डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचे विचार कायदा-संविधानविषयक भाषणांतून कायदा समाजातील दोषांचे निर्मूलन करणे हाच कायदा करण्याचा हेतू असतो. दुर्दैवाने, प्राचीन समाजांनी समाजातील दोष काढून टाकण्यासाठी कायद्याचा उपयोग केला नाही. त्यामुळे त्यांचा नाश झाला. (केंद्रीय विधिमंडळ, नवी दिल्ली, फेब्रुवारी १९४८) कायदा सर्व जनतेला आश्रय घेता येईल असा माफक व सुबोध असला पाहिजे. आपले हक्क काय आहेत हे दरेक नागरिकास समजले पाहिजे. हरघडी त्याने वकिलावरच विसंबिले पाहिजे असा कायदा अमू नये. (नवी दिल्ली, ११ जानेवारी १९५०) येतात ते दूर करण्याचा प्रयत्न महिलांच्या सामाजिक उत्कर्षामध्ये कायद्याचे हिंदू कोड बिलात करण्यात आला आहे हे धनीवर अवलंबून असते आणि प्रत्येक महिलेने आपले स्वातंत्र्य अबाधित राखण्याती आपली धनसंपत्ती आणि अधिकार यांची काळजीपूर्वक जपणूक केली पाहिजे. (बेळगाव, २६ डिसेंबर १९५०) वारंवार संविधानदुरुस्ती केल्याने भविष्यात घटनेचे आजचे रूप वेगाने बदलावयाला वेळ लागणार नाही, म्हणून संविधान बनवितानाच त्यात वारंवार दुरुस्त्या कराव्या लागणार नाहीत इतके ते उत्कृष्ट बनवले आहे. (केंद्रीय विधिमंडळ, नवी दिल्ली, १५ सप्टेंबर १९५४) मुंबई महाराष्ट्राला देण्यात कुणाला काय हरकत असावी? मद्रास तमिळींना आणि कलकत्ता बंगाल्यांना मिळू शकतो, तर मुंबई महाराष्ट्रात का नाही? (राज्यसभा, नवी दिल्ली, १ मे १९५६) संविधान आपली राज्यघटना म्हणजे संसदीय लोकशाही स्थापित करण्यासाठी केलेली यंत्रणा आहे. संसदीय लोकशाहीचा अर्थ आहे एक व्यक्ती एक मत. याचाच अर्थ असा की शासनकर्ते सतत दक्ष असावेत, जेव्हा ते मतदात्यांपुढे जातील तेव्हा त्यांनी केलेल्या कामाचा जनता आढावा घेऊ शकेल. (संविधान सभा, दिल्ली, १९ नोव्हेंबर १९४८) समान संधीचा सिद्धांत आणि ज्यांना आतापर्यंत प्रशासनात कधी संधी मिळालीच नाही त्यांची मागणी या दोन्ही बाबींचा मेळ घालावयाचा असेल तर 'मागासर्गीय' सारखा काहीतरी शब्दप्रयोग करणे भाग आहे. अन्यथा आरक्षणासाठी केलेला अपवाद मूळ नियमालाच बाधा आणेल. (संविधान सभा, दिल्ली, ३० नोव्हेंबर १९४८) संविधान कितीही चांगले असो, ते राबविण्याची जबाबदारी ज्यांच्यावर आहे ते जर अप्रामाणिक असतील तर ते वाईट ठरल्याशिवाय राहणार नाही. तसेच संविधान कितीही वाईट असो, ते राबविण्याची जबाबदारी ज्यांच्यावर आहे ते जर प्रामाणिक असतील, तर ते चांगले ठरल्याशिवाय राहणार नाही. (संविधान सभा, दिल्ली, २५ नोव्हेंबर १९४९) (क) संकीर्ण (कायदा) भाषा, प्रांतभेद, संस्कृती वगैरे भेदभाव मी कधीच पाळू इच्छित नाही. प्रथम हिंदी, नंतर हिंदू किंवा मुसलमान हेही तत्त्व मला पटत नाही. सर्वांनी प्रथम भारतीय, शेवटी भारतीय, भारतीयाच्या पलीकडे काही नको हीच भूमिका घ्यावी. (मुंबई, १ एप्रिल १९३८) मुक्तीदाता विशेषांक #💙 भीमसैनिक 💙 #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #bhimsenik #🙂Positive Thought #💪बुद्धांची तत्वे📜