📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _84 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "വിഷ്ണുവാണ് മഹേഷ്‌.. കാശിനാഥന്റെ ഏട്ടൻ " ആ ഒരൊറ്റ പരിചയപ്പെടുത്തലോടെ തന്നെ മഹേഷിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ഇയാളെന്തിന് തന്നെ വിളിക്കുന്നു എന്നൊരു ചിന്തയാണവന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞത്. "പറയൂ.." എന്തിനാവും അവനിപ്പോ തന്നെ വിളിച്ചതെന്നുള്ള ആശങ്കയോടെ തന്നെയാണ് മഹേഷ്‌ ആവിശ്യപ്പെടുന്നത്. അവന്റെ മുഖത്തുള്ള അതെ ആശങ്ക തന്നെ ആ വിളിച്ചത് ആരെന്നറിയാതെ അവന്റെ കൂടെ തന്നെയുള്ള സ്റ്റീഫന്റെ മുഖത്തുമുണ്ട്. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് മഹേഷിനെ ഒന്ന് കാണണം.. എവിടുണ്ടാവും. ഞാൻ എങ്ങോട്ടാണ് വരേണ്ടത്..?" വിഷ്ണുവിന്റെ ആവിശ്യമറിഞ്ഞതും ഇനിയൊരു സന്ധി സംഭാഷണമാണോ അവന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് മഹേഷ്‌ സംശയിച്ചു. കാരണം കാശി നാഥന്റെ ഏട്ടനെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞല്ലോ! "ഞാൻ.. ഞാൻ ഇയാളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാം വിഷ്ണു " മഹേഷിന്റെ മറുപടി അങ്ങനായിരുന്നു. "കാശി നാഥന്റെ ഏട്ടൻ ആണെങ്കിലും അവന് വേണ്ടി സംസാരിക്കാനല്ല ഞാൻ മഹേഷിനെ കാണാൻ വരുന്നത് " ഇനി തിരിച്ചു വിളിക്കുമ്പോൾ മഹേഷ്‌ നോ പറയാനുള്ളൊരു സാധ്യത കൂടി മുന്നിൽ കണ്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു പ്രലോഭനം പോലെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വിഷ്ണു ഒരു മുഴം മുന്നേ എറിഞ്ഞത്. "കാശിനാഥന്റെ ഏട്ടനാ വിളിച്ചത്?" ആ കോൾ കട്ട് ചെയ്തിട്ട് മഹേഷ്‌ പറയുമ്പോൾ സ്റ്റീഫന്റെയും മുഖം ചുളിഞ്ഞു. വക്കാലത്തു പറയാൻ വല്ലതുമാണോടാ.. " താടി തടവി കൊണ്ട് സ്റ്റീഫൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ മഹേഷ്‌ അല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. "അല്ല..അങ്ങനെ വരാൻ ഒട്ടും സാധ്യതയില്ല. ഏട്ടനും അനിയനും ആണേലും രണ്ടും രണ്ടു കൊമ്പത്താ.." സ്റ്റീഫൻ തന്നെ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ അതെന്ത് കൊണ്ടേന്നറിയണമായിരുന്നു മഹേഷിനും. ഒടുവിൽ ആ ശത്രുതയെ കുറിച്ച് സ്റ്റീഫൻ തന്നെയാണ് അവനോട് പറഞ്ഞു കൊടുത്തതും. "അപ്പൊ ഈ വിളി നമ്മൾക്കെന്ത്‌ കൊണ്ടും ഉപകരിക്കും. അല്ലേ സ്റ്റീഫാ.." ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ മഹേഷ്‌ സ്റ്റീഫനെ നോക്കി. "എന്നാ എനിക്കും തോന്നുന്നത്. മിക്കവാറും കാശിനാഥന് പാര പണിയാൻ തന്നെയാവും ഏട്ടൻ വിളിച്ചത്. അവനെ കഷ്ടപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരവസരവും അവനായിട്ട് വെറുതെ കളയില്ല.." സ്റ്റീഫന് അതിലൊരു സംശയവുമില്ല. "എങ്കിൽ പിന്നെ ചുമ്മാ ചേട്ടൻ വന്നിട്ട് കണ്ടിട്ട് പോട്ടെ ല്ലേ.." മഹേഷ്‌ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യാൻ സ്റ്റീഫനും പറഞ്ഞതോടെ മഹേഷ്‌ വീണ്ടും വിഷ്ണുവിന്റെ നമ്പർ കോളിലിട്ടു. 💥💥 ഈ ജൂസെങ്കിലും കുടിക്ക് അശോകേട്ടാ നിങ്ങള്.. ഇപ്പൊ തന്നെ നിങ്ങൾക്കോട്ടും വയ്യാതായി." തുളസി യാചന പോലെയാണ് പറയുന്നത്. നേരം വെളുത്തിട്ടിന്നേരം വരെയും അയാളൊന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല. ഉച്ച വരെയും പല വഴിക്കും ഓടി പാഞ്ഞു തളർന്നു കൊണ്ടാണ് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി എത്തിയത്. അപ്പോൾ മുതൽ തുളസി അയാളോട് പറയുന്നുണ്ട് വല്ലതും കഴിക്കാൻ. പക്ഷെ അശോകൻ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ.. അവരെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അയാളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി പോയി. വിവാഹത്തിന്റെ പേരിൽ വന്നവരെല്ലാം ഏറെക്കുറെ മടങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും അടുത്ത ആളുകൾ... അത് പോലൊരു ആപത്തിൽ വിട്ടിട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലെന്നുറപ്പായവർ മാത്രമാണപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽ ഉള്ളത്. വിവരങ്ങൾ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്.. പറ്റുന്നവരെല്ലാം അവരെ കൊണ്ടാവും പോലെ അന്വേഷണം നടത്തുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷെ പോയവരുടെ യാതൊരു വിവരവും കിട്ടിയതുമില്ല. മകളുടെ പേരിൽ ഏറ്റ അപമാനം അശോകനെ വല്ലാതെ തകർത്തു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട്. അവൾക്കൊപ്പം കാശി കൂടി ഉണ്ടെന്നുള്ളത് അശോകനപ്പോഴും വിശ്വാസമാവാത്ത പോലാണ്. അതല്ലങ്കിൽ.. കൂടെ കൂടിയതിൽ അശോകൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തൊരു കാര്യം സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കാശി ചെയ്യുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാവും. അത് തന്നെ അയാൾക്കൊരു ഷോക്കാണ്. അതിനൊപ്പം.. കൂടെ നിൽക്കുമെന്ന് കരുതിയ മഹേഷിന്റെ നിസ്സഹകരണവും കുറ്റപ്പെടുത്തി കൊണ്ടുള്ള സംസാരവും. കാശിക്ക് താൻ മനപ്പൂർവം അവസരം കൊടുത്തു എന്നുള്ളതാണ് മഹേഷിന്റെ പ്രധാന ആരോപണം. അതും അയാൾക്ക് നൽകുന്ന ടെൻഷൻ ചില്ലറയൊന്നുമല്ല. അതിനേക്കാൾ... ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂർ കൊണ്ട് കാർത്തുവിനെ തിരികെ എത്തിക്കാൻ കഴിയും എന്നാ വിശ്വാസം.. ഒറ്റയടിക്ക് അശോകന് ഒന്നിൽ കൂടുതൽ തിരിച്ചടികളാണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. "അവനെന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യരുതായിരുന്നു തുളസി...?" ക്ഷീണത്തോടെ അവർ നീട്ടി കൊടുത്ത ജ്യൂസ് വാങ്ങി കുടിച്ചിട്ട് ആ ഗ്ലാസ് തിരികെ കൊടുക്കുമ്പോൾ അയാളിൽ നിന്നും കേട്ട ആ വാക്കുകൾ. തുളസിയുടെയും കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവർക്കൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മകളുടെ ഇഷ്ടം നടന്നു എന്നുള്ള ആശ്വാസം ഒരു വശത്തുണ്ട്. അതിനപ്പുറം ഇന്ന് വരെയും ഇത്രയും തകർന്ന് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഭർത്താവ് അവരെ വല്ലാതെ നോവിക്കുന്നുമുണ്ട്. "കാർത്തു ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചാലും കാശി അവൻ.. അവൻ..അത് തിരുത്തി കൊടുക്കും എന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്." അശോകന് അത് മാത്രം അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ വയ്യാത്ത പോലെ.. അവർ എവിടെങ്കിലും സന്തോഷമായിട്ട് ജീവിക്കട്ടെ എന്ന് പറയാൻ വന്നത് പിന്നെ വേണ്ടന്ന് കരുതി തുളസി വിഴുങ്ങി. കാരണം എതിരെ ഉള്ള ആളുടെ മനസ്സിൽ ഏത് വിധമാണെന്ന് അവർക്കപ്പോഴും അറിയില്ല. നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിലും കുടുംബക്കാർക്ക് മുന്നിലും നാണം കെട്ടു നിന്നതിന്റെ ദേഷ്യവും സങ്കടവുമൊക്കെ അശോകൻ എണ്ണി എണ്ണി പറയുന്നുണ്ട്. അതിനവസാനം അവനെന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തല്ലോ എന്നും പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ കാശി കൂടെയില്ലാത്ത ഈ പ്രതിസന്ധി അയാളെ ഒരുപാട് ഉലയിച്ചു കളയുന്നുണ്ടെന്ന് തുളസിക്ക് അശോകൻ പറയാതെ തന്നെ മനസ്സിലായി.. അത് സത്യം തന്നെയായിരുന്നു. കാശി കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇത് പോലെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ അയാളോറ്റക്കാവില്ലെന്ന് തുളസിക്കും അറിയാമായിരുന്നു. ജീവൻ കൊടുത്തു കൊണ്ടായാലും അവൻ അശോകനെ ചേർത്ത് പിടിക്കുമെന്നും അവർക്കറിയാം.. 