📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ ട്രീറ്റ്മെന്റ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ശ്രീഹരിയെ അന്വേഷിച്ചു അവന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് പോയെന്ന് അമ്മയിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ തൊട്ട് വെരുകിനെ പോലെ നടക്കുകയാണ് കിഷോർ. അവന്റെ മനസ്സിൽ കൂടി പലവിധ ചിന്തകൾ കടന്ന് പോയി. "എന്റെ വേണിയെ എന്നിൽ നിന്നകറ്റിയിട്ട് അവൾ അവന്റെ കൂടെ സുഖിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. എല്ലാ നഷ്ടവും എനിക്ക് മാത്രം..." ദേഷ്യത്തോടെ പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് കിഷോർ മുറിയിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. ******** മീര ഉച്ചക്ക് ശ്രീഹരിക്ക് കഴിക്കാനുള്ള ഊണ് തയ്യാറാക്കിയിട്ട് മുറിയിൽ വന്ന് ഇത്തിരി നേരം കിടന്ന് വിശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ മൊബൈൽ ബെൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. മീര കയ്യെത്തിച്ച് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഡിസ്പ്ലേയിൽ കിഷോറിന്റെ പേര് കണ്ടതും ആ കാൾ എടുക്കണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കാൾ കട്ടാവുകയും വീണ്ടും റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. അതോടെ പകുതി മനസ്സോടെ മീര കാൾ എടുത്തു ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു. "ഹലോ..." "ഹലോ..." "മീര അല്ലെ ഇത്." കിഷോർ ചോദിച്ചു. "ഹാ... ഞാനാ... കിഷോറേട്ടൻ എന്താ വിളിച്ചത്?" മീര ചോദിച്ചു. "നിന്നെ ഞാൻ കുറേ നാളായി വിളിക്കണമെന്ന് കരുതി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നെ നിന്റെ ട്രീറ്റ്മെന്റ് കഴിയട്ടെ എന്ന് കരുതിയാ ഇത്രയും ദിവസം വിളിക്കാതിരുന്നത്. അർത്ഥം വച്ചുള്ള അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടതും മീരയുടെ മിഴികൾ കൂർത്തു. "എന്തായാലും ഈ വിളി ഞാൻ കുറച്ചു മുന്നേ തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചതാ. മീരയ്ക്ക് അവൻ അപ്പോൾ വിളിക്കാനുള്ള കാരണം ഊഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. "എന്തിനാടി എരണം കെട്ടവളെ എന്റെ ജീവിതം നീ തുലച്ചത്. എന്റെ ജീവിതം നായ നക്കിയ പോലെ ആക്കിയിട്ട് നീ നിന്റെ മറ്റവനൊപ്പം പോയി സുഖിച്ചു ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയില്ലേ." കിഷോർ ന്റെ സ്വരത്തിൽ ദേഷ്യത്തെക്കാൾ അധികരിച്ചു നിന്നത് സങ്കടമായിരുന്നു. "ഒരു ദുർബല നിമിഷത്തിൽ മനസ്സിലെ ആധിയും കുറ്റബോധവും ഒന്നും സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോ ഞാനെന്റെ അമ്മയോട് ഒന്ന് മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിച്ചതാ കിഷോറേട്ട. അത് ശ്രീയേട്ടനും വേണിയും കേൾക്കാനിട വരുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. ഇതൊന്നും ഒരിക്കലും ആരും അറിയരുതെന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. പക്ഷേ അവർ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് വന്നത് എല്ലാം എല്ലാരും അറിയാൻ ഇടവരുത്തി. അല്ലേലും വേണിയോടും ശ്രീയേട്ടനോടും നമ്മൾ ചെയ്ത ക്രൂരത കാരണമാണ് നമ്മളിന്ന് ഇതെല്ലാം അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഇനിയെങ്കിലും നമ്മൾ ആർക്കും ദ്രോഹം ചെയ്യാതെ നല്ലപോലെ ജീവിക്കാൻ നോക്കണം. മീര പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് കിഷോറിന് കലി കയറി. "വേണി മനസ്സോടെ എന്റെ ഭാര്യ ആയി ഒരു ദിവസമെങ്കിലും അവളുടെ കൂടെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചിട്ടാണ് എല്ലാം എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിൽ കൂടിയും ഞാൻ ഇത്രയ്ക്ക് സങ്കടപ്പെടില്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസമെങ്കിലും അവളെന്റെ ഭാര്യയായി കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ സമാധാനിച്ചേനെ. പക്ഷേ നീ കാരണം എല്ലാം ഇല്ലാതായില്ലേ. ഒക്കെ ചെയ്ത് വച്ചിട്ട് നീ ശ്രീഹരിക്കൊപ്പം ഇപ്പഴും ജീവിക്കുന്നില്ലേ. കിഷോർ അവന്റെ സങ്കടം പറഞ്ഞു. "ശ്രീയേട്ടൻ എന്നെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതാ കിഷോറേട്ട. ഞാനാ നാണമില്ലാതെ പിന്നാലെ വന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്. "കുറച്ചു കാലം നീ കൂടെ നിക്കുമ്പോ ശ്രീഹരി പഴയതൊക്കെ മറന്നോളും. കാരണം എല്ലാ രീതിയിലും നീ അവന്റെ ഭാര്യയായി കഴിഞ്ഞില്ലേ. അതുകൊണ്ട് ശ്രീഹരി നിന്നെ ഒരിക്കലും ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യില്ല. അപ്പോഴും നഷ്ടം എനിക്ക് തന്നെയാ. "ഇതൊക്കെ കിഷോറേട്ടന്റെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി വച്ചേക്കുന്നതല്ലേ. നമ്മൾ വേണിയോടും ശ്രീയേട്ടനോടും ചെയ്തതൊക്കെ അറിയുന്നതിന് മുൻപ് കുറച്ചു മാസങ്ങൾ ഞാനും ശ്രീയേട്ടനും ഒരുമിച്ച് ഒരു വീട്ടിൽ ഒരു മുറിയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നതാണല്ലോ. അന്നൊന്നും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒന്നും സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല. ശ്രീയേട്ടന് എന്നെ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ മാസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ഞങ്ങൾ ഒരുമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച നിമിഷത്തിലാണ് എനിക്ക് സുഖമില്ലാതാകുന്നത്. അത് കാരണം എല്ലാ രീതിയിലും ശ്രീയേട്ടന്റെ സ്വന്തമാകാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇനി ഒരിക്കലും അതിന് കഴിയുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. ശ്രീയേട്ടനിപ്പോ എന്നെ കാണുന്നത് തന്നെ വെറുപ്പാണ്. എനിക്ക് വിട്ട് പോകാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ നാണംകെട്ടും ഇവിടെ നിൽക്കുന്നു. എത്ര നാൾ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ശ്രീയേട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയ താലി പോലും പൊട്ടിച്ചു എടുത്തു. ഒഫീഷ്യൽ രേഖകളിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് ശ്രീയേട്ടന്റെ ഭാര്യയാകാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. കിഷോറേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ശ്രീയേട്ടന്റെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഓർമ്മയിൽ ഞാനെന്റെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കുമായിരുന്നു. അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മീര കരഞ്ഞു പോയി. "നമ്മുടെ രണ്ടാൾടേം ജീവിതം തകർന്നുവല്ലേ മീര. കിഷോർ ദുർബല സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. "കിഷോറേട്ടൻ വേണിയെ മറന്നേക്ക്. ഇനി ഒരിക്കലും അവളെ ഏട്ടന് കിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇനിയും വെറുതെ കിട്ടാത്തതിന്റെ പുറകെ പോകാതെ വേറെ ഏതെങ്കിലും പെൺകുട്ടിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു ജീവിക്ക്. മീര ഉപദേശം നൽകി. അത് കേട്ടതും കിഷോറിന്റെ നെഞ്ച് നീറി. "ഇനിയെനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കാൻ കഴിയില്ല മീര. ഞാൻ... ഞാൻ ഇപ്പോ ഒരു impotent ആണ്. ഈ ആക്‌സിഡന്റ് എന്റെ ജീവിതം തന്നെ തകർത്തു മീര. ഒരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മീര ഞെട്ടിപ്പോയി. "കിഷോറേട്ടൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യാണോ? "മ്മ്മ്മ്... ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ആരെങ്കിലും കള്ളം പറയുമോ? "ശോ... ഇത്രയും വലിയ ശിക്ഷ വേണായിരുന്നോ ഈശ്വരാ... മീര വിതുമ്പി പോയി. "ശരി മീര... ഞാൻ വയ്ക്കുവാ... എന്തേലും ഹെല്പ് വേണ്ടി വന്ന വിളിക്കാൻ മടിക്കേണ്ട. കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ ശക്തി ഇല്ലാത്തതിനാൽ കിഷോർ വേഗം കാൾ അവസാനിപ്പിച്ചു. മീര ഫോണും കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ മരവിച്ച പോലെ ഒരേ ഇരിപ്പായിരുന്നു. ******** "ലഡ്ഡു എടുത്തോ വേണി..." ഒരു പാക്കറ്റ് ലഡ്ഡു വേണിക്ക് നേരെ നീട്ടി പുഞ്ചിരിയോടെ മാധവ് പറഞ്ഞു. "എന്താ മാധവ് ലഡ്ഡു ഒക്കെ ആയിട്ട്. എന്തെങ്കിലും ഹാപ്പി ന്യൂസ്‌ ഉണ്ടോ? ഒരു ചുവന്ന ലഡ്ഡു എടുത്തു കടിച്ചു കൊണ്ട് വേണി തിരക്കി. "വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച കോട്ടയം മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ജോയിൻ ചെയ്യണം. ജോലി കിട്ടിയ സന്തോഷം അറിയിക്കാൻ വരുമ്പോ വെറും കൈയ്യോടെ എങ്ങനെയാ വരുക,. അതുകൊണ്ടാ ലഡ്ഡു വാങ്ങി വന്നേ. മാധവ് ചിരിച്ചു. "Congrats മാധവ്... വേണി ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. "താങ്ക്സ് വേണി. താൻ ഫ്രീ ആണെങ്കിൽ നമുക്കൊന്ന് പുറത്ത് പോയി വന്നാലോ. മാധവ് ചോദിച്ചു. "അതിനെന്താ പോകാലോ.. ഒരു 10 മിനിറ്റ് ഞാൻ വേഗം റെഡിയായി വരാം. പറഞ്ഞിട്ടവൾ വേഗം