📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം _66 ✍️ രചന - Aysha akbar നന്ദ്യാർ വട്ട പ്പൂക്കളെ മറച്ചെണ്ണ വണ്ണം വെള്ള മൂവാണ്ടൻ മാവിൽ നിന്നും തെങ്ങിലേക്കൊരു പന്തൽ വലിച്ച് കെട്ടി....... അതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയെന്ന വണ്ണം ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ഗോപി കാലു നീട്ടിയിരുന്നു....... സച്ചു......സധ്യക്ക് വേണ്ട പച്ചക്കറി കളെല്ലാം നീയാ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കയ്യീന്ന് വാങ്ങി കൊടുത്താൽ മതി... വിഷമില്ലാത്ത നല്ല പച്ചക്കറി കിട്ടും...... തറയിലിരുന്നു ഗോപിയുടെ കാലിൽ മരുന്ന് വെക്കുകയായിരുന്ന സച്ചുവിനോട് ഗോപിയത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു ശെരിയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി......... അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്തൊരു കാറ് വന്ന് നിൽക്കുന്നത്..... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയത് മാളുവും ആദർഷുമായിരുന്നു..... അവളോടി വന്ന് ഇരിക്കുന്ന ഗോപിയുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നതോടൊപ്പം സച്ചുവിന്റെ തലയിലൊന്ന് തട്ടി....... വാ മോനെ കയറ്..... ആദർശിനെ ഗോപി സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു..... ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.......... അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെയാണ് എല്ലാവരെയും കൂട്ടി സച്ചു ഡ്രെസ്സെടുക്കാൻ പോയത്...... ചില സമയങ്ങൾക്ക് സന്തോഷത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്......... തനൂജയും ഗായത്രിയും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേശം ഒരുമിച്ച് ആഘോഷിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.... മാളുവും മീനുവും ഇഷാനിയും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത വിശേഷങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുക യായിരുന്നു..... സച്ചു ഒരു കൈ താടിക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യൂ കയാണ്...... ഇടക്കെപ്പോഴോ മിററിലൂടെ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്കൊരു നോട്ടം പാറി വീണു...... അതറിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ ശ്രദ്ധ മീനുവിന്റെ കഥ പറച്ചിലിലാണ്..... കനമില്ലാത്ത അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തുറന്നിട്ട ഗ്ലാസ്സിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റിൽ പാറി കളിക്കുന്നുണ്ട്....... സച്ചു വിന്റെ കണ്ണുകൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകാതിരുന്നില്ല....... മുമ്പിലേക്കും മിററിലേക്കും മാറി മാറി വീഴുന്ന അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ എപ്പോഴോ അവളുടേ വിടർന്ന കണ്ണുകളും ഒന്ന് കൊരുത്തു........ പെട്ടെന്ന് ഏറെ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും അവനത് മറക്കാനെന്ന വണ്ണം വിരലുകൾ ചുണ്ടുകൾക്ക് മേലൊന്ന് വെ ച്ചു..... അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചിരി കത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഇഷാനിയുടെ കവിളിണ യൊന്നു ചുവന്നു ...... നാണം കൊണ്ടവളുടെ കൺ പീലികൾ ഒന്നിളകി.... അവനിലേക്ക് നോട്ടം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്നവൾ പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു..... അത്ര മേൽ ആ മിഴികളെ താങ്ങാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഇത് വരെയുള്ളതിനേക്കാൾ ശക്തമായ എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ ആ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ട്.... സ്വന്തമാണെന്ന അധികാരമോ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള മോഹമോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ.... അവന്റെ നോട്ടങ്ങളും ചലനങ്ങളും തനിക്ക് നൽകുന്ന സന്തോഷം അവൾക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു........ തുണിക്കടയിലെത്തിയതും സച്ചു ഒരു കസേരയിലേക്കിരുന്നു...... എല്ലാവരും കൂടി തുണികളെടുക്കുന്ന തിരക്കിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ സച്ചു ഫോണിൽ നോക്കിയങ്ങനെയിരുന്നു..... കല്യാണ സാരി എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്....... കൂടുതൽ ഒരുക്കങ്ങൾക്കൊന്നും അവൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... എങ്കിലും വിവാഹം കേവലം രണ്ട് പേരുടെ മാത്രം സന്തോഷമല്ലല്ലോ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കെല്ലാം അത് ആനന്ദമാണ്..... അത് കൊണ്ടായിരിക്കണം അവരുടെ കൂടി ഇഷ്ടം നോക്കി അവൾ എല്ലാത്തിനും പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...... പല സാരികളും ചുറ്റി നോക്കിയവർ ട്രയൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്....... ഒരോ സാരി ചുറ്റി ക്കഴിയുമ്പോഴും ഇഷാനി സച്ചുവിനെ യൊന്ന് നോക്കും.... അവനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ മാറ്റവുമില്ലെന്ന് കാണുമ്പോൾ അവളിലൊരു നിരാശ പടരും..... അങ്ങനെ ഒരു സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള പട്ട് സാറിയവൾ ചുറ്റിയതും അവളിലേക്ക് നോക്കിയ നോട്ടം സച്ചുവിന് പിൻവലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...... അത്ര യേറെ മനോഹരിയായിരുന്നവൾ.... ആ നിറത്തിൽ അവൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങി.... ഒരു പക്ഷെ ആകാശത്തു ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനെക്കാളേറെ...... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രണയാർദ്രമായി അവളെ തഴുകിയതും അവളുടെ കണ്ണുകളും വിടർന്നു......... ഇത് മതി...... അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ അവനിലായിരുന്നു...... നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി അവർ പരസ്പരം കൈ മാറി........ ഇരുട്ടും തോറും ആ വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ വെട്ടം തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു ...... കൂടുതൽ ആളുകളെയൊന്നും ക്ഷണിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ലെങ്ങിൽ കൂടി അത്യാവശ്യം ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവരും കുടുംബ ക്കാരുമായി ഏറെ പേർ വന്ന് പോകുന്നുണ്ട്... ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് പാതിരാ കാറ്റ് പതിയെ വീശി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അത് നൽകുന്ന കുളിരിൽ അവളൊന്നുലഞ്ഞു........ അവൾ പതിയെ ഉമ്മറത്തേ ആ തിണ്ണയിലൊന്നിരുന്നു..... പതിവിൽ കവിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ആ മുറ്റത് വെട്ടമുണ്ട്... ചെറു കാറ്റിനു കടന്ന് വരാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം ആളുകളുടെ തിരക്കാണ്..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ പന്തലിനപ്പുറത്തായി നിൽക്കുന്ന നന്ദ്യാർ വട്ട ചെടിയിലേക്ക് നീണ്ടു പോയി.... പക്ഷെ കാണുന്നില്ല...... ആ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ പോലെ..... അപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുടിയിലെന്തോ ഒന്ന് കൊളുത്തിയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയത്...... അവൾ പെട്ടെന്ന് മുടിയിലൊന്ന് തൊട്ടതും ഒരു നന്ദ്യാർ വട്ട പൂവ് ഏറെ സുഗന്ധത്തോടേ അവളുടെ കയ്യിൽ തടഞ്ഞു..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു....... അവൾ ഞെട്ടലോടെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കയ്യിലൊരു ജഗ്ഗുമായി അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്ന സച്ചു അവൾക്കായെന്ന വണ്ണം പിറകിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിരുന്നു...... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉള്ളിലാകെയൊരു സുഗന്ധം നിറച്ചിരുന്നു..... അവനവൾക്ക് നേരെ ഇരു കണ്ണുകളും ഒന്ന് ചിമ്മി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 എടൊ രവി.... താനിത്ര വാക്കിനു സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിട്ടില്ല .... ഇത്രയും കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തിട്ട് ....... മുമ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ അപമാനിക്കുന്ന രാജീവിനോട് പറയാൻ രവിക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല...... ഇനി മകൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നതിന് പകരം ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് കൂടി ഈ കുരങ്ങ് കളിയെല്ലാം കളിപ്പിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയണം....... രാജീവ്‌ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോഴും നിശബ്ദനായിരിക്കാനെ രവിക്ക് കഴിയുകയായിരുന്നുള്ളു...... ഇനി നീയുമായില്ല യാതൊരു ബന്ധതത്തിനും ഞാനില്ല..... അതിനി ബിസിനെ സ്സായാലും.... രാജീവ് അതും പറഞ്ഞു ചവിട്ടി തുള്ളി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ രവി അങ്ങനെയിരുന്നു...... അപമാന ഭാരത്താൽ രവി തല കുനിച്ചു..... പിള്ളേരെ ഇറക്കെട്ടെ ഞാൻ.. അവനെയങ് തീർക്കാൻ... മേനോന്നത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി അയാളെ നോക്കി..... വേണ്ടാ..... അവനെ എനിക്ക് വേണം..... അതിന് ഈ കയ്യൊന്ന് ശെരിയായി കിട്ടണം...... അതിനുള്ള വഴി നീ പറഞ്ഞു താ...... രവിയത് പറയുമ്പോൾ തലച്ചോറിക്കൊരു വേദന ഇടിച്ചു കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു...... അതിനേക്കാൾ വലുതായി ഇപ്പൊ ഒന്നുമില്ലെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു..... മാത്രവുമല്ല.......അവൻ ഇറങ്ങാൻ നേരം പറഞ്ഞത് പോലെ ഇതവന് മാത്രമേ ശരിയാക്കാൻ കഴിയു എന്ന ആ രു ഉൾ ഭയവും അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷെ മേനോന്റെ മുമ്പിൽ അയാളത് കാണിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രം........ ഇപ്പൊ തൽക്കാലം ഞാൻ മെഡിസിൻ തരരാം..... നാളെ നമുക്ക് എക്സ് റേ എടുത്തു നോക്കാം....... മേനോൻ അത് പറയുമ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് രവിക്ക് നിൽപ്പുറക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.... മേനോൻ പെയിൻ കില്ലറിൽ നിന്ന് ഒന്നെടുത്തു കൊണ്ട് രവിക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അയാളാ ഗുളിക യിൽ നിന്ന് ഒരുമിച്ച് മൂന്നെണ്ണമെടുത്തൊരു ധൃതിയോടെ വായിലേക്കിട്ടു ....... അത്ര മേൽ വേദന അയാളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.... ആ വേദനക്ക് ആക്കം കൂട്ടാനെന്ന വണ്ണം മനസ്സ് ഗായത്രിയുടെയും ഇഷാനിയുടെയും സച്ചുവിന്റെ യും മുഖവും ആ സന്ദർഭവുമെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കും തോറും രവി ദേഷ്യത്തോടെ അലറി വിളിച്ചു......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _9 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ നിനക്ക് കോളേജിൽ പോണ്ടേ കാർത്തിക..? കാശിയുടെ ഗൗരവമുള്ള സ്വരം. അവളൊന്നു മുഖമുയർത്തി നോക്കി. അവനപ്പോൾ അവളുടെ ബാഗ് വലിച്ചെടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. പിന്നിലൂടെ ചെന്നിട്ടൊന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കാൻ തോന്നിയ ത്വരയെ അടക്കി നിർത്താൻ വേണ്ടിയാണ് അവളവന്റെ നേരെ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയത്. ഒന്ന് നോക്കിയാ തന്നെ കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിക്കുന്നവൻ ഇനിയിപ്പോ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച തന്നെ അടിക്കുമെന്ന് പോലും അവൾക്ക് തോന്നി. ഇനി എന്തോർത്തു നിൽക്കാ നീ. ഇങ്ങോട്ട് പോന്നപ്പോ നിന്റച്ഛൻ പറഞ്ഞത് നീയും കേട്ടില്ലേ.. ഓട്ടോ പിടിച്ചു നിന്നെ കയറ്റി വിടണം ന്ന്. വാ ഇങ്ങോട്ട്.. മനുഷ്യന് പണി ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി ആഴ്ചക്കാഴ്ചക്.. ബാക്കി പറയാൻ വന്നത് അവൻ വിഴുങ്ങി കളഞ്ഞു. അതേയ്.." തിരികെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അവനെ കാർത്തിക പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു നിർത്തി. കരുത്തുള്ള അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കയ്യിൽ ചേർന്നു. കാശി വെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ ആ പിടി അയിഞ്ഞു പോകുകയും ചെയ്തു. "ശെരിക്കും.. ശരിക്കുമെന്നെ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടോ.. അതൊ അച്ഛനോട്.." "നിന്നോടെനിക്ക് ഇഷ്ടവുമില്ല.. നിന്റെ അച്ഛനെ എനിക്ക് ഭയവുമില്ല. " അവളത് പറഞ്ഞു തീർക്കും മുന്നേ തന്നെ കാശിയുടെ ഉത്തരമെത്തി. "എന്നാൽ പിന്നെ ശിവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ നിങ്ങൾക്കില്ലാത്ത ആ ഇഷ്ടം തോന്നാനുള്ള വഴി നിങ്ങള് തന്നെ പറഞ്ഞു താ.." വീണ്ടും അവൾക്ക് കുറുമ്പ്. അതോടെ കാശിയുടെ മുഖം കൂടുതൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി. "ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞാ കൂടിപ്പോകും പെണ്ണേ.. മര്യദക്ക് വന്നിട്ട് ഓട്ടോ പിടിച്ചു പോയിക്കോ.. നിനക്കതാ നല്ലത്.. അവളെ ഒരു ഐഡിയ.." കാശ്ശിയൊരു ചാട്ടം.. കാർത്തിക ഒരടി പിന്നിലേക്ക് മാറി. അവൾക്ക് നല്ലത് പോലെ സങ്കടം തോന്നി. പക്ഷേ സെന്റിമെന്റൽ കൊണ്ടൊന്നും ആ കാട്ട്മാക്കാനേ ഒതുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.. അതൊക്കെ വളരെ മുന്നേ തന്നെ തോറ്റു മടങ്ങിയ കേസാണ്. കട്ടയ്ക്ക് ഒപ്പം പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ വല്ലതും മിണ്ടുന്നുണ്ടല്ലോ എന്നെങ്കിലും കരുതി ആശ്വാസിക്കാം. അല്ലാതെ പിണങ്ങിയിട്ടോ സെന്റിമെന്റൽ കാണിച്ചു മാറി നിന്നിട്ടോ യാതൊരു കാര്യവുന്നില്ല. അതൊരു ഭാഗ്യം എന്നേ കരുതൂ.. കാർത്തിക അവനൊപ്പം പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അപ്പോഴും അവളതിന്റെ അകത്തേക്ക് തന്നെ കൊതിയോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. അവനും അവന്റെ സാന്നിധ്യവുമുള്ളയിടം ഇതാണ്.. ഇത്‌ വിട്ട് പോകരുതെന്ന് ഹൃദയം പറയുന്നത് പോലൊരു നോട്ടം.. നമ്മുക്ക് കൊറച്ചു നേരമിരുന്നു വർത്താനം പറഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ മതിയായിരുന്നു.. ഇനിയിപ്പോ എന്ന് കാണും ന്നാ.. " അവനു പിറകെ.. തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നാ മട്ടിൽ ചേർന്നു നടക്കുമ്പോൾ കാശി കേൾക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ പറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ മൗനവൃതം പോലെ അവനൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. കുറച്ചു മാറി പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന ഓട്ടോ ആയിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം. "എനിക്കൊരു പോപ്പ് കോൺ വാങ്ങിച്ചു തരുവോ.. പറയുന്നതിനൊപ്പം അവളവന്റെ കയ്യിൽ കോർത്തു പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കാശി അത് കുടഞ്ഞു മാറ്റി. ആരെങ്കിലും കാണും.." അവൻ ശബ്ദമടക്കി പറഞ്ഞു.. "അഹ്.. അപ്പൊ അതാണോ കാശിയേട്ടന്റെ പ്രശ്നം.. അതങ്ങ് പറഞ്ഞൂടെ.. " അവനിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നിട്ട് അവളാ തോളിൽ ചാരി. "നിന്റച്ഛന്റെ ഗുണ്ടയാണെടി പുല്ലേ ഞാൻ.. ആ എന്നേ കേറി പ്രേമിക്കാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേ.. ഏഹ്.." ആളുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും മാറിയതും കാശി അവളെ പിടിച്ചു ചുവരിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്തി കൊണ്ട് പല്ല് കടിച്ചു. അത്രയും അടുത്ത് നിൽക്കെ അവളവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. കണ്ണ്.. മൂക്.. പിരിച്ചു വെച്ച മീശ.. ഡ്രിം ചെയ്തു മനോഹരമാക്കിയ താടി.. യാതൊരു അനുസരണയുമില്ലാതെ.. അവന്റെ അതേ സ്വഭാവമുള്ള നീണ്ട മുടിയിഴകൾ... തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ വിറക്കുന്ന ആ ചുണ്ടുകൾ..