🫣 Part 35 കണ്ണൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബുക്കിലേക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. അതൊന്ന് നോക്കി അവൾ തുണി എല്ലാം പെറുക്കി എടുത്ത് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. " ഗൗരി നന്ദ " മുറി കടക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ അവന്റെ വിളി അവളെ തേടി എത്തി. അത് പ്രദീക്ഷിച്ചത് പോലെ അവൾ കണ്ണൊന്ന് ഇറുക്കി അടച്ചു അവൻ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവിടെ പക്ഷെ ഇപ്പോഴും കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന ബുക്കിൽ തന്നെയാണ് ശ്രദ്ധ. " ഹ്മ്മ്...? എവിടെ പോകുവാ...? " : ബുക്കിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റാതെ തന്നെ അവൻ സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. " അത് ഞാൻ അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോവാൻ " : കണ്ണന്റെ സൗമ്യമായ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന തുണികളിലേക്ക് പോയി. അത് കണ്ടതും അവളുടെയും നോട്ടം അറിയാതെ തന്നെ അതിലേക്ക് പോയി. " തുണി അലമാരയിൽ വെക്കാൻ വന്നതല്ലേ ഗൗരി നന്ദ....? " : കണ്ണൻ പിരികം പൊക്കി അവളിലേക്ക് നോട്ടം തെറ്റിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഒഎസ് നിമിഷം പോലും കളയാതെ അവൾ ആണെന്ന് തല അനക്കി. അത് കണ്ടതും അവൻ അവളെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ വീണ്ടും തല താഴ്ത്തി കളഞ്ഞു. " എന്നിട്ട് അതൊന്നും എടുത്ത് വെക്കാതെ അതും ആയിട്ട് എന്തിനാ തിരിച്ച് പോകുന്നെ...? " : അവൻ കാസറയിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം തെറ്റിക്കാതെ ചോദിച്ചു. " അ.. അത് ഞ... ഞൻ പിന്നെ വെച്ചോളാം " അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ ചെറുതായിട്ട് പതറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ വെക്കാൻ ആയിട്ട് കൊണ്ട് വന്നതല്ലേ എന്നിട്ടെന്താ പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റുന്നെ....? " കണ്ണൻ കണ്ണ് കുറുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. താൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് അവൾ ഇപ്പോൾ പോകാൻ വെപ്രാളം കാണിക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ അവന് അറിയാമെങ്കിലും അവളെ കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ എങ്കിലും രണ്ട് വാക്ക് സംസാരിപ്പിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിലാണ് അവൻ ഓരോന്ന് ചോദിച്ച് കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ ഗൗരി ആകെ കുരുങ്ങി പോയി. ഏത് നേരത്താണോ കള്ളം പറയാൻ തോണിയെ എന്ന് അവൾ ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. " അ... അത് ഞാൻ ശ...ശല്യം ഞാൻ പിന്നെ വെച്ചോളാം തുണി. " : ഇനിയും അവിടെ നിക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ അതും പറഞ്ഞ് അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങി. " അപ്പൊ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ഗൗരി നന്ദക്ക് ശല്യം ആണെന്ന് അല്ലെ...? " : കണ്ണൻ കപട ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും കേൾക്കാൻ പാടില്ലാത്തത് എന്തോ കേട്ടത് പോലെ അവൾ അവിടെ നിന്നു അവളുടെ കണ്ണൊക്കെ മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. താൻ പറഞ്ഞത് അയാൾ ഇങ്ങനെ ആണോ കേട്ടത്. അതെ ഭാവത്തോടെ അവൾ അവനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " അ... അല്ലല്ല ഞ... ഞാൻ ഞാൻ അങ്ങനെ അല്ല പറഞ്ഞെ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആ... ആകേണ്ട എന്ന് പ.... പറഞ്ഞേയ. അതാ ഞാൻ പി.. പിന്നെ വെക്കാന്ന് പറഞ്ഞെ. " : അവൻ തന്നെ തെറ്റിധരിച്ചോ എന്ന ധാരണയിൽ അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു. പെണ്ണിന്റെ നിൽപ്പും ഭാവവും പറച്ചിലും ഒക്കെ അവനിൽ ചെറു മന്ദാഹാസം വിടർത്തി. എന്നാൽ താടി നിറഞ്ഞ ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ഭാവം അവൾ കണ്ടില്ല. " ആർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് എന്ന ഗൗരി നന്ദ....? " :  കണ്ണൻ അവളുടെ മുഖ ഭാവങ്ങൾ ഒപ്പിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. ഇതിപ്പോ ഇയാൾക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് മനസ്സിലാകാത്തത് ആണോ ദൈവമേ അതോ എന്നെ ഇട്ട് നട്ടം ചുറ്റിക്കുവാണോ. ഇതിപ്പോ എന്ത് പറയും...? ആരാ എന്ന് പറയും...? അവൾ ആകെ പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ആയി. " പറ ഗൗരി നന്ദ, ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ട് പേരും അല്ലെ ഉള്ളു. ഞാൻ എന്തായാലും ഗൗരി നന്ദ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പിന്നെ ആരാ ഗൗരി നന്ദ ബുദ്ധിമുട്ട് ആണെന്ന് പറഞ്ഞെ...? " : കണ്ണൻ ഒരു കാലിന് മുകളിൽ മറ്റേ കാല് എടുത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് അവളെ വീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ ആയി. തുണികളും ആയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ അവൾ ഉള്ളാലെ പഴിച്ച് പോയി. അവൾക്ക് ഇനി ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ തലയും താഴ്ത്തി നിന്നു. " ഗൗരി നന്ദയോട് ഞാൻ ഇങ്ങനെ തലയും താഴ്ത്തി നിൽക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ...? " : അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന അവന്റെ സൗമ്യ ഭാവം ഒക്കെ മാറി തീർത്തും കടുപ്പത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ആ ഒറ്റ ചോദ്യത്തിൽ താഴ്ത്തിയതിലും വേഗത്തിൽ അവൾ തല ഉയർത്തി. " പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ...? " : അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. " പ.... പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് " : അവൾ പതറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കൂടാതെ പേടിയും അവളിൽ നിറഞ്ഞു. " എന്നെ പേടിയാണോ ഗൗരി നന്ദക്ക്....? " : കണ്ണൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് ഗൗരവം ഒക്കെ വിട്ട് സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. ആ നിമിഷം അതുവരെ അവളിൽ നിന്ന് വിട്ട് നിന്ന ഭയം പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ച് വന്നു. അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ യാതൊരു ദയയും കൂടാതെ മറ്റുള്ളവരെ തല്ലുന്ന കണ്ണന്റെ മുഖം ആണ് ഓർമ വന്നത്. ഇപ്പൊ താനും ഇയാളും ഇവിടെ ഒറ്റക്കാണെന്നും താൻ ഒന്ന് നിലവിളിച്ചാൽ പോലും ആരും കേൾക്കില്ല, കേട്ടാലും ആരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാനും പോകുന്നില്ല എന്ന അവൾക്ക് അറിയാം. കണ്ണൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നതനുസരിച്ച് അവൾക്ക് തന്റെ ശരീരം വിറക്കാൻ തുടങ്ങി  ഒപ്പം കണ്ണ് നിറഞ്ഞ് വരാഞ്ഞും. ഓടി രക്ഷപ്പെടണം എന്ന് ഉണ്ട് പക്ഷെ എവിടേക്ക് പോകും അവൾക്ക് ഉള്ളം വല്ലാതെ നീറി തുടങ്ങി. " പറ ഗൗരി നന്ദയ്ക്ക് എന്നെ പേടിയാണോ....? " : അവളുടെ തൊട്ട് അടുത്ത് വന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് ഇപ്പോഴും അതെ സൗമ്യതയോടെ അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ഇനിയും അവിടെ നിക്കാൻ വയ്യെന്ന പോലെ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ആഞ്ഞവളുടെ കയ്യിൽ അവന്റെ പിടി വീണു. മുന്നോട്ട് ഒരടി പോലും വെക്കാൻ ആകാതെ അവൾ ആകെ തരിച്ച് നിന്ന് നിന്ന് പോയി. കയ്യിൽ ഇരുന്ന തുണി ഒക്കെ അവളിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണു. അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് കട്ടിലിൻ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഭയം കൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം നന്നായി വിറച്ച് തുടങ്ങി, കാഴ്ചയെ മറച്ച് കണ്ണീരും അവളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി ഇറങ്ങി. കണ്ണൻ അവളെ കൊണ്ട് വന്നു കട്ടിലിന്റെ ഒരു ഓരത്ത് കൊണ്ട് ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ അവൾക്ക് മുന്നിലായി താഴെ മുട്ട് കുത്തി അവൻ നിന്നു. ഒരു നിമിഷം കരയാൻ പോലും മറന്ന് അവൾ ആ കാഴ്ച്ച നോക്കി കണ്ടു. അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ രണ്ടും അവന്റെ രണ്ട് കൈ കൊണ്ട് കൂട്ടി പിടിച്ചു. " പറ എന്നെ പേടി ആണോ...? " : അത്രയും സൗമ്യമായി അവൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴും ഒരു മറുപടി പോലും കഴിയാതെ അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. " ഇനിയും എനിക്ക് മറുപടി തന്നില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല ഞാൻ ഇനി ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത്. എന്നെ പേടിയാണോ ഹ്മ്മ്മ്....? " : ഒരു ഭീഷണി ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. അതിനവൾ ആണെന്ന് തല അനക്കി. "  എന്തിനാ ഗൗരി നന്ദക്ക് എന്നെ പേടി...? ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോ...? അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും എന്ന് പറഞ്ഞോ....? " : അവന്റെ രണ്ട് കൈയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ അവളുടെ കൈ കൂട്ടി പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. അതിനും അവൾ ഇല്ലെന്ന പോലെ തലയാട്ടി. " പിന്നെ എന്തിനാ എന്നെ പേടിക്കുന്നെ ഹ്മ്മ്...? " : കണ്ണൻ അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ചോദിച്ചു. അതും കൂടി കേട്ടതും അവളുടെ ചുണ്ട് വിതുമ്പി തുടങ്ങി. അത് കണ്ടത് പതിയെ അവൻ അവളുടെ കൈ വിട്ട് അവളുടെ മുഖം അവന്റെ കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്തു. " നോക്ക്, ഞാൻ അത്ര ദുഷ്ടൻ ഒന്നുമല്ല ന.... ഗൗരി നന്ദ. പിന്നെ അടിയും തല്ലും ഒക്കെ ഞാൻ മനപ്പൂർവം പോയി ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല, ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ ഞാൻ ആരെയും തല്ലാറും ഇല്ല. സാഹചര്യം ആണ് ഇന്ന് എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയിൽ കൊണ്ട് എത്തിച്ചേക്കുന്നത്. അത് വൈകാതെ നിനക്കും മനസിലാകും. പിന്നെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്, ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ ഞാൻ ആരോടും ദേഷ്യപ്പെടാറില്ല ഗൗരി നന്ദ. അതേപോലെ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് അതിന് മറുപടി വേണം അല്ലാതെ തെറ്റ് ചെയ്തവരെ പോലെ തല കുനിച്ച് നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല അങ്ങനെ ഒക്കെ നിന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടെന്ന് ഒക്കെ വരും. നിനക്ക് എന്തും പറയാം എന്നോട്, എന്തും, നിന്നിൽ വിരിയുന്ന എന്ത് ഭാവം ആണെങ്കിലും നിനക്ക് അത് എന്നോട് പ്രകടിപ്പിക്കാം അത് ഇനി വാശി ആണെങ്കിലും ദേഷ്യം ആണെങ്കിലും. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്ന് അതിനുള്ള അവകാശവും അധികാരവും നിന്നോളം മറ്റാർക്കും ഇല്ല. മനസ്സിലായോ..... ഹ്മ്മ് " : അവളുടെ കവിളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ അവന്റെ രണ്ട് തള്ള വിരൽ കൊണ്ട് തുടച്ച് കളഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെയും കുറച്ച് നിമിഷം അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്ന് പതിയെ അവൻ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റു. " ചെല്ല് ചെന്ന് പോയി ഈ മുഖം ഒക്കെ കഴുകിയിട്ട് വാ " : അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് മാറി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവനിൽ നിന്ന് നോട്ടം തെറ്റിക്കാതെ തന്നെ അവൾ മെല്ലെ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റു. " തെറ്റ്ചെയ്യാത്തിടത്തോളം കാലം ഗൗരി നന്ദക്ക് എന്നെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല മനസ്സിലായോ...? " : പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുന്നവളെ കണ്ട് ഗൗരവം കലർത്തി അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവൾ അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അത് കണ്ടതും അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. ഇതൊന്നും ഇപ്പോഴേ അവളോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയത് അല്ല പക്ഷെ ഓരോ ദിവസം കൂടുന്തോറും കൂടി വരുന്ന പെണ്ണിന്റെ പേടി കണ്ടിട്ട് ആണ് രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ഇത്രയും പറഞ്ഞതെന്ന് അവൻ ഓർത്തു. തുടരും........... ഇന്നലെ തന്നെ ഇടണം എന്ന് കരുതിയതാ പക്ഷെ തീർന്നില്ല 😁 happy..? ❤️ #നോവൽ #തുടർകഥ #pranayam #viral #trending

Part 34 വീട്ടിൽ എത്തി വാങ്ങിയത് എല്ലാം എടുത്ത് അകത്ത് വെച്ച് ഗൗരിയെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ സാബുവിന്റെ കൂടെ ഓട്ടോയിൽ കയറി പോയി. അത് ഒന്ന് നോക്കി നിശ്വസിച്ച് വാതിലും അടച്ച് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. കഴിക്കുന്ന സമയം ആകാത്തത് കൊണ്ട് വിശപ്പ് തോന്നിയില്ല അവൾക്ക്. വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ അടുക്കി വെക്കണം അതാണ് ലക്ഷ്യം. അടുക്കളയിൽ ചെന്നതും പുറക് വശത്തെ വാതിൽ തുറന്നിട്ട് കവറുകളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. എന്നാൽ കവർ തുറന്ന് ഓരോന്നും പുറത്ത് എടുക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. അവൾ എടുത്ത് നോക്കിയിട്ട് തിരിച്ച് വെച്ചതും തൊട്ടും തലോടിയതും എന്തിന് കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയത് പോലും ആ കവറിൽ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒത്തിരി സാധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചാക്കിലും അഞ്ചാറു കവറിലും ഒകെ ആയിട്ട് ആയിരുന്നു സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവൾ അടുത്തിരുന്ന കവറുകൾ എല്ലാം തുറന്ന് നോക്കി അതിലും എല്ലാം ഇത് തന്നെയാണ് അവസ്ഥ. അവൾ അറിയാതെ തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് പോയി. പക്ഷെ അതൊക്കെ താൻ ആഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ട അവൻ വേടിച്ചത് എന്ന് അവൾ അറിയാതെ പോയി. ' ഇയാൾക്ക് ഇതിനും മാത്രം പൈസ എവിടുന്നാ ദൈവമേ ഇന്നലെ തന്നെ എന്തോരം സാധനങ്ങളാ വേടിച്ച് കൂട്ടിയത്, ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ദാ ആവിശ്യത്തിനും ആനവിശ്യത്തിനും ആയിട്ട് കൊറേ വേടിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. തല്ലും അടിയും അല്ലാതെ അപ്പൊ അയാൾക്ക് മോഷണവും ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് സത്യം ആയിരിക്കോ....? ' : അവൾ കവറിൽ നിന്ന് ഓരോ സാധങ്ങൾ എടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ സ്വയം പറഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം പെട്ടന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു. ' എന്റെ കണ്ണാ അയാളിത് മറ്റുള്ളവരെ തല്ലിയും മോഷ്ടിച്ചും കൊണ്ട് വരുന്ന പൈസ ആണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ അതിന്റെ പങ്ക് ഞാനും കൂടി അനുഭവിക്കുന്നിലെ. എന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണാ ആരുടേയും ശാപം പിടിച്ച പൈസ കൊണ്ട് ആയിരിക്കില്ലേ ഇതൊന്നും വെടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. നിനക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ  എന്നെ, ആരുടേയും കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പണം കൊണ്ടുള്ള ഒന്നും ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട. ഇനി ഇതൊക്കെ ആ പണം കൊണ്ട് വെടിച്ചതാണെങ്കിൽ ഒക്കെ ഒക്കെ നശിച്ച് പൊക്കോട്ടെ. എന്റെ ഈ പ്രാർത്ഥന എങ്കിലും നീ കേൾക്കണേ കണ്ണാ...! ' : ഗൗരി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് കാര്യമായി തന്നെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അല്ലാതെ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ ആവുമായിരുന്നില്ല. പണത്തിന്റെയും ആഹാരത്തിന്റെയും വില അറിയുന്നവൾക്ക് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് പോലും ഉറപ്പില്ലാത്ത അവളുടെ തന്നെ ഊഹങ്ങളുടെ പുറത്ത് അവനെ എതിർത്ത് അതൊക്കെ എടുത്ത് കളയാനോ നശിപ്പിക്കാനോ ഉള്ള ധൈര്യം ഒന്നും അവൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. പിന്നെയും ഓരോന്നായി കവറിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് എടുക്കാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാം എടുത്ത് ഒതുക്കി വെച്ചപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ആയി. പിന്നെ അടുക്കള വാതിലും അടച്ച് ഒരു പാത്രത്തിൽ അവൾക്ക് ആവിശ്യം ഉള്ളത് എടുത്ത് കഴിച്ചു. രാത്രിയിലേക്ക് എന്തായാലും ഭക്ഷണം ഉണ്ടാകണം എന്ന് തന്നെ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാത്രവും കഴുകി വെച്ച് അടുക്കള മൊത്തോം ഒന്നുകൂടി നോക്കി അവൾ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ ചെന്നിട്ടും അവൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ സമയം ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് വിശ്രമത്തിന് ടി വി യുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന അമ്മമ്മയുടേയും ചെറിയമ്മയുടെയും കാല് തിരുമ്മി കൊടുക്കലായിരിക്കും തന്റെ പണി. പലപ്പോഴും ആഹാരം പോലും ഞാൻ കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല, അന്ന് ആയിരിക്കും ഒത്തിരി നേരം ഇരുത്തി തിരുമിപ്പിക്കുന്നത്. ഓരോന്ന് ഓർത്ത് ഇരുന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നലെ വേടിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന കവറുകൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അവൾ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് ആ കവറുകൾ എല്ലാം എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. അവൾ എല്ലാം കവറിൽ നിന്ന് കട്ടിലിന്റെ പുറത്ത് തട്ടി ഇട്ടു. ഒക്കെ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണ് ഒരു നിമിഷം വിടർന്ന് പോയി. അതിൽ മുക്കാലും കണ്ണൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതാ, എത്രയും വേഗം ആ കടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങണം എന്ന ചിന്തയിൽ അതൊന്നും ഇന്നലെ നേരെ ചൊവ്വേ നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എല്ലാം നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾ എല്ലാം തൊട്ടും തലോടിയും നോക്കി ഇരുന്നു. അവൾക്ക് അതൊക്കെ ഒന്ന് ഇട്ട് നോക്കണം എന്ന വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. കണ്ണൻ ഇപ്പൊ വരില്ലായിരിക്കും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവൾ തുണി എല്ലാം കെട്ടി പെറുക്കി അമ്മയുടെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിമും കയ്യിൽ എടുത്ത് കണ്ണന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയല്ലേ കണ്ണാടി ഉള്ളു. മുറിയിൽ കയറി അവൾ മെല്ലെ വാതിൽ ചാരി മുറി മുറി മുഴുവൻ ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അന്ന് കണ്ടത് പോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും എല്ലാം നല്ല വൃത്തിക്ക് അടുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്തിന് കട്ടിലിലെ ഷീറ്റ് വരെ നല്ല വൃത്തിക്ക് തന്നെ കുടഞ്ഞ് വിരിച്ച് ഇട്ടിട്ടുണ്ട് കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ ആ മുറി ഉണ്ടായിരുന്നത് അത് പോലെ തന്നെ ഇപ്പോഴും. അവൾക്ക് ചെറിയ അത്ഭുതം തോന്നാതെ ഇരുന്നില്ല. പിന്നെ അതൊക്കെ മാറ്റി നിർത്തി കട്ടിലിൽ നിന്ന് ആദ്യം അവളുടെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയ ഒരു മസ്റ്റാർഡ് യെല്ലോ അനാർക്കലി ഇടാൻ ആയി ഒരുങ്ങി. പെട്ടന്നാണ് അവളുടെ കയ്യിൽ എന്തോ തടഞ്ഞത് അത് എന്താന്ന് നോക്കിയതും അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. ആ അനാർക്കലിയുടെ ബില്ല് ടാഗ് ആയിരുന്നു അത്. 2400 രൂപ വില വരുന്ന വസ്ത്രം ആണ് തന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടതും അവൾ ആ ഉടുപ്പ് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. കാരണം ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇത്രയും വിലയുള്ള വസ്ത്രം ഒക്കെ അവൾ കാണുന്നത് തന്നെ. ലെച്ചു പോലും ഇത്രയും വില കൂടിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും ഇടുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല അതിന്റെ എല്ലാ കൗതുകവും അവളിൽ നിറഞ്ഞു. കഴുത്തിലും കയ്യിലും ഷാലിന്റെ സ്റ്റോൺ വർക്ക്‌ വരുന്നൊരു അനാർക്കലി സെറ്റ് ആയിരുന്നു അത്. അവൾക്ക് അത് ഇഷ്ടമായി എങ്കിലും അതിന്റെ വില കണ്ട് വല്ലായിമ നിറഞ്ഞു. അവൾ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ മറ്റു ചുരിദാറുകളും നോക്കി എല്ലാം ഇതേ അവസ്ഥ, വില കുറച്ച് കൂടി കൂടുതൽ ആണെങ്കിലെ ഉള്ളു. അവൾ എല്ലാം കണ്ട് ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു അവൾ വീണ്ടും ഇട്ട് നോക്കാൻ വേണ്ടി എണീറ്റതും കതകിൽ ശക്തമായ മുട്ട് കേട്ടു.  ആദ്യം ഒന്ന് നെറ്റി ചുളിഞ്ഞെങ്കിലും തന്റെ പേര് വിളിച്ച് കതക് തട്ടുന്നവനെ അറിഞ്ഞതും അവൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു എന്നാൽ പെട്ടന്ന് തന്നെ അതൊരു ഞെട്ടലിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്തു. അതിന് കാരണം അവൾ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്ന ഇടവും അവിടെ അലങ്കോലം ആയി കിടക്കുന്ന അവളുടെ തുണികളും ആയിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ആലോചിച്ച് നിന്നപ്പോഴേക്കും അവന്റെ അടുത്ത വിളി വന്നിരുന്നു. ഇനിയും താമസിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ വഴക്ക് കിട്ടും എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ അല്പം വേഗത്തിൽ തന്നെ മുന്നോട്ട് നടന്ന് കൊണ്ട് വാതിൽ തുറക്കാൻ പോയി. വീണ്ടും കതക് തട്ടാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തിയ കണ്ണൻ കതക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും കൈ താഴ്ത്തി. നിമിഷനേരത്തിന് ഉള്ളിൽ തന്നെ കതക് തുറന്ന് തന്നെ തലയും കുമ്പിട്ട് മാറി നിൽക്കുന്നവളിലേക്ക് പോയതും അവൻ അറിയാതെ തന്നെ പല്ലോന്ന് കടിച്ച് പോയി. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ഒന്ന് പറയാതെ അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അത് കണ്ടതും ഒരു പിടച്ചിലോടെ അവളും അവന് പുറകെ തന്നെ വെച്ച് പിടിച്ചു. മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനു മുന്നേ തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവളെ അറിഞ്ഞു അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. അവന്റെ കാലിന്റെ ചലനം നോക്കി നടന്നവൾ ആ ചലനം നിന്നതും അവളും നിന്നു എങ്കിലും മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയില്ല. ഇപ്പുറത്ത് ഒരുവൻ അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാതെ അവളിൽ നോട്ടം മാറ്റാനോ മുന്നോട്ട് നടക്കാനോ തയാറായില്ല. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ അനക്കം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും ഇനി മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് ഞെട്ടി നിൽക്കുവാണോ എന്ന് അറിയാൻ തല ഉയർത്തി നോക്കിയവൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. ഇനി മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് തന്നെ വഴക്ക് പറയാൻ നിൽക്കുവാണോ എന്ന് കരുതി അവളുടെ കൈ കഴുത്തിലൂടെ ഇട്ടിരുന്ന ഷാളിൽ തോരുത്ത് പിടിച്ചു. " എന്താ ഗൗരി നന്ദ...? എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ...? " : അവളുടെ പേടിയും വെപ്രാളവും കണ്ട് അവൻ അല്പം മയത്തിൽ എന്നാൽ ഗൗരവം ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു. " അ... അത് അത് പിന്നെ ഞ.. ഞാൻ ഉ.... ഉടുപ്പ് ഒ.. ഒക്കെ " : മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് അവൻ വിശദീകരണം ആയിരിക്കും ചോദിച്ചത് എന്ന് കരുതി മുറിയിലേക്ക് നോക്കി വിക്കി വിക്കി അവൾ എന്തോ പറയാൻ ശ്രെമിച്ചു. എന്നാൽ ഇടക് ഇടക്ക് മുറിയിലേക്ക് ഉള്ള അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിച്ച് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയവൻ മുറിയുടെ കോലം കണ്ട് കണ്ണ് ഒന്ന് കുറുകി പോയി. താൻ വേടിച്ച് കൊടുത്ത തുണികൾ മുഴുവൻ ആ കട്ടിലിൽ അലങ്കോലം ആയി കിടപ്പുണ്ട്. ഇനി താൻ വേടിച്ച് കൊടുത്തത് ഇഷ്ടം ആകാതെ കൊണ്ട് വന്നു വെച്ചത് ആയിരിക്കോ അവൻ ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. " എന്താ അത്...? " : അവൻ ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അല്പം മുൻപ് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഗൗരവം അവനിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. താൻ ചിന്തിച്ചത് ആയിരിക്കല്ലേ അവൾ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മാത്രമേ അവനിൽ അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൻ ഇപ്പോഴാണ് മുറിയുടെ കോലം കാണുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്. ഉള്ളത് പറയാൻ ആണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ആകെ ചമ്മൽ തോന്നി. പെട്ടന്നാണ് അവളുടെ കണ്ണിൽ ഇന്നലെ കൊണ്ട് വന്ന അലമാര ഉടക്കിയത്. " അ.. അത് ഞാൻ തുണി എ...എല്ലാം അലമാരയിൽ വെക്കാൻ വന്നെയാ " : കണ്ണൻ മുഖം കൊടുക്കാതെ അവിടെ ഇരിക്കുന്ന അലമാരയ്ക്ക് ഉള്ളാലെ നന്ദിയും ക്ഷമയും പറഞ്ഞ് അവന് മറുപടി നൽകി. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ ഉള്ളിൽ എന്തെന്ന് പോലും അറിയാത്ത ഒരു ഭാവം നിറഞ്ഞു. രണ്ട് നിമിഷം അവളെ ഒന്ന് നോക്കി, ഇപ്പോഴും അകത്തേക്ക് തന്നെ കണ്ണും നട്ട് ഇരിക്കുവാണ് അവൾ, പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അതൊന്ന് നോക്കി പിന്നാലെ അവളും മുറിക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. എത്രയും പെട്ടന്ന് അതെല്ലാം വാരി പെറുക്കി കൊണ്ട് പോകണം എന്നതാണ് ഉദ്ദേശം. കണ്ണൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബുക്കിലേക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. അതൊന്ന് നോക്കി അവൾ തുണി എല്ലാം പെറുക്കി എടുത്ത് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. " ഗൗരി നന്ദ " തുടരും........ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending

33 അവർ നേരെ പോയത് ഹോട്ടലിലേക്ക് ആണ്. കട എല്ലാം തുറക്കുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആളുകൾ ഒക്കെ നന്നേ കുറവായിരുന്നു. അത് ഗൗരിക്ക് നൽകിയ ആശ്വാസം ചെറുതല്ലായിരുന്നു. ഇന്നലെ തന്നെ വന്നപ്പോൾ പലരുടെയും നോട്ടം അടക്കി പിടിച്ചുള്ള സംസാരവും ഒക്കെ കാരണം അവൾക്ക് തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം ഇറങ്ങുന്ന കൂടി ഇല്ലായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ സാവധാനം കഴിച്ച് തുടങ്ങി. അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ച് ഇരുന്നവൻ അവന്റെ കഴിപ്പിന്റെ വേഗതയും കുറച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഒന്ന് രണ്ട് പേരൊക്കെ കടയിലേക്ക് വന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ട് പേരും കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പൈസയും കൊടുത്ത് കണ്ണൻ അവളെയും കൂട്ടി അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. പുറത്ത് തന്നെ അവരെയും കാത്ത് സാബു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവർ വരുന്നത് കണ്ടതും ഓട്ടോയും സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് അവരെയും കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് പോയി. " മോഹനേട്ടാ ആ പോയത് കണ്ണൻ അല്ലയോ...? കൂടെ ആരായിരുന്നു അതാ സതീശന്റെ മോൾ ആണോ ഗൗരി...? " : അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന രാജേന്ദ്രനും വിജയനും തങ്ങൾക്ക് മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന ഓട്ടോയെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "  ഓ അവർ തന്ന മെമ്പറെ, ഹാ പിന്നെ ഇന്നലെയും ഇതുപോലെ രാവിലെ ഒരുങ്ങി കെട്ടി വന്നായിരുന്നു രണ്ടും. വെപ്പും കുടിയും ഒന്നും ഇല്ലെന്ന തോന്നുന്നേ ഇവിടുന്നാ കഴിപ്പ് ഒക്കെ " : അയാൾ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് കൊണ്ട് കൊണ്ട് ഇഷ്ടക്കേടോടെ എന്നാൽ പരദൂഷണം പറയാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയ തോരയോടെ പറഞ്ഞു. " ഓഹോ അപ്പൊ ഇന്നലെ രാവിലെ ഇറങ്ങിയതാ ഇല്ലേ, കേട്ടോ മെമ്പറെ ഇന്നലെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് സാദനം വേടിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ രണ്ട് പേരും വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് ഞാനും കണ്ടതാ അപ്പൊ തന്നെ നേരം സന്ധ്യ കഴിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. " : വിജയൻ ഒരു ശുഷ്‌കാന്തിയോടെ അയാൾക്ക് അറിയുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. കൂടെ തന്നെ രണ്ട് പേരും കടക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. " മോഹനേട്ടാ രണ്ട് ചായ, എന്നാലും പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി ഇരുന്ന പെണ്ണ് അല്ലയോ ഇന്നലെ സതീശന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോഴല്ലേ കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസ്സിലായത്. " : മെമ്പർ രാജേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞത്. " എന്ത് അറിഞ്ഞുന്ന് " : മോറ്റൊരു ബെഞ്ചിൽ പത്രം വായിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്ന ആള് പത്രം മടക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഒപ്പം തന്നെ കാര്യം അറിയാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ പെട്ടന്ന് തന്നെ ചായയും അടിച്ച് കൊണ്ട് അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നു. എല്ലാരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ട് വിജയൻ ഇന്നലെ സതീശന്റെ വീട്ടിൽ പോയതും അവിടുന്ന് കേട്ടറിഞ്ഞതും കുറച്ച് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞതും എല്ലാരും താടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത് പോയി. " സുമ പറഞ്ഞത് തന്നെയാ ശെരി ഇതൊന്നും നമ്മളുടെ നാട്ടിൽ നടക്കത്തില്ല. അവൻ വലിയ ഗുണ്ട ഒക്കെ ആയിരിക്കും എന്നും പറഞ്ഞ് ഇത് നമ്മുടെ നാടാണ് അവൻ എവിടുന്നോ വലിഞ്ഞ് കയറി വന്നവൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെ പോകട്ടെ, നമ്മൾ എല്ലാം ഒറ്റകെട്ടായി നിന്ന മതി അവനെ ഇവിടുന്ന് തുരത്താൻ കൂടെ അവളെയും. നാടിന് മാനകേട്ട് ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് രണ്ടും ഇവിടെ കഴിയണ്ട. നമ്മുടെ പിള്ളേരും വളർന്ന് വരുവല്ലേ  ഇതൊന്നും കണ്ട് അവർ പഠിക്കണ്ട. " : കടയിൽ ഇരുന്ന മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു. " അതെ അതാ അതിന്റെ ശരി " : അയാളെ ബാക്കി ഉള്ളവരും പിന്തങ്ങി. " ഹ്മ്മ് ഈ ആഴ്ച തന്നെ ഒരു മീറ്റിംഗ് ഞാൻ വെക്കാൻ എന്നിട്ട് എന്ത് വേണം എന്ന് നമ്മൾക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി തീരുമാനിക്കാം. എന്താ അത് പോരെ....? " : മെമ്പർ എല്ലാവരോടും ആയി ചോദിച്ചു. എല്ലാരും അതിനെ അനുകൂലിച്ചതും വീണ്ടും അവരുടെ ചർച്ചകൾ നീണ്ട് പോയി. ___________________________________________ അതാ നാട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ള ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിലിൻ മുന്നിലാണ് സാബു ഓട്ടോ നിർത്തിയത്. വലിയ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ് ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും സാദാരണക്കാർക്ക് ആവിശ്യമായി എല്ലാവിധ സാധനങ്ങളും അവിടെ കിട്ടും. " നിങ്ങൾ എല്ലാം എടുത്തിട്ട് ഇറങ്ങാനാവുമ്പോ എന്നെ വിളിച്ച മതി അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വരാം " : സാബു അവരെ അവിടെ ഇറക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത്യാവിശം ഓട്ടം കിട്ടുന്ന സമയം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ കണ്ണൻ തന്നെയാണ് സാബുവിനോദ് കടയിൽ ഇറക്കി തന്നിട്ട് പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞത്. സാബു പോയെന്ന് കണ്ടതും ഇപ്പോഴും അവൻ പോയതും നോക്കി നിൽക്കുന്നവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് അവൻ കടക്ക് അകത്തേക്ക് കയറി. എന്നാൽ ഈ കാഴ്ച കണ്ട് എറിഞ്ഞ് നിൽക്കുവാണ് ലെച്ചു. കോളേജിലേക്ക് ഉള്ള ബസ്സിൽ നിൽക്കുവാണ് അവൾ. സ്കൂളും കോളേജ് ടൈം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ബസ്സിൽ അത്യാവിശം തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ എത്തി കുത്തി നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുവാണ് കൂടാതെ എല്ലാരേയും നോക്കി പിറുപിറുക്കുന്നും ഉണ്ട്. കവലയിലെ സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് ഒരുപാട് ആളുകൾ കയറുന്നത് കാരണം അവിടെ കുറച്ച് സമയം ബസ്സ് ഇട്ടിരിക്കും. അങ്ങനെ പുറം കാഴ്ചകൾ ഒക്കെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണ് സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കണ്ണനിൽ ഉടക്കിയത്. അത് അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാ ഇവിടുള്ള മറ്റ്‌ ആൺപിള്ളേരെ പോലെ അല്ല അവനെ കാണാൻ നല്ല ഫിറ്റ്‌ ബോഡി ആണ് കൂടാതെ തലയെടുപ്പും. ഏത് ആൾകൂട്ടത്തിൽ നിന്നാലും അവനെ വ്യത്യസ്തനാക്കുന്നതും അതാണ്. എന്തും ആരുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറയാനും അവന് യാതൊരു മടിയും ഇല്ല. അത്യാവിശം നല്ല നിറവും ഉണ്ട് പിന്നെ കാട് പോലെ മുടിയും താടിയും ഉള്ളത് കൊണ്ട് മുഖം പൂർണമായിട്ട് കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. കണ്ണൻ ആദ്യം ഈ നാട്ടിൽ വന്നതും ലെച്ചു ഉൾപ്പടെ ഒട്ടുമിക്ക പെൺപിള്ളേരും അവനെ ആരാധനയോടെ തന്നെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്. എന്നാൽ അവൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും തല്ലും ഒക്കെ കണ്ടതും പതിയെ ആരാധന ഒക്കെ പേടി ആയി മാറി. അതുകൊണ്ട് മാത്രം ആണ് അവനെ പോലെ ഒരുത്തൻ ഗൗരിയെ കെട്ടിച്ച് കൊടുത്തത് എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. കണ്ണനെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് നിന്നവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും ഓട്ടോ പോയതും കൂടെ നിക്കുന്ന ഗൗരിയെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം ഇരുണ്ട് പോയി. കൂടാതെ ഗൗരി ദരിച്ചിരിക്കുന്ന വേഷം കൂടി കണ്ടതും അവൾക്ക് ഉള്ളം പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി. ഗൗരി എപ്പോഴും താൻ ഉപയോഗിച്ച് പഴകിയത് മാത്രമേ ഇടാറുള്ളു അല്ല ഇടാൻ സമ്മതിക്കുള്ളു, കല്യാണത്തിന് പോലും തന്റെ ഔദാര്യം പോലെ ആണ് ഒരു ചുരിദാർ അവൾക്ക് എടുത്ത് കൊടുത്തത്. അതും നന്നേ വില കുറഞ്ഞത്. അതല്ല അവൾ ഇപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് ലെച്ചുവിന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലായി. അപ്പൊ ഇന്നലെ അതിനും കൂടി ആയിരിക്കും അവർ ടൗണിൽ പോയതെന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു. അതും നോക്കി നിന്നപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ ഗൗരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് പോകുന്നത് കൂടി കണ്ടത്. ലെച്ചുവിന് ആരോടൊക്കെയോ ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങി. എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായി പോയോ എന്ന് പോലും അവൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. " എടി അതാ പോയത് ഗൗരി ചേച്ചി അല്ലെ..? " : ലെച്ചു ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു നിന്നപ്പോഴാണ് അടുത്ത് സ്കൂൾ യൂണിഫോം ഇട്ട് നിൽക്കുന്ന രണ്ട് കുട്ടികൾ പറയുന്നത് അവളുടെ ചെവിയിൽ എത്തിയത്. അവൾ അങ്ങോട്ട് നോക്കാതെ അവരുടെ സംസാരം ചെവിയോർത്തു. അപ്പോഴേക്കും ബസ്സും അവിടുന്ന് എടുത്തിരുന്നു. " ഓ തന്ന കൂടെ അതാ ഗുണ്ടയും ഉണ്ടായിരുന്നു നീ അത് കണ്ടില്ലേ...? " : കൂടെ നിന്ന കൂട്ടുകാരി ഒരു താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. " പാവം ചേച്ചി അല്ലെ, ചേച്ചിക്ക് എന്താണോ എന്തോ ഇങ്ങനെ ഒരു വിധി ദൈവം കൊടുത്തത് അത് കൊണ്ടല്ലേ അയാളെ കെട്ടേണ്ടി വന്നത് " : ആദ്യത്തെ കുട്ടി ഒരു സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഓ പിന്നെ അത്ര പാവം ഒന്നും അല്ല നീ എന്ത് അറിഞ്ഞിട്ടാ ഈ പറയുന്നേ അവർ തമ്മിൽ പ്രേമം ആയിരുന്നു അത്രേ വേറെയും കാര്യം ഉണ്ട് " : പറഞ്ഞ് വന്നത് നിർത്തി അവൾ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കൂട്ടുകാരിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു. " അതില്ലേ ഗൗരി ചേച്ചി ഗർഭിണി ആണത്രേ " : അവൾ ഒരു രഹസ്യം പോലെ പറഞ്ഞു. ലെച്ചു ഇവരുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നതിനാൽ തന്നെ അവൾക്ക് ഇതൊക്കെ നന്നായി കേൾക്കാനും പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഏഹ്ഹ്.. ആണോ...? ഏയ്യ് ഗൗരി ചേച്ചി അങ്ങനെ ഒരു പെണ്ണ് അല്ലല്ലോ നമ്മൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ. അല്ല നിന്നോട് ഇത് ആരാ പറഞ്ഞെ...? " : ആദ്യത്തെ കുട്ടി വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു. " എന്നോട് ആരും പറഞ്ഞതല്ല അമ്മ അച്ഛനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ ഒളിഞ്ഞ് കേട്ടതാ. പിന്നെ ഇത് സത്യം തന്നെയാ അതുകൊണ്ട് ആണത്രേ ആരെയും ഒന്നും അറിയിക്കാതെ പെട്ടന്ന് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ച് കൊടുത്തത് എന്ന്. " : രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞു. " ശോ ആണോ...