📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 110 ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നവർ എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടതിന്റെ ഒരു പകപ്പുണ്ട് ഭവ്യക്ക്. അവളരെയും നോക്കുന്നില്ല.. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് സത്യം. അവളെ നോവിക്കുന്ന ഒന്നും ആരും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തി വേദനിപ്പിച്ചതുമില്ല. പിന്നി കീറി പോയൊരു ഹൃദയവും പേറിയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പെന്നുള്ളത് അവർക്കറിയാമല്ലോ. എങ്കിലും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും പറഞ്ഞു പോയതുമൊന്നും അവളത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറക്കാൻ ഇടയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൂടിയാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം. "ഒന്നിനെയും കുറിച്ചോർത്തു വേദനിക്കണ്ട.എല്ലാം ശെരിയാവും കുഞ്ഞേട്ടൻ ശെരിയാക്കും... നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.." അവളുമായി കൂടുതൽ എന്ത് സംസാരിച്ചാലും അതവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോൾ ഉപകരിക്കൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശി ഭവ്യയോട് അത്രയുമേ സംസാരോച്ചൊള്ളു. ആ കുറവ് കൂടി കാർത്തുവും മിയയും അമ്മുവും നികത്തി കഴിഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഗായത്രിയും. തന്റെ അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പവും ഏട്ടനൊപ്പവും ഗായത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്ത .. വേദനിപ്പിച്ച ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണ് അവളെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ കാശ്ശിക്കും ശിവക്കും ഒരുപോലെ ഓർമ വന്നത്. അവളും മോളും.. പിന്നെ അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയും. കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആ കാഴ്ചകൾ അവരെയും നോവിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പ്രസരിപ്പോടെ..ആത്മ വിശ്വസത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു വിളക്ക് പോലൊരുവൾ. മനുഷ്യനെപ്പോഴും വിളക് തന്നെയാണ്... പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ കൂടെ ഉള്ളവർ ചുറ്റും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റയി മാറുമ്പോൾ അവർ പിന്നെങ്ങനെ കത്തും.. അണഞ്ഞു പോകുകയേ ഒള്ളു..പുകഞ്ഞു തീരുകയേ ഒള്ളു. അതുമല്ലങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടി അണച്ചു കളയുകയേ ഒള്ളു. ഗായത്രിയുടെയും കാര്യത്തിലും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്.. കാശിയുടെ മടിയിലേക്ക് പറ്റി പിടിച്ചു കയറിയ കല്ലു മോൾക്ക് പോലും എന്തൊരു ഉന്മേഷം.. ഉത്സാഹം. അങ്ങനെ അവരെ കാണുമ്പോൾ കാശിക്കും.. എന്തായാലും രാജശേഖനും കുടുംബവും അവരെ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊരു കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്ന ശിവയും മിയയും. ചിരിച്ചും പറഞ്ഞും ഫുള്ള് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നവൾക്ക് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമൊരു പതർച്ച.. അവനാവട്ടെ.. അത്‌ നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ച്ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ കേസിന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചും രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മകളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു എന്നതിന്റെ കണക്ക് തീർക്കാൻ ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അയാൾ അവന് പിറകെ തന്നെയുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മയാണ്. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റ് അങ്ങനെ അല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. ഇന്നിപ്പോ അമ്മയെന്ന സെന്റിമെന്റസ് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്നാൽ തന്നെയും ഇനിയും ഒരവസരം കിട്ടിയ ഇപ്പോഴേ ചെയ്തതൊക്കെ തന്നെ അമ്മയിനിയും ചെയ്യും.. അത് കൊണ്ട് ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയാവും വരെയും അമ്മ അവിടെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. മൂത്ത മകനോപ്പം കൂടി അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അങ്ങേയറ്റം വഷളായി പോയിരുന്നു. അതൊന്ന് നേരെയാക്കാൻ ഞാനൊരു ദുർ ഗുണ പാഠശാലയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു എന്ന് കരുതി കൊള്ളാം ഞാൻ.. അങ്കിൾ അതോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് തന്നെ നടക്കട്ട്.. ബന്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ അതങ്ങനെ വളച്ചു തിരിക്കണ്ട..." കാശി കർശനമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ രാജ ശേഖരനും അൽപ്പം ആശ്വാസം. സുഗന്ധിയെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. അത്‌ അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ്. ഇനിയതിന്റെ പേരിൽ കാശിക്കൊരു മുഷിപ്പ് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അയാൾക്കും. എത്രയായാലും അവന്റെ അമ്മയാണ്. ആരും കൂടെയില്ലാതെ.. കൂട്ടിനില്ലാതെ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ നാളുകളിൽ അവൻ കാണിച്ച സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അലിവിനെ കുറിച്ചും അളവോട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ഗായത്രി വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അത്രയെങ്കിലും അവനോട് ചെയ്യണോ എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചതും. കാശിയുടെ നിലപാടിൽ ആൾക്കും സമാധാനം തോന്നി.. വീണ്ടും അവരെന്തോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് പുറത്ത് വീണ്ടുമൊരു കാർ വന്നു നിന്നത്. ഞാൻ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി തന്നെ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നീയാണോടി നാശം പിടിച്ചവളെ എന്റെ അമ്മക്കും ഏട്ടനും എതിരെ പരാതി കൊടുത്തത് "എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി വരുന്ന കാവ്യ.. അവൾക്ക് പിറകെ തന്നെ ഇങ്ങനെ പിരി കയറ്റി വിട്ടത് ഞാനാണ് എന്നുള്ളൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ ഉല്ലാസ്സും. ആദ്യമൊന്നു പകച്ചുപോയങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി ആ പതർച്ച മറി കടന്നു. ആണെങ്കിൽ...?" കാവ്യയെ നോക്കി അവളൊരു ചിരിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നോക്കണേ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. ഇത്രേം നാള് ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരി അല്ലായിരുന്നോ ഡീ നീ.. എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു..നന്ദി ഇല്ലാത്തവൾ.." ഉള്ള ദേഷ്യത്തിനു കാവ്യക്കവളെ രണ്ടു കൊടുക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടതൊക്കെ അവളിൽ ഇൻജെക്ട് ചെയ്ത് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന ഉല്ലാസ്സും അങ്ങനൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവളെവിടെ.. ആ പിഴച്ചു പോയവള്.. ഊര് തെണ്ടി ഗർഭമുണ്ടാക്കി നാട് നീളെ കുടുംബം മൊത്തത്തിൽ പറയിപ്പിച്ചവളിപ്പോ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് നേരെയാണ്.. കൊന്ന് കളയണം നാശത്തിനെ.. " ഗായത്രിയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യ പിന്നെ ഭവ്യക്ക് നേരെയാണ് തെറി പറയാൻ തുടങ്ങിയത്. "ആരാത് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ... എന്റെ അച്ഛനെ കല്യാണപന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുത്ത കാലൻ.. നീയാണോടി അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..." വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛത്തോടെ.. പരിഹാസത്തോടെ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന കാശി.. സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ അതേ പോലെ തന്നെ.. കാവ്യ വേഗത്തിൽ പുറത്തെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. അവനെ ഒട്ടുമേ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പാണപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം നിറയെ. അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത് തന്നെ അബദ്ധമായല്ലോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഉല്ലാസ്സും. "ഇപ്പൊ നീ സ്നേഹം പറഞ്ഞു വിളമ്പിയ നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആ ശിക്ഷ.. അത് കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും.. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ അച്ഛന് നി മരണശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലേ.. അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത കുറ്റബോധം നിനക്കിപ്പോഴും വേണ്ട.. ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും നീ ചെന്നിറക്കി കൊണ്ട് പോരെ.. അതും നിന്റെ സ്വന്തം റിസ്ക്കിൽ.. അങ്ങനെ തെളിയിക്ക് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അല്ലാതെ ഇതൊരുമാതിരി..." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ കാശി അവളെയും ഉല്ലാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.. തീ പന്ദം പോലെ ജ്വലിച്ചു വന്നവർ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഐസ് കട്ടപോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയത്. കാശിക്കും ഗായത്രിക്കും പുറകിൽ ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മുഴുവനും അണി നിരന്നപ്പോൾ, വരണ്ടയിരുന്നു എന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നുമാണ് പിന്നെ കാവ്യക്കും ഉല്ലാസിനുമുള്ള തോന്നൽ. ഭവ്യ ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "കാവ്യേച്ചി ഒന്ന് നിന്നേ.. വീണ്ടും തന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്ന കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ ഗായത്രി ഇറങ്ങി ചെന്നു. "ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ഏട്ടന്നുമല്ലേ സ്റ്റേഷനിൽ.. അതവർ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാ.. അങ്ങനെ കുറ്റം ചെയ്തവരൊക്കെ ഇപ്പോഴും വെളിയിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്.. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉല്ലാസിന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കാണെ ഗായത്രിക്കൊരു സംതൃപ്തിയാണ് തോന്നിയത്. ഇത് പോലൊരു ഭയത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം അവന് മുന്നിൽ താൻ വെന്തുരുകി നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇനിയൊരു വട്ടം കൂടി കെട്ട്യോനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് ഷോ കാണിക്കാൻ ചേച്ചി വന്നാൽ... അമ്മയ്ക്കും ഏട്ടനുമൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ കൂടി ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റും.. വെറുതെ പറയല്ല ഞാൻ..." ചോര വറ്റി വിറച്ചു വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന ഉല്ലാസിന്റെ നേരെ വീണ്ടും ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം എത്തി നിന്നു. പറയണം എന്നൊന്നും കരുതിയതല്ല.. പോകും മുൻപ് വെല്ലുവിളി പോലുള്ള അവന്റെയൊരു നോട്ടം.. പറയിപ്പിച്ചതാണ് തന്നെ കൊണ്ട്.. ഒരടി അവനും കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്തായാലും പത്തി ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇത്‌ പോലൊരു തിരിച്ചടി അവന് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ എന്തറിയണമെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കെട്ടിയനോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയ മാത്രം മതി.. അല്ലേ ഉല്ലാസ് ചേട്ടാ... " വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോട്ടത്തോടെ ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ പൂർത്തിയായി എന്നൊരു ഭാവമാണ് ഉല്ലാസിനും. കാവ്യയുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് അവനെ കൊണ്ടത് അവൾ പറയിപ്പിക്കും എന്നതിൽ ഗായത്രിക്കും സംശയമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. കാവ്യയുടെ നോട്ടവും അവന്റെ നേരെയാണപ്പോൾ മുതൽ.. വന്നതോന്നും നടന്നതുമില്ല.. എന്നാലോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ലൈഫിൽ കട്ടപൊക കാണാൻ ഉള്ളത് മുഴുവനും കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്നത് പോലാണ് അവര് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും.. പിന്നെയവിടെ ഇരിക്കാൻ കാശിക്കും തോന്നിയില്ല. അത് വരെയുമുള്ള ഒരു ഊഷമളത പിന്നെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് കാരണം. "ഒരാഴ്ച