഏഥൻറെ കയ്യിൽ നിന്ന് മോളെ കുളിപ്പിക്കാനായി കൊണ്ട് പോയി. മൂവരും സോഫയിലേക്കിരുന്നു. " എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു."  അൽപ്പം ജാള്യതയോടെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു. നവീൻ പൊട്ടി വന്ന ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു.... ടേബിളിൽ നിന്നൊരു ചായ എടുത്തു കുടിച്ചു. " എന്താടാ ? " നീലിമ അവനൊരു ചായ നീട്ടി ചോദിച്ചു. അവൾ നീട്ടിയ ചായ വാങ്ങി കൊണ്ട് എങ്ങനെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങണമെന്നറിയാതെ ഏഥൻ കുഴങ്ങി. ഏഥൻ നിസ്സഹായതയോടെ നവീനെ നോക്കി.  " നീലു.... ചിലരൊക്കെ ഇപ്പൊ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരുന്നതെന്തിനാണെന്നോ ? കിസ്സടിക്കാൻ ....." പൊട്ടിചിരിയോടെ ഏഥനെ ടാർഗറ്റ് ചെയ്തു നവീൻ പറഞ്ഞു. കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ചായ നെറുകയിൽ പോയി നീലിമ ചുമച്ചു. ഏഥൻ വേഗം അവളുടെ തലയിൽ തട്ടി കൊടുത്തു. വെള്ളമെടുത്തു അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി . വെള്ളം വാങ്ങി കുടിച്ചവൾ എഥനെ അവിശ്വാസത്തോടെ നോക്കി. " ആരെ ആര് എപ്പോ എവിടുന്നു കിസ്സടിച്ചെന്ന് " വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ നീലിമ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. ഏഥൻ നാണക്കേടോടെ മുഖം താഴ്ത്തി .അവന്റെ ഭാവം അക്ഷരാത്ഥത്തിൽ നീലിമയെ ഞെട്ടിച്ചു. അവളുടെ അറിവിൽ അങ്ങനൊരു ഏഥൻ ഇല്ല .  അവൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും നീലിമ നവീന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ആരാ എന്താ എന്നൊക്കെ ഈ ഇരിക്കുന്നവനോട് ചോദിക്ക്. ഞാൻ കണ്ടത് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം..."  നവീൻ അവൻ കണ്ടതത്രയും നീലിമയോട് പറഞ്ഞു. നീലിമ വാ പൊളിച്ചു എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു.  ഏഥൻ ഇടം കണ്ണിട്ടവളെ നോക്കി. ആ നേരം അവളിൽ അവനെ കളിയാക്കിയോരു ചിരി ആയിരുന്നു. തുടരും........... അഭിപ്രായങ്ങൾ വേഗം പോരട്ടെ.... എന്നാൽ രാത്രി ആവുമ്പോഴേക്കും ഒരു പാർട്ട്‌ കൂടെ തരാം 😌