💐💐 സണ്ണി... സണ്ണി സെബാസ്റ്റ്യൻ.. " തനിക് നേരെ കൈ നീട്ടി നിൽക്കുന്ന ആൾക്ക് നേരെ കാശിയും കൈ നീട്ടി. സണ്ണി.. മിയയുടെ കസിൻ ബ്രദർ. അവർ അവിടെത്തിയിട്ട് വേണ്ട സഹായം ചെയ്ത് ആളെ വിട്ടു എങ്കിലും ഉച്ചയോടെയാണ് സണ്ണിക്ക് അവർ താമസിക്കുന്നയിടത്തേക് എത്താൻ കഴിഞ്ഞത്. ചുറു ചുറുക്കുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. അയാളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം. അത് പോലെ തന്നെ ആ ചിരിക്കും. വളരെ നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു സംസാരപ്രിയൻ കൂടിയാണ് സണ്ണിയെന്ന് വളരെ കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് തന്നെ കാശിക്ക് മനസ്സിലായി. മിയ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത ചെറിയൊരു അറിവ് മാത്രമേ അവന് അവരെ പറ്റിയൊള്ളു. എന്നിട്ടും വളരെ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ സണ്ണി അവരോട് സംസാരിച്ചു. കാർത്തു അത്രയങ്ങോട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേലും കാശി സണ്ണിയെ ഒട്ടും നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല. "ഇവിടെ നിന്നും നിങ്ങൾ മനഃപൂർവം വിചാരിക്കാതെ നിങ്ങളെ ആർക്കും കണ്ടു പിടിക്കാൻ പറ്റില്ല. ആ പേടി കളഞ്ഞിട്ട് സന്തോഷമായിരിക് രണ്ടാളും.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഹണിമൂൺ ആഘോഷിക്കാൻ വന്ന കപ്പിൾസ് ആണെന്ന് കരുതിയാ മതി. അതിന് പറ്റിയ ബെസ്റ്റ് ഏരിയാ ആണിവിടെ.." കണ്ണുറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് സണ്ണി അത് പറയുന്നത്. കാർത്തുവപ്പോൾ കാശിയുടെ പിന്നിലേക്ക് മാറി.. കാശ്ശിക്കൊപ്പം സണ്ണി കൂടി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. അവളുടെയാ ഭാവം കണ്ടിട്ട്. ആ കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്കിടയിൽ ചെറുതല്ലാത്തൊരു സൗഹൃദം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. ജസ്റ്റ്‌ ഒന്നു കറങ്ങിയിട്ട് വരാം എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശിയെയും കാർത്തുവിനെയും കൂട്ടി സണ്ണി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. വനത്തിനുള്ളിലെ നാട്ടു വഴികളുടെ മാസ്മരിക സൗന്ദര്യം കാഴ്ചവെക്കുന്ന ആ വഴികളിൽ കൂടി കാശിയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി കൊണ്ട് നടക്കുമ്പോൾ ഈ ലോകത്തിലെ മറ്റെല്ലാത്തിനെ കുറിച്ചും കാർത്തു മറന്നു പോയത് പോലായിരുന്നു. അടുത്തടുത്തല്ലാത്ത കുറെയേറെ കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് കുടിലുകൾ. കുഞ്ഞൊരു അടുക്കളയും ഒറ്റ മുറിയും പിന്നൊരു ബാത്റൂമും വനത്തിലേക്ക് നോട്ടം എത്തുന്നാ വിധം തുറന്നു കിടക്കുന്നൊരു ബാൽക്കണിയും. അതും അത് പോലൊരു ഉൾ വനത്തിൽ അത്യാവശ്യം സൗകര്യങ്ങളോടെ തന്നെ. സണ്ണി അവിടെന്തോ ആയുർവേദ ചികിത്സകൾ കൂടി ചെയുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു. മൊത്തത്തിൽ അയാൾ പറഞ്ഞത് പോലെ അത് അയാളുടെ ഏരിയ ആയിരുന്നു. ഇടക്കിടെ കാണുന്നവർ അയാളോട് പെരുമാറുന്നത് കാണുമ്പോൾ തന്നെ കാശ്ശിക്കും കാര്ത്തുവിനും അത് മനസ്സിലാവും. പുതുതായി വന്ന അതിഥികളെയും അവർ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ട്. പുറം ലോകവുമായി ബന്ധമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടേലും അത്യാവശ്യം ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളെല്ലാം അവിടുണ്ട്. ഇത്തിരി ദൂരം നടന്നിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് സണ്ണിക്കൊപ്പം പോയതെങ്കിലും പിന്നെയവർ തിരികെയാ കുടിലിൽ വന്നു കയറുമ്പോൾ അന്തി മയങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "മൃഗങ്ങൾ വല്ലതും ഉണ്ടാവോ സണ്ണിച്ചായ എന്ന് കാർത്തു ചോദിക്കുമ്പോൾ സണ്ണി കാര്യമായിട്ട് തന്നെ അവളെ ഒന്നു പേടിപ്പിച്ചു വിട്ടു. കാശി അത് കേട്ട് അടക്കി ചിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അത് തന്നെ പറ്റിച്ചതാണെന്ന് കാർത്തു അറിഞ്ഞത് തന്നെ.. "ധൈര്യമായിട്ട് കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.. ഇവിടൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമുണ്ടേൽ എന്റെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചോ ട്ടൊ.. ഞാനിനി രാവിലെ വന്നോളാം.." സണ്ണി യാത്ര പറഞ്ഞു കൊണ്ടിറങ്ങി. രാത്രിയിൽ അവർക്ക് കഴിക്കാൻ വേണ്ടത് കൂടി സണ്ണി കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് പോലെ റാന്തൽ വിളക്ക് തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് കാശി അതുമായി അകത്തേക്ക് കയറി.. അവന് പിറകെ അവളും.. അന്തി ചുവപ്പിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ പകൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാൾ തണുപ്പവിടെ വന്നിടം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. ജീവിതത്തിൽ ഇന്നോളം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ സ്വർണവെട്ടത്തിൽ കാർത്തു കാശിയെ നോക്കി. അതാ ഹാളിലെ കൊളുത്തിൽ തൂക്കി കൊണ്ടവൻ തിരിയുമ്പോൾ പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. രണ്ടാളും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു.. അവിടെ വന്നിട്ടന്നേരം വരെയും അതിനൊരു അനക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അത്യാവശ്യഘട്ടത്തിൽ മാത്രം ഫോൺ ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയെന്ന് സണ്ണിച്ചായനും പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ.. ആ നിമിഷം രണ്ടു പേർക്കും വല്ലാത്ത ടെൻഷനുണ്ടാക്കിയിരുന്നു ആ ശബ്ദം... തുടരും. ഡെയിലി രണ്ടു പാർട്ടെന്ന് ഇന്നലെ വീമ്പ് പറഞ്ഞിട്ട് ഇന്നൊരു പാർട്ട് പോലും ഇടാൻ പറ്റാഞ്ഞ നിങ്ങളെന്റെ അവസ്ഥ ഒന്നോർത്തു നോക്കിക്കേ..😆 അയ്യേ.. അയ്യയ്യേ...🤣 ഒരുമാതിരി രാഷ്ട്രീയക്കാരെ പോലെ.. 😖 പെരും മഴ... ഇന്നലെ മുതൽ.. കറണ്ടില്ല..വെട്ടമില്ല.. വെള്ളമില്ല.. ഒന്നുമില്ല.😬 ന്നാ നല്ല പേടിയും ണ്ട്.. കാരണം ചാലിയാറിന്റെ തീരാത്താണെന്റെ വീട് 🥴 എന്നാലും വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേണ്ടി കുത്തി ഇരുന്നു എഴുതി.😍 എത്രത്തോളം നന്നായി ന്ന് എനിക്കറിയില്ല.🫣 ന്തായാലും വാക്ക് പാലിച്ചു ന്നൊരു സന്തോഷം ണ്ടെനിക്ക്..😁 തത്കാലം അത് മതി 🥰 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💐 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 83 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ ആ നാടന്ന് വരെയും കാണാത്ത.. ആഘോഷിക്കാത്ത വിധമായിരിക്കണം മകളുടെ വിവാഹമെന്ന് വാശിയുണ്ടായിരുന്ന അശോകന് ഒടുവിൽ അതൊരു കനത്ത അടിയായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. കാർത്തു കാശിയുടെ കൂടെ പോയത് ഇനിയാ നാട്ടിൽ അറിയാൻ ആരും ബാക്കിയില്ല. അവനൊപ്പമാണെങ്കിൽ അവൾ സേഫായിരിക്കും.. കാശി നാഥൻ നല്ല ചെക്കനാണെന്ന് തന്നെയാണ് അവരിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും അഭിപ്രായം. അതോടൊപ്പം തന്നെ കാശിയുടെ പേരിൽ അന്നാ വന്ന കേസ്.. അത് പോലും അശോകനും മഹേഷും ചേർന്ന് നടത്തിയ കെണിയാണെന്ന് കൂടി നാട്ടിൽ പറഞ്ഞു പരന്നു തുടങ്ങി. അശോകന് അയാളുടെ ഫോഴ്സ് മുഴുവനും ഉപയോഗിച്ച് തിരഞ്ഞിട്ടും കാശിയും കാർത്തുവും ഒറ്റ രാത്രിയുടെ മറവിൽ എവിടെ പോയോളിച്ചെന്ന് കണ്ടു പിടിക്കാൻ പോയിട്ട്.. അതിനെ കുറിച്ചൊരു സൂചന പോലും കിട്ടിയില്ല. അതയാളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതും. തനിക്കു കഴിയാത്തതൊന്നുമില്ലെന്നുള്ള ഹുങ്ക് കൂടിയാണ് തീർന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. കാശിയുടെ വീട്ടിലും അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ ബുള്ളറ്റ് കാശ്ശിയുടെ വീട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്. വീട്ടിൽ പോലീസുമായി ചെന്ന് അശോകൻ അന്വേഷണം നടത്തിയെങ്കിലും പോയതിനെ കുറിച്ചൊരു തുമ്പും കിട്ടിയതുമില്ല. പിന്നെയുള്ളൊരു സാധ്യത ശിവയാണ്. മുതിർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്റ്റരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചോദിച്ചിട്ട് പോലും കാശി എങ്ങോട് പോയെന്ന് അവനറിയില്ലെന്നും തലേന്ന് രാത്രിയിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ പോലും ഇങ്ങനൊരു പൊക്കിനെ കുറിച്ചവൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുമുള്ള വാദത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ വിടാതെ തന്നെ ശിവ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അശോകന് മുന്നിൽ ആ വഴിയും അടഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അന്നത്തെ ദിവസം വൈകുന്നേരമായിട്ടും കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്കുപോക്കുണ്ടായിട്ടിയില്ല. അതിന്റെയൊരു ക്ഷീണവും ദേഷ്യവും അയാളിൽ നല്ലത് പോലുണ്ട്. 💥💥 സത്യമാണോ അമ്മേ..? " വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ സന്തോഷം വിങ്ങി. "അല്ലാതെ പിന്നെ ഇങ്ങനൊരു നുണ നിന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട് എനിക്കെന്ത് കിട്ടാനാ വിച്ചു.." അശോകന്റെ മകളെയും കൊണ്ട് കാശി ഒളിച്ചോടി പോയ കഥ.. തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ അവർ മകനേ വിളിച്ചറിയിച്ചതാണ്. സുഗന്ധിയുടെ വാക്കുകൾക്കും ഒരു സന്തോഷത്തിന്റെ രുചിയുണ്ട്. ശോ... ഭവ്യയുടെയും ശിവയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് കരുതി ഒരു റേൻജ് കിട്ടാതെ നിന്നിടത് നിന്നും വളരെ വലിയൊരു സാധ്യതയാണ് മുന്നിൽ തുറന്നു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ബിബിനെ അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഭവ്യ അവന് മുന്നിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ഒരു തടസ്സമാവില്ലെന്നുള്ള ഉറപ്പിന് മേലെയാണ് കാശിനാഥൻ അവന്റെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് താണ്ഡവമാടിയത്. വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിൽ സ്വാഭാവികമായും ആ വാർത്ത കേട്ടതും ആഹ്ലാദം നുരഞ്ഞു പൊന്തി. അശോകന്റെ മകളുടെ കല്യാണതലേന്ന്.. അവൾക്കൊപ്പം ഒളിച്ചോടി പോയവൻ. അവനെയിനി കണ്ട് കിട്ടിയാൽ അശോകൻ വിധിക്കുന്ന ശിക്ഷ. സ്വന്തം അനുജനാണ് ആ ക്രൂരതയെ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടതെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെ വിഷ്ണു സന്തോഷിക്കുകയാണ്. കാരണം അവനറിയാം അശോകനെ. ശത്രുക്കളോട് അശോകൻ കാണിക്കുന്ന രീതികളെ. അശോകന്റെ കൂടെ ആയിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പകയുടെ തീ ജ്വാലകൾ അത്രയും വേഗത്തിൽ കാശിയുടെ നേരെ നീളാഞ്ഞത്. ഒരിക്കൽ കാശിക്ക് വേണ്ടി അശോകൻ അവനെ വിലക്കിയിട്ടുമുണ്ട്. കർശനമായിട്ട് തന്നെ. അവനാ ദേഷ്യം കൂടി അശോകനോടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ അവന്റെ രണ്ടു ശത്രുക്കൾക്കും ഒരുപോലെ പണി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ കൂടെ വിശ്വാസ്ഥനായി നടന്നിട്ടോടുവിൽ മകളെ തട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് പോയി ആദ്യം കാശിനാഥൻ അശോകന്നിട്ട് നല്ലസ്സല് പണി കൊടുത്തു. നാട്ടിൽ അയാൾക്കിപ്പോ തല ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റാത്ത കോലത്തിൽ ആയിക്കാണും. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ പതിക്ക് തന്നെയാണ് കാശി നാഥന്റെ അടി ചെന്ന് കൊണ്ടത്. അതയാൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. അവനെവിടെ പോയോളിച്ചാലും അൽപ്പം റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടി വന്നാലും അശോകൻ അവനെ അതികം വൈകാതെ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കുമെന്ന് വിഷ്ണുവിന് ഉറപ്പുണ്ട്. അങ്ങനെ കണ്ട് കിട്ടിയാൽ.. കൊടുത്ത പണിക്ക് മറുപണി പണിയുന്ന അശോകൻ.. ആഹാ.. പൊളിക്കും. രണ്ടും കൂടി ചേർന്ന് നിന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഉഷാറൊന്നും തന്നെ ഇനി അകന്നു നിൽക്കുന്നവർക്കുണ്ടാവില്ല. അതവരെ രണ്ടു പേരെയും കാര്യമായി തന്നെ ബാധിക്കുമെന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട. എല്ലാം കൂടി അവന് വല്ലാത്തൊരു ഉഷാറു തോന്നി. കാശി നാഥൻ നാട്ടിൽ തിരികെ എത്തും മുന്നേ തനിക്കു ചെയ്ത് തീർക്കാൻ കുറച്ചു കൂടി കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന് വിഷ്ണുവിനറിയാം. അതിന്റെയൊരു തിടുക്കമുണ്ടവനും. "പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് റെഡിയായിക്കോ.. നമ്മൾ തിരിച്ചു പോവാണ്.." തനിക്ക് മേലെയുള്ള ബ്ളാങ്കറ്റ് എടുത്തു മാറ്റി അടുത്ത് കിടക്കുന്നവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ എഴുന്നേറ്റു. "ഒരാഴ്ച എന്നല്ലേ വന്നപ്പോ പറഞ്ഞത്.." കൂടെ ഉള്ളവൾക്ക് അവനിൽ നിന്നും ഊറ്റി എടുക്കാൻ കരുതിയത്രയും കാശ് കിട്ടില്ലേ എന്നൊരു ആശങ്കയുണ്ടെന്ന് അവളുടെയാ ചോദ്യം കേട്ടാലേ അറിയാം. "ഞാനങ്ങനെ അങ്ങനെ പലതും പറഞ്ഞു കാണും..അതൊന്നും ഓർത്തിരിക്കല്ലല്ല എന്റെ ജോലി.ഇപ്പൊ നീ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്.. പത്തു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഞാൻ റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്യും.. എനിക്ക് പോകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.. അപ്പോഴേക്കും റെഡിയായി വന്നാ ഞാനെന്റെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകും.." ഇനിയൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ തിടുക്കത്തിൽ തന്നെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി പോകുകയും ചെയ്തു.. 