📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 83 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ ആ നാടന്ന് വരെയും കാണാത്ത.. ആഘോഷിക്കാത്ത വിധമായിരിക്കണം മകളുടെ വിവാഹമെന്ന് വാശിയുണ്ടായിരുന്ന അശോകന് ഒടുവിൽ അതൊരു കനത്ത അടിയായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. കാർത്തു കാശിയുടെ കൂടെ പോയത് ഇനിയാ നാട്ടിൽ അറിയാൻ ആരും ബാക്കിയില്ല. അവനൊപ്പമാണെങ്കിൽ അവൾ സേഫായിരിക്കും.. കാശി നാഥൻ നല്ല ചെക്കനാണെന്ന് തന്നെയാണ് അവരിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും അഭിപ്രായം. അതോടൊപ്പം തന്നെ കാശിയുടെ പേരിൽ അന്നാ വന്ന കേസ്.. അത് പോലും അശോകനും മഹേഷും ചേർന്ന് നടത്തിയ കെണിയാണെന്ന് കൂടി നാട്ടിൽ പറഞ്ഞു പരന്നു തുടങ്ങി. അശോകന് അയാളുടെ ഫോഴ്സ് മുഴുവനും ഉപയോഗിച്ച് തിരഞ്ഞിട്ടും കാശിയും കാർത്തുവും ഒറ്റ രാത്രിയുടെ മറവിൽ എവിടെ പോയോളിച്ചെന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ പോയിട്ട്.. അതിനെ കുറിച്ചൊരു സൂചന പോലും കിട്ടിയില്ല. അതയാളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതും. തനിക്കു കഴിയാത്തതൊന്നുമില്ലെന്നുള്ള ഹുങ്ക് കൂടിയാണ് തീർന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. കാശിയുടെ വീട്ടിലും അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ ബുള്ളറ്റ് കാശ്ശിയുടെ വീട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്. വീട്ടിൽ പോലീസുമായി ചെന്ന് അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയെങ്കിലും പോയതിനെ കുറിച്ചൊരു തുമ്പും കിട്ടിയതുമില്ല. പിന്നെയുള്ളൊരു സാധ്യത ശിവയാണ്. മുതിർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്റ്റരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചോദിച്ചിട്ട് പോലും കാശി എങ്ങോട് പോയെന്ന് അവനറിയില്ലെന്നും തലേന്ന് രാത്രിയിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ പോലും ഇങ്ങനൊരു പൊക്കിനെ കുറിച്ചവൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള വാദത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ വിടാതെ തന്നെ ശിവ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അശോകന് മുന്നിൽ ആ വഴിയും അടഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്നത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരമായിട്ടും കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്കുപോക്കുണ്ടായിട്ടിയില്ല. അതിന്റെയൊരു ക്ഷീണവും ദേഷ്യവും അയാളിൽ നല്ലത് പോലുണ്ട്. 💥💥 സത്യമാണോ അമ്മേ..? " വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ സന്തോഷം വിങ്ങി. "അല്ലാതെ പിന്നെ ഇങ്ങനൊരു നുണ നിന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് എനിക്കെന്ത് കിട്ടാനാ വിച്ചു.." അശോകന്റെ മകളെയും കൊണ്ട് കാശി ഒളിച്ചോടി പോയ കഥ.. തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ അവർ മകനേ വിളിച്ചറിയിച്ചതാണ്. സുഗന്ധിയുടെ വാക്കുകൾക്കും ഒരു സന്തോഷത്തിന്റെ രുചിയുണ്ട്. ശോ... ഭവ്യയുടെയും ശിവയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് കരുതി ഒരു റേൻജ് കിട്ടാതെ നിന്നിടത് നിന്നും വളരെ വലിയൊരു സാധ്യതയാണ് മുന്നിൽ തുറന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ബിബിനെ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഭവ്യ അവന് മുന്നിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഒരു തടസ്സമാവില്ലെന്നുള്ള ഉറപ്പിന് മേലെയാണ് കാശിനാഥൻ അവന്റെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് താണ്ഡവമാടിയത്. വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിൽ സ്വാഭാവികമായും ആ വാർത്ത കേട്ടതും ആഹ്ലാദം നുരഞ്ഞു പൊന്തി. അശോകന്റെ മകളുടെ കല്യാണതലേന്ന്.. അവൾക്കൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയവൻ. അവനെയിനി കണ്ട് കിട്ടിയാൽ അശോകൻ വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ. സ്വന്തം അനുജനാണ് ആ ക്രൂരതയെ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടതെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെ വിഷ്ണു സന്തോഷിക്കുകയാണ്. കാരണം അവനറിയാം അശോകനെ. ശത്രുക്കളോട് അശോകൻ കാണിക്കുന്ന രീതികളെ. അശോകന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പകയുടെ തീ ജ്വാലകൾ അത്രയും വേഗത്തിൽ കാശിയുടെ നേരെ നീളാഞ്ഞത്. ഒരിക്കൽ കാശിക്ക് വേണ്ടി അശോകൻ അവനെ വിലക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. കർശനമായിട്ട് തന്നെ. അവനാ ദേഷ്യം കൂടി അശോകനോടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ അവന്റെ രണ്ടു ശത്രുക്കൾക്കും ഒരുപോലെ പണി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ കൂടെ വിശ്വാസ്ഥനായി നടന്നിട്ടോടുവിൽ മകളെ തട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി ആദ്യം കാശിനാഥൻ അശോകന്നിട്ട് നല്ലസ്സല് പണി കൊടുത്തു. നാട്ടിൽ അയാൾക്കിപ്പോ തല ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത കോലത്തിൽ ആയിക്കാണും. