Part 42 അത്രയും പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണ് താൻ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി ഇരിന്നവളിൽ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോഴും മറ്റേതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ തന്നിൽ നോട്ടം ഇടഞ്ഞ് ഇരുന്നവളെ.....! പിന്നെയും ഏറെ നേരം അവർക്ക് ഇടയിൽ മൗനം മാത്രം തളം കെട്ടി. ഒരാളിൽ കേട്ട കാര്യങ്ങളുടെ അമ്പരപ്പ് ആയിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവളുടെ ഭാവങ്ങൾ ഒപ്പി എടുക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. " അഹ്മ്മ്മ് " : സമയം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് അറിഞ്ഞ് അവൻ മെല്ലെ മുരടനക്കി. അങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ആയിരുന്നില്ല പക്ഷെ ഇതിനൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കണം എന്ന ലക്ഷ്യം ആയിരുന്നു അവനിൽ അപ്പോൾ മുന്നിട്ട് നിന്നിരുന്നത്. അവന്റെ മുരടനക്കം കേട്ടപ്പോളാണ് ഗൗരി സ്വബോധത്തിൽ വന്നത്. ഇത്രയും നേരം താൻ അവനെ നോക്കി ഇരുന്നതാണ് എന്ന ബോധത്തിൽ അവൾ കണ്ണൊന്നു വെട്ടിച്ച് ചുറ്റും നോട്ടം കൊണ്ട് പോയി. കണ്ണൻ തന്റെ നോട്ടം കണ്ട് എന്ത് കരുതി കാണും എന്ന ചിന്ത വേറെയും. " എന്തായി ആലോജിച്ചോ...?  ഇപ്പോഴും എന്റെ തുണി ഒക്കെ അലക്കി തരണം എന്ന് തന്നെയാണോ ഗൗരി നന്ദക്ക് " : അവളിലെ വല്ലായിമ മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് ചെറു മന്ദാഹാസ് ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് ഗൗരിക്ക് ആശ്വാസമായത്. ' ' താൻ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരുന്നത് ഒന്നും അപ്പോൾ കണ്ടില്ല, പറഞ്ഞത് ഒക്കെ ആലോജിച്ച് ഇരിക്കുവാണെന്ന് കരുതി കാണും '  അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. " ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ആലോചന....? " : താൻ പറഞ്ഞിട്ടും ഇപ്പോഴും എന്തെല്ലാമോ ആലോജിച്ച് ഇരിക്കുന്നവളെ നോക്കി ചായയുടെ അവസാന ഇറക്കും കുടിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. " ക.. കഴിഞ്ഞു. " : ആവർത്തിച്ച് ഉള്ള അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ മറുപടി കൊടുത്തു. " ഹ്മ്മ് എന്നിട്ട് എന്തായി തീരുമാനിച്ചോ...? " :  കണ്ണൻ അതിന് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച് പതിയെ വളരെ പതിയെ ചിന്തയോടെ തന്നെ അവൾ തല അനക്കി. " എന്ത് എന്റെ തുണി അലക്കി തരാം എന്നോ...? " : അവളുടെ തല ആട്ടൽ കണ്ട് ചിരി വന്നെങ്കിലും അത് പുറമ്മേക്ക് കാണിക്കാതെ അവൻ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ അല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. " പിന്നെ...? " : അവൻ ഉള്ളിൽ ചിരി ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " അ.. അത് ഞാൻ തുണി അലക്കി തരില്ല എന്ന് " : അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. " അതെന്താ....? " : അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൻ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഗൗരിയുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് പോയി, അല്പം മുൻപ് തുണി താൻ അലക്കി തരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെയും തന്റെ വീട്ടുകാരെയും നാട്ടുകാരെയും ഒക്കെ ചേർത്ത് ഉപദേശം തന്നവൻ ആണ് ഇപ്പോൾ എന്താ തുണി അലക്കി കൊടുക്കാതെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നെ, ഇയാൾ ആര് അന്യനോ എന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ അവനെ നോക്കി. അവളുടെ ഭാവങ്ങൾ ഒക്കെ കണ്ട് എത്ര പിടിച്ച് വെച്ചിട്ടും അവനിൽ ഒരു ഇളം ചിരി വിരിഞ്ഞു. പക്ഷെ അത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൻ സമർത്ഥമായി മറച്ചു. " എന്തേ.....? " : അവളുടെ ഇരുത്തം കണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. അതിന് പെട്ടന്ന് തന്നെ ചുമൽ കൂച്ചി ഒന്നും ഇല്ലെന്നപോലെ കാണിച്ചു. " എങ്കിൽ പറയ് എന്താ എന്റെ തുണി കഴുകാത്തെ....? " : അവൻ അവളിൽ നിന്ന് മുറുപടി വേണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവൾ അവനെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി തന്നിൽ നിന്ന് ഉത്തരം ലഭിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും തന്നെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി ഉള്ള ചോദ്യം ആയിരുന്നില്ല എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. " അത് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ കഴുകേണ്ട എന്ന്..... " : അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ മറുപടി വന്നതും അവന്റെ മുഖം തെല്ലും ഗൗരവത്തിലായി. " അപ്പോൾ ഞാൻ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത് മാത്രമേ കേട്ടോളു, അതാണോ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം. " : അവൻ തെല്ലും ഗൗരവം വിടാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഗൗരവം അവൾക്ക് പെട്ടന്ന് തന്നെ മനസ്സിലായി, ഒപ്പം അവൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചതെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. " അല്ല, അങ്ങനെ അല്ല ഭ.. ഭർത്താവായി കാണാൻ സാധിക്കത്തിടത്തോളം തുണി കഴുകേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ. " : ഗൗരി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവനുള്ളം എവിടെ ഒക്കെയോ ഒരു കുത്തല് തോന്നിയെങ്കിലും താൻ പറഞ്ഞത് എവിടെ ഒക്കെയോ അവളിൽ എത്തിയല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത് ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. " ഹ്മ്മ് " : അവൾക്ക് ഉള്ള മറുപടി ആയി ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തിട്ട് അവളിൽ തന്നെ നോട്ടം ഇട്ട് ഇരുന്നു. തന്നിൽ നോട്ടം എയ്ത് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളിൽ ഇതുവരെ മറഞ്ഞ് ഇരുന്ന വല്ലായിമ വീണ്ടും പ്രതിബപിക്കാൻ തുടങ്ങി. " ക... കഴിക്കാൻ എടുക്കട്ടെ....? " : അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞിട്ട് നോട്ടം മാറ്റത്തവനെ അറിഞ്ഞതും അവൻ നോട്ടം കൊടുക്കാതെ ഗൗരി അതും ചോദിച്ചു അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റു. " ഹ്മ്മ് എടുത്ത് വെച്ചോ ഞാൻ വരാം " : കട്ടൻ കുടിച്ച ഗ്ലാസും അവളുടെ കയ്യിൽ നൽകി കൊണ്ട് അവൻ മറുപടി കൊടുത്തു. ഗൗരി അതിനൊന്ന് തലയാട്ടി കൊടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ നിന്നു. " അതെ കട്ടൻ എനിക്ക് പാകം ആയിരുന്നു കേട്ടോ " : പിന്തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിവളോട് അത്രയും മയപ്പെട്ട് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് കസാരയിൽ നിന്ന് എണീറ്റു. അവന്റെ ആശംസ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്ന് പോയി ഗൗരി. അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ പേരറിയാത്ത ഒരു സുഖം കടന്ന് പോയി. എങ്കിലും തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കാനോ അതിന് മറുപടി