📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _92 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 "നിന്റെ കൂടെ നിഴൽ പോലെ നടന്നവൻ തന്നെ ഇത് പോലൊരു പണി തരുമെന്ന് നീ ഓർത്തില്ല.. അല്ലേലും സ്വന്തം നിഴലിനെ പോലും വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കാൻ പറ്റാത്ത കാലമല്ലേ അശോക. നീ ശ്രദ്ധിക്കണമായിരുന്നു.. " രക്തം പടർന്ന വെറും നിലത്ത് അവശതയോടെ കിടക്കുമ്പോൾ അകലെ എവിടെ നിന്നോ എന്നത് പോലെയാണ് അശോകൻ ആ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്. മുഖം തിരിച്ചൊന്നു നോക്കാൻ പോലും അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ പോലും വല്ലാത്ത വേദന.. ശരീരം മൊത്തം.. "നീയല്ല ലക്ഷ്യം.. നിന്റെ മകളും അവൾക്കൊപ്പം കിട്ടുന്ന കോടികളും. കൂടെ നടന്നു കൊണ്ട് നിന്നെ എന്നോ സ്കെച് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ ആ ശത്രുവിനെ.. ഇത്രയും ബുദ്ധിയും വിവേകമുള്ള നീയെന്താ അശോക അറിയാതെ പോയത്. അത് കൊണ്ടല്ലേയിപ്പോ.. നിനക്കിത് പോലൊരു ഗതി വന്നത്.. ജീവനോടെ നിന്നെ വേണമെന്നില്ല എന്നാണ് ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ നിർദേശം.. അത്രയും പകയൊക്കെ തോന്നാൻ മാത്രം കൂടെ ഉള്ള ശത്രു വളർന്നിട്ടും നീ അറിഞ്ഞില്ലേന്ന് പറയുമ്പോ.. താനെന്തൊരു തോൽവിയാണ് അശോകാ..താനൊക്കെ മരിക്കുന്നത് തന്നെയാ നല്ലത്. " തനിക്കു പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന ആ ആള് വിളിച്ചു പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും.. മരണം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആ സമയത്തും അശോകന്റെ മുഖം വല്ലാതെ മുറുകി.. മുഷ്ടികൾ ചുരുട്ടി പിടിക്കേ..അയാളിലെ മുറിവുകളിൽ നിന്നും രക്തം കുതിച്ചോഴുകി. കണ്ണുകൾക്ക് മങ്ങൽ.. തല പൊക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത ക്ഷീണം.. തന്റെ മരണം തന്നെ അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അത്രക്കുണ്ട് ശരീരത്തിലെ പരിക്ക്. പക്ഷെ അതിനേക്കാൾ ദയനീയമായി അയാളുടെ ഹൃദയം തകർക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനിയൊരു മടങ്ങി വരവിനു പോലും സാധ്യമല്ലാത്ത വിധം അതയാളെ ഒന്നാകെ പിടിച്ചടക്കി കഴിഞിട്ടുണ്ട്.. ചെയ്ത് കൂട്ടിയ പലതും അയാൾക്ക് ഒരു തിര ശീലയിലെന്ന പോലെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അതിൽ പലതും അനീതി തന്നെയായിരുന്നു. തനിക്കു മുന്നിൽ തടസ്സങ്ങൾ ഒന്നും പാടില്ലെന്നുള്ള വാശി.. അങ്ങനെ തകർക്കപ്പെട്ട എത്രയോ കുടുംബങ്ങൾ.. ആളുകൾ.. ഇന്നിപ്പോ ആ കിടപ്പിൽ അയാൾക്കറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായത.. വേദന.. എന്നിട്ടും തീരാതൊരു ധാർഷ്ഢ്യം അയാളിൽ അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്. "കൂടെ നിഴൽ പോലെ നടന്നവൻ.. തന്നെ കൊന്ന് കളയണമെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ മാത്രം വളർന്നു കഴിഞ്ഞിട്ടും അത് അറിയാത്ത തോൽവി തന്നെ ആയി പോയല്ലോ അശോകൻ. പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടത് ഓർക്കുമ്പോഴും ആ മനസ്സിൽ കാശിയുടെ മുഖമായിരുന്നു. തന്റെ മകളിലൂടെ തന്നെ നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അശോകൻ ഉണ്ടാക്കിയ സ്വത്തും പേരും പെരുമായും ചുളുവിൽ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ച കാശി നാഥൻ.... അശോകൻ വെറുപ്പോടെ അവനെ ഓർത്തു.. 💥💥 ദൈവം കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ.. ഏറ്റവും മനക്കരുത്തു വേണ്ടത് ഒരു ഡോക്ടർക്കാ.. കാർത്തൂ.കാരണം.. ദൈവത്തെ പോലെ തന്നെ ഒരു ജീവൻ കാക്കാൻ ഒരു ഡോക്ടർക്ക് കഴിയും.." കാശി ഉറപ്പോടെ... പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ കാർത്തു ദയനീയമായി അവനെ നോക്കി. "പക്ഷെ നീയിങ്ങനെ ഇത്രയും ചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾക്കൊക്കെ ഈ വിധം ഒടിഞ്ഞു തൂങ്ങിയ എങ്ങനെ ശരിയാവും ന്റെ പെണ്ണേ..എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകും " അവനൊരു ചിരിയോടെ തന്നെ അവളോട് ചോദിച്ചു. നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അത് വരെയുമുള്ള യാത്രയിൽ ഒരു പോള കണ്ണടച്ചുറങ്ങാൻ കൂടി കഴിയാതെ കാശിയെ മാത്രം നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നവൾ. അങ്ങനെ ഒരുവളോട് അവനൊന്നും പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനും തോന്നിയില്ല. അവന്റെ മനസ്സിൽ സങ്കടവും ടെൻഷനും ഉണ്ടെങ്കിൽ കൂടിയും സാഹചര്യങ്ങളോട് ഏറെക്കുറെ പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞു. മനസിനെ ബാലപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞു.. കാത്തിരിക്കുന്നത് ഇനി എന്തായാലും അതിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടാതെ നേരിടാൻ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു. അവനെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ കാർത്തുവിനെ പറഞ്ഞു ചാർജ് ചെയ്യിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അത് മാത്രം നടന്നതുമില്ല. ഏറ്റവും അടുത്ത ടൗണിൽ എത്തും മുൻപ് ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിൽ കയറിയതാണ്. വേണ്ടന്ന് അവളാവതും പറഞ്ഞിട്ടും കാശി നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.