അകത്തേക്ക് പോയി. പുറത്ത് പോകാമോന്ന് ചോദിച്ച ഉടനെ അവൾ സമ്മതിച്ചത് മാധവിനെ ഒത്തിരി സന്തോഷപ്പെടുത്തി. ഒരു ചുവന്ന അനാർക്കലി ധരിച്ചു മുടി വിടർത്തി ഇട്ട് നെറ്റിയിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് പൊട്ടും വച്ച് സിമ്പിൾ ആയി ഒന്നൊരുങ്ങി വേണി വേഗം തിരിച്ചു വന്നു. മാധവ് ഒരു നിമിഷം കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെ നോക്കി നിന്നു. സിമ്പിൾ മുക്കിലും വേണി എത്ര മനോഹരി ആണെന്ന് അവനോർത്തു. മാധവ് അവളെയും കൊണ്ട് ബീച്ച്ലേക്കാണ് പോയത്. രണ്ട് ഐസ്ക്രീംമും വാങ്ങി ആഞ്ഞടിക്കുന്ന തിരമാലകൾ നോക്കി അവർ പൂഴി മണ്ണിൽ ഇരുന്നു. "മാധവ് ഞായറാഴ്ച ആണോ കോട്ടയത്തേക്ക് പോകുന്നത്. വേണി സംസാരത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. "ഇല്ലെടോ... നാളെ പോകും. അവിടെ താമസ സൗകര്യമൊക്കെ റെഡി ആക്കണ്ടേ. അതുകൊണ്ട് കുറച്ചു നേരത്തെ പോയി എല്ലാം ശരിയാക്കാമെന്ന് കരുതി. മാധവ് പറഞ്ഞു. "ഹാ... അതേതായാലും നന്നായി. ഇനിയിപ്പോ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാൽ നേരെ കോട്ടയത്തേക്ക് വന്ന മതിയല്ലോ. മാധവ് അവിടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വി ഐ പികൾക്ക് കിട്ടുന്ന ചികിത്സ തന്നെ കിട്ടില്ലേ. വേണി തമാശയായി ചോദിച്ചു. "അത് പിന്നെ പ്രത്യേകം ചോദിക്കാനുണ്ടോ. വേണിക്ക് എപ്പോ വേണോ അങ്ങോട്ട്‌ വരാം. ആശുപത്രി ആവശ്യങ്ങൾ മാത്രം അല്ല വേറെന്ത് കാര്യത്തിനും ഏത് രാത്രിയും മടിക്കാതെ എന്നെ വിളിക്കാം തനിക്ക്. മാധവ് ആത്മാർത്ഥമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞത്. വേണി അതിന് മറുപടിയായി പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. കുറച്ചു സമയം ഇരുവരും നിശബ്ദരായി ഇരുന്ന് ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു കൊണ്ട് കടലിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. "വേണി... എനിക്ക് തന്നോട് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. അത് താൻ എങ്ങനെ എടുക്കുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷേ എന്തോ കോട്ടയത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഇതൊന്ന് തന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് പോകണമെന്ന് തോന്നി. പറയാതെ പോയാൽ എനിക്കൊരു സമാധാനം കിട്ടില്ല. മാധവ് ന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം നിറഞ്ഞു. "എന്താ മാധവ്?" അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് വേണി വിസ്മയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "എനിക്ക് വേണിയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്." പതർച്ച കൂടാതെ മാധവ് പറഞ്ഞു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വേണി ഞെട്ടിപോയി. "സഹതാപമായിരിക്കും." വേണി നിസ്സംഗതയോടെ മാധവിനെ നോക്കി. കാത്തിരിക്കൂ

#📙 നോവൽ അണ്ണനെന്താ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്.. ചേച്ചി വിഷമിക്കും ഒന്നും വേണ്ട കേട്ടോ,, ഇങ്ങേർക്ക് ഇത്തിരി ദേഷ്യം കൂടുതലാ... മൂക്കത്താ ശുണ്ഠി... സെൽവം ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. ഉമ വന്നിട്ട് മകനോട്‌ എന്തൊക്കെയോ കയർത്ത് പറയുന്നുണ്ട്. എടാ.. ഒരിക്കലും ഈ കൊച്ചിവിടെ ആർക്കും ഒരു ബാധ്യത ആവില്ല.. നീയും മാളും എങ്ങനയാണോ അതു പോലെയാണ് അവളും.. മേലിൽ ഇങ്ങനെ യുള്ള സംസാരം ഇവിടെ പാടില്ല... അമ്മയൊന്നു മിണ്ടാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ.. എവിടുന്നോ വന്ന ഒരുത്തിയ്ക്ക് വേണ്ടി വക്കാലത്തു പറയാൻ വന്നു നിൽക്കുന്നു. അനന്തൻ അലറിയതും എല്ലാവരും ഞെട്ടി തരിച്ചുപ്പോയ്. മകൻ അത്രയും ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞതും ഉമയ്ക്ക് സങ്കടമായി.. അവന്റെ വാക്കുകളേക്കാൾ ഏറെ വിഷമിപ്പിച്ചത് പാവം ഗംഗ നിന്ന് കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോളാണ്. ഇന്നൊരു രാത്രി കൂടി മതി.... നാളെ ഞാൻ പോയ്കോളാം അനന്തേട്ടാ.. എന്നോട് അല്പമെങ്കിലും കരുണ ഉണ്ടാവണം. ഇരു കൈകളും കൂപ്പിതൊഴുതു കൊണ്ട് അവൾ അനന്തന്റെ നേരെ പറഞ്ഞതും അവൻ മുഖം തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് കയറി പോയിരുന്നു.. മോളെ.. നീയിങ്ങനെ കരയാതെ,,,അവന്റെ സ്വഭാവം ഇതാ.. വെട്ടൊന്നു തുണ്ടം രണ്ടു.. ആരോട് എന്തു പറയണമെന്ന് യാതൊരു ബോധവുമില്ല ആ ചെക്കന്... ഉമ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ആരെങ്കിലും ഒന്ന് മുഖം കറുത്ത് പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് സങ്കടം തോന്നും.. അതാ ഞാൻ കരഞ്ഞു പോയത്. വലം കൈകൊണ്ട് കവിളിലെ കണ്ണീർ അമർത്തി തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഉമയെ നോക്കി. ചേച്ചി,,, ഈ എടുത്തുചാട്ടവും ബഹളവും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നേ ഉള്ളൂ എന്റെ അണ്ണൻ വെറും പാവമാണ് അതുകൊണ്ടല്ലേ ചേച്ചി ഇന്ന് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്... അണ്ണൻ പറയുന്നതൊന്നും ചേച്ചി കാര്യമാക്കണ്ട,, ആ മനുഷ്യൻ ഇങ്ങനെ ആയിപ്പോയി ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് യാതൊരു കാര്യവുമില്ല.. അല്ലേ മ്മേ.. സെൽവം ഉമയെ നോക്കി പറയുകയാണ് അവരും അത് ശരി വെച്ചു.. അപ്പോഴേക്കും അനന്തൻ ഒരു കെട്ടു നോട്ടുമായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു.. ഇന്നാടാ,ഇതുകൊണ്ട് പോയ്ക്കോ.. അവൻ അത് സെൽവത്തെ ഏൽപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ നാളെ അണ്ണൻ കാലത്തെ ലോഡ് എടുക്കാൻ വരില്ലല്ലോ അല്ലേ.. ഇല്ല... 5 30ന് കട്ടപ്പനേന്ന് ഇവൾക്കുള്ള ബസ്,,, എന്തായാലും നാലര ആകുമ്പോഴേക്കും ഇറങ്ങണം,,അപ്പൊ പിന്നെ ലോഡ് എടുക്കാൻ പോയാൽ ശരിയാവില്ല. അഥവാ ബസ് മിസ് ആയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ അടുത്ത ബസ് വൈകുന്നേരം നാലിനാണ് പോകുന്നത്. ശോ ചേച്ചി അപ്പോ പോകുവല്ലേ..? സെൽവം വീണ്ടും അവളെ നോക്കി. അതിനു മറുപടി പറയാതെ ഗംഗ മുഖം താഴ്ത്തി. അമ്മേ ഞാനിത്തിരി നേരം ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ.. നാലു മണിയാകുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ മതി,,അമ്പലത്തിൽ പോകണ്ടേ, ഉമയെയും ഗംഗയെയും ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം അവൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വീണ്ടും കയറി പോയി. സെൽവം എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ നീ ഫോൺ വിളിക്ക് കേട്ടോടാ,, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പച്ചക്കറിയൊക്കെ എടുക്കാവുള്ളൂ അല്ലാതെ നിനക്ക് തോന്നുന്നത് പോലെ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നാല് വന്ന വണ്ടിയിൽ തിരിച്ചയയ്ക്കും ഞാൻ. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ അനന്തൻ അവനോട് പറഞ്ഞു. വോ.. ഉത്തരവ് മൊയലാളി. സെൽവം പറയുന്ന കേട്ട് ഉമ ചിരിച്ചു. യാത്ര പറഞ്ഞ് പോകാൻ തുടങ്ങിയ സെൽവത്തിനോട് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉമ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. അമ്മേ... ഞാൻ പൊയ്‌ക്കോളാം അമ്മേ.. ഇപ്പൊ ഒന്നും വേണ്ട... നീ കൈകഴുകി വാടാ....ഒള്ളത് കൂട്ടി കഴിക്കാം കെട്ടോ. ചോറും കറികളും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു അവർ അവനു കൊടുത്തു.. സെൽവം വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഒരുപിടി ചോറ് അവന് കൊടുക്കാതെ ഒരിക്കലും മടക്കി അയച്ചിട്ടേയില്ല. അവനെത്ര പറഞ്ഞാലും ശരി ഉമ കഴിക്കാതെ വിടില്ല.. അത്രയ്ക്ക് അവർക്ക് ഇഷ്ടമാണ് സെൽവത്തെ. ശരിക്കും നല്ലൊരു മനസ്സിന്റെ ഉടമയാണ് ആ സ്ത്രീയ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അവർ ചേർത്ത് പിടിച്ചത്. ഈ അമ്മയുടെ ചിറകിൽ അവൾ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് 100% സെൽവത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഗംഗേച്ചി മടങ്ങി പോകുവാണല്ലോ എന്നോർക്കും തോറും അവന് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത നൊമ്പരം ആയിരുന്നു. അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ സെൽവം ഊണൊക്കെ കഴിച്ചു മടങ്ങി. മാളു ആണെങ്കിൽ കുടുംബശ്രീ മീറ്റിങ്ങിന് ആശംസകൾ പറയേണ്ടതുകൊണ്ട് അടുത്ത വീട്ടിലായിരുന്നു. അവിടുത്തെ പെൺകുട്ടികളും എന്തൊക്കെയോ കലാപരിപാടികൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാവരും കൂടി അവിടെ പ്രാക്ടീസ് തകൃതിയായി നടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് സെൽവൻ വന്നുതൊന്നും മാളു അറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നു. മോളെ ഞാന് ആ കനകേടെ വീട്ടിൽ ഒന്നു പോയിട്ട് പെട്ടെന്ന് വരാം കേട്ടോ.. മാളു എന്നാടുക്കുവാണെന്ന് നോക്കട്ടെ.. ഉമ ഒരു തോർത്തും തോളത്തേക്ക് ഇട്ടുകൊണ്ട് ഗംഗയെ നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയി. അനന്തന്റെ കാവി മുണ്ടും ഒരു ഷർട്ടും ഒക്കെ നനച്ചു മുക്കി അഴയിൽ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട് ആയിരുന്നു അവന് അമ്പലത്തിൽ പോകുമ്പോൾ ഉടുക്കുവാനായിട്ട്. ഗംഗ അതെടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന അരഭിത്തിയിൽ മടക്കി വെച്ചു.. ഇടയ്ക്ക് മാനം ഇരുണ്ടു മൂടി വന്നിരുന്നു മഴ പെയ്യുമോ എന്നുപോലും ഗംഗ ഓർത്തു എന്നാൽ ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് അങ്ങനെ അങ്ങ് മാറി.. പകരം നന്നായി കോടമഞ്ഞു പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഇതാണ് ഇവിടുത്തെ ക്ലൈമറ്റ് എന്നവൾക്കപ്പോൾ പിടികിട്ടിയത്.. നാലുമണി ആയിട്ടും ഉമയെ കാണാതെ വന്നപ്പോൾ ഗംഗ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അയൽ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തിനോക്കി. സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും കൂടി അവിടെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അനന്തേട്ടന് വിളിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവൾ അല്പം മടിച്ചാണെങ്കിലും അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു. കട്ടിലിൽ ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് ആള് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്,. ഗംഗ ചെന്നിട്ട് ഒന്ന് രണ്ട് തവണ അവനെ വിളിച്ചു നോക്കി പക്ഷേ അവൻ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട് അല്പം കുനിഞ്ഞ് അവൾ അവന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ച് ഒന്ന് കുലുക്കി. ഏട്ടാ....... അനന്തേട്ടാ നേരം നാലു മണിയായി. അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് ഇക്കുറി അനന്തൻ കണ്ണു തുറന്നു. ഹമ്..... ഒന്ന് മൂരി നിവർന്നുകൊണ്ട് അവൻ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. നീ കുളിച്ച് റെഡിയാവ്.... അവൻ പറഞ്ഞതും ഗംഗ തലകുലുക്കിക്കൊണ്ട് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ തിരികെ കയറി വരികയും ചെയ്തു. നോക്കിയപ്പോൾ മാറി ധരിക്കാൻ ഉള്ള വേഷം തിരഞ്ഞ് എടുക്കുകയാണ് അവൾ... ഇവിടെ കേറി കുളിച്ചോളു.... അവന്റെ മുറിയിൽ തന്നെ അറ്റാച്ച്ഡ് ബാത്റൂം ഉള്ളതുകൊണ്ട്, അനന്തൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഗംഗ അവിടെയ്ക്കണ് കയറിയത്. അവൾ കുളിക്കാനായി കയറിയപ്പോൾ ഉമയും മാളുവും എത്തി. എടി, മാളു വേഗാവട്ടെ,, കേറി കുളിയ്ക്ക്. അമ്മ ധൃതി കൂട്ടിയതും മാളുവും പെട്ടെന്ന് ഒരുങ്ങുവാനായി പോയി. അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ മാളുവും ഉമയും ഒരുങ്ങി പെറുക്കി കുടുംബശ്രീ മീറ്റിങ്ങിന് പുറപ്പെടാനായി ഇറങ്ങി. മോളെ... ഗംഗേ,,, ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാൻ കിട്ടുമോ മോളെ അമ്പലത്തിൽ പോകാനായി റെഡിയായിട്ടു ഇറങ്ങിവന്നു.. ഹമ് ശരി അമ്മേ... ആരെയോ ഫോണിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് അനന്തനും വരുന്നുണ്ട്. പച്ചക്കറിയുടെ ഓർഡർ എടുക്കുകയാണ് അനന്തൻ. തങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഇപ്പോൾ പോകുന്നതെന്ന് ഗംഗ ഓർത്തു.. കാരണം ലോറിയും എടുത്തുകൊണ്ട് സെൽവം പോയിരുന്നു. ബൈക്ക് ഇരിപ്പുണ്ട് പക്ഷേ ആളുടെ ഒപ്പം എങ്ങനെ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പോകും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചത്.. വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ട ശേഷം ചെടിച്ചട്ടിയുടെ അടിയിലേക്ക് താക്കോൽ കയറ്റി വെച്ചിട്ട് അനന്തൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് അവന്റെ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. തുടരും വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണം കെട്ടോ..

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋 13 സഞ്ജു മീശ പിരിച്ചുകൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി. മധുവിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവനെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നവൾ. " അഭിയുടെ വാടക ഭാര്യയായി ഒരാളെ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇങ്ങനൊരു ചരക്കായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.... " അവളുടെ ഉടലാകെ കണ്ണുകളോടിച്ചു സഞ്ജു പറഞ്ഞു. " എന്തായാലും നീ വന്നു പെട്ടത് നല്ല സ്ഥലത്താണ്.... നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും അവനു നടത്തി തരാൻ  പറ്റിയില്ലെങ്കിലും നിനക്ക് പുറത്ത് പോവേണ്ടി വരില്ല.... ഞങ്ങളൊക്കെ ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ.. " അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് മധുവിന് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കേറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്തു സഞ്ജുവേട്ടൻ ടെൻഷൻ ആവണ്ട.... എന്റെ കഴുത്തിൽ ഇത് കെട്ടിയവന് തീർക്കാവുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളെ തൽക്കാലം എനിക്കുള്ളൂ..... സഞ്ജുവേട്ടൻ പോയാട്ടെ..... " സഞ്ജുവേട്ടൻ എന്നത് അൽപ്പം ഊന്നലോടെ പറഞ്ഞവൾ പുച്ഛത്തിൽ ചിരിച്ചു. സഞ്ജു ഞെട്ടി പോയി. " ഡീ..... കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കല്ലേ...... ഞങ്ങടെ പൈസ വാങ്ങിച്ചിട്ടാണ് നീ ഈ ഒണ്ടാക്കുന്നതെന്ന് ഓർത്തോ " സഞ്ജു ദേഷ്യത്തോടെവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. " നിന്റെ തന്ത പൈസ തന്നത് എന്തിനാണോ അത് മാത്രം ഞാൻ ഇവിടെ ചെയ്യുള്ളു..... വേറെ എന്തെകിലും ഉദ്ദേശം ഉണ്ടെങ്കി ആ വെള്ളം നീയങ്ങു വാങ്ങി വച്ചേക്ക്.... " " ഡീ..... " സഞ്ജു അലറി.  " ഇറങ്ങി പോടാ..... " " നീ ഇവിടെ തന്നെ കാണുമല്ലോ,  എടുത്തോളാടി നിന്നെ..... " ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ് സഞ്ജു ഇറങ്ങി പോയി. മധുവിന്റെ  ചുണ്ടിൽ പുച്ഛം തങ്ങി നിന്നു. ആണെന്ന വർഗ്ഗത്തെ അത്രത്തോളം മധു വെറുക്കുന്നുണ്ട്. കാമം എന്ന ഒറ്റ വികാരം മാത്രമേ അവർക്കുള്ളു എന്നത് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവളിൽ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും വിത്യസ്തനായി അവൾ കണ്ട ഒരാൺ സജീവൻ ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരച്ഛന്റെ കടമ നിറവേറ്റനവൾ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തതും. പുറത്തുകൂടെ നടന്നു ഏകദേശം സന്ധ്യയായിരുന്നു അഭി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ. അടുക്കള വഴിയാണ് അഭി കയറി വന്നത്. അടുക്കളയിലുള്ള ജാനിച്ചേച്ചിയോടൊന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് അഭി കയറി. വലിയ ടേബിളിന്റെ ചുറ്റിലുമായി ഇരുന്ന് എല്ലാവരും ചായ കുടിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തൊക്കെയോ പലഹാരങ്ങളും  ടേബിളിൽ കാണാം. ടേബിളിലുള്ള ആളുകളെ മൊത്തം അവനൊന്നു നോക്കി. പതിവില്ലാത്ത വിധം തന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന സഞ്ജുവിനെ കണ്ടവൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി വേഗത്തിൽ നടന്നു റൂമിലെത്തി. റൂമിൽ കടന്നതും കണ്ണ് പോയത് തന്റെ കട്ടിലിൽ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് കല്യാണ സാരിയിൽ തന്നെ  കമഴ്ന്നടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്നവളിലേക്കാണ്. ആ മുല്ലപ്പൂ  പോലും ഊരി മാറ്റിയിട്ടില്ല. ഓടാൻ പോകുന്ന പോസിലാണ് ആളുടെ കിടപ്പ്. സാരിയുടുത്തു എങ്ങനെ ഈ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നെന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയവൻ. അഭി അലമാര തുറന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും നന്നേ അതിശയിച്ചു . വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരുന്നതെല്ലാം മടക്കി വൃത്തിയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു. അലമാരയുടെ ഒരു വശത്തേക്ക് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പുറത്തായി അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ എല്ലാകാര്യത്തിലും ഇനി ആ കിടക്കുന്നവളുടെ പ്രെസെൻസ് കാണുമെന്നു അറിയിക്കും വിധമായിരുന്നു അത്. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്ന് ഒക്കെയിങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു കാണുമെന്നവൻ ഊഹിച്ചു. അതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു ടീഷർട്ടും ട്രൗസറും എടുത്തു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി. കുളിച്ചു ഇറങ്ങിയപ്പോഴും അവൾ എണീറ്റിട്ടില്ല. അഭി വിളിക്കാനും പോയില്ല. ഉച്ചക്ക് കുടിക്കാനുള്ള മരുന്ന് മറന്നു പോയത് കൊണ്ട് അതെടുത്തു കുടിച്ചു. കട്ടിലിൽ ബാക്കി ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്  അഭി കയറി കിടന്നു. മൊബൈലിൽ നോക്കി കിടന്നെപ്പോഴോ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വന്നു. " നിന്റെ നൂപുര മർമരം ഒന്ന് കേൾക്കാനായ് വന്നു ഞാൻ...... "  സ്പീക്കിറിൽ നിന്നുയരുന്ന പാട്ടിന്റെ നേരിയ ശബ്ദം കേട്ടു അഭി കണ്ണ് ചിമ്മി തുറന്നു. " നിന്റെ സാന്ത്വനാ വേണുവിൽ രാഗലോലമായ് ജീവിതം.... " അഭിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഈറൻ മുടി തോർത്തുന്ന മധുവിൽ ചെന്നു നിന്നു. " നീയെന്റെ ആനന്ദ നീലാംബരി....   