ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aaaAxJb?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി:പാർട്ട്‌ -13🌺💚 നന്ദൻ ചാഞ്ഞു നിന്ന പേരക്കൊമ്പിൽ നിന്നും ഒരു പേരക്ക എത്തി പറിച്ച് അരികിൽ നിന്നവൾക്ക് നൽകി...... അത് കിട്ടേണ്ട താമസം പല്ലവിയത് കടിക്കാ നാഞ്ഞു...... കഴുകിയിട്ട് കഴിക്ക് പല്ലവി..... നന്ദനൊരു ശാസനയോടെ പറഞ്ഞു....... ഭാമ ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടെങ്കിലും ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ശ്രദ്ധിക്കാതെ...... അവൾ കുറച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു..... ഒരരികിലായ് പൂത്തു നിന്ന മുക്കുറ്റി കണ്ടതും അവളാ പൂക്കൾക്കടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു....... ഒരു ഓരം പിടിച്ച് നിറയെ പൂത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്...... അതങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദൻ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നത്....... ഭാമയൊന്ന് തിരിഞ്ഞവനെ നോക്കിയതും നന്നായ് പഴുത്തൊരു മഞ്ഞ നിറമുള്ള പേരക്ക ഒരു കുഞ്ഞ് ചിരിയോടെ അവൾക്ക് നേരെയവൻ നീട്ടി...... 💚 ഭാമ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കി....... വാങ്ങിക്കെടോ തനിക്ക് വേണ്ടി പറിച്ചതാ ഒരു കുഞ്ഞു ചിരിയോടെ തനിക്ക് നേരെ നീട്ടി പറഞ്ഞതും അവളാ പേരക്ക വാങ്ങി...... നന്ദേട്ടാ...... പിന്നിൽ നിന്നും പല്ലവി ഉറക്കെ വിളിച്ചു.... എന്താ ....... നന്ദൻ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...... ഇങ്ങ് വന്നേ..... ആ ചാമ്പയ്‌ക്ക മരത്തിൽ നിന്ന് കൂടി കുറച്ച് പറിച്ചു തരോ...... എന്റെ ഫേവറേറ്റ് ആണ് പ്ലീസ്...... ആഹ്ഹ് വരുവാ....... ഭാമയ്ക്കരികിൽ നിന്നവൻ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു....... തന്റെരികിൽ വന്നവനെ ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു വിളിക്കുന്ന പല്ലവിയെ ഓർത്ത് ആ നിമിഷം മനസ്സിലൊരു കുശുമ്പ് വരാതിരുന്നില്ല ഭാമയ്ക്ക്....... പക്ഷേ അതൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ പച്ചക്കറികൾ നട്ടിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ അവൾ നടന്നു........ കുറച്ചകലെ നിന്ന് നന്ദന്റെയും പല്ലവിയുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കാം പല്ലവി ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞും കാണിച്ചും നന്ദന് പിന്നാലെ നടക്കുകയാണ്..... എപ്പോഴും ബഹളങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ശാന്തനായ് നടക്കുന്ന നന്ദനെ ഇത്രയും സന്തോഷത്തോടെ കാണുന്നത് ഇപ്പോഴാണ് പല്ലവിയും നന്ദനും നിൽക്കുന്നിടത്തേക്കു നോക്കി ഭാമ ആലോചിച്ചു..... നന്ദൻ പല്ലവിയുടെ ഓരോ പ്രവർത്തികളും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട് ......... ഭാമ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു......... നന്ദനവൾ ഒത്തിരി പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്.... അപ്രധീക്ഷിതമായി അവർക്കിടയിലേക്ക് വന്നതായതു കൊണ്ടാകാം നന്ദനും പല്ലവിയും ഒരുപോലെ തന്നോട് അടുക്കാത്തതും കൂടെ ചേർക്കാത്തതും. അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു..... ശേഷം കടുത്ത ചുവപ്പ് നിറം കൊണ്ട് പരന്നു കിടക്കുന്ന ചീരയിലകളെ നോക്കിയവൾ നിന്നു..... എന്നാൽ നന്ദൻ അകലെ നിന്നും ഇടക്കിടക്ക് ഭാമയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്കടുത്തേക്ക് പോകണമെന്നുണ്ട്..... താൻ വിളിച്ചത് കൊണ്ടാണ് അവളും തൊടിയിലേക്ക് വന്നത്. എന്നിട്ടിപ്പോ....... ഭാമയ്ക്ക് വിഷമമായിക്കാണുമോ?? ഒരു വല്ലായ്മയോടെ അവൻ ആലോചിച്ചു.... ശേഷം പല്ലവിയേയും കൊണ്ട് പിടിച്ച പിടിയാലെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു. പിന്നീട് അവളെയും കൂടെ ക്കൂട്ടിക്കൊണ്ട് തന്നെ പറമ്പിലെ ഓരോ ഭാഗത്തേക്കും നടന്നു........ ഏറെ നേരം തൊടിയിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങി ഒരു നേരമെത്തിയാണ് മൂവരും വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നത്....... ❤️❤️ വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ നന്ദൻ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങിയിരുന്നു. കൂടെ പല്ലവിയും.... നന്ദൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഭാമ ഉമ്മറത്തേക്കു വന്നത്. അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി മുറ്റവും കഴിഞ്ഞ് ചെമ്പരത്തി വേലിക്കലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. അവർ പോയതും അമ്മ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ നിന്ന് അമ്മ അകത്തേക്ക് കയറി.... അവരെങ്ങോട്ട് പോയതാ അമ്മേ..... പുറകിൽ പല്ലവി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ലൈബ്രറിയിൽ പോയതാ മോളെ....... കല്യാണത്തിരക്കുകളിൽ പെട്ട് അവനങ്ങോട്ട് പോകാൻ പറ്റാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നല്ലൊ... പിന്നെ പല്ലവി മോൾക്ക് ഏതൊക്കെയൊ ബുക്ക്‌ എടുക്കണ മെന്ന്.... അവൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തപ്പോൾ അകത്തു നിന്നും ഓടി വന്ന് കയറിയതാ.... പണ്ടുമുതലേ അവളിവിടെ വന്ന് നിൽക്കുന്നതല്ലേ..... ലൈബ്രറിയിൽ കുറേ കൂട്ടുകാര് പിള്ളേരുണ്ട്.... അവരെയൊക്കെ കണ്ടിട്ട് കൂടി വരാന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...... ആഹ്ഹ്...... ഭാമയത് കേട്ട് മൂളി.... മഴ വരുന്നുണ്ട് രണ്ടും നേരത്തേ ഇങ്ങ് വന്നാൽ മതിയായിരുന്നു...... അമ്മ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി ശേഷം അവർ പോയ വഴിയേ ഒന്ന് നോക്കി അവളും അകത്തേക്ക് നടന്നു. തിരിച്ച് മുറിയിലെത്തുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു മൂകത തോന്നിയവൾക്ക്...... വൈകിട്ട് കുളിച്ച ശേഷം അവളൊരു പഴയ കോട്ടൺ സാരിയാണ് എടുത്തണിഞ്ഞത് ആ സാരിയുടെ പ്ലീറ്റ് കുത്താത്ത മുന്താണി തോളിലേക്ക് മാടി വച്ചു കൊണ്ട് നന്ദന്റ കുഞ്ഞു ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് ഒരു പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കാനായി കസേരയിലേക്കിരുന്നു....... കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും ഇരുളടഞ്ഞ കാർമേഘം പുറത്ത് പെയ്തു തുടങ്ങി...... കൂടെ കാറ്റും ....... നല്ല ശബ്ദത്തോടെ ജനൽപ്പാളികൾ തുറന്നടഞ്ഞതും അവളങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്ന് ജനൽപ്പാളികൾ കുറ്റി വച്ചു...... കുറച്ച് നേരമിരുന്ന് വായിച്ചു. പെട്ടന്ന് കരണ്ട് പോയതും ബുക്കടച്ചു വച്ച് താഴേക്കിറങ്ങി ചെന്നു..... ആറുമണി ആകാറായത് കൊണ്ട് തന്നെ മഴയുടെ മൂടലിൽ പുറത്ത് ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങി...... നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോ അവിടെ വിളക്കൊരുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്...... തന്നെ കണ്ടപ്പോ അമ്മയൊന്ന് ചിരിച്ചു..... പുറത്തേ വേലിക്കൽ നിൽക്കുന്ന ചെമ്പരത്തി മരത്തിലെ ചെടികളിൽ നിന്ന് അടർത്തിയ പൂക്കൾ കൊണ്ട് അമ്മയത് നന്നായി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്...... കുറച്ച് നേരം അമ്മക്കൊപ്പം കൂടി..... താനാ വിളക്ക് ഉമ്മറത്ത് കയറി വരുന്നതിന് മുന്നിലായി വയ്ക്കുമ്പോഴായിരുന്ന പുറത്ത് പോയവർ തിരിച്ചു വരുന്നത് കണ്ടത് രണ്ടുപേരും നന്നായ് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...... വണ്ടി ഒരു സൈഡിലേക്ക് നിർത്തിയതും പല്ലവിചാടിയിറങ്ങി പ്പടികളോടിക്കയറിയിരുന്നു. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും മാറിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച കുറച്ച് പുസ്തകങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു കൈയ്യിൽ...... വണ്ടി സ്റ്റാന്റിട്ടു വച്ച് മുണ്ടൊന്നു കൂട്ടി പിടിച്ച് നന്ദനും ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടികയറി...... മുഴുവൻ നനഞ്ഞാണ് വരവ്......... ഭാമ വിളക്കിന് മുന്നിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാതെ തന്നെ അകത്തേക്ക് കയറിയ പല്ലവിയെയും കയറി വരുന്ന നന്ദനേയും നോക്കി.... മുന്നിൽ ഭാമയെ കണ്ടതും നന്ദനൊരു നിമിഷമാപ്പടിയിൽ നിന്നു. ഒരു കോട്ടൺ സാരി ചുറ്റി നെറ്റിയിലൊരു ഭസ്മക്കുറിയും ചാർത്തി വിളക്കിന്റെ സ്വർണം വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെ മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്നവളിൽ ഒരു നിമിഷം നന്ദന്റെ കണ്ണിടഞ്ഞു. ഏടത്തി ഒരു ടൗവൽ എടുത്തു തരോ........ പല്ലവി ചോദിച്ചതും... ഭാമ വിളക്കൊന്നു തൊട്ട് തൊഴുത് എഴുന്നേറ്റു..... ഭാമേ എനിക്ക് കൂടി ഒരെണ്ണം എടുക്കുമോ ....... പല്ലവിയുടെ വിളിയിൽ അവളിൽ നിന്നും കണ്ണുമാറ്റി പതിയെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് ഭാമയെ നോക്കി യവൻ ചോദിച്ചു. ഭാമ അകത്തു ചെന്നു രണ്ട് പേർക്കുമായുള്ള ടൗവലുമായി തിരിച്ചു വന്നു..... അപ്പോഴേക്കും അമ്മയും ഉമ്മറത്തേക്കെത്തിയിരുന്നു ......... മഴ നനഞ്ഞു വന്നത് കൊണ്ട് ഇരുവരെയും ചെറിയ രീതിയിൽ അമ്മ ശകാരിക്കുന്നുമുണ്ട്.. എവിടേലും കേറി നിന്നൂടായിരുന്നോ മഴ തോരും വരെ..... നന്ദനോടായി ചോദിച്ചു..... അവൻ പല്ലവിയെ ഒന്ന് നോക്കി..... അവളുടെ ഒറ്റ നിർബന്ധത്തിലാ എവിടെയും നിർത്താതെ ഓടിച്ചിങ്ങ് വന്നത്..... ചെല്ല് രണ്ടുപേരും ചെന്ന് ഡ്രെസ്സ് മാറ്റ്...... ഭാമ നൽകിയ ടവൽ വാങ്ങി തല തോർത്തിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനിടയിൽ ഇരുവരോടും അമ്മ പറഞ്ഞു...... പുറത്ത് മഴ കുറച്ച് കൂടി ഊർജ്ജത്തോടെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു ....... നന്ദൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ റൂമിൽ ചെന്ന് ഈറൻ മാറി ഇറങ്ങി വന്നു....... അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ഇരുവർക്കുമായുള്ള കാപ്പി ഇട്ടിരുന്നു....... ഭാമയാണ് അത് ഇരു ഗ്ലാസുകളിലേക്ക് പകർന്നു നൽകിയത്. രാത്രി