ചേച്ചിയെ പോലെ ആകണം എന്ന് ആയിരുന്നു എനിക്ക് അതെപോലെ നൃത്തം ഒക്കെ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ. ഇനി ഇപ്പൊ എന്തായാലും അവരടുത്ത് നൃത്തം പഠിക്കുന്നത് തന്നെ നിർത്താൻ പോകുവാ ഞാൻ. ഇങ്ങനെ ഉള്ള അധ്യാപിക പഠിപ്പിച്ച എന്റെ ഭാവി തന്നെ പോകും. " : ആദ്യത്തെ കുട്ടിവോരു ഇഷ്ടക്കേടോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ലെച്ചു അവർ ഒക്കെ ഗൗരിയുടെ നൃത്ത വിദ്യാർഥികൾ ആണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്. രണ്ടാം ശനിയും ഞായറാഴ്ചകളിലും ഒക്കെ ഗൗരി അമ്പലത്തിൽ തന്നെ കുട്ടികൾക്ക് നൃത്തം പഠിപ്പിച്ച് കൊടുക്കാറുണ്ട്. പൈസ കിട്ടുന്ന പണി ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾ ഒന്നും പറയാറും ഇല്ല. ഈ കുട്ടികളുടെ സംസാരം ഒക്കെ കേട്ട് ലെച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു ചിരി വിടർന്നു. ചെയ്യുന്നത് ഒന്നും വെറുതെ അല്ല എന്നാ തോന്നലിൽ. അതെ ചിരിയോടെ തന്നെ സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തിയതും അവൾ ഇറങ്ങി. ___________________________________________ ഉപ്പ് തൊട്ട് കർപ്പൂരം വരെ വാങ്ങേണ്ട അവസ്ഥ ആയിരുന്നു ഗൗരിക്ക്. ഗൗരി ഓരോന്ന് നോക്കി മുന്നിൽ നടന്നപ്പോൾ കണ്ണൻ ഒരു ട്രോളിയും ഉന്തി കൊണ്ട് അവൾക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു. പലതും എടുത്ത് നോക്കിയിട്ട് വില കണ്ട് അത് എടുത്ത ഇടത്ത് തന്നെ തിരിച്ച് വെച്ച് ഗൗരി മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ അവൾ നോക്കിയത് എടുത്ത് ട്രോളിയിൽ ഇടുന്നതാണ് കണ്ണന്റെ പണി. എന്തിന് അവൾ കൗതുകത്തോടെ എടുത്ത് നോക്കുന്നത് പോലും അവൻ ട്രോളിയിൽ സ്ഥാനം നൽകി. അവൻ നിക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാതെ നടക്കുന്നവൾ ഇതൊന്നും അറിയുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അടുക്കള സാധങ്ങൾക്ക് പുറമെ ചൂലും, ക്ലോക്കും, സോപ്പും, സോപ്പ് പൊടിയും എന്നിങ്ങനെ അത്യാവിശം വേണുന്നത് ഒക്കെ അവര് എടുത്ത്. എല്ലാം എടുത്തതും അവര് ബിൽ അടിക്കാൻ ആയി ചെന്നു. കൂടെ തന്നെ സാബുവിനെ വിളിക്കാനും അവൻ മറന്നില്ല. ബില്ല് അടിക്കുന്നതിന് ഇടക്ക് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ കണ്ണൻ വീണ്ടും ഉള്ളിലേക്ക് ചെന്നു ഇത് കണ്ടെങ്കിലും ഗൗരി കൂടെ പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ പോയതായിരിക്കും തന്റെ ആവിശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഒന്നും ഇല്ലാതെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പോയെനെ എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. ബില്ല് എല്ലാം അടിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ടും അവനെ കണ്ടില്ല അവൾ എല്ലാം കവറിൽ എടുത്ത് വെക്കാൻ സ്റ്റാഫിനെ സഹായിച്ചു. കണ്ണൻ വരുന്നെന്നു തോന്നിയത് അവൾ തല ചെരിച്ച് നോക്കിയതും ഒരു നിമിഷം അവിടെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. കയ്യിൽ ഒരു ഹോസ്റ്റൽ മെത്ത ആയിട്ട് ആണ് നടന്ന് വരുന്നത്. അത് അവൾക്ക് ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾക്ക് അതിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല. കണ്ണൻ അവളെ നോക്കിയതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞു. പിന്നെ അതും ബില്ല് അടച്ച് അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവരെ കാത്ത് സാബു പുറത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒത്തിരി സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് തന്നെ സാബുവും കൂടി വന്ന് എല്ലാം എടുത്ത് വെക്കാൻ സഹായിച്ചു. ഇപ്പൊ തന്നെ സമയം ഉച്ച ആവാറായത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് വേണ്ട ഉച്ചക്കത്തേക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണം കൂടു വേടിച്ചിട്ട് ആണ് അവർ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചത്. വീട്ടിൽ എത്തി വാങ്ങിയത് എല്ലാം എടുത്ത് അകത്ത് വെച്ച് ഗൗരിയെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ സാബുവിന്റെ കൂടെ ഓട്ടോയിൽ കയറി പോയി. അത് ഒന്ന് നോക്കി നിശ്വസിച്ച് വാതിലും അടച്ച് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. തുടരും...... ഈ പാർട്ടും ഞാൻ കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിന്റെ കൂടെ എഴുതിയത് ആണ്. എഴുതി വന്നപ്പോൾ നല്ല ലോങ്ങ്‌ ആയത് കൊണ്ട രണ്ട് part ആയിട്ട് ഇടാം എന്ന് കരുതിയെ. ഈ part മുഴുവൻ ഞാൻ complete ആക്കിയിട്ട് ഇന്നലെ തന്നെ തരാം എന്ന് കരുതിയതാ പക്ഷെ പറ്റിയില്ല 😁😁❤️ comment ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടു കേട്ടോ കഴിഞ്ഞ part ചെറുതായത് ഇത് കൊണ്ട് ആണേ. #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending

Part 32 " ഹാടാ ഞങ്ങൾ ആണലോ വഴക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത് നീ തന്നെ കേട്ടില്ലേ അവൻ ഈ പറഞ്ഞത്. അല്ല ഇവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ തോനുവല്ലോ ഇതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ആവിശ്യം ആണ് ഇവനെ ഇവിടെ ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിച്ച് പിടിച്ച് വെച്ചേക്കുവാണ് എന്ന് " : വർധിച്ച്‌ വരുന്ന ദേഷ്യത്തോടെ മനു അതും പറഞ്ഞ് കാട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. " എന്താടാ എന്താ ഇപ്പൊ നിന്റെ പ്രശനം...?  " : സച്ചു സൗമ്യമായി വരുണിനോട് ചോദിച്ചു. " എനിക്ക് അറിയില്ലെടാ എത്രയും പെട്ടന്ന് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തോന്നുവാ, പറ്റിയാൽ ഇന്ന് തന്നെ. അവളെ കാണണം സ്വന്തം ആകണം അതെ ഇപ്പൊ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ള്. " : വരുൺ അവിടെ ഉള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് തലക്ക് കൈ കൊടുത്ത് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. " ഓ ഇവിടെ മനുഷ്യൻ ഒന്ന് കര കയറാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാ അവന്റെ ഒരു പെണ്ണ് പിടി. " : മനു പല്ല് കടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഡാ " : അതുംകൂടി കേട്ടതും വരുണിന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ട് അവൻ മനുവിന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തി പിടിച്ച്. ആദ്യം മനു ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും മനുവും തിരിച്ച് അവന്റെ കുത്തിന് പിടിച്ചു. പതിയെ അത് ഒരു കയ്യാങ്കളിയിലേക്ക് നടന്നതും സച്ചുവും അവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഫ്രണ്ട് ആയ ഡെറിക്കും കൂടെ രണ്ട് പേരെയും പിടിച്ച് മാറ്റി. " എന്താടാ നിനക്ക് ഒക്കെ എവിടെയോ കിടക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ പേരിൽ തമ്മിൽ തല്ലാൻ വന്നതാണോ നമ്മൾ " : സഹിക്കാൻ കേട്ടത് പോലെ ഡെറിക്ക് രണ്ട് പേരെയും നോക്കി അലറി. " ഞാൻ ആണോ..? ഹേയ് ഞാൻ ആണോ ഇതിനൊക്കെ കാരണം ഇവനല്ലേ വന്ന കാര്യം പോലും എന്തിനാണെന്ന് മറന്ന് ഏതോ ഒരുത്തിയെയും ഓർത്ത് ഇരിക്കുന്നത്. എന്നാ വല്ല ആത്മാർത്ഥ പ്രണയം ഒന്നും അല്ലല്ലോ അവന്റെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒഴിവാക്കാൻ അല്ലെ. " : ആദ്യം ദേഷ്യത്തോടെയും പിന്നെ വരുണിനെ ഒഎസ് പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും വരുൺ വീണ്ടും മനുവിന് അടുത്തേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും സച്ചു അവനെ തടഞ്ഞ് വെച്ചു. " എടാ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കന്നത് പോലെ അല്ലെ ഇത് " : സച്ചു മനുവിനും ഡെറിക്കും നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ഓ ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുടത്തെ അല്ലല്ലോ ഇവനെ. എവിടെ ഒക്കെ പോകുന്നോ അവിടെ എല്ലാം ഇവൻ അന്തി ഉറങ്ങാൻ പെണ്ണിനെ വേണം അല്ലോ. ഇതിപ്പോ ഇത്രേം ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആയിട്ടുള്ള പോജക്റ്റ് ആയത് കൊണ്ട് മാത്രം അല്ലെ അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെയും കയറി ഇറങ്ങിയേഞ്ഞേ ഓരോന്നും " : മനുവിന് പല്ല് കടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അങ്ങനെ ഞാൻ വിളിച്ച് കെട്ടിയിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഒക്കെ ഒരു  പങ്ക് നീ ഒക്കെയും കൈ പറ്റിയിട്ടുണ്ടല്ലോ. അതിനി പെണ്ണ് ആയാലും പണം ആയാലും, ഇപ്പൊ നീ ഒക്കെ നല്ല പിള്ള അല്ലെ...? " വരുൺ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. അത് എല്ലാം സത്യം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനി ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ മനു ഒന്ന് അടങ്ങി, എങ്കിലും അവൻ പല്ല് കടിച്ച് കൊണ്ട് വരുണിനെ നോക്കി. ഡെറിക്ക് അവിടെ ഉള്ള ചെയറിൽ ഒരു കാല് പൊക്കി വെച്ച് ഇരിന്നു. ഇതെല്ലാം നോക്കി കൊണ്ട് സച്ചു ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. " എടാ ഇത് അതുപോലെ ഒന്നും അല്ലടാ ഇവൻ ഒരു കൊച്ചിനെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്, അന്ന് നമ്മൾ വഴി തെറ്റി ഒരു അമ്പലത്തിൽ പോയില്ലാരുന്നോ, അവിടെ വെച്ച് ഒരു കൊച്ചിന്റെ നൃത്തം കണ്ടിട്ട് നീയൊക്കെ വരുന്ന വഴി ഒക്കെ അതി പൊക്കി പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നെയല്ലേ. ഹാ അതാണ് കക്ഷി. " : സച്ചു വരുണിനെ ഒന്ന് നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും മനുവും ഡെറിക്കും പരസ്പരം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. പിന്നെ വരുണിനെയും. " ഡാ സത്യം ആണോടാ നിനക്ക് പ്രണയം തോനിയെന്നോ....?  " : ഡെറിക്ക് അതെ അത്ഭുതത്തോടെ വരുണിനോട് ചോദിച്ചു. അതിന് വരുൺ ഒന്ന് മന്ദാഹസിച്ചു. " എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ എപ്പോഴാ സെറ്റ് ആയെ....? " വിട്ട് മാറാത്ത അത്ഭുതത്തോടെ മനു ചോദിച്ചു. " അങ്ങനെ സെറ്റ് ആവാൻ വേണ്ടിയിട്ട് ഇവന് ഇങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ടം ഉള്ളത് പോലും ആ കൊച്ചിൻ അറിയില്ല " : സച്ചു വരുണിന്റെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മനുവും ഡെറിക്കും സംശയത്തോടെ നോക്കി. " നമ്മൾ അന്ന് അവിടുന്ന് വന്നതിന് ശേഷം ആണ് ഇവന് അവളോട് പ്രണയം ആണെന്ന് ഇവൻ പോലും തിരിച്ച് അറിയുന്നത്. അതെല്ലാം തിരിച്ച് അറിഞ്ഞ് വന്നപ്പോഴേക്കും നമ്മൾക്ക് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരാൻ സമയം ആയി. പിന്നെ ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ അവളെ കുറിച്ച് ചെറുതായിട്ട് ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചായിരുന്നു, വീട്ടിൽ അച്ഛൻ, അമ്മ, ചേച്ചി, അമ്മുമ്മ. അച്ഛൻ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ. ഡിഗ്രിക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ എന്തോ കാരണം കൊണ്ട് നിർത്തി. ഇതൊക്കെയാ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഇവനിക്ക് ഇപ്പൊ എത്രയും പെട്ടന്ന് ആ കൊച്ചിനെ ഒന്ന് കാണണം അതിനാ ഇവൻ ഈ കിടന്ന് തിരക്ക് കൂട്ടുന്നത്. " : സച്ചു ഒഎസ് നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ രണ്ട് പേരിലും പരിഭവം നിറഞ്ഞു. " ഇത്രയും ഒക്കെ ഉണ്ടായിട്ടും ഞങ്ങളോട് പറയാൻ തോന്നിയില്ലല്ലോ നിനക്ക് രണ്ടിനും " : ഡെറിക്ക് അതെ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ പെട്ടന്ന് തീർത്തിട്ട് പോകുമ്പോൾ നിന്നോട് ഒക്കെ പറയാം എന്ന് കരുതി. " : സച്ചു അവന്മാരോട് രണ്ട് പേരോടും ആയി പറഞ്ഞു. " അല്ലടാ ആ കൊച്ചിൻ ഇനി വല്ല പ്രേമവും ഉണ്ടെങ്കിലോ...?  " : ഡെറിക്ക് ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " അതൊരു നാട്ടിൻപുറം അല്ലേടാ അവിടെ ഈ പ്രേമം എന്ന് കേൾക്കുന്നതെ പിശാചിനെ കണ്ട പോലെയാ സൊ അങ്ങനെ പ്രണയം ഒന്നും ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത ഇല്ല. ഇനി ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ തന്നെ എന്താ പ്രേമം അല്ലെ അല്ലാതെ കെട്ട് ഒന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ ആ പ്രേമം ഒക്കെ പൊളിച്ച് അവളെ എങ്ങനെ സ്വന്തം ആകണം എന്നൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം. " : വരുൺ ഒരു കുടിലതയോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ബാക്കി മൂന്ന് പേരും പരസ്പരം നോക്കി. " അല്ലടാ അപ്പൊ നിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ കാമുകി ഇല്ലേ സ്നേഹ അവളോ...? " : മനു ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " ഞാൻ ബാംഗ്ലൂറിലേക്ക് പോന്നപ്പോഴേ അവൾ വേറെ ആരുടെ എങ്കിലും തലയിൽ തൂങ്ങി കാണും " : വരുൺ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. ബാക്കി ഉള്ളവരും അവനോടൊപ്പം ആ ചിരിയിൽ പങ്ക് ചേർന്നു. ____________________________________________ രാവിലെ ആദ്യം എണീറ്റത് ഗൗരി ആണ്. തലേന്ന് ഒത്തിരി കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കണ്ണൊക്കെ ചീർത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട്. രാവിലത്തെ പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് കുളിച്ച് വന്നപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. പിന്നെ തലേന്ന് ബക്കറ്റിൽ വെച്ചിരുന്ന തുണിയും കഴുകി ഇട്ട് അകത്ത് കയറി. അപ്പോഴും കണ്ണൻ എണീറ്റിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ പൈപ്പിൽ നിന്ന് അല്പം വെള്ളം എവിടത്ത് തിളപ്പിച്ച് കുടിച്ചു വറ്റി ഇരുന്ന തൊണ്ട നനച്ചു. അപ്പോഴേക്കും നേരം വെളുത്തതിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുൻവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അന്ന് കണ്ടത് പോലെ അല്ല ഇപ്പൊ നല്ല വെട്ടവും വെളിച്ചവും വന്നിട്ടുണ്ട് വീടിന്. അത് കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു. അല്ലെങ്കിലും ഒരു വീട് മൊത്തം നല്ല അടുക്കും ചിട്ടയോടെയും നോക്കിയവൾക്ക് അതുപോലെ ഒരു ചുറ്റുപാടിയിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ജീവിക്കുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ള കാര്യം തന്നെ ആയിരുന്നു. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് വീടിന്റെ തിണ്ണ പടിയിൽ ഇരുന്നു അവൾ. കണ്ണൻ ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ കാണുന്നത് പുറം കാഴ്ചകളിൽ കണ്ണും നട്ട് ഇരിക്കുന്നവളെ ആണ്. അവൻ കയ്യും കെട്ടി ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്ന് അവളെ തന്നെ വീക്ഷിച്ചു. താൻ ഇന്നലെ വേടിച്ച് കൊടുത്തതിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം ആണ് പെണ്ണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് തലയിൽ തോർത്ത് കൊണ്ട് ചുറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം കണ്ണിൽ ഒപ്പിയെടുത്തവന്റെ മുഖഭാവം എന്താണെന്ന് അറിയില്ല. ഏറെ നേരം പിന്നെയും മുന്നോട്ട് പോയി. തന്നെ വീക്ഷിച്ച് നിൽക്കുന്നവനെ അവളോ, ചുറ്റും ഉള്ള ലോകത്ത് നടക്കുന്നത് ഒന്നും അറിയാതെ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനോ അതൊന്നും അറിയുന്നില്ല. ഇളം വെയിൽ വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഗൗരി പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റത്. ചുറ്റും ഒന്നും കൂടി കണ്ണോടിച്ച് അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞതും കയ്യും കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവൻ എപ്പോ വന്നു എന്നൊരു ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചെങ്കിലും അതൊന്നും ചോദിക്കാൻ ഉള്ള ധൈര്യം അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. അവളുടെ നിൽപ്പ് ഒക്കെ കണ്ടതും അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൾ ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ മുറിയിലേക്കും പോയി. മുറിയിലേക്ക് കയറിയ പാടെ അവൾ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി ഇന്നലെ രാവിലെ മുതൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ അണുവിട തെറ്റാതെ പറഞ്ഞ് കേൾപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് അവൾ. " ദാ ഇത് എങ്ങനെ ഉണ്ടമ്മ...? കൊള്ളാവോ...? എനിക്ക് ചേരുന്നുണ്ടോ....? നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടല്ലേ. എനിക്ക് ഇഷ്ടായി. " : കണ്ണൻ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നത് ഇതാണ്. സ്വയം ചോദ്യവും ഉത്തരവും നൽകുന്നവളെ. അവൻ ഡോറിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയതും കണ്ടു ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചുരിദാറിന്റെ രണ്ട് അറ്റം പിടിച്ച് നിവർത്തുന്ന പോലെ കാണിച്ചിട്ടാണ് പെണ്ണ് ഈ ചോദിക്കുന്നതെല്ലാം. അമ്മയുടെ ഫോട്ടോ ഫ്രെയിം ജനൽ പടിയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ണൻ ഒരു നിമിഷം ആ ഫോട്ടോയിൽ കാണുന്ന ചിരിച്ച മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ തല കുടഞ്ഞ് ഇപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " ഗൗരി നന്ദ " : സൗമ്യമായി അവൻ വിളിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ വിളി കേട്ടതും അത്രയും നേരം എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞ് നിന്നവളുടെ നാവ് വിറങ്ങലിച്ച് പോയി. ചുരിദാറിൽ എങ്ങനെ ആണോ പിടിച്ച് നിന്നെ അതെ പടി അവൾ അവനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ നിൽപ്പും മുഖത്തെ ഭാവവും കണ്ട് ഒരു നിമിഷം അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒന്ന് കൂടി പോയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞ് ആവളിലേക്ക് തന്നെ നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. ഇപ്പോഴും അതെ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ് അവൾ നില്കുന്നത്. " റെഡി ആയി നിൽക്ക് സാബു കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ വരും. " : അതും പറഞ്ഞ് ഒരിക്കൽ കൂടി അവളെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ അവന്റെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു. അവന്റെ പറച്ചിലും പോക്കും കണ്ട് അവളുടെ നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. പിന്നെയാണ് അവൾ നിൽക്കുന്ന രീതി അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ചുരിദാർ ടോപ്പും വിരിച്ച് പിടിച്ചാണ് അവന്റെ മുന്നിലും നിന്നത് എന്ന് ഓർമ വന്നതും അവൾക്ക് ചമ്മൽ തോന്നി. അത്യാവിശം നല്ലൊരു ചുരിദാർ ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ വേഷം ഒന്നും മാറാൻ പോയില്ല. ഇന്നലെ വേടിച്ചതിൽ നിന്ന് ചീപ്പ്‌ എടുത്ത് മുടിയും ചീപ്പി അതിൽ നിന്ന് ഒരു പൊട്ടും എടുത്ത് കുത്തി. കണ്ണാടി ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവൾക്ക് സ്വയം വിലയിരുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അലമാര അവന്റെ മുറിയിൽ ആണല്ലോ വെച്ചത് വേറെ കണ്ണാടി ഒന്നും അവിടെ ഇല്ലാതാനും. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും സാബുവും എത്തി വീട് പൂട്ടി അവർ രണ്ട് പേരും ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി. തുടരും...... .. #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending

Part 31 അവിടെ വാതിലിൽ ചാരി കയ്യും കെട്ടി നിൽക്കുന്നവനെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവനെ അവിടെ കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. കൂടാതെ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായ തിരിച്ചറിവും കൂടി ആയതും അവൾക്ക് ശരീരം വിറക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. " എന്താ ഗൗരി നന്ദയുടെ ഉദ്ദേശം...? " അത് കേട്ടതും അതുവരെ തലയും താഴ്ത്തി നിന്നവൾ ഒരു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. " ഗൗരി നന്ദക്ക് കുളിയും നനയും ഒന്നും ഇല്ലേ...?  " : അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. " അ.. അത് രാത്രി പുറത്ത് ഒ.. ഒറ്റക്ക് പെ.. പേടി " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും പേടി കൊണ്ടും നാണക്കേട് കൊണ്ടും അവൾ നിന്ന് തപ്പി പെറുക്കി. " ഹ്മ്മ് ചെന്ന് കുളിക്കാൻ ഉള്ളത് ഒക്കെ എടുത്തിട്ട് വാ ഞാൻ പുറത്ത് ഉണ്ടാകും " : അവൾ തപ്പി പെറുക്കിയ പറഞ്ഞതെങ്കിലും കാര്യം മനസ്സിലായത് പോലെ അത്രയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും. " അ... അത് ഞ.. ഞാൻ നാളെ രാ.. രാവിലെ " : കണ്ണന്റെ കടുപ്പിച്ച് ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പകുതിക്ക് നിർത്തി പേടിയോടെ തല താഴ്ത്തി. " അഞ്ച് മിനിറ്റ് അതിനുള്ളിൽ എന്തൊക്കെ വേണം എന്ന് വെച്ചാൽ എടുത്തോണ്ട് വന്നോണം വീണ്ടും എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തിക്കരുത് " : ഒരു ഭീഷണി പോലെ അതും പറഞ്ഞ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൻ പോയിട്ടും ഒന്ന് രണ്ട് നിമിഷം കൂടി അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് ഓർമ്മ വന്നതും ബാഗിൽ നിന്ന് അവളുടെ പഴയ ഒരു ചുരിദാറും രാവിലെ കട്ടിലിന്റെ റെസ്റ്റിൽ വിരിച്ചിട്ട തോർത്തും എടുത്ത് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി. അവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ണൻ ബാത്രൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നതാണ് കാണുന്നത്. " ചെല്ല് പോയി മേല് കഴുക് ഞാൻ ഇവിടെ കാണും. വെള്ളം ഞാൻ അകത്ത് പിടിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. " : കണ്ണൻ അതും പറഞ്ഞ് അടുക്കള വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഗൗരി അവൻ അടുത്ത് വരുന്നതിന് മുന്നേ വാതിലും കടന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി പിന്നെയാണ് ചെരുപ്പ് എടുത്തില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർമ വന്നത്. അപ്പോഴേക്കും രാവിലത്തെ കാര്യവും അവളിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി. ഇടങ്കണ്ണിട്ട് അവനെയും പിന്നെ അവന്റെ കാലിൽ കിടക്കുന്ന ചെരുപ്പിലേക്കും ഒന്ന് നോക്കി മെല്ലെ ചെരുപ്പ് എടുക്കാനായി അകത്തേക്ക് നടന്നു. " ഹ്മ്മ്...? എങ്ങോട്ടാ..? " : ഗൗരിയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നവൻ അവളുടെ ഓരോ നീക്കങ്ങൾ കണ്ട് അവൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് മനസ്സിലായി എങ്കിലും അവളോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. " അ.. അത് ചെരുപ്പ്, ചെരുപ്പ് എടുത്തിട്ട് വരാം. " : തിരഞ്ഞ് നോക്കാതെ അതും പറഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു അവൾ. " വേണ്ട...! " : അപ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ ശബ്ദം അവളെ തേടി എത്തി. അത് കേട്ടതും ഒരു സംശയത്തോടെ തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കി. " ഇന്നാ ഇത് ഇട്ടോ " : കണ്ണൻ കാലിൽ കിടന്ന ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് കൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. ഒപ്പം രാവിലെ അവൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടവും ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞ് വന്നു. " അ.. അതൊന്നും വേണ്ട ഞാ...! " : എതിർക്കാൻ ശ്രെമിച്ചവൾ കണ്ണന്റെ കടുപ്പത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പാതിക്ക് നിർത്തി അവൻ അഴിച്ചിട്ട ചെരുപ്പും ഇട്ട് കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് വേഗം നടന്നു. ഇനിയും അവിടെ നിന്ന അവൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞാലോ എന്നുള്ള പേടി ആയിരുന്നു അതിന് കാരണം കൂടാതെ അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്ഷപെടലും. അവളുടെ വെപ്രാളവും ഓട്ടം കണ്ട് ഒരു മന്ദാഹാസത്തോടെ കണ്ണാ അടുക്കള പടിയിൽ ഇരുന്നു. പതിയെ പതിയെ ചിന്തകൾ മാറി വന്നതും അവന്റെ മുഖം ഗൗരവത്തിൽ ആയി. ബാത്റൂമിൽ കയറിയ ഗൗരി അവളുടെ കുതിച്ച് ഉയരുന്ന ഹൃദയം വരുത്തിയിൽ ആക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ കുളിച്ച് ഇട്ടിരുന്ന വസ്ത്രം ആ ബക്കറ്റിൽ തന്നെ വെച്ചു. രാവിലെ എണീറ്റിട്ട് കഴിക്കാം എന്നാ ചിന്തയോടെ. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കെട്ടാണ് കണ്ണൻ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. തന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും തല താഴ്ത്തി വരുന്നവളെ തന്നെ ഉറ്റ് നോക്കി ഇരുന്നു അവൻ. അടുക്കള വാതിലിന് അടുത്ത് എത്തിയിട്ടും ഒന്ന് മാറാനോ എണീക്കാനോ മുതിരാത്തവനെ കണ്ട് അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെയായി. മിനിറ്റുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട് അവൾ പതിയെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. അതിന് കാത്തിരുന്ന പോലെ അവൻ അവിടെ നിന്നും എണീറ്റു. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നീക്കം ആയതിനാൽ ഗൗരി പിന്നിലേക്ക് ചുവട് വെച്ചു. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അവളും കൂടി കയറിയതും കണ്ണൻ കതക് അടക്കാൻ ആയി തിരിഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും ഗൗരി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. " ഗൗരി നന്ദ...! " : അവൾ ഹാൾ കടക്കും മുൻപേ അവന്റെ വിളി എത്തി. എന്നാൽ അവന്റെ വിളി കേട്ടതും അവളിൽ പേടി നിറഞ്ഞു. ഇനി അവന്റെ ഒപ്പം മുറിയിൽ കിടക്കാൻ പറയാൻ ആയിരിക്കുമോ വിളിക്കുന്നെ എന്ന് അവളുടെ ഉള്ളം മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അതെ പേടിയോടെ അവന് നേരെ തിരഞ്ഞ് മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു. " നാളെ രാവിലെ തന്ന പോയി ബാക്കി സാധനങ്ങൾ വെടിക്കാം ഒരു ഒൻപത് മണി ആകുമ്പോ റെഡി ആയി നിൽക്ക്. " : അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും സംശയത്തോടെ ഗൗരി അവനെ നോക്കി. " ഇനി എന്താ...? എല്ലാം വാങ്ങിയാലോ " : താൻ ഉദ്ദേശിച്ചതല്ലാ അവൻ ചോദിച്ചത് എന്നാ ആശ്വാസമോ ധൈര്യമോ കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. " അപ്പൊ ഗൗരി നന്ദ വീട്ടിൽ പത്രങ്ങൾ ആണോ കഴിക്കാറ്...? " : ആദ്യമായി പേടി ഇല്ലാതെ നോക്കി ചോദിച്ചവളോട് കണ്ണിലേറിയ തിളക്കത്തോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ മറുചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് പത്രങ്ങൾ മാത്രമേ വെടിച്ചിട്ടുള്ളു എന്നവൾ ഓർത്തത് തന്നെ. " റെഡി ആയി നിക്കാം " : ഇനിയും അവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ അത് പറഞ്ഞ് അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. " ഗൗരി നന്ദയോട് പോകാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞോ....? " : മുറിയിൽ എത്തിയില്ല അതിന് മുന്നേ അവന്റെ ചോദ്യം അവളെ തേടി എത്തി. പിടിച്ച് കെട്ടിയത് പോലെ നിന്നു അവൾ. കൂടാതെ അല്പം മുന്നേ കിട്ടിയ ആശ്വാസം ഒക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞത് പോലെ. പതിയെ അവൾ അവന് അഭിമുകമായി തിരഞ്ഞ് നിന്നു. കൈ കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളുടെ ശരീരം ചെറുതായി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഗൗരി നന്ദ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ...? അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും കള്ളത്തരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ " : നന്നേ ഗൗരവത്തിൽ അവൻ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞെട്ടി കൊണ്ട് അവൾ ഇല്ലെന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് കരച്ചിൽ ഇങ്ങ് എത്തിയിരുന്നു. അവനോട് ഉള്ള ഭയവും ഒപ്പം അവൻ തന്നെ കള്ളി ആകുവാണോ എന്നുള്ള തോന്നലും അവളെ നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ഉലച്ചു. " തെറ്റ് ചെയ്തവരാണ് ഗൗരി നന്ദ തലയും താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നത്. നമ്മൾ തെറ്റ് ചെയ്തില്ല എന്ന് ബോധ്യം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം നമ്മളുടെ തല ആർക്ക് മുൻപിലും താഴാൻ പാടില്ല, മനസ്സിലായോ....? " കണ്ണൻ അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടെങ്കിലും ഭവമാറ്റം ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു. അതിനവൾ മനസ്സിലായെന്ന പോലെ തലയാട്ടി. " മനസ്സിലായോ...? " : അവളുടെ പ്രതികരണം കണ്ടെങ്കിലും അത് പോരെന്ന പോലെ വീണ്ടും അവൻ ആവർത്തിച്ചു. " മ.. മനസ്സിലായി " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം എന്തിനാണെന്ന് മനസ്സിലായതും തല ഉയർത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി പോയി. " ഹ്മ്മ് ചെല്ല് പോയി കിടന്നോ. " : ഇനിയും അവളോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ കരയും എന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ സൗമമായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പതിയെ അവൾ മുറിയിൽ കയറി. തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടെങ്കിലും അവനെ നോക്കാതെ വാതിൽ മെല്ലെ ചാരി വെച്ചു. അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി കുറച്ച് നേരം അതെ നിൽപ്പ് നിന്ന് പിന്നെ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടച്ച്‌ ഏറെ നേരം ഗൗരി അതിൽ ചാരി നിന്നു. സമയം പോകുന്നത് അനുസരിച്ച് അവളുടെ കണ്ണ് നിറയാൻ തുടങ്ങി. പേടിയാ തനിക്ക് അയാളെ, ഏതൊരു പെണ്ണ് ആണ് തന്നെ വിലക്ക് വെടിച്ചവനെ ഭർത്താവ് ആയിട്ട് അംഗീകരിക്കുക, വഴിയിൽ ഒക്കെ തല്ല് കൂടി നടക്കുന്നവനിൽ സുരക്ഷിതത്തം കാണുന്നത്. ജന്മം തന്ന വെക്തി പോലും പണത്തിന് ഇന്നലെ കണ്ട ഒരുവന് മുന്നിൽ കഴുത്ത് നീട്ടിയില്ലെങ്കിൽ കൊല്ലും എന്ന് പറഞ്ഞു,  അപ്പൊ തന്നെ പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങിവനിൽ നിന്ന് താൻ എന്താ പ്രദീക്ഷിക്കേണ്ടത്. അവൾക്ക് സങ്കടം ഒന്ന് ഏറി പോയി. കട്ടിലിൽ തനിക്കായി വാങ്ങിയത് എല്ലാം ഒതുക്കി എടുത്ത് നിലത്തേക്ക് വെച്ച് അവൾ ആ കാട്ടിലിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കൂടി. പല ചിന്തകളും അവളിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല, അല്ല സംസാരിച്ചാൽ താൻ പൊട്ടി കരഞ്ഞ് പോകും എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ______________________________________________ " എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ടാ രണ്ട് ആഴ്ച്ച, രണ്ടേക്ക് രണ്ട് ആഴ്ച അതിനുള്ളിൽ ഇതെല്ലാം കെട്ടിപെറുക്കാൻ ഉള്ള പരുപാടി നോക്കിക്കോണം, ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നെ നോക്കണ്ട നിങ്ങൾ ആരും ഇതെല്ലാം ഇട്ടേറിഞ്ഞ് ഞാൻ അങ്ങ് പോകും " : വരുൺ ഒരു രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " പോണെങ്കിൽ പോടാ എന്തിനാ രണ്ട് ആഴ്ച വരെ കാത്ത് നിൽക്കുന്നെ ഇന്ന് തന്നെ പൊക്കോ " : അവന്റെ സുഹൃത്ത് മനു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഓ പോകും ഇന്ന് എന്ന് വേണ്ട ഈ നിമിഷം വേണം എങ്കിലും പോകാൻ എനിക്ക് അറിയാം. " : മനുവിന്റെ സംസാരം വരുണിനെയും ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ച് തുടങ്ങി. " എടാ നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഒന്ന് അടങ്ങ്, ചുമ്മാ അതും ഇതും പറഞ്ഞ് തമ്മിൽ തല്ലാനല്ല നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നേ " : ഇനി ഒരു വഴക്കിലെ അവസാനിക്കു എന്ന് മനസ്സിലായി സച്ചു ഇടപെട്ടു. " ഹാടാ ഞങ്ങൾ ആണലോ വഴക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത് നീ തന്നെ കേട്ടില്ലേ അവൻ ഈ പറഞ്ഞത്. അല്ല ഇവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ തോനുവല്ലോ ഇതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ആവിശ്യം ആണ് ഇവനെ ഇവിടെ ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിച്ച് പിടിച്ച് വെച്ചേക്കുവാണ് എന്ന് " : വർധിച്ച്‌ വരുന്ന ദേഷ്യത്തോടെ മനു അതും പറഞ്ഞ് കാട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. " എന്താടാ എന്താ ഇപ്പൊ നിന്റെ പ്രശനം...?  " : സച്ചു സൗമ്യമായി വരുണിനോട് ചോദിച്ചു. തുടരും..... #viral #trending #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം

Part 30 " അമ്മ ഒന്ന് അടങ്ങ് എന്തായാലും പോയത് പോയില്ലേ. " : ലെച്ചു ഒരു ഈർഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഞാൻ അടങ്ങാനോ ഒന്നും രണ്ടും അല്ല 3800 രൂപയാ പോയെ അതും ആ നാശൂലം പിടിച്ചത് കാരണം. " : സരസ്വതി ദേഷ്യത്തിൽ ലെച്ചുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ഓ ഈ അമ്മ, അമ്മ അതും പറഞ്ഞ് അവിടെ ഇരുന്നോ ഞാൻ ആകെ പുകഞ്ഞ് നിക്കുവാ. ഇത്രയും വർഷം അമ്പലം അല്ലാതെ പുറം ലോകം ഒന്നും കാണാത്തവളാ ഇന്ന് അത്രയും വലിയ കടയിൽ ഒക്കെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത്. " : ലെച്ചു ഇനിയും വിട്ട് മാറാത്ത അരിഷത്തോടെ പറഞ്ഞോ. ലെച്ചു അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് സരസ്വതി ഓർക്കുന്നത്. ലെച്ചുവിന്റെ സംസാരവും മുഖഭാവവും കണ്ട് സരസ്വതിയും ലതയും പരസ്പരം നോക്കി. സ്വർണം എടുത്തിട്ട് ബില്ല് ചെയ്യാൻ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് എതിരെ ഉള്ള ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്ന ഗൗരിയെയും കണ്ണനെയും സാബുവിനെയും കാണുന്നത്. ഞങ്ങൾ സ്വർണക്കടക്ക് അകത്ത് ആയത് കൊണ്ട് അവർ ഒട്ട് ഞങ്ങളെ കണ്ടതും ഇല്ല. ബില്ല് എല്ലാം അടിച്ചിട്ട് വന്നപ്പോഴേക്കും അവർ പോയിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളും ആഹാരം ഒന്നും കഴിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് ലെച്ചുവിന്റെ നിർബന്ദത്തിൽ അവിടെ തന്നെ ഞങ്ങളും കയറി. അവിടെ കാണുന്ന സൗകര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കണ്ട് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണെല്ലാം മിഴിഞ്ഞ് പോയി. ടൗണിൽ ഒരുപാട് തവണ പോയിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതുപോലെ ഉള്ള വലിയ കടകളിൽ ഒന്നും ഇതുവരെ കയറിട്ടില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. അതിന് കാരണം അവിടെ ഒക്കെ മനുഷ്യന്റെ കഴുത്തറുക്കുന്ന കാശ് ആകും എന്നുള്ളത് തന്നെയാണ്. പിന്നെ ഗൗരിയും കണ്ണനും കയറിയല്ലോ എന്ന ഒരു ഹുക്കിലാണ് ഞങ്ങളും കയറിയത്. മിന്നി തിളങ്ങുന്ന പല തരത്തിലുള്ള ലൈറ്റുകളും, ഇരിക്കുന്നിടത്ത് കഴിക്കാൻ എന്ത് വേണം എന്ന് ചോദിക്കാൻ വരുന്ന ജോലിക്കാരും ഒക്കെ ആ കടയുടെ ആഡംബരം എടുത്ത് കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാർക്കും ബിരിയാണിയും ഒരു പ്ലേറ്റ് ചിക്കൻ ഫ്രൈയും കൂടെ ഫ്രഷ് ജ്യൂസും ആണ് ഓർഡർ കൊടുത്തത്. ഭക്ഷണം കഴിച്ചപ്പോഴോ ഇന്നുവരെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത രുചി, അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു വറ്റ് പോലും മിച്ചം വെക്കാതെ എല്ലാവരും പ്ലേറ്റ് കാലിയാക്കി. ജ്യൂസ്‌ കുടിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോഴാ നേരത്തെ വന്ന ജോലിക്കാരൻ ഒരു ബുക്ക്‌ പോലെ എന്തോ കൊണ്ട് വന്ന് തന്നത്. അതിൽ തുറന്ന് നോക്കി അതിൽ ഇരിക്കുന്ന ബില്ല് കണ്ടതും കണ്ണ് തള്ളി പോയി. നാല് പേർക്ക് ഉള്ള ബിരിയാണിയ്ക്കും ജ്യൂസിനും ഒരു പ്ലേറ്റ് ചിക്കൻ ഫ്രൈയ്ക്കും 3800 രൂപ. അല്പം മുന്നേ ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചതെല്ലാം പെട്ടന്ന് ദഹിച്ച് പോയത് പോലെ. പിന്നെ ഒരു നിമിഷം അവിടെ നിന്നില്ല പെട്ടന്ന് തന്നെ അവിടുന്ന് അങ്ങ് ഇറങ്ങി. പിന്നെ അവിടെ മുതൽ ഇങ്ങ് വീട് എത്തുന്നത് വരെ സതീഷേട്ടൻ പറയാൻ ഇനി ഒന്നും ഇല്ല. സ്വർണം വാങ്ങിയിട്ട് വരുന്ന വഴിക്ക് തന്നെ ബാങ്ക് ലോക്കറിൽ വെക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും ചെയ്യാതെ ഞങ്ങളെ മൂന്ന് പേരെയും വീട്ടിൽ ഇറങ്ങി ഓട്ടോയും ആയി സതീഷേട്ടൻ എങ്ങോട്ടോ പോയതാണ്. " ഇപ്പൊ എന്താ അമ്മക്ക് ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലേ " : സരസ്വതി മറുപടി ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതും ലെച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു. " ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്തോ പറയാനാ അവർ ചെലപ്പോ കഴിക്കാൻ ഒന്നും കയറിയത് ആയിരിക്കില്ല മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവിശ്യത്തിന് കയറിയത് ആയിരിക്കും അവിടെ അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ആ ഗുണ്ടയുടെ കയ്യിൽ എവിടാ അതിനും മാത്രം പണം " : പറഞ്ഞതൊന്നും ആയിരിക്കില്ല സത്യം എന്ന് അറിയാമെങ്കിൽ അവർ ഒരു ആശ്വാസത്തിന് പറഞ്ഞു. " അതിന് ഇവിടെ ഒക്കെ കാണുന്ന പോലത്തെ തുക്കടാ കട ഒന്നും അല്ല തോന്നിയ പോലെ കയറി ഇറങ്ങാൻ. പിന്നെ ആ ഗുണ്ടയുടെ കയ്യിൽ പണം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആയിരിക്കും അല്ലെ ലക്ഷങ്ങൾ തന്ന് ഗൗരിയെ കെട്ടിയത്...?  " : സരസ്വതി പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ദേഷ്യത്തോടെയും പുച്ഛത്തോടെയും ലെച്ചു ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതിക്ക് ഇനി പറയാൻ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. " മോളെ ലെച്ചു അവർ ചെലപ്പോൾ വീട്ട്സാധങ്ങൾ വാങ്ങിക്കാൻ വല്ലതും പോയതായിരിക്കും. പിന്നെ കഴിക്കാൻ ആയിട്ട് ആ ഹോട്ടലിൽ കയറിയത് ആയിരിക്കാം പക്ഷെ കഴിക്കുന്നത് ഒന്നും നമ്മൾ കണ്ടില്ലല്ലോ ചെലപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ തന്നെ വില ഒക്കെ കേട്ട് തിരിച്ച് ഇറങ്ങിയത് ആണെങ്കിലോ. നീ അവരുടെ വസ്ത്രം ഒക്കെ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ആ അവരാണോ അവിടുന്ന് ഒക്കെ കഴിക്കാൻ പോകുന്നെ. " : അത്രയും നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന ലത ലച്ചുവിനെ സമദനിപ്പിക്കാൻ എന്നാ വണ്ണം ഉണ്ടാവാൻ സാദ്യത ഉള്ള സാഹചര്യം പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ലെച്ചു ഒന്ന് അടങ്ങി സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. " എന്നാലും അമ്മമ്മേ സാധനങ്ങൾ വേടിക്കാൻ ഇവിടെയും കട ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ എന്തിനാ അങ്ങ് ടൌൺ വരെ പോകേണ്ട കാര്യം....? " : അങ്ങേ അറ്റം ദുഷിപ്പോടെ ലെച്ചു പറഞ്ഞു. ഗൗരി എന്നാ പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം ഒരിക്കലും ഉയർന്ന് വരരുത് എന്ന് പകയോടെ ഉള്ളിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവളാണ് ലെച്ചു. അത് പക്ഷെ ഗൗരിയോട് ഉള്ള അസൂയയും കുശുമ്പും കാരണം ഉണ്ടായതാണെന്ന് മാത്രം. " ഇന്നലെ അവൾ പറഞ്ഞത് നീയും കേട്ടതല്ലേ നമ്മൾക്ക് ഇത്തിരി വെള്ളം തരാൻ പോലും അവിടെ ഒന്നും ഇല്ല എന്ന്, നിങ്ങൾ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ടൗണിൽ ഏതോ ചന്ത ഉണ്ട് അവിടെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും കിട്ടും ഇവിടുത്തെ അത്രയും വിലയും ആകില്ല എന്ന്. ഹാ അവർ അവിടെ പോയതായിരിക്കും അത് കഴിക്കാൻ ആ ഹോട്ടലിൽ കയറിയത് ആയിരിക്കും വില കണ്ടപ്പോ തിരിച്ച് ഇറങ്ങി അത്ര തന്ന. ഇതിപ്പോ എത്ര നാൾ അവന്റെ കൂടെ അവളെ വാഴിക്കും എന്നൊന്നും നമ്മൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ അത് വരെ അവൾക്ക് തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഒക്കെ കൊടുക്കണ്ടേ എന്നും കടപ്പാലാരം വേടിച്ച് കൊടുക്കാൻ പറ്റുവോ. നീ ഒന്നും ഓർക്കേണ്ട ലെച്ചു മോളെ ഇന്ന് തന്ന അവരുടെ രണ്ടിന്റെയും കോലം നീ കണ്ടതല്ലേ നമ്മൾ എടുത്ത് കൊടുത്ത ആ പഴഞ്ചൻ ചുരിദാർ തന്നെയല്ലേ അവൾ ഇട്ടിരുന്നേ, അവനും ഒരു നരച്ച ഷർറ്റും കാവി മുണ്ടും, നേരെ ചൊവ്വേ ഉടുത്തോരുങ്ങി നടക്കാൻ കഴിത്തവരല്ലേ കറങ്ങി നടക്കാൻ പോകുന്നെ. ഇതിപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെയാ അവിടെ നടന്നെ ഇനിയും അതും ആലോജിച്ച് ഇരിക്കാതെ നിങ്ങൾ രണ്ടും നിങ്ങളുടെ ജോലി ഒക്കെ ഒതുക്കാൻ നോക്ക്. " : അത്രയും പറഞ്ഞ് ലത എണീറ്റ് മുറിയിലേക്ക് പോയി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് സരസ്വതിയും അവിടുന്ന് എണീറ്റ് പോയി. ലെച്ചു എന്നാൽ ഇപ്പോഴും ചിന്തയിൽ ആണ്. ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് പരസ്പരം കൈ കോർത്ത് വരുന്നവരെ ഓർമ വരുന്നതും അവളുടെ മനസ്സ് ആസ്വസ്ഥമായി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. ലത പറഞ്ഞത് തന്നെ ആയിരിക്കും നടന്നിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് അറിയാമെങ്കിലും തലച്ചോർ മറ്റെന്തോ പറയുന്ന പോലെ. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് കയ്യിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തതും ഡിസ്പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞ് കാണുന്ന പേര് കണ്ടതും ചിന്തകൾ എല്ലാം മാറ്റി വെച്ച് ലെച്ചു മുറിയിലേക്ക് ഓടി. ______________________________________________ ഗൗരി ഇപ്പോഴും അന്തംവിട്ട് നിൽക്കുവാണ്. പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വീട് അല്ല മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത് എന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്. പോച്ച ഒക്കെ പണിക്കാർ വന്ന് വൃത്തിയാക്കി കാണും എന്ന് അറിയാമെങ്കിലും ഇത്രയും മാറ്റം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു വീടിന്റെ ഐശ്വര്യം ആ വീടിന്റെ മുറ്റം ആണെന്ന് അവൾ ഓർത്തു. വീട്ടിൽ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ വെട്ടത്തിലാണ് അവൾ ചുറ്റും വീക്ഷിക്കുന്നത്. സാബു അപ്പോഴേക്കും ഓട്ടോ വീടിന്റെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് വന്ന് നിർത്തി. കണ്ണൻ അപ്പോഴേക്കും ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേയും ഉമ്മറത്തെയും ലൈറ്റ് ഇട്ടു. അപ്പോഴാണ് സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്റ്റോവ്വും അലമാരയും ഫ്രിഡ്ജും അവൾ കാണുന്നത്. ഒന്നും കൂടി മുറ്റം ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ എടുക്കുന്നവർക്ക് ഒപ്പം കൂടി. വാങ്ങിച്ച സാധങ്ങൾ എല്ലാം അകത്ത് വെച്ചതിനു ശേഷം ഫ്രിഡ്ജും സ്റ്റോവ്വും അടുക്കളയിലും അലമാര കണ്ണന്റെ മുറിയിലും കണ്ണനും സാബുവും കൂടി എടുത്ത് വെച്ചു. പിന്നെയും പുറത്ത് നിന്ന് കണ്ണനുമായി സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം ആണ് സാബു പോയത്. കണ്ണൻ കുളിക്കാൻ ആയി തോർത്തും എടുത്ത് വരുമ്പോൾ ഗൗരി വാങ്ങിയ പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ഒതുക്കി വെക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഒരോ പാത്രവും സൂക്ഷിച്ച് എടുത്ത് ഓരോന്നിനും ഓരോ സ്ഥലം കൊടുത്ത് വെക്കുന്നവളെ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നോക്കി നിന്ന് അവൻ കുളിക്കാനായി പോയി. കണ്ണൻ വന്നതും നോക്കി നിന്നതും ഒക്കെ ഗൗരി ഒളി കണ്ണിട്ട് കണ്ടെങ്കിലും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാൻ നിന്നില്ല. ഈ വീട്ടിൽ താനും അവനും ഇപ്പോൾ ഒറ്റക്കാണെന്ന് ഓർമ വന്നതും കുറച്ച് മുൻപ് വരെ മറഞ്ഞ് ഇരുന്ന അവനോട് ഉള്ള ഭയം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ആണ് അവളിൽ ഉടലെടുത്തത്. ഒന്ന് കുളിക്കണം എന്ന് അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഈ രാത്രി ഒറ്റക് ഇറങ്ങാൻ ഉള്ള പേടി കൊണ്ട് ഇന്നത്തെ പോലെ രാവിലെ എണീറ്റ് കുളിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. കണ്ണൻ കുളിച്ച് കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോകണം എന്നാ ഉദ്ദേശത്തിൽ അവൾ ഒരു വെപ്രാളത്തോടെ തന്നെ എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം നിന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഒരു ഓട്ടം ആയിരുന്നു മുറിയിലേക്ക്. മുറിയിൽ എത്തിയതും കട്ടിലിന്റെ മുകളിൽ കിടക്കുന്ന കവറുകൾ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് ഒന്ന് തിളങ്ങി. അമ്മ പോയതിൽ പിന്നെ തനിക്ക് ആയിട്ട് ഇത്രയും അധികം വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ വേടിക്കുന്നത് ഇത് ആദ്യം ആയിട്ടാണ് എന്ന് അവൾ ഓർത്തു. അതെ തിളക്കത്തോടെ തന്നെ അവൾ അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി. " കണ്ടോ അമ്മ ഇതൊക്കെ എനിക്കാ. എനിക്ക് വേടിച്ച് തന്നതാ എന്റെ ഭർ... " : പറഞ്ഞ് പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുന്നേ അവൾ നിർത്തി. താൻ പറയാൻ വന്നത് എന്താണെന്നും തനിക്ക് കണ്ണൻ ആരാണെന്നും ഓർമ വന്നതും അവളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്ന് കയറി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇതുവരെ അവൾ ഓർക്കാഞ്ഞ ഒരു കാര്യം. കണ്ണൻ എന്നാ വ്യക്തിയോട് ഉള്ള ഭയം കാരണം അവൻ തനിക്ക് ആരാണെന്നും അവനും താനുമായുള്ള ബന്ധം എന്താണെന്നും അവൾ ഓർത്തില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. ഇന്ന് കടയിൽ നിന്ന് സിന്ദൂരം വെടിച്ചപ്പോഴും കല്യാണം കഴിഞ്ഞെന്ന തോന്നൽ അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും കണ്ണൻ എന്ന ഭർത്താവിനെ അവൾ ഓർത്തില്ല. മുറിയിൽ മറ്റൊരാളുടെ സാമിഭ്യം അറിഞ്ഞതും അമ്മയുടെ ഫോട്ടോയിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. അവിടെ വാതിലിൽ ചാരി കയ്യും കെട്ടി നിൽക്കുന്നവനെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവനെ അവിടെ കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. കൂടാതെ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായ തിരിച്ചറിവും കൂടി ആയതും അവൾക്ക് ശരീരം വിറക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. " എന്താ ഗൗരി നന്ദയുടെ ഉദ്ദേശം...? " തുടരും...... #നോവൽ #തുടർകഥ #viral #trending #പ്രണയം #sharechat

Part 29 " ഇനി എവിടെക്കാടാ...? " : സാബു ഓട്ടോയിൽ കയറിയതും തല ചെരിച്ച് പുറകിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. " ഇനി ടെക്സ്റ്റൈൽസിൽ കൂടി ഒന്ന് കേറണം " : കണ്ണൻ കൂടെ ഇരിക്കുന്നവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പുറത്തേ കാഴ്ച്ചയിൽ ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നവൾ ഒരു സംശയത്തോടെ നെറ്റി ചുളിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി. എങ്കിലും അവനെ നോക്കണോ അവനോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണോ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ കണ്ണന്റെ മനസ്സിൽ തലേന്ന് രാത്രി ഗൗരിയെ വിളിക്കാൻ റൂമിൽ ചെന്നപ്പോൾ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയ അവളുടെ ബാഗ് ആണ്. അതിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ട് എന്ന് സംശയിക്കത്തക്ക തക്ക വിധമുള്ള ഒരു ബാഗ്. " മിക്സിയും സ്റ്റവ്വും അലമാരയും ഒക്കെ ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ എത്തിക്കാം സിലിണ്ടർ നാളെ കാലത്തെ ഒക്കു എന്ന അവൻ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞെ " : ഓട്ടോ ഓടിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ സാബു കണ്ണനോട് പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് " : കണ്ണൻ അതിനൊന്നും മൂളി. ഗൗരി എന്നാൽ ഇതൊക്കെ എപ്പോ എന്ന ഭാവത്തിൽ അതിശയിച്ച് ഇരുവാണ്. അല്ലെങ്കിലും ഇന്ന് മുഴുവൻ തനിക്ക് ഞെട്ടാൻ മാത്രേ നേരം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്ന് ഗൗരി ഓർത്തു. ഓട്ടോ നിർത്തിയെന്ന് അറിഞ്ഞതും കണ്ണൻ ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി ചുറ്റും നോക്കി. ഒരു വലിയ അഞ്ച് നില വരുന്ന ഒരു ടെക്സ്റ്റൈൽസ് ആയിരുന്നു അത്. അത് നോക്കി ഒന്ന് രണ്ട് നിമിഷം എന്തോ ആലോചിച്ചിട്ട് സാബുവിനോട് വണ്ടി എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ കടയിൽ കയറണ്ടെ...? " : സാബു ഒരു സംശയത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു. " ഇവിടെ വേണ്ട മറ്റേതെങ്കിലും കടയിൽ കയറാം " : കണ്ണൻ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഓട്ടോ മുന്നോട്ട് എടുത്തതും ഗൗരി മെല്ലെ തല താഴ്ത്തി മുന്നിൽ കാണുന്ന ആ പടുകുറ്റൻ ബിൽഡിങ്ങിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് നേരിട്ട് ഇത്രയും വലിയൊരു ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സ് പോയിട്ട് ബിൽഡിങ് പോലും കാണുന്നത് അതിന്റെ എല്ലാ ഭാവവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓട്ടോയിൽ ഇരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ എത്ര കുനിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ടും അവൾക്ക് അതിന്റെ പേര് കാണാൻ പറ്റില്ല അപ്പോഴേക്കും സാബു വണ്ടി എടുത്തിരുന്നു. പേര് കാണാൻ കഴിയാത്ത നിരാശയിൽ നൂന്ന് ഇരുന്നതും കൂടെ ഇരിക്കുന്നവന്റെ സംശയത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും ഒരു വല്ലയിമയോടെ പുറത്തേക്ക് നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. പിന്നീട് ഓട്ടോ നിന്നത് രണ്ട് നില വരുന്നൊരു ടെക്സ്റ്റൈൽസ്ന് മുന്നിൽ ആണ്. കണ്ണൻ ആ കട ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി  ഗൗരിയെ നോക്കി അത് കണ്ട് പതിയെ ചുറ്റും നോക്കി കൊണ്ട് അവളും ഇറങ്ങി. " നിങ്ങൾ എന്നാ പോയിട്ട് വാ ഞാൻ അല്പം നേരം ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ " : കണ്ണനും ഗൗരിയും ഇറങ്ങിയെന്ന് കണ്ടതും സാബു ഇറങ്ങി ബാക്കിലേക്ക് ഇരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സാബു അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും കണ്ണൻ പിന്നെ അവനെ നിർബന്ധിക്കാൻ പോയില്ല. അതിനൊന്നു മൂളി കൊണ്ട് ഗൗരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ കടയിലേക്ക് കയറി. " എന്താ സർ വേണ്ടത് " : അവരെ രണ്ട് പേരുയും കണ്ടതും സെയിൽസ് ഗേൾ അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചോദിച്ചു. " ഇവൾക്ക് പറ്റിയ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ..? " : കണ്ണൻ ഗൗരിയെ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് ഒരു സംശയത്തോടെ സെയിൽസ് ഗേളിനോട് ചോദിച്ചു. " ഹാ മാഡത്തിന് പറ്റിയ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ അങ്ങ് ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിലാണ് വരൂ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകാം " : അതും പറഞ്ഞ് സെയിൽസ് ഗേൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവർക്ക് പിന്നാലെ തന്നെ കണ്ണനും ഗൗരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് കൊണ്ട് നടന്നു. അതുവരെ കണ്ണും മിഴിച്ച് നിന്നവൾ പെട്ടന്ന് ഒള്ള നടത്തത്തിൽ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു. ഗൗരി പെട്ടന്ന് തന്ന നടത്തം നിർത്തി കണ്ണനെ നോക്കി. കൂടെ വന്നവൾ നടത്തം നിർത്തിയത് അറിഞ്ഞ് കണ്ണൻ നെറ്റി ചുളിച്ച് കൊണ്ട് അവളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. " അ.. അത് അത് എനിക്ക് ഒ.. ഒന്നും വേണ്ട. എ.. എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട് ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ. " : അവനോട് ഇപ്പോഴും വിട്ട് മാറാത്ത