💥💥 മിയ... കാശി പറഞ്ഞ ആ പേര് ഒരിക്കൽ കൂടി ആവർത്തിച്ചു പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞത് പോലായിരുന്നു. "നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരും മുൻപ് അവളെന്നെ കാണാൻ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു. അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മകളെ കുറിച്ചല്ല.. അന്നവൾ വന്നിട്ടെന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നത് മുഴുവനും കാശിനാഥന്റെ പ്രണയിനി കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചാണ്. അവനില്ലാതെ അവൾക്കൊട്ടും വയ്യെന്ന് പറയുമ്പോൾ നിന്റെ കൂട്ടുകാരി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. വിതുമ്പി പോയ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോൾ കാശി അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും തന്നിലേക്കാടാക്കി പിടിച്ചു. അവന്റെ സമ്മതത്തോടെയുള്ള ആദ്യചേർത്ത് പിടിക്കൽ.. ഇത് വരെയും വാശിയോടെ അവൾ അവനിലേക്കിടിച്ചു കയറുകയായിരുന്നല്ലോ പതിവുകൾ.. കാർത്തു എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാതെ അവനോട് ചേർന്ന് നിന്നു. കൈകൾ കൊണ്ടവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടവനും ആ തോളിൽ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ചു. "മഹേഷിന്റെ താലി സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നാ സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചും.. എനിക്ക് വേണ്ടി... ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ജയിലിൽ പോയ എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ.. ഞാൻ ജാമ്യം കിട്ടി പുറത്തിറങ്ങാൻ സ്വയം ജീവൻ പോലും കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയെ ഇനിയും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചാൽ.. ഈ ജന്മം മുഴുവനും കാശി നാഥന് സമാധാനം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.. അത്രയും... അത്രയും... ഈ കാർത്തിക തമ്പുരാട്ടി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.. " പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കിക്കെ അവന്റെ സ്വരം നേർത്തു പോയി.. കാർത്തുവിനെ അവന് നേരെ തിരിച്ചു നിർത്തി. മിയയെ ഓർത്തു കൊണ്ടായിരിക്കും.. അവളുടെ കണ്ണുനീരപ്പോൾ കവിൾ നനച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "ഇനിയീ കൂട്ടുകാരി പെണ്ണിന്റെ കണ്ണ് നിറക്കില്ലെന്നും കാശി നാഥൻ അവളെ അവന്റെ ജീവനോട് കോർത്തു ഉരുക്കി ചേർത്തോളാമെന്നും ഞാനവൾക് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് കാർത്തു.." ഒരു കൈ കൊണ്ടവളെ ഇടുപ്പിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ടവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. "അവളുടെ.. കസിൻ ബ്രോ വയനാട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതും.. അയാളോട് നമ്മുക്ക് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ അയാൾ നമ്മളെ എങ്ങനെ വേണേലും ഹെല്പ് ചെയ്യുമെന്നും അവളാണ് പറഞ്ഞത്." അവനാ പറഞ്ഞപ്പോഴും മിയയെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനൊന്നും ഒരിക്കലും താൻ മുന്നേ ആലോചിച്ചു നോക്കിട്ടില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു കാർത്തുവിന്റെ മനസിലപ്പോൾ. കാശിയെ കുറിച്ചെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവസാനം അതിന്റെ പേരിൽ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നവൾ.. അവൾ തനിക്ക് വേണ്ടി നേരിട്ടവനെ കാണാൻ പോയിരിക്കുന്നു.. സംസാരിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ തീരുമാനം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. "നിന്നോടവൾക്ക് എന്തൊരു ഇഷ്ടമാണ് കാർത്തു.. അത്രേം നന്നായ് അവളെന്റെ മുന്നിലാ ഇഷ്ടം അവതരിപ്പിച്ചു.. നിനക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ചും കരഞ്ഞും എന്നെ കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന ചീത്ത വിളിച്ചും..ആ പെണ്ണ് കാണിച്ചതത്രയും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു. അവനാ നിമിഷങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ ചിരി വരുന്നുണ്ട്. "അപ്പൊ.. അപ്പൊ അവള് പറഞ്ഞിട്ടാണോ കാശ്യേട്ടൻ വന്നേ..." കാർത്തു കുഞ്ഞൊരു പരിഭവത്തോടെയാണ് ചോദിക്കുന്നത്. "ആണോ.. ആ ചോദ്യം ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചു കൊണ്ടവനാ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി. "പ്രണയം എന്തെന്നറിയുന്ന നാൾ മുതൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ പിറകെയില്ലേ.. എന്റെ ഇഷ്ടം പറയുന്നില്ലേ.. കാണിക്കുന്നില്ലേ.. എന്നിട്ടൊരു തവണ പോലും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ എന്നെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് കൂടിയില്ല.. എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ഞാനെന്റെ പ്രണയം നിറച്ചു നൽകിയ ഗിഫ്റ്റ് ഒന്നും മനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല.. നല്ലൊരു വാക്ക് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. മഹേഷ്‌.. മഹേഷെന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നറിയിച്ചപ്പോൾ പോലും... അപ്പഴും ഇഷ്ടം പറഞ്ഞില്ല.. കൂടെ ണ്ടാവും.. ന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അവന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി തരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ.. ഞാനെത്ര കൊതിച്ചെന്നോ.. അങ്ങനൊരു.. വാക്ക് കേൾക്കാൻ.." ഇടറി കൊണ്ടവളുടെ വാക്കുകൾ പലയിടത്തും മുറിഞ്ഞു. അവളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ പരിഭവം.. അവനത്ര മേൽ ഇഷ്ടത്തോടെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "നമ്മുക്കൊരാളോട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം തോന്നിയാലും അവർ നമ്മൾ കാരണം സങ്കടപ്പെടരുതെന്നും.. ലൈഫിൽ കഷ്ടപെടരുതെന്നും ആഗ്രഹിക്കും പെണ്ണേ...അതും.. അതും സ്നേഹമാണ്.. സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പീക്ക് ലെവൽ.." നന്നേ പതിഞ്ഞു പോയ ആ വാക്കുകൾ. അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മറുപടി.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അമർന്നു പോയ ആ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പ്. അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ മുഖമൊളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു. രണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും അവനവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചില്ലെന്ന് പറയരുത്.. കാർത്തിക അശോകൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു പോയതിനേക്കാൾ ഒരായിരമിരട്ടി കാശിനാഥൻ അവളേം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.. മോഹിച്ചിരുന്നു.." അവളെ കോരി തരിപ്പിച്ച ആ വാക്കുകൾ. കാർത്തു മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. എത്രയോ നാളുകൾ കൊണ്ടവൾ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ആ വാക്കുകൾ. അതവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പോളം ചേർന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ നിർവൃതി കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടപ്പഴും. "സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ഞാനും.. പക്ഷെ അതൊന്നും ഒരിക്കലും നിനക്ക് മനസ്സിലാവും വിധം പ്രകടമാക്കിയിട്ടില്ല കാർത്തു..ഞാൻ.അന്നെന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനായിരുന്നു. അതും.. അതും എന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നെടി.." നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനവളുടെ കവിളിൽ കൈകൾ ചേർത്തു. "എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരാളെ നീ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി എനിക്ക്. ഒന്ന് കൊണ്ടും നിനക്കൊപ്പം ചേർന്നു നിൽക്കാൻ അർഹതയില്ലാഞ്ഞിട്ടും പിന്നെയും നീ എനിക്ക് പിറകെ വന്നപ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്നു. അത് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ അച്ഛനോടുള്ള കടപ്പാട് കൊണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എത്രയൊക്കെ എന്റെ പിറകെ നടന്നു കൊണ്ട് നീ വെറുപ്പിച്ചാലും ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ നിന്നോടെനിക്ക് ദേഷ്യം കാണിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. നീ വേദനിക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാനയായിരുന്നു വേദനിച്ചത്.. നിന്റെ പ്രണയം നിറച്ചുള്ള ഓരോ നോട്ടങ്ങളെയും വാക്കുകളെയും വേദനയോടെ തന്നെയായിരുന്നു അവഗണിച്ചത്. മനഃപൂർവം ഞാൻ നിന്നിലെക്കെന്റെ കണ്ണും ഹൃദയവും അടച്ചു പിടിച്ചാലും അതെന്നെയും പിടിച്ചുലച്ചിരുന്നു..പലപ്പോഴും. ചില നേരത്തേ നിന്റെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ നോട്ടം... ചിരി.. വാക്കുകൾ.. അതിൽ നിന്നൊക്കെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഞാനെത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുണ്ടന്നോ.. നീ നന്നായി കാണാനല്ലേ എന്നങ്ങു കരുതി അതെല്ലാം സഹിക്കും..ക്ഷമിക്കും. പക്ഷെ.. രാത്രി.. രാത്രിയിൽ എന്റെ ഹൃദയമെന്നെ ചതിക്കും. വിട്ടു പോവാതെ ഇട നെഞ്ചിലങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടെന്നെ ഒന്നുറങ്ങാൻ പോലും വിടാതെ.. നീയും നിന്റെ പ്രണയവും. മര്യാദക്കൊന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ കൂടി കഴിയാതെ ഞാൻ.." പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ അവനവളുടെ നെറ്റിയിൽ വീണ്ടും ഉമ്മ വെച്ചു. അവനവന്റെ സ്നേഹം അടക്കി പിടിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന പോലെ.. ഇട തടവില്ലാതെ പിന്നെയും അവനാ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടറിയിച്ചു.. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ.. നെറുകയിൽ.. പിന്നെ അടഞ്ഞു പോയ ആ കണ്ണുകൾക്ക് മീതെയും. സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ സ്നേഹചുംബനങ്ങൾ. "ഞാനെന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും വിട്ടു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചവരെല്ലാം എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്ന ചരിത്രമേ ഒള്ളു. ഇപ്പഴിതെ നീയും.കാശിനാഥന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മോഹമായിരുന്നിട്ടും വിട്ട് കളയാൻ നോക്കിയിട്ടും..ഇപ്പോഴെന്റെ ഭാര്യയായി എനിക്ക് മുട്ടൻ പണി തന്നെ തന്നിരിക്കുന്നു... കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൻ നോക്കുമ്പോൾ അവളവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കുക്കുന്നുണ്ട്. മിയ വന്നു പറഞ്ഞില്ലേലും ഞാൻ വരുമായിരുന്നു.. നിന്നെ മഹേഷിന്റെ താലിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി ഞാനെന്റെ സ്വന്തമാക്കി തീർക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.കാരണം നീ.. നീ എനിക്കെന്റെ ജീവനാണ്.." നീ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരു ലവർ ആവാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല. എന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ അങ്ങനായിരുന്നു.പക്ഷെ.. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന. പോലൊരു ഭർത്താവായിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം..ശ്രദ്ധിക്കാം. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവളെ അടക്കി പിടിച്ചു. "മുന്നേ നീയാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പനി പിടിച്ചു കിടന്നന്ന് ആ നേഴ്സിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ സ്നേഹനിധിയായ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ കാശിനാഥനെ കുറിച്ച്.. അത് പോലെ... അത് പോലെ ആയേക്കാം ഞാൻ..അത് മതിയാവില്ലേ.. അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ കാർത്തു അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. അവളെ ഏറെ മോഹിപ്പിക്കുന്നൊരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു അവനപ്പോൾ.. തുടരും.. പ്രണയം എഴുതി തുടങ്ങിയ ഞാൻ പിന്നെ ഫോമിലാവും.🫣 അതിനൊപ്പിച്ചു നിങ്ങള് കൂടിയൊന്ന് കട്ടക്ക് കൂടെ നിന്ന് തന്നാ.. നമ്മുക്കിത് വേണേൽ ഇനി ഡെയിലി രണ്ടു പാർട്ട് വീതമാക്കാൻ പറ്റും 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/m9JBaaa?