വീട്ടിലെത്തിയാൽ സ്ഥിതി എന്താവുമെന്ന് അവനൊരു ഊഹമുണ്ട്. "കഴിക്ക്.. സമയം പോണെടി.. ഇടയ്ക്കിടെ അവനോർമിപ്പിച്ചിട്ടും അവൾക്കതിൽ നിന്നും അൽപ്പം പോലും കഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചങ്കിലൊരു വെപ്രാളം താങ്ങി നിൽക്കും പോലാണ്. യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ അവളുടെ ഭക്ഷണം തനിക്കരികിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചിട്ട് കാശി തന്നെ അത് വാരി നീട്ടുബോൾ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടവൾ അത് മുഴുവനും കഴിച്ചു തീർത്തു. അത് മുഴുവനും കഴിച്ചു തീരുവോളം അവനൊന്നും പറഞ്ഞതുമില്ല. "പോയി കാറിലിരിക്ക്.. ഞാൻ ബില്ല് കൊടുത്തു വരാം.." കൈ കഴുകി തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടും കാർത്തു വിട്ട് പോകാതെ അവന്റെ കയ്യും ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടാവിടെ തന്നെ നിന്നു. "ഇനി എന്തേലും വേണോ നിനക്ക്..?" കാശി ചോദിച്ചു. കാർത്തു വേണ്ടന്ന് തലയാട്ടി. രണ്ടു പേരും കൂടി ഒരുമിച്ചാണ് കാറിലേക്ക് കയറിയത്.. "നമ്മളിറങ്ങി പോന്നതിനെക്കാൾ രൂക്ഷമാവും കാര്യങ്ങൾ നമ്മളങ്ങോട്ട് കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ.. കാർത്തുവിന്റെ കയ്യെടുത് ഗിയറിയിൽ വെച്ച് അതിനൊപ്പം അവന്റെ കയ്യും ചേർത്ത് കൊണ്ട് കാശി തുടങ്ങി വെച്ചു. വീട്ടിലേക്ക് ഇനിയൊരു പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് കൂടിയേ കാണൂ. "കരയരുത് എന്നല്ല.. നിന്റെ കൺട്രോൾ പോകരുത് എന്നാ ഞാൻ പറയുന്നത്..നിന്റെ അച്ഛൻ ചെന്ന് ചാടിയ ചതി.. അത് നമ്മുക്കുള്ളതാ.. കൊണ്ട് പോയതാരായാലും അത് നമ്മുടെ കൂടി ശത്രുവാണ്. പക്ഷേ എന്ത് വന്നാലും.. ഈ ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും നിന്നെ പ്രാണനെ പോലെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഈ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും.. അതോർമ വേണം.." ഹൃദയം നിറച്ചുള്ള ആ വാക്തനം.. കാർത്തു അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. "തുളസി ചേച്ചി... നമ്മൾ കരുതുന്നതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടി ആള് തകർന്ന് പോയി കാണും.നീ കൂടെ ഇല്ലല്ലോ.ഒറ്റക്കായി പോയത് പോലെ തോന്നി കാണും..നിന്റെ അച്ഛൻ അങ്ങനെ കൊണ്ട് നടന്നതാണെന്ന് നിനക്കും അറിയാല്ലോ.. ല്ലേ.." അവനെന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്ന് മനസിലാവാത്തൊരു പകപ്പുണ്ട് കാർത്തുവിന്റ മുഖം നിറയെ. "അമ്മ.... അമ്മ വിളിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുകൾ ചിലപ്പോൾ നമ്മളെ നോവിക്കും. വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കും.പക്ഷെ തിരിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മയെ നീ വേദനിപ്പിക്കരുത്. കാരണം അതവരുടെ സങ്കടം കൊണ്ട് വിളിച്ചു പറയുന്നതാ.. നിന്റച്ഛനെ കാണാൻ കഴിയാത്ത വേദനയോടെ വിളിച്ചു പറയണതാ.. അതെല്ലാം ആ സെൻസിലെ എടുക്കാവൂ.. കേട്ടോ." മ്മ്.. അവളൊന്ന് കൂടി അവനിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. "അഞ്ചു മിനിറ്റ് കൊണ്ട് നമ്മൾ വീട്ടിലെത്തും. അറിയുന്നതും അറിയാത്തതുമായ ഒരുപാട് പേര് കാണും. ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കുറ്റപ്പെടുത്തലും പരിഹാസങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടാവും അതിനെയെല്ലാം സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സോടെ വേണം അങ്ങോട്ട്‌ നമ്മൾ ചെല്ലാൻ.. നിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണാൻ വന്നതാ നമ്മള്.. ഇതൊരു ചെറിയ പ്രശ്നമാണ്.. ഇതിന്റെ ഈ ഇരുണ്ട മുഖമൂടി ഞാൻ പറിച്ചു കളയും.. അതിന്റെ അവസാനം നമ്മള് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നൊരു വെളിച്ചമുണ്ട്.. അത് കണ്ടു കിട്ടും വരെയും കുറച്ചൊക്കെ വേദന കാണും.. പക്ഷേ എന്ത് വന്നാലും നിനക്കൊപ്പം.. ഞാനുണ്ട്.. കേട്ടോ.." ഏറ്റവും മൃദുവായി അവനത് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ച നിമിഷം തന്നെ അവരുടെ കാർ അമ്പലപറമ്പിൽ എന്നെഴുതി തൂക്കിയ വലിയ പഠിപ്പുര കടന്ന് കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.. 💥💥 നീയെങ്ങോട്ടാ ഡീ... " പിന്നിൽ നിന്നും വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഗായത്രി ഞെട്ടി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവനവിടെ നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടില്ലായിരുന്നു. "ഞാൻ.. ഭവ്യക്ക് മരുന്ന്.." അവനെ എപ്പോ എവിടെ വെച്ച് കണ്ടാലും കയറി വരുന്നൊരു വിക്കൊടെ തന്നെയാണ് ഗായത്രി മറുപടി പറഞ്ഞത്. "നിന്നോട് ഞാൻ മര്യാദക്കല്ലെടി പറഞ്ഞത്.. എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കാര്യം നോക്കാൻ എനിക്കറിയാം.