ചില ചോദ്യങ്ങൾ വളരെ ലളിതമായിരിക്കും... പക്ഷേ അതിന് തിരിച്ചു കിട്ടുന്ന മറുപടിയുണ്ടല്ലോ, അത് നെഞ്ചിൽ വന്ന് തറയ്ക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുപോലെയാണ്. 💔 നമ്മൾ സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ പോലും കുറ്റപ്പെടുത്താനും തളർത്താനും മാത്രം നോക്കുന്നവരുടെ മുന്നിൽ ഇനി മൗനം മാത്രമാണ് എന്റെ മറുപടി. എന്റെ വേദനകൾ കാണാൻ എന്റെ ഈശോ മാത്രം മതി... ഒന്നിനും ഇനി വയ്യ! 🥺 കരഞ്ഞു തീർക്കാൻ പോലും കണ്ണീരില്ലാത്ത അവസ്ഥ... വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ജീവനോടെ കൊല്ലുന്ന നാറിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ നടുവിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഒരു സാധാരണ ചോദ്യത്തിന് പോലും വിഷം നിറഞ്ഞ മറുപടി തന്ന് മനസ്സമാധാനം കളയുന്നവർ 🤬 എന്റെ ശരീരത്തിനല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാണ് അവർ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഒന്നുണ്ട്... ഈ സങ്കടക്കടലിലും ഞാൻ തളരില്ല. അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി ഞാൻ വീണ്ടും ജീവിക്കും.✍️ എന്റെ കഥകളിൽ ഞാൻ എഴുതാറുള്ളത് ഒത്തൊരുമയുള്ള, സ്നേഹമുള്ള ഒരു 'ഹാപ്പി ഫാമിലി'യെ കുറിച്ചാണ്... കാരണം, എനിക്ക് കിട്ടാതെ പോയ ആ സമാധാനവും സന്തോഷവും എന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കെങ്കിലും കിട്ടട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..... പക്ഷേ, ആ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ എന്റെ യഥാർത്ഥ ജീവിതമുണ്ടല്ലോ... അത് ഒരു നരകമാണ് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ജീവനോടെ കൊല്ലുന്ന നാറിക്കൂട്ടങ്ങളുടെ നടുവിലാണ് എന്റെ വാസം......I can't show you. എന്റെ വീട് എനിക്ക് തന്നത് കണ്ണീരും വേദനയും മാത്രമാണ്. എന്നിട്ടും ഞാൻ തളരാതെ ജീവിക്കുന്നത് എന്റെ ഈശോയും, എന്റെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് പിറവിയെടുക്കുന്ന ഈ അക്ഷരങ്ങളും കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാണ്..... എന്റെ കഥകളിലെ സന്തോഷമെങ്കിലും സങ്കടംമെങ്കിലും എങ്കിലും ഈ ആമിക്ക് സ്വന്തമാണ്. 💔✍️ " My home is a place that doesn't give me peace. " ഒരു കുടുംബം എന്നാൽ തണലാകേണ്ട ഇടമാണ് എന്നാണ് ഞാൻ കഥകളിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുള്ളത്. "In my story Kamaratri🥰, Amy's family is an open family, they even have a secret...... But my life is hell, but I will write the story and move forward. " പക്ഷേ, എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആ വാക്കിനോട് തന്നെ എനിക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നിപ്പോകാറുണ്ട്. പേരിന് മാത്രം കൂടെയുള്ള ചോരബന്ധങ്ങൾ... ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ താമസിച്ച്, ഒപ്പമിരുന്ന് ചോറുണ്ണുമ്പോൾ പോലും പരസ്പരം വിഷം ചീറ്റുന്ന മനുഷ്യർ പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുക്കൾ ഏൽപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ മുറിവുകളാണ് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് ഓരോ ദിവസവും എനിക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്....I can't even show it to you. കഥകളിൽ ഞാൻ തീർക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ കുടുംബമുണ്ടല്ലോ... അത് ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന ഈ നരകത്തോടുള്ള എന്റെ നിശബ്ദമായ പ്രതികാരമാണ്! എനിക്ക് കിട്ടാതെ പോയ ആ സ്നേഹവും സമാധാനവും എന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കെങ്കിലും