കഴിക്കാനുള്ള ചപ്പാത്തിയും കറിയുമുണ്ടക്കാൻ ഭാമയും അമ്മയും അടുക്കളയിലേക്കു പോകുമ്പോൾ നന്ദനും എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കാനായി ചെല്ലണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ഒരുത്തി തന്നെ ഇടം വലം വിടാതെ വാ തോരാതെ സംസാരിക്കുകയല്ലേ..... പാചകത്തിനിടയിൽ ഭാമയും അമ്മയും ഓരോ കാര്യങ്ങളെ ക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല....... അമ്മയോട് സംസാരിച്ചു നിന്നപ്പോഴേക്കും നേരത്തേ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ മൂടി ക്കെട്ടലുകളും മാറിയിരുന്നു..... കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയൊതുക്കാൻ അവളും കൂടെ ക്കൂടി നന്ദനും പല്ലവിയും മറ്റന്നാൾ പല്ലവി കയറാൻ പോകുന്ന പുതിയ ജോലിയുടെ സംസാരത്തിലാണ്...... അടുക്കളയൊതുക്കി വരുമ്പോൾ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും അവിടെ തിരിയാതെ അവൾ നേരെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു രണ്ടും ചെന്ന് കിടന്നേ....... അമ്മ ഷുഗറിന്റെയും പ്രഷറിന്റെയും മരുന്നുകൾ കഴിക്കാനുള്ള ചൂടുവെള്ളവുമായി റൂമിലേക്ക്‌ പോകുന്ന വഴിയേ പറഞ്ഞു...... പോകുവാ ദേവൂമ്മ..... പല്ലവി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു....... ഭാമ നേരത്തേ റൂമിലെത്തിയിരുന്നു...... ബാത്‌റൂമിൽ പോയെന്നു ഫ്രഷ് ആയ ശേഷം കിടക്ക നന്നായൊന്നു വിരിച് അതിലേക്ക് അന്ന് കിടന്നതു പോലെ ചുവര് ചേർന്നു കിടന്നു ........ പല്ലവി ഉള്ളത് കൊണ്ട് നന്ദൻ ഇപ്പോഴൊന്നും വരില്ലായിരിക്കും...... അവളൊരു ആലോചനയോടെ കിടന്നു...... അപ്പോ തന്നെയാണ് നന്ദൻ വന്ന് വാതിൽ തുറന്നതും....... ഭാമ കട്ടിലിൽ ഒരറ്റത്തായി കിടക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി അവൻ വാതിലടച്ചു. ബാത്‌റൂമിലൊന്ന് പോയി വന്ന് അവൾക്കരികിലായ് കിടന്നു........ ശേഷം ഭാമയെ നോക്കി..... ഇപ്പോ കിടന്നതേയുള്ളവൾ ഉറങ്ങിയില്ല. ഭാമേ...... എന്തോ ചോദിക്കാനെന്നോണം അവൻ വിളിച്ചു. താൻ ഉറങ്ങിയോ? ഭാമ പതിയെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു........ ഇല്ലാ.....എന്താ നന്ദേട്ടാ...... തനിക്ക് വിഷമായോ ടോ ഇന്ന്..... എന്തിന്..... ഭാമ നെറ്റി ചുളിച്ചു..... അത് പല്ലവി...... അവള് ഹെർട്ട് ചെയ്യുമ്പോലെ എന്തെങ്കിലും........ അവനൊന്നു നിർത്തി....... പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ സമയം വേണമെന്ന് ഇരുവരും സ്വയം തീരുമാനിച്ചതാണ്. പക്ഷേ..... ഇന്ന് മാറ്റി നിർത്തപെട്ടത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയോ എന്ന ചിന്ത മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥതമാക്കാൻ തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്........ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ മാത്രം പല്ലവിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലൊ....... അവൾ ഈ വീട്ടിലേതു തന്നെയല്ലേ....... എല്ലാവരോടും ആ സ്വാതന്ത്ര്യവും അവൾക്കുണ്ട്...... ഞാൻ വന്നിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമാകുന്ന മല്ലേയായുള്ളൂ..... അടുത്തിടപെഴുകി വരാൻ സമയമെടുക്കുമായിരിക്കും ...... അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കുന്ന ആളല്ല ഞാൻ...... ഭാമ പറഞ്ഞു....... ഭാമയതിനെ തെറ്റായ് എടുത്തില്ല എന്ന സമാധാനത്തോടെ നന്ദൻ അവളെ ത്തന്നെ നോക്കി ക്കിടന്നു...... നന്ദേട്ടൻ ഇതെന്താ ചോദിച്ചത്..... തന്നോടിത് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു ചോദിച്ചു..... അത്രേയുള്ളൂ....... നാളെ മുതൽ താൻ ട്യൂഷൻ സെന്ററിൽ പോകുന്നുണ്ടോ? ഹ്മ്മ്മ് പോണം.... എന്റെ പൊഷൻസ് പെന്റിങ്ങാണ്...... ഭാമ പറഞ്ഞു..... ഞാൻ മറ്റന്നാൾ മുതലേ വരൂ..... താൻ അമ്മയുടെ കൂടെ നാളെ ചെല്ല് കേട്ടോ..... ഹ്മ്മ്മ്....... ഒന്ന് മൂളുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഭാമ തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു...... കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും പെയ്തു നിന്ന മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു തുടങ്ങി....... പതിയെ നന്ദനും കണ്ണുകളടച്ചു... 💚💚💚💚💚💚 പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഭാമ എഴുന്നേറ്റു അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം ട്യൂഷൻ സെന്ററിലേക്ക് പോകാമെന്നു കരുതി വേഗം റെഡിയാകുമ്പോഴായിരുന്നു മുറ്റത്തൊരു പോലീസ് ജീപ്പ് ഒരിരപ്പോടെ വന്നു നിന്നത്. തുടരും.💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/607Mwl0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -12💚🌺 രണ്ട് മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിൽ ഏട്ടൻ കല്യാണം നോക്കാൻ ഇരുന്നതാ അവൾക്ക് ...... ഒന്നിനും സമ്മതിക്കത്തില്ല പെണ്ണ്...... അതെന്താ പല്ലവി സമ്മതിക്കാത്തെ..... അവൾ ചോദിച്ചു? അവൾക്കൊരിഷ്ടമുണ്ടെന്നാ പറയുന്നേ..... അതാരാ...... അറിയാവുന്നുള്ള ആരേലും ആണോ? അതെനിക്കറിയില്ല മോളെ....... നന്ദനോട് പോലും പറയില്ലെന്ന വാശിയിൽ നടക്കുവാ പെണ്ണ്........ 