എന്തെങ്കിലും നൽകാനോ നിൽക്കാതെ അവൾ മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് കടന്നു. ' ഹാവു എന്തായാലും കട്ടൻ ഇഷ്ടായല്ലോ അത് മതി. അപ്പൊ ചായക്കും ഈ പാകം തന്നെ ആയിരിക്കും. എന്നാലും എന്റെ കണ്ണാ എന്താ ഇത് ഒന്ന് തുണി കഴുകി കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞതിന് ആണോ അയാൾ എന്നെ ഇങ്ങനെ നിർത്തി പൊരിച്ചത്... ഏയ്യ് അല്ലല്ല ഇരുത്തി പൊരിച്ചത്. എന്നെ കാത്തോളണേ കണ്ണാ ' എന്നെല്ലാം പിറുപിറുത്തോണ്ട് അവൾ അടുക്കളയിൽ എത്തി. പിന്നെ കണ്ണൻ വേണ്ടി കഴിക്കാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം വെള്ളം ഉൾപ്പടെ എടുത്ത് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു അവനെ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങുപ്പോഴേക്കും അവൻ ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ടിന്റെ കൈ തെരുത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അത് കണ്ടതും അവൾ ഒരു സൈഡിലേക്ക് മാറി നിന്നു. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കൈ കഴുകാൻ പോയി. കണ്ണന് പ്ലേറ്റിൽ എടുത്ത് ഇട്ടി കൊടുക്കണം എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ഇനി അത് അവൻ ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി ഒന്നിനും മുതിരാതെ ഷാളിൽ തെരുത്ത് പിടിച്ച് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ഇനി ഇപ്പോൾ വിളമ്പി കൊടുക്കണം എന്ന് ആണെങ്കിൽ പറയുമല്ലോ അപ്പോൾ വിളമ്പി കൊടുക്കാം അവൾ മനസ്സിൽ കരുതി. അവൻ കൈ കഴുകി വന്ന് ഇരുന്നിട്ടും അതെ നിൽപ്പ് നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവന്റെ നെറ്റി ഒന്ന് ചുളിഞ്ഞു. പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് അവന് അടുത്തേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ട് അവളെ വിളിക്കാൻ ആഞ്ഞു. " ഗൗ.... " : എന്നാൽ വിളിച്ച് തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ അത് കാത്തിരുന്നത് പോലെ തല ഉയർത്തി നോക്കിയവളെ കണ്ടതും അവനിൽ വീണ്ടും സംശയം നിറഞ്ഞു. അവന്റെ സംശയങ്ങളക്ക് ഉള്ള ഉത്തരം പോലെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നവളെ കണ്ടതും അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് പോയി. ഗൗരി എന്നാൽ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവനെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതിൽ കൊടുത്ത്. വിളമ്പി മുൻപ് നിന്നിടത്ത് തന്നെ മാറി നിന്നു. " ഗൗരി നന്ദ കഴിച്ചോ...? " : കണ്ണൻ പൊതുവെ ഉള്ള ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ ഒരു നിമിഷം കണ്ണ് വിടർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. " ഇല്ല ഞാൻ കഴിച്ചോളാം " : അതെ പ്രസരിപ്പോടെ തന്നെ അവനിക്കുള്ള മറുപടിയും നൽകി. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും അവന്റെ മുഖം ഒന്നും കൂടി ഗൗരവത്തിൽ ആവുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇന്നലെയും ഈ സമയത്ത് താൻ ഭക്ഷണം കൊണ്ട് വന്നപ്പോഴാണ് അവൾ കഴിച്ചത്, എങ്കിലും അവളുടെ ഭക്ഷണ സമയം നേരത്തെ ആണെങ്കിലോ എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ താൻ വരുന്നതിന് മുന്നേ വല്ലതും കഴിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ട് ആണ് അവൻ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചത്, കൂടാതെ ടേബിളിന്റെ പുറത്തും ഒരു പ്ലേറ്റ് മാത്രമേ ഇരിപ്പുള്ളു. അല്ലെങ്കിൽ ഇത്തരം ഒരു ചോദ്യത്തിനോ ഉത്തരത്തിനോ കാത്ത് നിൽക്കാതെ പിടിച്ച് ഇരുത്തതിയേഞ്ഞേ എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. " എങ്കിൽ പ്ലേറ്റും എടുത്തിട്ട് വന്നിരുന്ന് കഴിച്ച് " : അവൻ ഗൗരവം വിടാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. " അത് വേണ്ട ഞ.... " : ഗൗരി അവനുള്ള മറുപടി കൊടുക്കാൻ നിന്നതും അവന്റെ കടുപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പകുതിക്ക് നിർത്തി അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ പ്ലേറ്റ് എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കണ്ണനോട് ഒപ്പം ഒന്നിച്ച് ഇരുന്ന് കഴിക്കുന്നത് ഓർത്തതെ അവളിൽ വല്ലായിമ നിറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ തന്നെ അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട് പേടിച്ചിട്ട് ആണ് പ്ലേറ്റ് എടുക്കാൻ പോലെ വന്നത്. പഴയ പോലെ ഉള്ള ഭയം ഒന്നും അവനോട് ഇല്ലെങ്കിലും എവിടെ ഒക്കെയോ പേടിയുടെ ചെറിയൊരു അംശം ഇപ്പോഴും അവളിൽ ബാക്കി ആണ്. ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി പ്ലേറ്റും എടുത്ത് വന്നപ്പോൾ, താൻ വിളമ്പിയത് അതെ പാടി വെച്ച് ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. ആ ഇരുപ്പ് കണ്ടാൽ അറിയാം തന്നെയും കാത്തുള്ള ഇരുപ്പ് ആണെന്ന്. അത് മനസ്സിലായതും ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്ന വല്ലായിമ താനേ മാഞ്ഞ് പോയി അവൾ അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. കണ്ണന്റെ നോട്ടം അവൾക്ക് നേരെ വീണതും അവനിൽ നിന്ന് ഉള്ള നോട്ടം മാറ്റി അവൾ ഭക്ഷണം അവൾക്കായി വിളമ്പി അത് കണ്ടതും മെല്ലെ അവനും കഴിച്ച് തുടങ്ങി. ഒരുമിച്ച് ഇരുന്ന് കഴിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും രണ്ട് പേരുടെയും ശ്രദ്ധ മറ്റെങ്ങോ ആയിരുന്നെന്ന് മാത്രം. കണ്ണൻ കഴിച്ച് എണീക്കുന്നതും, അവൻ കഴിച്ച പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുന്നതും, കൈ കഴുകി ഹാളിലേക്ക് പോകുന്നതും ഒക്കെ ഗൗരി കണ്ടെങ്കിലും ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചില്ല. അവൾ കഴിച്ച് പാത്രവും എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നതും അവിടെ കഴുകി വെച്ചിരിക്കുന്ന കണ്ണന്റെ പാത്രം കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് ഒന്ന് വിടർന്നു. മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് അവൾ കണ്ണനെ നോക്കി, അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഹാളിലെ കതക് അടക്കുന്ന ശബ്ദം അവളെ തേടി എത്തി. പിന്നെ പെട്ടന്ന് അവളും പാത്രം എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് അടുക്കളയും ഒതുക്കി കതകിന് കൊളുത്ത് ഒക്കെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റും ഓഫ്‌ ആക്കി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിൽ കണ്ണൻ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും തലയും താഴ്ത്തി അവനെ നോക്കാതെ മുറിയിലേക്ക് കയറി പതിയെ വാതിലടച്ചു. അല്പം നിമിഷങ്ങൾക്ക് ഉള്ളിൽ തന്നെ അപ്പുറത്തെ മുറിയുടെ വാതിലടയുന്ന ശബ്ദവും അവളെ തേടി എത്തി. അതൊന്ന് ശ്രെവിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു തല ചെരിച്ച് നോക്കി എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവിടെ ഞെട്ടി പിടഞ്ഞ് എണീക്കുകയും ചെയ്തു. തുടരും.......... Xam ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണം ഒക്കെ ആയി പൊയി അതാ ലേറ്റ് ആയെ sorry ❤️🫂 #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending #💌 പ്രണയം