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ പതിക്ക് തന്നെയാണ് കാശി നാഥന്റെ അടി ചെന്ന് കൊണ്ടത്. അതയാൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. അവനെവിടെ പോയോളിച്ചാലും അൽപ്പം റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടി വന്നാലും അശോകൻ അവനെ അതികം വൈകാതെ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കുമെന്ന് വിഷ്ണുവിന് ഉറപ്പുണ്ട്. അങ്ങനെ കണ്ട് കിട്ടിയാൽ.. കൊടുത്ത പണിക്ക് മറുപണി പണിയുന്ന അശോകൻ.. ആഹാ.. പൊളിക്കും. രണ്ടും കൂടി ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉഷാറൊന്നും തന്നെ ഇനി അകന്നു നിൽക്കുന്നവർക്കുണ്ടാവില്ല. അതവരെ രണ്ടു പേരെയും കാര്യമായി തന്നെ ബാധിക്കുമെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട. എല്ലാം കൂടി അവന് വല്ലാത്തൊരു ഉഷാറു തോന്നി. കാശി നാഥൻ നാട്ടിൽ തിരികെ എത്തും മുന്നേ തനിക്കു ചെയ്ത് തീർക്കാൻ കുറച്ചു കൂടി കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് വിഷ്ണുവിനറിയാം. അതിന്റെയൊരു തിടുക്കമുണ്ടവനും. "പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് റെഡിയായിക്കോ.. നമ്മൾ തിരിച്ചു പോവാണ്.." തനിക്ക് മേലെയുള്ള ബ്ളാങ്കറ്റ് എടുത്തു മാറ്റി അടുത്ത് കിടക്കുന്നവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "ഒരാഴ്ച എന്നല്ലേ വന്നപ്പോ പറഞ്ഞത്.." കൂടെ ഉള്ളവൾക്ക് അവനിൽ നിന്നും ഊറ്റി എടുക്കാൻ കരുതിയത്രയും കാശ് കിട്ടില്ലേ എന്നൊരു ആശങ്കയുണ്ടെന്ന് അവളുടെയാ ചോദ്യം കേട്ടാലേ അറിയാം. "ഞാനങ്ങനെ അങ്ങനെ പലതും പറഞ്ഞു കാണും..അതൊന്നും ഓർത്തിരിക്കല്ലല്ല എന്റെ ജോലി.ഇപ്പൊ നീ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്.. പത്തു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഞാൻ റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്യും.. എനിക്ക് പോകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.. അപ്പോഴേക്കും റെഡിയായി വന്നാ ഞാനെന്റെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകും.." ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി പോകുകയും ചെയ്തു.. 💥💥 മിയ... കാശി പറഞ്ഞ ആ പേര് ഒരിക്കൽ കൂടി ആവർത്തിച്ചു പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞത് പോലായിരുന്നു. "നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരും മുൻപ് അവളെന്നെ കാണാൻ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മകളെ കുറിച്ചല്ല.. അന്നവൾ വന്നിട്ടെന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നത് മുഴുവനും കാശിനാഥന്റെ പ്രണയിനി കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചാണ്. അവനില്ലാതെ അവൾക്കൊട്ടും വയ്യെന്ന് പറയുമ്പോൾ നിന്റെ കൂട്ടുകാരി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. വിതുമ്പി പോയ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോൾ കാശി അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും തന്നിലേക്കാടാക്കി പിടിച്ചു. അവന്റെ സമ്മതത്തോടെയുള്ള ആദ്യചേർത്ത് പിടിക്കൽ.. ഇത് വരെയും വാശിയോടെ അവൾ അവനിലേക്കിടിച്ചു കയറുകയായിരുന്നല്ലോ പതിവുകൾ.. കാർത്തു എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാതെ അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. കൈകൾ കൊണ്ടവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടവനും ആ തോളിൽ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ചു. "മഹേഷിന്റെ താലി സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നാ സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചും.. എനിക്ക് വേണ്ടി... ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ജയിലിൽ പോയ എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ.. ഞാൻ ജാമ്യം കിട്ടി പുറത്തിറങ്ങാൻ സ്വയം ജീവൻ പോലും കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയെ ഇനിയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചാൽ.. ഈ ജന്മം മുഴുവനും കാശി നാഥന് സമാധാനം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.. അത്രയും... അത്രയും... ഈ കാർത്തിക തമ്പുരാട്ടി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.. " പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കിക്കെ അവന്റെ സ്വരം നേർത്തു പോയി.. കാർത്തുവിനെ അവന് നേരെ തിരിച്ചു നിർത്തി. മിയയെ ഓർത്തു കൊണ്ടായിരിക്കും.. അവളുടെ കണ്ണുനീരപ്പോൾ കവിൾ നനച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "ഇനിയീ കൂട്ടുകാരി പെണ്ണിന്റെ കണ്ണ് നിറക്കില്ലെന്നും കാശി നാഥൻ അവളെ അവന്റെ ജീവനോട് കോർത്തു ഉരുക്കി ചേർത്തോളാമെന്നും ഞാനവൾക് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് കാർത്തു.." ഒരു കൈ കൊണ്ടവളെ ഇടുപ്പിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ടവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. "അവളുടെ.. കസിൻ ബ്രോ വയനാട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതും.. അയാളോട് നമ്മുക്ക് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ അയാൾ നമ്മളെ എങ്ങനെ വേണേലും ഹെല്പ് ചെയ്യുമെന്നും അവളാണ് പറഞ്ഞത്." അവനാ പറഞ്ഞപ്പോഴും മിയയെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനൊന്നും ഒരിക്കലും താൻ മുന്നേ ആലോചിച്ചു നോക്കിട്ടില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു കാർത്തുവിന്റെ മനസിലപ്പോൾ. കാശിയെ കുറിച്ചെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവസാനം അതിന്റെ പേരിൽ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നവൾ.. അവൾ തനിക്ക് വേണ്ടി നേരിട്ടവനെ കാണാൻ പോയിരിക്കുന്നു.. സംസാരിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ തീരുമാനം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. "നിന്നോടവൾക്ക് എന്തൊരു ഇഷ്ടമാണ് കാർത്തു.. അത്രേം നന്നായ് അവളെന്റെ മുന്നിലാ ഇഷ്ടം അവതരിപ്പിച്ചു.. നിനക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ചും കരഞ്ഞും എന്നെ കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന ചീത്ത വിളിച്ചും..