പേടി ഉണ്ടെങ്കിലും അവൾ നോട്ടം തെറ്റിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. " ഗൗരി നന്ദയോട് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചോ...? " : കണ്ണ് ചുരുക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും അതുവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ച ധൈര്യം ഒക്കെ ചോർന്നു പോയത് പോലെ അവൾ തല താഴ്ത്തി. അത് കണ്ടതും പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് സെയിൽസ് ഗേൾന് പിന്നാലെ മുകളിലേക്ക് ഉള്ള സ്റ്റെപ് കയറി. " അശ്വതി താൻ ഫ്രീ അല്ലെ ദാ കസ്റ്റമർ ഉണ്ട്. അങ്ങോട്ട് ചെല്ല് കേട്ടോ എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞ മതി അവൾ എടുത്ത് തരും. "  : ആദ്യം മറ്റൊരു സെയിൽസ് ഗേൾനോടും പിന്നീട് കണ്ണനോടും പറഞ്ഞിട്ട് അവർ തിരിച്ച് പോയി. " എന്താ മാഡം വേണ്ടത്. " : സെയിൽസ് ഗേൾ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു. എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ അവൾ ആകെ പരുങ്ങി. കൂടാതെ കണ്ണൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നുള്ള വല്ലായിമ വേറെയും. " മാഡം " " ചുരിദാർ നോക്കാം " : സെയിൽസ് ഗേൾ വീണ്ടും വിളിച്ചതും ഇനിയും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്ന ഗൗരിയെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ തന്നെ അതിന് മറുപടി കൊടുത്തു. ഗൗരിക്ക് എന്നാൽ എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ എന്ന് അറിയാത്ത അവസ്ഥയാണ്. ആകെ ഒരു വല്ലായിമ അവളെ പൊതിഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും സെയിൽസ് ഗേൾ കുറച്ച് ചുരിദാർ അവർക്ക് മുന്നിലേക്ക് എടുത്ത് ഇട്ടു. " ഇങ്ങനത്തെ മോഡൽ ആണോ മാഡം നോക്കുന്നെ " : ഒരു മോഡൽ എടുത്ത് നിവർത്തി കൊണ്ട് സെയിൽസ് ഗേൾ ചോദിച്ചു. ഗൗരിക്ക് ആകെ വെപ്രാളം തോന്നി. ഇതുപോലെ ഉള്ള അനുഭവങ്ങൾ ഒന്നും അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. ഒരു പ്രായം വരെ അമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു എല്ലാത്തിനും പിന്നെ എല്ലാം ചെറിയമ്മേടെ ഭരണം ആയിരുന്നല്ലോ. ലെച്ചു ചേച്ചിയുടെ ഡ്രസ്സ്‌ പഴത്താകുമ്പോൾ അതായിരുന്നു തനിക്ക് ഇടാൻ തന്നിരുന്നത്. പിന്നെയും വല്ലപ്പോഴും ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്ത് തന്നാൽ തന്നെ അതൊന്നും തന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയിട്ട് ആയിരുന്നില്ല അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിന് എന്തെങ്കിലും എടുത്ത് കൊണ്ട് തരും. " ഗൗരി നന്ദ " : മറ്റേതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ നിൽക്കുന്നവളെ കയ്യിൽ തട്ടി കൊണ്ട് മെല്ലെ വിളിച്ചു. " എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ചാൽ നോക്ക് ഗൗരി നന്ദ " : സൗമ്യമായി തന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു. " അ.. അത് എ.. എനി.. എനിക്ക് ഇതൊന്നും  അ.... " : വെപ്രാളത്തോടെ എന്തോ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയവൾ കണ്ണന്റെ കടുപ്പിച്ച് ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പാതിക്ക് നിർത്തി സെയിൽസ് ഗേൾ നിവർത്തി ഇട്ടേക്കുന്ന തുണികളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഇനി അവൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞാലോ എന്ന പേടി ആണ് അതിന് പ്രധാന കാരണം. ഓരോന്ന് വല്ലയിമയോടെ നോക്കി തുടങ്ങിയവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും കിടക്കുന്ന പല വർണ്ണങ്ങൾ കൊരുത്ത തുണികൾ കണ്ട് കണ്ണ് വികസിച്ചു. പതിയെ അവളുടെ കൈ ഓരോന്നിലും തൊട്ടും തലോടിയും ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. " മാഡം ഇത് ഇഷ്ടമായോ. എങ്കിൽ ഇതിന്റെ തന്നെ വേറെയും കളർസ് ഉണ്ട്. " : ഗൗരി കയ്യിൽ എടുത്ത് നോക്കുന്ന ചുരിദാർ കണ്ട് സെയിൽസ് ഗേൾ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് സത്യത്തിൽ ഗൗരിക്ക് താൻ ഇപ്പോഴെന്താ ചെയ്യുന്നേ എന്ന് ഓർമ വന്നത്. അവൾ മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് കൂടെ നിൽക്കുന്നവനെ നോക്കി. ഇപ്പോഴും ഗൗരവത്തിൽ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഇനിയും എടുക്കാതെ വേറെ വഴി ഇല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. " ഇത് ഇത് എടുത്തോ. " അവൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്ന ചുരിദാർ സെയിൽസ് ഗേൾന് നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞു എന്നാ വണ്ണം അവൾ തിരഞ്ഞ് അവനെ നോക്കിയതും അവളെ ഒന്ന് കടുപ്പിച്ച്‌ ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ ചുറ്റും നിരത്തി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് നിന്ന് അവന് ഇഷ്ടം തോന്നിയ ഒരു മൂന്ന് ജോഡി കൂടി എടുത്ത് സെയിൽസ് ഗേൾന് കൊടുത്തു. " ഇനി വീട്ടിൽ ഇടുന്ന മോഡൽ " : കണ്ണൻ ഗൗരിയെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " സർ അത് അപ്പുറത്ത വരൂ " : അതും പറഞ്ഞ് നേരത്തെ എടുത്ത ചുരിദാർ എല്ലാം ഒരു ബാസ്കറ്റിൽ ആക്കി നടന്നു. കണ്ണൻ ഗൗരിയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് അവർക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു. ഗൗരി മറ്റേതോ ലോകത്തെന്ന വണ്ണം അവനോടൊപ്പം നടന്നു. വിലക്ക് വേടിച്ചവൻ എന്തിന് തനിക്ക് ഈ പരിഗണന തരുന്നു എന്ന് അവൾ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. വീട്ടിൽ ഇടാൻ ഉള്ളതും കണ്ണൻ തന്നെയാണ് എടുത്തത്. ഗൗരി വെറും കാഴ്ചക്കാരിയെ പോലെ അതൊക്കെ നോക്കി നിന്നു ഇടക്ക് അവളുടെ നോട്ടം അവനിലും ചെന്ന് പതിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ഇത്രയും മതിയോ സർ " : അവന് എടുത്തതെല്ലാം ബാസ്കറ്റിൽ ഇട്ട് കൊണ്ട് സെയിൽസ് ഗേൾ ചോദിച്ചു. വീട്ടിൽ ഇടാൻ ആയിട്ട് ആറ് ജോഡി ചുരിദാർ അവന് എടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇടക്ക് തടയാൻ നോക്കിയവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് നിശബ്ദയാക്കി. " ഇവൾക്ക് ഇന്നേഴ്സ് വേണം " : കണ്ണൻ അത് പറഞ്ഞതും ഗൗരി നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഉരുകി പോയി. അവൾ പകച്ച് കണ്ണനെ നോക്കി. " വരൂ സർ അവിടെയ അത് " : അതും പറഞ്ഞ് ബാസ്കറ്റും പിടിച്ച് അവർ നടന്നു. " ഗൗരി നന്ദ പോയി ആവിശ്യം ഉള്ളത് എടുക്ക് ഞാൻ അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടാവും " : ഇപ്പോഴും തന്നെ പകച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ട് കണ്ണൻ ഒരിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " എന്തേ അതും ഇനി ഞാൻ എടുത്ത് തരണോ " : കണ്ണൻ മെല്ലെ അവളോട് ചോദിച്ചു. " വേ.. വേണ്ട ഞാൻ എടുത്തോളാം " : ഇനി അതും അവൻ എടുത്ത് തന്നാലോ എന്ന പേടിയിൽ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. " ഹ്മ്മ് ചെല്ല് എന്നാ പോയി ആവിശ്യം ഉള്ളത് എടുക്ക്, എന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഞാൻ വന്ന് എടുത്ത് തരും ബാക്കി. " : കണ്ണൻ മെല്ലെ എന്നാൽ ചെറിയൊരു ഭീഷണിയോടെ പറഞ്ഞ് അവളെയും കൂട്ടി നടന്നു. അവളെ അവർക്ക് നിയമിച്ച സെയിൽസ് ഗേൾന് അടുത്താക്കി അവൻ അവിടുന്ന് കുറച്ച് മാറി ഉള്ള ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു. " സർ ഇനി എന്തെങ്കിലും...? " : ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞതും സെയിൽസ് ഗേൾ കണ്ണനോട് ചോദിച്ചു. അവർക്ക് പിന്നിൽ തന്നെ തലയും താഴ്ത്തി പിടിച്ച് ഗൗരിയും നിൽപ്പുണ്ട്. അവന്റെ മിഴികൾ ബാസ്കറ്റ്റിലേക് ഒന്ന് നീണ്ടു. അതിലുള്ളതൊക്കെ കണ്ട് അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. പിന്നെ മെല്ലെ എണീറ്റ് ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " ഇനി എന്തെങ്കിലും വേണോ " : അവൻ മെല്ലെ ചോദിച്ചു. അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം ഗൗരി വേണ്ടെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തല അനക്കി. " ഇത് ഇത്രയും പാക്ക് ചെയ്തോ " : അതും പറഞ്ഞ് ഗൗരിയും ആയി മുന്നോട്ട് നടന്നു. പിന്നെ ബില്ലും ചെയ്ത് അവർ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സാബു അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കം ആയിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനെയും വിളിച്ച് ഉണതി അവർ അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ച് യാത്രയായി. ഇടക്ക് ഇറങ്ങി ചായയും കുടിച്ചു. വൈകിട്ട് ആയപ്പോഴേക്കും റോഡിൽ തിരക്ക് കൂടിയത് കൊണ്ട് തന്നെ തിരിച്ച് എത്താൻ എട്ട് മണി ഒക്കെ ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഇത്രയും ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ വരുന്ന വഴിക്ക് തന്നെ അവർ കടയിൽ കയറി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു. വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ സാബുവിനെ കടുപ്പത്തോടെ ഉള്ള കണ്ണന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവന്റെ എതിർപ്പുകൾ ഇല്ലാണ്ടാക്കി. ഒപ്പം തന്നെ സാബുവിന്റെ വീട്ടിലെക്കും ഒരു പൊതി അവൻ വേടിച്ച് നൽകി. പിന്നെ അവിടുന്ന് നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. എന്നാൽ കണ്ണൻ പിറകെ ഇറങ്ങിയ ഗൗരി വീടും ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് മിഴിച്ച് നോക്കി. _____________________________________________ " അമ്മ ഒന്ന് അടങ്ങ് എന്തായാലും പോയത് പോയില്ലേ. " : ലെച്ചു ഒരു ഈർഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഞാൻ അടങ്ങാനോ ഒന്നും രണ്ടും അല്ല 3800 രൂപയാ പോയെ അതും ആ നാശൂലം പിടിച്ചത് കാരണം. " : സരസ്വതി ദേഷ്യത്തിൽ ലെച്ചുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. തുടരും..... എനിക്ക് exam ഒക്കെ വരുവാണേ. ഒന്നിടവിട്ട് തരാമേ. സമയം കിട്ടുവാണേൽ ഡെയിലി തരം 🫣🫂❤️ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending

Part 28 " അതിലെതാ നീ ഉപയോഗിക്കുന്നത്..? " : മെല്ലെ അവൾക്ക് അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു. അതുവരെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നവൾ അവൻ കൈ ചൂണ്ടിയിടത്തേക്ക് നോക്കിയതും കണ്ണ് തുറിച്ച് വന്നു. ___________________________________________ സാനിറ്ററി പാട് ചൂണ്ടി ആണ് അവൻ ചോദിക്കുന്നത്. ഗൗരിയുടെ തൊണ്ട നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് വരണ്ട് പോയി. അച്ഛനോട് പോലും ഇങ്ങനെ ഒരു ആവിശ്യം അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ല, ചെറിയമ്മയോട് ആണ് ഇതിന് ആവിശ്യം വരുമ്പോൾ പറയാറ്. ഇതിപ്പോ ആദ്യമായി ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഇങ്ങനെ ഒരു ആവിശ്യം ഇങ്ങോട്ട് ഓർമപ്പെടുത്തിയതും അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ജാളിത്യയും നാണക്കേടും വന്നു. " അതിൽ ഏതാ വേണ്ടേ...? " : താൻ ചോദിച്ചിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും കുനിച്ച് നിൽക്കുന്നവളോട് അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. " അതീന്ന് എല്ലാത്തിൽ നിന്നും ഓരോന്ന് വീതം എടുത്തോ " : വീണ്ടും ചോദിച്ചിട്ട് നിന്ന് പരുങ്ങുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ അല്പം കടുപ്പത്തോടെ സെയിൽസ് ഗേലിനോട് പറഞ്ഞോ. എന്നാൽ ഇപ്രാവശ്യം ഗൗരി മാത്രം അല്ല കൂടെ നിന്ന പെൺകുട്ടിയും ആകെ ഞെട്ടി പകച്ച് പോയി. ഇതെന്ത് മനുഷ്യൻ എന്ന മട്ടിൽ ആ പെൺകുട്ടി കണ്ണനെ മിഴിച്ച് നോക്കി. " എ....! " " വേ... വേണ്ട എല്ലാം എല്ലാം ഒന്നും വേണ്ട എനിക്ക് അത് മതി. " : കണ്ണൻ വീണ്ടും എന്തോ പറയാൻ വരുന്നത് കണ്ട് പെട്ടന്ന് തന്നെ ഗൗരി ഒരിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ അവളെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ച് നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും ആ പെൺകുട്ടി അത് എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. " ഇത് രണ്ടെണ്ണം എടുത്തോ " : ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ അവളോട് പറഞ്ഞു. " വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണോ...? " : തനിക്ക് മുഖം തരാതെ നിൽക്കുന്നവളോട് കണ്ണൻ ഒന്നും കൂടി ചോദിച്ചു. അതിന് അവനെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി വേണ്ടെന്ന രീതിയിൽ തലയാട്ടി വീണ്ടും കണ്ണ് മാറ്റി. " ഹ്മ്മ് ഇത് ഇത്രയും പാക്ക് ചെയ്ത് " : സാനിറ്ററി പാട് എടുത്ത് വന്ന പെൺകുട്ടിയോട് അതും പറഞ്ഞ് കയ്യിൽ ഇരുന്ന കൂടയും കൊടുത്ത് അവൻ ബില്ല് അടക്കാൻ ചെന്നു. അവൻ വാല് പിടിച്ചത് പോലെ അവളും ഒപ്പം നിന്നു. വീണ്ടും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും അലഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് എന്തോ കണ്ണിൽ ഉണ്ടാക്കിയത് പോലെ അവൾ ആ പെൺകുട്ടിക്ക് ബേറെ തിരിഞ്ഞു. " സി... സിന്ദൂരം ഉണ്ടോ " : കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് അത് ചോദിക്കുന്നതിന്റെ ചമ്മൽ ആവോളം ഉണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് എന്തോ അത് വേണം എന്ന് ഉള്ള ഭാവം ആയിരുന്നു. " ഹാ ഉണ്ടല്ലോ ചേച്ചി ഏത് കളറാ വേണ്ടത്...? " : പെൺകുട്ടി. " അത് ചുമപ്പ്....ചുമപ്പ് മതി " : കണ്ണന്റെ ഭാഗത്ത് നോക്കാതെ അവൾ പറഞ്ഞു. " നിക്കേ ഇപ്പൊ എടുത്തിട്ട് വരാം " : അതും പറഞ്ഞ് ആ പെൺകുട്ടി ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. എന്നാൽ ഗൗരിയുടെ ആവിശ്യം കേട്ട് നിന്നവന്റെ കണ്ണ് ഒന്ന് തിളങ്ങി പിന്നെന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അതിലെ വെളിച്ചം കേട്ട് പോയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ണോന്ന് ഇറുക്കി അടച്ച് തുറന്നവൻ. സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വേടിച്ച് ഒരു കയ്യിൽ അതിന്റെ കവറും മറു കയ്യാൽ വരുമ്പോൾ എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ അതുപോലെ തന്നെ അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് അവൻ നടന്നു. അതുവരെ അകന്ന് നിന്ന വിറയൽ അവളിൽ വീണ്ടും സ്ഥാനം പിടിക്കാൻ അതികം നേരം വേണ്ടി വന്നില്ല. പക്ഷെ ഇപ്രാവശ്യം അവളിൽ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു പക്ഷെ തന്നെ ഇവിടെ വെച്ച് ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആയിരിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കിട്ടിയ ഈ ചെറിയ കരുതൽ ആകാം അവൾ മനസ്സ് കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും ഒരു എതിർപ്പും കൂടാതെ അവനോടൊപ്പം നടന്നു. കണ്ണനെയും ഗൗരിയെയും ദൂരെ നിന്നെ കണ്ടതും സാബു അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് ഓട്ടോയും കൊണ്ട് വന്നു. " ഇനി അടുത്തത് എങ്ങോട്ടാ " : അവർ രണ്ടും ഓട്ടോയിൽ കയറിയെന്ന് കണ്ടതും സാബു തിരക്കി. " നീ ഏതേലും നല്ല ഹോട്ടലിൽ നിർത്ത് " : ഗൗരവത്തോടെ ഉള്ള കണ്ണന്റെ മറുപടി വന്നു. അത് കേട്ടതും ഒന്ന് മൂളി കൊണ്ട് സാബു വണ്ടി എടുത്തു. ഉച്ച സമയം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒട്ടുമിക്ക എല്ലാ ഹോട്ടലുകളിലും നല്ല തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു കൂടാതെ ടൌണും. കുറച്ച് നേരത്തെ അലച്ചിലിന് ഒടുവിൽ ഒരു ഹോട്ടലിന് മുന്നിൽ ഓട്ടോ നിർത്തി. ആദ്യം ഇറങ്ങിയത് കണ്ണൻ ആണ് പിന്നാലെ ഗൗരിയും ഇറങ്ങി. മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയവളുടെ കണ്ണ് തള്ളി പോയി. രണ്ട് നില വരുന്ന ഒരു ഹോട്ടൽ ആയിരുന്നു അത്. കോളേജിൽ പോകുന്ന കാലത്ത് ഇതൊക്കെ ബസിൽ പോകുന്ന വഴി കണ്ടിട്ടുണ്ട് അന്നൊക്കെ പലരും പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട് മനുഷ്യനെ അറുക്കുന്ന പൈസയാത്രേ ഇവിടെ ഒക്കെ. ഗൗരിക്ക് നല്ല വല്ലായിമ തോന്നി. ഇവിടെ ഒക്കെ വരുന്നത് നല്ല പൈസക്കാര് ആയിരിക്കും എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. അവൾ സ്വയമേ ഒന്ന് നോക്കി. വില കുറഞ്ഞ ഒരു കോട്ടൺ ചുരിദാർ ആണ് അവളുടെ വേഷം. ഈ കോലത്തിൽ അകത്തേക്ക് കയറിചെല്ലാൻ കഴിയാത്ത വിധമൊരു അപകർഷബോധം അവളെ പിടികൂടി. അവൾ മെല്ലെ കണ്ണനെ നോക്കി അവനും ഒരു വില കുറഞ്ഞ ഷർട്ടും കാവി മുണ്ട് ആണ്. പതിയെ അവൾ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ ചെലപ്പോൾ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ട് പോകും എന്ന് അവൾക്ക് ബോധം ഉണ്ട്. " നീ ഇറങ്ങുന്നിലെ....? " : ഇപ്പോഴും ഇറങ്ങാതെ ഓട്ടോയിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും കണ്ണൻ തിരക്കി. " അ...അ...