Part 62 ഒരു കൈ നെറ്റിയിലും മറ്റേ കൈ നെഞ്ചിലും വെച്ചാണ് അവന്റെ ഉറക്കം. പനി കാരണം ഫാൻ ഒന്നിൽ ഇട്ടാണ് ഉറക്കം ഒപ്പം നെഞ്ച് വരെ പുതപ്പും ചൂടിയിട്ടുണ്ട്. അവനെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഇന്നലെ സന്ധ്യ മുതൽ അരങ്ങേരിയ കാര്യങ്ങൾ ആണ് അവൾക്ക് ഓർമ വരുന്നത്. സ്വയമേ വയ്യാഞ്ഞിട്ടും താൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് ഇരുന്ന് കരഞ്ഞപ്പോൾ സ്വന്തം വയ്യായിക പോലും മറന്ന് തന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചവൻ. ഗൗരിക്ക് അവനോട് വല്ലാത്ത മമത തോന്നി പോയി. സമയം പോകുന്നതറിഞ്ഞ് അവൾ ചിന്തകളെ ഒക്കെ ഒരു വഴിക്ക് വിട്ട് അവനെ വിളിച്ച് ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി. " കണ്ണേട്ടാ... കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക് ദേ രാവിലെ ആയി. എണീറ്റെ... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ " : കണ്ണനെ  നിർത്താതെ തട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു ഗൗരി. നിർത്താതെ ഉള്ള ശരീര ഉലച്ചിലിൽ കണ്ണൻ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു. എങ്കിലും ഉറക്കം വിട്ട് മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. " ഹ്മ്മ് " : നെറ്റിയിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് അവളെ നോക്കി ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് വീണ്ടും കണ്ണച്ചു. പനിയുടെ ക്ഷീണം നല്ലത് പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു ഒപ്പം മരുന്നിന്റെയും " എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ മതി ഉറങ്ങിയത് സമയം ഒരുപാടായി വന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക് " : വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ തട്ടി വിളിച്ചു. " ഹ്മ്മ് എണീക്കാം... എണീക്കാം " : കണ്ണൻ ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. " കണ്ണേട്ടാ എണീറ്റെ.... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ മതി ഉറങ്ങിയത് ഇനി വല്ലോം കഴിച്ചിട്ട് കിടക്കാം എണീക്ക്. ഇന്നലെ സന്ധ്യക്ക് എന്തോ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിട്ട് എന്തോ കഴിച്ചതല്ലേ. പനി ആയിട്ട് ഇങ്ങനെ വിശന്ന് കിടന്നുടാ എണീക്ക്, കഴിച്ചിട്ട് കിടക്കാം " : എണീക്കാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി വീണ്ടും തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. " നീ ചെല്ല് പോയി കഴിക്ക്. എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഒന്നും വേണ്ട. ഒന്ന് കിടന്ന മതി " : ഉറക്കം വിട്ട് വരാൻ വയ്യെന്ന പോലെ അവൻ പറഞ്ഞ്. പനി കാരണം തൊണ്ട ഒക്കെ അടഞ്ഞിരുന്നു അവന്റെ. സ്വാതുവെ ഗൗരവം കലർന്ന അവന്റെ സ്വരം  ഇപ്പോൾ ഇരട്ടി ഗൗരവം ആയത് പോലെ. " ഇല്ലില്ല അതൊന്നും പറഞ്ഞ പറ്റത്തില്ല. എണീറ്റെ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ ഉള്ളതാ, ഇപ്പൊ തന്നെ രാത്രി കഴിച്ച മരുന്നിന്റെ ബലത്തില നിൽക്കുന്നെ... അത് കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ എന്തേലും കഴിച്ച് മരുന്ന് കഴിക്കാൻ നോക്ക് വായോ എണീക്ക് " : ഗൗരി വിടാൻ ഉദ്ദേശമില്ലാത്ത പോലെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടതും അവൻ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്ന് കുറച്ച് സമയം അവളെ നോക്കി കിടന്നു. " ഇങ്ങനെ നോക്കി കിടക്കാതെ എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ... എന്നിട്ട് വന്ന് വല്ലതും കഴിക്ക്... ഭക്ഷണവും മരുന്നും കഴിച്ചിട്ട് വന്ന് കിടന്നോ. ഞാൻ എല്ലാം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. " ഹ്മ്മ് " : ഒന്ന് മൂളി രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് മുഖവും അമർത്തി തുടച്ച് പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് ഇരുന്നു. " ചെല്ല് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം " : നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകുവാ... ഇനിയും കിടക്കാൻ നിൽക്കല്ലേ..... ഇന്ന് ഇനി എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല എന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞെ അപ്പൊ കഴിച്ചിട്ട് വന്ന് കിടന്നോ. പെട്ടന്ന് എന്നീറ്റ് വരണേ ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും എല്ലാം എടുത്ത് വെക്കാം " : ഗൗരി അവനെ നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നവളുടെ കയ്യിൽ ഇന്നലെ രാത്രി കൊണ്ട് വെച്ച മഗ്ഗ് ഗ്ലാസും സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. കണ്ണൻ ഗൗരിയുടെ സംസാരവും പോക്കും ഒരു എല്ലാം കൗതുകത്തോടെ നോക്കി കണ്ടു. സംസാരത്തിൽ ഒക്കെ അധികാര ഭാവം കലർന്ന പോലെ തോന്നി അവന്. അതിന് പിന്നിലെ കാരണം എന്ന പോലെ ഇന്നലെ രാത്രി അരങ്ങേരിയ സംഭവങ്ങളും ഒക്കെ ഒരു മിന്നായം പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഓടി. സ്വപ്നം കണ്ടത് ആയിരിക്കുമോ അതോ തനിക്ക് പനി പിടിച്ചത് ആയിരിക്കുമോ കാരണം എന്നെ വീണ്ടും കിടക്കാനുള്ള ക്ഷീണം തോന്നി എങ്കിലും ഗൗരി പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് ഓർമ വന്നതും ഒന്ന് മന്ദാഹസിച്ച് കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റ് കണ്ണാടിയിൽ അവന്റെ പ്രതിച്ഛയാ നോക്കി മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. സമയം പത്തര പതിനൊന്ന് മണി ഒക്കെ ആയെങ്കിലും ഉള്ളിൽ പനി കിടക്കുന്നത് കാരണം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയതും അവന് തണുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രാഥമിക കർമങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് കയറി വന്നവൻ എല്ലാം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കുന്നവളെ ആണ് കാണുന്നത്. " പനി ആയിട്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ പാലോ പാല് അടങ്ങിയതോ ഒന്നും കുടിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല, കഫക്കെട്ട് ഉണ്ടാകും. അതാ കട്ടൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഇന്നാ ചൂടോടെ കുടിച്ചോ. ഇനി ഇത് വേണ്ടെങ്കിൽ തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉണ്ട് ഞാൻ അതെടുക്കാം " : കട്ടനുമായി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്നവൾ തിരക്കി. " വേണ്ട ഇത് മതി ഞാൻ കുടിച്ചോളാം " : ക്ഷീണം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് ഇന്നലത്തേക്കാളും ചൂട് നല്ല കുറവുണ്ട്, രാത്രി കഴിച്ച മരുന്നിന്റെ ബലത്തില നിൽക്കുന്നെ. പെട്ടെന്ന് കുടിക്ക് എന്നിട്ട് വേണം ആഹാരം കഴിക്കാൻ രാവിലത്തേക്കും മരുന്നുള്ളതാ, അതും കഴിച്ചിട്ട് കുറച്ച് നേരം പോയി കിടന്നോ. ഒരു ഉച്ച കഴിയുമ്പോൾ കഞ്ഞി ആക്കിയിട്ട് വിളിക്കാം ഞാൻ " : കട്ടൻ അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത്. കണ്ണന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് ചൂട് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. കട്ടൻ അടങ്ങിയ ഗ്ലാസ്സ് ചുണ്ടിലേക്ക് മുട്ടിക്കാൻ വന്നവൻ ഗൗരിയുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ആ തറഞ്ഞ് ഇരുന്നു പോയി. അവളിൽ നിന്ന് അത്തരം ഒരു പ്രവർത്തി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് അവന്റെ ഭാവത്തിലുണ്ട്. ഓരോന്ന് എടുത്ത് വെക്കുന്നവൾ എന്ന അവന്റെ നോട്ടം ഒട്ട് കണ്ടതും ഇല്ല. രാവിലെ മുതൽ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ സംസാരിക്കുണ്ട് എങ്കിലും ഇത്രയും മാറ്റം അതും ഈ കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് കാണാൻ കഴിയും എന്ന് അവൻ ഒരിക്കലും പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല, അതിന്റെ എല്ലാ പകപ്പും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനി ഇന്നലത്തെ സംഭവം കൊണ്ടുള്ള മാറ്റം ആണോ അതോ ഇനി പനി പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്നോണ്ട് ഉള്ള പരിഗണന ആണോ എന്നും അവൻ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. തനിക്ക് പനി ആണെന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അവൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നും പ്രവർത്തിക്കില്ല എന്നും അവന്റെ മനസ്സ് അവന് ഉത്തരം നൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ മാറ്റത്തിനുള്ള കാരണം എന്ത് തന്നെ ആയാലും അവന്റെ ഉള്ളിലെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു, കാരണം ഓരോ തവണയും ഗൗരി അവനെ ഭയത്തോടെയും പേടിയോടെയും നോക്കുന്നത് അവനെ കൊല്ലത്തെ കൊല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ആഴം എത്രത്തോളം ആണെന്ന് അവളിലെ ആ പേടി അവന് കാണിച്ച് കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെ ഒരു ഭർത്താവായി കണ്ടില്ലെങ്കിലും എത്രയും പെട്ടന്ന് അവളിൽ നിന്ന് ആ പേടി മാറണം എന്ന് അത്രയും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. " ഇതെന്ത് നോക്കി ഇരിക്കുവാ, ഇതുവരെ കുടിച്ച് തുടങ്ങീലെ അതിന്റെ ചൂട് ആറുന്നതിന് മുന്നേ കുടിക്ക് തൊണ്ടക്ക് നല്ലതാ... " : എന്തോ ചിന്തയിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം ആണ് അവനെ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കയ്യിലിരുന്ന കട്ടൻ ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ച് തീർത്തു. അത് കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് അമ്പരന്ന് പോയെങ്കിലും പിന്നെ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് അവനുള്ള പുട്ട് പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്ത് അവനടുത്തുള്ള കസേരയിലെക്ക് ഇരുന്നു. ആ ഇരുപ്പിന്റെ കാരണം മനസ്സിലായതും അവന്റെ നോട്ടം കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന കയ്യിലേക്ക് പോയി. ഒരു പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഒരു ഗുണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് അത് ഊരി കളയാഞ്ഞത്. പല്ല് തേക്കാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അത് ഊരി കളയാൻ ഒരുങ്ങിയത് ആണെങ്കിലും, ഈ ഒരുത്തിയുടെ പരിഗണന ഒന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അതിന് മുതിരാഞ്ഞത്. അല്ലെങ്കിലും ഇതിലും വലുതൊക്കെ തരണം ചെയ്തവന് കൈ ഒന്ന് പോറിയ ലാഘവം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പലപ്പോഴും അതൊന്നും ഇത് പോലെ ശുശ്രുഷിക്കാൻ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അല്ല താൻ അതൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാറില്ല എന്നതാണ് സത്യം. തന്റെ പണിയും അതുപോലെ ഒന്ന് ആണല്ലോ അവന് ഓർത്തു. " എന്ത് പറ്റി കണ്ണേട്ടാ വേദന എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ....? ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണോ....? " : ആഹാരം അവന് നേരെ നീട്ടിയിട്ടും അതൊന്നും അറിയാതെ കയ്യിൽ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി തിരക്കി. " ഏയ്യ് വേദന ഒന്നും ഇല്ല. ഈ കെട്ട് ഒന്ന് അഴിച്ചാരുന്നു എങ്കിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓർത്തതാ " : ഗൗരിയുടെ മറുപടി അറിയാനായി ഇങ്കണ്ണിട്ട് അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. " എനിക്ക്.... എനിക്ക് അങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഇല്ല " : ഗൗരി അവനെ നോക്കാതെ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. ' ഇതൊന്നും എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് അല്ല മറിച്ച് ഇതെല്ലാം എന്റെ കടമയാണ്, ഒരു ഭാര്യക്ക് ഭർത്താവിനോട് ഉള്ള കടമ ' : എന്ന് അവൾക്ക് കണ്ണനോട് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അതിന് പിന്നാലെ വരുന്ന കണ്ണന്റെ ചോദ്യവും പ്രവർത്തിയും ഒക്കെ അവൾക്ക് ഊഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. കടമയുടെ പേരിൽ ചെയ്ത് കൊടുക്കുവാണെന്ന് പറഞ്ഞ് കൊറേ ചോദ്യങ്ങളും എന്തിന് താൻ കൊടുക്കുന്നത് പോലും കഴിച്ചെന്ന് വരില്ല. വേണം എങ്കിൽ ആ കയ്യിലെ കെട്ടഴിച്ച് തന്നെ കഴിച്ചെന്നും വരാം. എന്തിനാ വെറുതെ എന്ന് കരുതിയാണ് അവൾ അത്രയും മാത്രം അവനുള്ള മറുപടി നൽകിയത്. കടമക്ക് ഒക്കെ പുറമെ എവിടെയോ അവനെ പരിഗണിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സും തയ്യാറായി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. ഇന്ന് വെളുപ്പിന് ഉറക്കം തേടി എത്തുന്നതിനു മുന്നേ അവനിലേ ഭർത്താവിനെ അംഗീകരിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും അവളും ദൃഡനിശ്ചയം എടുത്തിരുന്നു. അതാണ് ചമ്മലും അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്ത് പേടിയും ഒക്കെ ഉണ്ടാരുന്നിട്ടും കണ്ണനോട് ഇത്രയും അധികാരം കാണിക്കാൻ അവൾ ഒരുക്കമായത്. രാവിലെ മുതൽ ഉള്ള ഓരോന്ന് ഓർത്തിരുന്നവൾ കണ്ണന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴാണ് സ്വാബോധത്തിൽ എത്തിയത്. " എന്താ.... എന്താ പറഞ്ഞെ " : അവന് പറഞ്ഞത് കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ എടുത്ത് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് അവൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് വിയർത്തു... തുടരും........ #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 61 അവനിക്ക് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കണം എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അത് ശെരിയല്ലെന്ന തോന്നലിൽ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണോന്ന് ഇറുക്കി അടച്ചു തുറന്നു അവൻ. അപ്പോഴും കണ്ടു അവനെ തന്നെ നോക്കി വിതുമ്പി ഇരിക്കുന്നവളെ!!!!!! " എന്തിനാ കരയുന്നെ ഹ്മ്മ്...? ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണോ....? ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയല്ലേ...? ഹ്മ്മ്മ് കരയണ്ട " : അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്ന വിധം വളരെ പയ്യെ അത്രയും സൗമ്യമായി സ്നേഹത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം രണ്ട് കയ്യിലെയും തള്ള വിരൽ കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ കണ്ണീരും തുടച്ച് നീക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ടതും വീണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ട് അവളുടെ ഉള്ള് നിറഞ്ഞു. അമ്മ പോയതിൻ ശേഷം കഷ്ടിച്ച് ഒരു വർഷം കൂടി താൻ അറിഞ്ഞ സ്നേഹവും കരുതലും വീണ്ടും ഈ നിമിഷം അറിഞ്ഞത് പോലെ. അവന്റെ കയ്യിലെ പനിച്ചൂട് അവൾക്ക് വാത്സല്യത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും സ്പർശമായി തോന്നി. ആദ്യമായി മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട് ഭയവും പേടിയും അല്ലാത്തൊരു ഭാവം അവളിൽ മോട്ടിട്ടു. അവൾ അതെ ഭാവത്തോടെ അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. " വിഷമം മാറിയോ ഹ്മ്മ്.....? " : മുന്നിലിരിക്കുന്നവളുടെ കരച്ചിൽ നിന്നെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. അതിനും മറുപടി ഒന്നും നൽകാതെ ഗൗരി അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നതേ ഉള്ളു. " എന്തേ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ...? ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് വിഷമമായോ " : ഇതുവരെ അവളുടെ വിഷമം മാറിയില്ല എന്ന തോന്നലിൽ അവൻ വീണ്ടും തിരക്കി. " ഇനി അങ്ങനെ.... അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ " : കരഞ്ഞ് അടഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. അതിൽ ഒരു അപേക്ഷ ഒളിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്. അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയതിൽ അവന് കുറ്റബോധം തോന്നി. " ഇല്ല.. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല. ഞാൻ അത് ഗൗരി നന്ദയെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചുമ്മാ പറഞ്ഞേയല്ലേ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അത്രയും ആഗ്രഹിച്ച് കൂടെ കൂട്ടിയിട്ട് ജീവിച്ച് തുടങ്ങുന്നതിന് മുന്നേ അങ്ങ് പോകുവോ ഞാൻ... ഹ്മ്മ്. വിഷമിക്കണ്ടാട്ടോ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞെയ " : തനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ണീർ ഒഴുക്കി ഇരുന്നവളോട് അതീവ സ്നേഹത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വീർപ്പമുട്ടിക്കുന്നത് പലതും പറയാതെ പറഞ്ഞു അവൻ. " എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒത്തിരി വിഷമമായി. ഒരു ഭാര്യയോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണോ പറയേണ്ടത്. വിളിച്ചപ്പോഴും എണീറ്റില്ല ഞാൻ.... ഞാൻ എന്ത് പേടിച്ചെന്നോ. തൊട്ട് നോക്കി.... നോക്കിയപ്പോഴോ സ്വപ്നത്തിലെ പോലെ ദേഹത്തൊക്കെ തിളച്ച ചൂട്. ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച്.... പേടിച്ച് പോയി. " : വീണ്ടും കരച്ചിലിന് തുടക്കം എന്നോണം വിതുമ്പി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവന് സന്തോഷവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ച് വന്നത് പോലെ തോന്നി. " അപ്പൊ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ട് ആണോ കരഞ്ഞേ ഹ്മ്മ് " : കവിളിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് അവളുടെ കൈ രണ്ടും ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൻ സ്നേഹത്തോടെ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് സ്വപ്നത്തിലും കണ്ണേട്ടൻ എന്നെ.... എന്നെ വിട്ട് പോകും എന്ന പറഞ്ഞെ. എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആക്കി പോകും എന്ന്.  ഞാൻ.... ഞാൻ ഒത്തിരി വിളിച്ചു എണീറ്റില്ല. ദേഹത്തൊക്കെ ചോര... ചോര ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ.... അങ്ങനെ ഞാൻ ഞെട്ടി എണീറ്റിട്ട ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവിടെ.... ഇവിടെ വന്ന് കണ്ണേട്ടനെ വിളിച്ചപ്പോൾ എണീറ്റില്ല. പിന്ന ഞാൻ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ..... വിളിച്ചപ്പോൾ നല്ല.... നല്ല ചൂടും എണീക്കുന്നതും ഇല്ല. ഞാൻ... ഞാൻ എത്ര തവണ വിളിച്ചെന്നോ. കൊറേ... കൊറേ തവണ തട്ടി വിളിച്ചു എന്നിട്ടും എണീറ്റില്ല. അപ്പോഴാ ഞാൻ.... ഞാൻ കരഞ്ഞേ. എനിക്ക്.... എനിക്ക് പേടി ആയി. കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോ എന്ത്.... എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോ ആരെ വിളിക്കണം എന്നോ ഒന്നും.... ഒന്നും അറിയാണ്ട് ആയി. ഞാൻ... ഞാൻ ആകെ പേടിച്ച് പോയി. കണ്ണേട്ടന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്നൊക്കെ. എങ്കിൽ..... എങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്ക് ആരാ ഉള്ളത്!!!! "  : അമ്മയോട് സംസാരിക്കുന്ന പോലെ അവൾ അവന് മുന്നിൽ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒക്കെ കേട്ട് മറുപടി കൊടുക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ കണ്ണൻ അവളെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവളുടെ അവസാനത്തെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ഹൃദയം ഒക്കെ ആർദ്രമായത് പോലെ. അവൾക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാനോ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ഒന്നും അവനിക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാത്ത പോലെ. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അറിയുന്ന വികാരം. അവനത് എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ ചോദിക്കുന്നതിന് മാത്രം ഉത്തരം തന്നിരുന്നവൾ, അതും സംസാരം എത്രയും കുറക്കാവോ അത്രയും കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവൾ ഇപ്പൊ ഇതാ എസ്സെ പോലെ താൻ ചോദിച്ചതിനും ചോദിക്കാത്തതിനും ഒക്കെ മറുപടി തന്നത് എന്നാൽ അതിൽ കൂടുതലും തനിക്ക് വേണ്ടി ഇല്ല കരുതലും, എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റുമോ എന്ന് ഉള്ള ആധിയും ആണെന്ന് മാത്രം. അവൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർമ വരുമ്പോൾ അവനുള്ളം മുന്നിലിരിക്കുന്നവളോട് പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധമൊരു സ്നേഹം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. ഭർത്താവിനെ ദൈവത്തെ പോലെ കാണുന്ന സമൂഹത്തിൽ വളർന്നവളാണ് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നതെന്നോ, ഭർത്താവിനോട് ഉള്ള സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഭർത്താവ് എന്ന സ്ഥാനത്തിനാണ് അവൾ സ്നേഹവും കരുതലും കാണിക്കുന്നതെന്നോ, ഒറ്റപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്നവൾക്ക് ആകെ ഉള്ള് കൂട്ട് താൻ ആണെന്നും അത് കൊണ്ടുള്ള ആദിയാണ് അവൾ കാണിക്കുന്നതെന്നും കണ്ണൻ ആ നിമിഷം ചിന്തിച്ചില്ല. ഒരു സ്വപ്നം കണ്ട് അവൾക്ക് ഉള്ളിലെ സ്നേഹം പുറത്ത് വന്നതാണ് എന്ന് അവൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. " പോട്ടെ സാരമില്ല, അത് വെറും സ്വപ്നം അല്ലാരുന്നോ അതൊക്കെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായിച്ച് കളഞ്ഞേക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പൊ ദേ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നിലെ അത് മാത്രം ഓർത്ത മതി. അതെ പോലെ എന്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടാകും, എന്റെ അവസാന ശ്വാസം നിലക്കുന്നത് വരെ. പക്ഷെ അത് ഇപ്പോഴൊന്നും പ്രദീക്ഷിക്കണ്ട കേട്ടോ. നമ്മൾ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയും സ്നേഹിച്ചും ഇനിയും കുറെ വർഷങ്ങൾ ജീവിക്കും. പോരെ...!!! ഹാ മതി ഇരുന്ന് കരഞ്ഞത് ഇന്ന് ഒത്തിരി കരഞ്ഞില്ലേ, ഇനിയും ഇരുന്ന് കരഞ്ഞ എന്തെങ്കിലും അസുഗം വരും. ചെല്ല് എല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്ന് കളഞ്ഞിട്ട് പോയി കിടന്നോ. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ് വന്ന മതി. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ചിലപ്പോൾ വിളിച്ച ഞാൻ കേട്ടെന്ന് വരില്ല അപ്പൊ കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്ത് കുടഞ്ഞാ മതി. ഹ്മ്മ് ചെല്ല് പോയി കിടക്ക് നേരം വെളുക്കാറായി. ഇനി ഇപ്പൊ ഉറക്കം വിട്ട് മാറാതെ രാവിലെ ധൃതി പിടിച്ച് എണീക്കാൻ നിൽക്കണ്ട, നാളെ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല. " : അവളുടെ കയ്യിലെ പിടുത്തം ചെറുതായി അയച്ച് അവൻ ഉള്ളിൽ പലതും ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാം കേട്ട് തലയാട്ടിയത് അല്ലാതെ അതിന് മറുപടി പറയാനോ അവിടുന്ന് എണീക്കാനോ അവൾ നിന്നില്ല. " എന്തേ ഇപ്പോഴും പേടി ആണോ...? ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ ഇന്ന് ഇനി ഇവിടെ കിടക്കുന്നോ...? " : താൻ മെല്ലെ അയച്ച് കൊടുത്ത കയ്യും നോക്കി ഇരിക്കുന്നവളെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു. " വേ.... വേണ്ട വേണ്ട ഞാൻ അപ്പുറത്ത് കിടന്നോളാം. കിടന്നോ ഞാൻ... ഞാൻ പോകുവാ " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എന്നീറ്റ്  കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി. സമ്മതമെന്ന പോലെ അവന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് തലയാട്ടൽ കിട്ടിയതും അവൾ മെല്ലെ അവിടെ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി. " വയ്യായിക എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ച മതി. " : അവൾ അതും പറഞ്ഞ് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി വാതിലും ചാരി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നവൾ മുഖം എല്ലാം കഴുകിയതിന് ശേഷമാണ് പിന്നെ വന്ന് കിടന്നത്. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ട് ഒന്നും പെട്ടന്ന് അവളെ തേടി ഉറക്കം എത്തിയിരുന്നില്ല. കണ്ണടക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ചോരയിൽ കുളിച്ച് കിടന്ന കണ്ണന്റെ രൂപവും, അല്പം മുൻപ് അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തൊട്ടറിഞ്ഞ ചൂടും ആണ് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത്. എങ്കിലും കണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ ചെറുതല്ലാത്ത ആശ്വാസവും അവൾക്ക് നൽകുന്നുണ്ട്. ഒപ്പം കണ്ണനെന്ന വ്യക്തിയും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു, അല്ലല്ല കണ്ണനെന്ന വ്യക്തിയല്ല കണ്ണനെന്ന ഭർത്താവ്...!!! വീണ്ടും പലതും ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച് എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങി പോയി. പിന്നെ അവൾ ഉണരുന്നത് മുറിയിൽ ആകെ വെട്ടം വീണപ്പോഴാണ്. അപ്പോൾ തന്നെ സമയം പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേന്ന് ഉറക്കം ശെരി ആകാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് നല്ല തലവേദന തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ സമയത്ത് ഉറങ്ങി ശീലം ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവൾ വീണ്ടും കിടക്കാൻ നിന്നില്ല. രാത്രി ഒത്തിരി കരഞ്ഞതിനാൽ തന്നെ കണ്ണൊക്കെ നന്നായി ചീർത്ത് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം കൊണ്ടും അവൾക്ക് ആകെ അലസത തോന്നിയെങ്കിലും കണ്ണന് മരുന്ന് കൊടുക്കണം എന്ന ബോധം വന്നതും അലസത ഒക്കെ മാറ്റി പ്രാഥമിക കർമങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൾ അടുക്കളലേക്ക് കയറി. സമയം വൈകിയത് കൊണ്ട് തന്നെ പുട്ട് ഉണ്ടാകാം എന്ന തീരുമാത്തിലെത്തി, ഇന്നലത്തെ മീൻകറി ബാക്കി ഇരുപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് വേറെ കറി ഒന്നും വെക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. പുട്ടിനുള്ള മാവ് തയാറക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ അവൾ കണ്ണനെ വിളിക്കാൻ ചെന്നെങ്കിലും അവന്റെ ഉറക്കം കണ്ടതും എല്ലാം തയ്യാറാക്കിയതിന് ശേഷം വിളിക്കാം എന്ന് കരുതി തിരിച്ച് വന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ട് നോക്കിയപ്പോഴും രാത്രിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പൊള്ളുന്ന ചൂട് ഒന്നും ഇപ്പോൾ ഇല്ല. മരുന്നിന്റെ എഫക്ട് ആയിരിക്കും അവൾ ഓർത്തു. പനിയുടെ കാഠിഞ്ഞ്യം കൂടുന്നതിന് മുന്നേ അവന് മരുന്ന് കൊടുക്കണം എന്ന ചിന്തയിൽ പിന്നീട് അവളുടെ ജോലി എല്ലാം വേഗത്തിലായി. കറിയും ചൂടാക്കി പുട്ടിനുള്ള മാവ് ആവി കേറാനും വെച്ച് അവൾ കണ്ണനെ വിളിക്കാനായി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു കൈ നെറ്റിയിലും മറ്റേ കൈ നെഞ്ചിലും വെച്ചാണ് അവന്റെ ഉറക്കം. പനി കാരണം ഫാൻ ഒന്നിൽ ഇട്ടാണ് ഉറക്കം ഒപ്പം നെഞ്ച് വരെ പുതപ്പും ചൂടിയിട്ടുണ്ട്. അവനെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ഇന്നലെ സന്ധ്യ മുതൽ അരങ്ങേരിയ കാര്യങ്ങൾ ആണ് അവൾക്ക് ഓർമ വരുന്നത്. തുടരും....... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 60 അവൾ പറയുന്നത് എല്ലാം ശ്രെദ്ധിച്ച് കെട്ട് നിന്ന് തലയാട്ടി നിന്നവൻ ഗൗരി പോകാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് കണ്ടതും അത് തടയുന്ന വണ്ണം കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു. ഒട്ടും പ്രദീക്ഷിക്കാത്ത പ്രവർത്തി ആയതിനാൽ ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. പിന്നെ മെല്ലെ അവനെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. " എന്തിനാ നേരത്തെ കരഞ്ഞേ....? " : യാതൊരു മുഖവുരക്കും നിക്കാതെ കണ്ണൻ തിരക്കി. അവന്റെ ചോദ്യം ആണ് അല്പം മുൻപ് നടന്നതൊക്കെ അവളുടെ ചിന്തയിലെക്ക് ഇരച്ചെത്തിയത്. കിടക്കാൻ പോകുന്നതിന് മുന്നേ കണ്ണൻ പറഞ്ഞതും കണ്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ ആഘാദത്തിലും മുന്നിൽ കിടന്നവന്റെ ശരീരത്തിൽ വന്ന ചൂട് പനിച്ചൂട് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതാണ് മനസ്സ് കൈ വിട്ട് പോയതും, ആൾക്ക് മുന്നിൽ അതും പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞതും ചേർന്ന് നിന്നതും ഒക്കെ. ഇപ്പൊ ഓർക്കുമ്പോൾ ആകെ നാണക്കേടും പരവേശവും തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. " വാ ഇവിടെ ഇരിക്ക് " : അവളുടെ നിൽപ്പും ഭാവവും ഒക്കെ കണ്ട് അവൻ തനിക്ക് അരികിൽ കൈ കാണിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " വേണ്ട, പനിയുടെയും മരുന്നിന്റെയും ക്ഷീണം കാണും കിടന്നോ നാളെ.... നാളെ സംസാരിക്കാം " : തത്കാലം അവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് രെക്ഷപെടാലോ എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. " ഒന്നും പിന്നത്തേക്ക് വെക്കുന്ന ശീലം എനിക്ക് ഇല്ല, ഗൗരി നന്ദക്കും ഇനി മുതൽ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല. അതിനി എത്ര ചെറിയ കാര്യം ആണെങ്കിൽ പോലും പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റി വെക്കരുത് അപ്പൊ തന്നെ എന്നോട് പറയണം... മനസ്സിലായോ....? " : ഒരു താക്കീതും മുന്നറിയിപ്പും പോലെ അവൻ പറഞ്ഞു. അതിന് തലയാട്ടി കൊണ്ട് അവൾ മറുപടി നൽകി. " ഹ്മ്മ് എങ്കിൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക് " : കണ്ണൻ വീണ്ടും തനിക്ക് അടുത്ത് കൈ കൊണ്ട് തട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " വേണ്ട ഞാൻ... ഞാൻ ഈ കസേരയിൽ ഇരുന്നോളാം " : മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് അടുത്ത് കിടക്കുന്ന കസേര കാണിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. അവന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കാനുള്ള മടി കൊണ്ട് ആണവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. കുറച്ച് മുന്നേ ഓർക്കാണ്ട് അവനെ ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് കരഞ്ഞത് പോലെ അല്ലല്ലോ ഇപ്പോൾ. അവൾക്ക് അത് ഓർമ്മ വരുംതോറും അവനെ നോക്കാൻ വല്ലാത്തൊരു ചമ്മൽ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവൻ മെല്ലെ അവളിലുള്ള പിടുത്തം വിട്ടു. തല ഉയർത്താതെ ഇടങ്കണ്ണ് ഇട്ട് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. മുന്നിൽ തലയും താഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവളുടെ മനസ്സിൽ കൂടി പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് അവനും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഇനി പറ എന്തിനാ നേരത്തെ കരഞ്ഞേ...? ഹ്മ്മ്മ്...? " : കൈ രണ്ടും ഇരിക്കുന്നതിന് രണ്ടറ്റത്തും വെച്ച് അവളിൽ തന്നെ നോട്ടം എയ്ത് കൊണ്ട് കണ്ണൻ ചോദിച്ചു. " അത്... അത് " : ഗൗരി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി " എന്നോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോൾ അത് എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ആയിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് " : കണ്ണൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം ഗൗരിയുടെ മുഖം താനേ ഉയർന്നു. അത് എന്നാൽ അവനോട് ഉള്ള ഭയം ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല എങ്കിലും അവന്റെ ഗൗരവം കാണുമ്പോൾ എവിടെയോ ഒരു പേടി. " അത്... അത്... അത് ഹാ അത് പിന്നെ ഞാൻ വന്ന് നോക്കുമ്പോ നല്ല... നല്ല ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതാ " : ആദ്യം തത്തി തത്തി നിന്നവൾ പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ പറഞ്ഞു. അല്ലാതെ സ്വപ്‍നം കണ്ട് കരഞ്ഞതാണെന്ന് പറയാൻ അവൾക്ക് നാണക്കേട് തോന്നി. " അപ്പൊ എനിക്ക് പനി പിടിച്ച് ശരീരം ചൂട് കയറിയത് കൊണ്ട് പേടിച്ച് കരഞ്ഞതാണോ....?  " : മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾ കള്ളം പറയുവാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും അവൻ തിരക്കി. അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടപ്പോ ചെറിയൊരു പതർച്ച അവളിൽ നിറഞ്ഞെങ്കിലും അതെ എന്ന് തന്നെ തലയനക്കി. " അങ്ങനെ ആണോ... അല്ല എനിക്ക് പനി വന്നതിന് എന്തിനാ ഗൗരി നന്ദ കരയുന്നെ. പനി വരുമ്പോ എല്ലാവർക്കും ശരീരം ചൂട് കേറുന്നതല്ലേ....? " : വിടാൻ ഉദ്ദേശം ഇല്ലാത്ത പോലെ അവൻ തിരക്കി. അല്ലെങ്കിലും അവന് വേണ്ടത് എന്തെങ്കിലും ഒരു ഉത്തരം അല്ലല്ലോ സത്യം അല്ലെ അത് എങ്ങനെ അവളെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കണം എന്നും അവന് അറിയാം. " അല്ല അത് പിന്നെ പനി വന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല... അത് ഞാൻ കൊറേ തവണ വിളിച്ചു അപ്പോഴൊന്നും എണീറ്റില്ല അതാ.... " : ഒന്നും കൂടി വിശദമാക്കി പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് വീണ്ടും തലയും താഴ്ത്തി ഇരുന്നു. " അപ്പൊ എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് ഞാൻ എണീക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണോ കരഞ്ഞേ....? " : കണ്ണൻ ഒരു മയത്തിൽ ചോദിച്ചു. അതിനും തല പോകാതെ തന്നെ അതെ എന്ന് തലയാട്ടാൽ തന്നെ ആയിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി. " അല്ല ഞാൻ എണീറ്റില്ലെങ്കിൽ ഗൗരി നന്ദ എന്തിനാ കരയുന്നെ സന്തോഷിക്കുക അല്ലെ ചെയ്യേണ്ടത്. എന്തായാലും ഗൗരി നന്ദയുടെ സമ്മതത്തോടെയും ആഗ്രഹത്തോടെയും ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതല്ലല്ലോ ഞാൻ. അത് ഇനി ഗൗരി നന്ദയുടെ ഭാഷയിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ ഗൗരി നന്ദയെ വിലക്ക് വാങ്ങിയവൻ. അപ്പോൾ എണീറ്റില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ശല്യം ഒഴിഞ്ഞ് പോയെന്ന് കരുതി സന്തോഷിക്കുക അല്ലെ വേണ്ടത്. " : അവളെ കളിപ്പിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയവൻ അവസാനം ആയപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് അറിയാനും ഒപ്പം സന്ധ്യക്ക് ഗൗരി പറഞ്ഞത് എല്ലാം ഓർത്ത് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മെല്ലെ ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നു. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണം അവനിൽ തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ കണ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഗൗരി അവനെ തല ഉയർത്തി നോക്കി. ഗൗരിയെ പോലെ ഉള്ള ഒരുവൾക്ക് ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നതല്ല. എന്തിന് തന്നെ ഇത്രയും ദ്രോഹിച്ച ചെറിയമ്മയെയും അമ്മമ്മയെയും ചേച്ചിയും പോലും ഇല്ലാണ്ട് ആവണേ എന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അവരൊക്കെ നശിക്കണേ എന്നോ ഉള്ള് കൊണ്ട് ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. തന്നോട് എത്ര ദ്രോഹം ചെയ്തവർ ആയാലും എല്ലാവർക്കും നല്ലത് മാത്രം വരണേ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് അവൾ. അങ്ങനെ ഉള്ളവളോട് ആണ് കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയവൻ അവന്റെ ഇല്ലായിമയെ കുറിച്ച് പറയുന്നത്. ഗൗരിയെ പോലെ താലിക്കും സിന്തൂരത്തിനും ഒക്കെ ജീവന്റെ വില കൽപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന് ഒരിക്കലും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത കാര്യമാണ് കണ്ണൻ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചത്. സാഹചര്യം കൊണ്ട് കണ്ണനെ അവൾക്ക് ഭർത്താവായി അംഗീകരിക്കാൻ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിലും അവൻ കഴുത്തിൽ അണിയിച്ച താലിയോ അവൻ വേണ്ടി ചാർത്തുന്ന സിന്തൂരമോ ഇന്ന് വരെ അവൾ മുടക്കിയിട്ടില്ല. ഈ കല്യാണം തനിക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഈ വീട്ടിൽ വന്നതിന് ശേഷമാണ് താൻ സമാധാനം എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞത്. റോഡിൽ അടി ഉണ്ടാക്കി നടക്കുന്നവനെ കെട്ടിയാൽ ജീവിതത്തിൽ സമാധാനം എന്തെന്ന് ഇനി ഒരിക്കൽ പോലും അറിയും എന്ന് കരുതിയത് അല്ല, പക്ഷെ ഇവിടെ ഇപ്പൊ സ്വന്തം വീടിനേക്കാളും സമാധാനവും സന്തോഷവും ഉണ്ട് എന്തിന് പറയുന്നു, താൻ ഒന്ന് നേരെ ചൊവ്വേ ശ്വാസം വിടാൻ തുടങ്ങിയത് പോലും ഇവിടെ വന്നതിന് ശേഷമാണ്. എല്ലാത്തിനും ഉപരി ഒരിക്കൽ പോലും താൻ ഭയന്നത് പോലെ തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് പോയിട്ട് ഭർത്താവിന്റെ ഒരു അധികാരം പോലും ഇന്ന് വരെ കാട്ടിയിട്ടില്ല. തന്റെ കയ്യിൽ പിടിക്കും എന്നല്ലേ അനാവിശ്യമായി അറിയാതെ പോലും തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടുകയോ എന്തിന് ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ അവളെയും കൊണ്ട് കടയിൽ ഒക്കെ പോയതും പറയാതെ തന്നെ തനിക്ക് വേണ്ടി സാനിറ്ററി പാട് ഒക്കെ വാങ്ങി തന്നതും, വലിയ കടയിൽ കൊണ്ട് പോയി രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം വാങ്ങി തന്നതും, ആൾ കൂട്ടത്തിന് ഇടയിൽ തന്റെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും, തന്നെ കൊണ്ട് കടമയുടെ പേരിൽ അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകിപ്പിക്കാത്തതും, തനിക്ക് സമയം പോകാനായി ടി വി കൊണ്ട് വന്ന് വെച്ചതും ഒക്കെ ഓരോന്നായി ഓർമ്മ വന്നു. അവസാനം ഇന്ന് താൻ അവനോട് പറഞ്ഞ വാക്കും അതിന് അവൻ നൽകിയ മറുപടിയും, കണ്ട സ്വപ്നവും അല്പം മുൻപ് കണ്ണൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിലും വന്ന് നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറയാൻ തുടങ്ങി. ഉറക്കം കണ്ണിനെ മൂടിയിട്ടും അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ച് ഇരുന്നവൻ അത് പെട്ടന്ന് കാണുകയും ചെയ്തു. പെട്ടന്ന് തന്നെ കിടന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീക്കുകയും, കട്ടിലിൽ അവൾക്ക് മുഖമുഖം ഇരിക്കുകയും ചെയ്തു. " എന്താ... എന്തിനാ കരയുന്നെ....? " : ഒരിക്കലും അവൾ കരയും എന്ന് കരുതിയിട്ട് ആയിരുന്നില്ല അവൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും അവൾ കരയുന്നത് കണ്ടതും എന്ത് പറയണം എന്നോ ചോദിക്കണം എന്നോ അവന് നിശ്ചയം ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും നിറഞ്ഞിരുന്ന കണ്ണ് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി. അത് കണ്ടതും കണ്ണൻ നെറ്റി ഒന്ന് തടവി അവൾ ഇരുന്ന കസേര അവനടുത്തേക്ക് വലിച്ച് ചേർത്തു. അത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും തല പൊക്കി നോക്കാനോ കരച്ചിൽ നിർത്താനോ ഗൗരി നിന്നില്ല. " ദെയ് എന്നെ നോക്കിയേ " : കണ്ണൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " കരയല്ലേ നോക്ക് എന്നെ ഞാൻ അത് ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ " : അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്ന വിധം അവൻ പറഞ്ഞ് നോക്കി. എവിടുന്ന് അവിടെ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല നേർത്തതെ പോലെ വലിയ കരച്ചിൽ ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും കരച്ചിലാണെന്ന് അവളുടെ ശരീരം അനങ്ങുന്നതിൽ നിന്ന് അവന് മനസ്സിലാക്കി കൊടുത്തു. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കീല അവന് അല്പം ബലമായി തന്നെ അവളുടെ ഉയർത്തി. മുഖം മറച്ചിരുന്ന കയ്യും എടുത്ത് മാറ്റി. ഇപ്പോൾ അവന്റെ രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് കോരി എടുത്തേക്കുവാണ് അവളുടെ മുഖം. അവളുടെ മുഖം കണ്ടതും അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ ഉള്ള് ഒന്ന് പിടഞ്ഞ് പോയി. മുഖം മുഴുവനും കണ്ണീർ കൊണ്ട് നനഞ്ഞിരിക്കുവാണ്, കുറെ കരഞ്ഞത് കൊണ്ടു തന്നെ കണ്ണൊക്കെ ചെറുതായി ചുമന്നു കയറി ചീർത്ത് വന്നിട്ടുണ്ട്. അവനിക്ക് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കണം എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അത് ശെരിയല്ലെന്ന തോന്നലിൽ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. ഒരു നിമിഷം കണ്ണോന്ന് ഇറുക്കി അടച്ചു തുറന്നു അവൻ. അപ്പോഴും കണ്ടു അവനെ തന്നെ നോക്കി വിതുമ്പി ഇരിക്കുന്നവളെ!!!!!! തുടരും........ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #love #പ്രണയം #മലയാളം

Part 59 അവൾ നന്നായി കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ശരീരം ആകെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു. കണ്ട സ്വപ്നം അത്രയും അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും കളയാതെ അവൾ കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു ആകെ കണ്ണൻ മാത്രം!!!! കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിരുന്നു അവളുടെ. കണ്ണന്റെ റൂമിന്റെ വാതിക്കൽ എത്തിയപ്പോഴും അവൾക്ക് സാധാരണ കണ്ണൻ ഉള്ളപ്പോൾ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറേണ്ടി വരുമ്പോൾ ഉള്ള വല്ലയിക ഒന്നും ആ നിമിഷം തോന്നിയില്ല. അവൾ പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും ചിന്തിക്കാതെ കതക് വലിച്ച് തുറന്നു. കട്ടിൽ നെഞ്ച് ഒപ്പം വരെ പുതപ്പ് മൂടി ചെരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒന്ന് എങ്ങി പോയി അവൾ. അല്പം മുൻപ് വരെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്ന പേടി ഒക്കെ മാറി സങ്കടം നിറഞ്ഞ പോലെ. അവൾ മെല്ലെ അവനടുത്തേക്ക് ചുവട് വെച്ചു. ഉള്ളിലെ സങ്കടം ഒന്ന് കുറയുന്നത് വരെ അവനിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റാതെ അവനടുത്ത് തന്നെ നിന്നു. ' എന്തിനാ താൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടതിന്റെ പേരിയിൽ ഈ ഒരുവന് വേണ്ടി വേവലാതിപ്പെടുന്നേ... മുന്നിൽ കിടക്കുന്ന വെക്തി തനിക്ക് ഉള്ളം സ്വാധീനിക്കാനും മാത്രം നല്ലത് ഒന്നും ചെയ്ത് തന്നിട്ടില്ല. ഒരു പെണ്ണിനെ അവളുടെ സമ്മതം പോലും ചോദിക്കാതെ താലി ചാർത്തുന്നു അതും വീട്ടുകാർക്ക് പണം നൽകി. ഒരു അർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞ എന്നെ വിലക്ക് വാങ്ങിയതിന് തുല്യം ആണ്. കല്യാണത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രതികരണം കാരണത്തടിച്ചിട്ട് ആയിരുന്നു. ' അതും ചിന്തിച്ചവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ മുഖം കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും സങ്കടം ഇരചെത്തുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. കണ്ടതൊരു സ്വപ്നം തന്നെയാണെന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോഴും ഉൾകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല. ചോരയിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്ന അവന്റെ മുഖവും, അവൾക്ക് ചുറ്റും നിറഞ്ഞ അവന്റെ ചോരയുടെ ഗന്ധവും, അവന്റെ മുഖം നെഞ്ചിലേക്ക് എടുത്ത് വെച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞ ഭാരവും, അവന്റെ കൈ തന്റെ മുഖത്ത് വെച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞ കയ്യുടെയും ചോരയുടെയും ചൂടും ഒക്കെ വീണ്ടും അവളെ വന്ന് പൊതിയുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. തല ആകെ പെരുകുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. അവൾ മെല്ലെ ഒരു കൈ നീട്ടി അവന്റെ കവിളിനെ പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ചു. എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഞെട്ടലോടെ അവൾ കൈ തിരിച്ച് എടുത്തു. ആകെ ചുട്ട് പൊള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ മുഖം. ഗൗരിക്ക് ഭയം അങ്ങ് ഉച്ചിയിൽ എത്തി. അല്പം മുൻപ് കണ്ട സ്വപ്നവും ഇപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന ചൂടും ഒക്കെ അവളെ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ കൊണ്ട് എത്തിച്ചിരുന്നു. അല്പം മുൻപ് സ്വപ്നത്തിൽ തന്റെ ഉള്ളം കൈ തൊട്ടറിഞ്ഞ ചൂട് അവൾക്ക് വീണ്ടും അറിഞ്ഞത് പോലെ തോന്നി. " കണ്ണേട്ടാ... കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക് " : അവൾ അവനെ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. " കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. കണ്ണേട്ടാ ഒന്ന് എണീക്ക്, എന്നെ.... എന്നെ നോക്കിയേ " : അവൾ നിർത്താതെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. മുന്നിൽ കിടക്കുന്നവന് പനി ചൂട് ആണെന്ന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം ഭയം അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പനിയുടെ ആലസ്യത്തിൽ അവൻ അതിനൊന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ അവൻ കണ്ണ് തുറക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല. അതും കൂടി കണ്ടതും ഗൗരിയുടെ കരച്ചിൽ ഉച്ചതിലായി. " കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക്, കണ്ണ് തുറക്ക് കണ്ണേട്ടാ.. എന്നിട്ട് എന്നെ ഒന്ന് നോക്ക്, എനിക്ക് ആകെ പേടിയാവുന്നു കണ്ണേട്ടാ ഒന്ന് എണീക്ക്. എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആക്കല്ലേ കണ്ണേട്ടാ.... എനിക്ക് എനിക്ക് വേറെ ആരും ഇല്ല... പ്ലീസ് കണ്ണേട്ടാ ഒന്ന് കണ്ണ് തുറന്ന് എന്നെ നോക്കുക എങ്കിലും ചെയ്യ്... കണ്ണേട്ടാ " : അവൻ കിടക്കുന്നതിന് അടുത്ത് മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് അവനെ നിർത്താതെ തട്ടി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. നിരന്തരം ആയിട്ടുള്ള ശരീരം ഉലച്ചിലിൽ കണ്ണൻ ആയാസപ്പെട്ട് കണ്ണ് തുറന്നു. പനി ശരീരത്തെ കാർന്ന് തിന്നത് പോലെ ദേഹം ആകെ ഒരു കനം വെച്ചത് പോലെ അവന് തോന്നിയെങ്കിലും അടുത്ത് നിന്ന് കരച്ചിൽ ശബ്ദവും കൂടി കേട്ടതും അവൻ തല ചെരിച്ച് നോക്കി. അവിടെ തന്നെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് കരയുന്നവളെ കണ്ടതും കണ്ണൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. സ്വബോധം വീണ്ടത്ത പോലെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് പിടഞ്ഞ് എണീറ്റു. ക്ഷീണം അവന്റെ ശരീരത്തെ തളർത്തുന്നുണ്ട് എങ്കിലും അതൊന്നും കണക്കിലെടുക്കാതെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് നിലത്തിരുന്ന് കരയുന്നവളെ പിടിച്ച് എണീപ്പിച്ചു. " എന്താ...? എന്താ പറ്റിയേ....? എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ കരയുന്നെ.....? കാര്യം പറ ഗൗ... " : പനി പിടിച്ച് അടഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ തിരക്കി. " എന്നെ... എന്നെ വിട്ട് എങ്ങോട്ടും പോകല്ലേ കണ്ണേട്ടാ... എന്നെ തനിച്ച് ആകല്ലേ... എനിക്ക് വേറെ... വേറെ.... വേറെ ആരും ഇല്ല " : കണ്ണനെ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് കൊണ്ട് കരച്ചിലിന് ഇടയിൽ ഏങ്ങി കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. ഗൗരിയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള പ്രവർത്തിയും വാക്കുകളും കെട്ട് ഒരു നിമിഷം കണ്ണന് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശ്ചലമായത് പോലെ തോന്നി. താൻ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൻ ചിന്തിച്ചു. സ്വപ്നം അല്ല താൻ കാണുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവന് കുറച്ച് സമയം വേണ്ടി വന്നു. നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞ് നിന്ന് എങ്ങലടിച്ച് കരയുന്നവളെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ ഉയർത്തിയ കൈ എന്തോ ഓർത്ത് കൊണ്ട് താഴ്ത്തി ഇട്ടു. ഗൗരി എന്നാൽ അല്പം സ്വപ്നത്തിന്റെയും കണ്ണനെ വിളിച്ചിട്ട് എണീക്കാത്തതിന്റെയും ഒക്കെ ഭയത്തിൽ താൻ ഇപ്പോൾ കണ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞ് നിൽക്കുവാണെന്നോ എന്തൊക്കെയാണ് താൻ വിളിച്ച് പറയുന്നത് എന്നോ ചിന്തിക്കാൻ ഉള്ള ബോധം അവൾക്ക് അപ്പോൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ കരച്ചിൽ ഒന്ന് കുറഞ്ഞ് എന്ന് തോന്നിയതും അവൻ മെല്ലെ അവളെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. " ഇനി പറ എന്താ കാര്യം....? എന്തിനാ കരഞ്ഞേ....? " : അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളുടെ കൈവെള്ള പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ തിരക്കി. അതിന് കണ്ണ് നിറച്ചൊരു നോട്ടം ആയിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി. അത് കണ്ടതും അവന്റെ ഉള്ളം ഒന്ന് ഉലഞ്ഞ് പോയി. ആദ്യമായി അത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം കാണുന്നത്. കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ കണ്ണൊക്കെ ചുമന്നു കയറിട്ടുണ്ട്, അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നോട്ടം വെട്ടിച്ച് ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വാസം എടുത്തു വിട്ട് കൊണ്ട് വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവിടെ ഇപ്പോഴും തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണ് പക്ഷെ ആ കണ്ണിൽ നിറയുന്ന ഭാവം എന്തെന്ന് മാത്രം അവന് മനസ്സിലായില്ല. " എന്തിനാ കരഞ്ഞേ....? ഹ്മ്മ്മ്.....? എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് എണീക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണോ....? ഹ്മ്മ്മ്...? എനിക്ക് പനി ആയത് കാരണം അല്ലെ വിളിച്ചിട്ട് എണീക്കാഞ്ഞേ ആ നഴ്‌സ്‌ പറഞ്ഞത് മറന്ന് പോയോ... രാത്രി ചിലപ്പോൾ പനി വരാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് " : തന്നെ വിളിച്ചിട്ടും എണീക്കാത്തത് കൊണ്ട് പേടിച്ചിട്ട് ആയിരിക്കും ഗൗരി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന തോന്നലിൽ കണ്ണൻ സൗമ്യമായി അവളോട് പറഞ്ഞു. കണ്ണൻ പറയുന്നത് കേട്ടതും പതിയെ പതിയെ അവളും യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് എത്തി. " അയ്യോ പനി ആയോ " : പെട്ടന്ന് അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഉള്ളം കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഗൗരിയുടെ പെട്ടെന്ന് ഉള്ള ഭാവപകർച്ചയിൽ അവനും ഒന്ന് അമ്പരന്ന് പോയി. അല്പം മുൻപ് വരെ കരഞ്ഞ് ഇരുന്നവളാണ് ഇപ്പോൾ ആദിയോടെ തന്റെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് വേവലാദി പെടുന്നത് എന്ന് കണ്ടതും   അമ്പരപ്പിന് ഇടയിലും അവനിൽ സംശയം നിറഞ്ഞു. താൻ പനി പിടിച്ച് ഷീണിച്ച് കിടന്നതിനാൽ അവൾ വിളിച്ചത് കേൾക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് പേടിച്ച് കരഞ്ഞതായിരിക്കും എന്നാണ് അവൻ അല്പം മുൻപ് വരെ കരുതിയത് എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് പനി ആയത് പോലും താൻ പറഞ്ഞിട്ട് ആണ് അവൾ അറിയുന്നത് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. " അയ്യോ നല്ല ചൂട് ഉണ്ടല്ലോ... നിലത്ത് ഇരിക്കാതെ കട്ടിലിൽ കയറി ഇരിക്ക്... ഞാൻ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ ഉള്ള വെള്ളം എടുത്തിട്ട് വരാം " : അല്പം മുൻപ് കണ്ട സ്വപ്നം ഒക്കെ പാടെ മറന്ന പോലെ അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് എണീറ്റു പുറത്തേക്ക് പോയി. പിന്നാലെ അവളെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി കൊണ്ട് അവനും എണീറ്റു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം തന്നെ ഒരു കയ്യിൽ വെള്ളം നിറച്ച ഗ്ലാസും മറു കയ്യിൽ ഒരു മഗ്ഗുമായി അവൾ തിരികെ വന്നു. അപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ അതെ നിൽപ്പ് തന്നെ നിൽക്കുവായിരുന്നു. " വയ്യാഞ്ഞിട്ട് ഇങ്ങനെ നിക്കാതെ.... അവിടേക്ക് ഇരിക്ക്.... ഞാൻ കഴിക്കാൻ ഉള്ള മരുന്ന് എടുത്ത് തരാം " : കയ്യിലിരുന്നത് ഒക്കെ ടേബിളിന് മുകളിലേക്ക് വെച്ച് അടുത്ത് നിൽക്കുന്നവനോട് അതും പറഞ്ഞ് മരുന്ന് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അധികാരത്തോടെ ഉള്ള ഗൗരിയുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും ഒരു അമ്പരപ്പോടെ ആണ് കണ്ണൻ നോക്കി കണ്ടത്. കുറച്ച് മുന്നേ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ഇപ്പോൾ അവൾ കാണിക്കുന്ന അധികാരവും തനിക്ക് നൽകുന്ന പരിഗണയും ഒക്കെ അവനിൽ ഒരേ സമയം കൗതുകവും സംശയവും നിറച്ചു. " ഇന്നാ ഇത് കഴിക്ക്..... ഇപ്പോഴും ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കുവാണോ..... ഇങ്ങനെ നിൽക്കാതെ അവിടേക്ക് ഇരുന്നേ... " : മരുന്ന് എടുത്ത് തിരിഞ്ഞവൾ എന്തോ ചിന്തിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ കണ്ണൻ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. നല്ല ക്ഷീണം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്. ഗൗരി ഒരു കയ്യിൽ ഗ്ലാസും പിടിച്ച് മരുന്ന് അവന് നേരെ നീട്ടി. അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അത് വാങ്ങി വായിലേക്ക് ഇട്ട് വെള്ളവും വാങ്ങി കുടിച്ചു. " ഇന്നാ ഇതും കൂടി കുടിക്ക്.... ചൂട് വെള്ളമാണ് " : ഗൗരി മഗ്ഗ് അവന് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് വേണ്ടാഞ്ഞിട്ട് കൂടി അവളെ എതിർക്കാതെ കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ്സ് അവൾക്ക് നൽകി കൊണ്ട് മഗ്ഗ് വാങ്ങി അതിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു. അധികം ചൂട് ഇല്ലാത്ത എന്നാൽ ഇളം ചൂടിനെക്കാൾ കുറച്ച് കൂടി ചൂട് ഉള്ള വെള്ളം, അത് ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ തൊണ്ടക്ക് നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി അവന്. അത് മുഴുവൻ കുടിച്ച് തീരുന്നത് വരെ ഗൗരി അവനെയും നോക്കി നിന്നു. ഇടക്ക് വെച്ച് മതിയാക്കി മഗ്ഗ് അവൾക്ക് കൊടുക്കാൻ നിന്നവനും അത് കണ്ട് പതിയെ മുഴുവനും കുടിച്ച് തീർത്ത് മഗ്ഗ് അവളുടെ കയ്യിൽ വെച്ച് കൊടുത്തു. " എന്ന കിടന്നോ ഉറക്കം കളയണ്ട.... മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണവും ഉണ്ടാവും.... കതക് അടക്കണ്ട.... ഞാൻ ഇടക്ക് വന്ന് നോക്കാം.... പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണേ " : അവനുള്ള നിർദേശങ്ങൾ ഒന്നിന് പിന്നാലെ ഒന്നായി നൽകി കൊണ്ട് അവൾ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞു. അവൾ പറയുന്നത് എല്ലാം ശ്രെദ്ധിച്ച് കെട്ട് നിന്ന് തലയാട്ടി നിന്നവൻ ഗൗരി പോകാൻ ഒരുങ്ങുന്നത് കണ്ടതും അത് തടയുന്ന വണ്ണം കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു. തുടരും.......... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 58 അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പെണ്ണിനെ അവളുടെ സമ്മതം കൂടാതെ വീട്ടുകാർക്ക് പണം കൊടുത്ത് കെട്ടിയതിന് എന്ത് ന്യായീകരണം ആണ് നൽകാൻ കഴിയുക. ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അതോർത്ത് താൻ വിഷമിക്കും എന്നും തന്നെ അത് വേട്ടയാടും എന്നും അവന് മനസ്സിലായ കാര്യമാണ്. " ഞാൻ... ഞാൻ അങ്ങനെ ആവിശ്യം ഒന്നും മുന്നിൽ കണ്ടിട്ട് അല്ല അന്ന് അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചെയ്തത് ചെയ്തത്. അന്ന് എനിക്ക് മുന്നിൽ അതെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഞാൻ സ്വയം ന്യായീകരിക്കുവല്ല, ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നൊരു കാര്യവും അല്ല ഞാൻ ചെയ്തത് എന്നും എനിക്ക് പൂർണ ബോധം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഒരിക്കലും... ഒരിക്കലും ഒരു ആവിശ്യവും മുന്നിൽ കണ്ടല്ല കൂടെ കൂട്ടിയത് ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് തന്നെയാ. ഒരു കാര്യം ഉറപ്പ് തരാം അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടോ കാര്യം ഇല്ലാതെയോ വേദനിപ്പിക്കില്ല ഞാൻ. ജീവിത അവസാനം വരെ താൻ കൂടെ വേണം എന്ന് തോന്നി അത്രേ ഉള്ളു. പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം കണ്ടിട്ട് ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അതിന് എനിക്ക് തന്നെ കെട്ടേണ്ട കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു, അല്ലാതെ തന്നെ അത് നിറവേറ്റാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്നതെ ഉള്ളു. ഇനി കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആണെങ്കിൽ പോലും അതിനൊക്കെ ഉള്ള സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ ഇതുവരെ ഒന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടോ പ്രദീക്ഷിച്ചിട്ടോ ഇല്ല. ഇനിയും അങ്ങോട്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും " : ഉള്ളിൽ കുമിഞ്ഞ് കൂടുന്ന വേദന പുറത്ത് കാട്ടാത്ത വിധം അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവന് അവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. എന്നാൽ ഗൗരി ആകെ സ്തംഭിച്ച് നിൽക്കുവാണ്. ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം ആയിരുന്നില്ല അവൾ അവനിൽ നിന്ന് പ്രദീക്ഷിച്ചത്, അതിന്റെ എല്ലാ പകപ്പും അവളിൽ പ്രകടമാണ്. അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലങ്ങി മറിയാൻ തുടങ്ങി. ' അറിയാം ഒരിക്കലും കണ്ണനെ മാത്രം പഴി പറയാൻ കഴിയില്ല എന്ന്, കാരണം ഇവിടെ കണ്ണനെക്കാളും തെറ്റ് ചെയ്തത് തന്റെ അച്ഛൻ തന്നെ ആണ്, പൈസക്ക് ആർത്തി വന്നപ്പോൾ മകളെ വിറ്റത് അയാളും ഭാര്യയും ചേർന്ന് ആണെന്ന്. എങ്കിലും കണ്ണനെ പോലെ ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലാത്ത എപ്പോഴും തല്ലും വഴക്കും കള്ള് കുടിയും ഒകെ ആയി നടക്കുന്നവൻ കാശ് കൊടുത്ത് തന്നെ വാങ്ങിയതിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം കാണും എന്ന് താൻ അടി ഉറപ്പിച്ച് വിശ്വസിച്ച കാര്യം ആണ്. അതെ സമയം കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഈ നിമിഷം വരെ തന്നോട് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യനോ പറഞ്ഞട്ടില്ല, എന്തിന് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ അധികാരം പോലും തന്നോട് ഇതുവരെ കാണിച്ചിട്ടില്ല. ശെരിയാ തന്നെ കൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യത്തിന് ആയിരുന്നു എങ്കിൽ അത് നിറവേറ്റാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് എത്ര സമയം ഉണ്ടായിരുന്നു അതെ പോലെ അവസരവും. താനും അയാളും മാത്രമല്ലേ ഇവിടെ ഉള്ളു പോരാത്തതിന് അടുത്ത് എങ്ങും വീട് പോലും ഇല്ല ഇനി എന്തെങ്കിലും ചെയ്‌താൽ പോലും ആരും ചോദിച്ച് വരുകയും ഇല്ല. എന്നിട്ടും ഇതുവരെ അങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി അവിടുന്ന് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ....? എന്തിനെങ്കിലും തന്നെ നിർബന്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ....? ' ഇല്ല എന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സാക്ഷി നൽകിയ ഉത്തരം. തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടാണ് കെട്ടിയത് എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞത് കൂടി ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്നതും അവൾക്ക് ഉള്ളം ആകെ സങ്കടവും വിഷമവും നിറഞ്ഞു. പതിയെ അത് കണ്ണീരോടെ പുറത്ത് വന്നു. എങ്കിലും കണ്ണനെ ഭർത്താവായി ഉൾകൊള്ളാൻ അവളുടെ മനസ്സ് പാകപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. ഇപ്പുറം കണ്ണന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ച് അല്ലായിരുന്നു. ഉള്ളം ആകെ പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി ഇരുന്നു അവന്റെ. ചെയ്ത തെറ്റിനെ അവൾക്ക് എന്ത് ന്യായീകരണം നൽകും എന്നോ അവളോട് എങ്ങനെ പൊറുക്കാൻ പറയുമെന്നോ ഒന്നും അവൻ അറിയില്ല. എല്ലാം കൂടി ഓർത്ത് നെഞ്ച് കലങ്ങി മറിയുന്നത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണും കലങ്ങി ചുമന്നിരുന്നു. ഒന്ന് കിടക്കണം എന്ന് അവന് തോന്നിയെങ്കിലും അവളെയും കാത്ത് ഇടത് കൈ കൊണ്ട് കണ്ണിനെ മറച്ച് പിടിച്ച് കൊണ്ട് സെറ്റിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ഇരുന്നു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞതും കുഷിലാമായ മനസ്സോടെ തന്നെ ഗൗരി അടുക്കള ഒതുക്കാനായി തിരിഞ്ഞു. എത്രയും പെട്ടന്ന് ഒതുക്കി തീർത്തിട്ട് അവൾക്കും മുറിയിൽ പോയാൽ മതിയെന്നായി അത് കൊണ്ട് പതിവിലും വേഗത ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ. സാധാരണ അടുക്കള ഒതുക്കി കഴിഞ്ഞ് നേരെ മുറിയിൽ പോകുന്നവൾ ഇന്ന് പതിവിന് വിപരീതമായി ഒരു മഗ്ഗ് ചൂട് വെള്ളം, മരുന്നും കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് വെച്ചതിന് ശേഷമാണ് മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയത്. ഹാളിൽ കണ്ണും മറച്ച് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ അൽപ സമയം അവനിൽ തന്നെ നോട്ടം പതിപ്പിച്ച് നിന്ന് പോയി. ഗൗരി തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായതും കണ്ണൻ പതിയെ കൈ മാറ്റി അവളെ നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ മുഖം കുനിച്ച് കളഞ്ഞു. പിന്നെ പതിയെ മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ വീണ്ടും അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " അത് മരുന്ന് മുറിയിൽ ടേബിളിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട് പനി വല്ലതും വരുവാണെങ്കിൽ.... " : വളരെ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറയാൻ വന്നത് പൂർത്തിയാക്കാതെ അത്രയും പറഞ്ഞ് നിർത്തി കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണനെ നോക്കി. അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ അവൻ അവൾക്ക് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അതും കൂടി കണ്ടിട്ടാണ് ഗൗരി മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചത്. അത് കണ്ടതും കണ്ണനും കിടക്കാനായി പോയി. അന്ന് പതിവിന് വിപരീതമായി അവൻ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തില്ല, അല്ല മറന്ന് പോയി. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതി എന്നായി അവനിക്ക്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഭാരിച്ച ചിന്തകൾ മനസ്സിലെക്ക് കൈ കടത്തും മുന്നേ അവൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. എന്നാൽ ഗൗരി ആകെ കുഷിലമായ മനസ്സോടെ ഉറക്കം വരാത്ത വിധം ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്ന് പോയി. ____________________________________________ " കണ്ണേട്ടാ.... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ എന്നെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ " : അവൾ കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് മടിയിൽ കിടക്കുന്നവനെ തട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. " കണ്ണേട്ടാ പ്ലീസ് എണീക്ക്, ക... കണ്ണേട്ടന്റെ നന്ദു കരയുന്നത് കണ്ണേട്ടന് ഇഷ്ടമല്ലല്ലോ എന്നിട്ടാണോ എ... എന്നെ ഇങ്ങനെ കരയിപ്പിക്കുന്നെ. ഒന്ന് എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ, എന്നിട്ട് കര... കരയുന്ന എ... എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടുക എ... എങ്കിലും ചെയ്യ് എണീ.... എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ. " : അവൾ എങ്ങി കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് മടിയിൽ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്നവനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു. " മ്മ്മ്മ്മ് " : അവനൊരു മൂളലോടെ ഞെരങ്ങി. " കണ്ണേട്ടാ.... കണ്ണേട്ടാ എണീക്ക് നമ്മുക്ക് പോകാം. കണ്ണേട്ടന് ഒന്നും ഇല്ല. നമ്മുക്ക് എത്രയും വേഗം ഇവിടുന്ന് പോകാം എണീക്ക് " : കണ്ണൻ തന്നെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായതും ഗൗരി ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി തട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ന... ന.... നന്ദു " : കണ്ണൻ വളരെ ആയാസപ്പെട്ട് കണ്ണ് തുറക്കാൻ ശ്രെമിച്ച് കൊണ്ട് അവളെ വിളിച്ചു. " ക.... കണ്ണേട്ടാ ഒന്നും ഒന്നും പറയണ്ട നമ്മൾക്ക് ഇവിടുന്ന് എത്രയും പെട്ടന്ന് പോകാം എണീക്ക് " : അവന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസ്സിലാക്കി അവനെ കൂടുതൽ പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവന്റെ മുഖം മറച്ചിരുന്ന രക്തം അവൾ ഉടുത്തിരുന്ന സാരീ തലപ്പ് കൊണ്ട് തുടച്ച് കരച്ചിൽ ഉള്ളിലൊതുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " നോ... നോക്ക് നന്ദു, എ.. എനിക്ക് ഇനി... ഇനി അധിക സ... സമയം ഇല്ല നീ... നീ ഇവിടുന്ന് എ... എത്രയും പെ.. പെ.. പെട്ടെന്ന്  പോകാൻ നോക്ക്. " : കണ്ണൻ അവളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. " എ.. എന്തൊക്കെയാ കണ്ണേട്ടാ പറ... പറയുന്നേ. കണ്ണേട്ടൻ എവിടെ പോകാന എവിടെയും... എവിടെയും പോകുല എന്റെ... എന്റെ കൂടെ തന്നെ കാണും എന്നും എപ്പോഴും. എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല നമ്മുക്ക്.... നമ്മുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം " : കണ്ണന്റെ സംസാരം കേട്ട് അവളുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് കലങ്ങി പോയെങ്കിലും അവൾ ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് അവനും ധൈര്യം പകരുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു. " ന... നന്ദ്.... നന്ദുവേ, ഞാൻ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒ... ഒന്ന് കേൾക്കട ചെല്ല് പൊ... പോകാൻ നോക്ക്. അവ... അവർ നമ്മളെ.... നമ്മളെ തേടി എത്തു.... എത്തുന്നതിനു മുൻപ് എങ്ങോട്ടേലും പൊ... പോയി രക്ഷപെട് " : കണ്ണൻ അവളോട് കെഞ്ചും പോലെ പറഞ്ഞു. " ഇല്ല... എനിക്ക് പറ്റില്ല അങ്ങനെ. കണ്ണേട്ടനെ ഒറ്റക്ക് വിട്ടിട്ട് എനിക്ക് രക്ഷപെടണ്ട, ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട് എങ്കിൽ കൂടെ കണ്ണേട്ടനും ഉണ്ടാവും. അല്ലാതെ എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് എവിടെയും പോകണ്ട, ഒറ്റക്ക് എനിക്ക് ജീവിക്കണ്ട. സംസാരിച്ച് നിൽക്കാതെ എണീക്ക് കണ്ണേട്ടാ നമ്മക്ക്  പോകാൻ എണീക്ക് " : കരഞ്ഞോണ്ട് വാശിയോടെ കണ്ണനെ എണീപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു. " എന്റെ... എന്റെ നന്ദ്... നന്ദുവല്ലേ ഞാൻ... ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക് ചെല്ല് ഇവി... ഇവിടുന്ന് പോകാൻ നോക്ക്, എനി... എനിക്ക് വേണ്ടി നീ നീ എങ്കിലും ഉണ്ടാകണം അവ.. അവർക്ക് ചെല്ല്. " കണ്ണൻ അവളുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവന്റെ ചോര പുരണ്ട കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് അവൻ നന്നേ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. " ഇല്ല.... ഇല്ല ഇല്ലാ ഞാൻ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല, എന്നെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിടാന്ന് കണ്ണേട്ടൻ വിചാരിക്കണ്ട കണ്ണേട്ടൻ ഇല്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല. ആരും ആർക്കും പകരമാകില്ല. ഇനി അവർക്ക് ഞാൻ ഉണ്ട് എന്ന് ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് ആരാ ഉള്ളെ. എനിക്ക്..... എനിക്ക് പേടിയാ. എന്നെ എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആകല്ലേ, എവിടെ പോയാലും എന്നെയും കൊണ്ട്... കൊണ്ട് പോകുവോ. പിന്നില്ലേ കണ്ണേട്ടാ....... ആാാാാ..... " : പറഞ്ഞ് വന്നത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുന്നേ തലക്ക് പിന്നിൽ ശക്തമായയൊരു അടി കിട്ടിയതും അവൾ അലറി വിളിച്ചു. " ആാാാാ " : ഒരു അലർച്ചയോടെ ഗൗരി കട്ടിലിൽ നിന്ന് ചാടി എണീറ്റ്. അവൾ നന്നായി കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒപ്പം ശരീരം ആകെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു. കണ്ട സ്വപ്നം അത്രയും അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും കളയാതെ അവൾ കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു ആകെ കണ്ണൻ മാത്രം!!!! തുടരും....... #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