നീയെന്നുമണയാത്ത ദീപാഞ്ജലി.... " ആ വരികൾ സ്പീക്കറിൽ നിന്നും ഉയർന്നതും മധു അഭിയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. വല്ലാത്ത വശീകരണ ശക്തിയുള്ള ആ കാപ്പി നിറമുള്ള മിഴികൾ അഭിയെ മിഴിച്ചു നോക്കി. കുളിച്ചപ്പോൾ മാഞ്ഞ  സിന്ദൂരത്തിൻറെ അടയാളവും ചായാം ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങലും അങ്ങിങ്ങായി തങ്ങി നിൽക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും അവളുടെ തേജ്ജസ്സ് ഉയർത്തി കാണിച്ചു. ചുവപ്പ് കളറിൽ ഉള്ള ഒരു മാക്സിടോപ്പ് ആണ് അവളുടെ വേഷം. മുട്ടിനു താഴെ കിടക്കുന്ന ടോപിനടിയിൽ മുട്ട് വരെയുള്ള പാന്റ് ഇട്ടതു കൊണ്ടു തന്നെ ബാക്കി ഭാഗം നഗ്നമായി കിടക്കുകയാണ്. സ്വർണ കൊലുസ്സിട്ട മെലിഞ്ഞ കാൽ അതിമനോഹരമായി അഭിക്ക് തോന്നി. " അഭിമന്യു..... " അവന്റെ നോട്ടം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയിൽ അവൾ വിളിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചു എന്ത് വിചാരിച്ചുകാണുമെന്ന് ഓർത്തു അഭിക്ക് വല്ലാതായി പോയി. " sorry.... തന്റെ കൊലുസ് കണ്ടപ്പോൾ.... " " ഹ്മ്മ്...... " മധു മൂളി ടേബിളിൽ വച്ചിരിക്കുന്ന സ്പീക്കർ ഓഫ്‌ ചെയ്തു. " ഇത്? " സ്പീക്കറിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. " ഇത് എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.... എനിക്ക് പാട്ട് കേൾക്കുന്നതും ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നതും ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു. " അഭി അതിനൊന്നു മൂളി. മധു പതുക്കെ അവനടുത്തേക്ക് വന്നു. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. " എനിക്ക്..... " മധു മടിയോടെ ഒന്ന് നിർത്തി പറഞ്ഞു. അഭി കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ മുഖം ചുളിച്ചു. " എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..... " മധു നല്ല ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു. അഭിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു അടി വീണ പോലെയാണ് ആ വാക്കുകൾ അവനിൽ പതിച്ചത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഉടനെ കുറച്ചെന്തോ കഴിച്ചതാണ്.... അഭിക്ക് അത് ശീലമായത് കൊണ്ട് അതിനെ കുറിച് ചിന്തിച്ചില്ല. പക്ഷെ  അവളെ കുറച്ചെങ്കിലും താൻ ഓർക്കേണ്ടതയിരുന്നു എന്നവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു. ക്ലോക്കിൽ സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവാണേ എന്ന ചിന്തയോടെ അഭി കട്ടിലിൽ നിന്നെണീറ്റു. മധുവും അവന്റെ കൂടെ എണീറ്റു. സത്യത്തിൽ മധുവിന് വിശന്നിട്ടു കണ്ണ് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗസ്റ്റ് ഹൌസിൽ നിന്നും ഡ്രസ്സ്‌ കൊണ്ടുവന്നു അലമാര മുഴുവനും അടുക്കി ഒതുക്കി വച്ചൊപ്പോഴേക്കും മധു ക്ഷീണിച്ചു പോയിരുന്നു. ആ ക്ഷീണത്തിൽ തന്നെ നാല്ലോരുറക്കം പാസാക്കി എണീറ്റപ്പോൾ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിശപ്പ്. വേഗം രാവിലെ ധരിച്ച കമ്മലും മാലയും ഊരിവച്ചു. താലി ഊരിയില്ല. മുല്ലപ്പൂവും വലിച്ചിട്ടു വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങി..... " താൻ വാ..... ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.... " അഭിയും മധുവും കൂടി ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്കെത്തി. അവിടം മുഴുവൻ എല്ലാവരും കഴിച്ചു പോയതിന്റെ പത്രങ്ങളും എച്ചിലും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഇതെന്താ ആരും ക്ലീൻ ആകാത്തത് എന്ന് മധു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. സഞ്ജുവിനെ അവിടെ കാണാത്തത് തന്നെ അവൾക്കു വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ  രേവതിയും മീനാക്ഷിയും കൂടി ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും രണ്ടു മുഖങ്ങളും വീർത്തുകെട്ടുന്നതും അതിൽ പുച്ഛച്ചിരി വിടരുന്നതും മധു വ്യക്തമായി കണ്ടു. അഭി അവർ തനിക്ക് വേണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന പാത്രം തുറന്ന് നോക്കി. അതിൽ പതിവിൽ കൂടുതൽ കഞ്ഞി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവൾക്കു കൂടെയുള്ളതായിരിക്കുമെന്നവനു തോന്നി. അഭി ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു കഞ്ഞി മധുവിനു നേരെ നീട്ടി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ നിറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഇതെന്താ ?  " മധു ആ പാത്രത്തിന്റെ കോലം കണ്ടു ചോദിച്ചു. " നിനക്കൊക്കെ തരാൻ ഇതേ ഇവിടുള്ളു. ഇത് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഔദാര്യം എന്നോർത്തോ. വേണെങ്കിൽ തിന്നിട്ട് എണീറ്റ് പോ...... " രേവതി സകല പൂച്ചത്തോടെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ട് മധു ' ശരിക്കും....' എന്ന പോലെ അവരെ തുറിച്ചു നോക്കി. " അഭിമന്യു ഇതാണോ കഴിക്കുന്നേ? " " ഇവനൊക്കെ സ്ഥിരം ഇതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ കൊടുക്കാറ്.... ഇനിയങ്ങോട്ട് നിനക്കും.... " അഭിയോടുള്ള മധുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു. " എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട..... " അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും അഭി മധുവിന്റെ കൈതണ്ടയിൽ പിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. " വിശക്കുനെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... കഴിക്കെടോ.... അന്നം വിലപ്പെട്ടതാണ്... പാഴാക്കരുത്, ഒരിക്കൽ കിട്ടാതാവുമ്പോഴേ ഇതിന്റെ വില നമുക്ക് മനസ്സിലാവൂ.... " അവൻ എന്തോ അർത്ഥം വച്ച് പറയുന്ന പോലെ അവൾക്ക്  തോന്നി. അതോടെ മധു ഒന്നടങ്ങി. " ഇവിടിരിക്ക്... " അവൾക്കടുത്തേക്ക് കസേര വലിച്ചിട്ടു അഭി അവളെ അവിടിരുത്തി. " കഴിക്ക്.... " അഭി പാത്രം നീട്ടിയതും മധു നല്ല അസ്വസ്ഥതയോടെ അത് വാങ്ങി. അബി നീട്ടിയ സ്പൂൺ കഞ്ഞിയിലിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്നു. " അവൾക്ക് അത് ഇറങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ നീയങ്ങു വാരി കൊടുക്കെടാ..... അല്ല പിന്നെ.. " രേവതി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും താരയും വർഷയും അടുക്കളയിലേക്കെത്തിയിരുന്നു. രേവതിയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവരും ചിരി തുടങ്ങി. മധു ദേഷ്യം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അഭിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി. മധുവിന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഇവർ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കുമെന്നവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. " അഭിമന്യു.... വാരി താ.... " മധു കോപം ആളുന്ന കണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞു. " ഏ..... " " അമ്മായി പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ മക്കൾ അനുസരിക്കണ്ടേ.... അല്ലെ അമ്മായി? താൻ എനിക്കിത് വാരി താ..... " അഭി ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും  അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ മൂർച്ചയിൽ അവൻ അറിയാതെ തന്നെ കഞ്ഞി വാരി അവളുടെ വായിലേക്ക് കൊടുത്തു. എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയി.. മധു രേവതിയെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു അടുത്ത വാ കാണിച്ചു. അഭി വാരിയെടുത്തു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. " അഭിമന്യു കഴിച്ചില്ലല്ലോ... ദാ.... " അവനു നേരെ മധു ഒരുരുള നീട്ടി. അഭി അവിശ്വാസത്തോടെ അവളെ നോക്കിയത് വാങ്ങി കഴിച്ചു. " ഛെ.... " രേവതി പല്ലിരുമ്മി... എന്തോ നേടിയ ഭവമായിരുന്നു അപ്പോൾ അഭിയുടെ മുഖത്ത്. രണ്ടു പേരും കഴിച്ചു തീർന്നതും മധു പ്ലേറ്റ് വാങ്ങി കഴുകി വച്ച് വാ കഴുകി. " അഭിമന്യു.... ഞാൻ റൂമിൽ കാണും.... വേഗം വാ.... കാത്തിരിക്കാം... " വല്ലാത്ത നാണത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മധു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി നടന്നു പോയി. അഭി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും വാ പൊളിച്ചു അത് നോക്കി നിന്നു. അവർക്കറിയില്ലല്ലോ അവൻ താലി കെട്ടി കൊണ്ട് വന്നിരിക്കുന്നത് ജീവിതം കൊണ്ട്  സഹിക്കാനും ക്ഷമിക്കാനും മറന്നുപോയ കിട്ടിയാൽ കിട്ടിയപോലെ തിരിച്ചു  കൊടുക്കുന്ന തീചൂള പോലൊരു പെണ്ണിനെയാണെന്ന്..... തുടരും........ നമ്മടെ മധു സീൻ ആണ്..... 😌