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 42 ഭദ്രൻ നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഒന്നു വിറച്ചു. വായ് പിളർത്തി എന്തോ പറയാനാഞ്ഞത് പോലെ. അടുത്ത നിമിഷം പുറകോട്ട് മലച്ചു വീണ അവന്റെ തല ചെന്നിടിച്ച് ആ ഗേറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് മലർക്കേ തുറന്നു. കരിങ്കല്ല് പോലെ ഉറച്ച മുഖത്തോടെ ആ കാഴ്ച്ച നോക്കി ഇരുന്ന ചോട്ടുവിന് യാതൊരു ഭാവഭേദവുമുണ്ടായില്ല. അവൻ, ഗിയർ മാറ്റി, താർ മുൻപോട്ടെടുത്തത് നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു. പാതി തുറന്ന ആ ഗേറ്റ് ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു വെടിയുണ്ട പോലെ ആ കറുത്ത വാഹനം ഫാം കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. തൊട്ട് പുറകിലായി മറ്റ് മൂന്ന് വാഹനങ്ങളും അവനെ അനുഗമിച്ചു. ഭദ്രന് സംഭവിച്ചത്, പുറകിലെ വണ്ടിയിലുള്ളവർ ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. കഷ്ടി 100 മീറ്റർ മുൻപോട്ട് പോയതും ആ ഇടവഴിയുടെ ഇടതുവശത്ത് മുകളിലെവിടെയോ നിന്നും വെടിപൊട്ടുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങാനാരംഭിച്ചു. ചരൽ വാരിയെറിഞ്ഞതുപോലെ, താറിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് വെടിയുണ്ടകൾ വന്ന് പതിക്കുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഒന്ന് കുനിഞ്ഞത് പോലുമില്ല ചോട്ടു. പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ആക്സിലറേറ്റർ ചവിട്ടി ഞെരിച്ചു. ഏതാനും വാര അകലെയായി, റോഡ് വലത്തേക്ക് തിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വലത്തേക്ക് സ്റ്റിയറിങ്ങ് വെട്ടിച്ച അവൻ ഫാം കെട്ടിടത്തിന്റെ പുറകിലെ വിശാലമായ ഒരു ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് കുതിച്ചുകയറി. അടുത്ത നിമിഷം ഹാൻഡ്‌ബ്രേക്ക് വലിച്ചുപിടിച്ച ചോട്ടു, സ്റ്റീയറിങ് മുഴുവനായും ഇടത്തേക്ക് വെട്ടിച്ചു. ആ വണ്ടി ഒരു അർദ്ധവൃതം രചിച്ചുകൊണ്ട് നിശ്ചലമായതും, സീറ്റിനടിയിലേക്ക് കയ്യിട്ട ചോട്ടു, അതിനടിയിൽ തോർത്തുകൊണ്ട് കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന മെഷീൻ ഗൺ വലിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് ഡോർ തുറന്നു.നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവന്റെ കൂട്ടാളികളെല്ലാം ഓടി താറിന് പുറകിലെത്തി. അവർ വന്ന റോഡിന്റെ ഇടതുവശത്തായി ഒരു കൂറ്റൻ കരിങ്കൽ ക്വാറി കാണാമായിരുന്നു. അതിന്റെ അങ്ങേ കരയിൽ ഒരു ചെറിയ മോട്ടോർഷെഡ് ഉണ്ട്. പക്ഷെ അവിടെയെങ്ങും ആരെയും കാണാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. വെടിയൊച്ചകൾ കേട്ടത് ആ ദിശയിൽ നിന്ന് തന്നെയാണെന്ന് അവനുറപ്പായിരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം അവിടേയ്ക്കായി. "സംഭവം അതിന്റെ ഉള്ളീന്നു തന്നെയാണ്‌." ചോട്ടു, ഭദ്രൻ നിന്നിരുന്ന പൊസിഷനിലേക്ക് നോക്കി ഉറപ്പിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം! ഭയാനകമായ ഒരു ഇരമ്പൽ ശബ്ദം കേട്ടു. ഫാമിന്റെ കൂറ്റൻ ഇരുമ്പു വാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെട്ടു. ഉച്ചത്തിൽ അലറി വിളിച്ചുകൊണ്ടു ഒരു പറ്റം ആളുകൾ പുറത്തേക്കോടിയിറങ്ങിയത് നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സെക്കൻഡ് പോലും ചിന്തിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല അവന്‌. ചാടിയെഴുന്നേറ്റ ചോട്ടു തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ഭീമാകാരൻ തോക്കുയർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് താറിനു മുകളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി. "ഓട്ടോമാറ്റിക് ആണ് *&%കളെ!! അരിപ്പയാക്കും ഞാൻ!” അവൻ ചീറി. ആവേശത്തോടെ പുറത്തേക്കോടിയിറങ്ങിയ സംഘം സ്തബ്ദരായി നിന്നുപോയി. അതുപോലൊരു തോക്ക് ആ സംഘത്തിലാർക്കും പരിചിതമല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്തൊരു ചെറുചിരി വിടർന്നു. അടുത്ത നിമിഷം, ഫാം കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ നിന്നും ആജാനുബാഹുവായ ഒരാൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുന്നത് ചോട്ടുവിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. നീട്ടി വളർത്തിയ സമൃദ്ധമായ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ നടപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവന് ആളെ മനസ്സിലായി. അടുത്ത നിമിഷം തോക്കിൻകുഴൽ അയാളുടെ മാറിലേക്ക് തിരിച്ചു പിടിച്ചു അവൻ. "ചോട്ടു മോനേ..." സ്വാമിയണ്ണൻ അവനെ നോക്കി ഇടതു കണ്ണിറുക്കി. "എന്തൊക്കെയാണ് കുട്ടാ ഈ കൊച്ചു കേരളത്തിൽ നടക്കുന്നത് ?" അടുത്ത നിമിഷം, അയാൾക്ക്‌ പുറകിലായി മൂന്ന് നാല് പേർ ചേർന്ന് ഒരു മനുഷ്യനെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നത് കാണാനായി. "എന്തെളുപ്പമാണ് അല്ലേടാ മൈ**?" സ്വാമിയുടെ ഭാവം മാറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. "അഞ്ചാറ്‌ കൊല്ലായിടാ ഞങ്ങൾ ഈ ചെരപ്പ് തൊടങ്ങീട്ട്. മാസത്തിൽ നാല് വണ്ടി വെച്ച് ഇവിടുന്ന് കടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നതാ ഞാൻ. ഇന്നുവരെ ഒരു *&%നും തൊട്ടിട്ടില്ല ഞങ്ങളെ! ഈ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച്ച വയനാട്ടിൽ വന്നെറങ്ങിയ നീയൊക്കെ ഇപ്പൊ അങ്ങ് ഒലത്തിക്കളയും!” സ്വാമിയുടെ കൂട്ടാളികൾ സച്ചുവേട്ടനെ നിവർത്തി നിർത്തി. കൈകാലുകൾ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. കഴുത്തിനു പുറകിൽ ഒരു പിസ്റ്റൾ. നെഞ്ചിനു കുറുകെയായി ഒരു വെട്ടുകത്തി. കൂടാതെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നവരുടെ കയ്യിലെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു ഏതെങ്കിലും തരം ഒരു മാരകായുധം. പക്ഷേ, സച്ചുവേട്ടന് യാതൊരു കുലുക്കവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചോട്ടു അത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയോടെ അങ്ങനേ നിൽക്കുകയാണയാൾ. ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ല. കണ്ണുകൾ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ ഉറച്ചിരുന്നു. ആ നിമിഷം... ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ, ചോട്ടുവിന് തന്റെ തലച്ചോറിൽ ഒരു മിന്നലുണ്ടായതുപോലെ തോന്നി. താൻ ഒരു ഗാങ്ങ്സ്റ്റർ എന്ന നിലയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ! കാരണം, ‘ഇതൊക്കെ നിനക്ക് പുല്ലാണ് ഭഗത്ജി!’ എന്നാണ് സച്ചുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നോട് പറയാതെ പറയുന്നത്. ആ മനുഷ്യന്‌ തന്റെ കഴിവിൽ പൂർണ്ണ വിശ്വാസമുണ്ട്! "താഴെയിറങ്ങടാ..." സ്വാമി ആക്രോശിച്ചു. ചോട്ടു, നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് ആ മോട്ടോർ ഷെഡിന് നേരെ ഒന്ന് നോക്കി. തുടർന്ന്, തന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ നേരെയും. ഇവിടെ പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല. ആക്രമണം വരിക അവിടെ നിന്നായിരിക്കും എന്ന് സൂചിപ്പിച്ചതാണവൻ. അതിനുശേഷം ഒരൊറ്റ ചാട്ടത്തിന് അവൻ താഴെ, സ്വാമിയണ്ണന്റെ മുൻപിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തു. "ഒടുക്കത്തെ ധൈര്യം തന്നെ മോനേ നിനക്ക്." സ്വാമിയണ്ണൻ ചിരിച്ചു. "എന്റെ കൂടെ കൂടുന്നോ നീ ?" "വർത്തമാനം അധികം വേണ്ട!" രക്തം മരവിപ്പിക്കുന്നത്ര ശാന്തമായിരുന്നു 'ഭഗത്തിന്റെ' സ്വരം. “നമ്മളിവിടെ ഈ ചെയ്യുന്നത് പുണ്യപ്രവർത്തിയൊന്നുമല്ല... പക്കാ കള്ളക്കടത്താണ്. ഇവിടെ ചതിയാണ്, വഞ്ചനയാണ് എന്നൊക്കെ കരഞ്ഞിട്ട് പ്രയോജനമില്ല." "പക്ഷേ, നീ എവിടെയാണ് നിൽക്കുന്നെ... ആരോടാ കളിക്കുന്നേ എന്നൊക്കെ ഒരു ധാരണ വെച്ചിട്ട് വേണ്ടേ-" "പോടാ *&%!" ഭഗത് നിലത്ത് കാർക്കിച്ചു