Part 57 " കണ്ണേട്ടാ " അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ കണ്ണ് തുറന്ന് തനിക്ക് തൊട്ടരികിൽ നിൽക്കുന്നവളേ നോക്കി. ആദ്യമായി അത്രയും അടുത്ത് അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണ് അത്യധികം വിടർന്ന് പോയി. അവനിക്ക് ചുറ്റും അവളുടെ ഗന്ധം നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്. കൈയിൽ അറിയുന്ന അവളുടെ കയ്യുടെ തണുപ്പും എല്ലാം അവനെ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ച പോലെ. ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. കണ്ണനെ വിളിച്ച് ഉണർത്താൻ വേണ്ടിയാണ് തട്ടി വിളിച്ചതെങ്കിലും അവൻ അപ്പോൾ കണ്ണ് തുറക്കും എന്ന് അവളും പ്രധീക്ഷിച്ചില്ലാ. അതിന്റെ ആകെ ഞെട്ടലിൽ ആണ് അവളും. എന്തിന് പറയുന്നു ആ ഞെട്ടലിൽ താൻ ഇപ്പോൾ അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുവാണെന്നോ തന്റെ കൈ അവന്റെ കൈയിൽ സ്പർശിച്ച് ഇരിക്കുവാണെന്നോ ഒന്നും അവൾ അറിഞ്ഞതെ ഇല്ല. ഏറെ നിമിഷങ്ങൾ രണ്ട് പേരും സ്വയം മറന്ന് അങ്ങനെ നിന്നു. അവർക്കിടയിൽ മൗനം സാക്ഷിയായ നിമിഷം. പെട്ടന്ന് ഗൗരി ബോധം വന്നത് പോലെ അവനിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് മാറ്റി മാറി നിന്നു. അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോ എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്നോ എന്ത് പറയണം എന്നോ അറിയാത്ത വിധം ഒരു വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു. എങ്ങനെ എങ്കിലും അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പോയാൽ മതി എന്നായി അവൾക്ക് അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒന്നും പറയാതെ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ ബോധം വന്നത്. അത് വരെ ഗൗരി എന്ന വലയത്തിൽ സ്വയം മറന്ന്  ഇരിക്കുവായിരുന്നു അവൻ. " കഴിക്കാൻ റെഡി ആയോ...? " : ഗൗരി പോകാൻ പോകുന്നത് കണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. അത് പക്ഷെ വിശന്നിട്ട് ആയിരുന്നില്ല ആ ചോദ്യം എന്ന് മാത്രം മറിച്ച് തന്നിൽ നിന്ന് ഓടി ഒളിക്കാൻ ശ്രിമിച്ചവളെ പിടിച്ച് നിർത്താൻ വേണ്ടി ഉള്ള ചോദ്യം മാത്രമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും തിരിഞ്ഞ് നിന്നവൾ കണ്ണ് ഒന്ന് ഇറുക്കി അടച്ച് കൊണ്ട് ദയനീയമായി അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവനിൽ അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഭവമാറ്റം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും ഗൗരിയുടെ ഭാവം പതിയെ സംശയത്തിലേക്ക് വഴി തിരിഞ്ഞു. " എന്തേ....? ഒന്നും ആയില്ലേ....? " : ഗൗരിയുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായെങ്കിൽ കൂടി മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ കണ്ണൻ തിരക്കി. " ച്ചും.... അല്ലല്ല എല്ലാം റെഡി ആയി,  എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ വന്നെയാ " : ആദ്യം ഒന്നുമില്ല എന്ന പോലെ ചുമൽ കൂചിയെങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ ഒന്നും ചോദിക്കാത്ത ധൈര്യത്തിൽ അവനുള്ള മറുപടി നൽകി. " ഹ്മ്മ് ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം " : അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. അത് കണ്ടതും പിന്നെയൊരു നിമിഷം പോലും കളയാതെ ഗൗരി അവിടെ നിന്നും ഡൈനിംഗ് ഹാളിലേക്ക് പോയി അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും ഉള്ളത് വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. വിളമ്പി വെച്ചപ്പോഴേക്കും കൈ കഴുകി കണ്ണനും വന്നിരുന്നു. അവനെ നോക്കാൻ ഗൗരിക്ക് നല്ല ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇടക്ക് ഇടക്ക് അവളുടെ നോട്ടം അവനെ തേടി ഇതിന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലും തന്നെ തേടി വരാത്തത് കണ്ട് അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ കഴിച്ച് തുടങ്ങി. ഗൗരി നോട്ടം ഒക്കെ കാണുന്നുണ്ട് എങ്കിലും മനപ്പൂർവം ആണ് കണ്ണൻ അതിന് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാഞ്ഞത്. അവളുടെ ശ്രദ്ധ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും കണ്ണ് മാത്രം ഉയർത്തി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി മന്തഹസിച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും കയ്യിലെ കെട്ട് കാരണം അവനിക്ക് കഴിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നില്ല. ഗൗരിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ തല ഉയർത്താതെ കഴിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ച് ഇരിക്കുവാണ്. അവൻ മെല്ലെ അവിടുന്ന് എണീറ്റു അടുക്കളിലേക്ക് പോയി. അത് കണ്ടതും ഗൗരി സംശയത്തോടെ അവൻ പോയ വഴിയേ നോക്കി. തിരിച്ച് വരുന്നവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സ്പൂണും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഗൗരി അവന്റെ കയ്യിലെ കെട്ടിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത്. കുറച്ച് നേരത്തേക്കെങ്കിലും അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞത് ഓർത്ത് അവളിൽ വല്ലായിമ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ സ്പൂൺ വെച്ച് അപ്പം മുറിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. അതും കൂടി കണ്ടതും ഗൗരി അവളുടെ പ്ലേറ്റ് അടച്ച് വെച്ച് ഇരുന്നിടത്ത് നിംബ എണീറ്റ് പോയി കൈ കഴുകി വന്ന് അവന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരിപ്പ് ഉറപ്പിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവന്റെ സംശയത്തോടെ അവളിൽ തന്നെ നോട്ടം ഉറപ്പിച്ച് ഇരുന്നു. അത് കണ്ടെങ്കിലും ഗൗരി അവന് നോക്കാതെ അവന്റെ പ്ലേറ്റ് അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു അതിൽ നിന്നെ അപ്പം മുറിച്ച് കറിയിൽ മുക്കി അവന് നേരെ നീട്ടി പിടിച്ചു. അവളുടെ പ്രവർത്തി എല്ലാം സംശയത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നവൻ ഭക്ഷണവും നിറച്ച അവളുടെ കൈ തനിക്ക് നേരെ നീണ്ടപ്പോൾ അവനിൽ കൗതുകവും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു. ഒപ്പം താൻ കാണുന്നത് സ്വപ്നം വല്ലതും ആണോ എന്ന സംശയവും നിറച്ച് അവൻ അവളെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും താൻ ഭക്ഷണം നീട്ടിയിട്ടും അവൻ കഴിച്ചില്ലെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അവിടെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുതിച്ചുയർന്നു.  " അത്... അത് പിന്നെ കയ്യിലെ കെട്ട് കാരണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അല്ലെ അതാ ഞാൻ സ..... " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഒരു വല്ലയിമയോടെ അവൾ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. എന്നാൽ അത് പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൻ അവൾ നീട്ടിയ ഭക്ഷണം വായിലാക്കിയിരുന്നു. ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ വീണ്ടും ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. അവൾ ഓരോ വായും കൊടുക്കുമ്പോഴും അവൻ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ എന്നാൽ അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് അല്പം പോലും മാറ്റാതെ വാങ്ങി കഴിച്ചു. ആദ്യം ഒക്കെ അത് അവളിൽ ഒരു വല്ലായിമ തീർത്തു എങ്കിലും പിന്നെ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു. അവന് വയർ നിറഞ്ഞിട്ട് പോലും അവളെ തടയാനോ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാനോ അവനായില്ല, അത്രയും അവൻ ആ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. " ഇനിയും വേണോ.....? " : അവനുള്ള അവസാന വായും കൂടി കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് " : വായിൽ ആഹാരം ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ വേണ്ടെന്ന പോലെ മൂളി കൊണ്ട് തലയനക്കി. ആ നിമിഷങ്ങൾ മുറിയുന്നതിന്റെ വിഷമം അവന് നന്നായി ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇനിയും അവനെ കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവന് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്. കണ്ണന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ അവന്റെ പ്ലേറ്റ് അല്പം നീക്കി വെച്ച് അവളുടെ പ്ലേറ്റ് അടുത്തേക്ക് നീക്കി മൂടി മാറ്റി കഴിച്ച് തുടങ്ങി. തനിക്ക് ഭക്ഷണം തന്ന് വീണ്ടും അവൾ പഴയപടി പോയി ഇരുന്ന് കഴിക്കും എന്ന് കരുതിയവൻ ഗൗരിയുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ആകെ അമ്പരന്ന് പോയി. തനിക്ക് വാരി തന്ന കൈ കഴുകുന്നത് പോയിട്ട് തന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് എണീറ്റ് മാറാതെ അവിടെ ഇരുന്ന് തന്നെ കഴിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനുള്ളം തണുപ്പ് പടർന്നു. അവൾ കഴിച്ചെത്തുന്നത് വരെ അവൾക്ക് കൂട്ടായി അവൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും അവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ തോന്നിയവന് തന്റെ നോട്ടം കാരണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവളെ മനസ്സിലായപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളിൽ നിന്ന് പതിയെ നോട്ടം മാറ്റിയത്. ഗൗരി പിന്നെ അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഭക്ഷണം തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു. ഒപ്പം എന്ത് കൊണ്ട് ഇവിടുന്ന് എണീറ്റ് മാറിയില്ല എന്ന് സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. അവൻ നോട്ടം മാറ്റിയതും ഇനി നോക്കുന്നതിന് മുന്നേ കഴിച്ച് കഴിയണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ വേഗം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ നിർവഹിച്ചതാണോ ഗൗരി നന്ദ " : ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പത്രം എല്ലാം കഴുകി ഒതുക്കുന്നവളെ നോക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് വന്ന് കൊണ്ട് കണ്ണൻ തിരക്കി. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഉള്ള അവന്റെ വരവിലും ചോദ്യത്തിലും അവളൊന്ന് ആദ്യം ഞെട്ടിയെങ്കിലും പിന്നെ സംശയത്തോടെ തിരഞ്ഞ് നോക്കി. " അല്ല ഈ ഭക്ഷണം വാരി തരലൊക്കെ ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ ആയിട്ട് ചെയ്തതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചെയ " : ഗൗരിക്ക് തന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിലായില്ല എന്ന് കണ്ടതും കണ്ണൻ വ്യക്തമാക്കി ചോദിച്ചു. " അല്ല " : അത് പറയാൻ അവൾക്ക് അല്പം പോലും ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നില്ല. " ഒരിക്കലും ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ നിർവഹിച്ചട്ടല്ല ഞാൻ ഇവിടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നതും ഇന്ന് ഭക്ഷണം വാരി തന്നതും മറ്റും, ഒരു മാനുഷിക പരിഗണന മാത്രമായിട്ട് കൂട്ടിയാൽ മതി. ഒപ്പം ഇന്ന് എനിക്ക് ആകെ ഉള്ളൊരു ബന്ധം അല്ലേ,   എനിക്ക് എന്തേലും സംഭവിച്ചാലോ അല്ലെങ്കിൽ നാളെ എന്റെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ഇറക്കി വിട്ടാൽ പോലും കയറി ചെല്ലാൻ ഒരു ഇടാമോപോലും ചോദിച്ച് വരത്തക്ക ബന്ധങ്ങൾ പോലും എനിക്ക് ഇന്ന് ഇല്ലല്ലോ. " : ഉള്ളിൽ കിടന്ന് പുകഞ്ഞിരുന്ന കാര്യം ഗൗരി അതെ പാടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും അത് വരെ വിടർന്ന് നിന്നിരുന്ന കണ്ണന്റെ മുഖം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് മങ്ങി. " എന്ത് ആവിശ്യം... ഏഹ്ഹ് എന്ത് ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞാൾ ഇറാക്കി വിടുന്ന കാര്യം ആണ് ഗൗരി നന്ദ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞെ " : അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സൗമ്യത ഒക്കെ മാറി കണ്ണൻ തീർത്തും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " ആവിശ്യം ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ആയിരിക്കുമല്ലോ പണം കൊടുത്ത് എന്നെ വാങ്ങിയത്. " : കണ്ണന്റെ ഗൗരവം കണ്ട് ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ തിരഞ്ഞ് നിന്ന് ബാക്കി പാത്രം കഴുകാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും അതുവരെ ഗൗരവം പൂണ്ട് നിന്നവന്റെ ശൗര്യം കുറഞ്ഞ് പോയി. ഒപ്പം പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയാതൊരു വേദനയും അവനിൽ ഉയർന്ന് വന്നു. ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം അവൻ തെറ്റ് ചെയ്തവൻ ആണെന്ന് അവൻ പൂർണ ബോധ്യമുണ്ട്, അതിനി തിരുത്താൻ കഴിയുന്നതും അല്ല എന്ന് അവനറിയാം. ഒരു ന്യായീകരണം ഇല്ലാത്തൊരു തെറ്റാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്നും അതിലിനി ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല എന്നും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പെണ്ണിനെ അവളുടെ സമ്മതം കൂടാതെ വീട്ടുകാർക്ക് പണം കൊടുത്ത് കെട്ടിയതിന് എന്ത് ന്യായീകരണം ആണ് നൽകാൻ കഴിയുക. ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അതോർത്ത് താൻ വിഷമിക്കും എന്നും തന്നെ അത് വേട്ടയാടും എന്നും അവന് മനസ്സിലായ കാര്യമാണ്. തുടരും.......... ഇന്ന് ഒരു part കൂടി തരാമേ. അപ്പൊ എല്ലാവരും ഇന്നത്തെ part എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞേക്ക് 🫣❤️😁 #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 56 നഴ്‌സ്‌ രണ്ട് പേരും കണ്ണന്റെ മുറിവ് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുണ്ട് എങ്കിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും മേൽ ആണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ചെയ്യുന്ന ജോലിയേക്കാൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് പേരെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആണ്. " മൂന്ന് ദിവസം നല്ല റസ്റ്റ്‌ വേണം കൈ അധികം അനക്കണോ വെയിറ്റ് എടുക്കാനോ നിൽക്കരുത്, നാലിന്റെ അന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തത് അഴിക്കാൻ വരണം. അത് കഴിഞ്ഞും ശ്രദ്ധ വേണം പയ്യെ പയ്യെ വെയിറ്റ് എടുത്ത് തുടങ്ങിയ മതി. എന്തായാലും ആദ്യത്തെ മൂന്ന് ദിവസം അത് പോലെ ശ്രദ്ധ വേണം. ഇന്നാ ഈ മരുന്ന് ഒക്കെ കൊടുക്കാൻ ഉള്ളതാ എപ്പോഴാ കൊടുക്കേണ്ടത് എത്ര വീതം കൊടുക്കണം എന്നൊക്കെ അതിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഹാ പിന്നെ രാത്രി പനി വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട് അപ്പൊ ദാ ഡോളോ കൊടുത്താൽ മതി " : മരുന്ന് എല്ലാം ഗൗരിയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് നഴ്‌സ്‌ പറഞ്ഞു. അവൾ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ട് കൊണ്ട് മരുന്ന് കയ്യിൽ വാങ്ങി. അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി കണ്ണന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അത് വരെ അവളെ നോക്കി നിന്നവൻ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് അമ്പതിന്റെ നോട്ട് എടുത്ത് നഴ്സിന് കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പോകാനായി ഇറങ്ങി. കണ്ണനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടതും സാബു വണ്ടി എടുത്ത് വന്നു. അവർ രണ്ട് പേരും കയറിയതും കണ്ണന്റെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു. " കണ്ടോ കണ്ടോ നിനക്ക് അല്ലായിരുന്നോ അവളെ അങ്ങ് അകമാഴിഞ്ഞ് വിശ്വാസം ഇപ്പൊ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ രണ്ടും നല്ല അടയും ചക്കരയും ആണെന്ന്. എന്തായിരുന്നു എന്നിട്ട് ഇത്രയും കാലം അവളുടെ ഒരു അയ്യോ പാവം ചമയൽ. അല്ലെങ്കിലും പണ്ടുള്ളവർ പറയുന്നത് നേര മിണ്ടപ്പൂച്ച കലം ഉടക്കും എന്ന് " : കണ്ണനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങാൻ കാത്തിരുന്ന പോലെ നഴ്‌സ്‌ 1 മറ്റേ നഴ്സിനോട് പറഞ്ഞു. " എന്നാലും ചേച്ചി ഇത്രയും പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നും ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല ഇപ്പൊ നേരിട്ട് കണ്ട് ബോധ്യമായി. ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും കണ്ടില്ലേ അവനെക്കാൾ വേദനിക്കുന്നത് അവൾക്കാണ്. എന്നാലും ഇവൾക്ക് വേണ്ടി ആണല്ലോ ഇത്രയും ദിവസം എല്ലാരോടും എതിർത്തത് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ. എന്നാലും ആ പെണ്ണ് ഇത് എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ഇങ്ങനെ ഉള്ളവൻമാരുടെ ഒക്കെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോകുന്നെ എന്തോ....? " : നഴ്‌സ്‌ 2 രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അതിലിപ്പോ ഇത്ര ആലോചിക്കാൻ എന്ത് ഇരിക്കുന്നു സിനി, പ്രേമിച്ച് പ്രേമിച്ച് വയറ്റിലായപ്പോൾ വീട്ടിൽ പൊക്കി പിന്നെ സതീശൻ ഇത്തിരി മനസ്സലിവ് ഉള്ളതായത് കൊണ്ട് ഇറക്കി വിടുന്നതിന് മുന്നേ കെട്ടിച്ച് കൊടുത്തു അത്ര തന്ന. അന്ന് ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചിന്തിച്ചാരുന്നു ഈ സതീശന് എന്തിന്റെ കേടാ ഇറക്കി വിടാനുള്ളതിന് കെട്ടിച്ച് കൊടുക്കാൻ നിന്നെക്കുന്നു എന്നൊക്കെ, ഇപ്പൊ മനസ്സിലായി അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലാരുന്നെങ്കിൽ അവളെ അവിടുന്ന് അച്ഛനും രണ്ടാനമ്മയും വീട്ടുകാരും അടിച്ചിറക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ് നടന്നേനെ ആ പെണ്ണ്. പിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പൊ വേറെ ചില സംശയവും ഉണ്ട് അവർ തമ്മിൽ പ്രേമത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നോ അതോ മറ്റ് പലതും ആയിരുന്നോ എന്ന് " : ആദ്യം ഒക്കെ പുച്ഛത്തോടെയും അവസാനം രഹസ്യമായി സിനിയോട് പറഞ്ഞു. " അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ....? " : സിനി സംശയത്തോടെ തിരക്കി. " അത് നിനക്ക് അറിയില്ലേ സുമയെ മറ്റേ വിജയന്റെ ഭാര്യ, ഹാ അവൾ എന്നോട് ആയിട്ട് പറഞ്ഞേയ നീയും അങ്ങനെ ആരോടും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട " : നഴ്‌സ്‌ 1 രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു. " ഏയ്യ് ഞാൻ ആരോട് പറയാനാ ചേച്ചി കാര്യം പറ മനുഷ്യനെ ടെൻഷൻ ആക്കാതെ " : സിനി തിടുക്കത്തോടെ തിരക്കി. " അത് അന്ന് മെമ്പർ സതീശന്റെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ അവളും പോയിരുന്നു അത്രേ കൂടെ, അവിടുന്ന് കിട്ടിയ വിവരം ആണെന്ന എന്നോട് പറഞ്ഞെ. അപ്പൊ സരസ്വതിയുടെ മകൾ ഇല്ലേ ലക്ഷ്മി അവളാ പറഞ്ഞതത്രേ ഈ ഗൗരിക്ക് കോളേജിലും ഏതൊക്കെയോ പയ്യൻമാരും ആയിട്ട് ഒക്കെ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു അത്രേ, പലപ്പോഴും ക്ലാസിൽ ഒന്നും കയറാതെ അവരോടൊത്ത് കറക്കം ആയിരുന്നു എന്ന്. അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ അത് സതീശൻ കൈയ്യോടെ പിടിച്ചു അതിന് പിന്നാലെയാ അവളെ പടുത്തം നിർത്തിച്ചത് എന്ന് " : നഴ്‌സ്‌ 1 പറയാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയത് പോലെ പറഞ്ഞു. " ഉള്ളതാണോ ചേച്ചി....? എന്നിട്ടാണോ ആ പെണ്ണ് ഇത്രയും നാല് അയ്യോ പാവിയെ പോലെ നടന്നെ. എന്തായാലും പഠിച്ച കള്ളിയ അവൾ. ഹാ പിന്നെ ചേച്ചി അവൾക്ക് വയറ്റിൽ ഉണ്ടായിട്ട് അതിന്റെ ലക്ഷണം ഒന്നും കാണുന്നില്ലാലോ....? " : ഗൗരിയോടുള്ള ഇഷ്ടക്കേട് ഉള്ളിൽ നിറച്ച് സംശയത്തോടെ സിനി ചോദിച്ചു. " അത് വയറ്റിൽ ആയിട്ട് അധികം ആയി കാണില്ല അതായിരിക്കും " : അവർ അലസമായി പറഞ്ഞു. പിന്നെയും അവർക്ക് ഇടയിൽ സംഭാഷണങ്ങൾ നീണ്ടു. വിഷയം കണ്ണനും ഗൗരിയും ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. എങ്കിലും ചൂടോടെ പരത്താൻ പുതിയ വാർത്തകൾ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ആണ് രണ്ട് പേരും. _____________________________________________ " ഞാൻ എന്ന ഇറങ്ങട്ടെടാ, എന്ത് ആവിശ്യം വന്നാലും വിളിച്ച മതി നീ. അതിന് സമയം ഒന്നും നോക്കാൻ നിൽക്കണ്ട. അവൻ ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് ഓർത്ത് വിളിക്കാതെ ഇരിക്കും, അപ്പൊ മോള് ദേ അവന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് വിളിച്ചാ മതി എന്നെ. രാത്രി പനി വരാൻ സാധ്യത ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ. " : ആദ്യം കണ്ണനോടും പിന്നെ ഗൗരിയോടുമായി പറഞ്ഞു. ഗൗരി അതിന് സമ്മതമെന്ന പോലെ തലയാട്ടുകയാണ് ചെയ്തതെങ്കിലും കണ്ണൻ സാബുവിനെ തന്നെ മതി മറന്ന് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. തീർത്തും നിഷ്കളങ്കമായ ഒരുവൻ, പുറം ലോകത്തെ ചതികൾ ഒന്നും അറിയാതെ ആരെയും കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നോരുവൻ, മറ്റുള്ളവർ ഒക്കെ തന്നെ അകറ്റി നിർത്തിയപ്പോൾ യാതൊന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കൂടെ കൂട്ടിയവൻ. ഇപ്പോഴും എന്ത് ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരു വിളിക്ക് അപ്പുറം ഉണ്ടാകും ഇവൻ. ആ നിമിഷം മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവനോട് അധിയായ സ്നേഹവും ബഹുമാനവും തോന്നി പോയി കണ്ണന്. " ഞാൻ എന്ന ഇറങ്ങട്ടെ. കണ്ണാ ശെരി എന്ന, പോട്ടെ പെങ്ങളെ " : ഒരിക്കൽ കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞ് സാബു അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അതൊന്ന് നോക്കി കണ്ണനെയും ഒന്ന് നോക്കി ഗൗരി മുറിയിലേക്ക് പോയി വേഷം മാറി അടുക്കളിലേക്ക് പോയി. പോകുന്ന വഴി അവൾ കണ്ടിരുന്നു ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട്‌ മാറ്റി മറ്റൊരു ബനിയൻ ഇട്ട് കൊണ്ട് ടി വി ഓൺ ചെയ്ത് അതിന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ. കൈപത്തി മാത്രം ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തത് കൊണ്ട് മറ്റ് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നും കണ്ണന് ഇല്ലായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ചെന്നവൾ കണ്ണന് നൽകേണ്ട മരുന്നുകൾ ഓരോന്ന് എടുത്ത് നോക്കി. രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനു അരമണിക്കൂർ മുൻപ് ഒരു ഗുളിക ഉണ്ട് കഴിക്കാൻ അത് കണ്ടതും. അതും കൈയ്യിൽ എടുത്ത് ഗ്ലാസിൽ വെള്ളവും എടുത്ത് അവൾ ഹാളിലേക്ക് പോയി. " ഗുളിക കഴിക്കാനുണ്ട് " : താൻ വന്നത് കണ്ടിട്ടും തന്നെ നോക്കാതെ ടി വിയിൽ ശ്രദ്ധിച്ച് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കണ്ണനോട് സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി. " അത് ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിനു മുന്നേ കഴിക്കേണ്ട ഗുളികയാ " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ വിശദീകരിച്ചു. അത് കേട്ടതും മറ്റൊന്നും പറയാതെ അവൻ ഗുളിക വാങ്ങി കഴിച്ചു. അവൾ വന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസും വാങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. പിന്നെ സമയം കളയാതെ അവൾ രാത്രിയിലേക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണം തയാറാക്കാൻ കയറി. പിന്നെയും മുക്കാൽ മണിക്കൂർ എടുത്തു എല്ലാം ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ. കണ്ണന് മരുന്ന് ഉള്ളത് കൊണ്ട് രാവിലെ ചുട്ട അപ്പത്തിന്റെ ബാക്കി മാവ് എടുത്ത് രണ്ട് പേർക്കും അപ്പം തന്നെ ആക്കി. ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നതിന് ഇടക്ക് മറു സൈഡിൽ കൂടി അവൾ അടുക്കള ഒതുക്കുന്നും ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ട് എല്ലാം ഉണ്ടാക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയും ഒതുക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പാക്കി വന്ന ചോറും കറിയും ഒക്കെ ചൂടാക്കി ഫ്രിഡ്ജിൽ കയറ്റി.  പിന്നെ അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കഴിക്കാഞ്ഞുള്ളത് എടുത്ത് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചിട്ട് കണ്ണനെ വിളിക്കാൻ പോയി. ഹാളിൽ ചെന്നതും ടി വിയും ഓൺ ചെയ്ത് വെച്ചിരുന്ന് ഉറങ്ങുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. അവൾ മെല്ലെ അവനരികിലേക്ക് അരിച്ച് അരിച്ച് ചെന്നു. താൻ വന്നതൊന്നും അറിയാതെ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്, അപ്പോൾ ഉറങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് സമയം ആയിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണം ആയിരിക്കും അവൾ ഓർത്തു. അവന്റെ ഉറക്കം കണ്ടിട്ട് അവൾക്ക് വിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല എങ്കിലും മരുന്ന് കഴിക്കണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് വിളിക്കാനായി ഒരുങ്ങി. അവനരികിൽ എത്തിയതും എന്ത് വിളിക്കും എങ്ങനെ വിളിക്കും എന്നറിയാതെ അവൾ പരുങ്ങി. ഇതുവരെ ഒന്നും വിളിച്ചിട്ടില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടും ഇല്ല. അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ കുരുങ്ങി. അത് വരെ ഉള്ള ധൈര്യം ഒന്നും അവൾക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് പക്ഷെ കണ്ണനോട് പേടി ഉള്ളത് കൊണ്ട് അല്ല മറിച്ച് ഇനിയും അവനോട് അടുക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത മനസ്സ് തന്നെ ആയിരുന്നു അതിന് കാരണം. പിന്നെ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് തട്ടി വിളിക്കാനായി കൈ നീട്ടി, അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഒരു വല്ലയിമയോടെ കൈ താഴ്ത്തി. അടുത്ത ശ്രമം പോലെ ചെറുതായി ഒന്ന് മുരടനക്കി. ഒരു അനക്കവും കാണാതെ വന്നതും അല്പം കൂടി ശബ്ദത്തിൽ മുരടനക്കി. അപ്പൊ തന്നെ കണ്ണൻ ചെറുതായി ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് മുഖം അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. കണ്ണൻ എണീറ്റെന്ന് കരുതി മാറി നിന്നവളുടെ മുഖത്ത് നിരാശ മൂടി. വീണ്ടും അവനടുത്തേക്ക് അരിച്ച് അരിച്ച് നടന്ന് ചെന്നു. പിന്നെ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് മെല്ലെ അവനെ തട്ടി, അവൻ ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട്‌ പോലും അത് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് സംശയമാണ്. വീണ്ടും ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് കുലിക്കി നോക്കി, എവിടെ ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും അല്ലാത്ത പോലായാണ് അവന്റെ ഉറക്കം. അത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി മരുന്നിന്റെ മയക്കത്തിൽ ആണ് അവനെന്ന്. ഒന്നും കഴിയാതെ ഉള്ള ഉറക്കം ആണ് അവൻ എന്ന് ഓർമ്മ വന്നതും അതുവരെ മറഞ്ഞ് നിന്ന ധൈര്യം എവിടെ നിന്നോ വീണ്ടും അവളെ തേടി എത്തി. ആ ധൈര്യത്തിൽ അവനെ നന്നായി തന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ചു. " കണ്ണേട്ടാ " അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ കണ്ണ് തുറന്ന് തനിക്ക് തൊട്ടരികിൽ നിൽക്കുന്നലെ നോക്കി. തുടരും...... #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love

Part 55 " ഗൗരി നന്ദ " കണ്ണന്റെ അലർച്ച കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ഗൗരി, കയ്യിൽ ചോരയും ഒലിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒന്ന് സ്റ്റക്കായി. വീടിന്റെ ഇടത് വശത്തെ ആളൊഴിഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള പ്ലാവിൽ നിന്നും നന്നായി ഇല കൊഴിഞ്ഞ് വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വീഴുനുണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെയും വൈകിട്ടും ഒക്കെ തൂത്ത് ഒതുക്കലാണ് ഗൗരിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന പണി. ചില ദിവസങ്ങളിൽ രണ്ട് നേരം എന്നുള്ളത് മൂന്ന് ആകാറുണ്ട്. ഇത് കണ്ട് മനസ്സിലാക്കി ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് എവിടെയും പോകാതെ വെയിലൊന്ന് അറിയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ശികരം ഒടിച്ച് കളയാൻ ഒരു വെട്ട് കത്തിയുമായി പ്ലാവിലേക്ക് കയറിയതാണ് കണ്ണൻ. കണ്ണൻ പ്ലാവിലേക്ക് വലിഞ്ഞ് കയറിയപ്പോഴേ ഗൗരി അതിനെ തടഞ്ഞതാണെങ്കിലും കണ്ണൻ അതിനൊന്നും ചെവി കൊടുത്തില്ല. ഇങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞ് കിടന്ന ശികരം വെട്ടി വീഴ്ത്തിയിട്ടും വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ കോതി വൃത്തിയാകുന്നവനെ കണ്ടാണ് ഗൗരി അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഇപ്പോഴിതാ കയ്യും മുറിച്ച് നിൽക്കുന്നു. അവൻ പറയാതെ തന്നെ എന്തായിരിക്കും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്നവൾക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു. സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത പോലെ അവൾ അവനിക്ക് അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു. " അയ്യോ ഇത് വലിയ മുറിവ് ആണല്ലോ, നമ്മൾക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം " : കണ്ണന്റെ കൈ പിടിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു. വലത് കൈ പത്തിയിലാണ് മുറിവ് പറ്റിയിട്ടുള്ളത് അതിനാൽ തന്നെ കൈ പത്തി മുഴുവൻ ചോര ആയി കൈ ചൊവ്വേ കാണാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആണ്. അതും കൂടി ആയതും ഗൗരിക്ക് പേടി കൊണ്ട് കരച്ചിൽ വരാറായി. " ഏയ്യ് ഇത് പേടിക്കാനും വേണ്ടി ഒന്നും ഇല്ല ചെറിയ ഒരു മുറിവാണ് പിന്നെ ഉച്ച കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആണ് ഇത്രയും ചോര പോകുന്നെ " : അത്രയും നേരം ഗൗരിയെ നോക്കി നിന്നവൻ പെണ്ണ് കരയാൻ പോകുന്നു എന്ന് കണ്ടതും അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ആ കൈ കാണുന്ന ആർക്കും മനസ്സിലാകും അത്യാവിശം ആഴത്തിൽ ഉള്ള മുറിവ് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്. അവന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ മുറിയിലേക്ക് ഓടി. തിരികെ വരുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കോട്ടന്റെ ഷാളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഷാൾ കീറിയും അല്ലാതെയും ഒക്കെ ചോര ഒപ്പാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ് കണ്ണൻ. അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ ആണ് ഇതെല്ലാം അതിന്റെ എല്ലാ ആശ്ചര്യവും കൗതുകവും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ട്. " ഈ ചോര നിൽക്കുന്നില്ലല്ലോ കണ്ണാ.... വേദന എടുക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ നമ്മുക്ക്... നമ്മുക്ക് ആശുപത്രിയിൽ പോകാം  " : കരച്ചിൽ ഇങ് തൊണ്ട കുഴിയിൽ എത്തി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. " ഏയ്യ് അതൊന്നും വേണ്ട ഈ തുണി വെച്ച് കെട്ടി വെച്ചിരുന്ന മതി. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ  ഈ ചോര ഒഴുകുന്നത് നിന്നോളും, പിന്നെ മുറിവ് ഉണങ്ങുമ്പോൾ വേദനയും മാറിക്കോളും " : കണ്ണൻ ഒരു നിസ്സാരം മട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ട് ഗൗരിയെ നോക്കിയതും തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനൊന്ന് ഞെട്ടി. " ഈ മുറിവ് അങ്ങനെ തന്നെ ഒന്നും മാറാൻ പോകുന്നില്ല അതിന് ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ പോകണം, കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം നല്ല ആഴത്തിൽ തന്നെ വെട്ട് കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. സാബു ഇക്കയെ വിളിക്ക് അത്യാവിശം ആണെന്ന് പറ. ഞാൻ ഈ വേഷം ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ട് വരാം " : കയ്യിലെ മുറിവിൽ ഷാൾ കൊണ്ട് കെട്ടുന്നതിന് ഇടയിൽ ഗൗരവത്തിൽ അത്രയും അവനോട് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. " അപ്പോഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞേയ വേണ്ട വേണ്ട എന്ന് ആര് കേൾക്കാൻ, കൊമ്പ് ഓടിച്ചിട്ടതും പോരാ പിന്നെയും ഓരോന്നും ചെയ്യാൻ പോയേക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിലും അനുസരിച്ച് ശീലം ഇല്ലല്ലോ അനുസരിപ്പിച്ചല്ലേ ശീലം കാണു.... " എന്നെല്ലാം പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി കഥകടച്ചു. ഇതെല്ലാം ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ ആണ് കണ്ണൻ കേട്ട് നിന്നത്. കാരണം പെണ്ണിന്റെ ഇത്തരം ഭാവങ്ങൾ ഒന്നും അവൻ കണ്ടിട്ടില്ലാലോ. ഇത് പോലും തനിക്ക് മുറിവ് പറ്റിയതിന്റെ ഷോക്കിൽ ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് പുറത്ത് വന്നതാണ് അല്ലാണ്ട് അവൾ സ്വയമേ പെരുമാറുന്നത് അല്ലെന്ന് അവന് അറിയാം. കൈ മുറിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്താ പെണ്ണിന്റെ ഇത്തരം ഭാവങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തിൽ മുറിയിൽ കയറി ഫോൺ എടുത്ത് സാബുവിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഉടനെ എത്താം എന്ന് അവിടുന്ന് മറുപടി വന്നതും ഉടുത്തിരുന്ന കൈലി മാറ്റി കഴുകി വെച്ചിരുന്ന ഒരെണ്ണം എടുത്ത് ഉടുത്തു. കൈ മുറിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നതിനാൽ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരുന്നു എങ്കിലും എങ്ങനെ ഒക്കെയോ അവൻ കൈലി ഉടുത്തു. കൈ കെട്ടി വെച്ചിരിന്നതിനാൽ ഇപ്പോൾ ചോര അത്ര ഒഴുകുന്നില്ല. അപ്പോഴേക്കും അവന് വേദനയുടെ കാഡിന്യം കൂടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ മെല്ലെ ഹാളിൽ സെറ്റിയിൽ വന്ന് ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഗൗരിയും വൃത്തിയുള്ള ഒരു ചുരിദാർ ഇട്ട് ഇറങ്ങി വന്നു. അവനെ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. തിരിച്ച് വന്നവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളവും ഉണ്ടായിരുന്നു. " ഇന്നാ ഇത് കുടിക്ക്, വേദനക്ക് ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടും. " : ഗ്ലാസ്സ് കണ്ണന് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ പരിഗണന ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് കൊണ്ടോ അതോ വേദന ഉള്ളത് കൊണ്ടോ അവൻ ഒന്നും എതിർക്കാതെ വാങ്ങി കുടിച്ചു. ഗ്ലാസും വാങ്ങി അടുക്കളയിൽ എത്തി അവിടുത്തെ കതാകും അടച്ച് പൂട്ടി അപ്പോഴേക്കും മുറ്റത്ത് സാബുവിന്റെ ഓട്ടോ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു. പിന്നെ ഒന്നിനും നിൽക്കാതെ വീടും പൂട്ടി അവർ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. ഇവിടെ ആകെ ഒരു ക്ലിനിക്ക് മാത്രമേ ഉള്ളു ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് എല്ലാവരും അവിടെയാണോ കാണിക്കാർ.ടൗണിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണോ എന്ന് സാബു തിരക്കിയെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് ആയിരുന്നു കണ്ണന്റെ മറുപടി. ടൗണിൽ ഒക്കെ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരിക്കും എന്നും അവിടെ ഒക്കെ ചെറിയൊരു പനിക്ക് പോലും നല്ല ചികിത്സ ചിലവ് വരും എന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗൗരിയും പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ പോയില്ല. നേരം മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും കണ്ണന് കൈ വേദന കൂടി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അത് പറഞ്ഞ ഗൗരിയും പേടിക്കും എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ വേദന കടിച്ച് പിടിച്ച് ഇരുന്നു. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ തന്നെ അവർ കവലയിൽ ഉള്ള ക്ലിനിക്കിൽ എത്തി.  ഞായറാഴ്ച ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ കവലയിലോ മറ്റോ ഒന്നും അധികം തിരക്ക് കണ്ടില്ല. ( പാവം അവർ അറിയുന്നില്ലല്ലോ എല്ലാരും കൂടി അവരെ നാട് കടത്താൻ ഉള്ള മീറ്റിംഗിന് പോയേക്കുവാണെന്ന് ) " ഇത് എന്ത് പറ്റിയതാ....? " : ക്ലിനിക്കിൽ കയറിയതും അവിടെ ഇരുന്ന ഒരു നഴ്സ് കണ്ണനെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ടും ഗൗരിയുടെയും കണ്ണന്റെയും കാര്യം അറിയുന്നത് കൊണ്ടും വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തിൽ രണ്ട് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " അത് പ്ലാവിന്റെ ചില്ല മുറിക്കാൻ കയറിയപ്പോൾ കയ്യിൽ വെട്ട് കത്തി കൊണ്ടത " : കണ്ണൻ മറുപടി കൊടുക്കാൻ വന്നതും ഗൗരി മറുപടി നൽകിയിരുന്നു. അതിന് അവളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി കൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. " അകത്തേക്ക് വരൂ " : അൽപ സമയത്തിനുള്ളിൽ നേരത്തെ കയറി പോയ നേഴ്സ് അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " രോഗിയുടെ ഒപ്പം ഒരാൾക്ക് കൂടിയേ കയറാൻ സാധിക്കു. " : മൂന്ന് പേരും കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് നേഴ്സ് പറഞ്ഞു. " ഞാൻ ഇവിടെ കാണും നിങ്ങൾ ചെല്ല്, എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി " : മറ്റ് രണ്ട് പേരെയും നോക്കി കൊണ്ട് സാബു പറഞ്ഞു. അതിന് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ ആദ്യം നടന്നു, പിന്നാലെ സാബുവിനെ നോക്കി തലയാട്ടി കൊണ്ട് ഗൗരിയും. താൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു എതിർപ്പോ വല്ലയിമയോ കാണിക്കാതെ കണ്ണന്റെ പിറകെ പോയവളെ കണ്ടതും സാബുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. ' ഹാ മല ഉരുകി തുടങ്ങി ' മനസ്സിൽ അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ അനുവദിച്ചിടത്ത് ഇരുന്നു. " ദാ അങ്ങോട്ട് ഇരുന്നോ " : അകത്തേക്ക് കയറി വന്ന കണ്ണനെ കണ്ട് നേഴ്സ് പറഞ്ഞു. കണ്ണൻ ഗൗരിയെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി നേഴ്സ് ചൂണ്ടി കാണിച്ച പേഷ്യന്റ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവനിക്ക് പിന്നാലെ തന്നെ ഗൗരിയും വന്ന് നിന്നു. അത് കണ്ടതും നേരത്തെ കണ്ട നേഴ്സ് മറ്റൊരു നഴ്സിന് കണ്ണ് കാണിച്ചു. " സിനി ഞാൻ ഈ മുറിവ് ക്ലീൻ ചെയ്യാം നീ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാനുള്ള മരുന്ന് എടുക്ക് " : അതും പറഞ്ഞ് നേഴ്സ് 1 കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് കൈ പിടിച്ച് നോക്കി. " ഡോക്ടറെ കാണിക്കണ്ടേ ചേച്ചി, ചോര ഒത്തിരി പോയിട്ടുണ്ട് " : ഗൗരി കണ്ണന്റെ കൈ നോക്കി വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. " അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല മുറിവ് ഇത്തിരി ആഴത്തിൽ ആണെന്നെ ഉള്ളു അതാ ചോര ഒരുപാട് പോയത്. അതിന് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്ത മതി ഇതിനായിട്ട് ഇനി ഡോക്ടറെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട കാര്യം ഒന്നും ഇല്ല. പിന്നെ ഇവന് ഇതൊന്നും പുതുമ ഉള്ള കാര്യം അല്ലല്ലോ " : പരമാവതി ഇഷ്ടക്കേട് പുറമെ വരുത്താതെ പറയാൻ ശ്രെമിച്ചു എങ്കിലും പരാജയം ആയിരുന്നു ഫലം. ആ ശ്രമം പോലും കണ്ണന്റെ സ്വഭാവം അറിയുന്നത് കൊണ്ട് ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം. ഒക്കെ കേട്ടെങ്കിലും കയ്യിൽ അധികാരിച്ച് വരുന്ന വേദന കൊണ്ടും ഒപ്പം ഗൗരി ഉള്ളത് കൊണ്ടും അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ ഇഷ്ടക്കേട് മനസ്സിലാക്കാതെ അവർ പറഞ്ഞതിന് തലയാട്ടുക മാത്രമാണ് ഗൗരി ചെയ്തത്. പിന്നെ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്ത് തീരുന്നത് വരെ വേറെ സംസാരം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുമ്പോഴും മരുന്ന് വെക്കുമ്പോഴും കണ്ണനെക്കാളും ടെൻഷനും പേടിയും വേദനയും ഒക്കെ ഗൗരിയുടെ മുഖത്താണ്. അത് ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ ചുറ്റും ഉള്ളതെല്ലാം മറന്ന് കണ്ണൻ അവളെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കും, മുറിവിൽ മരുന്ന് ഒഴിക്കുന്ന വേദനയോ ഒന്നും അവൻ അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല. നഴ്‌സ്‌ രണ്ട് പേരും കണ്ണന്റെ മുറിവ് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുണ്ട് എങ്കിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവനും കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും മേൽ ആണ്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ചെയ്യുന്ന ജോലിയേക്കാൾ അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് പേരെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആണ്. തുടരും.......... #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 54 ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവർ പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത്രയും കാലം ഗൗരിയുടെ അവകാശത്തിലുള്ള വീട്ടിലാണ് കഴിഞ്ഞതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ലെച്ചുവിനുള്ളം പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി. " എന്താ സതീഷേട്ടാ എന്താ പറഞ്ഞെ അവളുടെ പേരിലാണെന്നോ ഈ വീട്....? എന്നിട്ടെന്താ സതീഷേട്ടൻ ഇതുവരെ ഞങ്ങളോട് അതൊന്നും പറയാഞ്ഞേ " : സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് സരസ്വതി സതീശൻ നേരെ പൊട്ടി തെറിച്ചു. അത് കേട്ടതും ലതയും ലെച്ചുവും സ്വാബോധത്തിൽ എത്തി. " അത് എനിക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു, ഒരു മാസം മുന്നേ ഓട്ടോയിൽ കയറിയ ഒരു വക്കീലാണ് എന്നോടിത്തിനെ പറ്റി പറഞ്ഞെ, അതിന് പിന്നാലെയാ കണ്ണന്റെ കാര്യം വന്നേ അതിനിടയിൽ ഇത് വിട്ട് പോയി. " : അയാൾ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും എന്തൊക്കെയോ പദം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് സരസ്വതി തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് ഇരുന്നു. " ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും സതീശാ എല്ലാം ആ മുടിഞ്ഞവൻ കൊണ്ട് വിറ്റ് തുലക്കട്ടെന്ന് ആണോ, ഇതെങ്ങാനും അവന്റെ ചെവിയിൽ എത്തണം അടുത്ത നിമിഷം ഇറക്കി വിടും. അപ്പൊ കാണാം നിന്റെ മോൾടെ സ്വഭാവം " : അത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാം കൈ വിട്ട് പോയല്ലോ എന്ന ഭാവം ആയിരുന്നു ലതക്ക്. ലെച്ചു എന്നാൽ ഒരു അക്ഷരം പോലും മിണ്ടിയില്ല, അവളുടെ ഉള്ളം ആകെ പുകഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരിക്കുവാണ് ഏത് നിമിഷം വേണമെങ്കിലും പൊട്ടി തെറിക്കും എന്ന പോലെ. അവൾക്ക് ആദ്യമായി സതീശനോടും രേവതിയോടും അതിയായ ദേഷ്യവും വെറുപ്പും തോന്നി. " അങ്ങനെ വിറ്റ് തുലക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ " : ലതയുടെ പ്രതികരണം കേട്ടതും സതീശൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മറ്റ് മൂന്ന് പേരും അയാളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി. " അപ്പൊ അപ്പൊ ഈ വീട് നമ്മൾക്ക് തന്നെ കിട്ടുവോ....? ഇങ്ങനെ നോക്കി ഇരിക്കാതെ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ പറ അങ്ങോട്ട് " : സതീശൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ സരസ്വതി കിടന്ന് കയർ പൊട്ടിച്ചു. " അതായത് ഗൗരിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തെ കുറിച്ച് അറിയില്ലല്ലോ. നമ്മൾ വഴി അല്ലാതെ അവളോ കണ്ണനോ ഇത് അറിയാനും പോകുന്നില്ല. " : സതീശൻ " അപ്പോൾ അവൾ ഒരിക്കലും ഇതിനെ കുറിച്ച് അറിയാൻ പാടില്ല എന്നാണോ സതീഷേട്ടൻ പറയാൻ വരുന്നേ, അങ്ങനെ എങ്കിൽ അവൾ ഒരിക്കലും അവകാശം പറയാൻ വരില്ല എന്നാണോ " : സതീശൻ പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ആവേശത്തോടെ സരസ്വതി ഇടയിൽ കയറി. അത് കേട്ടതും ' ആണോ ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ലതയും ലെച്ചുവും സതീശനെ നോക്കി " ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാക്കിക്കോട്ടെ സരസ്വതി, നീ ഇങ്ങനെ ഇടയിൽ കയറാതെ " : സതീശൻ തെല്ലും ഗൗരവത്തോടെ സരസ്വതിയെ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതി ഒന്ന് ചുണ്ട് കൊട്ടി കൊണ്ട് ശ്രദ്ധയോടെ ഇരുന്നു. " ഹാ അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ് വന്നത് നമ്മൾ പറയാതെ എന്തായാലും അവർ അറിയില്ലല്ലോ, നമ്മൾക്ക് വീട് ലെച്ചുവിന്റെ പേരിലാക്കി കൊണ്ടു ഒരു പ്രമാണം തയ്യാറാക്കി ഗൗരിയെ കാണാൻ പോകാം, എന്നിട്ട് കാര്യം നമ്മൾക്ക് അനുകൂലം ആകുന്ന വിധം അവളെ കൊണ്ട് ഒപ്പിട്ട് വാങ്ങിക്കാം " : സതീശൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തിയ പോലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ലതയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും മുഖം വിടർന്നെങ്കിലും ലെച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല. " പക്ഷെ സതീശാ ഇത് അറിഞ്ഞ ആ പെണ്ണ് ഒപ്പിട്ട് തരും എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടോ...? ഇനി അവൾ സമ്മതിച്ചാലും ആ കണ്ണൻ സമ്മതിക്കുമോ.....? " : ലത ഉള്ളിൽ തോന്നിയ സംശയം അതെ പാടി ചോദിച്ചു. "  ഗൗരിയെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയോ നമ്മൾക്ക് നമ്മളുടെ വഴിക്ക് നിർത്താം, പക്ഷെ കണ്ണൻ ഇത് അറിയാൻ പാടില്ല. അവൻ എങ്ങന എന്ന് നമ്മൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അതുകൊണ്ട് എന്ത് വന്നാലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവൻ അറിയാതെ നോക്കണം. കല്യാണത്തിന് മുൻപ് എന്തൊക്കെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും മനുഷ്യനല്ലേ പണം കണ്ടാൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് ചായും, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അവിടെ ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി വേണം നമ്മൾക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകാൻ " : അയാൾ ചെയ്യേണ്ടത് എല്ലാം കൃത്യമായി മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. * പണം കണ്ടപ്പോൾ സ്വന്തം മകളെ തെരുവ് ഗുണ്ടക്ക് വിറ്റ ആളാണ് മനുഷ്യ ഗുണം പറയുന്നത്. * അത് കേട്ടതും മറ്റ് മൂന്ന് പേർക്കും ചെറിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു എങ്കിലും പൂർണമായി ആശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന് എല്ലാം ഒന്ന് കലങ്ങി തെളിയുക തന്നെ വേണം. " ഹ്മ്മ് എന്തായാലും അത് വെച്ച് താമസിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട നീ എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ പ്രമാണം തയാറാക്കാൻ നോക്ക് അറിയാല്ലോ കല്യാണത്തിന് ഇനി അധിക സമയം ഇല്ല " : അതും പറഞ്ഞ് ലത അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അത് കണ്ടതും ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് എല്ലാരും അവരവരുടെ വഴിക്ക് തിരിഞ്ഞു. " നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു സൗഭാഗ്യവും വേണ്ട, നിനക്ക് വന്ന് ചേരുന്നതെല്ലാം എനിക്ക് തന്നെ വേണം ഗൗരി. നിന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഇത്രയും കാലം നിന്നെ വേലക്കാരിയെ പോലെ നിർത്താൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുമെങ്കിൽ, ഈ വീടും എനിക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയും. നിന്റെ അച്ഛനെ നിന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റി ഞാൻ സ്വന്തം ആക്കിയിരിക്കുന്നു അപ്പോഴാണോ നിന്റെ ഈ വീട്. " : ഗൗരി പുച്ഛിച്ച് സ്വയം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ലെച്ചു അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ______________________________________________ " എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവരെ ഇവിടെ അധിക കാലം വാഴികാൻ കഴിയില്ല മെമ്പറെ. കഴിയുന്നതിലും വേഗത്തിൽ രണ്ടിനെയും ഇവിടെ നിന്നും ഓടിക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ നാടിന് തന്നെയാ നാണക്കേട് " കണ്ണന്റെയും ഗൗരിയുടെയും കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ കരയോഗം കൂടിയതാണ് ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവർ, അതിന്റെ ഭാഗം ആണ് മുകളിൽ കേട്ടത്. ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും എത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുരളീധരൻ മുതലാളിയെ കൂടെ വിളിക്കണം എന്ന് ആദ്യം കരുതിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഇത്രയും ചെറിയൊരു കാര്യത്തിന് മുതലാളിയെ വിളിച്ച് വരുത്തേണ്ട എന്നവർ കരുതി. ആദ്യം ഇതിനൊരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ട് മുതലാളിയുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കാം എന്നൊരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി അവർ. " അത് മാത്രമാണോ നമ്മൾക്കും വളർന്ന് വരുന്നില്ലേ മക്കൾ നാളെ അവരും ഇത് പോലെ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാലോ. നാടിന് മാത്രം അല്ല നമ്മുടെ ഒക്കെ മക്കളുടെ ഭാവിക്ക് തന്നെ ദോഷം ആണ് ഇവർ രണ്ട് പേരും. ഇതുപോലെ ഒരുത്തിയുടെ അടുക്കലാണല്ലോ എന്റെ മോള് ഇതുവരെ നൃത്തം പഠിച്ചത് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ എനിക്ക്..... " : ഗൗരി നൃത്തം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. " അത് അഞ്ജലി പറഞ്ഞത് നേര കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റെ മകൾ സ്വാതി എന്നോട് വന്ന് പറയുവാ ഗൗരി ചേച്ചി പാവമാണ്, ചേച്ചി ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ലത്രേ. പാവം പോലെ നടന്നിട്ട് എല്ലാരേയും വശീകരിച്ച് വച്ചിരിക്കുവാ അവൾ. എന്തൊക്കെ ആയാലും അവരെ ഇവിടുന്ന് നാട് കടത്തുക അല്ലാതെ മറ്റ് പരിഹാരം ഒന്നും ഇല്ല ഇതിന്. " : ഗൗരിയുടെ മറ്റൊരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അമ്മ രോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഇനി എന്ത് തീരുമാനിക്കാനാ മെമ്പറെ, അവളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് പോലും അവളെ ഇപ്പോൾ വേണ്ട. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഞാൻ സതീശനെ കണ്ടിരുന്നു അപ്പോൾ അയാളും പറഞ്ഞത് ആയാൾക്കോ അയാളുടെ കുടുംബത്തിനോ ഇനി ഗൗരി ആയിട്ടോ അവളുടെ ഭർത്താവ് എന്ന് പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നവനും ആയിട്ടോ അവൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുമായോ യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലെന്ന് തന്നെയാ. നമ്മൾ എല്ലാവരും കൂടി ചെന്ന് പറഞ്ഞ അവന് പിന്നെ എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ " : കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു. " ഹാ നേര അത് വരെ വളർത്തി വലുതാക്കിയ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും മറന്ന് ഇന്നലെ കണ്ട തെമ്മാടിയുടെ കൂടെ ഇറങ്ങിയ പോയവളെ അവർക്ക് വേണ്ടെന്നാണ് സരസ്വതിയും എന്നോട് അന്ന് പറഞ്ഞത് " : അയാൾക്ക് പിന്നാലെ സുമയും കൂടി അന്നവർ ഗൗരിയുടെ പോയപ്പോൾ ഉള്ള കാര്യം വിവരിച്ചു. അതും കൂടി കേട്ടതും പല ഭാഗത്ത് നിന്നും മുറുമുറപ്പ് ഉയർന്നു. കണ്ണനെയും അത് വരെ പൊക്കി പറഞ്ഞിരുന്ന ഗൗരിയെയും എന്തിന് ഇതുവരെ ജന്മം എടുക്കാത്ത കുഞ്ഞിനെ വരെ അവർ പഴിച്ച് തുടങ്ങി. " മെമ്പർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല " : എല്ലാം കേട്ട് കൊണ്ട് വിജയൻ തിരക്കി. അത് കേട്ടതും എല്ലാരുടെയും ശ്രദ്ധ മെമ്പറിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം എന്നായിട്ട് വരും...? " : വിജയന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറു ചോദ്യം ആയിരുന്നു മെമ്പറിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് വന്നത്. അത് കേട്ടതും എല്ലാരും സംശയത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി ' അത് എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ചോദിച്ചേ ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ. " അത് അടുത്ത മാസം 23 അല്ലെ " : ഒരു സംശയത്തോടെ വിജയൻ തന്നെയാണ് അതിനുള്ള മറുപടിയും നൽകിയത്. അത് കേട്ടതും മെമ്പർ എന്തൊക്കെയോ ആലോജിച്ച് ഒരു ദീർക്കശ്വാസം എടുത്ത് കൊണ്ട് ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. " അടുത്ത മാസം 25ന് അതായത് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് കൃത്യം രണ്ടാം നാൾ അവരെ ഇവിടെ നിന്നും പുറത്താക്കാം " : ഒരു തീരുമാനം പോലെ അയാൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പല ഇടങ്ങളിലും മുറുമുറുപ്പ് തുടങ്ങി. " അത്രയും നീട്ടി കൊണ്ട് പോകണോ മെമ്പറെ, ഉത്സവത്തിന് മുന്നേ തന്നെ രണ്ടിനെയും പുറത്താക്കുനതല്ലേ നല്ലത്....? " : ഏറെ നേരത്തിന് ഒടുവിൽ എല്ലാരേയും മുൻ നിർത്തി കൊണ്ട് കൂട്ടത്തിലൊരാൾ എഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു. " വേണ്ട നല്ലൊരു മംഗള കർമം നടക്കാൻ പോകുന്ന നാടാണിത്, അതിനി ആരുടേയും കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി കൊണ്ട് ആകരുത്. ഗൗരി ഇവിടെ ജനിച്ച് വളർന്നതല്ലേ പെട്ടന്ന് ഇവിടുന്ന് അടിച്ചിറക്കിയാൽ അതിന്റെ കണ്ണീർ ഇവിടെ വീഴും, പിന്നെ അതും പേറി ആകും നാം ഉത്സവം നടത്താൻ പോകുന്നത്, അത് പാടില്ല. എന്തായാലും ഈ തീരുമാനത്തിന് ഒരു മാറ്റം ഇല്ല. ഞാൻ എന്തായാലും സമയം പോലെ മുതലാളിയോടും കൂടി ഇതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം, മുതലാളി എന്തായാലും നാടിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി ആയത് കൊണ്ട് എതിർപ്പ് ഒന്നും പറയില്ല. സമയം ആകട്ടെ നോക്കാം " : അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ പോകാനായി എണീറ്റു. അത് കേട്ടതും പലർക്കും അത് തന്നെയാ ശെരി എന്ന് തോന്നി. പിന്നെയും പലരും പലതും പറഞ്ഞ് എന്തായാലും ഉത്സവം കഴിയട്ടെ എന്ന തീരുമാനത്തിൽ അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു. ____________________________________________ " ഗൗരി നന്ദ " കണ്ണന്റെ അലർച്ച കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ഗൗരി, കയ്യിൽ ചോരയും ഒലിപ്പിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഒന്ന് സ്റ്റക്കായി. തുടരും.......... #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending

Part 53 " അല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിഞ്ഞേ അങ്ങനെ വെറും കൈയ്യോടെ വിടാൻ ഞങ്ങൾക്കും കഴിയില്ലല്ലോ " : പാർവതിക്ക് മറുപടി എന്ന പോലെ ലത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നീട് ലത പറയുന്നത് കേട്ട് സതീശൻ ആകെ ഞെട്ടി ഇരുന്ന് പോയി. ലച്ചു ആണെങ്കിൽ അത്ഭുതത്തോടെ ലതയെയും സരസ്വതിയെയും നോക്കി. " ഹാ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ നോക്കണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ട് തന്നെയാ. ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളതെല്ലാം ഇവൾക്ക് തന്നെയല്ലേ. ഇവൾക്കായി കുറച്ച് സ്വർണം ഞങ്ങൾ നേരത്തെ എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ സമ്പാദ്യം ആയിട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് ഈ വീടാണ് അതും ഇവൾക്ക് അല്ലാതെ പിന്നെ ആർക്കാ " : എല്ലാരുടെയും നോട്ടം കണ്ടതും ലത വിവരിച്ചു. " അല്ല ലക്ഷ്മി കൂടാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണ് കുട്ടി കൂടെ ഇല്ലേ നിങ്ങൾക്ക്, നാളെ അവൾ എങ്ങാനും അവകാശം പറഞ്ഞ് വന്നാലോ. " : പാർവതി ആണത് ചോദിച്ചത്. " വേറെ ഒരെണ്ണം കൂടെ ഇല്ലേ എന്നല്ല ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പൊ അവൾക്ക് ഈ വീടും വീട്ടിലുള്ളവരും ആയി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ല. ഇത്രയും നാളും പോറ്റി വളർത്തിയ തന്തേയെയും തള്ളയേയും പോലും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ അല്ലെ ഇന്നലെ കണ്ടവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയത്, വേണ്ട സരസ്വതിയെ അവൾ നോക്കണ്ട പക്ഷെ സതീശനെ കുറിച്ച് അവൾക്ക് ഓർക്കാർന്നല്ലോ അവൻ അവളുടെ സ്വന്തം അച്ഛനല്ലേ. എന്ന് അവൾ ഞങ്ങളെ കരിവാരി തേച്ച് പോയോ അന്ന് തീർന്നു അവൾക്ക് ഈ വീടുമായുള്ള ബന്ധം. ഇനി ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും അവൾക്ക് അവകാശം ഇല്ല. " : പഴി മുഴുവൻ ഗൗരിയുടെ മേൽ ചാർത്തി കൊണ്ട് ലത പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പാർവതിയുടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നു. ഈ വീട് അത്ര ഇഷ്ടമായില്ല എങ്കിലും ഇതുപോലെ ഒരു നാട്ടിപുറത്ത് വീടും വസ്തുവും ഒക്കെ ഉള്ളത് നല്ലതല്ലേ എന്നാണ് അവർ ഓർത്തത്. ലക്ഷ്മിക്ക് കൊടുക്കും എന്ന് പറയുന്നത് തന്റെ കൊച്ചു മകന് ഉള്ളത് തന്നെയല്ലേ. അവർ അതെ തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ബാക്കി ഉള്ളവരെ നോക്കി അവിടെ പിന്നെ വലിയ ഭവമാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല, അവർക്ക് ഇതിലൊന്നും താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ. അത് കണ്ടതും അവർ ഒന്ന് ചുണ്ട് കൊട്ടി. സതീശൻ എന്നാൽ ഇപ്പോഴും കേട്ട കാര്യത്തിന്റെ ഞെട്ടലിൽ ഇരിക്കുവാണ്. വീട് ലെച്ചുവിന് കൊടുക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും അയാളോട് ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തില്ലലോ അതാണ്. എങ്കിലും എല്ലാരും ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അയാൾ അതിനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കണോ പറയാനോ നിന്നില്ല. അയാളുടെ മൗനം കണ്ടതും സരസ്വതിയും ലതയും നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ലെച്ചുവും ആകെ സന്തോഷത്തിൽ ആണ്, ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. രാവിലെ അമ്മയും അമ്മാമ്മയും തനിക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും അത് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ആയിരിക്കും എന്ന് അവൾ കരുതിയില്ല. എല്ലാം കൊണ്ടും സംതൃപ്തിയോടെ ശ്രീയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നെ മുഴുവൻ കല്യാണ ചർച്ച ആയിരുന്നു. എന്ന് തുണി എടുക്കാൻ പോകാണം, കല്യാണത്തിന് ആരെ ഒക്കെ വിളിക്കണം, കല്യാണ പെണ്ണിന് ഏത് കളർ സാരീ വേണം അങ്ങനെ അങ്ങനെ നീണ്ടു പോയി ആ സംസാരം. വൈകിട്ട് നാല് മണി ആയപ്പോൾ വന്നവർ എല്ലാം ചായയും കുടിച്ച് പോകാൻ ഇറങ്ങി " നിങ്ങൾ എന്നാൽ അവധി പോലെ ഒരു ദിവസം അങ്ങോട്ട് കൂടി ഇറങ്, ചെറുക്കന്റെ വീട് കാണുന്നതും ഒരു ചടങ്ങ് ആണല്ലോ. " : ഇറങ്ങാനായതും അനില സരസ്വതിയുടെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " നോക്കാം ചേച്ചി സമയം കിട്ടുമോ എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ ഇനി ആകെ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന ദിവസം മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു കല്യാണത്തിന്. ഇന്ന് മുതൽ അതിന് വേണ്ടി ഉള്ള ഓട്ടം തുടങ്ങിയാൽ അല്ലെ അന്നത്തേക്ക് എല്ലാം ശെരിയാകു. ഇതിനിടയിൽ അതിനായിട്ട് അങ്ങ് വരെ വാരാൻ കഴിയുമോ എന്ന്  അറിയില്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇപ്പൊ അതിലൊക്കെ എന്ത് ഇരിക്കുന്നു എന്റെ മോൾക്ക് നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെയും കുടുംബത്തെയും അല്ലേ കിട്ടാൻ പോകുന്നെ അത് ഞങ്ങൾക്കും ഇപ്പോൾ ബോദ്യമായല്ലോ അത് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം " : സരസ്വതിയും ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി. അത് കേട്ടതും ശ്രീയുടെയും വീട്ടുകാരുടെയും മുഖം പ്രകാശിച്ചു. " എങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം എന്തായാലും കല്യാണ പുടവ എടുക്കാൻ ടൗണിലേക്ക് വരേണ്ടത് ഉണ്ടല്ലോ അന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കയറാം " : ഒരു ഉപായം പോലെ മീര അത് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാർക്കും നല്ലൊരു ആശയം പോലെ തോന്നിയതും എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്നും പറഞ്ഞ് അവർ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. " ഞാൻ എന്നാൽ നാളെ തന്നെ പോയി ജ്യോൽസ്യനെ കണ്ട് ദിവസം കുറിപ്പിച്ചിട്ട് തന്നെ വിളിച്ച് അറിയിക്കാം. " : ഇറങ്ങാൻ നേരം വേണു സതീശനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. വന്നവരെ എല്ലാം യാത്ര ആക്കിയതിനു ശേഷമാണ് അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയത്. " സരസ്വതി ഞാൻ എന്താ ഈ വീട്ടിൽ ഉള്ളതല്ലേ....? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ എന്നെയും കൂടി അറിയിക്കേണ്ട മര്യാദ നിങ്ങൾക്ക് ഇല്ലേ....? അതോ നിങ്ങളാണ് ഈ കുടുംബം നോക്കുന്നത് എന്നൊരു ചിന്ത വന്നോ....? " : എല്ലാരും അകത്തേക്ക് കയറിയെന്ന് കണ്ടതും സതീശന്റെ ഗൗരവം നിറച്ചുള്ള ചോദ്യം സരസ്വതിയെ തേടി എത്തി. അത് കേട്ടതും സരസ്വതിയും ലതയും ഒന്ന് ഞെട്ടി. കാരണം ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം അല്ല അവർ സതീഷനിൽ നിന്ന് പ്രദീക്ഷിച്ചത്. എന്താണെങ്കിലും സൗമ്യമായി ചോദിക്കും എന്നെ അവരും കരുതിയുള്ളു. ഇത് ലതയോട് ചോദിക്കേണ്ടതിന് പകരം സരസ്വതിയോടെ ആണ് അയാൾ ചോദിച്ചതും. അത് ലതക്ക് കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. ലെച്ചു എന്നാൽ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ എല്ലാരേയും മാറി മാറി നോക്കി അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ സതീശൻ അറിയാതെ ആണ് ലതയും സരസ്വതിയും അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തത് എന്ന്. " ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ല എന്ന് ഉണ്ടോ...? " : സതീശൻ വീണ്ടും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " അത് സതീഷേട്ടാ അമ്മ അങ്ങനെ.... " : എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ സരസ്വതി നിന്ന് പരുങ്ങി. " എന്താ സതീശാ എന്താ കാര്യം....? ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ആണോ നിന്റെ പ്രശ്നം...? " : തന്നെ അമ്മയെ പോലെ കണ്ടിരുന്നവൻ ഇപ്പോൾ താൻ മുന്നിൽ നിന്നിട്ട് പോലും തന്നെ ഗൗനിക്കാതെ മകളോട് മാത്രം ചോദിക്കുന്നത് കണ്ടതും ഒരു ഏർഷ്യത്തോടെ തിരക്കി. " അല്ല ഒരിക്കലും അല്ല, നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ എന്നെയും കൂടി പരിഗണിക്കാമായിരുന്നു " : ഉള്ളിലെ സങ്കടം മറച്ച് കൊണ്ട് അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതി ഒരു സങ്കടത്തോടെ ലതെയെ നോക്കി. ലതയ്ക്ക് എന്നാൽ ആശ്വാസം ആയിരുന്നു തോന്നിയത്, കാരണം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തതല്ല അവന് പ്രശനം മറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം നേരത്തെ അവനോട് കൂടി പറയാത്തതാണ് കാരണം. ലത ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ കൗശാലത്തോടെ സതീശൻ എതിരെ ഉള്ള സെറ്റിയിൽ ഇരുന്നു. " അത് മോനെ നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഞങ്ങൾ അത് നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചത് ഒന്നും അല്ല നീയും കേട്ടതല്ലേ ശ്രീ മോന്റെ അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞത് അതിനവർക്ക് ഒരു മറുപടി നൽകി എന്നെ ഉള്ളു, അല്ലെങ്കിലും എപ്പോഴായാലും ഈ വീട് നമ്മുടെ ലെച്ചുവിന് ഉള്ളത് തന്നെയല്ലേ. അല്ല നിനക്ക് ഇനി അതിൽ എന്തെങ്കിലും എതിർപ്പുണ്ടോ...? " : ആദ്യം തങ്ങളുടെ ഭാഗം വ്യക്തമാക്കിയും അവസാനം സതീശന്റെ മനസ്സ് അറിയാനുമാണ് ലത അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ലെച്ചുവിനും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം മനസ്സിലായത്. ബാക്കി അറിയാനായി അവളും ലതക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു സരസ്വതി പിന്നെ അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിലേക്കും ഇരുന്നു. ലത പറഞ്ഞത് വിശ്വസിച്ച പോലെ ചെറിയ തെളിച്ചം വന്നിട്ടുണ്ട് സതീഷിന്റെ മുഖത്ത്. " ഇല്ല അമ്മേ വീട് ലെച്ചു മോൾക്ക് കൊടുക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു എതിർപ്പും ഇല്ല പക്ഷെ അതിന് ചെറിയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ട് " : എന്തോ ആലോചനയിൽ അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ പറച്ചിലിൽ കേട്ടിരുന്ന മൂന്ന് പേരുടെയും മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നെങ്കിലും എന്ത് പ്രശ്നം എന്ന പോലെ അവരുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. " എന്ത് പ്രശ്നം സതീഷേട്ടാ....? " : കാര്യം പറയാതെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നയാളെ കണ്ടതും സരസ്വതി തിരക്കി. അത് കേട്ടതും ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അയാൾ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ഈ വീടും വസ്തുവും എന്റെയും രേവതിയുടെയും പേരിലാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ.....? " : അയാൾ അവർക്ക് നേരെ തിരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും സരശ്വതിയുടെ ഉള്ളം അനിഷ്ടം നിറഞ്ഞെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഇരുന്നു. " അത് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയുന്ന കാര്യം തന്നെയല്ലേ സതീശാ, പക്ഷെ അതിനിപ്പോൾ എന്താ രേവതി അങ്ങ് പോയില്ലേ അപ്പോൾ നിനക്ക് മാത്രല്ലേ ഈ വീടിന്റെ അവകാശം വരൂ. " : ഒരു സംശയത്തോടെ ലത തിരക്കി. " അങ്ങനെ അല്ല അമ്മ, ഈ വീടും സ്ഥലവും ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും തുല്യ അവകാശത്തിൽ ആണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഒരു ശതമാനം എങ്കിലും കൂടുതൽ എന്റെ പേരിൽ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ രേവതി പോയതിന് ശേഷം ഈ വീടിന്റെ വസ്തുവിന്റെയും മുഴുവൻ അവകാശവും എന്റെ പേരിൽ ആയിരുന്നെഞ്ഞേ പക്ഷെ ഇതിപ്പോ.... " : സതീശൻ നെറ്റി തടവി കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് നിർത്തി. " എന്ത് പക്ഷെ എന്ന് നീ ഇങ്ങനെ അവിടെയും ഇവിടെയും തൊടാതെ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാകുന്ന വിധം തുറന്ന് പറ " : സഹികെട്ടു ലത ഒരു ഈർഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അത് പിന്നെ രേവതി ഇല്ലാത്ത പക്ഷം അവളുടെ അവകാശം കൈ പറ്റുന്നത് അവളുടെ മകളായ ഗൗരിയുടെ മേൽ ആണ്. അതായത് ഇപ്പോൾ ഈ വീടിന്റെ പൂർണ്ണ അവകാശം എനിക്കും ഗൗരിക്കും ആണ്. ഗൗരിക്ക് പതിനെട്ടു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞതിനാൽ അവളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ എനിക്ക് അത് മറ്റൊരാളിലേക്ക് കൈ മാറാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന്. " : സതീശൻ തലയിൽ കൈ കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും ലതയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും ലെച്ചുവിന്റെയും തലയിൽ ആരോ കുടം എടുത്ത് അടിച്ചത് പോലെ തോന്നി അവർക്ക്. ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവർ പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത്രയും കാലം ഗൗരിയുടെ അവകാശത്തിലുള്ള വീട്ടിലാണ് കഴിഞ്ഞതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ലെച്ചുവിനുള്ളം പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി. തുടരും........ . #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #trending