അത് നി.. നിങ്ങൾ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാ എനിക്ക് വിശപ്പില്ല " : ഒരു പരുങ്ങളോടെ സാബു പറഞ്ഞു. സാബു പറഞ്ഞത് കള്ളം ആണെന്നും അത് ഇതുപോലെ ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് ആണെന്നും കണ്ണനെ പോലെ ഗൗരിക്കും അവന്റെ പരുങ്ങലിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് ഗൗരിയും ദയനീയമായി കണ്ണനെ നോക്കി. " നീ വരുന്നോ അതോ ഞാൻ പൊക്കി കൊണ്ട് പോകണോ....? " : കണ്ണൻ അല്പം കടുപ്പത്തോടെ ചോദിക്കേണ്ട താമസം സാബു ഓട്ടോയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. " ഹ്മ്മ് നടക്ക് " : കണ്ണൻ സാബുവിനോദ് പറഞ്ഞ് വല്ലായിമയോടെ നിൽക്കുന്നവളുടെ കൈ പിടിച്ച് നടന്നു. അകത്ത് കയറിയതും എ സി യുടെ തണുപ്പിൽ ഗൗരിയുടെ ശരീരം ഒന്ന് കുളിർന്നു. പിറകെ കയറിയ സാബുവിന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ച് അല്ലായിരുന്നു. കണ്ണൻ അവരെയും കൊണ്ട് നേരെ പോയത് വാഷ് ഏരിയയിൽ ആണ്. അവിടുത്തെ സെറ്റപ്പ് കണ്ട് വീണ്ടും കണ്ണ് തള്ളി പോയി. ഒന്ന് കൈ കഴുകുന്നതിനാണോ ഇത്രയും ആഡംബരം എന്ന് സാബു ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. മുഴുവൻ ഗോൾഡൻ ലൈറ്റ് കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്, അഞ്ച് വാഷ് ബേസിൻ അത് കണ്ടാലേ അറിയാം കൂടിയതാണെന് അതിലുള്ള പൈപ്പ് ഒന്നും ഇതുവരെ കാണാതെ മോഡൽ, ഒരു നീണ്ട മതിൽ മുഴുവൻ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന കണ്ണാടി വാഷ് ബേസിൻ മുന്നിൽ കൊളുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അകത്തോട്ട് കയറികഴിഞ്ഞാൽ അങ്ങേ അറ്റത്ത് ആണുങ്ങൾക്കും പെണ്ണുങ്ങൾക്കും പ്രേതേക്കാം ടോയ്ലറ്റ് ഡോർ കാണാം. വാഷ് ബേസിൻ ഓപ്പോസിറ് ഉള്ള മതിലിൽ എന്തോ രണ്ട് മെഷീൻ വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഇതെല്ലാം സാബു ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തിയതാണ്. ഗൗരിയും ചുറ്റും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ച് കൈ കഴുകാൻ ചെന്നപ്പോൾ ആണ് അടുത്തത്. ടാപ് തുറക്കാൻ പാകത്തിന് ഒന്നും ഇല്ല. അവൾ ചെരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ടാപ്പിൽ പിടിച്ചും വലിച്ചും നോക്കിയെങ്കിലും വെള്ളം വന്നില്ല. " കൈ ടാപ്പിന് താഴെ വെച്ചാൽ മാത്രം മതി ഗൗരി നന്ദ വെള്ളം വന്നോളും " : അവളുടെ ചെയ്ത്തികൾ ഒക്കെ കണ്ട് നിന്നവൻ അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പറഞ്ഞു. കണ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ടാപ്പിന് താഴെ കൈ വെച്ചതും ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ വെള്ളം അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് പതിഞ്ഞതും അത്ഭുതവും കൗതുകവും കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഒരു നിമിഷം അവൾ മറ്റെല്ലാം മറന്ന് കൈ എടുത്തും വെച്ചും കളിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അത് കണ്ടതും സാബു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞ് കണ്ണനെ നോക്കിയതും. ഗൗരിയിൽ തന്നെ കണ്ണ് നട്ട് നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവന്റെ ചിരിക്ക് ഒന്നുകൂടി മാറ്റേറി. " ബാക്കി കഴിച്ചിട്ട് വന്നിട്ട് കളിക്കാം " : നിമിഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടതും രണ്ട് പേർക്കും വലിയ മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതും സാബു ഗൗരിയുടെ തലയിൽ ചെറിയൊരു മേട്ടം കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് സത്യത്തിൽ ഗൗരിക്ക് താൻ ഇപ്പോൾ എവിടേ ആണെന്നും എന്തിന് വന്നെന്നും ഉള്ള ബോധം വന്നത്. അവൾ പെട്ടന്ന് ഒന്നകൂടി കൈ കഴുകി അടുത്ത് നിൽക്കുന്നവനെ നോക്കാതെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ സാബുവിന് പിന്നാലെ നടന്നു. ഇതൊക്കെ കണ്ട് തല ഒന്ന് കുടഞ്ഞ് കൊണ്ട് കണ്ണനും അവർക്ക് പിന്നാലെ ചെന്നു. എന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നട്ടം തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നവരെ അവിടെ ഒഴിഞ്ഞ് കിടന്ന ഒരിടത്തേക്ക് വിളിച്ച് ഇരുത്തി. ടേബിളിൽ രണ്ട് മെനു കാർഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു ഒന്ന് സാബുവിനും മറ്റൊന്ന് ഗൗരിക്കും നേരെ നീട്ടി. " നോക്കിയിട്ട് എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ചാൽ പറഞ്ഞോ. " : അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവരോട് അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ ചുറ്റും നോട്ടം ഏയ്തു. ആകെ അമ്പരന്ന് ഇരിക്കുവാണ് ഗൗരിയും സാബുവും. അവർക്ക് ഇതൊക്കെ പുതുമയുള്ള അനുഭവങ്ങൾ ആണ്. അവരുടെ നാട്ടിൽ ഉള്ള ഹോട്ടലുകളിൽ ഒക്കെ ജോലിക്ക് നിക്കുന്ന ചേട്ടനോട് ചോദിക്കും എന്തൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് അതിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും പറയും അത്ര തന്നെ. എന്നാൽ ഇത് ഏതോ മറ്റൊരു ലോകം പോലെ തോന്നി അവർക്ക്. മെനു കാർഡ് തുറന്നതും അതിൽ ഉള്ള പല തരം വിഭവങ്ങൾ കണ്ട് ഗൗരിക്ക് കൊതിവന്നു. വായിക്കാൻ ഒക്കെ അത്യാവിശം അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവൾ ഓരോന്നിന്റെ പേരും ഒരു കൗതുകത്തോടെ വായിച്ച് നോക്കി. വായിച്ചു വായിച്ച് ബിരിയാണിയിൽ എത്തിയതും അവൾക്ക് അത് കഴിക്കാൻ നന്നേ കൊതി തോന്നി. എന്നാൽ തൊട്ട് അടുത്ത് കാണുന്ന അതിന്റെ വില കണ്ടതും ആ കൊതി ഒക്കെ ആവിയായി പോയി. 340 രൂപ ആണത്രേ അവളുടെ കണ്ണ് തള്ളി പോയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ അതിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി. പിന്നെ വില നോക്കി എന്ത് വേണം എന്ന് തിരയുന്നതിൽ ആയി അവളുടെ ശ്രദ്ധ. അവിടെ കുറഞ്ഞത് ഊണിന് ആണ് അതിന് ഉണ്ട് 260 രൂപ. ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് എന്തോ അവൾക്ക് ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറയാൻ തോന്നി. സാബുവിന്റെ അവസ്ഥയും ഏതാണ്ട് അതൊക്കെ തന്നെയാണ്. അവരുടെ ഇടതൊക്കെ 70 രൂപ മുതൽ ഊണ് കിട്ടും ബിരിയാണിക്ക് 120 രൂപയും. ആകെ മൊത്തം ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ തോന്നി അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും. " എന്താ സർ വേണ്ടത്....? " അപ്പോഴേക്കും ഒരു വൈറ്റെർ അവർക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ ആദ്യം സാബുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " അത്.. അ... എനിക്ക് ഊണ് മതി " : സാബു എന്തോ പറയാൻ വന്നതും കണ്ണന്റെ കടുപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടത്തിൽ അവൻ എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞു. " അയ്യോ സർ ഊണ് ഒക്കെ ഫിനിഷ് ആയി " : സാബുവിന്റെ മറുപടി കേട്ടതും വൈറ്റെർ ഉടനെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും കണ്ണൻ ഗൗരിയെയും സാബുവിനെയും ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് മൂന്ന് ബിരിയാണിക്ക് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഗൗരിയും സാബുവും ഒന്ന് ഞെട്ടി. കാരണം ഊണ് ഇല്ലെന്ന് കേട്ടാൽ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങാം എന്നാണ് രണ്ട് പേരും കരുതിയത്. അപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ ബിരിയാണി പറഞ്ഞത്. ഇനി ഇയാൾ ഇതിന്റെ വില അറിയാതെ ആണോ ഓർഡർ ആക്കിയേ എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം ഗൗരി ആലോചിച്ചു. പിന്നെ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണ് ചുറ്റും വീക്ഷിച്ചു. ചുറ്റും ആളുകളെ ആകർഷിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം നല്ല ഇന്റീരിയർ വർക്കും, കൂടിയ ലൈറ്റും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്. തങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നത് പോലും കൂടിയ ഏതോ സോഫയിൽ ആണ്. പിന്നെ എങ്ങനെ ആഹാരത്തിന് ഒക്കെ ഇത്ര വില വരാതെ ഇരിക്കും അവൾ ഓർത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവർക്ക് മുന്നിൽ മൂന്ന് ബൗളിൽ ആയി ബിരിയാണി കൊണ്ട് വെച്ചു. കൂടെ തന്നെ പ്ലേറ്റും. അതിൽ നിന്ന് വരുന്ന മണം ഗൗരിയുടെ വിശപ്പിന്റെ ആക്കം കൂട്ടി. കണ്ണൻ അവിടെ ഇട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്ന സ്പൂണിൽ നിന്ന് ഒന്ന് എടുത്ത് ബൗളിൽ നിന്ന് അവന് ആവിശ്യമായത് പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇടുന്നത് കണ്ടതും മറ്റ് രണ്ട് പേരും അതെ പടി ചെയ്തു കഴിച്ച് തുടങ്ങി. ആദ്യ വാ വെച്ചതും സാബുവിന്റെയും ഗൗരിയുടെയും കണ്ണ് താനേ അടഞ്ഞ് പോയി അത്രക്ക് സ്വാദ് ഉണ്ടായിരുന്നു അതിന്. ചുമ്മാതല്ല ഇത്രയും വില എന്ന് അവർ ഓർത്തു. വിശപ്പ് കൊണ്ടോ അതിന്റെ സ്വാദ് കൊണ്ടോ ഒരല്പം പോലും മിച്ചം വൈകാതെ അവർ അത് മുഴുവനും കഴിച്ചു. കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് പേരും ഒരുമിച്ചാണ് അവിടുന്ന് എണീറ്റത്. കണ്ണൻ കൈ കഴുകി തിരിഞ്ഞ് ഭിത്തിയിൽ പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മെഷീനിൽ നിന്ന് ടൈഷ്യൂ എടുക്കുന്നതും അത് വെച്ച് കൈ തുടച്ച് അടുത്ത് ഉള്ള ബാസ്കറ്റിൽ ഇടുന്നതും ശേഷം അടുത്ത മെഷീന് അരികിൽ ചെന്ന് അതിന് താഴെ കൈ വെക്കുന്നതും പെട്ടന്ന് അതിൽ നിന്ന് ശബ്ദത്തോടെ കാറ്റ് വരുന്നതും ഒക്കെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു മറ്റ്‌ രണ്ട് പേരും. ശേഷം അവരും കണ്ണൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്ത് അവന് പിന്നാലെ ഇറങ്ങി. അവന് നേരെ പോയത് അവർ ഇരുന്ന സോഫയുടെ അരികിലേക്ക് ആണ് അത് കണ്ട് ഒന്ന് സംശയിച്ച് അവരും അവന് പിന്നാലെ പോയി. അവിടെ ചെന്നതും കണ്ണൻ പൈസ എടുത്ത് അവിടെ ഇരുന്ന ഒരു കാർഡിന് അകത്ത് വെച്ച് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി പോകാം എന്ന പോലെ തല അനക്കി. " കഴിച്ചതിന്റെ പൈസ ആണ് ഇവിടെ വെച്ചാൽ മതി അവര് വന്ന് എടുത്തോളും " : കണ്ണൻ സംശയത്തോടെ നോക്കുന്നവർക്ക് വിശദീകരിച്ച് അവരും ആയിട്ട് അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വന്നത് പോലെ തന്നെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്നെയാണ് അവന് അവിടുന്നും തിരിച്ച് ഇറങ്ങിയത്. അവളെയും കെയറ്റി അവനും കയറിയതും സാബു ഓട്ടോ എടുത്തു. ____________________________________________ എന്നാൽ ഇവരെ തന്നെ വീക്ഷിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു നാല് ജോഡി കണ്ണുകൾ. തുടരും......... #viral #trending #പ്രണയം #നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ

Part 27 അവിടുന്ന് രാവിലത്തെ ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് അവർ ടൗണിലേക്ക് തിരിച്ചു. ___________________________________________ ഇവിടുന്ന് ഒന്ന് ഒന്നര മണിക്കൂർ ഉണ്ട് ടൗണിലേക്ക്. ടൌൺ എത്തുന്നത് വരെയും അവർക്ക് മൂന്ന് പേർക്കും ഇടയിൽ മൗനം മാത്രം തളം കെട്ടി. ഇടയിൽ വെച്ച് എപ്പോഴോ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവരെ എല്ലാം മറന്ന് ഗൗരി ആ യാത്ര ആസ്വദിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മ പോയതിൽ പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു യാത്ര അവളുടെ ഓർമയിൽ പോലും ഇല്ലെന്നതാണ് സത്യം. വെക്കേഷൻ ഒക്കെ വരുമ്പോൾ അച്ഛനും ചെറിയമ്മയും ലെച്ചു ചേച്ചിയും കറങ്ങാൻ ഒക്കെ പോകും എങ്കിലും തന്നെ അവർ ഗൗനിക്കാറില്ല. ആദ്യം ഒക്കെ അച്ഛൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ മുടന്തൻ ന്യായങ്ങൾ പറയും. പിന്നീട് അമ്മമ്മയെ നോക്കാൻ എന്ന പേരിൽ തന്നെ അവിടെ തന്നെ പിടിച്ച് ഇടും. താൻ ഒരാൾ അവരുടെ കൂടെ പോകാതിരിക്കാൻ എവിടെ എങ്കിലും പോകാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിലും അമ്മമ്മ പോകാതെ ഇരിക്കും. പല കൈപ്പ് നിറഞ്ഞ ഓർമകളും ഇരച്ചെത്തിയതും കണ്ണൊന്നു മുറുക്കി അടച്ച് അതിനെ ഒക്കെ ചിന്തകളിൽ എടുത്ത് കളഞ്ഞ് പുറം കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അവളിൽ മാത്രം പതിപ്പിച്ച് വെച്ച ആ കണ്ണുകൾ അവൾ കണ്ടില്ല, അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും സൂക്ഷ്മമം നീരീക്ഷിച്ച് ഇരുന്നവനെ അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. അവർ നേരെ പോയത് ബസാറിൽ ആയിരുന്നു. അവിടുന്ന് ആകുമ്പോൾ ഒട്ടു മിക്ക സാധനങ്ങളും കിട്ടും. ഓരോന്നിനും ഓരോ കട കയറി ഇറങ്ങേണ്ടി വരില്ല. തിങ്കളാഴ്ച ആയത് കൊണ്ടും പകൽ സമയം ആയത് കൊണ്ടും അധികം തിരക്കൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അവരെ അതിന് മുന്നിൽ ഇറക്കി സാബു ഓട്ടോ ഒതുക്കാൻ ആയി പോയി. ഗൗരി മുന്നിൽ കാണുന്നതൊക്കെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആരുടെ കൂടെയാണ് വന്നതെന്നോ എന്തിന് വന്നന്നോ ഒക്കെ മറന്ന മട്ടാണ് പെണ്ണിന്. മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ആഞ്ഞവൻ അവളുടെ ആ കണ്ണും വിടർത്തി ഉള്ള നിൽപ്പ് കണ്ടതും അവളെ അതിൽ നിന്ന് തടസ്സപ്പെടുത്തതെ ക്ഷമയോടെ അവൾക്ക് അടുത്ത് തന്നെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവന് പോലും അത്ഭുതം തോന്നി കാരണം ആർക്ക് വേണ്ടിയും ഒന്നിന് വേണ്ടിയും കാത്ത് നിൽക്കാത്തവൻ ഇന്ന് ഈ ഒരുത്തിക്ക് വേണ്ടി ക്ഷമിച്ച് നിൽക്കുന്നു. അതും തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്ന ഒരു ദിവസം കൊണ്ട്. സാബു തിരിച്ച് വന്നതും ഇതുവരെയും അകത്ത് കയറാതെ നിൽക്കുന്ന രണ്ട് പേരെയും ആണ് കാണുന്നത്. ഒരാൾ ചുറ്റിലും ഉള്ള ലോകം അത്ഭുതം പോലെ നോക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണ് മുഴുവൻ അവന്റെ പാതിയിൽ ആയിരുന്നു, അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു. "ഹാ നല്ല ബെസ്റ്റ് ടീംസ് ആണുട്ടോ ഇപ്പോഴും ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കുവാ കയറുന്നിലെ" : അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ ഇപ്പോഴും താൻ വന്നത് അറിയാതെ നിൽക്കുന്നവരോട് പറഞ്ഞു. സാബുവിന്റെ സംസാരം ആണ് രണ്ട് പേരെയും സ്വബോധത്തിൽ കൊണ്ട് വന്നതു. ഗൗരിക്ക് അപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ എവിടാണ് വന്നതെന്നും ആർക്ക് ഒപ്പമ വന്നതെന്ന് ഓർമ വന്നത്. അവൾക്ക് കൂടെ ഉള്ളവരെ നോക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഒരു വല്ലയിമ നിറഞ്ഞു. താൻ ഇങ്ങനെ പരിസരം മറന്ന് നോക്കി നിന്നത് ഇവർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയോ എന്നെല്ലാം അവൾ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി. എന്നാൽ കണ്ണൻ അത്രയും ഭംഗി ഉള്ള കാഴ്ച മുടങ്ങിയ ഈർഷ്യത്തിൽ സാബുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. അതിനവൻ ഒന്ന് പരുങ്ങിയെങ്കിലും ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. "നടക്ക്" : കണ്ണന്റെ സ്വരം കേട്ടതും അവൾ പതിയെ സാബുവിന് പിന്നാലെ ചുവട് വെച്ചു. അതൊന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ അവളോട് ചേർന്ന് എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിലായി നടന്നു. "ആദ്യം ഏത് കടയിൽ കയറാനാ" : ഇടക്ക് വെച്ച് സാബു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി അവരോട് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും ഗൗരിയും പതിയെ തല ചെരിച്ച് പിന്നിൽ വരുന്നവനെ നോക്കിത്തയും ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ അവൻ അവൾക്ക് നേരെ പിരികം ഉയർത്തി. "എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ചാൽ പറ ഗൗരി നന്ദ" : ഗൗരവം ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെ അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ ആകെ പെട്ട അവസ്ഥയായി. അവൾ നിന്ന് പരുങ്ങുന്നത് കണ്ടതും ' നീ പറഞ്ഞിട്ടേ ഇവിടുന്ന് നമ്മൾ അനങ്ങുന്നുള്ളു ' എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ കൈയ്യും കെട്ടി അവളെ തന്നെ നോക്കി. "മോൾ പറ എന്താ വേടിക്കേണ്ടേ" : കണ്ണന്റെ നിൽപ്പും ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥയും മനസിലാക്കി സാബു സൗമ്യമായി അവളോട് ചോദിച്ചു. "പാത്രം.... പാത്രം വേടിക്കണം" : നന്നേ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഗൗരി പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ് നടക്ക്" : അപ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ നിർദേശം വന്നു. ' ഇവൻ ആ കൊച്ചിനോട് ഒന്ന് മയത്തിൽ സംസാരിച്ചാൽ എന്താ ' വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ സാബു ചിന്തിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. അവിടുന്ന് അവർ പത്ര കടയിൽ എത്തി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഉള്ള എല്ലാ ഉത്തവാദിത്ത്വം ഗൗരിയെ ഏൽപ്പിച്ച് അവർ അവൾക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു. ഗൗരി എന്നാൽ ആകെ പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ആണ്. അവരും ആയിട്ട് അടുപ്പം ഇല്ലാത്തത് കോജ്ഡ് ആയിരക്കാം ആകെ ഒരു വല്ലായിമ അവളെ മൂടി. ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ തനിക്ക് അവകാശം ഇല്ലെന്ന തോന്നൽ അവളിൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ പതിയെ തല ചെരിച്ച് തനിക്ക് പിന്നാലെ വരുന്നവരെ ദയനീമായി നോക്കി. അത് കണ്ട് കണ്ണന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞ് പോയെങ്കിൽ സാബുവിന് അവളുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലായി. "ഗൗരി, മോൾടെ അവസ്ഥ എനിക്ക് മനസിലാകും പക്ഷെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും മോൾ ഇപ്പൊ ഇവന്റെ ഭാര്യ ആണ് ആ അവകാശവും അധികാരവും മോൾക്ക് ഉണ്ട്. ഇപ്പൊ നമ്മൾ വന്നത് പോലും നിങ്ങളുൾക്ക് ഉള്ള വീട്ടുസാധനങ്ങൾ വേടിക്കാൻ ആണ്. ചെല്ല് വേറെ ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ച പോയി എടുക്ക്." : സാബു അവനെ കൊണ്ട് ആവുന്നത് പോലെ അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കി. സാബു അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഗൗരിക്ക് ഉള്ളിൽ വലിയ മാറ്റം ഒന്നും സൃഷ്ടിച്ചില്ല. എങ്കിലും ഇനിയും അവർക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആകേണ്ടന്ന് കരുതിയും അവളെ തന്നെ തുറിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ ഇനി വഴക്ക് വല്ലതും പറഞ്ഞാലോ എന്ന പേടിയിലും അവൾ മറിച്ചൊന്നും പറയാതെ അവൾ ഓരോന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. സാബുവും ഇടക്ക് ഓരോ അഭിപ്രായം പറയാൻ അവളുടെ ഒപ്പം കൂടും കണ്ണൻ പക്ഷെ ഇതിലൊന്നും ഇടപെടാതെ അവരെയും നോക്കി ഒപ്പം നിന്നു. ഒരുവിധം എല്ലാം എടുത്ത് വന്നപ്പോഴേക്കും ഉച്ച കഴിയാറായിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം എടുത്ത് പൈസ കൊടുക്കാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് ഇത്രയും വേടിക്കാൻ ഉള്ള പൈസ കണ്ണന്റെ കയ്യിൽ കാണുമോ എന്ന് അവൾ ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ വേടിച്ചതിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റുന്നതും അല്ലായിരുന്നു എന്ന് മറ്റൊരു സത്യം. എന്നാൽ ഇടുപ്പിന്റെ ഭാഗത്ത് കൈലിയിൽ മടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന പൈസ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടതെ ഇരുന്നില്ല. ഒരു കേട്ട് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു അത്. ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇയാൾക്ക് ഇനി വല്ല പിടിച്ചുപറിയോ മോശമാണോ ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. അപ്പോഴേക്കും സാബുവും അവനും ചേർന്ന് സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വലിയ രണ്ട് കവറിൽ ആക്കി ഓട്ടോയിൽ കൊണ്ട് വെക്കാൻ ഇറങ്ങി. അത് കണ്ടതും ഗൗരിയും അവർക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു. എല്ലാം ഓട്ടോയിൽ കയറ്റി അവർ അകന്ന് മാറിയത് കണ്ടതും ഗൗരി ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറാൻ നിന്നതും കണ്ണൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. ഒട്ടും പ്രദീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗൗരി ആകെ വിരണ്ട് പോയി കൂടാതെ അവളിൽ പോയി മറഞ്ഞ പേടി പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചെത്തി. "നീ ഇവിടെ കാണില്ലേ ഞാൻ ഗൗരി നന്ദ ആയിട്ട് ഒരിടം വരെ പോയിട്ട് പെട്ടന്ന് വരാം." : കണ്ണൻ സാബുവിനോട് അതും പറഞ്ഞ് അവന്റെ മറുപടിക്ക് പോലും കാക്കാതെ ഗൗരിയെയും വലിച്ച് കൊണ്ട് നടന്നു. ഗൗരിക്ക് ഒന്ന് പ്രതികരിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ പ്രതിമയെ പോലെ അവന്റെ കൂടെ നടന്നു. പേടി അവളുടെ മനസ്സിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരു പോലെ ബാധിച്ചു. കൈ വലിച്ച് എടുക്കണം എന്ന് ഉണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്ത് അവൾ വേണ്ടാന്ന് വെച്ചു. പിന്നെ ചുറ്റും ആളുകൾ ഉള്ളതാണ് അവൾക്ക് ആകെ ആശ്വാസം. അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് പോയത് നേരത്തെ കേറിയ കടയുടെ എതിർ വശം കാണുന്ന ഒരു കടക്ക് മുന്നിൽ ആണ്. തന്നെ എവിടെയോ കൊണ്ട് നിർത്തി എന്ന് അറിഞ്ഞ് തല ഉയർത്തി നോക്കിയതും മുന്നിൽ കാണുന്ന ഫാൻസി സ്റ്റോറിലേക്ക് വിശ്വാസം വരാതെ അവൾ നോക്കി. "ഹ്മ്മ് എന്താ വേണ്ടുന്നെ എന്ന് വെച്ചാൽ വേടിച്ചോ." : അവൻ അല്പം സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു. അവൾ എന്നാൽ മുന്നിൽ കാണുന്നതിൽ തന്നെ തിളക്കത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ്. അവൾക്ക് ഇതെല്ലാം പുതുമ ഉള്ള അനുഭവം ആണ് അമ്പലത്തിൽ ഉത്സവത്തിന് കുഞ്ഞൻ കുഞ്ഞൻ സ്റ്റാൾ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത് അതിലും പത്തിരട്ടി വലുപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് വേണ്ട എല്ലാ വസ്തുക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്ത വേണ്ടത്" : സെയിൽസ് ഗേൾ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദം ആണ് അവളെ സോബോധത്തിൽ എത്തിച്ചത്. "ഒന്നും....ഒന്നും വേണ്ട." : അവൾ ഒരു വല്ലായിമയോടെ കണ്ണൻ നേരെ തിരിഞ്ഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിന് മറുപടിയായി അവൾക്ക് കിട്ടിയത് രൂക്ഷമായ നോട്ടം ആണ്. അവൻ അവളെയും കൊണ്ട് കടക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് കടന്ന് ചുറ്റും നോക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഗൗരി നന്ദ എടുക്കുന്നോ അതോ ഞാൻ എടുത്ത് തരണോ...?" : ഒട്ടും മയം ഇല്ലാത്ത സ്വരം. "വേ.. വേണ്ട ഞാൻ ഞാൻ എടുത്തോളാം." ഇനി അവൻ എടുത്ത് തന്നാലോ എന്ന് പേടിച്ച് അവൾ അപ്പൊ തന്നെ ചുറ്റും ഓരോന്നു തിരഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും നേരത്തെ കണ്ട പെൺകുട്ടി ഒരു കൂടെയും ആയി വന്നു. ഗൗരി എടുത്ത സാധനം അതിനുള്ളിൽ ഇട്ട്  ' മതി ' യെന്ന പോലെ തലയാട്ടി. അത് കണ്ടതും അവൻ ആ കൂടയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി ആകെ ഒരു ചീപ്പ്‌, നെയിൽ കട്ടർ പിന്നെ പൊട്ട് ഇത് മാത്രം ആണ് പെണ്ണ് എടുത്തേക്കുന്നത്. അത് കണ്ടതും അവൻ നെറ്റിയിലൂടെ ഒന്ന് വിരലോടിച്ചു. "ഇവിടെ കരി ഇല്ലേ അതൊരണ്ണം എടുത്തേരെ പിന്നെ ഇവൾക്ക് പറ്റിയ ഒരു ചെരുപ്പും." : അവിടെ നിന്ന പെൺകുട്ടിയോട് അതും പറഞ്ഞ് ആ കൂട കയ്യിൽ വാങ്ങി ചുറ്റും കണ്ണ് കൊണ്ട് തിരഞ്ഞു. പിന്നെ അവിടെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ വെച്ചിരുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് മാലയും കമ്മലും താഴെ അടുക്കി വെച്ചിക്കുന്ന വളകളിൽ അവൾക്ക് പാകം ആണെന്ന് തോന്നുന്ന മൂന്നാൽ സെറ്റും അവൻ എടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ ആയി ആ പെൺകുട്ടി തിരിച്ച് വന്നു. കരി വാങ്ങി കൂടയിൽ ഇട്ട് അവൾക്ക് പാകം ആകുന്ന ചെരുപ്പും എടുത്ത്. പിന്നെയും ചുറ്റും നോക്കി എന്തോ ഒന്ന് കണ്ണിൽ ഉടക്കിയതും അവൻ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. "അതിലെതാ നീ ഉപയോഗിക്കുന്നത്..?" : മെല്ലെ അവൾക്ക് അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു. അതുവരെ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നവൾ അവൻ കൈ ചൂണ്ടിയിടത്തേക്ക് നോക്കിയതും കണ്ണ് തുറിച്ച് വന്നു. തുടരും....... #viral #trending #പ്രണയം #നോവൽ

Part 26 ഹാളിൽ ലത ഇരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നുണ്ട് അവരെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അയാളെ യാത്രയാക്കാൻ സരസ്വതിയും കൂടെ ചെന്നു. സതീശൻന്റെ ഓട്ടോ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞ് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഗേറ്റ് കടന്ന് വരുന്നവരെ കണ്ട് സരസ്വതിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ____________________________________________ " ആരാ സരസ്വതി വന്നേ " : മുറ്റത് നിന്ന് ആരുടെ ഒക്കെയോ സംസാരം കേട്ട് പത്രം മടക്കി കൊണ്ട് ലത ചോദിച്ചു. " അത് മറ്റേ മെമ്പറും അയാളുടെ ശിങ്കടി വിജയനും അയാളുടെ ഭാര്യ സുമയും ആണ്. ഇതിപ്പോ ഏതാണാവോ പതിവില്ലാതെ ഇങ്ങോട്ട്. " : സരസ്വതി അമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു അപ്പോഴേക്കും ലതയും എണീറ്റു വന്നു. " ഹാ അല്ല ആരിത് മെമ്പറോ വരിക അകത്തോട്ട് ഇരിക്കാം " : ലത ആദിത്യ മര്യാദയോടെ വന്നവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. " സരസ്വതി നീ ഇവർക്ക് കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്ക്, നിങ്ങൾ ഇരിക്ക് " : അവർ അകത്തേക്ക് കയറി ഇടുന്നതും ലത മകളോട് പറഞ്ഞു. " ഏയ്യ് അതൊന്നും വേണ്ട ലതേച്ചി ഞങ്ങളൊക്കെ പ്രാതൽ കഴിച്ചിട്ട് ആണ് ഇറങ്ങിയത്. അല്ല സതീശൻ ഇല്ലേ ഇവിടെ " : വിജയൻ അത് പറഞ്ഞതും സരസ്വതിയും ലതക്ക് അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്നു. " ഇല്ല അവൻ ഇപ്പൊ അങ്ങോട്ട് പോയതേ ഉള്ളു. അത്യാവിശ്യ എന്തോ ഓട്ടം വന്നെന്ന്. അല്ല എന്താ രാജേന്ദ്ര പതിവില്ലാതെ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ " : ലത കാര്യം തിരക്കി. " പതിവില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നടക്കുകയും കാണുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ പതിവില്ലാത്ത ഇതുപോലെ ഉള്ള സന്ദർശനങ്ങൾ ഒക്കെ വേണ്ടി വരും. " : രാജേന്ദ്രൻ ഒരു അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞതും സരശ്വതിയും ലതയും സംശയത്തോടെ പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി. " എന്താ രാജേന്ദ്ര, നീ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ തെളിച്ച് പറ " : ലത സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " ഞങ്ങൾ വന്നത് ഗൗരിയുടെ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ ആണ്. " : രാജേന്ദ്രൻ ഒരു കടുപ്പത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഗൗ.. ഗൗരിടെയോ...? അവളുടെ എന്ത് കാര്യം...? " : ലത എന്തോ പറയാൻ വന്നതും സരസ്വതി ഇടയിൽ കയറി ചോദിച്ചു. " എന്ത് കാര്യം എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലേ, നിങ്ങൾ എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ആ പെണ്ണിനെ അവനെ പോലെ ഒരുത്തൻ കെട്ടിച്ച് കൊടുത്തത്. " : കടുപ്പം ഒട്ടും കുറയാതെ തന്നെ രാജേദ്രൻ ചോദിച്ചു. അതോടെ സുമയും എന്തിന് ഇവരുടെ കൂടെ വന്നു എന്ന് സരശ്വതിക്ക് മനസ്സിലായി. കുടുംബശ്രീയിലെ ഒരു അംഗം ആണ് സുമ. ഞങ്ങളെ കണ്ട് ചൂടോടെ വാർത്ത അറിഞ്ഞ് വൈകിട്ട് അത് കൊട്ടിയാഘോഷിക്കാൻ ആണ് പുള്ളികാരിയുടെ വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം. " അതിന്.. അതിന് ഞങ്ങൾ പിടിച്ച് കെട്ടിച്ചത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ അവൾക്ക് അവനോട് മുടിഞ്ഞ പ്രേമം. പ്രേമിച്ച് പ്രേമിച്ച് അവസാനം പ്രേമം വയറ്റിൽ ആയിട്ടാ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നേ. " : എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങി  നേരത്തെ തയ്യാറാക്കി വെച്ച കേട്ട് കഥ നല്ല വൃത്തിക്ക് വന്നവർക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുവാണ് സരസ്വതി. ഇത് കേട്ട് കൊണ്ട് ആണ് ലെച്ചു ഇറങ്ങി വരുന്നത്. അപ്പോഴാണ് വന്നവരെ അവൾ കാണുന്നത്. കൂട്ടത്തിൽ സുമയെ കൂടി കണ്ടതും അവളുടെ ഉള്ള് ഒന്ന് തുടികൊട്ടി കാരണം അവർ അറിഞ്ഞ ഈ പഞ്ചായത്ത് മുഴുവൻ അറിയും എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം. എന്നാൽ കേട്ട കാര്യങ്ങളുടെ ഞെട്ടലിൽ ഇരിക്കുവാണ് അവർ മൂന്ന് പേരും. പ്രേമത്തിൽ ആണെന്നൊക്കെ കേട്ടുരുന്നെങ്കിലും പ്രെഗ്നന്റ് ആണെന്ന് ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. " ഏയ്യ് ഗൗരി അങ്ങനെ ഒരു പെൺകുട്ടി അല്ല ഞങ്ങൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ അവളെ " : കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ രാജേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു. അത് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത പോലെ ലതയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും ലെച്ചുവിന്റെയും മുഖം ഒരു പോലെ ഇരുണ്ടു. അമ്പലത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ ഗൗരിക്ക് പക്ഷം ചേരാൻ അന്നും ഈ രാജേന്ദ്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വീണ്ടും അയാൾ ഗൗരിയുടെ സൈഡ് പിടിച്ചതും ലെച്ചുവിന് ഇഷ്ടമായില്ല. " ഞ... " " നിങ്ങൾക്ക് അവളെ കുറിച്ച് എന്ത് അറിയാമെന്നാ, പഠിക്കാൻ വിട്ടപ്പോ ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്ത് കണ്ടവന്റെ കൂടെ ഒക്കെ കറങ്ങി നടന്നത് കൊണ്ട അച്ഛൻ അവളുടെ പഠിപ്പ് പോലും നിർത്തിയത്. അതൊക്കെ കൊണ്ട അന്നേ അവളെ നൃത്തം എന്നും പറഞ്ഞ് ഒന്നും വിടുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞെ അപ്പൊ നിങ്ങൾക്ക് ആയിരുന്നില്ലേ അവളെ കൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്യിക്കാതെ പറ്റില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് നടന്നെ എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എന്തായി വീട്ടുകാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും നാണക്കേട് ഉണ്ടാക്കി വെച്ചില്ലേ. " : സരസ്വതി എന്തോ പറയാൻ വന്നതും അവസരം കിട്ടിയത് പോലെ പോലെ ലെച്ചു അവർക്ക് നേരെ വാദം ഉന്നയിച്ചു. അത് കേട്ടതും ഇനി ഒന്നും വാദിക്കാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ അവർ അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി. " ഹ്മ്മ് എന്തായാലും സംഭവിക്കേണ്ടത് സംഭവിച്ചു പക്ഷെ അത് ഈ നാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് മാത്രം ഞങ്ങൾ ഒക്കെ ഇവിടെ മാന്യമായിട്ട് ജീവിക്കുന്നവരാ നാളെ ഞങ്ങളുടെ മക്കളും വളരേണ്ട നാട് ആണ് ഇത്. ഞങ്ങൾ ഈ രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതും സതീശനെ കണ്ട് അതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ ആണ്. " : വല്ലയിമ മാറി വിജയൻ ആണ് അത് പറഞ്ഞത്. " അത് ശെരി അപ്പൊ അതിനാണോ നിങ്ങൾ വന്നേ എങ്കിൽ കേട്ടോ വിജയ കാര്യം അവൾ സതീശന്റെ മകൾ ഒക്കെ ആയിരുന്നു ഇന്നലെ വരെ ഇപ്പൊ സതീശൻ ഒരു മകളെ ഉള്ള് അത് ഈ നിൽക്കുന്ന ലെച്ചു ആണ്. എന്ന് ഗൗരി അവന്റെ ആയോ അതോടെ തീർന്നു അവളും ഈ വീടും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം. പിന്നെ സതീശന്റെ നല്ല മനസ്സ് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഇന്നലെ അങ്ങനെ ഒരു ചടങ്ങ് നടത്തി വിട്ടത്. ഇതൊന്നും ഞങ്ങൾ ആരോടും പറയണം എന്ന് കരുതിയത് അല്ല പിന്നെ ഇപ്പൊ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് പോലെ നാളെയും മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞ് നടക്കും അത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ലെച്ചുവിന് ആയിരിക്കും അതുകൊണ്ട് പറയുന്നതാ. അതേപോലെ ഇനി അവളെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഇവിടെ വേണ്ട അവളെ കെട്ടികൊണ്ട് പോയില്ലേ അവിടെ മതി. " : ലത ഒരു തീർപ്പ് എന്ന പോലെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി.. അതും കൂടി കേട്ടതും ഇനി ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ലാത്ത പോലെ അവർ മൂന്ന് പേരും എണീറ്റു. " ഞാൻ എന്തായാലും എല്ലാരോടും കൂടി ഒന്ന് സംസാരിച്ച് നോക്കട്ടെ ഇതിന് എന്തായാലും ഒരു തീരുമാനം കാണണം. എന്ന ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ " : അതും പറഞ്ഞ് അവർ യാത്രയായി. അത് കണ്ടതും ലതയും സരസ്വതിയും ലെച്ചുവും പരസ്പരം നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " എന്തായാലും അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആയി. അവളെ തലയിൽ ഏറ്റി നടന്ന  ഈ നാട്ടുകാർ തന്നെ ഇനി അവളെ നാട് കടത്തിക്കോളും. " : ലെച്ചു ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കണ്ട മോളെ അവളെ നാട് കടത്താൻ പോകുന്നത് നാട്ടുകാർ ആണോ അതി അവളുടെ ഭർത്താവ് തന്നെയാണോ എന്ന് കണ്ട് തന്നെ അറിയാം. " : സരസ്വതി ഒരു ചിരിയോടെ ലെച്ചുവിന് ഉള്ള മറുപടി കൊടുത്തു. അത് കേട്ടതും മറ്റു രണ്ട് പേരുടെ ചുണ്ടിലും അതുപോലെ ഒരു ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ___________________________________________ സമയം ഒച്ച് നീങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി ഗൗരിക്ക്. ഇരുന്ന് ഇരുന്ന് ഇടക്ക് ഒന്ന് മയങ്ങിയപ്പോഴാ പുറത്ത് ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ആദ്യം ഒന്ന് പേടിച്ചെങ്കിലും കണ്ണൻ പോകുന്നതിന് മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് ഓർമ വന്നതും പതിയെ ജനലൊരം ചെന്ന് ചുറ്റും വീക്ഷിച്ചു നിന്നു ഏറെ നേരം. പിന്നെ പതിയെ അടുക്കളയിലോട്ട് വലിഞ്ഞ് എന്തൊക്കെ വാങ്ങണം എന്ന ലിസ്റ്റ് തയാറെടുക്കലായി അവളുടെ പണി. പക്ഷെ ഉപ്പ് തൊട്ട് കർപ്പൂരം വരെ വാങ്ങേണ്ട അവസ്ഥയാണ് ആ വീടിന് ഉള്ളത്. പലതും നോക്കിയും എടുത്തും സമയം ഒരു പത്ത് മണി ആയി കാണും എന്ന് തോന്നിയതും അവൾ മെല്ലെ മുറിയിലേക്ക് വന്ന് കൂട്ടത്തിൽ നല്ലതെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ചെറിയമ്മ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് വാങ്ങി കൊടുത്ത ചുരിദാർ എടുത്ത് ഇട്ടു മുടി ഉണങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് കുളിപ്പിന്നൽ കെട്ടി അഴിച്ചിട്ട് അവൻ വരുന്നതും കാത്ത് അവിടെ ഇരുന്നു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ തന്നെ  കണ്ണൻ തന്റെ പേര് വിളിച്ച് ഡോറിൽ തട്ടുന്നതറിഞ്ഞ് അവൾ ഒരു  വെപ്രാളത്തോടെ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് കൊടുത്തു. " പോയി റെഡി ആയി വാ ഞാൻ പുറത്തുണ്ടാവും " : അവളെ ഒന്ന് നോക്കി അതും പറഞ്ഞ് തിരിയാൻ ആഞ്ഞതും " ഞ.. ഞാൻ റെഡി ആയി നിൽക്കുവാ " : അവളുടെ പതിഞ്ഞ സ്വരം അവനെ തേടി എത്തി. അത് കേട്ടതും അവൻ അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു പിന്നെ ഒരു നെടുവീർപ്പ് ഇട്ടു കൊണ്ട് ഒന്ന് മൂളി. " ഇറങ്ങ് ഞാൻ വാതിൽ പൂട്ടാം " : അതും പറഞ്ഞ് അകത്ത്ന്ന് താക്കോൽ എടുത്ത് വാതിലും പൂട്ടി അവളെയും കൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി. പണിക്കാരുടെ എല്ലാം കണ്ണ് തങ്ങളിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ് അവൾ തല ഉയർത്താൻ നിന്നില്ല. ഈ നാട്ടിൽ ഒട്ടുമിക്കവരെയും ഗൗരിക്ക് അറിയുന്നവർ തന്നെയാണ് അല്ലെങ്കിൽ നാട്ടുകാർക്ക് അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആയിരുന്നു ഗൗരി. അമ്മമ്മയും ചെറിയമ്മയും എന്തായാലും തന്റെ മേലെ പഴിച്ചിട്ട് ഉണ്ടാവും എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാം, ഇന്നലെ തന്നെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് കണ്ടവരോടൊക്കെ എന്തോ വിശദീകരിക്കുന്നത് അവളും കണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ അത് എന്ത് ആണെന്ന് കേട്ടില്ലെന്ന് മാത്രം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് അവരെ ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല. എന്നാൽ അവളിൽ നിന്ന് നോട്ടം മുന്നിൽ നടക്കുന്നവനിലേക്ക് പോയതും അവന്റെ തീക്ഷണമായ നോട്ടത്തിൽ ഒന്ന് പതറി കൊണ്ട് അവർ വീണ്ടും അവരുടെ പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവിടെ സാബുവിന്റെ ഓട്ടോ അവരെ കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തല ഉയർത്താതെ നടന്ന് വരുന്നവളെ കണ്ടതും സാബു ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു പിന്നെ ഓട്ടോ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അവരും കൂടി കയറിയതും അവൻ ആദ്യം ആ നാട്ടിലെ തന്നെ ചെറിയ ഒരു ഹോട്ടലിലേക്ക് ആണ് പോയത്. അവരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് കഴിക്കുന്നതിന്റെയും ചുറ്റും ഉള്ളവരുടെ അസ്സഹനീയമായ നോട്ടവും ഗൗരിയിൽ വല്ലയിമ നിറച്ചെങ്കിലും കൂടെ ഉള്ളവനെ പേടിച്ച് അവൾ ഒന്നും ഗൗനിക്കാതെ ഇരുന്നു. അവിടുന്ന് രാവിലത്തെ ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് അവർ ടൗണിലേക്ക് തിരിച്ചു. തുടരും..... #നോവൽ ##പ്രണയം ##viral ##trending