കിട്ടട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോ 37 വരെ ആയി ചാപ്റ്റർ 🥰 പിന്നിടുന്നു നിങ്ങൾ തരുന്ന ഓരോ കണ്ണീർക്കണം കൊണ്ടും ഞാൻ എന്റെ കഥകളിലെ വരികൾക്ക് ജീവൻ നൽകും. നിങ്ങളുടെ വിഷം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾക്ക് എന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമേ വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ, എന്റെയുള്ളിലെ എഴുത്തുകാരിയെ തൊടാൻ പോലും നിങ്ങൾക്കാവില്ല. എന്റെ ഈശോയും എന്റെ അക്ഷരങ്ങളുമാണ് എന്റെ ലോകം, അവിടെ ഞാൻ എന്നും സ്വതന്ത്രയാണ് 💔 ഞാൻ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ആണ് (Deep Thinker)... അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ഓരോ മുറിവുകളുടെയും ആഴം മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്നതിലും വലുതാണ്. "എന്റെ ഈശോയേ... ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്റെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ അതിന്റെ പൂർണ്ണതയോടെ എഴുതിത്തീർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. അല്ലാതെ വഴിയിൽ പോകുന്നവന്മാരുടെ കൈയ്യടി വാങ്ങാനല്ല ഞാൻ ഈ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വന്ന് കെടന്ന് മിഴിത്തറൂന്ന് വെറുതെ ഫോളോവേഴ്സിനെ (follower) കൂട്ടാനും ലൈക്ക് വാരിക്കൂട്ടാനും ഒന്നുമായിട്ടല്ല കേട്ടോ...... ഉള്ളിൽ കെടന്ന് വിങ്ങുന്ന സങ്കടങ്ങളും നോവുകളും ഇവിടെ വന്ന് നാല് വരിയായിട്ട് എഴുതിയിടുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിനൊരു സമാധാനം കിട്ടുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം ചോരയെന്ന് പറയുന്നവർ ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ ഇരുന്ന് വിഷം ചീറ്റുമ്പോൾ, സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് പോലും കിട്ടാത്ത ആ മനസ്സമാധാനം ഒന്നുമാത്രമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. അതിനാണ് ഞാൻ എന്റെ അക്ഷരങ്ങളുമായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് പോരുന്നത്... അല്ലാതെ ഫോളോവേഴ്സിനെ കൂട്ടാൻ പൂക്കൾ ഉണ്ടാക്കുകയല്ല ഞാൻ ഇവിടെ...." പക്ഷേ, ചില കൊക്കച്ചി മക്കൾ വലിഞ്ഞു കേറി വന്നിട്ട് ചോദിക്കുകയാ... 'നിനക്ക് വട്ടാണോ, ഈ എഴുത്ത് നിർത്തിയിട്ട് പോയി വല്ല കല്യാണവും കഴിച്ചുകൂടെ' എന്ന്......... അവറ്റകളോട് എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ... നിന്റെയൊക്കെ ഈ പിച്ചച്ചട്ടിയിലെ കഞ്ഞിവെള്ളം കുടിച്ചിട്ടല്ല ഈ ആമി ജീവിക്കുന്നത്. എന്റെ അക്ഷരങ്ങളും എന്റെ ഈശോയും എന്റെ ബ്രദറും കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ആരെയും പേടിക്കാനില്ല. താല്പര്യമുള്ളവർ മാത്രം ഈ കഥാലോകത്തേക്ക് വന്നാൽ മതി, അനാവശ്യ ചോദ്യങ്ങളുമായി എന്റെ നേരെ കൊണക്കാൻ വന്നാൽ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം നീ ഒക്കെ അറിയും, പറഞ്ഞേക്കാം...... 😏 ആരും ഇവിടെ സ്ഥിരമായിട്ടൊന്നും കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ വന്നിട്ടില്ല. 'Life goes on and we are just a book.' ജീവിതം അതിന്റെ വഴിക്ക് അങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകും, നമ്മളൊക്കെ വെറുമൊരു പുസ്തകം മാത്രമാണ്. ചില താളുകളിൽ കണ്ണീരുണ്ടാകും, ചിലതിൽ സന്തോഷമുണ്ടാകും. എന്റെ പുസ്തകം എങ്ങനെ എഴുതണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാനും എന്റെ ഈശോയും മാത്രമാണ് " 🫰🏻Ami a ✍🏻......💝 #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #❤️ബ്രദർ സിസ്റ്റർ #👋Good bye #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