ആ പെണ്ണ് കാണിച്ചതത്രയും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു. അവനാ നിമിഷങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുന്നുണ്ട്. "അപ്പൊ.. അപ്പൊ അവള് പറഞ്ഞിട്ടാണോ കാശ്യേട്ടൻ വന്നേ..." കാർത്തു കുഞ്ഞൊരു പരിഭവത്തോടെയാണ് ചോദിക്കുന്നത്. "ആണോ.. ആ ചോദ്യം ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചു കൊണ്ടവനാ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി. "പ്രണയം എന്തെന്നറിയുന്ന നാൾ മുതൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ പിറകെയില്ലേ.. എന്റെ ഇഷ്ടം പറയുന്നില്ലേ.. കാണിക്കുന്നില്ലേ.. എന്നിട്ടൊരു തവണ പോലും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ എന്നെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് കൂടിയില്ല.. എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ഞാനെന്റെ പ്രണയം നിറച്ചു നൽകിയ ഗിഫ്റ്റ് ഒന്നും മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല.. നല്ലൊരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മഹേഷ്‌.. മഹേഷെന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നറിയിച്ചപ്പോൾ പോലും... അപ്പഴും ഇഷ്ടം പറഞ്ഞില്ല.. കൂടെ ണ്ടാവും.. ന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അവന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി തരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ.. ഞാനെത്ര കൊതിച്ചെന്നോ.. അങ്ങനൊരു.. വാക്ക് കേൾക്കാൻ.." ഇടറി കൊണ്ടവളുടെ വാക്കുകൾ പലയിടത്തും മുറിഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ പരിഭവം.. അവനത്ര മേൽ ഇഷ്ടത്തോടെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "നമ്മുക്കൊരാളോട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം തോന്നിയാലും അവർ നമ്മൾ കാരണം സങ്കടപ്പെടരുതെന്നും.. ലൈഫിൽ കഷ്ടപെടരുതെന്നും ആഗ്രഹിക്കും പെണ്ണേ...അതും.. അതും സ്നേഹമാണ്.. സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പീക്ക് ലെവൽ.." നന്നേ പതിഞ്ഞു പോയ ആ വാക്കുകൾ. അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മറുപടി.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അമർന്നു പോയ ആ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പ്. അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ മുഖമൊളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു. രണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും അവനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചില്ലെന്ന് പറയരുത്.. കാർത്തിക അശോകൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു പോയതിനേക്കാൾ ഒരായിരമിരട്ടി കാശിനാഥൻ അവളേം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.. മോഹിച്ചിരുന്നു.." അവളെ കോരി തരിപ്പിച്ച ആ വാക്കുകൾ. കാർത്തു മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. എത്രയോ നാളുകൾ കൊണ്ടവൾ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ആ വാക്കുകൾ. അതവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പോളം ചേർന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ നിർവൃതി കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടപ്പഴും. "സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ഞാനും.. പക്ഷെ അതൊന്നും ഒരിക്കലും നിനക്ക് മനസ്സിലാവും വിധം പ്രകടമാക്കിയിട്ടില്ല കാർത്തു..ഞാൻ.അന്നെന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനായിരുന്നു. അതും.. അതും എന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നെടി.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനവളുടെ കവിളിൽ കൈകൾ ചേർത്തു. "എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരാളെ നീ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി എനിക്ക്. ഒന്ന് കൊണ്ടും നിനക്കൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കാൻ അർഹതയില്ലാഞ്ഞിട്ടും പിന്നെയും നീ എനിക്ക് പിറകെ വന്നപ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു. അത് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ അച്ഛനോടുള്ള കടപ്പാട് കൊണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എത്രയൊക്കെ എന്റെ പിറകെ നടന്നു കൊണ്ട് നീ വെറുപ്പിച്ചാലും ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ നിന്നോടെനിക്ക് ദേഷ്യം കാണിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. നീ വേദനിക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാനയായിരുന്നു വേദനിച്ചത്.. നിന്റെ പ്രണയം നിറച്ചുള്ള ഓരോ നോട്ടങ്ങളെയും വാക്കുകളെയും വേദനയോടെ തന്നെയായിരുന്നു അവഗണിച്ചത്. മനഃപൂർവം ഞാൻ നിന്നിലെക്കെന്റെ കണ്ണും ഹൃദയവും അടച്ചു പിടിച്ചാലും അതെന്നെയും പിടിച്ചുലച്ചിരുന്നു..പലപ്പോഴും. ചില നേരത്തേ നിന്റെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ നോട്ടം... ചിരി.. വാക്കുകൾ.. അതിൽ നിന്നൊക്കെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഞാനെത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുണ്ടന്നോ.. നീ നന്നായി കാണാനല്ലേ എന്നങ്ങു കരുതി അതെല്ലാം സഹിക്കും..