കൂടി ഈ കയ്യിങ്ങനെ തൂക്കി ഇട്ട് നടക്കണം.. കേസിന്റെ കാര്യത്തിൽ നല്ലൊരു ശ്രദ്ധ വേണം.. കാരണം ഏത് വിദേനയും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയുന്ന ആളാണ് വിഷ്ണു നാദ്.. ഇപ്രാവശ്യം അവൻ അങ്ങനൊരു തരികിട കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാൽ.. ഇനിയിത് പോലെ ഒതുക്കത്തിൽ അവനെ കിട്ടാൻ പാടാണ്.." കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീ സമാധാനത്തോടെ റസ്റ്റ് എടുക്കെടാ.. ഇത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. അവനുള്ളത് പിടിപ്പത് കൊടുക്കാതെ എനിക്കിനി ഒരു റസ്റ്റുമില്ലെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് രാജ ശേഖരൻ ഉറപ്പ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. "ഇതൊന്നും കണ്ട് നീ പേടിക്കണ്ട.. കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത് നടന്നപ്പോൾ കാണിച്ച സ്നേഹമൊന്നും അവർക്കിനി നിന്നോടുണ്ടാവില്ല.. അത്‌ കൊണ്ട് ഇനിയവരുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാവും.." പോരും മുന്നേ കാശി ഭവ്യയോടായി പറഞ്ഞു.. അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. "കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലാ ഞാനിപ്പോ.. ഈ കയ്യും വെച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.. ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ നീ.." അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. നിനക്കിവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊരു കരുതൽ കൂടി അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചോദ്യം. "ഞാൻ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാ.." ഭവ്യക്കവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു.. "ഒരാഴ്ച കൊണ്ടിത് ഓകെയാവും.. പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മാറും.. അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.. വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ.. ഹാപ്പി ആയിരിക്.. എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്ക്.." അവളെ മെല്ലെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിട്ടിട്ട് അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ കരുതലും സ്നേഹവും നൽകിയ നിറവിൽ.. നിർവൃതിയിൽ വീണ്ടും ഭവ്യക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട്.. അത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവർക്കും.. ❣️❣️ നാളെ രാവിലെ ഒന്നിങ്ങു വാ നീ. എനിക്കൊരിടം വരെയും പോകാനുണ്ട്.. " കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി കാശി വീണ്ടും ശിവയുടെ നേരെ കുനിഞ്ഞു. ഈ കയ്യും വെച്ചോ.. ശിവ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തുവിന്റെ ചോദ്യമെത്തി.. "അല്ലന്നേ.. ഈ കൈ ഞാൻ ഊരി നിന്നെ ഏല്പിക്കാം..എന്നിട്ടാ പോണത് " അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മിയയുടെ കയ്യും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കാശ്ശിക്കൊപ്പം തന്നെ ശിവയും നോക്കിയിരുന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ മിയ മാത്രം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കാശിയുടെ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയായി. "മിയ കൊച്ചിന് രണ്ടു ഇച്ചായൻമാരുണ്ടെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.. അടിക്കൊരു പഞവും ഉണ്ടാവില്ല ഡാ ശിവാ.." അതേ കള്ളത്തരത്തോടെ കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവയൊന്ന് വിളറി പോയ്‌. "അതിനു.. ഞാൻ.. നീയെന്താ കാശി ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.." ശിവ വെപ്രാളത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. "ഒന്നുമില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അല്ലേടാ.. ഞാൻ.." ശിവ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് പോലും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത ഒരു പ്രണയം.. അത് അതിന്റെ ആഴവും ആത്മാർത്ഥതയും അടക്കം കണ്ടെത്തി എനിക്ക് മുന്നിലേക്കിട്ട് തന്ന നിന്റെയാ മാജിക്ക് എനിക്കും അറിയാടാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അതോടെ പിന്നെ ശിവാക്കൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലായി. "സ്നേഹിക്കണ്ട എന്നല്ലടാ. മിയ നല്ല കുട്ടിയാ.. നിന്നെ പോലെ തന്നെ.. കാശി പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ശിവക്ക് ചിരി വന്നു.. "അവളോട് സംസാരിക്ക് ആദ്യം.. ഇങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം അവൾക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇതിനി വളർത്തി വലുതാക്കിയ മതി.. ഇല്ലേൽ.. വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കും..." കാശി മുന്നറിയിപ്പ് പോലാണ് പറയുന്നത്. അവൾക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ.. നമുക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെന്ത് ഇച്ചായൻസ്.. ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും ഞാനുണ്ടാകുമല്ലോ നിനക്കൊപ്പം.. " മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ ഉറപ്പ്. പതിയെ ആ ചിരിയത്രയും ശിവയിലേക്കും പടർന്നു.. തുടരും.. ആരെയും നമ്മള് വിട്ടു കളയൂല ട്ടാ.. മറക്കേം ഇല്ല.. തേടി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊടുത്തു തീർക്കും.. കാവ്യേച്ചീടെ ഉല്ലാസേട്ടൻ ന്തായോ ന്തോ 🤣🤣🤣 സ്നേഹത്തോടെ.. Jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#💖 അമ്മ ഇഷ്‌ടം #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ MY DOCTOR ❤️45 " ദേ..... ഇപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. നീയിന്ന് എന്ത് വള്ളിയെടുത്തു വച്ചാലും എന്നെ വിളിക്കരുത്.... ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കില്ല..." കോളേജിൽ നിന്നും അഞ്ജുവിനൊപ്പം ഇറങ്ങുമ്പോൾ സിറിയെ നോക്കി വൈശാഖ് അടിച്ച ഡയലോഗ് ആണിത്. കാരണം വേറൊന്നുമല്ല. സ്നേഹയെ ഒരു കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ തവണ അവൾ സംസാരിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണല്ലോ ഇക്കണ്ട കൂത്ത് മുഴുവൻ അരങ്ങേരിയത്. " ഇല്ലെടാ മോനൂസേ.... നീ ഇന്ന് നിന്റെ കൊച്ചിനെ കണ്ട് പ്രൊപോസൽ ഒക്കെ സ്വീകരിച്ചു ഒരു കിസ്സും കൊടുത്തു വന്നാൽ മതി.... " സിറി അവനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്ജുവും അവന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു. ആരോണും വൈശാകും ബൈക്ക് എടുത്തു പോയതും സിറിയും ബൈക്ക് ഓടിച്ചു തുടങ്ങി. "എന്നാലും എന്റെ അഞ്ജു മോളെ.... എന്റെ പാവം ഹിറ്റ്‌ലെരെ നീ പൂക്കി ആക്കി കളഞ്ഞല്ലോ... ഇപ്പൊ റൂമിൽ മുഴുവൻ love സോങ്ങ്‌സും ആൾടെ ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് മുഴുവൻ ഒരു ടീനെജരെ പോലെയും ഒക്കെ ആയി മാറിയല്ലോ..." സിറി പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു. " ആൾ അതൊക്കെ desreve ചെയ്യുന്നുണ്ടെടാ.... " " ആളെപ്പോലെ തന്നെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം നീയും deserve ചെയ്യുന്നുണ്ട്...." അഞ്ജു തലയാട്ടി. പിന്നീട് ഇരുവരും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... പെട്ടന്നാണ് സിറി മിററിലൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നത്. പുറകിലായി ഒരു ഡിസ്റ്റൻസിൽ തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന താർ കണ്ടതും സിറി ഒന്ന് പകച്ചു. " അഞ്ജു...... അത് മാർട്ടിന്റെ വണ്ടിയാണ്... എനിക്കത് നമ്മളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന പോലെ തോനുന്നു... " സിറി കഴിയും വിധം നോർമൽ ആയി പറഞ്ഞു. അഞ്ജു പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുകയാണെന്ന് അവൾക്കും ഉറപ്പായി. " സിറി.... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.. " " പേടിക്കല്ലേ... ഞാൻ ഇല്ലേ.... നീ ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നീ വേഗം അപ്പനും ആരോണും വൈശാഖിനും ലൈവ് ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്. " സിറി വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അഞ്ജു വേഗം അവർക്കൊക്കെ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ടു. എന്നാൽ മാർട്ടിന്റെ വണ്ടി അവർക്ക് തൊട്ടു പുറകിലായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവനെക്കൊണ്ടാവും വിധം സ്പീഡിൽ ആണ് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തമായി