കടിച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പല്ലുകൾ.. മനസ്സൊരു കാറ്റാടി പോലെ ചുറ്റി തിരിയാൻ തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാണ് കാർത്തിക വേഗം നോട്ടം മാറ്റിയത്. ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിൽപ്പാണെന്ന് പോലും ഓർക്കാതെ താനവനെ കയറി ഉമ്മിച്ചു പോകുമോ എന്നൊരു ഭയമായിരുന്നു അവൾക്കുള്ളിൽ. ഇത്രയും അരികെ.. ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്നതൊക്കെ വളരെ അപൂർവമാണ്. തന്റെ സ്വഭാവം ശെരിക്കും അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് എപ്പോഴും അവനായിട്ട് കൊണ്ട് നടക്കുന്നൊരു അകലമുണ്ട്. അവന്റെ പേരിട്ട തന്റെ തലയിണയിൽ ഒതുങ്ങി പോയിരുന്ന ആ സ്നേഹപ്രകടനം ഇന്നൊരു പക്ഷേ ഇനിയും അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നാൽ അവനിലേക്ക് നേരിട്ട് പതിക്കും എന്നുള്ള ഭയം. "പറയുന്നത് മനസിലാക്ക് കാർത്തിക നീ.. അല്ലെങ്കിൽ നീ വേദനിക്കും. നിന്റച്ഛനെ അറിയില്ല നിനക്ക്.. നിനക്കറിയാവുന്ന അച്ഛന്റെ നേരെ ഓപ്പോസിറ്റ് സ്വഭാവമുള്ള ഒരു അശോകേട്ടനുണ്ട്.. ഇതിൽ കൂടുതൽ എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാ.." അത് വരെയുമുള്ള കലിപ്പ് മാറി അവൻ ശാന്തനാവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. കലിപ്പ് കൊണ്ടൊന്നും അവളെ തടയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എത്രയോ പ്രാവശ്യം അവനു മനസ്സിലായതാണ്.. അച്ഛനെ വിട്ടേക്ക്. എന്നിട്ട് ഇനി മുതൽ എന്റെ കൂടെ കൂടിക്കോ.. അവർക്കാർക്കും അറിയാത്ത നമ്മളുടെ ഒരു ലോകം ഉണ്ടാക്കാം നമ്മുക്ക്. എന്നിട്ടെവിടെ എന്റെ രാജാവിനെപ്പോലെ നോക്കി കൊള്ളാം ഞാൻ.. എന്റെ കൂടെ വാ.. " അതേ ശാന്തതയോടെ തന്നെ അവളും പറയുമ്പോൾ കാശിയൊന്നു ശ്വാസമെടുത്തു.. "എനിക്ക് എന്ത് കണ്ടിട്ടാടി നിന്റെ ഈ തുള്ളൽ.. അതിനു മാത്രം എന്ത് തേങ്ങയാ.. വീണ്ടുമവന്റെ സ്വരമുയർന്നു.. സ്വന്തം കുടുംബം പോലും വേണ്ടന്ന് വെച്ചു പോയവന് നിന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് പോലൊരു മഹിമയുമില്ല..കാശി നാഥൻ മഹാ പെഴയാ കാർത്തിക.. രക്ഷപ്പെട്ടു പോ.. നിനക്കതാ നല്ലത്.. എനിക്ക് പോലും പിടിക്കാത്ത കുറെ പരട്ട സ്വഭാവങ്ങള് മാത്രമാണ് എനിക്ക് സ്വന്തമായുള്ളത്.. നിനക്ക് കഴിയില്ല. വെറുതെ ജീവിതം കളയല്ലേ.. നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല.. വാ വിട്ടു പറയുന്നതെന്തും വാങ്ങിച്ചു തരുന്ന നിന്റച്ഛനുള്ള അഹങ്കാരം കൊണ്ടാണ് നിന്റെയീ തിളപ്പ്.. പക്ഷേ അത്രയൊന്നും കാശി ഇല്ല.. ആർക്കും.. ആർക്കും വേണ്ടാത്തവനാ.. എങ്ങും എത്താതെ പോയവനാ..വിട്ടേക്ക്.. വിട്ടേക്ക്.. പ്ലീസ്.." അവനവളുടെ നേരെ കൈ കൂപ്പി.. ആ മുഖം ഉല പോലെ ചുവന്നു. അത് കാണെ.. ആ ഹൃദയമപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന ഓർക്കേ.. കാർത്തികയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.. "ആരും.. ആരും വേണ്ട.. ഞാൻ മതി.. ഞാൻ മാത്രം മതി.. ന്റെ ജീവനെ പോലെ നോക്കി കൊള്ളാം ഞാൻ.. എനിക്കത്രേം.. അത്രേം ഇഷ്ടമായിട്ടാ.. എനിക്ക്.. എനിക്ക് വിട്ടു കളയാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട കാശിയേട്ടാ.. ഇത്രേം അകറ്റി നിർത്തിയിട്ടും.. വെറുപ്പോടെ ആട്ടി വിട്ടിട്ടും വിട്ടിട്ട് പോകാത്തത് എനിക്കിഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെയാ..! കാശ്ശിയോട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവളവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ഒരു നിമിഷത്തെ ഞെട്ടലിന് ശേഷം.. അവളെ അകറ്റി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലുമവന്റെ നെഞ്ചിൽ അട്ടയെ പോലെ അവൾ പറ്റി പിടിച്ചു.. കാർത്തിക.. വിട്.. ആളുകൾ നോക്കുന്നു.. വിടെടി.. ആ ദേഹം തന്നിലേക്ക് ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതിന്റെ വിറയലൊതുക്കി കൊണ്ടവൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. "വിടാം.. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞാ വിടാം.. കരച്ചിലൊക്കെ വിട്ടു ഇപ്പോൾ കള്ളത്തരമണാ മുഖം നിറയെ.. കാണാതെ തന്നെ കാശിക്കതറിയാം. "ഇങ്ങനെ തന്നെ നിൽക് നീ.. നിനക്ക് അറിയില്ലെങ്കിക്കും നിന്റെ അച്ഛനെ അറിയുന്ന ആരെങ്കിലും എല്ലായിടത്തും കാണും. അവര് കാണട്ടെ. കണ്ടിട്ട് ചെന്നു പറയട്ടെ.. അപ്പോൾ നിനക്ക് സമാധാനമാകുമെങ്കിൽ.. അത് നടക്കട്ടെ.." അവനും വാശി പോലെ പറയുമ്പോൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ അകന്നു മാറി.. അവളെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചിട്ട് കാശി വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു. "എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ഇഷ്ടമെന്ന് ചോദിച്ചില്ലേ..