അതിന് നിന്റെ സഹായം വേണ്ടന്ന്.. അത് നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ.." യാതൊരു ആവിശ്യവുന്നില്ലാതെ അവൻ വെറുതെ ഒച്ചയിട്ടു. ഗായത്രി പിന്നിലേക്ക് മാറി. ആ കൂടെ വന്ന കല്ലു മോള് അവൾക്ക് പിറകിലൊളിച്ചു. ഗായത്രിയോടെന്ന പോലെ കല്ലു മോളോടും ഭവ്യയിപ്പോ കാര്യമായിട്ടാണ് ഇടപെടുന്നത്.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രിക്കൊപ്പം കല്ലു മോൾക്ക് കൂടി മുകളിലേക്ക് വരാനിപ്പോ നല്ല ഉത്സാഹമാണ്. "അവൾക്കൊട്ടും വയ്യ.ഇന്നലെ പിന്നെയും പനി കൂടിയിട്ടുണ്ട്. നേരത്തിനു മരുന്ന് കൊടുത്തില്ലേൽ ...." ഗായത്രിക്ക് പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ നോട്ടവും ഭാവവും കാണുമ്പോൾ അവൾക്കതിനു പറ്റുന്നില്ല. "നീയല്ലേ മരുന്ന് കൊടുത്തു കൊണ്ടവളെ പരിചരിക്കുന്നത്.. പനിയൊക്കെ മാറിയാ പേടിച്ചാ മതി.. എന്തേലും കാര്യം മര്യാദക്ക് ചെയ്യാൻ നിനക്കറിയുമോ.." വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഷ്യം എന്തെന്നു പോലും ഗായത്രിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. വീണ്ടും അവനെന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്. അതിലേറെയും അവളോടുള്ള വെറുപ്പ് തന്നെയാണ്. "മരുന്ന് ഇങ്ങ് തന്നിട്ട് നീ നിന്റെ പാട് നോക്കി പോ.. ഇനി ഇതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.നീയാവളെ കൊല്ലാനും മടിക്കില്ല.. എത്രയൊക്കെ ആയാലും നിന്നെ ദ്രോഹിച്ച ദേഷ്യമൊന്നും അത്രയും പെട്ടന്ന് നിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും പോകില്ല.. അത് കൊണ്ട് എനിക്കെന്റെ അനിയത്തിയുടെ ജീവൻ നോക്കണം.." വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു വിപത്തിന് തിരി കൊളുത്തി കൊണ്ട്.. ഒരു മുഴം മുന്നോടിയായി കൊണ്ടാണ് അവനാ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതെന്നോ.. തനിക്കൊരു ഉഗ്രൻ വാരി കുഴി കുഴിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവനാ മരുന്ന് വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് ഭവ്യയുടെ മുറിയിലെക്ക് പോയതെന്നോ അപ്പോഴൊന്നും ഗായത്രി അറിഞ്ഞതുമില്ല.. 💥💥 കാശി പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ.. വീട്ടിൽ ഒരുപാട് ആളുണ്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് കാർ കയറി ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ കാർത്തുവിന് മനസ്സിലായി. അവളൊന്ന് വിറച്ചു പോയി. ഇനിയിങ്ങോട്ട് എന്നെങ്കിലും കയറി വരുമ്പോൾ ഈ സിറ്റൗട്ടിൽ കാണുമെന്നു കരുതിയ ആള് മാത്രമില്ല.. "ഇറങ്ങി വാ.." കണ്ണ് നിറച്ചു നോക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ അവളിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തെ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു കൊണ്ട് കാശി കൈ നീട്ടി.. അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നതും. കണ്ടു നിൽക്കുന്നവർക്കെല്ലാം ഒരു അമ്പരപ്പ്. എന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്തൊരു പകപ്പ്. രണ്ട് പേരും ആരെയും നോക്കാതെ ആദ്യം സിറ്റൗട്ടിലേക്കും പിന്നെ ഹാളിലേക്കും കടന്നു. കാർത്തുവിന്റെ വിറയലു കൂടുമ്പോ കാശി അവളെ കൂടുതൽ മുറുക്കത്തിൽ അടക്കി പിടിക്കും.. അത്രയും ആളുകൾ പുറത്തും അകത്തുമുണ്ടായിട്ടും വല്ലാത്തൊരു കനമുള്ള മൗനമാണ് അവിടെ. ഹാളിലേക്ക് കയറി ചെന്ന അവരെ കണ്ടതും അവിടെ ഉള്ളവർ പൊള്ളിയത് പോലെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ് തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. "തുളസി ചേച്ചി എവിടെ.." ശാന്തമായി കാർത്തുവിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് തന്നെയാണ് കാശി അത് ചോദിച്ചത്. അവളപ്പോഴും ആരെയും നോക്കാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിൽപ്പാണ്. "ഇനിയെന്ത് വേണം നിനക്ക്.. ഏഹ്.." ആദ്യത്തെ പകപ്പും ഞെട്ടലും മാറിയതും ആദ്യം ശബ്ദമുയർത്തിയത് തുളസിയുടെ ആങ്ങളമാർ തന്നെയാണ്. "ആ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ വളർത്തിയതാടി നിന്നെ. എന്നിട്ട് നീ ചെയ്തതോ.. എന്നിട്ടും അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു.. നിനക്കെങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നെടി ഇത് പോലൊരു ചെറ്റത്തരം ചെയ്തിട്ടും ഇത് പോലെ മുന്നിൽ വന്നു നിവർന്നു നിൽക്കാൻ.." ചെറിയച്ഛന് ഏട്ടനെ കാണുന്നില്ല എന്നതിനേക്കാൾ സങ്കടം അവള് പോയതാണോ എന്ന് പോലും തോന്നി പോകുന്നത് പോലൊരു പ്രകടനം. വീണ്ടും ആരൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു. അതെല്ലാം കേട്ട് ഒരു ശില പോലെ നിന്ന് കണ്ണീർ വാർക്കുന്നവളെ അവൻ തന്നിലെക്കടക്കി പിടിച്ചു നിന്നു.. "അശോകൻ ഇവിടില്ല എന്നുള്ള ധൈര്യം കൊണ്ട് വന്നതാ നീ.. അല്ലേടി.." പറഞ്ഞിട്ടും തീരാത്ത ദേഷ്യത്തോടെ അവരിൽ ആരോ ഒരാൾ കാർത്തുവിനെ അവനിൽ നിന്നും വലിച്ചു മാറ്റി മുഖം നോക്കി അടിക്കാൻ കൈ നിവർത്തിയതും ഞൊടിയിട കൊണ്ട് കാശിയാ കൈകളിൽ കയറി പിടിച്ചു.. "വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറയ്യ്.. ഞങ്ങള് കേൾക്കും. അതിനുള്ള തെറ്റ് ഞങ്ങൾ ചെയ്തു എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം..അല്ലാതെ എന്റെ മുന്നിലിട്ടെന്റെ പെണ്ണിനെ എങ്ങാനും തൊട്ടാ.." അവളെ വീണ്ടും തന്റെ നെഞ്ചിലൊതുക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടവൻ വിരൽ ചൂണ്ടി. ആ ഭാവം കണ്ടിട്ട്.. കണ്ണിലെ രോഷം കണ്ടിട്ട്.. കാർത്തുവിനെ അടിക്കാൻ ഓങ്ങിയവൻ അറിയാതെ തന്നെ പിന്നിലേക്ക് മാറി.. "കാർത്തു അവളുടെ അമ്മയെ കാണാൻ വന്നതാ.. കാണിക്കാമെന്ന് ഞാനവൾക്ക് വാക്കും കൊടുത്തു.. കണ്ടിട്ടേ പോകൂ.." വാക്കുകൾക്കൊപ്പം അവന്റെ നോട്ടം കൂടി ഹാളിൽ കൂടി ആകെയൊന്നു വട്ടം കറങ്ങി. അതോടെ അത് നടക്കില്ലെന്നും ഇവൾക്കിനി ഇവിടെ ആരുമില്ലെന്നും വന്ന വഴി തന്നെ രണ്ടും കൂടി തിരിച്ചു വിട്ടോ ഇല്ലെങ്കിൽ വന്നത് പോലെ പോകില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള ഭീക്ഷണിയുടെ സ്വരം.. അതും അത്യാവശ്യം ഉറക്കെ തന്നെ. ഒരു കൈ കൊണ്ട് കാർത്തുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.. ഒരു കൈ പോക്കറ്റിലിട്ട് കാശി അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്. കണ്ടിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ.. " ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ മുഖത്തുള്ള ഭാവം പോലെ തന്നെ കടുത്തു പോയിരിക്കുന്നു. "ഒന്ന് നിർത്തുന്നുണ്ടോ.." വീണ്ടും മുറുകിയ ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ അതിനേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ തുളസിയുടെ ശബ്ദം. കാർത്തു ഞെട്ടി കൊണ്ട് മുഖമുയർത്തി നോക്കി.. തുടരും.. ഒരടിയുടെ ശബ്ദമല്ലേ നിങ്ങളിപ്പോ കേട്ടത്.. 🫣 എന്താവും എന്നത് വിട്ട് വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാം ന്നുള്ള മൈന്റിലേക്ക് വാ പിള്ളേരെ.. പിന്നെ എല്ലാം രസാണ്.. പുതിയൊരു കഥ.. അതെന്നെ വല്ലാണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു.. എപ്പോഴത്തെയും പോലെ.. ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് എഴുതി തുടങ്ങി.. ഒന്നിട വിട്ട് ഇടാനുള്ള പരുവത്തിൽ ആകുമ്പോ.. ഇട്ട് തുടങ്ങിയാ.. കൂടെ ണ്ടാവുമല്ലോ ല്ലേ... 🥰🥰 സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _93 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അമ്മാ... വിളിയോടെ തന്നെ കാർത്തു തുളസിയെ നോക്കി. കാശി അവൾക്ക് മേലെയുള്ള പിടി അയച്ച നിമിഷം... കാറ്റ് പോലെ കാർത്തു തുളസിക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു ചെന്നു. നെഞ്ചുലഞ്ഞു പോകുന്ന ആ രൂപം. അതിന് മുന്നേ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു അവളാ നിമിഷം ഓർത്തത്. തുളസി അവളെ നോക്കാതെയാണ് നിൽക്കുന്നത്. കാർത്തു പക്ഷേ അവരിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയതുമില്ല. അമ്മേ.. സോറി.. " അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളാ പറഞ്ഞു തീർക്കും മുന്നേ അതി ശക്തമായി തന്നെ തുളസിയുടെ കൈകൾ കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തു പതിഞ്ഞു. കൂടി നിന്നവരെല്ലാം ഞെട്ടി പോയി. ഒരു വശത്തെക്ക് ചാഞ്ഞു പോയവൾ വീണു പോകും മുന്നേ കാശി അവളുടെ അരികിലേക്ക് കുതിച്ചെത്തി. അടി കൊണ്ട വേദനയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തായിരുന്നു. അങ്ങനൊന്നു അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പോയി. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾക്കത് കൊള്ളുമായിരുന്നില്ല. എനിക്ക്.. എനിക്ക് വേറെ വഴി... " കാർത്തു വീണ്ടും കരച്ചിലോടെ തന്നെ തുളസിക്ക് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പി. ആഞ്ഞു കിട്ടിയ അടിയേക്കാൾ അവളെ അപ്പോൾ വേദനിപ്പിച്ചത് അമ്മയുടെ അവസ്ഥയായിരുന്നു. "ചേച്ചി... കാശി കാർത്തുവിനൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് പതിയെ വിളിക്കുമ്പോൾ.. തുളസി നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ അവനെ നോക്കി. കാർത്തുവിനെ അവരപ്പോഴും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും പരിഗണിച്ചതുമില്ല. "കാശി.. എടാ.. അശോകേട്ടനെ.." പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ തുളസി വീണ്ടും വിങ്ങി കരഞ്ഞു.. അതിനൊപ്പം കാർത്തുവും. "ഒന്നുല്ല.. ഒന്നുല്ല. ഞാനിങ്ങ് വന്നില്ലേ ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരും.. ഉറപ്പായും കൊണ്ട് വരും.." അമ്മയും മകളും ഒരുപോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. തുളസി കാശിയെ അടിച്ചോടിക്കും എന്ന് കരുതിയവർക്കുള്ള നെറുകയിൽ കിട്ടിയ അടി കൂടിയായിരുന്നു ആ കാഴ്ച്ച. ഇതെന്റെ ഭാര്യയും അവളുടെ അമ്മയും തമ്മിലുള്ള കേസാ.. നിങ്ങൾക്കിതിൽ റോളില്ല.. " അതിൽ അസംതൃപ്തി തോന്നിയ ആരൊക്കെയോ ശബ്ദമുയർത്തി കൊണ്ട് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് വന്നതും രൂക്ഷമായൊരു നോട്ടത്തോടെ കാശി അവരെ തടഞ്ഞു. അതോടെ അവരെല്ലാം അൽപ്പമൊന്നടങ്ങി. "കരയല്ലേ ചേച്ചി.. ഇത്രയും കാലം അശോകേട്ടനെ ഒരു പോറൽ പോലും ഏൽക്കാതെ കൊണ്ട് നടക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും അതിന് കഴിയും എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ചേച്ചിക്കെന്നേ വിശ്വാസമില്ലേ.." തുളസിയോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സ്വരം അങ്ങേയറ്റം മൃദുവാണ്. തുളസി വിശ്വാസമാണെന്ന് തലയാട്ടി കൊണ്ടവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഇട നെഞ്ചിലൊരു വെട്ട് കൊണ്ടത് പോലെ കാശിക്കപ്പോൾ വേദനിച്ചു. അവരോട് ചെയ്യാവുന്നതിൽ വെച്ചേറ്റവും വലിയൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. വിശ്വാസവഞ്ചന തന്നെയായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ.. അശോകേട്ടൻ കൂടെയില്ലാത്ത തുളസിയുടെ നിസ്സഹായത. താൻ അദ്ദേഹത്തിനെ തിരികെ കണ്ട് പിടിക്കും എന്നുള്ള ആ വിശ്വാസം.. കാർത്തുവിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചത് പോലെ തന്നെ കാശി അവരെയും നെഞ്ചിൽ അടക്കി പിടിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ട്.." ചുറ്റുമുള്ളവരെ കൂടി നോക്കിയിട്ടാണ് കാശി അങ്ങനൊരു ആവിശ്യം പറഞ്ഞത്. "അകത്തേക്കിരിക്കാം.." തുളസി തന്നെയാണ് അവനിൽ നിന്നകന്ന് ആദ്യം അവരുടെ മുറിക്ക് നേരെ നടന്നതും. അവർക്ക് പിറകെ പിന്നെ ആരെയും നോക്കാതെ കാർത്തുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ കാശിയും കയറി ചെന്നു. ചാരിയ വാതിലിനപ്പുറം കേട്ട മുറു മുറുപ്പുകൾ അവൻ കാര്യമാക്കിയതുമില്ല.. "ചേച്ചി.. ഇവിടിരിക്ക്.." കാർത്തുവിനെ വിട്ട് കാശി തുളസിയെ കിടക്കയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. "നീ അടുക്കളയിൽ ചെന്നൊന്ന് നോക്കിക്കേ കാർത്തു.. ചേച്ചി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.." കാശി കാർത്തുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ഡാ.. മൂപ്പരെ ഒന്ന് കണ്ട് കിട്ടിയ മതി.." പറഞ്ഞതും വീണ്ടുമാ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "അതിനല്ലേ ഈ കാശി നാഥൻ ഇവിടിങ്ങനെ വടി പോലെ നിൽക്കുന്നെ.. ഇന്നത്തെ ദിവസം..എനിക്ക് താ ചേച്ചി.വൈകുന്നേരത്തിനുള്ളിൽ അശോകേട്ടൻ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിലുണ്ടാവും. ഇതെന്റെ വാക്കാ..' അവർക്കടുത്തെക്കിരുന്നു കൊണ്ട് അവനാ കൈകൾ പിടിച്ചെടുത്തു അതിലേക്ക് കൈകൾ ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. നിനക്കറിയാമോ അപ്പോൾ.." ആ ഉറപ്പിലുള്ള വിശ്വാസം. അത് തുളസിയുടെ ചോദ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. "അറിയോ ന്ന് ചോദിച്ച. ഏറെക്കുറെ ഞാൻ ഊഹിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. കൊണ്ട് പോയ ആളെയും കൊണ്ട് പോയത് എന്തിനാണെന്നും ഒരു ഏകദേശധാരണയുമുണ്ട്.." അവനതേ ചിരിയോടെ തന്നെ പറയുമ്പോൾ പതിയെ തുളസിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. കാർത്തു പക്ഷേ ആശങ്കയോടെ അവനെ നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. "ഹാ.. നീ നോക്കി നിൽക്കാതെ ചെല്ലെന്റെ പെണ്ണേ.. കഴിക്കാൻ എടുത്തിട്ട് വാ.. നിന്റെ അമ്മ വളരെ വീക്കാണ്.." തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിനോട് കാശി വീണ്ടും പറഞ്ഞു. തുളസി അപ്പോഴും വാശി പോലെ അവളെ നോക്കുന്നില്ല. കാർത്തു കവിളൊന്നു തുടച്ചിട്ട് തലയാട്ടി വാതിലിന് നേരെ ചെന്നു. "പിന്നേയ്.. അവിടുള്ളവരു നമ്മള് പോയതിനെ കുറിച്ചും വന്നതിനെ കുറിച്ചും പലതും പറയും. അതും കേട്ട് അവിടെ കണ്ണ് നിറച്ചു നിൽക്കാതെ പെട്ടന്നിങ്ങോട്ട് വന്നേക്ക് ട്ടൊ.." വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങും മുന്നേ അവൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. കാർത്തു അതും തലയാട്ടി കൊണ്ട് സമ്മതിച്ചു ഇറങ്ങി പോയതും തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി ഇരിക്കുന്ന തുളസിയെ അവനൊന്നു കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "സ്നേഹം തോന്നി പോണതൊക്കെ ഒരു തെറ്റാണോ ചേച്ചി.. അതേ അവളും ചെയ്തൊള്ളൂ.. കാശിനാഥനെ സ്നേഹിച്ചു പോയെന്നൊരു തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷ.. അതവൾക്ക് കൊടുക്കാതെ എനിക്ക് തന്നേക്കൂ.. ആ നെഞ്ചിൽ ഈ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം അത്രക്കുണ്ട്.. ഒട്ടും അവൾക്ക് ചേരാത്ത ഒരാളുമായി നിങ്ങളവളെ ചേർത്ത് വെക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ.. ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെ ഇത് മാത്രമായിരുന്നു വഴി.. കാത്തിരിക്കുമായിരുന്നു ഞാനും അവളും.. ഇത് അതിനുള്ള അവസരം പോലും തരാതെ.. പക്ഷേ.. എന്നോളം തന്നെ അവൾ നിങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. നിങ്ങളുടെ വേദന അവളുടേതും കൂടിയാണ്.. നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ അതെനിക്കറിയാം.." കാർത്തുവിന് വേണ്ടി തനിക്കു മുന്നിൽ വാദിക്കുന്നുണ്ടവൻ.. അവൾക്ക് കൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച വേദന... അതിനവന് തന്നേക്കണം എന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നുണ്ട്. അതിലവന്റെ സ്നേഹം തന്നെയാണ് മുന്നോട്ട് നിൽക്കുന്നതും.. ആ അവസ്ഥയിലും തുളസിക്കൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു. സ്നേഹിച്ചാൽ അവർക്ക് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ മനസ്സുള്ള കാശി നാഥനെ അവർക്കറിയാലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണല്ലോ അശോകനെ രക്ഷിക്കാൻ അവനെ കൊണ്ടാവും എന്ന് താൻ വിശ്വസിക്കുന്നതും.. താനും അവളും ഇവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നതിനു ശേഷമുള്ള ആ ദിവസങ്ങൾ. അതിനെ കുറിച്ചാണ് പിന്നെ കാശി തുളസിയോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയത് മുഴുവനും. അറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ തന്നെ തുളസി വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവൻ മനസ്സിൽ രേഖപ്പെടുത്തി എടുക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴെല്ലാം അവന്റെ മുഖം വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകി.. അതിനിടയിലേക്കാണ് കാർത്തു കഴിക്കാനുള്ള എന്തോ ഒന്നുമായി കയറി വന്നത്. വീണ്ടും കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ആ കണ്ണുകൾ കാണെ കാശി അവളെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും കാർത്തു അവനെ നോക്കാതെ മുഖം തിരിച്ചു. "എനിക്കൊന്നും കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല ഡാ.." തുളസി ദയനീയമായി കാശിയെ നോക്കി. "ഒരുപാടൊന്നും കഴിക്കണ്ട ചേച്ചി.. അശോകേട്ടൻ വരുമ്പോ ആളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ വേണ്ട ആരോഗ്യത്തിനുള്ള എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവർക്ക് പിന്നെയത് നിരസിക്കാനും തോന്നിയില്ല. !ദേ ഇവളും ഒന്നും കഴിച്ചില്ല.. രണ്ടാളും കൂടി കഴിക്ക്.. ഞാൻ ശിവയെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ..എന്റെ ഫോൺ അവന്റെ കയ്യിലാ..ഇനിയത് ആവിശ്യം വരും.. " അമ്മയെയും മകളെയും അവിടെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടിട്ട് അവനെഴുന്നേറ്റു. അവനറിയാം ഒന്ന് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്കിടയിലെ അകലം അൽപ്പം കുറയുമെന്ന്. "പിന്നേയ്.. ഇനിയും അതിനെ അടിക്കല്ലേ കേട്ടോ.. എനിക്ക്.. ഞാൻ.. " എന്തോ പറയാനുണ്ടായിട്ടും അവരോടത് പറയാൻ കഴിയാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നവൻ.. രണ്ട് പേരുടെയും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു.. അവന്റെയാ സ്നേഹം ഓർത്തു കൊണ്ട്.. 💥💥 വാതിൽ പാതി തുറന്നു കൊണ്ട് വിഷ്ണു അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഭവ്യ ഉറക്കത്തിലാണ്. അവനൊരു നിമിഷം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നിട്ട് അവളെ നോക്കി. കൈ നീട്ടി ആ കവിളിൽ തൊട്ട് നോക്കുമ്പോൾ അപ്പോഴും നല്ല പനിയുണ്ട്. അതിന്റെ ഞരക്കത്തോടെ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുന്നവൾ.. വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തെ ചിരിക്ക് ക്രൂരതയേറി.. കയ്യിൽ പൊട്ടിച്ചെടുത്ത രണ്ടു മൂന്ന് ഗുളികകൾ ടേബിളിൽ വെച്ച് കൊണ്ടവൻ അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു. അവശതയോടെ തന്നെ ഭവ്യ കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "എഴുന്നേൽക്.. നല്ല പനിയുണ്ട് നിനക്ക്.. മരുന്നൊന്നും കഴിക്കാതെ ഇങ്ങനെ മൂടി പുതച്ചു കിടന്നാൽ പനി മാറില്ല.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. "പതിയെ.. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു.." ഭവ്യ ഞരക്കത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. "അതൊക്കെ ഈ ഗുളിക കഴിക്കുന്നതോടെ മാറിക്കോളും.. പിന്നെന്റെ മോൾക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാലോ.." വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ ഭവ്യക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീണ്ടു. അതിൽ അവൻ പൊട്ടിച്ചെടുത്ത ഗുളികയുമുണ്ട്. പാതി ബോധത്തിലാണ് അവൾ. എങ്ങനെയെങ്കിലും അതൊന്ന് കുടിച്ച് തീർത്താൽ കിടന്നുറങ്ങാമല്ലോ എന്നുള്ളതാണ് ആ മനസ്സിൽ. വിഷ്ണു തന്നെയാണ് വെള്ളവും എടുത്തു നീട്ടിയത്. അവശതയോടെ.. പതിയെ ആ ഗുളികകളിൽ ഓരോന്നും എടുത്തു കുടിക്കുന്നവളെ നോക്കുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. വല്ലാതെ... തുടരും. പനി പോയി.. പണി വരുന്നുണ്ടോ അവറാച്ചോ 😳 ലവൻ എന്നെ നന്നാവാൻ സമ്മയിക്കൂല.. 😬 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के #12 साल विश्वास के, विकास के, जनकल्याण के