കാറ്റടിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി സിറിയുടെ പുറത്തേക്ക് തലവച്ചു. എന്തോ അപകടം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടൗണിൽ നിന്നും ഒരു ഉള്ളേരിയയിലേക്ക് ബൈക്ക് കയറി. അപ്പോഴും അവർ പിന്നാലെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാർട്ടിൻ രണ്ടും കല്പിച്ചാണെന്ന് സിറി ഉറപ്പിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ഭയം സിറിയിലും വന്നു നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഒറ്റക്കാണെങ്കിൽ പ്രശ്‌നമില്ലായിരുന്നു ഇതിപ്പോ അഞ്ജു കൂടെയുള്ളതാണ് പേടി. " സിറി.... അവര് പിന്നാലെ തന്നെയുണ്ടല്ലോ" അഞ്ജുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ നല്ല ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു. സിറി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സിറിയുടെ ബൈക്ക്  ഇരുവശത്തും റബ്ബർ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങി. പെട്ടന്ന് ബൈക്കിന്റെ ടയറിൽ നിന്നൊരു ശബ്‌ദം കേട്ടതും ബൈക്ക് ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. രണ്ടു പേരും നിലത്തേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു. " ഹാ..... " അഞ്ജു കരയുന്നത് കേട്ട് കാലിൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്ക് കഷ്ടിച്ച് തള്ളി നീക്കി സിറി എന്തി വലിഞ്ഞു അഞ്ചുവിനടുത്തെത്തി. അഞ്ജുവിന്റെ കൈ മുട്ട് പൊട്ടി ചോര ഒലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. " വേദനിച്ചോ? " സിറി ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. " അത് സാരമില്ല.... നീ വണ്ടിയെടുക്ക്... " അവർക്ക് നേരെ വരുന്ന താർ കണ്ട് അഞ്ജു പറഞു. എന്നാൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്കിന്റെ പൊട്ടിയ ടയർ കണ്ടതും സിറി നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. " അഞ്ജു...... നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമുണ്ടോ? " ബൈക്കിനെയും അവളെയും മറി നോക്കി സിറി ചോദിച്ചു. " ഉണ്ട്..." നല്ല പേടിയുണ്ടെങ്കിലും ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. സിറി അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി. അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി അവർക്കടുത്തെത്തിയിരുന്നു. കോഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് മാർട്ടിൻ വല്ലാത്തൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. ആരും പേടിക്കുന്നൊരു ചിരി. സിറി ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു അഞ്ജുവിന്റെ കൈപ്പിടിച്ചു റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്കിറങ്ങി ഓടി. തട്ട് തട്ടായുള്ള സ്ഥലത്തൂടെ അവളുടെ കൈപിടിച്ചു അവനാൽ ആവും വിധം സിറി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അഞ്ജു കൃഷ്ണ ഭഗവാനെ മനസ്സിൽ വിളിച്ചു അവനൊപ്പം എത്താൻ അവളാൽ ആവുന്നതും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " പിടിക്കെടാ ആ നായിന്റെ മക്കളെ..... " മാർട്ടിന്റെ അലർച്ച ആ തോട്ടം മുഴുവൻ മുഴങ്ങി. ഇരക്ക് പിന്നാലെ ഓടുന്ന സിംഹത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ തോമസ് അവർക്ക് പുറകെ ഓടി. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരും. " പറ്റില്ല സിറി.... ഇനി പറ്റില്ല.... " നിലത്തേക്ക് കാര്യമായൊന്ന് വീഴാൻ പോയതും അഞ്ജു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു വളഞ്ഞു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ..... നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും. അവരുടെ കയ്യിലിപ്പോ പെട്ടാൽ... അവര് നമ്മളെ എന്ത് ചെയ്യാനാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.. കുറച്ചൂടെ പോയാൽ താഴെ വീടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്. ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല.... വാ..... " ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചിട്ട് പോലും അവനാൽ ആവും വിധം സിറി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അഞ്ജു നിവർന്നു നിന്നു. അവൾ തന്റെ കൂടെ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതെങ്ങനെയും നേരിട്ടേനെ എന്നായിരുന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്. വീണ്ടും അവളുടെ കൈപിടിച്ചവൻ ഓടാൻ തുടങ്ങിയതും അഞ്ജുവിന്റെ കാലിലേക്കൊരു കല്ല് വന്നു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കൈവിട്ടു അഞ്ജു നിലത്തേക്ക് കമഴ്ന്നടിച്ചു വീണു. " ആ........ " അഞ്ജു വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു. " അഞ്ജു........ " മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ സിറി ഓടിവന്നു അവൾക്കരികിലേക്കിരുന്നു. " ഇച്ചായോ..... കൊച്ചുങ്ങളെ കിട്ടി കേട്ടോ.." അവർക്ക് തൊട്ട് മുന്നിൽ കിതപ്പോടെ വന്നു നിൽക്കുന്ന തോമസ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും സിറി വല്ലാത്ത നിസ്സഹായതയോടെ അവളെ നോക്കി. എല്ലാം അവസാനിച്ചെന്ന ഭാവത്തിൽ അഞ്ജുവും സിറിയുടെ കണ്ണിലേക്കു നിറ കണ്ണുകളോടെ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ******************* ഓപ്പറേഷനും നാലഞ്ച് ഡെലിവറിയും കഴിഞ്ഞു വാർഡിൽ റൌണ്ട്സും കഴിഞ്ഞു ചത്ത പോലെയാണ് ഏഥൻ ഒപിയിൽ  വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇനി കുറച്ചു പേഷ്യന്റ്സ് കൂടെയുണ്ട്. അതും കൂടെ തീർത്തിട്ട് വേണം  വീട്ടിൽ പോയൊന്നു കിടക്കാൻ എന്നായിരുന്നു ഏഥന്റെ ഉള്ളിൽ. " പേഷ്യന്റ്നോട്‌ കയറാൻ പറയട്ടെ ഡോക്ടർ? " മീര അകത്തേക്ക് തലയിട്ട് ചോദിച്ചു. " നിക്ക് മീര ഒരു ഫൈവ് മിനുട്ട്." ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തലയാട്ടി മീര പുറത്തേക്ക് പോയി. ഏഥൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു. അഞ്ജുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കാനും ആ ശബ്‌ദം ഒന്ന് കേൾക്കാനും ഏഥന് കൊതി തോന്നി. രാവിലെ ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടതാണ് അതിനു ശേഷം ഒരു ഒഴിവ് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഫോൺ ലോക്ക് തുറന്നപ്പോഴാണ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാറിൽ അവന്റെ babygirl ന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത്. അവനത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തുറന്നു. മെസ്സേജ് കണ്ടതും ഏഥന്റെ മുഖം വിവർണമായി. നെഞ്ചിലൂടൊരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. ' ഏഥൻ.... We are in trouble.. Please help us....' ഇങ്ങനെയെഴുതി ലൈവ് ലൊക്കേഷനും അയച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഥൻ അപ്പോൾ തന്നെ അഞ്ജുവിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു. റിങ് ചെയ്യുണ്ടെങ്കിലും കാൾ അറ്റൻഡ് ആയില്ല. വീണ്ടും അവൻ വിളിച്ചു നോക്കി. അപ്പോഴും അത് തന്നെ അവസ്ഥ. ഏഥനു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി. അവൻ വേഗം സിറിക്ക് കാൾ ചെയ്തു. സെയിം അവസ്ഥ. അവനും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല. രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി വിളിച്ചിട്ടും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല.... ഏഥൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു പോയി. ഏഥൻ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ വേഗം വൈശാഖിനെ വിളിച്ചു. രണ്ടു റിങ് ചെയ്തതും അപ്പുറത് കാൾ എടുത്തു. " ഹലോ.... " " വൈശാഖേ.... ഞാൻ ആണ് ഏഥൻ..... സിറി നിങ്ങടെ കൂടെയുണ്ടോ? " വേഗത്തിൽ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " ഇല്ലല്ലോ അപ്പാ..... അവനും അഞ്ജുവും റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയിട്ട് ഏകദേശം 2 മണിക്കൂർ ആയി കാണും... " വൈശാഖ് കോഫി ഷോപ്പിൽ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്നേഹയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " എടാ.... എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.. അഞ്ജു എനിക്ക് മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്..അവരെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല... " ഏഥൻ പറഞ്ഞതും വൈശാഖ് അവന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാർ എടുത്തു നോക്കി. അതിലും അഞ്ജുവിന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നു. " അപ്പാ.... എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്... ഞങ്ങൾ ദാ ഇറങ്ങി.... " വൈശാഖ് വെപ്രാളത്തിൽ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു. അഞ്ജു അങ്ങനൊരു മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് വെറുതെയാവില്ലെന്ന് അവനറിയാം. " സോറി..... എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒരിടം വരെ പോകാനുണ്ട്..... " അവനത് പറഞ്ഞതും സ്നേഹയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു. " ദേ....  