ഞാനത് പറഞ്ഞു തരട്ടെ.." വീണ്ടും അവനൊപ്പം തന്നെ ഓടി കൂടി കാർത്തു ചോദിച്ചു. വേണ്ട.. യാതൊരു അയവുമില്ലാത്ത സ്വരം. നല്ല വേഗത്തിൽ നടക്കുന്ന അവനൊപ്പമെത്താൻ അവൾ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. "എനിക്ക് പറയണം.." അവൾ വീണ്ടും അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി.. കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചു പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ദേഷ്യമൊതുക്കി. "പറഞ്ഞു തൊലക്കങ്ങോട്ട്" "ധൈര്യം.. ദേഷ്യം.. വാശി ചങ്കുറപ്പുള്ള ഈ സ്വഭാവം.. നോട്ടം.. ചിരി.. മുടി താടി.. എല്ലാം.. എല്ലാം എനിക്കിഷ്ടമാണ്.." അവളുടെ സ്വരം ആർദ്രമായിരുന്നു "പക്ഷേ.. പക്ഷേ ന്റെ കാശിനാഥന് അറിയാത്ത ഒരു ക്വാലിറ്റി കൂടിയുണ്ട് ഇയാൾക്ക്.. ഇഷ്ടം പറഞ്ഞു വന്ന എന്നോട് ഇത് വരെയും.. ഒരു പരിധി വിട്ട് നിങ്ങൾ പെരുമാറിയിട്ടില്ല..എത്രയൊക്കെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചാലും എനിക്ക് നേരെ കൈ ഉയർത്തിയിട്ടില്ല.. എനിക്കറിയാം കാശിയേട്ടാ.. അതെന്റെ അച്ഛനോടുള്ള പേടിയോ ബഹുമാനമോ ഒന്നുമല്ല.. ഒരു പെണ്ണിന് നിങ്ങൾ കൊടുക്കുന്ന റെസ്‌പെക്ട് തന്നെയാണ്.. മിക്കവാറും ആണുങ്ങൾക്ക് ഇല്ലാത്ത ക്വാലിറ്റി.." തീർന്നോ.." ചിരിയോടെ പറയുന്നവളോട് കാശി ഭാവമാറ്റമൊന്നും ഇല്ലാതെ തീർന്നെങ്കിൽ നടക്ക് എന്നൊരു ചിന്തയോടെ ചോദിച്ചു. ഇല്ല.. തീർന്നില്ല.. ഒന്നൂടെയുണ്ട്.. അതും പറഞ്ഞു തരാം.. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കൊറച്ചു കൂടി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷേ കാശിയുടെ നോട്ടം കണ്ടതും ആ ശ്രമം പെട്ടന്ന് തന്നെ വേണ്ടന്ന് വെച്ചു. "എന്റച്ചന്റെ ഒറ്റ മോളാണ് ഞാൻ.. അച്ഛന്റെ സകല സ്വത്തിനും അവകാശി. നിങ്ങളോ...എന്റച്ഛന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപെട്ട ആളും. എന്നേ കെട്ടിയാൽ അതൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തമാവും. പക്ഷേ.. പക്ഷേ നിങ്ങൾക്കതിനോട് മോഹമില്ല കാശ്യേട്ട.. എന്നോട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞിട്ട് വരുന്നവരുടെ കണ്ണിലൊക്കെ ഞാൻ കാണുന്നോരു ആർത്തിയുണ്ട്.. നിങ്ങൾക്ക് അതില്ല.. എന്റെ പേരിലുള്ള സ്വത്തുക്കൾ നിങ്ങളെ മോഹിപ്പിക്കുന്നില്ല." നിന്നെയും ഞാൻ മോഹിക്കുന്നില്ല.. " "അത് ഞാൻ മാറ്റി പറയിപ്പിക്കും.." ഇനിയുണ്ടോ.." ഇനിം ഉണ്ട്. ഇന്നാ ഈ ബാഗും പിടിച്ചു കൊണ്ട് അതും പറഞ്ഞു ഇവിരുന്നോ.. ഞാൻ പോണ്.. എനിക്കാകെ ഇവിടെ കിട്ടുന്നത് അര മണിക്കൂറാണ് . ഇപ്പൊ തന്നെ പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു.. ഞാൻ പോണ്.. " അവന്റെ തോളിലുള്ള അവളുടെ ബാഗ് ഊരി കാശി കാർത്തികയുടെ തോളിലേക്ക് ഇട്ട് കൊടുത്തു കൊണ്ട് തിരിച്ചു നടന്നു. "യ്യോ. ഇനി ഉള്ളത് ന്നാ പിന്നെ പറയാം.. നമ്മുക്കൊപ്പോ പോയേക്കാം.. വാ.." കാർത്തിക അവനൊപ്പം തിരിഞ്ഞോടി എത്തി.. ഞാനില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് പോയിക്കോ.." കാശി വാശിയിലാണ്. "അങ്ങനെ പറയല്ലേ.. ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും കേട്ടോ.. കാശ്യേട്ടൻ എന്നേ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടു ന്ന്. മ്മ്.. പറഞ്ഞോ.." അവളത് പറയില്ലെന്ന് അവനു നന്നായി അറിയാമല്ലോ.. "ആ ഓട്ടോ സ്റ്റാൻഡിൽ കുറെ വായി നോക്കികൾ ഉണ്ട് കാശ്യേട്ടാ.. എന്നേ കാണുമ്പോൾ അവർ ഓരോന്നു പറയും.. പിന്നെ വഴക്കാവും.. കാശ്യേട്ടൻ തന്നെ വരേണ്ടി വരും അത് തീർക്കാൻ.അത് കൊണ്ടല്ലേ.." അവസാന അടവ്.. അത് ഏറ്റു. കാശി അവിടെ നിന്നു. വാ അടച്ചു പൂട്ടി എനിക്കൊപ്പം വരാൻ പറ്റുവോ.." അവൻ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിക്കുമ്പോൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ അതെ എന്ന് തലയാട്ടി അവനൊപ്പം നടന്നു.. പോകും വഴി തന്നെ അവനാ ബാഗ് കൂടി എടുത്തു. ഓട്ടോ സ്റ്റാന്റ് എത്തും വരെയും അവനെ നോക്കി.. ആ കാൽപാദങ്ങളെ പിൻപറ്റി കാർത്തികയവന്റെ കൂടെ നടന്നു.. കൊതിയോടെ. "കയറിക്കോ... ബാഗ് ആദ്യം വെച്ചു കൊടുത്തു കൊണ്ടവൻ പറയുമ്പോൾ വിട്ട് പോകാനുള്ള മടിയോടെ അവളാ കമ്പിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി.. "ഫോൺ വിളിച്ചാൽ എടുക്കണം.." പിന്നെയൊന്നും പറയാതെ.. ഒരു നോട്ടം പോലും പകരം നൽകാതെ തിരിഞ്ഞു പോകുന്നവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. 