ക്ഷമിക്കും. പക്ഷെ.. രാത്രി.. രാത്രിയിൽ എന്റെ ഹൃദയമെന്നെ ചതിക്കും. വിട്ടു പോവാതെ ഇട നെഞ്ചിലങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടെന്നെ ഒന്നുറങ്ങാൻ പോലും വിടാതെ.. നീയും നിന്റെ പ്രണയവും. മര്യാദക്കൊന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ കൂടി കഴിയാതെ ഞാൻ.." പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ അവനവളുടെ നെറ്റിയിൽ വീണ്ടും ഉമ്മ വെച്ചു. അവനവന്റെ സ്നേഹം അടക്കി പിടിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന പോലെ.. ഇട തടവില്ലാതെ പിന്നെയും അവനാ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടറിയിച്ചു.. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ.. നെറുകയിൽ.. പിന്നെ അടഞ്ഞു പോയ ആ കണ്ണുകൾക്ക് മീതെയും. സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ സ്നേഹചുംബനങ്ങൾ. "ഞാനെന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും വിട്ടു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചവരെല്ലാം എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്ന ചരിത്രമേ ഒള്ളു. ഇപ്പഴിതെ നീയും.കാശിനാഥന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മോഹമായിരുന്നിട്ടും വിട്ട് കളയാൻ നോക്കിയിട്ടും..ഇപ്പോഴെന്റെ ഭാര്യയായി എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്നെ തന്നിരിക്കുന്നു... കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൻ നോക്കുമ്പോൾ അവളവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുക്കുന്നുണ്ട്. മിയ വന്നു പറഞ്ഞില്ലേലും ഞാൻ വരുമായിരുന്നു.. നിന്നെ മഹേഷിന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി ഞാനെന്റെ സ്വന്തമാക്കി തീർക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.കാരണം നീ.. നീ എനിക്കെന്റെ ജീവനാണ്.." നീ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരു ലവർ ആവാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല. എന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ അങ്ങനായിരുന്നു.പക്ഷെ.. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന. പോലൊരു ഭർത്താവായിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം..ശ്രദ്ധിക്കാം. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവളെ അടക്കി പിടിച്ചു. "മുന്നേ നീയാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പനി പിടിച്ചു കിടന്നന്ന് ആ നേഴ്സിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ സ്നേഹനിധിയായ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ കാശിനാഥനെ കുറിച്ച്.. അത് പോലെ... അത് പോലെ ആയേക്കാം ഞാൻ..അത് മതിയാവില്ലേ.. അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. അവളെ ഏറെ മോഹിപ്പിക്കുന്നൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു അവനപ്പോൾ.. തുടരും.. പ്രണയം എഴുതി തുടങ്ങിയ ഞാൻ പിന്നെ ഫോമിലാവും.🫣 അതിനൊപ്പിച്ചു നിങ്ങള് കൂടിയൊന്ന് കട്ടക്ക് കൂടെ നിന്ന് തന്നാ.. നമ്മുക്കിത് വേണേൽ ഇനി ഡെയിലി രണ്ടു പാർട്ട് വീതമാക്കാൻ പറ്റും 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _ 82 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "മകൾക്കങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടമുണ്ടന്നറിഞ്ഞ.. അതല്ലേ അശോക ആദ്യം നമ്മള് പരിഗണിക്കേണ്ടത്. ഇതിപ്പോ നീ ചെയ്‍തത് എന്താ.. ഇത്രേം ബുദ്ധിയില്ലാതായോ നിനക്ക്. ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികളല്ലേ. അവർക്ക് നമ്മളെക്കാൾ വാശിയും ദേഷ്യവുമൊക്കെ കൊറച്ചു കൂടുതൽ കാണും. ഇതിപ്പോ നിന്റെ ഭാഗത്ത് തന്നെയാണ് തെറ്റ്.." കൂട്ടത്തിൽ തല മൂത്ത ഏതോ കാർണോരുടെ ആ വാക്കുകൾ. അശോകൻ പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ സഹിച്ചു ക്ഷമിച്ചു നിൽപ്പാണ്. കാര്യങ്ങൾ അയാളുടെ കൈ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നു. തന്റെ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് കാർത്തുവിനെയും കാശിയെയും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റുമെന്നും ആരെങ്കിലും അറിയുന്നതിന് മുന്നേ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ ആ കല്യാണം നടത്താമെന്നുമൊക്കെയുള്ള അയാളിലെ വിശ്വാസം. അതാണിപ്പോൾ അപ്പാടെ തകർന്ന് പോയിരിക്കുന്നത്. അവരെ കാണാനില്ലെന്നറിഞ്ഞത് മുതൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പത്തു മണിയോടെയായിട്ടും അന്വേഷണം എങ്ങും എത്താതെ പോയതോടെ എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. കാർത്തു.. അശോകന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അയാളുടെ വിശ്വാസ്ഥനായവനൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയെന്ന് തന്നെ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. എല്ലായിടത്തെയും പോലെ തന്നെ ആളുകൾ ചേരി തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒരു ഭാഗം അശോകനെയും അയാൾ മകളെ സേഫ് ആക്കാൻ നോക്കിയതാണ് എന്നുമൊക്കെ പറയുമ്പോൾ മറുഭാഗം കാർത്തുവിനും കാശ്ശിക്കും ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇഷ്ടമില്ലാത്തൊരു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കേണ്ടി വരുന്നതിനെ കുറിച്ച് അപലപിച്ചു. അവരുടെ തീരുമാനം തന്നെയാണ് ശെരിയെന്ന് വാദിച്ചു.. അതിൽ ഉറച്ചു നിന്നു. മൊത്തത്തിൽ പോയവരെ കുറിച്ചൊരു അറിവും ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടിയും അഭിപ്രായത്തിനും കുറ്റപ്പെടുത്തലിനും യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ല. ഇത്രയൊക്കെ നടന്നിട്ടും മഹേഷിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും കാര്യമായ സഹകരണമൊന്നും ഇല്ലെന്നാണ് അശോകന്റെ അപ്പോഴുള്ള മറ്റൊരു പ്രശ്നം. അവന്റെ രീതിയിൽ അവൻ അന്വേഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അശോകനെ അറിയിക്കുന്നില്ല. അയാളോട് ഒന്നും ചോദിക്കുന്നുമില്ല. നടന്നു കഴിഞ്ഞ പ്രതിസന്ധിയെകാളും അയാളെ അപ്പോൾ വേവലാതി പ്പെടുത്തിയത് അവന്റെയാ നിസ്സഹകരണം തന്നെയാണ്. കാശിയെ ജാമ്യത്തിലിറക്കിയത് അശോകൻ തന്നെയാണ് എന്നുള്ള രീതിയിലാണ് അവന്റെ സംസാരങ്ങളൊക്കെയും. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ അയാൾക്ക് പിന്നെ കിട്ടിയതുമില്ല. മൊത്തത്തിൽ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാണ് അയാൾ.. 💥💥 കണ്ണ് തുറന്ന ആദ്യമുള്ള കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളിൽ കാർത്തുവിന് സ്ഥലകാലബോധം ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ചെല്ലാം മനസ്സിലേക്കിരച്ചു കയറി വന്നപ്പോൾ അവളൊന്ന് വെട്ടി വിറച്ചു പോയി. അമ്പരപ്പോടെ ചുറ്റും നോക്കി. തികച്ചും അപരിചിതമായൊരിടം. എങ്കിലും ഉള്ളിലെ ആക്നിയെ പോലും ആറ്റി തണുപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് ഉയിരിൽ പടർന്നു കയറുന്നൊരു തണുപ്പുണ്ടവിടം മുഴുവനും. വെളുത്ത ഷീറ്റ് വിരിച്ച കിടക്കയിൽ.. തനിക്കരികിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുറങ്ങുന്നവൻ. പൊള്ളിയത് പോലെ അവളൊന്നകന്നിരുന്നു. അവിടെ എപ്പോ എത്തിയെന്നോ എങ്ങനെ എത്തിയെന്നതിനെ കുറിച്ചോ യാതൊരു അറിവുമില്ല. കാശി ഉറങ്ങാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉറങ്ങിയത് മാത്രം ഓർമയിലുണ്ട്. തനിക്കിരിൽ കിടന്നവനെ നോക്കിയിരിക്കെ തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു വേള തന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി ആടുന്ന താലിയിലും വന്നു പതിഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു പോയതൊന്നും സ്വപ്നമല്ലെന്നറിയുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ആശ്വാസം. അത് ചില്ലറയൊന്നുമല്ല. ആ തണുപ്പിലും ഷർട്ടൊന്നുമില്ലാതെ ഇന്നർ ബനിയനും ജീൻസും മാത്രമാണ് അവന്റെ വേഷം. അവനെ പോലെ തന്നെ അനുസരണ ഒട്ടുമില്ലാത്ത മുടി ഇഴകൾ മുഖത്തിന്റെ പാതിയും മറഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ അവൾക്കവനിൽ നിന്നും കണ്ണ് മാറ്റാൻ തോന്നിയതുമില്ല. പ്രണയം എന്തെന്നറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ തന്നെ മോഹിപ്പിച്ചവൻ. ഇഷ്ടം പറഞ്ഞപ്പോഴെല്ലാം തനിക്കു മുന്നിൽ നിന്നും അകന്നു പോകാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാരണങ്ങൾ നിരത്തിയവൻ. പ്രണയം പറഞ്ഞു ചെന്ന തന്നേക്കാൾ അവന് മുന്നിലൊരു ജീവിതമാർഗം തുറന്നു കൊടുത്ത തന്റെ അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും കടപ്പാടും സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മാറി പോകാൻ ശ്രമിച്ചവൻ. ഉള്ളിലെ അവനോടുള്ള പ്രണയവും മോഹവും എത്രയൊക്കെ.. എങ്ങനെയൊക്കെ അറിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അതിന് നേരെയൊക്കെ സ്വന്തം കണ്ണും മനസ്സും അടച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് സ്വയം ഇരുട്ടാക്കി മാറ്റിയവൻ. ഇവനെ ഓർത്തു കൊണ്ട് താൻ വേദനിച്ചതിനൊരു കണക്കുമില്ല. ഉള്ളിലെ ആളുന്ന പ്രണയത്തിനോളം തന്നെ ഇവനെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നതിനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടെത്ര ഭയന്നിരുന്നു.! ഏറ്റവുമൊടുവിൽ, മഹേഷിന്റെ കൈ കൊണ്ട് കെട്ടുന്ന താലിയിൽ തന്റെ ജീവനോടുങ്ങുമെന്ന് കരുതിയിടത് നിന്നും തനിക്ക് ജീവനായവൻ തന്നെ താലി കെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചൊടികളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തിങ്ങി. സ്നേഹം നിറഞ്ഞ.. സന്തോഷം നിറഞ്ഞൊരു ചിരി. പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ നല്ല സങ്കടമുണ്ട്. വിളിച്ചു കൂട്ടിയ ആളുകൾക്ക് മുന്നിലവർ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരുടെ അപ്പോഴുള്ള അവസ്ഥ. അത് നോവ് തന്നെയാണ്. അതിൽ കുറ്റബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ അങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് അവരെ എത്തിക്കാതിരിക്കാൻ താൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നല്ലോ. കാശിനാഥനില്ലാത്തൊരു ജീവിതം വയ്യെന്ന് ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ.. എങ്ങനെയെല്ലാം അവരെ അറിയിച്ചു കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്. പക്ഷെ അവർക്കപ്പോൾ മഹേഷ്‌ മാത്രമായിരുന്നു വലുത്. അവന്റെ കൂടെയുള്ള ജീവിതമായിരുന്നു സേഫ് എന്ന് പറഞ്ഞതും. സ്വന്തം മകളായ തന്നെ പോലും കാശിയുടെ കാര്യം വന്നതിൽ പിന്നെ അവരോട്ടും വിശ്വാസിച്ചിട്ടില്ല. അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. എല്ലാത്തിനും ഒരു മഹേഷ്‌. അന്നത്തെ തന്റെയാ മാനസികവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ കാർത്തുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു. കാശിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ സ്വസ്തമായുള്ള ഉറക്കത്തിലാണ്. വിളിച്ചുണർത്താനും തോന്നാതെ അവനെ ഉണർത്താതെ തന്നെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. കൊണ്ട് വന്ന ബാഗ് തിരഞ്ഞപ്പോൾ അതാ മുറിയിൽ തന്നെയുള്ള ചെറിയൊരു മേശയുടെ മുകളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചത് കണ്ടു. അവളതിൽ നിന്നും ഇട്ട് മാറാനുള്ളതുമായി മുറിയിൽ നിന്നും തന്നെ തുറക്കാവുന്ന ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഫ്രെഷായി കൊണ്ടവൾ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ കിടക്കയിൽ അവനില്ല. ആശങ്കയോടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചത് മുറിക്ക് പുറത്ത് നിന്നും അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത് കൊണ്ടാണ്. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുഖമൊന്നു കൂടി തുടച്ചിട്ട് അവൾ ജനൽ കർട്ടനൊന്ന് മാറ്റി നോക്കി. ഹൃദയഹാരിയാണവിടുത്തെ പുറം കാഴ്ചകൾ. നന്നായി വെയിൽ പരന്നിട്ടുണ്ട്. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട... പുറത്തെ ബാൽകണിയിലേക്ക് മുറിയിൽ നിന്ന് തന്നെ മറ്റൊരു വാതിൽ കൂടി കണ്ടതും കാർത്തു അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. ജനലിൽ കൂടി കണ്ട കാഴ്ചകളെക്കാൾ ഭംഗിയുണ്ട് അവിടെ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.. മനസ്സിൽ അരിച്ചു കയറുന്ന സമാധാനത്തോടെ അവളവിടെ നിന്നും ആ കാഴ്ചകൾ ഓരോന്നും ഒപ്പിയെടുത്തു. അങ്ങോട്ടെത്തി പെടുമ്പോൾ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടെൻഷന്റ നേർത്തൊരംശം പോലും അവളിലപ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. 💥💥 കയ്യിലൊരു ബാഗുമായിട്ടാണ് കാശി തിരികെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് തിരിയുമ്പോൾ തന്നെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു പുറത്തെ ബാൽകണിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ.. അവൾക്കരികിലേക്ക് നടക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും.. പിന്നെ കൊണ്ട് വന്ന ആ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ലുങ്കിയും ടീ ഷർട്ടും തോർത്തും കൊണ്ട് ബാത്റൂമിന് നേരെയാണ് നടന്നത്. കാർത്തുവിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവൻ കുളിച്ചിറങ്ങി. അവളപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്. മുടിയൊന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് കൊതി മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി കൊണ്ടവൻ അവൾക്കെതിരെ ചെന്ന് നിന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളറിഞ്ഞത്. വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോക്കി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ. അതും അവൾക്കേറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളൊരു ചിരിയോടെ. കാർത്തു ആ നോട്ടം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ അവനെ നോക്കാതിരിക്കാൻ തിരിഞ്ഞു പോകാൻ തുനിഞ്ഞേങ്കിലും അതിനും മുന്നേ അങ്ങനൊരു നീക്കം മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ കാശി അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവനടുത്തേക്ക് തന്നെ നീക്കി നിർത്തി.. "ഇഷ്ടമായോ ഇവിടൊക്കെ.." സ്വകാര്യം പോലെ.. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടിയിഴകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി കൊണ്ടവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു. മ്മ്.. ഇതെവിടാന്നറിയോ.. " ഇല്ല.. എങ്ങനെ ഈ മുറിയിലെത്തി എന്നറിയാമോ മ്മ്ഹ്ഹ്.. ഇല്ല.. അറിയണ്ടേ.. പറയാ ന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.. അവളും നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനോടായി പറഞ്ഞു. "അതവിടെ നിൽക്കട്ടെ.. ഇപ്പൊ നിന്റെ ടെൻഷനെല്ലാം പോയോ. വിറയലൊന്നുമില്ലല്ലോ.." അതിപ്പോ കാശ്യേട്ടനും ഹാപ്പിയാണല്ലോ..? അത് നീ കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാ.. ആണോ.. എന്നിട്ടങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നല്ലോ ആദ്യം പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്നിരുന്നേ.. പെട്ടന്നിങ്ങനൊക്കെ മാറ്റം വരുമോ മനുഷ്യന്.." ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ അവളവനെ ഒളി കണ്ണിട്ട് നോക്കി. "ഉവ്വാ.. അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെയാണല്ലോ നീ. അതും എന്റെ ഭാര്യയായിട്ട് തന്നെ.. അപ്പൊ അന്ന് കുറച്ചു സ്നേഹം കൂടി കാണിച്ചിരുന്നേൽ...ഇപ്പൊ.." അത് പറഞ്ഞിട്ടവനുമൊരു കള്ളത്തരം. "ചുമ്മാ ജാഡയിട്ട്... നല്ല കുറെ സമയം കളഞ്ഞിട്ടിപ്പോ ന്യായം പറയുന്നോ.." കാർത്തു ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. "അന്നതായിരുന്നു പെണ്ണേ ന്യായം.. ഇന്നിതും." അവനവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അതിനവളൊന്നും ഉത്തരം പറഞ്ഞതുമില്ല. "നാട്ടിലിപ്പോ നിന്റച്ഛനും മഹേഷും കൂടി അരിച്ചു പൊറുക്കി കാണും.." അവനൊന്നവളെ നോക്കി.. കാർത്തു കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു. അവനും. അശോകേട്ടൻ നാട്ടിൽ തല താഴ്ന്നു നിൽക്കേണ്ട ഒരവസ്‌ഥക്ക് താനും കാരണമാണല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ അവനും വല്ലാത്തൊരു സങ്കടമുണ്ട്. "നമ്മളിങ്ങോട്ട് വന്നത് ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ.. കാശ്യേട്ടന് മുൻപ് അറിയാമായിരുന്ന സ്ഥലമാണോ ഇത്..?" "ഏയ്... വണ്ടിയിൽ ഇങ്ങോട്ട് ട്രിപ്പ്‌ ഒരുപാട് തവണ വന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. പക്ഷെ ഈ ഇടം ആദ്യമായാ അറിയുന്നത്..