"മജ്നൂൻ എന്നത് ഒരു പേരോ ചരിത്രമോ അല്ല, അത് പ്രണയം കൊണ്ട് സ്വയം ഉടഞ്ഞുപോയവന്റെ വിലാസമാണ്. എന്റെ വിലാസം നിന്റെ മിഴികളിലെ കരിമഷിയാണ്." പ്രിയപ്പെട്ടതേ.... നീ എന്റെ പ്രപഞ്ചമാണ്! നിന്റെ ഓർമ്മകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒരു പഴയ അറബി കാവ്യം പോലെ പുനർജനിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് നജ്ദിലെ മണലിൽ ഖൈസ് എഴുതിയത് അതേ പ്രണയത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണ് എന്റെ ഈ വരികൾ. നീയെന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലെ വിറയലാണ്, എന്റെ മൗനത്തിലെ നിലവിളിയാണ്. ലോകം എന്നെ 'ഭ്രാന്തൻ' എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിൽ അഭയം തേടുന്നു. ലൈലയുടെ വിരൽത്തുമ്പ് തൊട്ടപ്പോൾ മജ്നൂൻ അറിഞ്ഞത് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ പ്രണയമെന്ന ഏക ബിന്ദുവിൽ അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു എന്നാണ്. എന്റെ കവിതകൾ അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് നിന്റെ ശ്വാസം തുടങ്ങുന്നു. നമ്മൾ രണ്ട് ശരീരങ്ങളല്ല, ഒരേ നോവിന്റെ രണ്ട് ആഴങ്ങളാണ്. "നീ എന്നെ വായിച്ചു തീർക്കരുത്... കാരണം ഓരോ വായനയിലും ഞാൻ നിന്നിൽ പുതിയൊരാളായി ജനിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ പ്രണയം ഒരു മണൽക്കാറ്റുപോലെയാണ്, അത് അടങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ ലോകം കാണുക നമ്മൾ ഒന്നായി മാറിയ അടയാളങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും." @☘️കുപ്പിവള☘️ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