തുപ്പി. "നീയല്ലേ കഴിഞ്ഞ വട്ടം ഈ താർ കൊണ്ടുപോയത് ? നീയല്ലേ എനിക്കിട്ട് നല്ല വൃത്തിയായിട്ട് പണിതു തന്നത് ?" ചോട്ടുവിന്റെ സ്വരം ചിലമ്പിച്ചു. "5 വയസ്സ് മുതൽ എന്നെ കൂടെ കൂട്ടിയവനാ തരുൺ. എന്തിനും ഏതിനും, ഞാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവന്. നിന്റെയൊക്കെ ആ സർക്കസ് കാരണം എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്താണെന്ന് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാകില്ല നിനക്കൊന്നും. വർത്താനം പറയാൻ വന്നേക്കുന്നു! പട്ടി! നിന്റെ ഭീഷണിയൊക്കെ വേറെ എവിടേലും മതി. അന്ന് പേടിച്ച് വാലും ചുരുട്ടി ഓടിയ ചോട്ടു അല്ല ഇത്‌! കേട്ടോടാ പന്ന സാമി!" നിർത്തി തൊലിയുരിക്കുകയാണ് ഭഗത്. പക്ഷേ, സ്വാമിയണ്ണന്റെ ചിരി ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് പോലും മങ്ങിയില്ല. "ശരീരം കൊണ്ട് ചെറുതാണെങ്കിലും... ആറ്റിറ്റ്യൂഡുണ്ട് നിനക്ക്. അത് ഞാൻ സമ്മതിച്ചു തരാം. പക്ഷേ... തീർന്നില്ലേ മോനേ കളി ? ഇനിയെങ്കിലും ഇച്ചിരി അടങ്ങിക്കൂടേ ?" “എന്ത് തീർന്നെന്നാണ്‌ ? ഞങ്ങ നാലും ഇപ്പൊഴും നിവർന്നങ്ങനെ നിക്കുവല്ലേ ? വീഴട്ടെ. അപ്പൊഴേ ഈ കളി തീരുകയുള്ളൂ ?” “ആയ്ക്കോട്ടെ!” സ്വാമിയണ്ണൻ ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെടുന്നതുപോലെ തോന്നി. അയാൾക്കിപ്പൊഴും ചോട്ടു പക്വതയില്ലാത്ത ഒരു ‘പൊട്ടൻ ചെറുക്കൻ’ തന്നെയാണെന്നു വ്യക്തം. ഭഗത് നിവർന്ന് നിന്നു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ, അവന്റെ കൂട്ടുകാർ മൂന്ന് പേരും പുറകിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പുറകിൽ മടക്കിപ്പിടിച്ച ഓരോ കൈകളിലും മാരകായുധങ്ങളാണെന്നുറപ്പ് "തുടങ്ങാം ?" വികൃതമായ ഒരു ചിരിയോടെ അവൻ ചോദിച്ചു ഒപ്പം തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ യന്ത്രത്തോക്കിന്റെ പാത്തിയിൽ ഇടതുകൈമുട്ടുകൊണ്ട് നല്ലൊരു താഢനം കൊടുത്തു. അതിനുള്ളിൽ നിന്നും എന്തൊക്കെയോ ‘ക്ലിക്ക്’ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു. സ്വയമറിയാതെയെന്നാവണം സ്വാമിയണ്ണൻ രണ്ടടി പുറകോട്ട് വെച്ചു. പോയി. ആ തോക്കിൻ കുഴൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിനു നേരെയാണ്‌! തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ അയാൾ, സച്ചുവേട്ടൻ തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി. "എന്താടാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം ?" സ്വാമിയണ്ണന് വിശ്വസിക്കാനാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചോട്ടു പിൻവാങ്ങാനുള്ള യാതൊരു ലക്ഷണവും കാണിക്കുന്നില്ല! 15 പേരുണ്ട് തങ്ങൾ. എന്നിട്ടും... "ഞാൻ എണ്ണാം..." ചോട്ടു ഇരുകൈകളും ഒന്നുയർത്തി സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്തു. "ചോട്ടൂ..." സ്വാമിയണ്ണൻ അവന്റെ കയ്യിലെ തോക്കിലേക്ക് നോക്കി. അയാളുടെ സ്വരം വിറയാർന്നിരുന്നു. "ചോട്ടു ഇനി ഇല്ലടാ *&%!" ഒരൊറ്റ അലർച്ചയായിരുന്നു അവൻ. അടുത്ത സെക്കന്റിൽ, അവൻ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് ആ തോക്കിന്റെ സേഫ്റ്റി വലിച്ചിട്ടു. അതിനടുത്ത സെക്കന്റിൽ, ആ തോക്ക് ഇടതു വശത്ത്, ക്വാറിയ്ക്കപ്പുറം ദൂരെ മോട്ടോർഷെഡിനു നേരെ തിരിഞ്ഞതും വെടി പൊട്ടിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ഒരു ഡ്രില്ലിങ്ങ് മെഷീൻ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കിയതുപോലെയാണ് എല്ലാവർക്കും തോന്നിയത്. മിനുട്ടിൽ 600 റൗണ്ട്സ് വെടിവെക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ആ മാരകായുധം ഫുള്ളി ഓട്ടോമാറ്റിക് മോഡിലായിരുന്നു. ആ മോട്ടോർഷെഡിന്റെ മേൽക്കൂര പപ്പടം ചിതറുന്നതുപോലെ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു അതിനുള്ളിൽ നിന്നും രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാർ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി കണ്ട ഏക മാർഗ്ഗം, താഴെ ക്വാറിയിലേക്ക് ചാടുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു.. തോക്ക് പിൻവലിച്ച ഭഗത്, പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പുതിയ മാഗസിൻ എടുത്ത് റീലോഡ് ചെയ്തു. "ഒളിച്ചിരുന്ന് വെടിവെക്കുന്ന ഏർപ്പാട് നമുക്ക് ശരിയാവില്ല. അതാ." അവൻ ചിരിച്ചു. "നേർക്കു നേരെ വേണം." തന്റെ ആളുകൾ പിന്നാക്കം നീങ്ങുന്നത് സ്വാമിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. "നിന്നെപ്പോലെയല്ലടാ മൈ*&%! ചുമ്മാ തൂക്കിയിട്ടോണ്ട് നടക്കുവല്ല! പൊട്ടിക്കാൻ തന്നെയാ ഞങ്ങടെ ഗൺ ഒക്കെ!" ആവേശം മൂത്ത അംബാൻ ആണത് പറഞ്ഞത്. അടുത്ത നിമിഷം പിന്നിലേക്ക് വെട്ടിതിരിഞ്ഞ സ്വാമി ഒരൊറ്റ കുതിപ്പിന് സച്ചുവേട്ടന്റെ പുറകിലെത്തി. "ഒരടി നീ മുന്നോട്ടു വെച്ചാൽ, ഇവന്റെ തല താഴെ കിടക്കും!" "ഉവ്വ!" ഭഗത് തലകുലുക്കി. തുടർന്ന് ആ തോക്കിന്റെ കുഴലിൽ തന്റെ ചൂണ്ടു വിരൽ കൊണ്ടൊന്നു തൊട്ട് നോക്കി അവൻ. അസ്സഹനീയമായ ചൂടാണ്. “ഇന്നാടാ മൈ&** ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കിക്കോ.” അവൻ അത് സ്വാമിക്കു നേരേ നീട്ടിപ്പിടിച്ചു. "അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ചറ പറ വെടി... ബോംബേറ്, വെട്ട്, കുത്ത്... ആകെ ബഹളം പ്രതീക്ഷിച്ചു വന്നതാ സ്വാമിയണ്ണാ... നിങ്ങൾ എന്നെ ചുമ്മാ നിരാശനാക്കല്ലേ.. KGF ലെ റോക്കി ഭായിനെയും കട്ടെരായിലെ ദർശൻ ഗാരുനെയുമൊക്കെ കണ്ട് വിസിലടിച്ചു വന്നതാ. ഒരു ചാൻസ് തന്നേ പറ്റു." "പൂശടാ ഈ പട്ടിയെ!" ഒരൊറ്റ അലർച്ചയായിരുന്നു സ്വാമിയണ്ണൻ. "ജീവനോടെ വേണമെന്നാണ് ശേഖർ ജി യുടെ ഓർഡർ! അതൊന്നും നോക്കണ്ട! ഈ മൈ&* ഇനി വേണ്ട!" അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ, ആ കൊലവിളി ഏറ്റെടുത്ത ഏതാനും ചെറുപ്പക്കാർ നാൽവർ സംഘത്തിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. "ഇതാണ്! ഇതാണ് ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നത് !" ആവേശം മൂത്ത ഭഗത് തന്റെ തോക്ക് സെമി ഓട്ടോമാറ്റിക് മോഡിലേക്കിട്ടത് കണ്ണു ചിമ്മി തുറക്കുന്ന വേഗതയിൽ ആയിരുന്നു. ആദ്യത്തെ വെടിയിൽ തന്നെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു വന്ന ആ സംഘം ചിതറിപ്പോയി. കല്ലഹള്ളിയിലെ പിള്ളേർ ഒരു സെക്കന്റ്‌ പോലും അറച്ചു നിന്നില്ല.