'എനിക്ക് വേറെ പണിയുണ്ട്. എനിക്കും വേറെ പണി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല വിളിക്കുന്നത്. വല്ലാണ്ട് കാണാൻ തോന്നുമ്പോ ഈ സ്വരമെങ്കിലും കേട്ടു കൊണ്ടെന്റെ മനസ്സിനെ അടക്കി നിർത്താനാണ്.. അവൾക്കും ദേഷ്യം വന്നു. "എന്നേ വിളിക്കണ്ട.. ഞാൻ എടുക്കില്ല.. കാശി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "ഞാൻ വിളിക്കും.. എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും വിളിച്ചിട്ട് എടുത്തില്ലേ.. ആ ഹോസ്റ്റലിലെയും കോളേജിലെയും കുട്ടികളുടെ മൊത്തമുള്ള ഫോണിൽ നിന്നും ഞാൻ മാറി മാറി വിളിക്കും.. അവളും ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ്.. അവനവളുടെ കൈ കുടഞ്ഞു മാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അതേ.. നിങ്ങളോടുള്ള ഭ്രാന്ത്.. നിന്നെ സ്വന്തമായി കിട്ടും വരെയും മാറാത്ത ഭ്രാന്ത്." അവനെത്ര ദേഷ്യം കാണിച്ചിട്ടും അവളുടെ വാക്കിലെ ആർദ്രത.. തോറ്റത് പോലെ കാശി പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. ആ പോക്ക് നോക്കി ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷം നിന്നിട്ട് കാർത്തികയും ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി.. അത് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ വെറുതെയോന്ന് പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് അവൾ നോക്കിയ നിമിഷം തന്നെയാണ് കാശിയും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്.. തുടരും.. ഇനിയിപ്പോ ഈ നോട്ടത്തിൽ കയറി പിടിക്കേണ്ട.. എന്റെ ചെക്കന് ഓളെ ഇഷ്ടമല്ല ന്ന് പറഞ്ഞ.. ഇഷ്ടല്ല.. അത്ര തന്നെ 😎 പിന്നെ.. ഇത്രേം വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ഇവളെന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. ഉണ്ടാവും.. എനിക്കറിയാം.നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാലോ.. വിദ്യാഭ്യാസവും പെരുമാറ്റവും തമ്മിൽ പലപ്പോഴും ചന്തയിൽ നിന്നും കണ്ട പരിചയം പോലുമില്ല പിള്ളേരെ. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ.. റാങ്ക് മേടിച്ച ഗ്രീഷ്മ ജൂസ് കൊടുക്കില്ലല്ലോ.. ഏത്.. ആ.. അത് തന്നെ.. വോകെ.. റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ടു പോണേ. ഞാനിന്ന് പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നൊക്കെ കരുതി ഇരുന്നതാ.. അതിനും പറ്റുന്നില്ല.. നിങ്ങളൊക്കെ ആരൊക്കെയോ ആയി പോയില്ലേ.. ആ കാത്തിരിപ്പ് കാണാതെ പോകുന്നതെങ്ങനെ.. 😬 ലൈക്കും റിവ്യുവും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇതിവിടെ കൊണ്ട് വന്നിടണോ ന്നാ 🥴 സ്നേഹത്തോടെ.. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

AD #bjpindia

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _65 ✍️ രചന - Aysha akbar മുത്തശ്ശിയടക്കം ആ വീട്ടിലുള്ളവർ പോലും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിയിരുന്നു.... സത്യ മാണോ എന്ന തരത്തിൽ എല്ലാവരും അവരെ നോക്കി.... ഒരു വേള അവൻ വെറുതെ പറയുകയാണെന്ന് പോലും കരുതി പ്പോയിരുന്നെല്ലാവരും..... ഇഷാനി യുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക വികാരം പരന്നു....... തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൾ അവനെയൊന്ന് നോക്കി....... അവന്റെ കയ്യിന്റെ ചൂടിൽ അവനിലേക്ക് ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ള സന്ദർഭമെന്തെന്ന് പോലും അവൾ മറന്ന് പോയിരുന്നു..... ഇന്നലെ തന്നെയും കൂട്ടി രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ പോയി സൈൻ ചെയ്തപ്പോൾ അത് വെറുമൊരു ഒപ്പായാണ് തോന്നിയത്... പപ്പാ തന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നതിന് മുന്നോടി യായുള്ള അവന്റെ മുൻ കരുതലാണെന്നേ തോന്നിയുള്ളു..... പക്ഷെ ഇന്നിങ്ങനെ ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആ ഒപ്പിന്റെ വില മനസ്സിലാകുന്നത്...... അതേ...... താനവന്റെ ഭാര്യ യാണ്‌...... അവന്റെ പാതിയായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...... സച്ചു വിന്റെ ശ്രദ്ധ രവിയിലും അനിൽ സാറിലുമൊക്കെയായി തറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോഴും ഇഷാനിയുടെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് പിടി വിട്ടൊരപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ പാറി നടന്നു....... രവി ആകെ ക്കൂടി ഞെട്ടി വിറങ്ങലിച്ചു പോയിരുന്നു..... ഇങ്ങനെയൊരു നീക്കം അവരിൽ നിന്ന് താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ലെന്നതാണ് ശെരി........ തന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളുടെ വിവാഹം നടത്താൻ മാത്രം ധൈര്യം ഗായത്രിക്കുണ്ടാകുമെന്ന് താൻ കരുതിയിട്ടില്ല.... അല്ലെങ്കിലും ഗായത്രി മാറി പ്പോയി എന്നതാണല്ലോ തനിക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ അടി..... അതറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിനു മുന്പേ ഇഷാനിയെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാനുള്ള തന്ത്രങ്ങൾ താൻ മെനയുമായിരുന്നു..... താൻ വരുന്നതും കാത്തു തന്റെ കാലു പിടിച്ചു കരയാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്ന ഗായത്രിയെ പ്രതീക്ഷിച്ചു വന്നതാണ് തെറ്റ് പറ്റിയത്..... മാത്രവുമല്ല..... അവനെ താൻ കുറച്ചു കണ്ടു.... പോരായിരുന്നോ...... പോയ ബുദ്ധി ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി..... അല്ലെങ്കിലൊരു പക്ഷെ ഇവർ പറയുന്നത് കള്ളമാകുമോയെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി....... ഇല്ലാ...... അതൊരിക്കലും നടക്കില്ല......