🌼🌼🌼 ഹ്മ്മ്മ്........ ദേവകിയമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ട് അവളൊന്ന് മൂളി...... ആരാകും പല്ലവിയുടെ മനസ്സിൽ ? ഇനി..... ഇനി.....നന്ദേട്ടനെങ്ങാനം ആണോ.... അവൾ മനസ്സിലോർത്തു...... മോളെന്താ ആലോചിക്കുന്നേ...... ഹേയ്.... ഒന്നുല്ലമ്മേ...... ഇവിടുത്തെ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു....... അമ്മയൊന്ന് ഫ്രഷായി വരാം... മോള് ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെല്ല് അവിടെ നന്ദനും പല്ലവിയും ഇരിപ്പുണ്ട്...... അടുക്കളയെല്ലാം ഒതുക്കി കൈയിലെ നനവ് സാരിയുടെ മുൻതാണിയിൽ തുടച്ചുകൊണ്ടവർ പറഞ്ഞു..... ഹ്മ്മ്മ്...... മുഖത്തൊരു ചെറു ചിരി വരുത്തി ദേവകിയമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം അവൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി..... അമ്മ ഫ്രഷാകാനായ് റൂമിലേക്ക് കയറിയതും കുറച്ച് നേരം അവൾ ഹാളിൽ നിന്നു..... ഉമ്മറത്തേക്ക് പോണോ വേണ്ടയോ എന്നുള്ള ചിന്തയായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ..... ആ നിമിഷം വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്ന പല്ലവിയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി ഒച്ചത്തിൽ ഉമ്മറവും കടന്ന് അകത്തേക്ക് കേട്ടു...... അത് കേട്ടതും ഹാളിൽ നിൽപ്പുറയ്ക്കാതെ അവൾ പുറത്തേക്ക് തന്നെ നടന്നു..... അവിടേക്ക് ചെന്നതും ഉമ്മറത്തെ നീണ്ട ചവിട്ടുപടിയിൽ ഫോൺ നോക്കി ഇരുപ്പാണ് ഇരുവരും...... നന്ദന്റെ തോളിൽ കൈയിട്ട് അവനെ ചേർന്നാണ് പല്ലവിയുടെ ഇരിപ്പ്...... ഇടക്കിടക്കവൾ ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്..... ഒരുവേള അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെല്ലാണോയെന്ന് വാതിൽപ്പടിയിൽ നിന്നവൾ ആലോചിച്ചു...... ആ നിമിഷം തന്നെയാണ് നന്ദൻ പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്..... ഭാമ വാതിൽപ്പടിയിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും നന്ദൻ ഒരു നിമിഷമവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..... നന്ദൻ പിന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടാണ് പല്ലവി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്..... ആഹാ....... ഭാമേട്ടത്തിയൊ എന്താ അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നെ ..... ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ...... പല്ലവി ഭാമയേ നോക്കി വിളിച്ചതും കഷ്ടപ്പെട്ടൊരു ചിരി വരുത്തി അവൾ അവർക്കരികിലേക്ക് നടന്നു...... ഭാമ അടുത്തെത്തിയതും പല്ലവി തനിക്കരികിലേക്ക് അവളെ പിടിച്ചിരുത്തി....... ഈ വാദ്യാരെ തിരക്കി വന്നതാണോ..... തൊട്ടരികിലിരുന്ന നന്ദനെ നോക്കിയവൾ ചോദിച്ചു..... ഏയ്യ് അല്ല..... ഞാൻ വെറുതെ .... ഭാമയൊന്ന് വിക്കി.......... നന്ദൻ താടിയിൽ കൈ ഊന്നി ഒരുവശം ചരിഞ്ഞിരുന്ന് ഇരുവരെയും നോക്കി....... ഹ്മ്മ്മ്..... ഭാമേട്ടത്തിയുടെ വീട് ഇവിടെ അടുത്താണോ?ഹ്മ്മ്.....അടുത്താ......ഏകദേശം ഒരു അരമിക്കൂർ യാത്ര കാണും....... ഹ്മ്മ്മ്മ്....... ദേവുമ്മയുടെയും നന്ദേട്ടന്റെയും ട്യൂഷൻ സെന്ററിലെ ടീച്ചർ ആണല്ലേ ഏട്ടത്തി.... അതേ .... ഭാമ പറഞ്ഞു....... ദേവൂമ്മ ഇന്നലെ എന്നോട് എല്ലാ ഡീറ്റെയിൽസും പറഞ്ഞിരുന്നു....... സത്യത്തിൽ നന്ദേട്ടന്റെ കല്യാണം ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലാട്ടോ ഏട്ടത്തി...... നന്ദനെയും ഭാമയെയും അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നോക്കിക്കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു...... അതിലെനിക്ക് നല്ല വിഷമവും നിരാശയുമുണ്ട്...... പല്ലവിയൊരു സങ്കട ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു...... അതെന്താ....... അടുത്തിരുന്ന ഭാമ മനസ്സിൽ വന്നുവീണ ഭാരത്തേ മറച്ചു വച്ച് പല്ലവിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു..... കാരണം..... എന്റെ നന്ദേട്ടന്റെ കല്യാണം ഇങ്ങനെ ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ... വലിയ വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളായിരുന്നു...... എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ വരച്ച വരപോലെയാക്കി യില്ലേ ആ മഹിയെട്ടൻ...... അത് കേട്ടതും ഭാമയുടെ ഉള്ളിൽ പെട്ടന്നൊരു വല്ലായ്മ നിറഞ്ഞു..... ടീ മിണ്ടാതിരിക്ക് അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ..... പല്ലവിയുടെ തലയിലൊരു കൊട്ടുകൊടുത്തു കൊണ്ട് നന്ദൻ പറഞ്ഞു...... നിനക്കത്രയ്ക്ക് വിഷമമായെങ്കിൽ നിന്റെ കല്യാണത്തിന് ആ കുറവെല്ലാം നികത്താം പോരേ...... പോരാ....... ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും കെട്ടാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല....... പിന്നെ നീ വിരഹഗാനവും പാടി നടക്ക് അങ്ങനൊന്നും ഞാൻ വിരഹഗാനം പാടില്ലെന്റെ നന്ദേട്ടാ..... പക്ഷേ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ നന്ദേട്ടന്റെ ആരാധികമാരെല്ലാം നല്ലതുപോലെ വിരഹഗാനം പാടുന്നുണ്ടാകും....... ഭാമേട്ടത്തിക്ക് അറിയോ.... അവൾ ഭാമയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.... ഭാമ മുഖത്തെ ഭാവം മാറ്റി പല്ലവിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഈ നന്ദേട്ടന് എത്രയാ ആരാധികമാരെന്ന്...... ഈ നാട്ടിലെ എത്രയോ പെൺകുട്ടികളുടെ ആരാധനാ പാത്രമാ ഈ ഇരിക്കുന്നെ..... ലിസ്റ്റെല്ലാം ഞാൻ സമയം പോലെ പറഞ്ഞു തരാട്ടോ...... കുറേ ഉണ്ട്..... പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു....... ടീ....... നന്ദനവളെ തല്ലാനാഞ്ഞതും പെട്ടന്നവൾ അവന്റെ കൈയിലിരുന്ന ഫോണും തട്ടിപ്പറിച്ച് അകത്തേക്കോടി.... പല്ലവി പോയതും നന്ദനും ഭാമയും മാത്രമായ് അവിടെ....... അവൾ വെറുതെ പറയുവാട്ടോ എല്ലാം ...... എന്റെ വിവാഹത്തിന് അടിച്ചുപൊളിക്കണമെന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നവൾ അത് നടക്കാത്തതിന്റെ നിരാശയാ..... പിന്നെ വിവാഹം പെട്ടന്നായതു കൊണ്ട് അവളെ അറിയിച്ചില്ലല്ലോ.... അതും ഉണ്ട്.... നേരത്തേ ഭാമയുടെ മുഖം മങ്ങിയത് കണ്ടതു കൊണ്ട് നന്ദൻ പറഞ്ഞു...... പാവമാ....... ഈ കളിയും ചിരിയും ബെല്ലും ബ്രെക്കുമില്ലാത്ത സംസാരവും..... അതൊക്കെ ഉള്ളൂ...... പണ്ടുമുതലേ ഒരുമിച്ച് കളിച്ച് വളർന്നതാ ഞങ്ങൾ..... അവളുള്ളപ്പോ മാത്രാ.... അമ്മയും ഞാനും ഇത്രേം ആക്റ്റീവ് ആകുന്നെ....... ഭാമ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി....... അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു . നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതും നന്ദൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് നടന്നു........ ഭാമയുടെ മനസ്സ് തെളിയുന്നേയില്ലായിരുന്നു പല്ലവിയെ അങ്ങോട്ട് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റുന്നില്ല....... നന്ദനോട് ഇത്രയും അടുത്തിടപെഴുകുന്നത് കൊണ്ടാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല..... പുറമെ താനൊരിക്കലും പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും മനസ്സിലാ കരട് അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടാകും. അവളൊരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ ഓർത്തു. 🤍🤍🤍 ഭാമ കുറേനേരമാ ഉമ്മറത്തു തന്നെയിരുന്നു പിന്നീട് അമ്മവന്നു വിളിക്കുമ്പോഴാണ് ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർന്നത്...... ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണം എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു തന്നെയാണ് കഴിച്ചത്....... കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബഹളങ്ങളൊന്നു മില്ലാതിരുന്ന ഭക്ഷണ മേശ ഇന്ന് പല്ലവിയുടെ വിശേഷങ്ങളും കഥകളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു....... പറയുന്നതെല്ലാം നന്ദനോടാണ്... താനും അമ്മയും കേൾവിക്കാർ..... ചിലനേരം ആളൊരു പാവമാണെന്നു തോന്നുണ്ട് ...... പിന്നെ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി..... അവളുടെ ഇഷ്ടം എന്തായാലും നന്ദേട്ടല്ല.... അത് മറ്റാരോ ആണ്...... 🤍🤍 ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഭാമ അമ്മയുടെ ഒപ്പം അടുക്കളയിൽ കൂടി........ കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോ തൊടിയിലേക്ക് പോകാനുള്ള പ്ലാനുമായി നിൽപ്പുണ്ട് പല്ലവിയും നന്ദനും..... ഹാളിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ഭാമയെ കണ്ടതും പല്ലവിക്ക് പുറകേ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നിന്ന നന്ദനൊന്നു നിന്നു... ഭാമേ....... ഞങ്ങളൊന്ന് തൊടിയിലേക്കിറങ്ങുവാ താൻ വരുന്നുണ്ടോ? ഞാൻ...... ഭാമയൊന്ന് അറച്ചു....... വാടോ...... താൻ ഈ വീടും പരിസരവുമൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല ല്ലൊ....... അവളോടായവൻ പറഞ്ഞു....... കുറച്ച് നേര നിമിഷം ആലോചിച്ചു. ശേഷം ഭാമയും നന്ദനൊപ്പമിറങ്ങി....... പല്ലവി മുറ്റത്ത്‌ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... ആഹാ ഏട്ടത്തിയും വരുന്നുണ്ടോ? പല്ലവി ചോദിച്ചു...... ഭാമയും വരുന്നുണ്ട്.... നീ നടക്ക്....... അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു...... നന്ദൻ നടുക്കായും ഭാമയും പല്ലവിയും അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായാണ് നടന്നത്...... ഒരുപാട് ഔഷധ ചെടികളും,ഫലവൃക്ഷങ്ങളും, നന്ദന്റെയും ദേവകിയമ്മയുടെയും ജൈവ പച്ചക്കറി കൃഷികളുമെല്ലാം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തൊടിയും അത് കഴിഞ്ഞ് വേലികൾ തിരിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലവും. അവിടെയാണ് ഈ കൃഷികളെല്ലാം പണ്ട് നന്ദനും കൂട്ടുകാരുമൊന്നിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നും പങ്കുവയ്ക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്ന് പല്ലവി....... ഭാമ എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലായിരുന്നു....... ഏട്ടാ അത് നോക്കിക്കേ പേരക്ക മുഴുവൻ പഴുത്തു നിൽക്കുവാ.... പല്ലവി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിനക്ക് വേണോ....... ഹ്മ്മ്മ്...... വേണം നന്ദൻ ചാഞ്ഞു നിന്ന കൊമ്പിൽ നിന്നും ഒരു പേരക്ക എത്തി പറിച്ച് അരികിൽ അവൾക്ക് നൽകി...... അത് കിട്ടേണ്ട താമസം പല്ലവിയത് കടിക്കാ നാഞ്ഞു...... കഴുകിയിട്ട് കഴിക്ക് പല്ലവി..... നന്ദനൊരു ശാസനയോടെ പറഞ്ഞു....... ഭാമ ആ കഴിചകൾ കണ്ടെങ്കിലും ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ശ്രദ്ധിക്കാതെ...... അവൾ കുറച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു..... ഒരരികിലായ് പൂത്തു നിന്ന മുക്കുറ്റി കണ്ടതും അവളാ പൂക്കൾക്കടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു....... ഒരു ഓരം പിടിച്ച് നിറയെ പൂത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയും...... അതങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദൻ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നത്....... ഭാമയൊന്ന് തിരിഞ്ഞവനെ നോക്കിയതും നന്നായ് പഴുത്തൊരു മഞ്ഞ നിറമുള്ള പേരക്ക ഒരു കുഞ്ഞ് ചിരിയോടെ അവൾക്ക് നേരെയവൻ നീട്ടി...... തുടരും.💚🌺 അഭിപ്രായങ്ങൾ പറയണേ... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

AD #bjpindia

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6zX8dZ0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപ്രണയ വീഥിയിൽ 🧡 പാർട്ട്‌ -6 സൂര്യനും ഗായുവും വൈകാതെ അച്ഛൻ അഡ്മിറ്റ് ആയിരുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു......... റിസപ്ഷനിൽ പേരും ഡീറ്റെയിൽസും പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവർ റൂം നമ്പർ പറഞ്ഞു തന്നു . ❣️❣️❣️❣️ റൂമിൽ എത്തി ഡോറിൽ മെല്ലേ ഒന്ന് തട്ടി ...... പക്ഷെ തുറന്നില്ല ....... സൂര്യൻ ഡോർ മെല്ലേ തുറന്നു ലോക്ക് അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തുറന്ന് വന്നു ..... ഗായത്രി മെല്ലേ ഉള്ളിലേക്ക് എത്തി നോക്കി . അവരുടെ റൂം തന്നെയാണ് . അച്ഛൻ ബെഡിൽ ഒരു വശം ചരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നുണ്ട് ..... അമ്മ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് മയങ്ങുന്നു . അവൾ മെല്ലെ അകത്തേക്ക് കയറി അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് ആ കൈയിൽ മെല്ലേ ഒന്ന് തൊട്ടു . കൈയിൽ ഒരു കരസ്പർശം അറിഞ്ഞതും അവർ കണ്ണ് തുറന്നു . മുന്നിൽ ഗായത്രിയെ കണ്ടതും അവർ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു . മോളെ ഗായു ....... അവർ പെട്ടന്ന് തന്നെ എഴുന്നേറ്റു . താൻ കാണുന്നത് സ്വപ്നമാണോ എന്ന് പോലും അവർക്ക് തോന്നി പ്പോയി . അമ്മേ ........ മോളെ നീ ഇങ്ങനെ .......എവിടെ ആയിരുന്നു .... അവർ വൈകിപ്പോയി .... അവർ അവളെ മുഖമാകെ തലോടി ..... നീ എവിടെ ആണെന്നോ എങ്ങനെ ആണെന്നോ അറിയാതെ ഇത്രയും ദിവസം ഉരുകുകകയായിരുന്നു ഞാൻ ...... ഓരോ ദിവസവും പ്രാർത്ഥനയോടെയാ ഇരുന്നത് നിനക്ക് ആപത്തൊന്നും ഉണ്ടാകല്ലേന്ന് . എനിക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല അമ്മാ ...... ദെയ്‌വം അങ്ങനെ എന്നെ കൈവിടില്ല ല്ലോ . എങ്ങനെ .......എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു മോളെ നീ അതൊക്കെ അറിഞ്ഞമ്മേ ....... ചാരു ചതിച്ചു അല്ലേ ......... മ്മ്മ്മ് ....... പാല് കൊടുത്ത കൈക്ക് അവൾ കൊത്തുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു മോളെ ....... അതുപോലെ സംഭവിച്ചു ..... """""എനിക്കും അറിയാമായിരുന്നു .""''' അവൾ ബെഡിൽ ഒരു സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അച്ഛനെ തന്നെ നോക്കി . അന്ന് വീണതാ അച്ഛൻ ...... ഒരു വശം തളർന്നു പോയിരുന്നു . കുറച്ച് ദിവസം ആയതേ ഉള്ളൂ റൂമിലേക്ക്‌ മാറ്റിയിട്ട് . അവർ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പെട്ടു ...... അവളെ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്ന അവർ അപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന സൂര്യനെ കാണുന്നത് ....... മോളെ ....ഇത് ...... അവർ അവനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി .... ഇത് സൂര്യൻ ....... എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടയാൾ ....... ഒരു താങ്ങ് ഇല്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാനും ഒരു സംരക്ഷണം നൽകാനും സൂര്യൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ........... അവർ അവനെ തന്നെ കണ്ണ് നിറച്ച് നോക്കി . സൂര്യൻ അവരെ നോക്കി മെല്ലേ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു . അപ്പോഴേക്കും സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ട് അച്ഛൻ ഉണർന്നിരുന്നു . അത് കണ്ടതും ഗായത്രി അയാൾക്ക് അടുത്തേക്ക് മെല്ലേ ചെന്നു . ശരീരം അനക്കുന്നില്ല എങ്കിലും കണ്ണിന്റെ കൃഷ്ണ മണികൾ അവളെ കണ്ട് അങ്ങോട്ടു മിങ്ങോട്ടും പായുന്നുണ്ട് . അവൾ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. പക്ഷെ അയാൾക്ക് അവളെ അഭിമുഖികരിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . തന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയും ചാരു ചെയ്ത ചതിയും ഗായത്രിയേ ഒരു സഹതാപവും കൂടാതെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വിട്ട രംഗവും ......... എല്ലാംകൊണ്ടും അയാളുടെ മുഖം വല്ലാതെയായി ......... അത് കണ്ടതും അച്ഛന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി . ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിന്നതല്ലാതെ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . മൗനത്തേക്കാൾ വലിയ ശിക്ഷകൾ ഒന്നുമില്ല ല്ലോ ........ അവൾ അമ്മയെ നോക്കി ...... എന്നാ അമ്മേ ഡിസ്ചാർജ് പറഞ്ഞേക്കുന്നത് ...... മറ്റന്നാൾ ആണ് മോളെ ........ മ്മ്മ്മ് ...... അവൾ ഒന്നു മൂളി ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം കേട്ടോ ...... അവൾ അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി . സൂര്യൻ കുറച്ച് മുന്നേ തന്നെ പുറത്ത് ഇറങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ........... സൂര്യാ നമുക്ക് പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് പോയാലോ .. എന്തിനാ ഗായു ...... വാ സൂര്യാ ........ പറയാം ....... അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു...... ആ നടത്തം ചെന്നു നിന്നത് ധനലക്ഷ്മി എന്ന ഒരു ചെറിയ ഫൈനാൻസിന്റെ മുന്നിലാണ് . അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു . ശേഷം കടക്കയ്ക്ക് പുറത്ത് വച്ച് തന്നെ അവൾ സ്വന്തം കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സിമ്പിൾ ആയ സ്വർണവള ഊരി എടുത്തു . ശേഷം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . ഗായു ......എന്താ നീയീ കാണിക്കുന്നേ ..... ഇത് നമുക്ക് പണയം വയ്ക്കാം സൂര്യാ .... അമ്മയുടെ കൈയിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല . ഉള്ളത് എല്ലാം അവൾ എടുത്തുകൊണ്ടു പോയില്ലേ ........ സൂര്യൻ മെല്ലെ ഒന്നു മൂളി പിന്നെ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ....... വള പണയം വച്ചു പരമാവധി തുകയും എടുത്തു . തിരിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി അമ്മയുടെ കൈയിലേക്ക് അത് വച്ചു കൊടുത്തു . അമ്മ അവളെ ഉറ്റു നോക്കി നിന്നു. ഇത് വച്ചോ അമ്മേ ....... ആവശ്യമായി വരും ............. അച്ഛൻ അവളെ നോക്കുന്നു എന്ന് അല്ലാതെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല ...... അമ്മേ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാ കേട്ടോ ....... അവൾ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയുടെ കൈ പുണർന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ....... പോകുവാണോ ....... മ്മ്മ്മ് പോണം അമ്മേ ...... ഈ നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല . ആ വീട്ടിലും ..... കാരണം അത്രത്തോളം വേദനിപ്പിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളൾ മാത്രമാണ് എനിക്ക് ഉള്ളത് . അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി ........ ദീർഘ നേരത്തിനു ശേഷം അവർ അവിടെ നിന്ന് ഒരുമിച്ച് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ......... ഗായത്രിയുടെ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു........പശ്ചാത്തപിക്കുന്ന പോലെ ഇറങ്ങും മുന്നേ .... അമ്മ സൂര്യന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഇവളെ എന്നും ഇങ്ങനെ നോക്കിക്കോളണേയെന്നു പറയാതെ പറഞ്ഞു ...... 🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋🦋 തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞതും കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ അവർക്ക് ഇരുവർക്കും വല്ലാത്ത ഭാരമായിരുന്നു മനസ്സിൽ ........ പിന്നെ പിന്നെ പതിയെ അത് മാറി തുടങ്ങി പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീണ്ടും ചെന്ന് എത്തി ...... ❤️ ഇപ്പോ ഒരു മാസം കൂടി കഴിയുന്നു ....... ഗായത്രി ഇടക്ക് വീട്ടിൽ വിളിക്കാറുണ്ട് . സൂര്യൻ അമ്മയെക്കുറിച്ച് എന്നും ഓർക്കാറുണ്ട് ...... അവസാനമായി അമ്മയെ ഒന്നു കാണാതെ പോയ വേദന യുണ്ട് അവന്റെ മനസ്സിൽ . കൂടാതെ പേഴ്സിൽ ഇരുന്ന അമ്മയുടെ ഒരു ഫോട്ടോ അവൻ ഹാളിലായി ഫ്രേം ചെയ്തു വച്ചു ...... ❤️ ഗായത്രിയെ വീട്ടിൽ നിർത്താതെ ഒരു കോഴ്സ് ചെയ്യാനായി ചേർത്തു . സൂര്യൻ നിൽക്കുന്ന ഷോപ്പിൽ ബില്ലിംഗ് സെക്ഷനിൽ സ്റ്റാഫ്‌നെ അടുത്ത് തന്നെ ആവശ്യമുണ്ട് . ഗായത്രി ഡിഗ്രി ഏകോണോമിക്സ് ആയിരുന്നു പഠിച്ചത് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അവൾക്ക്... എന്നാലും കണക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടവുമാണ് അവൾക്ക് ..... അതുകൊണ്ട് കൂടിയാണ് സൂര്യന്റെ ഈ നീക്കം ..... പിന്നെ തന്റെ അടുത്ത് തന്നെ എപ്പോഴും കാണുമല്ലോ .... ആ ചിന്ത മനസ്സിലുണ്ട് എങ്കിലും അവൻ പുറത്തു കാണിച്ചില്ല . 🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀 ദിവസങ്ങൾ വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി . ❤️ ഇന്ന് സൂര്യന്റെ പിറന്നാളാണ് അതുകൊണ്ട് തന്നെ രാവിലെ ഇരുവരും ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിരുന്നു ....... തൊഴുത് ഇറങ്ങി പ്രസാദവും വാങ്ങി ആൽമരചുവട്ടിൽ മെല്ലേ ഇരുന്നപ്പോൾ .... സൂര്യൻ എന്തോ ചോദിക്കാൻ ഉള്ളത് പോലെ അവളെ നോക്കി . ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ ഗായു...... അത് കേട്ടതും അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . എന്നോട് എന്തെങ്ങിലും ചോദിക്കാൻ ഒരു മുഖവുരയുടെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ സൂര്യാ ???.... അവൻ മെല്ലേ ചിരിച്ചു ....... ഗായു ഒരു സീരിയസ് ആയ കാര്യമാണ് ..... അവൾ അവനെ കേൾക്കാനെന്നോണം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി . """"""നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഒരു വിവാഹജീവിതത്തേ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൂടെ..."" അത് കേട്ടതും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു . ഗായു താൻ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടാണ് ..... എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ.... തനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ ...... പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുന്നെ അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ..... എനിക്ക് സൂര്യനെ ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടാണ്..... സൂര്യന്റെ ഭാര്യയാകാനും സമ്മതമാണ്. അവൾ കണ്ണു ചിമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു . പിന്നെ ഈ ചോദ്യം സൂര്യനിൽ നിന്ന് മുന്നേ പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നു ........ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിൽ അങ്ങോട്ട് ചോദിക്കാൻ ഇരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ ..... അവൻ മെല്ലെ ചിരിച്ചു ..... അപ്പോൾ ഗായത്രികുട്ടിക്ക് സമ്മതം . """അതേ .....""" ആ സമ്മതം മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവന് പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല. രണ്ട്‌ ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് ദൈവങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി ....... ഒരു മഞ്ഞചരടിൽ കോർത്തെടുത്ത താലി അവനവളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി. ഗായത്രി അമ്മയെ വിളിച്ച് ഒന്ന് അറിയിച്ചിരുന്നു അത്ര മാത്രം. ❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️ ഇന്ന് സമയം ഏഴ് മണിയോട് അടുത്തിട്ടുണ്ട് . ചൂട് കട്ടൻ കാപ്പി ചുണ്ടോട് മുട്ടിച്ച്...... ജാലകവാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് ഗായത്രി ..... പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് രണ്ട് കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു..... തോളിൽ മുഖമമർത്തി അവൻ അവളോട്‌ ചേർന്നു നിന്നു. """""ഗായത്രിക്കുട്ടീ അവളുടെ ചെവിയോരം ചേർന്ന് അവൻ വിളിച്ചു ."""" അവൾ ഇക്കിളിപെട്ടത് പോലെ കഴുത്ത്‌ വെട്ടിച്ചു മെല്ലെ ചിരിച്ചു...... നല്ല തണുപ്പ് അല്ലേ ഗായു........ ഹ്മ്മ്മ്മ്..... അവൾ മെല്ലെ മൂളി........ അവൻ കുറച്ചുകൂടി അവളിലേക്ക്‌ ചേർന്ന് നിന്നു........ പുറത്തേ കുഞ്ഞ് ചാറ്റൽ മഴയും ....... അകത്തേക്ക് അരിച്ചു കയറുന്ന കുഞ്ഞ് തണുപ്പും മനസ്സിൽ നിറയുന്ന പ്രണയുവും ഇരുവരെയും വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയിൽ എത്തിക്കുന്നുണ്ട്........ ജീവിതത്തിലെ അത്രമേൽ സുന്ദരമായ നിമിഷങ്ങൾ........ ❤️ ഇരുവരും കൈകൾ കോർത്ത്‌ പിടിച്ചു. മെല്ലേ പതിഞ്ഞ ചിരി ഇരുവരുടെയും ചുണ്ടുകളിൽ തത്തിക്കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനിയുള്ള ജീവിതം ഒരു മനസ്സോടെ ഒരു ശരീരത്തോടെ ഒന്നുപോൽ ജീവിക്കാനെന്ന വണ്ണം ആ കൈകളുടെ മുറുക്കം അത്രമേൽ മുറുകി....... അവസാനിച്ചു❤️ Nb: ഒരു കുഞ്ഞി കഥ കൂടി 😁 ലിബിയിൽ ഒറ്റ പാർട്ട്‌ ആയി എഴുതിയ കഥയായായിരുന്നു...... ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാനായി എടുത്തപ്പോൾ വേർഡ് ലിമിറ്റ് കാണിച്ചു....... അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഓരോ പാർട്ട്‌കളായി എഡിറ്റ്‌ ചെയ്ത് ഇട്ടത്....... 😁 അതിന്റെ പോരായ്മകളും കാണാം....... ജീവിത യാത്രയിൽ പരസ്പരം കണ്ട് മുട്ടിയ രണ്ട് പേർ ..... സൂര്യനേയും ഗായുവിനേയും ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ തീർച്ചയായും ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കണേ....... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