*💚എൻ പാതി 💚* ഭാഗം : 2 ✍️ ചിലങ്ക Copyright © 2026 Story Board ചില ചിരികൾക്ക് ഹൃദയതാളത്തെവരെ നിയന്ദ്രിക്കാനുള്ള ശക്തികാണും.. നിലാവിനെ പ്രണയിച്ചുക്കൊണ്ട് ചെമ്പകത്തിൽനിന്നും ഗന്ധംപ്പടരുമ്പോൾ വേലിക്കപ്പുറം രണ്ടാൾക്കാർ ഉത്തരംകിട്ടാത്ത ചോദ്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഉരുകി നിൽക്കുകയാണ്..അവനെയൊന്ന് നോക്കുകപ്പോലും ചെയ്യാതെ തിരിഞ്ഞു പോകുന്നവളെയവൻ ഇമ ചിമ്മാതെ നോക്കിയിരുന്നു. വാതിൽ ക്കൊട്ടിയടഞ്ഞതും നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കസേരയിൽ മലർന്ന് കിടന്നുക്കൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി.ചന്ദ്രന്റെ ശോഭ കൂട്ടാൻവണ്ണം ചിതറികിടക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണാൻ അത്രമേൽ ഭംഗിയാണ്. ഇന്നോളം താൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ഭംഗി........ തുളസിയുടെ മുഖം മനസ്സിലോർത്തുക്കൊണ്ടവൻ കരുതി. ______________ "കത്തി വെട്ടുകത്തി"എല്ലാമുണ്ട്... എന്റെ ചേച്ചി ഇതൊക്കെ തലയണയുടെ അടിയിൽ വെച്ച് കിടന്നില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചിക്ക് ഉറക്കം വരില്ലെന്നുണ്ടോ..??"കിടക്ക വിരിച്ച് കിടക്കാൻ നേരം കുഞ്ഞി ചോദിച്ചതും തുളസി അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. "നമ്മളെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് ചിലപ്പോൾ ഇതൊക്കെ ആവിശ്യമായി വരും കുഞ്ഞി.ജീവക്കാനും ജീവനെടുക്കാനും.തുണയായിട്ടാരുമില്ലെന്നറിയുമ്പോൾ കൊത്തി തിന്നാൻ വെറിപ്പിടിച്ച് പറക്കുന്ന ഒരുപാട് കഴുകന്മാരുണ്ട്...ഇതുള്ളത് ഒരു ധൈര്യവാ ... ചേച്ചി പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ലേ മോൾക്ക്." അവളുടെ താടി തുമ്പിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് തുളസി ചോദിച്ചു. " എന്റെ ഈ പാവം ചേച്ചിക്ക് ഒരാളെ കൊല്ലാൻ പറ്റുമെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഉറുമ്പിനെപ്പോലും ചേച്ചി നോവിക്കണത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലേ.... " കളിയോടെ പറഞ്ഞുക്കൊണ്ട് കുഞ്ഞി പുതപ്പ് ചുറ്റി ചുരുണ്ടു. " ചവിട്ടിയാൽ കൊത്താത്ത പാമ്പില്ല കുഞ്ഞി. നിന്റെ ചേച്ചി പാവാ സാധുവാ പക്ഷെ ഈ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് പാറക്കല്ലുപ്പോലെ ഉറച്ചതല്ല മോളെ. നമ്മളുടെ അഭിമാനത്തെ ഇല്ലാണ്ടാക്കാൻ ആരു വന്നാലും വെറുതെ വിടരുത്..... അതിന് ഇതൊക്കെ ഒരു ശക്തിയാ. മനസ്സിലായോ... " അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞുക്കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു.അപ്പോഴേക്കും കുഞ്ഞി അവളെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു " ചേച്ചി... " "ഉം....." " എനിക്ക് നാളെ ബിരിയാണി മേടിച്ചുക്കൊണ്ട് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞത് നേരാണോ... " കുറുമ്പോടെ കുഞ്ഞി ചോദിച്ചതും അവൾ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ച് നോക്കി " അതെയല്ലോ എന്താ കുഞ്ഞി.. " " എന്നാൽ ചിക്കൻ മതീട്ടോ.... " നാക്കുകൊണ്ട് ചുണ്ടുഴിഞ്ഞവൾ പറഞ്ഞതും തലയാട്ടി വീണ്ടും അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുക്കിടത്തി. ___________________________ രാവിലെ ജോലിയൊതുക്കി ബാഗും തൂക്കി കടയിലേക്ക് നടന്നതും കണ്ടു തന്റെ പിറകിലായി വരുന്ന മിത്രനെ.. കറുത്ത ഷർട്ടും അതേ കരയുള്ള മുണ്ടുo മാണ് അവന്റെ വേഷം..തുളസി വേഗത്തിൽ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. സാരി നേരെയാക്കി വേഗത്തിൽ നടന്നതും മിത്രൻ വേഗം തിരിഞ്ഞ് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി അവളുടെയടുത്തേക്ക് നിർത്തി. പതർച്ചയോടെ ചുറ്റും നോക്കി അവസാനം അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം അവളിൽത്തന്നെ യായിരുന്നു. തുളസിപ്പൂവിന്റെ സൗന്ദര്യമാണവൾക്ക്. "'കേറിക്കോ ഞാനും കവലയിലേക്കാ. വെറുതെ നടക്കണ്ടാ." പ്രതിക്ഷയോടെ അവൻ അവളെ നോക്കാതെ ചോദിച്ചതും. അത് കേൾക്കാതെ അവനെ മറികടന്നവൾ പോയ്‌ " ഇയാള് പറയുമ്പോൾ ഞാനെന്തിനാ കേറുന്നത് ഹും..... " അവൻ കേൾക്കാതെ പിറു പിറുത്തുക്കൊണ്ട് പോകുന്നവളെ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു. "വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടെന്ന് പറയാൻ പഠിക്കണം അല്ലാതെയിങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുകയല്ലാ വേണ്ടത്...." അവൻ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു കൂവുന്നത് കേട്ടതും ചെവി പൊത്തിക്കൊണ്ടവൾ അവിടെ നിന്നും വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവളുടെ കാട്ടിക്കൂട്ടൽക്കണ്ടവന് നന്നേ ചിരി വന്നു.....മീശ ഒന്നും കൂടി പിരിച്ച് വണ്ടി തിരിച്ച് അവൻപ്പോയ്...... _____________________ " ഇങ്ങനെ പോയാൽ ശരിയാവില്ല ഇക്കാ.കടയെടുത്ത് ജോലി ചെയ്താൽ കുറേ തയ്യല് കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയാ ഇല്ലാത്ത വാടകയ്ക്ക് ഈ കടമുറി ഞാനെടുത്ത് തൈക്കുന്നത് പക്ഷെ.. " തുളസി വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ശബ്ദമൊന്ന് ഇടറി. പ്രതിസന്ധി കൾ തരണം ചെയ്തു മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ഓരോ ചുവടുകൾ വെയ്ക്കുമ്പോഴും കാലുകൾ ഇടറി വീഴും. " നീയൊന്ന് സമാധാനിക്ക് മോളെ നമ്മൾക്കെന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാക്കാം" കോയാക്ക അവൾക്ക് നേരെ ചായ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അതുo മേടിച്ചവൾ ഊതി കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. " കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും താ ഇക്കാ. വയറ് കത്തണു... " ചില്ല് കൂട്ടിലേക്ക് നോക്കിയവൾ പറഞ്ഞതും വേഗം അതിൽ നിന്നും ഒരേത്തയ്ക്ക് പൊരിച്ചത് അവൾക്കെടുത്ത് കൊടുത്തു. അതുo മേടിച്ച് വായിലോട്ട് വെച്ച് ചായയും ഊതി കുടിക്കുന്നവളെ അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി നിന്നും " ഇക്ക എനിക്കൊരു സഹായം ചെയ്യണം.. "അവൾ പറയുന്നത് കേട്ടായാൾ സംശയത്തോടെ നോക്കി. " എവിടെ നിന്നെങ്കിലും എനിക്ക് കുറച്ചോടർ പിടിച്ചു തരണം. എന്നുവെച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും ഫങ്ക്ഷന് തുണി തൈക്കുന്നതോ മറ്റോ. അതാകുമ്പോൾ ഒരുമിച്ച് അത്രയും ചെയ്താൽ അത്രയും പൈസയെനിക്ക് കിട്ടും. എത്ര നേരമിരുന്നായാലും ഞാനത് നന്നായിട്ട് ചെയ്തോളാം....