പച്ച കള്ളമാണ് പറയുന്നത്....... രവി ദേഷ്യത്തോടെ അലറുമ്പോൾ സച്ചു ഇഷാനിയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന പിടിയൊന്ന് വിട്ട് കൊണ്ട് അകത്തു പോയി തന്റെ കയ്യിലുള്ള തെളിവുകൾ എടുത്ത് വന്ന് അനിലിന് നേരേ നീട്ടി....... ശെരിയാണ് സർ...... ദേ ഗോട്ട് മാരീഡ്....... അനിൽ അതൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം രവിയെ നോക്കി യത് പറയുമ്പോൾ രവി ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറക്കുകയായിരുന്നു ..... എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ ഇത് നടക്കില്ല...... രവി വീണ്ടും ശൗര്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു പുച്ഛത്തോടെ യൊന്നു ചിരിച്ചു..... നടന്നു കഴിഞ്ഞു സാർ........ പ്രായ പൂർത്തിയായ ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേർ സ്വന്തം ഇഷ്ട പ്രകാരം വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനു മറ്റൊരാളുടെ സമ്മതത്തിന്റെ ആവശ്യവുമില്ല.... സച്ചു നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അത് പറയുമ്പോൾ ഇനിയെന്ത് ചെയ്യണമെന്ന ചിന്തയോടെ നിൽക്കുന്ന മേനോനെ നോക്കി രവി തന്റെ ദേഷ്യം പങ്കു വെച്ചു..... നിങ്ങൾ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യൂ...... കോടതി മുഖേന കാര്യങ്ങൾ നോക്കാം.... അല്ലാതെ എനിക്കിനി ഇതിലൊന്നും ചെയ്യാന്നില്ല... അപ്പൊ ഒക്കെ..... അനിൽ രവിക്ക് നേരേ നിന്ന് കൊണ്ടത് പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ രവി ആ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അങ്ങനെ യിരിക്കുകയാണ്....... കഴുത്തിന്റെയും കയ്യിന്റെയും വേദന കൂടി ക്കൂടി വരുന്നത് അയാളറിഞ്ഞു..... ഇത് വരെയുള്ളത് പോലെയല്ല..... വല്ലാത്തൊരു വേദന പിടി മുറുക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം...... അയാളുടെ മുഖം ഒന്ന് കൂടി ചുളിഞ്ഞു വന്നു.... ഇതല്ല ഇതിനേക്കാൾ നെറി കെട്ട കളി താൻ കളിക്കുമെന്ന് ഇവളുടെ ദേഹത്തു കണ്ട മുറി പ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു..... അത്ര ദയയില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യന് ഏതറ്റം വരെയും പോകാമല്ലോ...... അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഓടുന്ന പട്ടിക്ക് ഒരു മുഴം മുന്പേ എറിഞ്ഞത്...... സച്ചു രവിക്ക് നേരേ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അയാൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് കസേരയുടെ കാലിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി........ എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുവാഡോ...... പോകാം........ രവി ദേഷ്യത്തോടെ മേനോന് നേരേ അലറുമ്പോൾ മേനോൻ പെട്ടെന്ന് വന്ന് രവിയെ പിടിച്ചു...... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം രവിയെ നോക്കി..... രവിയും ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി...... ഗായത്രിയെ നോക്കി അയാൾ പല്ലുകൾ ഞെരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിർവികാരത തളം കെട്ടി നിന്നിരുന്നു....... ഇതോടെ എല്ലാം തീർന്നെന്ന് നീ കരുതേണ്ടടാ....... മേനോൻ പതിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നടക്കുന്നതിനിടക്ക് രവി സച്ചുവിന് നേരെ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു വൊന്ന് ചിരിച്ചു... അതാണെനിക്കും പറയാനുള്ളത്..... ഇതോടെ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധമെല്ലാം തീർന്നെന്ന് കരുതരുത്..... പുതിയ ബന്ധം തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ.... എന്താണെന്നറിയുമോ..... സച്ചു ഗൗരവത്തിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി ചാലിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ചുരുക്കി അവനെ നോക്കി.... മരുമോനെന്ന ബന്ധമല്ല.... ഞാൻ തനിക്ക് തന്ന സമ്മാനത്തിന്റെ കടം...... തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കയ്യിലേക്കും കഴുത്തിലേക്കും നോക്കി സച്ചുവത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ കൂർത്തിരുന്നു...... ഈ യൊരു സമ്മാനത്തിന് പകരമായി താനിനിയും എന്നേ തേടി വന്നേ മതിയാവൂ...... വന്നിരിക്കും...... സച്ചു ചിരിയോടെ അതും പറഞ് കൊണ്ട് കൈ രണ്ടും മാറോടു പിണച്ചു കെട്ടി രവിയെ നോക്കുമ്പോൾ രവി പുച്ഛത്തോടെ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി..... എന്തിനാണ് വരുന്നതെന്ന് നിനക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാമെടാ..... മുറ്റത്ത് നിന്ന് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നീട്ടി തുപ്പി അയാൾ കാറിൽ കയറി പോകുമ്പോഴും സച്ചു അതേ ചിരിയോടെ അയാളെ നോക്കി നിന്നു..... ഇഷാനി വേഗം വന്ന് പിറകിൽ അവന്റെ തോളിലൊന്ന് ചാരി നിന്നതും അവൻ തലയൊന്ന് ചെരിച്ചവളെ നോക്കി....... പേടിച്ചോ..... വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളില്ലെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി...... അവൻ അവളുടെ കൈ വിരലുകൾ പതിയെ തന്റെ കൈ കുമ്പിളിലേക്ക് മടക്കി പ്പിടിച്ചു..... അവന്റെ ചൂട് വിരലുകളിലെന്ന പോലെ ഹൃദയത്തിലേക്കും ഒന്ന് പടർന്നു... സച്ചു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി...... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഒരേ ആശ്വാസം തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു... എന്നാൽ ഗായത്രിയിൽ മാത്രം എന്തോ ഒരു ഉൾ ഭയം ബാക്കിയുണ്ട്..... അതൊരു പക്ഷെ രവി പിള്ളയെന്ന വ്യക്തിയെ കുറിച് വ്യക്തമായ ബോധമുള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കാം....... അപ്പച്ചി എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്..... അയാൾ ഇനിയും വരുമെന്നാണോ.... സച്ചു ഗായത്രിയെ നോക്കിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ അതേയെന്ന തരത്തിൽ തലയാട്ടി..... അയാൾ ഇത് കൊണ്ട് അടങ്ങിയിരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല സച്ചു..... നിങ്ങൾക്ക് സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കണ്ടേ....... കൊല്ലാനും മടിക്കില്ല അയാൾ..... ഗായത്രി വേവലാതിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ ഏല്ലാവരിലും ഒരു ഭയം നിറഞ്ഞു....... അപ്പച്ചി പേടിക്കുന്നത് ശെരിയാണ്..... അയാളിനിയും വരിക തന്നെ ചെയ്യും..... പക്ഷെ അത് അപ്പച്ചി പേടിക്കുന്നത് പോലെ പകരം വീട്ടലിനല്ല.... സച്ചു ചിരിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി....... അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ ഞാനിട്ട ആ ലോക്ക് അഴിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ വേണം..... ലോകത്തെവിടെ പോയാലും അയാളുടെ അവസ്ഥക്ക് മാറ്റമുണ്ടാകില്ല...... രവി പിള്ളക്ക് പൂർണ ആരോഗ്യം വീണ്ടു കിട്ടണമെങ്കിൽ ഈ ഞാൻ വിചാരിക്കണം...... അതിവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അയാൾക്കറിയില്ല..... ഇനിയറിഞ്ഞോളും..... സച്ചു ഗൗരവം കയ്യടക്കി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ നോട്ടം ദൂരേക്കെങ്ങോ നീണ്ടു പോയിരുന്നു..... ഇത്തവണ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ അല്പമൊന്നു തെളിഞ്ഞു..... അപ്പോഴും അതിൽ ബാക്കി നിൽക്കുന്ന നിസ്സംഗത ഇഷാനിയെ നോവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... എനിക്ക് വേണ്ടി മമ്മ..... അവളതും പറഞ്ഞൊന്ന് വിതുമ്പുമ്പോൾ ഗായത്രി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..... നിനക്ക് വേണ്ടി ഇതെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യണം ഇഷാനി...... പിന്നേ ........ ഇതിന് കാരണം നീയല്ല.... ഞാൻ തന്നെയാ..... ഇത്രത്തോളം അയാളുടെ എല്ലാ കൊള്ളരുതായ്മക്കും കൂട്ട് നിന്നത് കൊണ്ടാണിതൊക്കെ..... മുന്പേ പ്രതി കരിക്കണമായിരുന്നു..... പ്രതികരിക്കാൻ വൈകി പോയി... ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ ഞാനായിട്ട് തീരാനും കാരണം നീയാണ് കുട്ടി...... ഗായത്രി അതും പറഞ്ഞേറേ വാത്സല്യത്തോടെ അവളുടെ മുടിയിൽ ഒന്ന് തലോടുമ്പോൾ അതിൽ കറ കലരാത്ത അമ്മയെ കണ്ടിരുന്നു...... അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു..... ഗായത്രി അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ പതിയെ തലോടി.... അല്ലാ അതൊക്കെ പോട്ടെ...... കല്യാണമൊക്കെ എപ്പോ സംഭവിച്ചു...... കാർന്നോമ്മാര് മുഹൂർത്തം കുറിപ്പിച്ചു ഇവിടെയിരിക്കുന്നതിനിടക്ക് ഇതെന്താ പ്പോ കൂത്ത്.... മുത്തശ്ശി സച്ചു വിനെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ സച്ചു വൊന്ന് ചിരിച്ചു...... അതിനു മുത്തശ്ശി എന്നേ കുറ്റം പറയല്ലേ......ആ ബുദ്ധി ഒന്നാം സാക്ഷിയുടേതാണ്..... ദേ കിടക്കുന്നു.......... നിലത്തു തിണ്ണയിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന ഗോപിയെ നോക്കി സച്ചുവത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അമ്പര പ്പോടെ ഗോപിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.... ഓഹോ.... അപ്പൊ അച്ഛനും മോനും കൂടി കളിച്ചതാണല്ലെ...... മുത്തശ്ശി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗോപിയൊരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു....... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഒരു പോലെ ചിരി പടർന്നു..... എങ്കി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ വിവാഹം നാളെയാണ്..... എല്ലാവരും അതിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നോക്കിക്കോളൂ...... ഈ കാലും വെച്ചു കൊണ്ട് ഒന്നാം സാക്ഷിക്ക് കൂടുതലൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല എന്തായാലും..... മുത്തശ്ശി ഗോപി യേ കളിയാക്കി കൊണ്ടത് പറഞ്ഞതും എല്ലാവരിലും ചിരി നിറഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു...... കണ്ണുകളിൽ ആനന്ദം തുളുമ്പി..... സച്ചു ഇഷാനിയെ നോക്കി..... അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ ഒരായിരം കൃഷ്ണ കിരീട പ്പൂക്കൾ ഒന്നിച്ചു പൂത്തു നിൽക്കുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു........ (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