I love you..... നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടാടി.... ഇപ്പൊ നീ വീട്ടി പൊക്കോ.... " അവൻ വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. സ്നേഹ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.. " വാടാ..... അവരെന്തോ കുഴപ്പത്തിൽ ചെന്നു ചാടിയിട്ടുണ്ട്.... " ആരോണിനോട് പറഞ്ഞു . കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ആരോൺ ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ കയറി. ഏഥൻ വേഗം കേബിനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. " മീര.... ഒരു ഫാമിലി എമർജൻസി.... താൻ ഇവരെ ഒക്കെ നാളെ രാവിലേക്ക് ബുക്കിങ് മാറ്റിയേക്ക്.... " ഇത് പറഞ്ഞു ഒരു മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ വെപ്രാളത്തിൽ ഏഥൻ പാഞ്ഞു. അഞ്ജു ഇട്ട ലൊക്കേഷൻ നോക്കി വണ്ടിയോടിച്ചു... അവന്റെ ഹൃദയം അനാവശ്യമായി ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മകന്റെയും  പെണ്ണിന്റെയും മുഖം മാറി മാറി മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. " കർത്താവെ.... എന്റെ കൊച്ചുങ്ങൾക്കൊന്നും വരുത്തല്ലേ..... " ഹൃദയത്തിൽ തട്ടിയ പ്രാർത്ഥനയോടെ ഏഥൻ വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി. **************** സിറിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ തലക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെയവന് തോന്നി. തലയിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങി കണ്ണിനു മുകളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചോര തുള്ളികൾ കാരണം മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച വ്യക്തമല്ലാത്ത പോലെ... എങ്കിലും അതൊരു പഴയ വീടാണെന്നവന് തോന്നി. മുന്നിൽ ആരുടെയൊക്കെയോ അവ്യക്തമായ രൂപങ്ങളും. " വേണ്ട.... വേണ്ട.... പ്ലീസ്.... എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..... പ്ലീസ്..... " അഞ്ജുവിന്റെ ദയനീയമായ നിലവിളി കേട്ടതും സിറി തല നന്നയൊന്ന് കുടഞ്ഞു ഷോൾഡറിൽ മുഖതുള്ള രക്തം അമർത്തി തുടച്ചു മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച കണ്ടതും സിറിയുടെ രക്തം തിളച്ചു പൊങ്ങി. പോസ്റ്റിനു പുറകിലേക്കാക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കയ്യിലെ കെട്ട് അവനാൽ ആവും വിധം  പൊട്ടിക്കാനായി മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വലിച്ചു. " അത് പൊട്ടി പോരത്തില്ല മോനേ.... നീ വല്ലാതെ കിടന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട.... " സൈഡിൽ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മാർട്ടിൻ ചുണ്ടിൽ  എരിയുന്ന സിഗററ്റിന്റെ പുക മുകളിലേക്കൂതി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സിറി നിസ്സഹായതയോടെ അവന്റെ തൊട്ട് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. തന്നെ കെട്ടിയിട്ട പോലെ തന്നെ ഒരു പോസ്റ്റിനു മുന്നിലായി മുട്ടുകാലിൽ ഇരുത്തി  കൈ പുറകിലേക്ക് കെട്ടിയിട്ട് അഞ്ജുവിനെയും ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് മുന്നിലായി കഴുകൻ കണ്ണുകളോടെ തോമസ് മുട്ട് കുത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ അഞ്ജു ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഷർട്ടിന്റെ ഓരോ ബട്ടൺ ആയി ഊരുകയായിരുന്നു. നിറഞ്ഞൊഴുക്കുന്ന കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി ചിമ്മി അഞ്ജു നിലവിളിക്കുകയാണ്. ആ നിലവിളികൾ എന്തോ ലഹരി പോലെ ആസ്വദിച്ചു തോമസും മാർട്ടിനും അവർക്കൊപ്പമുള്ള രണ്ടു പേരും. " ഡാ........" സിറി അലറി. " അവളെ വിടെടാ നായെ..... അവൾക്കന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എന്റെ അപ്പനാനെ സത്യം കൊന്നു കളയും മൈ#₹# നിന്നെയൊക്കെ..... " ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ സിറി അലറി വിളിച്ചു. തുടരും....... ഞാൻ ഈ നാട്ടുകാരിയല്ല 🫣🫣.