സിരകളിൽ രക്തത്തിനു പകരം വെടിമരുന്ന് നിറച്ച കാട്ടുകുതിരകളെപ്പോലെ, ആ ചെറുപ്പക്കാർക്കിടയിലേക്കിരച്ചു കയറി അവർ. കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ആരോഗ്യവാനായ അംബാൻ ജെല്ലിക്കെട്ട് ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് തുറന്നു വിട്ട ഒരു കാളക്കൂറ്റനെ പോലെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു ചെന്ന്, ഓടി വന്നിരുന്ന രണ്ട് പേരുടെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി അങ്ങനെ തന്നെ പുറകിൽ നിലത്തേക്ക് അടിച്ചിട്ടു.. അവരുടെ പച്ചയിറച്ചി ചതഞ്ഞു നട്ടെല്ല് പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു അംബാൻ.. തലയൊന്നു കുലുക്കി, മുഖത്തേക്ക് പറന്ന പൊടി തട്ടിക്കൊണ്ട് ആ മനുഷ്യൻ നിവർന്നപ്പോൾ തൊട്ടു മുന്നിൽ നിന്നവൻ കയ്യിലിരുന്ന വാൾ അയാളുടെ വയറിനു കുറുകെ വീശി. നടുവ് പുറകിലേക്ക് വളച്ചു അതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറിയ അംബാൻ അതേ സെക്കന്റിൽ തന്നെ അയാളുടെ കഴുത്തിലും അരക്കെട്ടിലും ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് പിടിച്ചു അയാളെ തലയ്ക്കു മീതെ ഉയർത്തി ഭഗത്തിന് നേരെയെറിഞ്ഞു.. വായുവിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ തൊടും മുന്നേ ഭഗത്തിന്റെ വലതു കാല്മുട്ട് അയാളുടെ ഇടനെഞ്ചു തകർത്തിരുന്നു! നിമിഷ നേരം കൊണ്ട്, ആ ഫാം ഗ്രൗണ്ട് ഒരു യുദ്ധക്കളമായി മാറി.ദേവയും അംബാനും അടിച്ചടിച്ചു കയറുന്ന കണ്ട് ഭഗത്തിന് കൈകാലുകളിലെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നു നിൽക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.. അവനു മുന്നിൽ അലർച്ചകളും ആക്രോശങ്ങളും ആർത്തനാദങ്ങളും ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു..ഇടയ്ക്കിടെ മുഴങ്ങുന്ന വെടിയൊച്ചകൾ... പച്ചയിറച്ചിയിൽ താഴ്ത്തി വലിച്ചൂരിയെടുക്കുന്ന മൂർച്ചകളുടെ ശബ്ദം... മുന്നിൽ കാണുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ പകച്ചു പോയിരുന്നു സ്വാമിയണ്ണൻ. നെഞ്ചിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഇടിമിന്നൽ പോലെ അംബാന്റെ ചുരുട്ടിയ മുഷ്ടി വന്നു പതിച്ചപ്പോളാണ് അയാൾക്ക് തന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്നതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലായത്.. അംബാന്റെ അടുത്ത പഞ്ച് ഇടം കൈ കൊണ്ട് തടഞ്ഞുവെങ്കിലും, പിന്നിൽ തലയോളം ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നു ചാടിയ ദേവയുടെ വലതു കാൽ കൊണ്ട് മുഖമടച്ചു കിട്ടിയ അടിയിൽ സ്വാമിയണ്ണൻ നിലത്തേക്ക് മുട്ട് കുത്തി വീണു പോയി. പൊങ്ങിയുയർന്ന പൊടിമണ്ണിൽ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാതെയായപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ സംഘട്ടനം കുറച്ച് നേരത്തേക്കെങ്കിലും ഒന്ന് നിന്നത്. ഭഗത്, ഒരുവട്ടം കൂടി ആ താറിനു മുകളിലേക്ക് കയറി നിന്നു. INSAS- ന്റെ കുഴൽ ആകാശത്തേക്കുയർന്നു. രണ്ടേ രണ്ട് ഷോട്ട്സ്. എല്ലാം നിശ്ചലമായി. പൊടിപടലങ്ങൾ ഒന്നടങ്ങിയതും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തങ്ങൾ നാലുപേർ മാത്രമേ ഇപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നുള്ളൂ. ബാക്കിയെല്ലാവരും നിലത്ത് വീണു കിടക്കുകയാണ്. അവൻ തോക്ക് താഴ്ത്തി. "രക്ഷപ്പെടണം എന്നാഗ്രഹമുള്ളവർക്ക് ദേ ഇപ്പോൾ ഒരു ചാൻസ് തരും ഞാൻ!" അവൻ അലറി. "ഒരേ ഒരു ചാൻസ്, നിങ്ങൾക്ക് മരിക്കണമെങ്കിൽ മാത്രം ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി...” അവനത് പൂർത്തിയാക്കിയില്ല, ഏതാണ്ട് പതിനഞ്ചോളം പേർ വരുന്ന ആ സംഘം ചാടിയെഴുന്നേറ്റതും, ചിതറിയോടി ആ കോമ്പൗണ്ടിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി അപ്രത്യക്ഷമായതുമെല്ലാം നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിലായിരുന്നു! തീരെ എഴുന്നേല്ക്കാനാകാത്തവണ്ണം പരിക്കു പറ്റിയ ഏതാനും പേരൊഴികെ സ്വാമിയണ്ണന്റെ സംഘത്തിലെ മിക്കവരും സ്ഥലം കാലിയാക്കി! "അതാണ്‌… ദേ ഇത്രേയുള്ളൂ സംഭവം." ഭഗത് തോക്കിന്റെ കുഴലിൽ ഒന്നൂതി. സച്ചുവേട്ടൻ അത് കണ്ട് കിടക്കുന്ന കിടപ്പിൽ അടക്കിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. "എന്താടാ സച്ചുവേട്ടാ?” അവന്റെ മുഖത്തും ഒരു ചിരി വിടർന്നു. "നീ ആ കുഴലിലേക്ക് ഊതിയ സീൻ വരേ ഞാൻ മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു മൈ** നീയാ KGF ലെ റോക്കിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ തന്നെ." "നന്നായി!" ഭഗത് താഴേക്ക് ചാടിയിറങ്ങിക്കൊണ്ട് സച്ചുവേട്ടനെ സമീപിച്ചു. അയാൾക്ക്‌ പുറകിൽ ഫാമിന്റെ കട്ടിലപ്പടിയിൽ ചാരിയിരിക്കുകയാണ് സ്വാമിയണ്ണൻ. സാമാന്യം നല്ല രീതിയിൽത്തന്നെ പരിക്ക് പറ്റിയിരുന്നു അയാൾക്ക്‌. വായ് നിറഞ്ഞ് പുറത്തേക്കൊഴുകുന്ന രക്തം കാണാം. പക്ഷേ, ആ ഒരവസ്ഥയിലും അയാളുടെ മുഖത്തെ വീറിനും വാശിക്കും അശേഷം കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. "ജയിച്ചു നീ... തൽക്കാലത്തേക്ക്." അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. " പക്ഷേ ഞെളിയണ്ട... അധികനേരം ഉണ്ടാകില്ല ഇത്. അവര് പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നീ ഏത് പാതാളത്തിൽ ചെന്നൊളിച്ചാലും-" "ആരാ വരുന്നേ ? മൃദുല മോളാണോ ?" ഭഗത് പരിഹസിച്ചു. "അവൾ വരട്ടെ... ആ &*%^മകളെയാണെനിക്ക് കാണേണ്ടത്. അതിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്റെ ഈ കളിയെല്ലാം. വരട്ടെ അവൾ! പറ്റുകയാണെങ്കിൽ ആ ചെറ്റ നാറി തന്തയേം കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരാൻ പറ!" സച്ചുവേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അയാൾക്കും എന്തൊക്കെയോ പരിക്കുകൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. നടക്കുമ്പോൾ വേച്ചു പോകുന്നത് കാണാം. എങ്കിലും, അതൊന്നും വകവെയ്ക്കാതെ അയാൾ നടന്ന് സ്വാമിയുടെ അരികിലെത്തി. തൊട്ടരികിൽ തന്നെ അംബാൻ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സച്ചുവേട്ടൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ, സ്വയമറിയാതെയെന്നോണം അംബാൻ തന്റെ പിസ്റ്റൾ കൈമാറി. "സച്ചുവേട്ടാ..." ഭഗത് വിളിച്ചു. "വേണ്ട സച്ചുവേട്ടാ... അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല." ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി. "ശരിയാവില്ല ഭഗത്ജി... ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരിൽ ഒരാളെ ഇനി പറ്റുകയുള്ളൂ... അതങ്ങനെയാണ്. ല്ലേ സ്വാമിയണ്ണാ ?" സ്വാമി ഇമവെട്ടാതെ സച്ചുവിനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാൾ. "ചാവുന്നതെനിക്ക് മടിയില്ലടാ... പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നീ ഓർത്തിരിക്കണം. നിന്റെ അവസാനം വരെ." വായിൽ നിറഞ്ഞ രക്തം തുപ്പിയതിനു ശേഷമാണ് അയാൾ തുടർന്നത്. "ഈ ഇടപാടിൽ, ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചത് നീയാണ്. നീയാണ് ചതിയൻ. ഞാനിതർഹിക്കുന്നില്ല സച്ചു... ആ ഓർമ്മ നിനക്കുണ്ടാകണം. എന്നും!" സച്ചുവേട്ടൻ നിശബ്ദനായി ഒരു നിമിഷം നിന്നു. ദീർഘമയി ഒന്ന് ശ്വസിച്ചു. പിന്നെ സ്വാമിയുടെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "നമ്മളിവിടെ ഈ ചെയ്യുന്നത് പുണ്യപ്രവർത്തിയൊന്നുമല്ല... പക്കാ കള്ളക്കടത്താണ്. ഇവിടെ ചതിയാണ്, വഞ്ചനയാണ് എന്നൊക്കെ കരഞ്ഞിട്ട് പ്രയോജനമില്ല സ്വാമിയണ്ണാ." അടുത്ത നിമിഷം, ആ ലോഹക്കുഴൽ സ്വാമിയുടെ തിരുനെറ്റിയിലമർന്നു. സൈലൻസർ ഘടിപ്പിച്ച തോക്കിൽ നിന്നും നേർത്ത ഒരു വെടിശബ്ദം മാത്രം കേട്ടു. തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!