गौतम बुद्धांच्या काळात एक तरुण भिक्षू राहत होता, जो रागावर नियंत्रण मिळवण्यासाठी झगडत होता. त्याने कितीही ध्यान केले तरी, एखादा कठोर शब्द, एखादी चूक, अगदी इतरांच्या बोलण्याचा आवाजसुद्धा त्याच्या शांततेत व्यत्यय आणत असे. एके दिवशी तो बुद्धांकडे गेला आणि म्हणाला, "गुरुजी, मी माझ्या रागावर नियंत्रण ठेवू शकत नाही. तो माझ्या आत अग्नीसारखा उसळतो." बुद्धांनी शांतपणे त्याच्या हातात पाण्याने भरलेले एक भांडे दिले आणि म्हणाले, "याचा एक थेंबही सांडू न देता हे मठात सर्वत्र घेऊन फिरा." भिक्षूने आपले संपूर्ण लक्ष त्या पात्रावर केंद्रित केले. तो सावकाश पाऊल टाकत, आपले मन केवळ पाण्यावर खिळवून चालत होता. जेव्हा तो परत आला, तेव्हा पाण्याचा एक थेंबही सांडला नव्हता. बुद्धांनी विचारले, "तुम्ही चालत असताना, इतरांचे भांडण ऐकले का? तुम्हाला कशाने त्रास झाला का?" भिक्षूने उत्तर दिले, "नाही, गुरुजी. मला फक्त त्या पात्राचीच जाणीव होती." बुद्ध हळूवारपणे हसले. "अगदी त्याचप्रमाणे, जेव्हा तुमची जाणीव पूर्ण असते, तेव्हा क्रोधाला आत यायला जागाच मिळत नाही. तुम्हाला जग त्रास देत नाही, तर तुमचे अवधान कमी असणे तुम्हाला त्रास देते." त्या दिवसापासून, तो भिक्षू प्रत्येक क्षणी सजगतेचा सराव करू लागला. हळूहळू त्याचा राग नाहीसा झाला - जग बदलल्यामुळे नव्हे, तर तो स्वतः बदलल्यामुळे. पण कारण त्याने केले. नैतिक: शांती बाह्य जगावर नियंत्रण मिळवण्याने नव्हे, तर स्वतःच्या मनावर प्रभुत्व मिळवण्याने मिळते. #🙂Positive Thought #bhimsenik #💪बुद्धांची तत्वे📜 #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #💙 भीमसैनिक 💙