അവസാനത്തെ ലിഫ്റ്റ് (The Last Elevator) ​അർദ്ധരാത്രി 12 മണി. ആ വലിയ ഐടി പാർക്കിൽ വരുൺ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. പ്രോജക്ട് തീർക്കാൻ വൈകിയതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞു. 14-ാം നിലയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇ #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ റങ്ങാൻ അവൻ ലിഫ്റ്റിന് മുന്നിൽ നിന്നു. ​ലിഫ്റ്റ് വന്നു, വാതിൽ തുറന്നു. അകത്ത് ആരുമില്ല. വരുൺ കയറി '0' ബട്ടൺ അമർത്തി. ലിഫ്റ്റ് താഴേക്ക് നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന്, യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ 7-ാം നിലയിൽ ലിഫ്റ്റ് നിന്നു. ​വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു... ​പുറത്ത് ഇരുട്ടാണ്. ആരും നിൽക്കുന്നില്ല. വരുൺ വേഗത്തിൽ 'Close' ബട്ടൺ അടിച്ചു. പക്ഷേ, ലിഫ്റ്റ് താഴേക്ക് പോകുന്നതിന് പകരം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അപ്പോഴാണ് ലിഫ്റ്റിനുള്ളിലെ സെൻസർ ലൈറ്റ് ചുവപ്പായി മിന്നിയത്. ആരോ അകത്തേക്ക് കയറിയത് പോലെ! ​പെട്ടെന്ന് അവന് ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. തന്റെ തോളിൽ ആരോ കൈ വെച്ചതുപോലെ. പേടിച്ച് വിറച്ച് വരുൺ മുന്നിലെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. കണ്ണാടിയിൽ തന്റെ പ്രതിബിംബം മാത്രമേയുള്ളൂ. ​പക്ഷേ... കണ്ണാടിയിലെ വരുണിന്റെ പ്രതിബിംബം അവനെ നോക്കി വായുവിൽ വിരൽ കൊണ്ട് ഒന്ന് കാണിച്ചു: "പുറകിലോട്ട് നോക്കരുത്!" ​വരുണിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു. അവന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ നേർത്ത ചിരി കേട്ടു. ലിഫ്റ്റിന്റെ സ്റ്റീൽ ഭിത്തിയിൽ രക്തം പടരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. പേടിച്ച് കണ്ണടച്ച വരുൺ ബോധരഹിതനായി വീണു. ​പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാർ ലിഫ്റ്റ് തുറക്കുമ്പോൾ വരുൺ അവിടെ തനിച്ചായിരുന്നു. ബോധം വന്നപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു: "ആ സ്ത്രീ എവിടെ?" ​സെക്യൂരിറ്റി പരസ്പരം നോക്കി പറഞ്ഞു: "സാർ, ഈ ലിഫ്റ്റ് 7-ാം നിലയിൽ നിന്നിട്ടേയില്ല. ഇതിന്റെ സെൻസർ ഇന്നലെ രാത്രി കേടായിരുന്നു." ​വരുൺ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. അതിൽ ഒരു പുതിയ മെസ്സേജ് വന്നിരുന്നു. അയച്ച ആളുടെ പേരോ നമ്പറോ ഇല്ല. ഉള്ളടക്കം ഇതായിരുന്നു: ​"അടുത്ത തവണ ലിഫ്റ്റിൽ കയറുമ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്... ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും!"