പക്ഷെ എല്ലാം തൈച്ചു കൈയ്യിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ എന്നേ പറ്റിക്കരുത് "ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെയവൾ പറഞ്ഞതും ഇക്ക ചിരിച്ചു. " അതോർത്ത് പേടിക്കണ്ടടോ ഞമ്മള് നോക്കട്ടെ... താനും കുടില്ലേ മിത്രോ.... " ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി ഇക്ക ചോദിച്ചതും തുളസി ഞെട്ടി ആ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി. പത്രം കൊണ്ടു മുഖം മറച്ചിരുന്നയാള് വേഗം പത്രം മാറ്റിയതും കഴിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്നതവളുടെ നെറുകയിൽ കയറി. ഖോ.. ഖോ.. ഖോ.......... " അള്ളോ തലയ്ക്ക് കയറ്റി നീയ്യ്.... " അത്രയും പറഞ്ഞ് കോയാക്ക അവളുടെ തലയ്ക്കിട്ട് കൊട്ടിക്കൊടുത്തു. മിത്രനത് കാൺകെ ചിരി വന്നു. അതു കണ്ടതും അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ച് കോയാക്കയേ നോക്കി. " ഞാൻ ഇക്കയോടാണ് ചോദിച്ചത്. പറ്റുമെങ്കിൽ മാത്രം സഹായിച്ചാൽ മതി. " അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞ് കൈയ്യിലെ ചായയും പൊരിച്ചതും കഴിച്ചിട്ട് മിത്രനെയൊന്ന് നോക്കിയവൾ തൈയ്യൽ കടയിലേക്ക് പോയ്‌. മിത്രൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. "പെണ്ണുങ്ങളായാൽ ഇത്രയും അഹങ്കാരം പ്പാടുണ്ടോ. ഞാൻ സഹായിച്ചാലെന്താ.മുത്തുപ്പൊഴിഞ്ഞു വീഴുവോ...." ആരോടെന്നില്ലാതെയവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ഇക്ക അവനെ നോക്കി. " മുത്തൊന്നും പൊഴിയില്ലെടോ... പക്ഷെ ഓൾക്ക് ഒരു സൂക്കേടുണ്ട്... "ആത്മഭിമാനം." അത്രയും പറഞ്ഞയാൾ ജോലിയിലേക്ക് മുഴുകി...മിത്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിരിയോടെ അങ്ങനെത്തന്നെയിരുന്നു. ______________________________ വൈകിട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഹോട്ടലിൽ കേറി ബിരിയാണി മേടിച്ചാണ് തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് കേറിയത്. മേടിച്ചു തരാമെന്ന് പറഞ്ഞകാര്യം പിന്നെ മേടിച്ചുക്കൊണ്ടുവന്നില്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞി ശരിക്കും ഭദ്രകാളിയാകും..പിന്നെ മെരുക്കാൻ നല്ല പാടാ തന്നെ കണ്ടപ്പോഴേ വേഗം അകത്തേക്ക് കേറി ചായ ചൂടാക്കിയതും ഉപ്പുമാവും കൊണ്ടുവന്നും. അപ്പോഴേക്കും കൈയ്യും മുഖവും കഴുകി ഉമ്മറത്തിരുന്നു. "ഇന്നാ ചേച്ചി ഇത് കഴിച്ചേ രാവിലെ ഒരു വക തിന്നില്ല." ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞുക്കൊണ്ടവൾ അത് നീട്ടിയതും തുളസിയത് മേടിച്ച് കുടിച്ചു " ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിച്ചതാ കുഞ്ഞി. നീ മണ്ടബുദ്ധിയാട്ടോ... " തുളസി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും കുഞ്ഞി ചുണ്ട് പിളർത്തി. " രാവിലെ കഴിച്ചില്ലല്ലോ.ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപ്പെടുവല്ലേ. ചേച്ചി ഇങ്ങനെ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ സങ്കടം വരുവാ.. പത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ പഠിത്തം നിർത്തി. " ബാക്കി പറയുന്നതിന് മുന്നേ തുളസി അവളുടെ കൈയ്യിലടിച്ചു. വേദനക്കൊണ്ടവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. " ഇനി ഒരക്ഷരം നീ പറയരുത്. ഞാൻ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് നിനക്ക് വേണ്ടിയാ. നിന്റെ പഠിത്തത്തിന് വേണ്ടി. നിന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി. എന്നേപ്പോലെയാക്കരുത് നീ...നീ അതോർക്കണ്ട. നീ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ പ്രാപ്തിയാകണം. മനസ്സിലായോ..... "ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞതും കുഞ്ഞി അവളുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടന്നു. തുളസി അവളുടെ തലയിൽ തലോടി. കുഞ്ഞി അങ്ങനെയാണ് ചേച്ചി എത്ര തല്ലിയാലും പരിഭവമില്ല. "ചേച്ചി പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായോ കുഞ്ഞി." ചെറുച്ചിരിയോടെ തുളസി ചോദിച്ചതും അവളൊന്ന് മൂളി. "എന്നാൽ ബാഗിൽ ബിരിയാണിയുണ്ട്. എടുത്ത് കഴിച്ചോ..." അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി തുളസിപ്പറഞ്ഞതും കുഞ്ഞി അവളുടെ വയറ്റിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. തന്റെ അമ്മയും പോറ്റമ്മയും ചേച്ചിയുമെല്ലാം അവളാണ് തുളസി...💚 തുടരും. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #💑 സ്നേഹം #💌 പ്രണയം