കാണുന്നതും." "അപ്പൊ പിന്നെ ആര് പറഞ്ഞിട്ടാ..." കാർത്തു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "ആളെ പറഞ്ഞാൽ നീ അറിയും.. നിനക്കൊരുപാട് അടുത്തറിയാവുന്ന വേണ്ടപ്പെട്ട ആളാണ്‌ എന്നെയിങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടത്..കൂടെ നിന്നെയും പൊക്കി കൊണ്ട് വരാൻ സൗകര്യം ചെയ്ത് തന്നതും.." അവനൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു... തുടരും... ന്നാലും അത് ആരായിരിക്കും ന്നാ ഇനിക്ക്.. 🫣 ആരായാലും അശോകൻ കണ്ടു പിടിക്കാതെ നോക്കിയ ആൾക്ക് കൊള്ളാം. പിന്നേയ്.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ ഇടാതിരിക്കല്ലേ കേട്ടോ.. ഞാനിപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാ എനിക്കിത്രേം തിരക്ക് പിടിച്ച ഈ ടൈമിൽ പോലും ഇത് എഴുതിയിടുന്നത്.. സ്നേഹത്തോടെ jif 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

#📙 നോവൽ ആ ഇടവഴിയിൽ തന്നെ നിന്ന് കൊണ്ട് ശ്രീഹരിയുടെ ഫോൺ എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചം അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് അടിച്ചത്. പെട്ടെന്ന് ശ്രീഹരി എങ്ങാനും ഫോൺ കാണാതെ തിരികെ വരുന്നതാണോ എന്നോർത്ത് മീര പേടിച്ചു പോയി. കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ പിന്നിൽ മറച്ചു പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ വണ്ടിയിൽ വരുന്നത് ആരാണെന്ന് നോക്കി. തന്റെ അരികിലൂടെ ആ ബൈക്ക് കടന്ന് പോയപ്പോഴാണ് വന്നത് ശ്രീഹരി അല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്. ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് മീര ഫോണും കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരാശയം ഉദിച്ചത്. എപ്പോഴും വണ്ടികൾ പോകുന്ന വഴി ആയത് കൊണ്ട് ശ്രീഹരിയുടെ ഫോൺ അവിടെ നിലത്ത് തന്നെ ഇട്ടിരുന്നാൽ ഏതെങ്കിലും വണ്ടി കയറി ഇറങ്ങി പൊട്ടിപോകുമല്ലോന്ന് മീര ഓർത്തു. അവളത് ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ഓട്ടോ അത് വഴി വന്നത്. മീര ഉടനെ തന്നെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ വഴിയിലേക്ക് ഇട്ടു. ഓട്ടോ അവളുടെ അടുത്തൂടെ കടന്ന് പോകുമ്പോ വണ്ടിയുടെ ടയർ കയറി ഇറങ്ങി ഫോൺ പൊട്ടുന്നത് ആത്മസംതൃപ്‌തിയോടെ മീര നോക്കി നിന്നു. പിന്നീട് രണ്ട് മൂന്ന് ബൈക്കും ഒരു പെട്ടി ഓട്ടോയും രണ്ട് സ്കൂട്ടറും കൂടി അതുവഴി പോയി. ആ വണ്ടികളൊക്കെ ഫോണിന്റെ പുറത്തൂടെ കയറി ഇറങ്ങി പോയതിനാൽ നന്നാക്കി ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ അത് തകർന്ന് പോയിരുന്നു. ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു നോക്കി ഇനി അത് റിപ്പയർ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പാക്കി. അതിനുശേഷമാണ് മീര വീട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയത്. ശ്രീഹരിയുടെ സഹോദരിമാർക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് സന്ധ്യ പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുമ്പോ തന്റെ തെറ്റുകൾ ദേവിയോട് ഏറ്റ് പറഞ്ഞ് ശ്രീഹരിക്കൊപ്പം നല്ലൊരു ജീവിതം തനിക്ക് നൽകണേ എന്നവൾ മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി അവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് തന്റെ ജീവിതം താൻ പടുത്തുയർത്താൻ പോകുന്നതെന്ന് മീര അപ്പോൾ ഓർത്തതേയില്ല. വിളക്ക് വച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ശ്രീഹരി സ്കൂട്ടറിൽ തിരിച്ചു വന്നത്. വന്നപാടെ അവൻ തന്റെ ഫോൺ ഇടവഴിയിൽ തിരയുന്നത് റൂമിലെ ജനാലയിൽ കൂടി മീര കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പൊട്ടി തകർന്ന ഫോൺ ശ്രീഹരി ഉടനെ തന്നെ കാണുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു. റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കിയിട്ടാണ് മീര അവനെ നോക്കി നിന്നത്. അതുകൊണ്ട് അവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്നത് ശ്രീഹരി കണ്ടില്ല. അവൻ വളരെയധികം നിരാശയോടെയും വിഷമത്തോടെയും പൊട്ടിത്തകർന്ന ഫോണുമായി ഗേറ്റ് കടന്ന് വീടിനു നേർക്ക് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മീര മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ ശ്രീധന്യയും ശ്രീക്കുട്ടിയും ഇരുന്ന് പഠിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അരികിലായി ശ്രീലതയുമുണ്ട്. "അയ്യോ... ഹരിക്കുട്ടാ... ഇതെങ്ങനെയാ നിന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങനെ പൊട്ടിയത്." ശ്രീഹരി മുറ്റത്തെ വെളിച്ചത്തിന് മുന്നിൽ നിന്ന് മൊബൈൽ പരിശോധിക്കുന്നത് കണ്ട് ആധിയോടെ ശ്രീലത തിരക്കി. "നേരത്തെ ഞാൻ സ്കൂട്ടറുമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ ഇടവഴിയിൽ വച്ച് ടയർ സ്‌കിഡ് ആയിട്ട് വണ്ടിയൊന്ന് ചരിഞ്ഞു പോയാരുന്നു. ആ കൂടെ സ്കൂട്ടറിന്റെ സൈഡ് പോക്കറ്റിൽ വച്ചിരുന്ന ഫോൺ താഴെ വീണിരുന്നു. ഞാനത് അപ്പോ ശ്രദ്ധിക്കേം ചെയ്തില്ല. പിന്നീട് കവലയിൽ ചെന്നിട്ട് ഫോൺ നോക്കിയപ്പോ കാണാനില്ല. ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് വണ്ടിക്ക് മുന്നിൽ വച്ചത് എനിക്ക് നല്ല ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. അതാ വഴിയിൽ എങ്ങാനും വീണിട്ടുണ്ടോന്ന് സംശയം തോന്നിയിട്ട് തിരിച്ചു വന്ന് അവിടെയൊക്കെ നോക്കിയത്. പക്ഷേ ഇത് മൊത്തം വണ്ടികൾ കയറി ഇറങ്ങി പൊട്ടി തകർന്ന് പോയി." ശ്രീഹരിയുടെ സ്വരത്തിൽ നിരാശ നിറഞ്ഞു. "ശോ... ഇത് വല്യ കഷ്ടായല്ലോ ഹരി. കടയിൽ കൊടുത്താൽ നന്നാക്കി കിട്ടില്ലേ." ശ്രീലത ചോദിച്ചു. "ഇല്ലെന്ന തോന്നണേ. കാരണം അത്രേം പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ട്." "ഈ ഫോൺ നീ ഈ അടുത്ത് വാങ്ങിയതല്ലേ." "അതേ... അമ്മേ. കഷ്ടിച്ച് ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളു. അതാ എനിക്ക് സങ്കടം. എത്ര കാശ് മുടക്കി വാങ്ങിയതാ." ശ്രീഹരി വിഷമത്തോടെ ശ്രീലതയേ നോക്കി. "എവിടെ ഏട്ടാ ഫോൺ... ഞങ്ങളും നോക്കട്ടെ." ശ്രീക്കുട്ടി അവനോട് ചോദിച്ചു. ശ്രീഹരി തന്റെ തകർന്ന ഫോൺ അനിയത്തിമാരെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അങ്ങോട്ട്‌ വന്ന മീരയും സംഭവം അപ്പോ അറിഞ്ഞ മട്ടിൽ ഫോൺ വാങ്ങി നോക്കി. "അയ്യോ ഇതെങ്ങനെ മൊത്തം പൊട്ടി പോയി ശ്രീയേട്ടാ." മീര സങ്കടപ്പെട്ടു. "ശ്രീയേട്ടന്റെ പുതിയ ഫോൺ അല്ലേ." അനിയത്തിമാരും വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു. "എന്ത് ചെയ്യാനാ... വണ്ടി കേറി പൊട്ടി പോയതാ. നന്നാക്കാനൊന്നും പറ്റൂന്ന് തോന്നുന്നില്ല." നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ഉമ്മറത്തിരുന്നു. "എന്നാലും നീ ഇതൊന്ന് ടൗണിലെ സോമന്റെ കടയിലൊന്ന് കാണിച്ചു നോക്ക്. ചിലപ്പോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പറ്റിയാലോ." ശ്രീലത അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "എനിക്ക് വല്യ പ്രതീക്ഷയൊന്നുമില്ല." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. "വെറുതെ ഒന്ന് കാണിച്ചു നോക്ക് ശ്രീയേട്ടാ. അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ ചിലപ്പോ ശരിയാക്കാൻ പറ്റിയാലോ." എന്തെങ്കിലും പറയണ്ടേ എന്ന് കരുതിയാണ് മീര അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. "നാളെ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോ ടൗണിൽ കൊടുത്തിട്ട് പോകാം. പക്ഷേ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല ഇത് ശരിയാക്കി എടുക്കാൻ പറ്റുമെന്ന്." ശ്രീഹരിയിൽ നിന്നും ഒരു നെടുവീർപ്പ് ഉയർന്നു. "ഫോൺ പൊട്ടിപ്പോയ സ്ഥിതിക്ക് ശ്രീയേട്ടന് തത്കാലം ഉപയോഗിക്കാൻ വേറെ ഫോൺ വേണ്ടേ. ഏട്ടന് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഫോൺ എടുത്തോ.." മീര അവന് മുന്നിൽ നല്ലപിള്ള ചമഞ്ഞു. "നിന്റെ ഫോൺ നിന്റെ കയ്യിൽ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ മീര. നിനക്കും ആവശ്യങ്ങൾ വരില്ലേ. ഞാൻ ശ്രീക്കുട്ടിക്ക് ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് വാങ്ങി കൊടുത്ത ഒരു ഫോൺ അലമാരയിലുണ്ട്. ഞാൻ അതെടുത്തോളാം. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സ്‌ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ." അവന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. വെറുതെ പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ശ്രീഹരിക്ക് തന്റെ ഫോൺ നൽകാൻ അവൾക്ക് വലിയ താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം കിഷോർ എങ്ങാനും അബദ്ധത്തിൽ വിളിക്കയോ എന്തെങ്കിലും മെസ്സേജ് അയക്കുകയോ ചെയ്താലോ എന്നൊരു പേടി അവൾക്ക് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. "എല്ലാവരും അകത്തേക്ക് കേറിയിരിക്ക്. ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു വയ്ക്കാം." ശ്രീലത അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അവരെ സഹായിക്കാനായി മീരയും കൂടെ പോയി. ******* അത്താഴം കഴിഞ്ഞു ശ്രീക്കുട്ടിയും ശ്രീധന്യയും ശ്രീലതയും കൂടെ മീരയെ സെറ്റും മുണ്ടുമൊക്കെ ഉടുപ്പിച്ചു മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ ചൂടിച്ചു സുന്ദരിയാക്കി ഒരുക്കി. "ഇതിന്റെയൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടോ അമ്മേ?" ഈ ഒരുക്കമൊക്കെ കാണുമ്പോ ശ്രീഹരി എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നോർത്ത് മീരയ്ക്ക് ആകെ ചളിപ്പ് തോന്നി. "മോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നടന്ന വിവാഹം ആണെങ്കിലും നിനക്ക് അവനോട് ഇഷ്ടക്കുറവ് ഒന്നുമില്ലല്ലോ. അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാനും നീ ശ്രമിച്ചില്ലല്ലോ മോളേ. അത് തന്നെ വലിയ കാര്യം. പിന്നെ ഈ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ ചടങ്ങൊന്നും മുടക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയാണ്. നിങ്ങളുടെ ജീവിതം തുടങ്ങുന്ന ദിവസമല്ലേ." ശ്രീലത സ്നേഹത്തോടെ അവളുടെ ശിരസ്സിൽ തലോടി. "ഈ പാല് കൂടി കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ." ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശ്രീലത മീരയുടെ കയ്യിലേക്ക് പാൽ ഗ്ലാസ്‌ കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സെറ്റ് മുണ്ടും ഉടുത്തു പാൽ ഗ്ലാസുമായി ശ്രീഹരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ചെല്ലാൻ അവൾക്ക് മടിയും നാണക്കേടും തോന്നി. അവൻ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നോർത്ത് ആയിരുന്നു. മീര മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശ്രീലതയും പെൺകുട്ടികളും അവളെ ശ്രീഹരിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെന്ന് ആക്കി. ഉടുത്തൊരുങ്ങി പാൽ ഗ്ലാസുമായി മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്ന മീരയെ കണ്ടതും ശ്രീഹരി അന്തംവിട്ട് പോയി. ആ വേഷത്തിൽ അവൾ കാണാൻ അതിമനോഹരിയായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ മീരയിൽ തങ്ങി നിന്നു. തുടരും